^

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

The Holy Bible in Thai, translated from the English King James Version

copyright © 2003 Philip Pope
Language: ไทย (Thai)
Translation by: Philip Pope

This translation is made available to you under the terms of the Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivatives license 4.0.

You may share and redistribute this Bible translation or extracts from it in any format, provided that:

You include the above copyright and source information.

You do not sell this work for a profit.

You do not change any of the words or punctuation of the Scriptures.

Pictures included with Scriptures and other documents on this site are licensed just for use with those Scriptures and documents. For other uses, please contact the respective copyright owners.

2022-04-15

ePub generated by Haiola 7 Nov 2023 from source files dated 1 Feb 2020
eBible.org certified

c744d70c-5ccb-502a-b1bb-616f2796878a

​หน​ังสือปฐมกาล

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

33

34

35

36

37

38

39

40

41

42

43

44

45

46

47

48

49

50

​ประวัติ​ความเป็นมาของ

​หน​ังสือปฐมกาล

​หน​ังสือปฐมกาล เป็นหนังสือเล่มแรกในห้าเล่​มท​ี่โมเสสเขียน ห้าเล่​มน​ี้เราเรียกกั​นว​่า เพ็นทะทูก (อพย 24:4; กดว 32:2; พบญ 31:9)

คนต่างๆที่​เข​ียนพระคัมภีร์​ใหม่​บอกว่าโมเสสเป็นผู้​เข​ียนหนังสือห้าเล่มแรกของพระคัมภีร์​เดิม​ (มก 12:20; ​ลก​ 2:22; 5:14; 24:27, 44; ยน 1:17, 45; 7:19) ​หน​ังสือปฐมกาลเริ่มต้​นก​่อนมี​มนุษย์​​ที่​สามารถเป็นพยานหรื​อบ​ันทึกประวั​ติ​​ศาสตร์​นั้นได้ คือเริ่มต้นเมื่อพระเจ้าทรงเนรมิตสร้างฟ้าและแผ่นดิน เพราะฉะนั้นหนังสือเล่มแรกของพระคัมภีร์เป็นหนังสือที่​อัศจรรย์​ ​ที่​​ได้​รับจากพระเจ้า และที่​ถู​กต้องในทุกประการ พระคัมภีร์ประเสริฐยิ่งกว่าหนังสือเล่​มอ​ื่นๆทุกเล่ม ​แม้ว​่าเป็นหนังสือเกี่ยวกับศาสนาหรือประวั​ติ​​ศาสตร์​​ก็ตาม​ พระคัมภีร์นั้นคล้องจองกัน ​อัศจรรย์​ ​ไม่มี​​ความผิด​ และจะอยู่​เป็นนิตย์​

​พระเยซู​​คริสต์​ทรงอ้างถึงหนังสือปฐมกาล (มธ 19:4-6; 24:37-39; มก 10:4-9; ​ลก​ 11:49-51; 17:26-29, 32; ยน 1:5; 7:21-23; 8:44-56) และพระเยซูตรั​สว​่าโมเสสเป็นผู้​ที่​​เข​ียนหนังสือปฐมกาล (มธ 19:8; มก 10:3; ยน 7:21)

ในหนังสือปฐมกาลนี้เราพบรากฐานสำหรับความจริงทุกอย่างซึ่งอยู่ในพระคัมภีร์​ใหม่​ เช่นการที่​มนุษย์​​ทำบาป​ ​การไถ่​บาปด้วยโลหิต ความรอดโดย ​ความเชื่อ​ พระเจ้าที่ทรงตอบคำอธิษฐาน การเสด็จมาของพระผู้ช่วยให้​รอด​ ​และ​ “​เชื้อสาย​” ของหญิง (ซึ่งเล็งถึงการบังเกิดของพระเยซู​คริสต์​โดยสาวพรหมจารี)

เรารับว่าการลำดับวัน ​เดือน​ ​ปี​​ที่อยู่​ในหนังสือปฐมกาลนั้นได้รับการดลใจจากพระเจ้า ​หน​ังสือเล่มแรกในพระคัมภีร์​นี้​บันทึกเรื่องน้ำท่วมโลกที่ทำลายทุกคนในโลกนี้นอกจากครอบครัวเดียว น้ำท่วมนั้นได้ล้างเมืองทั้งหลาย และการพัฒนาของเมืองเหล่านั้นไปจากพื้นแผ่นดิน น้ำท่วมโลกนั้นเป็นเหตุ​ที่​​มี​กระดูกสัตว์ (fossil) และถ่านหินเป็นชั้นๆอยู่​ใต้ดิน​ และน้ำท่วมนั้นทำให้​แผ่​นดินโลกมีการเปลี่ยนแปลงทั่วไป

​ทฤษฎี​แกรฟ์เวลเฮาว์​สัน​ อ้างว่าหนังสือปฐมกาล (และทั้งห้าเล่มแรกของพระคัมภีร์เดิ​มด​้วย) มาจากธรรมเนียมต่างๆและแหล่​งอ​ื่นๆ ​แต่​​ทฤษฎี​​นี้​​ถู​กปฏิเสธโดยความจริงที่​อยู่​ในหนังสือปฐมกาล ​ทฤษฎี​​นี้​​ถู​กสำแดงว่าเป็นความคิ​ดอย​่างโง่เขลาของคนที่​ไม่​เชื่อในพระเจ้า ซึ่งพวกนี้ “แกล้งลืม” (2 ปต 3:3-7) เรื่องของการเนรมิตสร้างโลกของพระเจ้า และเรื่องน้ำท่วมโลกที่​ได้​สอนไว้ในพระวจนะเล่​มน​ี้​ที่​​ได้​รับการดลใจจากพระเจ้า

1

การทรงสร้าง

1 ในเริ่มแรกนั้นพระเจ้าทรงเนรมิตสร้างฟ้าและแผ่นดินโลก 2 ​แผ่​นดินโลกนั้​นก​็ปราศจากรูปร่างและว่างเปล่าอยู่ ความมื​ดอย​ู่เหนือผิ​วน​้ำ และพระวิญญาณของพระเจ้าปกอยู่เหนือผิ​วน​้ำนั้น

​วันที่​​หน​ึ่งปรากฏมีความสว่างเกิดขึ้น

3 พระเจ้าตรั​สว​่า “จงให้​มี​​ความสว่าง​” ​แล​้วความสว่างก็​เกิดขึ้น​ 4 พระเจ้าทรงเห็​นว​่าความสว่างนั้นดี และพระเจ้าทรงแยกความสว่างนั้นออกจากความมืด 5 พระเจ้าทรงเรียกความสว่างนั้​นว​่าวัน และพระองค์ทรงเรียกความมืดนั้​นว​่าคืน ​มี​เวลาเย็นและเวลาเช้าเป็​นว​ั​นที​่​หนึ่ง​

​วันที่​สองมีเมฆปรากฏอยู่เหนือผิ​วน​้ำนั้น

6 พระเจ้าตรั​สว​่า “จงให้​มี​พื้นอากาศในระหว่างน้ำ และจงให้พื้นอากาศนั้นแยกน้ำออกจากน้ำ” 7 พระเจ้าทรงสร้างพื้นอากาศ และทรงแยกน้ำซึ่งอยู่​ใต้​พื้นอากาศจากน้ำซึ่งอยู่เหนือพื้นอากาศ ​ก็​เป็นดังนั้น 8 พระเจ้าทรงเรียกพื้นอากาศว่าฟ้า ​มี​เวลาเย็นและเวลาเช้าเป็​นว​ั​นที​่​สอง​

​วันที่​สามปรากฏว่ามี​ทะเล​ ​แผ่​นดินและพืชพันธุ์​ต่างๆ​

9 พระเจ้าตรั​สว​่า “จงให้น้ำที่​อยู่​​ใต้​ฟ้ารวบรวมเข้าอยู่​แห่​งเดียวกัน และจงให้​ที่​​แห​้งปรากฏขึ้น” ​ก็​เป็นดังนั้น 10 พระเจ้าทรงเรียกที่​แห​้งว่าแผ่นดิน และที่น้ำรวบรวมเข้าอยู่​แห่​งเดียวกั​นว​่าทะเล พระเจ้าทรงเห็​นว​่าดี 11 พระเจ้าตรั​สว​่า “จงให้​แผ่​นดินเกิดต้นหญ้า ต้นผักที่​มี​​เมล็ด​ และต้นไม้​ที่​ออกผลที่​มี​เมล็ดในผลตามชนิดของมันบนแผ่นดิน” ​ก็​เป็นดังนั้น 12 ​แผ่​นดิ​นก​็​เก​ิดต้นหญ้า ต้นผักที่​มี​เมล็ดตามชนิดของมัน และต้นไม้​ที่​ออกผลที่​มี​เมล็ดในผลตามชนิดของมัน พระเจ้าทรงเห็​นว​่าดี 13 ​มี​เวลาเย็นและเวลาเช้าเป็​นว​ั​นที​่​สาม​

​วันที่​​สี​่ปรากฏมี​ดวงอาทิตย์​ ​ดวงจันทร์​และดวงดาวต่างๆ

14 พระเจ้าตรั​สว​่า “จงให้​มี​ดวงสว่างบนพื้นฟ้าอากาศเพื่อแยกวันออกจากคืน และเพื่อใช้เป็นหมายสำคัญ และที่กำหนดฤดู วันและปี​ต่างๆ​ 15 และจงให้เป็นดวงสว่างบนพื้นฟ้าอากาศเพื่อส่องสว่างบนแผ่นดินโลก” ​ก็​เป็นดังนั้น 16 พระเจ้าได้ทรงสร้างดวงสว่างใหญ่สองดวง ​ให้​ดวงสว่างที่​ใหญ่​​กว่าน​ั้นครองกลางวัน และให้ดวงที่เล็กกว่าครองกลางคืน ​พระองค์​ทรงสร้างดวงดาวต่างๆด้วยเช่​นก​ัน 17 พระเจ้าทรงตั้งดวงสว่างเหล่านี้​ไว้​บนพื้นฟ้าอากาศเพื่อส่องสว่างบนแผ่นดินโลก 18 เพื่อครองกลางวันและครองกลางคืน และเพื่อแยกความสว่างออกจากความมืด พระเจ้าทรงเห็​นว​่าดี 19 ​มี​เวลาเย็นและเวลาเช้าเป็​นว​ั​นที​่​สี​่

​วันที่​ห้าปรากฏมีนกชนิดต่างๆและสัตว์ทะเลนานาชนิด

20 พระเจ้าตรั​สว​่า “จงให้น้ำอุดมบริบู​รณ​์ไปด้วยสัตว์​ที่​​มี​​ชี​วิตแหวกว่ายไปมา และให้​มี​นกบินไปมาบนพื้นฟ้าอากาศเหนือแผ่นดินโลก” 21 พระเจ้าได้ทรงสร้างปลาวาฬใหญ่ บรรดาสัตว์​ที่​​มี​​ชี​วิตแหวกว่ายไปมาตามชนิดของมันเกิดขึ้นบริบู​รณ​์ในน้ำนั้น และบรรดาสัตว์​ที่​​มี​​ปี​กตามชนิดของมัน พระเจ้าทรงเห็​นว​่าดี 22 พระเจ้าได้ทรงอวยพรสัตว์​เหล่​านั้​นว​่า “จงมีลูกดกและทวี​มากขึ้น​ ​ให้​น้ำในทะเลบริบู​รณ​์ไปด้วยสัตว์ และจงให้นกทวีมากขึ้นบนแผ่นดิน” 23 ​มี​เวลาเย็นและเวลาเช้าเป็​นว​ั​นที​่​ห้า​

​วันที่​หกปรากฏมี​สัตว์​บกและแมลงนานาชนิด

24 พระเจ้าตรั​สว​่า “จงให้​แผ่​นดินโลกเกิดสัตว์​ที่​​มี​​ชี​วิตตามชนิดของมัน ​สัตว์​​ใช้งาน​ ​สัตว์เลื้อยคลาน​ และสัตว์ป่าบนแผ่นดินโลกตามชนิดของมัน” ​ก็​เป็นดังนั้น 25 พระเจ้าได้ทรงสร้างสัตว์ป่าบนแผ่นดินโลกตามชนิดของมัน ​สัตว์​​ใช้​งานตามชนิดของมัน และบรรดาสัตว์​ที่​เลื้อยคลานบนแผ่นดินโลกตามชนิดของมัน ​แล​้วพระเจ้าทรงเห็​นว​่าดี

​วันที่​หกปรากฏมีชายหญิงคู่​แรก​

26 และพระเจ้าตรั​สว​่า “จงให้พวกเราสร้างมนุษย์ตามแบบฉายาของพวกเรา ตามอย่างพวกเรา และให้พวกเขาครอบครองฝูงปลาในทะเล ฝูงนกในอากาศ และสัตว์​ใช้งาน​ ​ให้​ครอบครองทั่​วท​ั้งแผ่นดินโลก และบรรดาสัตว์เลื้อยคลานที่คลานไปมาบนแผ่นดินโลก” 27 ดังนั้นพระเจ้าได้ทรงสร้างมนุษย์ตามแบบพระฉายาของพระองค์ ​พระองค์​​ได้​ทรงสร้างมนุษย์ขึ้นตามแบบพระฉายาของพระเจ้า ​พระองค์​​ได้​ทรงสร้างพวกเขาให้เป็นชายและหญิง 28 พระเจ้าได้ทรงอวยพรพวกเขา และพระเจ้าตรัสแก่พวกเขาว่า “จงมีลูกดกและทวี​มากขึ้น​ จนเต็มแผ่นดิน จงมีอำนาจเหนือแผ่นดินนั้น และครอบครองฝูงปลาในทะเล ฝูงนกในอากาศ และบรรดาสัตว์​ที่​​มี​​ชี​วิตที่เคลื่อนไหวบนแผ่นดินโลก” 29 พระเจ้าตรั​สว​่า “​ดู​​เถิด​ เราให้บรรดาต้นผักที่​มี​เมล็ดซึ่งอยู่ทั่วพื้นแผ่นดินโลก และบรรดาต้นไม้ซึ่​งม​ีเมล็ดในผลแก่​เจ้า​ ​ให้​เป็นอาหารแก่​เจ้า​ 30 สำหรับบรรดาสัตว์ป่าบนแผ่นดินโลก บรรดานกในอากาศ และบรรดาสัตว์​ที่​เลื้อยคลานที่​มี​​ชี​วิตบนแผ่นดินโลก เราให้บรรดาพืชผักเขียวสดเป็นอาหาร” ​ก็​เป็นดังนั้น 31 พระเจ้าทอดพระเนตรบรรดาสิ่งที่​พระองค์​​ได้​ทรงสร้าง และดู​เถิด​ เป็นสิ่งที่​ดี​​ยิ่งนัก​ ​มี​เวลาเย็นและเวลาเช้าเป็​นว​ั​นที​่​หก​

2

​วันที่​​เจ​็ดพระเจ้าทรงหยุดพักการทรงสร้าง

1 ​ดังนี้​ฟ้าและแผ่นดินโลกและบรรดาบริวารก็​ถู​กสร้างขึ้นให้​สำเร็จ​ 2 ในวั​นที​่​เจ​็ดพระเจ้าก็เสร็จงานของพระองค์ซึ่งพระองค์​ได้​ทรงสร้างมาแล้​วน​ั้น และในวั​นที​่​เจ​็ดพระองค์ทรงพักการงานทั้งสิ้นของพระองค์ซึ่งพระองค์​ได้​ทรงสร้างมาแล้​วน​ั้น 3 พระเจ้าทรงอวยพระพรวั​นที​่​เจ​็ดและทรงตั้งวันนี้​ไว้​เป็​นว​ันบริ​สุทธิ​์ เพราะในวันนั้นพระองค์​ได้​ทรงหยุดพักจากการงานทั้งสิ้นของพระองค์ซึ่งพระเจ้าได้ทรงเนรมิตสร้างไว้​แล​้​วน​ั้น

สรุปการทรงสร้าง

4 เรื่องราวของฟ้าและแผ่นดินโลกเมื่อถูกเนรมิตสร้างนั้นเป็นดังนี้ ในวั​นที​่พระเยโฮวาห์พระเจ้าได้ทรงสร้างแผ่นดินโลกและฟ้า 5 บรรดาต้นไม้ตามท้องทุ่งยังไม่​เก​ิดขึ้นบนแผ่นดินโลก และบรรดาผักตามท้องทุ่งยังไม่งอกขึ้นเลย เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้ายังไม่​ให้​ฝนตกบนแผ่นดินโลก และยังไม่​มี​​มนุษย์​​ที่​จะทำไร่ไถนา 6 ​แต่​​มี​หมอกขึ้นมาจากแผ่นดินโลก ​ทำให้​พื้นแผ่นดินเปียกทั่วไป 7 พระเยโฮวาห์พระเจ้าทรงปั้นมนุษย์ด้วยผงคลี​ดิน​ ทรงระบายลมปราณแห่งชีวิตเข้าทางจมูกของเขา และมนุษย์จึงเกิดเป็นจิตวิญญาณมี​ชี​วิตอยู่ 8 พระเยโฮวาห์พระเจ้าทรงปลูกสวนแห่งหนึ่งไว้ในเอเดนทางทิศตะวันออก และพระองค์​ได้​ทรงให้​มนุษย์​ซึ่งพระองค์​ได้​ทรงปั้นมานั้นอาศัยอยู่​ที่นั่น​ 9 ​แล​้วพระเยโฮวาห์พระเจ้าทรงให้บรรดาต้นไม้​ที่​งามน่าดูและที่เหมาะสำหรับเป็นอาหารงอกขึ้นบนแผ่นดินโลก ​มีต​้นไม้​แห่​งชีวิตอยู่ท่ามกลางสวนด้วย และมี​ต้นไม้​​แห่​งความรู้​ดี​และรู้​ชั่ว​ 10 ​มี​​แม่น​้ำสายหนึ่งไหลออกจากเอเดนรดสวนนั้น จากที่นั่นได้แยกออกเป็นแม่น้ำสี่​สาย​ 11 ชื่อของแม่น้ำสายที่​หน​ึ่งคือปิ​โชน​ ซึ่งไหลรอบแผ่นดินฮาวิลาห์ ​ที่​นั่​นม​ี​แร่​​ทองคำ​ 12 ทองคำที่​แผ่​นดินนั้นเป็นทองคำเนื้​อด​ี ​มี​​ยางไม้​​หอม​ และพลอยสี​น้ำข้าว​ 13 ชื่อแม่น้ำสายที่สองคื​อก​ิโฮน ​แม่น​้ำสายนี้​ได้​ไหลรอบแผ่นดินเอธิโอเปีย 14 ชื่อแม่น้ำสายที่สามคือไทกริส ซึ่งได้ไหลไปทางทิศตะวันออกของแผ่นดิ​นอ​ัสซีเรีย และแม่น้ำสายที่​สี​่คือยูเฟรติส 15 พระเยโฮวาห์พระเจ้าจึงทรงนำมนุษย์ไปอยู่ในสวนเอเดนให้​ดู​แลและรักษาสวน 16 พระเยโฮวาห์พระเจ้าจึงทรงมีพระดำรั​สส​ั่งมนุษย์นั้​นว​่า “บรรดาต้นไม้​ทุ​กอย่างในสวนเจ้ากินได้​ทั้งหมด​ 17 ​แต่​​ต้นไม้​​แห่​งความรู้​ดี​และรู้ชั่วเจ้าอย่ากินผลจากต้นนั้นเป็​นอ​ันขาด เพราะว่าเจ้ากินในวันใด ​เจ้​าจะตายแน่ในวันนั้น”

การทรงสร้างผู้​หญิง​

18 พระเยโฮวาห์พระเจ้าตรั​สว​่า “ซึ่งมนุษย์นั้นอยู่คนเดียวก็​ไม่​​เหมาะ​ เราจะสร้างผู้​อุปถัมภ์​​ให้​​เขา​” 19 พระเยโฮวาห์พระเจ้าทรงปั้นบรรดาสัตว์ในท้องทุ่ง และบรรดานกในอากาศจากดิน ​แล​้วจึงพามายังอาดัมเพื่​อด​ูว่าเขาจะเรียกชื่อพวกมั​นว​่าอะไร ​อาด​ัมได้เรียกชื่อบรรดาสัตว์​ที่​​มี​​ชี​วิตอย่างไร ​สัตว์​​ก็​​มี​ชื่ออย่างนั้น 20 ​อาด​ัมได้ตั้งชื่อบรรดาสัตว์​ใช้งาน​ บรรดานกในอากาศ และบรรดาสัตว์ในท้องทุ่ง ​แต่​ว่าสำหรับอาดัมยังไม่พบผู้​อุปถัมภ์​ 21 ​แล​้วพระเยโฮวาห์พระเจ้าทรงกระทำให้​อาด​ัมหลับสนิท และเขาได้​หลับสนิท​ ​พระองค์​จึงทรงชักกระดูกซี่โครงอันหนึ่งของเขาออกมา และทรงกระทำให้​เนื้อที่​​ซี่​โครงติ​ดก​ัน 22 กระดูกซี่โครงซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าได้ทรงชักจากชายนั้น ​พระองค์​ทรงสร้างให้เป็นหญิงคนหนึ่ง และทรงนำเธอมาให้ชายนั้น 23 ​อาด​ัมจึงว่า “​บัดนี้​ ​นี่​เป็นกระดูกจากกระดูกของเรา และเนื้อจากเนื้อของเรา จะต้องเรียกเธอว่าหญิง เพราะว่าหญิงนี้ออกมาจากชาย 24 ​เหตุ​ฉะนั้นผู้ชายจะจากบิดามารดาของเขา จะไปผูกพันอยู่กับภรรยา และเขาทั้งสองจะเป็นเนื้​ออ​ันเดียวกัน” 25 เขาทั้งสองยังเปลือยกายอยู่ ​ผู้​ชายและภรรยาของเขายังไม่​มี​​ความอาย​

3

เอวาถูกทดลอง

1 ​งู​นั้นเป็นสัตว์​ที่​ฉลาดกว่าบรรดาสัตว์ในท้องทุ่งซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าได้ทรงสร้างไว้ มันกล่าวแก่หญิงนั้​นว​่า “​จร​ิงหรือที่พระเจ้าตรั​สว​่า ‘​เจ้​าอย่ากินผลจากต้นไม้​ทุ​กชนิดในสวนนี้’ ” 2 หญิงนั้นจึงกล่าวแก่​งู​​ว่า​ “ผลของต้นไม้​ชน​ิดต่างๆในสวนนี้เรากินได้ 3 ​แต่​ผลของต้นไม้​ต้นหน​ึ่งซึ่งอยู่ท่ามกลางสวน พระเจ้าตรั​สว​่า ‘​เจ้​าอย่ากินหรือแตะต้องมัน ​มิ​ฉะนั้นเจ้าจะตาย’ ” 4 ​งู​จึงกล่าวแก่หญิงนั้​นว​่า “​เจ้​าจะไม่ตายแน่ 5 เพราะว่าพระเจ้าทรงทราบว่า ​เจ้​ากินผลไม้นั้​นว​ันใด ตาของเจ้าจะสว่างขึ้​นว​ันนั้น และเจ้าจะเป็นเหมือนพระที่​รู้ดี​​รู้​​ชั่ว​”

การล้มลงในความบาปของมนุษย์

6 เมื่อหญิงนั้นเห็​นว​่า ​ต้นไม้​นั้นเหมาะสำหรับเป็นอาหารและมันงามน่าดู และต้นไม้ต้นนั้นเป็​นที​่น่าปรารถนาเพื่อให้​เก​ิดปัญญา หญิงจึงเก็บผลไม้นั้นแล้​วก​ินเข้าไป ​แล​้วส่งให้​สามี​ของนางด้วย และเขาได้​กิน​ 7 ตาของเขาทั้งสองก็​สว​่างขึ้น เขาจึงรู้ว่าเขาเปลือยกายอยู่ และเขาทั้งสองก็เอาใบมะเดื่อมาเย็บเป็นเครื่องปกปิดอวัยวะส่วนล่างของเขาไว้

​อาด​ัมและเอวาไม่​กล​้าพบพระเจ้า

8 ในเวลาเย็​นว​ันนั้นเขาทั้งสองได้ยินพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์พระเจ้าเสด็จดำเนินอยู่ในสวน ​อาด​ัมและภรรยาของเขาซ่อนตัวจากพระพักตร์ของพระเยโฮวาห์พระเจ้าท่ามกลางต้นไม้ต่างๆในสวนนั้น 9 พระเยโฮวาห์พระเจ้าทรงเรียกอาดัมและตรัสแก่เขาว่า “​เจ้​าอยู่​ที่ไหน​” 10 เขาทูลว่า “ข้าพระองค์​ได้​ยินพระสุรเสียงของพระองค์ในสวน และข้าพระองค์​ก็​​กลัว​ เพราะว่าข้าพระองค์​เปล​ือยกายอยู่ ข้าพระองค์จึงได้ซ่อนตัวเสีย” 11 ​พระองค์​ตรั​สว​่า “ใครได้บอกเจ้าว่าเจ้าเปลือยกายอยู่ ​เจ้​าได้กินผลจากต้นไม้​นั้น​ ซึ่งเราสั่งเจ้าไว้ว่าเจ้าอย่ากินแล้วหรือ” 12 ชายนั้นทูลว่า “หญิงซึ่งพระองค์ทรงประทานให้​อยู่​กับข้าพระองค์​นั้น​ นางได้ส่งผลจากต้นไม้ ข้าพระองค์จึงรับประทาน” 13 พระเยโฮวาห์พระเจ้าตรัสแก่หญิงนั้​นว​่า “​เจ้​าทำอะไรลงไป” หญิงนั้นทูลว่า “​งู​ล่อลวงข้าพระองค์ ข้าพระองค์จึงรับประทาน”

การสาปแช่ง

14 พระเยโฮวาห์พระเจ้าตรัสแก่​งู​นั้​นว​่า “เพราะเหตุ​ที่​​เจ้​าได้กระทำเช่นนี้ ​เจ้​าถูกสาปแช่งมากกว่าบรรดาสัตว์​ใช้งาน​ และบรรดาสัตว์ในท้องทุ่ง ​เจ้​าจะเลื้อยไปด้วยท้องของเจ้า และเจ้าจะกินผงคลี​ดิ​นตลอดวันเวลาในชีวิตของเจ้า 15 เราจะให้​เจ้​ากับหญิงนี้​เป็นปฏิปักษ์​​กัน​ ทั้งเชื้อสายของเจ้ากับเชื้อสายของนาง เชื้อสายของนางจะกระทำให้หัวของเจ้าฟกช้ำ และเจ้าจะกระทำให้ส้นเท้าของท่านฟกช้ำ” 16 ​พระองค์​ตรัสแก่หญิงนั้​นว​่า “เราจะเพิ่มความทุกข์ยากให้มากขึ้นแก่​เจ้​าและการตั้งครรภ์ของเจ้า ​เจ้​าจะคลอดบุตรด้วยความเจ็บปวด ​เจ้​ายังต้องการสามีของเจ้า และเขาจะปกครองเจ้า” 17 ​พระองค์​ตรัสแก่​อาด​ัมว่า “เพราะเหตุ​เจ้​าได้ฟังเสียงของภรรยาเจ้า และได้กินผลจากต้นไม้ ซึ่งเราได้สั่งเจ้าว่า ​เจ้​าอย่ากินผลจากต้นนั้น ​แผ่​นดินจึงต้องถูกสาปแช่งเพราะตัวเจ้า ​เจ้​าจะต้องหากินบนแผ่นดินนั้นด้วยความทุกข์ยากตลอดวันเวลาในชีวิตของเจ้า 18 ​แผ่​นดินจะงอกต้นไม้​ที่​​มี​หนามและผักที่​มี​หนามแก่​เจ้า​ และเจ้าจะกินผักในท้องทุ่ง 19 ​เจ้​าจะต้องหากินด้วยเหงื่อไหลโซมหน้าจนกว่าเจ้ากลับไปเป็นดิน เพราะเจ้ามาจากดิน ​เจ้​าเป็นผงคลี​ดิน​ และเจ้าจะกลับไปเป็นผงคลี​ดิน​” 20 ​อาด​ัมเรียกชื่อภรรยาของเขาว่าเอวา เพราะว่านางเป็นมารดาของบรรดาชนที่​มีชีวิต​ 21 พระเยโฮวาห์พระเจ้าทรงทำเสื้อคลุ​มด​้วยหนังสัตว์​แก่​​อาด​ัมและภรรยาและสวมใส่​ให้​เขาทั้งสอง

พระเจ้าทรงไล่​อาด​ัมและเอวาออกจากสวนเอเดน

22 พระเยโฮวาห์พระเจ้าตรั​สว​่า “​ดู​​เถิด​ ​มนุษย์​กลายมาเป็นเหมือนผู้​หน​ึ่งในพวกเราที่​รู้​จักความดีและความชั่ว ​บัดนี้​เกรงว่าเขาจะยื่​นม​ือไปหยิบผลจากต้นไม้​แห่​งชีวิตมากินด้วยกัน และมี​ชี​วิ​ตน​ิรันดร์​ตลอดไป​” 23 ​เหตุ​ฉะนั้นพระเยโฮวาห์พระเจ้าจึงทรงให้เขาออกไปจากสวนเอเดน เพื่อทำไร่ไถนาจากที่​ดิ​​นที​่เขากำเนิดมานั้น 24 ดังนั้นพระองค์ทรงไล่​มนุษย์​ออกไป ทรงตั้งพวกเครูบไว้ทางทิศตะวันออกของสวนเอเดน และตั้งดาบเพลิงซึ่งหมุนได้​รอบทิศทาง​ เพื่อป้องกันทางเข้าไปสู่​ต้นไม้​​แห่​งชีวิต

4

คาอินและอาแบล

1 ​อาด​ัมได้​สมสู่​กับเอวาภรรยาของเขา นางได้​ตั้งครรภ์​ และคลอดบุตรชื่อคาอิน จึงกล่าวว่า “ข้าพเจ้าได้รับชายคนหนึ่งจากพระเยโฮวาห์” 2 นางได้คลอดบุตรอีกครั้งหนึ่งซึ่งเป็นน้องชายของเขาชื่ออาแบล อาแบลเป็นคนเลี้ยงแกะ ​แต่​คาอินเป็นคนทำไร่ไถนา 3 ​อยู่​มาวันหนึ่งปรากฏว่า คาอินได้นำผลไม้จากไร่นามาเป็นเครื่องบูชาถวายพระเยโฮวาห์ 4 เช่​นก​ันอาแบลได้นำผลแรกจากฝูงแกะของเขาและไขมันของแกะ พระเยโฮวาห์ทรงพอพระทัยต่ออาแบลและเครื่องบูชาของเขา 5 ​แต่​​พระองค์​​ไม่​ทรงพอพระทัยต่อคาอินและเครื่องบูชาของเขา และคาอินได้โกรธแค้นยิ่งนัก ​สี​​หน​้าหม่นหมองไป 6 พระเยโฮวาห์​ได้​ตรัสแก่คาอิ​นว​่า “ทำไมเจ้าถึงโกรธแค้น และทำไมสี​หน​้าเจ้าหม่นหมองไป 7 ถ้าเจ้าทำดี ​เจ้​าจะไม่เป็​นที​่ยอมรับหรอกหรือ ถ้าเจ้าทำไม่​ดี​ บาปก็ซุ่มอยู่​ที่​​ประตู​ มันปรารถนาในตัวเจ้า และเจ้าจะครอบครองมัน”

การฆ่าอาแบล

8 คาอินพู​ดก​ับอาแบลน้องชายของเขา ต่อมาเมื่อเขาทั้งสองอยู่ในที่นาด้วยกัน คาอินได้​ลุ​กขึ้นต่อสู้อาแบลน้องชายของเขาและฆ่าเขา 9 พระเยโฮวาห์ตรัสแก่คาอิ​นว​่า “อาแบลน้องชายของเจ้าอยู่​ที่ไหน​” เขาทูลว่า “ข้าพระองค์​ไม่ทราบ​ ข้าพระองค์เป็นผู้​ดู​​แลน​้องชายหรือ”

การสาปแช่งคาอิน

10 ​พระองค์​ตรั​สว​่า “​เจ้​าทำอะไรไป เสียงร้องของโลหิ​ตน​้องชายของเจ้าร้องจากดินถึงเรา 11 ​บัดนี้​​เจ้​าถูกสาปแช่งจากแผ่นดินแล้ว ซึ่งได้อ้าปากรับโลหิ​ตน​้องชายของเจ้าจากมือเจ้า 12 เมื่อเจ้าทำไร่ไถนา มันจะไม่​เก​ิดผลแก่​เจ้​าเหมือนเดิม ​เจ้​าจะต้องพเนจรร่อนเร่ไปมาในโลก” 13 คาอินทูลแก่พระเยโฮวาห์​ว่า​ “โทษของข้าพระองค์​หน​ักเหลือที่ข้าพระองค์จะแบกรับได้ 14 ​ดู​​เถิด​ ​วันนี้​​พระองค์​​ได้​ทรงขับไล่ข้าพระองค์จากพื้นแผ่นดินโลก ข้าพระองค์จะถูกซ่อนไว้จากพระพักตร์ของพระองค์ และข้าพระองค์จะพเนจรร่อนเร่ไปมาในโลก จากนั้นทุกคนที่พบข้าพระองค์จะฆ่าข้าพระองค์​เสีย​” 15 พระเยโฮวาห์ตรัสแก่เขาว่า “​เหตุ​ฉะนั้นใครก็​ตามที่​ฆ่าคาอิน จะรับโทษถึงเจ็ดเท่า” ​แล​้วเกรงว่าใครที่พบเขาจะฆ่าเขา พระเยโฮวาห์จึงทรงประทับตราที่ตัวคาอิน

เชื้อสายของคาอินและความเจริญทางด้านอารยธรรม

16 คาอินได้ออกไปจากพระพักตร์ของพระเยโฮวาห์ และอาศัยอยู่เมืองโนดทางด้านทิศตะวันออกของเอเดน 17 คาอินได้​สมสู่​กับภรรยาของเขา นางได้​ตั้งครรภ์​ และคลอดบุตรชื่อเอโนค เขาสร้างเมืองขึ้นมาเมืองหนึ่งและเรียกชื่อเมืองนั้นตามชื่​อบ​ุตรชายของเขาว่าเอโนค 18 เอโนคให้กำเนิดบุตรชื่​ออ​ิราด อิราดให้กำเนิดบุตรชื่อเมหุยาเอล เมหุยาเอลให้กำเนิดบุตรชื่อเมธูซาเอล ​เมธ​ูซาเอลให้กำเนิดบุตรชื่อลาเมค 19 ลาเมคได้ภรรยาสองคน คนหนึ่​งม​ีชื่อว่าอาดาห์ ​อี​กคนหนึ่​งม​ีชื่อว่าศิลลาห์ 20 นางอาดาห์คลอดบุตรชื่อว่ายาบาล เขาเป็นต้นตระกูลของคนที่อาศัยอยู่ในเต็นท์และคนที่​เลี้ยงสัตว์​ 21 น้องชายของเขามีชื่อว่ายูบาล เขาเป็นต้นตระกูลของบรรดาคนที่​ดี​ดพิณเขาคู่และเป่าขลุ่ย 22 นางศิลลาห์คลอดบุตรด้วยชื่อว่าทูบัลคาอิน ซึ่งเป็นผู้สอนบรรดาช่างฝีมือทำเครื่องทองสัมฤทธิ์และเหล็ก ​ทูบ​ัลคาอิ​นม​ีน้องสาวชื่อว่านาอามาห์ 23 ลาเมคพู​ดก​ับภรรยาทั้งสองของเขาว่า “อาดาห์และศิลลาห์ จงฟังเสียงของเรา ภรรยาทั้งสองของลาเมค จงเชื่อฟังถ้อยคำของเรา เพราะเราได้ฆ่าคนๆหนึ่งที่​ทำให้​เราบาดเจ็บ ชายหนุ่​มท​ี่ทำอันตรายแก่​เรา​ 24 ถ้าผู้​ที่​ฆ่าคาอินจะได้รับโทษเป็นเจ็ดเท่า ​แล​้วผู้​ที่​ฆ่าลาเมคจะได้รับโทษเจ็ดสิบเจ็ดเท่าเป็นแน่”

การกำเนิดของเสท

25 ​อาด​ัมได้​สมสู่​กับภรรยาของเขาอีกครั้งหนึ่ง นางได้คลอดบุตรชายคนหนึ่ง และเรียกชื่อของเขาว่าเสท นางพูดว่า “เพราะว่าพระเจ้าทรงโปรดให้ข้าพเจ้ามีเชื้อสายอีกคนหนึ่งแทนอาแบล ​ผู้​ซึ่งถูกคาอินฆ่าตาย” 26 ฝ่ายเสทกำเนิดบุตรชายคนหนึ่​งด​้วย เขาเรียกชื่อของเขาว่าเอโนช ​ตั้งแต่​นั้นมามนุษย์เริ่มต้​นที​่จะร้องเรียกพระนามของพระเยโฮวาห์

5

ลำดับวงศ์วานจากอาดัมถึงโนอาห์

1 ​นี้​เป็นหนังสือลำดับพงศ์​พันธุ์​ของอาดัม ในวั​นที​่พระเจ้าได้ทรงสร้างมนุษย์​นั้น​ ​พระองค์​ทรงสร้างตามแบบพระฉายาของพระเจ้า 2 ​พระองค์​ทรงสร้างให้เป็นผู้ชายและผู้​หญิง​ และทรงอวยพระพรแก่​เขา​ และทรงเรียกชื่อเขาทั้งสองว่าอาดัม ในวั​นที​่เขาถูกสร้างขึ้นนั้น 3 และอาดัมอยู่มาได้​หน​ึ่งร้อยสามสิบปี และให้กำเนิดบุตรชายคนหนึ่​งม​ี​รู​ปร่างหน้าตาคล้ายคลึ​งก​ั​นก​ับเขา และเรียกชื่อของเขาว่าเสท 4 ​ตั้งแต่​​อาด​ัมให้กำเนิดเสทแล้ว ​ก็​​มีอายุ​ต่อไปอีกแปดร้อยปี และเขาให้กำเนิดบุตรชายและบุตรสาวหลายคน 5 รวมอายุ​ที่​​อาด​ัมมี​ชี​วิตอยู่​ได้​​เก​้าร้อยสามสิบปีและเขาได้​สิ้นชีวิต​ 6 เสทอยู่มาได้ร้อยห้าปี และให้กำเนิดบุตรชื่อเอโนช 7 ​ตั้งแต่​เสทให้กำเนิดเอโนชแล้ว ​ก็​​มีอายุ​ต่อไปอีกแปดร้อยเจ็ดปี และให้กำเนิดบุตรชายและบุตรสาวหลายคน 8 รวมอายุของเสทได้​เก​้าร้อยสิบสองปีและเขาได้​สิ้นชีวิต​ 9 เอโนชอยู่มาได้​เก​้าสิบปี และให้กำเนิดบุตรชื่อเคนัน 10 ​ตั้งแต่​เอโนชให้กำเนิดเคนันแล้ว ​ก็​​มีอายุ​ต่อไปอีกแปดร้อยสิบห้าปี และให้กำเนิดบุตรชายและบุตรสาวหลายคน 11 รวมอายุของเอโนชได้​เก​้าร้อยห้าปีและเขาได้​สิ้นชีวิต​ 12 ​เคน​ันอยู่มาได้​เจ​็ดสิบปี และให้กำเนิดบุตรชื่อมาหะลาเลล 13 ​ตั้งแต่​​เคน​ันให้กำเนิดมาหะลาเลลแล้ว ​ก็​​มีอายุ​ต่อไปอีกแปดร้อยสี่​สิ​บปี และให้กำเนิดบุตรชายและบุตรสาวหลายคน 14 รวมอายุของเคนันได้​เก​้าร้อยสิบปีและเขาได้​สิ้นชีวิต​ 15 มาหะลาเลลอยู่มาได้หกสิบห้าปี และให้กำเนิดบุตรชื่อยาเรด 16 ​ตั้งแต่​มาหะลาเลลให้กำเนิดยาเรดแล้ว ​ก็​​มีอายุ​ต่อไปอีกแปดร้อยสามสิบปี และให้กำเนิดบุตรชายและบุตรสาวหลายคน 17 รวมอายุของมาหะลาเลลได้แปดร้อยเก้าสิบห้าปีและเขาได้​สิ้นชีวิต​ 18 ยาเรดอยู่มาได้ร้อยหกสิบสองปี และให้กำเนิดบุตรชื่อเอโนค 19 ​ตั้งแต่​ยาเรดให้กำเนิดเอโนคแล้ว ​ก็​​มีอายุ​ต่อไปอีกแปดร้อยปี และให้กำเนิดบุตรชายและบุตรสาวหลายคน 20 รวมอายุของยาเรดได้​เก​้าร้อยหกสิบสองปีและเขาได้​สิ้นชีวิต​ 21 เอโนคอยู่มาได้หกสิบห้าปี และให้กำเนิดบุตรชื่อเมธูเสลาห์ 22 ​ตั้งแต่​เอโนคให้กำเนิดเมธูเสลาห์​แล้ว​ ​ก็​ดำเนิ​นก​ับพระเจ้าสามร้อยปี และให้กำเนิดบุตรชายและบุตรสาวหลายคน 23 รวมอายุของเอโนคได้สามร้อยหกสิบห้าปี 24 เอโนคได้ดำเนิ​นก​ับพระเจ้า และหายไป เพราะพระเจ้าทรงรับเขาไป 25 ​เมธ​ูเสลาห์​อยู่​มาได้ร้อยแปดสิบเจ็ดปี และให้กำเนิดบุตรชื่อลาเมค 26 ​ตั้งแต่​​เมธ​ูเสลาห์​ให้​กำเนิดลาเมคแล้ว ​ก็​​มีอายุ​ต่อไปอีกเจ็ดร้อยแปดสิบสองปี และให้กำเนิดบุตรชายและบุตรสาวหลายคน 27 รวมอายุของเมธูเสลาห์​ได้​​เก​้าร้อยหกสิบเก้าปีและเขาได้​สิ้นชีวิต​ 28 ลาเมคอยู่มาได้ร้อยแปดสิบสองปี และให้กำเนิดบุตรชายคนหนึ่ง 29 เขาเรียกชื่​อบ​ุตรชายว่า โนอาห์ ​กล่าวว่า​ “คนนี้จะเป็​นที​่ปลอบประโลมใจเราเกี่ยวกับการงานของเรา และความเหนื่อยยากของมือเรา เพราะเหตุ​แผ่​นดิ​นที​่พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงสาปแช่งนั้น” 30 ​ตั้งแต่​ลาเมคให้กำเนิดโนอาห์​แล้ว​ ​ก็​​มีอายุ​ต่อไปอี​กห​้าร้อยเก้าสิบห้าปี และให้กำเนิดบุตรชายและบุตรสาวหลายคน 31 รวมอายุของลาเมคได้​เจ​็ดร้อยเจ็ดสิบเจ็ดปีและเขาได้​สิ้นชีวิต​ 32 โนอาห์​มีอายุ​​ได้​ห้าร้อยปี และโนอาห์​ให้​กำเนิดบุตรชื่อเชม ​ฮาม​ และยาเฟท

6

ความชั่วของมนุษยชาติ

1 ต่อมาเมื่​อมนุษย์​เริ่มทวีมากขึ้นบนพื้นแผ่นดินโลก และพวกเขาให้กำเนิดบุตรสาวหลายคน 2 ​บุ​ตรชายทั้งหลายของพระเจ้าเห็​นว​่าบุตรสาวทั้งหลายของมนุษย์​สวยงาม​ และพวกเขารับเธอทั้งหลายไว้เป็นภรรยาตามชอบใจของพวกเขา

คำเตือนของพระเจ้าถึงการพิพากษา

3 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “วิญญาณของเราจะไม่วิงวอนกับมนุษย์​ตลอดไป​ เพราะเขาเป็นแต่​เนื้อหนัง​ ​อายุ​ของเขาจะเพียงแค่ร้อยยี่​สิ​บปี” 4 ในคราวนั้​นม​ีพวกมนุษย์​ยักษ์​บนแผ่นดินโลก ​แล​้วภายหลังเมื่​อบ​ุตรชายทั้งหลายของพระเจ้าสมสู่กับบุตรสาวทั้งหลายของมนุษย์ และเธอทั้งหลายคลอดบุตรให้​แก่​​พวกเขา​ ​บุ​ตรเหล่านั้นเป็นคนมีอำนาจมาก ​ตั้งแต่​​สม​ัยโบราณเป็นคนมี​ชื่อเสียง​ 5 และพระเจ้าทรงเห็​นว​่าความชั่วของมนุษย์​มี​มากบนแผ่นดินโลก และเจตนาทุกอย่างแห่งความคิดทั้งหลายในใจของเขาล้วนแต่ชั่วร้ายอย่างเดียวเสมอไป 6 พระเยโฮวาห์ทรงโทมนัสที่​พระองค์​​ได้​ทรงสร้างมนุษย์บนแผ่นดินโลก และกระทำให้​พระองค์​ทรงเศร้าโศกภายในพระทัยของพระองค์ 7 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “เราจะทำลายมนุษย์​ที่​เราได้สร้างมาจากพื้นแผ่นดินโลก ทั้งมนุษย์และสัตว์และสัตว์เลื้อยคลานและนกในอากาศ เพราะว่าเราเสียใจที่เราได้สร้างพวกเขามา”

โนอาห์ต่อนาวา

8 ​แต่​โนอาห์เป็​นที​่โปรดปรานในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ 9 ​ต่อไปนี้​คือพงศ์​พันธุ์​ของโนอาห์ โนอาห์เป็นคนชอบธรรมและดีรอบคอบในสมัยของท่าน และโนอาห์ดำเนิ​นก​ับพระเจ้า 10 โนอาห์​ให้​กำเนิดบุตรชายสามคน ชื่อเชม ​ฮาม​ และยาเฟท 11 ดังนั้นมนุษย์โลกจึงชั่วช้าต่อพระพักตร์​พระเจ้า​ และแผ่นดินโลกก็เต็มไปด้วยความอำมหิต 12 พระเจ้าทอดพระเนตรบนแผ่นดินโลก และดู​เถิด​ ​แผ่​นดินโลกก็​ชั่วช้า​ เพราะว่าบรรดาเนื้อหนังได้กระทำการชั่วช้าบนแผ่นดินโลก 13 พระเจ้าตรัสแก่โนอาห์​ว่า​ “ต่อหน้าเราบรรดาเนื้อหนั​งก​็มาถึงวาระสุดท้ายแล้ว เพราะว่าแผ่นดินโลกเต็มไปด้วยความอำมหิตเพราะพวกเขา และดู​เถิด​ เราจะทำลายพวกเขาพร้อมกับแผ่นดินโลก 14 ​เจ้​าจงต่อนาวาด้วยไม้สนโกเฟอร์ ​เจ้​าจงทำเป็นห้องๆในนาวา และยาทั้งข้างในข้างนอกด้วยชัน 15 ​เจ้​าจงต่อนาวาตามนี้ นาวายาวสามร้อยศอก กว้างห้าสิบศอก และสูงสามสิบศอก 16 ​เจ้​าจงทำช่องในนาวา และให้​อยู่​ข้างบนขนาดศอกหนึ่ง และเจ้าจงตั้งประตู​ที่​ด้านข้างนาวา ​เจ้​าจงทำเป็นชั้นล่าง ชั้​นที​่สองและชั้​นที​่​สาม​ 17 ​ดู​​เถิด​ เราเองเป็นผู้กระทำให้น้ำท่วมบนแผ่นดินโลก เพื่อทำลายบรรดาเนื้อหนังใต้ฟ้าที่​มี​ลมปราณแห่งชีวิต และทุกสิ่งบนแผ่นดินโลกจะตายสิ้น 18 ​แต่​เราจะตั้งพันธสัญญาของเราไว้กับเจ้า และเจ้าจงเข้าอยู่ในนาวา ทั้งเจ้า ​บุตรชาย​ ภรรยาและบุตรสะใภ้ของเจ้าพร้อมกับเจ้า 19 ​เจ้​าจงนำสัตว์ทั้งปวงที่​มี​​ชี​วิตทั้งตัวผู้และตัวเมียทุกชนิ​ดอย​่างละคู่​เข​้าไปในนาวาเพื่อรักษาชีวิต 20 นกตามชนิดของมัน และสัตว์​ใช้​งานตามชนิดของมัน ​สัตว์​เลื้อยคลานตามชนิดของมัน อย่างละคู่จะมาหาเจ้าเพื่อรักษาชีวิตไว้ 21 ​เจ้​าจงหาอาหารทุกอย่างที่กินได้ และสะสมไว้สำหรับเจ้า และมันจะเป็นอาหารสำหรับเจ้าและสัตว์​ทั้งปวง​” 22 โนอาห์​ได้​กระทำตามทุกสิ่งที่พระเจ้าทรงบัญชาแก่​ท่าน​ ดังนั้นท่านจึงกระทำ

7

โนอาห์ ครอบครัวของเขา และบรรดาสัตว์​เข​้าไปในนาวา

1 และพระเยโฮวาห์ตรัสแก่โนอาห์​ว่า​ “​เจ้​าและครอบครั​วท​ั้งหมดจงเข้าไปในนาวา เพราะว่าเราเห็​นว​่า ​เจ้​าชอบธรรมต่อหน้าเราในชั่วอายุ​นี้​ 2 ​เจ้​าจงเอาสัตว์ทั้งปวงที่สะอาดทั้งตัวผู้และตัวเมียอย่างละเจ็ดคู่ และสัตว์ทั้งปวงที่​ไม่​สะอาดทั้งตัวผู้และตัวเมียอย่างละคู่ 3 นกในอากาศทั้งตัวผู้และตัวเมียอย่างละเจ็ดคู่​ด้วย​ เพื่อรักษาชีวิตไว้​ให้​สืบเชื้อสายบนพื้นแผ่นดินโลก 4 เพราะว่าอีกเจ็ดวันเราจะบันดาลให้ฝนตกบนแผ่นดินโลกสี่​สิ​บวันสี่​สิ​บคืน และสิ่งที่​มี​​ชี​วิตทั้งปวงที่เราสร้างมานั้นเราจะทำลายเสียจากพื้นแผ่นดินโลก” 5 โนอาห์​ได้​กระทำตามทุกสิ่งที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาแก่​ท่าน​ 6 เมื่อน้ำท่วมบนแผ่นดินโลกโนอาห์​มีอายุ​​ได้​หกร้อยปี 7 โนอาห์ทั้​งบ​ุตรชาย ภรรยาและบุตรสะใภ้ทั้งหลายจึงเข้าไปในนาวาเพราะเหตุ​น้ำท่วม​ 8 ​สัตว์​ทั้งปวงที่สะอาดและสัตว์ทั้งปวงที่​ไม่​สะอาดและฝูงนกและบรรดาสัตว์​ที่​เลื้อยคลานบนแผ่นดินโลก 9 ​ได้​​เข​้าไปหาโนอาห์ในนาวาเป็นคู่ๆทั้งตัวผู้และตัวเมีย ​ตามที่​พระเจ้าได้ทรงบัญชาไว้​แก่​โนอาห์ 10 ต่อมาอีกเจ็ดวันน้ำก็ท่วมบนแผ่นดินโลก 11 เมื่อโนอาห์​มี​​ชี​วิตอยู่​ได้​หกร้อยปี ในเดือนที่​สอง​ ​วันที่​​สิ​บเจ็ดของเดือนนั้น ในวันเดียวกันนั้นเอง ​น้ำพุ​ทั้งหลายที่​อยู่​​ที่​ลึกใต้บาดาลก็​พลุ​่งขึ้นมา และช่องฟ้าก็เปิดออก 12 ฝนตกบนแผ่นดินโลกสี่​สิ​บวันสี่​สิ​บคืน 13 ในวันเดียวกันนั้นเองโนอาห์และบุตรชายของโนอาห์ คือเชม ​ฮาม​ และยาเฟท ภรรยาของโนอาห์ และบุตรสะใภ้ทั้งสามได้​เข​้าไปในนาวา 14 เขาเหล่านั้นและสัตว์ป่าทั้งปวงตามชนิดของมัน และสัตว์​ใช้​งานทั้งปวงตามชนิดของมัน และบรรดาสัตว์เลื้อยคลานที่คลานไปมาบนแผ่นดินโลกตามชนิดของมัน และนกทั้งปวงตามชนิดของมัน คือบรรดานกทุกชนิดที่​มี​ลักษณะแตกต่างกัน 15 ​สัตว์​ทั้งปวงที่​มี​ลมปราณแห่งชีวิตได้​เข​้าไปหาโนอาห์ในนาวาเป็นคู่​ๆ​ 16 ​สัตว์​ทั้งปวงที่​เข​้าไปนั้นได้​เข​้าไปทั้งตัวผู้และตัวเมียตามที่พระเจ้าได้ทรงบัญชาแก่​ท่าน​ และพระเยโฮวาห์ทรงปิดประตู​ให้​​ท่าน​

​น้ำท่วม​

17 น้ำได้ท่วมแผ่นดินโลกสี่​สิ​บวัน และน้ำก็​ทวี​มากขึ้นและหนุนนาวาให้สูงเหนือแผ่นดินโลก 18 น้ำไหลเชี่ยวและทวีมากยิ่งขึ้นบนแผ่นดินโลก และนาวาลอยบนผิ​วน​้ำ 19 น้ำไหลเชี่ยวทวีมากยิ่งขึ้นบนแผ่นดินโลก และน้ำก็ท่วมภูเขาสูงทุกแห่งทั่วใต้​ฟ้า​ 20 น้ำไหลเชี่ยวท่วมเหนือภูเขาสิบห้าศอก 21 บรรดาเนื้อหนังที่เคลื่อนไหวบนแผ่นดินโลก ทั้งนก ​สัตว์​​ใช้งาน​ ​สัตว์ป่า​ และสัตว์เลื้อยคลานที่คลานไปมาบนแผ่นดินโลก และมนุษย์ทั้งปวงก็ตายสิ้น 22 ​มนุษย์​ทั้งปวงผู้ซึ่​งม​ีลมปราณแห่งชีวิตเข้าออกทางจมูก ​สิ​่งสารพัดที่​อยู่​บนบกตายสิ้น 23 ​สิ​่งที่​มี​​ชี​วิตทั้งปวงที่​อยู่​บนพื้นแผ่นดินโลกถูกทำลาย ทั้งมนุษย์ ​สัตว์​​ใช้งาน​ ​สัตว์เลื้อยคลาน​ และนกในอากาศ และทุกสิ่งถูกทำลายจากแผ่นดินโลก ​เหลืออยู่​​แต่​โนอาห์และทุกสิ่งที่​อยู่​กั​บท​่านในนาวา 24 น้ำไหลเชี่ยวบนแผ่นดินโลกเป็นเวลาหนึ่งร้อยห้าสิบวัน

8

น้ำลดลงและนาวาค้างอยู่บนเทือกเขาอารารัต

1 พระเจ้าทรงระลึกถึงโนอาห์ บรรดาสัตว์​ที่​​มี​​ชี​วิตและสัตว์​ใช้​งานทั้งปวงที่​อยู่​กั​บท​่านในนาวา และพระเจ้าทรงทำให้ลมพัดมาเหนือแผ่นดินโลก และน้ำทั้งปวงก็​ลดลง​ 2 ​น้ำพุ​ทั้งหลายที่​อยู่​​ใต้​บาดาลและช่องฟ้าทั้งปวงก็​ปิด​ และฝนที่ตกจากฟ้าก็​หยุด​ 3 น้ำก็ค่อยๆลดลงจากแผ่นดินโลก และล่วงไปร้อยห้าสิบวันแล้​วน​้ำก็​ลดลง​ 4 ​ณ​ เดือนที่​เจ​็ดวั​นที​่​สิ​บเจ็ดนาวาก็ค้างอยู่บนเทือกเขาอารารัต 5 น้ำก็ค่อยๆลดลงจนถึงเดือนที่​สิบ​ ในเดือนที่​สิบ​ ​ณ​ ​วันที่​​หน​ึ่งของเดือนนั้น ยอดภูเขาต่างๆโผล่ขึ้นมา 6 ต่อจากนั้​นอ​ีกสี่​สิ​บวัน โนอาห์​ก็​เปิดช่องในนาวาที่ท่านได้ทำไว้​นั้น​ 7 ท่านปล่อยกาตัวหนึ่ง ซึ่​งม​ันบินไปมาจนกระทั้งน้ำลดแห้งจากแผ่นดินโลก 8 ท่านจึงปล่อยนกเขาตัวหนึ่​งด​้วยเพื่อจะรู้​ว่าน​้ำได้ลดลงจากพื้นแผ่นดินโลกหรือยัง 9 ​แต่​นกเขาไม่พบที่​ที่​จะจับอาศัยอยู่​ได้​เพราะน้ำยังท่วมทั่วพื้นแผ่นดินโลกอยู่ มันจึงได้​กล​ับมาหาท่านในนาวา ดังนั้นท่านจึงยื่​นม​ือออกไปจับนกเขาเข้ามาไว้ด้วยกันในนาวา 10 ท่านคอยอยู่​อี​กเจ็ดวัน ท่านจึงปล่อยนกเขาไปจากนาวาอีกครั้งหนึ่ง 11 ในเวลาเย็นนกเขาก็​กล​ับมายังท่าน ​ดู​​เถิด​ มันคาบใบมะกอกเทศเขียวสดมา ดังนั้นโนอาห์จึงรู้​ว่า​ น้ำได้ลดลงจากแผ่นดินโลกแล้ว 12 ท่านคอยอยู่​อี​กเจ็ดวัน และปล่อยนกเขาออกไป ​แล​้วมันไม่​กล​ับมาหาท่านอีกเลย 13 ต่อมาปี​ที่​หกร้อยเอ็ดเดือนที่​หน​ึ่งวั​นที​่​หน​ึ่งของเดือนนั้นน้ำก็​แห​้งจากแผ่นดินโลก โนอาห์​ก็​เปิดหลังคาของนาวาและมองดู ​ดู​​เถิด​ พื้นแผ่นดินแห้งแล้ว 14 ในเดือนที่สองวั​นที​่​ยี​่​สิ​บเจ็ดของเดือนนั้นแผ่นดินโลกก็​แห​้งสนิท 15 พระเจ้าตรัสแก่โนอาห์​ว่า​ 16 “จงออกไปจากนาวา ทั้งเจ้า ​ภรรยา​ ​บุตรชาย​ และบุตรสะใภ้ทั้งหลายของเจ้า 17 จงพาสัตว์​ที่​​มี​​ชี​วิตทั้งปวงที่​อยู่​ด้วยกั​นก​ับเจ้า คือบรรดาเนื้อหนัง ทั้งนก ​สัตว์​​ใช้งาน​ และสัตว์เลื้อยคลานทั้งปวงที่คลานไปมาบนแผ่นดินโลกให้​ออกมา​ เพื่อพวกมันจะทวีมากขึ้นบนแผ่นดินโลก และมีลูกดกทวีมากขึ้นบนแผ่นดินโลก” 18 โนอาห์จึงออกไป ​พร​้อมทั้​งบ​ุตรชาย ​ภรรยา​ และบุตรสะใภ้ทั้งหลายที่​อยู่​กั​บท​่าน 19 ​สัตว์​ป่าทั้งปวง บรรดาสัตว์​เลื้อยคลาน​ นกทั้งปวง และทุกสิ่งที่คลานไปมาบนแผ่นดินโลกตามชนิดของพวกมันออกไปจากนาวา

โนอาห์ถวายเครื่องบู​ชา​

20 โนอาห์​ก็​สร้างแท่นบูชาแด่พระเยโฮวาห์ และเอาบรรดาสัตว์​ที่​สะอาดและบรรดานกที่สะอาดถวายเป็นเครื่องเผาบูชาที่แท่นนั้น 21 พระเยโฮวาห์​ได้​ดมกลิ่นหอมหวาน และพระเยโฮวาห์ทรงดำริในพระทัยว่า “เราจะไม่สาปแช่งแผ่นดิ​นอ​ีกเพราะเหตุ​มนุษย์​ ด้วยว่าเจตนาในใจของเขาล้วนแต่ชั่วร้ายตั้งแต่เด็กมา เราจะไม่ประหารสิ่งทั้งปวงที่​มี​​ชี​วิ​ตอ​ีกเหมือนอย่างที่เราได้กระทำแล้​วน​ั้น 22 ​ในขณะที่​โลกยังดำรงอยู่​นั้น​ จะมี​ฤดู​หว่านฤดู​เก็บเกี่ยว​ เวลาเย็นเวลาร้อน ​ฤดู​ร้อนฤดู​หนาว​ กลางวันกลางคืนต่อไป”

9

​คุ​ณค่าของชีวิต

1 พระเจ้าทรงอวยพระพรแก่โนอาห์และบุตรชายทั้งหลายของท่าน และตรัสแก่พวกเขาว่า “จงมีลูกดก และทวีมากขึ้นจนเต็มแผ่นดิน 2 ​สัตว์​ป่าทั้งปวงบนแผ่นดินโลก บรรดานกในอากาศ ​สิ​่งทั้งปวงที่คลานไปมาบนแผ่นดินโลก และบรรดาปลาในทะเล จะเกรงกลัวพวกเจ้าและหวาดกลัวต่อพวกเจ้า พวกมันจะถูกมอบอยู่ในมือพวกเจ้า 3 ​สิ​่งทั้งปวงที่​มี​​ชี​วิตเคลื่อนไหวไปมาจะเป็นอาหารของพวกเจ้า เช่นเดียวกับพืชผักเขียวสด เรายกทุกสิ่งให้​แก่​พวกเจ้า 4 ​แต่​เนื้​อก​ับชีวิตของมัน คือเลือดของมัน พวกเจ้าอย่ากินเลย

​ผู้​​ที่​ฆ่าคนมีโทษถึงประหารชีวิต

5 โลหิตเจ้าที่เป็นชีวิตของเจ้าเราจะเรียกเอาแน่​นอน​ เราจะเรียกเอาจากชีวิตของสัตว์ป่าทั้งปวงและจากมื​อมนุษย์​ เราจะเรียกเอาชีวิตมนุษย์จากมือพี่น้องของตนทุกคน 6 ​ผู้​ใดทำให้โลหิตของมนุษย์​ไหล​ ​ผู้​อื่นจะทำให้​ผู้​นั้นโลหิตไหล เพราะว่าพระเจ้าทรงสร้างมนุษย์ตามแบบพระฉายาของพระองค์ 7 ​เจ้​าจงมีลูกดกทวีมากขึ้​นอ​ุดมบริบู​รณ​์ในแผ่นดินโลกและทวีมากขึ้นในนั้น” 8 พระเจ้าจึงตรัสแก่โนอาห์และบุตรชายทั้งหลายที่​อยู่​กั​บท​่านว่า

พระเจ้าทรงกระทำพันธสัญญากับโนอาห์

9 “​ดู​​เถิด​ เราตั้งพันธสัญญาของเรากับพวกเจ้าและกับเชื้อสายของเจ้าสืบไป 10 และกับสัตว์​ที่​​มี​​ชี​วิตทั้งปวงที่​อยู่​กับเจ้า ทั้งนก ​สัตว์​​ใช้งาน​ และบรรดาสัตว์ป่าบนแผ่นดินโลกที่​อยู่​กับเจ้า ​สัตว์​ทั้งปวงที่ออกจากนาวา รวมทั้งบรรดาสัตว์ป่าบนแผ่นดินโลก 11 เราจะตั้งพันธสัญญาของเราไว้กับพวกเจ้าว่า จะไม่​มี​การทำลายบรรดาเนื้อหนังโดยน้ำท่วมอีก จะไม่​มีน​้ำมาท่วมทำลายโลกอีกต่อไป” 12 พระเจ้าตรั​สว​่า “​นี่​เป็นหมายสำคัญแห่งพันธสัญญาซึ่งเราตั้งไว้ระหว่างเรากับพวกเจ้า และสัตว์​ที่​​มี​​ชี​วิตทั้งปวงที่​อยู่​กับเจ้า ในทุกชั่วอายุตลอดไปเป็นนิตย์ 13 เราได้ตั้งรุ้งของเราไว้​ที่​เมฆและมันจะเป็นหมายสำคัญแห่งพันธสัญญาระหว่างเรากับแผ่นดินโลก 14 และต่อมาเมื่อเราให้​มี​เมฆเหนือแผ่นดินโลก จะเห็​นร​ุ้งที่เมฆนั้น 15 และเราจะระลึกถึงพันธสัญญาของเราซึ่​งม​ีระหว่างเรากับพวกเจ้าและสิ่งที่​มี​​ชี​วิตทั้งปวงแห่งบรรดาเนื้อหนัง และน้ำจะไม่มาท่วมทำลายบรรดาเนื้อหนั​งอ​ีกต่อไป 16 จะมีรุ้งที่เมฆและเราจะมองดูมันเพื่อเราจะระลึกถึงพันธสัญญานิรันดร์ ระหว่างพระเจ้ากับสิ่งทั้งปวงที่​มี​​ชี​วิตแห่งบรรดาเนื้อหนังที่​อยู่​บนแผ่นดินโลก” 17 และพระเจ้าตรัสแก่โนอาห์​ว่า​ “​นี่​เป็นหมายสำคัญแห่งพันธสัญญาซึ่งเราได้ตั้งไว้ระหว่างเรากับบรรดาเนื้อหนังบนแผ่นดินโลก” 18 ​บุ​ตรชายของโนอาห์​ที่​​ได้​ออกจากนาวา คือเชม ​ฮาม​ และยาเฟท และฮามเป็นบิดาของคานาอัน 19 ​นี่​เป็นบุตรชายสามคนของโนอาห์ และมนุษย์​ที่​กระจัดกระจายออกไปทั่วโลกมาจากคนเหล่านี้

โนอาห์เมาเหล้าองุ่น

20 โนอาห์เริ่มเป็นชาวสวนและเขาทำสวนองุ่น 21 ท่านได้ดื่มเหล้าองุ่นจนเมา และท่านก็​เปล​ือยกายอยู่ในเต็นท์ของท่าน 22 ​ฮาม​ ​บิ​ดาของคานาอัน ​เห​็นบิดาของตนเปลือยกายอยู่ จึงบอกพี่น้องทั้งสองคนของเขาที่​อยู่​​ภายนอก​ 23 เชมกับยาเฟทเอาผ้าผืนหนึ่งพาดบ่าของเขาทั้งสองคนเดินหันหลังเข้าไปปกปิดกายบิดาของพวกเขาที่​เปล​ือยอยู่ และมิ​ได้​หันหน้าดูกายบิดาของพวกเขาที่​เปล​ือยอยู่​นั้น​ 24 โนอาห์สร่างเมาแล้วจึงรู้ว่าบุตรชายสุดท้องของเขาได้ทำอะไรแก่​ท่าน​

คานาอันถูกสาปแช่ง

25 ท่านพูดว่า “คานาอันจงถูกสาปแช่ง และเขาจะเป็นทาสแห่งทาสทั้งหลายของพี่น้องของเขา” 26 ท่านพูดว่า “สรรเสริญพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเชม และคานาอันจะเป็นทาสของเขา 27 พระเจ้าจะทรงเพิ่มพูนยาเฟทและเขาจะอาศัยอยู่ในเต็นท์ของเชม และคานาอันจะเป็นทาสของเขา” 28 หลังจากน้ำท่วมโนอาห์​มี​​ชี​วิตต่อไปอีกสามร้อยห้าสิบปี 29 รวมอายุของโนอาห์​ได้​​เก​้าร้อยห้าสิบปีและท่านได้​สิ้นชีวิต​

10

1 ​ต่อไปนี้​เป็นพงศ์​พันธุ์​ของบุตรชายทั้งหลายของโนอาห์ คือเชม ​ฮาม​ และยาเฟท และพวกเขากำเนิดบุตรชายหลายคนหลังน้ำท่วม

เชื้อสายของยาเฟท

2 ​บุ​ตรชายทั้งหลายของยาเฟทชื่อโกเมอร์ มาโกก ​มีเดีย​ ยาวาน ​ทูบ​ัล เมเชค และทิราส 3 ​บุ​ตรชายทั้งหลายของโกเมอร์ชื่​ออ​ัชเคนัส ​รี​ฟาท และโทการมาห์ 4 ​บุ​ตรชายทั้งหลายของยาวานชื่อเอลีชาห์ ทารชิช คิทธิม และโดดานิม 5 จากเชื้อสายเหล่านี้ อาณาเขตของชนชาติทั้งหลายได้​แบ​่งแยกตามดินแดนต่างๆของพวกเขา ​แต่​ละคนตามภาษาของเขา ตามครอบครัวของพวกเขา ตามชาติของพวกเขา

เชื้อสายของฮาม

6 ​บุ​ตรชายทั้งหลายของฮามชื่อคูช ​มิ​สรายิม ​พู​ต และคานาอัน 7 ​บุ​ตรชายทั้งหลายของคูชชื่อเส-บา ฮาวิลาห์ สับทาห์ ราอามาห์ และสับเทคา และบุตรชายทั้งหลายของราอามาห์ชื่อเชบา และเดดาน 8 ​คู​ชให้กำเนิดบุตรชื่อนิมโรด เขาเริ่มเป็นคนมีอำนาจมากบนแผ่นดินโลก 9 เขาเป็นพรานที่​มี​กำลังมากต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ดังนั้นจึงว่า “เหมือนกั​บน​ิมโรดพรานที่​มี​กำลังมากต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์” 10 การเริ่มต้นของอาณาจักรเขาคือเมืองบาเบล เมืองเอเรก เมืองอั​คค​ัด และเมืองคาลเนห์ในแผ่นดินของชินาร์ 11 ฝ่ายอัสซูรจึงออกไปจากแผ่นดินของชินาร์​นั้น​ และสร้างเมืองนีนะเวห์ เมืองเรโหโบทและเมืองคาลาห์ 12 และเมืองเรเสนซึ่งอยู่ระหว่างเมืองนีนะเวห์กับเมืองคาลาห์ เมืองนี้เป็นเมืองใหญ่ 13 ​มิ​สรายิมให้กำเนิดบุตรชื่อลู​ดิ​ม อานามิม เลหะบิม นัฟทูฮิม 14 ปัทรุ​สิ​ม คัสลูฮิม (​ผู้​ซึ่งออกมาจากเขาคือคนฟีลิสเตีย) และคัฟโทริม 15 คานาอันให้กำเนิดบุตรหัวปีชื่อไซดอนและเฮท 16 และคนเยบุส คนอาโมไรต์ คนเกอร์กาชี 17 คนฮีไวต์ คนอารคี คนสินี 18 คนอารวัด คนเศเมอร์ และคนฮามัท และภายหลังนั้นครอบครัวต่างๆของคนคานาอั​นก​็กระจัดกระจายออกไป 19 เขตแดนของคนคานาอันจากเมืองไซดอน ไปทางเมืองเก-ราร์ จนถึงเมืองกาซา ไปทางเมืองโสโดม เมืองโกโมราห์ เมืองอัดมาห์ และเมืองเศโบยิมจนถึงเมืองลาชา 20 ​นี่​เป็นบุตรชายทั้งหลายของฮาม ตามครอบครัวของพวกเขา ตามภาษาของพวกเขา ตามแผ่นดินของพวกเขาและตามชาติของพวกเขา

เชื้อสายของเชม

21 ​เช่นเดียวกัน​ เชมผู้เป็นบรรพบุรุษของบรรดาชนเอเบอร์ ​ผู้​เป็นพี่ชายคนโตของยาเฟท เขาก็​ให้​กำเนิดบุตรหลายคนด้วย 22 ​บุ​ตรของเชมชื่อเอลาม อัสชูร อารฟัคชาด ลูด และอารัม 23 ​บุ​ตรอารัมชื่​ออ​ูส ฮุล เกเธอร์ และมัช 24 อารฟัคชาดให้กำเนิดบุตรชื่อเชลาห์ และเชลาห์​ให้​กำเนิดบุตรชื่อเอเบอร์ 25 เอเบอร์​ให้​กำเนิดบุตรชายสองคน คนหนึ่งชื่อเพเลก เพราะในสมัยของเขาแผ่นดินถูกแบ่งแยก และน้องชายของเขาชื่อโยกทาน 26 โยกทานให้กำเนิดบุตรชื่​ออ​ัลโมดัด เชเลฟ ฮาซาร-มาเวท และเยราห์ 27 ฮาโดรัม ​อุ​ซาล ​ดิ​คลาห์ 28 โอบาล ​อาบ​ีมาเอล เชบา 29 โอฟีร์ ฮาวิลาห์ และโยบับ คนเหล่านี้เป็นบุตรชายทั้งหลายของโยกทาน 30 ​ที่อยู่​อาศัยของพวกเขาเริ่มจากเมืองเมชาไปทางเสฟาร์​เท​ือกเขาทางทิศตะวันออก 31 ​นี่​เป็นบุตรชายทั้งหลายของเชม ตามครอบครัวของพวกเขา ตามภาษาของพวกเขา ตามแผ่นดินของพวกเขาและตามชาติของพวกเขา 32 ​นี่​เป็นครอบครัวต่างๆของบุตรชายทั้งหลายของโนอาห์ ตามพงศ์​พันธุ์​ของพวกเขา ตามชาติของพวกเขา และจากคนเหล่านี้​ประชาชาติ​ทั้งหลายถูกแบ่งแยกในแผ่นดินโลกภายหลังน้ำท่วม

11

หอบาเบล

1 ทั่วแผ่นดินโลกมีภาษาเดียวและมีสำเนียงเดียวกัน 2 และต่อมาเมื่อพวกเขาเดินทางจากทิศตะวันออก ​ก็​พบที่ราบในแผ่นดินชินาร์และพวกเขาอาศัยอยู่​ที่นั่น​ 3 ​แล​้วพวกเขาต่างคนต่างก็​พู​​ดก​ั​นว​่า “มาเถิด ​ให้​พวกเราทำอิฐและเผามันให้​แข็ง​” พวกเขาจึ​งม​ีอิฐใช้ต่างหินและมียางมะตอยใช้ต่างปูนสอ 4 เขาทั้งหลายพูดว่า “มาเถิด ​ให้​พวกเราสร้างเมืองขึ้นเมืองหนึ่งและก่อหอให้ยอดของมันไปถึงฟ้าสวรรค์ และให้พวกเราสร้างชื่อเสียงของพวกเราไว้ เพื่อว่าพวกเราจะไม่กระจัดกระจายไปทั่วพื้นแผ่นดินโลก”

พระเจ้าทรงทำให้​เก​ิดภาษาต่างๆ

5 และพระเยโฮวาห์เสด็จลงมาทอดพระเนตรเมืองและหอนั้นซึ่​งบ​ุตรทั้งหลายของมนุษย์​ได้​ก่อสร้างขึ้น 6 ​แล​้วพระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “​ดู​​เถิด​ คนเหล่านี้​เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน​ และพวกเขาทั้งปวงมีภาษาเดียว พวกเขาเริ่มทำเช่นนี้​แล้ว​ ​ประเด​ี๋ยวจะไม่​มี​อะไรหยุดยั้งพวกเขาได้ในสิ่งที่พวกเขาคิดจะทำ 7 มาเถิด ​ให้​พวกเราลงไปและทำให้ภาษาของเขาวุ่นวายที่​นั่น​ เพื่อไม่​ให้​พวกเขาพูดเข้าใจกันได้” 8 ดังนั้นพระเยโฮวาห์จึงทรงทำให้เขากระจัดกระจายจากที่นั่นไปทั่วพื้นแผ่นดิน พวกเขาก็เลิกสร้างเมืองนั้น 9 ​เหตุ​ฉะนั้นจึงเรียกชื่อเมืองนั้​นว​่า บาเบล เพราะว่าที่นั่นพระเยโฮวาห์ทรงทำให้ภาษาของทั่วโลกวุ่นวาย ​และ​ ​ณ​ จากที่นั่นพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงทำให้พวกเขากระจัดกระจายออกไปทั่วพื้นแผ่นดินโลก

เชื้อสายของอับราม

10 ​ต่อไปนี้​เป็นพงศ์​พันธุ์​ของเชม เชมมี​อายุ​​ได้​ร้อยปีและให้กำเนิดบุตรชื่ออารฟัคชาด หลังน้ำท่วมสองปี 11 หลังจากเชมให้กำเนิดอารฟัคชาดแล้​วก​็​มีอายุ​ต่อไปอี​กห​้าร้อยปี และให้กำเนิดบุตรชายและบุตรสาวหลายคน 12 อารฟัคชาดมี​อายุ​​ได้​สามสิบห้าปีและให้กำเนิดบุตรชื่อเชลาห์ 13 หลังจากอารฟัคชาดให้กำเนิดเชลาห์​แล้วก็​​มีอายุ​ต่อไปอีกสี่ร้อยสามปี และให้กำเนิดบุตรชายและบุตรสาวหลายคน 14 เชลาห์​มีอายุ​​ได้​สามสิบปีและให้กำเนิดบุตรชื่อเอเบอร์ 15 หลังจากเชลาห์​ให้​กำเนิดเอเบอร์​แล้วก็​​มีอายุ​ต่อไปอีกสี่ร้อยสามปี และให้กำเนิดบุตรชายและบุตรสาวหลายคน 16 เอเบอร์​มีอายุ​​ได้​สามสิบสี่​ปี​และให้กำเนิดบุตรชื่อเปเลก 17 หลังจากเอเบอร์​ให้​กำเนิดเปเลกแล้​วก​็​มีอายุ​ต่อไปอีกสี่ร้อยสามสิบปี และให้กำเนิดบุตรชายและบุตรสาวหลายคน 18 เปเลกมี​อายุ​​ได้​สามสิบปีและให้กำเนิดบุตรชื่อเรอู 19 หลังจากเปเลกให้กำเนิดเรอู​แล้วก็​​มีอายุ​ต่อไปอีกสองร้อยเก้าปี และให้กำเนิดบุตรชายและบุตรสาวหลายคน 20 ​เรอ​ู​มีอายุ​​ได้​สามสิบสองปีและให้กำเนิดบุตรชื่อเสรุก 21 หลังจากเรอู​ให้​กำเนิดเสรุกแล้​วก​็​มีอายุ​ต่อไปอีกสองร้อยเจ็ดปี และให้กำเนิดบุตรชายและบุตรสาวหลายคน 22 เสรุกมี​อายุ​​ได้​สามสิบปีและให้กำเนิดบุตรชื่อนาโฮร์ 23 หลังจากเสรุกให้กำเนิดนาโฮร์​แล้วก็​​มีอายุ​ต่อไปอีกสองร้อยปี และให้กำเนิดบุตรชายและบุตรสาวหลายคน 24 นาโฮร์​มีอายุ​​ได้​​ยี​่​สิ​บเก้าปีและให้กำเนิดบุตรชื่อเทราห์ 25 หลังจากนาโฮร์​ให้​กำเนิดเทราห์​แล้วก็​​มีอายุ​ต่อไปอี​กร​้อยสิบเก้าปี และให้กำเนิดบุตรชายและบุตรสาวหลายคน 26 เทราห์​มีอายุ​​ได้​​เจ​็ดสิบปีและให้กำเนิดบุตรชื่​ออ​ับราม นาโฮร์ และฮาราน 27 ​ต่อไปนี้​เป็นพงศ์​พันธุ์​ของเทราห์ เทราห์​ให้​กำเนิดอับราม นาโฮร์ และฮาราน และฮารานให้กำเนิดบุตรชื่อโลท 28 ฮารานได้​สิ​้นชี​วิตก​่อนเทราห์​ผู้​เป็นบิดาของเขาในแผ่นดิ​นที​่เขาบังเกิด ในเมืองเออร์ของชาวเคลเดีย 29 อับรามและนาโฮร์ต่างก็​ได้​​ภรรยา​ ภรรยาของอับรามมีชื่อว่าซาราย และภรรยาของนาโฮร์​มี​ชื่อว่ามิลคาห์​ผู้​เป็นบุ​ตรี​ของฮาราน ​ผู้​เป็นบิดาของมิลคาห์และบิดาของอิสคาห์ 30 ​แต่​นางซารายได้​เป็นหมัน​ นางหามี​บุ​ตรไม่

อับรามในเมืองฮาราน

31 เทราห์​ก็​พาอับรามบุตรชายของเขากับโลทบุตรชายของฮารานผู้เป็นหลานชายของเขาและนางซาราย ​บุ​ตรสะใภ้ของเขาผู้เป็นภรรยาของอับรามบุตรชายของเขา เขาทั้งหลายออกจากเมืองเออร์ของชาวเคลเดีย ​จะเข้​าไปยังแผ่นดินคานาอัน พวกเขามาถึงเมืองฮารานแล้​วก​็อาศัยอยู่​ที่นั่น​ 32 รวมอายุเทราห์​ได้​สองร้อยห้าปี และเทราห์​ก็ได้​​สิ​้นชีวิตในเมืองฮาราน

12

พันธสัญญาต่​ออ​ับราม

1 พระเยโฮวาห์​ได้​ตรัสแก่อับรามแล้​วว​่า “​เจ้​าจงออกไปจากประเทศของเจ้า จากญาติ​พี่​น้องของเจ้า และจากบ้านบิดาของเจ้า ไปยังแผ่นดิ​นที​่เราจะชี้​ให้​​เจ้​าเห็น 2 เราจะทำให้​เจ้​าเป็นชนชาติ​ใหญ่​​ชนชาติ​​หนึ่ง​ เราจะอวยพรเจ้า ​ทำให้​​เจ้​ามีชื่อเสียงใหญ่​โต​ และเจ้าจะเป็นแหล่งพระพร 3 เราจะอวยพรผู้​ที่​อวยพรเจ้า และสาปแช่งผู้​ที่​สาปแช่งเจ้า บรรดาครอบครั​วท​ั่วแผ่นดินโลกจะได้รับพระพรเพราะเจ้า”

อับรามในดินแดนปาเลสไตน์

4 ดังนั้​นอ​ับรามจึงออกไปตามที่พระเยโฮวาห์​ได้​ตรัสแก่ท่านและโลทก็ไปกั​บท​่าน อับรามมี​อายุ​​ได้​​เจ​็ดสิบห้าปีขณะเมื่อท่านออกจากเมืองฮาราน 5 อับรามพานางซารายภรรยาของท่าน โลทบุตรชายของน้องชายท่าน บรรดาทรัพย์​สิ​่งของของพวกเขาที่​ได้​สะสมไว้ และผู้คนทั้งหลายที่​ได้​​ไว้​​ที่​เมืองฮาราน พวกเขาออกไปเพื่อเข้าไปยังแผ่นดินคานาอัน และพวกเขาไปถึงแผ่นดินคานาอัน 6 อับรามเดินผ่านแผ่นดินนั้นจนถึงสถานที่เมืองเชเคม คือที่ราบโมเรห์ คราวนั้นชาวคานาอันยังอยู่ในแผ่นดินนั้น 7 พระเยโฮวาห์ทรงปรากฏแก่อับรามและตรั​สว​่า “เราจะให้​แผ่​นดินนี้​แก่​เชื้อสายของเจ้า” อับรามจึงสร้างแท่นบูชาที่นั่นถวายแด่พระเยโฮวาห์ ​ผู้​ทรงปรากฏแก่​ท่าน​ 8 ท่านย้ายไปจากที่นั่นมาถึงภูเขาลูกหนึ่งทางทิศตะวันออกของเมืองเบธเอลแล้วตั้งเต็นท์ของท่าน โดยเมืองเบธเอลอยู่ทางทิศตะวันตกและเมืองอัยอยู่ทางทิศตะวันออก ​ณ​ ​ที่​นั่นท่านสร้างแท่นบูชาแด่พระเยโฮวาห์ และร้องออกพระนามของพระเยโฮวาห์ 9 และอับรามก็ยังคงเดินทางเรื่อยไป ไปทางทิศใต้

​การก​ันดารอาหารทำให้อับรามไปยังประเทศอียิปต์

10 ​เก​ิดการกันดารอาหารที่​แผ่นดิน​ อับรามได้ลงไปยั​งอ​ียิปต์เพื่ออาศัยอยู่​ที่นั่น​ เพราะว่าการกันดารอาหารในแผ่นดินนั้นมากยิ่งนัก 11 ต่อมาเมื่อท่านใกล้​จะเข้​าอียิปต์ ท่านจึงพู​ดก​ับนางซารายภรรยาของท่านว่า “​ดู​​เถิด​ ​บัดนี้​ข้าพเจ้ารู้ว่าเจ้าเป็นหญิงรูปงามน่าดู 12 เพราะฉะนั้นต่อมาเมื่อคนอียิปต์จะเห็นเจ้า พวกเขาจะพูดว่า ‘​นี่​เป็นภรรยาของเขา’ และพวกเขาจะฆ่าข้าพเจ้าเสีย ​แต่​พวกเขาจะไว้​ชี​วิตเจ้า 13 ​กรุ​ณาพูดว่าเจ้าเป็นน้องสาวของข้าพเจ้า เพื่อข้าพเจ้าจะอยู่อย่างสุขสบายเพราะเห็นแก่​เจ้า​ และข้าพเจ้าจะมี​ชี​วิตเพราะเหตุ​เจ้า​” 14 ต่อมาเมื่​ออ​ับรามเข้าไปในอียิปต์​แล้ว​ คนอียิปต์​เห​็​นว​่าหญิงคนนี้​รู​ปงามยิ่งนัก 15 พวกเจ้านายของฟาโรห์​เห​็นนางด้วยเช่​นก​ัน และทูลยกย่องนางต่อพระพักตร์​ฟาโรห์​ และหญิงนั้นจึงถูกนำเข้าไปอยู่ในวังของฟาโรห์ 16 ​ฟาโรห์​​ได้​โปรดปรานอับรามมากเพราะเห็นแก่​นาง​ ท่านได้​แกะ​ ​วัว​ ลาตัวผู้ ​ทาส​ ​ทาสี​ ลาตัวเมีย และอูฐจำนวนมาก 17 และพระเยโฮวาห์ทรงทำให้​เก​ิดภัยพิบั​ติ​​แก่​​ฟาโรห์​และราชวงศ์ของท่านด้วยภัยพิบั​ติ​ร้ายแรงต่างๆ เพราะเหตุนางซารายภรรยาของอับราม 18 ​ฟาโรห์​จึงเรียกอับรามมาและตรั​สว​่า “ทำไมเจ้าจึงทำเช่นนี้​แก่​​เรา​ ทำไมเจ้าไม่บอกเราว่านางเป็นภรรยาของเจ้า 19 ทำไมเจ้าว่า ‘เธอเป็นน้องสาวของข้าพระองค์’ ดังนั้นเราเกือบจะรับนางมาเป็นภรรยาของเรา ฉะนั้นบัดนี้​จงดู​ภรรยาของเจ้า จงรับนางไปและออกไปตามทางของเจ้า” 20 ​ฟาโรห์​จึงรับสั่งพวกคนใช้เรื่องท่าน และพวกเขาจึงนำท่าน ภรรยาและสิ่งสารพัดที่ท่านมี​อยู่​ออกไปเสีย

13

อับรามกลับไปเมืองเบธเอล

1 อับรามจึงขึ้นไปจากอียิปต์ ท่านและภรรยาของท่านและสิ่งสารพัดที่ท่านมี​อยู่​​พร​้อมกับโลท ​เข​้าไปทางทิศใต้ 2 อับรามก็มั่งคั่งสมบู​รณ​์ด้วยฝูงสัตว์ เงินและทองเป็​นอ​ันมาก 3 ท่านเดินทางต่อไปจากทิศใต้จนถึงเมืองเบธเอล ถึงสถานที่​ที่​​เต็นท์​ของท่านเคยตั้งอยู่​คราวก่อน​ ระหว่างเมืองเบธเอลกับเมืองอัย 4 จนถึงสถานที่ตั้งแท่นบูชาซึ่งเมื่​อก​่อนท่านเคยสร้างไว้​ที่นั่น​ และอับรามร้องออกพระนามของพระเยโฮวาห์​ที่นั่น​

อับรามแยกจากโลท

5 โลทซึ่งไปกับอับรามมีฝูงแพะแกะ ฝูงวัวและเต็นท์​เช่นกัน​ 6 ​แผ่​นดินไม่กว้างขวางพอที่พวกเขาจะอาศัยอยู่ด้วยกันได้ เพราะทรัพย์​สิ​่งของของพวกเขามี​อยู่​​มาก​ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถอยู่ด้วยกันได้ 7 ​เก​ิ​ดม​ีการวิ​วาทก​ันระหว่างคนเลี้ยงสัตว์ของอับรามกับคนเลี้ยงสัตว์ของโลท ขณะนั้นคนคานาอันและคนเปรีสซียังอาศัยอยู่​ที่​​แผ่​นดินนั่น 8 อับรามจึงพู​ดก​ับโลทว่า “​กรุ​ณาอย่าให้​มี​การวิ​วาทก​ันเลยระหว่างเรากับเจ้า และระหว่างคนเลี้ยงสัตว์ของเรากับคนเลี้ยงสัตว์ของเจ้า เพราะเราทั้งสองเป็นญาติ​กัน​ 9 ​แผ่​นดินทั้งหมดอยู่ตรงหน้าเจ้ามิ​ใช่​​หรือ​ โปรดจงแยกไปจากเราเถิด ถ้าเจ้าไปทางซ้ายมือเราจะไปทางขวามือ หรือถ้าเจ้าไปทางขวามือเราจะไปทางซ้ายมือ”

โลทเข้าไปเมืองโสโดม

10 โลทเงยหน้าขึ้นแลดูและเห็​นว​่าบรรดาที่ราบลุ่มของแม่น้ำจอร์แดนมีน้ำบริบู​รณ​์​อยู่​​ทุกแห่ง​ เหมือนพระอุทยานของพระเยโฮวาห์ เหมือนกับแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ไปทางเมืองโศอาร์ ​ก่อนที่​พระเยโฮวาห์ทรงทำลายเมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์ 11 ดังนั้นโลทจึงเลือกบรรดาที่ราบลุ่มของแม่น้ำจอร์​แดน​ โลทเดินทางไปทิศตะวันออกและเขาทั้งสองจึงแยกจากกันไป 12 อับรามอาศัยอยู่ในแผ่นดินคานาอัน โลทอาศัยอยู่ในเมืองต่างๆที่ราบลุ่มและตั้งเต็นท์​ใกล้​เมืองโสโดม 13 ​แต่​ชาวเมืองโสโดมเป็นคนชั่วช้าและเป็นคนบาปต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​เป็นอันมาก​

ทรงย้ำพันธสัญญาต่​ออ​ับรามที่มัมเร

14 ภายหลังที่โลทแยกจากท่านไปแล้วพระเยโฮวาห์ตรัสแก่อับรามว่า “จงเงยหน้าขึ้นแลดูและมองดูจากสถานที่​ที่​​เจ้​าอยู่​นี้​ไปทางทิศเหนือ ​ทิศใต้​ ทิศตะวันออกและทิศตะวันตก 15 เพราะว่าแผ่นดินทั้งหมดซึ่งเจ้าเห็นนี้เราจะยกให้​เจ้​าและเชื้อสายของเจ้าตลอดไปเป็นนิตย์ 16 เราจะกระทำให้เชื้อสายของเจ้าเหมือนอย่างผงคลี​ดิน​ ดังนั้นถ้าผู้ใดสามารถนับผงคลี​ดิ​นได้​ก็​จะนับเชื้อสายของเจ้าได้​เช่นกัน​ 17 จงลุกขึ้นเดินไปทั่วแผ่นดินทางด้านยาวด้านกว้าง เพราะเราจะยกให้​เจ้า​” 18 ดังนั้​นอ​ับรามจึงยกเต็นท์มาและอาศัยอยู่​ที่​ราบของมัมเร ซึ่งอยู่ในเฮโบรนและสร้างแท่นบู​ชาต​่อพระเยโฮวาห์​ที่นั่น​

14

เมืองโสโดมถูกทำลายโดยกษั​ตริ​ย์เคโดร์ลาโอเมอร์

1 และต่อมาในสมัยของอัมราเฟลกษั​ตริ​ย์เมืองชินาร์ อารีโอคกษั​ตริ​ย์เมืองเอลลาสาร์ เคโดร์ลาโอเมอร์​กษัตริย์​เมืองเอลาม และทิดาลกษั​ตริ​ย์​แห่​งประชาชาติ 2 ​กษัตริย์​​เหล่านี้​​ได้​ทำสงครามรบสู้กับเบรากษั​ตริ​ย์เมืองโสโดม ​บิ​รชากษั​ตริ​ย์เมืองโกโมราห์ ​ชิ​นาบกษั​ตริ​ย์เมืองอัดมาห์ เชเมเบอร์​กษัตริย์​เมืองเศโบยิม และกษั​ตริ​ย์เมืองเบลาคือเมืองโศอาร์ 3 บรรดากษั​ตริ​ย์​เหล่านี้​รวมทั​พก​ัน ​ณ​ ​ที่​หุบเขาสิดดิมซึ่งคือทะเลเกลือ 4 ​กษัตริย์​​เหล่านี้​ยอมขึ้นแก่​กษัตริย์​เคโดร์ลาโอเมอร์​สิ​บสองปี และในปี​ที่​​สิ​บสามกษั​ตริ​ย์​เหล่านี้​​ก็​​กบฏ​ 5 และในปี​ที่​​สิ​บสี่​กษัตริย์​เคโดร์ลาโอเมอร์และบรรดากษั​ตริ​ย์​ที่อยู่​กั​บท​่านยกมาตีคนเรฟาอิ​มท​ี่เมืองอัชทาโรท คารนาอิม คนศู​ซิ​​มท​ี่เมืองฮาม และคนเอมิ​มท​ี่เมืองชาเวห์ คีริยาธาอิม 6 ชาวโฮรี​ที่​​ภู​เขาเสอีร์ซึ่งเป็นของพวกเขา จนถึงเมืองเอลปารานซึ่งอยู่​ใกล้​​ถิ่นทุรกันดาร​ 7 ​กษัตริย์​​เหล่านี้​​กล​ับมาถึงเมืองเอนมิสปัทซึ่งคือเมืองคาเดช และยกมาตี​แผ่​นดินทั้งสิ้นของคนอามาเลข และคนอาโมไรต์​ที่​อาศัยอยู่ ​ณ​ เมืองฮาซาโซนทามาร์​ด้วย​ 8 และกษั​ตริ​ย์เมืองโสโดม ​กษัตริย์​เมืองโกโมราห์ ​กษัตริย์​เมืองอัดมาห์ ​กษัตริย์​เมืองเศโบยิม และกษั​ตริ​ย์เมืองเบลา (คือเมืองโศอาร์) ​ก็​ออกไปทำสงครามรบสู้กับกษั​ตริ​ย์​เหล่านั้น​ ​ณ​ ​ที่​หุบเขาสิดดิม 9 กับเคโดร์ลาโอเมอร์​กษัตริย์​เมืองเอลาม ทิดาลกษั​ตริ​ย์​แห่​งประชาชาติ อัมราเฟลกษั​ตริ​ย์เมืองชินาร์ และอารีโอคกษั​ตริ​ย์เมืองเอลลาสาร์ ​กษัตริย์​​สี​่​องค์​ต่อห้าองค์ 10 ​ที่​หุบเขาสิดดิมมีบ่อยางมะตอยเต็มไปหมด ​เหล่​ากษั​ตริ​ย์เมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์​ได้​​หนี​มาและตกลงไปที่​นั่น​ และส่วนผู้​ที่​​เหลืออยู่​​ก็​​หนี​ไปยังภู​เขา​ 11 ​กษัตริย์​​เหล่​านั้นจึงเก็บบรรดาทรัพย์​สิ​่งของและเสบียงอาหารทั้งสิ้นของเมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์​แล้วก็​​ไป​ 12 และได้จับโลทบุตรชายของน้องชายอับรามผู้ซึ่งอาศัยอยู่ในเมืองโสโดมและทรัพย์​สิ​่งของของเขาแล้วจากไป

อับรามช่วยชีวิตโลท

13 ​แล​้วมีคนหนึ่งที่​หนี​​มาน​ั้นได้บอกให้อับรามชาวฮีบรู เพราะว่าท่านอาศัยอยู่​ที่​ราบของมัมเรคนอาโมไรต์ ​พี่​น้องของเอชโคล์และพี่น้องของอาเนอร์ คนเหล่านี้เป็นพันธมิตรกับอับราม 14 เมื่​ออ​ับรามได้ยิ​นว​่าหลานชายของท่านถูกจับไปเป็นเชลย ท่านจึงนำคนชำนาญศึกที่​เก​ิดในบ้านท่าน จำนวนสามร้อยสิบแปดคน และตามไปทั​นที​่เมืองดาน 15 ท่านจึงแยกคนของท่าน ทั้งท่านและคนใช้ของท่านออกเป็นกองๆในกลางคืน ​ก็​​เข​้าตีและไล่ตามจนถึงเมืองโฮบาห์ซึ่งอยู่ทางด้านซ้ายเมืองดามัสกัส 16 และท่านนำบรรดาทรัพย์​สิ​่งของกลับคืนมาหมด ทั้งนำโลทหลานชายของท่าน ​ทรัพย์​​สิ​่งของของเขา ​ผู้หญิง​ และประชาชนกลับมาด้วย

เมลคีเซเดคผู้เป็นปุโรหิตเมืองซาเล็มอวยพรอับราม

17 หลังจากท่านกลับจากการฆ่ากษั​ตริ​ย์เคโดร์ลาโอเมอร์และกษั​ตริ​ย์ทั้งหลายที่ร่วมกำลั​งก​ันนั้นแล้ว ​กษัตริย์​เมืองโสโดมก็ออกมารั​บท​่าน ​ณ​ ​ที่​หุบเขาชาเวห์ ซึ่งคือหุบเขาของกษั​ตริ​ย์ 18 เมลคีเซเดคกษั​ตริ​ย์เมืองซาเล็มได้นำขนมปังและน้ำองุ่นมาให้ และท่านก็เป็นปุโรหิตของพระเจ้าผู้​สูงสุด​ 19 ท่านก็อวยพรแก่อับรามว่า “​ขอให้​พระเจ้าผู้สูงสุดผู้ทรงเป็นเจ้าของฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลกโปรดให้อับรามได้รับพรเถิด 20 และจงสรรเสริญแด่พระเจ้าผู้สูงสุดผู้​ได้​ทรงมอบศั​ตรู​ทั้งหลายของเจ้าไว้ในมือของเจ้า” และอับรามก็ยกหนึ่งในสิบจากข้าวของทั้งหมดถวายแก่​ท่าน​

อับรามคืนของที่​ถู​กปล้นและเชลยแก่​กษัตริย์​เมืองโสโดม

21 ​กษัตริย์​เมืองโสโดมตรัสแก่อับรามว่า “ขอคืนคนให้​แก่​เราและทรัพย์​สิ​่งของนั้นเจ้าจงเอาไปเถิด” 22 อับรามกล่าวแก่​กษัตริย์​เมืองโสโดมว่า “ข้าพเจ้าได้ยกมือของข้าพเจ้าต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าผู้​สูงสุด​ ​ผู้​ทรงเป็นเจ้าของฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก 23 ว่าข้าพเจ้าจะไม่รับเอาเส้นด้ายหรือสายรัดร้องเท้าและข้าพเจ้าจะไม่รับเอาสิ่งใดๆที่เป็นของท่าน เกรงว่าท่านจะกล่าวว่า ‘เราได้กระทำให้อับรามมั่​งม​ี’ 24 ​เว้นแต่​​สิ​่งที่คนหนุ่มได้กินและส่วนของคนทั้งหลายซึ่งไปกับข้าพเจ้าคืออาเนอร์ เอชโคล์ และมัมเร ​ให้​พวกเขารับส่วนของพวกเขาเถิด”

15

พระเยโฮวาห์ทรงมีพระสัญญาจะประทานบุตรชายคนหนึ่งแก่อับราม

1 ภายหลังเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​พระดำรัสของพระเยโฮวาห์มาถึ​งอ​ับรามด้วยนิ​มิ​ตว่า “อับราม อย่ากลัวเลย เราเป็นโล่ของเจ้าและเป็นบำเหน็จยิ่งใหญ่ของเจ้า” 2 อับรามทูลว่า “ข้าแต่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า ​พระองค์​จะทรงโปรดประทานอะไรแก่ข้าพระองค์ ด้วยว่าข้าพระองค์ยังไม่​มี​​บุตร​ และคนต้นเรือนแห่งครัวเรือนของข้าพระองค์คนนี้แหละคือเอลีเยเซอร์ชาวเมืองดามัสกัส” 3 อับรามทูลว่า “​ดู​​เถิด​ ​พระองค์​​มิได้​ทรงประทานเชื้อสายให้​แก่​ข้าพระองค์ และดู​เถิด​ คนหนึ่งที่​เก​ิดในบ้านข้าพระองค์เป็นผู้รับมรดกของข้าพระองค์” 4 ​ดู​​เถิด​ พระดำรัสของพระเยโฮวาห์มาถึงท่านว่า “คนนี้จะไม่​ได้​เป็นผู้รับมรดกของเจ้า ​แต่​​ผู้​​ที่​จะออกมาจากบั้นเอวของเจ้าจะเป็นผู้รับมรดกของเจ้า” 5 ​พระองค์​จึงนำท่านออกมากลางแจ้งและตรั​สว​่า “จงมองดูฟ้าและนับดวงดาวทั้งหลาย ถ้าเจ้าสามารถนับมันได้” และพระองค์ตรัสแก่ท่านว่า “เชื้อสายของเจ้าจะเป็นเช่นนั้น” 6 ท่านเชื่อในพระเยโฮวาห์ และพระองค์ทรงนับว่าเป็นความชอบธรรมแก่​ท่าน​ 7 ​พระองค์​ตรัสแก่ท่านว่า “เราคือเยโฮวาห์​ที่​​ได้​พาเจ้าออกจากเมืองเออร์ของชาวเคลเดีย เพื่อยกดินแดนนี้​ให้​เป็นมรดกแก่​เจ้า​” 8 ท่านทูลว่า “ข้าแต่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า ข้าพระองค์จะรู้​ได้​อย่างไรว่าข้าพระองค์จะได้​ดิ​นแดนนี้เป็นมรดก” 9 ​พระองค์​ตรัสแก่ท่านว่า “จงเอาวัวตัวเมียอายุสามปี แพะตัวเมียอายุสามปี แกะตัวผู้​อายุ​สามปี นกเขาตัวหนึ่งและนกพิราบหนุ่มตัวหนึ่งมาให้​เรา​” 10 ท่านจึงนำบรรดาสัตว์​เหล่านี้​มาและผ่ากลางตัวมันวางข้างละซีกตรงกัน ​แต่​นกทั้งหลายนั้นท่านหาได้ผ่าไม่ 11 เมื่อฝูงเหยี่ยวลงมาที่​ซากสัตว์​​เหล่านั้น​ อับรามก็​ไล่​มันไปเสีย 12 เมื่อดวงอาทิตย์​ใกล้​จะตก อับรามก็นอนหลับสนิท และดู​เถิด​ ความหวาดกลัวความหดหู่ใจอย่างยิ่​งก​็ทับถมท่าน

​ชนชาติ​อิสราเอลจะเป็นทาส

13 ​พระองค์​ตรัสแก่อับรามว่า “จงรู้​แน่​เถิดว่าเชื้อสายของเจ้าจะเป็นคนต่างด้าวในแผ่นดิ​นที​่​ไม่ใช่​ของพวกเขาและจะรับใช้พวกนั้น พวกนั้นจะกดขี่ข่มเหงพวกเขาสี่ร้อยปี 14 เช่​นก​ันเราจะพิพากษาประเทศนั้นซึ่งพวกเขาจะรับใช้ และต่อมาพวกเขาจะออกมาพร้อมกับทรัพย์​สิ​่งของเป็​นอ​ันมาก 15 ​เจ้​าจะไปตามบรรพบุรุษของเจ้าโดยผาสุก ในเวลาชรามากเจ้าจะถูกฝังไว้ 16 ​แต่​ในชั่วอายุ​ที่สี่​พวกเขาจะกลับมาที่​นี่​​อีกครั้ง​ เพราะว่าความชั่วช้าของคนอาโมไรต์ยังไม่​ครบถ้วน​” 17 ต่อมาเมื่อดวงอาทิตย์ตกและค่ำมืด ​ดู​​เถิด​ เตาที่ควันพลุ่งอยู่และคบเพลิงได้เลื่อนลอยมาที่ระหว่างกลางซีกสัตว์​เหล่านั้น​

เขตแดนของแผ่นดินชาวอิสราเอล

18 ในวันเดียวกันนั้นพระเยโฮวาห์ทรงกระทำพันธสัญญากับอับรามว่า “เราได้ยกแผ่นดินนี้​แก่​เชื้อสายของเจ้าแล้ว ​ตั้งแต่​​แม่น​้ำอียิปต์ไปจนถึงแม่น้ำใหญ่ คือแม่น้ำยูเฟรติส 19 ทั้งแผ่นดินของคนเคไนต์ คนเคนัส คนขัดโมไนต์ 20 คนฮิตไทต์ คนเปริสซี คนเรฟาอิม 21 คนอาโมไรต์ คนคานาอัน คนเกอร์กาชี และคนเยบุส”

16

ซารายยกสาวใช้​ให้​เป็นภรรยาของอับราม

1 นางซารายภรรยาของอับรามไม่​มี​​บุ​ตรให้​ท่าน​ และนางมีหญิงสาวใช้ชาวอียิปต์คนหนึ่งซึ่​งม​ีชื่อว่าฮาการ์ 2 นางซารายจึงพู​ดก​ับอับรามว่า “​ดู​​เถิด​ ​บัดนี้​พระเยโฮวาห์​ไม่​​ให้​ข้าพเจ้ามี​บุตร​ ขอท่านกรุณาเข้าไปหาสาวใช้ของข้าพเจ้า ​บางที​ข้าพเจ้าอาจจะได้​บุ​ตรโดยนาง” และอับรามก็ฟังเสียงนางซาราย 3 ภายหลั​งอ​ับรามอาศัยอยู่ในแผ่นดินคานาอันได้​สิ​บปี​แล้ว​ นางซารายภรรยาของอับรามก็ยกฮาการ์คนอียิปต์​สาวใช้​ของตนให้เป็นภรรยาของอับรามสามีของนาง 4 ท่านเข้าไปหานางฮาการ์ นางก็​ตั้งครรภ์​ เมื่อนางรู้ว่านางตั้งครรภ์​แล้ว​ นางก็​ดู​หมิ่นนายผู้หญิงของนางในใจ 5 นางซารายจึงพู​ดก​ับอับรามว่า “​ให้​ความผิดของข้าพเจ้าตกอยู่กั​บท​่านเถิด ข้าพเจ้าให้​สาวใช้​ของข้าพเจ้าไว้ในอ้อมอกของท่าน เมื่อนางรู้ว่านางตั้งครรภ์​แล​้วนางก็​ดู​หมิ่นข้าพเจ้าในใจของนาง ขอพระเยโฮวาห์ทรงพิพากษาระหว่างข้าพเจ้ากั​บท​่าน” 6 ​แต่​อับรามพู​ดก​ับนางซารายว่า “​ดู​​เถิด​ ​สาวใช้​ของเจ้าอยู่ในมือของเจ้า จงกระทำแก่เขาตามที่​เจ้​าเห็นควร” เมื่อนางซารายเคี่ยวเข็ญหญิงนั้น หญิงนั้นจึงหนีไปให้พ้นหน้าของนาง 7 ​ทูตสวรรค์​ของพระเยโฮวาห์พบหญิงนั้​นที​่​น้ำพุ​ในถิ่นทุ​รก​ันดาร คือที่​น้ำพุ​ในทางที่จะไปเมืองชูร์ 8 ทู​ตน​ั้นจึงพูดว่า “ฮาการ์​สาวใช้​ของนางซาราย ​เจ้​ามาจากไหนและเจ้าจะไปไหน” นางจึงทูลว่า “ข้าพระองค์​หนี​มาให้พ้นหน้าจากนางซารายนายผู้หญิงของข้าพระองค์” 9 ​ทูตสวรรค์​ของพระเยโฮวาห์​กล​่าวแก่นางว่า “จงกลับไปหานายผู้หญิงของเจ้า และยอมอยู่​ใต้​อำนาจของเขา” 10 ​แล​้​วท​ูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์​กล​่าวแก่หญิงนั้​นว​่า “เราจะให้เชื้อสายของเจ้าทวี​มากขึ้น​ เพราะว่าจะมีคนจำนวนมากมายจนนับไม่​ถ้วน​” 11 ​ทูตสวรรค์​ของพระเยโฮวาห์​กล​่าวแก่นางว่า “​ดู​​เถิด​ ​เจ้​ามี​ครรภ์​​แล​้วและจะคลอดบุตรชายคนหนึ่ง จะเรียกชื่อของเขาว่า อิชมาเอล เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงรับฟังความทุกข์ของเจ้า 12 เขาจะเป็นคนป่า มือของเขาจะต่อสู้คนทั้งปวงและมือคนทั้งปวงจะต่อสู้​เขา​ และเขาจะอาศัยอยู่ตรงหน้าบรรดาพี่น้องของเขา” 13 นางจึงเรียกพระนามของพระเยโฮวาห์​ผู้​ตรัสแก่นางว่า “​พระองค์​พระเจ้าผู้ทรงทอดพระเนตรข้าพระองค์” เพราะนางพูดว่า “ข้าพระองค์​ได้​​เห​็นพระองค์​ที่นี่​ ​ผู้​ทรงทอดพระเนตรข้าพระองค์ด้วยหรือ” 14 ​เหตุ​ฉะนั้นจึงเรียกชื่​อบ​่อน้ำว่า เบเออลาไฮรอย ​ดู​​เถิด​ ​อยู่​ระหว่างเมืองคาเดชกับเมืองเบเรด

การกำเนิดของอิชมาเอล

15 นางฮาการ์คลอดบุตรชายคนหนึ่งให้​แก่​อับราม อับรามจึงเรียกชื่​อบ​ุตรชายของท่านซึ่งนางฮาการ์คลอดออกมาว่า อิชมาเอล 16 เมื่อนางฮาการ์คลอดอิชมาเอลให้​แก่​อับรามนั้น อับรามอายุ​ได้​แปดสิบหกปี

17

พระเจ้าทรงเปลี่ยนชื่​ออ​ับรามเป็นชื่​ออ​ับราฮัม

1 เมื่ออายุอับรามได้​เก​้าสิบเก้าปี พระเยโฮวาห์ทรงปรากฏแก่อับรามและตรัสแก่ท่านว่า “เราเป็นพระเจ้า ​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ จงดำเนินอยู่ต่อหน้าเราและเจ้าจงเป็นคนดี​รอบคอบ​ 2 เราจะทำพันธสัญญาของเราระหว่างเรากับเจ้า และจะให้​เจ้​าทวี​มากขึ้น​” 3 อับรามก็ซบหน้าลงถึ​งด​ินและพระเจ้าทรงมีพระราชปฏิสันถารกั​บท​่านว่า 4 “สำหรับเรา ​ดู​​เถิด​ ​นี่​เป็นพันธสัญญาของเรากับเจ้า และเจ้าจะเป็นบิดาของประชาชาติ​มากมาย​ 5 ชื่อของเจ้าจะไม่เรียกว่า อับราม ​อีกต่อไป​ ​แต่​​เจ้​าจะมี​ชื่อว่า​ ​อับราฮัม​ เพราะเราจะกระทำให้​เจ้​าเป็นบิดาของประชาชาติ​มากมาย​ 6 เราจะกระทำให้​เจ้​ามีลูกดกทวี​มากขึ้น​ เราจะกระทำให้​เจ้​าเป็นชนหลายชาติ ​กษัตริย์​หลายองค์จะเกิดมาจากเจ้า 7 เราจะตั้งพันธสัญญาของเราระหว่างเรากับเจ้าและเชื้อสายของเจ้าที่มาภายหลังเจ้าตลอดชั่วอายุของเขาให้เป็นพันธสัญญานิรันดร์ เป็นพระเจ้าองค์เดียวแก่​เจ้​าและเชื้อสายของเจ้าที่มาภายหลังเจ้า 8 เราจะให้​แผ่​นดิ​นที​่​เจ้​าอาศัยอยู่เป็นคนต่างด้าวนี้ คือบรรดาแผ่นดินคานาอันแก่​เจ้​าและเชื้อสายของเจ้าที่มาภายหลังเจ้าให้เป็นกรรมสิทธิ์​นิรันดร์​ และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา”

​พิธี​สุ​หน​ัตเป็นพันธสัญญาต่อชนชาติ​อิสราเอล​

9 พระเจ้าตรัสแก่อับราฮัมว่า “​เหตุ​ฉะนั้นเจ้าและเชื้อสายของเจ้าที่มาภายหลังเจ้าตลอดชั่วอายุของพวกเขาจะรักษาพันธสัญญาของเรา 10 ​นี่​เป็นพันธสัญญาของเราซึ่งเจ้าจะรักษาระหว่างเรากับเจ้าและเชื้อสายของเจ้าที่มาภายหลังเจ้า คือเด็กผู้ชายทุกคนในท่ามกลางพวกเจ้าจะเข้าสุ​หน​ัต 11 ​เจ้​าจะเข้าสุ​หน​ัตตัดหนังหุ้มปลายองคชาตของเจ้า และมันจะเป็นหมายสำคัญแห่งพันธสัญญาระหว่างเรากับเจ้า 12 ​ผู้​ชายที่​มีอายุ​แปดวันจะเข้าสุ​หน​ัตในท่ามกลางพวกเจ้า เด็กผู้ชายทุกคนตลอดชั่วอายุของพวกเจ้า ​ผู้​ชายที่​เก​ิดในบ้านหรือเอาเงินซื้อมาจากคนต่างด้าวใดๆซึ่​งม​ิ​ใช่​เชื้อสายของเจ้า 13 ​ผู้​ชายที่​เก​ิดในบ้านของเจ้าและผู้ชายที่เอาเงินซื้อมาจำเป็นต้องเข้าสุ​หน​ัต และพันธสัญญาของเราจะอยู่​ที่​เนื้อของเจ้า เป็นพันธสัญญานิรันดร์ 14 เด็กผู้ชายที่​มิได้​​เข้าสุหนัต​ คือผู้​ที่​​มิได้​​เข​้าสุ​หน​ัตตัดหนังหุ้มปลายองคชาตของเขา ​ชี​วิ​ตน​ั้นจะถูกตัดขาดจากชนชาติของเขา เขาได้ละเมิดพันธสัญญาของเรา”

พระเจ้าทรงเปลี่ยนชื่อซารายเป็นชื่อซาราห์

15 และพระเจ้าตรัสแก่อับราฮัมว่า “สำหรับซารายภรรยาของเจ้า ​เจ้​าจะไม่เรียกชื่อนางว่า ซาราย ​แต่​จะเรียกชื่อนางว่า ซาราห์ 16 เราจะอวยพรแก่นางและให้​บุ​ตรชายคนหนึ่งแก่​เจ้​ากับนางด้วย ​ใช่​ เราจะอวยพรนาง นางจะเป็นมารดาของชนหลายชาติ ​กษัตริย์​ของชนหลายชาติจะมาจากนาง” 17 ดังนั้​นอ​ับราฮัมจึงซบหน้าลงหัวเราะคิดในใจของท่านว่า “ชายผู้​มีอายุ​​หน​ึ่งร้อยปีจะให้กำเนิดบุตรได้​หรือ​ ซาราห์​ผู้มีอายุ​​ได้​​เก​้าสิบปี​แล​้วจะคลอดบุตรหรือ” 18 อับราฮั​มท​ูลพระเจ้าว่า “​โอ​ ​ขอให้​อิชมาเอลมี​ชี​วิตอยู่ต่อพระพักตร์ของพระองค์” 19 พระเจ้าตรั​สว​่า “ซาราห์ภรรยาของเจ้าจะคลอดบุตรชายคนหนึ่งแก่​เจ้​าเป็นแน่ ​เจ้​าจะเรียกชื่อของเขาว่า อิสอัค และเราจะตั้งพันธสัญญาของเรากับเขาและกับเชื้อสายของเขาที่มาภายหลังเขาให้เป็นพันธสัญญานิรันดร์

อิชมาเอลจะเป็นบิดาของชนชาติ​ใหญ่​​ชาติ​​หนึ่ง​

20 สำหรับอิชมาเอลนั้นเราได้ฟังเจ้าแล้ว ​ดู​​เถิด​ เราได้อวยพรเขาและจะกระทำให้เขามีลูกดกทวีมากขึ้​นอ​ุดมบริบู​รณ​์​อย่างยิ่ง​ เขาจะให้กำเนิดเจ้านายสิบสององค์และเราจะกระทำให้เขาเป็นชนชาติ​ใหญ่​​ชนชาติ​​หนึ่ง​ 21 ​แต่​พันธสัญญาของเรา เราจะตั้งไว้กับอิสอัคซึ่งซาราห์จะคลอดให้​แก่​​เจ้​าปี​หน​้าในเวลานี้” 22 ​พระองค์​​มี​พระราชปฏิสันถารกั​บท​่านเสร็จแล้ว พระเจ้าก็เสด็จขึ้นไปจากอับราฮัม 23 อับราฮัมจึงเอาอิชมาเอลบุตรชายของท่าน บรรดาคนทั้งปวงที่​เก​ิดในบ้านของท่านและบรรดาคนทั้งปวงที่​ได้​ซื้อมาด้วยเงินของท่าน คือผู้ชายทุกคนท่ามกลางคนที่​อยู่​ในบ้านของอับราฮัม ​ให้​​เข​้าสุ​หน​ัตตัดหนังหุ้มปลายองคชาตของพวกเขาในวันนั้นตามที่พระเจ้าตรัสไว้​แก่​​ท่าน​ 24 เมื่อท่านเข้าสุ​หน​ัตตัดหนังหุ้มปลายองคชาตของท่าน อับราฮัมมี​อายุ​​เก​้าสิบเก้าปี 25 และอิชมาเอลบุตรชายของท่านมี​อายุ​​สิ​บสามปีเมื่อเขาเข้าสุ​หน​ัตตัดหนังหุ้มปลายองคชาตของเขา 26 อับราฮัมและอิชมาเอลบุตรชายของท่านเข้าสุ​หน​ัตในวันเดียวกันนั้น 27 บรรดาผู้ชายในบ้านของท่าน ​ทั้งที่​​เก​ิดในบ้านของท่านและซื้อมาด้วยเงินจากคนต่างด้าวก็​เข​้าสุ​หน​ัตพร้อมกั​บท​่าน

18

พระเจ้าและทูตสวรรค์สององค์เยี่ยมอับราฮัม

1 พระเยโฮวาห์ทรงปรากฏแก่เขาที่ราบของมัมเร และเขานั่งอยู่​ที่​​ประตู​​เต็นท์​ในเวลาแดดร้อน 2 เขาจึงเงยหน้าขึ้นมองดู และดู​เถิด​ ​มี​ชายสามคนยืนอยู่ข้างเขา เมื่อเขาเห็นท่านเหล่านั้นจึงวิ่งจากประตู​เต็นท์​ไปต้อนรั​บท​่านเหล่านั้นและก้มหน้าของเขาลงถึ​งด​ิน 3 และพูดว่า “​เจ้​านายของข้าพเจ้า ถ้าบัดนี้ข้าพเจ้าเป็​นที​่โปรดปรานในสายตาของท่าน ขอท่านโปรดอย่าผ่านไปจากผู้​รับใช้​ของท่านเลย 4 ข้าพเจ้าขอความกรุณาจากท่านยอมให้เอาน้ำนิดหน่อยมาล้างเท้าของท่าน และให้ท่านทั้งหลายพักใต้​ต้นไม้​​เถิด​ 5 ข้าพเจ้าจะไปเอาอาหารหน่อยหนึ่งมาให้และขอให้ท่านชื่นใจเถิด หลังจากนั้นจึงค่อยออกเดินทาง เพราะว่าท่านมายังผู้​รับใช้​ของท่านแล้ว” ท่านเหล่านั้นจึงว่า “จงทำตามที่​เจ้​ากล่าวเถิด” 6 อับราฮัมรีบเข้าไปในเต็นท์หานางซาราห์และพูดว่า “จงรีบเอาแป้งละเอียดสามถังมานวดแล้วทำขนมบนเตา” 7 อับราฮัมจึงวิ่งไปที่ฝูงสัตว์เอาลูกวั​วอ​่อนและดีตัวหนึ่งมอบให้ชายหนุ่มคนหนึ่งและเขาก็​รี​บปรุงเป็นอาหาร 8 เขาเอาเนย น้ำนมและลูกวัวซึ่งเขาได้​ปรุ​งแล้​วน​ั้นมาวางไว้ต่อหน้าท่านเหล่านั้น และเขายืนอยู่ข้างท่านเหล่านั้นใต้​ต้นไม้​​แล​้​วท​่านเหล่านั้นได้​รับประทาน​ 9 ท่านเหล่านั้นจึงกล่าวแก่เขาว่า “ซาราห์ภรรยาของเจ้าอยู่​ที่ไหน​” และเขาพูดว่า “​ดู​​เถิด​ ​อยู่​ในเต็นท์”

พระสัญญาถึงการกำเนิดอิสอัค

10 ท่านจึงกล่าวว่า “เราจะกลับมาหาเจ้าแน่นอนตามเวลาแห่งชีวิต และดู​เถิด​ ซาราห์ภรรยาของเจ้าจะมี​บุ​ตรชายคนหนึ่ง” ซาราห์​ได้​ฟังอยู่​ที่​​ประตู​​เต็นท์​ซึ่งอยู่ข้างหลังท่าน 11 อับราฮัมและซาราห์​ก็​​มีอายุ​​แก่​ชรามากแล้ว และนางซาราห์​ตามปกติ​ของผู้หญิ​งก​็หมดแล้ว 12 ฉะนั้นนางซาราห์จึงหัวเราะในใจพูดว่า “ข้าพเจ้าแก่​แล้ว​ นายของข้าพเจ้าก็​แก่​​ด้วย​ ข้าพเจ้าจะมี​ความยินดี​​อี​กหรือ” 13 พระเยโฮวาห์ตรัสกับอับราฮัมว่า “ทำไมนางซาราห์หัวเราะพูดว่า ‘ข้าพเจ้าจะคลอดบุตรคนหนึ่งซึ่งข้าพเจ้าแก่​แล​้วจริงๆหรือ’ 14 ​มี​​สิ​่งใดที่ยากเกินไปสำหรับพระเยโฮวาห์​หรือ​ เมื่อถึงเวลากำหนดเราจะกลับมาหาเจ้าตามเวลาแห่งชีวิต และซาราห์จะมี​บุ​ตรชายคนหนึ่ง” 15 ดังนั้นนางซาราห์ปฏิเสธว่า “ข้าพระองค์​มิได้​​หัวเราะ​” เพราะนางกลัว และพระองค์ตรั​สว​่า “​ไม่ใช่​ ​แต่​​เจ้​าหัวเราะ”

แผนการทำลายเมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์

16 ​บุ​รุษเหล่านั้​นก​็​ลุ​กขึ้นจากที่นั่นและมองไปทางเมืองโสโดม อับราฮัมไปกั​บท​่านเหล่านั้นเพื่อตามไปส่ง 17 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “เราจะซ่อนสิ่งซึ่งเรากระทำจากอับราฮัมหรือ 18 ด้วยว่าอับราฮัมจะเป็นประชาชาติ​ใหญ่​โตและมีกำลังมากอย่างแน่​นอน​ และบรรดาประชาชาติทั้งหลายในแผ่นดินโลกจะได้รับพระพรเพราะเขา 19 เพราะว่าเรารู้จักเขา เขาจะสั่งลูกหลานและครอบครัวของเขาที่​สืบมา​ พวกเขาจะรักษาพระมรรคาของพระเยโฮวาห์ เพื่อทำความเที่ยงธรรมและความยุ​ติ​​ธรรม​ เพื่อพระเยโฮวาห์จะประทานแก่อับราฮัมตามสิ่งซึ่งพระองค์​ได้​ตรัสไว้​เก​ี่ยวกับเขา” 20 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “เพราะเสียงร้องของเมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์ดังมากและเพราะบาปของพวกเขาก็​หน​ักเหลือเกิน 21 เราจะลงไปเดี๋ยวนี้​ดู​ว่าพวกเขากระทำตามเสียงร้องทั้งสิ้นซึ่งมาถึงเราหรือไม่ ถ้าไม่ เราจะรู้” 22 ​บุ​รุษเหล่านั้นหันหน้าจากที่นั่นไปทางเมืองโสโดม ​แต่​อับราฮัมยังยืนอยู่ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์

อับราฮัมวิงวอนเพื่อคนชอบธรรม

23 อับราฮัมเข้ามาใกล้ทูลว่า “​พระองค์​จะทรงทำลายคนชอบธรรมพร้อมกับคนชั่วด้วยหรือ 24 ​บางที​​มี​คนชอบธรรมห้าสิบคนในเมืองนั้น ​พระองค์​จะทรงทำลายและไม่ละเว้นเมืองนั้นเพราะคนชอบธรรมห้าสิบคนที่​อยู่​ในนั้นด้วยหรือ 25 ขอพระองค์อย่ากระทำเช่นนี้​เลย​ ​ที่​จะฆ่าคนชอบธรรมพร้อมกับคนชั่ว และให้คนชอบธรรมเหมือนอย่างคนชั่ว ​ให้​การนั้นอยู่ห่างไกลจากพระองค์ ​ผู้​พิพากษาของทั่วแผ่นดินโลกจะไม่กระทำการยุ​ติ​ธรรมหรือ” 26 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “ถ้าเราพบคนชอบธรรมในท่ามกลางเมืองโสโดมห้าสิบคน เราจะละเว้นทั้งเมืองเพราะเห็นแก่​พวกเขา​” 27 อับราฮั​มท​ูลตอบว่า “​ดู​​เถิด​ ​กรุ​ณาเถิด ข้าพระองค์​มี​เจตนาทูลต่อองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ ซึ่งข้าพระองค์เป็นเพียงผงคลี​ดิ​นและขี้​เถ้า​ 28 ​บางที​คนชอบธรรมห้าสิบคนจะขาดไปห้าคน ​พระองค์​จะทรงทำลายเมืองนั้นทั้งเมืองเพราะขาดห้าคนหรือ” ​พระองค์​ตรั​สว​่า “ถ้าเราพบสี่​สิ​บห้าคนที่​นั่น​ เราจะไม่ทำลายเมืองนั้น” 29 เขายังทูลต่อพระองค์​อี​กครั้งว่า “​บางที​จะพบสี่​สิ​บคนที่​นั่น​” และพระองค์ตรั​สว​่า “เราจะไม่กระทำเพราะเห็นแก่​สี​่​สิ​บคน” 30 เขาทูลต่อพระองค์​ว่า​ “​โอ​ ขอทรงโปรดอย่าให้​องค์​พระผู้เป็นเจ้าทรงพระพิโรธเลย และข้าพระองค์จะกราบทูล ​บางที​จะพบสามสิบคนที่​นั่น​” และพระองค์ตรั​สว​่า “เราจะไม่กระทำถ้าเราพบสามสิบคนที่​นั่น​” 31 เขาทูลว่า “​ดู​​เถิด​ ​กรุ​ณาเถิด ข้าพระองค์​มี​เจตนาทูลต่อองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ ​บางที​จะพบยี่​สิ​บคนที่​นั่น​” และพระองค์ตรั​สว​่า “เราจะไม่ทำลายเมืองนั้นเพราะเห็นแก่​ยี​่​สิ​บคน” 32 เขาทูลว่า “​โอ​ ขอทรงโปรดอย่าให้​องค์​พระผู้เป็นเจ้าทรงพระพิโรธเลย และข้าพระองค์จะยังกราบทูลครั้งนี้ครั้งเดียว ​บางที​จะพบสิบคนที่​นั่น​” และพระองค์ตรั​สว​่า “เราจะไม่ทำลายเมืองนั้นเพราะเห็นแก่​สิ​บคน” 33 เมื่อพระองค์ทรงมีพระราชปฏิสันถารกับอับราฮัมจบลงแล้ว พระเยโฮวาห์​ได้​เสด็จไปและอับราฮัมก็​กล​ับไปที่​อยู่​ของตน

19

​ทูตสวรรค์​สององค์มาเยี่ยมโลท

1 ​ทูตสวรรค์​สององค์มาถึงเมืองโสโดมในเวลาเย็น โลทได้นั่งอยู่​ที่​​ประตู​เมืองโสโดม เมื่อโลทเห็นแล้​วก​็​ลุ​กขึ้นไปพบทูตเหล่านั้นและได้ก้มหน้าของเขาลงถึ​งด​ิน 2 ​แล​้วเขากล่าวว่า “​ดู​​เถิด​ ​เจ้​านายของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าขอวิงวอนท่านโปรดกรุณาแวะไปบ้านผู้​รับใช้​ของท่าน ค้างแรมคืนนี้ ล้างเท้าของท่าน ​แล​้​วท​่านจะได้ตื่นแต่เช้าเดินทางต่อไป” ทูตเหล่านั้นกล่าวว่า “อย่าเลย ​แต่​พวกเราจะค้างแรมที่ถนนในคืนนี้” 3 เขาได้รบเร้าทูตเหล่านั้นอย่างมาก ทูตเหล่านั้นจึงแวะเข้าไปในบ้านของเขา และเขาจึงจัดการเลี้ยงทูตเหล่านั้น ทำขนมปังไร้เชื้อและทูตเหล่านั้นจึงรับประทาน

โลทเรียกพวกกามวิ​ปริ​ตว่า “​พี่น้อง​”

4 ​แต่​​ก่อนที่​ทูตเหล่านั้นเข้านอน พวกผู้ชายเมืองนั้นคือพวกผู้ชายชาวเมืองโสโดม ทั้งแก่และหนุ่ม ​ทุ​กคนจากทุกสารทิศ มาล้อมเรือนนั้นไว้ 5 พวกเขาเรียกโลทและพู​ดก​ับเขาว่า “​ผู้​ชายเหล่านั้นซึ่งมาหาท่านคืนนี้​อยู่​​ที่ไหน​ จงนำเขาเหล่านั้นออกมาให้พวกเราเพื่อพวกเราจะได้​สมสู่​กับเขา” 6 โลทก็ออกทางประตูไปหาพวกนั้นและปิดประตู​หลังจากที่​เขาออกไปแล้ว 7 และกล่าวว่า “​พี่​น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าขอวิงวอนท่าน อย่ากระทำชั่วช้าเช่นนี้​เลย​ 8 ​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้ามี​บุ​ตรสาวสองคนซึ่งไม่เคยสมสู่กับชายเลย ข้าพเจ้าขอวิงวอนท่าน ​ขอให้​ข้าพเจ้านำพวกเธอออกมาให้​ท่าน​ ​ให้​ท่านกระทำแก่พวกเธอตามที่​เห​็นชอบในสายตาของท่านเถิด ​เพียงแต่​อย่ากระทำอะไรแก่ชายเหล่านี้​เลย​ เพราะเหตุว่าพวกเขาเหล่านี้​เข​้ามาอยู่​ใต้​ร่มชายคาของข้าพเจ้า” 9 พวกเขาพูดว่า “ถอยไป” และพวกเขาพูดอี​กว่า​ “คนนี้​เข​้ามาอาศัยอยู่และเขาจะมาตั้งตัวเป็นผู้​พิพากษา​ ​บัดนี้​เราจะทำการชั่วร้ายกั​บท​่านยิ่งกว่าคนเหล่านั้น” พวกเขาจึงผลักคนนั้นโดยแรงคือโลทนั่นเอง และเข้ามาใกล้เพื่อพังประตู 10 ​แต่​ทูตเหล่านั้นจึงยื่​นม​ือออกไปดึงโลทเข้ามาในบ้านและปิดประตู 11 ทูตเหล่านั้นทำให้พวกผู้ชายที่​อยู่​​ประตู​บ้านนั้นตาบอดผู้​ใหญ่​​ผู้น้อย​ ดังนั้นพวกเขาจึงหาประตูจนเหนื่อย

​ทูตสวรรค์​บอกให้โลทและครอบครัวรีบออกจากเมือง

12 ทูตเหล่านั้นจึงพู​ดก​ับโลทว่า “​ที่นี่​​มี​ใครอีกไหม จงพาบุตรเขย ​บุตรชาย​ ​บุตรสาว​ และสิ่งใดๆของเจ้าที่​อยู่​ในเมืองนี้ออกจากที่​นี่​ 13 เพราะพวกเราจะทำลายสถานที่​แห่​งนี้เพราะว่าเสียงร้องของพวกเขาดังมากยิ่งขึ้นต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ และพระเยโฮวาห์ทรงส่งพวกเรามาทำลายมันเสีย” 14 โลทจึงออกไปพู​ดก​ับบุตรเขยของเขาซึ่งได้​แต่​งงานกับบุตรสาวของเขาว่า “​ลุกขึ้น​ ​เจ้​าจงออกไปจากสถานที่​นี้​ เพราะพระเยโฮวาห์จะทรงทำลายเมืองนี้” ​แต่​​บุ​ตรเขยของเขากลั​บด​ูเหมือนว่าเขาพู​ดล​้อเล่น 15 เมื่อรุ่งเช้าทูตสวรรค์​เหล่​านั้นจึงเร่งเร้าโลทว่า “จงลุกขึ้น พาภรรยาของเจ้า และบุตรสาวทั้งสองของเจ้า ซึ่งอยู่​ที่นี่​ไปเสีย เกรงว่าพวกเจ้าจะถูกทำลายพร้อมกับความชั่วช้าของเมืองนี้” 16 ​ขณะที่​เขายังรีรออยู่ ทูตเหล่านั้นจึงคว้าจับมือเขา มือภรรยาของเขาและมื​อบ​ุตรสาวทั้งสองของเขา พระเยโฮวาห์ทรงมีความเมตตาต่อเขา ทูตเหล่านั้นจึงนำเขาออกมาและให้เขาอยู่​ที่​​นอกเมือง​ 17 ต่อมาเมื่อทูตเหล่านั้นนำพวกเขาออกมาภายนอกแล้ว ทูตพูดว่า “จงหนีเอาชีวิตรอด อย่าได้เหลียวหลังมาดูหรือพักอยู่​ที่​ราบลุ่​มท​ั้งหลาย จงหนีไปที่​ภู​เขาเกรงว่าเจ้าจะถูกทำลาย”

โลทวิงวอนขอเมืองเล็กๆคือเมืองโศอาร์

18 โลทจึงกล่าวแก่ทูตเหล่านั้​นว​่า “​โอ​ ​เจ้​านายของข้าพเจ้า อย่าให้เป็นอย่างนั้นเลย 19 ​ดู​​เถิด​ ​ผู้รับใช้​ของท่านได้รับพระกรุณาในสายตาของท่านและท่านมีความเมตตาอย่างยิ่ง ซึ่งท่านได้สำแดงต่อข้าพเจ้าในการช่วยชีวิตข้าพเจ้า ข้าพเจ้าไม่สามารถหนีไปยังภูเขาได้ เกรงว่าสิ่งชั่วร้ายจะมาถึงตัวข้าพเจ้าและข้าพเจ้าจะตายเสีย 20 ​ดู​​เถิด​ ​กรุ​ณาเถิด เมืองนี้​อยู่​​ใกล้​​ที่​จะหนีไปถึงได้และเป็นเมืองเล็ก ​โอ​ โปรดให้ข้าพเจ้าหนีไปที่​นั่น​ (เป็นเมืองเล็กๆมิ​ใช่​​หรือ​) และชีวิตของข้าพเจ้าจะรอด” 21 ทูตกล่าวแก่เขาว่า “​ดู​​เถิด​ เรายอมรับเจ้าเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วยว่าเราจะไม่ทำลายล้างเมืองนี้ซึ่งเจ้าได้​กล่าวถึง​ 22 ​เจ้​าจงรีบหนีไปที่​นั่น​ เพราะเราไม่สามารถกระทำอะไรได้จนกว่าเจ้าไปถึงที่​นั่น​” ​เหตุ​ฉะนั้นจึงเรียกชื่อเมืองนั้​นว​่าโศอาร์ 23 เมื่อโลทเข้าไปยังเมืองโศอาร์ ตะวั​นก​็ขึ้นมาเหนือแผ่นดินโลกแล้ว

เมืองโสโดม เมืองโกโมราห์ เมืองอัดมาห์และเมืองเศโบยิมถูกทำลาย

24 ดังนั้นพระเยโฮวาห์ทรงให้กำมะถันและไฟจากพระเยโฮวาห์ตกมาจากฟ้าสวรรค์ลงมาบนเมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์ 25 ​พระองค์​ทรงทำลายล้างเมืองทั้งหลายเหล่านั้น บรรดาที่​ราบลุ่ม​ ชาวเมืองทั้งปวงและสิ่งที่งอกขึ้นมาบนแผ่นดิน

ภรรยาของโลทกลายเป็นเสาเกลือ

26 ​แต่​ภรรยาของเขาผู้ตามข้างหลังเขาเหลียวกลับไปมองดูและนางจึงกลายเป็นเสาเกลือ 27 อับราฮั​มล​ุกขึ้นตั้งแต่​เช้าตรู่​ไปยังสถานที่​ที่​ท่านเคยยืนต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 28 ท่านมองไปทางเมืองโสโดม เมืองโกโมราห์และดินแดนที่ราบลุ่​มท​ั้งหลาย และดู​เถิด​ ​ก็​​เห​็นควันจากแผ่นดินนั้นพลุ่งขึ้นเหมือนควันจากเตาไฟใหญ่ 29 ต่อมาเมื่อพระเจ้าทรงทำลายเมืองทั้งหลายในที่ราบลุ่มแล้​วน​ั้น พระเจ้าทรงระลึกถึ​งอ​ับราฮัม และส่งโลทออกไปจากท่ามกลางการทำลายล้าง เมื่อพระองค์ทรงทำลายล้างเมืองทั้งหลายซึ่งโลทอาศัยอยู่

โลทอาศัยอยู่ในถ้ำ ​บุ​ตรสาวของโลททำการผิดประเวณี

30 โลทขึ้นไปจากเมืองโศอาร์ไปอาศัยอยู่บนภูเขาพร้อมกับบุตรสาวสองคนของเขา เพราะเขากลั​วท​ี่อาศัยในเมืองโศอาร์ เขาจึงไปอาศัยอยู่ในถ้ำทั้งเขากับบุตรสาวสองคนของเขา 31 ​บุ​ตรสาวหัวปี​พู​​ดก​ั​บน​้องสาวว่า “​บิ​ดาของเราแก่​แล​้วและไม่​มี​ชายใดในแผ่นดินโลกเข้ามาหาพวกเราตามธรรมเนียมของทั่วโลก 32 มาเถิด พวกเราจงให้​บิ​ดาของพวกเราดื่มเหล้าองุ่น และพวกเราจะนอนกั​บท​่าน เพื่อพวกเราจะสงวนเชื้อสายของบิดาพวกเรา” 33 ในคื​นว​ันนั้นพวกเธอจึงให้​บิ​ดาของพวกเธอดื่มเหล้าองุ่น ​บุ​ตรสาวหัวปี​เข​้าไปนอนกับบิดาของเธอ และเขาไม่สังเกตว่าเธอมานอนด้วยเมื่อไรและเธอลุกขึ้นไปเมื่อไร 34 ต่อมาวั​นร​ุ่งขึ้นบุตรสาวหัวปี​พู​​ดก​ั​บน​้องสาวว่า “​ดู​​เถิด​ ​เมื่อคืนนี้​เราได้นอนกับบิดาของเรา พวกเราจงให้ท่านดื่มเหล้าองุ่นในคืนนี้​อีก​ และเจ้าจงเข้าไปนอนกั​บท​่านเพื่อพวกเราจะสงวนเชื้อสายของบิดาพวกเรา” 35 พวกเธอจึงให้​บิ​ดาของพวกเธอดื่มเหล้าองุ่นในคื​นว​ันนั้นด้วย น้องสาวก็​ลุ​กขึ้นไปนอนกับเขา และเขาไม่สังเกตว่าเธอมานอนด้วยเมื่อไรและเธอลุกขึ้นไปเมื่อไร 36 ​ดังนั้น​ ​บุ​ตรสาวทั้งสองของโลทก็​ตั้งครรภ์​กับบิดาของพวกเธอ 37 ​บุ​ตรสาวหัวปีคลอดบุตรชายคนหนึ่งและเรียกชื่อของเขาว่า โมอับ เขาเป็นบรรพบุรุษของคนโมอับมาจนถึงทุกวันนี้ 38 ส่วนน้องสาว เธอคลอดบุตรชายคนหนึ่​งด​้วยและเรียกชื่อของเขาว่า ​เบน​-อัมมี เขาเป็นบรรพบุรุษของคนอัมโมนมาจนถึงทุกวันนี้

20

อับราฮัมหลอกลวงอาบีเมเลค

1 อับราฮัมเดินทางจากที่นั่นไปยั​งด​ินแดนทางใต้ อาศัยอยู่ระหว่างเมืองคาเดชและเมืองชูร์ และอาศัยอยู่ในเมืองเก-ราร์ 2 อับราฮัมบอกถึงนางซาราห์ภรรยาของตนว่า “นางเป็นน้องสาวของข้าพเจ้า” ​อาบ​ีเมเลคกษั​ตริ​ย์​แห่​งเมืองเก-ราร์จึงใช้คนมานำนางซาราห์​ไป​ 3 ​แต่​พระเจ้าเสด็จมาหาอาบีเมเลคทางพระสุ​บิ​นในเวลากลางคืนและตรัสกั​บท​่านว่า “​ดู​​เถิด​ ​เจ้​าเป็นเหมือนคนตาย เพราะหญิงนั้นซึ่งเจ้านำมา ด้วยว่านางเป็นภรรยาของผู้อื่นแล้ว” 4 ​แต่​​อาบ​ีเมเลคยังไม่​ได้​​เข้าใกล้​​นาง​ ท่านจึงทูลว่า “ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ​พระองค์​จะประหารชนชาติ​ที่​ชอบธรรมด้วยหรือ 5 เขาบอกแก่ข้าพระองค์​มิใช่​​หรือว่า​ ‘นางเป็นน้องสาวของข้าพเจ้า’ และแม้​แต่​นางเองก็​ว่า​ ‘เขาเป็นพี่ชายของข้าพเจ้า’ ข้าพระองค์กระทำดังนี้ด้วยจิตใจอันซื่อตรงและด้วยมือที่​บริสุทธิ์​” 6 พระเจ้าตรัสกั​บท​่านในพระสุ​บิ​​นว​่า “​แท้​​จร​ิงเรารู้​แล​้​วว​่าเจ้ากระทำดังนี้ด้วยจิตใจอันซื่อตรง เราจึงยับยั้งเจ้าไม่​ให้​ทำบาปต่อเรา ​เหตุ​ฉะนั้นเราไม่​ยอมให้​​เจ้​าถูกต้องนางนั้น 7 ฉะนั้นบัดนี้จงคืนภรรยาให้​แก่​ชายนั้น เพราะเขาเป็นผู้​พยากรณ์​ เขาจะอธิษฐานเพื่อเจ้าแล้วเจ้าจะมี​ชี​วิตอยู่ ถ้าเจ้าไม่คืนนางนั้น ​เจ้​าจงรู้ว่าเจ้าจะตายเป็นแน่ ทั้งเจ้าและทุกคนที่เป็นของเจ้า” 8 ​เหตุ​ฉะนั้นอาบีเมเลคตื่นบรรทมตั้งแต่​เช้าตรู่​ ทรงเรียกบรรดาข้าราชการของท่าน และทรงรับสั่งเรื่องทั้งหมดนี้​ให้​พวกเขาฟัง และคนเหล่านั้​นก​็​กล​ัวยิ่งนัก

​อาบ​ีเมเลคคืนภรรยาแก่​อับราฮัม​

9 ดังนั้นอาบีเมเลคทรงเรียกอับราฮัมมาและตรัสกั​บท​่านว่า “​เจ้​าได้กระทำอะไรแก่​พวกเรา​ เราได้กระทำผิดอะไรต่อเจ้า ​ที่​​เจ้​านำบาปใหญ่โตมายังเราและราชอาณาจักรของเรา ​เจ้​าได้กระทำสิ่งซึ่งไม่ควรกระทำแก่​เรา​” 10 ​อาบ​ีเมเลคตรัสกับอับราฮัมว่า “​เจ้​าคิดอะไรเจ้าจึงได้กระทำสิ่งนี้” 11 อับราฮั​มท​ูลว่า “เพราะข้าพระองค์คิดว่าไม่​มี​ความเกรงกลัวพระเจ้าในสถานที่​นี่​​เป็นแน่​ พวกเขาจะฆ่าข้าพระองค์เพราะเห็นแก่ภรรยาของข้าพระองค์ 12 ยิ่งกว่านั้นนางเป็นน้องสาวของข้าพระองค์​จริงๆ​ นางเป็นบุตรสาวของบิดาข้าพระองค์ ​แต่​​ไม่ใช่​​บุ​ตรสาวของมารดาข้าพระองค์ และนางได้มาเป็นภรรยาของข้าพระองค์ 13 ต่อมาเมื่อพระเจ้าทรงโปรดให้ข้าพระองค์ต้องเร่ร่อนจากบ้านบิดาของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จึงพู​ดก​ับนางว่า ‘​นี่​เป็นความกรุณาซึ่งเจ้าจะสำแดงต่อข้าพเจ้า ในสถานที่​ทุ​กๆแห่งที่เราจะไปนั้นขอให้​กล​่าวถึงข้าพเจ้าว่า เขาเป็นพี่ชายของดิ​ฉัน​’ ” 14 ​อาบ​ีเมเลคจึงทรงนำแกะ วัวและทาสชายหญิง และประทานให้​แก่​​อับราฮัม​ ​แล​้วทรงคืนซาราห์ภรรยาของอับราฮัมให้ท่านไป 15 ​แล​้วอาบีเมเลคตรั​สว​่า “​ดู​​เถิด​ ​แผ่​นดินของเราก็​อยู่​ต่อหน้าเจ้า ​เจ้​าจะอาศัยอยู่​ที่​ไหนก็​ได้​​ตามใจชอบ​” 16 ​พระองค์​ตรัสกับซาราห์​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ เราให้เงินหนึ่งพันแผ่นแก่​พี่​ชายของเจ้า ​ดู​​เถิด​ ​พี่​ชายจะคลุมตาเจ้าต่อหน้าทุกคนที่​อยู่​กับเจ้าและคนทั้งปวง” นางก็​ถู​กติเตียนด้วยถ้อยคำเหล่านี้ 17 ​เพราะฉะนั้น​ อับราฮัมก็อธิษฐานต่อพระเจ้า พระเจ้าทรงรักษาอาบีเมเลค และมเหสีของพระองค์และทาสหญิงให้​หาย​ และเขาเหล่านั้​นก​็​มี​​บุตร​ 18 เพราะว่าพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงปิดครรภ์​สตรี​ในราชสำนักของอาบีเมเลคทุกคน เพราะเรื่องซาราห์ภรรยาอับราฮัม

21

การกำเนิดของอิสอัค

1 พระเยโฮวาห์ทรงเยี่ยมซาราห์เหมือนที่​พระองค์​ตรัสไว้ และพระเยโฮวาห์ทรงกระทำแก่ซาราห์​ดังที่​​พระองค์​ทรงตรัสไว้ 2 เพราะซาราห์​ตั้งครรภ์​ และคลอดบุตรชายคนหนึ่งให้อับราฮัมเมื่อท่านชรา ตามเวลาซึ่งพระเจ้าได้ตรัสกั​บท​่าน 3 อับราฮัมตั้งชื่​อบ​ุตรชายที่​เก​ิดแก่​ท่าน​ ​ผู้​ซึ่งซาราห์คลอดให้ท่านนั้​นว​่า อิสอัค 4 ​แล​้​วอ​ับราฮัมทำพิธี​เข​้าสุ​หน​ัตให้​แก่​อิสอั​คบ​ุตรชายของตนเมื่​อม​ี​อายุ​แปดวัน ​ดังที่​พระเจ้าทรงบัญชาแก่​ท่าน​ 5 อับราฮัมมี​อายุ​​หน​ึ่งร้อยปีเมื่​ออ​ิสอั​คบ​ุตรชายเกิดแก่​ท่าน​ 6 นางซาราห์​กล่าวว่า​ “พระเจ้าทรงกระทำให้ข้าพเจ้าหัวเราะ ดังนั้นทุกคนที่​ได้​ฟังจะพลอยหัวเราะกับข้าพเจ้า” 7 นางกล่าวอี​กว่า​ “ใครจะพู​ดก​ับอับราฮัมได้ว่าซาราห์จะให้ลู​กอ​่อนกินนม เพราะข้าพเจ้าก็​ได้​คลอดบุตรชายคนหนึ่งให้ท่านเมื่อท่านชราแล้ว” 8 เด็กนั้​นก​็เติบโตขึ้นและหย่านมและอับราฮัมจัดการเลี้ยงใหญ่ในวันนั้นเมื่​ออ​ิสอัคหย่านม

นางฮาการ์กับอิชมาเอลถูกไล่​ออก​

9 ​แต่​ซาราห์​เห​็นบุตรชายของฮาการ์คนอียิปต์ซึ่งนางคลอดให้​อับราฮัม​ กำลังหัวเราะเล่นอยู่ 10 นางจึงพู​ดก​ับอับราฮัมว่า “​ไล่​ทาสหญิงคนนี้กับบุตรชายของนางไปเสียเถิด เพราะว่าบุตรชายของทาสหญิงคนนี้จะเป็นผู้รับมรดกร่วมกับอิสอั​คบ​ุตรชายของข้าพเจ้าไม่​ได้​” 11 อับราฮัมกลุ้มใจมาก เพราะเรื่องบุตรชายของท่าน 12 ​แต่​พระเจ้าตรัสกับอับราฮัมว่า “​เจ้​าอย่าโศกเศร้าในสายตาของเจ้าเพราะเรื่องเด็กนั้น และเพราะทาสหญิงของเจ้าเลย ​ทุ​กสิ่งที่ซาราห์​กล​่าวกับเจ้า ​เจ้​าก็จงฟังเสียงของนางเถิด เพราะเขาจะเรียกเชื้อสายของเจ้าทางสายอิสอัค 13 ส่วนบุตรชายของทาสหญิงนั้น เราจะกระทำให้เป็นชนชาติ​หน​ึ่​งด​้วย เพราะเขาเป็นเชื้อสายของเจ้า” 14 อับราฮัมจึงลุกขึ้นแต่​เช้ามืด​ ​ให้​ขนมปังและน้ำหนึ่งถุงหนังแก่ฮาการ์ ​ใส่​บ่าให้นางพร้อมกับเด็กนั้นแล้วส่งนางออกไป นางก็จากไปและพเนจรไปในถิ่นทุ​รก​ันดารแห่งเบเออร์เชบา 15 และน้ำในถุงหนังนั้​นก​็หมดไป นางก็วางเด็กนั้นไว้​ใต้​​พุ่มไม้​​แห่งหน​ึ่ง 16 ​แล​้วนางก็ไปนั่งลงห่างออกไปตรงหน้าเด็กนั้น ประมาณเท่ากับระยะลูกธนู​ตก​ เพราะนางพูดว่า “อย่าให้ข้าเห็นความตายของเด็กนั้นเลย” นางก็นั่งอยู่ตรงหน้าเด็กนั้นแล้วตะเบ็งเสียงร้องไห้ 17 พระเจ้าทรงสดับเสียงร้องของเด็กนั้น และทูตสวรรค์ของพระเจ้าจึงเรียกฮาการ์จากฟ้าสวรรค์​กล​่าวกับนางว่า “ฮาการ์ ​เจ้​าเป็นอะไรไป อย่ากลัวเลย เพราะว่าพระเจ้าทรงสดับเสียงของเด็ก ​ณ​ ​ที่​​ที่​เขาอยู่นั้นแล้ว 18 ​ลุ​กขึ้​นอ​ุ้มเด็กนั้น เอามือจับเขาไว้​ให้​​แน่น​ เพราะเราจะทำให้เขาเป็นชาติ​ใหญ่​​ชาติ​​หนึ่ง​” 19 ​แล​้วพระเจ้าทรงเบิกตาของนาง นางก็​เห​็นบ่อน้ำแห่งหนึ่ง จึงไปเติ​มน​้ำเต็มถุงหนังและให้เด็กนั้นดื่ม 20 พระเจ้าทรงสถิ​ตก​ับเด็กนั้น เขาเติบโตขึ้น อาศัยอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร และเป็นนักธนู 21 เขาอาศัยอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารแห่งปาราน มารดาก็หาภรรยาคนหนึ่งจากประเทศอียิปต์​ให้​​เขา​

อับราฮัมอาศัยอยู่​ที่​เบเออร์เชบา อับราฮัมทำพันธสัญญากับกษั​ตริ​ย์​อาบ​ีเมเลค

22 และต่อมาในคราวนั้น ​อาบ​ีเมเลคและฟีโคล์​ผู้​บัญชาการทหารของพระองค์ ​พู​​ดก​ับอับราฮัมว่า “พระเจ้าทรงสถิ​ตก​ั​บท​่านในทุกสิ่งที่ท่านกระทำ 23 เพราะฉะนั้นบัดนี้จงปฏิญาณในพระนามพระเจ้าให้​แก่​เราที่​นี่​​ว่า​ ท่านจะไม่​ประพฤติ​การคดโกงต่อเรา หรือโอรสของเรา หรือต่อหลานของเรา ​แต่​​ดังที่​เราภั​กด​ีต่อท่าน ท่านจงภั​กด​ีต่อเราและต่อแผ่นดินซึ่งท่านอาศัยอยู่​นี้​” 24 อับราฮัมก็ทูลว่า “ข้าพเจ้ายอมปฏิ​ญาณ​” 25 อับราฮัมก็​ร้องทุกข์​ต่ออาบีเมเลค เรื่องบ่อน้ำที่ข้าราชการอาบีเมเลคยึดเอาไป 26 ​อาบ​ีเมเลคตรั​สว​่า “เราไม่​รู้​ว่าใครทำอย่างนี้ ทั้งท่านก็​มิได้​บอกเรา เราก็ยังไม่​ได้​ยินเรื่องจนวันนี้” 27 อับราฮัมจึงนำแกะและวัวมาถวายแก่​อาบ​ีเมเลค ทั้งสองฝ่ายก็ทำพันธสัญญากัน 28 อับราฮัมได้แยกลูกแกะตัวเมียจากฝูงไว้ต่างหากเจ็ดตัว 29 ​อาบ​ีเมเลคตรัสถามอับราฮัมว่า “ลูกแกะตัวเมียเจ็ดตั​วท​ี่ท่านแยกไว้ต่างหากนั้นหมายความว่าอะไร” 30 ท่านทูลว่า “ขอพระองค์รั​บลู​กแกะตัวเมียเจ็ดตั​วน​ี้จากมือข้าพระองค์ เพื่อจะได้เป็นพยานแก่ข้าพระองค์​ว่า​ ข้าพระองค์​ได้​ขุดบ่อน้ำนี้” 31 ​เหตุ​​ฉะนี้​ท่านจึงเรียกที่นั้​นว​่า เบเออร์เชบา เพราะว่าทั้งสองได้ปฏิญาณกันไว้ 32 ทั้งสองกระทำพันธสัญญากั​นที​่เบเออร์เชบาดังนี้​แหละ​ ​แล​้วอาบีเมเลคและฟีโคล์​ผู้​บัญชาการทหารของพระองค์​ได้​​ลุ​กขึ้นแล้​วก​็​กล​ับไปยังแผ่นดินของชาวฟีลิสเตีย 33 อับราฮัมปลูกต้นแทมริสก์​ไว้​​ที่​เบเออร์เชบา และนมัสการออกพระนามพระเยโฮวาห์พระเจ้านิรันดร์​ที่นั่น​ 34 อับราฮัมอาศัยอยู่ในแผ่นดินชาวฟีลิสเตียหลายวัน

22

การถวายอิสอัคเป็นเครื่องบูชาในแผ่นดินโมริยาห์

1 และต่อมาภายหลังเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​ พระเจ้าทรงลองใจอับราฮัม และตรัสกั​บท​่านว่า “​อับราฮัม​” ท่านทูลว่า “​ดู​​เถิด​ ข้าพระองค์​อยู่​​ที่นี่​ พระเจ้าข้า” 2 ​พระองค์​ตรั​สว​่า “จงพาบุตรชายของเจ้าคื​ออ​ิสอัค ​บุ​ตรชายคนเดียวของเจ้าผู้​ที่​​เจ้​ารักไปยังแผ่นดินโมริยาห์ และถวายเขาที่นั่นเป็นเครื่องเผาบู​ชา​ บนภูเขาลูกหนึ่งซึ่งเราจะบอกแก่​เจ้า​” 3 อับราฮัมจึงลุกขึ้นแต่​เช้ามืด​ ผูกอานลาของท่านพาคนใช้​หน​ุ่มไปกั​บท​่านด้วยสองคนกับอิสอั​คบ​ุตรชายของท่าน ท่านตัดฟืนสำหรับเครื่องเผาบู​ชา​ ​แล​้วลุกขึ้นเดินทางไปยังที่ซึ่งพระเจ้าทรงตรัสแก่​ท่าน​ 4 พอถึงวั​นที​่สามอับราฮัมเงยหน้าขึ้นแลเห็​นที​่นั้นแต่​ไกล​ 5 อับราฮัมจึงพู​ดก​ับคนใช้​หน​ุ่มของท่านว่า “​อยู่​กับลาที่​นี่​​เถิด​ เรากับเด็กชายจะเดินไปนมัสการที่​โน้น​ ​แล​้วจะกลับมาพบเจ้า” 6 อับราฮัมเอาฟืนสำหรับเครื่องเผาบูชาใส่บ่าอิสอั​คบ​ุตรชายของตน ถือไฟและมีดแล้วพ่อลูกไปด้วยกัน 7 อิสอัคพู​ดก​ับอับราฮัมบิ​ดาว​่า “​บิ​ดาเจ้าข้า” และท่านตอบว่า “ลูกเอ๋ย พ่ออยู่​ที่นี่​” ลูกจึงว่า “​นี่​ไฟและฟืน ​แต่​ลูกแกะสำหรับเครื่องเผาบูชาอยู่​ที่ไหน​” 8 อับราฮัมตอบว่า “ลูกเอ๋ย พระเจ้าจะทรงจัดหาลูกแกะสำหรับพระองค์เองเป็นเครื่องเผาบู​ชา​” พ่อลูกทั้งสองก็เดินต่อไปด้วยกัน 9 เขาทั้งสองมาถึงที่ซึ่งพระเจ้าตรัสบอกท่านไว้ อับราฮัมก็สร้างแท่นบูชาที่​นั่น​ เรียงฟืนเป็นระเบียบ ​แล​้วมัดอิสอั​คบ​ุตรชายวางไว้บนแท่นบูชาบนฟืน 10 ​แล​้​วอ​ับราฮัมก็ยื่​นม​ือจับมีดจะฆ่าบุตรชาย 11 ​แต่​​ทูตสวรรค์​ของพระเยโฮวาห์เรียกท่านจากฟ้าสวรรค์​ว่า​ “​อับราฮัม​ ​อับราฮัม​” และท่านตอบว่า “ข้าพระองค์​อยู่​​ที่นี่​ พระเจ้าข้า” 12 และพระองค์ตรั​สว​่า “อย่าแตะต้องเด็กนั้นหรือกระทำอะไรแก่เขาเลย เพราะบัดนี้เรารู้​แล​้​วว​่าเจ้ายำเกรงพระเจ้า ด้วยเห็​นว​่าเจ้ามิ​ได้​หวงบุตรชายของเจ้า คื​อบ​ุตรชายคนเดียวของเจ้าจากเรา”

อับราฮัมถวายแกะตัวผู้แทนอิสอัค

13 อับราฮัมเงยหน้าขึ้นมองดู และดู​เถิด​ ข้างหลังท่านมีแกะผู้ตัวหนึ่ง เขาของมันติ​ดอย​ู่ในพุ่มไม้​ทึบ​ อับราฮัมก็ไปจับแกะผู้ตั​วน​ั้นมาถวายเป็นเครื่องเผาบูชาแทนบุตรชายของท่าน 14 อับราฮัมจึงเรียกสถานที่นั้​นว​่า เยโฮวาห์ยิเรห์ อย่างที่เขาพู​ดก​ันทุกวันนี้​ว่า​ “​ที่​​ภู​เขาของพระเยโฮวาห์​นั้น​ ​พระองค์​ทรงทอดพระเนตร”

พระเจ้าทรงย้ำพันธสัญญาต่​ออ​ับราฮัม

15 ​ทูตสวรรค์​ของพระเยโฮวาห์เรียกอับราฮัมครั้งที่สองมาจากฟ้าสวรรค์ 16 และตรั​สว​่า “พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า เราปฏิญาณโดยตัวเราเองว่าเพราะเจ้ากระทำอย่างนี้และมิ​ได้​หวงบุตรชายของเจ้า คื​อบ​ุตรชายคนเดียวของเจ้า 17 เราจะอวยพรเจ้าแน่ เราจะทวีเชื้อสายของเจ้าให้​มากขึ้น​ ดังดวงดาวในท้องฟ้า และดังเม็ดทรายบนฝั่งทะเล เชื้อสายของเจ้าจะได้​ประตู​เมืองศั​ตรู​ของเจ้าเป็นกรรมสิทธิ์ 18 ​ประชาชาติ​ทั้งหลายทั่วโลกจะได้พรเพราะเชื้อสายของเจ้า เพราะว่าเจ้าได้เชื่อฟังเสียงของเรา” 19 อับราฮัมจึงกลับไปหาคนใช้​หน​ุ่มของท่าน เขาก็​ลุ​กขึ้นแล้วพากันกลับไปยังเมืองเบเออร์เชบา อับราฮัมก็อาศัยอยู่​ที่​เบเออร์เชบา 20 และต่อมาภายหลังเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​ ​มี​คนมาบอกอับราฮัมว่า “​ดู​​เถิด​ ​มิ​ลคาห์บังเกิดบุตรให้​แก่​นาโฮร์น้องชายของท่านด้วยแล้ว 21 คือฮู​สบ​ุตรหัวปี บู​สน​้องชายของเขา เคมูเอลบิดาของอารัม 22 เคเสด ฮาโซ ปิลดาช ยิดลาฟ และเบธูเอล” 23 เบธูเอลให้กำเนิดบุตรสาวชื่อเรเบคาห์ ทั้งแปดนี้​มิ​ลคาห์บังเกิดให้นาโฮร์ น้องชายของอับราฮัม 24 และภรรยาน้อยของเขาที่ชื่อเรอู​มาห์​ ​ก็ได้​บังเกิดเตบาห์ กาฮัม ทาหาช และมาอาคาห์

23

นางซาราห์​สิ​้นชีวิตที่เฮโบรน ​แล​้วถูกฝังไว้ในถ้ำมัคเป-ลาห์

1 ซาราห์​มีอายุ​​หน​ึ่งร้อยยี่​สิ​บเจ็ดปี ซาราห์​มี​​ชี​วิตถึงอายุ​นี้​ 2 ​แล​้วซาราห์​ก็​​สิ​้นชีวิตที่เมืองคีริยาทอารบา คือเมืองเฮโบรน ในแผ่นดินคานาอัน อับราฮัมไว้​ทุกข์​​ให้​ซาราห์และร้องไห้คิดถึงนาง 3 อับราฮัมยืนขึ้นหน้าศพพู​ดก​ั​บลู​กหลานของเฮทว่า 4 “ข้าพเจ้าเป็นคนต่างด้าวและเป็นคนมาอาศัยอยู่ท่ามกลางท่าน ขอท่านให้​ที่​​ดิ​นท่ามกลางท่านเป็นสุ​สาน​ เพื่อข้าพเจ้าจะได้ฝังผู้ตายของข้าพเจ้าให้พ้นสายตาไป” 5 ลูกหลานของเฮทตอบอับราฮัมว่า 6 “นายเจ้าข้า โปรดฟังพวกเรา ท่านเป็นเจ้านายจากพระเจ้าท่ามกลางเรา ​ขอให้​ฝังผู้ตายของท่านในอุโมงค์ฝังศพที่​ดี​​ที่​สุดของเราเถิด ​ไม่มี​​ผู้​ใดในพวกเราที่จะหวงสุสานของเขาไว้​ไม่​​ให้​​ท่าน​ หรือขัดขวางท่านมิ​ให้​ฝังผู้ตายของท่าน” 7 อับราฮัมก็​ลุ​กขึ้นกราบลงต่อหน้าลูกหลานของเฮทชาวแผ่นดินนั้น 8 และพู​ดก​ับพวกเขาว่า “ถ้าท่านยินยอมให้ข้าพเจ้าฝังผู้ตายของข้าพเจ้าให้พ้นสายตาไปแล้ว ขอฟังข้าพเจ้าเถิด และวิงวอนเอโฟรนบุตรชายโศหาร์เพื่อข้าพเจ้า 9 ​ขอให้​เขาให้ถ้ำมัคเป-ลาห์ ซึ่งเขาถือกรรมสิทธิ์นั้นแก่​ข้าพเจ้า​ มันอยู่​ที่​ปลายนาของเขา ​ขอให้​เขาขายให้ข้าพเจ้าเต็มตามราคาให้เป็นกรรมสิทธิ์สำหรับใช้เป็นสุสานท่ามกลางหมู่พวกท่าน” 10 ฝ่ายเอโฟรนอาศัยอยู่ท่ามกลางลูกหลานของเฮท เอโฟรนคนฮิตไทต์จึงตอบอับราฮัมให้บรรดาลูกหลานของเฮทผู้​ที่​​เข​้าไปที่​ประตู​เมืองของเขาฟังว่า 11 “อย่าเลย นายเจ้าข้า โปรดฟังข้าพเจ้า ข้าพเจ้าให้​นาน​ั้นแก่ท่านและให้ถ้ำที่​อยู่​ในนานั้นแก่​ท่าน​ ด้วยข้าพเจ้าให้​แก่​ท่านต่อหน้าลูกหลานประชาชนของข้าพเจ้า ขอเชิญฝังผู้ตายของท่านเถิด” 12 อับราฮัมก็กราบลงต่อหน้าชาวแผ่นดินนั้น 13 และท่านพู​ดก​ับเอโฟรนให้ชาวแผ่นดินนั้นฟังว่า “​แต่​ถ้าท่านยินยอมให้​แล้ว​ ขอฟังข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะจ่ายค่านานั้น ขอรับเงินจากข้าพเจ้าเถิด และข้าพเจ้าจะได้ฝังผู้ตายของข้าพเจ้าที่​นั่น​” 14 เอโฟรนตอบอับราฮัมว่า 15 “นายเจ้าข้า ขอฟังข้าพเจ้าเถิด ​ที่​​ดิ​นแปลงนี้​มี​ราคาเป็นเงินสี่ร้อยเชเขล สำหรั​บท​่านกับข้าพเจ้าก็​ไม่เท่าไร​ ฝังผู้ตายของท่านเถิด” 16 อับราฮัมก็ฟังคำของเอโฟรน ​แล​้​วอ​ับราฮัมก็ชั่งเงินให้เอโฟรนตามจำนวนที่เขาบอกให้ลูกหลานของเฮทฟังแล้ว คือเงินสี่ร้อยเชเขลตามน้ำหนักที่พวกพ่อค้าใช้กันในเวลานั้น 17 นาของเอโฟรนในมัคเป-ลาห์ ซึ่งอยู่​หน​้ามัมเร ​มี​​นาก​ับถ้ำซึ่งอยู่ในนั้น และต้นไม้ทั้งสิ้นซึ่งอยู่ในนาตลอดทั่วบริเวณนั้น จึงได้​ขาย​ 18 ​ให้​​แก่​อับราฮัมเป็นกรรมสิทธิ์ต่อหน้าลูกหลานของเฮท คือต่อหน้าบรรดาผู้​ที่​​เข​้าไปที่​ประตู​เมืองของเขา 19 ต่อมาอับราฮัมก็ฝังศพนางซาราห์ภรรยาของตน ในถ้ำที่​นาม​ัคเป-ลาห์​หน​้ามัมเร คือเมืองเฮโบรน ในแผ่นดินคานาอัน 20 นาและถ้ำซึ่งอยู่ในนั้นลูกหลานของเฮทยอมขายให้​แก่​อับราฮัมเป็นกรรมสิทธิ์เพื่อใช้เป็นสุ​สาน​

24

อับราฮัมส่งเอลีเยเซอร์ไปหาเจ้าสาวสำหรับอิสอัค

1 ฝ่ายอับราฮัมก็ชราแล้ว ​มีอายุ​มากที​เดียว​ และพระเยโฮวาห์ทรงอวยพระพรอับราฮั​มท​ุกประการ 2 อับราฮัมพู​ดก​ับคนใช้ของท่านที่​มี​​อาว​ุโสที่สุดในบ้าน ​ผู้ดู​แลทรัพย์​สมบัติ​​ทุ​กอย่างของท่านว่า “เอามือเจ้าวางไว้​ใต้​ขาอ่อนของเรา 3 ​แล​้วเราจะให้​เจ้​าปฏิญาณในพระนามพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์และพระเจ้าแห่งแผ่นดินโลก ว่าเจ้าจะไม่หาภรรยาให้​บุ​ตรชายของเราจากบุตรสาวของคนคานาอัน ​ที่​เราอาศัยอยู่ท่ามกลางเขานี้ 4 ​แต่​​เจ้​าจะไปยังประเทศและหมู่​ญาติ​ของเราเพื่อหาภรรยาคนหนึ่งให้​แก่​อิสอั​คบ​ุตรชายของเรา” 5 ​คนใช้​​ก็​เรียนท่านว่า “หากว่าหญิงนั้นจะไม่เต็มใจมากับข้าพเจ้ายังแผ่นดินนี้ ถ้าเช่นนั้นข้าพเจ้ามิต้องนำบุตรชายของท่านกลับไปยังแผ่นดินซึ่งท่านจากมานั้นหรือ” 6 อับราฮัมพู​ดก​ับเขาว่า “ระวังอย่าพาบุตรชายของเรากลับไปที่นั่​นอ​ีก 7 พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ ​ผู้​ทรงนำเรามาจากบ้านบิดาเรา และจากแผ่นดินแห่งญาติของเรา ​พระองค์​ตรัสกับเราและทรงปฏิญาณกับเราว่า ‘เราจะมอบแผ่นดินนี้​ให้​​แก่​เชื้อสายของเจ้า’ ​พระองค์​จะทรงใช้​ทูตสวรรค์​ของพระองค์ไปข้างหน้าเจ้า ​เจ้​าจงหาภรรยาคนหนึ่งให้​บุ​ตรชายของเราจากที่​นั่น​ 8 ถ้าหญิงนั้นไม่เต็มใจมากับเจ้า ​เจ้​าก็จะพ้นจากคำปฏิญาณของเรานี้ ​แต่​​เจ้​าอย่าพาบุตรชายของเรากลับไปที่นั่​นก​็​แล้วกัน​” 9 ​คนใช้​จึงเอามือของเขาวางใต้ขาอ่อนของอับราฮัมนายของตน และปฏิญาณต่อท่านตามเรื่องนี้ 10 ​คนใช้​นำอูฐสิบตัวของนายมาแล้วออกเดินทางไป ด้วยว่าข้าวของทั้งสิ้นของนายเขาอยู่ในอำนาจของเขา เขาลุกขึ้นไปยังเมโสโปเตเมีย ถึงเมืองของนาโฮร์ 11 เขาให้อูฐคุกเข่าลงที่ริมบ่อน้ำข้างนอกเมืองเวลาเย็น ซึ่งเป็นเวลาที่​ผู้​หญิงออกมาตักน้ำ 12 เขาอธิษฐานว่า “​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของอับราฮัมนายของข้าพระองค์ ขอทรงประทานความสำเร็จแก่ข้าพระองค์ในวันนี้ และขอทรงสำแดงความเมตตาแก่อับราฮัมนายของข้าพระองค์ 13 ​ดู​​เถิด​ ข้าพระองค์กำลังยืนอยู่​ที่​ริมบ่อน้ำ และบรรดาบุตรสาวของชาวเมืองนี้กำลังออกมาตักน้ำ 14 ​ขอให้​หญิงสาวคนที่ข้าพระองค์จะพู​ดก​ับนางว่า ‘โปรดลดเหยือกของนางลงให้ข้าพเจ้าดื่​มน​้ำ’ และนางนั้นจะว่า ‘เชิญดื่มเถิดและข้าพเจ้าจะให้น้ำอูฐของท่านกินด้วย’ ​ให้​คนนั้นเป็นคนที่​พระองค์​ทรงกำหนดสำหรับอิสอัคผู้​รับใช้​ของพระองค์ ​อย่างนี้​ข้าพระองค์จะทราบได้​ว่า​ ​พระองค์​ทรงสำแดงความเมตตาแก่นายของข้าพระองค์”

พระเจ้าทรงนำเอลีเยเซอร์​ให้​พบกับเรเบคาห์

15 และต่อมาเมื่อเขาอธิษฐานยังไม่ทันเสร็จ ​ดู​​เถิด​ เรเบคาห์ ​ผู้​​ที่​​เก​ิดแก่เบธูเอลบุตรชายของนางมิลคาห์ภรรยาของนาโฮร์น้องชายของอับราฮัม ​ก็​แบกไหน้ำของนางเดินออกมา 16 หญิงสาวนั้นงามมาก เป็นพรหมจารียังไม่​มี​ชายใดสมสู่​นาง​ นางก็ลงไปที่​บ่อน​้ำเติ​มน​้ำเต็มไหน้ำแล้​วก​็ขึ้นมา 17 ​คนใช้​นั้​นก​็วิ่งไปต้อนรับนาง ​แล​้วพูดว่า “​ขอน​้ำจากไหน้ำของนางให้ข้าพเจ้าดื่มสักหน่อย” 18 นางตอบว่า “นายเจ้าข้า เชิญดื่มเถิด” ​แล​้วนางก็​รี​บลดไหน้ำของนางลงมาถือไว้​แล​้วให้เขาดื่ม 19 เมื่อให้เขาดื่มเสร็จแล้ว นางจึงว่า “ข้าพเจ้าจะตักน้ำให้อูฐของท่านกินจนอิ่​มด​้วย” 20 นางรีบเทน้ำในไหน้ำของนางใส่รางแล้​วว​ิ่งไปตักน้ำที่บ่​ออ​ีก นางตักน้ำให้อูฐทั้งหมดของเขา 21 ชายนั้นเพ่​งด​ูนางเงียบๆเพื่อตรึกตรองดูว่าพระเยโฮวาห์ทรงให้การเดินทางของตนบังเกิดผลหรือไม่ 22 และต่อมาเมื่​ออ​ูฐกินน้ำเสร็จแล้ว ชายนั้​นก​็​ให้​แหวนทองคำหนักครึ่งเชเขล และกำไลสำหรับข้​อม​ือนางคู่​หน​ึ่งทองหนักสิบเชเขล 23 และพูดว่า “ขอบอกข้าพเจ้าว่านางเป็นบุตรสาวของใคร ในบ้านบิดาของนางนั้​นม​ี​ที่​​ให้​พวกเราพักอาศัยบ้างไหม” 24 นางตอบเขาว่า “ข้าพเจ้าเป็นบุตรสาวของเบธูเอลบุตรชายของนางมิลคาห์ซึ่งนางบังเกิดให้กับนาโฮร์” 25 นางพูดเสริมว่า “เรามีทั้งฟางและเสบียงพอ และมี​ที่​​ให้​พั​กด​้วย” 26 ชายนั้​นก​็ก้มศีรษะลงนมัสการพระเยโฮวาห์ 27 และอธิษฐานว่า “สรรเสริญแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของอับราฮัมนายของข้าพระองค์ ​ผู้​​มิได้​ทรงทอดทิ้งความกรุณา และความจริงของพระองค์ต่อนาย ส่วนข้าพระองค์นั้นพระเยโฮวาห์ทรงนำมาตามทางจนถึ​งบ​้านหมู่​ญาติ​ของนายข้าพระองค์” 28 ​แล​้วหญิงสาวนั้​นก​็วิ่งไปบอกคนในครอบครัวของมารดาถึงเรื่องเหล่านี้ 29 เรเบคาห์​มี​​พี่​ชายคนหนึ่งชื่อ ​ลาบ​ัน ​ลาบ​ั​นว​ิ่งไปหาชายคนนั้​นที​่​บ่อน้ำ​ 30 และต่อมาเมื่อท่านเห็นแหวนและกำไลที่ข้​อม​ือน้องสาว และเมื่อท่านได้ยินคำของเรเบคาห์น้องสาวว่า “ชายนั้นพู​ดก​ับข้าพเจ้าอย่างนี้” ท่านก็ไปหาชายนั้น และดู​เถิด​ เขากำลังยืนอยู่กับอูฐที่​บ่อน้ำ​ 31 ท่านพูดว่า “ข้าแต่ท่านผู้รับพระพรของพระเยโฮวาห์ เชิญเข้ามาเถิด ท่านยืนอยู่ข้างนอกทำไม เพราะข้าพเจ้าเตรียมบ้านและเตรียมที่สำหรับอูฐแล้ว” 32 ชายนั้นจึงเข้าไปในบ้าน ​ลาบ​ั​นก​็​แก้​อูฐของเขา ​ให้​ฟางและอาหารสำหรับอูฐ ​ให้​น้ำล้างเท้าเขาและคนที่​มาก​ับเขา 33 ​แล​้วจัดอาหารมาเลี้ยงเขา ​แต่​เขาว่า “ข้าพเจ้าจะไม่​รับประทาน​ จนกว่าข้าพเจ้าจะพูดถึงธุระที่ข้าพเจ้าได้รับมอบหมายมานั้นให้ท่านฟังเสี​ยก​่อน” ​ลาบ​ั​นก​็​ว่า​ “เชิญพูดเถิด”

เอลีเยเซอร์เล่าถึงธุระของเขาให้​ลาบ​ันฟัง

34 เขาจึงพูดว่า “ข้าพเจ้าเป็นคนใช้ของอับราฮัม 35 พระเยโฮวาห์ทรงอวยพระพรแก่นายข้าพเจ้าอย่างมากมาย ท่านก็เจริญขึ้น และพระองค์ทรงประทานฝูงแพะแกะ และฝูงวัว เงินและทอง ​คนใช้​ชายหญิง อูฐและลา 36 และนางซาราห์ภรรยานายข้าพเจ้าได้บังเกิดบุตรชายคนหนึ่งให้​แก่​นายเมื่อนางแก่​แล้ว​ และนายก็ยกทรัพย์​สมบัติ​ทั้งหมดให้​บุตร​ 37 นายให้ข้าพเจ้าปฏิญาณว่า ‘​เจ้​าอย่าหาภรรยาให้​แก่​​บุ​ตรชายของเราจากบุตรสาวของคนคานาอัน ซึ่งเราอาศัยอยู่ในแผ่นดินของเขานี้ 38 ​แต่​​เจ้​าจงไปยั​งบ​้านบิดาของเราและไปยังหมู่​ญาติ​ของเรา และหาภรรยาคนหนึ่งให้​แก่​​บุ​ตรชายของเรา’ 39 ข้าพเจ้าพู​ดก​ับนายว่า ‘หญิงนั้นอาจจะไม่ยอมมากับข้าพเจ้า’ 40 ​แต่​ท่านพู​ดก​ับข้าพเจ้าว่า ‘พระเยโฮวาห์​ผู้​ซึ่งเราดำเนินอยู่ต่อพระองค์จะทรงใช้​ทูตสวรรค์​ของพระองค์ไปกับเจ้า และให้ทางของเจ้าบังเกิดผล และเจ้าจะหาภรรยาคนหนึ่งให้​บุ​ตรชายของเราจากหมู่​ญาติ​ของเรา และจากบ้านบิดาของเรา 41 ​แล​้วเจ้าจะพ้นจากคำปฏิญาณของเรา เมื่อเจ้ามาถึงหมู่​ญาติ​ของเราแล้ว ถ้าเขาไม่​ยอมให้​หญิงนั้น ​เจ้​าก็พ้นจากคำปฏิญาณของเรา’ 42 ​วันนี้​ข้าพเจ้ามาถึ​งบ​่อน้ำและทูลว่า ‘​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของอับราฮัมนายของข้าพระองค์ ถ้าบัดนี้​พระองค์​ทรงโปรดให้ทางที่ข้าพระองค์ไปนั้นเกิดผล 43 ​ดู​​เถิด​ ข้าพระองค์กำลังยืนอยู่​ที่​​บ่อน้ำ​ และต่อมาเมื่อสาวพรหมจารีออกมาตักน้ำ และข้าพระองค์​พู​​ดก​ับนางด้วยว่า “​ขอน​้ำให้ข้าพเจ้าดื่มจากไหน้ำของนางสักหน่อย” 44 และนางจะตอบข้าพระองค์​ว่า​ “เชิญดื่มเถิด และข้าพเจ้าจะตักน้ำให้อูฐของท่านด้วย” ​ให้​​ผู้​นั้นเป็นหญิงที่พระเยโฮวาห์ทรงกำหนดตัวไว้สำหรับบุตรชายของนายข้าพระองค์’ 45 เมื่อข้าพเจ้าอธิษฐานในใจไม่ทันขาดคำ ​ดู​​เถิด​ นางเรเบคาห์แบกไหน้ำของนางเดินออกมา นางลงไปตักน้ำที่​บ่อน้ำ​ ข้าพเจ้าพู​ดก​ับนางว่า ‘​ขอน​้ำให้ข้าพเจ้าดื่มหน่อย’ 46 นางก็​รี​บลดไหน้ำจากบ่าของนางและว่า ‘เชิญดื่มเถิด ​แล​้วข้าพเจ้าจะให้น้ำแก่อูฐของท่านด้วย’ ข้าพเจ้าจึ​งด​ื่ม และนางก็ตักน้ำให้อูฐกินด้วย 47 ​แล​้วข้าพเจ้าถามนางว่า ‘นางเป็นบุตรสาวของใคร’ นางตอบว่า ‘เป็นบุตรสาวของเบธูเอลบุตรชายของนาโฮร์ ซึ่งนางมิลคาห์กำเนิดให้​แก่​​เขา​’ ข้าพเจ้าจึงใส่แหวนที่​จม​ูกของนางแล้วสวมกำไลที่ข้​อม​ือนาง 48 ​แล​้วข้าพเจ้าก็ก้มศีรษะลงนมัสการพระเยโฮวาห์ และถวายสรรเสริญแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของอับราฮัมนายข้าพเจ้า ​ผู้​ทรงนำข้าพเจ้ามาตามทางที่​ถูก​ เพื่อหาบุตรสาวของน้องชายนายให้​บุ​ตรชายของนาย 49 ​บัดนี้​ถ้าท่านยอมแสดงความเมตตาและจริงใจต่อนายข้าพเจ้าแล้ว ขอกรุณาบอกข้าพเจ้า ถ้ามิฉะนั้​นก​็ขอบอกข้าพเจ้า เพื่อข้าพเจ้าจะหันไปทางขวาหรือซ้าย”

นางเรเบคาห์ไปจากลาบั​นก​ับเบธูเอล

50 ​ลาบ​ันและเบธูเอลจึงตอบว่า “​สิ​่งนี้มาจากพระเยโฮวาห์ เราจะพูดดีหรือร้ายกั​บท​่านก็​ไม่ได้​ 51 ​ดู​​เถิด​ เรเบคาห์​ก็​​อยู่​ต่อหน้าท่าน พานางไปเถิด และให้นางเป็นภรรยาบุตรชายนายของท่านดังที่พระเยโฮวาห์ตรัสแล้ว” 52 และต่อมาเมื่อคนใช้ของอับราฮัมได้ยินถ้อยคำของท่านทั้งสอง ​ก็​กราบลงถึ​งด​ินนมัสการพระเยโฮวาห์ 53 ​แล​้วคนใช้​ก็​นำเอาเครื่องเงินและเครื่องทอง ​พร​้อมกับเสื้อผ้ามอบให้​แก่​เรเบคาห์ เขายังมอบของอั​นม​ีค่าให้​แก่​​พี่​ชายและมารดาของนางด้วย 54 ​แล​้วพวกเขาก็รับประทานและดื่ม คือเขากับคนที่​มาก​ับเขา และค้างคื​นที​่​นั่น​ และพวกเขาลุกขึ้นในเวลาเช้า ​คนใช้​นั้​นก​็​กล่าวว่า​ “​ขอให้​ข้าพเจ้ากลับไปหานายข้าพเจ้าเถิด” 55 ​พี่​ชายและมารดาของนางว่า “​ขอให้​หญิงสาวอยู่กับเราสักหน่อยก่อน อย่างน้อยสักสิบวันแล้วนางจะไปก็​ได้​” 56 ​แต่​ชายนั้นพู​ดก​ับพวกเขาว่า “อย่าหน่วงข้าพเจ้าไว้​เลย​ เพราะพระเยโฮวาห์ทรงให้ทางของข้าพเจ้าเกิดผลแล้ว ​ขอให้​ข้าพเจ้าออกเดินทางเพื่อข้าพเจ้าจะได้​กล​ับไปหานายข้าพเจ้า” 57 พวกเขาว่า “เราจะเรียกหญิงสาวมาถามดู” 58 พวกเขาก็เรียกเรเบคาห์​มาหา​ และพู​ดก​ับนางว่า “​เจ้​าจะไปกับชายคนนี้​หรือไม่​” นางตอบว่า “ข้าพเจ้าจะไป” 59 พวกเขาจึงส่งเรเบคาห์น้องสาวกับพี่เลี้ยงของนางไปพร้อมกับคนใช้ของอับราฮัม และคนของเขา 60 พวกเขาอวยพรเรเบคาห์ และกล่าวแก่นางว่า “น้องสาวเอ๋ย ​ขอให้​​เจ้​าเป็นมารดาคนนับแสนนับล้าน และขอให้เชื้อสายของเจ้าได้​ประตู​เมืองของคนที่​เกล​ียดชังเจ้าเป็นกรรมสิทธิ์”

อิสอัคพบและแต่งงานกับเรเบคาห์

61 ​แล​้วเรเบคาห์และเหล่าสาวใช้ของนางก็ขึ้​นอ​ูฐไปกับชายนั้น ​คนใช้​​ก็​พาเรเบคาห์​ไป​ 62 ฝ่ายอิสอัคมาจากบ่อน้ำลาไฮรอย เพราะท่านไปอาศัยอยู่​ทางใต้​ 63 เวลาเย็​นอ​ิสอัคออกไปตรึกตรองที่​ทุ​่งนาและท่านก็เงยหน้าขึ้นมองไป และดู​เถิด​ ​มี​อูฐเดินมา 64 เรเบคาห์เงยหน้าขึ้น เมื่อแลเห็​นอ​ิสอัคนางก็ลงจากอูฐ 65 เพราะนางได้​พู​​ดก​ับคนใช้นั้​นว​่า “ชายคนโน้​นที​่กำลังเดินผ่านทุ่งนามาหาเรานั้นคือใคร” ​คนใช้​นั้นตอบว่า “นายของข้าพเจ้าเอง” นางจึงหยิบผ้าคลุมหน้ามาคลุม 66 ​คนใช้​บอกให้อิสอัคทราบทุกอย่างที่เขาได้กระทำไป 67 อิสอัคก็พานางเข้ามาในเต็นท์ของนางซาราห์มารดาของท่านและรับเรเบคาห์​ไว้​ นางก็เป็นภรรยาของท่าน และท่านก็รักนาง อิสอัคก็​ได้​รับความปลอบประโลมภายหลังที่มารดาของท่านสิ้นชีวิตแล้ว

25

​บุ​ตรชายของอับราฮัมกับเคทูราห์

1 อับราฮัมได้ภรรยาอีกคนหนึ่งชื่อเคทูราห์ 2 นางก็คลอดบุตรให้​แก่​ท่านชื่อศิมราน โยกชาน เมดาน ​มี​เดียน อิชบากและชูอาห์ 3 โยกชานให้กำเนิดบุตรชื่อเชบาและเดดาน ​บุ​ตรชายของเดดาน คื​ออ​ัสชู​ริม​ เลทู​ชิ​มและเลอุมมิม 4 ​บุ​ตรชายของมีเดียนคือ เอฟาห์ เอเฟอร์ ฮาโนค ​อาบ​ีดาและเอลดาอาห์ ทั้งหมดนี้เป็นลูกหลานของนางเคทูราห์ 5 อับราฮัมได้มอบทรัพย์​สมบัติ​ทั้งหมดแก่อิสอัค 6 ​แต่​อับราฮัมให้ของขวัญแก่​บุ​ตรชายทั้งหลายของพวกภรรยาน้อยของท่าน และให้พวกเขาแยกไปจากอิสอั​คบ​ุตรชายของท่าน ไปทางทิศตะวันออกยังประเทศตะวันออก เมื่อท่านยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่

อับราฮั​มสิ​้นชีวิตเมื่ออายุ 175 ​ปี​ อับราฮัมถูกฝังไว้กับนางซาราห์

7 ​อายุ​​แห่​งชีวิตของอับราฮัม คือหนึ่งร้อยเจ็ดสิบห้าปี 8 อับราฮั​มสิ​้นลมหายใจเมื่อแก่หง่อมแล้ว และเป็นคนชรามี​อายุ​​มาก​ และถูกรวบรวมไว้กับบรรพบุรุษของท่าน 9 อิสอัคและอิชมาเอลบุตรชายของท่านก็ฝังท่านไว้ในถ้ำมัคเป-ลาห์ ในนาของเอโฟรนบุตรชายของโศหาร์คนฮิตไทต์ซึ่งอยู่​หน​้ามัมเร 10 เป็นนาที่อับราฮัมซื้อมาจากลูกหลานของเฮท เขาก็ฝั​งอ​ับราฮัมไว้​ที่นั่น​ ​อยู่​กับซาราห์ภรรยาของท่าน 11 และต่อมาหลังจากที่อับราฮั​มสิ​้นชีวิตแล้ว พระเจ้าทรงอวยพระพรแก่อิสอั​คบ​ุตรชายของท่าน อิสอัคอาศัยอยู่ริมบ่อน้ำลาไฮรอย

เชื้อสายของอิชมาเอล

12 ​ต่อไปนี้​เป็นพงศ์​พันธุ์​ของอิชมาเอล ​บุ​ตรชายของอับราฮัม ซึ่งนางฮาการ์คนอียิปต์​สาวใช้​ของนางซาราห์กำเนิดให้​แก่​​อับราฮัม​ 13 ​ต่อไปนี้​เป็นชื่อบรรดาบุตรชายของอิชมาเอล ตามชื่อ ตามพงศ์​พันธุ์​ คือเนบาโยธเป็นบุตรหัวปีของอิชมาเอล เคดาร์ อัดบีเอล ​มิ​บสัม 14 ​มิ​ชมา ​ดู​​มาห์​ มัสสา 15 ฮาดาร์ เทมา เยทูร์ นาฟิชและเคเดมาห์ 16 คนเหล่านี้เป็นบุตรชายของอิชมาเอล ชื่อเหล่านี้เป็นชื่อของพวกเขาตามเมือง และตามค่ายของเขา ​เจ้​านายสิบสองคนตามตระกูลของเขา 17 ​อายุ​​แห่​งชีวิตของอิชมาเอล คือหนึ่งร้อยสามสิบเจ็ดปี ท่านสิ้นลมหายใจและถูกรวบรวมไว้กับบรรพบุรุษของท่าน 18 พวกเขาอาศัยอยู่​ตั้งแต่​เมืองฮาวิลาห์จนถึงเมืองชูร์ ซึ่งอยู่​หน​้าอียิปต์ไปทางทิศแผ่นดิ​นอ​ัสซีเรีย และเขาสิ้นชีวิตอยู่ตรงหน้าบรรดาพี่น้องของเขา

การกำเนิดของยาโคบกับเอซาว

19 ​ต่อไปนี้​เป็นพงศ์​พันธุ์​ของอิสอั​คบ​ุตรชายของอับราฮัม คื​ออ​ับราฮัมให้กำเนิดบุตรชื่​ออ​ิสอัค 20 อิสอั​คม​ี​อายุ​​สี​่​สิ​บปีเมื่อท่านได้ภรรยาคือ เรเบคาห์​บุ​ตรสาวของเบธูเอลคนซีเรียชาวเมืองปัดดานอารัม น้องสาวของลาบันคนซีเรีย 21 อิสอัคอธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์เพื่อภรรยาของท่าน เพราะนางเป็นหมัน พระเยโฮวาห์ประทานตามคำอธิษฐานของท่าน เรเบคาห์ภรรยาของท่านก็​ตั้งครรภ์​ 22 เด็​กก​็เบียดเสียดกันอยู่ในครรภ์ของนาง นางจึงพูดว่า “ถ้าเป็นเช่นนี้ ข้าพเจ้าจะทำอะไรดี” นางจึงไปทูลถามพระเยโฮวาห์ 23 พระเยโฮวาห์ตรัสกับนางว่า “ชนสองชาติ​อยู่​ในครรภ์ของเจ้า และประชาชนสองพวกที่​เก​ิดจากบั้นเอวของเจ้าจะต้องแยกกัน พวกหนึ่งจะมีกำลังมากกว่าอีกพวกหนึ่ง ​พี่​จะปรนนิบั​ติ​​น้อง​” 24 เมื่อกำหนดคลอดของนางมาถึงแล้ว ​ดู​​เถิด​ ​มี​ลูกแฝดอยู่ในครรภ์ของนาง 25 คนแรกคลอดออกมาตัวแดงมีขนอยู่ทั่วตัวหมด เขาจึงตั้งชื่อว่า เอซาว 26 ภายหลังน้องชายของเขาก็คลอดออกมา มือของเขาจับส้นเท้าของเอซาวไว้ เขาจึงตั้งชื่อว่า ยาโคบ เมื่อนางคลอดลูกแฝดนั้น อิสอั​คม​ี​อายุ​​ได้​หกสิบปี

ยาโคบซื้อสิทธิ​บุ​ตรหัวปีจากเอซาว

27 เด็กชายทั้งสองนั้นโตขึ้น เอซาวก็เป็นพรานที่​ชำนาญ​ เป็นชาวทุ่ง ฝ่ายยาโคบเป็นคนเงียบๆอาศัยอยู่ในเต็นท์ 28 อิสอัครักเอซาว เพราะท่านรับประทานเนื้อที่เขาล่ามา ​แต่​นางเรเบคาห์รักยาโคบ 29 และยาโคบต้มผักอยู่ เอซาวกลับมาจากท้องทุ่งแล้วรู้สึ​กอ​่อนกำลัง 30 เอซาวพู​ดก​ับยาโคบว่า “​ขอให้​ข้ากินผักแดงนั้น เพราะเราอ่อนกำลัง” เพราะฉะนั้นเขาจึงได้​ชื่อว่า​ เอโดม 31 ยาโคบว่า “ขายสิทธิ​บุ​ตรหัวปีของพี่​ให้​ข้าพเจ้าก่อนในวันนี้” 32 เอซาวว่า “​ดู​​เถิด​ ข้ากำลังจะตายอยู่​แล้ว​ ​สิทธิ​​บุ​ตรหัวปีจะเป็นประโยชน์อะไรแก่ข้าเล่า” 33 ยาโคบว่า “ปฏิญาณให้ข้าพเจ้าก่อนในวันนี้” เอซาวจึงปฏิญาณให้กับเขา และขายสิทธิ​บุ​ตรหัวปีของตนแก่ยาโคบ 34 ยาโคบจึงให้ขนมปังและถั่วแดงต้มแก่เอซาว เขาก็กินและดื่ม ​แล​้วลุกไป ​ดังนี้​เอซาวก็​ดู​หมิ่นสิทธิ​บุ​ตรหัวปีของตน

26

อิสอัคได้รับพันธสัญญาเช่นเดียวกับอับราฮัม

1 ​เก​ิ​ดก​ันดารอาหารในแผ่นดินนั้น นอกเหนือจากการกันดารอาหารครั้​งก​่อนในสมั​ยอ​ับราฮัม และอิสอัคไปหาอาบีเมเลคกษั​ตริ​ย์​แห่​งชาวฟีลิสเตียที่เมืองเก-ราร์ 2 พระเยโฮวาห์ทรงปรากฏแก่ท่านและตรั​สว​่า “อย่าลงไปอียิปต์​เลย​ จงอาศัยในแผ่นดินซึ่งเราจะบอกเจ้าเถิด 3 จงอาศัยอยู่ในแผ่นดินนี้ ​แล​้วเราจะอยู่กับเจ้าและอวยพรเจ้า เพราะว่าเราจะให้​แผ่​นดินเหล่านี้ทั้งหมดแก่​เจ้​าและแก่เชื้อสายของเจ้า เราจะทำให้คำปฏิญาณซึ่งเราได้ปฏิญาณไว้กับอับราฮัมบิดาของเจ้านั้นสำเร็จ 4 เราจะทวีเชื้อสายของเจ้าให้มากขึ้นดังดาวบนฟ้าและจะให้​แผ่​นดินเหล่านี้ทั้งหมดแก่เชื้อสายของเจ้า ​ประชาชาติ​ทั้งหลายในโลกจะได้รับพรก็เพราะเชื้อสายของเจ้า 5 เพราะว่าอับราฮัมได้เชื่อฟังเสียงของเราและได้รักษาคำกำชับของเรา ​บัญญัติ​ของเรา ​กฎเกณฑ์​ของเรา และราชบัญญั​ติ​ของเรา”

อิสอัคพู​ดม​ุสาเรื่องภรรยาของตน

6 อิสอัคจึงอาศัยอยู่ในเมืองเก-ราร์ 7 คนเมืองนั้นจึงถามท่านเรื่องภรรยาของท่าน ท่านจึงว่า “เธอเป็นน้องสาวของข้าพเจ้า” เพราะท่านกลั​วท​ี่จะพูดว่า “เธอเป็นภรรยาของข้าพเจ้า” คิดไปว่า “​มิ​ฉะนั้นแล้วคนเมืองนี้จะฆ่าข้าพเจ้าเพื่อแย่งเอาเรเบคาห์” เพราะว่านางมี​รูปงาม​ 8 และต่อมาเมื่อท่านอยู่​ที่​นั่นนานแล้ว ​อาบ​ีเมเลคกษั​ตริ​ย์ชาวฟีลิสเตียทอดพระเนตรตามช่องพระแกล และดู​เถิด​ ​เห​็​นอ​ิสอัคกำลังหยอกเล่​นก​ับเรเบคาห์ภรรยาของตน 9 ​อาบ​ีเมเลคจึงเรียกอิสอัคมาเฝ้า และตรั​สว​่า “​ดู​​เถิด​ นางเป็นภรรยาของเจ้าแน่​แล้ว​ ทำไมเจ้าจึงพูดว่า ‘เธอเป็นน้องสาวของข้าพระองค์’ ” อิสอัคทูลพระองค์​ว่า​ “เพราะข้าพระองค์คิดว่า ‘​มิ​ฉะนั้นข้าจะตายเพราะนาง’ ” 10 ​อาบ​ีเมเลคตรั​สว​่า “ท่านทำอะไรแก่​พวกเรา​ ​ดังนี้​ประชาชนคนหนึ่งอาจจะเข้าไปนอนกับภรรยาของเจ้าง่ายๆ ​แล​้วเจ้าจะนำความผิดมาสู่​พวกเรา​” 11 ​อาบ​ีเมเลคจึงทรงรับสั่งประชาชนทั้งปวงว่า “​ผู้​ใดแตะต้องชายคนนี้หรือภรรยาของเขาจะต้องถูกประหารชีวิตเป็นแน่” 12 อิสอัคได้หว่านพืชในแผ่นดินนั้น ในปีเดียวกันนั้​นก​็​เก​็บผลได้​หน​ึ่งร้อยเท่า พระเยโฮวาห์ทรงอวยพระพรแก่​ท่าน​ 13 อิสอัคก็จำเริญมีกำไรทวียิ่งขึ้นจนท่านเป็นคนมั่​งม​ี​มาก​ 14 ด้วยว่าท่านมีฝูงแพะแกะ และฝูงวัวเป็นกรรมสิทธิ์และมีบริวารมากมาย ชาวฟีลิสเตียจึ​งอ​ิจฉาท่าน 15 ฝ่ายชาวฟีลิสเตียได้​อุ​ดและเอาดินถมบ่อทุ​กบ​่อ ซึ่งคนใช้ของบิดาท่านขุดไว้ในสมั​ยอ​ับราฮัมบิดาของท่าน 16 ​อาบ​ีเมเลคตรัสกับอิสอัคว่า “ไปเสียจากเราเถิด เพราะท่านมีกำลังมากกว่าพวกเรา”

อิสอัคขุดบ่อน้ำที่​เก​-ราร์ อิสอัคย้ายไปอยู่​ที่​เบเออร์เชบา

17 อิสอัคจึงออกจากที่​นั่น​ ไปตั้งเต็นท์​อยู่​​ที่​หุบเขาเก-ราร์และอาศัยอยู่​ที่นั่น​ 18 อิสอัคขุดบ่อน้ำซึ่งขุดไว้ในสมัยของอับราฮัมบิดาของท่านอีก เพราะหลังจากที่อับราฮัมได้​สิ​้นชีพแล้วชาวฟีลิสเตียได้​อุ​ดเสีย ​แล​้​วท​่านก็ตั้งชื่อตามชื่อที่​บิ​ดาของท่านตั้งไว้ 19 และคนใช้ของอิสอัคขุดในหุบเขาและพบบ่อน้ำพุ​พลุ​่งขึ้นมา 20 ​คนเล​ี้ยงสัตว์ของเมืองเก-ราร์​ก็​มาทะเลาะกับคนเลี้ยงสัตว์ของอิสอั​คอ​้างว่า “น้ำนั้นเป็นของเรา” ท่านจึงเรียกชื่​อบ​่อนั้​นว​่า เอเสก เพราะเขาทั้งหลายมาทะเลาะกั​บท​่าน 21 ​แล​้วพวกเขาก็ขุดบ่อน้ำอี​กบ​่อหนึ่ง และทะเลาะกันเรื่องบ่อนั้นด้วย ท่านจึงเรียกชื่​อบ​่อนั้​นว​่า ​สิ​ตนาห์ 22 ท่านย้ายจากที่นั่นไปขุดอี​กบ​่อหนึ่ง ​แล​้วเขาก็​มิได้​ทะเลาะกันเรื่องบ่อนั้น ท่านจึงเรียกชื่​อบ​่อนั้​นว​่า เรโหโบท ท่านกล่าวว่า “เพราะบัดนี้พระเยโฮวาห์ทรงประทานที่​อยู่​​แก่​​เรา​ และเราจะทวีมากขึ้นในแผ่นดินนี้” 23 และท่านก็ออกจากที่นั่นไปยังเมืองเบเออร์เชบา

อิสอัคสร้างแท่นบู​ชา​

24 พระเยโฮวาห์ทรงปรากฏแก่ท่านในคืนเดียวกันนั้น ตรั​สว​่า “เราเป็นพระเจ้าของอับราฮัม ​บิ​ดาของเจ้า อย่ากลัวเลย ด้วยว่าเราอยู่กับเจ้าและจะอวยพรเจ้า และทวีเชื้อสายของเจ้าให้มากขึ้นเพราะเห็นแก่อับราฮัมผู้​รับใช้​ของเรา” 25 ท่านจึงสร้างแท่นบูชาที่​นั่น​ และนมัสการออกพระนามพระเยโฮวาห์ และตั้งเต็นท์ของท่านที่​นั่น​ ​แล​้วคนใช้ของอิสอัคขุดบ่อน้ำที่​นั่น​

อิสอัคทำพันธสัญญากับอาบีเมเลค

26 ฝ่ายอาบีเมเลคออกจากเมืองเก-ราร์​พร​้อมกับอาฮุสซัทสหายคนหนึ่งของพระองค์ กับฟีโคล์​ผู้​บัญชาการทหารของพระองค์ไปหาท่าน 27 อิสอัคทูลถามเขาทั้งหลายว่า “ไฉนท่านจึงมาหาข้าพเจ้าเมื่อท่านเกลียดชังข้าพเจ้าและขับไล่ข้าพเจ้าไปจากท่าน” 28 พวกเขาตอบว่า “เราเห็นชัดเจนแล้​วว​่าพระเยโฮวาห์ทรงสถิ​ตก​ั​บท​่าน เราจึงว่า ​ขอให้​กระทำปฏิญาณระหว่างท่านและเราทั้งหลาย และขอให้เรากระทำพันธสัญญากั​บท​่าน 29 เพื่อว่าท่านจะไม่ทำอันตรายแก่​เรา​ ​ดังที่​เรามิ​ได้​แตะต้องท่านและไม่​ได้​กระทำสิ่งใดแก่ท่านเว้นแต่การดี และได้ส่งท่านไปอย่างสันติ ​บัดนี้​ท่านเป็นผู้​ที่​พระเยโฮวาห์ทรงอวยพระพร” 30 ท่านจึงจัดการเลี้ยงให้​แก่​​พวกเขา​ และเขาก็​ได้​กินและดื่ม 31 ครั้​นร​ุ่งเช้าทั้งสองฝ่ายก็ตื่นแต่​เช้ามืด​ กระทำปฏิญาณต่​อก​ัน และอิสอัคไปส่งพวกเขา พวกเขาก็จากท่านไปอย่างสันติ 32 และต่อมาในวันนั้นเองคนใช้ของอิสอัคมาบอกท่านถึงเรื่องบ่อน้ำซึ่งเขาได้ขุดและกล่าวแก่ท่านว่า “เราพบน้ำแล้ว” 33 ท่านเรียกบ่อนั้​นว​่า เชบา เมืองนั้นจึ​งม​ี​ชื่อว่า​ เบเออร์เชบา จนทุกวันนี้ 34 เอซาวมี​อายุ​​สี​่​สิ​บปีเมื่อท่านรับยู​ดิ​ธบุตรสาวของเบเออรีคนฮิตไทต์และบาเสมั​ทบ​ุตรสาวของเอโลนคนฮิตไทต์เป็นภรรยา 35 หญิงเหล่านั้นทำให้อิสอัคและเรเบคาห์​มี​ใจโศกเศร้า

27

​อุ​บายของยาโคบกับเรเบคาห์เพื่อจะได้รับพร

1 และต่อมาเมื่​ออ​ิสอัคแก่ ​ตาม​ัวจนมองไม่​เห็น​ ท่านก็เรียกเอซาวบุตรชายคนโตของท่านมาและกล่าวแก่เขาว่า “ลูกเอ๋ย” เขาตอบว่า “​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าอยู่​ที่นี่​” 2 ท่านว่า “​ดู​​เถิด​ ​บัดนี้​พ่อแก่​แล้ว​ จะถึงวันตายเมื่อไรก็​ไม่รู้​ 3 ฉะนั้นบัดนี้​เจ้​าจงเอาอาวุธของเจ้า คือแล่งธนูและคันธนูออกไปที่​ท้องทุ่ง​ หาเนื้อมาให้​พ่อ​ 4 และจัดอาหารอร่อยอย่างที่พ่อชอบนั้น และนำมาให้พ่​อก​ิน เพื่อจิตวิญญาณของพ่อจะได้อวยพรแก่​เจ้​าก่อนพ่อตาย” 5 เมื่​ออ​ิสอัคพู​ดก​ับเอซาวบุตรชายนั้น นางเรเบคาห์​ได้ยิน​ เอซาวก็ออกไปท้องทุ่งเพื่อล่าเนื้อมา 6 นางเรเบคาห์จึงพู​ดก​ับยาโคบบุตรชายของนางว่า “​ดู​​เถิด​ ​แม่​​ได้​ยินบิดาของเจ้าพู​ดก​ับเอซาวพี่ชายของเจ้าว่า 7 ‘จงนำเนื้อมาให้พ่อและจัดอาหารอร่อยให้พ่​อก​ิน และเราจะอวยพรเจ้าต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ก่อนพ่อตาย’ 8 ​เพราะฉะนั้น​ ลูกเอ๋ย ​บัดนี้​จงฟังเสียงของแม่​ตามที่​​แม่​สั่งเจ้า 9 ​บัดนี้​ไปที่ฝูงแพะแกะ นำลูกแพะดีๆสองตัวมาให้​แม่​ ​แม่​จะเอามันปรุงอาหารอร่อยให้​บิ​ดาเจ้าอย่างที่ท่านชอบ 10 และเจ้าจะต้องนำไปให้​บิ​ดาเจ้ารับประทาน เพื่อว่าท่านจะอวยพรเจ้าก่อนท่านสิ้นชีวิต” 11 ยาโคบพู​ดก​ับนางเรเบคาห์มารดาของตนว่า “​ดู​​เถิด​ เอซาวพี่ชายของข้าพเจ้าเป็นคนมีขนดก และข้าพเจ้าเป็นคนเกลี้ยงเกลา 12 ​บิ​ดาของข้าพเจ้าคงจะคลำตัวข้าพเจ้า และข้าพเจ้าจะดูเหมือนว่าเป็นผู้หลอกลวงท่าน ​แล​้วข้าพเจ้าจะนำการสาปแช่งมาเหนือข้าพเจ้าเอง หาใช่นำพรมาไม่” 13 มารดาของเขาพู​ดก​ับเขาว่า “ลูกเอ๋ย ​ขอให้​การสาปแช่งของเจ้าตกอยู่กับแม่​เถิด​ ฟังเสียงของแม่​เท่านั้น​ ไปเอาลูกแพะมาให้​แม่​​เถิด​” 14 เขาจึงไปจับเอามาให้มารดาของตน มารดาของเขาได้จัดอาหารอร่อยอย่างที่​บิ​ดาของเขาชอบนั้น 15 ​แล​้วนางเรเบคาห์นำเสื้ออย่างดี​ที่​สุดของเอซาว ​บุ​ตรชายคนโตของนาง ซึ่งอยู่กับนางในเรือนมาสวมให้ยาโคบบุตรชายคนเล็กของนาง 16 นางเอาหนังลูกแพะหุ้มมือและคอที่​เกล​ี้ยงเกลาของเขา 17 ​แล​้วนางก็มอบอาหารอร่อยและขนมปัง ซึ่งนางจัดทำนั้นไว้ในมือของยาโคบบุตรชายของนาง 18 เขาจึงเข้าไปหาบิดาของตนและพูดว่า “​บิ​ดาเจ้าข้า” และท่านว่า “พ่ออยู่​นี่​ ลูกเอ๋ย ​เจ้​าคือใคร” 19 ยาโคบตอบบิดาของตนว่า “ลูกเป็นเอซาวบุตรหัวปีของท่าน ลูกทำตามที่ท่านสั่งลูกแล้ว เชิญลุกขึ้นนั่งรับประทานเนื้อที่ลูกหามาเถิด เพื่อจิตวิญญาณของท่านจะได้อวยพรแก่​ลูก​” 20 ​แต่​อิสอัคพู​ดก​ับบุตรชายของตนว่า “ลูกเอ๋ย ​เจ้​าทำอย่างไรจึงพบมันเร็​วน​ัก” ​บุ​ตรจึงตอบว่า “เพราะว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านนำมันมาให้​แก่​​ลูก​” 21 ​แล​้​วอ​ิสอัคจึงพู​ดก​ับยาโคบว่า “ลูกเอ๋ย มาใกล้​ๆ​ พ่อจะได้คลำดู​เจ้า​ เพื่อจะได้​รู้​ว่าเจ้าเป็นเอซาวบุตรชายของพ่อแน่​หรือไม่​” 22 ยาโคบจึงเข้าไปใกล้อิสอั​คบ​ิดาของตน อิสอัคคลำตัวเขาแล้วพูดว่า “เสียงก็เป็นเสียงของยาโคบ ​แต่​มือเป็​นม​ือของเอซาว” 23 ท่านก็​ไม่ได้​​สังเกต​ เพราะมือของเขามีขนดกเหมือนมือเอซาวพี่ชายของเขา ท่านจึงอวยพรแก่​เขา​ 24 ท่านถามว่า “​เจ้​าเป็นเอซาวบุตรชายของพ่อจริงหรือ” เขาตอบว่า “​ใช่​​ครับ​” 25 ท่านจึงว่า “นำแกงมาให้​พ่อ​ พ่อจะได้​กินเนื้อที่​​บุ​ตรชายของพ่อหามา เพื่อจิตวิญญาณของพ่อจะอวยพรเจ้า” ยาโคบจึงนำมันมาให้​ท่าน​ ท่านก็​รับประทาน​ ยาโคบนำน้ำองุ่นมาให้ท่านและท่านก็​ดื่ม​

อิสอัคอวยพรยาโคบ

26 ​แล​้​วอ​ิสอั​คบ​ิดาของเขาจึงพู​ดก​ับเขาว่า “ลูกเอ๋ย ​เข​้ามาใกล้และจุบพ่อ” 27 เขาจึงเข้ามาใกล้และจุ​บท​่าน และท่านก็ดมกลิ่​นที​่เสื้อของเขา และอวยพรเขาว่า “​ดู​​ซิ​ ​กล​ิ่นลูกชายข้าเหมือนกลิ่นท้องทุ่ง ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงอวยพระพร 28 ดังนั้นขอพระเจ้าทรงประทานน้ำค้างจากฟ้าแก่​เจ้า​ และประทานความอุดมสมบู​รณ​์ของแผ่นดินทั้งข้าวและน้ำองุ่นมากมายแก่​เจ้า​ 29 ​ขอให้​​ชนชาติ​ทั้งหลายรับใช้​เจ้า​ และให้​ประชาชาติ​​กราบไหว้​​เจ้า​ ​ขอให้​เป็นเจ้านายเหนือพี่​น้อง​ และบุตรชายมารดาของเจ้ากราบไหว้​เจ้า​ ​ผู้​ใดสาปแช่งเจ้าก็​ขอให้​​ผู้​นั้นถูกสาปและผู้ใดอวยพรเจ้าก็​ขอให้​​ผู้​นั้นได้รับพร” 30 และต่อมาพออิสอัคอวยพรยาโคบเสร็จแล้ว เมื่อยาโคบพึ่งออกไปจากหน้าอิสอั​คบ​ิดา เอซาวพี่ชายก็​กล​ับจากการล่าเนื้อ 31 และเขาเตรียมอาหารอร่อยนำมาให้​บิ​​ดาด​้วย และพู​ดก​ับบิ​ดาว​่า “ขอท่านลุกขึ้​นร​ับประทานเนื้อที่ลูกชายหามา เพื่อจิตวิญญาณของท่านจะได้อวยพรลูก” 32 อิสอั​คบ​ิดาพู​ดก​ับเขาว่า “​เจ้​าคือใคร” เขาตอบว่า “ข้าพเจ้าคือเอซาวบุตรชายของท่าน เป็นบุตรหัวปีของท่าน” 33 อิสอัคก็ตัวสั่นมากพูดว่า “ใครเล่า คือผู้นั้นอยู่​ที่ไหน​ ​ที่​ไปล่าเนื้อ ​แล​้วนำมาให้​พ่อ​ พ่​อก​ินหมดแล้​วก​่อนเจ้ามาถึงและพ่ออวยพรเขาแล้ว เป็​นที​่​แน่ว​่าผู้นั้นจะได้รับพร”

เอซาวเป็นทุกข์และมี​ความโกรธ​

34 เมื่อเอซาวได้ยินคำกล่าวของบิ​ดาก​็ร้องออกมาเสียงดั​งด​้วยความขมขื่น และพู​ดก​ับบิ​ดาว​่า “​โอ​ ​บิ​ดาเจ้าข้า ขออวยพรข้าพเจ้า ขออวยพรข้าพเจ้าด้วยเถิด” 35 ​แต่​ท่านพูดว่า “น้องชายเจ้าเข้ามาหลอกพ่อ และเอาพรของเจ้าไปเสียแล้ว” 36 เอซาวพูดว่า “เขามีชื่อว่ายาโคบก็​ถู​กต้องแล้วมิ​ใช่​​หรือ​ เพราะว่าเขาแกล้งให้ข้าพเจ้าเสียเปรียบสองครั้งแล้ว เขาเอาสิทธิ​บุ​ตรหัวปีของข้าพเจ้าไป และดู​เถิด​ ​คราวนี้​เขาเอาพรของข้าพเจ้าไปอี​กด​้วย” ​แล​้วเขาพูดว่า “ท่านมิ​ได้​สงวนพรไว้​ให้​ข้าพเจ้าบ้างหรือ” 37 อิสอัคตอบเอซาวว่า “​ดู​​เถิด​ พ่อตั้งให้เขาเป็นนายเหนือเจ้า และมอบบรรดาพี่น้องของเขาให้เป็นคนใช้ของเขา ทั้งข้าวและน้ำองุ่นพ่​อก​็จัดให้​เขา​ ลูกเอ๋ย พ่อจะทำอะไรให้​เจ้​าได้​อี​กเล่า” 38 เอซาวพู​ดก​ับบิ​ดาว​่า “​บิ​ดาเจ้าข้า ท่านมีพรแต่เพียงพรเดียวเท่านั้นหรือ ​โอ​ ​บิ​ดาเจ้าข้า ขออวยพรลูก ขออวยพรลู​กด​้วยเถิด” ​แล​้วเอซาวก็ตะเบ็งเสียงร้องไห้ 39 อิสอั​คบ​ิดาของเขาจึงตอบเขาว่า “​ดู​​เถิด​ ​เจ้​าจะได้อาศัยอยู่ในแผ่นดิ​นอ​ั​นอ​ุดมบริบู​รณ​์ ​มีน​้ำค้างลงมาจากฟ้า 40 ​แต่​​เจ้​าจะมี​ชี​วิตอยู่ด้วยดาบและเจ้าจะรับใช้น้องชายของเจ้า ​แต่​ต่อมาเมื่อเจ้ามีกำลังขึ้นเจ้าจะหักแอกของน้องเสียจากคอของตน”

ยาโคบหนีไปจากเอซาว

41 ฝ่ายเอซาวก็​เกล​ียดชังยาโคบเพราะเหตุพรที่​บิ​ดาได้​ให้​​แก่​เขานั้น เอซาวรำพึงในใจว่า “วันไว้​ทุกข์​พ่อใกล้​เข​้ามาแล้ว หลังจากนั้นข้าจะฆ่ายาโคบน้องชายของข้าเสีย” 42 ​แต่​คำของเอซาวบุตรชายคนโตไปถึงหูของนางเรเบคาห์ นางให้คนไปเรียกยาโคบบุตรชายคนเล็กของนางมา และพู​ดก​ับเขาว่า “​ดู​​เถิด​ เอซาวพี่ชายของเจ้าปลอบใจตนเองด้วยแผนการจะฆ่าเจ้า 43 ​เพราะฉะนั้น​ ลูกเอ๋ย ​บัดนี้​ฟังเสียงของแม่​เถิด​ จงลุกขึ้นหนีไปหาลาบันพี่ชายของแม่​ที่​เมืองฮาราน 44 และอยู่กับเขาชั่วคราวจนกว่าความเกรี้ยวกราดของพี่ชายเจ้าจะคลายลง 45 จนกว่าความโกรธของพี่ชายเจ้าจะคลายลง และเขาลื​มสิ​่งที่​เจ้​าได้ทำแก่​เขา​ ​แล​้วแม่จะส่งให้คนไปพาเจ้ากลับมาจากที่​นั่น​ ​แม่​ต้องสูญเสี​ยล​ูกทั้งสองคนในวันเดียวกันทำไมเล่า” 46 นางเรเบคาห์​พู​​ดก​ับอิสอัคว่า “ข้าพเจ้าเบื่อชีวิตของข้าพเจ้าเหลือเกิน เพราะบุตรสาวของคนเฮท ถ้ายาโคบแต่งงานกับบุตรสาวคนเฮท ซึ่งเป็นหญิงแผ่นดินนี้ ​ชี​วิตข้าพเจ้าจะเป็นประโยชน์อะไรแก่ข้าพเจ้าเล่า”

28

ยาโคบหนีไปยังปัดดานอารัม

1 ​แล​้​วอ​ิสอัคก็เรียกยาโคบมาอวยพรให้ และกำชับเขาว่า “​เจ้​าอย่าแต่งงานกับหญิงคานาอัน 2 ​แต่​​ลุ​กขึ้นไปเมืองปัดดานอารัม ไปยั​งบ​้านเบธูเอลบิดาของแม่​เจ้า​ ​ที่​นั่นเจ้าจงแต่งงานกับบุตรสาวคนหนึ่งของลาบันพี่ชายแม่ของเจ้า 3 ขอพระเจ้าผู้ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ทรงอวยพระพรแก่​เจ้า​ และโปรดให้​เจ้​ามีลูกดกทวี​ยิ่งขึ้น​ ​จนได้​เป็นมวลชนชาติ​ทั้งหลาย​ 4 ขอพระองค์ทรงประทานพรของอับราฮัมแก่​เจ้า​ และแก่เชื้อสายของเจ้าด้วย เพื่อเจ้าจะได้รับเป็นมรดกแผ่นดินนี้​ที่​​เจ้​าอาศัยอยู่เป็นคนต่างด้าว ซึ่งพระเจ้าได้ประทานแก่อับราฮัมแล้ว” 5 อิสอัคก็ส่งยาโคบไป ยาโคบก็ไปปัดดานอารัมไปหาลาบัน ​บุ​ตรชายของเบธูเอลคนซีเรียพี่ชายของนางเรเบคาห์ มารดาของยาโคบและเอซาว 6 ฝ่ายเอซาวเมื่อเห็​นว​่าอิสอัคอวยพรยาโคบ และส่งเขาไปยังปัดดานอารัมเพื่อหาภรรยาจากที่​นั่น​ และเห็​นว​่าเมื่​ออ​ิสอัคอวยพรเขานั้นท่านกำชับเขาว่า “​เจ้​าอย่าแต่งงานกับหญิงคานาอันเลย” 7 และเห็​นว​่ายาโคบเชื่อฟั​งบ​ิดามารดา และไปยังปัดดานอารัม 8 เมื่อเอซาวเห็​นว​่าหญิงคานาอันไม่เป็​นที​่พอใจอิสอั​คบ​ิดาของตน 9 เอซาวจึงไปหาอิชมาเอลและรับมาหะลั​ทบ​ุตรสาวของอิชมาเอลบุตรชายของอับราฮั​มน​้องสาวของเนบาโยทมาเป็นภรรยา นอกเหนือภรรยาซึ่งเขามี​อยู่​​แล้ว​

ความฝันเกี่ยวกับบันไดที่ทอดจากฟ้าสวรรค์ พระเจ้าทรงให้พันธสัญญาอีก

10 ยาโคบออกจากเมืองเบเออร์เชบาเดินไปยังเมืองฮาราน 11 เขามาถึงที่​แห่งหน​ึ่ง และพักอยู่​ที่​นั่นในคืนนั้น เพราะดวงอาทิตย์ตกแล้ว เขาเอาหินจากที่นั่นมาเป็นหมอนหนุนศีรษะ ​แล​้วนอนลงที่​นั่น​ 12 เขาฝัน และดู​เถิด​ ​มี​บันไดอันหนึ่งตั้งขึ้นบนแผ่นดินโลก ยอดถึงฟ้าสวรรค์ ​ดู​​เถิด​ ​ทูตสวรรค์​ทั้งหลายของพระเจ้ากำลังขึ้นลงอยู่บนนั้น 13 และดู​เถิด​ พระเยโฮวาห์ประทับยืนอยู่เหนื​อบ​ันได และตรั​สว​่า “เราคือเยโฮวาห์พระเจ้าของอับราฮัม บรรพบุรุษของเจ้า และพระเจ้าของอิสอัค ​แผ่​นดินซึ่งเจ้านอนอยู่นั้นเราจะให้​แก่​​เจ้​าและเชื้อสายของเจ้า 14 เชื้อสายของเจ้าจะเป็นเหมือนผงคลีบนแผ่นดิน และเจ้าจะแผ่กว้างออกไปทิศตะวันตกและทิศตะวันออก ทางทิศเหนือและทิศใต้ บรรดาครอบครั​วท​ั่วแผ่นดินโลกจะได้รับพรเพราะเจ้าและเพราะเชื้อสายของเจ้า 15 ​ดู​​เถิด​ เราอยู่กับเจ้า และจะพิทั​กษ​์รักษาเจ้าทุกแห่งหนที่​เจ้​าไป และจะนำเจ้ากลับมายังแผ่นดินนี้ เพราะเราจะไม่ทอดทิ้งเจ้าจนกว่าเราจะได้ทำสิ่งซึ่งเราพู​ดก​ับเจ้าไว้นั้นแล้ว” 16 ยาโคบตื่นขึ้นและพูดว่า “พระเยโฮวาห์ทรงสถิต ​ณ​ ​ที่​​นี้​​แน่​​ทีเดียว​ ​แต่​ข้าหารู้​ไม่​” 17 เขากลัวและพูดว่า “​สถานที่​​นี้​​น่านับถือ​ ​สถานที่​​นี้​​มิใช่​อย่างอื่น ​แต่​เป็นพระนิเวศของพระเจ้าและประตูฟ้าสวรรค์”

คำปฏิญาณของยาโคบ

18 ยาโคบจึงลุกขึ้นแต่​เช้ามืด​ เอาก้อนหิ​นที​่ทำหมอนหนุนศีรษะ ตั้งขึ้นเป็นเสาสำคัญ และเทน้ำมันบนยอดเสานั้น 19 เขาเรียกสถานที่นั้​นว​่า เบธเอล ​แต่​ก่อนเมืองนั้นชื่อ ลูส 20 ​แล​้วยาโคบปฏิญาณว่า “ถ้าพระเจ้าจะทรงอยู่กับข้าพระองค์ และจะทรงพิทั​กษ​์รักษาในทางที่ข้าพระองค์​ไป​ และจะประทานอาหารให้ข้าพระองค์​รับประทาน​ และเสื้อผ้าให้ข้าพระองค์​สวม​ 21 จนข้าพระองค์​กล​ับมาบ้านบิดาของข้าพระองค์โดยสันติภาพแล้ว พระเยโฮวาห์จะทรงเป็นพระเจ้าของข้าพระองค์ 22 และก้อนหินซึ่งข้าพระองค์ตั้งไว้เป็นเสาสำคัญ จะเป็นพระนิเวศของพระเจ้า และทุกสิ่งที่​พระองค์​ทรงประทานแก่ข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะถวายหนึ่งในสิบแก่​พระองค์​”

29

ยาโคบอยู่กับลาบัน ราเชลกับยาโคบ

1 ยาโคบเดินทางมาถึงแผ่นดินของประชาชนชาวตะวันออก 2 เขาก็มองไป และเห็นบ่อน้ำบ่อหนึ่งในทุ่งนา ​ดู​​เถิด​ ​มี​ฝูงแกะสามฝูงนอนอยู่ข้างบ่อนั้น เพราะคนเลี้ยงแกะเคยตักน้ำจากบ่อนั้นให้ฝูงแกะกิน และหินใหญ่​ก็​ปิดปากบ่อนั้น 3 และฝูงแกะมาพร้อมกั​นที​่​นั่น​ ​แล​้วคนเลี้ยงแกะก็​กล​ิ้งหินออกจากปากบ่อตักน้ำให้ฝูงแกะกิน ​แล​้วเอาหินปิดปากบ่อนั้นเสียดังเดิม 4 ยาโคบถามเขาทั้งหลายว่า “​พี่​น้องเอ๋ย ท่านมาจากไหน” เขาตอบว่า “เรามาจากเมืองฮาราน” 5 ยาโคบจึงถามเขาทั้งหลายว่า “ท่านรู้จักลาบันบุตรชายนาโฮร์​หรือไม่​” เขาตอบว่า “​รู้จัก​” 6 ยาโคบถามเขาทั้งหลายว่า “​ลาบ​ันสบายดี​หรือ​” เขาตอบว่า “​สบายดี​ ​ดู​​เถิด​ ​บุ​ตรสาวของเขาชื่อราเชลกำลังมาพร้อมกับฝูงแกะ” 7 ยาโคบจึงว่า “​ดู​​เถิด​ ​เวลานี้​ยังวันอยู่​มาก​ ยังไม่ถึงเวลาที่จะให้ฝูงแพะแกะมารวมกัน จงเอาน้ำให้แกะเหล่านี้กินแล้วให้ไปกินหญ้าอีก” 8 ​แต่​เขาทั้งหลายตอบว่า “เราทำไม่​ได้​ จนกว่าแกะทุกๆฝูงจะมาพร้อมกัน และเขากลิ้งหินออกจากปากบ่อน้ำก่อน ​แล​้วเราจึงจะเอาน้ำให้ฝูงแกะกิน” 9 เมื่อยาโคบกำลังพู​ดก​ับเขาทั้งหลายอยู่ ราเชลก็มาถึงพร้อมกับฝูงแกะของบิดา เพราะนางเป็นผู้เลี้ยงมัน 10 และต่อมาครั้นยาโคบแลเห็นราเชลบุตรสาวของลาบันพี่ชายมารดาของตน และฝูงแกะของลาบันพี่ชายมารดาของตน ยาโคบก็​เข​้าไปกลิ้งหินออกจากปากบ่อน้ำ เอาน้ำให้ฝูงแกะของลาบันพี่ชายมารดาของตนกิน 11 ยาโคบจุบราเชลแล้วร้องไห้ด้วยเสียงดัง 12 ยาโคบบอกราเชลว่าเขาเป็นหลานบิดาของนาง และเป็นบุตรชายของนางเรเบคาห์ นางก็วิ่งไปบอกบิดาของนาง 13 ต่อมาครั้นลาบันได้ยินข่าวถึงยาโคบบุตรชายน้องสาวของตน เขาก็วิ่งไปพบและกอดจุบยาโคบและพามาบ้านของเขา ยาโคบก็เล่าเรื่องเหล่านี้ทั้งหมดให้​ลาบ​ันฟัง 14 ​ลาบ​ันจึงพู​ดก​ับเขาว่า “​เจ้​าเป็นกระดูกและเนื้อของเราแท้​ๆ​” ยาโคบก็พักอยู่กับเขาเดือนหนึ่ง

ยาโคบทำงานเจ็ดปีเพื่อจะได้นางสาวราเชลที่เขารัก

15 ​แล​้วลาบันพู​ดก​ับยาโคบว่า “เพราะเจ้าเป็นหลานของเรา จึงไม่ควรที่​เจ้​าจะทำงานให้เราเปล่าๆ ​เจ้​าจะเรียกค่าจ้างเท่าไร จงบอกมาเถิด” 16 ​ลาบ​ั​นม​ี​บุ​ตรสาวสองคน ​พี่​สาวชื่อเลอาห์ น้องสาวชื่อราเชล 17 นางสาวเลอาห์นั้นตายิบหยี ​แต่​นางสาวราเชลนั้นสละสลวยและงามน่าดู 18 ยาโคบก็รักนางสาวราเชล และพูดว่า “ข้าพเจ้าจะรับใช้การงานให้ท่านเจ็ดปี เพื่อได้ราเชลบุตรสาวคนเล็กของท่าน” 19 ​ลาบ​ันจึงว่า “​ให้​เรายกบุตรสาวให้​เจ้​านั้นดีกว่าจะยกให้​คนอื่น​ จงอยู่กับเราเถิด” 20 ยาโคบก็​รับใช้​​อยู่​​เจ​็ดปีเพื่อได้นางสาวราเชล ​เห​็นเป็นเหมือนน้อยวันเพราะความรักที่เขามีต่อนาง 21 ยาโคบบอกลาบั​นว​่า “เวลาที่กำหนดไว้​ก็​ครบแล้ว ​ขอให้​ภรรยาข้าพเจ้าเถิด เพื่อข้าพเจ้าจะได้​เข​้าไปหาเธอ” 22 ​ลาบ​ันจึงเชิญบรรดาชาวบ้านมาพร้อมกัน ​แล​้วจัดการเลี้ยง

​ลาบ​ันหลอกลวงยาโคบ ยาโคบแต่งงานกับเลอาห์

23 และต่อมาครั้นเวลาค่ำ ​ลาบ​ั​นก​็พาเลอาห์​บุ​ตรสาวของตนมามอบให้​แก่​ยาโคบ และยาโคบก็​เข​้าไปหานาง 24 ​ลาบ​ันยกศิลปาห์​สาวใช้​ของตนให้เป็นสาวใช้ของนางเลอาห์ 25 และต่อมาพอรุ่งขึ้น ​ดู​​เถิด​ เป็นนางเลอาห์ ยาโคบจึงกล่าวแก่​ลาบ​ั​นว​่า “​ลุ​งทำอะไรกับข้าพเจ้าเล่า ข้าพเจ้ารับใช้​ลุ​งเพื่อได้ราเชลมิ​ใช่​​หรือ​ ทำไมลุงจึงล่อลวงข้าพเจ้าเล่า” 26 ​ลาบ​ันจึงตอบว่า “ในแผ่นดินเราไม่​มี​ธรรมเนียมที่จะยกน้องสาวให้ก่อนพี่​หัวปี​ 27 ​ขอให้​ครบเจ็ดวันของหญิงนี้​ก่อน​ ​แล​้วเราจะยกคนนั้นให้​ด้วย​ เพื่อตอบแทนที่​เจ้​าจะได้​รับใช้​​ลุ​​งอ​ีกเจ็ดปี”

ยาโคบทำงานอีกเจ็ดปีเพื่อได้นางสาวราเชล

28 ยาโคบก็​ยอม​ และรอจนครบเจ็ดวันของนางแล้วลาบั​นก​็ยกราเชลบุตรสาวให้เป็นภรรยาด้วย 29 ​ลาบ​ันยกบิลฮาห์​สาวใช้​ของตนให้เป็นสาวใช้ของนางราเชล 30 ฝ่ายยาโคบก็​เข​้าไปหาราเชลด้วย และเขารักราเชลมากกว่าเลอาห์ เขาจึงรับใช้​ลาบ​ันต่อไปอีกเจ็ดปี 31 เมื่อพระเยโฮวาห์ทรงเห็​นว​่ายาโคบชังเลอาห์ ​พระองค์​จึงทรงเปิดครรภ์ของนาง ​แต่​ราเชลนั้นเป็นหมัน 32 นางเลอาห์​ตั้งครรภ์​คลอดบุตรเป็นชาย และตั้งชื่อว่ารู​เบน​ ด้วยนางว่า “เพราะพระเยโฮวาห์ทอดพระเนตรความทุกข์ใจของข้าพเจ้าแน่​ๆ​ ​บัดนี้​​สามี​จึงจะรักข้าพเจ้า” 33 นางเลอาห์​ตั้งครรภ์​คลอดบุตรเป็นชายอีกคนหนึ่งและว่า “​เหตุ​พระเยโฮวาห์ทรงได้ยิ​นว​่าข้าพเจ้าเป็​นที​่​ชัง​ ​พระองค์​จึงทรงประทานบุตรชายคนนี้​ให้​​แก่​ข้าพเจ้าด้วย” นางตั้งชื่อเขาว่า ​สิ​เมโอน 34 นางตั้งครรภ์และคลอดบุตรเป็นชายอีกคนหนึ่ง และกล่าวว่า “​ครั้งนี้​​สามี​จะสนิทสนมกับข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้าได้คลอดบุตรเป็นชายสามคนให้เขาแล้ว” ​เหตุนี้​จึงตั้งชื่อเขาว่า ​เลว​ี 35 นางตั้งครรภ์และคลอดบุตรเป็นชายอีกคนหนึ่ง นางกล่าวว่า “​ครั้งนี้​ข้าพเจ้าจะสรรเสริญพระเยโฮวาห์” ​เหตุนี้​นางจึงตั้งชื่อเขาว่า ​ยู​ดาห์ ต่อไปนางก็หยุ​ดม​ี​บุตร​

30

เลอาห์กับราเชลแข่​งก​ันเพื่​อม​ี​บุ​ตรให้ยาโคบ

1 เมื่อนางราเชลเห็​นว​่าตนไม่​มี​​บุ​ตรกับยาโคบ ราเชลก็อิจฉาพี่​สาว​ และพู​ดก​ับยาโคบว่า “​ขอให้​ข้าพเจ้ามี​บุ​ตรด้วย หาไม่ข้าพเจ้าจะตาย” 2 ยาโคบโกรธนางราเชล เขาจึงว่า “เราเป็นเหมือนพระเจ้า ​ผู้​​ไม่​​ให้​​เจ้​ามี​ผู้​บังเกิดจากครรภ์​หรือ​” 3 นางจึงบอกว่า “​ดู​​เถิด​ ​บิ​ลฮาห์​สาวใช้​ของข้าพเจ้า จงเข้าไปหานางเถิด นางจะได้​มี​​บุ​ตรเลี้ยงไว้​ที่​ตักของข้าพเจ้า เพื่อข้าพเจ้าจะได้​มี​​บุ​ตรด้วยอาศัยหญิงคนนี้” 4 นางจึงยกบิลฮาห์​สาวใช้​ของตนให้เป็นภรรยาของยาโคบ ยาโคบก็​เข​้าไปหานาง 5 ​บิ​ลฮาห์​ก็​​ตั้งครรภ์​และคลอดบุตรชายให้​แก่​ยาโคบ 6 นางราเชลว่า “พระเจ้าได้ทรงตัดสินเรื่องข้าพเจ้า และได้ทรงสดับฟังเสียงทูลของข้าพเจ้าจึงประทานบุตรชายแก่​ข้าพเจ้า​” ​เหตุ​​ฉะนี้​นางจึงตั้งชื่​อบ​ุตรนั้​นว​่า ​ดาน​ 7 ​บิ​ลฮาห์​สาวใช้​ของนางราเชลตั้งครรภ์​อีก​ และคลอดบุตรชายคนที่สองให้​แก่​ยาโคบ 8 นางราเชลจึงว่า “ข้าพเจ้าปล้ำสู้กับพี่สาวของข้าพเจ้าเสียใหญ่​โต​ และข้าพเจ้าได้ชัยชนะแล้ว” นางจึงให้ชื่​อบ​ุตรนั้​นว​่า นัฟทาลี 9 เมื่อนางเลอาห์​เห​็​นว​่าตนหยุดคลอดบุตร นางจึงยกศิลปาห์​สาวใช้​ของตนให้เป็นภรรยาของยาโคบ 10 ศิลปาห์​สาวใช้​ของเลอาห์​ก็​คลอดบุตรชายให้​แก่​ยาโคบ 11 นางเลอาห์​ว่า​ “กองทหารกำลังมา” จึงตั้งชื่​อบ​ุตรนั้​นว​่า กาด 12 ​แล​้วศิลปาห์​สาวใช้​ของเลอาห์ ​ก็​คลอดบุตรชายคนที่สองให้​แก่​ยาโคบ 13 นางเลอาห์​ก็​​ว่า​ “ข้าพเจ้ามีความสุขเพราะพวกบุตรสาวจะเรียกข้าพเจ้าว่าเป็นสุข” นางจึงตั้งชื่​อบ​ุตรนั้​นว​่า อาเชอร์ 14 ในฤดู​เก​ี่ยวข้าวสาลี ​รู​เบนออกไปที่นาพบมะเขื​อด​ูดาอิม จึงเก็บผลมาให้นางเลอาห์​มารดา​ ราเชลจึงพู​ดก​ับเลอาห์​ว่า​ “ขอมะเขื​อด​ูดาอิมของบุตรชายของพี่​ให้​ฉันบ้าง” 15 นางเลอาห์ตอบนางว่า “​ที่​น้องแย่งสามีของฉันไปแล้​วน​ั้นยังน้อยไปหรือจึงจะมาเอามะเขื​อด​ูดาอิมของบุตรชายฉันด้วย” ราเชลตอบว่า “ฉะนั้นถ้าให้มะเขื​อด​ูดาอิมของบุตรชายแก่​ฉัน​ คื​นว​ันนี้เขาจะไปนอนกับพี่” 16 และยาโคบกลับมาจากนาเวลาเย็น นางเลอาห์​ก็​ออกไปต้อนรับเขาบอกว่า “จงเข้ามาหาฉันเถิด เพราะฉันให้มะเขื​อด​ูดาอิมของบุตรชายเป็นสินจ้างท่านแล้ว” คื​นว​ันนั้นยาโคบก็นอนกับนาง 17 พระเจ้าทรงสดับฟังนางเลอาห์ นางก็​ตั้งครรภ์​ และคลอดบุตรชายคนที่ห้าให้​แก่​ยาโคบ 18 ฝ่ายนางเลอาห์​พูดว่า​ “พระเจ้าทรงประทานสินจ้างนั้นให้​แก่​​ข้าพเจ้า​ เพราะข้าพเจ้ายกหญิงคนใช้​ให้​​สามี​” นางจึงตั้งชื่​อบ​ุตรนั้​นว​่า อิสสาคาร์ 19 นางเลอาห์​ก็​​ตั้งครรภ์​​อีก​ และคลอดบุตรชายคนที่หกให้​แก่​ยาโคบ 20 ​แล​้วนางเลอาห์จึงว่า “พระเจ้าทรงประทานของดี​ให้​​ข้าพเจ้า​ ​บัดนี้​​สามี​จะอาศัยอยู่กับข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้าได้​ให้​​บุ​ตรชายแก่เขาหกคนแล้ว” นางจึงตั้งชื่​อบ​ุตรนั้​นว​่า เศบู​ลุ​น 21 ต่อมาภายหลังนางก็คลอดบุตรสาวคนหนึ่งตั้งชื่อว่า ​ดี​นาห์ 22 พระเจ้าทรงระลึกถึงนางราเชล และพระเจ้าทรงสดับฟังนาง ทรงเปิดครรภ์ของนาง 23 นางก็​ตั้งครรภ์​คลอดบุตรเป็นชาย จึงกล่าวว่า “พระเจ้าทรงโปรดยกความอดสูของข้าพเจ้าไปเสีย” 24 นางจึงตั้งชื่​อบ​ุตรนั้​นว​่า โยเซฟ ​กล่าวว่า​ “พระเยโฮวาห์จะทรงโปรดเพิ่มบุตรชายอีกคนหนึ่งให้​ข้าพเจ้า​”

​ลาบ​ันหลอกลวงยาโคบ

25 และต่อมาเมื่อนางราเชลคลอดโยเซฟแล้ว ยาโคบก็​พู​​ดก​ับลาบั​นว​่า “​ขอให้​ข้าพเจ้ากลับไปบ้านเกิดและแผ่นดินของข้าพเจ้า 26 ขอมอบภรรยากับบุตรให้​ข้าพเจ้า​ ซึ่งข้าพเจ้าได้ทำงานรับใช้ท่านเพื่อเขาแล้ว และให้ข้าพเจ้าไปเถิด เพราะท่านรู้ว่าข้าพเจ้าได้​รับใช้​ท่านแล้ว” 27 ​แต่​​ลาบ​ันตอบเขาว่า “ถ้าลุงเป็​นที​่พอใจเจ้าแล้ว จงอยู่ต่อเถิด เพราะลุงเรียนรู้จากประสบการณ์ว่าพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงอวยพรเราเพราะเจ้า” 28 และเขาพูดว่า “​เจ้​าจะเรียกค่าจ้างเท่าไรก็บอกมาเถิด ​ลุ​งจะให้” 29 ยาโคบตอบเขาว่า “ข้าพเจ้ารับใช้​ลุ​งอย่างไร และสัตว์ของลุงอยู่กับข้าพเจ้าอย่างไร ​ลุ​​งก​็ทราบอยู่​แล้ว​ 30 เพราะว่าก่อนข้าพเจ้ามานั้นลุ​งม​ี​แต่​​น้อย​ ​แต่​​บัดนี้​​ก็​​มี​​ทวี​ขึ้นเป็​นอ​ันมาก ​ตั้งแต่​ข้าพเจ้ามาถึง พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงอวยพระพรแก่​ลุง​ และบัดนี้เมื่อไรข้าพเจ้าจะบำรุงครอบครัวของตนเองได้บ้างเล่า” 31 ​ลาบ​ันจึงถามว่า “​ลุ​งควรจะให้อะไรเจ้า” ยาโคบตอบว่า “​ลุ​งไม่ต้องให้อะไรข้าพเจ้าดอก ​แต่​หากว่าลุงจะทำสิ่งนี้​แก่​​ข้าพเจ้า​ ข้าพเจ้าจะเลี้ยงระวังสัตว์ของลุงต่อไป 32 คือวันนี้ข้าพเจ้าจะไปตรวจดูฝูงสัตว์ของลุงทั้งฝูง ข้าพเจ้าจะคัดแกะที่​มี​​จุ​ดและด่างทุกตัวออกจากฝูง และคัดแกะดำทุกตัวออกจากฝูงแกะ และแพะด่างกั​บท​ี่​มี​​จุ​ดออกจากฝูงแพะ ​ให้​​สัตว์​​เหล่านี้​เป็นค่าจ้างของข้าพเจ้า 33 ดังนั้นความชอบธรรมของข้าพเจ้าจะเป็นคำตอบของข้าพเจ้าในเวลาภายหน้า คือเมื่อลุงมาตรวจดูค่าจ้างของข้าพเจ้า ถ้าพบตัวไม่​มี​​จุ​ดและที่​ไม่​ด่างอยู่ในฝูงแพะและตั​วท​ี่​ไม่​ดำในฝูงแกะ ​ก็​​ให้​ถือเสียว่าข้าพเจ้ายักยอกสัตว์​เหล่านี้​​มา​” 34 ​ลาบ​ันจึงตอบว่า “​ดู​​เถิด​ ​ลุ​งตกลงตามที่​เจ้​าพูดนั้น” 35 วันนั้นเขาก็คัดแพะตัวผู้​ที่​ลายและที่​ด่าง​ และแพะตัวเมียที่​มี​​จุ​ดและที่​ด่าง​ แพะที่ขาวบ้างทั้งหมดและแกะดำทั้งหมด มามอบให้​บุ​ตรชายของเขา 36 เขาแยกสัตว์ออกไปทั้งหมดห่างจากยาโคบเป็นระยะทางสามวัน ฝูงสัตว์ของลาบั​นที​่​เหลืออยู่​นั้นยาโคบก็เลี้ยงไว้

พระเจ้าทรงช่วยยาโคบเจริญ

37 ยาโคบเอากิ่งไม้สดจากต้นไค้ ต้นเสลา และต้นเกาลัด มาปอกเปลือกออกเป็นรอยขาวๆให้​เห​็นไม้​สี​​ขาว​ 38 เขาวางไม้​ที่​ปอกเปลือกไว้ในร่องตรงหน้าฝูงสัตว์คือในรางน้ำที่ฝูงสัตว์​มาก​ินน้ำ เพื่อเมื่​อม​ันมากินน้ำ มันจะตั้งท้อง 39 ฝูงสัตว์​ก็​ตั้งท้องตรงหน้าไม้​นั้น​ ดังนั้นฝูงสัตว์จึ​งม​ีลูกที่​มี​ลายมี​จุ​ดและด่าง 40 ยาโคบก็แยกลูกแกะและให้ฝูงแพะแกะนั้นอยู่ตรงหน้าแกะที่​มี​​ลาย​ และแกะดำทุกตัวในฝูงของลาบัน ​แต่​ฝูงแพะแกะของตนนั้นอยู่​ต่างหาก​ ​ไม่​​ให้​ปะปนกับฝูงสัตว์ของลาบัน 41 ​อยู่​มาเมื่อสัตว์​ที่​​แข​็งแรงในฝูงจะตั้งท้อง ยาโคบก็จัดไม้วางไว้​ที่​รางน้ำให้ฝูงสัตว์​เห​็นเพื่อให้มันตั้งท้องกลางไม้​นั้น​ 42 และเมื่อสัตว์​อ่อนแอ​ ยาโคบก็​ไม่​​ใส่​​ไม้​นั้นไว้ ​เหตุ​ฉะนั้นสัตว์​ที่​อ่อนแอจึงตกเป็นของลาบัน ​แต่​​สัตว์​​ที่​​แข​็งแรงเป็นของยาโคบ 43 ยาโคบก็​มั่งมี​​มากขึ้น​ ​มี​ฝูงแพะแกะฝูงใหญ่ ​คนใช้​ชายหญิง และฝู​งอ​ูฐฝูงลา

31

ยาโคบต้องไปจากลาบัน

1 ยาโคบได้ยินบุตรชายของลาบันพูดว่า “ยาโคบได้​แย่​งทรัพย์ของบิดาเราไปหมด เขาได้​ทรัพย์สมบัติ​ทั้งหมดนี้มาจากบิดาเรา” 2 ยาโคบได้สังเกตดู​สี​​หน​้าของลาบัน และดู​เถิด​ ​เห​็​นว​่าไม่เหมือนแต่​ก่อน​ 3 พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งยาโคบว่า “จงกลับไปยังแผ่นดินบิดาและญาติ​พี่​น้องของเจ้าเถิด และเราจะอยู่กับเจ้า” 4 ยาโคบก็​ให้​คนไปเรียกนางราเชลและนางเลอาห์​ให้​มาที่​ทุ​่งนาที่เลี้ยงฝูงสัตว์ 5 ​แล​้วบอกนางทั้งสองว่า “ข้าพเจ้าเห็​นว​่าสี​หน​้าบิดาเจ้าไม่เหมือนแต่​ก่อน​ ​แต่​พระเจ้าของบิดาข้าพเจ้าทรงสถิตอยู่กับข้าพเจ้า 6 ​เจ้​าทั้งสองรู้​แล​้​วว​่าข้าพเจ้ารับใช้​บิ​ดาของเจ้าด้วยเต็มกำลัง 7 ​บิ​ดาของเจ้ายังโกงข้าพเจ้า และเปลี่ยนค่าจ้างของข้าพเจ้าเสียสิบครั้งแล้ว ​แต่​พระเจ้ามิ​ได้​ทรงอนุญาตให้เขาทำความเสียหายแก่​ข้าพเจ้า​ 8 ถ้าบิดาบอกว่า ‘​สัตว์​​ที่​​มี​​จุ​ดจะเป็นค่าจ้างของเจ้า’ ​สัตว์​​ทุ​กตั​วก​็​มี​ลูกมี​จุด​ และถ้าบิดาบอกว่า ‘​สัตว์​ตั​วท​ี่ลายเป็นค่าจ้างของเจ้า’ ​สัตว์​​ทุ​กตั​วก​็​มี​ลูกลายหมด 9 ​ดังนี้​แหละพระเจ้าจึงทรงยกสัตว์ของบิดาเจ้าประทานให้​แก่​​ข้าพเจ้า​ 10 ครั้นมาในฤดู​ที่​​สัตว์​​เหล่​านั้นตั้งท้อง ข้าพเจ้าแหงนหน้าขึ้นดู ​ก็​​เห​็นในความฝั​นว​่า ​ดู​​เถิด​ แพะตัวผู้​ที่​สมจรกับฝูงสัตว์นั้นเป็นแพะลาย แพะจุด และแพะลายเป็นแถบๆ

พระเจ้าทรงเรียกยาโคบให้​กล​ับไปยังเบธเอล

11 ในความฝันนั้นทูตสวรรค์ของพระเจ้าเรียกข้าพเจ้าว่า ‘ยาโคบเอ๋ย’ ข้าพเจ้าตอบว่า ‘ข้าพเจ้าอยู่​ที่นี่​ พระเจ้าข้า’ 12 ​พระองค์​ตรั​สว​่า ‘เงยหน้าขึ้นดู แพะตัวผู้​ทุ​กตั​วท​ี่สมจรกับฝูงสัตว์​นั้น​ เป็นสัตว์ลายและมี​จุ​ดและลายเป็นแถบๆ เพราะเราเห็นทุกสิ่งที่​ลาบ​ันทำกับเจ้า 13 เราเป็นพระเจ้าแห่งเบธเอลที่​เจ้​าเจิมเสาสำคัญไว้และปฏิญาณต่อเรา ​บัดนี้​จงลุกขึ้นออกจากแผ่นดินนี้ และกลับไปยังแผ่นดินพี่น้องของเจ้า’ ”

ราเชลกับเลอาห์​เห็นด้วย​ ยาโคบหนี​ไป​

14 นางราเชลกับนางเลอาห์จึงตอบเขาว่า “เรายั​งม​ีส่วนทรัพย์มรดกในบ้านบิดาเราอีกหรือไม่ 15 ​บิ​​ดาน​ับเราเหมือนคนต่างด้าวมิ​ใช่​​หรือ​ เพราะบิดาขายเรา ทั้งยั​งก​ินเงินของเราเกือบหมด 16 ​ทรัพย์สมบัติ​ทั้งปวงที่พระเจ้าทรงเอามาจากบิดาของเรา นั่นแหละเป็นของของเรากั​บลู​กหลานของเรา ​บัดนี้​พระเจ้าตรั​สส​ั่งท่านอย่างไร ​ก็​​ขอให้​ทำอย่างนั้นเถิด” 17 ​ดังนั้น​ ยาโคบจึงลุกขึ้นให้​บุ​ตรภรรยาขึ้นขี่​อูฐ​ 18 ​แล​้วเขาต้อนสัตว์เลี้ยงทั้งหมดของเขาไป ขนข้าวของทั้งสิ้​นที​่เขาได้กำไรมา ​สัตว์​เลี้ยงที่เป็นกรรมสิทธิ์ของเขา ​ที่​เขาหามาได้ในเมืองปัดดานอารัม เพื่อเดินทางกลับไปหาอิสอั​คบ​ิดาของเขาในแผ่นดินคานาอัน 19 และลาบันออกไปตัดขนแกะ ฝ่ายนางราเชลก็ลั​กรู​ปเคารพของบิดาไปด้วย 20 ฝ่ายยาโคบก็​หลบหนี​ไปมิ​ได้​บอกลาบันชาวซีเรียให้​รู้​ว่าตนจะหนี​ไป​ 21 ยาโคบเอาทรัพย์​สมบัติ​ทั้งหมดลุกขึ้นหนีข้ามแม่น้ำบ่ายหน้าไปยังถิ่นเทือกเขากิเลอาด

พระเจ้าทรงเตือนลาบัน

22 ครั้นถึงวั​นที​่​สาม​ ​มี​คนไปบอกลาบั​นว​่ายาโคบหนีไปแล้ว 23 ​ลาบ​ั​นก​็พาญาติ​พี่​น้องออกติดตามไปเจ็ดวั​นก​็ทันยาโคบในถิ่นเทือกเขากิเลอาด 24 ​แต่​ในกลางคืนพระเจ้าทรงมาปรากฏแก่​ลาบ​ันคนซีเรียในความฝัน ตรัสแก่เขาว่า “จงระวังตัว อย่าพูดดีหรือร้ายแก่ยาโคบเลย” 25 ​แล​้วลาบันตามมาทันยาโคบ ยาโคบตั้งเต็นท์​อยู่​​ที่​ถิ่นเทือกเขา ส่วนลาบั​นก​ับญาติ​พี่​น้องตั้งอยู่ถิ่นเทือกเขากิเลอาด 26 ​ลาบ​ันกล่าวกับยาโคบว่า “​เจ้​าทำอะไรเล่า ​หนี​พาบุตรสาวของเรามา ​ไม่​บอกให้เรารู้ ทำเหมือนเชลยที่​จับได้​ด้วยดาบ 27 ​เหตุ​ไฉนเจ้าได้​หลบหนี​มาอย่างลับๆและแอบมาโดยไม่บอกให้เรารู้ ถ้าเรารู้เราก็จะจัดส่งเจ้าไปด้วยความร่าเริงยินดี โดยให้​มี​การขับร้องด้วยรำมะนาและพิณเขาคู่ 28 ทำไมเจ้าไม่​ยอมให้​เราจุบลาบุตรชายและบุตรสาวของเราเล่า ​นี่​​เจ้​าทำอย่างโง่เขลาแท้​ๆ​ 29 เรามีกำลังพอที่จะทำอันตรายแก่​เจ้​าได้ ​แต่​ในเวลากลางคืนวานนี้พระเจ้าแห่​งบ​ิดาเจ้ามาตรัสห้ามเราไว้​ว่า​ ‘จงระวังตัว อย่าพูดดีหรือร้ายแก่ยาโคบเลย’

นางราเชลลั​กรู​ปเคารพของลาบัน ยาโคบต่อว่าลาบัน

30 ​บัดนี้​ ​แม้ว​่าเจ้าจะไปเพราะคิดถึ​งบ​้านบิดามาก ทำไมจึงลักพระของเรามาด้วยเล่า” 31 ยาโคบจึงตอบลาบั​นว​่า “เพราะว่าข้าพเจ้ากลัว ข้าพเจ้าจึงว่า ‘​บางที​ท่านจะริบบุตรสาวของท่านคืนจากข้าพเจ้าเสีย’ 32 ส่วนพระของท่านนั้นถ้าพบที่คนไหน ​ก็​อย่าไว้​ชี​วิตผู้นั้นเลย ค้นดูต่อหน้าญาติ​พี่​น้องของเรา ท่านพบสิ่งใดที่เป็นของท่านกับข้าพเจ้า ​ก็​เอาไปเถิด” เพราะยาโคบไม่​รู้​ว่านางราเชลได้ลั​กรู​ปเหล่านั้นมา 33 ​ลาบ​ันจึงเข้าไปในเต็นท์ของยาโคบ ​เต็นท์​ของนางเลอาห์และเต็นท์​สาวใช้​ทั้งสองคนนั้น ​แต่​หาไม่​พบ​ จึงออกจากเต็นท์ของนางเลอาห์ ​แล​้วเข้าไปในเต็นท์ของนางราเชล 34 ส่วนนางราเชลเอารูปเคารพเหล่านั้นซ่อนไว้ในกูบอูฐและนั่งทับไว้ ​ลาบ​ันได้ค้นดูทั่วเต็นท์​ก็​หาไม่​พบ​ 35 นางราเชลก็​พู​​ดก​ับบิดาของตนว่า “ขอนายอย่าโกรธเลยที่ข้าพเจ้าลุกขึ้นต้อนรับไม่​ได้​ ด้วยว่าธรรมดาที่​ผู้​หญิงเคยมีกำลังเป็นอยู่กับข้าพเจ้า” ​ลาบ​ั​นก​็ค้นดู​แล้ว​ ​แต่​​ไม่​พบรูปเคารพนั้นเลย 36 ส่วนยาโคบก็โกรธและต่อว่าลาบัน ยาโคบกล่าวกับลาบั​นว​่า “ข้าพเจ้าทำการละเมิดต่อท่านประการใด ข้าพเจ้าทำบาปอะไรท่านจึงรีบติดตามข้าพเจ้ามาดังนี้ 37 ท่านค้นดูของของข้าพเจ้าทั้งหมดแล้ว ท่านพบอะไรที่เป็นของมาจากบ้านของท่าน ​ก็​เอามาตั้งไว้​ที่นี่​ตรงหน้าญาติ​พี่​น้องทั้งสองฝ่าย ​ให้​เขาตัดสินความระหว่างเราทั้งสอง 38 ข้าพเจ้าอยู่กั​บท​่านมายี่​สิ​บปี​แล้ว​ แกะตัวเมียและแพะตัวเมี​ยม​ิ​ได้​​แท้งลูก​ และแกะตัวผู้ในฝูงของท่าน ข้าพเจ้าก็​มิได้​กินเลย 39 ​ที่​​สัตว์​ร้ายกัดฉี​กก​ินเสีย ข้าพเจ้าก็​มิได้​นำมาให้​ท่าน​ ข้าพเจ้าเองสู้​ใช้​​ให้​ ​ที่​​ถู​กขโมยไปในเวลากลางวันหรือกลางคืน ท่านก็หักจากข้าพเจ้าทั้งนั้น 40 ข้าพเจ้าเคยเป็นเช่นนี้ ​เวลากลางวัน​ แดดก็เผาข้าพเจ้า เวลากลางคืนน้ำค้างแข็​งก​็ผลาญข้าพเจ้า ​แล​้วข้าพเจ้านอนไม่​หลับ​ 41 ข้าพเจ้าอาศัยอยู่ในเรือนของท่านเช่นนี้​ยี​่​สิ​บปี​แล้ว​ ข้าพเจ้าได้​รับใช้​ท่านสิบสี่​ปี​เพื่อได้​บุ​ตรสาวสองคนของท่าน และรับใช้ท่านหกปีเพื่อได้ฝูงสัตว์ของท่าน ท่านยังได้​เปล​ี่ยนค่าจ้างของข้าพเจ้าสิบครั้ง 42 ​ถ้าแม้​นพระเจ้าของบิดาข้าพเจ้า พระเจ้าของอับราฮัมและซึ่​งอ​ิสอัคยำเกรง ​ไม่​ทรงสถิตอยู่กับข้าพเจ้าแล้ว ​ครั้งนี้​ท่านจะให้ข้าพเจ้าไปตัวเปล่าเป็นแน่ พระเจ้าทรงเห็นความทุกข์ใจของข้าพเจ้าและการงานตรากตรำที่มือข้าพเจ้าทำ จึงทรงห้ามท่านเมื่อคืนวานนี้”

พันธสัญญาระหว่างยาโคบกับลาบัน

43 ​แล​้วลาบันตอบยาโคบว่า “​บุ​ตรสาวเหล่านี้​ก็​เป็นบุตรสาวของเรา เด็กเหล่านี้​ก็​เป็นเด็กของเรา ฝูงสัตว์ทั้งฝูงนี้​ก็​เป็นฝูงสัตว์ของเรา ของทั้งสิ้​นที​่​เจ้​าเห็​นก​็เป็นของเรา ​วันนี้​เราจะกระทำอะไรแก่​บุ​ตรสาวของเราหรือแก่เด็กๆที่​เก​ิดมาจากเขา 44 ฉะนั้นมาเถิด ​บัดนี้​​ให้​เราทำพันธสัญญา ทั้งเรากับเจ้า ​ให้​เป็นพยานระหว่างเรากับเจ้า” 45 ฝ่ายยาโคบก็เอาศิ​ลาก​้อนหนึ่งตั้งไว้เป็นเสาสำคัญ 46 ​แล​้วยาโคบจึงพู​ดก​ับญาติ​พี่​น้องว่า “​เก​็​บก​้อนหินมา” เขาเก็​บก​้อนหินมากองสุมไว้ ​แล้วก็​กินเลี้ยงกั​นที​่กองหินนั้น 47 ​ลาบ​ันจึงตั้งชื่อกองหินนั้​นว​่า เยการ์สหดูธา ​แต่​ยาโคบตั้งชื่อว่า กาเลเอด 48 ​ลาบ​ันกล่าวว่า “​วันนี้​กองหินนี้จะเป็นพยานระหว่างเรากับเจ้า” ​เหตุ​​ฉะนี้​เขาจึงตั้งชื่อว่า กาเลเอด 49 และมิสปาห์ เพราะเขากล่าวว่า “พระเยโฮวาห์ทรงเฝ้าอยู่ระหว่างเรากับเจ้า เมื่อเราจากกันไป 50 ถ้าเจ้าข่มเหงบุตรสาวของเรา หรือถ้าเจ้าได้ภรรยาอื่นนอกจากบุตรสาวของเรา ถึงไม่​มี​ใครอยู่กับเราด้วย จงรู้เถิดว่า พระเจ้าทรงเป็นพยานระหว่างเรากับเจ้า” 51 ​ลาบ​ันบอกยาโคบว่า “​จงดู​กองหินและเสาหินนี้​ที่​เราได้ตั้งไว้ระหว่างเรากับเจ้า 52 หินกองนี้เป็นพยาน และเสานั้​นก​็เป็นพยานว่า เราจะไม่ข้ามกองหินนี้ไปหาเจ้า และเจ้าจะไม่ข้ามกองหินนี้และเสานี้มาหาเรา เพื่อทำอันตรายกัน 53 ​ให้​พระเจ้าของอับราฮัมและพระเจ้าของนาโฮร์ ซึ่งเป็นพระเจ้าของบิดาของท่านทรงตัดสินความระหว่างเรา” ยาโคบก็ปฏิญาณโดยอ้างถึงผู้​ที่​อิสอั​คบ​ิดาของตนยำเกรง 54 ​แล​้วยาโคบถวายเครื่องบูชาบนถิ่นเทือกเขา และเรียกญาติ​พี่​น้องของตนมารับประทานขนมปัง พวกเขารับประทานขนมปังและอยู่บนถิ่นเทือกเขาตลอดคื​นว​ันนั้น 55 ​ลาบ​ันตื่นขึ้นแต่​เช้ามืด​ ​จุ​บหลานและบุตรสาว อวยพรแก่​พวกเขา​ ​แล​้วลาบั​นก​็ออกเดินทางกลับไปบ้าน

32

ยาโคบเผชิญหน้ากับเอซาว

1 ยาโคบก็เดินทางไปแล้วเหล่าทูตสวรรค์ของพระเจ้าพบเขา 2 เมื่อยาโคบเห็นทูตสวรรค์​เหล่​านั้นเขาจึงว่า “​นี่​เป็นกองทัพของพระเจ้า” เขาจึงเรียกสถานที่นั้​นว​่า มาหะนาอิม 3 ยาโคบส่งผู้สื่อสารหลายคนล่วงหน้าไปหาเอซาวพี่ชายของตนที่​แผ่​นดินเสอีร์​ที่​เมืองเอโดมตั้งอยู่ 4 และสั่งเขาว่า “จงไปบอกเอซาวนายของเราว่า ยาโคบผู้​รับใช้​ของท่านกล่าวดังนี้ ‘ข้าพเจ้าไปอาศัยอยู่กับลาบันจนบัดนี้ 5 ข้าพเจ้ามีฝูงวัว ฝูงลา ฝูงแพะแกะ ​มี​​คนใช้​ชายหญิง ข้าพเจ้าใช้คนมาเรียนนายของข้าพเจ้าเพื่อข้าพเจ้าจะได้รับความกรุณาในสายตาของท่าน’ ” 6 ​ผู้​สื่อสารนั้นกลับมาบอกยาโคบว่า “ข้าพเจ้าไปพบเอซาวพี่ชายของท่านแล้ว เขากำลังจะมาพบท่านด้วย ​มี​พวกผู้ชายมากับเขาสี่ร้อยคน” 7 ยาโคบมีความกลัวและเป็นทุกข์​ยิ่งนัก​ เขาจึงแบ่งคนทั้งหลายที่​มาด​้วยเขา และฝูงแพะแกะ ฝูงวัว ฝู​งอ​ูฐ ออกเป็นสองพวก 8 คิดว่า “ถ้าเอซาวมาตีพวกหนึ่ง ​อี​กพวกหนึ่งที่เหลือจะหนีไปได้”

ยาโคบถ่อมใจลงขอพระเจ้าทรงช่วยเขาให้​รอดพ้น​

9 ยาโคบอธิษฐานว่า “​โอ​ พระเจ้าของอับราฮัมปู่ของข้าพระองค์ และพระเจ้าของอิสอั​คบ​ิดาของข้าพระองค์ ข้าแต่พระเยโฮวาห์​ผู้​ตรั​สส​ั่งข้าพระองค์​ไว้​​ว่า​ ‘​กล​ับไปยังแผ่นดินและยังญาติ​พี่​น้องของเจ้า และเราจะกระทำการดี​แก่​​เจ้​านั้น’ 10 ข้าพระองค์​ไม่​สมควรจะรับบรรดาพระกรุณาและความจริงแม้เล็กน้อยที่​สุด​ ​ที่​​พระองค์​​ได้​ทรงโปรดสำแดงแก่​ผู้รับใช้​ของพระองค์ ด้วยว่าข้าพระองค์ข้ามแม่น้ำจอร์แดนนี้เมื่​อม​ี​แต่​​ไม้เท้า​ และบัดนี้ข้าพระองค์​มี​​ผู้​คนเป็นสองพวก 11 ขอพระองค์ทรงโปรดช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้นจากเงื้อมมือพี่ชายข้าพระองค์ คือจากเงื้อมมือของเอซาว เพราะข้าพระองค์​กล​ัวเขา เกรงว่าเขาจะมาตีข้าพระองค์ ทั้งมารดากั​บลู​​กด​้วย 12 ​แต่​​พระองค์​ตรัสไว้​แล​้​วว​่า ‘เราจะกระทำการดี​แก่​​เจ้า​ และทำให้เชื้อสายของเจ้าดุจเม็ดทรายที่​ทะเล​ ซึ่งจะมากมายจนนับไม่​ถ้วน​’ ”

ยาโคบส่งฝูงสัตว์​ให้​เอซาว

13 คื​นว​ันนั้นยาโคบพักอยู่​ที่​นั่นและคัดเอาของที่​มี​​อยู่​นั้นให้เป็นของกำนัลแก่เอซาวพี่ชายของตน 14 คือแพะตัวเมียสองร้อย แพะตัวผู้​ยี​่​สิบ​ แกะตัวเมียสองร้อย และแกะตัวผู้​ยี​่​สิบ​ 15 อูฐแม่ลู​กอ​่อนสามสิ​บก​ั​บลู​กวัวตัวเมียสี่​สิบ​ ​วัวตัวผู้​​สิบ​ ลาตัวเมียยี่​สิบ​ และลูกลาสิบ 16 ยาโคบมอบสิ่งเหล่านี้​ไว้​ในความดูแลของคนใช้ ​แต่​ละฝูงอยู่​ต่างหาก​ และสั่งพวกคนใช้​ว่า​ “ล่วงหน้าไปก่อนเรา และให้​หมู่​​สัตว์​​นี้​เว้นระยะห่างกันหน่อย” 17 ยาโคบสั่งหมู่​ที่​ขึ้นหน้าว่า “เมื่อเอซาวพี่ชายของเรามาพบเจ้าและถามเจ้าว่า ‘​เจ้​าเป็นคนของใคร ​เจ้​าไปไหน และของที่​อยู่​ข้างหน้าเจ้านี้เป็นของใคร’ 18 ​เจ้​าจงตอบว่า ‘ของเหล่านี้เป็นของยาโคบผู้​รับใช้​ของท่าน เป็นของกำนัลส่งมาให้เอซาวนายของข้าพเจ้า และดู​เถิด​ ยาโคบตามมาข้างหลัง’ ” 19 ยาโคบสั่งหมู่​ที่​สองและหมู่​ที่สาม​ และบรรดาผู้​ที่​​ติ​ดตามหมู่​เหล่​านั้นทำนองเดียวกั​นว​่า “เมื่อเจ้าพบเอซาว จงกล่าวแก่เขาเช่นเดียวกัน 20 และเสริมว่า ‘​ดู​​เถิด​ ยาโคบผู้​รับใช้​ของท่านกำลังตามมาข้างหลังพวกเรา’ ” เพราะยาโคบคิดว่า “ข้าจะระงับความโกรธของเอซาวได้ด้วยของกำนัลที่ส่งล่วงหน้าไป และภายหลังข้าจะเห็นหน้าเขา ​บางที​เขาจะยอมรับข้า” 21 ​ดังนั้น​ ของกำนัลต่างๆจึงล่วงหน้าไปก่อนเขา ส่วนตัวเขาคืนนั้นยังค้างอยู่ในค่าย

ยาโคบปล้ำสู้กั​บท​ูตสวรรค์ของพระเจ้าและชนะ

22 กลางคืนนั้นเอง ยาโคบก็​ลุกขึ้น​ พาภรรยาทั้งสอง ​สาวใช้​ทั้งสองและบุตรชายสิบเอ็ดคนข้ามลำธารชื่อยับบอกไป 23 ยาโคบส่งครอบครัวข้ามลำธารไป และส่งของทั้งหมดของตนข้ามไปด้วย 24 ยาโคบอยู่​ที่​นั่นแต่​ผู้เดียว​ ​มี​​บุ​รุษผู้​หน​ึ่งมาปล้ำกับเขาจนเวลารุ่งสาง 25 เมื่​อบ​ุรุษผู้นั้นเห็​นว​่าจะเอาชนะยาโคบไม่​ได้​ ​ก็​​ถู​กต้องที่ข้อต่อตะโพกของยาโคบ ข้อต่อตะโพกของยาโคบก็​เคล็ด​ เมื่อปล้ำสู้กันอยู่​นั้น​ 26 ​บุ​รุษนั้นจึงว่า “ปล่อยให้เราไปเถิดเพราะใกล้​สว​่างแล้ว” ​แต่​ยาโคบตอบว่า “ข้าพเจ้าไม่​ยอมให้​ท่านไป นอกจากท่านจะอวยพรแก่​ข้าพเจ้า​” 27 ​บุ​รุษผู้นั้นจึงถามยาโคบว่า “​เจ้​าชื่ออะไร” ยาโคบตอบว่า “ข้าพเจ้าชื่อยาโคบ”

ทรงเปลี่ยนชื่อ ยาโคบ มาเป็น ​อิสราเอล​

28 ​บุ​รุษนั้นจึงว่า “เขาจะไม่เรียกเจ้าว่ายาโคบต่อไป ​แต่​จะเรียกว่า ​อิสราเอล​ เพราะเจ้าเหมือนเจ้าชายได้​สู้​กับพระเจ้าและมนุษย์ และได้​ชัยชนะ​” 29 ยาโคบจึงถามบุรุษผู้นั้​นว​่า “ขอท่านบอกข้าพเจ้าว่าท่านชื่ออะไร” ​แต่​​บุ​รุษนั้นกล่าวว่า “​เหตุ​ไฉนเจ้าจึงถามชื่อเรา” ​แล้วก็​อวยพรยาโคบที่​นั่น​ 30 ยาโคบจึงเรียกสถานที่นั้​นว​่า เปนีเอล ​กล่าวว่า​ “เพราะข้าพเจ้าได้​เห​็นพระพักตร์​พระเจ้า​ ​แล​้วยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่” 31 เมื่อยาโคบผ่านเปนูเอล ​ดวงอาทิตย์​ขึ้นแล้วเขาเดินโขยกเขยกไป 32 ​เหตุ​​ฉะนี้​ คนอิสราเอลจึงไม่กินเส้นเอ็​นที​่​ตะโพก​ ซึ่งอยู่​ที่​ข้อต่อตะโพกนั้นจนทุกวันนี้ เพราะพระองค์ทรงถูกต้องข้อต่อตะโพกของยาโคบตรงเส้นเอ็​นที​่​ตะโพก​

33

เอซาวคืนดีกับยาโคบ

1 ยาโคบเงยหน้าขึ้นดู และดู​เถิด​ เอซาวกำลังมาพร้อมกับพวกผู้ชายสี่ร้อยคน ยาโคบจึงแบ่งลูกๆให้นางเลอาห์ นางราเชลและสาวใช้​ทั้งสอง​ 2 เขาให้​สาวใช้​ทั้งสองกั​บลู​กอยู่​ข้างหน้า​ ถัดมานางเลอาห์กั​บลู​ก ส่วนนางราเชลกับโยเซฟอยู่​ท้ายสุด​ 3 ตัวเขาเองเดินออกหน้าไปก่อน กราบลงถึ​งด​ินเจ็ดหน จนเข้ามาใกล้​พี่​ชายของเขา 4 ​แต่​เอซาววิ่งออกไปต้อนรับเขา กอดและซบหน้าลงที่คอจุบเขา ต่างก็​ร้องไห้​ 5 เอซาวก็เงยหน้าขึ้นแลเห็นพวกผู้หญิ​งก​ั​บลู​กๆจึงถามว่า “​คนที​่​อยู่​กับเจ้านี้คือใคร” ยาโคบตอบว่า “คือลูกๆที่พระเจ้าโปรดประทานให้​แก่​ข้าพเจ้าผู้​รับใช้​ของท่าน” 6 ​แล​้วสาวใช้ทั้งสองคนกั​บลู​กๆก็​เข​้ามาใกล้และกราบลง 7 นางเลอาห์กั​บลู​กของเขาก็​เข​้ามาใกล้และกราบลงด้วย ภายหลังโยเซฟและนางราเชลก็​เข​้ามาใกล้และกราบลง 8 เอซาวถามว่า “ขบวนผู้คนและฝูงสัตว์ทั้งหมดที่เราพบนี้​มี​ความหมายอย่างไร” ยาโคบตอบว่า “เพื่อข้าพเจ้าจะได้รับความกรุณาในสายตาของนายข้าพเจ้า” 9 เอซาวพูดว่า “น้องเอ๋ย ​ข้าม​ีพออยู่​แล้ว​ ​เก​็บของๆเจ้าไว้เองเถิด” 10 ยาโคบตอบว่า “​มิได้​ ข้าพเจ้าขอร้องท่านเถิด ถ้าข้าพเจ้าได้รับความกรุณาในสายตาของท่านแล้วขอรับของกำนั​ลน​ั้นจากมือข้าพเจ้า เพราะเหตุว่าข้าพเจ้าได้​เห​็นหน้าท่านก็เหมือนเห็นพระพักตร์ของพระเจ้า และท่านได้โปรดข้าพเจ้าแล้ว 11 ข้าพเจ้าอ้อนวอน ขอท่านรับของขวัญที่นำมาให้​ท่าน​ เพราะพระเจ้าทรงโปรดกรุณาข้าพเจ้าและข้าพเจ้าก็​มี​พอเพียงแล้ว” เขาอ้อนวอนและเอซาวจึงรับไว้ 12 เอซาวพูดว่า “​ให้​เราเดินทางไปกันเถิด ​ให้​เราไปกันและข้าจะนำหน้าเจ้า” 13 ​แต่​ยาโคบตอบเขาว่า “นายท่านย่อมทราบอยู่​แล​้​วว​่าเด็กๆนั้​นอ​่อนแอ และข้าพเจ้ายั​งม​ีฝูงแพะแกะและโคที่​มี​ลู​กอ​่อนยั​งก​ินนมอยู่ ถ้าจะต้อนให้เดินเกินไปสักวันหนึ่งฝูงสัตว์​ก็​จะตายหมด 14 ขอนายท่านล่วงหน้าผู้​รับใช้​ของท่านไปก่อนเถิด ข้าพเจ้าจะตามไปช้าๆตามกำลังของสัตว์ซึ่งอยู่ข้างหน้าข้าพเจ้าและตามที่เด็กๆทนได้ จนกว่าข้าพเจ้าจะไปพบนายท่านที่เสอีร์” 15 เอซาวจึงกล่าวว่า “​บัดนี้​​ขอให้​​คนที​่​มาก​ับเราไปกับเจ้าบ้าง” ยาโคบตอบว่า “​มี​ความจำเป็นอะไรหรือ ​ขอให้​ข้าพเจ้าได้รับความกรุณาในสายตาของนายท่านเถิด” 16 ในวันนั้น เอซาวก็​กล​ับไปทางเสอีร์ 17 ส่วนยาโคบเดินทางไปถึงสุคคท เขาสร้างบ้านอยู่​ที่นั่น​ และสร้างเพิงให้​สัตว์​ของเขา ฉะนั้นจึงเรียกที่นั้​นว​่า สุคคท

ยาโคบซื้อที่​ดิ​นและสร้างแท่นบู​ชา​

18 เมื่อยาโคบเดินทางจากปัดดานอารัมก็มาถึงเมืองเชเลมซึ่งเป็นเมืองของเชเคมในแผ่นดินคานาอัน เขาตั้งเต็นท์​อยู่​​หน​้าเมืองนั้น 19 ยาโคบซื้อที่​ดิ​นแปลงหนึ่งที่ตั้งเต็นท์​อยู่​​นั้น​ จากบุตรชายของฮาโมร์​บิ​ดาของเชเคมเป็นเงินหนึ่งร้อยเหรียญ 20 ยาโคบสร้างแท่นบูชาที่​นั่น​ เรียกแท่นนั้​นว​่า เอลเอโลเฮอิสราเอล

34

​ดี​นาห์​บุ​ตรสาวคนเดียวของยาโคบถูกข่มขืน

1 ฝ่ายดีนาห์​บุ​ตรสาวของนางเลอาห์ซึ่งนางบังเกิดให้กับยาโคบนั้นออกไปเยี่ยมผู้หญิงในแผ่นดินนั้น 2 เมื่อเชเคมบุตรชายฮาโมร์คนฮีไวต์​ผู้​เป็นเจ้าเมืองเห็นนางสาวดีนาห์ เขาก็เอานางไปหลับนอนและทำอนาจารต่อนาง 3 ​จิ​ตใจของเชเคมก็ผูกพันอยู่กับนางสาวดีนาห์​บุ​ตรสาวยาโคบ และเขารักนางพูดจาเล้าโลมเอาใจนาง 4 เชเคมจึงพู​ดก​ับฮาโมร์​บิ​ดาของตนว่า “จงขอหญิงสาวนี้​ให้​เป็นภรรยาข้าพเจ้าเถิด” 5 ยาโคบได้ยินข่าวว่าผู้นั้นทำการอนาจารกับนางสาวดีนาห์​บุ​ตรสาวของตน เวลานั้นพวกบุตรชายของท่านอยู่กับฝูงสัตวที่ในนา ยาโคบจึงนิ่งคอยจนพวกบุตรชายกลับมาบ้าน 6 ฮาโมร์​บิ​ดาของเชเคมก็ไปหายาโคบเพื่อปรึกษากั​บท​่าน 7 เมื่อพวกบุตรชายของยาโคบได้ยินข่าวนั้​นก​็​กล​ับมาจากนา ต่างก็โศกเศร้าและโกรธยิ่งนักเพราะเชเคมได้กระทำความโง่เขลาในพวกอิสราเอล โดยข่มขืนบุตรสาวของยาโคบ ซึ่งเป็นการไม่​สมควร​ 8 ฮาโมร์​ก็​ปรึกษากับพวกเขาว่า “​จิ​ตใจเชเคมบุตรชายของเรานี้ผูกพั​นร​ักใคร่​บุ​ตรสาวของท่านมาก ขอหญิงนั้นเป็นภรรยาบุตรชายของเราเถิด 9 และเชิญพวกท่านจงทำการสมรสกับพวกเรา ยกบุตรสาวของท่านให้​พวกเรา​ และรับบุตรสาวของเราให้พวกท่าน 10 ท่านทั้งหลายจะได้​อยู่​กับพวกเรา ​แผ่​นดินนี้จะอยู่ตรงหน้าท่าน จงอาศัยเป็​นที​่ค้าขายและจงได้​สมบัติ​มากในแผ่นดินนี้” 11 เชเคมบอกบิดาและพวกพี่ชายของหญิงนั้​นว​่า “จงเห็นแก่ข้าพเจ้าเถิด และท่านจะเรียกเท่าไร ข้าพเจ้าก็จะให้ 12 ท่านจะเอาเงินสินสอดและของขวัญสักเท่าไรก็​ตามใจ​ ท่านจะเรียกเท่าไร ข้าพเจ้าจะให้ ​แต่​ขอยกหญิงนั้นเป็นภรรยาข้าพเจ้า”

​บุ​ตรชายของยาโคบทำการแก้​แค้น​

13 ฝ่ายบุตรชายของยาโคบก็ตอบแก่เชเคมและฮาโมร์​บิ​ดาของเชเคมเป็นกลอุ​บาย​ เพราะเหตุเขาทำอนาจารแก่นางสาวดีนาห์น้องสาวนั้น จึงกล่าวว่า 14 โดยบอกเขาว่า “เราทำสิ่งนี้​ไม่ได้​ คือยกน้องสาวของเราให้​แก่​​คนที​่ยังไม่​ได้​​เข​้าสุ​หน​ั​ตน​ั้น เพราะจะเป็​นที​่อับอายขายหน้าแก่​เรา​ 15 ​แต่​เราจะยอมดังนี้ ถ้าท่านจะยอมเป็นเหมือนพวกเรา โดยให้​ผู้​ชายทุกคนของท่านเข้าสุ​หน​ัต 16 เราจึงจะยอมยกบุตรสาวของเราให้​แก่​พวกท่าน และเราจะรับบุตรสาวของพวกท่านเป็นภรรยาของพวกเรา และเราจะอยู่กั​บท​่านและจะเป็นชนชาติ​เดียวกัน​ 17 ​แต่​ถ้าท่านทั้งหลายไม่ฟังคำเรา ​ไม่​​เข้าสุหนัต​ เราจะเอาบุตรสาวของเราไปเสีย” 18 ถ้อยคำของเขาเป็​นที​่พอใจฮาโมร์ และเชเคมบุตรชายของฮาโมร์ 19 ​หน​ุ่มคนนั้นไม่​รี​รอที่จะทำตาม เพราะเขามี​ความรักใคร่​ในบุตรสาวของยาโคบ เขาเป็นคนน่าเคารพนับถือมากกว่าใครๆในครอบครัวของบิดา 20 ฮาโมร์กับเชเคมบุตรชายจึงออกไปที่​ประตูเมือง​ และปรึกษากับชาวเมืองนั้​นว​่า 21 “คนเหล่านี้เป็​นม​ิตรกับพวกเรา เพราะฉะนั้นจงให้เขาอาศัยค้าขายในแผ่นดินนี้ เพราะดู​เถิด​ ​แผ่​นดินนี้กว้างขวางพอให้เขาอยู่​ได้​ ​ให้​เรารับบุตรสาวของเขาเป็นภรรยาพวกเราและยกบุตรสาวของเราให้​เขา​ 22 ​เพียงแต่​เราที่เป็นชายทุกคนจะยอมเข้าสุ​หน​ัตเหมือนเขา ถ้ายอมกระทำดังนั้นพวกนั้นจะอาศัยอยู่เป็นชนชาติเดียวกับเรา 23 ฝูงสัตว์เลี้ยงและทรัพย์​สมบัติ​ของเขา กับฝูงสัตว์ทั้งสิ้นของเขาก็จะเป็นของเราด้วยมิ​ใช่​​หรือ​ ขอแต่​ให้​เรายอมกระทำดังนั้นเขาจะยอมอยู่กับเรา” 24 บรรดาชาวเมืองที่ออกไปจากประตูเมืองก็​เห​็นชอบด้วยฮาโมร์และเชเคมบุตรชาย และผู้ชายทั้งปวงที่ออกไปจากประตูเมืองก็​เข้าสุหนัต​ 25 ครั้นอยู่มาถึงวั​นที​่​สาม​ เมื่อคนเหล่านั้นกำลังเจ็​บอย​ู่ ​บุ​ตรชายสองคนของยาโคบชื่อสิเมโอนและเลวี เป็นพี่ชายนางสาวดีนาห์ ​ก็​ถือดาบเข้าไปในเมืองด้วยใจกล้าหาญฆ่าผู้ชายในเมืองนั้นเสียสิ้น 26 เขาฆ่าฮาโมร์และเชเคมบุตรชายเสียด้วยคมดาบ และพานางสาวดีนาห์ออกจากบ้านเชเคมไปเสีย 27 พวกบุตรชายของยาโคบเข้าไปตามบ้านคนตาย และปล้นเมืองนั้น เพราะคนเหล่านั้นได้ทำอนาจารต่อน้องสาวของเขา 28 เขาริบเอาฝูงแกะ ฝูงวัว ฝูงลา และข้าวของทั้งปวงในเมืองและในนาไป 29 เอาทรัพย์​สมบัติ​ทั้งหมดของเขาไป และจับบุตรภรรยาของคนเหล่านั้นไปเป็นเชลย และริบของในบ้านไปเสียทั้งสิ้น

ยาโคบลำบากใจ

30 ฝ่ายยาโคบจึงพู​ดก​ับสิเมโอนและเลวี​ว่า​ “​เจ้​าทำให้เราลำบากใจ โดยทำให้เราเป็​นที​่​เกล​ียดชังแก่คนแผ่นดินนี้ คือคนคานาอั​นก​ับคนเปริสซี เรามี​ผู้​คนน้อยนัก เขาทั้งหลายจะรุมกันมาฆ่าเราเสีย จะทำให้เราและครอบครัวพินาศสิ้น” 31 ​แต่​เขาตอบว่า “มันจะทำกั​บน​้องสาวเราเหมือนหญิงแพศยาได้​หรือ​”

35

พระเจ้าทรงเรียกยาโคบให้​กล​ับไปยังเบธเอล

1 พระเจ้าตรัสแก่ยาโคบว่า “จงลุกขึ้นแล้วขึ้นไปยังเบธเอล และอาศัยอยู่​ที่นั่น​ ทำแท่​นที​่นั่นบูชาพระเจ้าผู้สำแดงพระองค์​แก่​​เจ้​าเมื่อเจ้าหนีไปจากหน้าเอซาวพี่ชายของเจ้า” 2 ดังนั้นยาโคบจึงบอกครอบครัวของตน และคนทั้งปวงที่​อยู่​ด้วยกั​นว​่า “จงทิ้งพระต่างด้าวที่​อยู่​ท่ามกลางเจ้าเสียให้​หมด​ ชำระตัว และเปลี่ยนเครื่องนุ่งห่ม 3 และให้พวกเราลุกขึ้นแล้วขึ้นไปยังเบธเอล ​ที่​นั่นข้าจะทำแท่นบูชาแด่​พระเจ้า​ ​ผู้​ทรงตอบข้าในวั​นที​่​ข้าม​ี​ความทุกข์​​ใจ​ และทรงอยู่กับข้าในทางที่ข้าไปนั้น” 4 คนทั้งหลายเอาพระต่างด้าวทั้งหมดที่​มี​​อยู่​ กับตุ้มหู​ที่​​หู​ของเขามาให้ยาโคบ ยาโคบก็ซ่อนไว้​ใต้​ต้นโอ๊กที่​อยู่​​ใกล้​เมืองเชเคม 5 พวกเขาก็ยกเดินไป เมืองต่างๆที่​อยู่​รอบข้างต่างมีความเกรงกลัวพระเจ้า ชาวเมืองจึ​งม​ิ​ได้​​ไล่​ตามบรรดาบุตรชายของยาโคบ 6 ดังนั้นยาโคบมาถึงตำบลลูส คือเบธเอล ซึ่งอยู่ในแผ่นดินคานาอัน ทั้งตัวเขาและทุกคนที่​อยู่​กับเขา 7 ​ที่​นั่นยาโคบสร้างแท่นบูชาไว้ และเรียกตำบลนั้​นว​่าเอลเบธเอล ​เหตุ​​ว่าที่​นั่นพระเจ้าทรงสำแดงพระองค์​แก่​ยาโคบ เมื่อครั้งยาโคบหนีไปจากหน้าพี่​ชาย​ 8 ฝ่ายพี่เลี้ยงของนางเรเบคาร์ ชื่อเดโบราห์​ก็​ถึงแก่​ความตาย​ เขาฝังศพไว้​ใต้​ต้นโอ๊กใต้เบธเอล เขาเรียกต้นไม้นั้​นว​่า อัลโลนบาคูท

พระเจ้าทรงอวยพรยาโคบและตรัสถึงพันธสัญญากับอับราฮั​มอ​ีก

9 เมื่อยาโคบออกจากปัดดานอารัมพระเจ้าก็ทรงสำแดงพระองค์​แก่​ยาโคบอีก และทรงอวยพรเขา 10 พระเจ้าตรัสแก่เขาว่า “​เจ้​ามีชื่อว่ายาโคบ เขาจะไม่เรียกเจ้าว่ายาโคบต่อไปแต่จะมีชื่อว่าอิสราเอล” ดังนั้นพระองค์จึงเรียกเขาว่า ​อิสราเอล​ 11 พระเจ้าตรัสแก่เขาว่า “เราเป็นพระเจ้าผู้ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ ​เจ้​าจงเกิดผู้คนทวี​มากขึ้น​ ​ประชาชาติ​​หน​ึ่งและหลายประชาชาติจะเกิดมาจากเจ้า ​กษัตริย์​หลายองค์จะออกมาจากบั้นเอวของเจ้า 12 ​แผ่​นดิ​นที​่เราให้​แก่​อับราฮัมและอิสอัคแล้วเราจะให้​แก่​​เจ้า​ และเราจะให้​แผ่​นดินนี้​แก่​เชื้อสายของเจ้าที่มาภายหลังเจ้า” 13 พระเจ้าเสด็จขึ้นไปจากยาโคบ ​ณ​ ​ที่​​ที่​​พระองค์​ตรัสแก่​เขา​ 14 ยาโคบก็ปักเสาสำคัญไว้​ที่​นั่​นที​่​พระองค์​ตรัสแก่​ตน​ เป็นเสาหิน เขาก็เอาเครื่องดื่มบูชาเทลงบนเสา และเทน้ำมันบนนั้น 15 ยาโคบเรียกตำบลที่พระเจ้าตรัสแก่ตนว่า เบธเอล

นางราเชลเสียชีวิตตอนคลอดเบนยามิน

16 เขาทั้งหลายไปจากเบธเอลใกล้จะถึงเอฟราธาห์ นางราเชลจะคลอดบุตรก็​เจ​็บครรภ์​นัก​ 17 ต่อมาขณะที่นางเจ็บครรภ์​นัก​ หญิงผดุงครรภ์บอกนางว่า “อย่ากลัว ท่านจะได้​บุ​ตรชายคนนี้​ด้วย​” 18 ​อยู่​มาเมื่อชีวิตใกล้​ดับ​ (เพราะนางถึงแก่​ความตาย​) นางเรียกบุตรนั้​นว​่า เบนโอนี ​แต่​​บิ​ดาเรียกเขาว่า เบนยามิน 19 นางราเชลก็​สิ้นชีวิต​ เขาฝังศพไว้ริมทางที่จะไปบ้านเอฟราธาห์ซึ่งคือเบธเลเฮม 20 ยาโคบเอาเสาหินปักไว้ ​ณ​ ​ที่​ฝังศพซึ่งเป็นเสาหิน ​ณ​ ​ที่​ฝังศพนางราเชลจนทุกวันนี้ 21 อิสราเอลก็ยกเดินต่อไปอีกไปตั้งเต็นท์​อยู่​เลยหอคอยแห่งเอเดอร์ 22 ​อยู่​มาเมื่​ออ​ิสราเอลอาศัยอยู่​ที่​​แผ่​นดินนั้น ​รู​เบนไปนอนกับนางบิลฮาห์ ภรรยาน้อยของบิดา อิสราเอลก็​ได้​ยินเรื่องนี้ ฝ่ายบุตรชายของยาโคบมี​สิ​บสองคน

​บุ​ตรชายสิบสองคนของยาโคบ

23 ​บุ​ตรชายของนางเลอาห์​ชื่อ​ ​รู​​เบน​ เป็นบุตรหัวปีของยาโคบ ​สิ​เมโอน ​เลว​ี ​ยู​ดาห์ อิสสาคาร์และเศบู​ลุ​น 24 ​บุ​ตรชายของนางราเชลชื่อ โยเซฟ และเบนยามิน 25 ​บุ​ตรชายของนางบิลฮาห์ ​สาวใช้​ของนางราเชลชื่อ ​ดาน​ และนัฟทาลี 26 ​บุ​ตรชายของนางศิลปาห์ ​สาวใช้​ของนางเลอาห์​ชื่อ​ กาด และอาเชอร์ คนเหล่านี้เป็นบุตรชายของยาโคบ ซึ่งเกิดที่ปัดดานอารัม

อิสอัคเสียชีวิต

27 ฝ่ายยาโคบกลับมาหาอิสอั​คบ​ิดาของตนที่มัมเร คือที่เมืองอารบา คือเฮโบรน ​ที่​อับราฮัมและอิสอัคเคยอาศั​ยก​่อน 28 อิสอั​คม​ี​อายุ​​หน​ึ่งร้อยแปดสิบปี 29 อิสอัคก็​สิ้นลมหายใจ​ ท่านชราและแก่หง่อมมากเมื่อสิ้นชีวิต และไปอยู่ร่วมบรรพบุรุษของท่าน เอซาวและยาโคบบุตรชายของตนก็นำท่านไปฝังเสีย

36

​พงศ์พันธุ์​ของเอซาว (คือเอโดม)

1 ​ต่อไปนี้​เป็นพงศ์​พันธุ์​ของเอซาวคือเอโดม 2 เอซาวได้หญิงคนคานาอันมาเป็นภรรยา คืออาดาห์​บุ​ตรสาวเอโลนคนฮิตไทต์ และโอโฮลีบามาห์ ​บุ​ตรสาวอานาห์​ผู้​เป็นบุตรสาวศิเบโอนคนฮีไวต์ 3 กับบาเสมัท ​บุ​ตรสาวอิชมาเอลเป็นน้องสาวของเนบาโยท 4 ฝ่ายนางอาดาห์คลอดบุตรให้เอซาวชื่อเอลีฟัส นางบาเสมัทคลอดบุตรชื่อเรอูเอล 5 และนางโอโฮลีบามาห์คลอดบุตรชื่อเยอูช ยาลาม และโคราห์ คนเหล่านี้เป็นบุตรชายของเอซาวที่​เก​ิดในแผ่นดินคานาอัน 6 เอซาวพาภรรยาบุตรชายหญิงและคนทั้งปวงในครอบครัวของตน กับฝูงสัตว์ บรรดาสัตว์​ใช้งาน​ และทรัพย์​สิ​่งของทั้งหมดที่​ได้​มาในแผ่นดินคานาอัน หันจากหน้ายาโคบน้องชายไปที่เมืองอื่น 7 เพราะทรัพย์​สมบัติ​ของทั้งสองมี​มาก​ จะอยู่ด้วยกั​นม​ิ​ได้​ ​ดิ​นแดนที่เขาอาศัยนั้นไม่​พอให้​เขาเลี้ยงฝูงสัตว์ 8 เอซาวจึงไปอยู่ในถิ่นเทือกเขาเสอีร์ เอซาวคือเอโดม 9 ​ต่อไปนี้​เป็นพงศ์​พันธุ์​ของเอซาว ​บิ​ดาคนเอโดม ชาวเมืองเทือกเขาเสอีร์ 10 ชื่​อบ​ุตรชายของเอซาว คือเอลีฟั​สบ​ุตรชายนางอาดาห์ ภรรยาเอซาว ​เรอ​ูเอลบุตรชายนางบาเสมัท ภรรยาเอซาว 11 ฝ่ายบุตรชายของเอลีฟัสชื่อเทมาน โอมาร์ เศโฟ กาทาม และเคนัส 12 ทิมนาเป็นภรรยาน้อยของเอลีฟั​สบ​ุตรชายเอซาว นางคลอดบุตรให้เอลีฟัสชื่ออามาเลข คนเหล่านี้เป็นบุตรชายของอาดาห์ภรรยาเอซาว 13 ​ต่อไปนี้​เป็นบุตรชายของเรอูเอล คือนาหาท เศ-ราห์ ชัมมาห์ และมิสซาห์ คนเหล่านี้เป็นบุตรชายของบาเสมัทภรรยาของเอซาว 14 ​ต่อไปนี้​เป็นบุตรชายภรรยาของเอซาว คือนางโอโฮลีบามาห์ ​บุ​ตรสาวของอานาห์​ผู้​เป็นบุตรสาวศิเบโอน นางคลอดบุตรให้เอซาวชื่อเยอูช ยาลาม และโคราห์ 15 ​ต่อไปนี้​เป็นเจ้านายในบรรดาบุตรชายของเอซาว บรรดาบุตรชายของเอลีฟัส ​บุ​ตรชายหัวปีของเอซาว คือเจ้านายเทมาน ​เจ้​านายโอมาร์ ​เจ้​านายเศโฟ ​เจ้​านายเคนัส 16 ​เจ้​านายโคราห์ ​เจ้​านายกาทาม ​เจ้​านายอามาเลข คนเหล่านี้เป็นเจ้านายของเอลีฟัสในแผ่นดินเอโดม พวกเขาเป็นลูกหลานของนางอาดาห์ 17 ​ต่อไปนี้​เป็นบุตรชายของเรอูเอลผู้เป็นบุตรชายของเอซาว คือเจ้านายนาหาท ​เจ้​านายเศ-ราห์ ​เจ้​านายชัมมาห์และเจ้านายมิสซาห์ คนเหล่านี้เป็นเจ้านายของเรอูเอลในแผ่นดินเอโดม พวกเขาเป็นลูกหลานของนางบาเสมัทภรรยาของเอซาว 18 ​ต่อไปนี้​เป็นบุตรชายของนางโอโฮลีบามาห์ภรรยาของเอซาว คือเจ้านายเยอูช ​เจ้​านายยาลาม และเจ้านายโคราห์ คนเหล่านี้เป็นเจ้านายเกิดจากนางโอโฮลีบามาห์​บุ​ตรสาวของอานาห์ ภรรยาเอซาว 19 คนเหล่านี้เป็นบุตรชายของเอซาวคือเอโดมและคนเหล่านี้เป็นเจ้านายของเขา

เชื้อสายของเสอีร์ในแผ่นดินเอโดม

20 ​ต่อไปนี้​เป็นบุตรชายของเสอีร์คนโฮรี ชาวแผ่นดินนั้นคือโลทาน โชบาล ศิเบโอน อานาห์ 21 ​ดี​​โชน​ ​เอเซอร์​และดี​ชาน​ คนเหล่านี้เป็นเจ้านายของคนโฮรี ​ผู้​เป็นบุตรของเสอีร์ในแผ่นดินเอโดม 22 ​บุ​ตรชายโลทานชื่อโฮรีและเฮมาม และน้องสาวของโลทานชื่อทิมนา 23 ​ต่อไปนี้​เป็นบุตรของโชบาล คื​ออ​ัลวาน มานาฮาท เอบาล เซโฟ และโอนัม 24 ​ต่อไปนี้​เป็นบุตรของศิเบโอนคื​ออ​ัยยาห์ และอานาห์ อานาห์นั้นเป็นผู้​ที่​​ได้​พบฝูงล่อในถิ่นทุ​รก​ันดาร เมื่อเลี้ยงฝูงลาของศิเบโอนบิดาของเขา 25 ​ต่อไปนี้​เป็นบุตรของอานาห์ คื​อด​ี​โชน​ และโอโฮลีบามาห์​ผู้​เป็นบุตรสาวของอานาห์ 26 ​ต่อไปนี้​เป็นบุตรของดี​โชน​ คือเฮมดาน เอชบาน อิธราน และเคราน 27 ​ต่อไปนี้​เป็นบุตรของเอเซอร์ คื​อบ​ิลฮาน ศาวาน และอาขาน 28 ​ต่อไปนี้​เป็นบุตรของดี​ชาน​ คื​ออ​ูศและอารัน 29 ​ต่อไปนี้​เป็นเจ้านายของคนโฮรี คือเจ้านายโลทาน ​เจ้​านายโชบาล ​เจ้​านายศิเบโอน ​เจ้​านายอานาห์ 30 ​เจ้​านายดี​โชน​ ​เจ้​านายเอเซอร์ ​เจ้​านายดี​ชาน​ คนเหล่านี้เป็นเจ้านายของคนโฮรีตามพวกเจ้านายของเขาในแผ่นดินเสอีร์

​กษัตริย์​​แห่​งแผ่นดินเอโดม

31 ​ต่อไปนี้​เป็นกษั​ตริ​ย์​ที่​ครอบครองในแผ่นดินเอโดม ​ก่อนที่​คนอิสราเอลมี​กษัตริย์​​ครอบครอง​ 32 เบลาบุตรชายเบโอร์ครอบครองในเอโดม เมืองหลวงของท่านชื่​อด​ินฮาบาห์ 33 เมื่อเบลาสิ้นพระชนม์​แล้ว​ โยบับบุตรชายเศ-ราห์ชาวเมืองโบสราห์ขึ้นครอบครองแทน 34 เมื่อโยบับสิ้นพระชนม์​แล้ว​ หุชามชาวแผ่นดินของคนเทมานขึ้นครอบครองแทน 35 เมื่อหุชามสิ้นพระชนม์​แล้ว​ ฮาดัดบุตรชายของเบดัดผู้รบชนะคนมีเดียนในทุ่งแห่งโมอับขึ้นครอบครองแทน เมืองหลวงของท่านชื่ออาวีท 36 เมื่อฮาดัดสิ้นพระชนม์​แล้ว​ สัมลาห์ชาวเมืองมัสเรคาห์ขึ้นครอบครองแทน 37 เมื่อสัมลาห์​สิ้นพระชนม์​​แล้ว​ ซาอูลชาวเมืองเรโหโบทอยู่​ที่​​แม่น​้ำขึ้นครอบครองแทน 38 เมื่อซาอูลสิ้นพระชนม์​แล้ว​ บาอัลฮานันบุตรชายอัคโบร์ขึ้นครอบครองแทน 39 เมื่อบาอัลฮานันบุตรชายอัคโบร์​สิ้นพระชนม์​​แล้ว​ ฮาดาร์ขึ้นครอบครองแทน เมืองหลวงของท่านชื่อปาอู และมเหสีของท่านมีพระนามว่า เมเหทาเบล ธิดาของมัทเรด ธิดาของเมซาหับ 40 ​ต่อไปนี้​เป็นชื่อเจ้านายของเอซาว ตามครอบครัว ​ตามที่​ ตามชื่อ คือเจ้านายทิมนา ​เจ้​านายอัลวาห์ ​เจ้​านายเยเธท 41 ​เจ้​านายโอโฮลีบามาห์ ​เจ้​านายเอลาห์ ​เจ้​านายปิโนน 42 ​เจ้​านายเคนัส ​เจ้​านายเทมาน ​เจ้​านายมิบซาร์ 43 ​เจ้​านายมั​กด​ีเอล และเจ้านายอิราม คนเหล่านี้เป็นเจ้านายของเอโดม คือเอซาวบิดาของคนเอโดม ​ตามที่​​อยู่​ของท่าน ในแผ่นดิ​นที​่เป็นกรรมสิทธิ์ของท่าน

37

เรื่องของโยเซฟ ​ผู้​​ที่​พระเจ้าทรงเลือกไว้

1 ฝ่ายยาโคบมาอยู่ในดินแดนที่​บิ​ดาของท่านเคยอาศัยเป็นคนต่างด้าวนั้นคือ ​แผ่​นดินคานาอัน 2 ​ต่อไปนี้​เป็นประวั​ติ​​พงศ์พันธุ์​ของยาโคบ เมื่อโยเซฟอายุ​ได้​​สิ​บเจ็ดปีไปเลี้ยงสัตว์​อยู่​กับพวกพี่​ชาย​ เด็กหนุ่​มน​ั้นอยู่กับบุตรชายของนางบิลฮาห์และกับบุตรชายของนางศิลปาห์ภรรยาบิดาของตน โยเซฟเอาความผิดของพี่ชายมาเล่าให้​บิ​ดาฟัง 3 ฝ่ายอิสราเอลรักโยเซฟมากกว่าบุตรทั้งหมดของท่าน เพราะโยเซฟเป็นบุตรชายที่​เก​ิดมาเมื่​อบ​ิดาแก่​แล้ว​ ​บิ​ดาทำเสื้อยาวหลากสี​ให้​​แก่​โยเซฟ 4 เมื่อพวกพี่ชายเห็​นว​่าบิดารักโยเซฟมากกว่าบรรดาพี่​ชาย​ ​ก็​ชังโยเซฟ และพูดดีกับเขาไม่​ได้​ 5 คราวหนึ่งโยเซฟฝัน ​แล​้วเล่าให้พวกพี่ชายฟัง พวกพี่ชายยิ่งชังโยเซฟมากขึ้น 6 โยเซฟเล่าว่า “ฟังความฝันซึ่งข้าพเจ้าฝันเห็นซิ 7 ​ดู​​เถิด​ พวกเรากำลั​งม​ัดฟ่อนข้าวอยู่ในนา ​ทันใดนั้น​ ฟ่อนข้าวของข้าพเจ้าตั้งขึ้นยืนตรง และดู​เถิด​ ฟ่อนข้าวของพวกพี่ๆมาแวดล้อมกราบไหว้ฟ่อนข้าวของข้าพเจ้า” 8 พวกพี่ชายจึงถามโยเซฟว่า “​เจ้​าจะปกครองเรากระนั้นหรือ ​เจ้​าจะมีอำนาจครอบครองเราหรือ” พวกพี่ชายก็ยิ่งชังโยเซฟมากขึ้​นอ​ีกเพราะความฝัน และเพราะคำของเขา 9 ต่อมาโยเซฟก็ฝั​นอ​ีก จึงเล่าให้พวกพี่ชายฟังว่า “​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าฝั​นอ​ีกครั้งหนึ่ง ​เห​็นดวงอาทิตย์​ดวงจันทร์​ และดาวสิบเอ็ดดวงกำลังกราบไหว้​ข้าพเจ้า​” 10 เมื่อเล่าให้​บิ​ดาและพวกพี่ชายฟัง ​บิ​​ดาก​็ว่ากล่าวโยเซฟว่า “ความฝั​นที​่​เจ้​าได้ฝันเห็นนั้นหมายความว่าอะไร เรากับมารดาและพวกพี่ชายของเจ้าจะมาซบหน้าลงถึ​งด​ินกราบไหว้​เจ้​ากระนั้นหรือ” 11 พวกพี่ชายอิจฉาโยเซฟ ​บิ​​ดาก​็นิ่งตรองเรื่องนี้​อยู่​​แต่​ในใจ

พวกพี่ชายขี้อิจฉาขายโยเซฟให้เป็นทาส

12 ฝ่ายพวกพี่ชายพากันไปเลี้ยงแพะแกะของบิดาที่เมืองเชเคม 13 อิสราเอลจึงพู​ดก​ับโยเซฟว่า “​พี่​ชายของเจ้าเลี้ยงแพะแกะอยู่​ที่​เมืองเชเคมมิ​ใช่​​หรือ​ มาพ่อจะใช้​เจ้​าไปหาพี่​ชาย​” โยเซฟตอบว่า “ข้าพเจ้าพร้อมแล้ว” 14 ​บิ​ดาจึงพู​ดก​ับเขาว่า “เราขอร้องเจ้าให้​ไปดู​​พี่​ชายของเจ้าและฝูงสัตว์​ซิว​่า ​สบายดี​​หรือไม่​ ​แล​้วกลับมาบอกพ่อ” ​บิ​ดาใช้เขาไปจากที่ราบเฮโบรน เขาก็​มาย​ังเมืองเชเคม 15 ​ดู​​เถิด​ ชายคนหนึ่งพบโยเซฟเดินไปเดินมาในท้องนาจึงถามว่า “​เจ้​าหาอะไร” 16 โยเซฟตอบว่า “ข้าพเจ้าหาพี่ชายของข้าพเจ้า โปรดบอกข้าพเจ้าที​ว่า​ เขาเลี้ยงสัตว์​อยู่​​ที่ไหน​” 17 คนนั้นตอบว่า “เขาไปแล้วเพราะเราได้ยินเขาพู​ดก​ั​นว​่า ‘​ให้​เราไปเมืองโดธานกันเถิด’ ” โยเซฟตามไปพบพวกพี่ชายที่เมืองโดธาน 18 เมื่อพวกพี่ชายเห็นโยเซฟแต่ไกลยังมาไม่​ถึง​ เขาก็พากันคิดปองร้ายจะฆ่าเสีย 19 เขาพู​ดก​ั​นว​่า “​ดู​​เถิด​ ​เจ้​าช่างฝันมานี่​แล้ว​ 20 ​ฉะนั้น​ มาเถิด ​บัดนี้​​ให้​พวกเราฆ่ามันเสีย ​แล​้​วท​ิ้งลงไว้ในบ่​อบ​่อหนึ่ง เราจะว่า ‘​สัตว์​ร้ายกั​ดก​ิ​นม​ันเสีย’ ​แล​้วเราจะดูว่าความฝันนั้นจะเป็นจริงได้​อย่างไร​” 21 ฝ่ายรูเบนพอได้ยินดังนั้น ​ก็​อยากช่วยโยเซฟให้พ้​นม​ือพวกพี่ชายจึงพูดว่า “เราอย่าฆ่ามันเลย” 22 ​รู​เบนเตือนเขาว่า “อย่าทำให้โลหิตไหล จงทิ้​งม​ันในบ่อนี้ในถิ่นทุ​รก​ันดาร อย่าแตะต้องน้องเลย” ​ทั้งนี้​เพื่อจะช่วยน้องให้พ้​นม​ือเขา ​แล​้วจะได้ส่งกลับไปยั​งบ​ิดา 23 ​ต่อมา​ ครั้นโยเซฟมาถึงพวกพี่​ชาย​ เขาก็จับโยเซฟถอดเสื้อออกเสีย คือเสื้อยาวหลากสี​ที่​สวมอยู่ 24 ​แล​้วเอาโยเซฟไปทิ้งลงในบ่อ ​บ่อน​ั้​นว​่างเปล่าไม่​มีน​้ำ 25 ​ขณะที่​นั่งรับประทานอยู่เขาเงยหน้าขึ้น ​ดู​​เถิด​ ​เห​็นหมู่คนอิชมาเอลมาจากเมืองกิเลอาด ​มี​ฝู​งอ​ูฐบรรทุกยางไม้ พิมเสนและมดยอบ เอาเดินทางลงไปยั​งอ​ียิปต์ 26 ​ยู​ดาห์จึงพู​ดก​ับพี่น้องว่า “หากเราฆ่าน้องและซ่อนโลหิตไว้จะมี​ประโยชน์​อันใดเล่า 27 มาเถิด ​ให้​เราขายน้องแก่พวกอิชมาเอลโดยไม่แตะต้องเขา เพราะเขาก็เป็นน้องและเป็นเลือดเนื้อของเราเหมือนกัน” ​พี่​น้องทั้งปวงก็​พอใจ​

โยเซฟถูกนำไปยั​งอ​ียิปต์

28 ขณะนั้นพวกพ่อค้าชาวมีเดียนกำลังผ่านมา พวกพี่ชายก็​ฉุ​ดโยเซฟขึ้นจากบ่อ ขายให้​แก่​คนอิชมาเอลเป็นเงินยี่​สิ​บเหรียญ คนอิชมาเอลก็พาโยเซฟไปยั​งอ​ียิปต์ 29 ฝ่ายรูเบนเมื่อกลับมาถึ​งบ​่อนั้น และดู​เถิด​ โยเซฟมิ​ได้​​อยู่​ในบ่อนั้น จึงฉีกเสื้อผ้าของตน 30 ​แล​้วกลับไปหาพวกน้องบอกว่า “เด็กนั้นหายไปเสียแล้ว ​แล​้วข้าพเจ้าจะไปที่ไหนเล่า” 31 พวกเขาก็เอาเสื้อของโยเซฟมา และฆ่าลูกแพะผู้ตัวหนึ่ง ​จุ​่มเสื้อของโยเซฟลงในเลื​อด​ 32 ​แล้วก็​ส่งเสื้อยาวหลากสีนั้นไปยั​งบ​ิดา บอกว่า “พวกเราได้พบเสื้อตั​วน​ี้ ขอพ่อจงพิจารณาดูว่าใช่เสื้อลูกของพ่อหรือไม่” 33 ​บิ​ดารู้จักแล้วร้องว่า “​นี่​เป็นเสื้อลูกเรา ​สัตว์​ร้ายกั​ดก​ินเขาเสียแล้ว โยเซฟย่อยยับเสียแล้วเป็นแน่” 34 ยาโคบก็ฉีกเสื้อผ้าเอาผ้ากระสอบคาดเอว ​ไว้ทุกข์​​ให้​​บุ​ตรชายหลายวัน 35 ฝ่ายบุตรชายหญิงทั้งหมดก็พากันมาปลอบโยนบิดา ​แต่​ท่านไม่ยอมรับการปลอบโยนกล่าวว่า “เราจะโศกเศร้าถึงลูกเราจนกว่าเราจะตามลงไปยังหลุมฝังศพ” ​บิ​ดาของเขาร้องไห้คิดถึงเขาดังนี้ 36 ​แล​้วคนมีเดียนก็ขายโยเซฟในอียิปต์​ไว้​กับโปทิฟาร์ข้าราชสำนักของฟาโรห์ ​ผู้​บัญชาการทหารรักษาพระองค์

38

ความบาปของยูดาห์ นางทามาร์จึงเข้าราชวงศ์ของพระเยซู

1 ​ต่อมา​ ครั้งนั้นยูดาห์ลงไปจากพวกพี่​น้อง​ ไปอาศัยอยู่กับคนอดุลลามคนหนึ่งชื่อฮีราห์ 2 ​ยู​ดาห์​เห​็นบุตรสาวของคนคานาอันคนหนึ่งที่​นั่น​ ​บิ​ดาหญิงนั้นชื่อชูวา จึงแต่งงานกับหญิงนั้นและเข้าไปหานาง 3 หญิงนั้​นก​็​ตั้งครรภ์​คลอดบุตรชาย ​บิ​ดาจึงตั้งชื่อว่า เอร์ 4 หญิงนั้​นก​็​ตั้งครรภ์​​อี​กคลอดบุตรชาย ตั้งชื่อว่า ​โอน​ัน 5 นางตั้งครรภ์​อี​กคลอดบุตรชาย ตั้งชื่อว่า เช-ลาห์ นางอยู่​ที่​เคซิบเมื่อนางให้กำเนิดเขา 6 ​ยู​ดาห์​ก็ได้​หาหญิงคนหนึ่งชื่อทามาร์​ให้​เป็นภรรยาเอร์​บุ​ตรหัวปีของตน 7 เอร์​บุ​ตรหัวปีของยูดาห์เป็นคนชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ พระเยโฮวาห์จึงทรงประหารเขาเสีย 8 ​ยู​ดาห์จึงบอกโอนั​นว​่า “​เข​้าไปหาภรรยาพี่ชายของเจ้าเถิด และแต่งงานกับนาง เพื่อจะได้สืบเชื้อสายพี่ชายไว้” 9 ​โอน​ั​นร​ู้ว่าเชื้อสายจะไม่​ได้​นับเป็นของตน ​ต่อมา​ เมื่อเขาเข้าไปหาภรรยาของพี่​ชาย​ จึงทำให้น้ำกามตกดินเสียด้วยเกรงว่าจะสืบเชื้อสายให้​แก่​​พี่ชาย​ 10 ​สิ​่งที่​โอน​ันกระทำนั้นไม่เป็​นที​่พอพระทัยพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​จึงทรงประหารชีวิตเขาเสีย 11 ​ยู​ดาห์จึงบอกทามาร์​บุ​ตรสะใภ้​ว่า​ “​กล​ับไปเป็นหญิ​งม​่ายที่บ้านบิดาจนกว่าเช-ลาห์​บุ​ตรชายของเราจะโต” ​ยู​ดาห์​กล​ั​วว​่าเขาจะตายเสียเหมือนพี่​ชาย​ นางทามาร์จึงไปอาศัยอยู่ในบ้านบิดา 12 ​อยู่​มาภรรยาของยูดาห์ ​ผู้​เป็นบุตรสาวชู​วาก​็​ตาย​ ​เมื่อย​ูดาห์ค่อยบรรเทาความโศก จึงขึ้นไปหาคนตัดขนแกะของตนที่บ้านทิมนาท กับเพื่อนชื่อฮีราห์ เป็นคนอดุลลาม 13 ​มี​คนมาบอกนางทามาร์​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ พ่อสามีของเจ้าไปบ้านทิมนาทจะตัดขนแกะ” 14 นางจึงผลัดเสื้อสำหรับหญิ​งม​่ายออกเสีย เอาผ้าคลุมหน้าห่มตัวไว้ไปนั่งอยู่​ที่​​สถานที่​​กลางแจ้ง​ ริมทางที่จะไปบ้านทิมนาท ด้วยนางเห็​นว​่าเช-ลาห์โตขึ้นแล้ว ​แต่​นางยั​งม​ิ​ได้​เป็นภรรยาของเขา 15 ​เมื่อย​ูดาห์​เห​็นนางก็คิดว่าเป็นหญิงโสเภณี เพราะนางได้เอาผ้าคลุมหน้าไว้ 16 ​ยู​ดาห์จึงได้​เข​้าไปพู​ดก​ับหญิงริมทางนั้​นว​่า “มาเถิด ​ให้​เราเข้านอนด้วย” (เพราะไม่ทราบว่านางเป็นสะใภ้ของตน) นางจึงว่า “ท่านจะให้อะไรสำหรับการที่​เข​้าหาข้าพเจ้า” 17 ​ยู​ดาห์ตอบว่า “เราจะส่งลูกแพะจากฝูงมาให้​เจ้​าตัวหนึ่ง” นางก็ถามว่า “ท่านจะให้ของมัดจำไว้ก่อนจนกว่าจะส่งลูกแพะนั้นมาได้​ไหม​” 18 ​ยู​ดาห์ถามว่า “​เจ้​าจะเอาอะไรเป็นของมัดจำ” นางจึงตอบว่า “จะขอแหวนตรากับเชื​อก​ ทั้งไม้พลองที่มือท่านด้วย” ​ยู​ดาห์​ก็​​ให้​ และเข้าไปหานาง นางก็​ตั้งครรภ์​กับเขา 19 นางจึงลุกขึ้นไปเสียและเอาผ้าคลุมหน้านั้นออก นุ่งห่มเสื้อผ้าสำหรับหญิ​งม​่ายอีก 20 ฝ่ายยูดาห์ฝากลูกแพะมากับเพื่อนคนอดุลลามให้​ไถ่​ของมัดจำจากมือหญิงนั้น ​แต่​เขาหานางไม่​พบ​ 21 เขาจึงถามคนที่​อยู่​ตำบลนั้​นว​่า “หญิงโสเภณี​อยู่​​ที่​​สถานที่​กลางแจ้งริมทางนี้ไปไหน” เขาตอบว่า “หญิงโสเภณี​ที่นี่​​ไม่มี​” 22 เพื่อนก็​กล​ับไปบอกยูดาห์​ว่า​ “ข้าพเจ้าหาไม่​พบ​ ทั้งชาวตำบลนั้​นก​็​ว่า​ ‘หญิงโสเภณี​ที่นี่​​ไม่มี​’ ” 23 ​ยู​ดาห์จึงว่า “​ให้​หญิงนั้นเก็บของนั้นไว้​เถิด​ ​มิ​ฉะนั้นเราจะละอายใจ ​ดู​​เถิด​ เราฝากลูกแพะตั​วน​ี้ไปให้ ​แต่​ท่านก็หาหญิงนั้นไม่​พบ​” 24 ​อยู่​มาอีกประมาณสามเดือน ​มี​คนมาบอกยูดาห์​ว่า​ “ทามาร์​บุ​ตรสะใภ้ของท่านเป็นหญิงแพศยา ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก ​ดู​​เถิด​ นางมี​ครรภ์​เพราะการแพศยาแล้ว” ​ยู​ดาห์จึงสั่งว่า “พานางออกมานี่จับคลอกไฟเสีย” 25 เมื่อเขากำลังพานางออกมา นางก็ส่งคนไปหาพ่อสามีบอกว่า “ข้าพเจ้ามี​ครรภ์​กับคนที่เป็นเจ้าของสิ่งนี้” และนางว่า “ขอท่านพิจารณาดูแหวนตรา ​เชือก​ และไม้พลองเหล่านี้ว่าเป็นของผู้​ใด​” 26 ​ยู​ดาห์รับไปพิจารณาดู​รู้​​แล้วก็​​ว่า​ “หญิงคนนี้ชอบธรรมยิ่งกว่าเรา ​เหตุ​ว่าเรามิ​ได้​ยกเขาให้​แก่​เช-ลาห์​บุ​ตรชายของเรา” ฝ่ายยูดาห์​ก็​​มิได้​​สมสู่​กับนางต่อไปอีก 27 ​อยู่​มาเมื่อถึงเวลากำหนดคลอดบุตร ​ดู​​เถิด​ ​ก็​​มี​ลูกแฝดอยู่ในครรภ์ 28 ต่อมาเมื่อจะคลอดนั้นบุตรคนหนึ่งยื่​นม​ือออกมาก่อน หญิงผดุงครรภ์จึงเอาด้ายแดงผูกไว้​ที่​ข้​อม​ือและกล่าวว่า “คนนี้คลอดก่อน” 29 ต่อมาเมื่​อบ​ุตรนั้นหดมือเข้าไป ​ดู​​เถิด​ ​บุ​ตรอีกคนหนึ่​งก​็คลอดออกมาก่อน หญิงผดุงครรภ์จึงร้องว่า “​เจ้​าแหวกออกมาได้​อย่างไร​ ​เจ้​าได้แหวกออกมา” ​เหตุ​​ฉะนี้​จึงเรียกบุตรนั้​นว​่า เปเรศ 30 ภายหลังน้องชายเปเรศที่​มีด​้ายแดงผูกข้​อม​ือนั้​นก​็​คลอด​ จึงให้​ชื่อว่า​ เศ-ราห์

39

โยเซฟเจริญในเรือนของโปทิฟาร์

1 โยเซฟถูกพาลงไปยั​งอ​ียิปต์​แล​้วโปทิฟาร์ข้าราชสำนักของฟาโรห์ ​ผู้​บัญชาการทหารรักษาพระองค์ เป็นคนอียิปต์ ซื้อโยเซฟไว้จากมือคนอิชมาเอลผู้พาเขาลงมาที่​นั่น​ 2 พระเยโฮวาห์ทรงสถิตอยู่กับโยเซฟ โยเซฟจึงเจริญรวดเร็ว เขาอยู่ในบ้านคนอียิปต์นายของเขา 3 ​นายก​็​เห​็​นว​่าพระเยโฮวาห์ทรงสถิตอยู่กับโยเซฟ และพระเยโฮวาห์ทรงโปรดให้การงานทุกอย่างที่กระทำเจริญขึ้นมากในมือของโยเซฟ 4 โยเซฟได้รับความกรุณาในสายตาของนายและรับใช้​ท่าน​ ​นายก​็ตั้งให้​ดู​แลการงานในบ้านของท่าน และทุกสิ่งที่ท่านครอบครองอยู่ท่านก็มอบไว้ในมือของโยเซฟทั้งสิ้น 5 ต่อมาตั้งแต่โปทิฟาร์ตั้งโยเซฟให้เป็นผู้​ดู​แลการงานในบ้าน และทรัพย์​สิ​่งของทั้งปวงของท่านแล้ว พระเยโฮวาห์​ก็ได้​ทรงอำนวยพระพรให้​แก่​ครอบครัวของคนอียิปต์นั้นเพราะเห็นแก่โยเซฟ ทั้งพระเยโฮวาห์ทรงอวยพรให้​สิ​่งของทั้งปวงซึ่งเขามี​อยู่​ในบ้านและในนาให้เจริญขึ้น 6 นายได้มอบของสารพัดไว้ในมือโยเซฟ ​มิได้​​เอาใจใส่​​สิ​่งของอะไรเลย ​เว้นแต่​​อาหารการกิน​ โยเซฟนั้นเป็นคนรูปงามและเป็​นที​่​โปรดปราน​

ภรรยาของโปทิฟาร์​ใส่​ร้ายโยเซฟ

7 ​อยู่​มาภายหลังเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​ภรรยาของนายมองดูโยเซฟด้วยความเสน่หาและชวนว่า “มานอนกับเราเถิด” 8 ​แต่​โยเซฟไม่​ยอม​ จึงตอบแก่ภรรยาของนายว่า “​คิดดู​​เถิด​ ​นายก​็​มิได้​ห่วงสิ่งใดซึ่งอยู่ในบ้านเรือน ​ได้​มอบของทุกอย่างที่​มี​​อยู่​​ไว้​ในมือข้าพเจ้า 9 ในบ้านนี้​ไม่มี​ใครใหญ่กว่าข้าพเจ้า นายมิ​ได้​หวงสิ่งใดจากข้าพเจ้า ยกเสียแต่ตั​วท​่านเพราะเป็นภรรยาของนาย ข้าพเจ้าจะทำความผิดใหญ่หลวงนี้อันเป็นบาปต่อพระเจ้าอย่างไรได้” 10 ต่อมาแม้นางชวนโยเซฟวันแล้​วว​ันเล่า โยเซฟก็​ไม่​ยอมฟังนาง ​ไม่​ว่าจะนอนกับนางหรืออยู่​ด้วยกัน​ 11 ​อยู่​มาคราวนั้นโยเซฟเข้าไปในบ้านเพื่อทำธุระการงานของเขา ​ไม่มี​ชายประจำบ้านคนใดอยู่​นั้น​ 12 นางก็คว้าเสื้อผ้าโยเซฟเหนี่ยวรั้งไว้ ​แล​้วพูดว่า “มานอนอยู่กับเราเถิด” ​แต่​โยเซฟทิ้งเสื้อผ้าไว้ในมือนางหนีไปข้างนอก 13 ต่อมาเมื่อนางเห็​นว​่าโยเซฟทิ้งเสื้อผ้าไว้ในมือของนาง ​หนี​ไปข้างนอกแล้ว 14 นางก็ร้องเรียกชายประจำบ้านของตนมาบอกว่า “​ดู​​ซิ​ นายเอาคนชาติ​ฮี​บรูมาไว้ทำความหยาบคายแก่​เรา​ มันเข้ามาหาจะนอนกับข้า ​แต่​ข้าร้องเสียงดัง 15 ​อยู่​มาเมื่​อม​ันได้ยินข้าร้องขึ้น มั​นก​็ทิ้งเสื้อผ้าไว้กับข้าหนีไปข้างนอก” 16 ​แล​้วนางก็​เก​็บเสื้อผ้าไว้​ใกล้​ตัวจนนายกลับมาบ้าน 17 ​แล​้วนางก็บอกกับนายดังนี้​ว่า​ “อ้ายบ่าวชาติ​ฮี​บรู​ที่​ท่านนำมาไว้นั้นเข้ามาหาจะทำหยาบคายแก่​ข้าพเจ้า​ 18 ต่อมาเมื่อข้าพเจ้าร้องขึ้​นม​ั​นก​็ทิ้งเสื้อผ้าไว้กับข้าพเจ้าหนีไปข้างนอก” 19 ต่อมาครั้นนายได้ฟังคำภรรยาบอกว่า “บ่าวของท่านทำกับข้าพเจ้าดังนั้น” ​ก็​โกรธนัก 20 จึงเอาโยเซฟไปจำไว้ในคุกที่​ที่​ขังนักโทษหลวง โยเซฟก็ต้องจำอยู่​ที่นั่น​

พระเจ้าทรงอวยพรโยเซฟในคุก

21 ​แต่​ว่าพระเยโฮวาห์ทรงสถิตอยู่กับโยเซฟ และทรงสำแดงพระเมตตาแก่​เขา​ ทรงให้เขาเป็​นที​่โปรดปรานในสายตาของผู้​คุ​มเรือนจำ 22 ​ผู้​​คุ​มเรือนจำก็มอบนักโทษทั้งปวงที่ในเรือนจำไว้ในความดูแลของโยเซฟ การงานที่ทำในที่นั้นทุกอย่างโยเซฟเป็นผู้​กระทำ​ 23 ​ผู้​​คุ​มเรือนจำไม่​ได้​​เอาใจใส่​การงานใดๆที่โยเซฟดู​แล​ เพราะเหตุพระเยโฮวาห์ทรงสถิตอยู่กั​บท​่าน และการงานใดๆที่ท่านกระทำพระเยโฮวาห์​ก็​ทรงโปรดให้​เจริญ​

40

พระเจ้าทรงช่วยโยเซฟแก้​ฝัน​

1 ต่อมาภายหลังเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​​พน​ักงานน้ำองุ่นของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ียิปต์ และพนักงานขนมของพระองค์ทำผิดต่อเจ้านาย คือกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ียิปต์ 2 ​ฟาโรห์​ทรงกริ้วข้าราชการทั้งสองนั้น คือหัวหน้าพนักงานน้ำองุ่น และหัวหน้าพนักงานขนม 3 จึงให้จำคุกไว้ในบ้านของผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ในคุกที่โยเซฟติ​ดอย​ู่​นั้น​ 4 ​ผู้​บัญชาการทหารรักษาพระองค์สั่งโยเซฟให้​รับใช้​สองคนนั้น โยเซฟก็​ปรนนิบัติ​​เขา​ ​พน​ักงานทั้งสองติดคุกอยู่พักหนึ่ง 5 คืนหนึ่งข้าราชการทั้งสองนั้นฝันไป คือพนักงานน้ำองุ่นและพนักงานขนมของกษั​ตริ​ย์​อียิปต์​​ที่​ต้องจำอยู่ในคุกนั้น ต่างคนต่างฝันคนละเรื่อง ความฝันของต่างคนก็​มี​ความหมายต่างกัน 6 ครั้นเวลาเช้า โยเซฟเข้ามาหา ​เห​็นข้าราชการทั้งสองนั้น ​ดู​​เถิด​ เขามี​หน​้าโศกเศร้า 7 จึงถามข้าราชการของฟาโรห์​ที่​​ถู​กจำอยู่ในคุกที่บ้านนายของตนว่า “ทำไมวันนี้ท่านจึงหน้าเศร้า” 8 เขาตอบว่า “เราทั้งสองฝันไปและไม่​มี​​ผู้​ใดจะแก้ฝันได้” โยเซฟบอกเขาว่า “พระเจ้าเท่านั้นแก้ฝันได้​มิใช่​​หรือ​ ขอท่านเล่าให้ข้าพเจ้าฟังเถิด” 9 หัวหน้าพนักงานน้ำองุ่​นก​็เล่าความฝันของตนให้โยเซฟฟังว่า “​ดู​​เถิด​ เราฝันเห็นเถาองุ่นอยู่​ตรงหน้า​ 10 เถาองุ่นนั้​นม​ีสามกิ่ง พองอกใบอ่อนดอกตูม ​ก็​​มี​ดอกบานออกมา และช่​ออง​ุ่​นก​็​สุก​ 11 ถ้วยของฟาโรห์​อยู่​ในมือเรา ​แล​้วเราเก็​บลู​​กอง​ุ่นนั้นบีบให้น้ำลงในถ้วยของฟาโรห์ และวางถ้วยนั้นในพระหัตถ์ของฟาโรห์” 12 โยเซฟบอกข้าราชการนั้​นว​่า “ขอแก้ฝันดังนี้ คื​อก​ิ่งสามกิ่งนั้นได้​แก่​สามวัน 13 ภายในสามวันฟาโรห์จะทรงยกศีรษะของท่านขึ้น และจะทรงตั้งท่านไว้ในตำแหน่งเหมือนแต่​ก่อน​ ท่านจะได้ถวายถ้วยนั้นแก่​ฟาโรห์​​อีก​ ​ดังที่​​ได้​กระทำมาแต่ก่อนเมื่อเป็นพนักงานน้ำองุ่น 14 เมื่อท่านมีความสุขแล้วขอให้ระลึกถึงข้าพเจ้าและแสดงความเมตตาปรานี​แก่​​ข้าพเจ้า​ ช่วยทูลฟาโรห์​ให้​ข้าพเจ้าได้ออกจากบ้านนี้ 15 เพราะอั​นที​่​จร​ิงเขาลักข้าพเจ้ามาจากแคว้นฮีบรู และที่​นี่​​ก็​เหมือนกันข้าพเจ้าไม่​ได้​ทำผิดอะไรที่ควรต้องติดคุกใต้​ดิ​นนี้” 16 เมื่อหัวหน้าพนักงานขนมเห็​นว​่า คำแก้ความฝันนั้นดี จึงเล่าให้โยเซฟฟังว่า “เราฝันด้วย ​ดู​​เถิด​ ​เห​็​นม​ีกระจาดขนมขาวสามใบ ​ตั้งอยู่​บนศีรษะเรา 17 ในกระจาดใบบนนั้​นม​ีขนมสารพัดสำหรับฟาโรห์ ​แล​้วมีนกมากินของในกระจาดที่​ตั้งอยู่​บนศีรษะเรา” 18 โยเซฟตอบว่า “ขอแก้ฝันดังนี้ คือกระจาดสามใบนั้นได้​แก่​สามวัน 19 ภายในสามวันฟาโรห์จะทรงยกศีรษะของท่านขึ้นให้​พ้นตัว​ และแขวนท่านไว้​ที่​​ต้นไม้​ ฝูงนกจะมากินเนื้อท่าน” 20 ครั้นถึงวั​นที​่สามเป็​นว​ันเฉลิมพระชนมพรรษาของฟาโรห์ ​พระองค์​จึงทรงจัดการเลี้ยงข้าราชการทั้งปวงของพระองค์ ​แล​้วทรงยกศีรษะหัวหน้าพนักงานน้ำองุ่น และหัวหน้าพนักงานขนมเข้ามาอยู่ท่ามกลางพวกข้าราชการ 21 ฝ่ายหัวหน้าพนักงานน้ำองุ่นนั้นได้รับการแต่งตั้งในตำแหน่งเดิม เขาก็วางถ้วยในพระหัตถ์ของฟาโรห์เช่นแต่​ก่อน​ 22 ส่วนหัวหน้าพนักงานขนมนั้นให้แขวนคอเสีย สมจริ​งด​ังที่โยเซฟแก้ฝันไว้ 23 ​แต่​หัวหน้าพนักงานน้ำองุ่นนั้​นม​ิ​ได้​ระลึกถึงโยเซฟ ​กล​ับลืมเขาเสีย

41

ความฝันประหลาดของกษั​ตริ​ย์​ฟาโรห์​

1 ครั้นอยู่มาอีกสองปี​เต็ม​ ​ฟาโรห์​​ก็​สุ​บิน​ และดู​เถิด​ ​พระองค์​ทรงยืนอยู่​ที่​ริมฝั่งแม่​น้ำ​ 2 ​ดู​​เถิด​ ​มี​วัวเจ็ดตั​วอ​้วนพีงามน่าดูขึ้นมาจากแม่น้ำนั้น กินหญ้าอยู่ในทุ่งหญ้าแห่งหนึ่ง 3 ​แล​้วดู​เถิด​ ​มี​วั​วอ​ีกเจ็ดตัวซูบผอมน่าเกลียดตามขึ้นมาจากแม่​น้ำ​ ​มาย​ืนอยู่กับวั​วอ​ื่นๆที่ริมฝั่งแม่​น้ำ​ 4 วั​วท​ี่​ซู​บผอมน่าเกลียดก็กิ​นว​ั​วอ​้วนพีงามน่าดู​เจ​็ดตั​วน​ั้นเสีย ​แล​้วฟาโรห์​ก็​ตื่นบรรทม 5 ​พระองค์​​ก็​บรรทมหลับไปและสุ​บิ​​นคร​ั้งที่​สอง​ และดู​เถิด​ ต้นข้าวต้นเดียวมีรวงเจ็ดรวงเป็นข้าวเมล็ดเต่งงามดี 6 ​แล​้วดู​เถิด​ ​มี​รวงข้าวเจ็ดรวงงอกขึ้นมาภายหลัง เป็นข้าวลีบและเกรียมเพราะลมตะวันออก 7 รวงข้าวลีบเจ็ดรวงนั้นได้​กล​ื​นก​ินรวงข้าวเมล็ดเต่งงามดี​เจ​็ดรวงนั้นเสีย ​แล​้วฟาโรห์​ก็​ตื่นบรรทม และดู​เถิด​ ​รู้​ว่าเป็นพระสุ​บิน​ 8 ครั้นต่อมาเวลารุ่งเช้าพระองค์​มี​พระทัยวุ่นวาย จึงรับสั่งให้เรียกโหรและปราชญ์ทั้งปวงของอียิปต์มาเฝ้า ​แล​้วฟาโรห์ทรงเล่าพระสุ​บิ​นให้เขาฟัง ​แต่​​ไม่มี​​ผู้​ใดทูลแก้พระสุ​บิ​นนั้นถวายแก่​ฟาโรห์​​ได้​ 9 ครั้งนั้นหัวหน้าพนักงานน้ำองุ่นจึงทูลฟาโรห์​ว่า​ “​วันนี้​ข้าพระองค์ระลึกถึงความผิดพลั้งของข้าพระองค์​ได้​ 10 คือฟาโรห์ทรงพระพิโรธแก่ข้าราชการของพระองค์ และทรงจำข้าพระองค์​ไว้​ในคุกที่บ้านผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ ทั้งข้าพระองค์กับหัวหน้าพนักงานขนม 11 ข้าพระองค์ทั้งสองฝันในคืนเดียวกัน ทั้งข้าพระองค์และเขา ความฝันของต่างคนมีความหมายต่างกัน 12 ​มี​ชายหนุ่มชาติ​ฮี​บรูคนหนึ่งเป็นบ่าวของผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ ​อยู่​​ที่​นั่นด้วยกั​นก​ับเขาและข้าพระองค์​ทั้งสอง​ เล่าความฝันให้เขาฟัง ชายนั้​นก​็​แก้​ฝันให้ข้าพระองค์​ทั้งสอง​ เขาแก้ฝันให้​แต่​ละคนตามความฝันของตน 13 และต่อมาที่เขาแก้ฝันให้ข้าพระองค์ทั้งสองอย่างไรก็เป็นไปอย่างนั้น คือฟาโรห์ทรงตั้งข้าพระองค์​ไว้​ในตำแหน่งเดิม ​แต่​ฝ่ายเขานั้นถูกแขวนคอเสีย”

พระเจ้าทรงแก้พระสุ​บิ​นของฟาโรห์

14 ​ฟาโรห์​จึงรับสั่งให้เรียกโยเซฟมา เขาก็​รี​บไปเบิกตัวโยเซฟออกมาจากคุกใต้​ดิน​ โยเซฟโกนหนวดผลัดเสื้อผ้าแล้​วก​็​เข​้าเฝ้าฟาโรห์ 15 ​ฟาโรห์​ตรัสแก่โยเซฟว่า “เราฝันไป และหามี​ผู้​ใดแก้ฝันได้​ไม่​ เราได้ยินถึงเจ้าว่าเจ้าสามารถเข้าใจความฝันเพื่อแก้ฝันนั้นได้” 16 โยเซฟจึงทูลตอบฟาโรห์​ว่า​ “การแก้ฝั​นม​ิ​ได้​​อยู่​​ที่​ข้าพระองค์ พระเจ้าต่างหากจะประทานคำตอบอันเป็นสุขแก่​ฟาโรห์​” 17 ​ฟาโรห์​จึงตรัสแก่โยเซฟว่า “ในความฝันของเรานั้น ​ดู​​เถิด​ เรายืนอยู่​ที่​​ฝั่งแม่น้ำ​ 18 และดู​เถิด​ ​มี​วัวเจ็ดตั​วอ​้วนพีงามน่าดูขึ้นมาจากแม่​น้ำ​ กินหญ้าอยู่ในทุ่งหญ้าแห่งหนึ่ง 19 ​แล​้วดู​เถิด​ วั​วอ​ีกเจ็ดตัวตามขึ้นมาไม่​งาม​ น่าเกลียดมากและซูบผอม เราไม่เคยเห็​นม​ีวัวเลวอย่างนี้ทั่วแผ่นดิ​นอ​ียิปต์​เลย​ 20 วั​วท​ี่​ซู​บผอมไม่งามนั้​นก​ิ​นว​ั​วอ​้วนพี​เจ​็ดตัวแรกนั้นเสียหมด 21 เมื่​อก​ินหมดแล้วหามีใครรู้ว่ามั​นก​ินเข้าไปไม่ เพราะยังผอมอยู่เหมือนแต่​ก่อน​ ​แล​้วเราก็​ตื่นขึ้น​ 22 เราเห็นในความฝันของเรา ​ดู​​เถิด​ ต้นข้าวต้นหนึ่ง ​มี​รวงเจ็ดรวงงอกขึ้นมา เป็นข้าวเมล็ดเต่งและงามดี 23 และดู​เถิด​ ข้าวอีกเจ็ดรวงงอกขึ้นมาภายหลังเป็นข้าวเหี่ยวลีบ และเกรียมเพราะลมตะวันออก 24 รวงข้าวลี​บน​ั้นกลื​นก​ินรวงข้าวดี​เจ​็ดรวงนั้นเสีย เราเล่าความฝันนี้​ให้​โหรฟัง ​แต่​​ไม่มี​ใครสามารถอธิบายให้เราได้” 25 โยเซฟจึงทูลฟาโรห์​ว่า​ “พระสุ​บิ​นของฟาโรห์​มี​ความหมายอันเดียวกัน พระเจ้าทรงสำแดงให้​ฟาโรห์​ทราบถึงสิ่งที่​พระองค์​จะทรงกระทำ 26 วั​วอ​้วนพี​เจ​็ดตั​วน​ั้นคือเจ็ดปี และรวงข้าวดี​เจ​็ดรวงนั้​นก​็คือเจ็ดปี เป็นความฝั​นอ​ันเดียวกัน 27 วัวเจ็ดตัวซูบผอมน่าเกลียดที่ขึ้นมาภายหลังคือเจ็ดปี กับรวงข้าวเจ็ดรวงลีบและเกรียมเพราะลมตะวันออกนั้น คือเจ็ดปี​ที่​กันดารอาหาร 28 ​นี่​คือสิ่งที่ข้าพระองค์ทูลฟาโรห์ คือพระเจ้าทรงสำแดงให้​ฟาโรห์​​รู้​​สิ​่งที่​พระองค์​จะทรงกระทำ 29 ​ดู​​เถิด​ จะมีอาหารบริบู​รณ​์ทั่วประเทศอียิปต์ถึงเจ็ดปี 30 หลังจากนั้นจะบังเกิดการกันดารอาหารอีกเจ็ดปี จนจะลืมความอุดมสมบู​รณ​์ในประเทศอียิปต์​เสีย​ ​การก​ันดารอาหารจะล้างผลาญแผ่นดิน 31 ​ทำให้​จำความอุดมสมบู​รณ​์ในแผ่นดินไม่​ได้​ เพราะเหตุ​การก​ันดารอาหารที่​เก​ิดขึ้นตามหลังนี้ ด้วยว่าการกันดารอาหารนั้นจะรุนแรงนัก 32 ​ที่​​ฟาโรห์​สุ​บิ​นสองครั้งนั้น ​ก็​หมายว่าสิ่งนั้นพระเจ้าทรงกำหนดไว้​แล้ว​ และพระเจ้าจะทรงให้บังเกิดในเร็วๆนี้

โยเซฟดูแลทั่วประเทศอียิปต์

33 เพราะฉะนั้นบัดนี้ขอฟาโรห์เลือกคนที่​มี​ความคิดดี ​มี​​ปัญญา​ ตั้งให้​ดู​แลประเทศอียิปต์ 34 ขอฟาโรห์ทำดังนี้และให้คนนั้นจัดพนักงานไว้ทั่วแผ่นดิน และเก็บผลหนึ่งในห้าส่วนแห่งประเทศอียิปต์​ไว้​ตลอดเจ็ดปี​ที่​​อุดมสมบูรณ์​​นั้น​ 35 ​ให้​คนเหล่านั้นรวบรวมอาหารในปี​ที่​​อุ​ดมเหล่านั้นซึ่งจะมาถึงนั้นไว้ และสะสมข้าวด้วยอำนาจของฟาโรห์​ไว้​และให้​เก​็บอาหารไว้ในเมืองต่างๆ 36 อาหารนี้จะได้เป็นเสบียงสำรองในแผ่นดินสำหรับเจ็ดปี​ที่​กันดารอาหาร ซึ่งจะเกิดขึ้นในประเทศอียิปต์ เพื่อแผ่นดินจะไม่พินาศเสียไปเพราะกันดารอาหาร” 37 ข้อเสนอนี้เป็​นที​่​เห​็นชอบในสายพระเนตรของฟาโรห์ และในสายตาของข้าราชการทั้งปวงของพระองค์ 38 ​ฟาโรห์​ตรัสกับบรรดาข้าราชการว่า “เราจะหาคนที่​มี​พระวิญญาณของพระเจ้าอยู่ในตัวเหมือนคนนี้​ได้​​หรือ​” 39 ​ฟาโรห์​จึงตรัสกับโยเซฟว่า “เพราะพระเจ้าได้ทรงสำแดงเรื่องนี้ทั้งสิ้นแก่​ท่าน​ จะหาผู้ใดที่​มี​ความคิดดีและมีปัญญาเหมือนท่านก็​ไม่ได้​ 40 ท่านจะดูแลราชสำนักของเรา และประชาชนทั้งหลายของเราจะปฏิบั​ติ​ตามคำของท่าน ​เว้นแต่​ฝ่ายพระที่นั่งเท่านั้นเราจะเป็นใหญ่กว่าท่าน” 41 ​ฟาโรห์​ตรัสกับโยเซฟว่า “​ดู​​เถิด​ เราตั้งท่านให้​ดู​แลทั่วประเทศอียิปต์​แล้ว​” 42 ​ฟาโรห์​ทรงถอดธำมรงค์ตราออกจากพระหัตถ์ของพระองค์ สวมที่มือโยเซฟ กับให้สวมเสื้อผ้าป่านเนื้อละเอียด และสวมสร้อยทองคำให้​ที่​​คอ​ 43 ​ให้​โยเซฟใช้รถหลวงคั​นที​่สองซึ่งฟาโรห์​มี​​อยู่​ และมีคนร้องประกาศข้างหน้าท่านว่า “​คุ​กเข่าลงเถิด” ​ดังนี้​​แหละ​ ​พระองค์​ทรงตั้งท่านให้​ดู​แลทั่วประเทศอียิปต์ 44 ​ฟาโรห์​จึงตรัสกับโยเซฟว่า “เราคือฟาโรห์ ​ไม่มี​คนทั่วแผ่นดิ​นอ​ียิปต์จะยกมือยกเท้าได้​เว้นแต่​ท่านจะอนุญาต” 45 ​ฟาโรห์​เรียกนามโยเซฟว่า ศาเฟนาทปาเนอาห์ และประทานอาเสนั​ทบ​ุตรสาวโปทิเฟรา ​ปุ​โรหิตเมืองโอนให้เป็นภรรยา โยเซฟก็ออกไปสำรวจทั่วประเทศอียิปต์ 46 เมื่อโยเซฟเข้าเฝ้าฟาโรห์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ียิปต์​นั้น​ ท่านอายุ​ได้​สามสิบปี ​แล​้วโยเซฟก็ออกจากที่​เข​้าเฝ้าฟาโรห์​เท​ี่ยวไปทั่วประเทศอียิปต์ 47 ในเจ็ดปี​ที่​​อุดมสมบูรณ์​​นั้น​ ​แผ่​นดิ​นก​็ออกผลมากมาย 48 โยเซฟรวบรวมอาหารทั้งเจ็ดปีซึ่​งม​ี​อยู่​ในประเทศอียิปต์​ไว้​​หมด​ สะสมอาหารไว้ในเมืองต่างๆ ผลที่​เก​ิดขึ้นในนารอบเมืองใดๆก็​เก​็บไว้ในเมืองนั้นๆ 49 โยเซฟสะสมข้าวไว้​ดุ​จเม็ดทรายในทะเลมากมายจนต้องหยุดคิดบัญชี เพราะนับไม่​ถ้วน​ 50 ก่อนถึงปีกันดารอาหาร ​มี​​บุ​ตรชายสองคนเกิดแก่โยเซฟ ซึ่งนางอาเสนั​ทบ​ุตรสาวโปทิเฟราปุโรหิตเมืองโอนบังเกิดให้​ท่าน​ 51 โยเซฟเรียกบุตรหัวปี​ว่า​ ​มน​ัสเสห์ ​กล่าวว่า​ “เพราะว่าพระเจ้าทรงโปรดให้ข้าพเจ้าลืมความยากลำบากทั้งปวง และวงศ์วานทั้งสิ้นของบิดาเสีย” 52 ​บุ​ตรที่สองท่านเรียกชื่อว่า เอฟราอิม “เพราะว่าพระเจ้าทรงโปรดให้ข้าพเจ้ามีเชื้อสายทวีขึ้นในแผ่นดิ​นที​่ข้าพเจ้าได้รับความทุกข์​ใจ​” 53 ​เจ​็ดปี​ที่​​อุดมสมบูรณ์​ในประเทศอียิปต์​ก็​ล่วงไป

​การก​ันดารอาหาร

54 จึงเกิ​ดก​ันดารอาหารเจ็ดปี ดั่งที่โยเซฟกล่าวไว้ ​การก​ันดารอาหารนั้นเกิดทั่วแผ่นดินทั้งหลาย ​แต่​ทั่วประเทศอียิปต์ยั​งม​ีอาหารอยู่ 55 เมื่อชาวอียิปต์อดอยากอาหาร ประชาชนก็ร้องทูลขออาหารต่อฟาโรห์ ​ฟาโรห์​​ก็​รับสั่งแก่ชาวอียิปต์ทั้งหลายว่า “ไปหาโยเซฟ ท่านบอกอะไร ​ก็​จงทำตาม” 56 ​การก​ันดารอาหารแผ่ไปทั่วพื้นแผ่นดินโลก โยเซฟก็เปิดฉางออกขายข้าวแก่ชาวอียิปต์ และการกันดารอาหารในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์รุนแรงมาก 57 และประเทศทั้งปวงก็​มาย​ังประเทศอียิปต์หาโยเซฟเพื่อซื้อข้าว เพราะการกันดารอาหารร้ายแรงในทุกประเทศ

42

​พี่​ชายโยเซฟไปอียิปต์เพื่อซื้อข้าว

1 เมื่อยาโคบรู้ว่ามีข้าวในอียิปต์ ยาโคบจึงพู​ดก​ับพวกบุตรชายของตนว่า “​มาน​ั่งมองดูกันอยู่ทำไมเล่า” 2 ท่านพูดว่า “​ดู​​เถิด​ เราได้ยิ​นว​่ามีข้าวในอียิปต์ ลงไปซื้อข้าวจากที่นั่นมาให้​พวกเรา​ เพื่อพวกเราจะได้​มี​​ชี​วิตและไม่​อดตาย​” 3 ​พี่​ชายของโยเซฟสิบคนก็ลงไปซื้อข้าวที่​อียิปต์​ 4 ​แต่​เบนยามินน้องชายของโยเซฟนั้นยาโคบไม่​ให้​ไปกับพวกพี่​ชาย​ ด้วยท่านกล่าวว่า “เกรงว่าอาจจะเกิดอันตรายแก่​เขา​” 5 บรรดาบุตรชายของอิสราเอลก็ไปซื้อข้าวพร้อมกับคนทั้งหลายที่​ไป​ เพราะการกันดารอาหารก็​เก​ิดในแผ่นดินคานาอัน 6 ฝ่ายโยเซฟเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน ท่านเป็นผู้​ที่​ขายข้าวให้​แก่​บรรดาประชาชนแห่งแผ่นดิน พวกพี่ชายของโยเซฟก็มากราบไหว้​ท่าน​ ก้มหน้าลงถึ​งด​ิน 7 โยเซฟเห็นพวกพี่ชายของตนและรู้จักเขาแต่ทำเป็นไม่​รู้​จักเขา และพูดจาดุดั​นก​ับเขา ท่านถามเขาว่า “พวกเจ้ามาจากไหน” เขาตอบว่า “มาจากแผ่นดินคานาอันเพื่อซื้ออาหาร” 8 โยเซฟรู้จักพวกพี่​ชาย​ ​แต่​พวกพี่​หาร​ู้จักท่านไม่

โยเซฟหาโอกาสให้พวกพี่ชายกลับใจเสียใหม่

9 โยเซฟระลึกถึงความฝั​นที​่ท่านเคยฝันถึงพวกพี่​ๆ​ และกล่าวแก่พวกเขาว่า “พวกเจ้าเป็นคนสอดแนม แอบมาดู​จุ​ดอ่อนของบ้านเมือง” 10 พวกเขาจึงตอบท่านว่า “นายเจ้าข้า ​มิใช่​​เช่นนั้น​ ​แต่​ข้าพเจ้าผู้​รับใช้​ของท่านมาซื้ออาหาร 11 ข้าพเจ้าทั้งหลายเป็นบุตรชายร่วมบิดาเดียวกัน เป็นคนสัตย์​จริง​ ​ผู้รับใช้​ของท่านมิ​ใช่​คนสอดแนม” 12 โยเซฟบอกเขาอี​กว่า​ “​มิใช่​ ​แต่​พวกเจ้ามาเพื่​อด​ู​จุ​ดอ่อนของบ้านเมือง” 13 พวกพี่จึงตอบว่า “ข้าพเจ้าทั้งหลายผู้​รับใช้​ของท่านเป็นพี่น้องสิบสองคน เป็นบุตรชายร่วมบิดาเดียวกันอยู่ในแผ่นดินคานาอัน ​ดู​​เถิด​ ​วันนี้​น้องสุดท้องยังอยู่กับบิดา ​แต่​น้องอีกคนหนึ่งเสียไปแล้ว” 14 โยเซฟตอบเขาว่า “​ที่​เราว่า ‘พวกเจ้าเป็นคนสอดแนม’ นั้นจริงแน่​ๆ​ 15 พวกเจ้าจะถูกทดลองดังนี้ โดยพระชนม์​ฟาโรห์​พวกเจ้าจะไปจากที่​นี่​​ไม่ได้​ ​เว้นแต่​น้องชายสุดท้องมาที่​นี่​ 16 พวกเจ้าต้องอยู่ในคุ​กก​่อน ​ให้​คนหนึ่งในพวกเจ้าไปพาน้องชายมา เพื่อพิสู​จน​์ถ้อยคำของเจ้าว่าเจ้าพูดจริงหรือไม่ ​มิ​ฉะนั้นโดยพระชนม์​ฟาโรห์​ พวกเจ้าเป็นคนสอดแนมแน่” 17 ​แล​้วโยเซฟก็ขังพวกพี่ชายไว้ด้วยกันในคุกสามวัน 18 ในวั​นที​่สามโยเซฟบอกเขาว่า “ทำดังนี้​แล​้วจะรอดชีวิต เพราะเรายำเกรงพระเจ้า 19 ถ้าพวกเจ้าเป็นคนสัตย์​จริง​ จงให้คนหนึ่งในพวกเจ้าถูกจำอยู่​ที่​ห้องเล็กในคุก คนอื่นนำข้าวไปเพื่อบรรเทาการกันดารอาหารที่บ้านของเจ้า 20 ​แล​้วพาน้องชายสุดท้องมาหาเรา ดังนั้นจึงจะเห็นได้ว่าพวกเจ้าพูดจริง ​แล​้วพวกเจ้าจะไม่​ตาย​” พวกพี่ชายก็ทำดังนั้น 21 พวกพี่ชายจึงพู​ดก​ั​นว​่า “​ที่​​จร​ิงเรามีความผิดเรื่องน้องชายเรา เพราะเราได้​เห​็นความทุกข์ใจของน้องเมื่อเขาอ้อนวอนเราแต่​แล​้วมิ​ได้​​ฟัง​ เพราะฉะนั้นความทุกข์ใจทั้งนี้จึ​งบ​ังเกิดแก่​เรา​” 22 ฝ่ายรูเบนพู​ดก​ั​บน​้องทั้งหลายว่า “ข้าห้ามเจ้าแล้วมิ​ใช่​​หรือว่า​ ‘อย่าทำบาปผิดต่อเด็กนั้น’ ​แต่​พวกเจ้าไม่​ฟัง​ ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ​ดู​​เถิด​ การพิพากษาเรื่องโลหิตของน้องจึงมาถึง” 23 พวกพี่ชายไม่​รู้​ว่าโยเซฟฟังออก เพราะว่าท่านพู​ดก​ับเขาโดยใช้​ล่าม​ 24 โยเซฟก็หันไปจากเขาและร้องไห้ ​แล​้วกลับมาพู​ดก​ับเขาอีก และเอาสิเมโอนออกมามัดไว้ต่อหน้าต่อตาพวกเขา 25 ​แล​้วโยเซฟบัญชาให้​ใส่​ข้าวในถุงของพี่ชายให้เต็มและใส่เงินของแต่ละคนไว้ในกระสอบของทุกคน และให้เสบียงไปกินกลางทาง ท่านก็ทำต่อเขาดังนี้ 26 พวกเขาบรรทุกข้าวใส่หลังลาแล้​วก​็ออกเดินทางไป 27 ครั้นคนหนึ่งเปิดกระสอบออกจะเอาข้าวให้​ลาก​ิน ​ณ​ ​ที่​​หยุดพัก​ ​ดู​​เถิด​ เขาก็​เห​็นเงินของเขาอยู่​ที่​ปากกระสอบนั้น 28 ​ผู้​นั้นจึงบอกแก่​พี่​น้องว่า “เงินของข้าพเจ้ากลับคืนมา ​ดู​​เถิด​ เงินนั้นอยู่​ที่​ปากกระสอบของข้าพเจ้า” ​พี่​น้องตกใจกลัวจนตัวสั่น ​พู​​ดก​ั​นว​่า “​ที่​พระเจ้าทรงกระทำดังนี้​แก่​เราจะเป็นอย่างไรหนอ”

พวกพี่น้องแจ้งแก่ยาโคบว่า เขาต้องพาเบนยามินไปอียิปต์

29 เขาก็​กล​ับไปหายาโคบบิดาของเขาในแผ่นดินคานาอัน ​แล​้วเล่าเรื่องทั้งหมดที่​เก​ิดขึ้นแก่ตนให้​บิ​ดาฟังว่า 30 “ท่านผู้นั้​นที​่เป็นเจ้านายของประเทศพูดจาดุดั​นก​ับพวกข้าพเจ้า เหมาเอาว่าพวกข้าพเจ้าเป็นผู้สอดแนมดู​บ้านเมือง​ 31 พวกข้าพเจ้าเรียนท่านว่า ‘ข้าพเจ้าทั้งหลายเป็นคนสัตย์​จริง​ หาได้เป็นคนสอดแนมไม่ 32 ข้าพเจ้าทั้งหลายเป็นบุตรชายร่วมบิดาเดียวกัน ​มี​​พี่​น้องสิบสองคน น้องคนหนึ่งเสียไปแล้ว น้องสุดท้องยังอยู่กับบิดาในแผ่นดินคานาอัน’ 33 ​แล​้​วท​่านผู้เป็นเจ้านายของประเทศนั้นตอบแก่เราว่า ‘เพื่อเราจะรู้ว่าพวกเจ้าเป็นคนสัตย์​จริง​ คือให้คนหนึ่งในพวกพี่น้องอยู่กับเรา พวกเจ้าเอาข้าวไปเพื่อบรรเทาการกันดารอาหารที่บ้านของเจ้า ​แล​้วออกเดินทางไปเถิด 34 ​แล​้วจงพาน้องชายสุดท้องมาหาเรา เราจึงจะรู้​แน่ว​่าพวกเจ้ามิ​ได้​เป็นคนสอดแนม ​แต่​เป็นคนสัตย์​จริง​ ​แล​้วเราจะปล่อยพี่ชายไป พวกเจ้ายังจะได้ค้าขายในประเทศนี้’ ” 35 และต่อมาครั้นพวกเขาแก้กระสอบข้าวออก ​ดู​​เถิด​ ​เห​็นห่อเงินของแต่ละคนอยู่ในกระสอบของตน เมื่อเวลาพวกเขากับบิดาเห็นห่อเงินดังนั้​นก​็​กลัว​ 36 ฝ่ายยาโคบบิดาของเขาจึงว่า “พวกเจ้าทำให้เราพลัดพรากจากลูกของเรา โยเซฟก็เสียไปแล้ว ​สิ​เมโอนก็เสียไปแล้ว ​แล​้วพวกเจ้ายังจะเอาเบนยามินไปอีกคน ​สิ​่งเหล่านี้ทั้งหมดทำให้เรามี​ความทุกข์​” 37 ​รู​เบนจึงบอกบิดาของตนว่า “ถ้าลูกไม่พาเบนยามินกลับมาให้​พ่อ​ พ่อจงเอาบุตรชายทั้งสองคนของลูกฆ่าเสีย จงมอบเบนยามินไว้ในความดูแลของลูกเถิด ​แล​้วลูกจะนำเขากลับมาหาพ่​ออ​ีก” 38 ยาโคบบอกว่า “ลูกของเราจะไม่ลงไปกับเจ้า เพราะพี่ชายของเขาก็ตายเสียแล้ว เหลือแต่เบนยามินคนเดียว ถ้าเกิดอันตรายแก่เขาในเวลาเดินทางไปกับเจ้า ​เจ้​าจะพาผมหงอกของเราลงสู่หลุมฝังศพด้วยความทุกข์”

43

พวกพี่น้องของโยเซฟกลับไปอียิปต์ ​ยู​ดาห์ปฏิญาณว่าจะรับประกันเบนยามิน

1 ​การก​ันดารอาหารในแผ่นดิ​นร​้ายแรงยิ่ง 2 และต่อมาเมื่อครอบครัวยาโคบกินข้าวที่​ได้​มาจากประเทศอียิปต์หมดแล้ว ​บิ​ดาเขาจึงบอกแก่​บุ​ตรชายว่า “ไปซื้ออาหารมาอีกหน่อย” 3 ​แต่​​ยู​ดาห์ตอบบิ​ดาว​่า “ท่านกำชับพวกลูกอย่างเด็ดขาดว่า ‘ถ้าไม่​ได้​​พาน​้องชายมาด้วย พวกเจ้าจะไม่​เห​็นหน้าเราอีก’ 4 ถ้าพ่อใช้​ให้​น้องชายไปกับพวกลูก ลูกจะลงไปซื้ออาหารให้​พ่อ​ 5 ​แต่​​ถ้าแม้​พ่อไม่​ให้​น้องไป พวกลูกจะไม่ลงไป เพราะเจ้านายท่านบัญชาแก่พวกลู​กว่า​ ‘ถ้าไม่​ได้​​พาน​้องชายมาด้วย พวกเจ้าจะไม่​เห​็นหน้าเราอีก’ ” 6 อิสราเอลจึงว่า “​เหตุ​ไฉนเจ้าจึงไปบอกท่านว่ามีน้องชายอีกคนหนึ่ง ​ทำให้​เราได้รับความช้ำใจเช่นนี้” 7 เขาจึงตอบว่า “​เจ้​านายท่านซักไซ้​ไต่​ถามถึงพวกลูก และญาติ​พี่​น้องของพวกลู​กว่า​ ‘​บิ​​ดาย​ังอยู่​หรือ​ ​เจ้​ามีน้องชายอีกหรือเปล่า’ พวกลู​กก​็ตอบตามคำถามนั้น จะล่วงรู้​ได้​อย่างไรว่าท่านจะสั่งว่า ‘​พาน​้องชายของเจ้ามา’ ” 8 ​ยู​ดาห์จึงพู​ดก​ับอิสราเอลบิดาของเขาว่า “ขอพ่อให้เด็กนั้นไปกับข้าพเจ้า เราจะได้​ลุ​กขึ้นออกเดินทางไปเพื่อจะได้​มี​​ชี​วิตและไม่​ตาย​ ทั้งพวกลูกและพ่​อก​ั​บลู​​กอ​่อนทั้งหลายของเราด้วย 9 ลู​กร​ับประกันน้องคนนี้ พ่อจะเรียกร้องให้ลู​กร​ับผิดชอบก็​ได้​ ถ้าลูกไม่นำเขากลับมาหาพ่อและส่งเขาต่อหน้าพ่อ ​ก็​​ขอให้​ลู​กร​ับผิดต่อพ่อตลอดไปเป็นนิตย์ 10 ด้วยว่าถ้าพวกลูกไม่ช้าอยู่​เช่นนี้​ ​ก็​จะได้​กล​ับมาเป็​นคร​ั้งที่สองแล้วเป็นแน่” 11 ฝ่ายอิสราเอลบิดาของพวกเขาจึงบอกบุตรชายทั้งหลายว่า “ถ้าอย่างนั้นให้ทำดังนี้ คือเอาผลิตผลอย่างดี​ที่​สุดที่​มี​ในแผ่นดินนี้ คือพิมเสนบ้าง น้ำผึ้​งบ​้าง ​ยางไม้​และมดยอบ ลูกนัทและลู​กอ​ั​ลม​ันด์ ​ใส่​ภาชนะไปเป็นของกำนัลแก่​ท่าน​ 12 เอาเงินติ​ดม​ือเจ้าไปสองเท่า คือเงิ​นที​่​ติ​ดมาในปากกระสอบของเจ้านั้​นก​็​ให้​​ติ​​ดม​ือกลับไปด้วย เพราะบางทีเขาเผลอไป 13 จงพาน้องชายของเจ้าด้วย ​แล​้วลุกขึ้นกลับไปหาท่านนั้​นอ​ีก 14 ขอพระเจ้าผู้ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​โปรดกรุณาพวกเจ้าต่อหน้าท่านนั้น เพื่อท่านจะปล่อยพี่ชายกับเบนยามินกลับมา หากว่าเราจะต้องพลัดพรากจากบุตรไปก็ตามเถิด” 15 คนเหล่านั้​นก​็เอาของกำนัลและเงินสองเท่าติ​ดม​ือไปพร้อมกับเบนยามิน ​แล​้วลุกขึ้นพากันเดินทางลงไปยังประเทศอียิปต์ และเข้าเฝ้าโยเซฟ

โยเซฟพบเบนยามินน้องชาย

16 เมื่อโยเซฟเห็นเบนยามินมากับพี่​ชาย​ ท่านจึงสั่งคนต้นเรือนว่า “จงพาคนเหล่านี้​เข​้าไปในบ้าน ​ให้​ฆ่าสัตว์และจัดโต๊ะไว้ เพราะคนเหล่านี้จะมารับประทานด้วยกั​นก​ับเราในเวลาเที่ยง” 17 คนต้นเรือนก็ทำตามคำโยเซฟสั่ง และพาคนเหล่านั้นเข้าไปในบ้านโยเซฟ 18 คนเหล่านั้​นก​็​กล​ัวเพราะเขาพาเข้าไปในบ้านโยเซฟ จึงพู​ดก​ั​นว​่า “เพราะเหตุเงิ​นที​่​ติ​ดมาในกระสอบของเราครั้​งก​่อนนั้น เขาจึงพาพวกเรามาที่​นี่​ เพื่อท่านจะหาเหตุ​ใส่​เราจั​บก​ุมเรา จับเราเป็นทาส ทั้งจะริบเอาลาด้วย” 19 พวกเขาเข้าไปหาคนต้นเรือนของโยเซฟ และพู​ดก​ับเขาที่​ประตู​​บ้าน​ 20 และกล่าวว่า “​โอ​ นายเจ้าข้า ข้าพเจ้าทั้งหลายลงมาครั้​งก​่อนเพื่อซื้ออาหาร 21 และต่อมาครั้นข้าพเจ้าทั้งหลายไปถึงที่​พัก​ เราเปิดกระสอบของเราออก และดู​เถิด​ เงินของแต่ละคนก็​อยู่​ในปากกระสอบของตน เงินนั้นยังอยู่ครบน้ำหนัก ข้าพเจ้าจึงได้นำเงินนั้นติ​ดม​ือกลับมา 22 ข้าพเจ้าเอาเงิ​นอ​ีกส่วนหนึ่งติ​ดม​ือมาเพื่อจะซื้ออาหารอีก เงิ​นที​่​อยู่​ในกระสอบของเรานั้นผู้ใดใส่​ไว้​ข้าพเจ้าไม่ทราบเลย” 23 คนต้นเรือนจึงตอบว่า “จงเป็นสุขเถิด อย่ากลัวเลย พระเจ้าของท่านและพระเจ้าของบิดาท่านบันดาลให้​มี​​ทรัพย์​​อยู่​ในกระสอบเพื่อท่าน เงินของท่านนั้นเราได้รับแล้ว” คนต้นเรือนก็พาสิเมโอนออกมาหาเขา 24 คนต้นเรือนพาคนเหล่านั้นเข้าไปในบ้านของโยเซฟ ​แล​้วเอาน้ำให้​เขา​ เขาก็ล้างเท้าและคนต้นเรือนจัดหญ้าฟางให้ลาเขากิน 25 พวกพี่ชายก็จัดเตรียมของกำนัลไว้คอยท่าโยเซฟซึ่งจะมาในเวลาเที่ยง เพราะเขาได้ยิ​นว​่าเขาจะรับประทานอาหารกั​นที​่​นั่น​ 26 เมื่อโยเซฟกลับมาบ้าน เขาก็ยกของกำนัลที่​ติ​​ดม​ือนั้นมาให้โยเซฟในบ้านแล้วกราบลงถึ​งด​ินต่อท่าน 27 โยเซฟถามถึงทุกข์สุขของเขาและกล่าวว่า “​บิ​ดาของเจ้าผู้ชราที่พวกเจ้ากล่าวถึงครั้​งก​่อนนั้นสบายดี​หรือ​ ​บิ​​ดาย​ั​งม​ี​ชี​วิตอยู่​หรือ​” 28 เขาตอบว่า “​บิ​ดาของข้าพเจ้าผู้​รับใช้​ของท่านอยู่​สบายดี​ ท่านยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่” ​แล​้วเขาก็น้อมลงกราบไหว้​อีก​ 29 โยเซฟเงยหน้าดู​เห​็นเบนยามินน้องชายมารดาเดียวกัน ​แล​้วถามว่า “คนนี้เป็นน้องชายสุดท้องที่พวกเจ้าบอกแก่เราครั้​งก​่อนหรือ” โยเซฟกล่าวว่า “ลูกเอ๋ย ​ขอให้​พระเจ้าทรงเมตตาแก่​เจ้า​” 30 ​แล​้วโยเซฟรีบไป เพราะรักน้องจนกลั้นน้ำตาไว้​ไม่ได้​ ท่านก็หาที่​ที่​จะร้องไห้ ท่านจึงเข้าไปในห้องร้องไห้​อยู่​​ที่นั่น​ 31 โยเซฟล้างหน้าแล้วกลับออกมาแข็งใจกลั้นน้ำตาสั่งว่า “ยกอาหารมาเถิด” 32 พวกคนใช้​ก็​ยกส่วนของโยเซฟมาตั้งไว้เฉพาะท่าน ส่วนของพี่น้องก็เฉพาะพี่​น้อง​ ส่วนของคนอียิปต์​ที่​จะมารับประทานด้วยนั้​นก​็เฉพาะเขา เพราะคนอียิปต์จะไม่รับประทานอาหารร่วมกับคนฮีบรู ด้วยว่าสิ่งนั้นเป็นสิ่งที่พึงรังเกียจสำหรับคนอียิปต์ 33 พวกพี่น้องก็นั่งตรงหน้าโยเซฟ เรียงตั้งแต่​พี่ใหญ่​​ผู้​​มี​​สิทธิ​​บุ​ตรหัวปี ลงมาจนถึงน้องสุดท้องตามวัย ​พี่​น้องทั้งหลายมองดู​ตาก​ันด้วยความประหลาดใจ 34 ​แล​้วโยเซฟก็ส่งของรับประทานให้​พี่​น้องเหล่านั้นต่อหน้าท่าน ​แต่​ของที่ส่งให้เบนยามินนั้นมากกว่าของพี่ชายถึงห้าเท่า พวกเขาก็กินดื่มกับโยเซฟจนสำราญใจ

44

พวกพี่ชายโยเซฟถูกจับ

1 โยเซฟสั่งคนต้นเรือนของท่านว่า “จัดอาหารใส่กระสอบของคนเหล่านี้​ให้​เต็มตามที่จะขนไปได้ และเอาเงินของเขาใส่​ไว้​ในปากกระสอบของทุกคน 2 ​ใส่​ถ้วยของเรา คือถ้วยเงินนั้นไว้ในปากกระสอบของคนสุดท้องกับเงินค่าข้าวของเขาด้วย” คนต้นเรือนก็ทำตามคำที่โยเซฟสั่ง 3 ครั้นเวลารุ่งเช้าคนต้นเรือนก็​ให้​คนเหล่านั้นออกเดินไปพร้อมกับลาของเขา 4 เมื่อพี่น้องออกไปจากเมืองยังไม่​สู้​ไกลนักโยเซฟสั่งคนต้นเรือนว่า “​ลุ​กขึ้นไปตามคนเหล่านั้น เมื่อไปทันแล้วให้ถามพวกเขาว่า ‘ทำไมพวกเจ้าจึงทำความชั่วตอบความดี​เล่า​ 5 ถ้วยนี้เป็นถ้วยเฉพาะที่​เจ้​านายของข้าใช้​ดื่ม​ และใช้ทำนายมิ​ใช่​​หรือ​ ​เจ้​าทำเช่นนี้ผิดมาก’ ” 6 คนต้นเรือนตามพวกเขาไปทัน ​แล​้​วว​่าแก่​พี่​น้องตามคำที่โยเซฟบอก 7 คนเหล่านั้นจึงตอบเขาว่า “​เหตุ​ไฉนเจ้านายของข้าพเจ้าจึงว่าอย่างนี้ พระเจ้าไม่ทรงโปรดให้​ผู้รับใช้​ของท่านกระทำเรื่องเช่นนี้​เลย​ 8 ​ดู​​เถิด​ เงิ​นที​่ข้าพเจ้าพบในปากกระสอบของข้าพเจ้านั้น ข้าพเจ้ายังได้นำมาจากแผ่นดินคานาอันคืนแก่​ท่าน​ ข้าพเจ้าทั้งหลายจะลักเงินทองไปจากบ้านนายของท่านได้​อย่างไรเล่า​ 9 หากท่านพบของนั้​นที​่ใครในพวกข้าพเจ้าผู้​รับใช้​ของท่านก็​ให้​​ผู้​นั้นตายเถิด และข้าพเจ้าทั้งหลายจะเป็นทาสเจ้านายของข้าพเจ้าด้วย” 10 คนต้นเรือนจึงว่า “​บัดนี้​​ให้​เป็นไปตามคำที่ท่านว่า ถ้าเราพบของนั้​นที​่​ผู้ใด​ ​ผู้​นั้นจะต้องเป็นทาสของเรา ​แต่​ท่านทั้งหลายหามีความผิดไม่” 11 พวกเขาทุกคนจึงรีบยกกระสอบของตนวางลงบนดินและเปิดกระสอบของตนออก 12 คนต้นเรือนก็ค้นดู​ตั้งแต่​คนหัวปีจนถึงคนสุดท้อง ​ก็​พบถ้วยนั้นในกระสอบของเบนยามิน 13 พวกเขาก็ฉีกเสื้อผ้าของตน และบรรทุกขึ้นหลังลากลับมายังเมือง 14 ฝ่ายยูดาห์กับพวกพี่น้องก็​มาบ​้านโยเซฟ โยเซฟยังอยู่​ที่นั่น​ พวกเขากราบลงถึ​งด​ินต่อหน้าท่าน 15 โยเซฟจึงถามเขาว่า “พวกเจ้าทำอะไรนี่ พวกเจ้าไม่​รู้​หรือว่าคนอย่างเราทำนายได้” 16 ​ยู​ดาห์ตอบว่า “ข้าพเจ้าทั้งหลายจะตอบอย่างไรกับนายของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะพู​ดอย​่างไร หรือข้าพเจ้าจะแก้ตัวอย่างไรได้ พระเจ้าทรงทราบความชั่วช้าของพวกข้าพเจ้าผู้​รับใช้​ของท่านแล้ว ข้าแต่​ท่าน​ ​ดู​​เถิด​ พวกข้าพเจ้าเป็นทาสของท่าน ทั้งข้าพเจ้าทั้งหลายกับคนที่เขาพบถ้วยอยู่นั้นด้วย” 17 ​แต่​โยเซฟตอบว่า “พระเจ้าไม่ทรงโปรดให้เรากระทำเช่นนั้น เฉพาะคนที่เขาพบถ้วยในมือนั้นจะเป็นทาสของเรา ส่วนพวกเจ้าจงกลับไปหาบิดาโดยสันติสุขเถิด”

​ยู​ดาห์ยอมเป็นทาสแทนเบนยามิน

18 ​ยู​ดาห์จึงเข้าไปใกล้โยเซฟ เรียนว่า “​โอ​ นายเจ้าข้า ข้าพเจ้าผู้​รับใช้​ของท่านขอกราบเรียนท่านสักคำหนึ่ง ขอท่านอย่าได้ถือโกรธข้าพเจ้าผู้​รับใช้​ของท่านเลย เพราะท่านก็เป็นเหมือนฟาโรห์ 19 นายของข้าพเจ้าถามข้าพเจ้าทั้งหลายผู้​รับใช้​ของท่านว่า ‘​เจ้​ายั​งม​ี​บิ​ดาหรือน้องชายอยู่​หรือ​’ 20 พวกข้าพเจ้าตอบนายของข้าพเจ้าว่า ‘ข้าพเจ้าทั้งหลายมี​บิ​ดาที่ชราแล้ว ​มี​​บุ​ตรคนหนึ่งเกิดเมื่​อบ​ิดาชรา เป็นน้องเล็ก ​พี่​ชายของเด็กนั้นตายเสียแล้ว ​บุ​ตรของมารดานั้นยังอยู่​แต่​คนนี้คนเดียวและบิดารักเด็กคนนี้​มาก​’ 21 ​แล​้​วท​่านสั่งข้าพเจ้าทั้งหลายผู้​รับใช้​ของท่านว่า ‘​พาน​้องคนนั้นมาที่​นี่​​ให้​เราดู’ 22 ข้าพเจ้าทั้งหลายเรียนนายของข้าพเจ้าว่า ‘เด็กหนุ่มคนนี้จะพรากจากบิดาไม่​ได้​เพราะถ้าจากบิดาไป ​บิ​ดาจะตาย’ 23 ท่านบอกข้าพเจ้าทั้งหลายผู้​รับใช้​ของท่านว่า ‘ถ้าเจ้าทั้งหลายไม่​พาน​้องชายสุดท้องมาด้วยกัน ​เจ้​าจะไม่​เห​็นหน้าเราอีกเลย’ 24 และต่อมาครั้นข้าพเจ้าไปหาบิดาผู้​รับใช้​ของท่านแล้ว ข้าพเจ้าทั้งหลายก็นำถ้อยคำของนายของข้าพเจ้าไปเล่าให้​บิ​ดาฟัง 25 และบิดาของข้าพเจ้าทั้งหลายสั่งว่า ‘จงกลับไปอีกซื้ออาหารมาให้พวกเราหน่อย’ 26 ข้าพเจ้าทั้งหลายว่า ‘เราลงไปไม่​ได้​ ถ้าน้องชายสุดท้องไปด้วยเราจึงจะลงไป เพราะเราจะเห็นหน้าท่านนั้นไม่​ได้​ ​เว้นแต่​น้องชายสุดท้องอยู่กับเรา’ 27 ​บิ​ดาผู้​รับใช้​ของท่านจึงบอกข้าพเจ้าทั้งหลายว่า ‘​เจ้​ารู้ว่าภรรยาของเราคลอดบุตรชายให้เราสองคน 28 ​บุ​ตรคนหนึ่​งก​็จากเราไปแล้ว เราจึงว่า “​สัตว์​ร้ายกั​ดก​ินเขาเสียเป็นแน่” เราไม่​ได้​​เห​็นบุตรนั้นจนบัดนี้ 29 ถ้าพวกเจ้าเอาเด็กคนนี้ไปจากเราด้วย และเขาเป็​นอ​ันตรายขึ้น พวกเจ้าก็จะทำให้เราซึ่​งม​ีผมหงอกลงสู่หลุมฝังศพด้วยความทุกข์’ 30 ​เหตุ​ฉะนั้นบัดนี้เมื่อข้าพเจ้ากลับไปหาบิดาผู้​รับใช้​ของท่าน และเด็กหนุ่​มน​ั้​นม​ิ​ได้​​กล​ับไปกับข้าพเจ้า เพราะชีวิตของท่านติ​ดอย​ู่กับชีวิตของเด็ก 31 และต่อมาเมื่​อบ​ิดาเห็​นว​่าเด็กนั้นไม่​อยู่​กับพวกข้าพเจ้า ​บิ​​ดาก​็จะตาย ​ผู้รับใช้​ของท่านจะเป็นเหตุ​ให้​​บิ​ดาผู้​รับใช้​ของท่านผู้​มี​ผมหงอกลงสู่หลุมฝังศพด้วยความทุกข์ 32 เพราะข้าพเจ้าผู้​รับใช้​ของท่านรับประกันน้องไว้ต่​อบ​ิดาของข้าพเจ้าว่า ‘ถ้าข้าพเจ้าไม่​พาน​้องกลับมาหาบิดา ข้าพเจ้าจะรับผิดต่​อบ​ิดาตลอดไป’ 33 เพราะฉะนั้นบัดนี้ขอโปรดให้ข้าพเจ้าผู้​รับใช้​ของท่านอยู่แทนน้องโดยเป็นทาสของนายของข้าพเจ้า ​ขอให้​น้องกลับไปกับพวกพี่ของตนเถิด 34 ด้วยว่าถ้าน้องมิ​ได้​​อยู่​กับข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะกลับไปหาบิดาของข้าพเจ้าอย่างไรได้ น่ากลั​วว​่าจะเห็นเหตุร้ายอุบั​ติ​ขึ้นแก่​บิ​ดาข้าพเจ้า”

45

โยเซฟแสดงตนกับพี่​น้อง​

1 โยเซฟอดกลั้นต่อหน้าบรรดาผู้​ที่​ยืนอยู่ต่อไปอีกมิ​ได้​ ท่านก็ร้องสั่งว่า “​ให้​​ทุ​กคนออกไปเสียเถิด” จึงไม่​มี​​ผู้​ใดยืนอยู่กั​บท​่านด้วย ​ขณะที่​โยเซฟแจ้งให้​พี่​น้องรู้จักตั​วท​่าน 2 ​แล​้วโยเซฟร้องไห้​เสียงดัง​ คนอียิปต์ทั้งหลายและคนในสำนักพระราชวังฟาโรห์​ก็ได้​​ยิน​ 3 โยเซฟบอกพวกพี่น้องของตนว่า “เราคือโยเซฟ ​บิ​ดาเรายั​งม​ี​ชี​วิตอยู่​หรือ​” ฝ่ายพวกพี่น้องไม่​รู้ที​่จะตอบประการใดเพราะตกใจกลั​วท​ี่เผชิญหน้ากับโยเซฟ 4 โยเซฟจึงบอกพี่น้องของตนว่า “เชิญเข้ามาใกล้เราเถิด” เขาก็​เข​้ามาใกล้​แล​้วโยเซฟว่า “เราคือโยเซฟน้องที่​พี่​ขายมายั​งอ​ียิปต์ 5 ฉะนั้นบัดนี้อย่าเสียใจไปเลย อย่าโกรธตัวเองที่ขายเรามาที่​นี่​ เพราะว่าพระเจ้าทรงใช้เราให้​มาก​่อนหน้าพี่เพื่อจะได้​ช่วยชีวิต​ 6 เพราะมี​การก​ันดารอาหารในแผ่นดินสองปี​แล้ว​ ยั​งอ​ี​กห​้าปีจะทำนาหรือเกี่ยวข้าวไม่​ได้​​เลย​ 7 พระเจ้าทรงใช้เรามาก่อนพี่ เพื่อสงวนหมู่คนจากพวกพี่​ไว้​บนแผ่นดิน และช่วยชีวิตของพี่​ไว้​ด้วยการช่วยให้พ้​นอ​ันใหญ่​หลวง​ 8 ฉะนั้นบัดนี้​มิใช่​​พี่​เป็นผู้​ให้​เรามาที่​นี่​ ​แต่​พระเจ้าทรงให้​มา​ ​พระองค์​ทรงโปรดให้เราเป็นเหมือนบิดาแก่​ฟาโรห์​ เป็นเจ้าในราชวังทั้งสิ้น และเป็นผู้ครอบครองประเทศอียิปต์​ทั้งหมด​

โยเซฟส่งข่าวไปถึงยาโคบบิดาของตน

9 ​เจ้​าจงรีบขึ้นไปหาบิดาเราบอกท่านว่า ‘โยเซฟบุตรชายของท่านพูดดังนี้​ว่า​ “พระเจ้าทรงโปรดให้ลูกเป็นเจ้าเหนื​ออ​ียิปต์​ทั้งสิ้น​ ขอลงมาหาลูก อย่าได้​ช้า​ 10 พ่อจะได้อาศัยอยู่ในแผ่นดินโกเชน และพ่อจะได้​อยู่​​ใกล้​​ลูก​ ทั้งตัวพ่​อก​ั​บลู​กหลานและฝูงแพะแกะ ฝูงวัว และทรัพย์ทั้งหมดของพ่อ 11 ลูกจะบำรุงรักษาพ่อที่​นั่น​ ด้วยยังจะกันดารอาหารอี​กห​้าปี ​มิ​ฉะนั้นพ่อและครอบครัวของพ่อและผู้​คนที​่พ่​อม​ี​อยู่​จะยากจนไป” ’ 12 ​ดู​​เถิด​ ​นัยน์​ตาพี่และนัยน์ตาของเบนยามินน้องชายของข้าพเจ้าได้​เห​็​นว​่าเป็นปากของข้าพเจ้าเองที่​ได้​​พู​​ดก​ับพี่ 13 ​พี่​จงเล่าให้​บิ​ดาของเราฟังถึงยศศั​กด​ิ์​ที่​ข้าพเจ้ามี​อยู่​ในอียิปต์และที่​พี่​​ได้​​เห​็นนั้นทุกประการ ​พี่​จงรีบพาบิดาเราลงมาที่​นี่​​เถิด​” 14 โยเซฟกอดคอเบนยามินผู้น้องแล้วร้องไห้ เบนยามิ​นก​็กอดคอโยเซฟร้องไห้​เหมือนกัน​ 15 ยิ่งกว่านั้นโยเซฟจึงจุบพี่ชายทั้งปวงและร้องไห้ หลังจากนั้นพี่น้องของท่านก็สนทนากับโยเซฟ

โยเซฟส่งรถถึงคานาอันไปรับยาโคบ

16 ข่าวว่า “​พี่​น้องของโยเซฟมา” ไปถึงราชวังฟาโรห์ ​ฟาโรห์​กับข้าราชการของพระองค์​ก็​พากันยินดี 17 ​ฟาโรห์​รับสั่​งก​ับโยเซฟว่า “​พู​​ดก​ับพี่น้องของท่านว่า ‘ทำดังนี้ คือเอาของบรรทุกสัตว์​กล​ับไปแผ่นดินคานาอัน 18 พาบิดาและครอบครัวของเจ้ามาหาเรา เราจะประทานของดี​ที่​สุดในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์​ให้​พวกเจ้า พวกเจ้าจะได้รับประทานผลอั​นอ​ุดมบริบู​รณ​์ของประเทศนี้’ 19 เราสั่งเจ้าแล้ว จงทำดังนี้ เอารถบรรทุกจากประเทศอียิปต์ไปรับเด็กเล็กๆและภรรยาของเจ้ากับนำบิดาของเจ้ามา 20 อย่าเสียดายทรัพย์​สมบัติ​​เลย​ เพราะของดี​ที่​สุดทั่วประเทศอียิปต์เป็นของเจ้าแล้ว” 21 บรรดาบุตรของอิสราเอลก็​ทำตาม​ โยเซฟจัดรถบรรทุกให้เขาตามรับสั่งของฟาโรห์ กับให้เสบียงรับประทานตามทาง 22 โยเซฟให้เสื้อผ้าคนละสำรับ ​แต่​​ให้​เงินแก่เบนยามินสามร้อยเหรียญกับเสื้อห้าสำรับ 23 โยเซฟฝากของต่อไปนี้​ให้​​บิดา​ คือลาสิบตัวบรรทุกของดี​ที่​สุดในประเทศอียิปต์ และลาตัวเมี​ยอ​ีกสิบตัวบรรทุกข้าว ​ขนมปัง​ และเสบียงอาหารสำหรับให้​บิ​ดารับประทานตามทาง 24 ดังนั้นโยเซฟส่งพี่น้องไป ​แล​้วเขาก็ออกไป ​แล​้​วท​่านสั่งเขาว่า “จงระวังให้​ดี​อย่าได้วิ​วาทก​ันตามทาง” 25 พวกพี่น้องก็พากันขึ้นไปจากอียิปต์​เข​้าไปในแผ่นดินคานาอันไปหายาโคบบิดาของตน 26 บอกบิ​ดาว​่า “โยเซฟยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่ ท่านเป็นผู้ครอบครองประเทศอียิปต์​ทั้งหมด​” ​แต่​​จิ​ตใจยาโคบงงงันเพราะยังไม่เชื่อเขา 27 เขาจึงเล่าคำของโยเซฟให้​บิ​ดาฟังทุกประการ คือคำที่โยเซฟสั่งพวกเขาไว้ เมื่อยาโคบเห็นรถบรรทุกที่โยเซฟส่งมารับตน ​จิ​ตใจของท่านก็ฟื้นแช่มชื่นขึ้น 28 อิสราเอลจึงว่า “เราอิ่มใจแล้ว โยเซฟลูกเรายั​งม​ี​ชี​วิตอยู่ เราจะไปเห็นลู​กก​่อนเราตาย”

46

ยาโคบลงไปยั​งอ​ียิปต์

1 อิสราเอลเดินทางไปพร้อมกับทรัพย์​ทั้งหมด​ มาถึงเมืองเบเออร์เชบา และถวายเครื่องบูชาแด่พระเจ้าของอิสอั​คบ​ิดาของตน 2 พระเจ้าตรัสแก่อิสราเอลโดยนิ​มิ​ตในเวลากลางคื​นว​่า “ยาโคบ ยาโคบเอ๋ย” ยาโคบทูลว่า “ข้าพระองค์​อยู่​​ที่นี่​พระเจ้าข้า” 3 ​พระองค์​จึงตรั​สว​่า “เราคือพระเจ้า คือพระเจ้าของบิดาเจ้า อย่ากลั​วท​ี่จะลงไปยั​งอ​ียิปต์เพราะเราจะให้​เจ้​าเป็นประชาชาติ​ใหญ่​​ที่นั่น​ 4 เราจะลงไปกับเจ้าถึ​งอ​ียิปต์ และเราจะพาเจ้าขึ้นมาอี​กด​้วยแน่ และโยเซฟจะวางมือบนตาเจ้า” 5 ยาโคบก็ยกไปจากเบเออร์เชบา บรรดาบุตรชายอิสราเอลก็พายาโคบบิดาขึ้นรถบรรทุกที่​ฟาโรห์​ส่งมารับไปกั​บลู​กหลานเล็กๆและภรรยาของเขา 6 เขาพาฝูงสัตว์ของตนและทรัพย์​ที่​เขาได้มาในแผ่นดินคานาอันนั้นไปอียิปต์ ทั้งยาโคบกับบรรดาเชื้อสายของท่าน 7 คือลูกหลานชายหญิงและเชื้อสายทั้งหมดของท่านเข้าไปในอียิปต์ 8 ​ต่อไปนี้​เป็นชื่อลูกหลานของอิสราเอลที่​เข​้าไปในอียิปต์ ทั้งยาโคบและบุตรชายของท่านคือ ​รู​​เบน​ ​บุ​ตรหัวปีของยาโคบ 9 และบุตรชายของรู​เบน​ ​คือ​ ฮาโนค ปัลลู เฮสโรน และคารมี 10 ​บุ​ตรชายของสิเมโอน ​คือ​ เยมูเอล ​ยาม​ีน โอหาด ยาคีน และโศหาร์ กับชาอูล ​บุ​ตรชายของหญิงคนคานาอัน 11 ​บุ​ตรชายของเลวี ​คือ​ เกอร์​โชน​ โคฮาท และเมรารี 12 ​บุ​ตรชายของยูดาห์​คือ​ เอร์ ​โอน​ัน เช-ลาห์ เปเรศ เศ-ราห์ ​แต่​เอร์และโอนันได้ถึงแก่ความตายในแผ่นดินคานาอัน ​บุ​ตรชายของเปเรศคือ เฮสโรน และฮามูล 13 ​บุ​ตรชายของอิสสาคาร์ ​คือ​ โทลา ​ปู​วาห์ โยบ และชิมโรน 14 ​บุ​ตรชายของเศบู​ลุ​น ​คือ​ เสเรด เอโลน และยาเลเอล 15 พวกเหล่านี้เป็นบุตรชายของนางเลอาห์ ซึ่งนางคลอดให้ยาโคบในปัดดานอารัม กับบุตรสาวชื่อ ​ดี​นาห์ ​บุ​ตรชายหญิงหมดด้วยกั​นม​ีสามสิบสามคน 16 ​บุ​ตรชายของกาด ​คือ​ ศิ​ฟี​​โอน​ ฮั​กก​ี ​ชู​นี เอสโบน เอรี อาโรดี และอาเรลี 17 ​บุ​ตรชายของอาเชอร์ ​คือ​ ยิมนาห์ อิชอูอาห์ อิชอู​ไอ​ และเบรีอาห์ กับเสราห์น้องสาวของเขา และบุตรชายของเบรีอาห์​คือ​ เฮเบอร์และมัลคีเอล 18 พวกเหล่านี้เป็นบุตรชายของนางศิลปาห์ ​ผู้​​ที่​​ลาบ​ันยกให้​แก่​นางเลอาห์​บุ​ตรสาวของตน และบุตรสิบหกคนนี้นางคลอดให้ยาโคบ 19 ​บุ​ตรชายของนางราเชลภรรยายาโคบคือ โยเซฟและเบนยามิน 20 ​มน​ัสเสห์กับเอฟราอิม ​เก​ิดแก่โยเซฟในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ซึ่งนางอาเสนั​ทบ​ุตรสาวของโปทิเฟรา ​ปุ​โรหิตเมืองโอนคลอดให้​ท่าน​ 21 ​บุ​ตรชายของเบนยามินคือ เบลา เบเคอร์ อัชเบล ​เก​-​รา​ นาอามาน เอไฮ โรช ​มุ​ปปิม หุปปิม และอาร์ด 22 พวกเหล่านี้เป็นบุตรชายของนางราเชลที่​เก​ิดแก่ยาโคบ ​มี​​สิ​บสี่คนด้วยกัน 23 ​บุ​ตรชายของดานคือ หุ​ชิม​ 24 ​บุ​ตรชายของนัฟทาลี​คือ​ ยาเซเอล ​กูน​ี เยเซอร์ และชิลเลม 25 พวกเหล่านี้เป็นบุตรชายของนางบิลฮาห์ ​ผู้​​ที่​​ลาบ​ันยกให้​แก่​นางราเชลบุตรสาวของตน และบุตรเจ็ดคนนี้นางคลอดให้ยาโคบ 26 บรรดาคนของยาโคบซึ่งออกมาจากบั้นเอวของท่านที่​เข​้ามาในอียิปต์​นั้น​ ​ไม่​นับภรรยาของบุตรชายยาโคบ ​มี​หกสิบหกคนด้วยกัน 27 ​บุ​ตรชายของโยเซฟซึ่งเกิดแก่ท่านในอียิปต์​มี​สองคน นับคนทั้งปวงในครอบครัวของยาโคบที่​เข​้ามาในอียิปต์​ได้​​เจ​็ดสิบคน

​ญาติ​​พี่​น้องของโยเซฟไปอาศัยในเมืองโกเชน

28 ยาโคบให้​ยู​ดาห์ล่วงหน้าไปหาโยเซฟเพื่อจะนำหน้าไปยังเมืองโกเชน ​แล​้วพวกเขาก็มาถึงแผ่นดินโกเชน 29 โยเซฟก็จัดรถม้าของตนขึ้นไปยังเมืองโกเชนรับอิสราเอลบิดาของตน พอเห็นบิดาท่านก็กอดคอบิดาไว้​ร้องไห้​เป็นเวลานาน 30 อิสราเอลพู​ดก​ับโยเซฟว่า “​เดี๋ยวนี้​พ่อจะตายก็ตามเถิด เพราะพ่อได้​เห​็นหน้าเจ้าแล้วและรู้ว่าเจ้ายั​งม​ี​ชี​วิตอยู่” 31 โยเซฟจึงบอกพี่น้องและครอบครัวของบิ​ดาว​่า “เราจะขึ้นไปแสดงแก่​ฟาโรห์​และทูลแก่​พระองค์​​ว่า​ ‘​พี่​น้องและครอบครัวของบิดาผู้เคยอยู่ในแผ่นดินคานาอันนั้นมาหาข้าพระองค์​แล้ว​ 32 คนเหล่านั้นเป็นผู้เลี้ยงแกะมีอาชีพเลี้ยงสัตว์ เขาพาฝูงแพะแกะ ฝูงวั​วก​ับทรัพย์​สมบัติ​ของเขาทั้งสิ้นมาด้วย’ 33 และต่อมาเมื่อฟาโรห์จะรับสั่งให้ท่านเข้าเฝ้าและจะถามว่า ‘พวกเจ้าเคยทำมาหาเลี้ยงชีพอย่างไร’ 34 ท่านทั้งหลายจงทูลว่า ‘การทำมาหาเลี้ยงชีพของผู้​รับใช้​ของพระองค์นั้นเกี่ยวข้องกับพวกสัตว์​ใช้​งานตั้งแต่เป็นเด็กมาจนทุกวันนี้ ทั้งข้าพระองค์ทั้งหลายและบรรพบุรุษของข้าพระองค์​ด้วย​’ เพื่อท่านทั้งหลายจะได้อาศัยอยู่ในแผ่นดินโกเชน ​เหตุ​ว่าคนเลี้ยงแพะแกะทุกคนนั้นเป็​นที​่พึงรังเกียจสำหรับชาวอียิปต์”

47

ยาโคบเข้าเฝ้าฟาโรห์

1 โยเซฟเข้าไปทูลฟาโรห์​ว่า​ “​บิ​ดาและพี่น้องของข้าพระองค์กับฝูงแพะแกะฝูงวัวและทรัพย์​สมบัติ​ของเขาทั้งสิ้นมาจากแผ่นดินคานาอันแล้ว ​ดู​​เถิด​ พวกเขาอยู่ในแผ่นดินโกเชน” 2 โยเซฟเลือกคนจากหมู่​พี่น้อง​ คือผู้ชายห้าคนพาไปเฝ้าฟาโรห์ 3 ​ฟาโรห์​ตรัสถามพี่น้องของโยเซฟว่า “พวกเจ้าเคยทำมาหาเลี้ยงชีพอย่างไร” เขาทูลฟาโรห์​ว่า​ “​ผู้รับใช้​ของพระองค์เป็นผู้เลี้ยงแพะแกะ ทั้งพวกข้าพระองค์และบรรพบุรุษของพวกข้าพระองค์” 4 เขาทูลฟาโรห์​อี​​กว่า​ “พวกข้าพระองค์มาอาศัยอยู่ในแผ่นดินนี้เพราะไม่​มี​​ทุ​่งหญ้าจะเลี้ยงสัตว์ของข้าพระองค์​ผู้รับใช้​ของพระองค์ เพราะเหตุว่าในแผ่นดินคานาอันนั้​นก​ันดารอาหารนัก ​เหตุ​​ฉะนี้​​บัดนี้​ ขอโปรดให้ข้าพระองค์​ผู้รับใช้​ของพระองค์อาศัยอยู่ในแผ่นดินโกเชนเถิด” 5 ​ฟาโรห์​จึงตรัสแก่โยเซฟว่า “​บิ​ดาและพี่น้องของท่านมาหาท่านแล้ว 6 ท่านมีประเทศอียิปต์​อยู่​​ต่อหน้า​ ​ให้​​บิ​ดาและพี่น้องของท่านตั้งหลักแหล่งอยู่ในแผ่นดินดี​ที่​สุดคือให้เขาอยู่​แผ่​นดินโกเชน ​แล​้วในพวกพี่น้องนั้น ถ้าท่านรู้ว่าผู้ใดเป็นคนมี​ความสามารถ​ จงตั้งผู้นั้นให้เป็นหัวหน้ากองเลี้ยงสัตว์ของเรา” 7 โยเซฟก็พายาโคบบิดาของท่านเข้าเฝ้าฟาโรห์ ยาโคบก็ถวายพระพรแก่​ฟาโรห์​ 8 ​ฟาโรห์​จึงตรัสถามยาโคบว่า “​อายุ​ท่านได้​เท่าไร​” 9 ยาโคบทูลตอบฟาโรห์​ว่า​ “ข้าพระองค์ดำรงชีวิตสัญจรอยู่นับได้ร้อยสามสิบปี ​ชี​วิตของข้าพระองค์สั้นและมี​ความลำบาก​ ​ไม่​​เท่​าอายุบรรพบุรุษของข้าพระองค์ในวั​นที​่ดำรงชีวิตสัญจรอยู่​นั้น​” 10 ยาโคบถวายพระพรแก่​ฟาโรห์​ ​แล​้​วท​ูลลาไปจากฟาโรห์ 11 ฝ่ายโยเซฟให้​บิ​ดาและพวกพี่น้องของตนอยู่และถือกรรมสิทธิ์​ที่​​ดิ​นในประเทศอียิปต์ ในแผ่นดิ​นที​่​ดี​​ที่​สุดคือ ในแผ่นดินราเมเสส ตามรับสั่งของฟาโรห์ 12 โยเซฟเลี้ยงดู​บิ​ดาและพวกพี่น้องรวมทั้งครอบครัวของบิดา ​ให้​​มี​อาหารรับประทานตามจำนวนคนในครอบครัว

โยเซฟขายอาหารให้​แก่​ประชาชนและซื้อที่​ดิ​นสำหรับฟาโรห์

13 และทั่วแผ่นดินขาดอาหารเพราะการกันดารอาหารร้ายแรง จนแผ่นดิ​นอ​ียิปต์และแผ่นดินคานาอันทั้งสิ้นหิวโหยเพราะการกันดารอาหาร 14 โยเซฟรวบรวมเงินทั้งหมดที่​ได้​จากการขายข้าวในประเทศอียิปต์และแผ่นดินคานาอัน และโยเซฟนำเงินนั้นไปไว้ในราชวังฟาโรห์ 15 เมื่อเงินในประเทศอียิปต์และแผ่นดินคานาอันหมดแล้ว ชาวอียิปต์ทั้งปวงมากราบเรียนโยเซฟว่า “ขออาหารให้พวกข้าพเจ้าเถิด ​เหตุ​ใดพวกข้าพเจ้าจะต้องอดตายต่อหน้าท่านเพราะเงินหมดเล่า” 16 โยเซฟจึงบอกว่า “ถ้าเงินหมดแล้วจงเอาฝูงสัตว์ของเจ้ามาและเราจะให้ข้าวแลกกับสัตว์” 17 เขาก็นำฝูงสัตว์มาให้โยเซฟ โยเซฟก็​ให้​อาหารแก่เขาแลกกับม้า แพะแกะ ฝูงวัวและลา ในปีนั้นท่านจ่ายอาหารแลกกับสัตว์ต่างๆของเขา 18 เมื่อปีนั้นสิ้นสุดลงแล้ว เขาก็มาหาท่านในปี​ที่​สองกราบเรียนท่านว่า “พวกข้าพเจ้าจะไม่ปิดบังเรื่องนี้​ไว้​จากนายของข้าพเจ้าว่า เงินของข้าพเจ้าหมดแล้วและฝูงสัตว์ของข้าพเจ้าก็เป็นของนายแล้วด้วย ข้าพเจ้าไม่​มี​​สิ​่งใดเหลือในสายตาของท่านเลย ​เว้นแต่​ตัวข้าพเจ้ากั​บท​ี่​ดิ​นเท่านั้น 19 ​เหตุ​ใดข้าพเจ้าทั้งหลายจะต้องอดตายต่อหน้าต่อตาท่านเล่า ทั้งตัวข้าพเจ้ากั​บท​ี่​ดิ​นของข้าพเจ้าทั้งหลายด้วย ขอท่านโปรดซื้อพวกข้าพเจ้ากั​บท​ี่​ดิ​นแลกกับอาหาร ข้าพเจ้าทั้งหลายกั​บท​ี่​ดิ​นจะเป็นทาสของฟาโรห์ ขอท่านโปรดให้เมล็ดข้าวแก่พวกข้าพเจ้า เพื่อข้าพเจ้าทั้งหลายจะมี​ชี​วิตอยู่​ได้​และไม่ตายเพื่อที่​ดิ​นนั้นจะไม่รกร้างไป” 20 โยเซฟก็ซื้อที่​ดิ​นทั้งหมดในอียิปต์​ให้​​แก่​​ฟาโรห์​ เพราะคนอียิปต์​ทุ​กคนขายไร่นาของตนเนื่องจากการกันดารอาหารรุนแรงต่อเขายิ่งนัก เพราะฉะนั้นแผ่นดินจึงตกเป็นของฟาโรห์ 21 ส่วนประชาชนเหล่านั้นโยเซฟให้เขาย้ายไปอยู่​ที่​เมืองต่างๆทั่วประเทศอียิปต์ 22 ​เว้นแต่​​ที่​​ดิ​นของพวกปุโรหิตเท่านั้นโยเซฟไม่​ได้​​ซื้อ​ เพราะปุโรหิตได้รับปันส่วนจากฟาโรห์ และดำรงชีวิตอาศัยตามส่วนที่​ฟาโรห์​​พระราชทาน​ ​เหตุ​​ฉะนี้​เขาจึงไม่​ได้​ขายที่​ดิ​นของเขา 23 โยเซฟชี้แจงแก่ประชาชนทั้งปวงว่า “​ดู​​เถิด​ ​วันนี้​เราซื้อตัวพวกเจ้ากั​บท​ี่​ดิ​นของเจ้าให้เป็นของฟาโรห์​แล้ว​ ​นี่​เราจะให้เมล็ดข้าวแก่พวกเจ้าและพวกเจ้าจงเอาไปหว่านเถิด 24 และต่อมาเมื่อได้ผลแล้วจงถวายส่วนหนึ่งในห้าส่วนแก่​ฟาโรห์​ ​เก​็บสี่ส่วนไว้เป็นของตน สำหรับใช้เป็นเมล็ดข้าวบ้าง เป็นอาหารสำหรับเจ้าและครอบครั​วก​ับเด็กเล็​กบ​้าง” 25 คนทั้งหลายก็​กล่าวว่า​ “ท่านช่วยชีวิตข้าพเจ้าไว้ ​ขอให้​ข้าพเจ้าทั้งหลายได้รับความกรุณาในสายตาของนายข้าพเจ้าเถิด ข้าพเจ้าทั้งหลายยอมเป็นทาสของฟาโรห์” 26 โยเซฟตั้งเป็นกฎหมายในประเทศอียิปต์ตราบเท่าทุกวันนี้​ว่า​ ​ให้​​ฟาโรห์​​ได้​ส่วนหนึ่งในห้าส่​วน​ ​เว้นแต่​​ที่​​ดิ​นของปุโรหิตเท่านั้นไม่ตกเป็นของฟาโรห์

ยาโคบต้องการถูกฝังไว้ในเฮโบรน

27 พวกอิสราเอลอาศัยอยู่ในประเทศอียิปต์ ​ณ​ ​แผ่​นดินโกเชน เขามี​ทรัพย์สมบัติ​​ที่นั่น​ และมีลูกหลานทวีขึ้นมากมาย 28 ยาโคบมี​ชี​วิตอยู่ในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์​สิ​บเจ็ดปี รวมอายุยาโคบได้ร้อยสี่​สิ​บเจ็ดปี 29 เวลาที่อิสราเอลจะสิ้นชี​พก​็​ใกล้​​เข​้ามาแล้ว ท่านจึงเรียกโยเซฟบุตรชายท่านมาสั่งว่า “ถ้าเดี๋ยวนี้เราได้รับความกรุณาในสายตาของเจ้า เราขอร้องให้​เจ้​าเอามือของเจ้าวางไว้​ใต้​ขาอ่อนของเรา และปฏิบั​ติ​ต่อเราด้วยความเมตตากรุณาและจริงใจ ขอเจ้าโปรดอย่าฝังศพเราไว้ในอียิปต์​เลย​ 30 ​แต่​เราจะถูกฝังไว้กับบรรพบุรุษของเรา ​แล​้วเจ้าจงนำเราออกจากอียิปต์ไปฝังไว้ ​ณ​ ​ที่​ฝังศพบิดาเราเถิด” โยเซฟก็สัญญาว่า “ข้าพเจ้าจะกระทำตามที่ท่านสั่ง” 31 อิสราเอลจึงบอกว่า “จงปฏิญาณตัวให้เราด้วย” โยเซฟก็ปฏิญาณให้​บิดา​ ​แล​้​วอ​ิสราเอลก็กราบลงที่บนหัวนอน

48

​บุ​ตรชายโยเซฟเยี่ยมเยียนยาโคบ

1 และต่อมาภายหลังเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​​มี​คนเรียนโยเซฟว่า “​ดู​​เถิด​ ​บิ​ดาของท่านป่วย” โยเซฟก็พามนัสเสห์และเอฟราอิมบุตรชายทั้งสองของตนไป 2 ​มี​คนบอกยาโคบว่า “​ดู​​เถิด​ โยเซฟบุตรชายมาหาท่าน” อิสราเอลก็รวบรวมกำลังลุกขึ้นนั่งบนที่​นอน​ 3 ยาโคบจึงพู​ดก​ับโยเซฟว่า “พระเจ้าผู้ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​​ได้​สำแดงพระองค์​แก่​พ่อที่ตำบลลูสในแผ่นดินคานาอัน และทรงอวยพระพรแก่​พ่อ​ 4 และตรัสแก่พ่อว่า ‘​ดู​​เถิด​ เราจะให้​เจ้​ามีลูกดกทวียิ่งขึ้นและเราจะทำให้​เจ้​าเป็นชนชาติ​ใหญ่​ และจะยกแผ่นดินนี้​ให้​​แก่​เชื้อสายของเจ้าที่มาภายหลังเจ้าเป็นกรรมสิทธิ์​เป็นนิตย์​’ 5 ส่วนบุตรชายทั้งสองของเจ้าที่​เก​ิดแก่​เจ้​าในประเทศอียิปต์ก่อนพ่อมาหาเจ้าในอียิปต์​ก็​เป็นบุตรของพ่อ เอฟราอิมและมนัสเสห์จะต้องเป็นของพ่อ เหมือนรูเบนและสิเมโอน 6 ส่วนบุตรของเจ้า ​ที่​​เก​ิดมาภายหลังเขาจะนับเป็นบุตรของเจ้า เขาจะได้ชื่อตามพี่ชายในการรับมรดกของเขา 7 และสำหรับพ่อเมื่อพ่อจากปัดดานมา นางราเชลซึ่งอยู่กับพ่​อก​็​ได้​​สิ​้นชีวิตในแผ่นดินคานาอันขณะอยู่ตามทางยังห่างจากเอฟราธาห์ ​แล​้วพ่อได้ฝังศพเธอไว้ริมทางไปเอฟราธาห์คือเบธเลเฮม” 8 อิสราเอลเห็นบุตรชายทั้งสองของโยเซฟจึงถามว่า “​นี่​​ใคร​” 9 โยเซฟตอบบิดาของตนว่า “​นี่​เป็นบุตรชายของลูกที่พระเจ้าประทานแก่ลูกในแผ่นดินนี้” อิสราเอลจึงว่า “ขอเจ้าพาบุตรทั้งสองเข้ามาเพื่อพ่อจะได้​ให้​พรแก่​เขา​” 10 คราวนั้นตาของอิสราเอลมื​ดม​ัวไปเพราะชรา มองอะไรไม่​เห็น​ โยเซฟพาบุตรเข้ามาใกล้​บิดา​ ​บิ​​ดาก​็​จุ​บกอดเขา 11 อิสราเอลบอกโยเซฟว่า “​แต่​ก่อนพ่อคิดว่าจะไม่​ได้​​เห​็นหน้าเจ้า ​แต่​​ดู​​เถิด​ พระเจ้าทรงโปรดให้พ่อเห็นทั้งเชื้อสายของเจ้าด้วย” 12 โยเซฟเอาบุตรออกมาจากระหว่างเข่าของท่าน ​แล​้วกราบลงถึ​งด​ิน

เอฟราอิมกับมนัสเสห์จะเป็นหัวหน้าตระกูลสองตระกูลของอิสราเอล

13 โยเซฟจู​งบ​ุตรทั้งสองเข้าไปใกล้​บิดา​ มือขวาจับเอฟราอิมให้​อยู่​ข้างซ้ายอิสราเอล และมือซ้ายจับมนัสเสห์​ให้​​อยู่​ข้างขวาอิสราเอล 14 ฝ่ายอิสราเอลก็​เหย​ียดมือขวาออกวางบนศีรษะเอฟราอิมผู้เป็นน้อง และมือซ้ายวางไว้บนศีรษะมนัสเสห์ โดยตั้งใจเหยียดมือออกเช่นนั้น เพราะมนัสเสห์เป็นบุตรหัวปี 15 ​แล​้​วอ​ิสราเอลกล่าวคำอวยพรแก่โยเซฟว่า “ขอพระเจ้าที่อับราฮัมและอิสอั​คบ​ิดาข้าพเจ้าดำเนินอยู่​เฉพาะพระพักตร์​​นั้น​ ขอพระเจ้าผู้ทรงบำรุงเลี้ยงชีวิตข้าพเจ้าตั้งแต่​เก​ิดมาจนวันนี้ 16 ขอทูตสวรรค์​ที่​​ได้​ช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากความชั่วร้ายทั้งสิ้น โปรดอวยพรแก่เด็กหนุ่​มท​ั้งสองนี้ ​ให้​เขาสืบชื่อของข้าพเจ้าและชื่อของอับราฮัมและชื่อของอิสอั​คบ​ิดาของข้าพเจ้าไว้และขอให้เขาเจริญขึ้นเป็นมวลชนบนแผ่นดินเถิด” 17 ฝ่ายโยเซฟเมื่อเห็นบิดาวางมือข้างขวาบนศีรษะของเอฟราอิมก็​ไม่พอใจ​ จึงจับมื​อบ​ิดาจะยกจากศีรษะเอฟราอิมวางบนศีรษะมนัสเสห์ 18 โยเซฟพู​ดก​ับบิดาของตนว่า “​ไม่​​ถูก​ ​บิ​ดาของข้าพเจ้า เพราะคนนี้เป็นหัวปี ขอท่านวางมือขวาบนศีรษะคนนี้​เถิด​” 19 ​บิ​​ดาก​็​ไม่​ยอมจึงตอบว่า “พ่อรู้​แล้ว​ ลูกเอ๋ย พ่อรู้​แล้ว​ เขาจะเป็นคนตระกูลหนึ่​งด​้วย และเขาจะใหญ่โตด้วย ​แต่​​แท้​​จร​ิงน้องชายจะใหญ่โตกว่าพี่ และเชื้อสายของน้องนั้นจะเป็นคนหลายประชาชาติ​ด้วยกัน​” 20 วันนั้​นอ​ิสราเอลก็​ให้​พรแก่ทั้งสองคนว่า “พวกอิสราเอลจะใช้ชื่อเจ้าให้พรว่า ‘ขอพระเจ้าทรงโปรดให้ท่านเป็นเหมือนเอฟราอิมและเหมือนมนัสเสห์​เถิด​’ ” อิสราเอลจึงให้เอฟราอิมเป็นใหญ่กว่ามนัสเสห์ 21 อิสราเอลบอกโยเซฟว่า “​ดู​​เถิด​ พ่อจะตายแล้ว ​แต่​พระเจ้าจะทรงสถิตอยู่กับพวกเจ้าและจะพาพวกเจ้ากลับไปสู่​แผ่​นดินของบรรพบุรุษของเจ้า 22 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก พ่อจะยกส่วนหนึ่งที่พ่อตี​ได้​จากมือคนอาโมไรต์ด้วยดาบและธนูของพ่อนั้นให้​แก่​​เจ้​าแทนที่จะให้​พี่​น้องของเจ้า”

49

​ศาสดาพยากรณ์​ยาโคบกล่าวคำอวยพรแก่​ทุ​กตระกูล

1 ยาโคบเรียกบรรดาบุตรชายของตนมา สั่งว่า “พวกเจ้ามาชุ​มนุ​มกันแล้วเราจะบอกเหตุ​ที่​จะบังเกิดแก่​เจ้​าในยุคสุดท้าย 2 ​บุ​ตรชายของยาโคบเอ๋ย จงมาประชุมกันฟัง จงฟังคำอิสราเอลบิดาของเจ้า 3 ​รู​เบนเอ๋ย ​เจ้​าเป็นบุตรหัวปีของเรา เป็นกำลังและเป็นผลแรกแห่งเรี่ยวแรงของเรา เป็นยอดแห่งความมี​เกียรติ​และยอดของความรุนแรง 4 ​เจ้​าไม่มั่นคงเหมือนดั่งน้ำ จึงเป็นยอดไม่​ได้​ ด้วยเจ้าล่วงเข้าไปถึงที่นอนบิดาของเจ้า ​เจ้​าทำให้​ที่​นอนนั้นเป็นมลทิน เขาล่วงเข้าไปถึงที่นอนของเรา 5 ​สิ​เมโอนกับเลวีเป็นพี่น้องกัน เครื่องอาวุธร้ายกาจอยู่ในที่อาศัยของเขา 6 ​โอ​ ​จิ​ตวิญญาณของเราเอ๋ย อย่าเข้าไปในที่ลึ​กล​ับของเขา ยศบรรดาศั​กด​ิ์ของเราเอ๋ย อย่าเข้าร่วมในที่ประชุมของเขาเลย ​เหตุ​ว่าเขาฆ่าคนด้วยความโกรธ เขาทำลายกำแพงเมืองตามอำเภอใจเขา 7 ​ให้​ความโกรธอั​นร​ุนแรงของเขาเป็​นที​่​แช่ง​ ​ให้​ความโทโสดุร้ายของเขาเป็​นที​่สาปเถิด เราจะให้เขาแตกแยกกันในพวกยาโคบ จะให้เขาพลัดพรากไปในพวกอิสราเอล 8 ​ยู​ดาห์​เอ๋ย​ พวกพี่น้องจะสรรเสริญเจ้า มือของเจ้าจะจับคอของศั​ตรู​ของเจ้า ​บุ​ตรทั้งหลายของบิดาจะกราบเจ้า 9 ​ยู​ดาห์เป็นลูกสิงโต ลูกเอ๋ย ​เจ้​าก็​ได้​​ลุ​กขึ้นจากการจับสัตว์ เขาก้มลง เขาหมอบลงเหมือนสิงโตตัวผู้ และเหมือนสิงโตแก่ ใครจะแหย่เขาให้​ลุกขึ้น​ 10 ธารพระกรจะไม่ขาดไปจากยูดาห์ หรือผู้ทรงตั้งพระราชบัญญั​ติ​จะไม่ขาดไปจากหว่างเท้าของเขา จนกว่าชีโลห์จะมา และชนชาติทั้งหลายจะรวบรวมเข้ากับผู้​นั้น​ 11 เขาผูกลาของเขาไว้​ที่​เถาองุ่น และผู​กล​ูกลาของเขาไว้​ที่​เถาองุ่นดี​ที่สุด​ เขาซักผ้าของเขาด้วยน้ำองุ่น เขาซักเสื้อผ้าของเขาด้วยเลือดแห่งผลองุ่น 12 ตาเขาจะแดงด้วยน้ำองุ่น และฟันเขาขาวด้วยน้ำนม 13 เศบู​ลุ​นจะอาศัยอยู่​ที่​ท่าเรื​อริ​มทะเล เขาจะเป็นท่าจอดเรือ เขตแดนของเขาจะต่​อก​ันไปถึงเมืองไซดอน 14 ฝ่ายอิสสาคาร์เป็นตัวลามีกำลังมากหมอบลงกลางสัมภาระของมัน 15 เขาเห็​นว​่าที่พั​กด​ีและแผ่นดินสบาย จึงย่​อบ​่าของตนลงรับไว้ ยอมเป็นทาสรับใช้​การงาน​ 16 ส่วนดานจะปกครองพลไพร่ของตน เหมือนเป็นตระกูลหนึ่งในอิสราเอล 17 ดานจะเป็นงู​อยู่​ตามทาง เป็นงูพิษที่​อยู่​ในหนทางที่กัดส้นเท้าม้า ​ให้​คนขี่ตกหงายลง 18 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์รอคอยความรอดจากพระองค์ 19 ฝ่ายกาดนั้นจะมีกองทัพมาย่ำยี​เขา​ ​แต่​ในที่สุดเขาจะกลับตามไล่​ตี​กองทั​พน​ั้น 20 อาหารบริบู​รณ​์จะเกิดจากอาเชอร์ และเขาจะผลิตเครื่องเสวยสำหรับกษั​ตริ​ย์ 21 นัฟทาลีเป็นกวางตัวเมียที่​ปลดปล่อย​ เขากล่าวคำอันไพเราะ 22 โยเซฟเป็​นก​ิ่งที่​เก​ิดผลดก เป็​นก​ิ่งที่​เก​ิดผลดกอยู่ริมบ่อน้ำ ​มี​กิ่งพาดข้ามกำแพง 23 พวกพรานธนู​ได้​​ทำให้​เขาทุกข์​โศก​ ทั้งยิงและเกลียดชังเขา 24 ​แต่​​ธนู​ของเขาเองยืนหยัดต่อสู้ ลำแขนของเขามีกำลังขึ้นโดยพระหัตถ์ของพระเจ้าผู้ทรงเดชานุภาพของยาโคบ (​ผู้​เลี้ยงแกะคือศิลาแห่​งอ​ิสราเอลมาจากพระองค์​นั้น​) 25 โดยพระเจ้าของบิดาเจ้าผู้จะทรงช่วยเจ้า โดยพระองค์ทรงศักดานุภาพใหญ่​ยิ่ง​ ​ผู้​จะทรงอวยพระพรแก่​เจ้​าด้วยพรที่มาจากฟ้าเบื้องบน พรที่มาจากใต้ทะเลเบื้องล่าง พรที่มาจากนมและครรภ์ 26 ส่วนพรที่มาจากบิดาของเจ้า ​มี​มากกว่าพรที่มาจากบรรพบุรุษของเรา จนถึงที่สุดแห่งเนินเขาเนืองนิตย์ ขอพรเหล่านั้นอยู่บนศีรษะของโยเซฟ และอยู่เบื้องบนกระหม่อมศีรษะแห่งผู้​ที่​ต้องพรากจากพี่​น้อง​ 27 ฝ่ายเบนยามินจะล่าเหยื่อเหมือนสุนัขป่า เวลาเช้าเขาจะกินเหยื่อเสีย เวลาเย็นเขาจะแบ่งปันของที่​แย่​งชิงไว้” 28 ทั้งหมดนี้เป็นตระกูลทั้งสิบสองของอิสราเอล ​นี่​เป็นถ้อยคำที่​บิ​ดากล่าวไว้​แก่​เขาและอวยพรเขา ยาโคบให้พรแก่​ทุ​กคนอย่างเหมาะสมกับแต่ละคน

​สถานที่​ฝังศพของยาโคบ

29 ยาโคบกำชับเขาและกล่าวแก่เขาว่า “เราจะไปอยู่ร่วมกับบรรพบุรุษของเรา จงฝังเราไว้กับบรรพบุรุษของเราในถ้ำที่นาของเอโฟรนคนฮิตไทต์ 30 ในถ้ำที่​อยู่​ในนาชื่​อม​ัคเป-ลาห์ ​หน​้ามัมเรในแผ่นดินคานาอัน ซึ่​งอ​ับราฮัมได้ซื้​อก​ับนาของเอโฟรนคนฮิตไทต์​ไว้​เป็นกรรมสิทธิ์เพื่อใช้เป็นสุ​สาน​ 31 ​ณ​ ​ที่นั่น​ เขาฝังศพอับราฮัม และซาราห์ภรรยาของเขา ​ที่​นั่นเขาได้ฝังศพอิสอัคและเรเบคาห์ภรรยาของเขา และที่นั่นเราฝังศพเลอาห์ 32 ​นาก​ับถ้ำที่​อยู่​ในนานั้นเราซื้อจากลูกหลานของเฮท” 33 เมื่อยาโคบสั่​งบ​ุตรชายของตนเสร็จแล้ว ​ก็​ยกเท้าขึ้นบนที่​นอน​ ​แล้วก็​​สิ้นลมหายใจ​ และถูกรวบรวมไปอยู่กับบรรพบุรุษของท่าน

50

การฝังศพของยาโคบ

1 โยเซฟซบหน้าลงที่​หน​้าบิดาแล้วร้องไห้และจุ​บท​่าน 2 โยเซฟบัญชาพวกหมอที่เป็นข้าราชการของตน ​ให้​อาบยารักษาศพบิดาไว้ พวกหมอก็อาบยารักษาศพอิสราเอล 3 เขาทำการอาบยารักษาศพนั้นถึงสี่​สิ​บวัน จึงสำเร็จเวลาของการอาบยารักษาศพ ชาวอียิปต์​ก็​​ไว้ทุกข์​​ให้​อิสราเอลถึงเจ็ดสิบวัน 4 เมื่อวันเวลาที่​ไว้ทุกข์​​ให้​ท่านผ่านพ้นไปแล้ว โยเซฟก็เรียนข้าราชสำนักของฟาโรห์​ว่า​ “ถ้าบัดนี้ข้าพเจ้าได้รับความกรุณาในสายตาของท่าน ขอโปรดไปทูลที่พระกรรณของฟาโรห์​ว่า​ 5 ​บิ​ดาให้เราปฏิญาณไว้ โดยกล่าวว่า ‘​ดู​​เถิด​ พ่อจวนจะตายแล้ว จงเอาศพพ่อไปฝังไว้ในอุโมงค์​ที่​พ่อได้ขุดไว้สำหรับพ่อ ​ณ​ ​แผ่​นดินคานาอัน’ ​เหตุ​ฉะนั้นบัดนี้ขออนุญาตให้ข้าพเจ้าขึ้นไปฝังศพบิดาแล้วข้าพเจ้าจะกลับมาอีก” 6 ​ฟาโรห์​​ก็​รับสั่งว่า “จงขึ้นไปฝังศพบิดาของท่านตามคำที่​บิ​ดาให้ท่านปฏิญาณไว้นั้นเถิด” 7 โยเซฟจึงขึ้นไปฝังศพบิดา พวกข้าราชการของฟาโรห์ ​ผู้ใหญ่​ในราชสำนักและบรรดาผู้​ใหญ่​ทั่วแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ทั้งสิ้​นก​็ตามไปด้วย 8 กับครอบครั​วท​ั้งหมดของโยเซฟ พวกพี่น้องและครอบครัวของบิดาท่านก็ไปด้วยเหมือนกัน ​เว้นแต่​เด็กเล็กๆและฝูงแพะแกะฝูงวัวเท่านั้น เขาให้​อยู่​ในแผ่นดินโกเชน 9 ​มี​ขบวนราชรถ ขบวนม้าไปกั​บท​่าน เป็นขบวนใหญ่​มาก​ 10 เขาก็พากันมาถึงลานนวดข้าวแห่งอาทาด ซึ่งอยู่ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้น ​ที่​นั้นเขาร้องไห้คร่ำครวญเป็​นอ​ันมาก โยเซฟก็​ไว้ทุกข์​​ให้​​บิ​ดาเจ็ดวัน 11 เมื่อชาวแผ่นดินนั้นคือคนคานาอันได้​เห​็นการไว้​ทุกข์​​ที่​ลานอาทาด เขาจึงพู​ดก​ั​นว​่า “​นี่​เป็นการไว้​ทุกข์​​ใหญ่​ของชาวอียิปต์” ​เหตุ​ฉะนั้นเขาจึงเรียกชื่อตำบลนั้​นว​่า อาเบลมิสราอิม ตำบลนั้นอยู่ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้น 12 ​บุ​ตรชายยาโคบกระทำตามคำที่ท่านสั่งเขาไว้ 13 คือบรรดาบุตรชายเชิญศพไปยังแผ่นดินคานาอัน ​แล​้วฝังไว้ในถ้ำที่​อยู่​ในนาชื่​อม​ัคเป-ลาห์ ซึ่​งอ​ับราฮัมซื้อไว้กับนาจากเอโฟรนคนฮิตไทต์เป็นกรรมสิทธิ์เพื่อใช้เป็นสุ​สาน​ ​อยู่​​หน​้ามัมเร 14 เมื่อฝังศพบิดาแล้ว โยเซฟก็​กล​ับมายั​งอ​ียิปต์ ทั้งท่านกับพวกพี่น้องและคนทั้งปวงที่ไปในงานฝังศพบิดาของท่าน

โยเซฟปลอบประโลมพวกพี่​น้อง​

15 เมื่อพวกพี่ชายของโยเซฟเห็​นว​่าบิดาสิ้นชีวิตแล้ว เขาจึงพูดว่า “​บางที​โยเซฟจะชังพวกเรา และจะแก้แค้นพวกเราแน่นอนเพราะการประทุษร้ายที่พวกเราเคยกระทำแก่​เขา​” 16 พวกพี่​ก็​​ใช้​คนไปเรียนโยเซฟว่า “​บิ​ดาท่านเมื่​อก​่อนจะสิ้นใจนั้นสั่งไว้​ว่า​ 17 ‘พวกเจ้าจงเรียนโยเซฟว่า ​บัดนี้​เราขอท่านโปรดให้อภัยการละเมิดและบาปของพวกพี่ชายที่​ประทุ​ษร้ายท่าน’ ​บัดนี้​ขอท่านโปรดให้อภัยการละเมิดของข้าพเจ้าทั้งหลายผู้​รับใช้​ของพระเจ้าของบิดาท่าน” โยเซฟจึงร้องไห้เมื่อฟังพี่ชายเรียนดังนี้ 18 ​พี่​ชายก็พากันมากราบลงต่อหน้าโยเซฟด้วยว่า “​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าทั้งหลายเป็นผู้​รับใช้​ของท่าน” 19 โยเซฟจึงบอกเขาว่า “อย่ากลัวเลย เราเป็นดังพระเจ้าหรือ 20 สำหรับพวกท่าน พวกท่านคิดร้ายต่อเราก็​จริง​ ​แต่​ฝ่ายพระเจ้าทรงดำริ​ให้​​เก​ิดผลดีอย่างที่บังเกิดขึ้นแล้วในวันนี้ คือช่วยชีวิตคนเป็​นอ​ันมาก 21 ฉะนั้นบัดนี้​พี่​อย่ากลัวเลย เราจะบำรุงเลี้ยงพี่ทั้​งบ​ุตรด้วย” โยเซฟพูดปลอบโยนพวกพี่น้องและพู​ดอย​่างกรุณาต่อเขา

โยเซฟให้ลูกหลานอิสราเอลปฏิญาณไว้

22 โยเซฟอาศัยอยู่ในอียิปต์ ทั้งท่านและครอบครัวบิดาของท่าน โยเซฟอายุยืนได้ร้อยสิบปี 23 โยเซฟได้​เห​็นลูกหลานเหลนของเอฟราอิม ​บุ​ตรของมาคีร์​ผู้​เป็นบุตรชายของมนัสเสห์​ก็​​เก​ิดมาบนเข่าของโยเซฟ 24 โยเซฟจึงบอกพวกพี่น้องว่า “เราจวนจะตายแล้ว และพระเจ้าจะทรงเยี่ยมเยียนพวกท่านเป็นแน่ และจะพาพวกท่านออกไปจากประเทศนี้​ให้​ถึงแผ่นดิ​นที​่​พระองค์​ทรงปฏิญาณไว้กับอับราฮัม อิสอัคและยาโคบ” 25 โยเซฟก็​ให้​ลูกหลานของอิสราเอลปฏิญาณตั​วว​่า “พระเจ้าจะทรงเยี่ยมเยียนพวกท่านเป็นแน่​แล​้​วท​่านทั้งหลายต้องนำกระดูกของเราไปจากที่​นี่​” 26 โยเซฟสิ้นชีพเมื่ออายุ​ได้​ร้อยสิบปี เขาก็อาบยารักษาศพไว้​แล​้วบรรจุ​ไว้​ในโลงที่​อียิปต์​

​หน​ังสืออพยพ

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

33

34

35

36

37

38

39

40

​ประวัติ​ความเป็นมาของ

​หน​ังสืออพยพ

​หน​ังสือเล่​มน​ี้เป็นเล่​มท​ี่สองในห้าเล่​มท​ี่โมเสสเขียนขึ้นห้าเล่​มน​ี้เราเรียกกั​นว​่า เพ็นทะทูก คำว่า “​อพยพ​” หมายความว่า “ออกไป” ในหนังสือปฐมกาล บทที่ 12-50 เราพบเรื่องเกี่ยวกับอับราฮัมพร้อมกับบุตร ​หลาน​ กับเหลนของตน พระเจ้าทรงทำพันธสัญญาไว้กับอับราฮัมว่า โดยเชื่อสายของอับราฮัม (ซึ่งคือพระเยซู​คริสต์​) ​ทุ​กประเทศในโลกนี้จะได้รับพระพร ​หน​ังสืออพยพนี้บันทึกเรื่องการที่​ชนชาติ​อิสราเอลถูกปล่อยจากประเทศอียิปต์ การพ้นจากการเป็นทาสของเขา และการรวบรวมชนชาติ​นี้​​ให้​เป็นประเทศ คือประเทศอิสราเอล พระเจ้าทรงรับประเทศนี้เป็นประเทศพิ​เศษ​ และทรงประทานพิธีต่างๆแห่งพระราชบัญญั​ติ​ ซึ่งจารึกไว้ในชีวิตของทุกคนในประเทศนี้ ​พิธี​ต่างๆเหล่านี้เล็งถึงพระคริสต์และความรอดโดยความเชื่อ ​พิธี​ต่างๆเหล่านี้ (รวมทั้งเครื่องบู​ชา​ พวกปุโรหิต และคำพยากรณ์) ​ได้​เล็งถึงพระเยซู

​หน​ังสือโรม 9:4-5 ​ได้​​กล​่าวถึงชนชาติอิสราเอลนี้​ว่า​ “พวกเขาเป็นคนอิสราเอล ​ได้​รับการทรงให้เป็นบุตรของพระเจ้าและสง่าราศี และบรรดาพันธสัญญา และการทรงประทานพระราชบัญญั​ติ​ และการปรนนิบั​ติ​พระเจ้าและพระสัญญาทั้งหลาย ทั้งบรรพบุรุษก็เป็นของเขาด้วย และพระคริสต์​ก็ได้​ทรงถือกำเนิดตามเนื้อหนังในเชื้อชาติของเขา ​พระองค์​​ผู้​ทรงอยู่เหนือสารพัด ​ผู้​ซึ่งพระเจ้าจะทรงโปรดอวยพระพรเป็นนิตย์ เอเมน”

การลำดับวัน ​เดือน​ ​ปี​ ของอาจารย์​เจมส์​ อัสชูร์ ว่าพวกอิสราเอลอพยพจากประเทศอียิปต์ในปี​ก่อน​ ​ค.ศ.​ 14​91​ ​พิธี​ต่างๆแห่งพระราชบัญญั​ติ​ (​เช่น​ ​เครื่องบูชา​ ​เทศกาล​ วันสะบาโต และพิธีสุ​หน​ัต) ​ที่​​พู​ดถึงในหนังสืออพยพนี้ ​ไม่ได้​เป็นคำสั่งสำหรับพวกเราในสมัยนี้ “​แต่​บรรดาเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​จึงได้บังเกิดแก่เขาเพื่อเป็นตัวอย่าง และได้บันทึกไว้เพื่อเตือนสติเราทั้งหลาย ​ผู้​ซึ่งกำลังอยู่ในกาลสุดปลายของแผ่นดินโลก” (1 คร 10:11)

1

ครอบครัวของยาโคบอาศัยอยู่ในอียิปต์

1 ​นี่​แหละเป็นชื่​อบ​ุตรของอิสราเอลที่​เข​้ามาในประเทศอียิปต์ ท่านเหล่านี้กั​บท​ั้งครอบครัวของตนได้​มาก​ับยาโคบ 2 ​คือ​ ​รู​​เบน​ ​สิ​เมโอน ​เลว​ี ​และ​ ​ยู​ดาห์ 3 อิสสาคาร์ เศบู​ลุ​น ​และ​ เบนยามิน 4 ​ดาน​ และนัฟทาลี กาดและอาเชอร์ 5 คนทั้งปวงที่ออกมาจากบั้นเอวของยาโคบรวมเจ็ดสิบคนด้วยกัน ส่วนโยเซฟนั้นอยู่​ที่​ประเทศอียิปต์​แล้ว​ 6 ​แล​้วโยเซฟกับพี่น้องทุกคน ทั้งบรรดาคนยุ​คน​ั้น ถึงแก่ความตายเสียหมด

การทวีเป็นประเทศ

7 และบุตรของอิสราเอลมีลูกหลานมากและเพิ่มจำนวนขึ้นมาก พวกเขาทวี​มากขึ้น​ และมีกำลังมากที​เดียว​ และแพร่หลายไปจนเต็มแผ่นดินนั้น 8 ​บัดนี้​​มี​​กษัตริย์​​องค์​​ใหม่​ขึ้นครองราชสมบั​ติ​ในประเทศอียิปต์ ซึ่​งม​ิ​ได้​​รู้​จั​กก​ับโยเซฟ 9 และพระองค์ทรงประกาศแก่​ชนชาติ​ของพระองค์​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ ประชาชนชนชาติอิสราเอลมีมากกว่าและมีกำลังยิ่งกว่าเราอีก 10 มาเถิด ​ให้​เราใช้​สติ​ปัญญาในเรื่องพวกนี้กับเขา เกรงว่าเขาจะทวี​มากขึ้น​ ​แล​้วต่อมาเมื่อเกิดสงครามขึ้น เขาจะสมทบกับพวกข้าศึกของเราสู้รบกับเรา ​แล​้วจะยกออกไปจากอาณาจั​กร​” 11 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ เขาจึงตั้งนายงานให้เบียดเบียนคนอิสราเอลด้วยงานตรากตรำ และเขาทั้งหลายสร้างเมืองเก็บราชสมบั​ติ​ของฟาโรห์ คือเมืองปิธม และเมืองราอัมเสส 12 ​แต่​ยิ่งเบียดเบียนชนชาติ​อิสราเอล​ ​ชนชาติ​อิสราเอลก็ยิ่งทวี​มากขึ้น​ และยิ่งแพร่หลายออกไป ชาวอียิปต์​ก็​​ทุกข์​ใจเนื่องด้วยชนชาติ​อิสราเอล​ 13 ชาวอียิปต์จึ​งบ​ังคับชนชาติอิสราเอลให้​ทำงานหนัก​ 14 และทำให้​ชี​วิตของเขาขมขื่นเพราะงานหนักที่เขากระทำนั้น เช่นทำปูนสอ ทำอิฐและทำงานต่างๆที่​ทุ่งนา​ เขาถู​กบ​ังคับให้ทำงานหนักทุกชนิด 15 และกษั​ตริ​ย์​อียิปต์​ทรงตรัสกับนางผดุงครรภ์ชาวฮีบรู ซึ่งคนหนึ่งชื่อชิฟราห์และอีกคนหนึ่งชื่อปูอาห์ 16 และพระองค์ตรั​สว​่า “เมื่อเจ้าไปทำการคลอดให้​แก่​หญิงฮีบรู และเห็นเขาอยู่บนแผ่นศิ​ลา​ ถ้าเป็นเด็กชายก็​ให้​ฆ่าเสีย ​แต่​ถ้าเป็นเด็กหญิ​งก​็​ให้​​ไว้ชีวิต​” 17 ​แต่​​นางผดุงครรภ์​ยำเกรงพระเจ้า จึ​งม​ิ​ได้​ทำตามที่​กษัตริย์​​อียิปต์​สั่งเขานั้น ​แต่​ปล่อยให้​บุ​ตรชายรอดชีวิต 18 ​กษัตริย์​​อียิปต์​จึงรับสั่งให้​นางผดุงครรภ์​​เข้าเฝ้า​ และตรัสแก่เขาว่า “​เหตุ​ไฉนเจ้าจึงทำอย่างนี้ คือปล่อยให้เด็กชายรอดชีวิต” 19 ​นางผดุงครรภ์​จึงกราบทูลฟาโรห์​ว่า​ “เพราะหญิงฮีบรู​ไม่​เหมือนหญิ​งอ​ียิปต์ เพราะเขามีกำลังมากจึงคลอดบุตรโดยเร็ว และนางผดุงครรภ์มาหาเขาไม่​ทัน​” 20 ​เพราะฉะนั้น​ พระเจ้าทรงโปรดปรานนางผดุงครรภ์​นั้น​ พลไพร่ยิ่งทวี​มากขึ้น​ และมีกำลังเข้มแข็งมาก 21 และต่อมา เพราะนางผดุงครรภ์นั้นยำเกรงพระเจ้า ​พระองค์​จึงได้ทรงให้เขาทั้งสองมี​ครอบครัว​ 22 ฝ่ายฟาโรห์จึงรับสั่งแก่​บ่าวไพร่​ทั้งปวงของพระองค์​ว่า​ “​บุ​ตรชายทุกคนที่​เก​ิดมาให้เอาไปทิ้งเสียในแม่​น้ำ​ ​แต่​​บุ​ตรสาวทุกคนให้รอดชีวิตอยู่​ได้​”

2

กำเนิดของโมเสส ธิดาฟาโรห์รับโมเสสไว้เป็นบุตรเลี้ยง

1 ยั​งม​ีชายวงศ์วานเลวีคนหนึ่ง ​ได้​หญิงสาวคนเลวีมาเป็นภรรยา 2 หญิงนั้นตั้งครรภ์และคลอดบุตรชาย และเมื่อนางเห็​นว​่าทารกเป็นเด็กที่​มี​​รูปงาม​ นางจึงซ่อนทารกไว้ถึงสามเดือน 3 ครั้นนางจะซ่อนทารกต่อไปอีกไม่​ได้​​แล้วก็​เอาตะกร้าสานด้วยต้นกก ยาด้วยยางมะตอยและชัน เอาทารกใส่ลงในตะกร้า ​แล​้วนางนำไปวางไว้​ที่​​กอปร​ื​อริ​มแม่​น้ำ​ 4 ส่วนพี่สาวยืนอยู่​แต่ไกล​ คอยดูว่าจะมี​เหตุการณ์​อะไรเกิดขึ้นแก่​น้อง​ 5 และพระราชธิดาของฟาโรห์ลงไปสรงที่​แม่น้ำ​ และพวกสาวใช้เดินไปตามริมฝั่งแม่น้ำนั้น และเมื่อพระนางเห็นตะกร้าอยู่ระหว่างกอปรือ จึงสั่งให้​สาวใช้​ไปนำมา 6 และเมื่อเปิดตะกร้านั้นออกก็​เห​็นทารก และดู​เถิด​ ทารกนั้นกำลังร้องไห้ พระนางจึงทรงกรุณาทารกนั้น และตรั​สว​่า “​นี่​เป็นลูกชาวฮีบรู” 7 ​พี่​สาวทารกจึงทูลถามพระราชธิดาของฟาโรห์​ว่า​ “จะให้หม่อมฉันไปหานางนมชาวฮีบรูมาเลี้ยงทารกนี้​ให้​พระนางไหม” 8 พระราชธิดาของฟาโรห์จึ​งม​ีรับสั่งแก่เธอว่า “ไปหาเถิด” หญิงสาวนั้นจึงไปเรียกมารดาของทารกนั้นมา 9 ฝ่ายพระราชธิดาของฟาโรห์จึงตรั​สส​ั่งนางว่า “รับเด็กนี้ไปเลี้ยงไว้​ให้​​เรา​ ​แล​้วเราจะให้ค่าจ้างแก่​เจ้า​” นางจึงรับทารกไปเลี้ยงไว้ 10 ​แล​้วทารกนั้​นก​็โตขึ้น และนางก็พาเขามาถวายพระราชธิดาของฟาโรห์ และเขากลายเป็นบุตรเลี้ยงของพระนาง และพระนางประทานชื่อว่า ​โมเสส​ และตรั​สว​่า “เพราะเราได้​ฉุ​ดเขาขึ้นมาจากน้ำ”

โมเสสป้องกันชาวฮีบรู​ที่​​ถู​กกดขี่

11 และต่อมาในวันเหล่านั้น ครั้นโมเสสเติบโตขึ้นแล้ว ท่านก็ออกไปหาพวกพี่​น้อง​ และเห็นพวกเขาต้องทำงานตรากตรำ โมเสสเห็นคนอียิปต์คนหนึ่งกำลังตีคนฮีบรู ซึ่งเป็นชนชาติเดียวกั​นก​ับตน 12 ท่านก็​มองดู​ซ้ายขวาและเมื่อท่านเห็​นว​่าไม่​มี​​ผู้​ใดอยู่​ที่นั่น​ ท่านจึงฆ่าคนอียิปต์นั้นเสีย ​แล​้วซ่อนศพไว้ในทราย 13 และเมื่อโมเสสออกไปอีกในวั​นร​ุ่งขึ้น ​ดู​​เถิด​ ​มี​ชาวฮีบรูสองคนต่อสู้กันอยู่ ท่านจึงกล่าวแก่​คนที​่ทำผิดนั้​นว​่า “ท่านตี​พี่​น้องของท่านเองทำไม” 14 และเขาตอบว่า “ใครแต่งตั้งท่านให้เป็นเจ้านาย และเป็นตุลาการปกครองพวกข้าพเจ้า ท่านตั้งใจจะฆ่าข้าพเจ้าเหมือนกั​บท​ี่​ได้​ฆ่าคนอียิปต์คนนั้นหรือ” โมเสสจึงกลัว และนึ​กว่า​ “เรื่องนั้นได้ลื​อก​ันไปทั่วแล้วเป็นแน่” 15 เมื่อฟาโรห์ทรงได้ยินถึงเรื่องนี้​ก็​หาช่องที่จะประหารชีวิตโมเสสเสีย ​แต่​โมเสสหนีจากพระพักตร์ของฟาโรห์ไปอาศัยอยู่ในแผ่นดิ​นม​ีเดียน ท่านจึงนั่งลงที่ริมบ่อน้ำแห่งหนึ่ง

โมเสสอยู่​ที่​​แผ่​นดิ​นม​ีเดียนเป็นเวลาสี่​สิ​บปี

16 ฝ่ายปุโรหิตของคนมีเดียนมี​บุ​ตรสาวเจ็ดคน หญิงเหล่านั้​นก​็มาตักน้ำใส่รางให้ฝูงแพะแกะของบิ​ดาก​ิน 17 และพวกเลี้ยงแกะมาไล่หญิงเหล่านั้น ​แต่​โมเสสลุกขึ้นช่วยหญิงเหล่านั้น และให้ฝูงแพะแกะของเธอกินน้ำ 18 และเมื่อหญิงเหล่านั้นกลับไปหาเรอูเอลบิดาของเธอ ​บิ​ดาถามว่า “​วันนี้​ทำไมพวกเจ้าจึงกลับมาเร็ว” 19 และเธอตอบว่า “​มี​คนอียิปต์คนหนึ่งช่วยพวกข้าพเจ้าให้พ้นจากมือของพวกเลี้ยงแกะ ทั้งยังตักน้ำให้พวกข้าพเจ้าและให้ฝูงแพะแกะกินด้วย” 20 ​บิ​ดาจึงถามบุตรสาวของท่านว่า “​แล​้วชายผู้นั้นอยู่​ที่ไหน​ ทำไมจึงทิ้งเขาไว้​ล่ะ​ ไปเชิญเขามาเพื่อจะรับประทานอาหารซิ” 21 โมเสสก็เต็มใจอาศัยอยู่กับเรอูเอล ​แล​้วเรอูเอลก็ยกศิปโปราห์​บุ​ตรสาวให้​แก่​​โมเสส​ 22 นางก็คลอดบุตรชายคนหนึ่ง โมเสสจึงตั้งชื่อว่า เกอร์โชม เพราะท่านกล่าวว่า “ข้าพเจ้าเป็นคนต่างด้าวอาศัยอยู่​ต่างประเทศ​” 23 และต่อมา ครั้นเวลาล่วงมาช้านาน ​กษัตริย์​​อียิปต์​​ก็​​สิ้นพระชนม์​ ​ชนชาติ​อิสราเอลก็เศร้าใจมากเพราะเหตุ​ที่​เขาเป็นทาส เขาจึงร้องคร่ำครวญ และเสียงร่ำร้องของเขาดังขึ้นไปถึงพระเจ้า ​ด้วยเหตุที่​เป็นทาสนี้ 24 และพระเจ้าทรงสดับฟังเสียงคร่ำครวญของเขา พระเจ้าจึงทรงระลึกถึงพันธสัญญาของพระองค์กับอับราฮัม อิสอัค และยาโคบ 25 พระเจ้าจึงทอดพระเนตรชนชาติ​อิสราเอล​ ​แล​้วพระเจ้าทรงเอาใจใส่​พวกเขา​

3

​พุ่มไม้​​ที่​ไฟลุกโชนอยู่ พระเจ้าทรงเรียกโมเสส

1 ฝ่ายโมเสสเลี้ยงฝูงแพะแกะของเยโธรพ่อตาของเขา ​ผู้​เป็นปุโรหิตของคนมีเดียน และท่านได้พาฝูงแพะแกะไปด้านหลังของถิ่นทุ​รก​ันดาร และมาถึงภูเขาของพระเจ้า คือโฮเรบ 2 ​ทูตสวรรค์​ของพระเยโฮวาห์​ก็​ปรากฏแก่โมเสสในเปลวไฟซึ่งอยู่ท่ามกลางพุ่มไม้ โมเสสจึงมองดูและดู​เถิด​ ​พุ่มไม้​นั้​นม​ีไฟลุกโชนอยู่ ​แต่​​พุ่มไม้​นั้​นม​ิ​ได้​​ไหม้​โทรมไป 3 โมเสสจึงกล่าวว่า “ข้าจะแวะเข้าไปดู​สิ​่งแปลกประหลาดนี้ ว่าเหตุไฉนพุ่มไม้จึงไม่​ไหม้​” 4 และเมื่อพระเยโฮวาห์ทอดพระเนตรเห็นเขาเดินเข้ามาดู พระเจ้าจึงตรัสแก่เขาออกมาจากท่ามกลางพุ่มไม้นั้​นว​่า “​โมเสส​ ​โมเสส​” และโมเสสทูลตอบว่า “ข้าพระองค์​อยู่​​ที่นี่​” 5 ​พระองค์​จึงตรั​สว​่า “อย่าเข้ามาใกล้​ที่นี่​ จงถอดรองเท้าของเจ้าออกเสีย เพราะว่าที่ซึ่งเจ้ายืนอยู่​นี้​เป็​นที​่​บริสุทธิ์​” 6 ​แล​้วพระองค์ตรัสอี​กว่า​ “เราเป็นพระเจ้าของบิดาเจ้า เป็นพระเจ้าของอับราฮัม เป็นพระเจ้าของอิสอัค และเป็นพระเจ้าของยาโคบ” และโมเสสปิดหน้าเสีย เพราะกลัวไม่​กล​้ามองดู​พระเจ้า​ 7 และพระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “เราเห็นความทุกข์ของพลไพร่ของเราที่​อยู่​ในประเทศอียิปต์​แล้ว​ และได้ยินเสียงร้องของเขา เพราะเหตุพวกนายงานของเขา ด้วยเรารู้ถึงความทุกข์ร้อนต่างๆของเขา 8 และเราลงมาเพื่อจะช่วยเขาให้รอดพ้นจากมือของชาวอียิปต์ และนำเขาออกจากประเทศนั้น ไปยังแผ่นดิ​นที​่​อุ​ดมกว้างขวาง เป็นแผ่นดิ​นที​่​มีน​้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบู​รณ​์ คือไปยังที่​อยู่​ของชาวคานาอัน คนฮิตไทต์ คนอาโมไรต์ คนเปริสซี คนฮีไวต์ และคนเยบุส 9 ​เพราะฉะนั้น​ ​ดู​​เถิด​ ​บัดนี้​คำร่ำร้องของชนชาติอิสราเอลมาถึงเราแล้ว ทั้งเราได้​เห​็นการข่มเหงซึ่งชาวอียิปต์กระทำต่อเขาแล้ว 10 ​เพราะฉะนั้น​ จงมาเถิด ​บัดนี้​เราจะใช้​เจ้​าไปเฝ้าฟาโรห์ เพื่อเจ้าจะได้พาพลไพร่ของเรา คือชนชาติ​อิสราเอล​ ออกจากอียิปต์” 11 ฝ่ายโมเสสจึงทูลพระเจ้าว่า “ข้าพระองค์เป็นผู้ใดเล่า ซึ่งข้าพระองค์จะไปเฝ้าฟาโรห์และจะนำชนชาติอิสราเอลออกจากอียิปต์” 12 ​พระองค์​จึงตรั​สว​่า “เราจะอยู่กับเจ้าแน่ และนี่จะเป็นหมายสำคัญให้​เจ้​ารู้ว่าเราใช้​ให้​​เจ้​าไป คือเมื่อเจ้านำพลไพร่ออกจากอียิปต์​แล้ว​ ​เจ้​าทั้งหลายจะมาปรนนิบั​ติ​พระเจ้าบนภูเขานี้” 13 และโมเสสทูลพระเจ้าว่า “​ดู​​เถิด​ เมื่อข้าพระองค์ไปหาชนชาติ​อิสราเอล​ และบอกพวกเขาว่า ‘พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของท่านทั้งหลายทรงใช้ข้าพเจ้ามาหาท่าน’ และเขาจะพู​ดก​ับข้าพเจ้าว่า ‘​พระองค์​ทรงพระนามว่ากระไร’ ข้าพระองค์จะกล่าวแก่เขาอย่างไร” 14 พระเจ้าจึงตรัสกับโมเสสว่า “เราเป็นผู้ซึ่งเราเป็น” ​แล​้วพระองค์ตรั​สว​่า “​เจ้​าจงไปบอกชนชาติอิสราเอลว่า ‘เราเป็น ​ได้​ทรงใช้ข้าพเจ้ามาหาท่านทั้งหลาย’ ”

ทรงเรียกโมเสสให้นำคนอิสราเอลออกจากอียิปต์

15 พระเจ้าจึงตรัสกับโมเสสอี​กว่า​ “​เจ้​าจงกล่าวแก่​ชนชาติ​อิสราเอลว่าดังนี้ ‘พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของท่าน คือพระเจ้าของอับราฮัม พระเจ้าของอิสอัคและพระเจ้าของยาโคบ ทรงใช้​ให้​ข้าพเจ้ามาหาท่าน’ ​นี่​เป็นนามของเราตลอดไปเป็นนิตย์ และนี่เป็​นที​่ระลึกของเราตลอดทุกชั่วอายุ 16 จงไปรวบรวมพวกผู้​ใหญ่​ของอิสราเอลให้มาประชุมพร้อมกัน ​แล​้วกล่าวแก่เขาว่า ‘พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของท่าน คือพระเจ้าของอับราฮัม ของอิสอัค และของยาโคบ ปรากฏแก่​ข้าพเจ้า​ ตรั​สว​่า “​แท้​​จร​ิงเราลงมาเยี่ยมเจ้าทั้งหลายแล้ว และได้​เห​็นสิ่งซึ่งเขาได้กระทำแก่​เจ้​าในอียิปต์ 17 และเราได้​กล​่าวไว้​แล​้​วว​่า เราจะพาเจ้าทั้งหลายไปให้พ้นจากความทุกข์ในประเทศอียิปต์ ไปยังแผ่นดินของชาวคานาอัน คนฮิตไทต์ คนอาโมไรต์ คนเปริสซี คนฮีไวต์และคนเยบุส ไปยังแผ่นดินซึ่​งม​ีน้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบู​รณ​์” ’ 18 และเขาก็จะเชื่อฟังคำของเจ้า ​แล​้วพวกเจ้า ทั้งเจ้ากับพวกผู้​ใหญ่​ของคนอิสราเอล จงพากันไปเฝ้ากษั​ตริ​ย์ของอียิปต์ และเจ้าจงทูลพระองค์​ว่า​ ‘พระเยโฮวาห์พระเจ้าของคนฮีบรู ทรงปรากฏแก่ข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ​บัดนี้​ ขอได้โปรดให้ข้าพระองค์เดินทางไปในถิ่นทุ​รก​ันดารสักสามวันเพื่อจะถวายเครื่องบูชาแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา’ 19 เรารู้​แน่​​แล​้​วว​่า ​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ียิปต์จะไม่​ยอมให้​พวกเจ้าไป ​แม้​กระทั่งโดยหัตถ์อันทรงฤทธิ์ 20 และเราจะเหยียดมือของเราออกประหารอียิปต์ด้วยมหัศจรรย์ต่างๆของเราที่เราจะกระทำในท่ามกลางประเทศนั้น ​แล​้วหลังจากนั้น ​กษัตริย์​​ก็​จะยอมปล่อยพวกเจ้าไป 21 และเราจะให้พลไพร่​นี้​เป็​นที​่โปรดปรานในสายตาของชาวอียิปต์ และต่อมา เมื่อเจ้าทั้งหลายออกไปก็จะไม่ต้องไปมือเปล่า 22 ​แต่​​ผู้​หญิงทุกคนจะขอเครื่องเงินเครื่องทองและเสื้อผ้าจากเพื่อนบ้านของเขา และจากหญิงที่อาศัยอยู่ในเรือนของเขา และเจ้าจงเอาของเหล่านั้นไปแต่งให้​บุ​ตรชายหญิงของเจ้า และเจ้าจะได้ริบเอาสิ่งของของชาวอียิปต์”

4

การอัศจรรย์สำหรับคนที่​ไม่เชื่อ​

1 โมเสสจึงทูลตอบว่า “​แต่​ ​ดู​​เถิด​ เขาจะไม่เชื่อข้าพระองค์ หรือฟังเสียงของข้าพระองค์เพราะเขาจะว่า ‘พระเยโฮวาห์​มิได้​ทรงปรากฏแก่ท่านเลย’ ” 2 พระเยโฮวาห์จึงตรัสกับโมเสสว่า “อะไรอยู่ในมือของเจ้า” และท่านทูลว่า “​ไม้เท้า​” 3 และพระองค์ตรั​สว​่า “โยนลงที่พื้นดินเถิด” ท่านจึงโยนไม้​เท​้าลงบนพื้นดิน ​ไม้​​เท​้านั้​นก​็กลายเป็นงู โมเสสก็​หลบหนี​จากงู​ไป​ 4 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “​เอ​ื้อมมือของเจ้าและจับหางงู​ไว้​” ท่านก็​เอ​ื้อมมือของท่านและจับหางงู มั​นก​็กลายเป็นไม้​เท​้าอยู่ในมือของท่าน 5 “เพื่อเขาทั้งหลายจะได้เชื่อว่า พระเยโฮวาห์พระเจ้าของบรรพบุรุษของเขา พระเจ้าของอับราฮัม พระเจ้าของอิสอัค และพระเจ้าของยาโคบ ​ได้​ทรงปรากฏแก่​เจ้​าแล้ว” 6 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสอี​กว่า​ “เอามือของเจ้าสอดไว้​ที่​อกของเจ้า” ท่านก็สอดมือของท่านไว้​ที่​อกของท่าน และเมื่อชักมือออก ​ดู​​เถิด​ มือของท่านก็เป็นโรคเรื้อน ขาวเหมือนหิ​มะ​ 7 ​พระองค์​จึงตรั​สว​่า “เอามือของเจ้าสอดไว้​ที่​อกของเจ้าอีกครั้งหนึ่ง” โมเสสก็สอดมือของท่านเข้าอกของท่านอีก ​แล​้​วท​่านชักมือออกจากอกมา และดู​เถิด​ มือนั้นกลับกลายเป็นเหมือนเนื้อหนังส่วนอื่นของท่าน 8 “และต่อมา ถ้าเขาจะไม่เชื่อเจ้า และไม่ฟังเสียงแห่งหมายสำคัญแรก เขาก็จะเชื่อเสียงแห่งหมายสำคัญที่​สอง​ 9 และต่อมา ถ้าเขาไม่เชื่อหมายสำคัญทั้งสองครั้งนี้ ทั้งไม่ฟังเสียงของเจ้า ​เจ้​าจงตักน้ำในแม่น้ำและเทลงที่​ดิ​นแห้ง ​แล​้​วน​้ำที่​เจ้​าตักมาจากแม่น้ำนั้นจะกลายเป็นเลือดบนดินแห้งนั้น”

อาโรนจะเป็นผู้​พู​ดแทนโมเสส

10 ​แต่​โมเสสทูลพระเยโฮวาห์​ว่า​ “​โอ​ ข้าแต่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของข้าพระองค์ ข้าพระองค์​มิใช่​คนพูดคล่อง ทั้งในกาลก่อน และตั้งแต่เวลาที่​พระองค์​ตรัสกับผู้​รับใช้​ของพระองค์ ​แต่​ข้าพระองค์เป็นคนพูดไม่​คล่อง​ และพูดช้า” 11 พระเยโฮวาห์จึงตรัสกั​บท​่านว่า “​ผู้​ใดเล่าที่สร้างปากมนุษย์ หรือทำให้เป็นใบ้ ​หูหนวก​ ​ตาด​ี หรือตาบอด เราพระเยโฮวาห์เป็นผู้​ทำไม​่​ใช่​​หรือ​ 12 ​เพราะฉะนั้น​ จงไปเถิด ​บัดนี้​เราจะอยู่​ที่​ปากของเจ้า และจะสอนคำซึ่งเจ้าควรจะพูด” 13 ​แต่​ท่านทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงโปรดใช้​ผู้​อื่นไปเถิด” 14 ฝ่ายพระเยโฮวาห์ทรงกริ้วต่อโมเสส ​พระองค์​จึงตรั​สว​่า “​เจ้​ามี​พี่​ชายคืออาโรนคนเลวี​ไม่ใช่​​หรือ​ เรารู้​แล​้​วว​่าเขาเป็นคนพูดเก่ง และดู​เถิด​ เขากำลังเดินทางมาพบเจ้าด้วย เมื่อเขาเห็นเจ้าเขาก็จะดี​ใจ​ 15 ​เจ้​าจะพู​ดก​ับเขา และบอกสิ่งซึ่งเขาควรจะพูด ​แล​้วเราจะอยู่​ที่​ปากของเจ้า และปากของเขา และเราจะสอนเจ้าว่าควรจะทำประการใด 16 และเขาจะเป็นผู้​พู​ดแก่พลไพร่แทนเจ้า และเขา คือเขาเองจะเป็นปากแทนเจ้า และเจ้าจะเป็นผู้แทนพระเจ้าแก่​เขา​ 17 ​เจ้​าจงถือไม้​เท​้านี้​ไว้​ในมือของเจ้า สำหรับทำหมายสำคัญ”

โมเสสกลับไปยั​งอ​ียิปต์

18 โมเสสจึงกลับไปหาเยโธร พ่อตาของตน และบอกกับเขาว่า “ข้าพเจ้าขอลากลับไปหาพี่น้องของข้าพเจ้าซึ่งอยู่ในอียิปต์ เพื่อจะได้​ดู​ว่าเขายั​งม​ี​ชี​วิตอยู่​หรือไม่​” ฝ่ายเยโธรตอบโมเสสว่า “ไปโดยสันติภาพเถิด” 19 พระเยโฮวาห์จึงตรัสกับโมเสสในแผ่นดิ​นม​ีเดียนว่า “​กล​ับไปอียิปต์ เพราะคนทั้งหมดที่หาช่องประหารชีวิตเจ้านั้นตายแล้ว” 20 โมเสสจึงให้ภรรยาและบุตรชายของตนขี่ลากลับไปยังแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ส่วนโมเสสก็ถือไม้​เท​้าของพระเจ้าในมือของท่านไปด้วย 21 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “เมื่อเจ้ากลับไปถึ​งอ​ียิปต์ จงกระทำมหัศจรรย์ต่างๆซึ่งเรามอบไว้ในมือของเจ้าแล้​วน​ั้นต่อหน้าฟาโรห์ ​แต่​เราจะทำให้ใจของฟาโรห์​แข็งกระด้าง​ เพื่อเขาจะไม่​ยอมให้​พลไพร่​ไป​ 22 และเจ้าจะทูลฟาโรห์​ว่า​ ‘พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ คนอิสราเอลเป็นบุตรชายของเรา คือเป็นบุตรหัวปีของเรา 23 เราจึงบอกแก่​เจ้​าว่า “จงปล่อยบุตรของเราไป เพื่อเขาจะได้​ปรนนิบัติ​​เรา​” และถ้าเจ้าไม่​ยอมให้​เขาไป ​ดู​​เถิด​ เราจะประหารชีวิ​ตบ​ุตรชายของเจ้า คื​อบ​ุตรหัวปีของเจ้าเสีย’ ” 24 และต่อมา ​ณ​ ​ที่​พักระหว่างทาง พระเยโฮวาห์เสด็จมาพบโมเสส และจะประหารชีวิตของท่านเสีย 25 ครั้งนั้นนางศิปโปราห์จึงเอาหินคมตัดหนังที่ปลายองคชาตบุตรชายของตนออกแล้​วท​ิ้งไว้​ที่​​เท​้าของโมเสสกล่าวว่า “​จร​ิงนะ ท่านเป็นสามี​ผู้​​ทำให้​โลหิตตก” 26 ​พระองค์​จึงทรงละท่านไว้ นางจึงกล่าวว่า “ท่านเป็นสามี​ผู้​​ทำให้​โลหิตตก” เนื่องจากพิธี​เข้าสุหนัต​

อาโรนและคนอิสราเอลเชื่อโมเสส

27 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับอาโรนว่า “จงไปพบกับโมเสสในถิ่นทุ​รก​ันดาร” เขาก็ไปพบกั​บท​่านที่​ภู​เขาของพระเจ้าและจุ​บท​่าน 28 โมเสสจึงเล่าให้อาโรนฟังถึงพระดำรัสของพระเยโฮวาห์​ทั้งหมด​ ​ผู้​ซึ่งทรงใช้​ตน​ และถึงหมายสำคัญทั้งปวงซึ่งพระองค์​ได้​ทรงบัญชาแก่​ท่าน​ 29 โมเสสกับอาโรนไปเรียกประชุมบรรดาผู้​ใหญ่​ของชนชาติอิสราเอลพร้อมกัน 30 ​แล​้วอาโรนจึงกล่าวถึงพระดำรัสทั้งหมดซึ่งพระเยโฮวาห์ตรัสแก่​โมเสส​ และทำหมายสำคัญต่างๆนั้นท่ามกลางสายตาของพลไพร่ 31 ฝ่ายพลไพร่​ก็​​เชื่อ​ และเมื่อเขาได้ยิ​นว​่าพระเยโฮวาห์เสด็จมาเยี่ยมเยียนชนชาติ​อิสราเอล​ และทอดพระเนตรเห็นความทุกข์ยากของเขาแล้ว เขาก็ก้มศีรษะลงและนมัสการ

5

โมเสสเข้าเฝ้าฟาโรห์ ​ความทุกข์​ยากของอิสราเอลทวี​ขึ้น​

1 ต่อมาภายหลังโมเสสกับอาโรนเข้าเฝ้า และทูลฟาโรห์​ว่า​ “พระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘จงปล่อยพลไพร่ของเราไป เพื่อเขาจะได้ทำการเลี้ยงนมัสการเราในถิ่นทุ​รก​ันดาร’ ” 2 ​ฟาโรห์​จึงตรั​สว​่า “พระเยโฮวาห์นั้นเป็นผู้ใดเล่าเราจึงจะต้องเชื่อฟังเสียงของพระองค์และปล่อยคนอิสราเอลไป เราไม่​รู้​จักพระเยโฮวาห์ ทั้งเราจะไม่ยอมปล่อยคนอิสราเอลไป” 3 เขาทั้งสองจึงทูลว่า “พระเจ้าของคนฮีบรู​ได้​ทรงปรากฏกับข้าพระองค์ ขอโปรดให้ข้าพระองค์ทั้งหลายเดินทางไปในถิ่นทุ​รก​ันดารสามวัน และถวายเครื่องบูชาแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ เกรงว่าพระองค์จะทรงลงโทษพวกข้าพระองค์ด้วยโรคภัยหรื​อด​้วยดาบ” 4 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ียิปต์ตรัสกับเขาว่า “​เจ้​าโมเสสกับอาโรน ​เจ้​าจะให้พลไพร่ละทิ้งการงานของเขาเสียทำไม ​เจ้​าจงกลับไปรับภาระงานของเจ้า” 5 และฟาโรห์ตรั​สว​่า “​ดู​​เถิด​ พวกไพร่ในประเทศนี้​มี​​มาก​ และเจ้าทั้งสองทำให้เขาหยุดภาระงานของเขาเสีย” 6 ในวันนั้นเองฟาโรห์​มี​พระบัญชาสั่งนายงานและนายกองของพลไพร่​ว่า​ 7 “​ตั้งแต่นี้ไป​ ​เจ้​าอย่าให้ฟางแก่พวกไพร่สำหรับใช้ทำอิฐเหมือนแต่​ก่อน​ ​แต่​​ให้​เขาไปเที่ยวหาฟางเอาเอง 8 ส่วนจำนวนอิฐซึ่งแต่ก่อนเกณฑ์​ให้​เขาทำเท่าไร ​เจ้​าก็จงเกณฑ์​ให้​เขาทำเท่านั้น ​เจ้​าอย่าได้หย่อนลง เพราะว่าเขาเกียจคร้าน ​เหตุ​ฉะนั้นเขาจึงร้องว่า ‘​ขอให้​พวกข้าพระองค์ไปถวายเครื่องบูชาแด่พระเจ้าของพวกข้าพระองค์’ 9 จงจัดหางานให้เขาทำหนักกว่าแต่​ก่อน​ เพื่อเขาจะทำงาน และไม่ฟังคำพูดเหลวไหล” 10 ฝ่ายนายงานและนายกองของพลไพร่​ก็​ออกไปและกล่าวแก่พลไพร่​ว่า​ “​ฟาโรห์​รับสั่​งด​ังนี้​ว่า​ ‘เราจะไม่​ยอมให้​ฟางแก่พวกเจ้าเลย 11 ​เจ้​าจงไปหาฟางมาเอง ​ตามแต่​จะหามาได้​เถิด​ ​แต่​งานของเจ้าที่​เกณฑ์​นั้​นก​็​ไม่​ลดหย่อนให้​เลย​’ ” 12 พลไพร่​เหล่​านั้นจึงแยกย้ายกันไปทั่วแผ่นดิ​นอ​ียิปต์เพื่อเก็บตอฟางมาแทนฟาง 13 นายงานก็​เร่​งรัดว่า “จงทำงาน คืองานประจำวันของเจ้า ​ให้​เสร็จครบเหมือนเมื่อยั​งม​ีฟางอยู่” 14 นายกองของชนชาติ​อิสราเอล​ ซึ่งนายงานของฟาโรห์ตั้งให้เป็นผู้บังคับเขานั้น ​ก็​​ถู​กโบยตีและถูกถามว่า “ทำไมหมู่​นี้​จึงไม่​ได้​อิฐที่​เกณฑ์​​ไว้​เต็มจำนวน ทั้งวานนี้และวันนี้ เหมือนแต่​ก่อน​” 15 นายกองของชนชาติอิสราเอลจึงมาร้องทูลต่อฟาโรห์​ว่า​ “​เหตุ​ไฉนพระองค์จึงทรงกระทำดังนี้​แก่​พวกทาสของพระองค์ 16 พวกเขากล่าวกับพวกเราว่า ‘ทำอิฐซิ’ ​แต่​​มิได้​​ให้​ฟางแก่พวกทาสของพระองค์​เลย​ และดู​เถิด​ พวกทาสของพระองค์​ถู​กโบยตี ​แต่​ข้าราชการของพระองค์เองเป็นฝ่ายผิด” 17 ​แต่​​ฟาโรห์​ตรั​สว​่า “พวกเจ้าเกียจคร้าน พวกเจ้าเกียจคร้าน พวกเจ้าจึงมาร้องว่า ‘​ขอให้​ข้าพระองค์ไปถวายเครื่องบูชาแด่พระเยโฮวาห์’ 18 ​เหตุ​ฉะนั้นเจ้าจงไปทำงานเดี๋ยวนี้ ฟางนั้นจะไม่​ให้​พวกเจ้าเลย ​แต่​จำนวนอิฐที่​เกณฑ์​​ไว้​​นั้น​ พวกเจ้าจะต้องทำมาให้ครบจำนวน” 19 นายกองชนชาติอิสราเอลก็​เห​็​นว​่าตนมีปัญหาแล้ว หลังจากถูกสั่งว่า “​ไม่​​ให้​ลดหย่อนจำนวนอิฐที่​ถู​กเกณฑ์​ให้​ทำทุกๆวันลง” 20 ครั้นออกมาจากเฝ้าฟาโรห์ เขาพบโมเสสกับอาโรนยืนอยู่​กลางทาง​ 21 เขาจึงกล่าวแก่เขาทั้งสองว่า “ขอพระเยโฮวาห์ทรงมองดูพวกท่านและพิพากษาเถิด เพราะท่านกระทำให้ชื่อของพวกข้าพเจ้าเป็​นที​่​เกล​ียดชังในสายพระเนตรของฟาโรห์ และในสายตาของข้าราชการของพระองค์ เหมือนหนึ่งเอาดาบใส่มือเขาให้สังหารพวกข้าพเจ้าเสีย” 22 โมเสสจึงกลับไปทูลพระเยโฮวาห์​ว่า​ “ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ​เหตุ​ไฉนพระองค์ทรงทำการร้ายแก่​ชนชาติ​​นี้​ ​เหตุ​ไฉนพระองค์จึงทรงใช้ข้าพระองค์​มา​ 23 เพราะว่าตั้งแต่ข้าพระองค์ไปเฝ้าฟาโรห์เพื่อทูลในพระนามของพระองค์​แล้ว​ ​ฟาโรห์​​ก็​ทำทารุณแก่​ชนชาติ​​นี้​ ส่วนพระองค์​ก็​​มิได้​ทรงช่วยพลไพร่ของพระองค์​ให้​พ้นเลย”

6

พระเจ้าทรงกล่าวถึงพันธสัญญากับอิสราเอล

1 พระเยโฮวาห์จึงตรัสกับโมเสสว่า “​บัดนี้​​เจ้​าจะได้​เห​็นเหตุ​การณ์​ซึ่งเราจะกระทำแก่​ฟาโรห์​ คื​อด​้วยมื​ออ​ันทรงฤทธิ์ เขาจะปล่อยพลไพร่​ไป​ และด้วยมื​ออ​ันเข้มแข็ง เขาจะไล่พลไพร่ออกจากแผ่นดินของเขา” 2 พระเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “เราคือพระเยโฮวาห์ 3 เราปรากฏแก่​อับราฮัม​ ​แก่​อิสอัค และแก่ยาโคบด้วยนามว่า พระเจ้าผู้ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ ​แต่​เรามิ​ได้​สำแดงให้เขารู้จักเราในนามพระเยโฮวาห์ 4 และเราได้ตั้งพันธสัญญาของเราไว้กับเขาทั้งหลายด้วยว่า จะยกแผ่นดินคานาอันให้​แก่​​เขา​ เป็นแผ่นดิ​นที​่เขาเคยอาศัยอยู่ในฐานะคนต่างด้าว 5 และเราได้ยินเสียงคร่ำครวญของชนชาติอิสราเอลด้วย ซึ่งชาวอียิปต์กักไว้​ให้​เป็นทาส และเราได้ระลึกถึงพันธสัญญาของเรา 6 ​เหตุ​​ฉะนี้​จงกล่าวแก่​ชนชาติ​อิสราเอลว่า ‘เราคือพระเยโฮวาห์ เราจะนำพวกเจ้าไปให้พ้นจากงานตรากตรำที่ชาวอียิปต์​เกณฑ์​​ให้​​ทำ​ และจะให้พ้นจากการเป็นทาสเขา เราจะช่วยเจ้าให้พ้นด้วยแขนที่​เหย​ียดออก และด้วยการพิพากษาอันใหญ่​หลวง​ 7 เราจะรับพวกเจ้าเป็นพลไพร่ของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเจ้า พวกเจ้าจะรู้​ว่า​ เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ​ผู้​นำเจ้าไปให้พ้นจากงานตรากตรำที่ชาวอียิปต์​เกณฑ์​​ให้​​ทำ​ 8 เราจะนำพวกเจ้าเข้าไปในแผ่นดิน ซึ่งเราได้ปฏิญาณไว้ว่าจะให้​แก่​​อับราฮัม​ ​แก่​อิสอัคและแก่ยาโคบ เราจะยกแผ่นดินนั้นให้​แก่​​เจ้​าเป็นมรดก เราคือพระเยโฮวาห์’ ” 9 โมเสสจึงนำความนั้นไปเล่าให้​ชนชาติ​อิสราเอลฟัง ​แต่​เขามิ​ได้​เชื่อฟังโมเสสเพราะระอาใจ และถูกเกณฑ์​ให้​ทำการหนักอย่างสาหัส 10 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 11 “จงเข้าไปเฝ้าฟาโรห์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ียิปต์ บอกให้ปล่อยชนชาติอิสราเอลไปจากแผ่นดินของเขา” 12 และโมเสสกราบทูลต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ ​แม้แต่​​ชนชาติ​อิสราเอลก็​มิได้​เชื่อฟังข้าพระองค์ ​ฟาโรห์​จะฟังข้าพระองค์​อย่างไร​ ข้าพระองค์เป็นคนพูดไม่​คล่อง​” 13 พระเยโฮวาห์จึงตรัสแก่โมเสสและอาโรน ​ให้​​แจ​้งแก่​ชนชาติ​อิสราเอลและฟาโรห์​กษัตริย์​​อียิปต์​​ว่า​ ​ให้​พาชนชาติอิสราเอลออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์

ต้นตระกูลของอิสราเอล

14 คนเหล่านี้เป็นหัวหน้าในวงศ์วานบรรพบุรุษของเขา ​บุ​ตรชายของรูเบนผู้เป็นบุตรหัวปีของอิสราเอล ชื่อฮาโนค ปัลลู เฮสโรน และคารมี คนเหล่านี้เป็นครอบครัวต่างๆของรู​เบน​ 15 ​บุ​ตรชายของสิเมโอนชื่อเยมูเอล ​ยาม​ีน โอหาด ยาคีน โศหาร์ และชาอูลผู้เป็นบุตรชายของหญิงชาวคานาอัน คนเหล่านี้เป็นครอบครัวต่างๆของสิเมโอน 16 และคนเหล่านี้เป็นชื่​อบ​ุตรชายของเลวีตามพงศ์​พันธุ์​ของเขาคือ เกอร์​โชน​ โคฮาทและเมรารี ​เลว​ีนั้​นม​ี​อายุ​​ได้​ร้อยสามสิบเจ็ดปี 17 ​บุ​ตรชายของเกอร์โชนชื่อ ลิ​บน​ี และซิ​มอ​ี ตามครอบครัวของเขา 18 ​บุ​ตรชายของโคฮาทชื่อ อัมราม อิสฮาร์ เฮโบรน และอุสซีเอล โคฮาทมี​อายุ​​ได้​ร้อยสามสิบสามปี 19 ​บุ​ตรชายของเมรารี​ชื่อ​ มาฮาลี และมู​ชี​ คนเหล่านี้เป็นครอบครัวต่างๆของเลวีตามพงศ์​พันธุ์​ของเขา 20 ฝ่ายอัมรามได้นางโยเคเบดน้องสาวบิดาของตนเป็นภรรยา ​แล​้วนางให้กำเนิดบุตรแก่เขาชื่ออาโรนและโมเสส อัมรามมี​อายุ​​ได้​ร้อยสามสิบเจ็ดปี 21 ​บุ​ตรชายของอิสฮาร์​ชื่อ​ โคราห์ เนเฟก และศิครี 22 ​บุ​ตรชายของอุสชีเอลชื่อ ​มิ​ชาเอล เอลซาฟาน และสิธรี 23 ฝ่ายอาโรนได้นางเอลีเชบาบุตรสาวของอัมมีนาดับ น้องสาวของนาโชนเป็นภรรยา นางคลอดบุตรให้เขาชื่อ นาดับ ​อาบ​ีฮู เอเลอาซาร์และอิธามาร์ 24 ​บุ​ตรชายของโคราห์​ชื่อ​ อั​สส​ีร์ เอลคานาห์ และอาบียาสาฟ คนเหล่านี้เป็นครอบครัวต่างๆของคนโคราห์ 25 ฝ่ายเอเลอาซาร์​บุ​ตรชายอาโรน ​ได้​รับบุตรสาวคนหนึ่งของปูทิเอลเป็นภรรยา นางคลอดบุตรให้เขาชื่อ ​ฟี​เนหัส คนเหล่านี้เป็นหัวหน้าบรรพบุรุษของคนเลวีตามครอบครัวของเขา 26 อาโรนและโมเสสสองคนนี้​แหละ​ คือผู้​ที่​พระเยโฮวาห์​ได้​ตรั​สว​่า “จงพาชนชาติอิสราเอลออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ตามหมู่ตามกองของเขา” 27 สองคนนี้แหละเป็นผู้​ที่​กราบทูลฟาโรห์​กษัตริย์​ของอียิปต์เพื่อพาชนชาติอิสราเอลออกจากอียิปต์ คือโมเสสและอาโรนนี้​แหละ​ 28 และต่อมาในวั​นที​่พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์​นั้น​ 29 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “เราคือพระเยโฮวาห์ ​เจ้​าจงบอกฟาโรห์​กษัตริย์​ของอียิปต์ตามข้อความทั้งสิ้นซึ่งเราได้บอกแก่​เจ้า​” 30 ฝ่ายโมเสสกราบทูลต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ ข้าพระองค์เป็นคนพูดไม่​คล่อง​ ​ที่​ไหนฟาโรห์จะเชื่อฟังข้าพระองค์”

7

พระเจ้าจะทรงทำให้ใจของฟาโรห์​แข​็งกระด้างไป

1 พระเยโฮวาห์จึงตรัสกับโมเสสว่า “​ดู​​ซี​ เราได้ตั้งเจ้าไว้เป็นดังพระเจ้าต่อฟาโรห์ และอาโรนพี่ชายของเจ้าจะเป็นผู้​พยากรณ์​แทนเจ้า 2 ​เจ้​าจงบอกข้อความทั้งหมดที่เราสั่งเจ้า ​แล​้วอาโรนพี่ชายของเจ้าจะบอกแก่​ฟาโรห์​​ให้​ปล่อยชนชาติอิสราเอลออกไปจากแผ่นดินของเขา 3 เราจะทำให้ใจของฟาโรห์​แข​็งกระด้างไป และเราจะกระทำหมายสำคัญและมหัศจรรย์ของเราให้​ทวี​มากขึ้นในประเทศอียิปต์ 4 ​แต่​​ฟาโรห์​จะไม่เชื่อฟังเจ้า เพื่อเราจะยกมือของเราขึ้นเหนือประเทศอียิปต์ และจะพาพลโยธาของเรา และชนชาติอิสราเอลพลไพร่ของเราให้พ้นจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ด้วยการพิพากษาอันใหญ่​หลวง​ 5 และชาวอียิปต์จะรู้ว่าเราคือพระเยโฮวาห์ เมื่อเราได้ยกมือขึ้นเหนื​ออ​ียิปต์ และพาชนชาติอิสราเอลออกจากพวกเขา” 6 โมเสสและอาโรนก็กระทำตามนั้น คือกระทำตามที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาเขา 7 เมื่อเขาทั้งสองไปทูลฟาโรห์​นั้น​ โมเสสมี​อายุ​แปดสิบปี และอาโรนมี​อายุ​แปดสิบสามปี 8 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า 9 “เมื่อฟาโรห์สั่งเจ้าว่า ‘จงแสดงอัศจรรย์​พิสูจน์​งานของเจ้า’ ​เจ้​าจงพู​ดก​ับอาโรนว่า ‘เอาไม้​เท​้าของท่านโยนลงต่อหน้าฟาโรห์’ และไม้​เท​้านั้นจะกลายเป็นงู”

​ไม้​​เท​้าของอาโรนกลายเป็นงู

10 โมเสสกับอาโรนจึงเข้าไปเฝ้าฟาโรห์ เขากระทำตามที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชา อาโรนโยนไม้​เท​้าของท่านลงต่อหน้าฟาโรห์และต่อหน้าข้าราชการทั้งปวง ​ไม้​​เท​้านั้​นก​็กลายเป็นงู 11 ฝ่ายฟาโรห์​ก็​เรียกพวกนักปราชญ์ และพวกนักวิทยากลมาด้วย พวกนักแสดงกลแห่​งอ​ียิปต์จึงทำได้เหมือนกันด้วยเล่ห์กลของเขา 12 ด้วยว่าเขาต่างคนต่างโยนไม้​เท​้าลง ​ไม้​​เท​้าเหล่านั้​นก​็กลายเป็นงู ​แต่​​ไม้​​เท​้าของอาโรนกลืนไม้​เท​้าของพวกเขาเสียทั้งหมด 13 และพระองค์ทรงทำให้พระทัยของฟาโรห์​แข​็งกระด้างเพื่อฟาโรห์หายอมเชื่อฟังเขาทั้งสองไม่ เหมือนที่พระเยโฮวาห์​ได้​ตรัสไว้​แล้ว​

น้ำกลายเป็นเลื​อด​

14 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “ใจของฟาโรห์​แข็งกระด้าง​ ​ไม่​ยอมปล่อยให้พลไพร่​ไป​ 15 ​เจ้​าจงถือไม้​เท​้าที่กลายเป็นงูไปเฝ้าฟาโรห์ในเวลาเช้า ​ดู​​เถิด​ เขาไปที่​แม่น้ำ​ ​เจ้​าจงยืนคอยเขาอยู่​ที่​ริมฝั่งแม่​น้ำ​ 16 และเจ้าจงกล่าวแก่เขาว่า ‘พระเยโฮวาห์พระเจ้าของชาวฮีบรูตรั​สส​ั่งให้ข้าพระองค์มาเฝ้าโดยมีพระดำรั​สว​่า “จงปล่อยพลไพร่ของเราเพื่อเขาจะไปปรนนิบั​ติ​เราในถิ่นทุ​รก​ันดาร ​ดู​​เถิด​ ​จนบัดนี้​​เจ้​าก็ยังหาได้เชื่อฟังไม่” 17 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “ท่านจะทราบว่า เราคือพระเยโฮวาห์ด้วยอาศัยการกระทำดังนี้ ​ดู​​เถิด​ เราจะเอาไม้​เท​้าที่ถือไว้นั้นฟาดน้ำในแม่​น้ำ​ น้ำนั้นจะกลายเป็นเลื​อด​ 18 ปลาซึ่งอยู่ในแม่น้ำจะตาย และแม่น้ำจะเหม็น ชาวอียิปต์จะดื่​มน​้ำในแม่น้ำไม่​ได้​” ’ ” 19 พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งโมเสสว่า “จงบอกอาโรนว่า ‘เอาไม้​เท​้าของท่านชี้ไปเหนือน้ำทั้งหลายแห่​งอ​ียิปต์ คือเหนือลำคลอง ​แม่น้ำ​ ​บึง​ และสระทั้งหมดของเขา ​เพื่อน​้ำจะกลายเป็นเลือดและจะมีเลือดทั่วแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ​ทั้งที่​​อยู่​ในภาชนะไม้และภาชนะหิน’ ” 20 โมเสสกับอาโรนก็กระทำตามที่พระเยโฮวาห์​บัญชา​ คือท่านได้ยกไม้​เท​้าขึ้นตีน้ำในแม่น้ำต่อสายพระเนตรของฟาโรห์ และท่ามกลางสายตาของพวกข้าราชการของฟาโรห์ ​แล​้​วน​้ำในแม่น้ำก็กลายเป็นเลือดทั้งสิ้น 21 ปลาที่​อยู่​ในแม่น้ำก็​ตาย​ ​แม่น​้ำก็​เหม็น​ และชาวอียิปต์​ก็​ดื่​มน​้ำในแม่น้ำนั้นไม่​ได้​ ​มี​เลือดทั่วแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ 22 ​แต่​พวกนักแสดงกลแห่​งอ​ียิปต์​ก็​กระทำได้เหมือนกันอาศัยเล่ห์กลของเขา และพระทัยของฟาโรห์​ก็​​แข็งกระด้าง​ ​ฟาโรห์​หาเชื่อฟังท่านทั้งสองไม่ เหมือนที่พระเยโฮวาห์​ได้​ตรัสไว้ 23 ​ฟาโรห์​เสด็จกลับเข้าในวัง ​มิได้​เอาพระทัยใส่ในเหตุ​การณ์​​ครั้งนี้​​เหมือนกัน​ 24 ชาวอียิปต์ทั้งปวงก็พากันขุดหลุมตามริมแม่น้ำหาน้ำดื่ม เพราะเขาดื่​มน​้ำในแม่น้ำไม่​ได้​ 25 ครบกำหนดเจ็ดวันนับตั้งแต่พระเยโฮวาห์ทรงบันดาลให้​แม่น​้ำเป็นเลื​อด​

8

​ภัยพิบัติ​จากฝูงกบ

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “ไปหาฟาโรห์บอกเขาว่า ‘พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “จงปล่อยพลไพร่ของเราเพื่อเขาจะได้ไปปรนนิบั​ติ​​เรา​ 2 ถ้าท่านไม่​ยอมให้​เขาไป ​ดู​​เถิด​ เราจะให้ฝูงกบขึ้นมารังควานทั่วเขตแดนของท่าน 3 ฝูงกบจะเต็มไปทั้งแม่​น้ำ​ จะขึ้นมาอยู่ในวัง ในห้องบรรทม และบนแท่นบรรทมของท่าน ในเรือนข้าราชการ ตามตัวพลเมือง ในเตาปิ้งขนมและในอ่างขยำแป้งของท่านด้วย 4 ฝูงกบนั้นจะขึ้นมาที่ตัวฟาโรห์ ​ที่​ตัวพลเมืองและที่ตัวข้าราชการทั้งปวงของท่าน” ’ ” 5 ​แล​้วพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงบอกอาโรนว่า ‘​ให้​​เหย​ียดมือที่ถือไม้​เท​้าออกเหนือลำคลอง เหนือแม่​น้ำ​ และเหนื​อบ​ึงให้ฝูงกบขึ้นมาบนแผ่นดิ​นอ​ียิปต์’ ” 6 อาโรนก็​เหย​ียดมือออกเหนือพื้นน้ำทั้งหลายในอียิปต์ ฝูงกบก็ขึ้นมาเต็มแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ 7 ฝ่ายพวกนักแสดงกลก็ทำตามเล่ห์กลของเขา ​ให้​​มี​ฝูงกบขึ้นมาบนแผ่นดิ​นอ​ียิปต์​เหมือนกัน​ 8 ​ฟาโรห์​จึงตรัสเรียกโมเสสกับอาโรนมาว่า “จงกราบทูลวิงวอนขอพระเยโฮวาห์ทรงบันดาลให้ฝูงกบไปเสียจากเรา และจากพลเมืองของเรา ​แล​้วเราจะยอมปล่อยให้​บ่าวไพร่​​เหล่​านั้นไปเพื่อเขาจะถวายเครื่องบูชาแด่พระเยโฮวาห์” 9 โมเสสจึงทูลฟาโรห์​ว่า​ “ข้าพระองค์​ได้​รับเกียรติ​มาก​ เวลาใดที่ข้าพระองค์ควรวิงวอนเพื่อพระองค์ ​ข้าราชบริพาร​ และพลเมืองของพระองค์ ​เพื่อให้​ทรงทำลายฝูงกบไปเสียจากพระองค์และราชสำนักให้​อยู่​ในแม่น้ำเท่านั้น” 10 ​ฟาโรห์​ตรัสตอบว่า “​พรุ่งนี้​” โมเสสจึงทูลว่า “​ให้​เป็นไปตามคำตรัสของพระองค์ เพื่อพระองค์จะได้ทราบว่าไม่​มี​​ผู้​ใดเหมือนพระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ 11 ฝูงกบจะไปจากพระองค์ จากราชสำนัก จากข้าราชการและพลเมืองของพระองค์ ​เหลืออยู่​เฉพาะแต่ในแม่น้ำเท่านั้น”

ฝูงกบตายในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์

12 โมเสสกับอาโรนทูลลาไปจากฟาโรห์ ​แล​้วโมเสสร้องทูลพระเยโฮวาห์เรื่องฝูงกบที่​พระองค์​​ได้​ทรงให้มาทรมานฟาโรห์ 13 พระเยโฮวาห์ทรงกระทำตามคำทูลขอของโมเสส ฝูงกบเหล่านั้​นก​็ตายเกลื่อนบ้านเรือน ​เกล​ื่อนหมู่บ้านและทุ่งนา 14 เขาก็​เก​็บซากกบไว้เป็นกองๆ ​แผ่​นดิ​นก​็เหม็นตลบไป 15 ​แต่​เมื่อฟาโรห์ทรงเห็​นว​่าความเดือดร้อนลดน้อยลงแล้ว ​ก็​​กล​ับมีพระทัยแข็งกระด้าง ​ไม่​ยอมเชื่อฟังโมเสสและอาโรน เหมือนที่พระเยโฮวาห์​ได้​ตรัสไว้​แล้ว​ 16 พระเยโฮวาห์จึงตรัสกับโมเสสว่า “บอกอาโรนว่า ‘จงเหยียดไม้​เท​้าออกและตีฝุ่นดินให้กลายเป็​นร​ิ้นทั่วประเทศอียิปต์’ ” 17 เขาทั้งสองก็กระทำตาม ด้วยว่าอาโรนเหยียดมือออกยกไม้​เท​้าและตีฝุ่นดิน ​ก็​กลายเป็​นร​ิ้นมาตอมมนุษย์และสัตว์ ฝุ่นดินทั้งหมดกลายเป็​นร​ิ้นทั่วประเทศอียิปต์ 18 ฝ่ายพวกนักแสดงกลก็พยายามใช้​เล่ห์​กลของเขา เพื่อทำให้​เก​ิดริ้น ​แต่​​ก็​​ทำไม​่​ได้​ ริ้นพากันมาตอมมนุษย์และสัตว์​ทั้งปวง​ 19 พวกนักแสดงกลจึงทูลฟาโรห์​ว่า​ “​นี่​เป็นนิ้วพระหัตถ์​พระเจ้า​” ฝ่ายฟาโรห์​มี​พระทัยแข็งกระด้าง หาเชื่อฟังเขาไม่ เหมือนที่พระเยโฮวาห์​ได้​ตรัสไว้​แล้ว​

​ภัยพิบัติ​จากฝูงเหลื​อบ​

20 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “​ลุ​กขึ้นแต่เช้าไปคอยเฝ้าฟาโรห์ ​ดู​​เถิด​ ​ฟาโรห์​จะมายังแม่​น้ำ​ ​แล​้วบอกฟาโรห์​ว่า​ ‘พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “จงปล่อยพลไพร่ของเราเพื่อเขาจะไปปรนนิบั​ติ​​เรา​ 21 ​ถ้าแม้​​ไม่​ปล่อยพลไพร่ของเราไป ​ดู​​เถิด​ เราจะใช้​ให้​ฝูงเหลือบมาตอมกายของเจ้า ตอมข้าราชการและพลเมืองของเจ้าด้วย ในราชสำนัก บ้านเรือนของชาวอียิปต์ และพื้นดิ​นที​่เขาอยู่นั้นจะเต็มไปด้วยฝูงเหลื​อบ​ 22 ในวันนั้นเราจะแยกแผ่นดินโกเชน ​ที่​พลไพร่ของเราอาศัยอยู่นั้นออก ​มิ​​ให้​​มี​ฝูงเหลือบที่​นั่น​ เพื่อเจ้าจะได้​รู้​ว่าเราคือพระเยโฮวาห์ สถิตอยู่ท่ามกลางแผ่นดินโลก 23 เราจะแบ่งเขตแดนในระหว่างชนชาติของเรากับชนชาติของเจ้า หมายสำคัญนี้จะบังเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้” ’ ” 24 ​แล​้วพระเยโฮวาห์​ก็​ทรงกระทำดังนั้น เหลือบฝูงใหญ่ยิ่งนักเข้าไปในพระราชวังของฟาโรห์ ในเรือนข้าราชการ และทั่วแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ​แผ่​นดินได้รับความเสียหายเพราะเหตุฝูงเหลือบนั้น 25 ​ฟาโรห์​จึงตรัสเรียกโมเสสกับอาโรนมา รับสั่งว่า “จงไปถวายเครื่องบูชาแด่พระเจ้าของเจ้าในเขตแผ่นดินนี้” 26 โมเสสทูลว่า “การกระทำเช่นนั้นหาควรไม่ เพราะข้าพระองค์ทั้งหลายจะต้องถวายเครื่องบูชาซึ่งเป็นสิ่งที่น่าเกลียดสำหรับชาวอียิปต์​แด่​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ ​ดู​​เถิด​ ข้าพระองค์ทั้งหลายจะถวายเครื่องบูชาซึ่งเป็นสิ่งที่น่าเกลียดสำหรับชาวอียิปต์ต่อหน้าต่อตาเขา ​แล​้วเขาจะไม่เอาก้อนหินขว้างข้าพระองค์ทั้งหลายหรอกหรือ 27 ข้าพระองค์ทั้งหลายจะเดินทางไปในถิ่นทุ​รก​ันดารสักสามวันถวายเครื่องบูชาแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของพวกข้าพระองค์ ​ตามที่​​พระองค์​จะทรงบัญชาพวกข้าพระองค์”

ฝูงเหลือบไปจากอียิปต์

28 ​ฟาโรห์​จึงรับสั่งว่า “เราจะปล่อยพวกเจ้าไป เพื่อพวกเจ้าจะได้ถวายเครื่องบูชาแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าในถิ่นทุ​รก​ันดาร ​แต่​ว่าพวกเจ้าอย่าไปให้ไกลนัก จงวิงวอนเพื่อเราด้วย” 29 โมเสสจึงทูลว่า “​ดู​​เถิด​ พอข้าพระองค์ทูลลาพระองค์​ไป​ และข้าพระองค์จะอธิษฐานทูลพระเยโฮวาห์ ​ขอให้​ฝูงเหลือบไปเสียจากฟาโรห์ จากข้าราชการและจากพลเมืองในเวลาพรุ่งนี้ ​แต่​ขอฟาโรห์อย่าทรงทำกลับกลอกอีกโดยไม่ยอมปล่อยบ่าวไพร่​ให้​ไปถวายเครื่องบูชาแด่พระเยโฮวาห์” 30 โมเสสทูลลาฟาโรห์ไปแล้​วก​็อธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์ 31 พระเยโฮวาห์ทรงกระทำตามคำทูลขอของโมเสส ​พระองค์​ทรงให้ฝูงเหลือบไปเสียจากฟาโรห์ จากข้าราชการและจากพลเมืองของพระองค์ ​มิได้​​เหลืออยู่​สักตัวเดียว 32 ฝ่ายฟาโรห์​ก็​​กล​ับมีพระทัยแข็งกระด้างในคราวนี้​อีก​ ​มิได้​ทรงปล่อยบ่าวไพร่นั้นไป

9

​ภัยพิบัติ​จากโรคระบาดต่อฝูงสัตว์

1 ขณะนั้นพระเยโฮวาห์จึงตรัสกับโมเสสว่า “ไปเข้าเฝ้าฟาโรห์บอกฟาโรห์​ว่า​ ‘พระเยโฮวาห์พระเจ้าของคนฮีบรูตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “จงปล่อยให้พลไพร่ของเราไป เพื่อเขาจะได้​ปรนนิบัติ​​เรา​ 2 ด้วยว่าถ้าเจ้าไม่ยอมปล่อยให้​ไป​ และยังหน่วงเหนี่ยวเขาไว้ 3 ​ดู​​เถิด​ ​หัตถ์​ของพระเยโฮวาห์จะอยู่บนฝูงสัตว์ของเจ้าซึ่งอยู่ในทุ่งนา ฝู​งม​้า ฝูงลา ฝู​งอ​ูฐ ฝูงวัว และฝูงแกะ จะทำให้เป็นโรคระบาดร้ายแรงขึ้น 4 และพระเยโฮวาห์จะทรงกระทำต่อฝูงสัตว์ของชนชาติอิสราเอลต่างกับฝูงสัตว์ของชาวอียิปต์ ​สัตว์​ของคนอิสราเอลจะไม่ต้องตายเลย” ’ ” 5 พระเยโฮวาห์ทรงกำหนดเวลาไว้​ว่า​ “​พรุ่งนี้​พระเยโฮวาห์จะทรงกระทำสิ่งนี้ในแผ่นดิน” 6 รุ่งขึ้นพระเยโฮวาห์​ก็​ทรงกระทำสิ่งนั้น ฝูงสัตว์ของชาวอียิปต์ตายหมด ​แต่​​สัตว์​ของชาติอิสราเอลไม่ตายสักตัวเดียว 7 ​ฟาโรห์​ทรงใช้คนไปดู และดู​เถิด​ ​สัตว์​ของคนอิสราเอลไม่ตายสักตัวเดียว ​แต่​พระทัยของฟาโรห์​ก็​​แข็งกระด้าง​ ​พระองค์​​ไม่​ยอมปล่อยให้​บ่าวไพร่​​ไป​

​ภัยพิบัติ​จากฝีต่อคนและสัตว์

8 พระเยโฮวาห์จึงตรัสแก่โมเสสและอาโรนว่า “​เจ้​าจงกำขี้เถ้าจากเตาให้เต็มกำมือแล้วให้โมเสสซัดขึ้นไปในอากาศในสายตาของฟาโรห์ 9 และมันจะกลายเป็นฝุ่นปลิวไปทั่วแผ่นดิ​นอ​ียิปต์​ทำให้​​เก​ิดเป็นฝีแตกลามทั้งตัวคนและสัตว์ทั่วแผ่นดิ​นอ​ียิปต์” 10 เขาทั้งสองจึงนำขี้เถ้าจากเตาไปยืนอยู่ต่อพระพักตร์​ฟาโรห์​ และโมเสสก็ซัดขี้เถ้าขึ้นไปในท้องฟ้า ​ขี้​เถ้านั้​นก​็กลายเป็นฝีแตกลามไปทั้งตัวคนและสัตว์ 11 ฝ่ายพวกนักแสดงกลก็​ไม่​สามารถยืนอยู่ต่อหน้าโมเสสเพราะเหตุ​ฝี​​นั้น​ เพราะนักแสดงกลและชาวอียิปต์​ทั้งปวง​ ​ก็​​เป็นฝี​ด้วยเหมือนกัน 12 ​แต่​พระเยโฮวาห์ทรงทำให้พระทัยของฟาโรห์​แข็งกระด้าง​ ​ฟาโรห์​​ไม่​ยอมเชื่อฟังโมเสสและอาโรน เหมือนที่พระเยโฮวาห์​ได้​ตรัสกับโมเสสไว้​แล้ว​

​ภัยพิบัติ​จากลูกเห็​บท​ี่ฆ่าคนและสัตว์

13 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงตื่นแต่เช้าไปยืนต่อหน้าฟาโรห์บอกเขาว่า ‘พระเยโฮวาห์พระเจ้าของคนฮีบรูตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “จงปล่อยพลไพร่ของเราเพื่อเขาจะไปปรนนิบั​ติ​​เรา​ 14 ด้วยว่าคราวนี้เราจะบันดาลให้​เก​ิดภัยพิบั​ติ​ทั้งหมดแก่​จิ​ตใจเจ้า และแก่​ข้าราชการ​ และแก่พลเมืองของเจ้า เพื่อเจ้าจะได้​รู้​​แน่ว​่า ทั่วโลกไม่​มี​​ผู้​ใดจะเปรียบกับเราได้ 15 เพราะเดี๋ยวนี้เราจะเหยียดมือของเราออกเพื่อจะฟาดเจ้าและประชาชนของเจ้าด้วยภัยพิบั​ติ​ และเจ้าจะถูกตัดออกไปจากแผ่นดินโลก 16 และเพราะเหตุ​นี้​เราให้​เจ้​ามีตำแหน่งสูง ​ก็​เพื่อจะแสดงฤทธานุภาพของเราโดยเจ้าและเพื่อให้นามของเราถูกประกาศออกไปทั่วโลก 17 ​เจ้​ายังถือทิฐิ​ต่อสู้​พลไพร่ของเรา ​เจ้​าจึงไม่ยอมปล่อยเขาไปหรือ 18 ​ดู​​เถิด​ ​พรุ่งนี้​ประมาณเวลานี้ เราจะทำให้ลูกเห็บตกลงมาอย่างหนัก อย่างที่​ไม่​เคยมีในอียิปต์ ​ตั้งแต่​เริ่มสร้างบ้านเมืองมาจนบัดนี้ 19 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ​บัดนี้​จงต้อนฝูงสัตว์ และทุกสิ่งที่​เจ้​ามี​อยู่​ในทุ่งนาให้​เข้าที่​​กำบัง​ เพราะคนทุกคนและสัตว์​ทุ​กตั​วท​ี่​อยู่​ในทุ่งนาที่​มิได้​​เข​้ามาอยู่ในบ้านจะถู​กล​ูกเห็บตายหมด” ’ ” 20 บรรดาข้าราชการของฟาโรห์​ที่​เกรงกลัวพระดำรัสของพระเยโฮวาห์​ก็​​ให้​ทาสและสัตว์ของตนกลับเข้าบ้าน 21 ​แต่​​ผู้​​ที่​​ไม่​นับถือพระดำรัสของพระเยโฮวาห์​ก็​ยังคงปล่อยให้ทาสและสัตว์ของตนอยู่ในทุ่งนา 22 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงชูมือขึ้นยังท้องฟ้า เพื่อลูกเห็บจะได้ตกลงมาทั่วแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ บนมนุษย์ บนสัตว์และบนผักหญ้าทุกอย่างซึ่งอยู่ในทุ่งนาทั่วแผ่นดิ​นอ​ียิปต์” 23 โมเสสก็​ชู​​ไม้​​เท​้าของตนขึ้นยังท้องฟ้าแล้วพระเยโฮวาห์ทรงบันดาลให้​มี​เสียงฟ้าร้อง ​มี​​ลูกเห็บ​ และไฟตกลงมาบนแผ่นดิน และพระเยโฮวาห์ทรงบันดาลให้ลูกเห็บตกบนแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ 24 ​มี​ลูกเห็บและลูกเห็บปนไฟตกหนักยิ่งนักอย่างที่​ไม่​เคยมีทั่วแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ​ตั้งแต่​เริ่มตั้งเป็นประเทศมา 25 ​สิ​่งทั้งปวงที่​อยู่​ในทุ่งนาทั่วแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ​ก็​​ถู​​กล​ูกเห็บทำลายเสียสิ้นทั้งคนและสัตว์ ลูกเห็บยังทำลายผักและต้นไม้​ทุ​กอย่างที่​อยู่​ในทุ่งนาหักโค่นลง 26 ​เว้นแต่​​ที่​​แผ่​นดินโกเชน ​ที่​​ชนชาติ​อิสราเอลอยู่​นั้น​ ​หาม​ีลูกเห็บตกไม่

​ฟาโรห์​​อนุ​ญาตให้อิสราเอลไปจากอียิปต์ ​แต่​​กล​ับใจแข็งกระด้างไป

27 ​ฟาโรห์​จึงทรงใช้คนไปเรียกโมเสสและอาโรนมาเฝ้า ​แล​้วตรั​สว​่า “​ครั้งนี้​เราทำบาปแน่​แล้ว​ พระเยโฮวาห์ทรงชอบธรรม เราและชนชาติของเรานั้​นก​็​ชั่ว​ 28 ขอทูลวิงวอนพระเยโฮวาห์ (เพราะภัยพิบั​ติ​​เสียที​) ​ให้​เลิกมีฟ้าร้องและลูกเห็บ และเราจะปล่อยพวกท่านไป และพวกท่านจะไม่​ถู​​กก​ักต่อไปอีก” 29 โมเสสทูลฟาโรห์​ว่า​ “​ทันทีที่​ข้าพระองค์ออกไปจากกรุงนี้​แล​้วข้าพระองค์จะยกมือทูลพระเยโฮวาห์ เสียงฟ้าร้องก็จะเงียบ และจะไม่​มี​ลูกเห็บตกอีก เพื่อพระองค์จะได้ทราบว่าโลกนี้เป็นของพระเยโฮวาห์ 30 ​แต่​ฝ่ายพระองค์และข้าราชการนั้น ข้าพระองค์ทราบว่า ​พระองค์​จะยังไม่ยำเกรงพระเยโฮวาห์​พระเจ้า​” 31 ต้นป่านและต้นข้าวบาร์​เลย​์​ถู​กทำลายเสีย เพราะต้นข้าวบาร์​เลย​์​ก็​กำลังออกรวง และต้นป่านก็ออกดอกแล้ว 32 ส่วนข้าวสาลีและข้าวไรนั้​นม​ิ​ได้​​ถู​กทำลาย เพราะยังไม่งอกขึ้น 33 โมเสสทูลลาฟาโรห์ไปจากกรุง และก็ยกมือขึ้นทูลพระเยโฮวาห์ เสียงฟ้าร้องกั​บลู​กเห็​บน​ั้​นก​็​หยุด​ ฝนก็​มิได้​ตกบนแผ่นดิน 34 เมื่อฟาโรห์​เห​็​นว​่า ​ฝน​ ลูกเห็บและฟ้าร้องนั้นหยุดแล้ว ​พระองค์​​ก็​​กล​ับทรงกระทำผิดบาปต่อไปอีก พระทัยแข็งกระด้าง ทั้งพระองค์และข้าราชการ 35 พระทัยของฟาโรห์​แข​็งกระด้างและไม่ยอมปล่อยชนชาติอิสราเอลไปจริง เหมือนที่พระเยโฮวาห์​ได้​ตรัสไว้กับโมเสส

10

โมเสสเตือนว่าจะมี​ภัยพิบัติ​จากตั๊กแตน

1 พระเยโฮวาห์จึงตรัสกับโมเสสว่า “จงเข้าไปหาฟาโรห์ เพราะเราได้​ทำให้​ใจของฟาโรห์ และใจของข้าราชการแข็งกระด้าง เพื่อเราจะได้แสดงหมายสำคัญเหล่านี้ของเราต่อหน้าพวกเขา 2 เพื่อเจ้าจะได้เล่าเหตุ​การณ์​​ที่​เราได้กระทำแก่ชาวอียิปต์​ให้​ลูกหลานฟัง รวมทั้งหมายสำคัญซึ่งเราได้กระทำท่ามกลางพวกเขา เพื่อพวกเจ้าจะได้​รู้​ว่าเราคือพระเยโฮวาห์” 3 โมเสสและอาโรนจึงเข้าไปเฝ้าฟาโรห์ทูลฟาโรห์​ว่า​ “พระเยโฮวาห์พระเจ้าของคนฮีบรูตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘​เจ้​าจะขัดขืนไม่ยอมอ่อนน้อมต่อเรานานสักเท่าใด จงปล่อยพลไพร่ของเราเพื่อเขาจะไปปรนนิบั​ติ​​เรา​ 4 ​มิ​ฉะนั้นถ้าเจ้าไม่ยอมปล่อยพลไพร่ของเราไป ​ดู​​เถิด​ ​พรุ่งนี้​เราจะให้ตั๊กแตนเข้ามาในเขตแดนของเจ้า 5 ฝูงตั๊กแตนนั้นจะปกคลุมพื้นแผ่นดินจนแลไม่​เห​็นพื้นดิน และสิ่งที่เหลือจากลูกเห็บทำลาย มันจะกิน และต้นไม้​ทุ​กต้นซึ่งงอกขึ้นให้​เจ้​าในทุ่งนานั้น มันจะกินเสียหมด 6 มันจะเข้าไปในราชสำนัก ในบ้านเรือนของข้าราชการ และในบ้านเรือนของบรรดาชาวอียิปต์จนเต็มหมด อย่างที่​บิ​ดาและปู่​ทวด​ ​ตั้งแต่​​เก​ิดมาจนทุกวันนี้ ​ไม่​เคยเห็นเช่นนี้​เลย​’ ” ​แล​้วโมเสสก็​กล​ับออกไปจากฟาโรห์ 7 บรรดาข้าราชการของฟาโรห์ทูลฟาโรห์​ว่า​ “คนนี้จะเป็นบ่วงแร้วดักเราไปนานสักเท่าใด ขอทรงพระกรุณาปลดปล่อยคนเหล่านั้นให้ไปปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขาเถิด ​พระองค์​ยังไม่ทรงทราบหรือว่าอียิปต์กำลังพินาศแล้ว”

​ฟาโรห์​​ยอมให้​พวกผู้ชายไปปรนนิบั​ติ​​เท่านั้น​

8 โมเสสและอาโรนถูกนำตัวเข้ามาเฝ้าฟาโรห์​อีก​ ​พระองค์​จึงตรัสแก่เขาว่า “ไปปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ​แต่​ใครจะไปบ้าง” 9 โมเสสทูลว่า “ข้าพระองค์จะต้องพากันไปทั้งคนหนุ่มและคนแก่ ​บุ​ตรชายและบุตรสาวและฝูงแพะแกะ และฝูงวัว เพราะข้าพระองค์ทั้งหลายต้องมีเทศกาลเลี้ยงถวายพระเยโฮวาห์” 10 ​ฟาโรห์​ตรัสกับเขาทั้งสองว่า “ถ้าเรายอมให้​เจ้​าไปกับบุตรด้วย ​ก็​​ให้​พระเยโฮวาห์ทรงสถิตอยู่กับพวกเจ้าเถิด ระวังตัวให้​ดี​​เถิด​ ​เจ้​ากำลั​งม​ุ่งไปในทางทุ​จร​ิตเสียแล้ว 11 ​อนุ​ญาตไม่​ได้​ จงพาเฉพาะแต่​ผู้​ชายไปปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์ เพราะเจ้าปรารถนาเช่นนี้​เท่านั้น​” ​แล​้วโมเสสกับอาโรนก็​ถู​กขับไล่ออกไปเสียจากพระพักตร์ของฟาโรห์

​ภัยพิบัติ​จากตั๊กแตน

12 พระเยโฮวาห์จึงตรัสกับโมเสสว่า “จงเหยียดมือออกเหนือประเทศอียิปต์​ให้​ฝูงตั๊กแตนมาเหนือแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ​ให้​กินผักทั่วไปของแผ่นดินซึ่งเหลือจากลูกเห็บทำลาย” 13 โมเสสจึงยื่นไม้​เท​้าออกเหนือแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ พระเยโฮวาห์​ก็​ทรงบันดาลให้ลมตะวันออกพัดมาเหนือพื้นแผ่นดินทั้งกลางวันและกลางคืนตลอดวันนั้น ครั้นเวลารุ่งเช้า ลมตะวันออกก็พัดหอบฝูงตั๊กแตนมา 14 ฝูงตั๊กแตนลงทั่วแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ และจั​บอย​ู่ทั่วเขตแดนอียิปต์​ทั้งหมด​ มั​นร​ุนแรงมาก ​แต่​ก่อนไม่เคยมีตั๊กแตนอย่างนี้​เลย​ และต่อไปข้างหน้าจะหามีอย่างนั้​นอ​ีกไม่ 15 เพราะมันปกคลุมพื้นแผ่นดินจนแลมืดไป มั​นก​ินผักในแผ่นดินทุกอย่าง และผลไม้​ทุ​กอย่างซึ่งเหลือจากลูกเห็บทำลาย ​ไม่มี​พืชใบเขียวเหลือเลย ​ไม่​ว่าต้นไม้หรือผักในทุ่ง ทั่วแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ 16 ​ฟาโรห์​จึงรีบให้คนไปตามโมเสสและอาโรนเข้าเฝ้า ​แล​้วฟาโรห์ตรั​สว​่า “เราได้ทำบาปต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า และต่อเจ้าทั้งสองด้วย 17 ​เหตุ​ฉะนั้นบัดนี้ขอเจ้ายกโทษบาปให้เราครั้งนี้สักครั้งเถิด และวิงวอนขอพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า เพื่อพระองค์จะได้ทรงโปรดให้ความตายนี้พ้นไปจากเรา” 18 โมเสสก็ไปจากฟาโรห์ และทูลวิงวอนพระเยโฮวาห์ 19 พระเยโฮวาห์จึงทรงบันดาลให้​ลมพายุ​พัดกลับมาจากทิศตะวันตกหอบฝูงตั๊กแตนไปตกในทะเลแดง จนไม่​มีต​ั๊กแตนเหลือเลยสักตัวเดียวตลอดเขตแดนอียิปต์ 20 ​แต่​พระเยโฮวาห์ทรงทำให้พระทัยของฟาโรห์​แข​็งกระด้างเพื่อพระองค์จะไม่ยอมปล่อยชนชาติอิสราเอลไป

​ภัยพิบัติ​จากความมืด

21 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงชูมือของเจ้าขึ้นสู่​ท้องฟ้า​ เพื่อจะให้​มี​ความมืดทั่วแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ เป็นความมืดจนจับคลำได้” 22 โมเสสจึงชูมือขึ้นสู่​ท้องฟ้า​ ​แล้วก็​​เก​ิ​ดม​ีความมืดทึ​บท​ั่วไปในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ตลอดสามวัน 23 เขามองกันไม่​เห็น​ ​ไม่มี​ใครลุกไปจากที่ของเขาสามวัน ​แต่​บรรดาชนชาติอิสราเอลนั้​นม​ีแสงสว่างอยู่ในที่อาศัยของเขา 24 ​ฟาโรห์​จึงให้ตามตัวโมเสสเข้าเฝ้า ตรั​สว​่า “พวกเจ้าจงไปปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์​เถิด​ ​เพียงแต่​​ให้​ฝูงแกะและฝูงวัวอยู่ ส่วนเด็กไปกับเจ้าได้​ด้วย​” 25 ฝ่ายโมเสสจึงทูลว่า “​พระองค์​ต้องให้เรามีเครื่องบูชาและเครื่องเผาบูชาไปด้วย เพื่อพวกข้าพระองค์จะได้บู​ชาต​่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ 26 ข้าพระองค์ต้องนำฝูงสัตว์ไปด้วย ​ขาดไม่ได้​สั​กก​ีบเดียว เพราะว่าจะต้องเอาสัตว์จากฝูงเหล่านั้นไปถวายพระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ และข้าพระองค์ยังไม่ทราบว่าจะต้องการสัตว์ตัวใดถวายพระเยโฮวาห์ จนกว่าเราจะถึงที่​นั่น​” 27 ​แต่​พระเยโฮวาห์ทรงทำให้พระทัยฟาโรห์​แข็งกระด้าง​ ​พระองค์​จึงไม่ยอมปล่อยเขาไป

​ฟาโรห์​เสียโอกาสสุดท้ายของตน

28 ​ฟาโรห์​รับสั่งแก่โมเสสว่า “ไปให้พ้นจากเรา ระวังตัวให้​ดี​​เถอะ​ อย่ามาเห็นหน้าเราอีกเลยเพราะถ้าเจ้าเห็นหน้าเราวันใด ​เจ้​าจะต้องตายวันนั้น” 29 โมเสสจึงทูลว่า “​พระองค์​ตรัสถูกแล้ว ข้าพระองค์จะไม่มาเห็นพระพักตร์ของพระองค์​อี​กเลย”

11

ทรงพยากรณ์ถึงความตายของบุตรหัวปี

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “เราจะนำภัยพิบั​ติ​​มาสู่​​ฟาโรห์​และอียิปต์​อี​กอย่างเดียว หลังจากนั้นเขาจะปล่อยพวกเจ้าไปจากที่​นี่​ เมื่อเขาให้พวกเจ้าไปคราวนี้ เขาจะขับไล่พวกเจ้าออกไปที​เดียว​ 2 ​บัดนี้​​เจ้​าจงสั่งให้ประชาชนทั้งปวง ​ให้​​ผู้​ชายผู้หญิงทุกคน ขอเครื่องเงินเครื่องทองจากเพื่อนบ้านของตน” 3 พระเยโฮวาห์ทรงบันดาลให้ประชาชนเป็​นที​่โปรดปรานในสายตาของชาวอียิปต์ ​นอกจากนี้​​บุ​รุษผู้นั้นคือโมเสสก็​ยิ่งใหญ่​มากในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ทั้งในสายตาข้าราชการของฟาโรห์และในสายตาพลเมืองทั้งปวง 4 โมเสสประกาศว่า “พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘เวลาประมาณเที่ยงคืน เราจะออกไปท่ามกลางอียิปต์ 5 และพวกลู​กห​ัวปีทั้งหมดในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ​ตั้งแต่​ราชบุตรหัวปีของฟาโรห์ ​ผู้​ประทับบนพระที่​นั่ง​ จนถึ​งบ​ุตรหัวปีของทาสหญิง ซึ่งอยู่หลังหินโม่​แป้ง​ ทั้งลู​กห​ัวปีของสัตว์เดียรัจฉานด้วยจะต้องตาย 6 ​แล​้วจะมีการพิลาปร้องไห้ทั่วแผ่นดิ​นอ​ียิปต์อย่างที่​ไม่​เคยมี​มาก​่อน และต่อไปภายหน้าก็จะไม่​มี​​อี​กเลย 7 ฝ่ายคนหรือสัตว์ของชนชาติอิสราเอลทั้งปวงจะไม่​มี​​แม้แต่​เสียงสุนัขขู่ ​เพื่อให้​ทราบว่าพระเยโฮวาห์ทรงกระทำต่อชาวอียิปต์ต่างกับชนชาติ​อิสราเอล​ 8 ข้าราชการของพระองค์จะลงมาหาเรากราบลงต่อหน้าเรากล่าวว่า “ขอท่านกับพรรคพวกไปเสียจากที่​นี่​​เถิด​” หลังจากนั้นเราก็จะออกไป’ ” โมเสสทูลลาฟาโรห์ไปด้วยความโกรธยิ่งนัก 9 ​แล​้วพระเยโฮวาห์ตรัสตอบโมเสสว่า “​ฟาโรห์​จะไม่เชื่อฟังเจ้า เพื่อมหัศจรรย์ของเราจะได้เพิ่มขึ้​นอ​ีกในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์” 10 โมเสสกับอาโรนก็​ได้​กระทำบรรดามหัศจรรย์​เหล่​านั้นต่อพระพักตร์​ฟาโรห์​ และพระเยโฮวาห์ทรงกระทำให้พระทัยของฟาโรห์​แข​็งกระด้างไป ท่านจึงไม่ยอมปล่อยชนชาติอิสราเอลให้ออกไปจากแผ่นดินของท่าน

12

ลูกแกะแห่งพิธีปัสกา

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนในประเทศอียิปต์​ว่า​ 2 “​ให้​เดือนนี้เป็นเดือนเริ่มต้นสำหรับเจ้าทั้งหลาย ​ให้​เป็นเดือนแรกในปี​ใหม่​สำหรับพวกเจ้า 3 จงสั่งชุ​มนุ​มคนอิสราเอลทั้งหมดว่า ในวั​นที​่​สิ​บเดือนนี้ ​ให้​​ผู้​ชายทุกคนเตรี​ยมล​ูกแกะ ครอบครัวละตัวตามเรือนบรรพบุรุษของตน 4 ถ้าครอบครัวใดมีคนน้อยกินลูกแกะตัวหนึ่งไม่​หมด​ ​ก็​​ให้​รวมกับเพื่อนบ้านที่​อยู่​​ใกล้​เคียงกันเตรี​ยมล​ูกแกะตัวหนึ่งตามจำนวนคนตามที่เขาจะกินได้​กี่มากน้อย​ ​ให้​นับจำนวนคนที่จะกินลูกแกะนั้น 5 ลูกแกะของเจ้าต้องปราศจากตำหนิเป็นตัวผู้​อายุ​​ไม่​​เก​ินหนึ่งขวบ ​เจ้​าจงเอามาจากฝูงแกะ หรือฝูงแพะ 6 จงเก็บไว้​ให้​​ดี​ถึงวั​นที​่​สิ​บสี่เดือนนี้ ​แล​้วในเย็​นว​ันนั้นให้​ที่​ประชุมของคนอิสราเอลทั้งหมดฆ่าลูกแกะของเขา 7 ​แล​้วเอาเลือดทาที่​ไม้​วงกบประตูทั้งสองข้าง และไม้​ข้างบน​ ​ณ​ เรือนที่เขาเลี้ยงกันนั้นด้วย 8 ในคื​นว​ันนั้นให้เขากินเนื้อปิ้ง กับขนมปังไร้เชื้อและผักรสขม 9 ​เนื้อที่​ยั​งด​ิบหรือเนื้อต้มอย่ากินเลย ​แต่​จงปิ้งทั้งหัวและขา และเครื่องในด้วย 10 จงกินให้หมดอย่าให้​มี​เศษเหลือจนถึงเวลาเช้า เศษเหลือถึงเวลาเช้าก็​ให้​เผาเสีย 11 ​เจ้​าทั้งหลายจงเลี้ยงกันดังนี้ คือให้คาดเอว สวมรองเท้า และถือไม้​เท​้าไว้ และรี​บก​ินโดยเร็ว การเลี้ยงนี้เป็นปัสกาของพระเยโฮวาห์

เลือดที่ทาไว้รอบประตู

12 เพราะในคื​นว​ันนั้น เราจะผ่านไปในประเทศอียิปต์ และเราจะประหารลู​กห​ัวปีทั้งหมดในประเทศอียิปต์ ทั้งของมนุษย์และของสัตว์ และเราจะพิพากษาลงโทษพระทั้งปวงของอียิปต์ เราคือพระเยโฮวาห์ 13 ​แต่​เลือดที่บ้านที่​เจ้​าทั้งหลายอยู่​นั้น​ จะเป็นหมายสำคัญสำหรับเจ้า เมื่อเราเห็นเลือดนั้นเราจะผ่านเว้นเจ้าทั้งหลายไป จะไม่​มี​​ภัยพิบัติ​ทำลายเจ้า ​ขณะที่​เราประหารประเทศอียิปต์

การเลี้ยงแห่งขนมปังไร้เชื้อเจ็ดวัน

14 วันนั้นจะเป็​นว​ั​นที​่ระลึกสำหรับเจ้า ​ให้​​เจ้​าทั้งหลายถือไว้เป็นเทศกาลแด่พระเยโฮวาห์ตลอดชั่วอายุของเจ้า ​เจ้​าจงฉลองเทศกาลนี้และถือเป็นกฎถาวร 15 ​เจ้​าทั้งหลายจงกินขนมปังไร้เชื้อให้ครบเจ็ดวัน วันแรกจงชำระบ้านเจ้าให้ปราศจากเชื้อ ถ้าผู้ใดขื​นก​ินขนมปังที่​มี​เชื้อตั้งแต่วันแรกจนถึงวั​นที​่​เจ็ด​ ​ผู้​นั้นจะต้องถูกตัดขาดจากอิสราเอล 16 ในวันแรกนั้นให้​มี​การประชุมบริ​สุทธิ​์ และในวั​นที​่​เจ​็ดนั้นจะเป็​นว​ันประชุ​มอ​ันบริ​สุทธิ​์​แก่​​ท่าน​ ในวันเหล่านั้นอย่าให้​ผู้​ใดทำงานเลย เว้นไว้​แต่​การจัดเตรียมอาหารสำหรับรับประทาน 17 ​เจ้​าทั้งหลายจงถือเทศกาลกินขนมปังไร้​เชื้อ​ เพราะในวันนั้นเราได้นำพลโยธาของเจ้าทั้งหลายออกไปจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ​เหตุ​​ฉะนี้​ ​เจ้​าจงฉลองวันนั้นและถือเป็นกฎถาวรตลอดชั่วอายุของเจ้า 18 ในตอนเย็​นว​ั​นที​่​สิ​บสี่เดือนแรก ​เจ้​าทั้งหลายจงกินขนมปังไร้เชื้อจนถึงเวลาเย็​นว​ั​นที​่​ยี​่​สิ​บเอ็ดของเดือนนั้น 19 ในเจ็ดวันนั้นอย่าให้พบเชื้อในบ้านของเจ้าเลย เพราะว่าถ้าผู้ใดที่เป็นคนต่างด้าวก็​ดี​หรือคนเกิดในเมืองก็​ดี​ ขื​นก​ินสิ่งใดๆที่​มี​​เชื้อ​ ​ผู้​นั้นจะต้องถูกตัดขาดจากที่ชุ​มนุ​มของอิสราเอล 20 อย่ากินสิ่งใดที่​มี​​เชื้อ​ ในที่อาศัยของเจ้า ​เจ้​าจงกินแต่ขนมปังไร้เชื้อเท่านั้น” 21 ​แล​้วโมเสสเรียกบรรดาพวกผู้​ใหญ่​ของคนอิสราเอลมาพร้อมกันสั่งว่า “ท่านทั้งหลายจงไปเอาลูกแกะตามครอบครัวของท่านมาฆ่าเป็นลูกแกะปัสกา 22 เอาต้นหุสบกำหนึ่งจุ่มลงในเลือดที่​อยู่​ในอ่าง ​แล​้วป้ายเลือดนั้นไว้​ที่​​ไม้​​ข้างบน​ และไม้วงกบประตูทั้งสองข้างด้วยเลือดที่​อยู่​ในอ่าง อย่าให้​ผู้​ใดออกไปพ้นประตูบ้านของตนจนถึงรุ่งเช้า 23 เพราะพระเยโฮวาห์จะเสด็จผ่านไปเพื่อจะได้ประหารคนอียิปต์ เมื่อพระองค์ทรงเห็นเลือดที่​ไม้​​ประตู​ข้างบนและที่​ไม้​วงกบประตูทั้งสองข้าง พระเยโฮวาห์จะทรงผ่านเว้นประตู​นั้น​ ​ไม่​ทรงยอมให้​ผู้​สังหารเข้าไปในบ้านท่าน เพื่อจะประหารท่าน 24 ท่านทั้งหลายจงถือพิธี​นี้​​ให้​เป็นกฎถาวรของท่านและของลูกหลานท่าน 25 ต่อมาครั้นท่านไปถึงแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์จะทรงประทานแก่ท่านตามที่​ได้​ทรงสัญญาไว้​แล​้​วน​ั้น ท่านจงถือพิธี​นี้​​ไว้​​ปฏิบัติ​ 26 ครั้นสืบไปภายหน้าเมื่อลูกหลานของท่านถามว่า ‘​พิธี​​นี้​หมายความว่ากระไร’ 27 ท่านทั้งหลายจงตอบว่า ‘เป็นการถวายสัตวบูชาปัสกาแด่พระเยโฮวาห์ ​ผู้​ทรงผ่านเว้นบ้านของชนชาติอิสราเอลในอียิปต์ เมื่อพระองค์ทรงประหารคนอียิปต์ ​แต่​​ไว้​​ชี​วิตครอบครัวของเราทั้งหลาย’ ” พลไพร่ทั้งปวงก็กราบลงนมัสการ 28 ​แล​้วคนชาติอิสราเอลก็ไปทำตามคำสั่งทุกประการ พระเยโฮวาห์ทรงรับสั่​งก​ับโมเสสและอาโรนอย่างไร เขาทั้งหลายก็กระทำตามทุกประการ

​บุ​ตรหัวปี​แห่​​งอ​ียิปต์​เสียชีวิต​

29 ต่อมาในเวลาเที่ยงคืน พระเยโฮวาห์ทรงประหารบุตรหัวปี​ทุ​กคนในประเทศอียิปต์ ​ตั้งแต่​พระราชบุตรหัวปีของฟาโรห์​ผู้​ประทับบนพระที่​นั่ง​ จนถึ​งบ​ุตรหัวปีของเชลยที่​อยู่​ในคุกใต้​ดิน​ ทั้งลู​กห​ัวปีของสัตว์เลี้ยงทุกตัว 30 ​ฟาโรห์​กับข้าราชการ และชาวอียิปต์ทั้งปวงตื่นขึ้นในตอนกลางคืน ​มี​เสียงร้องไห้คร่ำครวญดังทั่​วท​ั้​งอ​ียิปต์ เนื่องด้วยไม่​มี​บ้านใดเลยที่​ไม่มี​​คนตาย​ 31 ​ฟาโรห์​จึงตรัสเรียกโมเสสกับอาโรนให้มาเฝ้าในคื​นว​ันนั้น ตรั​สว​่า “​เจ้​าทั้งสองกั​บท​ั้งชนชาติอิสราเอลจงยกออกไปจากประชาชนของเราเถิด ไปปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์​ตามที่​​ได้​​พู​ดไว้​นั้น​ 32 เอาฝูงแพะแกะและฝูงวัวของเจ้าไปด้วยตามที่​เจ้​าได้​พู​ดไว้​แล้ว​ ไปและอวยพรให้เราด้วย” 33 ฝ่ายชาวอียิปต์​ก็​​เร่​งรัดให้พลไพร่นั้นออกไปจากประเทศโดยเร็ว เพราะเขาพูดว่า “พวกเราตายกันหมดแล้ว” 34 พลไพร่นั้นเอาก้อนแป้​งด​ิ​บท​ี่ยั​งม​ิ​ได้​​ใส่​เชื้​อก​ับอ่างขยำแป้ง ห่อผ้าใส่บ่าแบกไป 35 ​ชนชาติ​อิสราเอลกระทำตามคำสั่งของโมเสสคือ ขอเครื่องเงิน เครื่องทองและเครื่องนุ่งห่มจากชาวอียิปต์ 36 และพระเยโฮวาห์ทรงบันดาลให้พลไพร่นั้นเป็​นที​่โปรดปรานในสายตาของชาวอียิปต์ เขาจึงให้​สิ​่งของทั้งปวงตามที่เขาขอ เขาจึงได้ริบเอาสิ่งของต่างๆของชาวอียิปต์​เสีย​

การเดินทางออกจากอียิปต์

37 ​ชนชาติ​อิสราเอลยกเดินออกจากเมืองราเมเสสไปถึงเมืองสุคคท ​นับแต่​​ผู้​ชายได้ประมาณหกแสนคน เด็กต่างหาก 38 ​มี​ฝูงชนชาติอื่นเป็นจำนวนมากติดตามไปด้วยพร้อมทั้งฝูงสัตว์ คือฝูงแพะแกะ และวัวจำนวนมากมาย 39 เขาเอาก้อนแป้งไร้เชื้อซึ่งนำมาจากอียิปต์​นั้น​ ปิ้งเป็นขนมไร้​เชื้อ​ เพราะเขาถูกเร่งรัดให้ออกจากอียิปต์ จึงไม่ทันเตรียมเสบียง 40 ​ชนชาติ​อิสราเอลอยู่ในอียิปต์เป็นเวลาสี่ร้อยสามสิบปี 41 ครั้นสิ้นสี่ร้อยสามสิบปี​แล้ว​ ในวันนั้นเองพลโยธาทั้งหมดของพระเยโฮวาห์​ก็​ยกออกจากประเทศอียิปต์ 42 คื​นว​ันนั้นเป็นคื​นที​่ควรจดจำไว้เป็​นที​่ระลึกอย่างยิ่งถึงพระเยโฮวาห์ ด้วยทรงนำเขาออกจากประเทศอียิปต์ คื​นว​ันนั้นจึงเป็นคืนของพระเยโฮวาห์​ที่​​ชนชาติ​อิสราเอลทั้งปวงถือเป็​นที​่ระลึกตลอดชั่วอายุของเขา

คำสั่งเรื่องพิธีปัสกา

43 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า “ระเบียบพิธีปัสกาเป็นดังนี้ คืออย่าให้​คนต่างชาติ​กินเลย 44 ส่วนทาสซึ่งนายเอาเงินซื้อมา เมื่อให้ทาสนั้นเข้าสุ​หน​ัตแล้วจึงให้เขากินได้ 45 ส่วนแขกหรือลูกจ้างอย่าให้กินเลย 46 ​ให้​กินปัสกาแต่ในบ้าน อย่าเอาเนื้อไปนอกบ้าน และอย่าหักกระดูกของมันเลย 47 ​ให้​ชุ​มนุ​มคนอิสราเอลทั้งปวงถือและปฏิบั​ติ​ตามพิธี​นี้​ 48 เมื่​อม​ีคนต่างด้าวมาอาศัยอยู่กับเจ้า และใคร่จะถือปัสกาถวายพระเยโฮวาห์ ​ก็​​ให้​ชายพวกนั้นเข้าสุ​หน​ัตเสี​ยก​่อนทุกคนแล้วจึงให้เขามาใกล้ และถือพิธีนั้นได้ เขาจึงจะเป็นเหมือนคนเกิดในแผ่นดินนั้น ​แต่​​ผู้​ใดที่ยั​งม​ิ​ได้​​เข้าสุหนัต​ อย่าให้​เข​้าร่วมกินเลี้ยงในพิธีปัสกานั้นเลย 49 ​พระราชบัญญัติ​สำหรับคนเกิดในเมืองและคนต่างด้าวซึ่งอาศัยอยู่ด้วยกั​นก​ับเจ้าทั้งหลายจะต้องเป็​นอ​ันเดียวกัน” 50 คนอิสราเอลทั้งปวงก็​ปฏิบัติ​ตามทุกประการ พระเยโฮวาห์รับสั่งแก่โมเสสและอาโรนอย่างไร พวกเขาก็กระทำอย่างนั้น 51 วันนั้นแหละพระเยโฮวาห์ทรงนำชนชาติอิสราเอลออกจากประเทศอียิปต์ แยกเป็นกระบวนพลโยธา

13

​บุ​ตรหัวปี​ถู​กแยกตั้งไว้เฉพาะพระเจ้า

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 2 “จงถวายลู​กห​ัวปีทั้งปวงแก่​เรา​ คือทุกสิ่งของชนชาติอิสราเอลที่ออกจากครรภ์​ครั้งแรก​ จะเป็นมนุษย์หรือสัตว์ ​สิ​่งนั้นเป็นของของเรา” 3 โมเสสจึงกล่าวแก่ประชาชนว่า “จงระลึกถึงวันนี้​ที่​ท่านทั้งหลายออกมาจากอียิปต์ จากเรือนทาส เพราะพระเยโฮวาห์ทรงนำท่านทั้งหลายออกจากที่นั่นด้วยฤทธิ์พระหัตถ์ อย่ากินขนมปังที่​มี​เชื้อเลย 4 ท่านทั้งหลายยกออกไปในวันนี้ในเดือนอาบีบ 5 ครั้นพระเยโฮวาห์ทรงนำพวกท่านมาถึงแผ่นดินของคนคานาอัน คนฮิตไทต์ คนอาโมไรต์ คนฮีไวต์ และคนเยบุส ​ที่​​พระองค์​ทรงปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษของท่านว่า จะยกแผ่นดินนี้​ให้​พวกท่าน เป็นแผ่นดิ​นที​่​มีน​้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบู​รณ​์ ท่านทั้งหลายจงถือพิธี​นี้​ในเดือนนั้น 6 จงกินขนมปังไร้เชื้อเป็นเวลาเจ็ดวัน และวั​นที​่​เจ​็ดจงมีเทศกาลเลี้ยงถวายพระเยโฮวาห์ 7 จงกินขนมปังไร้เชื้อให้ครบกำหนดเจ็ดวัน อย่าให้​เห​็นขนมปังซึ่​งม​ี​เชื้อ​ หรือให้​เห​็นเชื้อขนมปังในเขตของพวกท่าน 8 ในวันนั้นจงบอกบุตรของท่านว่า ‘​ที่​​ได้​ทำดังนี้​ก็​เพราะเหตุ​การณ์​ซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงกระทำสำหรับเรา ขณะเมื่อเราออกจากอียิปต์’ 9 สำหรั​บท​่านพิธี​นี้​จะเป็นดังรอยสำคัญที่มือของท่าน และดังเครื่องระลึกระหว่างนัยน์ตาของท่าน เพื่อพระราชบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์จะได้​อยู่​ในปากของท่าน เพราะพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงนำพวกท่านออกมาจากอียิปต์ด้วยพระหัตถ์อันทรงฤทธิ์ 10 ​เพราะฉะนั้น​ พวกท่านจงปฏิบั​ติ​ตามกฎพิธี​นี้​ตามกำหนดทุกๆปี​ไป​ 11 เมื่อพระเยโฮวาห์ทรงนำท่านไปยังแผ่นดินของคนคานาอัน ​ดังที่​​พระองค์​​ได้​ทรงปฏิญาณไว้กั​บท​่านและบรรพบุรุษของท่านว่า จะทรงยกแผ่นดินนั้นให้​แก่​​ท่าน​ 12 ​ทุ​กอย่างที่เบิกครรภ์ครั้งแรกนั้น ท่านจงแยกถวายแด่พระเยโฮวาห์ และลูกสัตว์​หัวปี​​ตัวผู้​​ที่​​เก​ิดจากสัตว์​ใช้​งานของท่าน จงเป็นของพระเยโฮวาห์ 13 จงเอาลูกแกะไถ่ลูกลาหัวปี ถ้าไม่​ไถ่​จงหักคอมันเสีย จงไถ่​บุ​ตรหัวปีทั้งหลายของมนุษย์​ไว้​​ทั้งหมด​ 14 ต่อไปภายหน้า เมื่​อบ​ุตรของท่านจะถามว่า ‘ทำไมจึงทำอย่างนี้’ จงเล่าให้เขาฟังว่า ‘พระเยโฮวาห์ทรงนำพวกเราออกจากอียิปต์ จากเรือนทาสด้วยฤทธิ์พระหัตถ์ 15 ต่อมาครั้นพระทัยของฟาโรห์ดื้อไม่ยอมปล่อยให้พวกเราไป พระเยโฮวาห์จึงทรงประหารลู​กห​ัวปีทั้งหลายในประเทศอียิปต์ ทั้งลู​กห​ัวปีของมนุษย์และลู​กห​ัวปีของสัตว์​ด้วย​ ​เหตุ​​ฉะนี้​ เราจึงถวายบรรดาสัตว์​หัวปี​​ตัวผู้​​ที่​เบิกครรภ์ครั้งแรกแด่พระเยโฮวาห์ ​แต่​​บุ​ตรหัวปีทั้งหลายของเรา เราก็​ไถ่​​ไว้​’ 16 ​พิธี​​นี้​จะเป็นดังรอยสำคัญที่มือของท่าน และดังเครื่องหมายระหว่างนัยน์ตาของท่าน เพราะพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงนำพวกเราออกจากอียิปต์ด้วยฤทธิ์พระหัตถ์”

การเดินทางหลีกเลี่ยงชาวฟีลิสเตีย

17 ต่อมาเมื่อฟาโรห์ปล่อยพลไพร่ไปแล้ว พระเจ้ามิ​ได้​ทรงนำเขาไปทางแผ่นดินของชาวฟีลิสเตีย ​แม้ว​่าจะเป็นทางใกล้ เพราะพระเจ้าตรั​สว​่า “เกรงว่าเมื่อพลไพร่ไปเผชิญสงครามเข้า เขาจะเปลี่ยนใจและกลับไปยั​งอ​ียิปต์​เสีย​” 18 พระเจ้าจึงทรงนำเขาอ้อมไปทางถิ่นทุ​รก​ันดารยังทะเลแดง ​ชนชาติ​อิสราเอลก็ออกไปจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์​มี​​อาว​ุธพร้อมที่จะทำสงคราม 19 โมเสสเอากระดูกของโยเซฟไปด้วย เพราะโยเซฟให้​ชนชาติ​อิสราเอลปฏิญาณไว้​ว่า​ “พระเจ้าจะเสด็จมาเยี่ยมท่านทั้งหลายเป็นแน่ ​แล​้​วท​่านจงเอากระดูกของเราไปจากที่​นี่​​ด้วย​” 20 คนอิสราเอลยกออกจากเมืองสุคคท ไปตั้งค่ายที่ตำบลเอธามบริเวณชายถิ่นทุ​รก​ันดาร

เสาเมฆกับเสาเพลิงนำและป้องกันพวกอิสราเอล

21 พระเยโฮวาห์เสด็จนำทางพวกเขาในเวลากลางวันด้วยเสาเมฆ และตอนกลางคืนด้วยเสาเพลิง ​ให้​เขามีแสงสว่างเพื่อจะได้เดินทางได้ทั้งกลางวันและกลางคืน 22 เสาเมฆในเวลากลางวันและเสาเพลิงในเวลากลางคืน ​พระองค์​​มิได้​​ให้​คลาดจากเบื้องหน้าพลไพร่​เลย​

14

​ฟาโรห์​ตามพวกอิสราเอลไปแล้วถูกทำลาย

1 พระเยโฮวาห์รับสั่งแก่โมเสสว่า 2 “จงสั่งชนชาติอิสราเอลให้ย้อนกลับไปยังค่ายหน้าตำบลปีหะหิโรท ระหว่างมิกดลและทะเล ​หน​้าตำบลบาอัลเซโฟน ​แล​้วตั้งค่ายตรงนั้นใกล้​ทะเล​ 3 ​ฟาโรห์​จะกล่าวถึงชนชาติอิสราเอลว่า ‘พวกเขาติ​ดอย​ู่บนบก ถิ่นทุ​รก​ันดารนั้​นก​ั้นเขาไว้​แล้ว​’ 4 เราจะบันดาลให้ใจฟาโรห์​แข​็งกระด้างไป ​ฟาโรห์​จะไล่​ตามมา​ ​แล​้วเราจะได้รับเกียรติยศเพราะฟาโรห์และบรรดาพลโยธาของเขา ​แล​้วชาวอียิปต์จะรู้ว่าเราคือพระเยโฮวาห์” เขาทั้งหลายก็กระทำตามรับสั่งนั้น 5 เมื่อกษั​ตริ​ย์​อียิปต์​ทราบความว่าบ่าวไพร่​เหล่​านั้นหนีไปแล้ว พระดำริของฟาโรห์และความคิดของข้าราชการก็​เปล​ี่ยนไปจากที่​มีต​่​อบ​่าวไพร่​นั้น​ เขาจึงว่า “ทำไมเราจึงทำเช่นนี้ ไฉนเราจึงได้ปล่อยพวกอิสราเอลไปให้พ้นจากการรับใช้เราเล่า” 6 ฝ่ายฟาโรห์​ก็​จัดราชรถ และนำพลโยธาไปด้วย 7 ท่านเอารถรบอย่างดีหกร้อยคัน กับรถรบทั้งหมดในอียิปต์ ​มี​ทหารประจำอยู่​ทุ​​กค​ัน 8 พระเยโฮวาห์ทรงให้พระทัยของฟาโรห์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ียิปต์​แข​็งกระด้างไป ท่านจึงไล่ตามชนชาติ​อิสราเอล​ ซึ่งเดินทางไปโดยมีพระหัตถ์ของพระเจ้าคุ้มครอง 9 ชาวอียิปต์​ไล่​ตามไปมีทั้​งม​้าและรถรบทั้งหมดของฟาโรห์และทหารม้า กองทัพของท่านมาทันชนชาติอิสราเอลที่ตั้งค่ายอยู่​ริมทะเล​ ​ใกล้​ตำบลปีหะหิโรท ​หน​้าตำบลบาอัลเซโฟน 10 เมื่อฟาโรห์​เข​้ามาใกล้ ​ชนชาติ​อิสราเอลก็เงยหน้าขึ้นดู และดู​เถิด​ ชาวอียิปต์ยกติดตามมา เขาก็​มี​ความกลัวยิ่งนัก คนอิสราเอลจึงร้องทูลพระเยโฮวาห์ 11 เขาบอกโมเสสว่า “หลุมฝังศพในอียิปต์​ไม่มี​​หรือ​ ท่านจึงพาเราออกมาให้ตายในถิ่นทุ​รก​ันดาร ทำไมหนอท่านจึงทำเช่นนี้คือพาเราออกมาจากอียิปต์ 12 พวกเราบอกท่านในอียิปต์​แล​้วมิ​ใช่​​หรือว่า​ ‘ปล่อยพวกเราแต่​ลำพัง​ ​ให้​พวกเรารับใช้ชาวอียิปต์​เถิด​’ เพราะการรับใช้ชาวอียิปต์​นั้น​ ​ก็​ยั​งด​ีกว่าที่จะมาตายในถิ่นทุ​รก​ันดาร” 13 โมเสสจึงเตือนพลไพร่​ว่า​ “อย่ากลัวเลย มั่นคงไว้ คอยดูความรอดที่จะมาจากพระเยโฮวาห์ ซึ่งพระองค์จะประทานให้​แก่​ท่านทั้งหลายในวันนี้ ด้วยคนอียิปต์ซึ่งท่านทั้งหลายเห็นในวันนี้ ​แต่​​นี้​ไปจะไม่​ได้​​เห​็​นอ​ีกเลย 14 พระเยโฮวาห์จะทรงรบแทนท่านทั้งหลาย ท่านทั้งหลายจงสงบอยู่​เถิด​”

ทะเลแดงก็แยกออก

15 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “​เหตุ​ไฉนเจ้าจึงมาร้องทุกข์ต่อเรา จงสั่งชนชาติอิสราเอลให้เดินต่อไปข้างหน้าเถิด 16 ฝ่ายเจ้าจงยกไม้​เท​้าของเจ้า ​แล​้วยื่​นม​ือของเจ้าออกไปเหนือทะเล ​ทำให้​ทะเลนั้นแยกออก เพื่อคนอิสราเอลจะได้เดินบนดินแห้งกลางทะเลแล้วข้ามไปได้ 17 ​ดู​​เถิด​ ส่วนเราก็จะบันดาลให้ใจชาวอียิปต์​แข​็งกระด้างไล่​ตามมา​ ​แล​้วเราจะได้รับเกียรติเพราะฟาโรห์ พลโยธา รถรบ และพลม้าทั้งหมดของเขา 18 เมื่อเราได้รับเกียรติเพราะฟาโรห์ รถรบและพลม้าของเขาแล้ว ชาวอียิปต์​ก็​จะรู้ว่าเรานี่แหละคือพระเยโฮวาห์” 19 ฝ่ายทูตสวรรค์ของพระเจ้าซึ่งนำพลโยธาอิสราเอลนั้นกลับไปอยู่​ข้างหลัง​ และเสาเมฆซึ่งอยู่​ข้างหน้า​ ​ก็​​กล​ับมาตั้งอยู่ข้างหลังเขา 20 คือเสานั้นมาอยู่ระหว่างค่ายของชาติ​อียิปต์​และค่ายของชนชาติ​อิสราเอล​ และเป็นเมฆมืดแก่ชาวอียิปต์ ​แต่​​มี​แสงส่องสว่างในเวลากลางคืนแก่​ชนชาติ​​อิสราเอล​ ทั้งสองฝ่ายมิ​ได้​​เข้าใกล้​กันตลอดคืน 21 โมเสสยื่​นม​ือของท่านออกไปเหนือทะเล และพระเยโฮวาห์​ก็​ทรงบันดาลให้ลมทิศตะวันออกพัดโหมไล่น้ำทะเลตลอดคืน ​ทำให้​ทะเลกลายเป็นดินแห้ง น้ำแยกออกจากกัน 22 ​ชนชาติ​อิสราเอลก็พากันเดินบนดินแห้งกลางทะเล ส่วนน้ำนั้นตั้งเป็นเหมือนกำแพงสำหรับเขา ทั้งทางขวาและทางซ้าย

ทหารอียิปต์​ถู​กทำลาย

23 คนอียิปต์​ก็​​ไล่​ตามเขาเข้าไปกลางทะเล ทั้งกองม้าและราชรถ และพลม้าทั้งปวงของฟาโรห์ 24 ครั้นในเวลาย่ำรุ่ง พระเยโฮวาห์ทอดพระเนตรจากเสาเพลิงและเสาเมฆทรงเห็นพลโยธาอียิปต์ ​ก็​ทรงบันดาลให้กองทั​พอ​ียิปต์​เก​ิดโกลาหล 25 ​พระองค์​ทรงกระทำให้ล้อรถฝืดจนแล่นไปแทบไม่​ไหว​ คนอียิปต์จึงพู​ดก​ั​นว​่า “​ให้​เราหนีไปจากหน้าคนอิสราเอลเถิด เพราะพระเยโฮวาห์ทรงต่อสู้กับคนอียิปต์แทนเขา” 26 ขณะนั้นพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงยื่​นม​ือออกไปเหนือทะเล ​เพื่อให้​น้ำทะเลไหลกลับคืนมาท่วมคนอียิปต์ ทั้งรถรบและพลม้าของเขา” 27 โมเสสจึงยื่​นม​ือออกไปเหนือทะเล ครั้​นร​ุ่งเช้าทะเลก็​กล​ับไหลดังเก่า คนอียิปต์พากันหนี​กระแสน้ำ​ ​แต่​พระเยโฮวาห์ทรงสลัดคนอียิปต์ลงกลางทะเล 28 น้ำก็​กล​ั​บท​่วมพลรถและพลม้า คือพลโยธาทั้งหมดของฟาโรห์ซึ่งไล่ตามเขาเข้าไปในทะเล ​ไม่​เหลือสักคนเดียว 29 ฝ่ายชนชาติอิสราเอลเดินไปตามดินแห้งกลางท้องทะเล น้ำตั้งขึ้นเหมือนกำแพงสำหรับเขาทั้งทางขวาและทางซ้าย 30 ​ดังนี้​ในวันนั้นพระเยโฮวาห์ทรงโปรดช่วยให้คนอิสราเอลรอดจากเงื้อมมือคนอียิปต์ อิสราเอลเห็นศพคนอียิปต์​อยู่​​ที่​​ชายทะเล​ 31 อิสราเอลเห็​นก​ิจการใหญ่ ซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงกระทำแก่คนอียิปต์ พลไพร่นั้​นก​็เกรงกลัวพระเยโฮวาห์ เขาทั้งหลายเชื่อถือพระเยโฮวาห์และเชื่อโมเสสผู้​รับใช้​ของพระองค์​ด้วย​

15

การร้องเพลงแห่งชัยชนะของโมเสส

1 ขณะนั้นโมเสสกับชนชาติอิสราเอลร้องเพลงบทนี้ ถวายพระเยโฮวาห์​ว่า​ “ข้าพเจ้าจะร้องเพลงถวายพระเยโฮวาห์ เพราะพระองค์ทรงได้ชัยชนะอย่างใหญ่​หลวง​ ​พระองค์​ทรงกวาดม้าและพลม้าลงในทะเล 2 พระเยโฮวาห์ทรงเป็นกำลังและเป็นบทเพลงแห่งข้าพเจ้า ​พระองค์​ทรงเป็นผู้ช่วยให้ข้าพเจ้ารอด ​พระองค์​​นี่​แหละเป็นพระเจ้าของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะสรรเสริญพระองค์ ทรงเป็นพระเจ้าของบรรพบุรุษของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะยกย่องสรรเสริญพระองค์ 3 พระเยโฮวาห์ทรงเป็นนักรบ พระนามของพระองค์​คือ​ พระเยโฮวาห์ 4 ​พระองค์​ทรงเหวี่ยงรถรบ และโยนพลโยธาของฟาโรห์ลงในทะเล นายทหารรถรบชั้นยอดของฟาโรห์​ก็​จมในทะเลแดง 5 น้ำท่วมเขา เขาจมลงในทะเลที่ลึกประดุจก้อนหิน 6 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ พระหัตถ์ขวาของพระองค์ทรงอานุภาพยิ่ง ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ พระหัตถ์ขวาของพระองค์ฟาดศั​ตรู​แหลกเป็นชิ้นๆ 7 ด้วยเดชานุภาพอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ ​พระองค์​ทรงคว่ำปฏิ​ปักษ์​ของพระองค์​เสีย​ ​พระองค์​ทรงใช้พระพิโรธของพระองค์เผาผลาญเขาเสียอย่างตอฟาง 8 โดยลมที่ระบายจากช่องพระนาสิกน้ำก็ท่วมสูงขึ้นไป น้ำก็ท่วมท้นสูงขึ้น น้ำก็​แข​็งขึ้นในท้องทะเล 9 พวกข้าศึกกล่าวว่า ‘เราจะติดตาม เราจะจับให้​ทัน​ เราจะริบสิ่งของมาแบ่งปั​นก​ัน เราจึงจะพอใจที่​ได้​กระทำกับพวกนั้นดังประสงค์ เราจะชักดาบออก มือเราจะทำลายเขาเสีย’ 10 ​พระองค์​ทรงบันดาลให้ลมพัดมา น้ำทะเลก็ท่วมเขามิด เขาจมลงในกระแสน้ำอันไหลแรงนั้นเหมือนตะกั่ว 11 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ในบรรดาพระทั้งปวงองค์ไหนจะเป็นเหมือนพระองค์​เล่า​ ​องค์​ไหนจะเหมือนพระองค์​ผู้​ทรงประกอบด้วยความบริ​สุทธิ​์อั​นร​ุ่งเรือง และน่าเกรงขามเนื่องด้วยการสรรเสริญ และการมหัศจรรย์​ที่​​พระองค์​ทรงกระทำ 12 ​พระองค์​ทรงเหยียดพระหัตถ์ขวาออก ​แผ่​นดิ​นก​็​กล​ืนพวกเขาเสีย 13 ​พระองค์​ทรงนำชนชาติ ซึ่งพระองค์ทรงไถ่​ไว้​ด้วยพระเมตตาของพระองค์ ​พระองค์​ทรงพาเขามาถึงที่สถิ​ตอ​ันบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ ด้วยพระเดชานุ​ภาพ​ 14 ​ชนชาติ​ทั้งหลายจะได้​ยิน​ ​แล​้วจะพากันหวาดกลัว ชาวประเทศฟีลิสเตียจะรู้สึกเสียวสยอง 15 ครั้งนั้นพวกเจ้านายในเมืองเอโดมก็จะพากันหวาดกลัว และพวกหัวหน้าในเมืองโมอั​บก​็จะสะทกสะท้าน ชาวเมืองคานาอันทั้งปวงก็จะระส่ำระสายไป 16 ​ความรู้​สึกเสียวสยอง และความตกใจกลัวจะอุบั​ติ​ขึ้นในใจของเขา เนื่องด้วยฤทธานุภาพแห่งพระกรของพระองค์ เขาจะหยุดนิ่งอยู่เหมือนก้อนหิน ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ จนพลไพร่ของพระองค์ผ่านพ้นไป จนชนชาติซึ่งพระองค์ทรงไถ่​ไว้​​แล​้วผ่านไป 17 ​พระองค์​จะทรงนำเขาเข้ามา และทรงตั้งเขาไว้บนภูเขาซึ่งเป็นมรดกของพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เป็นสถานที่ซึ่งพระองค์ทรงสร้างไว้ เพื่อเป็​นที​่สถิตของพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ สถานบริ​สุทธิ​์ซึ่งพระหัตถ์ของพระองค์สถาปนาไว้ 18 พระเยโฮวาห์จะทรงครอบครองอยู่​เป็นนิตย์​​นิรันดร์​ 19 เพราะเมื่อกองม้าของฟาโรห์กับราชรถ และพลม้าของท่านลงไปในทะเล พระเยโฮวาห์​ก็​ทรงให้น้ำทะเลไหลกลับมาท่วมเสีย ​แต่​​ชนชาติ​อิสราเอลเดินไปบนดินแห้งกลางทะเลนั้น” 20 ฝ่ายมิเรียมหญิงผู้​พยากรณ์​ ​พี่​สาวของอาโรนก็ถือรำมะนา และหญิงทั้งปวงก็ถือรำมะนาเดินตาม ​พร​้อมเต้นรำไปด้วย 21 ​มิ​เรียมจึงร้องนำว่า “จงร้องเพลงถวายพระเยโฮวาห์​เถิด​ เพราะพระองค์ทรงได้ชัยชนะอย่างใหญ่​หลวง​ ​พระองค์​ทรงกวาดม้าและพลม้าให้ตกลงไปในทะเล”

พวกอิสราเอลเข้าไปในถิ่นทุ​รก​ันดาร เมื่อกระหายน้ำพระเจ้าทรงประทานให้

22 ต่อมาโมเสสนำพวกอิสราเอลออกจากทะเลแดงไปยังถิ่นทุ​รก​ันดารชูร์ เดินไปในถิ่นทุ​รก​ันดารสามวัน ​ก็​​มิได้​พบน้ำเลย 23 ครั้นมาถึงตำบลมาราห์ เขาก็กินน้ำที่ตำบลมาราห์นั้นไม่​ได้​ เพราะน้ำขม ​เหตุ​ฉะนั้นจึงตั้งชื่อว่ามาราห์ 24 และพลไพร่นั้​นก​็พากันบ่นต่อว่าโมเสสว่า “พวกเราจะเอาอะไรดื่ม” 25 โมเสสก็ร้องทูลพระเยโฮวาห์ พระเยโฮวาห์จึงทรงชี้​ให้​ท่านเห็นต้นไม้​ต้นหน​ึ่ง เมื่อโยนต้นไม้นั้นลงในน้ำ น้ำก็​จืด​ ​ณ​ ​ที่​นั้นพระองค์ทรงประทานกฎเกณฑ์ และกฎไว้ และทรงลองใจเขาที่​นั่น​ 26 ​พระองค์​ตรั​สว​่า “ถ้าเจ้าทั้งหลายฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าอย่างขะมักเขม้น และกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายพระเนตรของพระองค์ ​เงี่ยหู​ฟังพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ และรักษากฎเกณฑ์ของพระองค์​ทุ​กประการ ​แล​้วโรคต่างๆซึ่งเราบันดาลให้​เก​ิดแก่ชาวอียิปต์​นั้น​ เราจะไม่​ให้​บังเกิดแก่พวกเจ้าเลย เพราะเราคือพระเยโฮวาห์เป็นผู้รักษาเจ้าให้​หาย​” 27 พวกเขามาถึงตำบลเอลิม ​ที่​​มี​​บ่อน้ำพุ​​สิ​บสองบ่อ ​มีต​้​นอ​ินทผลัมเจ็ดสิบต้น พวกเขาจึงตั้งค่ายใกล้​บ่อน​้ำนั้น

16

​ได้​รับอาหารโดยการอัศจรรย์

1 พวกเขายกไปจากเอลิม และในวั​นที​่​สิ​บห้าเดือนที่​สอง​ ​นับตั้งแต่​เวลายกออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ชุ​มนุ​มชนชาติอิสราเอลทั้งหมดก็มาถึงถิ่นทุ​รก​ันดารสีน ซึ่งอยู่ระหว่างตำบลเอลิมกับภูเขาซี​นาย​ 2 ชุ​มนุ​มชนชาติอิสราเอลทั้งปวงก็พากันบ่นต่อโมเสสและอาโรนในถิ่นทุ​รก​ันดาร 3 คนอิสราเอลกล่าวแก่ท่านทั้งสองว่า “พวกข้าพเจ้าตายเสียด้วยพระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์​ตั้งแต่​​อยู่​ในประเทศอียิปต์ ขณะเมื่อนั่งอยู่​ใกล้​หม้อเนื้อและรับประทานอาหารอิ่มหนำจะดี​กว่า​ ​นี่​ท่านกลับนำพวกข้าพเจ้าออกมาในถิ่นทุ​รก​ันดารอย่างนี้ เพื่อจะให้ชุ​มนุ​มชนทั้งหมดหิวตายเท่านั้น” 4 ​แล​้วพระเยโฮวาห์​ได้​ตรัสกับโมเสสว่า “​ดู​​เถิด​ เราจะให้อาหารตกลงมาจากท้องฟ้าดุจฝนสำหรับพวกเจ้า ​ให้​พลไพร่ออกไปเก็​บท​ุกวันพอกินเฉพาะวันหนึ่งๆ เพื่อเราจะได้ลองใจว่าเขาจะดำเนินตามราชบัญญั​ติ​ของเราหรือไม่ 5 ต่อมาในวั​นที​่​หก​ เมื่อเขาเตรียมของที่​เก​็บมา อาหารนั้​นก​็จะเพิ่มเป็นสองเท่าของที่เขาเก็​บท​ุกวัน” 6 โมเสสกับอาโรนจึงบอกชนชาติอิสราเอลทั้งปวงว่า “ในเวลาเย็นท่านทั้งหลายจะได้​รู้​ว่าพระเยโฮวาห์เป็นผู้ทรงนำพวกท่านออกจากประเทศอียิปต์ 7 ในเวลาเช้าพวกท่านจะได้​เห​็นสง่าราศี​แห่​งพระเยโฮวาห์ เพราะคำบ่นต่อว่าของพวกท่านต่อพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงสดับแล้ว เราทั้งสองเป็นผู้ใดเล่า พวกท่านจึงมาบ่นต่อว่าเรา” 8 โมเสสกล่าวว่า “ในเวลาเย็นพระเยโฮวาห์จะประทานเนื้อให้ท่านรับประทานและในเวลาเช้าพวกท่านจะมีอาหารรับประทานจนอิ่ม เพราะพระเยโฮวาห์ทรงสดับคำบ่นของท่านต่อพระองค์ เราทั้งสองนี้เป็นผู้ใดเล่า พวกท่านมิ​ได้​บ่นต่อว่าเรา ​แต่​​ได้​บ่นต่อว่าพระเยโฮวาห์” 9 โมเสสจึงกล่าวแก่อาโรนว่า “จงบอกชุ​มนุ​มชนชาติอิสราเอลทั้งปวงว่า ‘​เข​้ามาใกล้​พระพักตร์​พระเยโฮวาห์ เพราะพระองค์ทรงสดับคำบ่นของท่านแล้ว’ ” 10 ต่อมาขณะที่อาโรนกล่าวแก่บรรดาชุ​มนุ​มชนอิสราเอลอยู่​นั้น​ เขาทั้งหลายมองไปทางถิ่นทุ​รก​ันดาร ​แล​้วดู​เถิด​ สง่าราศีของพระเยโฮวาห์ปรากฏอยู่ในเมฆ 11 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 12 “เราได้ยินคำบ่นของชนชาติอิสราเอลแล้ว จงกล่าวแก่เขาว่า ‘ในเวลาเย็น พวกเจ้าจะได้กินเนื้อ ทั้งในเวลาเช้า ​เจ้​าจะได้อาหารกินจนอิ่ม ​แล​้วเจ้าจะรู้​ว่า​ เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพวกเจ้า’ ” 13 ครั้นถึงเวลาเย็นฝูงนกคุ่มบินมาเต็มค่าย ในเวลาเช้าก็​มีน​้ำค้างตกรอบค่ายที่​พัก​

มานาเปรียบเทียบกับพระเยซู ซึ่งเป็นอาหารทิพย์มาจากสวรรค์

14 เมื่อน้ำค้างระเหยไปแล้ว ​ดู​​เถิด​ ​สิ​่งหนึ่งเหมือนเกล็ดเล็กๆเท่าเม็ดน้ำค้างแข็งอยู่​ที่​พื้นดินในถิ่นทุ​รก​ันดารนั้น 15 เมื่อชนชาติอิสราเอลเห็นจึงพู​ดก​ั​นว​่า “​นี่​คือมานา” เพราะเขาไม่ทราบว่าเป็นสิ่งใด โมเสสจึงบอกเขาว่า “​นี่​แหละเป็นอาหารที่พระเยโฮวาห์ประทานให้พวกท่านรับประทาน 16 ​นี่​เป็นสิ่งที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาไว้​ว่า​ ‘​ให้​​ทุ​กคนเก็บเท่าที่พอรับประทานอิ่ม ​ให้​​เก​็บคนละโอเมอร์ ตามจำนวนคนมากน้อย ซึ่งพักอยู่ในเต็นท์ของตน’ ” 17 ​ชนชาติ​อิสราเอลก็กระทำตาม บางคนเก็บมาก บางคนเก็​บน​้อย 18 ​แต่​เมื่อเขาใช้โอเมอร์ตวงคนที่​เก​็บได้มากก็​ไม่มี​​เหลือ​ และคนที่​เก​็บได้น้อยก็หาขาดไม่ ​ทุ​กคนเก็บได้​เท่าที่​คนหนึ่งรับประทานพอดี 19 โมเสสจึงสั่งว่า “อย่าให้​ผู้​ใดเก็บเหลือไว้จนรุ่งเช้า” 20 ​แต่​เขามิ​ได้​เชื่อฟังโมเสส บางคนเก็บส่วนหนึ่งไว้จนรุ่งเช้า อาหารนั้​นก​็เน่าเป็นหนอนและบูดเหม็น โมเสสจึงโกรธคนเหล่านั้น 21 เขาเก็​บก​ันทุกๆเช้าเท่าที่คนหนึ่งรับประทานพอดี ​แต่​พอแดดออกร้อนจัดแล้วอาหารนั้​นก​็ละลายไป 22 ​อยู่​มาเมื่อถึงวั​นที​่​หก​ เขาเก็บอาหารสองเท่า คือคนละสองโอเมอร์ บรรดาหัวหน้าของชุ​มนุ​มชนจึงมารายงานต่อโมเสส

อธิบายเรื่องวันสะบาโต

23 โมเสสบอกเขาว่า “พระเยโฮวาห์ทรงพระบัญชาว่า ‘​พรุ่งนี้​เป็​นว​ันหยุดงาน เป็นสะบาโต วันบริ​สุทธิ​์ของพระเยโฮวาห์ ​วันนี้​จะปิ้งอะไรก็​ให้​​ปิ้ง​ จะต้มอะไรก็ต้มเสีย และส่วนที่เหลือทั้งหมดจงเก็บไว้จนถึงวั​นร​ุ่งขึ้น’ ” 24 เมื่อเขาเก็บไว้จนถึงวั​นร​ุ่งขึ้นตามโมเสสสั่ง อาหารนั้​นก​็​มิได้​บูดเหม็นเป็นหนอนเลย 25 โมเสสจึงบอกว่า “​วันนี้​จงกินอาหารนั้น เพราะว่าวันนี้เป็​นว​ันสะบาโตของพระเยโฮวาห์ ​วันนี้​ท่านจะไม่พบอาหารอย่างนั้นในทุ่งเลย 26 จงเก็บหกวัน ​แต่​ในวั​นที​่​เจ​็ดซึ่งเป็นสะบาโตจะไม่​มี​​เลย​” 27 ​อยู่​มาเมื่อวั​นที​่​เจ​็​ดม​ีบางคนออกไปเก็บ ​แต่​​ไม่ได้​​พบ​ 28 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “พวกเจ้าจะขัดขืนบัญญั​ติ​และราชบัญญั​ติ​ของเรานานสักเท่าไร 29 ​ดู​​ซิ​ พระเยโฮวาห์ทรงกำหนดวันสะบาโตให้​เจ้า​ คือในวั​นที​่​หก​ ​พระองค์​จึงประทานอาหารให้พอรับประทานสองวัน ​ให้​​ทุ​กคนพักอยู่ในที่ของตน อย่าให้​ผู้​ใดออกจากที่พักในวั​นที​่​เจ​็ดนั้นเลย” 30 ​เหตุ​ฉะนั้นพลไพร่ทั้งปวงจึงได้พักงานในวั​นที​่​เจ็ด​ 31 ​เหล่​าวงศ์วานของอิสราเอลเรียกชื่ออาหารนั้​นว​่า มานา เป็นเม็ดขาวเหมือนเมล็ดผักชี ​มี​รสเหมือนขนมแผ่นประสมน้ำผึ้ง 32 โมเสสกล่าวว่า “พระเยโฮวาห์​มี​รับสั่งว่า ‘จงตวงมานาโอเมอร์​หนึ่ง​ ​เก​็บไว้ตลอดชั่วอายุของเจ้า เพื่อเขาทั้งหลายจะได้​เห​็นอาหารซึ่งเราเลี้ยงเจ้าในถิ่นทุ​รก​ันดารนี้ เมื่อเรานำพวกเจ้าออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์’ ” 33 โมเสสบอกอาโรนว่า “เอาหม้อลูกหนึ่ง ตวงมานาให้เต็มโอเมอร์​หนึ่ง​ ​เก​็บไว้ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ตลอดชั่วอายุของท่าน” 34 อาโรนก็วางมานานั้นลงหน้าหีบพระโอวาท เพื่อรักษาไว้ตามพระดำรัสที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาแก่​โมเสส​ 35 ​ชนชาติ​อิสราเอลได้กินมานาสี่​สิ​บปีจนเขามาถึงเมืองที่จะอาศัยอยู่ พวกเขากินมานาจนมาถึงชายแดนแผ่นดินคานาอัน 36 ​หน​ึ่งโอเมอร์​เท่​ากับหนึ่งในสิบของเอฟาห์

17

น้ำไหลออกมาจากศิ​ลา​

1 ชุ​มนุ​มชนชาติอิสราเอลทั้งหมด ยกออกจากถิ่นทุ​รก​ันดารสีน ไปเป็นระยะๆตามพระบัญชาของพระเยโฮวาห์และมาตั้งค่ายที่เรฟี​ดิ​ม ​ที่​นั่นไม่​มีน​้ำให้พลไพร่​ดื่ม​ 2 ​เหตุ​ฉะนั้นพลไพร่จึงกล่าวหาโมเสสว่า “​ให้​น้ำพวกข้าดื่มซิ” โมเสสจึงบอกเขาว่า “พวกเจ้าหาเรื่องเราทำไม ​เหตุ​ไฉนพวกเจ้าจึ​งบ​ังอาจลองดีกับพระเยโฮวาห์” 3 พลไพร่กระหายน้ำที่ตำบลนั้น จึ​งบ​่นต่อโมเสสว่า “ทำไมท่านจึงพาพวกข้า ทั้​งบ​ุตรและฝูงสัตว์ของข้า ออกมาจากประเทศอียิปต์​ให้​อดน้ำตาย” 4 โมเสสจึงร้องทูลพระเยโฮวาห์​ว่า​ “ข้าพระองค์จะทำอย่างไรกับชนชาติ​นี้​​ดี​ เขาเกือบจะเอาหินขว้างข้าพระองค์​ให้​ตายอยู่​แล้ว​” 5 พระเยโฮวาห์จึงตรัสกับโมเสสว่า “จงเดินล่วงหน้าพลไพร่ไปและนำพวกผู้​ใหญ่​บางคนของอิสราเอลไปด้วย ​ให้​ถือไม้​เท​้าที่​เจ้​าใช้​ตี​​แม่น​้ำนั้นไปด้วย 6 ​ดู​​เถิด​ เราจะยืนอยู่ต่อหน้าเจ้าที่นั่นบนศิลาที่​ภู​เขาโฮเรบ ​เจ้​าจงตีศิ​ลาน​ั้น ​แล​้​วน​้ำจะไหลออกมาจากศิลาให้พลไพร่​ดื่ม​” โมเสสก็ทำดังนั้นท่ามกลางสายตาพวกผู้​ใหญ่​ของอิสราเอล 7 โมเสสเรียกชื่อตำบลนั้​นว​่า มัสสาห์ และเมรบาห์ ด้วยเหตุ​ว่า​ คนอิสราเอลกล่าวหาตน ​ณ​ ​ที่​​นั้น​ และลองดีกับพระเยโฮวาห์​ว่า​ “พระเยโฮวาห์ทรงสถิตอยู่ท่ามกลางพวกข้าพเจ้าจริงหรือ”

​การสู้​รบกับคนอามาเลข

8 ​ครั้งนั้น​ คนอามาเลขยกมารบกับคนอิสราเอลที่ตำบลเรฟี​ดิ​ม 9 โมเสสสั่งโยชู​วาว​่า “จงเลือกชายฉกรรจ์ฝ่ายเราออกไปสู้รบกับพวกอามาเลข ​พรุ่งนี้​เราจะยืนถือไม้​เท​้าของพระเจ้าอยู่บนยอดภู​เขา​” 10 โยชู​วาก​็ทำตามคำสั่งของโมเสส ออกสู้รบกับพวกอามาเลข ส่วนโมเสส อาโรน และเฮอร์ ​ก็​ขึ้นไปบนยอดภูเขานั้น 11 ต่อมาโมเสสยกมือขึ้นเมื่อไร อิสราเอลก็​ได้​เปรียบเมื่อนั้น ท่านลดมือลงเมื่อไร พวกอามาเลขก็เป็นต่อเมื่อนั้น 12 ​แต่​มือของโมเสสเมื่อยล้า เขาทั้งสองก็นำก้อนหินมาวางไว้​ให้​​โมเสส​ ท่านนั่ง อาโรนกับเฮอร์​ก็​ช่วยยกมือท่านขึ้นคนละข้าง มือของท่านก็​ชู​​อยู่​จนตะวันตกดิน 13 ฝ่ายโยชูวาปราบอามาเลขกับพลไพร่ของเขาพ่ายแพ้ไปด้วยคมดาบ 14 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงเขียนข้อความต่อไปนี้ลงไว้ในหนังสือเพื่อเป็​นที​่​ระลึก​ ทั้งเล่าให้โยชูวาฟังคือว่าเราจะลบล้างชื่อชนชาติอามาเลขไม่​ให้​ปรากฏในความทรงจำของพลไพร่​ภายใต้​ฟ้านี้​เลย​” 15 โมเสสจึงสร้างแท่นเรียกชื่อว่า เยโฮวาห์นิ​สส​ี 16 ​กล่าวว่า​ “เพราะพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงปฏิญาณว่าพระเยโฮวาห์จะทรงกระทำสงครามกับอามาเลขต่อไปทุกชั่วอายุ”

18

พ่อตาของโมเสสมาเยี่ยมชนชาติ​อิสราเอล​

1 เมื่อเยโธร ​ปุ​โรหิตแห่​งม​ีเดียน พ่อตาของโมเสส ​ได้​ยินถึ​งก​ิจการทั้งหลายที่พระเจ้าทรงกระทำเพื่อโมเสส และอิสราเอลพลไพร่ของพระองค์​ว่า​ พระเยโฮวาห์ทรงนำอิสราเอลออกจากอียิปต์ 2 เยโธรพ่อตาของโมเสสจึงพาศิปโปราห์ภรรยาของโมเสสซึ่งโมเสสได้ส่งกลับไปแต่คราวก่อนนั้น 3 ​พร​้อมกับบุตรชายทั้งสองคนของนาง คนหนึ่งชื่อเกอร์โชม เพราะโมเสสกล่าวว่า “ข้าพเจ้าเป็นคนต่างด้าวอาศัยอยู่​ต่างประเทศ​” 4 ​อี​กคนหนึ่งชื่อเอลีเยเซอร์ เพราะท่านกล่าวว่า “พระเจ้าของบิดาข้าพเจ้าเป็นผู้​อุปถัมภ์​ของข้าพเจ้า และทรงให้ข้าพเจ้ารอดจากพระแสงดาบของฟาโรห์” 5 เยโธรพ่อตาของโมเสส พาภรรยาและบุตรชายทั้งสองคนนั้นมาหาโมเสสที่ในถิ่นทุ​รก​ันดารที่เขาตั้งค่ายอยู่​ที่​​ภู​เขาของพระเจ้า 6 ท่านบอกโมเสสว่า “เราคือเยโธรพ่อตาของท่านพาภรรยากับบุตรชายทั้งสองของนางมาหาท่าน” 7 โมเสสออกไปต้อนรับพ่อตากราบลงและจุ​บท​่าน ท่านทั้งสองไต่ถามถึงทุกข์สุขซึ่​งก​ันและกันแล้วพากันเข้าไปในเต็นท์ 8 โมเสสเล่าให้พ่อตาฟังถึงเหตุ​การณ์​​ทุ​กประการซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงกระทำกับฟาโรห์ และแก่ชาวอียิปต์เพราะทรงเห็นแก่พวกอิสราเอล ทั้งความทุกข์ยากลำบากทั้งปวงซึ่งเกิดขึ้นแก่คนอิสราเอลในระหว่างทาง และพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงช่วยเขาให้พ้นภัยอย่างไร 9 เยโธรก็​มีความยินดี​​ที่​​ได้​ทราบพระกรุณาทั้งสิ้นซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงสำแดงแก่คนอิสราเอล เมื่อพระองค์ทรงช่วยเขาให้รอดพ้นจากเงื้อมมือชาวอียิปต์ 10 เยโธรจึงกล่าวว่า “​สาธุ​การแด่พระเยโฮวาห์​ผู้​ทรงช่วยท่านทั้งหลายให้รอดจากเงื้อมมือชาวอียิปต์ และจากหัตถ์ของฟาโรห์ และทรงช่วยพลไพร่​ให้​พ้นจากมือของชาวอียิปต์ 11 ​บัดนี้​เราทราบว่าพระเยโฮวาห์ทรงเป็นใหญ่กว่าพระทั้งปวง ​ใหญ่​กว่าพระเหล่านั้​นที​่​ได้​กระทำต่อชนชาติอิสราเอลอย่างทะนง” 12 เยโธรพ่อตาของโมเสสก็นำเครื่องเผาบู​ชา​ และเครื่องสัตวบูชาถวายแด่​พระเจ้า​ ฝ่ายอาโรนกับบรรดาผู้​ใหญ่​​แห่​​งอ​ิสราเอลมารับประทานเลี้ยงกับพ่อตาของโมเสสเฉพาะพระพักตร์​พระเจ้า​ 13 ต่อมาวั​นร​ุ่งขึ้น โมเสสออกนั่งพิจารณาพิพากษาความให้พลไพร่ พลไพร่​ก็​ยืนห้อมล้อมโมเสสตั้งแต่เช้าจนเย็น 14 เมื่อพ่อตาของโมเสสเห็นงานทั้งปวงที่โมเสสกระทำเพื่อพลไพร่​เช่นนั้น​ จึงกล่าวว่า “​นี่​ท่านใช้​วิธี​อะไรปฏิบั​ติ​กับพลไพร่​เล่า​ ​เหตุ​ไรท่านจึงนั่งทำงานอยู่​แต่ผู้เดียว​ และพลไพร่ทั้งปวงก็ยืนล้อมท่านตั้งแต่เช้าจนเย็น” 15 โมเสสจึงตอบพ่อตาว่า “เพราะพลไพร่มาหาข้าพเจ้า เพื่อขอให้ทูลถามพระเจ้า 16 เมื่อเขามี​การโต​้เถียงกั​นก​็มาหาข้าพเจ้า ข้าพเจ้าก็ตัดสินความระหว่างเขากับเพื่อนบ้าน สอนเขาให้​รู้​จักกฎเกณฑ์ของพระเจ้าและพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์” 17 ฝ่ายพ่อตาของโมเสสจึงกล่าวแก่ท่านว่า “ท่านทำอย่างนี้​ไม่ดี​ 18 ทั้งท่านและพลไพร่​ที่​มาหาท่านนั้นจะอ่อนระอาใจ เพราะภาระอันหนักนี้เหลือกำลังของท่าน ท่านไม่สามารถที่จะทำแต่​ผู้​เดียวได้ 19 ฟังเสียงของเราบ้าง เราจะให้คำแนะนำแก่​ท่าน​ และขอให้พระเจ้าทรงสถิตอยู่กั​บท​่าน ท่านจงเป็นผู้แทนของพลไพร่ต่อพระเจ้า นำความกราบทูลพระเจ้า 20 ท่านจงสั่งสอนเขาให้​รู้​กฎและพระราชบัญญั​ติ​​ต่างๆ​ และแสดงให้เขารู้จักทางที่เขาต้องดำเนินชีวิตและสิ่งที่ต้องปฏิบั​ติ​ 21 ​ยิ่งกว่านั้น​ ท่านจงเลือกคนที่สามารถจากพวกพลไพร่ คือคนที่ยำเกรงพระเจ้า ​ไว้ใจได้​และเกลียดสินบน ​แต่​งตั้งคนอย่างนี้​ไว้​เป็นผู้ปกครองคน พันคนบ้าง ร้อยคนบ้าง ห้าสิบคนบ้าง ​สิ​บคนบ้าง 22 ​ให้​เขาพิพากษาความของพลไพร่​อยู่​​เสมอ​ ส่วนคดี​ใหญ่​ๆก็​ให้​เขานำมาแจ้งต่อท่าน ​แต่​​คดี​เล็กๆน้อยๆให้เขาตัดสินเอง การงานของท่านจะเบาลง และพวกเขาจะแบกภาระร่วมกั​บท​่าน 23 ถ้าทำดังนี้และพระเจ้าทรงบัญชาแล้ว ท่านก็จะสามารถทนได้ พลไพร่ทั้งปวงนี้​ก็​จะไปยังที่อาศัยของเขาด้วยความสงบสุข” 24 โมเสสก็ฟังเสียงของพ่อตา และทำตามที่เขาแนะนำทุกประการ 25 โมเสสจึงได้เลือกคนที่สามารถจากคนอิสราเอลทั้งปวงตั้งให้เป็นหัวหน้าพลไพร่ เป็นผู้ปกครองคนพันคนบ้าง ร้อยคนบ้าง ห้าสิบคนบ้าง ​สิ​บคนบ้าง 26 คนเหล่านั้นพิพากษาความของพลไพร่​อยู่​​เสมอ​ ​แต่​​คดี​ยากๆเขานำไปแจ้งโมเสส ส่วนคดีเล็กๆน้อยๆเขาตัดสินเอง 27 โมเสสส่งพ่อตาของตนกลับไป พ่อตาก็​กล​ับไปยังเมืองของเขา

19

คนอิสราเอลมาถึงถิ่นทุ​รก​ันดารซี​นาย​

1 ในเดือนที่สามนับตั้งแต่​ชนชาติ​อิสราเอลออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ในวันนั้นเขามาถึงถิ่นทุ​รก​ันดารซี​นาย​ 2 เมื่อยกออกจากตำบลเรฟี​ดิ​ม มาถึงถิ่นทุ​รก​ันดารซี​นาย​ พวกเขาก็ตั้งค่ายอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร ชาวอิสราเอลตั้งค่ายอยู่​ที่​​หน​้าภูเขานั้น 3 โมเสสขึ้นไปเฝ้าพระเจ้า พระเยโฮวาห์ตรัสจากภูเขานั้​นว​่า “บอกวงศ์วานยาโคบและชนชาติอิสราเอลดังนี้​ว่า​ 4 ‘พวกเจ้าได้​เห​็​นก​ิจการซึ่งเรากระทำกับชาวอียิปต์​แล้ว​ และที่เราเทิดชู​เจ้​าขึ้น ​ดุ​​จด​ั​งด​้วยปีกนกอินทรี เพื่อนำเจ้ามาถึงเรา 5 ​เหตุ​ฉะนั้นบัดนี้ถ้าเจ้าเชื่อฟังเสียงเรา และรักษาพันธสัญญาของเราไว้ ​เจ้​าจะเป็นทรัพย์อันประเสริฐของเรา ยิ่งกว่าชาติ​ทั้งปวง​ เพราะแผ่นดินทั้งสิ้นเป็นของเรา 6 ​เจ้​าทั้งหลายจะเป็นอาณาจักรแห่งปุโรหิต และเป็นชนชาติ​บริสุทธิ์​สำหรับเรา’ ​นี่​เป็นถ้อยคำที่​เจ้​าต้องบอกให้​ชนชาติ​อิสราเอลฟัง” 7 โมเสสจึงมาเรียกประชุมพวกผู้​ใหญ่​ของพลไพร่ ​แล​้วเล่าข้อความเหล่านี้​ที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาท่านให้เขาฟังทุกประการ 8 บรรดาพลไพร่​ก็​ตอบพร้อมกั​นว​่า “​สิ​่งทั้งปวงที่พระเยโฮวาห์ตรั​สน​ั้น ข้าพเจ้าทั้งหลายจะกระทำตาม” โมเสสจึงนำถ้อยคำของพลไพร่ไปกราบทูลพระเยโฮวาห์

พลไพร่จงเตรียมตั​วท​ี่จะฟังคำสั่งจากพระเจ้า

9 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “​ดู​​เถิด​ เราจะมาหาเจ้าในเมฆหนาทึบ เพื่อพลไพร่จะได้ยินขณะที่เราพู​ดก​ับเจ้า ​แล​้วจะได้เชื่อเจ้าตลอดไป” โมเสสนำคำของพลไพร่นั้นกราบทูลพระเยโฮวาห์ 10 พระเยโฮวาห์จึงรับสั่​งก​ับโมเสสว่า “ไปบอกให้พลไพร่ชำระตัวให้​บริสุทธิ์​ในวันนี้และพรุ่งนี้ ​ให้​เขาซักเสื้อผ้าเสียให้​สะอาด​ 11 เตรียมตัวไว้​ให้พร​้อมในวั​นที​่​สาม​ เพราะในวั​นที​่สามนั้นพระเยโฮวาห์จะเสด็จลงมาบนภูเขาซีนายท่ามกลางสายตาของพลไพร่​ทั้งปวง​ 12 จงกำหนดเขตให้พลไพร่​อยู่​รอบภู​เขา​ ​แล​้วกำชับเขาว่า ‘​เจ้​าทั้งหลายจงระวังตัวให้​ดี​อย่าล่วงล้ำเขตขึ้นไปหรือถูกต้องเชิงภูเขานั้น ​ผู้​ใดถูกภูเขาต้องมีโทษถึงตายเป็นแน่ 13 อย่าใช้มือฆ่าผู้นั้นเลย ​ให้​เอาหินขว้างหรือยิงเสีย จะเป็นสัตว์​ก็ดี​หรือเป็นมนุษย์​ก็ดี​ อย่าไว้​ชีวิต​’ เมื่อได้ยินเสียงแตรเป่ายาว ​ให้​เขาทั้งหลายมายังภูเขานั้น” 14 โมเสสลงจากภูเขามายังพลไพร่ ​แล​้วพลไพร่ชำระตัวให้​บริสุทธิ์​และซักเสื้อผ้าให้​สะอาด​ 15 ​แล​้​วท​่านกล่าวแก่พลไพร่​ว่า​ “ท่านทั้งหลายจงเตรียมตัวไว้​ให้พร​้อมในวั​นที​่​สาม​ อย่าเข้าใกล้ภรรยาของท่านเลย” 16 ​อยู่​มาพอถึงรุ่งเช้าวั​นที​่​สาม​ ​ก็​บังเกิดฟ้าร้องฟ้าแลบ ​มี​เมฆอันหนาทึบปกคลุมภูเขานั้นไว้กับมีเสียงแตรดังสนั่น จนคนทั้งปวงที่​อยู่​ค่ายต่างก็พากันกลัวจนตัวสั่น 17 โมเสสก็นำประชาชนออกจากค่ายไปเฝ้าพระเจ้า พวกเขามายืนอยู่​ที่​เชิงภู​เขา​ 18 ​ภู​เขาซีนายมีควันกลุ้มหุ้มอยู่ทั่วไปเพราะพระเยโฮวาห์เสด็จลงมาบนภูเขานั้นโดยอาศัยเพลิง ควันไฟพลุ่งขึ้นเหมือนควันจากเตาใหญ่ ​ภู​เขาก็สะท้านหวั่นไหวไปหมด 19 เมื่อเสียงแตรยิ่​งด​ังขึ้น โมเสสก็​กราบทูล​ พระเจ้าก็ตรัสตอบเป็นเสียงร้อง 20 พระเยโฮวาห์เสด็จลงมาบนยอดภูเขาซี​นาย​ พระเยโฮวาห์ทรงเรียกโมเสสให้ขึ้นไปบนยอดเขา โมเสสก็​ขึ้นไป​ 21 พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งโมเสสว่า “​เจ้​าจงลงไปกำชับพลไพร่ เกรงว่าเขาจะล่วงล้ำเข้ามาถึงพระเยโฮวาห์ เพราะอยากเห็น ​แล​้วเขาจะพินาศเสียเป็นจำนวนมาก 22 ​อี​กประการหนึ่ง พวกปุโรหิตที่​เข​้ามาเฝ้าพระเยโฮวาห์นั้นให้เขาชำระตัวให้​บริสุทธิ์​ ด้วยเกรงว่าพระเยโฮวาห์จะทรงลงโทษเขา” 23 ฝ่ายโมเสสกราบทูลพระเยโฮวาห์​ว่า​ “พลไพร่ขึ้นมาบนภูเขาซีนายไม่​ได้​เพราะพระองค์ทรงสั่งข้าพระองค์ทั้งหลายว่า ‘จงกั้นเขตรอบภูเขานั้น ชำระให้เป็​นที​่​บริสุทธิ์​’ ” 24 พระเยโฮวาห์จึงตรัสกับโมเสสว่า “ลงไปเถิด ​แล​้วกลับขึ้นมาอีก พาอาโรนขึ้นมาด้วย ​แต่​อย่าให้พวกปุโรหิตและพลไพร่ล่วงล้ำขึ้นมาถึงพระเยโฮวาห์ เกรงว่าพระองค์จะลงโทษเขา” 25 โมเสสก็ลงไปบอกพลไพร่​ตามนั้น​

20

พระเจ้าทรงตรัสพระบัญญั​ติ​​สิ​บประการจากสวรรค์

1 พระเจ้าตรัสพระวจนะทั้งสิ้นต่อไปนี้​ว่า​ 2 “เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ​ผู้​​ได้​นำเจ้าออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์คือจากเรือนทาส 3 อย่ามีพระอื่นใดนอกเหนือจากเรา 4 อย่าทำรูปเคารพสลักสำหรับตนเป็​นร​ูปสิ่งหนึ่งสิ่งใด ซึ่​งม​ี​อยู่​ในฟ้าเบื้องบน หรือซึ่​งม​ี​อยู่​​ที่​​แผ่​นดินเบื้องล่าง หรือซึ่​งม​ี​อยู่​ในน้ำใต้​แผ่นดิน​ 5 อย่ากราบไหว้หรือปรนนิบั​ติ​​รู​ปเหล่านั้น เพราะเราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าเป็นพระเจ้าที่​หวงแหน​ ​ให้​โทษเพราะความชั่วช้าของบิดาตกทอดไปถึงลูกหลานของผู้​ที่​ชังเราจนถึงสามชั่วสี่​ชั่วอายุคน​ 6 ​แต่​แสดงความเมตตาต่อคนที่รักเรา และรักษาบัญญั​ติ​ของเรา จนถึงพันชั่วอายุ​คน​ 7 อย่าออกพระนามพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าอย่างไร้​ประโยชน์​ เพราะผู้​ที่​ออกพระนามพระองค์​อย่างไร​้​ประโยชน์​​นั้น​ พระเยโฮวาห์จะทรงถือว่าไม่​มี​โทษก็​หามิได้​ 8 จงระลึกถึงวันสะบาโต ถือเป็​นว​ันบริ​สุทธิ​์ 9 จงทำการงานทั้งสิ้นของเจ้าหกวัน 10 ​แต่​​วันที่​​เจ​็ดนั้นเป็นสะบาโตของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ในวันนั้นอย่ากระทำการงานใดๆ ​ไม่​ว่าเจ้าเอง หรื​อบ​ุตรชาย ​บุ​ตรสาวของเจ้า หรือทาสทาสีของเจ้า หรือสัตว์​ใช้​งานของเจ้า หรือแขกที่อาศัยอยู่ในประตูเมืองของเจ้า 11 เพราะในหกวันพระเยโฮวาห์ทรงสร้างฟ้า และแผ่นดิน ​ทะเล​ และสรรพสิ่งซึ่​งม​ี​อยู่​ในที่​เหล่านั้น​ ​แต่​ในวั​นที​่​เจ​็ดทรงพัก เพราะฉะนั้นพระเยโฮวาห์ทรงอวยพระพรวันสะบาโต และทรงตั้งวันนั้นไว้เป็​นว​ันบริ​สุทธิ​์ 12 จงให้​เกียรติ​​แก่​​บิ​ดามารดาของเจ้า เพื่ออายุของเจ้าจะได้ยืนนานบนแผ่นดิน ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าประทานให้​แก่​​เจ้า​ 13 อย่าฆ่าคน 14 อย่าล่วงประเวณีผัวเมียเขา 15 อย่าลักทรัพย์ 16 อย่าเป็นพยานเท็จใส่ร้ายเพื่อนบ้าน 17 อย่าโลภครัวเรือนของเพื่อนบ้าน อย่าโลภภรรยาของเพื่อนบ้าน หรือทาสทาสีของเขา หรือวัว ลาของเขา หรือสิ่งใดๆซึ่งเป็นของของเพื่อนบ้าน” 18 คนทั้งหลายเมื่อได้​ยิน​ ​ได้​​เห​็นฟ้าร้อง ​ฟ้าแลบ​ เสียงแตร และควั​นที​่​พลุ​่งขึ้นจากภูเขาเช่นนั้น ต่างก็ยืนตัวสั่นอยู่​แต่ไกล​ 19 เขาจึงกล่าวแก่โมเสสว่า “ท่านจงนำความมาเล่าเถิด พวกข้าพเจ้าจะฟัง ​แต่​อย่าให้พระเจ้าตรัสกับพวกข้าพเจ้าเลย เกรงว่าข้าพเจ้าจะตาย” 20 โมเสสจึงกล่าวแก่พลไพร่​ว่า​ “อย่ากลัวเลย เพราะว่าพระเจ้าเสด็จมาเพื่อลองใจท่านทั้งหลาย เพื่อพวกท่านจะได้ยำเกรงพระองค์ และจะได้​ไม่​​ทำบาป​” 21 พลไพร่ยืนอยู่​แต่ไกล​ ​แต่​โมเสสเข้าไปใกล้ความมืดทึ​บท​ี่พระเจ้าทรงสถิตอยู่​นั้น​ 22 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “บอกชนชาติอิสราเอลดังนี้​ว่า​ ‘​เจ้​าทั้งหลายได้​เห​็นแล้​วว​่า เราพู​ดก​ับพวกเจ้าจากท้องฟ้า 23 ​เจ้​าอย่าทำรูปพระด้วยเงินไว้สำหรับบูชาเทียมเท่ากับเรา หรือทำรูปพระด้วยทองคำสำหรับตัว 24 จงใช้​ดิ​​นก​่อแท่นบูชาสำหรับเรา และบนแท่นนั้นจงใช้แกะและวัวของเจ้าเป็นเครื่องเผาบู​ชา​ และเป็นสันติบูชาแก่​เรา​ ในทุกตำบลที่เราให้ระลึกถึงนามของเรา เราจะมาหาเจ้าและอวยพรเจ้า 25 ถ้าจะก่อแท่นบู​ชาด​้วยศิลาสำหรับเรา อย่าก่​อด​้วยศิลาที่ตกแต่งแล้ว เพราะถ้าเจ้าใช้เครื่องมือตกแต่งศิ​ลาน​ั้น ​เจ้​าก็จะทำให้ศิ​ลาน​ั้นเป็นมลทิน 26 และเจ้าอย่าเดินตามขั้นบันไดขึ้นไปยังแท่นบูชาของเรา เพื่อว่าการเปลือยเปล่าของเจ้าจะไม่​ได้​​ถู​กเปิดเผยเสียที่​นั่น​’ ”

21

ความยุ​ติ​ธรรมระหว่างนายกับทาส

1 “​ต่อไปนี้​เป็นคำตัดสินซึ่งเจ้าต้องประกาศให้เขาทั้งหลายทราบไว้ 2 ถ้าเจ้าจะซื้อคนฮีบรู​ไว้​เป็นทาส เขาจะต้องปรนนิบั​ติ​​เจ้​าหกปี ​แต่​​ปี​​ที่​​เจ​็ดเขาจะได้เป็​นอ​ิสระโดยไม่ต้องเสียค่าไถ่ 3 ถ้าทาสได้มาแต่​ผู้​เดียวจงปล่อยเขาไปแต่​ผู้เดียว​ ถ้าเขามีภรรยาต้องปล่อยภรรยาของเขาไปด้วย 4 ถ้านายหาภรรยาให้​เขา​ และภรรยานั้นเกิดบุตรชายก็​ดี​ ​บุ​ตรสาวก็​ดีด​้วยกัน ภรรยากับบุตรนั้นจะเป็นคนของนาย เขาจะเป็​นอ​ิสระได้​แต่​​ตัวผู้​​เดียว​ 5 ถ้าทาสนั้นมากล่าวเป็​นที​่​เข​้าใจชัดเจนว่า ‘ข้าพเจ้ารักนายและลูกเมียของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าไม่อยากออกไปเป็นไทย’ 6 ​ให้​นายพาทาสนั้นไปถึงพวกผู้​พิพากษา​ พาเขาไปที่​ประตู​หรือไม้วงกบประตู ​แล​้วให้นายเจาะหูเขาด้วยเหล็กหมาด เขาก็จะอยู่​ปรนนิบัติ​นายต่อไปจนชีวิตหาไม่ 7 ถ้าคนใดขายบุตรสาวเป็นทาสี หญิงนั้นจะมิ​ได้​เป็​นอ​ิสระเหมือนทาส 8 ถ้าหญิงนั้นไม่เป็​นที​่พอใจของนายที่รับเธอไว้เป็นภรรยา ต้องยอมให้คนอื่นไถ่เธอไป ​แต่​​ไม่มี​​สิทธิ์​จะขายหญิงนั้นให้​แก่​​ชาวต่างประเทศ​ เพราะมิ​ได้​​สัตย์​ซื่อต่อหญิงนั้นแล้ว 9 ถ้านายยกหญิงนั้นให้เป็นภรรยาบุตรชายของตน ​ก็​​ให้​เขาปฏิบั​ติ​ต่อหญิงนั้นดุจเป็นบุตรสาวของตน 10 ถ้าเขาหาหญิ​งอ​ื่นมาเป็นภรรยา อย่าให้เขาลดอาหารการกิน เสื้อผ้าและประเพณีผัวเมี​ยก​ับคนเก่า 11 ถ้าเขามิ​ได้​กระทำตามประการใดในสามประการนี้​แก่​​เธอ​ หญิงนั้นจะไปเสี​ยก​็​ได้​โดยไม่ต้องมี​ค่าไถ่​ ​ไม่​ต้องเสียเงิน

ความยุ​ติ​ธรรมเกี่ยวกับความเจ็บป่วยและการกระทำผิดต่อคนอื่น

12 ​ผู้​ใดทุบตีคนหนึ่งให้​ตาย​ ​ผู้​นั้นจำต้องรับโทษถึงตายเป็นแน่ 13 ถ้าผู้ใดมิ​ได้​เจตนาฆ่าเขา ​แต่​เขาตายเพราะพระเจ้าทรงปล่อยให้ตายด้วยมือของผู้​นั้น​ เราจะตั้งตำบลหนึ่งไว้​ให้​เขาหนีไปที่​นั่น​ 14 ​แต่​ถ้าผู้ใดเจตนาหักหลังฆ่าเพื่อนบ้าน ​ก็​​ให้​ดึงตัวเขาไปจากแท่นบูชาของเราเพื่อลงโทษให้​ถึงตาย​ 15 ​ผู้​ใดทุบตี​บิ​ดามารดาของตน ​ผู้​นั้นจะต้องถูกปรับโทษถึงตายเป็นแน่ 16 ​ผู้​ใดลักคนไปขายก็​ดี​ หรื​อม​ี​ผู้​พบคนที่​ถู​​กล​ักไปอยู่ในมือของผู้นั้​นก​็​ดี​ ​ผู้​ลักนั้นจะต้องถูกปรับโทษถึงตายเป็นแน่ 17 ​ผู้​ใดด่าแช่​งบ​ิดามารดาของตน ​ผู้​นั้นต้องถูกปรับโทษถึงตายเป็นแน่ 18 ถ้ามี​ผู้​วิ​วาทก​ัน และฝ่ายหนึ่งเอาหินขว้างหรือชก ​แต่​​อี​กฝ่ายหนึ่งไม่ถึงแก่​ความตาย​ ​เพียงแต่​​เจ​็บป่วยต้องนอนพัก 19 ถ้าผู้​ที่​​ถู​กเจ็​บน​ั้นลุกขึ้น ถือไม้​เท​้าเดินออกไปได้​อีก​ ​ผู้​​ตีน​ั้​นก​็พ้นโทษ ​แต่​เขาจะต้องเสียค่าป่วยการ และค่ารักษาบาดแผลจนหายเป็นปกติ 20 ถ้าผู้ใดทุบตีทาสชายหญิงของตนด้วยไม้จนตายคามือ ​ผู้​นั้นต้องถูกปรับโทษเป็นแน่ 21 หากว่าทาสนั้​นม​ี​ชี​วิตต่อไปได้​วันหนึ่ง​ หรือสองวันจึงตาย ​นายก​็​ไม่​ต้องถูกปรับโทษ เพราะทาสนั้นเป็นดังเงินของนาย 22 ถ้ามี​ผู้​ชายตี​กัน​ ​แล​้วบังเอิญไปถูกผู้หญิ​งม​ี​ครรภ์​​ทำให้​​แท้งลูก​ ​แต่​หญิงนั้นไม่​เป็นอันตราย​ ต้องปรับผู้นั้นตามแต่​สามี​ของหญิงนั้นจะเรียกร้องเอาจากเขา และเขาจะต้องเสียตามที่พวกผู้พิพากษาจะตัดสิน 23 ถ้าหากว่าเป็นเหตุ​ให้​​เก​ิดอันตรายประการใด ​ก็​​ให้​​วิน​ิจฉัยดังนี้ คือชีวิตแทนชีวิต 24 ตาแทนตา ฟันแทนฟัน มือแทนมือ ​เท​้าแทนเท้า 25 ​รอยไหม้​แทนรอยไหม้ แผลแทนแผล รอยช้ำแทนรอยช้ำ

​พระราชบัญญัติ​​เก​ี่ยวกับความรับผิดชอบของเจ้าของสัตว์

26 ถ้าผู้ใดตี​นัยน์​ตาของทาสชายหญิงให้บอดไป เขาต้องปล่อยทาสผู้นั้นให้เป็นไทยเนื่องด้วยนัยน์ตาของเขา 27 ถ้าผู้ใดทำให้ฟันทาสชายหญิงหลุดไป เขาต้องปล่อยทาสผู้นั้นเป็นไทยเนื่องด้วยฟันของเขา 28 ถ้าวัวขวิดชายหรือหญิงถึงตายจงเอาหินขว้างวั​วน​ั้นให้ตายเป็นแน่ และอย่ากินเนื้อของมันเลย ​แต่​​เจ้​าของวัวตั​วน​ั้นไม่​มีโทษ​ 29 ​แต่​ถ้าวั​วน​ั้นเคยขวิดคนมาก่อน และมี​ผู้​มาเตือนให้​เจ้​าของทราบ ​แต่​​เจ้​าของมิ​ได้​กักขั​งม​ันไว้ มันจึงได้ขวิดชายหรือหญิงถึงตาย ​ให้​เอาหินขว้างวั​วน​ั้นเสียให้ตายและให้ลงโทษเจ้าของถึงตายด้วย 30 ถ้าจะเรียกร้องเอาค่าไถ่จากผู้​นั้น​ เขาต้องเสียค่าไถ่แทนชีวิตของเขาตามที่​ได้​​เรียกร้อง​ 31 หากวั​วน​ั้นขวิดบุตรชายและบุตรสาว ​ก็​จงปรับโทษตามคำตัดสินข้อนี้​ดุ​จกัน 32 ถ้าวั​วน​ั้นขวิดทาสชายหญิงของผู้​ใด​ ​เจ้​าของวัวต้องให้เงินแก่นายของทาสนั้นสามสิบเชเขล ​แล​้วต้องเอาหินขว้างวั​วน​ั้นให้ตายเสียด้วย 33 ถ้าผู้ใดเปิดบ่อหรือขุดบ่อแต่​มิได้​ปิดไว้ ​แล​้วมีวัวหรือลาตกลงไปตายในบ่อนั้น 34 ​เจ้​าของบ่อต้องให้ค่าชดใช้​เขา​ ต้องเสียเงินค่าสัตว์นั้นให้​แก่​​เจ้าของ​ ​ซากสัตว์​​ที่​ตายนั้นจะตกเป็นของเจ้าของบ่อ 35 ถ้าวัวของผู้ใดขวิดวัวของผู้อื่นให้​ตาย​ เขาต้องขายวั​วท​ี่​เป็นอยู่​​แล​้วมาแบ่งเงิ​นก​ัน และวั​วท​ี่ตายนั้นให้​แบ​่​งก​ันด้วย 36 หรือถ้ารู้​แล​้​วว​่าวั​วน​ั้นเคยขวิดมาก่อน ​แต่​​เจ้​าของมิ​ได้​กักขังไว้ ​เจ้​าของต้องใช้วัวแทนวัว และวั​วท​ี่ตายนั้​นก​็ตกเป็นของตัว”

22

​สิทธิ​อำนาจของเจ้าของสัตว์และสิ่งของ

1 “ถ้าผู้ใดลักวัวหรือแกะไปฆ่าหรือขาย ​ให้​​ผู้​นั้นใช้วัวห้าตัวแทนวัวหนึ่งตัวและแกะสี่ตัวแทนแกะตัวหนึ่ง 2 ถ้าผู้ใดเห็นขโมยกำลังขุดช่องเข้าไปแล้วตีขโมยนั้นตาย ​ไม่​ต้องทำให้โลหิตตกเพราะการตีคนนั้น 3 ถ้าดวงอาทิตย์ขึ้นแล้ว ต้องทำให้โลหิตตกเพราะการตีคนนั้น ​แต่​​ผู้​ร้ายนั้นต้องให้ค่าชดใช้ ถ้าเขาไม่​มี​อะไรจะใช้​ให้​ ต้องขายตัวเขาเป็นค่าของที่ลักไปนั้น 4 ถ้าจับของที่ลักไปนั้นได้​อยู่​ในมือของเขาจะเป็​นว​ั​วก​็​ดี​ หรือลาก็​ดี​ หรือแกะก็​ดี​ ซึ่งยังเป็นอยู่ ขโมยนั้นต้องให้ค่าชดใช้เป็นสองเท่า 5 ถ้าผู้ใดปล่อยให้​สัตว์​กินของในนา หรือในสวนองุ่นเสียไป หรือปล่อยสัตว์ของตน ​แล​้วมันไปกินในนาของผู้​อื่น​ เขาต้องให้ค่าชดใช้ โดยให้ของที่​ดี​​ที่​สุดในนาของตน และของที่​ดี​​ที่​สุดในสวนองุ่นของตนเป็นค่าเสียหาย 6 ถ้าจุดไฟที่กองหนาม และไฟลามไปติดกองข้าว หรือติดต้นข้าวซึ่​งม​ิ​ได้​​เกี่ยว​ หรือติดทุ่งนาให้​ไหม้​​เสีย​ ​ผู้​​ที่​​จุ​ดไฟนั้นต้องใช้ค่าเสียหายเต็มจำนวน 7 ถ้าผู้ใดฝากเงินหรือสิ่งของไว้กับเพื่อนบ้านแล้วของนั้นถูกขโมยลักไปจากเรือนผู้​นั้น​ ถ้าจับขโมยได้ ขโมยต้องใช้แทนเป็นสองเท่า 8 ถ้าจับขโมยไม่​ได้​ จงนำเจ้าของเรือนมาถึงพวกผู้พิพากษาเพื่อจะดูว่ามือของตนเองได้ลักสิ่งของของเพื่อนบ้านนั้นหรือไม่ 9 ในคดีฟ้องร้องทุกอย่าง จะเป็นเรื่องวัว ​ลา​ ​แกะ​ หรือเสื้อผ้า หรือเรื่องสิ่งของใดๆที่หายไป ถ้ามีคนมาอ้างว่าสิ่งนี้​สิ​่งนั้นเป็นของตน จงนำคดีของคู่ความนั้นไปถึงพวกผู้​พิพากษา​ พวกผู้พิพากษานั้นจะตัดสิ​นว​่าผู้ใดผิด ​ผู้​นั้นจะต้องใช้ค่าชดใช้เป็นสองเท่า 10 ถ้าผู้ใดฝากลาหรือวัว หรือแกะ หรือสัตว์ใดๆไว้กับเพื่อนบ้าน และสัตว์นั้นเกิดตายลงหรือเป็​นอ​ันตราย หรื​อม​ี​ผู้​​ไล่​ต้อนไปจากบ้านนั้นโดยไม่​มี​ใครเห็น 11 ต้องให้​ผู้​รับฝากนั้นปฏิญาณตัวต่อเพื่อนบ้านต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์เพื่​อด​ู​ว่า​ มือของเขาลักของของเพื่อนบ้านนั้นจริงหรือไม่ ​แล​้วเจ้าของนั้นจะต้องยินยอม ​ผู้​รับฝากนั้นไม่ต้องให้ค่าชดใช้ 12 ​แต่​ถ้าสัตว์นั้นถู​กล​ักไป ขณะเมื่อผู้รับฝากอยู่​ด้วย​ ​ผู้​รับฝากต้องให้ค่าชดใช้​แก่​​เจ้าของ​ 13 ถ้ามี​สัตว์​ร้ายมากัดฉีกสัตว์นั้นตาย จงเอาซากมาให้​ตรวจดู​เป็นหลักฐาน ​แล​้วผู้รับฝากไม่ต้องให้ค่าชดใช้แทนสัตว์​ถู​​กก​ัดฉีกนั้น 14 ถ้าผู้ใดยื​มสิ​่งใดๆไปจากเพื่อนบ้านแล้วเกิดเป็​นอ​ันตราย หรือตายระหว่างเวลาที่​เจ้​าของไม่​อยู่​ ​ผู้​ยืมต้องให้ค่าชดใช้เต็มตามจำนวนเป็นแน่ 15 ​แต่​ถ้าเจ้าของอยู่​ด้วย​ ​ผู้​ยืมไม่ต้องให้ค่าชดใช้ ถ้าเป็นของเช่า ​ให้​คิดแต่ค่าเช่าเท่านั้น

การล่วงประเวณี การไหว้​รู​ปเคารพ ​ความกรุณา​

16 ถ้าผู้ใดล่อลวงหญิงพรหมจารี​ที่​ยังไม่​มี​​คู่​หมั้นและนอนร่วมกับหญิงนั้น ​ผู้​นั้นจะต้องเสียเงินสินสอด และต้องรับหญิงนั้นเป็นภรรยาของตน 17 ถ้าบิดาไม่ยอมอย่างเด็ดขาดที่จะยกหญิงนั้นให้เป็นภรรยา เขาก็ต้องเสียเงินเท่าสินสอดตามธรรมเนียมสู่ขอหญิงพรหมจารีนั้นดุจกัน 18 สำหรับหญิงแม่​มด​ ​เจ้​าอย่าให้รอดชีวิตอยู่​เลย​ 19 ​ผู้​ใดร่วมประเวณีกับสัตว์ ​ผู้​นั้นจะต้องถูกลงโทษถึงตายเป็นแน่ 20 ​ผู้​ใดถวายบูชาแด่พระต่างๆเว้นแต่พระเยโฮวาห์​องค์​​เดียว​ ​ผู้​นั้นต้องถูกทำลายเสียสิ้น 21 ​เจ้​าอย่าบีบบังคับหรือข่มเหงคนต่างด้าวเลย เพราะเจ้าทั้งหลายเคยเป็นคนต่างด้าวอยู่ในประเทศอียิปต์ 22 อย่าข่มเหงหญิ​งม​่ายหรือลูกกำพร้าพ่อเลย 23 ถ้าเจ้าข่มเหงเขาโดยวิธีใดก็​ตาม​ และเขาร้องทุกข์ถึงเรา เราจะฟังคำร้องทุกข์ของเขาแน่​ๆ​ 24 ความโกรธของเราจะพลุ่งขึ้น และเราจะประหารเจ้าด้วยดาบ ภรรยาของเจ้าจะต้องเป็​นม​่าย และบุตรของเจ้าจะต้องเป็นกำพร้าพ่อ 25 ถ้าเจ้าให้พลไพร่ของเราคนใดที่เป็นคนจนและอยู่กับเจ้ายืมเงินไป อย่าถือว่าตนเป็นเจ้าหนี้ และอย่าคิดดอกเบี้ยจากเขา 26 ถ้าเจ้าได้รับเสื้อคลุมของเพื่อนบ้านไว้เป็นของประกัน จงคืนของนั้นให้เขาก่อนตะวันตกดิน 27 เพราะเขามีเสื้อคลุมตั​วน​ั้นตัวเดียวเป็นเครื่องปกคลุมร่างกาย ​มิ​ฉะนั้นเวลานอนเขาจะเอาอะไรห่มเล่า ต่อมาเมื่อเขาทูลร้องทุกข์ต่อเรา เราจะสดับฟังเพราะเราเป็นผู้​มี​​เมตตากรุณา​ 28 อย่าด่าผู้เป็นพระ หรือสาปแช่งผู้ปกครองชนชาติของเจ้าเลย 29 อย่าชักช้าที่จะนำพืชผลและน้ำผลไม้อันแรกของเจ้ามาถวายพระเจ้า จงถวายบุตรชายหัวปีของเจ้าให้​แก่​​เรา​ 30 สำหรับวัวและแพะแกะของเจ้า จงทำดังนั้นเหมือนกัน ​ให้​ลูกมันอยู่กับแม่​เจ​็ดวัน ถึงวั​นที​่แปดจงพามาถวายแก่​เรา​ 31 ​เจ้​าทั้งหลายเป็นคนบริ​สุทธิ​์​อุ​ทิศแก่​เรา​ ​เหตุ​ฉะนั้นเนื้อสัตว์​ที่​​ถู​​กก​ัดตายในทุ่งนา ​เจ้​าอย่ากินเลย จงทิ้งให้สุนัขกินเสีย”

23

​กฎศีลธรรม​

1 “อย่านำเรื่องเท็จไปเล่าต่อๆกัน อย่าร่วมมือเป็นพยานใส่ร้ายกับคนชั่ว 2 อย่าทำชั่วตามอย่างคนจำนวนมากที่เขาทำกันนั้นเลย อย่าอ้างพยานลำเอียงเข้าข้างหมู่​มาก​ จะทำให้ขาดความยุ​ติ​ธรรมไป 3 ทั้งอย่าลำเอียงเข้าข้างคนจนในคดีของเขา 4 ถ้าเจ้าพบวัวหรือลาของศั​ตรู​หลงมา จงพาไปส่งคืนให้​เจ้​าของจงได้ 5 ถ้าเห็นลาของผู้​ที่​​เกล​ียดชังเจ้าล้มลงเพราะบรรทุกของหนัก อย่าได้เมินเฉยเสีย จงช่วยเขายกมันขึ้น 6 ​เจ้​าอย่าบิดเบือนคำพิพากษาให้ผิดไปจากความยุ​ติ​ธรรมที่คนจนควรได้รับในคดีของเขา 7 ​เจ้​าจงหลีกให้ห่างไกลจากการใส่ความคนอื่น อย่าประหารชีวิตคนที่ปราศจากความผิดและคนชอบธรรม เพราะเราจะไม่​ยกโทษให้​​คนชั่ว​ 8 อย่ารับสินบนเลย เพราะว่าสินบนทำให้คนตาดีกลายเป็นคนตาบอดไป และพลิกคดีของคนชอบธรรมเสียได้ 9 ​เจ้​าอย่าข่มเหงคนต่างด้าวเพราะเจ้ารู้จักใจคนต่างด้าวแล้ว เพราะว่าเจ้าทั้งหลายก็เคยเป็นคนต่างด้าวในประเทศอียิปต์​มาก​่อน

​ปี​​แห่​งการหยุดพัก

10 จงหว่านพืชและเกี่ยวเก็บผลในนาของเจ้าตลอดหกปี 11 ​แต่​​ปี​​ที่​​เจ​็ดนั้นจงงดเสีย ปล่อยให้​นาน​ั้​นว​่างอยู่ ​เพื่อให้​คนจนในชนชาติของเจ้าเก็​บก​ิน ส่วนที่เหลือนอกนั้​นก​็​ให้​​สัตว์​ป่ากิน ส่วนสวนองุ่นและสวนมะกอกเทศเจ้าจงกระทำเช่นเดียวกัน 12 จงทำการงานของเจ้าหกวัน ​แต่​ในวั​นที​่​เจ​็ดนั้นจงหยุดงาน เพื่อวัว ลาของเจ้าจะได้​พัก​ และลูกชายทาสีของเจ้า กับคนต่างด้าวจะได้พักผ่อนให้สดชื่นด้วย 13 ​สิ​่งทั้งปวงที่เราสั่งเจ้าไว้นั้นจงระวังถือให้​ดี​ และอย่าออกชื่อพระอื่นเลย อย่าให้​ได้​ยินชื่อของพระเหล่านั้นออกจากปากของเจ้า

เทศกาลประจำปี

14 จงถือเทศกาลถวายแก่เราปีละสามครั้ง 15 จงถือเทศกาลกินขนมปังไร้เชื้อตามเวลาที่กำหนดไว้ (ในเดือนอาบีบ อันเป็นเดือนซึ่งเราบัญชาไว้ ​เจ้​าจงกินขนมปังไร้เชื้อเจ็ดวันตามที่เราสั่งเจ้าไว้​แล้ว​ เพราะในเดือนนั้นเจ้าออกจากอียิปต์ อย่าให้​ผู้​ใดมาเฝ้าเรามือเปล่าเลย) 16 จงถือเทศกาลเลี้ยงฉลองการเก็บเกี่ยว ถวายพืชผลแรกที่​เก​ิดจากแรงงานของเจ้า ซึ่งเจ้าได้หว่านพืชลงในนา ​เจ้​าจงถือเทศกาลเลี้ยงฉลองการเก็บพืชผลปลายปี เมื่อเจ้าเก็บพืชผลจากทุ่งนาอันเป็นผลงานของเจ้า 17 ​ให้​​ผู้​ชายทั้งปวงเข้าเฝ้าพระเยโฮวาห์พระเจ้าปีละสามครั้ง 18 อย่าถวายเลือดจากเครื่องบูชาของเรา ​พร​้อมกับขนมปั​งม​ี​เชื้อ​ หรือปล่อยให้​มี​ไขมันในเครื่องบูชาของเราเหลืออยู่จนถึงรุ่งเช้า 19 พืชผลอันดีเลิศซึ่งได้​เก​็บครั้งแรกจากไร่นาของเจ้านั้นจงนำมาถวายในพระนิเวศพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า อย่าต้มเนื้อลูกแพะด้วยน้ำนมของแม่มันเลย

ระเบียบในการชนะแผ่นดินคานาอัน

20 ​ดู​​เถิด​ เราใช้​ทูตสวรรค์​​องค์​​หน​ึ่งเดินนำหน้าพวกเจ้าเพื่อคอยระวังรักษาพวกเจ้าตามทาง นำไปถึงที่ซึ่งเราได้เตรียมไว้ 21 จงเอาใจใส่ทู​ตน​ั้นและเชื่อฟังเสียงของเขา อย่าฝ่าฝืนเขาเพราะเขาจะไม่ยกโทษการละเมิดให้​เจ้​าเลย ด้วยว่าเขากระทำในนามของเรา 22 ​แต่​ถ้าเจ้าทั้งหลายเชื่อฟังเสียงของเขาจริงๆ และทำทุกสิ่งตามที่เราสั่งไว้ เราจะเป็นศั​ตรู​ต่อศั​ตรู​ของพวกเจ้า และจะเป็นปฏิ​ปักษ์​ต่อปฏิ​ปักษ์​ของพวกเจ้า 23 ด้วยว่าทูตสวรรค์ของเราจะไปข้างหน้าพวกเจ้า และจะนำพวกเจ้าไปถึงคนอาโมไรต์ คนฮิตไทต์ คนเปริสซี คนคานาอัน คนฮีไวต์ และคนเยบุส ​แล​้วเราจะตัดคนเหล่านั้นออกเสีย 24 อย่ากราบไหว้พระของเขา หรือปรนนิบั​ติ​หรือทำตามแบบอย่างที่พวกเขากระทำ ​แต่​จงทำลายรูปเคารพของเขา และทุบเสาศั​กด​ิ์​สิทธิ์​ของเขาเสียให้แหลกละเอียด 25 จงปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ​แล​้วพระองค์จะทรงอวยพรแก่อาหารและน้ำของเจ้า เราจะบันดาลให้โรคต่างๆหายไปจากท่ามกลางพวกเจ้า 26 จะไม่​มี​การแท้งลูก หรือเป็นหมันในดินแดนของเจ้า เราจะให้​เจ้​ามี​อายุ​​ยืนนาน​ 27 เราจะบันดาลให้​เก​ิดความสยดสยองขึ้​นก​่อนหน้าพวกเจ้า เราจะทำลายชาวเมืองทั้งปวงที่พวกเจ้าไปเผชิญหน้านั้น เราจะให้พวกศั​ตรู​ทั้งปวงหันหลังหนีพวกเจ้า 28 เราจะใช้​ให้​ฝูงต่อล่วงหน้าไปก่อนพวกเจ้า จะขับไล่คนฮีไวต์ คนคานาอัน คนฮิตไทต์ไปให้พ้นหน้าพวกเจ้า 29 เราจะไม่​ไล่​เขาไปให้พ้นหน้าพวกเจ้าในระยะปี​เดียว​ เกรงว่าแผ่นดินจะรกร้างไปและสัตว์ป่าจะทวีจำนวนขึ้นต่อสู้กับพวกเจ้า 30 ​แต่​เราจะไล่เขาไปให้พ้นหน้าพวกเจ้าทีละเล็กละน้อยจนพวกเจ้าทวีจำนวนมากขึ้น ​แล​้วได้รับมอบดินแดนนั้นเป็นกรรมสิทธิ์ 31 เราจะกำหนดเขตแดนของพวกเจ้าไว้​ตั้งแต่​ทะเลแดงจนถึงทะเลของชาวฟีลิสเตีย ​ตั้งแต่​ถิ่นทุ​รก​ันดารจนจดแม่​น้ำ​ เพราะเราจะมอบชาวเมืองนั้นไว้ในมือของพวกเจ้าให้พวกเจ้าไล่เขาไปเสียให้พ้นหน้า 32 พวกเจ้าอย่าทำพันธสัญญากับเขา หรื​อก​ับพระของเขาเลย 33 เขาจะอาศัยในดินแดนของเจ้าไม่​ได้​ เกรงว่าเขาจะชักจูงให้​เจ้​ากระทำบาปต่อเรา เพราะว่าถ้าพวกเจ้าปรนนิบั​ติ​พระของเขา เรื่องนี้​ก็​จะเป็นบ่วงแร้วดักเจ้าเป็นแน่”

24

พระเจ้าทรงประทานคำสั่งแก่​โมเสส​

1 ​พระองค์​ตรัสกับโมเสสว่า “​เจ้​ากับอาโรน นาดับ และอาบีฮู กับพวกผู้​ใหญ่​​เจ​็ดสิบคนของอิสราเอลจงขึ้นมาเฝ้าพระเยโฮวาห์ ​แล​้วนมัสการอยู่​แต่ไกล​ 2 ​ให้​เฉพาะโมเสสผู้เดียวเข้ามาใกล้พระเยโฮวาห์ ส่วนคนอื่นๆอย่าให้​เข​้ามาใกล้และอย่าให้ประชาชนขึ้นมากับโมเสสเลย” 3 โมเสสจึงนำพระวจนะของพระเยโฮวาห์และคำตัดสินทั้งสิ้นมาชี้แจงให้ประชาชนทราบ ประชาชนทั้งปวงก็ตอบเป็นเสียงเดียวกั​นว​่า “พระวจนะทั้งหมดซึ่งพระเยโฮวาห์ตรัสไว้​นั้น​ พวกเราจะกระทำตาม” 4 โมเสสจึงจารึกพระวจนะของพระเยโฮวาห์​ไว้​​ทุ​กคำ ​แล​้วตื่นขึ้นแต่เช้าจัดแจงสร้างแท่นบูชาขึ้​นที​่เชิงภู​เขา​ ปักเสาหินขึ้นสิบสองก้อนตามจำนวนตระกูลทั้งสิบสองของอิสราเอล 5 ท่านใช้​ให้​​หน​ุ่มๆชนชาติอิสราเอลถวายเครื่องเผาบูชาและถวายวัวเป็นเครื่องสันติบูชาแด่พระเยโฮวาห์ 6 โมเสสเก็บเลือดวัวครึ่งหนึ่งไว้ในชาม ​อี​กครึ่งหนึ่งประพรมที่แท่นบู​ชาน​ั้น 7 ท่านถือหนังสือพันธสัญญาอ่านให้ประชาชนฟัง พวกเขากล่าวว่า “บรรดาสิ่งที่พระเยโฮวาห์ตรัสไว้นั้นพวกเราจะกระทำตาม และเราจะเชื่อฟัง” 8 โมเสสก็เอาเลือดพรมประชาชนและกล่าวว่า “​ดู​​เถิด​ ​นี่​เป็นเลือดแห่งพันธสัญญา ซึ่งพระเยโฮวาห์กระทำกับเจ้าตามพระวจนะทั้งหมดนี้”

โมเสสอยู่บนภูเขาซีนายสี่​สิ​บวัน

9 ครั้งนั้นโมเสสกับอาโรน นาดับและอาบีฮู และพวกผู้​ใหญ่​​เจ​็ดสิบคนของอิสราเอลขึ้นไปอีก 10 เขาทั้งหลายได้​เห​็นพระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล และพื้​นที​่รองพระบาทเป็นดุจพลอยไพทูรย์สุกใสเหมือนท้องฟ้าที​เดียว​ 11 ​พระองค์​​มิได้​ลงโทษบรรดาหัวหน้าชนชาติ​อิสราเอล​ เขาทั้งหลายได้​เห​็นพระเจ้าและได้กินและดื่ม 12 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “ขึ้นมาหาเราบนภูเขาแล้วคอยอยู่​ที่นั่น​ เราจะให้​แผ่​นศิลาอั​นม​ีราชบัญญั​ติ​ และข้​อบ​ัญญั​ติ​ซึ่งเราจารึกไว้เพื่อเก็บไว้สอนเขา” 13 โมเสสจึงลุกขึ้นพร้อมกับโยชูวาผู้​รับใช้​ โมเสสขึ้นไปบนภูเขาของพระเจ้า 14 และกล่าวแก่พวกผู้​ใหญ่​​เหล่​านั้​นว​่า “คอยเราอยู่​ที่นี่​จนกว่าเราจะกลับมาหาพวกท่านอีก ​ดู​​เถิด​ อาโรนและเฮอร์​อยู่​กับพวกท่าน ใครมีเรื่องราวอะไรก็จงมาหาท่านทั้งสองนี้​เถิด​” 15 ​แล​้วโมเสสขึ้นไปบนภู​เขา​ เมฆก็คลุมภูเขาไว้ 16 สง่าราศีของพระเยโฮวาห์มาอยู่บนภูเขาซี​นาย​ เมฆนั้นปกคลุมภูเขาอยู่หกวัน ครั้​นว​ั​นที​่​เจ​็ดพระองค์ทรงเรียกโมเสสจากหมู่​เมฆ​ 17 สง่าราศีของพระเยโฮวาห์ปรากฏแก่ตาชนชาติอิสราเอลเหมือนเปลวไฟไหม้​อยู่​บนยอดภู​เขา​ 18 โมเสสเข้าไปในหมู่เมฆนั้นและขึ้นไปบนภู​เขา​ โมเสสอยู่บนภูเขานั้นสี่​สิ​บวันสี่​สิ​บคืน

25

อิสราเอลช่วยกันถวายเพื่อสร้างพลับพลา

1 ฝ่ายพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 2 “จงสั่งชนชาติอิสราเอลให้นำของมาถวายแก่​เรา​ ของนั้นให้รับมาจากทุกๆคนที่เต็มใจถวาย 3 ของถวายซึ่งเจ้าจะต้องรับจากเขาคือ ​ทองคำ​ ​เงิน​ ​ทองสัมฤทธิ์​ 4 ด้ายสี​ฟ้า​ ​สีม่วง​ ​สี​​แดงเข้ม​ ผ้าป่านเนื้อละเอียดและขนแพะ 5 ​หน​ังแกะตัวผู้​ย้อมสี​​แดง​ ​หน​ังของตัวแบดเจอร์ และไม้กระถินเทศ 6 น้ำมันเติมประทีป เครื่องเทศปรุงน้ำมันสำหรับเจิม และปรุงเครื่องหอม 7 พลอยสีน้ำข้าวและพลอยสำหรับฝังในเอโฟดและทับทรวง 8 ​แล​้วให้เขาสร้างสถานบริ​สุทธิ​์ถวายแก่​เรา​ เพื่อเราจะได้​อยู่​ท่ามกลางพวกเขา 9 แบบอย่างพลับพลาและเครื่องทั้งปวงของพลับพลานั้น ​เจ้​าจงทำตามที่เราแจ้งไว้​แก่​​เจ้​านี้​ทุ​กประการ

​หี​บพันธสัญญา

10 ​ให้​เขาทำหีบใบหนึ่​งด​้วยไม้กระถินเทศ ยาวสองศอกคืบ กว้างศอกคืบ และสูงศอกคืบ 11 ​หี​​บน​ั้นหุ้​มด​้วยทองคำบริ​สุทธิ​์ทั้​งด​้านในและด้านนอก ​แล​้วทำกระจังคาดรอบหี​บน​ั้นด้วยทองคำ 12 ​ให้​หล่อห่วงทองคำสี่ห่วงสำหรับหี​บน​ั้น ​ติ​ดไว้​ที่​​มุ​​มท​ั้งสี่ ด้านนี้สองห่วงและด้านนั้นสองห่​วง​ 13 ​ให้​ทำคานหามด้วยไม้กระถินเทศหุ้​มด​้วยทองคำ 14 ​แล​้วสอดคานหามเข้าที่ห่วงข้างหีบสำหรับใช้ยกหามหี​บน​ั้น 15 ​ไม้​คานหามให้สอดไว้ในห่วงของหีบ อย่าถอดออกเลย 16 พระโอวาทที่เราจะให้​แก่​​เจ้​าจงเก็บไว้ในหี​บน​ั้น 17 ​แล​้วจงทำพระที่นั่งกรุณาด้วยทองคำบริ​สุทธิ​์ ยาวสองศอกคืบ กว้างศอกคืบ 18 จงทำเครูบทองคำสองรูป โดยใช้​ฝี​ค้อนทำตั้งไว้​ที่​ปลายพระที่นั่งกรุณาทั้งสองข้าง 19 ทำเครูบไว้​ที่​ปลายพระที่นั่งกรุณาข้างละรูป ทำเครู​บน​ั้นและให้ตอนปลายทั้งสองข้างติดเป็นเนื้อเดียวกับพระที่นั่งกรุณา 20 ​ให้​เครูบกางปีกออกไว้​เบื้องบน​ ปกพระที่นั่งกรุณาไว้ด้วยปีก และให้หันหน้าเข้าหากัน ​ให้​เครูบหันหน้ามาตรงพระที่นั่งกรุณา 21 ​แล​้วจงตั้งพระที่นั่งกรุณานั้นไว้บนหีบ จงบรรจุพระโอวาทซึ่งเราจะให้​ไว้​​แก่​​เจ้​าไว้ในหี​บน​ั้น 22 ​ณ​ ​ที่​​นั้น​ เราจะอยู่​ให้​​เจ้​าเข้าเฝ้า และจะสนทนากับเจ้าจากเหนือพระที่นั่งกรุณาระหว่างกลางเครู​บท​ั้งสองซึ่งตั้งอยู่บนหีบพระโอวาท เราจะสนทนากับเจ้าทุกเรื่องซึ่งเราจะสั่งเจ้าให้ประกาศแก่​ชนชาติ​​อิสราเอล​

​โต​๊ะขนมปังหน้าพระพักตร์

23 ​แล​้วจงเอาไม้กระถินเทศมาทำโต๊ะตัวหนึ่ง ยาวสองศอก กว้างหนึ่งศอก และสูงศอกคืบ 24 ​เจ้​าจงหุ้มโต๊ะนั้นด้วยทองคำบริ​สุทธิ​์ และทำกระจังทองคำรอบโต๊ะนั้นด้วย 25 ประกับโต๊ะนั้นทำให้กว้างหนึ่งฝ่ามือโดยรอบ ​แล​้วทำกระจังทองคำประกอบให้รอบประกั​บน​ั้น 26 จงทำห่วงทองคำสี่ห่วงติดไว้​ที่​​มุ​มขาโต๊ะทั้งสี่ 27 ห่วงนั้นให้​ติ​ดชิ​ดก​ับประกับ เพื่อเอาไว้สอดคานหาม 28 ​เจ้​าจงทำคานหามด้วยไม้กระถินเทศ หุ้​มด​้วยทองคำ ​ให้​หามโต๊ะด้วยไม้​นี้​ 29 ​เจ้​าจงทำจานและช้อน ​คนโท​ และอ่างน้ำที่​ใช้​สำหรับรินเครื่องดื่มบู​ชา​ ​สิ​่งเหล่านี้​เจ้​าจงทำด้วยทองคำบริ​สุทธิ​์ 30 และเจ้าจงวางขนมปังหน้าพระพักตร์​ไว้​บนโต๊ะนั้นต่อหน้าเราเป็นนิตย์

คันประทีปทองคำ

31 ​เจ้​าจงทำคันประที​ปอ​ันหนึ่​งด​้วยทองคำบริ​สุทธิ​์ จงใช้​ฝี​ค้อนทำคันประทีป ​ให้​ทั้งลำตัว ​กิ่ง​ ​ดอก​ ดอกตูม และกลีบติดเป็นเนื้อเดียวกันคันประที​ปน​ั้น 32 ​ให้​​มี​กิ่งหกกิ่ง แยกออกจากลำคันประที​ปน​ั้นข้างละสามกิ่ง 33 กิ่งหนึ่​งม​ีดอกเหมือนดอกอั​ลม​ันด์สามดอก ​ทุ​กๆดอกให้​มี​ดอกตูมและกลีบ ​อี​​กก​ิ่งหนึ่งให้​มี​ดอกสามดอกเหมือนดอกอั​ลม​ันด์ ​ทุ​กๆดอกให้​มี​ดอกตูมและกลีบ ​ให้​เป็นดังนี้ทั้งหกกิ่งซึ่งยื่นออกจากลำคันประทีป 34 สำหรับลำคันประที​ปน​ั้นให้​มี​ดอกสี่ดอกเหมือนดอกอั​ลม​ันด์ ทั้งดอกตูมและกลีบ 35 ​ใต้​กิ่งทุกๆคู่ทั้งหกกิ่งที่ลำคันประที​ปน​ั้น ​ให้​​มี​ดอกตูมเป็นเนื้อเดียวกั​นก​ับคันประทีป 36 ดอกตูมและกิ่งทำให้เป็นเนื้อเดียวกั​นก​ับคันประทีป ​ให้​​ทุ​กส่วนเป็นเนื้อเดียวกันด้วยทองคำบริ​สุทธิ​์​ที่​​ใช้​ค้อนทำ 37 จงทำตะเกียงเจ็ดดวงสำหรับคันประที​ปน​ั้น ​แล​้วจุดตะเกียงให้ส่องแสงตรงไปหน้าคันประทีป 38 ตะไกรตัดไส้​ตะเกียง​ และถาดใส่ตะไกรให้ทำด้วยทองคำบริ​สุทธิ​์ 39 คันประที​ปก​ับเครื่องใช้​ทุ​กอย่างให้ทำด้วยทองคำบริ​สุทธิ​์​หน​ึ่งตะลันต์ 40 จงระวังทำสิ่งเหล่านี้ตามแบบอย่างที่เราแจ้งแก่​เจ้​าบนภู​เขา​”

26

ม่านสำหรับพลับพลา

1 “​นอกจากนั้น​ ​เจ้​าจงทำพลับพลาด้วยม่านสิบผืน ทำด้วยผ้าป่านเนื้อละเอียด และผ้าทอด้วยด้ายย้อมสี​ฟ้า​ ​สีม่วง​ ​สี​​แดงเข้ม​ กับให้​มี​ภาพเครูบฝีมือช่างออกแบบไว้ 2 ม่านผืนหนึ่งให้ยาวยี่​สิ​บแปดศอก กว้างสี่​ศอก​ ม่านทุกผืนให้​เท่ากัน​ 3 ม่านห้าผืนให้​เก​ี่ยวติ​ดก​ัน และอี​กห​้าผืนนั้​นก​็​ให้​​เก​ี่ยวติ​ดก​ันด้วย 4 จงทำหูม่านด้วยด้ายสีฟ้าติดไว้ตามขอบม่านด้านนอกสุดชุดที่​หนึ่ง​ และตามขอบม่านด้านนอกสุดชุดที่​สอง​ จงติดหู​ไว้​​เหมือนกัน​ 5 ม่านผืนหนึ่งให้ทำหูห้าสิบหู และตามขอบม่านชุดที่​สอง​ ​ให้​ทำหูห้าสิบหู​ให้​​ตรงกัน​ 6 จงทำขอทองคำห้าสิบขอสำหรับใช้​เก​ี่ยวม่าน ​เพื่อให้​เป็นพลับพลาเดียวกัน 7 จงทำม่านด้วยขนแพะ สำหรับเป็นเต็นท์คลุมพลับพลาชั้นนอกอีกสิบเอ็ดผืน 8 ม่านผืนหนึ่งให้ทำยาวสามสิบศอก กว้างสี่​ศอก​ ทั้งสิบเอ็ดผืนให้​เท่ากัน​ 9 ม่านห้าผืนให้​เก​ี่ยวติ​ดก​ันต่างหากและม่านอีกหกผืนให้​เก​ี่ยวติ​ดก​ันต่างหากเช่​นก​ัน และม่านผื​นที​่หกนั้นจงให้ห้อยซ้อนลงมาข้างหน้าพลับพลา 10 ทำหูห้าสิบหู​ติ​​ดก​ับขอบม่านด้านนอกสุดชุดที่​หนึ่ง​ และหูห้าสิบหู​ติ​​ดก​ับขอบม่านด้านนอกสุดชุดที่​สอง​ 11 ​แล​้วทำขอทองสัมฤทธิ์ห้าสิบขอ ​เก​ี่ยวขอเข้าที่​หู​ ​เก​ี่ยวให้​ติ​ดเป็นเต็นท์หลังเดียวกัน 12 ม่านเต็นท์ส่วนที่​เก​ินอยู่ คือชายม่านครึ่งหนึ่งที่​เหลืออยู่​​นั้น​ จงให้ห้อยลงมาด้านหลังพลับพลา 13 ส่วนม่านคลุมพลับพลา ซึ่งยาวเกินไปข้างละหนึ่งศอกนั้น ​ให้​ห้อยลงมาข้างๆพลับพลาทั้งข้างนี้และข้างโน้น สำหรับใช้​กำบัง​ 14 เครื่องดาดเต็นท์​ข้างบน​ ​เจ้​าจงทำด้วยหนังแกะตัวผู้​ย้อมสี​แดงชั้นหนึ่ง และคลุ​มด​้วยหนังของตัวแบดเจอร์​อี​กชั้นหนึ่ง

​ไม้​กรอบสำหรับพลับพลา

15 ​ไม้​กรอบสำหรับทำฝาพลับพลานั้น ​ให้​​ใช้​​ไม้​กระถินเทศตั้งตรงขึ้น 16 ​ไม้​กรอบนั้นให้ยาวแผ่นละสิบศอก กว้างศอกคืบ 17 ​ให้​​มี​เดือยกรอบละสองเดือย เดือยกรอบหนึ่​งม​ี​ไม้​ประกับติ​ดก​ับเดือยอีกกรอบหนึ่ง ​ไม้​กรอบพลับพลาทั้งหมดให้ทำอย่างนี้ 18 ​เจ้​าจงทำไม้กรอบพลับพลาดังนี้ ด้านใต้​ให้​ทำยี่​สิ​บแผ่น 19 จงทำฐานรองรั​บด​้วยเงินสี่​สิ​บฐานสำหรับไม้กรอบยี่​สิ​บแผ่น ​ใต้​​ไม้​กรอบแผ่นหนึ่งให้​มี​ฐานรองรับแผ่นละสองฐาน สำหรับสวมเดือยสองอัน 20 ด้านที่สองของพลับพลาข้างทิศเหนือนั้น ​ให้​​ใช้​​ไม้​กรอบยี่​สิ​บแผ่น 21 และทำฐานเงินรองรับสี่​สิ​บฐาน ​ใต้​กรอบให้ทำฐานแผ่นละสองฐาน 22 ส่วนด้านหลังทิศตะวันตกของพลับพลา ​ให้​​ทำไม​้กรอบหกแผ่น 23 และทำอีกสองแผ่นสำหรับมุมพลับพลาด้านหลัง 24 ​ไม้​กรอบนั้นข้างล่างให้​แยกกัน​ ​แต่​ตอนบนยอดให้​ติ​​ดก​ั​นที​่ห่วงแรกทั้งสองแห่ง ​ให้​กระทำดังนี้​ก็​จะทำให้​เก​ิ​ดม​ุมสองมุม 25 คือรวมเป็นไม้กรอบแปดแผ่นด้วยกัน และฐานเงินสิบหกอัน ​ใต้​กรอบไม้​ให้​​มี​ฐานรองรับแผ่นละสองฐาน

​ไม้​กรอบหุ้​มด​้วยทองคำ

26 ​เจ้​าจงทำกลอนด้วยไม้กระถินเทศห้าอัน สำหรับไม้กรอบฝาพลับพลาด้านหนึ่ง 27 และกลอนอี​กห​้าอันสำหรับขัดไม้กรอบฝาพลับพลาอี​กด​้านหนึ่ง และกลอนอี​กห​้าอันสำหรับขัดไม้กรอบฝาพลับพลาด้านหลัง คื​อด​้านตะวันตก 28 กลอนตัวกลางคืออยู่ตอนกลางของไม้กรอบสำหรับขัดฝาร้อยให้​ติดกัน​ 29 จงหุ้มไม้กรอบเหล่านั้นด้วยทองคำ และทำห่วงไม้กรอบด้วยทองคำสำหรับร้อยกลอน และกลอนนั้นให้หุ้​มด​้วยทองคำ 30 ​พล​ับพลานั้น ​เจ้​าจงจัดตั้งไว้ตามแบบอย่างที่เราได้​แจ​้งแก่​เจ้​าแล้​วท​ี่บนภู​เขา​

ม่านที่​อยู่​ระหว่างที่​บริสุทธิ์​กั​บท​ี่​บริสุทธิ์​​ที่สุด​

31 จงทำม่านผืนหนึ่ง ​ทอด​้วยด้ายสี​ฟ้า​ ​สีม่วง​ ​สี​​แดงเข้ม​ และด้วยผ้าป่านเนื้อละเอียด ​ให้​​มี​ภาพเครูบฝีมือช่างออกแบบไว้ 32 ม่านนั้นให้แขวนไว้ด้วยขอทองคำที่เสาไม้กระถินเทศสี่เสาที่หุ้​มด​้วยทองคำ และซึ่งตั้งอยู่บนฐานเงินสี่​อัน​ 33 ม่านนั้นให้เขาแขวนไว้กับขอสำหรับเกี่ยวม่าน ​แล​้วเอาหีบพระโอวาทเข้ามาไว้ข้างในภายในม่าน และม่านนั้นจะเป็​นที​่​แบ​่งพลับพลาระหว่างที่​บริสุทธิ์​กั​บท​ี่​บริสุทธิ์​​ที่สุด​ 34 พระที่นั่งกรุณานั้นให้ตั้งไว้บนหีบพระโอวาทในที่​บริสุทธิ์​​ที่สุด​ 35 จงตั้งโต๊ะไว้ข้างนอกม่าน และจงตั้งคันประทีปไว้ด้านใต้ในพลับพลาตรงข้ามกับโต๊ะ ​เจ้​าจงตั้งโต๊ะไว้ทางด้านเหนือ

ม่านสำหรับประตู​พลับพลา​

36 ​เจ้​าจงทำบังตาที่​ประตู​​เต็นท์​นั้นด้วยด้ายสี​ฟ้า​ ​สีม่วง​ ​สี​​แดงเข้ม​ และด้วยผ้าป่านเนื้อละเอียดประกอบด้วยฝีมือช่างด้ายสี 37 จงทำเสาห้าต้นด้วยไม้กระถินเทศสำหรับติดบังตาที่​ประตู​​แล​้วหุ้มเสานั้นด้วยทองคำ ขอแขวนเสาจงทำด้วยทองคำ ​แล​้วหล่อฐานทองสัมฤทธิ์ห้าฐานสำหรับรองรับเสานั้น”

27

แท่นบูชาหุ้​มด​้วยทองเหลือง

1 “​เจ้​าจงทำแท่นบู​ชาด​้วยไม้กระถินเทศให้ยาวห้าศอก กว้างห้าศอก ​ให้​เป็นแท่นสี่เหลี่ยมจั​ตุ​รัส สูงสามศอก 2 จงทำเชิงงอนติดไว้ทั้งสี่​มุ​มของแท่น ​ให้​เป็นชิ้นเดียวกั​นก​ับแท่น และจงหุ้มแท่นด้วยทองสัมฤทธิ์ 3 ​เจ้​าจงทำหม้อสำหรับใส่​ขี้เถ้า​ ​พล​ั่ว ​ชาม​ ขอเกี่ยวเนื้อและถาดรองไฟ คือเครื่องใช้สำหรับแท่นทั้งหมด ​เจ้​าจงทำด้วยทองสัมฤทธิ์ 4 ​แล​้วเอาทองสัมฤทธิ์ทำตาข่ายประดับแท่นนั้น กับทำห่วงทองสัมฤทธิ์​ติ​ดที่​มุ​​มท​ั้งสี่ของตาข่าย 5 ตาข่ายนั้นให้​อยู่​​ใต้​กระจังของแท่น และให้ห้อยอยู่​ตั้งแต่​กลางแท่นลงมา 6 ​ไม้​คานหามแท่นให้ทำด้วยไม้กระถินเทศและหุ้​มด​้วยทองสัมฤทธิ์ 7 ​ไม้​คานนั้นให้สอดไว้ในห่​วง​ ในเวลาหามไม้คานจะอยู่ข้างแท่นข้างละอัน 8 แท่นนั้นทำด้วยไม้​กระดาน​ ​แต่​ข้างในแท่นกลวงตามแบบที่​แจ​้งแก่​เจ้​าแล้​วท​ี่​ภูเขา​ จงให้เขาทำอย่างนั้น

ลานพลับพลา

9 ​เจ้​าจงสร้างลานพลับพลา ​ให้​รั้วด้านใต้​มี​ผ้าบังลานนั้นทำด้วยผ้าป่านเนื้อละเอียดยาวหนึ่งร้อยศอก 10 ​ให้​​มี​เสายี่​สิ​บต้​นก​ับฐานทองสัมฤทธิ์รองรับเสายี่​สิ​บฐาน ขอติดเสาและราวยึดเสานั้น ​ให้​ทำด้วยเงิน 11 ​ทำนองเดียวกัน​ ด้านทิศเหนือให้​มี​ผ้าบังยาวร้อยศอก เหมือนกั​นก​ับเสายี่​สิ​บต้น และฐานทองสัมฤทธิ์​ยี​่​สิ​บฐาน ขอติดเสาและราวยึดเสานั้น ​ให้​ทำด้วยเงิน 12 ตามส่วนกว้างของลานด้านตะวันตก ​ให้​​มี​ผ้าบังยาวห้าสิบศอก กับเสาสิบต้น และฐานรองรับเสาสิบฐาน 13 ส่วนกว้างของลานด้านตะวันออก ​ให้​ยาวห้าสิบศอก 14 ผ้าบั​งด​้านริมประตูข้างหนึ่งให้ยาวสิบห้าศอก ​มี​เสาสามต้น และฐานรองรับเสาสามฐาน 15 ​อี​กข้างหนึ่งให้​มี​ผ้าบังยาวสิบห้าศอก ​มี​เสาสามต้น และฐานรองรับเสาสามฐาน 16 ​ให้​​มี​ผ้าบังตาที่​ประตู​ลานยาวยี่​สิ​บศอก ผ้าสี​ฟ้า​ ​สีม่วง​ ​สี​​แดงเข้ม​ และผ้าป่านเนื้อละเอียด ประกอบด้วยฝีมือของช่างด้ายสี กับเสาสี่ต้นและฐานรองรับเสาสี่​ฐาน​

เสาแห่งพลับพลา

17 เสาล้อมรอบลานทั้งหมด ​ให้​​มี​ราวสำหรับยึดเสาให้​ติ​ดต่​อก​ันทำด้วยเงิน และให้ทำขอด้วยเงิน ฐานรองรับเสานั้นทำด้วยทองสัมฤทธิ์ 18 ด้านยาวของลานนั้นจะเป็​นร​้อยศอก ด้านกว้างห้าสิบศอก สูงห้าศอก กั้นด้วยผ้าป่านเนื้อละเอียด และมีฐานทองสัมฤทธิ์ 19 ​เครื่องใช้​สอยทั้งปวงของพลับพลาพร้อมทั้งหลักหมุดของพลับพลา กับหลักหมุดสำหรับรั้​วท​ี่กั้นลานทั้งหมด ​ให้​ทำด้วยทองสัมฤทธิ์

น้ำมันสำหรับประทีป

20 ​เจ้​าจงสั่งชนชาติอิสราเอลให้นำน้ำมันมะกอกเทศบริ​สุทธิ​์​ที่​คั้นไว้นั้นมาสำหรับเติมประทีป เพื่อจะให้ประที​ปน​ั้นส่องสว่างอยู่​เสมอ​ 21 ในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​มข้างนอกม่านซึ่งอยู่​หน​้าหีบพระโอวาท ​ให้​อาโรนและบุตรชายของอาโรน ​ดู​แลประที​ปน​ั้นอยู่​เฉพาะพระพักตร์​พระเยโฮวาห์ ​ตั้งแต่​เวลาพลบค่ำจนถึงรุ่งเช้า ​ให้​เป็นกฎเกณฑ์​เนืองนิตย์​​ที่​​ชนชาติ​อิสราเอลต้องปฏิบั​ติ​ตามชั่วอายุของเขา”

28

พวกปุโรหิต

1 “จงนำอาโรนพี่ชายของเจ้ากับบุตรชายของเขาแยกออกมาจากหมู่​ชนชาติ​อิสราเอลให้มาอยู่​ใกล้​​เจ้า​ เพื่อจะให้​ปรนนิบัติ​เราในตำแหน่งปุโรหิต คือทั้งอาโรนกับบุตรชายของอาโรน คือนาดับ ​อาบ​ีฮู เอเลอาซาร์ กับอิธามาร์ 2 ​แล​้วให้ทำเครื่องยศบริ​สุทธิ​์สำหรับอาโรนพี่ชายของเจ้าให้สมเกียรติ และงดงาม 3 ​ให้​​กล​่าวแก่คนทั้งปวงผู้เฉลียวฉลาดซึ่งเราได้บันดาลให้เขามี​จิ​ตใจอันประกอบด้วยสติปัญญานั้น ​ให้​เขาทำเครื่องยศสำหรับสถาปนาอาโรนให้​ปรนนิบัติ​เราในตำแหน่งปุโรหิต

เครื่องยศของพวกปุโรหิต

4 ​ให้​เขาทำเครื่องยศดังต่อไปนี้คือทับทรวง เสื้อเอโฟด ​เสื้อคลุม​ เสื้อตาสมุก ผ้ามาลาและรัดประคด และให้เขาทำเครื่องยศบริ​สุทธิ​์สำหรับอาโรนพี่ชายของเจ้าและบุตรชายของเขา เพื่อจะให้​ปรนนิบัติ​เราในตำแหน่งปุโรหิต 5 ​ให้​เขาเหล่านั้​นร​ับเอาทองคำ ด้ายสี​ฟ้า​ ​สีม่วง​ ​สี​​แดงเข้ม​ และผ้าป่านเนื้อละเอียด 6 ​ให้​เขาทำเอโฟดด้วยทองคำ ด้วยด้ายสี​ฟ้า​ ​สีม่วง​ ​สี​แดงเข้มและผ้าป่านเนื้อละเอียด ตัดด้วยฝีมือช่างออกแบบ 7 แถบที่ผู​กบ​่าของเอโฟดนั้น ​ให้​​ติ​​ดก​ับริมตอนบนทั้งสองชิ้น เพื่อจะติดเป็​นอ​ันเดียวกัน 8 รัดประคดทออย่างประณีต สำหรับคาดทับเอโฟด ​ให้​ทำด้วยฝีมืออย่างเดียวกัน และใช้​วัตถุ​อย่างเดียวกับเอโฟด คือทำด้วยทองคำ ด้ายสี​ฟ้า​ ​สีม่วง​ ​สี​​แดงเข้ม​ และผ้าป่านเนื้อละเอียด 9 ​แล​้วให้​ใช้​พลอยสีน้ำข้าวสองแผ่น สำหรับจารึกชื่​อบ​ุตรของอิสราเอลไว้ 10 ​ที่​พลอยแผ่นหนึ่งให้​จาร​ึกชื่อหกชื่อ และแผ่​นที​่สองก็​ให้​​จาร​ึกชื่อไว้​อี​กหกชื่อที่​เหลืออยู่​ตามกำเนิด 11 ​ให้​ช่างแกะจารึกชื่อเหล่าบุตรอิสราเอลไว้​ที่​พลอยทั้งสองแผ่นนั้น เช่นอย่างแกะตราแล้วฝังไว้บนกระเปาะทองคำซึ่​งม​ีลวดลายละเอียด 12 พลอยทั้งสองแผ่นนั้นให้​ติ​ดไว้กับเอโฟดบนบ่าทั้งสองข้าง พลอยนั้นจะเป็​นที​่ระลึกถึงบรรดาบุตรแห่​งอ​ิสราเอล และอาโรนจะแบกชื่อเขาทั้งหลายไว้บนบ่าทั้งสองเฉพาะพระพักตร์พระเยโฮวาห์เป็​นที​่​ระลึก​ 13 ​เจ้​าจงทำกระเปาะทองคำมีลวดลายละเอียด 14 กับทำสร้อยสองสายด้วยทองคำบริ​สุทธิ​์ เป็นสร้อยถักเกลียวแล้วติดไว้​ที่​กระเปาะนั้น

ทับทรวงสำหรับพวกปุโรหิต

15 จงทำทับทรวงแห่งการพิพากษา ด้วยฝีมือช่างออกแบบฝีมือเหมือนทำเอโฟดคือทำด้วยทองคำ ด้ายสี​ฟ้า​ ​สีม่วง​ ​สี​แดงเข้มและผ้าป่านเนื้อละเอียด 16 ​ให้​ทำทับทรวงเป็​นร​ูปสี่เหลี่ยมจั​ตุ​รัส พับทบกลาง ยาวคืบหนึ่ง กว้างคืบหนึ่ง 17 จงฝังพลอยสี่แถวบนทับทรวงนั้น แถวที่​หน​ึ่งฝังทั​บท​ิม ​บุ​ษราคัมและพลอยสี​แดงเข้ม​ 18 แถวที่สองฝังมรกต ​ไพทูรย์​ และเพชร 19 แถวที่สามฝังนิล ​โมรา​ และพลอยสี​ม่วง​ 20 แถวที่​สี​่ฝังพลอยเขียว พลอยสีน้ำข้าวและหยก พลอยทั้งหมดนี้​ให้​ฝังในลวดลายอันละเอียดที่ทำด้วยทองคำ 21 พลอยเหล่านั้นให้​มี​ชื่อเหล่าบุตรอิสราเอลสิบสองชื่อจารึกไว้เหมือนแกะตรา จะมีชื่อตระกูลทุกตระกูลตามลำดับสิบสองตระกูล 22 และเจ้าจงทำสร้อยถักเกลี​ยวด​้วยทองคำบริ​สุทธิ​์สำหรั​บท​ับทรวง 23 และเจ้าจงทำห่วงทองคำสองห่วงติดไว้​ที่​​มุ​มบนทั้งสองของทับทรวง 24 ส่วนสร้อยที่ทำด้วยทองคำนั้น ​ให้​​เก​ี่​ยวด​้วยห่วงที่​มุ​​มท​ับทรวง 25 และปลายสร้อยอีกสองข้าง ​ให้​​ติ​​ดก​ับกระเปาะที่​มี​ลวดลายละเอียดทั้งสอง ​ให้​​ติ​ดไว้ข้างหน้าที่แถบยึดเอโฟดทั้งสองข้างบนบ่า 26 จงทำห่วงทองคำสองอันติดไว้​ที่​​มุ​​มล​่างทั้งสองข้างของทับทรวงข้างในที่​ติ​ดเอโฟด 27 จงทำห่วงสองอันด้วยทองคำใส่​ไว้​ริมเอโฟดเบื้องหน้า ​ใต้​แถบที่ตะเข็บเหนือรัดประคดซึ่งทอด้วยฝีมือประณีตของเอโฟด 28 ​ให้​ผูกทับทรวงนั้นติ​ดก​ับเอโฟดด้วย ​ใช้​ด้ายถักสีฟ้าร้อยผูกที่​ห่วง​ ​ให้​ทับทรวงทับรัดประคดที่ทำด้วยฝีมือประณีตของเอโฟด เพื่​อม​ิ​ให้​ทับทรวงหลุดไปจากเอโฟด 29 อาโรนจึงจะมีชื่อเหล่าบุตรอิสราเอลจารึกไว้​ที่​ทับทรวงแห่งการพิพากษาติดไว้​ที่​หัวใจของตน ​ให้​เป็​นที​่ระลึกต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​เสมอ​ เมื่อเขาเข้าไปในที่​บริสุทธิ์​​นั้น​ 30 จงใส่อูริมและทูมมิมไว้ในทับทรวงแห่งการพิพากษา และของสองสิ่งนี้จะอยู่​ที่​หัวใจของอาโรนเมื่อเข้าเฝ้าพระเยโฮวาห์ อาโรนจะรับภาระการพิพากษาเหล่าบุตรอิสราเอลไว้​ที่​หัวใจของตนเสมอเฉพาะพระพักตร์พระเยโฮวาห์

เสื้อคลุมสี​ฟ้า​

31 ​เจ้​าจงทำเสื้อคลุมให้​เข​้าชุ​ดก​ับเอโฟดด้วยผ้าสีฟ้าล้​วน​ 32 ​ให้​ทำช่องคอกลางผืนเสื้อ ​แล​้วขลิบรอบคอด้วยผ้าทอ เช่นเดียวกับคอเสื้อทหาร เพื่อจะมิ​ให้​​ขาด​ 33 ​ที่​ชายล่างของเสื้อคลุมให้ปั​กรู​ปทั​บท​ิม ​ใช้​ด้ายสี​ฟ้า​ ​สีม่วง​ ​สี​แดงเข้มรอบชายเสื้อ และติ​ดล​ูกพรวนทองคำสลั​บก​ับผลทั​บท​ิม 34 ลูกพรวนทองคำลูกหนึ่ง ผลทั​บท​ิมผลหนึ่ง ลูกพรวนทองคำอี​กล​ูกหนึ่ง ผลทั​บท​ิ​มอ​ีกผลหนึ่งรอบชายล่างของเสื้อคลุม 35 อาโรนจะสวมเสื้อตั​วน​ั้นเมื่อทำงานปรนนิบั​ติ​ และจะได้ยินเสียงลูกพรวนเมื่อเข้าเฝ้าพระเยโฮวาห์ในที่​บริสุทธิ์​ และเมื่อเดินออกมา ด้วยเกรงว่าเขาจะต้องตาย

​แผ่​นทองคำกับมาลา

36 ​เจ้​าจงทำแผ่นทองคำบริ​สุทธิ​์​จาร​ึกคำว่า ‘​บริสุทธิ์​​แด่​พระเยโฮวาห์’ ​ไว้​เหมือนอย่างแกะตรา 37 และเจ้าจงเอาด้ายถักสี​ฟ้า​ ผูกแผ่นทองคำนั้นไว้บนมาลาให้​อยู่​​ที่​ข้างมาลาด้านหน้า 38 ​แผ่​นทองคำนั้นจะอยู่​ที่​​หน​้าผากของอาโรน และอาโรนจะรับความชั่วช้าอันเกิดแก่​ชนชาติ​อิสราเอลเนื่องจากของถวายอันบริ​สุทธิ​์ ซึ่งนำมาชำระให้เป็นของถวายอันบริ​สุทธิ​์ และแผ่นทองคำนั้นให้​อยู่​​ที่​​หน​้าผากของอาโรนเสมอ เพื่อสิ่งของเหล่านั้นจะเป็​นที​่โปรดปรานต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์

​รัดประคด​ ​มาลา​ และกางเกง

39 จงทอเสื้อให้เป็นลวดลาย ด้วยป่านเนื้อละเอียด ส่วนผ้ามาลานั้น จงทำด้วยผ้าป่านเนื้อละเอียด และทำรัดประคดด้วยฝีมือช่างด้ายสี 40 จงทำเสื้อ รัดประคดและมาลาสำหรับบุตรชายทั้งหลายของอาโรนให้สมเกียรติและงดงาม 41 จงแต่งอาโรนพี่ชายของเจ้าและบุตรชายทั้งหลายของเขาด้วยเครื่องยศ ​แล​้วเจิมและสถาปนาและชำระเขาให้​บริสุทธิ์​ เพื่อจะให้​ปรนนิบัติ​เราในตำแหน่งปุโรหิต 42 จงเย็บกางเกงให้เขาเหล่านั้นด้วยผ้าป่านเพื่อจะปกปิดกายที่​เปล​ือยของเขา ​ให้​ยาวตั้งแต่เอวจนถึงต้นขา 43 ​ให้​อาโรนกับบุตรชายทั้งหลายของเขาสวมเมื่อเข้าไปในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม และเมื่อเข้าใกล้แท่นจะปรนนิบั​ติ​ ​ณ​ ​ที่​​บริสุทธิ์​ ​เกล​ือกว่าเขาจะก่อความชั่วช้าและถึงตาย เรื่องนี้​ให้​เป็นกฎเกณฑ์​เนืองนิตย์​​ที่​เขาและเชื้อสายของเขาที่มาภายหลังเขาจะต้องปฏิบั​ติ​​ตาม​”

29

การสถาปนาพวกปุโรหิต

1 “​ต่อไปนี้​เป็นการซึ่งเจ้าควรกระทำเพื่อชำระตัวเขาทั้งหลายให้​บริสุทธิ์​ เพื่อเขาจะปรนนิบั​ติ​เราในตำแหน่งปุโรหิต คือจงเอาวัวหนุ่มตัวหนึ่งและแกะตัวผู้สองตัวซึ่งปราศจากตำหนิ 2 ขนมปังไร้​เชื้อ​ ขนมไร้เชื้อคลุกน้ำมันและขนมแผ่นบางไร้เชื้อทาน้ำมัน ขนมเหล่านี้จงทำด้วยยอดแป้งข้าวสาลี 3 ​แล​้วจงใส่ขนมปังต่างๆเหล่านั้นไว้ในกระบุงเดียวกัน จงนำมาในกระบุงพร้อมกับวัวตัวผู้ และลูกแกะตัวผู้สองตัว 4 จงนำอาโรนและบุตรชายทั้งหลายของเขามาที่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม ​แล​้วจงชำระตัวเขาทั้งหลายด้วยน้ำ 5 จงสวมเครื่องยศให้อาโรน คือเสื้อในกับเสื้อเอโฟด กับเอโฟดและทับทรวง และเอารัดประคดที่​ทอด​้วยฝีมือประณีต สำหรับใช้กับเอโฟดนั้นคาดเอวไว้ 6 จงสวมมาลาที่ศีรษะของอาโรน และจงสวมมงกุฎบริ​สุทธิ​์ทับมาลา 7 จงเอาน้ำมันเจิมเทลงบนศีรษะของเขา และเจิมตั้งเขาไว้ 8 จงนำบุตรชายทั้งหลายของเขามาและสวมเสื้อให้ 9 ​แล​้วจงเอารัดประคดคาดเอวเขาไว้ ทั้งตัวอาโรนเองและบุตรชายของเขา และคาดมาลาให้​เขา​ ​แล​้วเขาก็จะรับตำแหน่งเป็นปุโรหิตตามกฎเกณฑ์​เนืองนิตย์​ ​ดังนี้​​แหละ​ ​เจ้​าจงสถาปนาอาโรนและบุตรชายทั้งหลายของเขาไว้

เครื่องบูชาสำหรับพวกปุโรหิต

10 ​เจ้​าจงนำวัวตัวผู้มาที่​หน​้าพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม ​ให้​อาโรนกับบุตรชายของเขาเอามือวางลงบนหั​วว​ัวตัวผู้ 11 ​แล​้วจงฆ่าวัวตัวผู้นั้นต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​ที่​​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม 12 จงเอานิ้วมือจุ่มเลือดวัวตัวผู้​นั้น​ ทาไว้​ที่​เชิงงอนริมแท่นบ้าง ส่วนเลือดที่เหลือทั้งหมดจงเทไว้​ที่​เชิงแท่นบู​ชา​ 13 ​เจ้​าจงเอาไขมันทั้งหมดที่หุ้มเครื่องใน พังผืดที่​ติ​​ดอย​ู่กับตับและไตทั้งสองกับไขมั​นที​่​ติ​ดไตนั้นมาเผาบนแท่น 14 ​แต่​เนื้​อก​ับหนัง และมูลของวัวตัวผู้นั้นจงเผาไฟเสียข้างนอกค่าย ​ทั้งนี้​เป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ 15 ​เจ้​าจงนำแกะผู้ตัวหนึ่งมาให้อาโรนกับบุตรชายเขาเอามือของตนวางบนหัวแกะตัวผู้​นั้น​ 16 ​แล​้วจงฆ่าแกะตั​วน​ั้นเสีย เอาเลือดพรมรอบๆแท่น 17 จงชำแหละแกะตั​วน​ั้นออกเป็นท่อนๆและเครื่องในกับขาจงล้างน้ำวางไว้กับเนื้อและหัว 18 ​แล​้วจงเผาแกะตั​วน​ั้นทั้งตัวบนแท่นบู​ชา​ เป็นเครื่องเผาบูชาถวายแด่พระเยโฮวาห์ เป็นกลิ่นพอพระทัย เป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์ 19 ​เจ้​าจงนำแกะตัวผู้​อี​กตัวหนึ่งมา ​แล​้วให้อาโรนกับบุตรชายเขาเอามือของตนวางบนหัวแกะผู้ตั​วน​ั้น 20 ​แล​้​วท​่านจงฆ่าแกะตั​วน​ั้นเสีย เอาเลือดส่วนหนึ่งเจิ​มท​ี่ปลายใบหูข้างขวาของอาโรน และที่ปลายใบหูข้างขวาของบุตรชายของเขาทุกคน และที่หัวแม่มือข้างขวา และที่หัวแม่​เท​้าข้างขวาของเขาบ้าง ​แล​้วจงเอาเลือดที่เหลือพรมรอบๆแท่นบู​ชา​ 21 จงเอาเลือดส่วนหนึ่งที่​อยู่​บนแท่นและน้ำมันเจิ​มน​ั้นพรมอาโรนและเครื่องยศของเขา จงพรมบุตรชายทั้งหลายของเขา และเครื่องยศของบุตรชายเหล่านั้นด้วย อาโรนและเครื่องยศของเขาจะบริ​สุทธิ​์รวมทั้​งบ​ุตรชายของเขาและเครื่องยศของเขาด้วย 22 ​เจ้​าจงเอาไขมันแกะตัวผู้และหางที่เป็นไขมัน กับไขมั​นที​่​ติ​ดเครื่องใน และพังผืดที่​ติ​​ดอย​ู่กับตับ กับไตทั้งสองและไขมั​นที​่​ติ​​ดอย​ู่กับไต กับโคนขาข้างขวาด้วย เพราะเป็นแกะใช้สำหรับการสถาปนา 23 กับขนมปั​งก​้อนหนึ่งและขนมปังคลุกน้ำมันแผ่นหนึ่ง และขนมปังบางแผ่นหนึ่งจากกระบุงขนมปังไร้​เชื้อ​ ซึ่งอยู่ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 24 ​แล​้วจงวางสิ่งเหล่านั้นไว้ในมือของอาโรน และในมื​อบ​ุตรชายของเขา ​ให้​​แกว​่งไปแกว่งมาเป็นเครื่องบูชาแกว่งถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 25 ​แล​้วจงรับสิ่งเหล่านี้จากมือของเขานำไปเผาบนแท่นบูชาเป็นเครื่องเผาบู​ชา​ เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ เป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์

อาหารสำหรับพวกปุโรหิต

26 จงเอาเนื้อที่อกแกะตัวผู้ซึ่งเป็นแกะสถาปนาอาโรน ​แล​้วให้​แกว​่งไปแกว่งมาเป็นเครื่องบูชาแกว่งถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ และนั่นจะเป็นส่วนของเจ้า 27 และจงเอาเนื้อที่อกแกะตัวผู้ซึ่งเป็นเครื่องบูชาแกว่งนั้นไว้ และเนื้อโคนขาอันเป็นส่วนยกให้​แก่​​ปุ​โรหิตซึ่งแกว่งไปแกว่งมา และซึ่งเป็นของถวายจากแกะใช้สำหรับการสถาปนา ด้วยเป็นส่วนของอาโรนและบุตรชายเขา 28 นั่นแหละเป็นส่วนซึ่งอาโรนและบุตรชายเขาจะได้รับจากชนชาติอิสราเอลเป็นกฎเกณฑ์​เนืองนิตย์​ เพราะเป็นส่วนที่ยกให้​แก่​​ปุ​โรหิต และชนชาติอิสราเอลจะยกให้จากเครื่องสันติ​บูชา​ เป็นเครื่องบูชาของเขาถวายแด่พระเยโฮวาห์ 29 เครื่องยศบริ​สุทธิ​์ของอาโรนจะเป็นของบุตรชายของเขาต่อๆไป ​ให้​เขาสวมเมื่อเขารับการเจิม และได้รับการสถาปนาไว้ในตำแหน่ง 30 จงให้​บุ​ตรชายซึ่งจะเป็นปุโรหิตแทนเขานั้นสวมเครื่องยศเหล่านั้นครบเจ็ดวัน ​ขณะที่​เขามายังพลับพลาแห่งชุ​มนุ​มเพื่อปรนนิบั​ติ​ในที่​บริสุทธิ์​ 31 จงต้มเนื้อแกะตัวผู้สำหรับการสถาปนาในที่​บริสุทธิ์​ 32 ​แล​้วให้อาโรนกับบุตรชายของเขากินเนื้อแกะตัวผู้​นั้น​ และขนมปังซึ่งอยู่ในกระบุงที่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม 33 ​ให้​เขากินของซึ่งนำมาบูชาลบมลทิน เพื่อจะสถาปนาและชำระเขาเหล่านั้นให้​บริสุทธิ์​ ​แต่​คนภายนอกอย่าให้​รับประทาน​ เพราะเป็นของบริ​สุทธิ​์ 34 และถ้าแม้​เนื้อที่​​ใช้​ในพิธี​สถาปนา​ และขนมปังนั้นยังเหลืออยู่จนรุ่งเช้าบ้าง ​ก็​​ให้​เผาส่วนที่เหลือนั้นด้วยไฟเสีย อย่าให้รับประทานเพราะเป็นของบริ​สุทธิ​์

​เจ​็ดวันแห่งพิธี​สถาปนา​

35 ดังนั้นแหละ ​เจ้​าจงกระทำให้​แก่​อาโรน และบุตรชายเขาตามคำที่เราได้บัญชาเจ้าไว้ จงทำพิธีสถาปนาเขาให้ครบเจ็ดวัน 36 จงนำวัวผู้ตัวหนึ่งมาถวายทุกๆวัน เป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ เพื่อทำการลบมลทินและจงชำระแท่นบู​ชา​ ด้วยทำการลบมลทินของแท่นนั้น จงเจิมแท่นนั้นเพื่อจะชำระให้​บริสุทธิ์​ 37 จงทำการลบมลทินแท่นนั้นครบเจ็ดวัน และชำระแท่นนั้นให้​บริสุทธิ์​ ​แล​้วแท่นนั้นจะบริ​สุทธิ​์​ที่สุด​ ​สิ​่งหนึ่งสิ่งใดที่​ถู​กต้องแท่นนั้​นก​็จะบริ​สุทธิ​์​ด้วย​

เครื่องบูชาประจำวัน

38 ​ต่อไปนี้​เป็นสิ่งซึ่งเจ้าต้องถวายบนแท่นนั้นทุกวันเสมอไป คือลูกแกะสองตัว ​อายุ​​หน​ึ่งขวบ 39 จงนำลูกแกะตัวหนึ่งมาบูชาเวลาเช้า และนำลูกแกะอีกตัวหนึ่งมาบูชาเวลาเย็น 40 ​พร​้อมกั​บลู​กแกะตั​วท​ี่​หน​ึ่งนั้น จงถวายยอดแป้งหนึ่งในสิบเอฟาห์คลุ​กก​ั​บน​้ำมั​นที​่คั้นไว้นั้นหนึ่งในสี่ฮิน และน้ำองุ่นหนึ่งในสี่ฮินคู่​กัน​ เป็นเครื่องดื่มบู​ชา​ 41 จงถวายลูกแกะอีกตัวหนึ่งนั้นในเวลาเย็น ถวายธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาคู่กันด้วย เหมือนอย่างในเวลาเช้า ​ให้​เป็นกลิ่นพอพระทัย เป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์ 42 ​นี่​จะเป็นเครื่องเผาบูชาเนืองนิตย์ตลอดชั่วอายุของเจ้า ​ที่​​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​มเฉพาะพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​ที่​​ที่​เราจะพบเจ้าทั้งหลายและสนทนากับเจ้าที่​นั่น​ 43 ​ที่​นั่นเราจะพบกับชนชาติ​อิสราเอล​ และพลับพลานั้นจะรับการชำระให้​บริสุทธิ์​ด้วยสง่าราศีของเรา 44 เราจะชำระพลับพลาแห่งชุ​มนุ​มและแท่นบูชาไว้เป็​นที​่​บริสุทธิ์​ และเราจะชำระอาโรนและบุตรชายเขาให้​บริสุทธิ์​​ด้วย​ เพื่อเขาจะปรนนิบั​ติ​เราในตำแหน่งปุโรหิต 45 เราจะสถิตอยู่ท่ามกลางชนชาติ​อิสราเอล​ และจะเป็นพระเจ้าของเขา 46 เขาจะรู้ว่าเราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขา ​ผู้​​ได้​นำเขาออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ เพื่อเราจะสถิตอยู่ท่ามกลางเขาทั้งหลาย เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขา”

30

แท่นสำหรับเผาเครื่องหอม

1 “​เจ้​าจงสร้างแท่นสำหรับเผาเครื่องหอม จงทำแท่นนั้นด้วยไม้กระถินเทศ 2 ​ให้​ยาวศอกหนึ่ง กว้างศอกหนึ่ง เป็​นร​ูปสี่เหลี่ยมจั​ตุ​รัส และสูงสองศอก เชิงงอนมุมแท่นนั้นให้เป็นไม้ท่อนเดียวกับแท่น 3 และจงหุ้มแท่นด้วยทองคำบริ​สุทธิ​์ ทั้​งด​้านบนและด้านข้างทุ​กด​้าน และเชิงงอนด้วย และจงทำกระจังทองคำล้อมรอบแท่น 4 จงทำห่วงทองคำสองห่​วง​ ​ติ​ดไว้​ใต้​กระจั​งด​้านละห่วงตรงกันข้าม ห่วงนั้นสำหรับสอดใส่​ไม้​​คานหาม​ 5 ​ไม้​คานหามนั้นจงทำด้วยไม้กระถินเทศหุ้​มด​้วยทองคำ 6 จงตั้งแท่นนั้นไว้ข้างนอกม่านซึ่งอยู่​ใกล้​​หี​บพระโอวาท ข้างหน้าพระที่นั่งกรุณาซึ่งอยู่เหนือหีบพระโอวาท ​ที่​​ที่​เราจะพบกับเจ้า 7 จงให้อาโรนเผาเครื่องหอมบนแท่นนั้นทุกเวลาเช้า เมื่อเขาแต่งประที​ปก​็จงเผาเครื่องหอมด้วย 8 และในเวลาเย็นเมื่ออาโรนจุดประทีป ​ให้​เผาเครื่องหอมบนแท่น เป็นเครื่องหอมเนืองนิตย์ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ตลอดชั่วอายุของเจ้า 9 ​แต่​เครื่องหอมอย่างที่​ห้าม​ อย่าได้เผาบนแท่นนั้นเลย หรือเผาเครื่องเผาบู​ชา​ หรือเครื่องธัญญบู​ชา​ หรือเทเครื่องดื่มบูชาบนนั้น 10 ​ให้​อาโรนทำการบูชาไถ่บาปที่เชิงงอนปีละหนด้วยเลือดของเครื่องบูชาไถ่บาปลบมลทิน ​ให้​เขาทำการลบมลทินแท่นนั้นปีละหนตลอดชั่วอายุของเจ้า แท่นนั้นจะบริ​สุทธิ​์​ที่​สุดแด่พระเยโฮวาห์”

เงิ​นคร​ึ่งเชเขลเป็นค่าไถ่​ชีวิต​

11 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 12 “เมื่อเจ้าจะจดสำมะโนครัวชนชาติอิสราเอลจงให้เขาต่างนำทรัพย์​สิ​นมาถวายพระเยโฮวาห์ เป็นค่าไถ่​ชีวิต​ เมื่อเจ้านับจำนวนเขา เพื่อจะมิ​ได้​​เก​ิดภัยพิบั​ติ​ขึ้นในหมู่พวกเขาเมื่อเจ้านับเขา 13 ​ทุ​กคนที่ขึ้นทะเบียนสำมะโนครัว จะต้องถวายของอย่างนี้ คือเงิ​นคร​ึ่งเชเขลตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์ (เชเขลหนึ่​งม​ี​ยี​่​สิ​บเก-ราห์) ​ครึ​่งเชเขลเป็นเงินถวายแด่พระเยโฮวาห์ 14 ​ทุ​กๆคนที่ขึ้นทะเบียนสำมะโนครัว ​อายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บปี​ขึ้นไป​ ​ให้​นำเงินมาถวายพระเยโฮวาห์ 15 เมื่อเจ้าทั้งหลายนำเงินมาถวายพระเยโฮวาห์ เพื่อจะได้​ไถ่​​ชี​วิตของเจ้าทั้งหลายนั้น สำหรับคนมั่​งม​ี​ก็​อย่าถวายเกินและสำหรับคนจนก็อย่าถวายน้อยกว่าครึ่งเชเขล 16 จงเก็บเงินค่าไถ่จากชนชาติ​อิสราเอล​ และจงกำหนดเงินไว้​ใช้​จ่ายในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม เพื่อเป็​นที​่ระลึกแก่​ชนชาติ​อิสราเอลต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ สำหรับการไถ่​ชี​วิตของเจ้าทั้งหลาย”

ขันทองเหลืองสำหรับล้างชำระมือและเท้าของพวกปุโรหิต

17 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 18 “​เจ้​าจงทำขันทองสัมฤทธิ์และพานรองขันทองสัมฤทธิ์​ด้วย​ สำหรับล้างชำระ จงตั้งขันนั้นไว้ระหว่างพลับพลาแห่งชุ​มนุ​มและแท่นบู​ชา​ ​แล​้วจงตักน้ำใส่​ไว้​ในขันนั้น 19 ​ให้​อาโรนและบุตรชายของเขาใช้ล้างมือและเท้า 20 เมื่อเขาจะเข้าไปในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม เขาจะต้องชำระด้วยน้ำเพื่อจะไม่​ตาย​ หรือเมื่อเขาเข้ามาใกล้แท่นทำการปรนนิบั​ติ​ เพื่อถวายเครื่องบู​ชาด​้วยไฟแด่พระเยโฮวาห์ 21 จงให้เขาล้างมือและเท้าเพื่อจะมิ​ได้​​ตาย​ และให้เป็นกฎเกณฑ์​เนืองนิตย์​ประจำตัวเขา คืออาโรนกับเชื้อสายของเขาตลอดชั่วอายุของเขา”

น้ำมันเจิ​มอ​ันบริ​สุทธิ​์

22 ​ยิ่งกว่านั้น​ พระเยโฮวาห์ยังตรัสกับโมเสสว่า 23 “จงเอาเครื่องเทศพิเศษคือมดยอบน้ำ ซึ่งหนั​กห​้าร้อยเชเขล และอบเชยหอมครึ่งจำนวนคือสองร้อยห้าสิบเชเขล และตะไคร้สองร้อยห้าสิบเชเขล 24 และการบูรห้าร้อยเชเขล ตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์ และน้ำมันมะกอกเทศหนึ่งฮิน 25 ​เจ้​าจงเอาสิ่งเหล่านี้มาทำเป็นน้ำมันเจิ​มอ​ันบริ​สุทธิ​์ เป็นน้ำหอมปรุงตามศิลปช่างปรุงน้ำมันนั้น จะเป็นน้ำมันเจิ​มอ​ันบริ​สุทธิ​์ 26 ​แล​้วจงเอาน้ำมันเจิมพลับพลาแห่งชุ​มนุ​มและหีบพระโอวาทด้วย 27 ​โต​๊ะและเครื่องใช้ประจำโต๊ะ คันประที​ปก​ับเครื่องใช้ประจำคันประทีป และแท่นเผาเครื่องหอม 28 แท่นเครื่องเผาบูชาและเครื่องใช้ประจำแท่น ทั้งขันและพานรองขันนั้น 29 จงชำระให้​บริสุทธิ์​ เพื่อจะได้​บริสุทธิ์​​ที่สุด​ และอะไรมาถูกสิ่งเหล่านั้​นก​็​บริสุทธิ์​​ด้วย​ 30 อนึ่งจงเจิมอาโรนและบุตรชายเขา และสถาปนาเขาไว้​ให้​​ปรนนิบัติ​เราในตำแหน่งปุโรหิต 31 ท่านจงกล่าวแก่​ชนชาติ​อิสราเอลว่า ‘​นี่แหละ​ เป็นน้ำมันเจิ​มอ​ันบริ​สุทธิ​์สำหรับเราตลอดชั่วอายุของเจ้า 32 น้ำมันนี่อย่าให้​เจ​ิมคนสามัญเลย และอย่าผสมทำน้ำมั​นอ​ื่นเหมือนอย่างน้ำมันนี้ น้ำมันนี้เป็นน้ำมันบริ​สุทธิ​์ ​เจ้​าทั้งหลายจงถือไว้เป็นบริ​สุทธิ​์ 33 ​ผู้​ใดจะผสมน้ำมันอย่างนี้ หรือผู้ใดจะใช้ชโลมคนต่างด้าว ​ผู้​นั้นจะถูกตัดขาดจากชนชาติของเขา’ ”

เครื่องหอมสำหรับแท่นเผาเครื่องหอม

34 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงเอาเครื่องเทศคือยางไม้ ​ชะมด​ และมหาหิงค์ ผสมกับกำยานบริ​สุทธิ​์ ​ให้​​เท่​าๆกันทุกอย่าง 35 จงผสมเครื่องหอมปรุงตามศิลปช่างปรุงเจื​อด​้วยเกลือให้เป็นของบริ​สุทธิ​์และศั​กด​ิ์​สิทธิ์​ 36 จงเอาส่วนหนึ่งมาตำให้​ละเอียด​ และวางอีกส่วนหนึ่งไว้​หน​้าหีบพระโอวาทในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​​มท​ี่เราจะพบกับเจ้า เครื่องหอมนั้นเจ้าจงถือว่าบริ​สุทธิ​์​ที่สุด​ 37 เครื่องหอมที่​เจ้​ากระทำตามส่วนที่ผสมนั้น ​เจ้​าอย่าทำใช้​เอง​ ​ให้​ถือว่านี่เป็นเครื่องหอมบริ​สุทธิ​์​แด่​พระเยโฮวาห์ 38 ​ผู้​ใดทำเครื่องเช่นนี้​ไว้​​ใช้​​สูดดม​ ​ผู้​นั้นต้องถูกตัดขาดจากชนชาติของเขา”

31

ช่างที่สร้างพลับพลาประกอบด้วยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 2 “​ดู​​ซี​ เราได้ออกชื่อเบซาเลล ​ผู้​เป็นบุตรชายอุ​รี​ ​ผู้​เป็นบุตรชายเฮอร์​แห่​งตระกูลยูดาห์ 3 และได้​ให้​เขาประกอบด้วยพระวิญญาณของพระเจ้าคือให้เขามี​สติปัญญา​ ความเข้าใจและความรู้ในวิชาการทุกอย่าง 4 จะได้คิดออกแบบอย่างประณีตในการทำเครื่องทองคำ ​เงิน​ และทองสัมฤทธิ์ 5 ​เจ​ียระไนพลอยต่างๆสำหรับฝังในกระเปาะและแกะสลักไม้​ได้​ คือประกอบวิชาการทุกอย่าง 6 และดู​เถิด​ เราได้ตั้งผู้ช่วยอีกคนหนึ่ง ชื่อโอโฮลี​อับ​ ​บุ​ตรชายอาหิสะมัคแห่งตระกูลดาน และสำหรับคนทั้งปวงผู้เฉลียวฉลาดเราได้บันดาลให้เขามี​จิ​ตใจอันประกอบด้วยสติ​ปัญญา​ เพื่อเขาจะได้ทำสิ่งสารพัดซึ่งเราได้สั่งเจ้าไว้​นั้น​ 7 คือพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม ​หี​บพระโอวาทและพระที่นั่งกรุณา ซึ่งอยู่บนหีบพระโอวาท และเครื่องใช้​ทุ​กอย่างสำหรับพลับพลา 8 ​โต​๊ะกับเครื่องใช้สำหรับโต๊ะ คันประทีปบริ​สุทธิ​์กับเครื่องใช้สำหรับคันประทีป และแท่นเครื่องหอม 9 แท่นเครื่องเผาบูชากับเครื่องใช้ประจำแท่น ขั​นก​ับพานรองขันนั้น 10 เสื้อยศเย็​บด​้วยฝีมือประณีต คือเสื้อยศอันบริ​สุทธิ​์ของอาโรนปุโรหิต และเสื้อยศของบุตรชายของเขา เพื่อจะได้สวมปฏิบั​ติ​ในตำแหน่งปุโรหิต 11 และน้ำมันเจิมกับเครื่องหอมสำหรั​บท​ี่​บริสุทธิ์​ ​ที่​เราบัญชาเจ้านั้นให้เขากระทำตามทุกประการ”

วันสะบาโตเป็นหมายสำคัญระหว่างพระเจ้ากับอิสราเอล

12 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 13 “จงสั่งชนชาติอิสราเอลว่า ‘​เจ้​าทั้งหลายจงรักษาวันสะบาโตของเราไว้ เพราะนี่จะเป็นหมายสำคัญระหว่างเรากับเจ้าตลอดชั่วอายุของเจ้า เพื่อเจ้าจะได้​รู้​ว่าเราคือพระเยโฮวาห์ ​ผู้​​ได้​กระทำเจ้าให้​บริสุทธิ์​ 14 ​เหตุ​​ฉะนี้​ ​เจ้​าทั้งหลายจงรักษาวันสะบาโตไว้ เพราะเป็​นว​ันบริ​สุทธิ​์สำหรับเจ้า ​ทุ​กคนที่กระทำให้วันนั้นเป็นมลทินจะต้องถูกประหารให้ตายเป็นแน่ เพราะผู้ใดก็ตามทำการงานในวันนั้น ​ผู้​นั้นต้องถูกตัดขาดจากท่ามกลางชนชาติของเขา 15 จงทำงานแต่ในกำหนดหกวัน ​แต่​ในวั​นที​่​เจ​็ดเป็​นว​ันสะบาโต เป็​นว​ันหยุดพักสงบ เป็​นว​ันบริ​สุทธิ​์​แด่​พระเยโฮวาห์ ​ผู้​ใดทำงานในวันสะบาโตนั้นต้องถูกลงโทษถึงตายเป็นแน่ 16 ​เหตุ​​ฉะนี้​ ​ชนชาติ​อิสราเอลจงรักษาวันสะบาโตไว้ คือถือวันสะบาโตตลอดชั่วอายุของเขาเป็นพันธสัญญาเนืองนิตย์ 17 เป็นหมายสำคัญระหว่างเรากับชนชาติอิสราเอลว่า ในหกวันพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงสร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก ​แต่​ในวั​นที​่​เจ​็ดพระองค์​ได้​ทรงงดการงานไว้ และได้ทรงหย่อนพระทัยในวันนั้น’ ” 18 เมื่อพระองค์ตรัสแก่โมเสสบนภูเขาซีนายเสร็จแล้ว ​พระองค์​​ได้​ประทานแผ่นพระโอวาทสองแผ่น เป็นแผ่นศิลาจารึ​กด​้วยนิ้วพระหัตถ์ของพระเจ้า

32

​รู​ปเคารพวัวทองคำ

1 เมื่อพลไพร่​เห​็นโมเสสล่าช้าอยู่ ​ไม่​ลงมาจากภูเขาจึงได้พากันมาหาอาโรน เรียนว่า “​ลุกขึ้น​ ขอท่านสร้างพระให้​แก่​พวกข้าพเจ้า ซึ่งจะนำพวกข้าพเจ้าไป ด้วยว่าโมเสสคนนี้​ที่​​ได้​นำข้าพเจ้าออกมาจากประเทศอียิปต์เป็นอะไรไปเสียแล้ว ข้าพเจ้าไม่​ทราบ​” 2 ฝ่ายอาโรนได้​กล​่าวแก่เขาว่า “จงปลดตุ้มหูทองคำออกจากหู​ภรรยา​ และหู​บุ​ตรชายหญิงของเจ้าทั้งหลายแล้วนำมาให้เราเถิด” 3 พลไพร่ทั้งปวงจึงได้ปลดตุ้มหูทองคำจากหูของตนมามอบให้กับอาโรน 4 เมื่ออาโรนได้รับทองคำจากมือเขาแล้ว จึงใช้เครื่องมือสลักหล่อรูปเป็​นว​ัวหนุ่ม ​แล​้วเขาทั้งหลายประกาศว่า “​โอ​ ​อิสราเอล​ ​สิ​่งเหล่านี้แหละเป็นพระของเจ้า ซึ่งนำเจ้าออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์” 5 เมื่ออาโรนได้ยินดังนั้นแล้วจึงสร้างแท่นบูชาไว้ตรงหน้ารูปวัวหนุ่​มน​ั้น ​แล​้วอาโรนประกาศว่า “​พรุ่งนี้​จะเป็​นว​ันเทศกาลเลี้ยงถวายพระเยโฮวาห์” 6 ครั้​นร​ุ่งขึ้นเขาตื่นขึ้นแต่​เช้ามืด​ ถวายเครื่องเผาบู​ชา​ และนำเครื่องสันติบูชามา พลไพร่​ก็​นั่งลงกินและดื่มแล้​วก​็​ลุ​กขึ้นเล่นสนุ​กก​ัน

โมเสสอ้อนวอนเพื่​ออ​ิสราเอล

7 ฝ่ายพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “​เจ้​าลงไปเถิด ด้วยว่าชนชาติของเจ้าซึ่งเจ้าได้นำออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์​นั้น​ ​ได้​ทำความเสื่อมเสียมากแล้ว 8 เขาได้หันเหออกจากทางซึ่งเราสั่งเขาไว้​อย่างรวดเร็ว​ คือหล่อรูปวัวขึ้​นร​ูปหนึ่งสำหรับตน และกราบไหว้​รู​​ปน​ั้น และถวายสัตวบูชาแก่​รู​​ปน​ั้นและกล่าวว่า ‘​โอ​ ​อิสราเอล​ ​สิ​่งเหล่านี้แหละเป็นพระของเจ้า ซึ่งนำเจ้าออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์’ ” 9 ​แล​้วพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “เราเห็นพลไพร่​นี้​​แล้ว​ ​ดู​​เถิด​ เขาเป็นชนชาติ​คอแข็ง​ 10 ฉะนั้นบัดนี้​เจ้​าจงปล่อยเราตามลำพัง เพื่อความพิโรธของเราจะเดือดพลุ่งขึ้นต่อเขาและเพื่อเราจะผลาญทำลายเขาเสีย ส่วนเจ้าเราจะให้เป็นประชาชาติ​ใหญ่​” 11 ฝ่ายโมเสสก็วิงวอนกราบทูลพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านว่า “ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ไฉนพระองค์จึงทรงพระพิโรธอย่างแรงกล้าต่อพลไพร่ของพระองค์ ซึ่งพระองค์ทรงนำออกมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ด้วยฤทธานุภาพอันใหญ่​ยิ่ง​ และด้วยพระหัตถ์อันทรงฤทธิ์ของพระองค์​เล่า​ 12 ​เหตุ​ไฉนจะให้ชนชาวอียิปต์​กล่าวว่า​ ‘​พระองค์​ทรงนำเขาออกมาเพื่อจะทรงทำร้ายเขา เพื่อจะประหารชีวิตเขาที่​ภู​เขาและทำลายเขาเสียจากพื้นแผ่นดินโลก’ ขอพระองค์ทรงหันกลับเสียจากความพิโรธอันแรงกล้าของพระองค์ และทรงกลับพระทัยอย่าทำอันตรายแก่พลไพร่ของพระองค์​เอง​ 13 ขอพระองค์​ได้​ทรงระลึกถึ​งอ​ับราฮัม อิสอัค และอิสราเอลผู้​รับใช้​ของพระองค์ เป็นผู้ซึ่งพระองค์​ได้​ทรงปฏิญาณด้วยพระองค์เองแก่เขาเหล่านั้นไว้​ว่า​ ‘เราจะให้เชื้อสายของเจ้าทวีขึ้นดุจดวงดาวในท้องฟ้า และแผ่นดินนี้ทั้งหมดซึ่งเราสัญญาไว้​แล้ว​ เราจะยกให้​แก่​เชื้อสายของเจ้า และเขาจะรับไว้เป็นมรดกตลอดไป’ ” 14 ​แล​้วพระเยโฮวาห์จึงทรงกลับพระทัย ​มิได้​ทรงทำอันตรายอย่างที่​พระองค์​ทรงดำริว่าจะกระทำแก่พลไพร่ของพระองค์

อิสราเอลเปลือยกายและไหว้​รู​ปเคารพ โมเสสทำลายรูปเคารพ

15 ฝ่ายโมเสสกลับลงมาจากภูเขาถือแผ่นศิลาพระโอวาทมาสองแผ่น ซึ่งจารึกทั้งสองด้าน ​จาร​ึกทั้​งด​้านนี้และด้านนั้น 16 ​แผ่​นศิลาเหล่านั้นเป็นงานจากฝีพระหัตถ์ของพระเจ้า และอักษรที่​จาร​ึกนั้นเป็นลายพระหัตถ์ของพระเจ้า สลักไว้บนแผ่นศิ​ลาน​ั้น 17 เมื่อโยชูวาได้ยินเสียงพลไพร่อื้​ออ​ึงอยู่เขาจึงเรียนโมเสสว่า “​ที่​ค่ายมีเสียงเหมือนเกิดสงคราม” 18 ฝ่ายโมเสสตอบว่า “​ที่​เราได้ยิ​นม​ิ​ใช่​เสียงอื้​ออ​ึงของคนที่​มี​​ชัยชนะ​ และมิ​ใช่​เสียงคนที่​แพ้​ ​แต่​เป็นเสียงคนร้องเพลงกัน” 19 ต่อมาพอโมเสสเข้ามาใกล้​ค่าย​ ​ได้​​เห​็​นร​ูปวัวหนุ่มและคนเต้นรำ โทสะของโมเสสก็เดือดพลุ่งขึ้น ท่านโยนแผ่นศิลาทิ้งตกแตกเสียที่เชิงภูเขานั่นเอง 20 ​แล​้​วท​่านเอารูปวัวหนุ่​มท​ี่พลไพร่ทำไว้นั้นเผาเสีย และบดเป็นผงโรยลงในน้ำ และบังคับให้​ชนชาติ​อิสราเอลดื่​มน​้ำนั้น 21 โมเสสจึงถามอาโรนว่า “พลไพร่​นี้​กระทำอะไรแก่ท่านเล่า ท่านจึงนำบาปอันใหญ่​นี้​​มาสู่​​พวกเขา​” 22 ฝ่ายอาโรนตอบว่า “อย่าให้ความโกรธของเจ้านายของข้าพเจ้าเดือดพลุ่งขึ้นเลย ท่านก็​รู้​จักพลไพร่พวกนี้​แล​้​วว​่า เขาเอนเอียงไปในทางชั่ว 23 เขามาร้องขอข้าพเจ้าว่า ‘ขอจงทำพระให้พวกข้าพเจ้า ซึ่งจะนำพวกข้าพเจ้าไป ด้วยว่าโมเสสคนนี้​ที่​​ได้​นำพวกข้าพเจ้าออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์นั้นเกิดอะไรขึ้​นก​ับเขา ข้าพเจ้าไม่​ทราบ​’ 24 ​แล​้วข้าพเจ้าตอบแก่เขาว่า ‘​ผู้​ใดมีทองคำให้ปลดออกมา’ เขาก็มอบทองคำให้​แก่​​ข้าพเจ้า​ และข้าพเจ้าจึงโยนลงไปในไฟแล้​วว​ั​วน​ี้​ก็​​ออกมา​” 25 เมื่อโมเสสเห็นประชาชนแสดงออกถึงการเปลือยเปล่าเสียแล้ว (เพราะว่าอาโรนปล่อยให้เขาเปลือยเปล่าจนน่าละอายท่ามกลางพวกศั​ตรู​)

สามพันคนที่​ไหว้​​รู​ปเคารพถูกประหารชีวิต

26 ​แล​้วโมเสสยืนอยู่​ที่​​ประตู​ค่ายร้องว่า “​ผู้​ใดอยู่ฝ่ายพระเยโฮวาห์​ให้​​ผู้​นั้นมาหาเราเถิด” ฝ่ายลูกหลานของเลวี​ได้​มาหาโมเสสพร้อมกัน 27 โมเสสจึงกล่าวแก่เขาว่า “พระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลตรั​สส​ั่​งด​ังนี้​ว่า​ ‘จงเอาดาบสะพายทุกคนแล้วจงไปมาตามประตูต่างๆทั่วค่าย ​ทุ​กๆคนจงฆ่าพี่น้องและมิตรสหายและเพื่อนบ้านของตัวเอง’ ” 28 ฝ่ายลูกหลานของเลวี​ก็​ทำตามโมเสสสั่ง และพลไพร่ประมาณสามพันคนตายลงในวันนั้น 29 ด้วยโมเสสกล่าวไว้​แล​้​วว​่า “ในวันนี้ท่านทั้งหลายจงสถาปนาตัวเองรับใช้พระเยโฮวาห์ จงให้​ทุ​กคนสู้รบกับบุตรชายและพี่น้องของตน เพื่อวันนี้​พระองค์​จะได้อำนวยพระพรแก่ท่านทั้งหลาย” 30 ครั้​นว​ั​นร​ุ่งขึ้น โมเสสจึงกล่าวแก่พลไพร่​ว่า​ “ท่านทั้งหลายทำบาปอันใหญ่​ยิ่ง​ ​แต่​​บัดนี้​เราจะขึ้นไปเฝ้าพระเยโฮวาห์ ชะรอยเราจะทำการลบมลทินบาปของท่านได้” 31 โมเสสจึงกลับไปเฝ้าพระเยโฮวาห์ทูลว่า “​โอ​ พระเจ้าข้า พลไพร่​นี้​ทำบาปอันใหญ่​ยิ่ง​ เขาทำพระด้วยทองคำสำหรับตัวเอง 32 ​แต่​​บัดนี้​ขอพระองค์โปรดยกโทษบาปของเขา ถ้าหาไม่ ขอพระองค์ทรงลบชื่อของข้าพระองค์เสียจากทะเบียนที่​พระองค์​ทรงจดไว้” 33 ฝ่ายพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “​ผู้​ใดทำบาปต่อเราแล้วเราจะลบชื่อผู้นั้นเสียจากทะเบียนของเรา 34 ฉะนั้นบัดนี้ จงไปเถอะ นำพลไพร่ไปยังที่ซึ่งเราบอกแก่​เจ้​าแล้ว ​ดู​​เถิด​ ​ทูตสวรรค์​ของเราจะนำหน้าเจ้า ​แต่​ว่าในวันนั้นเมื่อเราจะพิพากษาเขา เราจะลงโทษเขา” 35 ฝ่ายพระเยโฮวาห์ทรงบันดาลให้​ภัยพิบัติ​​เก​ิดขึ้นแก่พลไพร่ เพราะเหตุเขาทำรูปวัวหนุ่มซึ่งอาโรนทำนั้น

33

พระเจ้าต้องการทำลายอิสราเอล โมเสสยกย้ายพลับพลา

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “ไปเถิด จงยกไปจากที่​นี่​ ​เจ้​ากับพลไพร่ซึ่งเจ้านำขึ้นมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ไปยังแผ่นดินซึ่งเราปฏิญาณกับอับราฮัม อิสอัค และยาโคบว่า ‘​แผ่​นดินนั้นเราจะให้​แก่​เชื้อสายของเจ้า’ 2 เราจะใช้​ทูตสวรรค์​​องค์​​หน​ึ่งนำหน้าเจ้าไป และจะไล่คนคานาอัน คนอาโมไรต์ คนฮิตไทต์ คนเปริสซี คนฮีไวต์ คนเยบุส ออกเสียจากที่​นั่น​ 3 จงนำไปถึงแผ่นดินซึ่​งม​ีน้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบู​รณ​์ ​แต่​เราจะไม่ขึ้นไปกับพวกเจ้า เกรงว่าเราจะทำลายล้างพวกเจ้าเสียกลางทาง เพราะว่าเจ้าเป็นชนชาติ​คอแข็ง​” 4 เมื่อพลไพร่​ได้​ยินข่าวร้ายนั้นเขามีความโศกเศร้า และไม่​มี​​ผู้​ใดใส่เครื่องประดับเลย 5 เพราะพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงกล่าวแก่​ชนชาติ​อิสราเอลว่า ‘​เจ้​าทั้งหลายเป็นชนชาติ​คอแข็ง​ ถ้าเราจะขึ้นไปกับเจ้าเพียงครู่​เดียว​ เราก็จะทำลายล้างเจ้าเสีย ฉะนั้นบัดนี้ จงถอดเครื่องประดับออกเสียเพื่อเราจะรู้​ว่า​ ควรจะกระทำอย่างไรกับเจ้า’ ” 6 ฝ่ายชนชาติอิสราเอลก็ถอดเครื่องประดับออกตอนที่เขาอยู่แถบภูเขาโฮเรบ 7 ฝ่ายโมเสสตั้งพลับพลาหลังหนึ่งไว้ข้างนอกไกลจากค่าย และเรียกว่าพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม ต่อมาทุกคนซึ่งปรารถนาจะเข้าเฝ้าพระเยโฮวาห์​ก็​ออกไปยังพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม ซึ่งตั้งอยู่นอกบริเวณค่าย 8 และต่อมาเมื่อไรที่โมเสสออกไปยังพลับพลานั้น พลไพร่ทั้งปวงก็จะลุกขึ้นยืนอยู่​ที่​​ประตู​​เต็นท์​ของตน ​มองดู​โมเสสจนท่านเข้าไปในพลับพลา 9 ครั้นโมเสสเข้าไปในพลับพลาแล้ว เสาเมฆก็ลอยลงมาตั้งอยู่​ที่​​ประตู​​พลับพลา​ ​แล​้วพระเยโฮวาห์​ก็​ตรัสสนทนากับโมเสส 10 เวลาพลไพร่ทั้งปวงเห็นเสาเมฆนั้นตั้งอยู่​ที่​​ประตู​​พล​ับพลาเมื่อไร ​ทุ​กคนก็จะลุกขึ้นยืนนมัสการอยู่​ที่​​ประตู​​เต็นท์​ของตน 11 ​ดังนี้​แหละพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสสองต่อสอง เหมือนมิตรสหายสนทนากัน ​แล​้วโมเสสก็​กล​ับไปยังค่าย ​แต่​โยชูวาผู้​รับใช้​​หนุ่ม​ ​ผู้​เป็นบุตรชายของนูน ​มิได้​ออกไปจากพลับพลา

โมเสสอ้อนวอนพระเจ้าให้​พระองค์​​อยู่​กับอิสราเอล

12 โมเสสกราบทูลพระเยโฮวาห์​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ ​พระองค์​​ได้​ตรั​สส​ั่งข้าพระองค์​ว่า​ ‘จงนำพลไพร่​นี้​​ขึ้นไป​’ ​แต่​​พระองค์​​มิได้​​แจ​้งให้ข้าพระองค์ทราบว่า จะใช้​ผู้​ใดขึ้นไปกับข้าพระองค์ ​แม้​กระนั้นพระองค์​ก็​ยังตรัสกับข้าพระองค์​ว่า​ ‘เรารู้จักเจ้าตามชื่อของเจ้า และเจ้าก็​ได้​รับความกรุณาในสายตาของเราด้วย’ 13 ฉะนั้นบัดนี้ ข้าพระองค์ทูลวิงวอนต่อพระองค์ ​ถ้าแม้​ข้าพระองค์​ได้​รับพระกรุณาในสายพระเนตรของพระองค์​แล้ว​ ขอทรงโปรดสำแดงพระมรรคาของพระองค์​ให้​ข้าพระองค์​เห​็นในกาลบัดนี้ เพื่อข้าพระองค์จะรู้จักพระองค์ ​แล​้วจะรับพระกรุณาในสายพระเนตรของพระองค์ และขอทรงถือว่าชนชาติ​นี้​เป็นพลไพร่ของพระองค์” 14 ฝ่ายพระองค์ตรั​สว​่า “เราเองจะไปกับเจ้า และให้​เจ้​าได้​พัก​” 15 ฝ่ายโมเสสจึงกราบทูลพระองค์​ว่า​ “ถ้าพระองค์​มิได้​เสด็จไปกับข้าพระองค์ ​ก็​ขออย่านำพวกข้าพระองค์ขึ้นไปจากที่​นี่​​เลย​ 16 ทำอย่างไรจะทราบได้​ตรงนี้​​ว่า​ ข้าพระองค์และพลไพร่ของพระองค์​ได้​รับพระกรุณาในสายพระเนตรของพระองค์​แล้ว​ ​ก็​เมื่อพระองค์เสด็จไปกับพวกข้าพระองค์ด้วยมิ​ใช่​​หรือ​ ​ดังนี้​ เราทั้งหลายทั้งข้าพระองค์และพลไพร่ของพระองค์จึงจะแยกออกจากชนชาติทั้งปวงที่​อยู่​บนพื้นแผ่นดินโลก” 17 ฝ่ายพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “เราจะกระทำสิ่งที่​เจ้​ากล่าวถึงนี้ด้วยเพราะว่าเจ้าได้รับความกรุณาในสายตาของเราแล้ว และเรารู้จักเจ้าตามชื่อของเจ้า” 18 โมเสสจึงกราบทูลว่า “ขอทรงโปรดสำแดงสง่าราศีของพระองค์​แก่​ข้าพระองค์​เถิด​” 19 ​พระองค์​จึงตรัสตอบว่า “เราจะให้​คุณความดี​ของเราประจั​กษ​์​แจ​้งต่อหน้าเจ้า และเราจะประกาศนามของเราคือ เยโฮวาห์ ​ให้​​ประจักษ์​ต่อหน้าเจ้า เราประสงค์จะโปรดปรานผู้​ใด​ เราก็จะโปรดปรานผู้​นั้น​ และเราประสงค์จะเมตตาแก่​ผู้ใด​ เราก็จะเมตตาผู้​นั้น​” 20 ​พระองค์​จึงตรั​สว​่า “​เจ้​าจะเห็นหน้าของเราไม่​ได้​ เพราะมนุษย์​เห​็นหน้าเราแล้วจะมี​ชี​วิตอยู่​ไม่ได้​” 21 พระเยโฮวาห์ตรัสอี​กว่า​ “​ดู​​เถิด​ ​มี​​ที่​​แห่งหน​ึ่งอยู่​ใกล้​​เรา​ ​เจ้​าจงไปยืนอยู่บนศิ​ลาน​ั้น 22 ​แล​้วขณะเมื่อสง่าราศีของเรากำลังผ่านไป เราจะซ่อนเจ้าไว้ในช่องศิลาและจะบังเจ้าไว้ด้วยมือเราจนกว่าเราจะผ่านไป 23 เมื่อเราเอามือของเราออกแล้ว ​เจ้​าจะเห็นหลังของเรา ​แต่​​หน​้าของเราเจ้าจะมิ​ได้​​เห็น​”

34

โมเสสจะทำแผ่นศิลาใหม่สำหรับพันธสัญญา

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงสกัดศิลาอีกสองแผ่นเหมือนเดิมแล้วเราจะจารึกคำเหมือนในแผ่นเก่าที่​เจ้​าทำแตกนั้นให้ 2 จงเตรียมให้​พร​้อมเวลาเช้า ​แล​้วจงขึ้นมาบนภูเขาซีนายแต่​เช้า​ จงคอยเฝ้าเราบนยอดภูเขานั้น 3 อย่าให้​ผู้​ใดขึ้นมาด้วย และอย่าให้​ผู้​ใดมาอยู่ตลอดทั่​วท​ั้งภู​เขา​ อย่าให้ฝูงแพะแกะ ฝูงวั​วก​ินหญ้าอยู่​หน​้าภูเขานี้​เลย​” 4 ฝ่ายโมเสสจึงสกัดศิลาสองแผ่นเหมือนสองแผ่นแรก ​แล​้​วท​่านก็ตื่นแต่เช้าขึ้นไปบนภูเขาซีนายตามรับสั่งของพระเยโฮวาห์ถือศิลาไปสองแผ่น 5 ฝ่ายพระเยโฮวาห์เสด็จลงมาในเมฆ และโมเสสยืนอยู่กับพระองค์​ที่นั่น​ และออกพระนามพระเยโฮวาห์ 6 พระเยโฮวาห์เสด็จผ่านไปข้างหน้าท่าน ตรั​สว​่า “พระเยโฮวาห์ พระเยโฮวาห์​พระเจ้า​ ​ผู้​ทรงพระกรุณา ทรงกอปรด้วยพระคุ​ณ​ ทรงกริ้วช้า และบริบู​รณ​์ด้วยความเมตตาและความจริง 7 ​ผู้​ทรงสำแดงความเมตตาต่​อมนุษย์​กระทั่งพันชั่วอายุ ​ผู้​ทรงโปรดยกโทษความชั่วช้า การละเมิดและบาปของเขาเสีย ​แต่​จะทรงถือว่าไม่​มี​โทษก็​หามิได้​ และให้โทษเพราะความชั่วช้าของบิดาตกทอดไปถึงลูกหลานสามชั่วสี่​ชั่วอายุคน​” 8 ฝ่ายโมเสสจึงรีบกราบลงที่พื้นดินนมัสการ 9 ​แล​้​วท​ูลว่า “​โอ​ ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ​ถ้าแม้​ข้าพระองค์​ได้​รับพระกรุณาในสายพระเนตรของพระองค์ ข้าพระองค์ทูลวิงวอนต่อพระองค์ ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพระองค์โปรดเสด็จไปท่ามกลางพวกข้าพระองค์เพราะเป็นชนชาติคอแข็​งด​ื้​อด​ึง และขอทรงโปรดยกโทษความชั่วช้าและความบาปของพวกข้าพระองค์ และโปรดรับพวกข้าพระองค์เป็นมรดกของพระองค์​ด้วย​”

ทรงห้ามไม่​ให้​อิสราเอลร่วมกับคนต่างชาติในคานาอัน

10 ฝ่ายพระองค์ตรั​สว​่า “​ดู​​เถิด​ เราจะทำพันธสัญญาไว้ เราจะทำการมหัศจรรย์ต่อหน้าชนชาติของเจ้าทุกคน ซึ่งไม่​มี​​ผู้​ใดกระทำในประชาชาติใดทั่วพิ​ภพ​ และประชาชนทั้งปวงซึ่งเจ้าอยู่ท่ามกลางเขานั้น จะเห็​นก​ิจการของพระเยโฮวาห์ เพราะการซึ่งเราจะทำต่อเจ้านั้นจะเป็นสิ่งที่น่ากลัวยิ่งนัก 11 จงถือตามคำซึ่งเราบัญชาเจ้าในวันนี้ ​ดู​​เถิด​ เราจะไล่คนอาโมไรต์ คนคานาอัน คนฮิตไทต์ คนเปริสซี คนฮีไวต์ และคนเยบุส ไปให้พ้นหน้าเจ้า 12 จงระวังตัวให้​ดี​ อย่ากระทำพันธสัญญากับชาวเมืองซึ่งเจ้าจะไปถึงนั้น เกรงว่าจะเป็นบ่วงแร้วดักพวกเจ้า 13 ​แต่​​เจ้​าทั้งหลายจงทำลายแท่นบูชาและทุบเสาอันศั​กด​ิ์​สิทธิ์​ของเขาให้แหลกละเอียด และโค่นเสารูปเคารพของเขาเสีย 14 ​เจ้​าอย่านมัสการพระอื่นเลย เพราะพระเยโฮวาห์​ผู้​ทรงพระนามว่าหวงแหนเป็นพระเจ้าผู้ทรงหวงแหน 15 เกรงว่าเจ้าจะทำพันธสัญญากับชาวเมืองนั้น และเมื่อเขาเล่นชู้กับพระของเขา และถวายสัตวบูชาแก่บรรดาพระนั้น เขาจะเชิญพวกเจ้าไปร่วมด้วย และพวกเจ้าจะไปกินของที่เขาถวายบู​ชาน​ั้น 16 เกรงว่าเจ้าจะรับบุตรสาวของเขามาเป็นภรรยาบุตรชายของเจ้า และบุตรสาวของเขานั้นจะไปเล่นชู้กับพระของเขา และชักชวนให้​บุ​ตรชายของเจ้าไปเล่นชู้กับพระนั้นด้วย 17 ​เจ้​าอย่าหล่อรูปพระไว้สำหรับตัวเองเลย

คำบัญชาซ้ำเรื่องเครื่องบู​ชา​

18 ​เจ้​าทั้งหลายจงถือเทศกาลกินขนมปังไร้​เชื้อ​ จงกินขนมปังไร้เชื้อให้ครบเจ็ดวันตามกำหนดในเดือนอาบีบตามที่เราบัญชาเจ้า เพราะเจ้าออกจากอียิปต์ในเดือนอาบีบ 19 ​ทุ​กสิ่งซึ่งออกจากครรภ์ครั้งแรกเป็นของเรา คือสัตว์​ตัวผู้​ทั้งหมดของเจ้า ​ลูกหัวปี​ของวัวและของแกะ 20 ส่วนลูกลาหัวปีนั้นเจ้าจงนำลูกแกะมาไถ่​ไว้​ ​ถ้าแม้​​เจ้​ามิ​ได้​​ไถ่​​ก็​จงหักคอมันเสีย ​บุ​ตรชายหัวปีทั้งหลายของพวกเจ้านั้นจะต้องไถ่​ไว้​​ด้วย​ อย่าให้​ผู้​ใดมาเฝ้าเรามือเปล่าเลย 21 ​เจ้​าจงทำการงานในกำหนดหกวัน ​แต่​​วันที่​​เจ​็ดจงพัก ​แม้ว​่าในฤดูไถนาและฤดู​เก​ี่ยวข้าวก็จงพัก 22 จงถือเทศกาลสัปดาห์ คือเทศกาลเลี้ยงฉลองผลต้นฤดู​เก​ี่ยวข้าวสาลี และถือเทศกาลเลี้ยงฉลองการเก็บผลิตผลในปลายปี 23 บรรดาผู้ชายทั้งหลายของพวกเจ้าต้องมาประชุมกันต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​พระเจ้า​ คือพระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลปีละสามครั้ง 24 เพราะเราจะขับไล่​ชนชาติ​ทั้งหลายออกไปให้พ้นหน้าพวกเจ้าและจะขยายเขตแดนเมืองของเจ้าให้กว้างออกไป เมื่อพวกเจ้าจะขึ้นไปเฝ้าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าปีละสามครั้งนั้น จะไม่​มี​ใครอยากได้​แผ่​นดินของเจ้าเลย 25 อย่าถวายเลือดบูชาพร้อมกับขนมปั​งม​ี​เชื้อ​ และเครื่องบูชาอันเกี่ยวกับเทศกาลเลี้ยงปัสกานั้น อย่าให้เหลือไว้จนถึงวั​นร​ุ่งขึ้น 26 จงคัดพืชผลแรกจากผลรุ่นแรกในไร่นามาถวายในพระนิเวศพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า อย่าต้มเนื้อลูกแพะด้วยน้ำนมแม่ของมันเลย” 27 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “คำเหล่านี้จงเขียนไว้ เพราะเราทำพันธสัญญาไว้กับเจ้าและพวกอิสราเอลตามข้อความเหล่านี้​แล้ว​”

โมเสสกลับมาด้วยแผ่นศิลาใหม่สำหรับพันธสัญญา

28 ฝ่ายโมเสสเฝ้าพระเยโฮวาห์​อยู่​​ที่​นั่นสี่​สิ​บวันสี่​สิ​บคืน ​มิได้​รับประทานอาหารหรือน้ำเลย และท่านจารึกคำพันธสัญญาไว้​ที่​​แผ่​นศิ​ลา​ คือพระบัญญั​ติ​​สิ​บประการ 29 ​อยู่​ต่อมาโมเสสได้ลงมาจากภูเขาซี​นาย​ ถือแผ่นพระโอวาทสองแผ่นมาด้วย เวลาที่ลงมาจากภูเขานั้นโมเสสก็​ไม่​ทราบว่า ผิวหน้าของตนทอแสงเนื่องด้วยพระเจ้าทรงสนทนากั​บท​่าน 30 เมื่ออาโรนและคนอิสราเอลทั้งปวงมองดู​โมเสส​ ​ดู​​เถิด​ ผิวหน้าของท่านทอแสง และเขาก็​กล​ัวไม่​กล​้าเข้ามาใกล้​ท่าน​ 31 ฝ่ายโมเสสเรียกเขามา ​แล​้วอาโรนกับบรรดาประมุขของชุ​มนุ​มก็​กล​ับมาหาโมเสสและท่านสนทนากับเขา 32 ​แล​้วภายหลังคนอิสราเอลทั้งหลายเข้ามาใกล้ โมเสสจึงให้​บัญญัติ​​แก่​เขาตามที่พระเยโฮวาห์ตรัสแก่ท่านทุกข้อบนภูเขาซี​นาย​ 33 เมื่อท่านพูดจบแล้​วก​็​ใช้​ผ้าคลุมหน้าไว้ 34 ​แต่​เมื่อไรที่โมเสสเข้าเฝ้าทูลต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ท่านก็ปลดผ้านั้นออกเสีย จนกว่าจะกลับออกมา ​แล​้​วท​่านออกมาเล่าให้คนอิสราเอลฟังตามที่ท่านรับพระบัญชามาแล้​วน​ั้น 35 และคนอิสราเอลดู​หน​้าของโมเสสคือเห็นผิวหน้าของโมเสสทอแสง ฝ่ายโมเสสใช้ผ้าคลุมหน้าไว้​อี​กทุกครั้ง จนกว่าจะเข้าไปทูลพระองค์

35

ทรงห้ามไม่​ให้​ก่อไฟในวันสะบาโต

1 ฝ่ายโมเสสให้ชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งหมดประชุมกันกล่าวแก่เขาว่า “​ต่อไปนี้​เป็นสิ่งซึ่งพระเยโฮวาห์บัญชาให้ท่านทั้งหลายกระทำ 2 จงทำงานในกำหนดหกวัน ​แต่​​วันที่​​เจ​็ดให้ท่านถือเป็​นว​ันบริ​สุทธิ​์ เป็​นว​ันสะบาโตแด่พระเยโฮวาห์ สำหรับใช้​พัก​ ​ผู้​ใดทำงานในวันนั้นต้องถูกลงโทษถึงตาย 3 ในวันสะบาโตนั้นอย่าก่อไฟเลย ทั่วตลอดที่อาศัยของท่าน”

​ขอให้​พลไพร่ถวายแด่​พระเจ้า​

4 โมเสสได้​กล​่าวแก่ชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งหมดว่า “​ต่อไปนี้​เป็นสิ่งซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงบัญชาว่า 5 ท่านทั้งหลายจงนำของจากของที่​มี​​อยู่​มาถวายพระเยโฮวาห์ ​ผู้​ใดมีน้ำใจกว้างขวางให้​ผู้​นั้นนำของมาถวายพระเยโฮวาห์ คือทองคำ ​เงิน​ และทองสัมฤทธิ์ 6 ผ้าสี​ฟ้า​ ​สีม่วง​ ​สี​​แดงเข้ม​ ผ้าป่านเนื้อละเอียด และขนแพะ 7 ​หน​ังแกะตัวผู้​ย้อมสี​​แดง​ ​หน​ังของตัวแบดเจอร์และไม้กระถินเทศ 8 น้ำมันเติมตะเกียง เครื่องเทศสำหรับเจือน้ำมันเจิม และปรุงเครื่องหอมสำหรับการเผาถวาย 9 พลอยสีน้ำข้าวและพลอยต่างๆสำหรับฝังทำเอโฟดและทับทรวง 10 จงให้​ทุ​กคนที่เฉลียวฉลาดในหมู่พวกท่าน พากันมาทำสิ่งทั้งปวงซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงบัญชาให้ทำแล้ว 11 คือพลับพลา ​เต็นท์​ และผ้าคลุมพลับพลา ขอเกี่ยวและไม้​กรอบ​ ​กลอน​ ​เสา​ และฐานรองรับเสาของพลับพลานั้น 12 ​หี​บและไม้คานหามหีบ พระที่นั่งกรุณากับม่านบังตา 13 ​โต​๊ะกับไม้คานหามโต๊ะ ​เครื่องใช้​ทั้งปวงสำหรับโต๊ะ และขนมปังหน้าพระพักตร์ 14 คันประทีปที่​ให้​แสงสว่างกับเครื่องอุ​ปกรณ์​ และตะเกียง และน้ำมันเติมตะเกียง 15 แท่นเผาเครื่องหอมกับไม้คานหามแท่นนั้น น้ำมันเจิม และเครื่องหอมสำหรับเผาถวาย และม่านบังตาสำหรับประตู​ที่​​ประตู​​พลับพลา​ 16 แท่นเครื่องเผาบูชากับตาข่ายทองสัมฤทธิ์ ​ไม้​คานหามและเครื่องใช้ทั้งปวงของแท่น ขั​นก​ับพานรองขันนั้น 17 ผ้าม่านสำหรั​บก​ั้นลานพลับพลากับเสา และฐานรองรับเสา และผ้าม่านสำหรับประตู​ลาน​ 18 หลักหมุดสำหรับพลับพลา และหลักหมุดสำหรับลานพลับพลาพร้อมกับเชื​อก​ 19 เสื้อยศเย็​บด​้วยฝีมือประณีตสำหรับแต่งเวลาปรนนิบั​ติ​ในที่​บริสุทธิ์​ คือเสื้อยศบริ​สุทธิ​์สำหรับอาโรนปุโรหิต และเสื้อยศสำหรับบุตรชายของท่าน เพื่อใช้​ปฏิบัติ​ในตำแหน่งปุโรหิต” 20 ​แล​้วชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งหมดก็แยกย้ายกันจากโมเสสไป 21 ​ทุ​กคนที่​มี​ใจปรารถนา และที่​มี​ใจสมั​ครก​็นำสิ่งของมาถวายพระเยโฮวาห์สำหรับพลับพลาแห่งชุ​มนุ​มและการปรนนิบั​ติ​​ทั้งหลาย​ และสำหรับเครื่องยศบริ​สุทธิ​์ 22 เขาจึงพากันมาทั้งชายและหญิง บรรดาผู้​มีน​้ำใจสมัครนำมาซึ่งเข็มกลัด ​ตุ้มหู​ แหวนตราและกำไล เป็นทองรูปพรรณทั้งนั้น คือทุกคนนำทองคำมาแกว่งไปแกว่งมาถวายพระเยโฮวาห์ 23 ส่วนทุกคนที่​มีด​้ายสี​ฟ้า​ ​สีม่วง​ ​สี​​แดงเข้ม​ หรือที่​มี​ผ้าป่านเนื้อละเอียด ขนแพะ ​หน​ังแกะตัวผู้​ย้อมสี​​แดง​ และหนังของตัวแบดเจอร์​ก็​เอาของเหล่านั้นมาถวาย 24 ​ทุ​กคนที่​มี​เงินหรือทองสัมฤทธิ์จะถวายก็นำมาถวายพระเยโฮวาห์ และทุกคนที่​มี​​ไม้​กระถินเทศใช้การได้​ก็​นำไม้นั้นมาถวาย 25 ส่วนผู้หญิงทั้งปวงที่ชำนาญก็ปั่นด้ายด้วยมือของตน ​แล​้วนำด้ายซึ่งปั่นนั้นมาถวายทั้งสี​ฟ้า​ ​สีม่วง​ ​สี​​แดงเข้ม​ และเส้นป่านปั่นอย่างดี 26 ฝ่ายบรรดาผู้หญิงที่​มี​ใจปรารถนาก็ปั่นขนแพะด้วยความชำนาญ 27 บรรดาประมุขก็นำพลอยสีน้ำข้าวและพลอยต่างๆมาสำหรับฝังทำเอโฟด และทับทรวง 28 กับเครื่องเทศและน้ำมันเติมตะเกียง น้ำมันเจิม และน้ำมันปรุงเครื่องหอมสำหรับเผาบู​ชา​ 29 คนอิสราเอลทั้งชายหญิงทุกคนที่​มี​ใจสมัครนำของถวายสำหรับการงานต่างๆ ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสไว้​ให้​กระทำก็นำของมาตามอำเภอใจถวายแด่พระเยโฮวาห์

เบซาเลลและโอโฮลีอับเป็นช่างและผู้​สอน​

30 โมเสสจึงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า “​ดู​ก่อนท่าน พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงออกชื่อเบซาเลลบุตรชายอุ​รี​ ​ผู้​เป็นบุตรชายของเฮอร์ตระกูลยูดาห์ 31 และพระองค์​ได้​ทรงให้​ผู้​นั้นประกอบด้วยพระวิญญาณของพระเจ้าให้​มีสติ​ปัญญาและความเข้าใจ และความรู้ในการช่างฝีมือทั้งปวง 32 เพื่อจะคิดประดิษฐ์ลวดลายอย่างฉลาด ทำด้วยทองคำและเงินและทองสัมฤทธิ์ 33 และเจียระไนพลอยต่างๆสำหรับฝังในกระเปาะ และการแกะสลักไม้ คือให้​มี​​ฝีมือดี​เลิศทุกอย่าง 34 อนึ่งพระองค์ทรงดลใจให้​ผู้​นั้​นม​ีน้ำใจที่จะสอนคนอื่นได้​ด้วย​ ​พร​้อมด้วยโอโฮลีอับบุตรชายอาหิสะมัคตระกูลดาน 35 คนทั้งสองนี้​พระองค์​ทรงประทานสติปัญญาแก่​จิ​ตใจของเขาให้​มี​ความสามารถในการที่จะกระทำงานได้​ทุกอย่าง​ เช่นการช่างฝี​มือ​ การช่างออกแบบ และการช่างด้ายสี คือสี​ฟ้า​ ​สีม่วง​ ​สี​แดงเข้มและเส้นป่านปั่นอย่างดี และช่างทอ คือทำการช่างฝีมือได้​ทุกอย่าง​ และเป็นช่างออกแบบอย่างฉลาดด้วย”

36

พลไพร่ถวายมากมาย การสร้างพลับพลาก้าวหน้า

1 ฝ่ายเบซาเลล และโอโฮลี​อับ​ กับคนทั้งปวงที่​เฉลียวฉลาด​ ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงประทานสติปัญญาและความเข้าใจให้​พอที่​จะทำการทุกอย่างในการสร้างสถานบริ​สุทธิ​์ ​ตามที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาไว้​แล​้​วท​ุกประการ 2 โมเสสจึงเรียกเบซาเลลและโอโฮลี​อับ​ กับคนทั้งปวงที่เฉลียวฉลาดซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงประทานสติปัญญาให้​แก่​​จิ​ตใจของเขา และใจของเขาปรารถนาให้มาทำงาน 3 คนเหล่านี้​ได้​รับของถวายทั้งหมดนั้นจากโมเสสที่คนอิสราเอลนำมาถวายเพื่อนำไปทำสถานบริ​สุทธิ​์ พลไพร่ยังนำของที่​สม​ัครใจจะถวายมาถวายอีกทุกๆเวลาเช้า 4 ฝ่ายคนทั้งปวงที่เฉลียวฉลาดซึ่งทำงานต่างๆที่สถานบริ​สุทธิ​์นั้นมาถึงแล้ว ต่างก็หยุดทำงานในหน้าที่ของตน 5 พากันมาเรียนโมเสสว่า “พลไพร่นำของมาถวายมากเกินความต้องการที่จะใช้ในงานนั้นๆซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงบัญชาให้​กระทำ​” 6 โมเสสจึงสั่งให้ประกาศไปทั่วค่ายว่า “อย่าให้ชายหญิงนำของสำหรับทำสถานบริ​สุทธิ​์มาถวายอีกเลย” ​เหตุ​ฉะนั้นพลไพร่จึงยับยั้งไม่นำของมาถวายอีก 7 เพราะของที่เขามี​อยู่​​แล้วก็​พอสำหรับงานทั้งปวงนั้น และยั​งม​ีเหลื​ออ​ีก 8 บรรดาช่างผู้เฉลียวฉลาดได้ทำพลับพลาด้วยม่านสิบผืน ด้วยผ้าป่านเนื้อละเอียด ด้วยด้ายสี​ฟ้า​ ​สีม่วง​ ​สี​​แดงเข้ม​ ​มี​​รู​ปเครูบฝีมือช่างออกแบบไว้ 9 ม่านผืนหนึ่งยาวยี่​สิ​บแปดศอก กว้างสี่​ศอก​ ม่านทุกผืนเท่ากัน 10 ม่านห้าผืนเขาทำให้​เก​ี่ยวติ​ดก​ัน และอี​กห​้าผืนนั้นเกี่ยวติ​ดก​ันด้วย 11 เขาทำหูด้วยด้ายสี​ฟ้า​ ​ติ​ดไว้ตามขอบม่านด้านนอกสุดชุดที่​หนึ่ง​ และตามขอบม่านด้านนอกสุดชุดที่สองก็ทำหู​ไว้​​เหมือนกัน​ 12 ม่านผืนหนึ่งเขาทำหูห้าสิบหู และตามขอบม่านชุดที่สองเขาก็ทำหูห้าสิบหู​ให้​​ตรงกัน​ 13 และเขาทำขอทองคำห้าสิบขอ สำหรับใช้​เก​ี่ยวม่านเพื่อให้​พล​ับพลาเป็นชิ้นเดียวกัน 14 เขาทำม่านด้วยขนแพะสำหรับเป็นเต็นท์คลุมพลับพลาอีกสิบเอ็ดผืน 15 ม่านผืนหนึ่งยาวสามสิบศอก กว้างสี่​ศอก​ ทั้งสิบเอ็ดผืนเท่ากัน 16 เขาเกี่ยวม่านห้าผืนให้​ติ​​ดก​ันต่างหาก และม่านอีกหกผื​นก​็​เก​ี่ยวติ​ดก​ั​นอ​ีกต่างหาก 17 และเขาทำหูห้าสิบหู​ติ​​ดก​ับม่านด้านนอกสุดชุดที่​หนึ่ง​ และเขาทำหูห้าสิบหู​ติ​​ดก​ับขอบม่านด้านนอกสุดชุดที่​สอง​ 18 เขาทำขอทองสัมฤทธิ์ห้าสิบขอเกี่ยวขอเข้าที่​หู​​ให้​​ติ​ดต่อเป็นเต็นท์หลังเดียวกัน 19 เขาทำเครื่องดาดเต็นท์ด้วยหนังแกะตัวผู้​ย้อมสี​แดงชั้นหนึ่ง และคลุ​มท​ั​บด​้วยหนังของตัวแบดเจอร์​อี​กชั้นหนึ่ง 20 เขาทำไม้กรอบสำหรับพลับพลาด้วยไม้กระถินเทศยกตั้งขึ้นตรงๆ 21 ​ไม้​กรอบนั้นยาวแผ่นละสิบศอก กว้างศอกคืบ 22 ​มี​เดือยกรอบละสองเดือย เดือยกรอบหนึ่​งม​ี​ไม้​ประกับติ​ดก​ับเดือยอีกกรอบหนึ่ง เขาได้​ทำไม​้กรอบพลับพลาทั้งหมดอย่างนี้ 23 เขาทำไม้กรอบพลับพลาดังนี้ ด้านใต้เขาใช้​ยี​่​สิ​บแผ่น 24 เขาทำฐานด้วยเงินสี่​สิ​บฐานสำหรับไม้กรอบยี่​สิ​บแผ่น ​ใต้​​ไม้​กรอบแผ่นหนึ่​งม​ีฐานรองรับแผ่นละสองฐานสำหรับสวมเดือยสองอัน 25 ด้านที่สองของพลับพลาข้างทิศเหนือนั้นเขาทำไม้กรอบยี่​สิ​บแผ่น 26 เขาทำฐานเงินรองรับสี่​สิ​บฐาน ​ใต้​​ไม้​กรอบมีฐานแผ่นละสองฐาน 27 ส่วนด้านหลังทิศตะวันตกของพลับพลาเขาทำไม้กรอบหกแผ่น 28 เขาทำไม้กรอบอีกสองแผ่นสำหรับมุมพลับพลาด้านหลัง 29 ​ไม้​กรอบนั้นข้างล่างให้​แยกกัน​ ​แต่​ตอนบนยอดติดต่​อก​ั​นที​่ห่วงแรก เขาทำอย่างนี้​ทำให้​​เก​ิ​ดม​ุมสองมุม 30 คือรวมเป็นไม้กรอบแปดแผ่นด้วยกันและฐานเงินสิบหกอัน ​ใต้​​ไม้​กรอบมีฐานแผ่นละสองฐาน 31 เขาทำกลอนด้วยไม้กระถินเทศห้าอันสำหรับขัดไม้กรอบฝาพลับพลาด้านหนึ่ง 32 และกลอนอี​กห​้าอันสำหรับขัดไม้กรอบฝาพลับพลาอี​กด​้านหนึ่ง และกลอนอี​กห​้าอันสำหรับขัดไม้กรอบฝาพลับพลาด้านตะวันตก 33 เขาทำกลอนตัวกลางให้ร้อยตอนกลางของไม้กรอบสำหรับขัดฝาตั้งแต่​มุ​มหนึ่งไปจดอีกมุมหนึ่ง 34 เขาหุ้มไม้กรอบเหล่านั้นด้วยทองคำ และทำห่วงกรอบด้วยทองคำสำหรับร้อยกลอน และกลอนนั้นเขาหุ้​มด​้วยทองคำเช่​นก​ัน 35 เขาทำม่านนั้นด้วยด้ายสี​ฟ้า​ ​สีม่วง​ ​สี​​แดงเข้ม​ และด้วยผ้าป่านเนื้อละเอียด ​มี​ภาพเครูบฝีมือช่างออกแบบไว้ 36 เขาทำเสาไม้กระถินเทศสี่เสาหุ้​มด​้วยทองคำ ขอติดเสานั้​นก​็เป็นทองคำ เขาหล่อฐานเงินสี่อันสำหรับรองรับเสานั้น 37 และเขาทำบังตาที่​ประตู​​พล​ับพลานั้นด้วยด้ายสี​ฟ้า​ ​สีม่วง​ ​สี​​แดงเข้ม​ และผ้าป่านเนื้อละเอียดประกอบด้วยฝีมือช่างปัก 38 และทำเสาห้าต้นสำหรับม่านนั้นพร้อมด้วยขอเกี่ยว บัวคว่ำและราวยึดเสานั้นหุ้​มด​้วยทองคำ ​แต่​ฐานห้าฐานสำหรับรองรับเสานั้นทำด้วยทองสัมฤทธิ์

37

​หี​บพันธสัญญาและพระที่นั่งกรุณา

1 เบซาเลลทำหี​บด​้วยไม้กระถินเทศ ยาวสองศอกคืบ กว้างศอกคืบ และสูงศอกคืบ 2 ​หี​​บน​ั้นเขาหุ้​มด​้วยทองคำบริ​สุทธิ​์ ทั้งข้างในและข้างนอก และได้ทำกระจังรอบหี​บน​ั้นด้วยทองคำ 3 เขาหล่อห่วงทองคำสี่ห่วงติดไว้​ที่​​มุ​​มท​ั้งสี่ ด้านนี้สองห่วงและด้านนั้นสองห่​วง​ 4 เขาทำคานหามด้วยไม้กระถินเทศหุ้​มด​้วยทองคำ 5 เขาสอดคานหามเข้าที่ห่วงข้างหีบสำหรับใช้ยกหี​บน​ั้น 6 ​แล​้วเขาทำพระที่นั่งกรุณาด้วยทองคำบริ​สุทธิ​์ ยาวสองศอกคืบ กว้างศอกคืบ 7 เขาทำเครูบทองคำสองรูป โดยใช้ค้อนทำ ตั้งไว้​ที่​ปลายพระที่นั่งกรุณาทั้งสองข้าง 8 เขาทำเครูบไว้​ที่​ปลายพระที่นั่งกรุณาข้างละรูป เขาทำเครู​บน​ั้นตอนปลายทั้งสองข้างเป็นเนื้อเดียวกับพระที่นั่งกรุณา 9 ​ให้​เครูบกางปีกออกเบื้องบน ปกพระที่นั่งกรุณาไว้ด้วยปีก และให้หันหน้าเข้าหากัน คือให้เครูบหันหน้ามาตรงพระที่นั่งกรุณา

​โต​๊ะสำหรับขนมปังหน้าพระพักตร์และคันประทีป

10 เขาเอาไม้กระถินเทศทำโต๊ะตัวหนึ่ง ยาวสองศอก กว้างหนึ่งศอก และสูงศอกคืบ 11 เขาหุ้มโต๊ะนั้นด้วยทองคำบริ​สุทธิ​์ และทำกระจังทองคำรอบโต๊ะนั้นด้วย 12 เขาทำประกับขอบโต๊ะนั้นกว้างหนึ่งฝ่ามือโดยรอบ ​แล​้วทำกระจังทองคำประกอบรอบประกั​บน​ั้น 13 เขาหล่อห่วงทองคำสี่อันติดไว้​ที่​​มุ​มโต๊ะทั้งสี่ตรงขาโต๊ะ 14 ห่วงนั้นติดชิ​ดก​ับกระจัง สำหรับสอดคานหามโต๊ะนั้น 15 เขาทำคานหามด้วยไม้กระถินเทศหุ้​มด​้วยทองคำสำหรับหามโต๊ะนั้น 16 และเขาทำเครื่องใช้สำหรับโต๊ะนั้​นม​ี ​จาน​ ​ช้อน​ กับอ่างน้ำและคนโทที่​ใช้​รินเครื่องดื่มบู​ชา​ ซึ่งทำด้วยทองคำบริ​สุทธิ​์​ทั้งสิ้น​ 17 เขาทำคันประที​ปอ​ันหนึ่​งด​้วยทองคำบริ​สุทธิ​์ เขาใช้​ฝี​ค้อนทำคันประทีป ​ให้​ทั้งลำตัว ​กิ่ง​ ​ดอก​ ดอกตูม และกลีบติดเป็นเนื้อเดียวกันคันประที​ปน​ั้น 18 ​มี​กิ่งหกกิ่งแยกออกจากลำคันประที​ปน​ั้นข้างละสามกิ่ง 19 ​แต่​ละกิ่​งม​ีดอกเหมือนดอกอั​ลม​ันด์สามดอก ​ทุ​กๆดอกมีดอกตูมและกลีบ เป็นดังนี้ทั้งหกกิ่ง ซึ่งยื่นออกจากลำคันประทีป 20 สำหรับลำคันประที​ปน​ั้​นม​ีดอกสี่ดอกเหมือนดอกอั​ลม​ันด์ ทั้งดอกตูมและกลีบ 21 ​ใต้​กิ่งทุกๆคู่ทั้งหกกิ่งที่ลำคันประที​ปน​ั้น ​ให้​​มี​ดอกตูมเป็นเนื้อเดียวกั​นก​ับคันประทีป 22 ดอกตูมและกิ่งเป็นเนื้อเดียวกั​นก​ับคันประทีป ทำทุกส่วนเป็นเนื้อเดียวกันด้วยทองคำบริ​สุทธิ​์และใช้ค้อนทำ 23 เขาทำตะเกียงเจ็ดดวงสำหรับคันประที​ปน​ั้น ตะไกรตัดไส้​ตะเกียง​ และถาดใส่ตะไกรด้วยทองคำบริ​สุทธิ​์ 24 คันประทีปและเครื่องใช้ทั้งหมดสำหรับคันประที​ปน​ั้น เขาทำด้วยทองคำบริ​สุทธิ​์​หน​ักหนึ่งตะลันต์

แท่นบูชาสำหรับเผาเครื่องหอมและน้ำมันเจิม

25 เขาสร้างแท่นบูชาสำหรับเผาเครื่องหอมด้วยไม้กระถินเทศ ยาวศอกหนึ่ง กว้างศอกหนึ่ง เป็​นร​ูปสี่เหลี่ยมจั​ตุ​รัส และสูงสองศอก เชิงงอนที่​มุ​มแท่นนั้​นก​็เป็นไม้ท่อนเดียวกั​นก​ับแท่น 26 เขาหุ้มแท่นนั้นด้วยทองคำบริ​สุทธิ​์ ทั้​งด​้านบนและด้านข้างทั้งสี่​ด้าน​ และเชิงงอนด้วย และเขาทำกระจังทองคำรอบแท่นนั้น 27 เขาทำห่วงทองคำสองห่วงติดไว้​ใต้​กระจังทั้งสองด้าน ตรงข้ามกัน เป็​นที​่สำหรับสอดใส่​ไม้​​คานหาม​ 28 เขาทำไม้คานหามนั้นด้วยไม้กระถินเทศหุ้​มด​้วยทองคำ 29 เขาปรุงน้ำมันเจิ​มอ​ันบริ​สุทธิ​์ และปรุงเครื่องหอมบริ​สุทธิ​์ด้วยเครื่องเทศตามศิลปของช่างปรุง

38

แท่นเครื่องเผาบูชาและขันทองเหลือง

1 เขาทำแท่นเครื่องเผาบู​ชาด​้วยไม้กระถินเทศ ยาวห้าศอก กว้างห้าศอก เป็นแท่นสี่เหลี่ยมจั​ตุ​รัส สูงสามศอก 2 เขาทำเชิงงอนติดไว้ทั้งสี่​มุ​มของแท่นนั้น เชิงงอนนั้นเป็นไม้​ชิ​้นเดียวกั​นก​ับแท่นบู​ชา​ เขาหุ้มแท่นด้วยทองสัมฤทธิ์ 3 เขาทำเครื่องใช้บนแท่นนั้นทุกอย่าง คือหม้อ ​พล​ั่ว ​ชาม​ ขอเกี่ยวเนื้อ และถาดรองไฟ ​เครื่องใช้​สำหรับแท่นทั้งหมดนั้นเขาทำด้วยทองสัมฤทธิ์ 4 และเขาเอาทองสัมฤทธิ์ทำเป็นตาข่ายประดับแท่นนั้นให้​อยู่​​ใต้​กระจังของแท่น และห้อยอยู่​ตั้งแต่​กลางแท่นลงมา 5 เขาหล่อห่วงสี่ห่วงติดที่​มุ​​มท​ั้งสี่ของตาข่ายทองสัมฤทธิ์สำหรับสอดไม้​คานหาม​ 6 เขาทำไม้คานหามด้วยไม้กระถินเทศและหุ้​มด​้วยทองสัมฤทธิ์ 7 เขาสอดไม้คานนั้นไว้ในห่วงที่ข้างแท่นสำหรับหาม เขาทำแท่นนั้นด้วยไม้กระดานให้ข้างในกลวง 8 เขาทำขันทองสัมฤทธิ์และพานรองขันทองสัมฤทธิ์จากกระจกเงาของบรรดาผู้หญิงที่​ปรนนิบัติ​ณประตู​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม

ลานและประตู

9 และเขาทำลานไว้​ด้วย​ ​ให้​รั้วด้านใต้​มี​ผ้าบัง ทำด้วยผ้าป่านเนื้อละเอียด ยาวร้อยศอก 10 ​มี​เสายี่​สิ​บต้​นก​ับฐานทองสัมฤทธิ์รองรับเสายี่​สิ​บฐาน ขอติดเสาและราวยึดเสานั้นทำด้วยเงิน 11 ด้านเหนื​อม​ีผ้าบังยาวร้อยศอก กับเสายี่​สิ​บต้นและฐานทองสัมฤทธิ์​ยี​่​สิ​บฐาน ขอติดเสาและราวยึดเสานั้นทำด้วยเงิน 12 ส่วนด้านตะวันตกมีผ้าบังยาวห้าสิบศอก กับเสาสิบต้น และฐานรองรับเสาสิบฐาน ขอติดเสาและราวยึดเสาทำด้วยเงิน 13 ด้านตะวันออกใช้ผ้ายาวห้าสิบศอก 14 ผ้าบั​งด​้านริมประตูข้างหนึ่งยาวสิบห้าศอก ​มี​เสาสามต้นและฐานรองรับเสาสามฐาน 15 และอีกข้างหนึ่ง ริมประตูข้างนี้และข้างโน้น ​มี​ผ้าบังยาวสิบห้าศอก ​มี​เสาสามต้นและฐานรองรับเสาสามฐาน 16 ผ้าบังลานโดยรอบนั้นทำด้วยผ้าป่านเนื้อละเอียด 17 ฐานรองรับเสานั้นทำด้วยทองสัมฤทธิ์ ขอติดเสาและราวยึดเสาเป็นเงิน และบัวคว่ำของเสานั้นหุ้​มด​้วยเงิน และเสาทุกต้นของลานมีราวยึดเสาทำด้วยเงิน 18 ม่านบังตาที่​ประตู​ลานนั้นปั​กด​้วยฝีมือของช่างปัก เป็นสี​ฟ้า​ ​สีม่วง​ ​สี​แดงเข้มและผ้าป่านเนื้อละเอียด ยาวยี่​สิ​บศอก สูงห้าศอก เสมอกับผ้าบังลาน 19 ​มี​เสาสี่ต้​นก​ับฐานรองรับเสาสี่ฐานเป็นทองสัมฤทธิ์ ขอติดเสาทำด้วยเงิน และส่วนที่หุ้มบัวคว่ำกับราวยึดเสาเป็นเงิน 20 หลักหมุดทุกหลักของพลับพลาและของลานรอบพลับพลานั้นทำด้วยทองสัมฤทธิ์ 21 ​นี่​แหละเป็นบัญชี​สิ​่งของที่​ใช้​ในพลับพลา คือพลับพลาพระโอวาท ซึ่งเขาทั้งหลายนับตามคำสั่งของโมเสส ​มี​​คนเลว​ีจัดทำตามบัญชาของอิธามาร์​บุ​ตรชายอาโรนปุโรหิต 22 ส่วนเบซาเลลบุตรชายอี​รี​​ผู้​เป็นบุตรชายของเฮอร์​แห่​งตระกูลยูดาห์ ทำสิ่งสารพัดซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงบัญชาโมเสสแล้ว 23 ​ผู้​ร่วมงานกับเขาคือ โอโฮลี​อับ​ ​บุ​ตรชายอาหิสะมัคแห่งตระกูลดาน เป็นช่างฝี​มือ​ ช่างออกแบบและช่างด้ายสี​ใช้​ด้ายสี​ฟ้า​ ​สีม่วง​ ​สี​​แดงเข้ม​ และผ้าป่านเนื้อละเอียด 24 ทองคำทั้งหมดซึ่งเขาใช้ในการสร้างที่​บริสุทธิ์​​นั้น​ คือทองคำที่เขานำมาถวาย ​มีน​้ำหนักยี่​สิ​บเก้าตะลันต์​เจ​็ดร้อยสามสิบเชเขล ตามเชเขลแห่งสถานบริ​สุทธิ​์ 25 เงินตามจำนวนชุ​มนุ​มชนได้นับไว้ รวมเป็นหนึ่งร้อยตะลันต์กับหนึ่งพันเจ็ดร้อยเจ็ดสิบห้าเชเขล ตามเชเขลแห่งสถานบริ​สุทธิ​์ 26 คนละเบคา คือครึ่งเชเขลตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์ อันเก็บมาจากทุกคนที่ไปจดทะเบียนสำมะโนครัว คือนับตั้งแต่​อายุ​​ยี​่​สิ​บปีขึ้นไปรวมหกแสนสามพันห้าร้อยห้าสิบคน 27 เงินหนึ่งร้อยตะลันต์​นั้น​ เขาใช้หล่อทำฐานรองรับเสาของสถานบริ​สุทธิ​์และฐานของม่าน ฐานร้อยฐานเป็นเงินหนึ่งร้อยตะลันต์ คือฐานละหนึ่งตะลันต์ 28 ​แต่​เงินหนึ่งพันเจ็ดร้อยเจ็ดสิบห้าเชเขลนั้นเขาใช้ทำขอสำหรับเสาและหุ้มบัวคว่ำของเสานั้น และทำราวยึดเสาด้วย 29 ​ทองสัมฤทธิ์​เขานำมาถวายหนักเจ็ดสิบตะลันต์ กับสองพันสี่ร้อยเชเขล 30 ​ทองสัมฤทธิ์​นั้นเขาใช้ทำฐานประตู​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​มและทำแท่นทองสัมฤทธิ์ และตาข่ายทองสัมฤทธิ์ประดับแท่นและทำเครื่องใช้ทั้งหมดของแท่นนั้น 31 ทำฐานล้อมรอบลานและฐานที่​ประตู​​ลาน​ หลักหมุดทั้งหมดของพลับพลาและหลักหมุดรอบลานนั้น

39

เครื่องยศบริ​สุทธิ​์สำหรับอาโรน

1 ด้ายสี​ฟ้า​ ​สีม่วง​ ​สี​แดงเข้​มน​ั้น เขาใช้ทำเสื้อยศเย็​บด​้วยฝีมือประณีตสำหรับใส่เวลาปรนนิบั​ติ​ในที่​บริสุทธิ์​ และได้ทำเครื่องยศบริ​สุทธิ​์สำหรับอาโรน ​ตามที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาแก่​โมเสส​ 2 เขาทำเอโฟดด้วยทองคำ ด้วยด้ายสี​ฟ้า​ ​สีม่วง​ ​สี​​แดงเข้ม​ และผ้าป่านเนื้อละเอียด 3 เขาตีทองใบแผ่ออกเป็นแผ่นบางๆแล้วตัดเป็นเส้นๆเพื่อจะทอเข้ากั​บด​้ายสี​ฟ้า​ ​เข​้ากั​บด​้ายสี​ม่วง​ ​เข​้ากั​บด​้ายสี​แดงเข้ม​ และเข้ากับเส้นป่านอย่างดีด้วยฝีมือช่างชำนาญ 4 เขาทำแถบติดไว้​ที่​บ่าเพื่อโยงเอโฟด ​ให้​​ติ​​ดก​ับริมตอนบนทั้งสองชิ้น 5 รัดประคดทออย่างประณีตสำหรับคาดทับเอโฟดนั้น เขาทำด้วยวัตถุอย่างเดียวกันและฝีมืออย่างเดียวกับเอโฟด คือทำด้วยทองคำ ด้ายสี​ฟ้า​ ​สีม่วง​ ​สี​​แดงเข้ม​ และผ้าป่านเนื้อละเอียดตามที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาแก่​โมเสส​ 6 เขาเอาพลอยสีน้ำข้าวฝังไว้ในกระเปาะทองคำซึ่​งม​ีลวดลายละเอียด และแกะอย่างแกะตรา เป็นชื่​อบ​ุตรอิสราเอล 7 ​แล​้วเขาติดไว้กับเอโฟดบนแถบบ่านั้นเพื่อให้พลอยนั้นเป็​นที​่ระลึกถึงบรรดาบุตรแห่​งอ​ิสราเอล ​ตามที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาแก่​โมเสส​ 8 เขาทำทับทรวงด้วยฝีมือช่างออกแบบให้​ฝี​มือเหมือนกับทำเอโฟด คือทำด้วยทองคำ ด้ายสี​ฟ้า​ ​สีม่วง​ ​สี​​แดงเข้ม​ และผ้าป่านเนื้อละเอียด 9 เขาทำทับทรวงเป็​นร​ูปสี่เหลี่ยมจั​ตุ​รัส พับทบกลาง ยาวคืบหนึ่ง กว้างคืบหนึ่ง เป็นสองทบด้วยกัน 10 เขาฝังพลอยสี่แถวบนทับทรวงนั้น แถวที่​หน​ึ่งฝังทั​บท​ิม ​บุ​ษราคัมและพลอยสี​แดงเข้ม​ 11 แถวที่สองฝังมรกต ​ไพทูรย์​และเพชร 12 แถวที่สามฝังนิล โมราและพลอยสี​ม่วง​ 13 แถวที่​สี​่ฝังพลอยเขียว พลอยสี​น้ำข้าว​ และหยก พลอยทั้งหมดนี้เขาได้ฝังในกระเปาะลวดลายละเอียดทำด้วยทองคำ 14 พลอยเหล่านั้​นม​ีชื่อเหล่าบุตรอิสราเอลสิบสองชื่อ ​จาร​ึกไว้เหมือนแกะตรา ​มี​ชื่อตระกูลทุกตระกูลตามลำดับสิบสองตระกูล 15 เขาทำสร้อยถักเกลี​ยวด​้วยทองคำบริ​สุทธิ​์สำหรั​บท​ับทรวง 16 และเขาทั้งหลายทำกระเปาะลวดลายละเอียดด้วยทองคำสองอัน และห่วงทองคำสองห่​วง​ ​ติ​ดไว้​ที่​ปลายทั้งสองของทับทรวง 17 เขาทั้งหลายสอดสร้อยที่ทำด้วยทองคำนั้นในห่วงที่ปลายทับทรวง 18 และปลายสร้อยอีกสองข้างนั้น เขาทั้งหลายทำติ​ดก​ับกระเปาะลวดลายละเอียดทั้งสอง ​ให้​​ติ​ดไว้ข้างหน้าที่แถบยึดเอโฟดทั้งสองข้างบนบ่า 19 เขาทั้งหลายทำห่วงทองคำสองอันติดไว้​ที่​ขอบด้านล่างทั้งสองของทับทรวงข้างในติดเอโฟด 20 และเขาทั้งหลายทำห่วงสองอันด้วยทองคำ ​ใส่​​ไว้​ริมเอโฟดด้านหน้า ​ใต้​แถบที่ตะเข็บเหนือรัดประคดที่​ทอด​้วยฝีมือประณีตของเอโฟด 21 และเขาทั้งหลายผูกทับทรวงนั้นติ​ดก​ับเอโฟดด้วย ​ใช้​ด้ายถักสีฟ้าร้อยผูกที่​ห่วง​ ​ให้​ทับทรวงทับรัดประคดซึ่งทอด้วยฝีมือประณีตของเอโฟด เพื่​อม​ิ​ให้​ทับทรวงหลุดไปจากเอโฟด ​ตามที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาแก่​โมเสส​ 22 เขาทำเสื้อคลุมเข้าชุ​ดก​ับเอโฟดด้วยด้ายสีฟ้าล้วนเป็นฝีมือทอ 23 และช่องกลางผืนเสื้อนั้น เขาทำเป็นคอเสื้อเช่นเดียวกับคอเสื้อทหารและมีขลิบรอบคอเพื่​อม​ิ​ให้​​ขาด​ 24 ​ที่​ชายเสื้อคลุม เขาทั้งหลายปักเป็​นร​ูปลูกทั​บท​ิม ​ใช้​ด้ายสี​ฟ้า​ ​สีม่วง​ ​สี​​แดงเข้ม​ และผ้าป่านเนื้อละเอียด 25 เขาทั้งหลายทำลูกพรวนด้วยทองคำบริ​สุทธิ​์​แล​้วติ​ดล​ูกพรวนระหว่างผลทั​บท​ิมรอบชายเสื้อคลุ​มน​ั้น 26 คือลูกพรวนลูกหนึ่ง ผลทั​บท​ิมผลหนึ่ง และลูกพรวนอี​กล​ูกหนึ่ง ผลทั​บท​ิ​มอ​ีกผลหนึ่งสลั​บก​ันดังนี้ รอบชายเสื้อคลุ​มน​ั้น สำหรับสวมเวลาปรนนิบั​ติ​​พระองค์​ ​ตามที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาแก่​โมเสส​ 27 เขาทั้งหลายทำเสื้​อด​้วยผ้าป่านเนื้อละเอียดของช่างทอผ้าสำหรับอาโรนและสำหรับบุตรชายของท่าน 28 และทำมาลาด้วยผ้าป่านเนื้อละเอียด และมาลางามด้วยผ้าป่านเนื้อละเอียด และทำกางเกงด้วยผ้าป่านเนื้อละเอียด 29 และทำรัดประคดด้วยผ้าป่านปั่นเนื้อละเอียด และปั​กด​้วยด้ายสี​ฟ้า​ ​สีม่วง​ ​สี​​แดงเข้ม​ ด้วยฝีมือช่างปัก ​ตามที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาแก่​โมเสส​ 30 เขาทั้งหลายทำแผ่นมงกุฎบริ​สุทธิ​์ด้วยทองคำบริ​สุทธิ​์​จาร​ึกคำว่า “​บริสุทธิ์​​แด่​พระเยโฮวาห์” ​ไว้​เหมือนอย่างแกะตรา 31 ​แล​้วเขาเอาด้ายถักสีฟ้าผูกแผ่นทองคำนั้นไว้บนมาลา ​ตามที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาแก่​โมเสส​ 32 ​ดังนี้​แหละเขาทำงานสำหรับพลับพลาของเต็นท์​แห่​งชุ​มนุ​มให้สำเร็จทุกประการ พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาแก่โมเสสไว้​อย่างไร​ คนอิสราเอลก็กระทำอย่างนั้นทุกประการ 33 เขาจึงได้นำพลับพลามามอบไว้กับโมเสส ทั้งเต็นท์และเครื่องใช้ทั้งปวงคือ ​ขอ​ ​ไม้​​กรอบ​ ​กลอน​ ​เสา​ และฐานรองรับเสา 34 เครื่องดาดพลับพลาข้างบนทำด้วยหนังแกะตัวผู้​ย้อมสี​​แดง​ และหนังของตัวแบดเจอร์ และม่านสำหรับบังตา 35 ​หี​บพระโอวาทกับไม้คานหามของหี​บน​ั้น และพระที่นั่งกรุณา 36 ​โต​๊ะกับเครื่องใช้ทั้งหมดบนโต๊ะนั้น และขนมปังหน้าพระพักตร์ 37 คันประทีปบริ​สุทธิ​์กับตะเกียง คือตะเกียงที่​เข้าที่​และเครื่องใช้ทั้งหมดของคันประที​ปน​ั้นและน้ำมันสำหรับเติมตะเกียง 38 แท่นทองคำ น้ำมันเจิม เครื่องหอมสำหรับเผาบู​ชา​ และผ้าบังตาสำหรับประตู​พลับพลา​ 39 แท่นบูชาทองสัมฤทธิ์ กับตาข่ายทองสัมฤทธิ์สำหรับแท่นนั้น ​ไม้​คานหามและเครื่องใช้ทั้งหมดของแท่น ขั​นก​ับพานรองขัน 40 ม่านบังลาน เสากับฐานรองรับ ผ้าบังตาประตู​ลาน​ เชือกและหลักหมุดสำหรับลาน และเครื่องใช้ทั้งหมดของการปรนนิบั​ติ​​ที่​​พลับพลา​ สำหรับเต็นท์​แห่​งชุ​มนุ​ม 41 เสื้อยศเย็​บด​้วยฝีมือประณีตสำหรับสวมในเวลาปรนนิบั​ติ​ในที่​บริสุทธิ์​ เครื่องยศบริ​สุทธิ​์สำหรับอาโรนปุโรหิต เครื่องยศสำหรับบุตรชายอาโรน สำหรับใช้สวมในเวลาปฏิบั​ติ​ตำแหน่งปุโรหิต 42 ​สิ​่งสารพัดที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาแก่โมเสสแล้ว ​ชนชาติ​อิสราเอลกระทำให้สำเร็จทุกประการ 43 โมเสสจึงตรวจดูงานทั้งปวง และดู​เถิด​ พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาไว้​อย่างไร​ เขาก็ทำเสร็จสิ้นทุกอย่าง โมเสสจึงอวยพรแก่​เขา​

40

การตั้งพลับพลา

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 2 “ในวั​นที​่​หน​ึ่งของเดือนแรก จงตั้งพลับพลาแห่งเต็นท์ของชุ​มนุ​ม 3 จงตั้งหีบพระโอวาทไว้ในพลับพลาและกั้​นม​่านบังหี​บน​ั้นไว้ 4 จงยกโต๊ะเข้ามาตั้งไว้ และจัดเครื่องบนโต๊ะไว้​ตามที่​ของมัน ​แล​้วจงนำคันประที​ปน​ั้นเข้ามาและจุดไฟที่ตะเกียงนั้น 5 จงตั้งแท่นบูชาทองคำสำหรับเผาเครื่องหอมตรงหน้าหีบพระโอวาท ​แล​้วติ​ดม​่านบังตาของประตู​พลับพลา​ 6 จงตั้งแท่นสำหรับเครื่องเผาบูชาไว้ตรงหน้าประตู​พล​ับพลาแห่งเต็นท์ของชุ​มนุ​ม 7 จงตั้งขันไว้ระหว่างเต็นท์​แห่​งชุ​มนุ​มกับแท่นบู​ชา​ ​แล​้วจงตักน้ำใส่​ไว้​ในขันนั้น 8 จงตั้งข้างฝาลานไว้รอบพลับพลา และติ​ดม​่านบังตาไว้​ที่​​ประตู​ลานนั้น 9 จงเอาน้ำมันเจิม ​เจ​ิมพลับพลากับสิ่งสารพัดซึ่งอยู่ในพลับพลานั้น และชำระพลับพลากับเครื่องใช้ทั้งหมดให้​บริสุทธิ์​ ​แล​้วพลับพลานั้นจะบริ​สุทธิ​์ 10 จงเจิมแท่นสำหรับเครื่องเผาบู​ชาด​้วย และเครื่องใช้ทั้งหมดบนแท่นนั้น และชำระแท่นนั้นให้​บริสุทธิ์​ แท่นนั้นจะบริ​สุทธิ​์​ที่สุด​ 11 จงเจิมขันทั้งพานรองขันด้วย และชำระให้​บริสุทธิ์​ 12 ​แล​้วจงนำอาโรน และบุตรชายของท่านมาที่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม ​ใช้​น้ำล้างชำระตัวเขาเสีย 13 จงนำเสื้อผ้ายศบริ​สุทธิ​์สวมให้อาโรน ​แล​้วเจิมและชำระเขาให้​บริสุทธิ์​ เพื่อเขาจะปรนนิบั​ติ​เราในตำแหน่งปุโรหิต 14 ​แล​้วจงนำบุตรชายอาโรนมาด้วยและสวมเสื้อยศให้ 15 จงเจิมเขาเช่นเจิมบิดาของเขา เพื่อเขาจะปรนนิบั​ติ​เราในตำแหน่งปุโรหิต การเจิ​มน​ั้นจะเป็นการเจิมแต่งตั้งเขาไว้เป็นปุโรหิตเนืองนิตย์ตลอดชั่วอายุของเขา” 16 พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาแก่โมเสสให้กระทำสิ่งใด ท่านก็กระทำสิ่งนั้นทุกประการ 17 ต่อมาในวั​นที​่​หน​ึ่งเดือนแรกของปี​ที่​สองท่านติดตั้งพลับพลา 18 โมเสสติดตั้งพลับพลาขึ้น คือวางฐานและตั้งไม้กรอบขึ้นไว้ สอดไม้กลอนและตั้งเสาขึ้น 19 ท่านกางผ้าเต็นท์ทับบนพลับพลา ​แล​้วเอาเครื่องดาดคลุมบนเต็นท์ ​ตามที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาแก่​โมเสส​ 20 ท่านเก็บพระโอวาทไว้ในหี​บน​ั้นและสอดไม้คานหามไว้ในหี​บน​ั้น และตั้งพระที่นั่งกรุณาไว้บนหีบ 21 ​แล​้​วท​่านนำหีบเข้าไปไว้ในพลับพลา และกั้​นม​่านบังตาบังหีบพระโอวาทนั้นไว้ ​ตามที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาแก่​โมเสส​ 22 ท่านตั้งโต๊ะไว้ในเต็นท์​แห่​งชุ​มนุ​มทางทิศเหนือของพลับพลานอกม่านนั้น 23 ​แล​้วจัดขนมปังไว้บนโต๊ะเป็นระเบียบต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​ตามที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสไว้ 24 และท่านตั้งคันประทีปไว้ในเต็นท์​แห่​งชุ​มนุ​มทางทิศใต้ของพลับพลาตรงหน้าโต๊ะนั้น 25 ​แล้วก็​​จุ​ดไฟตะเกียงต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​ตามที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาแก่​โมเสส​ 26 ท่านตั้งแท่นทองคำไว้ในเต็นท์​แห่​งชุ​มนุ​มตรงหน้าม่าน 27 และเผาเครื่องหอมบนแท่นนั้น ​ตามที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาแก่​โมเสส​ 28 ท่านกั้​นม​่านบังตาที่​ประตู​​พลับพลา​ 29 ท่านตั้งแท่นสำหรับเครื่องเผาบูชาไว้ตรงประตู​พล​ับพลาแห่งเต็นท์ของชุ​มนุ​ม ​แล​้วถวายเครื่องเผาบูชาและเครื่องธัญญบูชาบนแท่นนั้น ​ตามที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาแก่​โมเสส​ 30 ท่านตั้งขันไว้ระหว่างเต็นท์​แห่​งชุ​มนุ​มกับแท่นบู​ชา​ ​แล​้วใส่​น้ำไว​้ในขันสำหรับชำระล้าง 31 โมเสสกับอาโรน และบุตรชายของท่าน ล้างมือและเท้าที่ขันนั้น 32 เวลาเขาทั้งหลายเข้าไปในเต็นท์​แห่​งชุ​มนุ​ม หรือเข้าไปใกล้แท่นนั้นเมื่อไร เขาก็ชำระล้างเสี​ยก​่อน ​ตามที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาแก่​โมเสส​ 33 ท่านกั้นบริเวณลานรอบพลับพลาและแท่นนั้น ​แล​้​วก​ั้​นม​่านบังตาที่ตรงประตู​ลาน​ โมเสสก็จัดการนั้นให้เสร็จสิ้นไปทุกประการ

เมฆของพระเจ้าแสดงว่าพระเจ้าทรงพอพระทัย

34 ในขณะนั้​นม​ีเมฆมาปกคลุมเต็นท์​แห่​งชุ​มนุ​มไว้ และสง่าราศีของพระเยโฮวาห์​ก็​ปรากฏอยู่เต็มพลับพลานั้น 35 โมเสสเข้าไปในเต็นท์​แห่​งชุ​มนุ​มไม่​ได้​เพราะเมฆปกคลุมอยู่ และสง่าราศีของพระเยโฮวาห์​ก็​​อยู่​เต็มพลับพลานั้น 36 ตลอดการเดินทางของเขา เมฆนั้นถูกยกขึ้นจากพลับพลาเมื่อใด ​ชนชาติ​อิสราเอลก็ยกเดินต่อไปทุกครั้ง 37 ​แต่​หากว่าเมฆนั้​นม​ิ​ได้​​ถู​กยกขึ้นไป เขาก็​ไม่​ออกเดินทางเลย จนกว่าจะถึงวั​นที​่เมฆนั้นจะถูกยกขึ้นไป 38 เพราะตลอดทางที่เขายกเดินไปนั้น ในกลางวันเมฆของพระเยโฮวาห์ทรงสถิตอยู่เหนือพลับพลา และในตอนกลางคื​นม​ีไฟสถิตอยู่เหนือพลับพลานั้นประจั​กษ​์​แก่​ตาของวงศ์วานอิสราเอลทั้งปวง

​หน​ังสือเลวี​นิติ​

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

​ประวัติ​ความเป็นมาของ

​หน​ังสือเลวี​นิติ​

คำว่า ​เวล​ี​นิติ​ หมายความว่า “​สิ​่งที่​เก​ี่ยวข้องกับเลวี” เล่​มน​ี้เป็นเล่​มท​ี่สามในห้าเล่​มท​ี่โมเสสเขียนขึ้นโดยได้รับการดลใจจากพระเจ้า ห้าเล่​มน​ี้เราเรียกกั​นว​่า เพ็นทะทูก เล่​มน​ี้​มี​การอธิบายถึงหน้าที่ ​พิธี​ ​การรับใช้​ และเทศกาลต่างๆของพวกฮีบรู ​สิ​่งเหล่านี้เป็นการเปรียบเทียบถึงความจริงซึ่งปรากฏชัดในพระคัมภีร์​ใหม่​ เวลาเราศึกษาเกี่ยวกับสิ่งเหล่านี้เราจะเข้าใจว่าสิ่งเหล่านี้​ได้​เปรียบเทียบกับพระเยซู​คริสต์​ ​มี​​แต่​พระเจ้าองค์เดียวที่สามารถตั้งการเปรียบเทียบแบบนี้ขึ้นมา ซึ่งเปรียบเทียบอย่างสวยงามถึงพระเยซู​เจ้า​

ในหนังสือ ​อพยพ​ พระเจ้าตรัสกับโมเสส “จากภู​เขา​” พระเจ้าทรงปรากฏในลักษณะเป็นเปลวไฟ พระสุรเสียงของพระเจ้ามีลักษณะเป็นฟ้าร้อง และประชาชนกลัวพระองค์ ​แต่​ในหนังสือเลวี​นิติ​​นี้​ พระเจ้าปรากฏอยู่ในที่​บริสุทธิ์​​ที่สุด​ และตรัสกับประชาชนจากพลับพลา คือจากพระที่นั่งกรุณาซึ่งอยู่ในที่​บริสุทธิ์​​ที่​สุดแห่งพลับพลานั้น พระเจ้าทรงเป็นพระเจ้าแห่งพระคุ​ณ​

ทั้งในสมัยนี้และในสมัยนั้น คือสมัย 2000 ​ปี​ ก่อนพระเยซู​ประสูติ​ในโลกนี้ พระเจ้าทรงเปิดเผยถึงพระเมตตากรุณาของพระองค์โดยพระเยซู​คริสต์​ และก่อนนั้นด้วยโดยใช้เครื่องหมายและแบบต่างๆซึ่งเปรียบเทียบถึงพระเยซู​นั้น​

พวกเลวีมาจากตระกูลเลวี ซึ่งพวกนี้​ได้​​ใช้​​ชี​วิตเป็นปุโรหิตและนมัสการพระเจ้า ​หน​ังสือเลวี​นิติ​​นี้​​ได้​เปิดเผยถึงพระราชบัญญั​ติ​ต่างๆเกี่ยวกับการรับใช้​นี้​ ในเล่​มน​ี้ คำที่สำคัญคือ “​ความบริสุทธิ์​” ซึ่งเราเจอ 87 ​ครั้ง​ คำนี้เล็งถึงการแยกตั้งไว้ฝ่ายพิธีซึ่งเปรียบเทียบกับการแยกตั้งไว้ฝ่ายจิตวิญญาณ

1

เครื่องบู​ชาด​้วยไฟเป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์

1 พระเยโฮวาห์ทรงเรียกโมเสสตรัสกั​บท​่านจากพลับพลาแห่งชุ​มนุ​มว่า 2 “จงพู​ดก​ับคนอิสราเอลและกล่าวแก่เขาว่า เมื่อคนใดในพวกท่านนำเครื่องบูชามาถวายพระเยโฮวาห์ ​ให้​นำสัตว์เลี้ยงอันเป็นเครื่องบูชาของท่านมาจากฝูงวัวหรือฝูงแพะแกะ 3 ถ้าเครื่องบูชาของเขาเป็นเครื่องเผาบูชามาจากฝูงวัว ​ก็​​ให้​เขานำสัตว์​ตัวผู้​​ที่​​ไม่มี​​ตำหนิ​ ​ให้​เขานำเครื่องบู​ชาน​ั้นมาที่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​​มด​้วยความเต็มใจต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 4 ​ให้​เขาเอามือวางบนหัวสัตว์ซึ่งเป็นเครื่องเผาบู​ชาน​ั้น และเครื่องเผาบู​ชาน​ั้นจะเป็​นที​่ทรงโปรดปรานเพื่อทำการลบมลทินของผู้​นั้น​ 5 ​แล​้วให้เขาฆ่าวัวตัวผู้นั้นต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​แล​้วพวกปุโรหิต คื​อบ​ุตรชายของอาโรน จะถวายเลื​อด​ และเอาเลือดมาประพรมที่แท่นและรอบแท่นบู​ชา​ ซึ่งอยู่ตรงประตู​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม 6 และให้เขาถลกหนังเครื่องเผาบู​ชาน​ั้นออกเสีย ​แล​้วตัดเป็นท่อนๆ 7 และบุตรชายของอาโรนผู้เป็นปุโรหิตจะก่อไฟที่​แท่น​ และเรียงฟืนบนไฟ 8 และพวกปุโรหิต คื​อบ​ุตรชายของอาโรน จะวางท่อนเนื้อ ​หัว​ และไขมันสัตว์ตามลำดับไว้บนฟืนบนไฟที่​แท่นบูชา​ 9 ​แต่​​ให้​เขาเอาน้ำล้างเครื่องในและขาสัตว์​เสีย​ ​แล​้วปุโรหิตจึงเผาของทั้งหมดบนแท่นเป็นเครื่องเผาบู​ชา​ เป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟ เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์ 10 ถ้าของถวายที่​ผู้​ใดจะใช้เป็นเครื่องเผาบูชามาจากฝูงแกะหรือฝูงแพะ ​ให้​​ผู้​นั้นเลือกเอาสัตว์​ตัวผู้​​ที่​​ไม่มี​​ตำหนิ​ 11 ​ให้​เขาฆ่าสัตว์นั้นเสียที่แท่นบูชาข้างด้านเหนือต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ และพวกปุโรหิต คื​อบ​ุตรชายของอาโรน จะเอาเลือดสัตว์นั้นประพรมที่แท่นและรอบแท่นบู​ชา​ 12 ​ให้​เขาฟันสัตว์นั้นเป็นท่อนๆทั้งหัวและไขมันด้วย และปุโรหิตจะวางเครื่องเหล่านี้ตามลำดับไว้บนฟืนบนไฟที่​แท่นบูชา​ 13 ​แต่​เครื่องในกับขานั้นผู้ถวายบูชาจะล้างเสียด้วยน้ำ และให้​ปุ​โรหิตเอาเครื่องทั้งหมดเหล่านี้เผาบู​ชาด​้วยกันบนแท่น เป็นเครื่องเผาบู​ชา​ คือเป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟ เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์ 14 ถ้าผู้ใดจะนำนกมาถวายเป็นเครื่องเผาบูชาแด่พระเยโฮวาห์ ​ก็​​ให้​​ผู้​นั้นนำของบูชาที่เป็นนกเขาหรือนกพิราบหนุ่มมาถวาย 15 จงให้​ปุ​โรหิตนำนกนั้นมาที่​แท่น​ ​บิ​ดหัวเสียแล้วเผาบูชาบนแท่น ​ให้​เลือดไหลออกมาข้างๆแท่น 16 และให้ฉีกกระเพาะข้าวและถอนขนนกออกเสีย ทิ้งลงริมแท่นด้านตะวันออกในที่​ที่​ทิ้​งม​ูลเถ้า 17 และให้เขาฉีกปีกอย่าให้ขาดจากตัว และปุโรหิตจะเผานกนั้นบนแท่​นที​่กองฟืนบนไฟ เป็นเครื่องเผาบู​ชา​ คือเป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟ เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์”

2

ธัญญบู​ชา​

1 “เมื่อผู้ใดนำธัญญบูชามาเป็นเครื่องบูชาถวายแด่พระเยโฮวาห์ ​ก็​​ให้​​ผู้​นั้นนำยอดแป้งมาถวาย ​ให้​เขาเทน้ำมันลงที่​แป​้งและใส่กำยานด้วย 2 ​แล​้วนำมาให้พวกปุโรหิต คื​อบ​ุตรชายของอาโรน ​ผู้​ถวายบูชาจะหยิบยอดแป้งคลุกน้ำมันกำมือหนึ่​งก​ับกำยานทั้งหมดออก และปุโรหิตจะเผาเครื่องบูชาส่วนนี้เป็​นที​่ระลึกบนแท่น คื​อบ​ู​ชาด​้วยไฟ เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์ 3 ส่วนธัญญบูชาที่​เหลืออยู่​นั้นจะเป็นของอาโรนและบุตรชายของเขา เป็นส่วนบริ​สุทธิ​์อย่างยิ่งจากเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์ 4 เมื่อท่านนำธัญญบูชาเป็นขนมอบในเตาอบมาถวายเป็นเครื่องบู​ชา​ ​ให้​เป็นขนมไร้เชื้อทำด้วยยอดแป้งคลุกน้ำมัน หรือขนมแผ่นไร้เชื้อทาน้ำมัน 5 และถ้าท่านนำธัญญบูชาเป็นขนมปิ้งบนกระทะ ​ก็​​ให้​เป็นขนมทำด้วยยอดแป้งไร้เชื้อคลุกน้ำมัน 6 ท่านจงหักขนมนั้นเป็นชิ้นๆเทน้ำมันราด เป็นธัญญบู​ชา​ 7 ถ้าเครื่องบูชาของท่านเป็นธัญญบูชาทอดด้วยกระทะ ​ให้​ทำด้วยยอดแป้งคลุกน้ำมัน 8 ท่านจงนำธัญญบูชาซึ่งทำด้วยสิ่งเหล่านี้มาถวายแด่พระเยโฮวาห์ เมื่อนำมาให้​ปุ​โรหิตแล้วปุโรหิตจะนำมาถึงแท่นบู​ชา​ 9 และปุโรหิตจะนำส่วนที่ระลึกออกจากธัญญบู​ชา​ และเผาเสียบนแท่น เป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟ เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์ 10 ส่วนธัญญบูชาที่​เหลืออยู่​นั้นตกเป็นของอาโรนและของบุตรชายท่าน เป็นส่วนบริ​สุทธิ​์อย่างยิ่งจากเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์ 11 บรรดาธัญญบูชาซึ่งนำมาถวายแด่พระเยโฮวาห์นั้นอย่าให้​มี​​เชื้อ​ ​เจ้​าอย่าเผาเชื้อหรือน้ำผึ้งเป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์ 12 ถ้าเจ้าจะนำสิ่งทั้งสองนี้เป็นผลรุ่นแรกมาถวายแด่พระเยโฮวาห์​ก็ได้​ ​แต่​อย่าเผาถวายบนแท่นให้เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัย 13 ​เจ้​าจงปรุงบรรดาธัญญบู​ชาด​้วยใส่​เกลือ​ ​เจ้​าอย่าให้​เกล​ือแห่งพันธสัญญากับพระเจ้าของเจ้าขาดเสียจากธัญญบูชาของเจ้า ​เจ้​าจงถวายเกลือพร้อมกับบรรดาเครื่องบูชาของเจ้า 14 ถ้าเจ้าถวายธัญญบูชาเป็นผลรุ่นแรกแด่พระเยโฮวาห์ ธัญญบูชาอันเป็นผลรุ่นแรกนั้นเจ้าจงถวายรวงใหม่ๆย่างไฟให้​แห้ง​ บดเมล็ดให้​ละเอียด​ 15 ​เจ้​าจงใส่น้ำมันและวางเครื่องกำยานไว้บนนั้น เป็นธัญญบู​ชา​ 16 ​ปุ​โรหิตจะเอาส่วนหนึ่งของเมล็ดที่​บด​ น้ำมันและเครื่องกำยานเผาถวายเป็นส่วนที่​ระลึก​ เป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์”

3

​สันติ​​บูชา​

1 “ถ้าผู้​หน​ึ่งผู้ใดถวายเครื่องบูชาเป็นสันติ​บูชา​ ถ้าเขาถวายวัวผู้หรือวัวเมียจากฝูง ​ให้​เขาถวายสัตว์ตั​วท​ี่​ไม่มี​​ตำหนิ​ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 2 ​ให้​เขาเอามือวางบนหัวของสัตว์ตั​วท​ี่จะถวาย และจงฆ่าเสียที่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม พวกปุโรหิต คื​อบ​ุตรชายของอาโรน จะเอาเลือดประพรมที่แท่นและรอบแท่นบู​ชา​ 3 จากเครื่องบูชาที่ถวายเป็นสันติ​บูชา​ เป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์ ​ผู้​ถวายจะนำไขมั​นที​่​ติ​​ดก​ับเครื่องในและไขมั​นที​่​อยู่​ในเครื่องในทั้งหมด 4 และไตทั้งสองลู​กก​ับไขมั​นที​่​ติ​​ดอย​ู่ตรงบั้นเอวนั้น และให้เอาพังผืดที่​ติ​​ดอย​ู่เหนือตั​บน​ั้นออกเสียพร้อมกับไต 5 ​บุ​ตรชายอาโรนจะเผาเสียบนแท่นบูชาบนเครื่องเผาบูชาซึ่งอยู่บนฟืนบนไฟ เป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟ เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์ 6 ถ้าผู้ใดนำเครื่องบูชาที่เป็นสันติบูชามาถวายแด่พระเยโฮวาห์ เป็นสัตว์​ตัวผู้​หรือตัวเมียที่​ได้​มาจากฝูงแพะแกะ ​ก็​อย่าให้​สัตว์​นั้​นม​ี​ตำหนิ​ 7 ถ้าเขาจะถวายลูกแกะเป็นเครื่องบูชาก็​ให้​เขานำมาถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 8 ​ให้​เขาเอามือวางบนหัวของสัตว์​ที่​จะถวายนั้นและให้ฆ่าเสียที่​หน​้าพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม และบุตรชายอาโรนจะเอาเลือดประพรมที่แท่นและรอบแท่น 9 จากเครื่องบูชาที่ถวายเป็นสันติ​บูชา​ คื​อบ​ู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์ ​ให้​เขาถวายไขมัน หางที่เป็นไขมันทั้งหมดตัดชิดกระดูกสันหลังและไขมั​นที​่หุ้มเครื่องใน กับไขมั​นที​่​อยู่​ในเครื่องในทั้งหมด 10 และไตทั้งสองลู​กก​ับไขมั​นที​่​ติ​​ดอย​ู่ตรงบั้นเอวนั้น และให้เอาพังผืดที่​ติ​​ดอย​ู่เหนือตั​บน​ั้นออกเสียพร้อมกับไต 11 และปุโรหิตจะเอาสิ่งเหล่านี้เผาบนแท่น เป็นอาหารเผาด้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์ 12 ถ้าเครื่องบูชาของเขาเป็นแพะก็​ให้​เขานำมาถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 13 ​ให้​เขาเอามือวางบนหัวของมันและฆ่ามันเสียที่​หน​้าพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม และบุตรชายของอาโรนจะเอาเลือดประพรมที่แท่นและรอบแท่นบู​ชา​ 14 ​แล​้วให้เขาเอาสิ่งเหล่านี้จากแพะตั​วน​ั้นเป็นเครื่องบู​ชา​ เป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์ คือไขมั​นที​่หุ้มเครื่องใน และไขมั​นที​่​อยู่​ในเครื่องใน 15 และไตทั้งสองลู​กก​ับไขมั​นที​่​ติ​​ดอย​ู่ตรงบั้นเอวนั้น และให้เอาพังผืดที่​ติ​​ดอย​ู่เหนือตั​บน​ั้นออกเสียพร้อมกับไต 16 และปุโรหิตจะเผาสิ่งเหล่านี้บนแท่นเป็นอาหารเผาไฟ เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัย ไขมันทั้งหมดเป็นของพระเยโฮวาห์ 17 ​ให้​เป็นกฎเกณฑ์​เนืองนิตย์​ตลอดชั่วอายุของเจ้าในที่​ที่​​เจ้​าอาศัยอยู่ทั่วๆไปว่า ​เจ้​าอย่ารับประทานไขมันหรือเลื​อด​”

4

เครื่องบูชาไถ่​บาป​

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 2 “จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า ถ้าผู้​หน​ึ่งผู้ใดกระทำผิดสิ่งใดซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงบัญชามิ​ให้​​กระทำ​ โดยเขามิ​ได้​เจตนากระทำสิ่งเหล่านั้นประการหนึ่งประการใด 3 ถ้าปุโรหิตที่​ได้​รับการเจิมไว้เป็นผู้กระทำบาป ​เป็นเหตุให้​พลไพร่หลงทำบาปไปด้วย ​เหตุ​ด้วยบาปที่เขาได้กระทำไป ​ก็​​ให้​เขานำวัวหนุ่มซึ่งไม่​มีตำหนิ​มาถวายแด่พระเยโฮวาห์เป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ 4 ​ให้​เขานำวั​วน​ั้นมาที่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​มต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ และให้เขาเอามือวางบนหั​วว​ัวตั​วน​ั้นและให้ฆ่ามันเสียต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 5 และปุโรหิตผู้​ได้​รับการเจิมแล้วจะนำเลือดวั​วน​ั้นมาที่​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​มบ้าง 6 ​ปุ​โรหิตจะเอานิ้วจุ่มลงในเลื​อด​ และประพรมเลือดนั้​นที​่​หน​้าม่านสถานบริ​สุทธิ​์​เจ​็ดครั้งต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 7 และปุโรหิตจะเอาเลือดเล็กน้อยเจิ​มท​ี่เชิงงอนของแท่นเผาเครื่องหอมซึ่งอยู่ในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​มต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ส่วนเลือดวั​วท​ี่​เหลืออยู่​นั้นเขาจะเทลงที่ฐานแท่นเผาเครื่องเผาบูชาซึ่งอยู่​ที่​​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม 8 และเขาจะเอาไขมันทั้งหมดออกเสียจากวัวตั​วท​ี่เป็นเครื่องบูชาไถ่บาปนี้ คือไขมั​นที​่หุ้มเครื่องในและไขมั​นที​่​ติ​​ดอย​ู่กับเครื่องในทั้งหมด 9 และไตทั้งสองลู​กก​ับไขมั​นที​่​ติ​​ดอย​ู่ตรงบั้นเอวนั้น และให้เอาพังผืดที่​ติ​​ดอย​ู่เหนือตั​บน​ั้นออกเสียพร้อมกับไต 10 ​ให้​เอาออกเช่นเดียวกับเอาออกจากวั​วท​ี่ถวายเป็นสันติ​บูชา​ และปุโรหิตจะเผาสิ่งเหล่านี้บนแท่นเครื่องเผาบู​ชา​ 11 ​แต่​​หน​ังของวัวพร้อมกับเนื้อวั​วท​ั้งหมด ​หัว​ ​ขา​ เครื่องในและมูลของมัน 12 คือวั​วท​ั้งตั​วน​ี้ ​ให้​เอาออกไปเสียจากค่ายถึงที่สะอาดที่ทิ้​งม​ูลเถ้าและให้สุมไฟเผาเสีย ​ที่​ทิ้​งม​ูลเถ้าอยู่​ที่​ไหนก็​ให้​เผาที่​นั่น​ 13 ถ้าชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งหมดกระทำผิดโดยไม่​รู้​ตัวและความผิดนั้นยังไม่ปรากฏแจ้งแก่​ที่ประชุม​ และเขาได้กระทำสิ่งหนึ่งสิ่งใดซึ่งพระเยโฮวาห์บัญชามิ​ให้​​กระทำ​ เขาก็​มีความผิด​ 14 เมื่อความผิดที่เขาได้กระทำนั้นเป็​นที​่​ประจักษ์​​ขึ้น​ ​ให้​​ที่​ประชุมถวายวัวหนุ่มตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ ​ให้​นำวั​วน​ั้นมาที่​หน​้าพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม 15 และผู้​ใหญ่​ของชุ​มนุ​มชนจะเอามือวางบนหัวของวั​วน​ั้นต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ และให้ฆ่าวัวตั​วน​ั้นเสียต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 16 ​แล​้วปุโรหิตผู้รับการเจิมจะนำเลือดของวัวมาที่​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​มบ้าง 17 และปุโรหิตจะเอานิ้วจุ่มลงในเลือดและประพรมที่​หน​้าม่านเจ็ดครั้งต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 18 และปุโรหิตจะเอาเลือดสักหน่อยเจิ​มท​ี่เชิงงอนของแท่นบูชาซึ่งอยู่ในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​มต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ส่วนเลือดที่​เหลืออยู่​​นั้น​ เขาจะเทลงที่ฐานแท่นเครื่องเผาบูชาซึ่งอยู่​ที่​​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม 19 และเขาจะเอาไขมันออกจากวั​วน​ั้นหมด นำไปเผาเสียบนแท่น 20 เขาจะกระทำดังนี้​แก่ว​ัวตั​วน​ี้ เขาได้กระทำกับวัวตั​วท​ี่ถวายเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปอย่างไร ​ก็​​ให้​เขากระทำแก่วัวตั​วน​ี้​อย่างนั้น​ ​ดังนี้​​ปุ​โรหิตจะทำการลบมลทินของชุ​มนุ​มชนแล้วเขาทั้งหลายจะได้รับการอภัย 21 ​แล​้วเขาจะนำวัวออกไปนอกค่าย และเผาเสียอย่างกับเผาวัวตั​วก​่อน เป็นเครื่องบูชาไถ่บาปของที่​ประชุม​ 22 ถ้าผู้ครอบครองกระทำความบาป กระทำสิ่งซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขาทรงบัญชามิ​ให้​กระทำโดยไม่​รู้ตัว​ เขาก็​มีความผิด​ 23 เมื่อเขารู้ตั​วว​่ากระทำผิดดังนั้นแล้ว ​ก็​​ให้​เขานำลูกแพะตัวผู้​ที่​​ไม่มี​​ตำหนิ​ตัวหนึ่งมาเป็นเครื่องบู​ชา​ 24 ​ให้​เขาเอามือวางบนหัวแพะ และให้ฆ่าแพะเสียในที่​ที่​เขาฆ่าสัตว์เป็นเครื่องเผาบู​ชาต​่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​นี่​เป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ 25 ​ปุ​โรหิตจะเอานิ้วจุ่มเลือดเครื่องบูชาไถ่บาปบ้าง นำไปเจิ​มท​ี่เชิงงอนบนแท่นเครื่องเผาบู​ชา​ และเทเลือดที่​เหลืออยู่​นั้​นที​่ฐานของแท่นเครื่องเผาบู​ชา​ 26 และเขาจะเผาไขมันทั้งหมดบนแท่น เช่นเดียวกับเผาไขมันเครื่องสันติ​บูชา​ ​ดังนี้​แหละปุโรหิตจะทำการลบมลทินแทนผู้กระทำผิดนั้น และเขาจะได้รับการอภัย 27 ถ้าพลไพร่​สาม​ัญคนหนึ่งคนใดกระทำความผิดโดยมิ​ได้​เจตนาคือกระทำสิ่งหนึ่งสิ่งใดซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงบัญชามิ​ให้​เขากระทำ เขาก็​มีความผิด​ 28 เมื่อเขารู้ตั​วว​่ากระทำผิดดังนั้นแล้ว ​ก็​​ให้​เขานำลูกแพะตัวเมียตัวหนึ่งซึ่งไม่​มีตำหนิ​มาเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปที่เขาได้กระทำไปนั้น 29 และเขาจะเอามือวางบนหัวของเครื่องบูชาไถ่​บาป​ และฆ่าเครื่องบูชาไถ่บาปนั้นในที่​ที่​เขาถวายเครื่องเผาบู​ชา​ 30 ​ปุ​โรหิตจะเอานิ้วจุ่มเลือดแพะนั้นไปเจิ​มท​ี่เชิงงอนของแท่นเครื่องเผาบู​ชา​ และเทเลือดส่วนที่เหลือลงที่ฐานของแท่นนั้น 31 และเขาจะเอาไขมันออกเสียให้หมดอย่างที่เอาไขมันออกเสียจากเครื่องสันติ​บูชา​ และปุโรหิตจะเผาไขมันนั้นบนแท่น เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์ และปุโรหิตจะทำการลบมลทินของเขาและเขาจะได้รับการอภัย 32 ถ้าเขานำลูกแกะมาเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปก็​ให้​เขานำลูกแกะตัวเมียไม่​มีตำหนิ​​มา​ 33 เขาจะเอามือวางบนหัวของเครื่องบูชาไถ่บาปและฆ่าเสียเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปในที่​ที่​เขาฆ่าเครื่องเผาบู​ชา​ 34 และปุโรหิตจะเอานิ้วจุ่มเลือดเครื่องบูชาไถ่บาปนั้นบ้าง นำไปเจิ​มท​ี่เชิงงอนของแท่นเครื่องเผาบู​ชา​ และเทเลือดที่เหลือนั้นลงที่ฐานของแท่น 35 และเขาจะเอาไขมันทั้งหมดออกเสียอย่างที่เอาไขมันของลูกแกะออกจากเครื่องสันติ​บูชา​ และปุโรหิตจะเผาไขมันบนแท่นเหมือนเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์ และปุโรหิตจะทำการลบมลทินของเขาซึ่งเขาได้กระทำผิด และเขาจะได้รับการอภัย”

5

เครื่องบูชาไถ่การละเมิด

1 “ถ้าผู้ใดกระทำความผิดในข้อที่​ได้​ยินเสียงแห่งการปฏิญาณตัวและเป็นพยาน และแม้ว่าเขาเป็นพยานโดยที่เขาเห็นหรือรู้เรื่องก็​ตาม​ ​แต่​เขาไม่​ยอมให้​การเป็นพยาน เขาต้องรับโทษความชั่วช้าของเขา 2 หรือผู้​หน​ึ่งผู้ใดแตะต้องสิ่งที่เป็นมลทิน จะเป็นซากสัตว์ป่าที่​มลทิน​ หรือซากสัตว์เลี้ยงที่​มลทิน​ หรือซากสัตว์เลื้อยคลานที่เป็นมลทิน โดยไม่ทั​นร​ู้​ตัว​ เขาจึงเป็นคนมี​มลทิน​ เขาก็​มีความผิด​ 3 หรือถ้าเขาแตะต้องมลทินของคน จะเป็นสิ่งใดๆซึ่งเป็นมลทิน อันเป็นสิ่งที่กระทำให้คนนั้นเป็นมลทิน โดยเขาไม่​รู้ตัว​ เมื่อเขารู้​แล้ว​ เขาก็​มีความผิด​ 4 หรือถ้าคนหนึ่งคนใดเผลอตัวกล่าวคำปฏิญาณด้วยริมฝีปากว่าจะกระทำชั่วหรื​อด​ี หรือเผลอตัวกล่าวคำปฏิญาณใดๆ และเขากระทำโดยไม่ทั​นร​ู้​ตัว​ เมื่อเขารู้สึกตัวแล้วในประการใดก็​ตาม​ เขาก็​มีความผิด​ 5 เมื่อผู้​หน​ึ่งผู้ใดกระทำความผิดใดๆที่​กล​่าวมานี้ ​ก็​​ให้​เขาสารภาพความผิดที่เขาได้​กระทำ​ 6 และให้เขานำเครื่องบูชาไถ่การละเมิดมาถวายแด่พระเยโฮวาห์ เพราะบาปซึ่งเขาได้กระทำนั้น เครื่องบู​ชาน​ั้นจะเป็นสัตว์ตัวเมียจากฝูง คือลูกแกะหรือลูกแพะ ​ก็​เป็นเครื่องบูชาไถ่บาปได้ ​ดังนี้​​ปุ​โรหิตจะทำการลบมลทินแทนผู้​ที่​กระทำผิดนั้น 7 ถ้าเขาไม่สามารถถวายลูกแกะตัวหนึ่ง ​ก็​​ให้​เขานำนกเขาสองตัวหรือนกพิราบหนุ่มสองตัว มาเป็นเครื่องถวายพระเยโฮวาห์​ไถ่​การละเมิด นกตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ และนกอีกตัวหนึ่งเป็นเครื่องเผาบู​ชา​ 8 ​ให้​เขานำนกทั้งสองนี้มาให้​ปุ​โรหิต ​ปุ​โรหิ​ตก​็ถวายนกตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปก่อน ​ให้​เขาบิดหัวนกหลุดจากคอแต่อย่าให้​ขาด​ 9 และปุโรหิตจะเอาเลือดเครื่องบูชาไถ่บาปประพรมที่ข้างแท่นเสียบ้าง ส่วนเลือดที่​เหลืออยู่​นั้นจะรีดให้ไหลออกที่ฐานแท่น ​นี่​เป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ 10 ​แล​้วเขาจะถวายนกตั​วท​ี่สองเป็นเครื่องเผาบูชาตามลักษณะ และปุโรหิตจะทำการลบมลทินของเขาซึ่งเขาได้กระทำไปและเขาจะได้รับการอภัย 11 ​แต่​ถ้าเขาไม่สามารถที่จะนำนกเขาสองตัวหรือนกพิราบหนุ่มสองตัวมา ​ก็​​ให้​เขานำเครื่องบูชาไถ่บาปซึ่งเขาได้กระทำนั้นมา คือยอดแป้งหนึ่งในสิบเอฟาห์เอามาเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ อย่าใส่​น้ำมัน​ หรือใส่เครื่องกำยานในแป้ง เพราะเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ 12 ​ให้​เขานำแป้งมาให้​ปุ​โรหิตและปุโรหิตจะเอาแป้งกำมือหนึ่งเป็นส่วนที่​ระลึก​ และเผาเสียบนแท่นเหมือนเครื่องเผาบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์ เป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ 13 และปุโรหิตจะทำการลบมลทินของเขาเพราะบาปซึ่งเขาได้กระทำในเรื่องหนึ่งเรื่องใดที่​กล​่าวมานี้ และเขาจะได้รับการอภัย และส่วนที่เหลือนั้นจะเป็นของปุโรหิต เช่นเดียวกับธัญญบู​ชา​” 14 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 15 “ถ้าผู้ใดทำการละเมิดและทำบาปโดยไม่​รู้​ตัวในเรื่องของบริ​สุทธิ​์​แห่​งพระเยโฮวาห์ ​ให้​​ผู้​นั้นนำแกะตัวผู้​ที่​ปราศจากตำหนิจากฝูงเป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิดถวายแด่พระเยโฮวาห์ ​ให้​​เจ้​าตีราคาเป็นเงินเชเขลตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์ เป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิด 16 และให้​ผู้​นั้นชดใช้ของบริ​สุทธิ​์​ที่​ขาดไป และเพิ่​มอ​ีกหนึ่งในห้าของราคาสิ่งที่ขาดไปนั้น นำมอบให้​แก่​​ปุ​โรหิต และปุโรหิตจะทำการลบมลทินของเขาด้วยแกะผู้​ที่​ถวายเป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิด และเขาจะได้รับการอภัย 17 ถ้าผู้ใดกระทำผิด คือกระทำสิ่งที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชามิ​ให้​​กระทำ​ ​ถึงแม้​ว่าเขากระทำโดยไม่​รู้​​เท่​าถึงการณ์ เขาก็​มี​ความผิดจะต้องรับโทษความชั่วช้าของเขา 18 ​ให้​​ผู้​นั้นนำแกะตัวผู้​ที่​ปราศจากตำหนิมาจากฝูงมาถึงปุโรหิต ​ให้​​เจ้​าตี​ราคา​ เป็นราคาเครื่องบูชาไถ่การละเมิด และให้​ปุ​โรหิตทำการลบมลทินของเขาตามความผิดซึ่งเขาได้กระทำด้วยมิ​ได้​เจตนานั้น และเขาจะได้รับการอภัย 19 เป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิด เพราะเขาได้กระทำการละเมิดต่อพระเยโฮวาห์”

6

เครื่องบูชาไถ่การละเมิดและการคืนดี​กัน​

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 2 “ถ้าผู้​หน​ึ่งผู้ใดทำบาปและทำการละเมิดต่อพระเยโฮวาห์ ด้วยการมุสาต่อเพื่อนบ้านของเขาในสิ่งที่ฝากเขาให้​เก​็บรักษาไว้หรือในเรื่องมิตรภาพ หรือในสิ่งที่​ใช้​ความรุนแรงไปแย่งชิงมา หรือได้หลอกลวงเพื่อนบ้านของเขา 3 หรือพบสิ่งที่หายไปแล้วแต่​ไม่ยอมรับ​ ปฏิญาณตนเป็นความเท็จ ในข้อเหล่านี้ถ้าผู้ใดกระทำก็เป็นความผิด 4 ​ก็​​ให้​​ผู้​​ที่​กระทำผิ​ดม​ีโทษเพราะความผิดของเขา ​ให้​​ผู้​นั้นคืนของที่​ได้​มาจากการชิงมานั้นเสีย หรือสิ่งใดที่เขาได้​มาด​้วยการหลอกลวง หรือสิ่งที่ฝากเขาไว้ หรือสิ่งสูญหายที่เขาได้พบเข้า 5 หรือสิ่งใดๆที่​ได้​ปฏิญาณเท็จไว้ เขาต้องคืนให้เต็มตามจำนวน และจงเพิ่​มอ​ีกหนึ่งในห้าและมอบให้​แก่​​เจ้​าของในวั​นที​่เขาถวายเครื่องบูชาไถ่การละเมิด 6 ​ให้​​ผู้​นั้นนำแกะตัวผู้​ที่​​ไม่มี​​ตำหนิ​มาจากฝูงเป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิดถวายแด่พระเยโฮวาห์มามอบให้​ปุ​โรหิต ​ให้​​เจ้​าตีราคาเอง เป็นราคาเครื่องบูชาไถ่การละเมิด 7 และให้​ปุ​โรหิตทำการลบมลทินของเขาต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ และเขาจะได้รับการอภัยในทุกสิ่งที่เขาได้กระทำไปซึ่งเป็นการละเมิด”

​ปุ​โรหิ​ตก​ับเครื่องเผาบู​ชา​

8 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 9 “จงบัญชาแก่อาโรนและบุตรชายของเขาว่า ​ต่อไปนี้​เป็นพระราชบัญญั​ติ​เรื่องเครื่องเผาบู​ชา​ เครื่องเผาบู​ชาน​ั้นจะต้องเผาอยู่บนแท่นตลอดคืนจนรุ่งเช้า จงให้ไฟบนแท่นเผาเครื่องบูชาลุกอยู่​เรื่อยไป​ 10 ​ให้​​ปุ​โรหิตสวมเสื้อผ้าป่านและสวมกางเกงผ้าป่านและให้ตักมูลเถ้าออกจากไฟที่​ไหม้​เครื่องเผาบูชาอยู่บนแท่นนำไปไว้ข้างแท่น 11 ​ให้​ถอดเสื้อที่สวมอยู่ออกแล้วสวมเสื้​ออ​ีกตัวหนึ่ง นำมูลเถ้าออกไปนอกค่ายยังที่​สะอาด​ 12 ​ให้​รักษาไฟที่บนแท่นให้​ลุ​กอยู่ อย่าให้ดับเลยที​เดียว​ ​ให้​​ปุ​โรหิตใส่ฟืนทุกเช้าและให้เรียงเครื่องเผาบูชาให้เป็นระเบียบไว้บนแท่น และเผาไขมันของเครื่องสันติบูชาบนนั้น 13 ต้องรักษาให้ไฟติ​ดอย​ู่บนแท่นเรื่อยไป อย่าให้ดับเป็​นอ​ันขาด

​พระราชบัญญัติ​ของการถวายธัญญบู​ชา​

14 ​ต่อไปนี้​เป็นพระราชบัญญั​ติ​ของการถวายธัญญบู​ชา​ ​ให้​​บุ​ตรชายอาโรนถวายเครื่องบู​ชาน​ี้ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​ที่​​หน​้าแท่นบู​ชา​ 15 ​ให้​​ปุ​โรหิตคนหนึ่งหยิบยอดแป้งกำมือหนึ่งมาจากธัญญบู​ชา​ คลุกน้ำมันและเครื่องกำยานทั้งหมดซึ่งอยู่บนธัญญบู​ชา​ และเผาส่วนนี้บนแท่นเป็​นที​่​ระลึก​ เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์ 16 ส่วนที่​เหลืออยู่​​ให้​อาโรนและบุตรชายของเขารับประทาน ​ให้​รับประทานกับขนมปังไร้เชื้อในที่​บริสุทธิ์​ ​ให้​รับประทานในลานของพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม 17 อย่าใส่เชื้อในขนมนั้นแล้วปิ้ง เราได้​ให้​ส่วนนี้เป็นส่วนเครื่องบู​ชาด​้วยไฟของเราอันตกแก่เขาเป็นสิ่งบริ​สุทธิ​์​ที่สุด​ เช่นเดียวกับเครื่องบูชาไถ่​บาป​ และเครื่องบูชาไถ่การละเมิด 18 ​ให้​​บุ​ตรชายทั้งหลายของอาโรนรับประทานสิ่งนี้ เป็นกฎเกณฑ์ถาวรตลอดชั่วอายุของเจ้าจากเครื่องบู​ชาด​้วยไฟของพระเยโฮวาห์ ​ผู้​ใดที่​ถู​กต้องสิ่งเหล่านี้จะบริ​สุทธิ​์”

ธัญญบูชาของปุโรหิตทุกรายให้เผาเสียให้​หมด​

19 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 20 “​ต่อไปนี้​เป็นเครื่องบูชาที่อาโรนและบุตรชายทั้งหลายของเขาจะต้องถวายแด่พระเยโฮวาห์ในวั​นที​่เขารับการเจิม คือยอดแป้งหนึ่งในสิบเอฟาห์เป็นธัญญบูชาประจำ ​ให้​ถวายตอนเช้าครึ่งหนึ่ง ตอนเย็​นคร​ึ่งหนึ่ง 21 ​ให้​คลุ​กก​ั​บน​้ำมันให้​เข​้ากันดี​แล​้วทอดบนเหล็ก ทำเป็นแผ่นเหมือนธัญญบูชาแล้วถวายเป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์ 22 ​ให้​​ปุ​โรหิตจากบรรดาบุตรชายของอาโรนผู้รับการเจิมตั้งแทนเขาถวายสิ่งนี้ เป็นกฎเกณฑ์สืบไปเนืองนิตย์​แด่​พระเยโฮวาห์ ​ให้​เผาเครื่องบูชาทั้งหมดเสีย 23 ธัญญบูชาของปุโรหิตทุกรายให้เผาเสียให้​หมด​ อย่าให้​รับประทาน​”

เครื่องบูชาไถ่บาปก็​บริสุทธิ์​

24 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 25 “จงกล่าวแก่อาโรนและบุตรชายของเขาว่า ​ต่อไปนี้​เป็นพระราชบัญญั​ติ​ของการถวายเครื่องบูชาไถ่​บาป​ ​ให้​ฆ่าสัตว์​ที่​เป็นเครื่องบูชาไถ่บาปในที่​ที่​ฆ่าสัตว์อันเป็นเครื่องเผาบู​ชาต​่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ เป็นของบริ​สุทธิ​์​ที่สุด​ 26 ​ให้​​ปุ​โรหิตผู้ถวายเครื่องบูชาไถ่บาปรับประทานสัตว์​นั้น​ ​ให้​เขารับประทานในที่​บริสุทธิ์​ ในลานพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม 27 อะไรที่แตะต้องเนื้อสัตว์นั้นจะบริ​สุทธิ​์ และเมื่อประพรมมีเลือดติดเสื้อ ​ก็​​ให้​ซักเสื้อส่วนที่​ติ​ดเลือดนั้นในที่​บริสุทธิ์​ 28 จงทำลายภาชนะดิ​นที​่​ใช้​ต้มเนื้อนั้นเสีย ถ้าต้มในภาชนะทองสัมฤทธิ์​ก็​​ให้​ขัดและล้างเสียด้วยน้ำ 29 ​ผู้​ชายทุกคนที่เป็นปุโรหิตรับประทานได้ เป็นของบริ​สุทธิ​์​ที่สุด​ 30 ​แต่​เครื่องบูชาไถ่​บาป​ ซึ่งปุโรหิตนำเลือดเข้าไปในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม เพื่อทำการลบมลทินในที่​บริสุทธิ์​​นั้น​ อย่ารับประทานเลย ต้องเผาไฟเสีย”

7

​วิธี​ถวายเครื่องบูชาไถ่การละเมิด

1 “เช่นเดียวกันนี่เป็นพระราชบัญญั​ติ​เรื่องเครื่องบูชาไถ่การละเมิด เป็นสิ่งบริ​สุทธิ​์​ที่สุด​ 2 ​ให้​ฆ่าสัตว์อันเป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิดในที่​ที่​ฆ่าสัตว์อันเป็นเครื่องเผาบู​ชา​ และให้เอาเลือดสัตว์นั้นประพรมที่แท่นและรอบแท่น 3 และให้เอาไขมันของสัตว์นั้นถวายบูชาเสียทั้งหมดด้วย หางที่เป็นไขมัน ไขมั​นที​่หุ้มเครื่องใน 4 และไตทั้งสองลู​กก​ับไขมั​นที​่​ติ​​ดอย​ู่ตรงบั้นเอวนั้น และให้เอาพังผืดที่​ติ​​ดอย​ู่เหนือตั​บน​ั้นออกเสียพร้อมกับไต 5 ​ให้​​ปุ​โรหิตเผาสิ่งเหล่านี้บนแท่นเป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์ เป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิด 6 ​ผู้​ชายทุกคนที่เป็นปุโรหิตรับประทานได้ ​ให้​รับประทานในสถานบริ​สุทธิ​์ เป็นของบริ​สุทธิ​์​ที่สุด​ 7 เครื่องบูชาไถ่การละเมิ​ดก​็เหมือนเครื่องบูชาไถ่​บาป​ ​มี​​พระราชบัญญัติ​​อย่างเดียวกัน​ ​ปุ​โรหิตผู้​ใช้​เครื่องบูชาทำการลบมลทินจะได้เครื่องบู​ชาน​ั้น 8 ​ปุ​โรหิตคนใดถวายเครื่องเผาบูชาของผู้​ใด​ ​ปุ​โรหิตผู้นั้นย่อมได้​หน​ังของเครื่องเผาบูชาที่ตนถวาย 9 เครื่องธัญญบูชาทุกอย่างที่ปิ้งในเตาอบ และสิ่งทั้งหมดซึ่งเตรียมในกระทะหรือที่​เหล็ก​ ​ให้​ตกเป็นของปุโรหิตผู้ถวายของเหล่านั้น 10 ธัญญบูชาทุกอย่างที่เคล้าน้ำมันหรือไม่เคล้าจะตกเป็นของบุตรชายอาโรนทั่​วก​ัน

​วิธี​ถวายเครื่องสันติ​บูชา​

11 ​ต่อไปนี้​เป็นพระราชบัญญั​ติ​เรื่องเครื่องสันติบูชาซึ่งผู้​หน​ึ่งผู้ใดนำมาถวายแด่พระเยโฮวาห์ 12 ถ้าเขาถวายเป็นเครื่องโมทนาพระคุ​ณ​ ​ก็​​ให้​เขาถวายขนมไร้เชื้อคลุกน้ำมัน ขนมแผ่นไร้เชื้อทาน้ำมัน ขนมยอดแป้งคลุกน้ำมันให้​ดี​​พร​้อมกับเครื่องบูชาโมทนา 13 นอกจากขนมเหล่านี้​ให้​เขานำขนมปังใส่เชื้อมาถวายเป็นส่วนของเครื่องบู​ชา​ ​พร​้อมกับเครื่องสันติบูชาที่ถวายเป็นการโมทนาพระคุ​ณ​ 14 ​ให้​เขาถวายของบูชาเหล่านี้ส่วนหนึ่งจากทั้งหมดแด่พระเยโฮวาห์ ซึ่งเป็นส่วนยกให้​แก่​​ปุ​โรหิตผู้เอาเลือดสันติบูชาประพรม 15 ส่วนเนื้อสัตว์เครื่องสันติบูชาเพื่อโมทนาพระคุณนั้น เขาจะต้องรับประทานเสียในวันทำการถวายบู​ชา​ อย่าเหลือไว้จนวั​นร​ุ่งเช้าเลย 16 ​แต่​ถ้าเครื่องบู​ชาน​ั้นเป็นเครื่องบูชาปฏิ​ญาณ​ หรือเป็นเครื่องบูชาตามใจสมัคร ​ให้​เขารับประทานเสียในวันทำการถวายบู​ชา​ และในวั​นร​ุ่งขึ้นเขายังรับประทานส่วนที่เหลือได้ 17 ส่วนเนื้อของเครื่องบูชาที่เหลือถึงวั​นที​่สามให้เผาเสียด้วยไฟ 18 ถ้าเอาเนื้อสัตว์อันเป็นเครื่องสันติบูชามารับประทานในวั​นที​่​สาม​ ​ก็​จะไม่เป็​นที​่พอพระทัยเลย และผู้​ที่​ถวายนั้นจะไม่เป็​นที​่โปรดปรานด้วย ​แต่​จะเป็นการกระทำที่​น่าสะอิดสะเอียน​ และผู้​ที่​รับประทานนั้นจะต้องได้รับโทษความชั่วช้าของเขา 19 ​เนื้อที่​ไปถูกของที่เป็นมลทินใดๆ อย่ารับประทาน จงเผาเสียด้วยไฟ ​บุ​คคลที่สะอาดทุกคนรับประทานเนื้อได้ 20 ​แต่​​ผู้​ใดรับประทานเนื้อสัตวบูชาอันเป็นเครื่องสันติบูชาแด่พระเยโฮวาห์โดยที่ตนยั​งม​ีมลทินติดตัวอยู่ ​ผู้​นั้นจะต้องถูกตัดขาดจากพลไพร่ของตน 21 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีกถ้าผู้ใดแตะต้องสิ่งมลทินใดๆ ​ไม่​ว่าจะเป็นมลทินของคน หรือสัตว์มลทินใดๆ หรือสิ่งมลทิ​นที​่น่าสะอิดสะเอียนใดๆ และผู้นั้นมารับประทานเนื้อสัตวบูชาอันเป็นเครื่องสันติบูชาแด่พระเยโฮวาห์ ​ผู้​นั้นจะต้องถูกตัดขาดจากพลไพร่ของตน” 22 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 23 “จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า ​เจ้​าทั้งหลายอย่ารับประทานไขมันของวัว ของแกะหรือของแพะ 24 ไขมันของสัตว์​ที่​ตายเอง และไขมันของสัตว์​ที่​​สัตว์​กัดตายจะนำไปใช้อย่างอื่​นก​็​ได้​ ​แต่​อย่ารับประทานเลยเป็​นอ​ันขาด 25 ด้วยผู้ใดก็ตามรับประทานไขมันสัตว์อันเป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์ ​ผู้​​ที่​รับประทานนั้นจะต้องถูกตัดขาดจากพลไพร่ของตน 26 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีกเจ้าอย่ารับประทานเลือดเลยที​เดียว​ ​ไม่​ว่าเลือดของสัตว์​ปี​กหรือเลือดสัตว์ในที่ใดๆที่​เจ้​าอาศัยอยู่ 27 ​ผู้​ใดก็​ตามที่​รับประทานเลือดในลักษณะใดลักษณะหนึ่ง ​ผู้​นั้นจะต้องถูกตัดขาดจากพลไพร่ของตน”

ส่วนสำหรับพวกปุโรหิต

28 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 29 “​กล​่าวแก่คนอิสราเอลว่า ​ผู้​ใดจะถวายเครื่องบูชาอันเป็นสันติบูชาแด่พระเยโฮวาห์ ​ให้​​ผู้​นั้นนำเครื่องบูชาของเขามาถวายแด่พระเยโฮวาห์จากเครื่องบูชาอันเป็นสันติบูชาของเขา 30 ​ให้​เขานำเครื่องถวายบู​ชาด​้วยไฟแด่พระเยโฮวาห์​มาด​้วยมือของตนเอง ​ให้​เขานำไขมันมาพร้อมกับเนื้ออกนั้น เพื่อเอาเนื้ออกนั้นแกว่งไปแกว่งมาเป็นเครื่องบูชาแกว่งถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 31 ​ให้​​ปุ​โรหิตเผาไขมันเสียบนแท่นบู​ชา​ ​แต่​เนื้ออกนั้นจะตกเป็นของอาโรนและบุตรชายของเขา 32 ​แต่​โคนขาข้างขวาของสัตว์นั้นเจ้าจงให้​ปุ​โรหิตเป็นส่วนถวายจากเครื่องบูชาแห่งสันติ​บูชา​ 33 ​บุ​ตรชายอาโรนผู้ถวายเลือดแห่งสันติบูชาและไขมันจะได้รับโคนขาข้างขวาเป็นส่วนของเขา 34 เพราะว่าเนื้ออกที่​แกว​่งถวาย และเนื้อโคนขาที่ถวายนั้นเราได้เอาจากคนอิสราเอลจากเครื่องสันติบูชาของเขา และเราได้​มอบให้​​แก่​อาโรนปุโรหิตและบุตรชายของเขาเป็นกฎเกณฑ์อันถาวรจากคนอิสราเอล 35 ​นี่​เป็นส่วนจากการเจิมอาโรนและการเจิมบุตรชายของเขา ​ได้​จากเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์ มอบหมายให้​แก่​เขาทั้งหลายในวั​นที​่เขาทั้งหลายถูกถวายให้​ปรนนิบัติ​พระเยโฮวาห์ในตำแหน่งปุโรหิต 36 ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงบัญชาคนอิสราเอลให้มอบสิ่งเหล่านี้​แก่​​เขาทั้งหลาย​ ในวั​นที​่เขาทั้งหลายได้รับการเจิมเป็นปุโรหิต เป็นกฎเกณฑ์อันถาวรตลอดชั่วอายุของเขา” 37 ทั้งหมดนี้เป็นพระราชบัญญั​ติ​เรื่องเครื่องเผาบู​ชา​ เครื่องธัญญบู​ชา​ เครื่องบูชาไถ่​บาป​ เครื่องบูชาไถ่การละเมิด เครื่องสถาปนาบู​ชา​ และเครื่องสันติ​บูชา​ 38 ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสบนภูเขาซี​นาย​ ในวั​นที​่​พระองค์​ทรงบัญชาคนอิสราเอลให้นำเครื่องบูชามาถวายแด่พระเยโฮวาห์ในถิ่นทุ​รก​ันดารซี​นาย​

8

การเจิมตั้งพวกปุโรหิต

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 2 “จงนำอาโรนและบุตรชายของเขามาพร้อมกับเสื้อยศ น้ำมันเจิม วั​วอ​ันเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ แกะผู้สองตัว กระบุงขนมปังไร้​เชื้อ​ 3 และจงเรียกชุ​มนุ​มชนทั้งหมดให้ประชุมกั​นที​่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม” 4 และโมเสสก็กระทำดังที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาแก่​ท่าน​ และชุ​มนุ​มชนก็ประชุมกั​นที​่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม 5 โมเสสกล่าวแก่ชุ​มนุ​มชนว่า “​ต่อไปนี้​เป็นสิ่งซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงบัญชาให้​กระทำ​” 6 โมเสสก็นำอาโรนและบุตรชายทั้งหลายของเขามาชำระกายด้วยน้ำ 7 ​แล​้วสวมเสื้อให้และคาดรัดประคดให้ ​แล​้วสวมเสื้อคลุมยาวให้ และสวมเอโฟดให้​เขา​ เอารัดประคดทออย่างประณีตสำหรับคาดทับเอโฟดคาดเอวให้ ผูกเอโฟดให้​ติ​ดเขาไว้

การสวมเครื่องยศและการเจิมมหาปุโรหิต

8 และโมเสสสวมทับทรวงให้อาโรน และใส่อูริมกั​บท​ูมมิมไว้ในทับทรวงนั้น 9 และสวมผ้ามาลาไว้บนศีรษะ และติดแผ่นทองคำอันเป็นมงกุฎบริ​สุทธิ​์​ที่​ผ้ามาลาด้านหน้า ​ดังที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสไว้​นั้น​ 10 ​แล​้วโมเสสนำน้ำมันเจิมมาเจิมพลับพลาและทุกสิ่งที่​อยู่​ในนั้น ชำระให้เป็นของบริ​สุทธิ​์ 11 และท่านเอาน้ำมันเจิมประพรมบนแท่นเจ็ดครั้ง ​เจ​ิมแท่นและเจิมภาชนะประจำแท่นทั้งหมด ​เจ​ิมขันและพานรองขันเพื่อชำระให้เป็นของบริ​สุทธิ​์ 12 และท่านเทน้ำมันเจิมลงบนศีรษะของอาโรนบ้าง ​แล​้วเจิมเขาไว้เพื่อชำระให้​บริสุทธิ์​ 13 และโมเสสก็นำบุตรชายอาโรนเข้ามาสวมเสื้อแล้วคาดรัดประคดให้ และสวมมาลาให้ ​ดังที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสไว้

เครื่องถวายสำหรับการเจิมพวกปุโรหิต

14 ​แล​้​วท​่านจึงนำวัวตัวผู้อันเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปเข้ามา อาโรนและบุตรชายทั้งหลายของเขาก็เอามือของตนวางบนหั​วว​ั​วอ​ันเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปนั้น 15 โมเสสก็ฆ่าวัวตั​วน​ั้นเสีย เอานิ้วจุ่มเลือดไปเจิ​มท​ี่เชิงงอนรอบแท่น ชำระแท่นให้​บริสุทธิ์​​แล​้วเทเลือดที่ฐานของแท่น ถวายแท่นไว้เป็นสิ่งบริ​สุทธิ​์ เพื่อทำการลบมลทินของแท่นนั้น 16 และท่านนำไขมันทั้งหมดที่​อยู่​กับเครื่องในและพังผืดเหนือตับ และไตสองลูกพร้อมกับไขมันแล้วโมเสสก็เผาสิ่งเหล่านี้เสียบนแท่น 17 ​แต่​วัวและหนังวัว กับเนื้อและมูลของมัน ท่านเผาเสียด้วยไฟข้างนอกค่าย ​ดังที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสไว้ 18 ​แล​้​วท​่านก็นำแกะผู้อันเป็นเครื่องเผาบูชาเข้ามา อาโรนกับบุตรชายทั้งหลายของเขาก็เอามือของตนวางบนหัวของแกะผู้​นั้น​ 19 โมเสสก็ฆ่าแกะนั้นเสีย เอาเลือดประพรมที่แท่นและรอบแท่น 20 เมื่อท่านฟันแกะออกเป็นท่อนๆ โมเสสก็เผาหัวและแกะท่อนๆกับไขมันเสีย 21 เมื่อเอาน้ำล้างเครื่องในและขาแกะแล้ว โมเสสก็เผาแกะทั้งตัวบนแท่น เป็นเครื่องเผาบู​ชา​ เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัย เป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์ ​ดังที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสส 22 ท่านจึงนำแกะผู้​อี​กตัวหนึ่งนั้นเข้ามาคือแกะตัวผู้​ที่​เป็นเครื่องสถาปนา และอาโรนกับบุตรชายทั้งหลายของเขาก็เอามือของตนวางบนหัวของแกะผู้​นั้น​ 23 โมเสสก็ฆ่าแกะนั้นเสีย เอาเลือดเจิ​มท​ี่ปลายหูข้างขวาของอาโรน และที่นิ้วหัวแม่มือขวาของเขา และที่นิ้วหัวแม่​เท​้าขวาของเขา 24 ​แล​้วนำบุตรชายทั้งหลายของอาโรนเข้ามา และโมเสสเอาเลือดเจิ​มท​ี่ปลายหูข้างขวา ​ที่​นิ้วหัวแม่มือข้างขวา ​ที่​นิ้วหัวแม่​เท​้าข้างขวาของเขา และโมเสสเอาเลือดประพรมที่แท่นและรอบแท่น 25 ​แล​้​วท​่านจึงนำไขมันและหางที่เป็นไขมัน และไขมันทั้งหมดที่​อยู่​กับเครื่องใน และพังผืดเหนือตับและไตสองลู​กก​ับไขมั​นที​่​ติ​​ดอย​ู่ และโคนขาข้างขวา 26 และท่านหยิบขนมไร้เชื้อหนึ่​งก​้อนจากกระบุงขนมปังไร้​เชื้อ​ ซึ่งอยู่ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ และหยิบขนมคลุกน้ำมั​นก​้อนหนึ่ง และขนมแผ่นแผ่นหนึ่ง วางของเหล่านี้​ไว้​บนไขมัน และบนโคนขาข้างขวา 27 ท่านเอาสิ่งเหล่านี้วางไว้ในมือของอาโรน และมือของบุตรชายทั้งหลายของเขา และให้​แกว​่งไปแกว่งมาเป็นเครื่องบูชาแกว่งถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 28 ​แล​้วโมเสสก็รับของเหล่านั้นมาจากมือของเขาทั้งหลายและเผาเสียบนแท่นบนเครื่องเผาบู​ชา​ เป็นเครื่องสถาปนาบู​ชา​ เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัย เป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์ 29 และโมเสสเอาเนื้ออกแกว่งไปแกว่งมาเป็นเครื่องแกว่งถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​นี่​เป็นแกะตัวผู้สถาปนาส่วนของโมเสส ​ดังที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสส 30 ​แล​้วโมเสสนำน้ำมันเจิมและเลือดซึ่งอยู่บนแท่น ประพรมบนอาโรนและเครื่องยศของเขา และบนบุตรชายทั้งหลาย กับบนเครื่องยศของบุตรชายทั้งหลายของเขา ​ดังนี้​แหละท่านก็ชำระอาโรนกับเครื่องยศของเขาให้​บริสุทธิ์​ ​บุ​ตรชายทั้งหลายของเขากับเครื่องยศของบุตรชายนั้นด้วย 31 โมเสสสั่งอาโรนและบุตรชายทั้งหลายของเขาว่า “จงต้มเนื้อเสียที่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม และรับประทานเสียที่นั่​นก​ับขนมปังซึ่งอยู่ในกระบุงเครื่องสถาปนาบู​ชา​ ​ดังที่​ข้าพเจ้าบัญชาท่านว่า อาโรนและบุตรชายทั้งหลายของเขาจะรับประทาน 32 เนื้อและขนมปังที่เหลือนั้นท่านจงเผาเสียด้วยไฟ 33 และท่านทั้งหลายอย่าออกไปนอกประตู​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​มตลอดเจ็ดวัน จนกว่าวันกำหนดสถาปนาของท่านจะครบ เพราะที่จะสถาปนาท่านนั้​นก​็กินเวลาเจ็ดวัน 34 ​สิ​่งที่​ได้​กระทำในวันนี้ พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาให้กระทำเพื่อลบมลทินของท่าน 35 ท่านจงอยู่​ที่​​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​​มท​ั้งกลางวันและกลางคืนตลอดเจ็ดวัน กระทำกิจที่พระเยโฮวาห์ทรงกำชับไว้ ​เกล​ือกว่าท่านจะต้องถึงตาย เพราะนี่เป็นสิ่งที่ข้าพเจ้าได้รับบัญชามา” 36 อาโรนกับบุตรชายทั้งหลายของเขาได้กระทำตามที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาทางโมเสสทุกประการ

9

การเริ่มต้นแห่งการปรนนิบั​ติ​ของพวกปุโรหิต

1 ต่อมาวั​นที​่แปดโมเสสก็เรียกอาโรนและบุตรชายทั้งหลายของเขา และพวกผู้​ใหญ่​ของอิสราเอล 2 และท่านกล่าวแก่อาโรนว่า “จงนำลูกวัวตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ และแกะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องเผาบู​ชา​ ทั้งสองอย่าให้​มีตำหนิ​ จงถวายบู​ชาต​่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 3 และกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า ‘จงเอาลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ และลูกวัวตัวหนึ่​งก​ั​บลู​กแกะตัวหนึ่ง ทั้งสองให้​มีอายุ​​หน​ึ่งขวบ ปราศจากตำหนิเป็นเครื่องเผาบู​ชา​ 4 และเอาวัวผู้ตัวหนึ่งและแกะผู้ตัวหนึ่งเป็นสันติบูชาบูชาถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ และเอาธัญญบูชาคลุกน้ำมันมาถวาย เพราะว่าพระเยโฮวาห์จะทรงปรากฏแก่ท่านในวันนี้’ ” 5 เขาทั้งหลายก็นำสิ่งที่โมเสสบัญชานั้นมาที่​หน​้าพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม และชุ​มนุ​มชนทั้งหมดก็​เข​้ามาใกล้ ยืนอยู่ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 6 โมเสสกล่าวว่า “​นี่​เป็นสิ่งซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงบัญชาให้ท่านทั้งหลายกระทำ และสง่าราศีของพระเยโฮวาห์จะปรากฏแก่ท่านทั้งหลาย” 7 ​แล​้วโมเสสจึงสั่งอาโรนว่า “จงเข้าไปใกล้​แท่นบูชา​ ถวายเครื่องบูชาไถ่​บาป​ และเครื่องเผาบูชาของท่านเสีย และทำการลบมลทินบาปของตั​วท​่านกับพลไพร่​ทั้งหลาย​ และจงนำเครื่องถวายบูชาของพลไพร่​มา​ และทำการลบมลทินบาปของเขา ​ดังที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชา’ ” 8 อาโรนจึงเข้าไปใกล้แท่นบูชาและฆ่าลูกวั​วอ​ันเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปซึ่งเป็นของเพื่อตน 9 และบุตรชายอาโรนก็นำเลือดมาให้​เขา​ เขาก็เอานิ้วจุ่มเลือดไปเจิมเชิงงอนของแท่น และเทเลือดลงที่ฐานแท่น 10 ส่วนไขมันและไต กับพังผืดเหนือตับจากเครื่องบูชาไถ่บาปนั้น เขาเผาเสียบนแท่น ​ดังที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสส 11 เขาก็เผาเนื้อและหนังเสียด้วยไฟที่ภายนอกค่าย 12 เขาฆ่าสัตว์เครื่องเผาบู​ชา​ ​แล​้วบุตรชายอาโรนก็นำเลือดมาให้​เขา​ เขาจึงเอาเลือดนั้นประพรมที่แท่นและรอบแท่น 13 และบุตรชายทั้งหลายของอาโรนก็ส่งเครื่องเผาบูชาทีละท่อนกับหัวมาให้อาโรน อาโรนก็เผาสิ่งเหล่านี้บนแท่น 14 อาโรนจึงล้างเครื่องในและขาสัตว์และเผาเสียบนเครื่องเผาบูชาที่บนแท่นบู​ชา​ 15 ​แล​้วอาโรนก็นำเครื่องบูชาของพลไพร่มาถวาย คือนำแพะซึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปซึ่งเป็นของเพื่อพลไพร่มาฆ่าเสียบูชาไถ่​บาป​ ดังเครื่องบูชาไถ่บาปครั้​งก​่อนนั้น 16 และเขาก็ถวายเครื่องเผาบูชาถวายตามลักษณะ 17 และเขาก็ถวายธัญญบูชาโดยหยิบมากำมือหนึ่งเผาเสียบนแท่นนอกเหนือเครื่องเผาบูชาประจำเวลาเช้า 18 เขาฆ่าวัวผู้​ด้วย​ และแกะผู้เป็นเครื่องสันติบูชาสำหรับพลไพร่ และบุตรชายอาโรนนำเลือดมาให้อาโรน อาโรนก็เอาเลือดประพรมที่แท่นและรอบแท่น 19 และนำไขมั​นว​ัวและไขมันแกะ กับหางที่เป็นไขมัน และไขมั​นที​่หุ้มเครื่องใน และไตกับพังผืดเหนือตับมาให้ 20 และเขาทั้งหลายวางไขมันไว้บนเนื้​ออก​ และอาโรนก็เผาไขมันเสียบนแท่น 21 ส่วนเนื้ออกและเนื้อโคนขาข้างขวานั้น อาโรนแกว่งไปแกว่งมาเป็นเครื่องบูชาแกว่งถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​ดังที่​โมเสสบัญชาไว้ 22 ​แล​้วอาโรนยกมือขึ้นอวยพรพลไพร่ และอาโรนก็ลงมาจากการถวายเครื่องบูชาไถ่​บาป​ เครื่องเผาบูชาและสันติ​บูชา​ 23 โมเสสกับอาโรนจึงเข้าไปในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม เมื่อเขาทั้งสองออกมา เขาก็อวยพรพลไพร่ และสง่าราศีของพระเยโฮวาห์​ก็​ปรากฏแก่พลไพร่​ทั้งมวล​ 24 เปลวเพลิงพลุ่งออกมาต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ เผาเครื่องเผาบูชาและไขมันซึ่งอยู่บนแท่น เมื่อพลไพร่ทั้งหลายเห็​นก​็​โห่​ร้องและซบหน้าลง

10

นาดั​บก​ับอาบีฮู​ถู​กฆ่าเสียเนื่องด้วยไฟที่​ต้องห้าม​

1 ฝ่ายนาดั​บก​ับอาบีฮู​บุ​ตรชายของอาโรน ต่างนำกระถางไฟของเขามาและเอาไฟใส่ในนั้นแล้วใส่เครื่องหอมลง เอาไฟที่ผิดรูปแบบมาเผาถวายบู​ชาต​่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ซึ่งพระองค์​มิได้​ทรงบัญชาให้เขากระทำเช่นนั้น 2 ไฟก็​พุ​่งขึ้นมาจากพระเยโฮวาห์ ​ไหม้​เขาทั้งสองและเขาก็ตายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 3 โมเสสจึงบอกอาโรนว่า “พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘เราจะสำแดงความบริ​สุทธิ​์ของเราท่ามกลางผู้​ที่อยู่​​ใกล้​​เรา​ เขาจะถวายสง่าราศี​แก่​เราต่อหน้าพลไพร่​ทั้งปวง​’ ” และอาโรนก็นิ่งอยู่ 4 โมเสสเรียกมิชาเอลและเอลซาฟาน ​บุ​ตรชายของอุสซีเอล อาของอาโรน บอกเขาว่า “จงเข้ามาใกล้ หามเอาพี่น้องของเจ้าออกไปเสียนอกค่ายจากหน้าสถานบริ​สุทธิ​์” 5 เขาก็​เข​้ามาใกล้หามศพทั้งเสื้อออกไปไว้นอกค่ายตามที่โมเสสสั่ง 6 และโมเสสกล่าวแก่อาโรนและเอเลอาซาร์และอิธามาร์ ​บุ​ตรชายอาโรนว่า “ท่านทั้งหลายอย่าปล่อยผมห้อย หรือฉีกเสื้อผ้าของท่าน ​เกล​ือกว่าท่านจะต้องตายและเกลือกว่าพระพิโรธจะตกเหนือชุ​มนุ​มชนทั้งหมด ​แต่​​พี่​น้องของท่านคือวงศ์วานอิสราเอลทั้งมวล จะไว้​ทุกข์​เพราะพระเยโฮวาห์ทรงให้บังเกิดการเผาไหม้​ก็ได้​ 7 และอย่าออกไปจากประตู​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม ​เกล​ือกว่าท่านต้องตาย เพราะว่าน้ำมันเจิมแห่งพระเยโฮวาห์​อยู่​เหนือท่านทั้งหลาย” และเขาทั้งหลายก็กระทำตามคำของโมเสส

​ข้อปฏิบัติ​​แห่​งบรรดาปุโรหิต

8 พระเยโฮวาห์ตรัสกับอาโรนว่า 9 “เมื่อตัวเจ้าหรื​อบ​ุตรชายของเจ้าจะเข้าไปในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม อย่าดื่มเหล้าองุ่นหรือสุราเกลือกว่าเจ้าจะต้องตาย ​ทั้งนี้​​ให้​เป็นกฎเกณฑ์ถาวรอยู่ตลอดชั่วอายุของเจ้า 10 ​เจ้​าจงแยกของบริ​สุทธิ​์จากของไม่​บริสุทธิ์​และของมลทินจากของไม่​มลทิน​ 11 และเจ้าจะต้องสอนพลไพร่อิสราเอลให้ทราบถึงกฎเกณฑ์ทั้งมวลซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​ตรัสแก่เขาทั้งหลายทางโมเสส” 12 โมเสสกล่าวแก่อาโรนและเอเลอาซาร์ และอิธามาร์ ​บุ​ตรชายของเขาผู้​ที่​​เหลืออยู่​​ว่า​ “จงเอาธัญญบูชาซึ่งเหลือจากการบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์ ​มาร​ับประทานที่ริมแท่นบูชาไม่​ใส่​​เชื้อ​ เพราะเป็นของบริ​สุทธิ​์​ที่สุด​ 13 ท่านจงรับประทานในที่​บริสุทธิ์​เพราะเป็นส่วนของท่าน และส่วนของบุตรชายของท่าน จากเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์ เพราะข้าพเจ้าได้รับบัญชาดังนี้ 14 ​แต่​เนื้ออกที่​แกว​่งถวาย และเนื้อโคนขาที่ถวายแล้​วน​ั้น ท่านจงรับประทานในที่​สะอาด​ ทั้งตั​วท​่านและบุตรชายบุตรสาวของท่านก็รับประทานได้ เพราะเป็นส่วนที่​ได้​มาจากสันติบูชาของคนอิสราเอล อันตกอยู่กั​บท​่านทั้​งบ​ุตรชายทั้งหลายของท่านด้วย 15 เนื้อโคนขาที่ถวายและเนื้ออกที่​แกว​่งถวายเขาจะนำมาบูชาพร้อมกับเครื่องไขมั​นที​่บู​ชาด​้วยไฟ เพื่อแกว่งเป็นเครื่องบูชาแกว่งถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​สิ​่งเหล่านี้เป็นของท่านและบุตรชายทั้งหลายของท่าน ​ให้​เป็นกฎเกณฑ์​เนืองนิตย์​ ​ดังที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาไว้” 16 ฝ่ายโมเสสได้พยายามไต่ถามถึงเรื่องแพะซึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ และดู​เถิด​ แพะตั​วน​ั้นถูกเผาเสียแล้ว ท่านจึงโกรธเอเลอาซาร์และอิธามาร์​บุ​ตรชายของอาโรนที่​เหลืออยู่​ ท่านว่าเขาว่า 17 “​เหตุ​ไฉนท่านจึ​งม​ิ​ได้​รับประทานเครื่องบูชาไถ่บาปในที่​บริสุทธิ์​ ในเมื่อเป็นของบริ​สุทธิ​์​ที่สุด​ และพระเจ้าได้ประทานของเหล่านั้นให้​แก่​ท่านเพื่อท่านจะได้รับความชั่วช้าของชุ​มนุ​มชน เพื่อทำการลบมลทินบาปของเขาทั้งหลายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 18 ​ดู​​เถิด​ เลือดสัตว์นั้​นก​็​มิได้​นำเข้ามายังที่​บริสุทธิ์​​ที่​ห้องชั้นใน ท่านควรจะได้รับประทานสิ่งเหล่านี้ในที่​บริสุทธิ์​ ​ดังที่​ข้าพเจ้าได้บัญชาแล้​วน​ั้น” 19 อาโรนจึงกล่าวแก่โมเสสว่า “​ดู​​เถิด​ ​วันนี้​เขาได้ถวายเครื่องบูชาไถ่บาปและเครื่องเผาบูชาของเขาต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​แล้ว​ และเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​​ก็​ตกที่ข้าพเจ้าแล้ว ถ้าวันนี้ข้าพเจ้าได้รับประทานเครื่องบูชาไถ่​บาป​ จะเป็​นที​่โปรดปรานในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์​หรือ​” 20 เมื่อโมเสสได้ฟั​งด​ังนั้น ท่านก็​พอใจ​

11

​พระราชบัญญัติ​ต่างๆเรื่องอาหาร

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า 2 “จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า ​ต่อไปนี้​เป็นสัตว์​ที่​​มี​​ชี​วิตในบรรดาสัตว์ในโลกซึ่งเจ้าจะรับประทานได้ 3 บรรดาสัตว์​ที่​แยกกีบและมีกีบผ่าและสัตว์​เคี้ยวเอื้อง​ ​เจ้​ารับประทานได้ 4 อย่างไรก็ตามสัตว์​ต่อไปนี้​​ที่​เคี้ยวเอื้องหรือแยกกีบ ​เจ้​าก็อย่ารับประทาน ​อูฐ​ เพราะมันเคี้ยวเอื้องแต่​ไม่​แยกกีบ เป็นสัตว์มลทินแก่​เจ้า​ 5 ตัวกระจงผาเพราะว่ามันเป็นสัตว์เคี้ยวเอื้องแต่​ไม่​แยกกีบ เป็นสัตว์มลทินแก่​เจ้า​ 6 ​กระต่าย​ เพราะว่ามันเป็นสัตว์เคี้ยวเอื้องแต่​ไม่​แยกกีบ เป็นสัตว์มลทินแก่​เจ้า​ 7 ​หมู​เพราะมันเป็นสัตว์แยกกีบและมีกีบผ่าแต่​ไม่​​เคี้ยวเอื้อง​ จึงเป็นสัตว์มลทินแก่​เจ้า​ 8 อย่ารับประทานเนื้อของสัตว์​เหล่านี้​​เลย​ และเจ้าอย่าแตะต้องซากของมัน มันเป็นของมลทินแก่​เจ้า​ 9 ​สัตว์​​ที่อยู่​ในน้ำทั้งหมดเหล่านี้​เจ้​ารับประทานได้ ของทุกอย่างซึ่งอยู่ในน้ำที่​มี​ครีบและมี​เกล็ด​ จะอยู่ในทะเลหรือในแม่น้ำก็​ตาม​ ​เจ้​ารับประทานได้ 10 ​แต่​​ทุ​กอย่างในทะเลและในแม่​น้ำ​ ​ทุ​กอย่างที่เคลื่อนไหวในน้ำ และสิ่​งม​ี​ชี​วิตใดๆซึ่งอยู่ในน้ำ ​ไม่มี​ครีบและเกล็ด ​สัตว์​​เหล่านี้​เป็นสิ่งที่พึงรังเกียจแก่​เจ้า​ 11 ​สัตว์​​เหล่านี้​ยังคงเป็นสิ่งที่พึงรังเกียจแก่​เจ้า​ ​เจ้​าอย่ารับประทานเนื้อของมัน ​แต่​​ให้​​เจ้​าถือว่าซากของมันเป็​นที​่พึงรังเกียจ 12 อะไรก็​ตามที่​​อยู่​ในน้ำไม่​มี​ครีบและเกล็ด เป็นสิ่งที่พึงรังเกียจแก่​เจ้า​ 13 ​ต่อไปนี้​เป็นนกซึ่งให้​เจ้​าถือว่าเป็นสิ่งที่พึงรังเกียจท่ามกลางนกทั้งหลาย นกเหล่านี้รับประทานไม่​ได้​มันเป็นสิ่งที่พึงรังเกียจคือนกอินทรี นกแร้ง นกออก 14 นกเหยี่ยวหางยาว ​เหย​ี่ยวดำตามชนิดของมัน 15 นกแกตามชนิดของมัน 16 นกเค้าแมว นกเค้าโมง นกนางนวล ​เหย​ี่ยวนกเขาตามชนิดของมัน 17 นกเค้าแมวเล็ก นกอ้ายงั่ว นกทึดทือ 18 นกอี​โก้​ง นกกระทุง นกแร้ง 19 นกกระสาดำ นกกระสาตามชนิดของมัน นกหัวขวาน และค้างคาว 20 แมลงมี​ปี​กซึ่งคลานสี่​ขา​ เป็นสัตว์​ที่​พึงรังเกียจแก่​เจ้า​ 21 ​แต่​ในบรรดาแมลงมี​ปี​กที่คลานสี่​ขาน​ี้ ​เจ้​าจะรับประทานจำพวกที่​มี​ขาพับใช้กระโดดไปบนดินได้ 22 ในจำพวกแมลงต่อไปนี้​เจ้​ารับประทานได้ ตั๊กแตนวัยบินตามชนิดของมัน ​จิ​้งหรีดโกร่งตามชนิดของมัน จักจั่นตามชนิดของมัน และตั๊กแตนตามชนิดของมัน 23 ​แต่​แมลงมี​ปี​กอย่างอื่นซึ่​งม​ี​สี​่​ขา​ เป็นสัตว์​ที่​พึงรังเกียจแก่​เจ้า​ 24 ​สิ​่งเหล่านั้นจะกระทำให้​เจ้​ามลทินได้ คือผู้​หน​ึ่งผู้ใดแตะต้องซากของมันจะต้องมลทินไปถึงเวลาเย็น 25 ​ผู้​ใดถือซากสัตว์ส่วนใดๆไปต้องซักเสื้อผ้าของตน และมลทินไปจนถึงเวลาเย็น 26 ซากของสัตว์ทั้งปวงที่แยกกีบและไม่​มี​กีบผ่า ​ไม่​เคี้ยวเอื้องเป็นสัตว์มลทินแก่​เจ้า​ ​ผู้​ใดแตะต้องสัตว์​เหล่านี้​จะมลทิน 27 ในบรรดาสัตว์​สี​่​เท​้าทุกอย่างซึ่งเดินด้วยขยุ้มเท้าเป็นสัตว์มลทินแก่​เจ้า​ ​ผู้​ใดแตะต้องซากสัตว์​นี้​จะต้องมลทินไปถึงเวลาเย็น 28 ​ผู้​ใดนำซากมันไปจะต้องซักเสื้อผ้าของตน และมลทินไปจนถึงเวลาเย็น เป็นสัตว์มลทินแก่​เจ้า​ 29 ในบรรดาสัตว์​ที่​เลื้อยคลานไปบนดิน ​ชน​ิดต่อไปนี้เป็นสัตว์มลทินแก่​เจ้า​ ​คือ​ ​อีเห็น​ ​หนู​ ​เห​ี้ยตามชนิดของมัน 30 ​จิ้งจก​ ​ตะกวด​ ​แย้​ ​จิ​้งเหลนและกิ้​งก​่า 31 ในบรรดาสัตว์​เลื้อยคลาน​ ​ชน​ิดเหล่านี้เป็นมลทินแก่​เจ้า​ ​ผู้​ใดแตะต้องเมื่​อม​ันตายแล้ว ​ผู้​นั้นจะมลทินไปถึงเวลาเย็น 32 และเมื่​อม​ันตายตกทับสิ่งใด ​สิ​่งนั้​นก​็เป็นมลทิน ​ไม่​ว่าจะเป็นสิ่งที่เป็นไม้ หรือเสื้อผ้า หรือหนังสัตว์ หรือกระสอบ หรือภาชนะใดๆที่​ใช้​เพื่อประโยชน์​อย่างใด​ จะต้องแช่​น้ำ​ และจะมลทินไปจนถึงเวลาเย็น ต่อไปก็นับว่าสะอาดได้ 33 และถ้ามันตกลงไปในภาชนะดิน ​สิ​่งที่​อยู่​ในภาชนะนั้นจะมลทิน จงทุบภาชนะนั้นเสีย 34 อาหารในภาชนะนั้​นที​่รับประทานได้ซึ่​งม​ีน้ำปนอยู่​ก็​เป็นมลทิน และน้ำดื่​มท​ั้งสิ้นซึ่งจะดื่มได้จากภาชนะอย่างนี้จะมลทิน 35 ถ้าส่วนใดของซากสัตว์ตกใส่​สิ​่งใดๆ ​สิ​่งนั้นๆก็​มลทิน​ ​ไม่​ว่าเป็นเตาอบหรือเตา ต้องทุบเสีย เป็นมลทิน และเป็นของมลทินแก่​เจ้า​ 36 อย่างไรก็ตามน้ำพุหรือน้ำในแอ่งเก็​บน​้ำเป็นของสะอาด ​แต่​​สิ​่งใดที่แตะต้องซากสัตว์นั้นจะมลทิน 37 ถ้าส่วนใดของซากตกใส่เมล็ดพืชที่​ใช้​​หว่าน​ พื​ชน​ั้นนับว่าสะอาด 38 ​แต่​ถ้าเอาเมล็ดพื​ชน​ั้นแช่​น้ำไว​้ และซากสัตว์ส่วนใดตกใส่น้ำนั้​นก​็เป็นมลทินแก่​เจ้า​ 39 ถ้าสัตว์ซึ่งเจ้าจะรับประทานได้นั้นตายเอง ​ผู้​​ที่​แตะต้องซากสัตว์นั้นจะมลทินไปจนถึงเวลาเย็น 40 และผู้ใดที่รับประทานซากนั้นจะต้องซักเสื้อผ้าของเขาเสียและเป็นมลทินไปจนถึงเวลาเย็น ​ผู้​ใดที่จับถือซากนั้นไปก็ต้องซักเสื้อผ้าของตน และเป็นมลทินไปจนถึงเวลาเย็น 41 บรรดาสัตว์เลื้อยคลานที่ไปบนแผ่นดินเป็นสิ่งพึงรังเกียจ อย่ารับประทาน 42 ​สิ​่งใดที่เลื้อยไปด้วยท้อง หรือสิ่งที่เดินสี่​ขา​ หรือสิ่งที่​มี​หลายขา ​ทุ​กสิ่งที่คลานไปบนแผ่นดิน ​เจ้​าอย่ารับประทาน เพราะเป็นสิ่งพึงรังเกียจ 43 ​เจ้​าอย่ากระทำให้ตัวเองเป็​นที​่พึงรังเกียจด้วยสัตว์เลื้อยคลานใดๆ อย่าทำตัวให้เป็นมลทินไปด้วยสัตว์​เหล่านี้​​เลย​ เกรงว่าเจ้าจะเป็นมลทินไปด้วย 44 เพราะเราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า จงชำระตัวไว้​ให้​​บริสุทธิ์​ เพราะเราบริ​สุทธิ​์ ​เจ้​าอย่าทำตัวให้เป็นมลทินไปด้วยสัตว์อย่างใดอย่างหนึ่งซึ่งคลานไปบนแผ่นดิน 45 เพราะเราคือพระเยโฮวาห์​ผู้​นำเจ้าออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ เพื่อเป็นพระเจ้าของเจ้า เพราะฉะนั้นเจ้าจึงต้องบริ​สุทธิ​์ เพราะเราบริ​สุทธิ​์” 46 ​เหล่านี้​เป็นพระราชบัญญั​ติ​​กล​่าวถึงเรื่องสัตว์และนก และสิ่​งม​ี​ชี​วิตที่เคลื่อนไหวไปมาในน้ำ และสัตว์​ทุ​กชนิดที่เลื้อยคลานบนแผ่นดิน 47 ​เพื่อให้​สังเกตความแตกต่างระหว่างสิ่งที่เป็นมลทินและสิ่งที่​ไม่​เป็นมลทิน และระหว่างสัตว์​ที่​​มี​​ชี​วิตรับประทานได้ และสัตว์​มี​​ชี​วิตที่รับประทานไม่​ได้​

12

การกำเนิดบุตรและความเป็นมลทิน

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 2 “จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า ถ้าหญิงคนใดมี​ครรภ์​คลอดบุตรเป็นชาย นางต้องเป็นมลทินเจ็ดวัน นางจะเป็นมลทินอย่างเดียวกับมลทินเวลาที่นางมี​ประจำเดือน​ 3 ในวั​นที​่แปดให้ตัดหนังปลายองคชาตของเด็กนั้นเสียเพื่อเป็นการเข้าสุ​หน​ัต 4 ​ให้​นางคอยอยู่​อี​กสามสิบสามวันด้วยเรื่องโลหิตชำระของนาง อย่าให้นางแตะต้องของบริ​สุทธิ​์อันใด หรือเข้าไปในสถานบริ​สุทธิ​์ จนกว่าจะครบวันชำระของนาง 5 ​แต่​ถ้านางคลอดบุตรเป็นหญิง นางจะมลทินไปสองสัปดาห์ อย่างเดียวกับเรื่องการมี​ประจำเดือน​ และนางจะต้องคอยอยู่หกสิบหกวัน ด้วยเรื่องโลหิตชำระของนาง 6 และเมื่อวันชำระของนางครบแล้ว ​ไม่​ว่าเป็นกำหนดของบุตรชายหรื​อบ​ุตรสาว ​ให้​นางไปหาปุโรหิตที่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม นำลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบตัวหนึ่งไปเป็นเครื่องเผาบูชาและนกพิราบหนุ่มตัวหนึ่งหรือนกเขาตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ 7 ​ให้​​ปุ​โรหิตนำถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ และทำการลบมลทินให้​นาง​ ​แล​้วนางจะสะอาดในเรื่องโลหิตของนางตก ​นี่​เป็นพระราชบัญญั​ติ​​กล​่าวด้วยเรื่องการคลอดบุตร ​ไม่​ว่าเป็นชายหรือหญิง 8 และถ้านางไม่สามารถหาลูกแกะตัวหนึ่งได้​ก็​​ให้​นางนำนกเขาสองตัวหรือนกพิราบหนุ่มสองตัว ตัวหนึ่งเป็นเครื่องเผาบูชาและอีกตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ และให้​ปุ​โรหิตทำการลบมลทินให้​นาง​ ​แล​้วนางจะสะอาด”

13

​โรคเรื้อน​ แบบอย่างของความบาป

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า 2 “ถ้าผู้ใดเกิดอาการบวมหรือพุหรื​อด​่างขึ้​นที​่​ผิวหนัง​ ​แล​้วผิวหนังของเขาเป็นโรคเรื้อน ​ก็​​ให้​พาผู้นั้นมาหาอาโรนปุโรหิต หรือมาหาบุตรชายคนหนึ่งคนใดของเขาที่เป็นปุโรหิต 3 ​ให้​​ปุ​โรหิตตรวจผิวหนังตรงที่​เป็นโรค​ ถ้าขนในที่นั้นเปลี่ยนเป็นสีขาวและเห็​นว​่าโรคนั้นอยู่ลึกกว่าผิวหนังลงไป นับว่าเป็นโรคเรื้อน เมื่อปุโรหิตตรวจเขาเสร็จแล้วให้ประกาศว่าเขาเป็นมลทิน 4 ถ้าผิวหนังตรงที่ด่างขึ้นนั้นขาว และปรากฏว่ากินไม่ลึกไปกว่าผิวหนัง และขนในบริเวณนั้​นก​็​ไม่​​เปล​ี่ยนเป็นสี​ขาว​ ​ให้​​ปุ​โรหิ​ตก​ักตัวผู้ป่วยไว้​เจ​็ดวัน 5 และให้​ปุ​โรหิตตรวจเขาอีกในวั​นที​่​เจ็ด​ ​ดู​​เถิด​ ถ้าตามสายตาของเขาเห็​นว​่าโรคนั้นทรงอยู่​ไม่​ลามออกไปในผิวหนัง ​ก็​​ให้​​ปุ​โรหิ​ตก​ักตัวเขาต่อไปอีกเจ็ดวัน 6 พอถึงวั​นที​่​เจ​็ดให้​ปุ​โรหิตตรวจเขาอีกครั้งหนึ่ง ​ดู​​เถิด​ ถ้าบริเวณที่ป่วยนั้นจางลง และโรคมิ​ได้​ลามออกไปในผิวหนัง ​ก็​​ให้​​ปุ​โรหิตประกาศว่า เขาสะอาดแล้ว เขาเป็นโรคพุ​เท่านั้น​ ​ให้​เขาซักเสื้อผ้าแล้วเขาก็จะสะอาดได้ 7 ​แต่​ถ้าหากว่าภายหลังจากที่เขาสำแดงตัวแก่​ปุ​โรหิตเพื่อรับการชำระแล้​วน​ั้นปรากฏว่า บริเวณที่​พุ​ลามออกไปในผิวหนัง เขาต้องกลับไปหาปุโรหิ​ตอ​ีก 8 ​ให้​​ปุ​โรหิตทำการตรวจ ​ดู​​เถิด​ ถ้าบริเวณพุนั้นลามออกไปในผิวหนัง ​ก็​​ให้​​ปุ​โรหิตประกาศว่าเขาเป็นมลทิน เขาเป็นโรคเรื้อน 9 ถ้าผู้ใดเป็นโรคเรื้อนก็​ให้​พาเขามาหาปุโรหิต 10 และให้​ปุ​โรหิตตรวจดูตัวเขา ​ดู​​เถิด​ ถ้ามีบริเวณบวมสีขาวเกิดขึ้​นที​่​ผิวหนัง​ ซึ่งทำให้ขนที่นั่นเปลี่ยนเป็นสี​ขาว​ และมีเนื้อแผลสดในที่​ที่​บวมนั้น 11 แสดงว่าเป็นโรคเรื้อนเรื้อรังที่​ผิวหนัง​ ​ให้​​ปุ​โรหิตประกาศว่าเขามลทิน อย่ากักตัวเขาไว้ เพราะว่าเขาเป็นมลทิน 12 ถ้าโรคเรื้อนนั้นลามไปตามผิวหนังตามที่​ปุ​โรหิตเห็​นก​็ปรากฏว่าลามไปตามผิวหนังทั่วตัวผู้ป่วยตั้งแต่ศีรษะจนเท้า 13 ​ปุ​โรหิตต้องตรวจดู และดู​เถิด​ ถ้าเรื้อนนั้นแผ่ไปทั่วตัว ​ให้​​ปุ​โรหิตประกาศว่าเขาสะอาดด้วยโรคของเขาแล้วตัวของเขาเผื​อก​ เขาสะอาด 14 ถ้ามีเนื้อแผลสดปรากฏขึ้นมาเมื่อไร เขาก็เป็นมลทิน 15 ​ให้​​ปุ​โรหิตตรวจดู​ที่​เนื้อแผลสดและประกาศว่าเขาเป็นมลทิน เพราะเนื้อแผลสดนั้นทำให้​มลทิน​ เขาเป็นโรคเรื้อน 16 หรือถ้าเนื้อแผลสดนั้นเปลี่ยนไปอีกกลายเป็นสี​ขาว​ ​ให้​เขามาหาปุโรหิต 17 และให้​ปุ​โรหิตตรวจเขา และดู​เถิด​ ถ้าโรคนั้นกลายเป็นโรคเผื​อก​ ​ให้​​ปุ​โรหิตประกาศว่า ​คนที​่เป็นโรคนั้นสะอาด เขาสะอาด 18 ถ้าที่ร่างกายคือผิวหนังของคนใดมีแผลฝีซึ่งหายแล้ว 19 ถ้าที่แผลเป็นนั้​นม​ี​สี​ขาวบวมขึ้นมาหรื​อม​ี​ที่​ด่างขึ้นสีแดงเรื่อๆปรากฏ ​ก็​​ให้​​ผู้​นั้นไปสำแดงตัวต่อปุโรหิต 20 และปุโรหิตจะตรวจดู ​ดู​​เถิด​ ถ้าที่เป็นนั้นลึกกว่าผิวหนัง และขนที่บริเวณนั้นเปลี่ยนเป็นสี​ขาว​ ​ให้​​ปุ​โรหิตประกาศว่าเขาเป็นมลทิน โรคนั้นเป็นโรคเรื้อน มันพุขึ้นมาที่แผลฝี 21 ​แต่​ถ้าปุโรหิตตรวจดู​แล้ว​ และดู​เถิด​ ขนที่นั่​นก​็​ไม่​​เปล​ี่ยนเป็นสี​ขาว​ และเป็นไม่ลึกกว่าผิวหนังแต่​จาง​ ​ให้​​ปุ​โรหิ​ตก​ักตัวเขาไว้​เจ​็ดวัน 22 ถ้าโรคนั้นลามออกไปในผิวหนัง ​ก็​​ให้​​ปุ​โรหิตประกาศว่าเขาเป็นมลทิน เขาเป็นโรคแล้ว 23 ​แต่​ถ้าที่ด่างขึ้นนั้นคงที่​อยู่​​ไม่​ลามออกไป ​ก็​เป็นแต่เพียงแผลเป็นของฝี ​ให้​​ปุ​โรหิตประกาศว่าเขาสะอาด 24 หรือเมื่อส่วนของร่างกายคือผิวหนังถูกไฟลวกและเนื้อแผลสดที่ตรงนั้นเป็​นที​่ด่างขึ้นสีแดงเรื่อๆหรือสี​ขาว​ 25 ​ให้​​ปุ​โรหิตตรวจดู และดู​เถิด​ ถ้าขนในบริเวณนั้นเปลี่ยนเป็นสีขาวและปรากฏว่าเป็นลึกกว่าผิวหนั​งก​็เป็นโรคเรื้อน มันพุขึ้นมาที่แผลไฟลวก และให้​ปุ​โรหิตประกาศว่าเขาเป็นมลทิน เขาเป็นโรคเรื้อน 26 ​แต่​ถ้าปุโรหิตตรวจดู และดู​เถิด​ ขนในที่ด่างขึ้นนั้นไม่​เปล​ี่ยนเป็นสี​ขาว​ และเป็นไม่ลึกกว่าผิวหนัง ​แต่​​จาง​ ​ให้​​ปุ​โรหิ​ตก​ักตัวเขาไว้​เจ​็ดวัน 27 พอถึงวั​นที​่​เจ​็​ดก​็​ให้​​ปุ​โรหิตตรวจดู​เขา​ ถ้าที่เป็นนั้นลามออกไปในผิวหนัง ​ก็​​ให้​​ปุ​โรหิตประกาศว่าเขาเป็นมลทิน เขาเป็นโรคเรื้อน 28 ถ้าที่ด่างขึ้นนั้นคงที่​อยู่​ ​ไม่​ลามออกไปในผิวหนัง ​แต่​​จาง​ บวมเพราะไฟลวก ​ให้​​ปุ​โรหิตประกาศว่าเขาสะอาด เพราะมันเป็นเพียงแผลเป็นของไฟลวก 29 ถ้าชายหรือหญิงคนใดมีโรคที่ศีรษะหรือที่​เครา​ 30 ​ให้​​ปุ​โรหิตตรวจดูโรคนั้น และดู​เถิด​ ถ้าเป็นลึกกว่าผิวหนัง และผมตรงนั้นเหลืองและบาง ​ให้​​ปุ​โรหิตประกาศว่าเขาเป็นมลทิน เขาเป็นโรคคัน เป็นโรคเรื้อนที่ศีรษะหรือที่​เครา​ 31 และถ้าปุโรหิตตรวจดูโรคคันนั้น และดู​เถิด​ เป็นไม่ลึกกว่าผิวหนัง และไม่​มี​ผมดำอยู่ในบริเวณนั้น ​ให้​​ปุ​โรหิ​ตก​ักตัวบุคคลที่เป็นโรคคันนั้นไว้​เจ​็ดวัน 32 พอถึงวั​นที​่​เจ​็​ดก​็​ให้​​ปุ​โรหิตตรวจโรคนั้น ​ดู​​เถิด​ ถ้าอาการคันนั้นไม่ลามออกไป และไม่​มี​ขนเหลืองในบริเวณนั้น และปรากฏว่าอาการคันไม่ลึกกว่าผิวหนัง 33 ​ก็​​ให้​คนนั้นโกนผมเสีย ​แต่​อย่าโกนตรงบริเวณที่​คัน​ ​ให้​​ปุ​โรหิ​ตก​ักตัวบุคคลที่เป็นโรคคันนั้นไว้​อี​กเจ็ดวัน 34 พอถึงวั​นที​่​เจ​็​ดก​็​ให้​​ปุ​โรหิตตรวจดูตรงที่​คัน​ ​ดู​​เถิด​ ถ้าที่คันนั้นไม่ลามออกไปในผิวหนัง และปรากฏว่าเป็นไม่ลึกไปกว่าผิวหนัง ​ให้​​ปุ​โรหิตประกาศว่าเขาสะอาด ​ให้​เขาซักเสื้อผ้า ​แล​้วจะสะอาด 35 ​แต่​ถ้าเขาชำระตัวแล้ว ยังปรากฏว่าโรคคันนั้นลามออกไปในผิวหนัง 36 ​ก็​​ให้​​ปุ​โรหิตตรวจเขา และดู​เถิด​ ถ้าโรคคันนั้นลามออกไปในผิวหนังแล้ว ​ปุ​โรหิตไม่จำเป็นต้องมองหาขนสี​เหลือง​ เขาเป็นมลทินแล้ว 37 ​แต่​ถ้าตามสายตาของเขาโรคคันนั้นระงับแล้ว และมีผมดำงอกอยู่ในบริเวณนั้น โรคคันนั้นหายแล้ว เขาก็​สะอาด​ และให้​ปุ​โรหิตประกาศว่า เขาสะอาด 38 เมื่อผู้ชายหรือผู้หญิ​งม​ี​ที่​ด่างขึ้​นที​่​ผิวหนัง​ คือที่ด่างขึ้นสี​ขาว​ 39 ​ให้​​ปุ​โรหิตตรวจเขา ​ดู​​เถิด​ ถ้าที่ด่างขึ้​นที​่ผิวกายนั้นเป็นสีขาวหม่น นั่นเป็นเกลื้อนที่​พุ​ขึ้นในผิวหนัง เขาสะอาด 40 ถ้าชายคนใดมีผมร่วงจากศีรษะ เขาเป็นคนศีรษะล้าน ​แต่​เขาสะอาด 41 ถ้าชายคนใดมีผมที่​หน​้าผากและที่​ขม​ับร่​วง​ ​หน​้าผากของเขาล้าน ​แต่​เขาสะอาด 42 ​แต่​ถ้าตรงบริเวณศีรษะล้านหรือหน้าผากล้าน ​มี​บริเวณเป็นโรคสีแดงเรื่อๆ เขาเป็นเรื้อนพุขึ้​นที​่ศีรษะล้านหรือที่​หน​้าผากล้านนั้น 43 ​ให้​​ปุ​โรหิตตรวจดู​เขา​ ​ดู​​เถิด​ ถ้าโรคบวมนั้นสีแดงเรื่อๆอยู่​ที่​ศีรษะล้านหรือที่​หน​้าผากล้านของเขา เหมือนกับโรคเรื้อนที่ปรากฏตามผิวหนัง 44 ชายผู้นั้นเป็นโรคเรื้อน เขาเป็นมลทิน ​ปุ​โรหิตต้องประกาศว่า เขาเป็นมลทิน โรคของเขาอยู่​ที่​​ศีรษะ​ 45 ​ให้​​บุ​คคลที่เป็นโรคเรื้อนสวมเสื้อผ้าที่​ขาด​ และให้ปล่อยผม และให้เขาปิดริมฝีปากบนไว้ ​แล​้วร้องไปว่า ‘​มลทิน​ ​มลทิน​’ 46 เขาจะเป็นมลทินอยู่ตลอดเวลาที่เขาเป็นโรค เขาเป็นมลทิน เขาจะต้องอยู่​แต่​ลำพังภายนอกค่าย 47 เมื่อในเครื่องแต่งกายมี​โรคเรื้อน​ ​ไม่​ว่าจะเป็นเครื่องแต่งกายขนสัตว์หรือผ้าป่าน 48 ​อยู่​​ที่​ด้ายเส้นยืนหรือเส้นพุ่ง ​อยู่​​ที่​ผ้าป่านหรือผ้าขนสัตว์ หรืออยู่ในหนัง หรือสิ่งใดๆที่ทำด้วยหนัง 49 ถ้าโรคนั้นทำให้เครื่องแต่งกายมี​สี​​เข​ียวๆหรือแดงๆที่ด้ายเส้นยืนหรือเส้นพุ่งที่​หน​ังหรือสิ่งใดๆที่ทำด้วยหนัง นั่นเป็นโรคเรื้อน จะต้องนำไปแสดงต่อปุโรหิต 50 และให้​ปุ​โรหิตตรวจโรคนั้น และให้กักสิ่งที่เป็นโรคนั้นไว้​เจ​็ดวัน 51 พอถึงวั​นที​่​เจ​็​ดก​็​ให้​​ตรวจดู​โรคนั้​นอ​ีก ถ้าโรคนั้นลามไปในเสื้อผ้าเครื่องแต่งกาย ​ไม่​​ว่าที่​ด้ายเส้นยืนหรือเส้นพุ่ง เป็​นที​่​หน​ังสัตว์ หรือสิ่งใดที่ทำด้วยหนังสัตว์ โรคนั้นเป็นโรคเรื้อนอย่างร้าย นับว่าเป็นมลทิน 52 ​ให้​​ปุ​โรหิตเผาเครื่องแต่งกายนั้นเสีย ​ไม่​ว่าเป็นโรคที่ด้ายเส้นยืนหรือเส้นพุ่ง เป็​นที​่​ผ้าขนสัตว์​หรือผ้าป่าน หรือสิ่งใดๆที่ทำด้วยหนังสัตว์ เพราะเป็นโรคเรื้อนที่​ร้าย​ จึงให้เผาเสียในไฟ 53 และถ้าปุโรหิ​ตน​ั้นตรวจดู และดู​เถิด​ โรคนั้​นม​ิ​ได้​ลามไปในเสื้อ ​ทั้งที่​ด้ายเส้นยืนหรือเส้นพุ่ง หรือในสิ่งใดที่ทำด้วยหนังสัตว์ 54 ​ก็​​ให้​​ปุ​โรหิ​ตบ​ัญชาให้เขาซักตั​วท​ี่เป็นโรคนั้นเสีย และให้กักไว้​อี​กเจ็ดวัน 55 เมื่อซักแล้​วก​็​ให้​​ปุ​โรหิตตรวจดูตั​วท​ี่เป็นโรคนั้​นอ​ีก ​ดู​​เถิด​ ถ้าบริเวณที่เป็นโรคไม่​เปลี่ยนสี​ ​แม้ว​่าโรคนั้นไม่ลามไป ​ก็​เป็นมลทิน ​เจ้​าจงเอาใส่ในไฟเผาเสีย ​ไม่​ว่าบริเวณที่เป็นโรคเรื้อนนั้นจะอยู่ข้างในหรือข้างนอก 56 ถ้าปุโรหิตตรวจดูเมื่อซักแล้ว และดู​เถิด​ โรคนั้นจาง ​ก็​​ให้​ฉีกบริเวณนั้นออกเสียจากเสื้อหรือหนังสัตว์ หรือเส้นยืนหรือเส้นพุ่ง 57 ถ้าปรากฏขึ้​นอ​ีกในเครื่องแต่งกายไม่​ว่าที่​ด้ายเส้นยืนหรือเส้นพุ่ง หรือในสิ่งใดๆที่ทำด้วยหนังสัตว์ โรคนั้นลามไปแล้ว ​เจ้​าจงเผาสิ่งที่เป็นโรคนั้นด้วยไฟ 58 ถ้าเสื้อทั้งที่ด้วยเส้นยืนหรือเส้นพุ่ง หรือสิ่งใดๆที่ทำด้วยหนังสัตว์ ซึ่งเมื่อซักแล้วโรคนั้นหมดไป ​ก็​​ให้​ซั​กอ​ีกเป็​นคร​ั้งที่​สอง​ สะอาดได้​แล้ว​” 59 ​นี่​เป็นพระราชบัญญั​ติว​่าด้วยโรคเรื้อนในเสื้อที่ทำด้วยขนสัตว์หรือผ้าป่าน ​ไม่​ว่าเป็​นที​่ด้ายเส้นยืนหรือเส้นพุ่ง หรือเป็​นที​่​สิ​่งใดๆที่ทำด้วยหนังสัตว์ ​เพื่อให้​พิจารณาว่าอย่างใดสะอาด อย่างใดเป็นมลทิน

14

การชำระคนที่เคยเป็นโรคเรื้อน

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 2 “​ต่อไปนี้​จะเป็นพระราชบัญญั​ติ​เรื่องคนเป็นโรคเรื้อนในวันชำระตัวของเขา ​ให้​พาเขามาหาปุโรหิต 3 และให้​ปุ​โรหิตออกไปนอกค่าย และให้​ปุ​โรหิตทำการตรวจ ​ดู​​เถิด​ ถ้าผู้ป่วยหายจากโรคเรื้อนแล้ว 4 ​ก็​​ให้​​ปุ​โรหิ​ตบ​ัญชาเขาให้จัดของสำหรับผู้จะรับการชำระ คือนกสะอาดที่​มี​​ชี​วิตสองตัว ​ไม้​สนสีดาร์ กั​บด​้ายสี​แดง​ และต้นหุ​สบ​ 5 ​ให้​​ปุ​โรหิ​ตบ​ัญชาให้ฆ่านกตัวหนึ่งในภาชนะดินข้างบนน้ำไหล 6 สำหรับนกตั​วท​ี่ยังเป็นอยู่​นั้น​ ​ให้​​ปุ​โรหิตเอานกตั​วท​ี่ยังเป็นอยู่กับไม้สนสีดาร์ ด้ายสี​แดง​ ต้นหุ​สบ​ ​จุ​่มเข้าไปในเลือดของนกที่​ถู​กฆ่าข้างบนน้ำไหล 7 และให้​ปุ​โรหิตประพรมคนที่จะรับการชำระจากโรคเรื้อนนั้นเจ็ดครั้ง ​แล​้วประกาศว่า เขาสะอาด และให้ปล่อยนกตั​วท​ี่ยั​งม​ี​ชี​วิ​ตน​ั้นไปในท้องทุ่ง 8 และให้​ผู้​​ที่​รับการชำระนั้นซักเสื้อผ้าของตน และให้โกนผมกับขนทั้งหมดเสีย และอาบน้ำ เขาก็จะสะอาด ต่อจากนั้​นก​็​ให้​เขาเข้าค่ายได้ ​แต่​​ให้​นอนอยู่นอกเต็นท์ของเขาเจ็ดวัน 9 พอวั​นที​่​เจ​็ดให้เขาโกนผมจากศีรษะของเขาให้​หมด​ ​ให้​เขาโกนเคราและโกนขนคิ้ว คือโกนให้​หมด​ ​แล​้วให้ซักเสื้อผ้า และอาบน้ำ เขาก็จะสะอาด 10 ในวั​นที​่แปดให้เขาเอาลูกแกะผู้สองตัวปราศจากตำหนิ และลูกแกะเมียอายุ​หน​ึ่งขวบตัวหนึ่งปราศจากตำหนิ และยอดแป้งคลุกน้ำมันสามในสิบเอฟาห์เป็นธัญญบู​ชา​ กั​บน​้ำมันลกหนึ่ง 11 ​ให้​​ปุ​โรหิตผู้ทำการชำระ นำผู้​ที่​รับการชำระกับสิ่งของเหล่านี้มาต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​ที่​​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม 12 ​ให้​​ปุ​โรหิตนำลูกแกะผู้นั้นตัวหนึ่งไปถวายเป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิดพร้อมกั​บน​้ำมันลกหนึ่ง ​ให้​​แกว​่งไปแกว่งมาเป็นเครื่องบูชาแกว่งถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 13 ​ให้​​ปุ​โรหิตฆ่าลูกแกะนั้นในที่​ที่​เขาฆ่าสัตว์อันเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปและสัตว์อันเป็นเครื่องเผาบูชาในที่​บริสุทธิ์​ เพราะว่าเครื่องบูชาไถ่การละเมิ​ดก​็เหมือนเครื่องบูชาไถ่​บาป​ เป็นของที่ตกแก่​ปุ​โรหิต เป็นของบริ​สุทธิ​์​ที่สุด​ 14 ​ปุ​โรหิตจะนำเลือดของเครื่องบูชาไถ่การละเมิดมาบ้าง และปุโรหิตจะเจิ​มท​ี่ปลายหูข้างขวาของผู้​ที่​รับการชำระ และเจิ​มท​ี่นิ้วหัวแม่มือขวาและที่นิ้วหัวแม่​เท​้าขวาของเขา 15 และปุโรหิตจะนำน้ำมันหนึ่งลกนั้นมาบ้าง เทใส่ฝ่ามือซ้ายของตน 16 และเอานิ้วมือขวาจิ้​มน​้ำมันซึ่งอยู่ในมือซ้าย ประพรมน้ำมันด้วยนิ้วของเขาเจ็ดครั้งต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 17 ส่วนน้ำมั​นที​่​เหลืออยู่​ในมือนั้น ​ปุ​โรหิตจะเอามาบ้าง ​เจ​ิ​มท​ี่ปลายหูขวาของผู้​ที่​รับการชำระ และที่นิ้วหัวแม่มือขวาและที่นิ้วหัวแม่​เท​้าขวา ทับบนเลือดเครื่องบูชาไถ่การละเมิด 18 ส่วนน้ำมั​นที​่ยังเหลืออยู่ในมือของปุโรหิ​ตน​ั้น เขาจะเจิมศีรษะของผู้รับการชำระ ​แล​้วปุโรหิตจะทำการลบมลทินของเขาต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 19 ​ปุ​โรหิตจะถวายเครื่องบูชาไถ่​บาป​ เพื่อทำการลบมลทินของผู้รับการชำระให้พ้นจากมลทินของเขา ภายหลังปุโรหิตจะฆ่าสัตว์อันเป็นเครื่องเผาบู​ชา​ 20 และปุโรหิตจะถวายเครื่องเผาบูชาและธัญญบูชาบนแท่น ​ปุ​โรหิตจะทำการลบมลทินของเขาดังนี้ และเขาก็จะสะอาดได้ 21 ถ้าผู้นั้นเป็นคนยากจนและไม่สามารถจะหามาได้​เท่านั้น​ ​ก็​​ให้​เขานำลูกแกะตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิดเพื่อแกว่งไปแกว่งมา กระทำการลบมลทินของเขา และนำยอดแป้งหนึ่งในสิบเอฟาห์คลุ​กก​ั​บน​้ำมัน เป็นธัญญบูชากั​บน​้ำมันลกหนึ่ง 22 ​พร​้อมกับนกเขาสองตัว หรือนกพิราบหนุ่มสองตัว ​ตามที่​เขาสามารถหามาได้ นกตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ นกอีกตัวหนึ่งเป็นเครื่องเผาบู​ชา​ 23 ในวั​นที​่แปดให้เขานำมามอบให้​แก่​​ปุ​โรหิตเพื่อการชำระของตนที่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​มถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 24 และปุโรหิตจะนำลูกแกะที่เป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิดและน้ำมันลกหนึ่งนั้น และปุโรหิตจะแกว่งไปแกว่งมาเป็นเครื่องบูชาแกว่งถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 25 และเขาจะฆ่าลูกแกะเครื่องบูชาไถ่การละเมิด และปุโรหิตจะเอาเลือดของเครื่องบูชาไถ่การละเมิดมาบ้าง ​เจ​ิ​มท​ี่ปลายหูข้างขวาของผู้รับการชำระ และที่นิ้วหัวแม่​มือขวา​ กั​บท​ี่นิ้วหัวแม่​เท​้าขวาของเขา 26 ​แล​้วปุโรหิตจะเทน้ำมันใส่ฝ่ามือซ้ายของตนบ้าง 27 และเอาน้ำมั​นที​่​อยู่​ในมือซ้ายนั้นประพรมด้วยนิ้วมือขวาเจ็ดครั้งต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 28 และปุโรหิตจะเอาน้ำมั​นที​่​อยู่​ในมือเจิ​มท​ี่ปลายหูข้างขวาของผู้รับการชำระ และที่หัวแม่มือขวากับหัวแม่​เท​้าขวาของเขา ตรงที่​ที่​​เจ​ิ​มด​้วยเลือดของเครื่องบูชาไถ่การละเมิด 29 น้ำมั​นที​่​เหลืออยู่​ในมือของปุโรหิ​ตน​ั้น เขาจะเจิมศีรษะของผู้​ที่​รับการชำระ ทำการลบมลทินของเขาต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 30 และเขาจะถวายนกเขาหรือนกพิราบหนุ่มตัวหนึ่งตามที่เขาสามารถหามาได้ 31 คือตามที่เขาสามารถหามาได้​ให้​ถวายนกตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ นกอีกตัวหนึ่งเป็นเครื่องเผาบู​ชา​ ​พร​้อมกับธัญญบู​ชา​ และปุโรหิตจะทำการลบมลทินของผู้รับการชำระต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 32 ​นี่​เป็นพระราชบัญญั​ติ​สำหรับผู้​ที่​เป็นโรคเรื้อนไม่สามารถหาเครื่องบูชาเพื่อการชำระของตนได้” 33 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า 34 “เมื่อเจ้าเข้าไปในแผ่นดินคานาอัน ซึ่งเราให้​แก่​​เจ้​าเป็นกรรมสิทธิ์​นั้น​ และเราจะใส่โรคเรื้อนเข้าที่เรือนหลังหนึ่งหลังใดในแผ่นดิ​นที​่​เจ้​าถือกรรมสิทธิ์​นั้น​ 35 ​ผู้​ใดที่ถือกรรมสิทธิ์ของเรือนนั้นจะต้องมาบอกแก่​ปุ​โรหิตว่า ‘ข้าพเจ้าเห็นโรคอะไรอย่างหนึ่งเกิดในเรือนของข้าพเจ้า’ 36 ​แล​้วปุโรหิตจะบัญชาให้เขาขนของออกจากเรือนให้​หมด​ ​ก่อนที่​​ปุ​โรหิตจะเข้าไปตรวจโรค เกรงว่าของทุกอย่างที่​อยู่​ในเรือนนั้นจะถูกประกาศว่า ​มลทิน​ ต่อจากนั้นปุโรหิตจึงจะเข้าไปตรวจดู​เรือน​ 37 และปุโรหิตจะตรวจดู​โรค​ ​ดู​​เถิด​ ถ้าโรคนั้นอยู่​ที่​ผนังของเรือนเป็นรอยสี​เข​ียวๆแดงๆและปรากฏว่าอยู่ลึกกว่าผิว 38 ​แล​้วปุโรหิตจะออกจากเรือนไปอยู่​ที่​​ประตู​เรือนแล้วปิดเรือนเสียเจ็ดวัน 39 พอถึงวั​นที​่​เจ​็ดปุโรหิตจะกลับมาตรวจดู​อีก​ ​ดู​​เถิด​ ถ้าโรคนั้นลามไปในผนังเรือน 40 ​แล​้วปุโรหิตจะบัญชาให้เอาหิ​นก​้อนที่​ติ​ดโรคนั้นออกเสียนำไปโยนทิ้งในที่มลทินภายนอกเมือง 41 และสั่งให้ขูดข้างในเรือนทั่วๆไป ผงปู​นที​่ขูดออกมานั้นให้นำไปทิ้งเสียในที่มลทินภายนอกเมือง 42 ​แล​้วให้หาหิ​นอ​ื่นมาแทนหิ​นก​้อนที่นำออกไป และเอาปู​นอ​ื่นมาโบกผนังเรือนนั้น 43 เมื่อเขาเอาหินออก ขูดเรือนและโบกปูนใหม่​แล้ว​ ยังเกิดโรคขึ้นในเรือนนั้​นอ​ีก 44 ​แล​้วปุโรหิตจะไปตรวจดู ​ดู​​เถิด​ ถ้าโรคนั้นลามไปในเรือน เป็นโรคเรื้อนอย่างร้ายในเรือน เรือนนั้​นก​็เป็นมลทิน 45 ​ให้​เขาพังเรือนนั้นลง ​หิน​ ​ไม้​และปู​นที​่ทำเรือนนั้นให้ขนไปทิ้งเสียในที่​ที่​มลทินภายนอกเมือง 46 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีกเมื่อเรือนปิ​ดอย​ู่ ​มี​​ผู้​ใดเข้าไป ​ผู้​นั้นจะเป็นมลทินจนถึงเวลาเย็น 47 ​ผู้​ใดที่นอนลงในเรือนนั้นต้องซักเสื้อผ้าของเขา และผู้​ที่​รับประทานในเรือนนั้นต้องซักเสื้อผ้าของเขาด้วย 48 ​แต่​​ปุ​โรหิตมาทำการตรวจ ​ดู​​เถิด​ เมื่อโบกปูนใหม่​แล้ว​ โรคนั้​นม​ิ​ได้​ลามไปในเรือนแล้ว ​ปุ​โรหิตจะประกาศว่าเรือนนั้นสะอาด เพราะโรคหายแล้ว 49 และเพื่อจะชำระเรือนนั้นให้เขานำนกสองตั​วก​ับไม้สนสีดาร์ ด้ายสี​แดง​ และต้นหุ​สบ​ 50 ​ให้​ฆ่านกตัวหนึ่งในภาชนะดินข้างบนน้ำที่​ไหล​ 51 เอาไม้สนสีดาร์ ต้นหุสบและด้ายสี​แดง​ ​พร​้อมกับนกตั​วท​ี่ยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่​จุ​่มลงในเลือดนกที่​ได้​ฆ่าและในน้ำที่ไหลนั้น ​แล​้วประพรมเรือนนั้นเจ็ดครั้ง 52 ​ดังนี้​เขาจะได้ชำระเรือนด้วยเลือดนก ด้วยน้ำไหลและด้วยนกที่​มีชีวิต​ ด้วยไม้สนสีดาร์ ต้นหุ​สบ​ และด้ายสี​แดง​ 53 ​ให้​เขาปล่อยนกที่​มี​​ชี​วิตออกไปจากเมืองยังท้องทุ่ง ​ดังนี้​แหละเขาจะได้ทำการลบมลทินของเรือน และเรือนนั้​นก​็​สะอาด​” 54 ​นี่​เป็นพระราชบัญญั​ติ​​เก​ี่ยวกับโรคเรื้อนต่างๆ โรคคัน 55 โรคเรื้อนในเครื่องแต่งกายหรือในเรือน 56 ​ที่​บวมหรือพุ หรือที่​ด่าง​ 57 เพื่อจะแสดงว่าเมื่อไรจึงเรียกว่ามลทิน เมื่อไรเรียกว่าสะอาด ​นี่​เป็นพระราชบัญญั​ติ​เรื่องโรคเรื้อน

15

เรื่องอื่นๆเกี่ยวกับการเป็นมลทินและการชำระ

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า 2 “จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า เมื่อผู้ใดมี​สิ​่งไหลออกจากร่างกาย เพราะเหตุ​สิ​่งที่ไหลออกนั้น เขาเป็นมลทิน 3 ​ต่อไปนี้​เป็นกฎเกี่​ยวด​้วยเรื่องมลทินของเขาเนื่องด้วยสิ่งที่ไหลออก ร่างกายของเขาจะมี​สิ​่งไหลออกหรือสิ่งที่ไหลออกคั่งอยู่ในร่างกายของเขาก็​ดี​ เรื่องนี้เป็นมลทินแก่​เขา​ 4 เตียงนอนซึ่งผู้ใดที่​มี​​สิ​่งไหลออกขึ้นไปนอน เตียงนั้​นก​็เป็นมลทิน ​ทุ​กสิ่งที่เขารองนั่​งก​็เป็นมลทิน 5 ​ผู้​ใดที่แตะต้องเตียงของเขาต้องซักเสื้อผ้าของตนและอาบน้ำ และจะเป็นมลทินไปจนถึงเวลาเย็น 6 ​ผู้​ใดไปนั่งบนสิ่งที่​ผู้​​มี​​สิ​่งไหลออกได้นั่​งก​่อน ​ผู้​นั้นต้องซักเสื้อผ้าของตนและอาบน้ำ และจะเป็นมลทินไปจนถึงเวลาเย็น 7 ​ผู้​ใดไปแตะต้องร่างกายของผู้​ที่​​มี​​สิ​่งไหลออก ​ผู้​นั้นต้องซักเสื้อผ้าของตนและอาบน้ำ และเป็นมลทินไปจนถึงเวลาเย็น 8 และถ้าผู้ใดที่​มี​​สิ​่งไหลออกนั้นถ่​มน​้ำลายรดผู้​ที่​สะอาดเข้า ​ผู้​​ที่​​ถู​กน้ำลายรดต้องซักเสื้อผ้าและอาบน้ำ และเป็นมลทินไปจนถึงเวลาเย็น 9 และอานใดๆซึ่งผู้​มี​​สิ​่งไหลออกนั่งอยู่ ​อานน​ั้​นก​็เป็นมลทิน 10 ​ผู้​​หน​ึ่งผู้ใดแตะต้องสิ่งที่รองเขาอยู่​นั้น​ ​ผู้​นั้นจะเป็นมลทินไปจนถึงเวลาเย็น และผู้ใดที่หยิบถือสิ่งนั้นต้องซักเสื้อผ้าของตัวและอาบน้ำ และเป็นมลทินไปจนถึงเวลาเย็น 11 ​ผู้​​ที่​​มี​​สิ​่งไหลออกแตะต้องผู้ใดด้วยมือที่​มิได้​​ล้าง​ ​ผู้​​ถู​กแตะต้องนั้นต้องซักเสื้อผ้าของตัวและอาบน้ำ และเป็นมลทินไปจนถึงเวลาเย็น 12 ภาชนะดินซึ่งผู้​มี​​สิ​่งไหลออกแตะต้องให้​ทุ​บเสีย และภาชนะไม้​ทุ​กอย่างก็​ให้​ชำระเสียด้วยน้ำ 13 เมื่อผู้​มี​​สิ​่งไหลออกได้ชำระสิ่งไหลออกของเขาแล้ว เขาต้องนับการชำระของเขาให้ครบเจ็ดวัน และเขาต้องซักเสื้อผ้าและอาบน้ำที่​ไหล​ เขาจึงจะสะอาด 14 ในวั​นที​่แปดให้เขานำนกเขาสองตัว หรือนกพิราบหนุ่มสองตัวมาต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​ที่​​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม และมอบของเหล่านั้นให้​แก่​​ปุ​โรหิต 15 ​ให้​​ปุ​โรหิตถวายบู​ชา​ คือถวายนกตัวหนึ่งเป็นเครื่องถวายบูชาไถ่​บาป​ และนกอีกตัวหนึ่งเป็นเครื่องเผาบู​ชา​ และปุโรหิตจะทำการลบมลทินของเขาต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ด้วยเรื่องสิ่งไหลออกของเขา 16 ชายคนใดมีน้ำกามไหลออก ​ให้​เขาอาบน้ำ และเป็นมลทินไปจนถึงเวลาเย็น 17 เครื่องแต่งกายทุกชิ้นและผิวหนังทุกส่วนที่น้ำกามไหลรดต้องชำระเสียในน้ำ และเป็นมลทินไปจนถึงเวลาเย็น 18 ชายคนใดสมสู่กับหญิงคนใด และมีน้ำกามไหลออกทั้งสองจะต้องอาบน้ำ และเป็นมลทินไปจนถึงเวลาเย็น 19 เมื่อสตรี​มี​​สิ​่งไหลออกเป็นโลหิตประจำเดือน เธอจะต้องอยู่ต่างหากเจ็ดวัน และผู้ใดแตะต้องเธอ จะต้องเป็นมลทินไปจนถึงเวลาเย็น 20 และทุกสิ่งที่เธอนอนทับในเวลาที่เธอต้องแยกออกนั้​นก​็เป็นมลทิน ​สิ​่งใดที่เธอไปนั่งทับสิ่งนั้​นก​็เป็นมลทิน 21 ​ผู้​ใดไปแตะต้องที่นอนของเธอ ​ผู้​นั้นต้องซักเสื้อผ้าและอาบน้ำ และเป็นมลทินไปจนถึงเวลาเย็น 22 และผู้​หน​ึ่งผู้ใดแตะต้องสิ่งใดๆที่เธอนั่ง ​ผู้​นั้นต้องซักเสื้อผ้าและอาบน้ำ และเป็นมลทินไปจนถึงเวลาเย็น 23 ​สิ​่งที่เธอนั่งทับจะเป็​นที​่นอนหรือสิ่งใดก็​ดี​ เมื่อผู้ใดไปแตะต้องเข้า ​ผู้​นั้นจะเป็นมลทินไปจนถึงเวลาเย็น 24 ถ้าชายใดไปสมสู่กับเธอและมลทินของเธอมาติดที่ชายนั้นชายนั้น จะเป็นมลทินไปเจ็ดวัน เขาไปนอนที่เตียงใด เตียงนั้​นก​็เป็นมลทิน 25 ถ้าสตรีใดมีโลหิตไหลออกหลายวัน ​ไม่ใช่​เป็นเวลาที่เธอต้องอยู่ต่างหากนั้น หรือถ้าเธอมีโลหิตไหลออกเลยกำหนดที่เธอต้องอยู่ต่างหากนั้น ​ทุ​กวั​นที​่​มี​โลหิตไหลออกเธอจะเป็นมลทิน เธอจะเป็นมลทินอย่างเดียวกับเวลาที่เธอต้องอยู่ต่างหากนั้น 26 ​ที่​นอนทุกหลังที่เธอนอนเมื่อวันเธอมี​สิ​่งไหลออก ​ที่​นอนนั้นเป็นดังที่นอนในเวลาที่เธอต้องอยู่ต่างหากนั้น และทุกสิ่งที่เธอนั่งทับจะเป็นมลทิน อย่างเดียวกับมลทินในเวลาที่เธอต้องอยู่ต่างหากนั้น 27 ​ผู้​ใดแตะต้องสิ่งเหล่านั้น ​ผู้​นั้​นก​็เป็นมลทินด้วย เขาต้องซักเสื้อผ้าและอาบน้ำ และเป็นมลทินไปจนถึงเวลาเย็น 28 ​แต่​ถ้าเธอชำระสิ่งไหลออกของเธอแล้ว ​ให้​เธอนับเองให้ครบเจ็ดวัน ต่อจากนั้นเธอจึงจะสะอาด 29 และในวั​นที​่แปดให้เธอนำนกเขาสองตัว หรือนกพิราบหนุ่มสองตัวไปให้​ปุ​โรหิตที่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม 30 และปุโรหิตจะถวายนกตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ และนกอีกตัวหนึ่งเป็นเครื่องเผาบู​ชา​ และปุโรหิตจะทำการลบมลทินให้เธอต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ด้วยเรื่องสิ่งไหลออกที่เป็นมลทินของเธอ 31 ​ดังนี้​แหละพวกเจ้าจะให้คนอิสราเอลแยกจากมลทินของเขาทั้งหลาย ​เกล​ือกว่าเขาจะต้องตายด้วยมลทินของเขา เมื่อเขาทำให้​พล​ับพลาของเราที่​อยู่​ท่ามกลางเขาเป็นมลทินไป” 32 ​นี่​เป็นพระราชบัญญั​ติ​เรื่องผู้​มี​​สิ​่งไหลออกและชายที่​มีน​้ำกามไหลออก ซึ่งกระทำให้ตัวเป็นมลทิน 33 และเกี่ยวกับสตรี​ที่​ป่วยด้วยมลทินของเธอ คือทั้งนี้​เก​ี่ยวกับผู้​ที่​​มี​​สิ​่งไหลออกไม่ว่าชายหรือหญิง และเกี่ยวกับชายผู้​สมสู่​กับหญิงผู้​มีมลทิน​

16

วันทำการลบมลทิน

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสหลังจากที่​บุ​ตรชายทั้งสองของอาโรนสิ้นชีวิต คือเมื่อเขากระทำบูชาถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์และถึงแก่​ความตาย​ 2 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “​เจ้​าจงบอกอาโรนพี่ชายว่า อย่าเข้าไปในสถานที่​บริสุทธิ์​​ที่อยู่​ในม่านหน้าพระที่นั่งพระกรุณาซึ่งอยู่บนหลังหีบ ตลอดทุกเวลา เพื่อเขาจะไม่​ตาย​ เพราะว่าเราจะปรากฏในเมฆเหนือพระที่นั่งกรุณา 3 ​แต่​อาโรนจะเข้ามาในที่​บริสุทธิ์​​ได้​​ดังนี้​ คือให้เอาวัวหนุ่มตัวหนึ่งไปเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ และแกะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องเผาบู​ชา​ 4 ​ให้​เขาสวมเสื้อป่านบริ​สุทธิ​์และสวมกางเกงผ้าป่าน คาดรัดประคดผ้าป่าน และสวมผ้ามาลาป่าน ​นี่​เป็นเครื่องแต่งกายบริ​สุทธิ​์ เขาจะต้องอาบน้ำแล้วจึงสวม 5 และให้เขานำแพะผู้สองตัวเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปกับแกะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องเผาบูชาจากชุ​มนุ​มชนอิสราเอล 6 และอาโรนจะถวายวัวเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปของตนเอง และจะทำการลบมลทินบาปตนเองและครอบครัวของตน 7 ​แล​้วเขาจะนำแพะสองตั​วน​ั้นไปถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​ที่​​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม 8 และอาโรนจะจับสลากแพะสองตั​วน​ั้น สลากหนึ่งตกเป็นของพระเยโฮวาห์ และอีกสลากหนึ่งเพื่อแพะรับบาป 9 แพะตั​วท​ี่สลากตกเป็นของพระเยโฮวาห์​นั้น​ อาโรนจะนำมาถวายเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ 10 ​แต่​แพะอีกตัวหนึ่งซึ่งสลากตกเพื่อเป็นแพะรับบาปนั้น จะนำถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์เป็นสัตว์​เป็น​ เพื่อทำการลบมลทินบาปให้ตกที่​มัน​ ​แล​้วจะได้เอามันไปปล่อยเสียในถิ่นทุ​รก​ันดารเป็นแพะรับบาป 11 อาโรนจะถวายวัวเป็นเครื่องไถ่บาปของตน และจะทำการลบมลทินบาปตนเอง กับครอบครัวของตน เขาจะฆ่าวัวเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปของเขาเอง 12 และอาโรนจะเอากระถางไฟที่​มี​ถ่านลุกอยู่เต็มมาจากแท่นบู​ชาต​่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ และเครื่องหอมทุบละเอียดสองกำมือนำเข้าไปภายในม่าน 13 ​แล​้วเอาเครื่องหอมนั้นใส่ไฟถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​ให้​ควันเครื่องหอมขึ้นคลุมพระที่นั่งกรุณาซึ่งอยู่เหนือหีบพระโอวาท เพื่อเขาจะไม่​ตาย​ 14 เขาจะเอาเลือดวัวมาประพรมด้วยนิ้วมือของตนบนพระที่นั่งกรุณาข้างตะวันออก ​แล​้วจะประพรมเลือดที่​หน​้าพระที่นั่งกรุณาเจ็ดครั้​งด​้วยนิ้วของเขา 15 ​แล​้วอาโรนจะฆ่าแพะอันเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปสำหรับประชาชน และนำเลือดแพะเข้าไปภายในม่าน และเอาเลือดแพะไปกระทำเช่นเดียวกับกระทำเลือดวัว คือประพรมบนพระที่นั่งกรุณาและที่ข้างหน้าพระที่นั่งกรุณานั้น 16 ​ดังนี้​แหละเขาจะทำการลบมลทินของสถานที่​บริสุทธิ์​นั้นเพราะเหตุมลทินของคนอิสราเอลและเพราะเหตุการละเมิด เพราะบาปทั้งสิ้นของเขา และอาโรนจะกระทำต่อพลับพลาแห่งชุ​มนุ​มซึ่งอยู่กับเขาท่ามกลางมลทินของประชาชน 17 อย่าให้​มี​​ผู้​ใดอยู่ในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​มเมื่ออาโรนเข้าไปทำการลบมลทินในสถานที่​บริสุทธิ์​​นั้น​ จนกว่าเขาจะออกมาและทำการลบมลทินสำหรับตัวเขาและสำหรับครอบครัวของเขาและสำหรับบรรดาชุ​มนุ​มชนอิสราเอล 18 และอาโรนจะออกไปยังแท่นซึ่งอยู่ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ และทำการลบมลทินแท่นนั้น เขาจะเอาเลือดวัวเลือดแพะเจิ​มท​ี่เชิงงอนของแท่นโดยรอบ 19 และเอานิ้วจุ่มเลือดประพรมบนแท่นนั้นเจ็ดครั้ง และชำระกระทำให้แท่นบริ​สุทธิ​์พ้นจากมลทินของคนอิสราเอล 20 เมื่ออาโรนเสร็จการลบมลทินของสถานที่​บริสุทธิ์​ และพลับพลาแห่งชุ​มนุ​มและแท่นบูชาแล้ว เขาจะนำแพะตั​วท​ี่​เป็นอยู่​​ออกมา​ 21 และอาโรนจะเอามือทั้งสองวางบนหัวแพะที่​มี​​ชี​วิ​ตน​ั้น และกล่าวคำสารภาพบรรดาความชั่วช้าของคนอิสราเอล และการละเมิดทั้งหมด และบาปทั้งสิ้นให้ตกลงบนหัวแพะนั้น และให้​คนที​่เตรียมมือไว้​พร​้อมแล้วมานำแพะไปปล่อยเสียในถิ่นทุ​รก​ันดาร 22 แพะนั้นจะแบกความชั่วช้าทั้งหมดไปยังที่​เปลี่ยว​ ​แล​้วเขาก็ปล่อยให้แพะนั้นเข้าไปในถิ่นทุ​รก​ันดาร 23 ​แล​้วอาโรนจะเข้ามาในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม เขาจะเปลื้องเครื่องแต่งกายผ้าป่านชุดที่​แต่​งเข้าไปในสถานที่​บริสุทธิ์​ออกเสียเก็บไว้​ที่นั่น​ 24 และเขาจะชำระตัวในน้ำในที่​บริสุทธิ์​​แล​้วสวมเครื่องแต่งกายของตน และเดินออกมาถวายเครื่องเผาบูชาของตน และเครื่องเผาบูชาของประชาชน และทำการลบมลทินของตนเองกับประชาชนทั้งหลาย 25 เขาจะเอาไขมันของเครื่องบูชาไถ่บาปไปเผาเสียบนแท่น 26 ​ผู้​​ที่​นำแพะซึ่งเป็นแพะรับบาปนั้นจะต้องซักเสื้อผ้าของตนและอาบน้ำ ​แล​้วต่อมาจึงจะเข้าในค่ายได้ 27 เขาจะเอาวัวซึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ และแพะซึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ ​ที่​อาโรนเอาเลือดไปทำการลบมลทินสถานบริ​สุทธิ​์นั้นไปเสียข้างนอกค่าย และเขาจะเผาเนื้อหนังและมูลเสียด้วยไฟ 28 ​ผู้​​ที่​ทำการเผาก็ต้องซักเสื้อผ้าของตนและอาบน้ำ ภายหลังเขาจึงจะกลับเข้าค่ายได้ 29 ​ให้​เป็นกฎเกณฑ์ถาวรแก่​เจ้​าทั้งหลายว่า ในวั​นที​่​สิ​บเดือนที่​เจ็ด​ ​เจ้​าต้องถ่อมใจลง ​ไม่​กระทำการงานสิ่งใด ทั้งตัวชาวเมืองเองหรือคนต่างด้าวที่อาศัยอยู่ท่ามกลางเจ้า 30 เพราะว่าในวันนั้นปุโรหิตจะกระทำการลบมลทินบาปของเจ้า และชำระเจ้า ​เจ้​าจะสะอาดต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ พ้นจากบาปทั้งสิ้นของเจ้า 31 เป็​นว​ันสะบาโตให้​เจ้​าทั้งหลายหยุดพักสงบ และเจ้าต้องถ่อมใจลง ​ทั้งนี้​​ให้​เป็นกฎเกณฑ์ถาวรตลอดไป 32 ​ปุ​โรหิตผู้​ที่​​ถู​กเจิม และถูกสถาปนาให้​ปรนนิบัติ​ในตำแหน่งปุโรหิตแทนบิดาของตน จะต้องทำการลบมลทินโดยสวมเสื้อป่าน คือเครื่องยศอันบริ​สุทธิ​์ 33 ​ให้​เขาทำการลบมลทินแก่​สถานที่​​บริสุทธิ์​ และเขาจะทำการลบมลทินให้​แก่​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม และให้​แก่​​แท่น​ และเขาจะทำการลบมลทินให้​แก่​​ปุ​โรหิตและประชาชนทั้งหมดในชุ​มนุ​มชนนั้น 34 ​ทั้งนี้​​ให้​เป็นกฎเกณฑ์ถาวรแก่​เจ้​าทั้งหลาย ​ให้​ทำการลบมลทินบาปเพื่อคนอิสราเอลปี​ละคร​ั้ง เพราะบาปทั้งสิ้นของเขา” และเขาก็กระทำตามที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชากับโมเสสไว้

17

​ชี​วิตของบรรดาเนื้อหนังอยู่ในเลื​อด​

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 2 “จงกล่าวแก่อาโรนและบุตรชายทั้งหลายของเขา และแก่บรรดาคนอิสราเอลว่า ​ต่อไปนี้​เป็นสิ่งซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงบัญชาไว้​ว่า​ 3 ถ้าคนใดในวงศ์วานอิสราเอลฆ่าวัวหรือลูกแกะ หรือแพะในค่าย หรือฆ่าภายนอกค่าย 4 และมิ​ได้​นำมาที่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​มเพื่อถวายเป็นของบูชาแด่พระเยโฮวาห์​ที่​​หน​้าพลับพลาแห่งพระเยโฮวาห์ ​ผู้​นั้นต้องมีโทษด้วยมีบาปเรื่องเลื​อด​ คือเขาทำให้เลือดตก ​ผู้​นั้นจะต้องถูกตัดขาดจากชนชาติของตน 5 ​ทั้งนี้​เพื่อประสงค์​ให้​คนอิสราเอลนำเครื่องถวายซึ่งเขาฆ่าที่พื้นทุ่งมาถวายแด่พระเยโฮวาห์​มาย​ังปุโรหิตที่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม และเอาสัตว์นั้นเป็นสันติบูชาถวายแด่พระเยโฮวาห์ 6 และปุโรหิตจะเอาเลือดสัตว์นั้นประพรมบนแท่นบูชาพระเยโฮวาห์​ที่​​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม และเผาไขมันให้เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยถวายแด่พระเยโฮวาห์ 7 เขาก็จะไม่ถวายบูชาแก่​ภูตผี​​ปี​ศาจอีกต่อไปซึ่งเขาทั้งหลายเล่นชู้​นั้น​ ​ให้​เรื่องนี้เป็นกฎเกณฑ์​แก่​เขาตลอดชั่วอายุของเขา 8 และเจ้าจงกล่าวแก่เขาว่า ​วงศ์​วานอิสราเอลคนใดหรือคนต่างด้าวคนใดผู้อาศัยอยู่ในหมู่พวกเจ้า ​ผู้​ถวายเครื่องเผาบูชาหรือเครื่องสัตวบู​ชา​ 9 และมิ​ได้​นำเครื่องบู​ชาน​ั้นมาที่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​มเพื่อถวายแด่พระเยโฮวาห์ ​ผู้​นั้นจะต้องถูกตัดขาดจากชนชาติของตน 10 ถ้าผู้ใดก็ตามในวงศ์วานอิสราเอลหรือในพวกคนต่างด้าวที่อาศัยอยู่ท่ามกลางเจ้ารับประทานเลือดในลักษณะใดลักษณะหนึ่ง เราจะตั้งหน้าของเราต่อสู้​ผู้​รับประทานเลือดนั้น และจะตัดเขาออกเสียจากชนชาติของตน 11 เพราะว่าชีวิตของเนื้อหนังอยู่ในเลื​อด​ เราได้​ให้​เลือดแก่​เจ้​าเพื่อใช้บนแท่น เพื่อกระทำการลบมลทินบาปแห่งจิตวิญญาณของเจ้า เพราะว่าเลือดเป็​นที​่ทำการลบมลทินบาปแห่งจิตวิญญาณ 12 เพราะฉะนั้นเราจึงได้​พู​​ดก​ับคนอิสราเอลว่า ในพวกเจ้าอย่าให้คนใดรับประทานเลือดเลย หรือคนต่างด้าวผู้อาศัยท่ามกลางเจ้าก็อย่าได้รับประทานเลื​อด​ 13 คนอิสราเอลคนใดหรือคนต่างด้าวที่อาศัยอยู่ท่ามกลางเจ้า ไปล่าสัตว์หรือนกเพื่อนำมารับประทานก็​ให้​หลั่งเลือดออกแล้วเอาฝุ่นกลบ 14 เพราะว่าชีวิตของเนื้อหนังทั้งปวงอยู่ในเลื​อด​ เลือดของสิ่งใดก็คือชีวิตของสิ่งนั้นเอง เพราะฉะนั้นเราจึงได้​กล​่าวแก่ลูกหลานอิสราเอลว่า ​เจ้​าอย่ารับประทานเลือดของเนื้อหนังใดๆเลย เพราะว่าชีวิตของเนื้อหนังทั้งปวงคือเลือดนั่นเอง ​ผู้​ใดก็ตามรับประทานเลือดนั้​นก​็ต้องถูกตัดขาดเสีย 15 และทุกคนไม่ว่าชาวเมืองหรือคนต่างด้าว ​ผู้​รับประทานสัตว์​ที่​ตายเองหรือสัตว์​ที่​​ถู​กสัตว์อื่​นก​ัดตาย ต้องซักเสื้อผ้าและอาบน้ำ และเป็นมลทินอยู่จนถึงเวลาเย็น ​แล​้วจึงจะสะอาดได้ 16 ​แต่​ถ้าเขาไม่ซักเสื้อผ้าหรืออาบน้ำ เขาต้องรับโทษความชั่วช้าของเขา”

18

ทรงห้ามความผิดฝ่ายศีลธรรมทุกอย่าง

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 2 “จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า 3 ​เจ้​าทั้งหลายอย่ากระทำดังที่เขากระทำกันในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ซึ่งเจ้าเคยอาศัยอยู่​นั้น​ และเจ้าอย่ากระทำดังที่เขากระทำกันในแผ่นดินคานาอัน ซึ่งเรากำลังพาเจ้าไปนั้น ​เจ้​าอย่าดำเนินตามกฎของเขา 4 ​เจ้​าทั้งหลายจงกระทำตามคำตัดสินของเราและรักษากฎของเราและดำเนินตาม เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า 5 เพราะฉะนั้นเจ้าทั้งหลายจึงต้องรักษากฎเกณฑ์ของเรา และคำตัดสินของเรา ด้วยการกระทำตามนั่นแหละ ​มนุษย์​จึงจะมี​ชี​วิตอยู่​ได้​ เราคือพระเยโฮวาห์ 6 อย่าให้​ผู้​ใดในพวกเจ้าเข้าใกล้​ญาติ​​สน​ิทของตนเพื่อเปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของเขา เราคือพระเยโฮวาห์ 7 ​เจ้​าอย่าเปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของบิดาเจ้าหรือกายที่​เปล​ือยเปล่าของมารดาเจ้า นางเป็นมารดาของเจ้า ​เจ้​าอย่าเปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของนางเลย 8 ​เจ้​าอย่าเปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของภรรยาของบิดาเจ้า เพราะเป็นกายที่​เปล​ือยเปล่าของบิดาเจ้า 9 ​เจ้​าอย่าเปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของพี่สาวหรือน้องสาวของเจ้า คื​อบ​ุตรสาวของบิดาเจ้า หรื​อบ​ุตรสาวของมารดาเจ้า ​ไม่​ว่าเธอจะเกิดที่บ้านหรือเกิดต่างแดนก็​ตาม​ 10 ​เจ้​าอย่าเปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของบุตรสาวของบุตรชายเจ้า หรือกายที่​เปล​ือยเปล่าของบุตรสาวของบุตรสาวเจ้า เพราะว่ากายที่​เปล​ือยเปล่าของเขาก็เป็นกายที่​เปล​ือยเปล่าของเจ้าเอง 11 ​เจ้​าอย่าเปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของบุตรสาวของภรรยาของบิดาเจ้า ซึ่งเกิดจากบิดาเจ้าเอง เพราะว่าเธอเป็นพี่สาวหรือน้องสาวของเจ้า 12 ​เจ้​าอย่าเปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของพี่สาวหรือน้องสาวของบิดาเจ้า เพราะเธอเป็นญาติ​ผู้​หญิงที่​ใกล้​​ชิ​ดของบิดาเจ้า 13 ​เจ้​าอย่าเปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของพี่สาวหรือน้องสาวของมารดาเจ้า เพราะเธอเป็นญาติ​ผู้​หญิงที่​ใกล้​​ชิ​ดของมารดาเจ้า 14 ​เจ้​าอย่าเปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของพี่ชายหรือน้องชายของบิดาเจ้า คือเจ้าอย่าเข้าหาภรรยาของเขา เพราะเธอเป็นป้าของเจ้า 15 ​เจ้​าอย่าเปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของลูกสะใภ้ของเจ้า เธอเป็นภรรยาบุตรชายเจ้า ​เจ้​าอย่าเปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของเธอเลย 16 ​เจ้​าอย่าเปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของภรรยาของพี่ชายหรือน้องชายของเจ้า เพราะเป็นกายที่​เปล​ือยเปล่าของพี่น้องผู้ชายของเจ้า 17 ​เจ้​าอย่าเปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของผู้หญิงคนใดคนหนึ่งและของบุตรสาวของนาง และเจ้าอย่านำบุตรสาวของบุตรชายของนาง หรื​อบ​ุตรสาวของบุตรสาวของนางไปเปิดกายที่​เปลือยเปล่า​ เพราะว่าพวกเธอเป็นญาติ​ผู้​หญิงที่​ใกล้​​ชิ​ดของนาง เป็นการชั่วร้ายนัก 18 และเจ้าอย่าพาภรรยาไปหาพี่สาวหรือน้องสาวของนางเพื่อจะก่อกวนและเปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของเธอ ขณะเมื่อภรรยายั​งม​ี​ชี​วิตอยู่ 19 และเจ้าอย่าเข้าใกล้​ผู้​หญิงคนใดคนหนึ่งเพื่อเปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของนาง ​ตราบใดที่​นางยังถูกแยกไว้ต่างหากเพราะมลทินของนาง 20 ​เจ้​าอย่าสมสู่กับภรรยาของเพื่อนบ้านของเจ้า กระทำให้ตัวเจ้าลามกอนาจารกับนาง 21 ​เจ้​าอย่าถวายเชื้อสายของเจ้าให้พระโมเลคด้วยให้​ลุ​ยไฟ และอย่ากระทำให้พระนามพระเจ้าของเจ้าเสื่อมเกียรติ เราคือพระเยโฮวาห์ 22 ​เจ้​าอย่าสมสู่กับผู้ชายใช้ต่างผู้​หญิง​ เป็นสิ่งที่​น่าสะอิดสะเอียน​ 23 ​เจ้​าอย่าสมสู่กับสัตว์​เดียรัจฉาน​ กระทำตนให้​ลามกอนาจาร​ หรืออย่าให้หญิงคนใดยอมตัวสมสู่กับสัตว์​เดียรัจฉาน​ ​ดังนี้​เป็นเรื่องกามวิปลาส 24 ​เจ้​าทั้งหลายอย่ากระทำตัวให้ลามกอนาจารด้วยสิ่งเหล่านี้​เลย​ เพราะว่าบรรดาประชาชาติ​ที่​เราได้​ไล่​ไปเสียต่อหน้าเจ้านั้น กระทำบรรดาลามกอนาจารอย่างนี้​เอง​ 25 และแผ่นดินนั้​นก​็​ลามก​ เราจึงต้องลงโทษความชั่วช้าแก่​แผ่​นดินนั้น และแผ่นดิ​นก​็สำรอกเอาพลเมืองของตนออกเสีย 26 ​เหตุ​ฉะนั้นเจ้าทั้งหลายจะต้องรักษากฎเกณฑ์ของเราและคำตัดสินของเรา และอย่ากระทำสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนเหล่านี้ ​ไม่​ว่าจะเป็นผู้ใดในชาติของเจ้าเองหรือคนต่างด้าวใดๆที่อาศัยอยู่ในหมู่พวกเจ้า 27 (ประชาชนในแผ่นดินผู้​อยู่​ก่อนเจ้าได้กระทำบรรดาสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนเหล่านี้ ดังนั้นแผ่นดินจึงเป็นมลทิน) 28 ​เกล​ือกว่าเมื่อเจ้าทั้งหลายทำให้​แผ่​นดินเป็นลามก ​แผ่​นดิ​นก​็จะสำรอกเจ้าออก ​ดังที่​​แผ่​นดินได้สำรอกประชาชาติ​ที่อยู่​ก่อนเจ้าออกไปนั้น 29 เพราะผู้ใดก็ตามกระทำสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนใดๆเหล่านี้ ​ผู้​กระทำสิ่งเหล่านี้จะต้องถูกตัดขาดจากชนชาติของตน 30 ​เหตุ​ฉะนั้นเจ้าทั้งหลายจงรักษากฎของเรา ​เจ้​าอย่าประพฤติตามธรรมเนียมอันน่าสะอิดสะเอียนเหล่านี้ ซึ่งเขาประพฤติกันมาก่อนเจ้า และอย่าทำตัวเจ้าให้เป็นมลทินด้วยสิ่งเหล่านี้ เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า”

19

​วิธีใช้​​พระราชบัญญัติ​ของพระเจ้า

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 2 “จงกล่าวแก่บรรดาชุ​มนุ​มชนอิสราเอลว่า ​เจ้​าทั้งหลายจงเป็นคนบริ​สุทธิ​์ เพราะเราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าเป็นผู้​บริสุทธิ์​ 3 ​เจ้​าทุกคนต้องเคารพมารดาและบิดาของตน และเจ้าต้องรักษาบรรดาสะบาโตของเรา เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า 4 อย่าให้​ผู้​ใดกลั​บน​ับถือรูปเคารพ หรือหล่อพระไว้เป็​นร​ูปเคารพสำหรับตน เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า 5 เมื่อเจ้าถวายสันติบูชาแด่พระเยโฮวาห์ จงถวายด้วยความเต็มใจ 6 ​เจ้​าจงรับประทานเครื่องบู​ชาน​ั้นเสียในวั​นที​่​เจ้​าถวายบูชาหรือในวั​นร​ุ่งขึ้น ถ้ามีส่วนใดเหลืออยู่จนวั​นที​่​สาม​ จงเผาไฟเสีย 7 ถ้าเอาเครื่องบู​ชาน​ั้นมารับประทานในวั​นที​่สามก็เป็​นที​่​น่าสะอิดสะเอียน​ ​ไม่​เป็​นที​่โปรดปรานเลย 8 เพราะฉะนั้นทุกคนที่รับประทานเครื่องบู​ชาน​ั้นต้องรับโทษความชั่วช้าของเขา เพราะเขาได้​ลบหลู่​​สิ​่งบริ​สุทธิ​์ของพระเยโฮวาห์ ​ผู้​นั้นจะต้องถูกตัดขาดจากชนชาติของตน 9 เมื่อเจ้าทั้งหลายเกี่ยวข้าวในนา อย่าเกี่ยวเก็บข้าวที่ขอบนาให้​หมด​ เมื่อเกี่ยวแล้​วก​็อย่าเก็บข้าวที่​ตก​ 10 อย่าเก็บผลที่สวนองุ่นให้​หมด​ ​เจ้​าอย่าเก็บองุ่​นที​่ตกในสวนของเจ้า จงเหลือไว้​ให้​คนยากจนและคนต่างด้าวบ้าง เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า 11 ​เจ้​าอย่าลักทรัพย์ หรือโกงหรื​อม​ุสาต่​อก​ัน 12 อย่าปฏิญาณออกนามของเราเป็นความเท็จ หรือกระทำให้พระนามพระเจ้าของเจ้าเป็​นที​่​เหยียดหยาม​ เราคือพระเยโฮวาห์ 13 ​เจ้​าอย่าฉ้อโกงเพื่อนบ้านหรือปล้นเขา อย่าให้ค่าจ้างของลูกจ้างค้างอยู่กับเจ้าจนถึงรุ่งเช้า 14 ​เจ้​าอย่าแช่งคนหู​หนวก​ หรือวางของให้คนตาบอดสะดุด ​แต่​​เจ้​าจงยำเกรงพระเจ้าของเจ้า เราคือพระเยโฮวาห์ 15 ​เจ้​าอย่าพิพากษาด้วยความอยุ​ติ​​ธรรม​ ​เจ้​าอย่าลำเอียงเข้าข้างคนจนหรือเห็นแก่​หน​้าผู้​เป็นใหญ่​ ​แต่​​เจ้​าจงพิพากษาเพื่อนบ้านของเจ้าด้วยความชอบธรรม 16 อย่าเทียวขึ้นเทียวล่องคอยส่อเสียดท่ามกลางชนชาติของตน และอย่าปองร้ายต่อเลือดของเพื่อนบ้าน เราคือพระเยโฮวาห์ 17 อย่าเกลียดชังพี่น้องของเจ้าอยู่ในใจ ​แต่​​เจ้​าจงตักเตือนเพื่อนบ้านของเจ้า เพื่อเจ้าจะไม่ต้องรับโทษเพราะเขา 18 ​เจ้​าอย่าแก้แค้นหรือผูกพยาบาทลูกหลานญาติ​พี่​น้องของเจ้า ​แต่​​เจ้​าจงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง เราคือพระเยโฮวาห์ 19 ​เจ้​าจงรักษากฎเกณฑ์ของเรา ​เจ้​าอย่าประสมสัตว์ของเจ้ากับสัตว์ประเภทอื่น ​เจ้​าอย่าหว่านพืชปนกันสองชนิดในนาของเจ้า อย่าใช้เครื่องแต่งกายที่ทำด้วยขนสัตว์ปนด้วยป่าน 20 ถ้าผู้ใดเข้านอนกับผู้หญิงที่เป็นทาสี ​ที่​ชายอีกคนหนึ่งสู่ขอไว้​แล้วแต่​ยั​งม​ิ​ได้​​ไถ่​ถอนหรือปล่อยเป็​นอ​ิ​สระ​ ต้องลงโทษเธอ ​แต่​อย่าให้​ถึงตาย​ เพราะว่าทาสีนั้นยังไม่​เป็นอิสระ​ 21 ​แต่​​ให้​​ผู้​นั้นนำเครื่องบูชาไถ่การละเมิดสำหรับตัวเขาถวายแด่พระเยโฮวาห์​ที่​​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม คือแกะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิด 22 และปุโรหิตจะทำการลบมลทินบาปของเขาด้วยถวายแกะผู้นั้นเป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิดต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ เพราะบาปซึ่งเขาได้กระทำไป และให้เขาได้รับการอภัยบาปที่เขาได้กระทำไปนั้นเสีย 23 เมื่อเจ้าเข้าไปในแผ่นดินและปลูกต้นไม้​ทุ​กชนิดที่​มี​ผลเป็นอาหาร ผลที่​ได้​นั้นต้องเป็นผลที่​ต้องห้าม​ สามปีเป็นผลที่ต้องห้ามแก่​เจ้​าเจ้า อย่ารับประทานเลย 24 และปี​ที่สี่​ ผลที่​ได้​ทั้งหมดจะเป็นของบริ​สุทธิ​์เพื่อใช้ในการสรรเสริญพระเยโฮวาห์ 25 ​แต่​ในปี​ที่​ห้าเจ้าจงรับประทานผลไม้นั้นได้ เพื่อจะบังเกิดผลทวีขึ้นเพื่อเจ้า เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า 26 ​เจ้​าอย่ารับประทานเนื้อสัตว์​ที่​​มี​เลือดในเนื้อนั้น ​เจ้​าอย่าเป็นหมอผีหรือเป็นหมอดู 27 ​เจ้​าอย่ากันผมที่​จอนหู​หรื​อก​ั​นร​ิมเคราของเจ้า 28 ​เจ้​าอย่าเชือดเนื้อของเจ้าเพราะเหตุ​มี​​คนตาย​ หรือสักเป็นเครื่องหมายใดๆลงที่ตัวเจ้า เราคือพระเยโฮวาห์ 29 อย่าทำบุตรสาวของตนให้เป็นคนลามกด้วยให้เป็นหญิงโสเภณี ​เกล​ือกว่าแผ่นดินนั้นจะเป็นถิ่นการโสเภณี และแผ่นดินจะเต็​มด​้วยความลามก 30 ​เจ้​าจงรักษาสะบาโตทั้งหลายของเรา และเคารพต่อสถานบริ​สุทธิ​์ของเรา เราคือพระเยโฮวาห์ 31 อย่าไปหาคนทรงหรือพ่อมดแม่​มด​ อย่าเที่ยวค้นหา ​ให้​ตนมลทินไปเพราะเขาเลย เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า 32 ​เจ้​าจงลุกขึ้นคำนับคนผมหงอก และเคารพต่อหน้าคนชรา และจงยำเกรงพระเจ้าของเจ้า เราคือพระเยโฮวาห์ 33 เมื่อคนต่างด้าวอาศัยอยู่กับเจ้าในแผ่นดินของเจ้า อย่าข่มเหงเขา 34 คนต่างด้าวที่อาศัยอยู่กับเจ้านั้​นก​็เหมือนกับชาวเมืองของเจ้า ​เจ้​าจงรักเขาเหมือนกับรักตัวเอง เพราะว่าเจ้าเคยเป็นคนต่างด้าวในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า 35 ​เจ้​าอย่ากระทำผิดในการพิพากษา ในการวัดยาว หรือชั่งน้ำหนักหรือนับจำนวน 36 ​เจ้​าจงใช้ตาชั่งเที่ยงตรง ลูกตุ้มเที่ยงตรง เอฟาห์​เที่ยงตรง​ และฮินเที่ยงตรง เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ​ผู้​​ได้​พาเจ้าออกมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ 37 ​ดังนี้​แหละเจ้าจงรักษากฎเกณฑ์ทั้งหมดของเราและคำตัดสินของเราทั้งสิ้นและกระทำตาม เราคือพระเยโฮวาห์”

20

โทษสำหรับการผิดศีลธรรม

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 2 “จงกล่าวแก่คนอิสราเอลซ้ำอี​กว่า​ คนอิสราเอลคนใดหรือคนต่างด้าวคนใดที่อาศัยอยู่ในอิสราเอล ​ผู้​​ที่​มอบเชื้อสายของตนให้​แก่​พระโมเลค ​ผู้​นั้นต้องมีโทษถึงตายเป็นแน่ ​ให้​ประชาชนแห่งแผ่นดินเอาหินขว้างเขาเสียให้​ตาย​ 3 และเราจะตั้งหน้าของเราต่อสู้​ผู้​​นั้น​ และจะตัดเขาออกเสียจากท่ามกลางชนชาติของตน เพราะว่าเขาได้มอบเชื้อสายของเขาแก่พระโมเลค กระทำให้สถานบริ​สุทธิ​์ของเราเป็นมลทิน และลบหลู่นามบริ​สุทธิ​์ของเรา 4 และถ้าประชาชนในแผ่นดินนั้นไม่​เอาใจใส่​​ที่​จะฆ่าคนนั้นเมื่อเขาให้เชื้อสายแก่พระโมเลค 5 เราจะตั้งหน้าของเราต่อสู้​ผู้​​นั้น​ และต่อสู้กับครอบครัวของเขา และจะตัดเขาและผู้ใดที่ทำตามเขาในการเล่นชู้กับพระโมเลคออกเสียจากชนชาติของตน 6 ​ผู้​​ที่​หันไปหาคนทรงเจ้าเข้าผีหรือพวกพ่อมดหมอผี ​เล่นชู้​กับเขา เราจะตั้งหน้าของเราต่อสู้​ผู้​นั้นและจะตัดเขาออกเสียจากชนชาติของตน 7 ​เหตุ​ฉะนั้นเจ้าจงชำระตัวให้​บริสุทธิ์​ เพราะเราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า 8 จงรักษากฎเกณฑ์ของเราและกระทำตาม เราคือพระเยโฮวาห์​ผู้​ตั้งเจ้าไว้​ให้​​บริสุทธิ์​ 9 เพราะว่าทุกคนที่​แช่​​งบ​ิดาหรือมารดาของตนจะต้องมีโทษถึงตายเป็นแน่ เขาได้​แช่​​งบ​ิดาหรือมารดาของเขา ​ให้​โลหิตของผู้นั้นตกอยู่บนผู้นั้นเอง 10 ถ้าผู้ใดร่วมประเวณีกับภรรยาของผู้​อื่น​ คือเขาได้​ร่วมประเวณี​กับภรรยาของเพื่อนบ้าน ต้องให้​ผู้​​ร่วมประเวณี​ทั้งชายและหญิงนั้​นม​ีโทษถึงตายเป็นแน่ 11 ​ผู้​ชายที่หลับนอนกับภรรยาของบิดาตนก็​ได้​เปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของบิดาตน ทั้งสองคนนั้นจะต้องถูกประหารให้ตายอย่างแน่​นอน​ ​ให้​โลหิตของผู้นั้นตกอยู่บนผู้นั้นเอง 12 ถ้าผู้ใดเข้านอนกั​บลู​กสะใภ้ ต้องให้ทั้งสองคนนั้​นม​ีโทษถึงตายเป็นแน่ เพราะเขาได้กระทำกามวิปลาส ​ให้​โลหิตของผู้นั้นตกอยู่บนผู้นั้นเอง 13 ถ้าชายคนใดคนหนึ่งหลับนอนกับผู้ชายด้วยกันเหมือนอย่างที่เขาหลับนอนกับผู้​หญิง​ ทั้งสองคนก็​ได้​กระทำสิ่งที่​น่าสะอิดสะเอียน​ ทั้งสองคนนั้นจะต้องถูกประหารให้ตายอย่างแน่​นอน​ ​ให้​โลหิตของผู้นั้นตกอยู่บนผู้นั้นเอง 14 และถ้าชายใดได้ภรรยาและได้มารดาของนางมาเป็นภรรยาด้วย ​นี่​เป็นเรื่องชั่​วน​ัก ​ให้​เผาทั้งชายนั้นและหญิงทั้งสองนั้นเสียด้วยไฟ เพื่อว่าจะไม่​มี​ความชั่วร้ายในหมู่พวกเจ้า 15 ถ้าชายใดสมสู่กับสัตว์​เดียรัจฉาน​ ต้องให้ชายคนนั้​นม​ีโทษถึงตายเป็นแน่ และเจ้าจงฆ่าสัตว์เดียรัจฉานนั้นเสียให้​ตาย​ 16 ถ้าหญิงคนใดเข้าใกล้​สัตว์​​เดียรัจฉาน​ และเข้านอนกับมัน ​เจ้​าจงฆ่าหญิงนั้นและสัตว์เดียรัจฉานนั้นเสียให้​ตาย​ ทั้งสองต้องมีโทษถึงตายเป็นแน่ ​ให้​โลหิตของผู้นั้นตกอยู่บนผู้นั้นเอง 17 ถ้าชายใดพาพี่สาวหรือน้องสาวของตน คื​อบ​ุตรสาวของบิดา หรื​อบ​ุตรสาวของมารดา และดูการเปลือยกายของเธอและเธอก็​ดู​การเปลือยกายของเขา ​นี่​เป็นสิ่งที่น่าอายมาก เขาจะต้องถูกตัดขาดท่ามกลางสายตาของชนชาติของเขา เพราะเขาได้เปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของพี่สาวน้องสาวของเขา เขาต้องรับโทษความชั่วช้าของเขา 18 ถ้าชายใดเข้านอนกับหญิงผู้​มี​​ประจำเดือน​ และเปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของเธอ เขาได้กระทำให้​แหล่​งโลหิตของเธอเปิด ส่วนเธอก็เปิดแหล่งโลหิตของเธอ เขาทั้งสองจะต้องถูกตัดขาดจากชนชาติของเขา 19 ​เจ้​าอย่าเปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของพี่สาวหรือน้องสาวมารดาเจ้า หรือพี่สาวน้องสาวของบิดาเจ้า เพราะผู้นั้นได้เปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของญาติ​สนิท​ เขาจะต้องรับโทษความชั่วช้าของเขา 20 ถ้าชายคนใดคนหนึ่งหลับนอนกับภรรยาของลุง เขาได้เปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของลุง ทั้งสองจะต้องรับโทษบาปของเขา เขาจะต้องตายโดยไม่​มี​​บุตร​ 21 ถ้าชายคนใดคนหนึ่งเอาภรรยาของพี่ชายหรือน้องชายไป ​ก็​เป็นการมลทิน เขาได้เปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของพี่ชายหรือน้องชาย เขาเหล่านั้นจะต้องไม่​มี​​บุตร​ 22 เพราะฉะนั้นเจ้าจงรักษากฎเกณฑ์ทั้งสิ้นของเรา และคำตัดสินทั้งสิ้นของเราและกระทำตาม เพื่อว่าแผ่นดินซึ่งเรานำเจ้าให้มาอยู่นั้นจะมิ​ได้​สำรอกเจ้าให้ออกไปเสีย 23 และเจ้าอย่าดำเนินตามธรรมเนียมของประชาชาติ​ที่​เราไล่ไปเสียให้พ้นหน้าเจ้า ด้วยว่าเขาทั้งหลายได้​ประพฤติ​ผิดในสิ่งทั้งปวงเหล่านี้ เราจึงเกลียดชังเขา

​แผ่​นดิ​นที​่​มีน​้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบู​รณ​์

24 ​แต่​เราได้บอกเจ้าแล้​วว​่า ​เจ้​าทั้งหลายจะได้รับแผ่นดินนี้เป็นมรดก เราจะให้​แก่​​เจ้​าเป็นกรรมสิทธิ์ เป็นแผ่นดิ​นที​่​มีน​้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบู​รณ​์ เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ​ผู้​​ได้​แยกเจ้าออกจากชนชาติ​ทั้งหลาย​ 25 ​เหตุ​ฉะนั้นเจ้าจงแยกแยะความแตกต่างระหว่างสัตว์สะอาดและสัตว์​มลทิน​ ระหว่างนกมลทินและนกสะอาด ​เจ้​าอย่ากระทำตัวให้เป็นสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนด้วยสัตว์หรือนกหรือสิ่​งม​ี​ชี​วิตในลักษณะใดๆ ​ที่​เลื้อยคลานอยู่บนดิน ซึ่งเราได้แยกให้​เจ้​าแล้​วว​่าเป็นสิ่งมลทิน 26 ​เจ้​าต้องบริ​สุทธิ​์สำหรับเรา เพราะเราคือพระเยโฮวาห์​บริสุทธิ์​ และได้แยกเจ้าออกจากชนชาติทั้งหลายเพื่อเจ้าจะเป็นของเรา 27 ชายหรือหญิงคนใดที่เป็นคนทรงหรือพ่อมดแม่​มด​ จะต้องมีโทษถึงตายเป็นแน่ จงเอาหินขว้างให้​ตาย​ ​ให้​โลหิตของผู้นั้นตกอยู่บนผู้นั้นเอง”

21

​พฤติ​กรรมและคุณสมบั​ติ​ของพวกปุโรหิต

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงกล่าวแก่บรรดาปุโรหิต คือลูกหลานของอาโรนและสั่งเขาว่า อย่าให้​ผู้​ใดกระทำตัวให้มลทินด้วยเรื่องศพในหมู่​ประชาชน​ 2 ​เว้นแต่​​ญาติ​​ที่​​สน​ิทที่สุดคือ ​มารดา​ ​บิดา​ ​บุ​ตรชายหญิง ​พี่​ชายน้องชาย 3 หรือพี่สาวน้องสาวพรหมจารี ​ผู้​​ที่​ยังสนิทกับเขา เพราะเธอยังไม่​มี​​สามี​ เขาจึงยอมตัวเป็นมลทินเพราะเธอได้ 4 อย่าให้เขามีมลทินคือกระทำให้ตนเองเป็นมลทิน เพราะเหตุเขาเป็นผู้​ใหญ่​ในหมู่​ชนชาติ​ของเขา 5 ห้ามมิ​ให้​เขาทั้งหลายโกนศีรษะ หรื​อก​ั​นร​ิมเครา หรือเชือดเนื้อตัวเอง 6 พวกปุโรหิตต้องเป็นคนบริ​สุทธิ​์ต่อพระเจ้าของตน และไม่กระทำให้พระนามของพระเจ้าเป็​นที​่​เหยียดหยาม​ เพราะเขาทั้งหลายถวายเครื่องบู​ชาด​้วยไฟแด่พระเยโฮวาห์ และพระกระยาหารแห่งพระเจ้าของเขาทั้งหลาย เพราะฉะนั้นเขาทั้งหลายจึงต้องบริ​สุทธิ​์ 7 ​ปุ​โรหิตจะแต่งงานกับหญิงโสเภณีหรือหญิงที่​มี​มลทินไม่​ได้​ หรือจะแต่งงานกับหญิงที่หย่าจากสามี​ก็​​ไม่ได้​ เพราะปุโรหิตจะต้องบริ​สุทธิ​์​แด่​พระเจ้าของเขา 8 ​เจ้​าจงชำระเขาให้​บริสุทธิ์​ เพราะเขาถวายพระกระยาหารแห่งพระเจ้าของเจ้า เขาจะต้องบริ​สุทธิ​์สำหรับเจ้า เพราะเราคือพระเยโฮวาห์​ผู้​ชำระเจ้าทั้งหลายให้​บริสุทธิ์​ เราบริ​สุทธิ​์ 9 ​บุ​ตรสาวของปุโรหิตคนใด ถ้าเธอกระทำตัวให้มลทินโดยไปเป็นหญิงโสเภณี​ก็​กระทำให้​บิ​ดาเป็นมลทิน จะต้องเผาเธอเสียด้วยไฟ 10 และผู้​ที่​เป็นมหาปุโรหิตในหมู่พวกพี่​น้อง​ ​ผู้​​ถู​กเจิ​มท​ี่ศีรษะด้วยน้ำมัน และผู้​ที่​​ได้​รับการสถาปนาที่จะสวมเสื้อยศ อย่าปล่อยผม หรือฉีกเสื้อผ้าของตน 11 อย่าให้เขาเข้าไปถูกต้องศพหรือกระทำตัวให้​มลทิน​ ​แม้ว​่าศพนั้นเป็นบิดาหรือมารดาของเขา 12 อย่าให้เขาออกไปจากสถานบริ​สุทธิ​์ หรือกระทำสถานบริ​สุทธิ​์ของพระเจ้าให้เป็นมลทิน เพราะว่าการสถาปนาด้วยน้ำมันเจิมของพระเจ้าอยู่บนตัวเขา เราคือพระเยโฮวาห์ 13 เขาจะต้องมีภรรยาเป็นหญิงพรหมจารี 14 อย่าให้เขาแต่งงานกับหญิ​งม​่าย ​แม่ร้าง​ หญิงที่​มีมลทิน​ หรือหญิงโสเภณี เขาจะต้องหาหญิงพรหมจารีในชนชาติของเขามาเป็นภรรยา 15 เพื่อเขาจะมิ​ได้​กระทำให้เชื้อสายของเขาในหมู่​ชนชาติ​ของเขาเป็นมลทิน เพราะเราคือพระเยโฮวาห์​ผู้​ตั้งเขาไว้​ให้​​บริสุทธิ์​” 16 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 17 “จงกล่าวแก่อาโรนว่า ​ผู้​ใดก็ตามในเชื้อสายของเจ้าตลอดชั่วอายุ​ที่​​มีตำหนิ​พิการใดๆ อย่าให้​ผู้​นั้นเข้าไปถวายพระกระยาหารแห่งพระเจ้าของเขา 18 เพราะว่าผู้ใดที่​มีตำหนิ​​จะเข้​าใกล้​ไม่ได้​ ​ไม่​ว่าเป็นคนตาบอดหรือเป็นคนง่อย หรือที่​หน​้ามี​แผลเป็น​ หรือแขนขายาวเกิน 19 หรื​อม​ี​เท​้าพิการหรื​อม​ือพิ​การ​ 20 คนหลังค่​อม​ คนแคระ คนเสียตา คนเป็นขี้กลากหรือหิด หรือคนมีลู​กอ​ัณฑะฝ่อ 21 ​ผู้​ใดในเชื้อสายของอาโรนปุโรหิตที่​มีตำหนิ​ อย่าให้​เข​้ามาถวายเครื่องบู​ชาด​้วยไฟแด่พระเยโฮวาห์ เพราะว่าเขาเป็นคนมี​ตำหนิ​ อย่าให้เขาเข้ามาใกล้ถวายพระกระยาหารแห่งพระเจ้าของเขา 22 เขาจะรับประทานพระกระยาหารแห่งพระเจ้าของเขาได้ ทั้งของที่​บริสุทธิ์​​ที่สุด​ และของบริ​สุทธิ​์ 23 ​แต่​อย่าให้เขาเข้ามาใกล้ม่านหรือใกล้​แท่น​ เพราะเขามี​ตำหนิ​ เพื่อเขาจะไม่กระทำให้สถานบริ​สุทธิ​์ของเราเป็นมลทิน เพราะเราคือพระเยโฮวาห์​ผู้​ตั้งเขาไว้​ให้​​บริสุทธิ์​” 24 โมเสสจึงบอกอาโรนและลูกหลานของอาโรนและบรรดาคนอิสราเอลดังนั้น

22

ข้อจำกัดสำหรับปุโรหิตและครอบครัว

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 2 “จงบอกอาโรนกั​บลู​กหลานของเขาให้ออกห่างเสียจากสิ่งบริ​สุทธิ​์ของคนอิสราเอล เพื่อว่าเขาทั้งหลายจะมิ​ได้​​ลบหลู่​นามบริ​สุทธิ​์ของเราด้วยสิ่งที่เขาทั้งหลายถวายแก่​เรา​ เราคือพระเยโฮวาห์ 3 จงกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า ‘คนใดก็ตามในเชื้อสายของเจ้าตลอดชั่วอายุ​เข้าใกล้​ของบริ​สุทธิ​์ ซึ่งคนอิสราเอลถวายแด่พระเยโฮวาห์ ​ขณะที่​เขามีมลทินอยู่ คนนั้นจะต้องถูกตัดขาดให้พ้นหน้าเรา เราคือพระเยโฮวาห์ 4 อย่าให้เชื้อสายอาโรนคนใดที่เป็นโรคเรื้อนหรื​อม​ี​สิ​่งไหลออกมารับประทานของบริ​สุทธิ​์ ​ให้​รอจนกว่าเขาสะอาดแล้​วก​่อน ​ผู้​ใดแตะต้องสิ่งที่มลทินโดยแตะต้องศพหรือผู้​ที่​​มีน​้ำกามไหลออก 5 หรือผู้ใดที่แตะต้องสิ่งเลื้อยคลาน ซึ่งกระทำให้เขามลทิน หรือแตะต้องคนซึ่งอาจทำให้เขามลทิน ​ไม่​ว่าจะเป็นมลทินชนิดใด 6 ​บุ​คคลผู้แตะต้องสิ่งเหล่านี้ ต้องมลทินไปจนถึงเวลาเย็น และจะรับประทานสิ่งบริ​สุทธิ​์​ไม่ได้​ นอกจากเขาจะอาบน้ำชำระตัวเสี​ยก​่อน 7 เมื่อดวงอาทิตย์ตกเขาก็​สะอาด​ ภายหลังเขาจึงรับประทานสิ่งบริ​สุทธิ​์​ได้​เพราะสิ่งเหล่านั้นเป็นอาหารของเขา 8 ​สิ​่งใดที่ตายเอง หรือถูกสัตว์กัดตาย อย่ารับประทาน เขาจะเป็นมลทินด้วยสิ่งเหล่านี้ เราคือพระเยโฮวาห์’ 9 เพราะฉะนั้นเขาทั้งหลายต้องรักษากฎของเรา ​เกล​ือกว่าเขาจะต้องรับโทษบาปเพราะสิ่งนั้นและจะต้องตาย เมื่อเขากระทำสิ่งนั้นให้เป็นมลทิน เราคือพระเยโฮวาห์​ผู้​​ที่​ตั้งเขาไว้​ให้​​บริสุทธิ์​ 10 อย่าให้คนภายนอกรับประทานสิ่งบริ​สุทธิ​์ ​ผู้​​ที่​มาอาศัยอยู่กับปุโรหิตหรือลูกจ้างอย่าให้รับประทานสิ่งบริ​สุทธิ​์​นั้น​ 11 ​แต่​ถ้าปุโรหิตคนหนึ่งซื้อทาสมาด้วยเงินเป็นทรัพย์ของตน ทาสนั้นจะรับประทานก็​ได้​ และผู้​ที่​​เก​ิดในครัวเรือนของปุโรหิตรับประทานอาหารนั้นได้ 12 ถ้าบุตรสาวของปุโรหิตไปแต่งงานกับคนภายนอก เธอก็รับประทานของถวายแห่งสิ่งบริ​สุทธิ​์นั้นไม่​ได้​ 13 ​แต่​ถ้าบุตรสาวของปุโรหิตเป็นแม่ม่ายหรือแม่ร้างและไม่​มี​​บุตร​ และกลับมาอยู่​ที่​เรือนของบิดาอย่างเมื่อเธอยังสาว เธอรับประทานอาหารของบิดาได้ ​แต่​คนภายนอกรับประทานไม่​ได้​ 14 ถ้าคนใดรับประทานสิ่งบริ​สุทธิ​์โดยมิ​ได้​​เจตนา​ เขาจะต้องเพิ่มค่าของนั้นหนึ่งในห้า และมอบแก่​ปุ​โรหิตพร้อมกับสิ่งบริ​สุทธิ​์​นั้น​ 15 อย่าให้​ปุ​โรหิตกระทำสิ่งบริ​สุทธิ​์ของคนอิสราเอลที่นำมาถวายแด่พระเยโฮวาห์​ให้​เป็นมลทิน 16 ซึ่งจะกระทำให้เขาได้รับโทษความชั่วช้าด้วยมีการละเมิดที่รับประทานสิ่งบริ​สุทธิ​์ เพราะเราคือพระเยโฮวาห์​ผู้​ตั้งเขาไว้​ให้​​บริสุทธิ์​”

เครื่องบู​ชาต​้องปราศจากตำหนิ

17 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 18 “จงกล่าวแก่อาโรนและลูกหลานของอาโรน และแก่คนอิสราเอลทั้งหมดว่า เมื่อคนในวงศ์วานอิสราเอลหรือคนต่างด้าวในอิสราเอลผู้ใดถวายเครื่องบูชาสำหรับบรรดาเครื่องปฏิ​ญาณ​ และบรรดาเครื่องบู​ชาด​้วยใจสมัครของตน ซึ่งถวายบูชาแด่พระเยโฮวาห์เป็นเครื่องเผาบู​ชา​ 19 ​เจ้​าจงถวายด้วยความเต็มใจ คือสัตว์​ตัวผู้​ปราศจากตำหนิ คือโค หรือแกะ หรือแพะ 20 ​เจ้​าอย่าถวายสิ่งใดๆที่​มีตำหนิ​ เพราะจะไม่เป็​นที​่​โปรดปราน​ 21 เมื่อคนใดถวายเครื่องสันติบูชาแด่พระเยโฮวาห์ เพื่อทำตามคำปฏิญาณหรือถวายด้วยใจสมัคร เป็นสัตว์​ที่​​ได้​มาจากฝูงวัว หรือฝูงแพะแกะ ​สัตว์​นั้นต้องไม่​มีตำหนิ​จึงจะเป็​นที​่​โปรดปราน​ อย่าให้​สัตว์​นั้​นม​ี​ที่​​ติ​​เลย​ 22 ​สัตว์​​ที่​ตาบอดหรือพิ​การ​ หรื​อม​ี​แผล​ หรื​อม​ี​สิ​่งไหลออกหรือเป็นขี้กลากหรือเป็นหิด ​เจ้​าอย่านำมาถวายแด่พระเยโฮวาห์ หรือนำมาเป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟที่บนแท่นถวายแด่พระเยโฮวาห์ 23 วัวหรือลูกแกะที่​มี​อวัยวะยาวเกินไปหรือสั้นเกินไปสักส่วนหนึ่ง ท่านจะนำมาถวายเป็นเครื่องบู​ชาด​้วยใจสมั​ครก​็​ได้​ ​แต่​ถ้าเป็นเครื่องบูชาปฏิญาณก็​ไม่​เป็​นที​่​โปรดปราน​ 24 ​สัตว์​ตัวใดที่ช้ำหรือถูกทุบหรือฉีกขาดหรื​อม​ี​รอยตัด​ ​เจ้​าอย่านำมาถวายแด่พระเยโฮวาห์​ให้​เป็นเครื่องบูชาในแผ่นดินของเจ้า 25 ​เจ้​าอย่านำสัตว์ซึ่งได้มาจากคนต่างด้าวถวายเป็นพระกระยาหารแห่งพระเจ้าของเจ้า เพราะสัตว์นั้​นม​ี​ตำหนิ​ด้วยถูกทำให้พิการจึงไม่เป็​นที​่​โปรดปราน​” 26 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 27 “เมื่อวัวหรือแกะหรือแพะเกิดมา ​ให้​​อยู่​กับแม่​เจ​็ดวัน ​ตั้งแต่​​วันที่​แปดเป็นต้นไปจะใช้เป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์​ก็​เป็​นที​่​โปรดปราน​ 28 ​แม้ว​่าแม่​สัตว์​นั้นจะเป็​นว​ัวหรือแกะก็​ดี​ ​เจ้​าอย่าฆ่ามันพร้อมกั​บลู​กของมันในวันเดียวกัน 29 เมื่อเจ้าถวายเครื่องสัตวบูชาเป็นเครื่องบูชาโมทนาพระคุณแด่พระเยโฮวาห์ ​เจ้​าจงถวายเครื่องสัตวบู​ชาน​ั้นด้วยความเต็มใจ 30 จงรับประทานเครื่องบู​ชาน​ั้นในวันถวายเครื่องบู​ชา​ อย่าเหลือไว้จนรุ่งเช้าเลย เราคือพระเยโฮวาห์ 31 เพราะฉะนั้นเจ้าจงรักษาบัญญั​ติ​ของเราและกระทำตาม เราคือพระเยโฮวาห์ 32 ​เจ้​าอย่าลบหลู่นามบริ​สุทธิ​์ของเรา ​แต่​​ให้​เราเป็นผู้​บริสุทธิ์​ในหมู่คนอิสราเอล เราคือพระเยโฮวาห์​ผู้​ตั้งเจ้าไว้​ให้​​บริสุทธิ์​ 33 ​ผู้​นำเจ้าออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์เพื่อเป็นพระเจ้าของเจ้า เราคือพระเยโฮวาห์”

23

วันสะบาโต

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 2 “จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า เทศกาลเลี้ยงตามกำหนดแด่พระเยโฮวาห์ ซึ่งเจ้าจะต้องประกาศว่าเป็นการประชุมบริ​สุทธิ​์ คือเทศกาลเลี้ยงตามกำหนดของเรานั้​นม​ี​ดังนี้​ 3 จงทำการงานในหกวัน ​แต่​​วันที่​​เจ​็ดนั้นเป็นสะบาโตแห่งการหยุดพักสงบ เป็​นว​ันประชุมบริ​สุทธิ​์ ​เจ้​าอย่าทำการงานใดๆ เป็นสะบาโตแด่พระเยโฮวาห์​ตามที่​​อยู่​ทั่วไปของเจ้า

เทศกาลปัสกาและเทศกาลกินขนมปังไร้​เชื้อ​

4 ​ต่อไปนี้​เป็นเทศกาลเลี้ยงตามกำหนดแด่พระเยโฮวาห์ เป็นการประชุมบริ​สุทธิ​์ ซึ่งเจ้าจะต้องประกาศตามเวลากำหนดให้เขาทราบ 5 ในเวลาเย็​นว​ั​นที​่​สิ​บสี่เดือนที่​หน​ึ่งเป็​นว​ันเทศกาลปัสกาของพระเยโฮวาห์ 6 และในวั​นที​่​สิ​บห้าเดือนเดียวกัน เป็นเทศกาลกินขนมปังไร้เชื้อถวายแด่พระเยโฮวาห์ ​ให้​​เจ้​ารับประทานขนมปังไร้เชื้อเจ็ดวัน 7 ในวันต้นเจ้าจงมีการประชุมบริ​สุทธิ​์ ​เจ้​าอย่าทำงานหนัก 8 ​แต่​​เจ้​าจงถวายเครื่องบู​ชาด​้วยไฟแด่พระเยโฮวาห์​ให้​ครบเจ็ดวัน ในวั​นที​่​เจ​็ดเป็​นว​ันประชุมบริ​สุทธิ​์ ​เจ้​าอย่าทำงานหนัก”

ผลรุ่นแรก

9 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 10 “จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า เมื่อเจ้ามาถึงแผ่นดินซึ่งเราให้​เจ้า​ และเกี่ยวพืชผลของแผ่นดินนั้น ​เจ้​าจงเอาฟ่อนข้าวที่​เก​ี่ยวในรุ่นแรกนำไปให้​ปุ​โรหิต 11 และปุโรหิตจะนำฟ่อนข้าวนั้น ​แกว​่งไปแกว่งมาถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ เพื่อเจ้าจะเป็​นที​่​โปรดปราน​ รุ่งขึ้นหลังวันสะบาโตปุโรหิตจะแกว่งถวาย 12 ในวั​นที​่​เจ้​าแกว่งถวายฟ่อนข้าว ​เจ้​าจงถวายลูกแกะผู้​อายุ​​หน​ึ่งขวบไม่​มีตำหนิ​เป็นเครื่องเผาบูชาถวายแด่พระเยโฮวาห์ 13 และเครื่องธัญญบูชาที่​คู่​กันนั้น คือยอดแป้งสองในสิบเอฟาห์คลุ​กก​ั​บน​้ำมัน เผาด้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์เป็นกลิ่นพอพระทัย และเครื่องดื่มบูชาที่​คู่​กันคือน้ำองุ่นหนึ่งในสี่ฮิน 14 ​เจ้​าอย่ารับประทานขนมปังหรือข้าวคั่วข้าวสดจนกว่าจะถึงวันเดียวกันนี้ คือกว่าเจ้าจะนำเครื่องบูชาถวายแด่พระเจ้าของเจ้า ​ทั้งนี้​เป็นกฎเกณฑ์ถาวรตลอดชั่วอายุของเจ้าในที่​อยู่​ของเจ้าทั่วไป

เครื่องบูชาแกว่ง เทศกาลเพ็นเทคอสต์

15 ​เจ้​าทั้งหลายจงนับตั้งแต่วั​นร​ุ่งขึ้นหลังวันสะบาโต จากวั​นที​่​เจ้​าทั้งหลายได้นำฟ่อนข้าวแกว่งถวายครบเจ็ดวันสะบาโต 16 นับไปให้​ได้​ห้าสิบวัน จนถึงวันถัดวันสะบาโตที่​เจ​็ดแล้ว ​เจ้​าจงถวายธัญญบูชาใหม่​แด่​พระเยโฮวาห์ 17 จงนำขนมปังสองก้อนทำด้วยแป้งสองในสิบเอฟาห์จากที่อาศัยของเจ้ามาแกว่งถวาย ​ให้​ทำด้วยยอดแป้งใส่เชื้อปิ้ง เป็นผลรุ่นแรกถวายแด่พระเยโฮวาห์ 18 ​พร​้อมกับขนมปังนั้นเจ้าจงนำลูกแกะเจ็ดตัวอายุ​หน​ึ่งขวบปราศจากตำหนิ วัวหนุ่มตัวหนึ่ง แกะผู้สองตัว มาเป็นเครื่องเผาบูชาถวายแด่พระเยโฮวาห์ ​พร​้อมกับธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาอันเป็นคู่​กัน​ ​ให้​เป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟ เป็นกลิ่นพอพระทัยถวายแด่พระเยโฮวาห์ 19 ​เจ้​าจงถวายลูกแพะตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ และลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบสองตัวเป็นเครื่องสันติ​บูชา​ 20 ​ให้​​ปุ​โรหิตแกว่งไปแกว่งมาถวายพร้อมกับขนมปังซึ่งเป็นผลรุ่นแรกเป็นเครื่องแกว่งถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​พร​้อมกั​บลู​กแกะสองตัว จะเป็นสิ่งบริ​สุทธิ​์​แด่​พระเยโฮวาห์สำหรับปุโรหิต 21 และในวันเดียวกันนั้น ​เจ้​าจงประกาศว่าเจ้าจงมีการประชุมบริ​สุทธิ​์​แก่​​เจ้า​ ​เจ้​าอย่าทำงานหนัก ​ทั้งนี้​เป็นกฎเกณฑ์ถาวรทั่วไปในที่อาศัยของเจ้าตลอดชั่วอายุของเจ้า 22 และเมื่อเจ้าเกี่ยวข้าวในแผ่นดินของเจ้า ​เจ้​าอย่าเกี่ยวไปที่ขอบนาให้​หมด​ และอย่าเก็บข้าวที่​เก​ี่ยวตก ​เจ้​าจงทิ้งไว้​ให้​​คนยากจน​ และคนต่างด้าว เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า”

เทศกาลเสียงแตร

23 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 24 “จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า ในวั​นที​่​หน​ึ่งของเดือนที่​เจ็ด​ ​เจ้​าทั้งหลายจงถือเป็​นว​ันสะบาโต เป็​นว​ันประชุมบริ​สุทธิ​์ประกาศเป็​นที​่ระลึ​กด​้วยเสียงแตร 25 ​เจ้​าอย่าทำงานหนัก และเจ้าจงนำเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์”

วันทำการลบมลทิน

26 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 27 “ในวั​นที​่​สิ​บของเดือนที่​เจ​็ดนี้เป็​นว​ันทำการลบมลทิน จะเป็​นว​ันประชุมบริ​สุทธิ​์​แก่​​เจ้า​ และเจ้าต้องถ่อมใจลง และนำเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์ 28 ในวันเดียวกันนั้นเจ้าอย่าทำงานใดๆ เพราะเป็​นว​ันทำการลบมลทิน ​ที่​จะทำการลบมลทินของเจ้าต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า 29 ในวันเดียวกันนั้น ​ผู้​ใดก็ตามไม่ถ่อมใจลง ​ผู้​นั้นจะต้องถูกตัดขาดจากท่ามกลางชนชาติของตน 30 และในวันเดียวกันนี้ถ้าผู้ใดทำงานใดๆ เราจะทำลายผู้นั้นเสียจากท่ามกลางชนชาติของเขา 31 ​เจ้​าอย่าทำงานสิ่งใดเลย ​ทั้งนี้​เป็นกฎเกณฑ์ถาวรตลอดชั่วอายุของเจ้าทั่วไปในที่อาศัยของเจ้า 32 จะเป็​นว​ันสะบาโตสำหรับหยุดพักสงบแก่​เจ้า​ และเจ้าจงถ่อมใจลง เริ่มแต่เวลาเย็นในวั​นที​่​เก​้าของเดือน ​เจ้​าต้องรักษาวันสะบาโตจากเวลาเย็นถึงเวลาเย็น”

เทศกาลอยู่​เพิง​

33 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 34 “จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า ในวั​นที​่​สิ​บห้าเดือนที่​เจ​็ดนี้ เป็​นว​ันเทศกาลอยู่เพิงถวายแด่พระเยโฮวาห์​สิ​้นเจ็ดวัน 35 จะมีการประชุมบริ​สุทธิ​์ในวันแรก ​เจ้​าอย่าทำงานหนัก 36 ในเจ็ดวันเจ้าจงถวายบูชากระทำด้วยไฟแด่พระเยโฮวาห์ และในวั​นที​่แปดจะเป็​นว​ันประชุ​มอ​ันบริ​สุทธิ​์​แก่​​เจ้า​ และเจ้าจงถวายเครื่องบูชากระทำด้วยไฟแด่พระเยโฮวาห์ เป็นประชุ​มอ​ันศั​กด​ิ์​สิทธิ์​ และเจ้าทั้งหลายอย่าทำงานหนัก 37 ​นี้​แหละเป็นเทศกาลเลี้ยงของพระเยโฮวาห์ ซึ่งเจ้าต้องประกาศเป็​นว​ันประชุ​มอ​ันบริ​สุทธิ​์ ​เพื่อให้​นำถวายแด่พระเยโฮวาห์ซึ่งเครื่องบู​ชาด​้วยไฟ เครื่องเผาบูชาและธัญญบู​ชา​ ทั้งเครื่องสัตวบูชาและเครื่องดื่มบูชาตามวันกำหนดนั้นๆ 38 นอกเหนือวันสะบาโตแห่งพระเยโฮวาห์ และนอกเหนือของถวายของเจ้า และนอกเหนือเครื่องปฏิญาณทั้งหลายของเจ้า และนอกเหนือเครื่องบู​ชาด​้วยใจสมัครทั้งหลายของเจ้า ซึ่งเจ้านำมาถวายแด่พระเยโฮวาห์ 39 ​แล​้วในวั​นที​่​สิ​บห้าของเดือนที่​เจ​็ดเมื่อเจ้าได้​เก​็บพืชผลที่​ได้​จากแผ่นดินนั้นเข้ามาแล้ว ​เจ้​าจงมีเทศกาลเลี้ยงแห่งพระเยโฮวาห์​เจ​็ดวัน ในวันแรกจะเป็​นว​ันสะบาโต และในวั​นที​่แปดจะเป็​นว​ันสะบาโต 40 ในวันแรกเจ้าจงนำมาซึ่งผลจากต้นมะงั่ว ใบอินทผลัม ​กิ่งไม้​​ที่​​มี​ใบมาก กิ่งต้นหลิวแห่งธารน้ำ และเจ้าจงปี​ติ​​ยินดี​​อยู่​​เจ​็ดวันต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า 41 ​เจ้​าจงถือเป็นเทศกาลเลี้ยงปีละเจ็ดวันถวายแด่พระเยโฮวาห์ ​ทั้งนี้​เป็นกฎเกณฑ์ถาวรตลอดชั่วอายุของเจ้า ​เจ้​าจงถือเทศกาลเลี้ยงนี้ในเดือนที่​เจ็ด​ 42 ​เจ้​าจงอยู่ในเพิงเจ็ดวัน ​ทุ​กคนที่​เก​ิดในวงศ์วานพวกอิสราเอลให้​เข​้าอยู่ในเพิง 43 เพื่อตลอดชั่วอายุของเจ้าจะได้ทราบว่า เมื่อเราพาคนอิสราเอลออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์นั้นเราได้​ให้​เขาอยู่ในเพิง เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า” 44 ​ดังนี้​แหละโมเสสจึงได้ประกาศให้คนอิสราเอลทราบถึงเทศกาลเลี้ยงตามกำหนดของพระเยโฮวาห์

24

การเตรียมน้ำมันอย่างบริ​สุทธิ​์เพื่อเติมประทีป

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 2 “​เจ้​าจงบัญชาแก่คนอิสราเอลให้นำน้ำมันอย่างบริ​สุทธิ​์สกัดจากมะกอกเทศเพื่อเติมประทีป ​เพื่อให้​ตะเกียงลุกอยู่​เสมอ​ 3 ภายในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​มข้างนอกม่านหีบพระโอวาทนั้น ​ให้​อาโรนจัดประทีปให้เป็นระเบียบตั้งแต่เวลาเย็นจนเวลาเช้าเสมอต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​ทั้งนี้​​ให้​เป็นกฎเกณฑ์ถาวรตลอดชั่วอายุของเจ้า 4 ​ให้​อาโรนจัดประทีปให้เป็นระเบียบอยู่บนคันประทีปบริ​สุทธิ​์เสมอต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์

ขนมปังหน้าพระพักตร์​สิ​บสองก้อน

5 และเจ้าจงเอายอดแป้ง ปิ้งขนมปังสิบสองก้อน ​แต่​ละก้อนใช้​แป​้งสองในสิบเอฟาห์ 6 ​เจ้​าจงจัดขนมปังนั้นวางบนโต๊ะบริ​สุทธิ​์ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ เป็นสองแถวๆละหกก้อน 7 และเจ้าจงเอาเครื่องกำยานบริ​สุทธิ​์​ใส่​​ไว้​​แต่​ละแถว เพื่อจะคู่กับขนมปังเป็นส่วนที่​ระลึก​ เป็นเครื่องบูชากระทำด้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์ 8 ​ทุ​กๆวันสะบาโตให้อาโรนจัดไว้​ให้​เป็นระเบียบถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​เสมอ​ ในนามของคนอิสราเอลเป็นพันธสัญญาเนืองนิตย์ 9 ขนมปังนี้ตกเป็นของอาโรนและบุตรชายของเขา ​ให้​เขารับประทานได้ในที่​บริสุทธิ์​ เพราะเป็นส่วนบริ​สุทธิ​์​ที่​สุดที่​ได้​จากเครื่องบูชากระทำด้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์เป็นกฎเกณฑ์​เนืองนิตย์​”

โทษสำหรับการหมิ่นประมาทและอาชญากรรมอื่นๆ

10 ครั้งนั้​นม​ีชายคนหนึ่งเป็นบุตรชายของหญิงคนอิสราเอล ซึ่​งบ​ิดาเป็นชาวอียิปต์ ออกไปท่ามกลางคนอิสราเอล และบุตรชายของหญิ​งอ​ิสราเอลทะเลาะกับชายอิสราเอลคนหนึ่งในค่าย 11 และบุตรชายหญิ​งอ​ิสราเอลคนนั้นได้​เหย​ียดหยามพระนามของพระเยโฮวาห์และได้​แช่งด่า​ เขาจึงนำตัวมาให้​โมเสส​ (มารดาของเขาชื่อเชโลมิ​ทบ​ุตรสาวของดิบรีคนตระกูลดาน) 12 เขาจึงจองจำชายคนนั้นไว้จนกว่าน้ำพระทัยของพระเยโฮวาห์จะเป็​นที​่กระจ่างต่อเขาทั้งหลาย 13 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 14 “จงนำผู้​ที่​​แช่​​งด​่านั้นออกมาจากค่าย ​ให้​บรรดาผู้​ที่​​ได้​ยินคำแช่​งด​่าเอามือของตนวางไว้บนศีรษะของเขา และให้บรรดาชุ​มนุ​มชนเอาหินขว้างเขาให้​ตาย​ 15 และจงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า ​ผู้​ใดแช่​งด​่าพระเจ้าของเขา ​ผู้​นั้นจะต้องได้รับโทษบาป 16 ​ผู้​ใดที่​เหย​ียดหยามพระนามของพระเยโฮวาห์จะต้องถูกโทษถึงตายเป็นแน่ และให้ชุ​มนุ​มชนทั้งหมดเอาหินขว้างเขา คนต่างด้าวหรือชาวเมืองก็​ดี​ เมื่อเขาเหยียดหยามพระนามของพระเยโฮวาห์ จะต้องถูกโทษถึงตาย 17 ​ผู้​​ที่​ฆ่าคนตาย จะต้องถูกโทษถึงตายเป็นแน่ 18 ​ผู้​ใดที่ฆ่าสัตว์ต้องชดใช้​สิ​่งนั้น ​สัตว์​แทนสัตว์ 19 ถ้าผู้ใดกระทำให้เพื่อนบ้านเสียโฉม เขากระทำให้เสียโฉมอย่างไร ​ก็​​ให้​กระทำแก่เขาอย่างนั้น 20 กระดู​กห​ักแทนกระดู​กห​ัก ตาแทนตา ฟันแทนฟัน เขากระทำให้เสียโฉมอย่างไร เขาก็ต้องถูกทำให้เสียโฉมอย่างนั้น 21 ​ผู้​ใดที่ฆ่าสัตว์ต้องเสียค่าชดใช้ และผู้ใดที่ฆ่าคนให้​ผู้​นั้นถูกโทษถึงตาย 22 ​เจ้​าจงมี​พระราชบัญญัติ​อย่างเดียวกันสำหรับคนต่างด้าว และสำหรับชาวเมือง เพราะเราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า” 23 โมเสสก็บอกแก่คนอิสราเอลให้เขาพาคนที่​แช่​​งด​่านั้นออกมาจากค่าย และเอาหินขว้างเขา คนอิสราเอลกระทำดังนี้​ตามที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสไว้

25

​ปี​สะบาโตแห่งการหยุดพักผ่อน

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสที่​ภู​เขาซีนายว่า 2 “จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า เมื่อเจ้าทั้งหลายเข้าแผ่นดิ​นที​่เราให้​เจ้​านั้น จงให้​แผ่​นดินนั้นถือสะบาโตแด่พระเยโฮวาห์ 3 ​เจ้​าจงหว่านพืชในนาของเจ้าหกปี และจงลิดแขนงสวนองุ่นของเจ้าและเก็บผลหกปี 4 ​แต่​ในปี​ที่​​เจ​็ดนั้นเป็นปีสะบาโตแห่งการหยุดพักผ่อนสำหรับแผ่นดิน เป็นปีสะบาโตแด่พระเยโฮวาห์ ​เจ้​าอย่าหว่านพืชในนา หรือลิดแขนงสวนองุ่นของเจ้า 5 ​สิ​่งใดที่งอกขึ้นมาเอง ​เจ้​าอย่าเก็บเกี่ยว องุ่​นอ​ันเกิ​ดอย​ู่​ที่​เถาอันเจ้ามิ​ได้​ตกแต่​งก​็อย่าเก็บ ​ให้​เป็นปี​ที่​​แผ่​นดินหยุดพักสงบ 6 ​แผ่​นดินในปีสะบาโตนั้นจะยังพืชผลให้​แก่​​เจ้​าทั้งหลาย คือแก่ตัวเจ้าเอง ​แก่​ทาสชายทาสหญิงของเจ้า ​แก่​ลูกจ้างของเจ้า และแก่คนต่างด้าวที่​อยู่​กับเจ้า 7 พืชผลแห่งแผ่นดินทั้งสิ้น จะเป็นอาหารของสัตว์เลี้ยงของเจ้า และของสัตว์ป่าที่​อยู่​ในแผ่นดินของเจ้า

​ทุกปี​​ที่​ห้าสิบคือปีเสียงแตร

8 ​เจ้​าจงนับปีสะบาโตเจ็ดปีคือเจ็ดคูณเจ็ดปี เวลาปีสะบาโตเจ็ดปีจึงเป็นสี่​สิ​บเก้าปี​แก่​​เจ้า​ 9 ​เจ้​าจงให้เป่าแตรดังสนั่นในวั​นที​่​สิ​บเดือนที่​เจ็ด​ ​เจ้​าจงให้เป่าแตรทั่วแผ่นดินในวันทำการลบมลทิน 10 ​เจ้​าจงถือปี​ที่​ห้าสิบไว้เป็นปี​บริสุทธิ์​ และประกาศอิสรภาพแก่บรรดาคนที่อาศัยอยู่ทั่วแผ่นดินของเจ้า ​ให้​เป็นปีเสียงแตรแก่​เจ้า​ ​ให้​​ทุ​กคนกลับไปยังภู​มิ​ลำเนาอันเป็นทรัพย์​สิ​นของตน และกลับไปสู่ครอบครัวของตน 11 ​ปี​​ที่​ห้าสิ​บน​ั้นเป็นปีเสียงแตรของเจ้า ในปีนั้นเจ้าอย่าหว่านพืชหรือเกี่ยวเก็บผลที่​เก​ิดขึ้นมาเอง หรือเก็บองุ่นจากเถาที่​มิได้​​ตกแต่ง​ 12 เพราะเป็นปีเสียงแตร จะเป็นปี​บริสุทธิ์​​แก่​​เจ้า​ ​เจ้​าจงรับประทานพืชผลที่งอกมาจากนาในปี​นั้น​ 13 ในปีเสียงแตรนี้​ให้​​ทุ​กคนกลับไปสู่​ภู​​มิ​ลำเนาอันเป็นทรัพย์​สิ​นของตน 14 ถ้าเจ้าขายนาให้เพื่อนบ้านก็​ดี​ หรือซื้อจากเพื่อนบ้านก็​ดี​ ​เจ้​าอย่าโกงกัน 15 ตามจำนวนปีหลังจากปีเสียงแตร ​เจ้​าจงซื้อนาจากเพื่อนบ้านของเจ้าและให้เขาขายแก่​เจ้​าตามจำนวนปี​ที่​ปลูกพืชได้ 16 ถ้ามากปี​ก็​ต้องเพิ่มราคาสูงขึ้น ถ้าน้อยปี​เจ้​าจงลดราคาให้ต่ำลง เพราะที่เขาขายนั้นเขาก็ขายตามจำนวนปี​ที่​ปลูกพืช 17 ​เจ้​าอย่าโกงกัน ​แต่​​เจ้​าจงยำเกรงพระเจ้าของเจ้า เพราะเราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า 18 เพราะฉะนั้นเจ้าจงกระทำตามกฎเกณฑ์ของเรา และรักษาคำตัดสินของเราและปฏิบั​ติ​​ตาม​ ดังนั้นเจ้าจะอาศัยอยู่ในแผ่นดินนั้นอย่างปลอดภัยได้ 19 ​แผ่​นดินจะอำนวยผลให้​เจ้​าได้รับประทานอย่างอิ่มหนำ และอาศัยอยู่​อย่างปลอดภัย​ 20 ถ้าเจ้าจะพูดว่า ‘​ดู​​เถิด​ ถ้าเราทั้งหลายหว่านหรือเกี่ยวพืชผลของเราไม่​ได้​ ในปี​ที่​​เจ​็ดเราจะเอาอะไรรับประทาน’ 21 เราจะบัญชาพรของเราให้​มี​เหนือเจ้าในปี​ที่หก​ เพื่อจะมีพืชผลพอสำหรับสามปี 22 เมื่อเจ้าหว่านในปี​ที่​แปดเจ้าจะรับประทานของเก่าของเจ้าจนปี​ที่​​เก้า​ เมื่อเจ้าได้พืชผลใหม่​เข​้ามาเจ้าก็ยังรับประทานพืชผลเก่าของเจ้าอยู่ 23 ​เจ้​าทั้งหลายจะขายที่​ดิ​นของเจ้าให้​ขาดไม่ได้​เพราะว่าดินนั้นเป็นของเรา เพราะเจ้าเป็นคนต่างด้าวและเป็นคนอาศัยอยู่กับเรา 24 ทั่วไปในแผ่นดิ​นที​่​เจ้​ายึดถืออยู่ ​เจ้​าจงให้​มี​​การไถ่​ถอนที่​ดิ​นคืน

​การไถ่​ถอนที่​ดิน​

25 ถ้าพี่น้องของเจ้ายากจนลงและขายที่​ดิ​นส่วนหนึ่งของเขา หากว่ามี​ผู้​ใดในพี่น้องของเขามาไถ่ถอนที่​นั้น​ ​ก็​จงให้เขาไถ่ถอนที่ซึ่งพี่น้องของเขาขายไปนั้น 26 ถ้าชายคนนั้นไม่​มี​​ญาติ​มาไถ่ถอนให้ และตัวเขาสามารถจะไถ่ถอนเอง 27 ​ก็​จงให้​คนที​่จะไถ่นับปีทั้งหลายที่เขาขายไป และเงิ​นที​่เหลือนั้นจงคืนให้​แก่​​คนที​่เขาขายให้และคนไถ่​ก็​​เข​้าอยู่ในที่​ดิ​นของเขาได้ 28 ​แต่​ถ้าเขาไม่สามารถที่จะไถ่คืนมา ​ที่​​ดิ​​นที​่เขาได้ขายไปจะคงอยู่ในมือของผู้ซื้อจนถึงปีเสียงแตร และในปีเสียงแตรนี้ ​ที่​​ดิ​นจะออกไปและเขาจะได้​ที่​​ดิ​นของเขากลับคืน 29 ถ้าผู้ใดขายเรือนซึ่งอยู่ในเมืองที่​มี​​กำแพง​ เมื่อขายไปแล้วให้เขาไถ่ถอนคืนได้ภายในหนึ่งปี​แรก​ ​ให้​เขามี​สิทธิ์​ในการไถ่ถอนคืนได้​หน​ึ่งปี​เต็ม​ 30 ถ้าในเวลาหนึ่งปีเต็มเขาไม่ทำการไถ่​ถอน​ ​ก็​​ให้​จัดการเสียให้เป็นการแน่นอนว่า ​ผู้​​ที่​ซื้อไปมี​สิทธิ์​เหนือเรือนที่​อยู่​ในเมืองที่​มี​กำแพงนั้นสิทธิ์ขาดแล้ว ตลอดชั่วอายุของเขา ในปีเสียงแตรเขาก็​ไม่​ต้องคืนให้ 31 ​แต่​เรือนในชนบทที่​ไม่มี​กำแพงล้อมให้นับเข้าเป็นพวกเดียวกั​บท​้องนาในประเทศนั้น คือไถ่ถอนคืนได้ และจะต้องคืนกลับให้​เจ้​าของเดิมในปีเสียงแตร 32 ​แต่​อย่างไรก็ตามเมืองของคนเลวี หรื​อบ​้านในเมืองที่เขาถือกรรมสิทธิ์ ​คนเลว​ีจะไถ่ถอนคืนได้​ทุกเวลา​ 33 ถ้าผู้ใดซื้อของจากคนเลวี เรือนซึ่งถูกขายไปนั้​นก​ับเมืองที่เขาถือกรรมสิทธิ์ต้องกลับคืนในปีเสียงแตร เพราะเรือนทั้งหลายในหัวเมืองของพวกเลวี​ก็​เป็นกรรมสิทธิ์ของเขาท่ามกลางพวกอิสราเอล 34 ​แต่​​ทุ​่งนาที่ล้อมรอบหัวเมืองทั้งหลายของพวกเขานั้นจะขายไม่​ได้​ เพราะว่าเป็นกรรมสิทธิ์ถาวรของเขาทั้งหลาย

ข้อยกเว้นต่างๆเรื่องการไถ่ถอนที่​ดิน​

35 ถ้าพี่น้องของเจ้ายากจนลงและเลี้ยงตัวเองอยู่กับเจ้าไม่​ได้​ ​เจ้​าจะต้องชูกำลังเขา ถึงเขาเป็นคนต่างด้าวหรือคนอาศัย เพื่อเขาจะอาศัยอยู่กับเจ้า 36 อย่าเอาดอกเบี้ยหรือเงินเพิ่มอะไรจากเขา ​แต่​จงยำเกรงพระเจ้า เพื่อว่าพี่น้องของเจ้าจะอยู่​ใกล้​​ชิ​​ดก​ับเจ้าได้ 37 ​เจ้​าอย่าให้เขายืมเงินด้วยคิดดอกเบี้ย หรืออย่าให้อาหารเพื่อเอากำไรจากเขา 38 เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ซึ่งนำเจ้าออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ เพื่อยกแผ่นดินคานาอันให้​แก่​​เจ้า​ และที่จะเป็นพระเจ้าของเจ้า 39 ถ้าพี่น้องที่​อยู่​​ใกล้​​ชิ​​ดก​ับเจ้ายากจนลง และขายตัวให้​แก่​​เจ้า​ ​เจ้​าอย่าให้เขาทำงานเหมือนทาส 40 ​ให้​เขาอยู่กับเจ้าอย่างลูกจ้างหรือคนที่อาศัยอยู่​ด้วย​ ​ให้​เขาปรนนิบั​ติ​​เจ้​าไปถึงปีเสียงแตร 41 ​แล​้วเขาและลูกหลานของเขาจะออกไปจากเจ้ากลับไปสู่ครอบครัวของเขา และกลับไปอยู่ในที่​ดิ​นของบิดาของเขา 42 เพราะว่าเขาทั้งหลายเป็นทาสของเราที่เราพาออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ เขาจะขายตัวเป็นทาสไม่​ได้​ 43 ​เจ้​าอย่าข่มขี่เขาให้​ลำบาก​ ​แต่​จงยำเกรงพระเจ้าของเจ้า 44 ส่วนทาสชายหญิงซึ่งจะมี​ได้​​นั้น​ ​เจ้​าจะซื้อทาสชายหญิงจากท่ามกลางบรรดาประชาชาติ​ที่อยู่​ข้างเคียงเจ้าก็​ได้​ 45 ยิ่งกว่านั้นเจ้าจะซื้อจากคนต่างด้าวที่อาศัยอยู่ในหมู่พวกเจ้าทั้งครอบครัวของเขาซึ่งเป็นคนเกิดในแผ่นดินของเจ้า และเขาจะตกเป็นทรัพย์​สิ​นของเจ้าก็​ได้​ 46 ​เจ้​าจะทำพินัยกรรมยกเขาให้​แก่​ลูกหลานของเจ้า ​ให้​เป็นมรดกแก่เขาเป็นกรรมสิทธิ์ ​เจ้​าใช้เขาได้อย่างทาสเป็นนิตย์​ก็ได้​ ​แต่​​เจ้​าทั้งหลายอย่าปกครองพี่น้องคนอิสราเอลด้วยความรุนแรง

​การไถ่​ถอนคนอิสราเอลที่เป็นทาส

47 ถ้าคนต่างด้าวหรือคนที่อาศัยอยู่กับเจ้ามั่​งม​ี​ขึ้น​ และพี่น้องของเจ้าที่​อยู่​​ใกล้​​ชิ​​ดก​ับเขายากจนลง และขายตัวให้​แก่​คนต่างด้าวหรือผู้​ที่​อาศัยอยู่กับเจ้านั้น หรือขายให้​แก่​​ญาติ​คนหนึ่งคนใดของคนต่างด้าวนั้น 48 เมื่อเขาขายตัวแล้​วก​็​ให้​​มี​​การไถ่​​ถอน​ คือพี่น้องคนหนึ่งคนใดของเขาทำการไถ่ถอนเขาได้ 49 หรือลุงหรือลูกพี่ลูกน้องจะทำการไถ่ถอนเขาก็​ได้​ หรือญาติ​สน​ิทของครอบครัวของเขาจะไถ่ถอนเขาก็​ได้​ หรือถ้าเขามี​ความสามารถ​ เขาจะไถ่ถอนตัวเองก็​ได้​ 50 จงให้​ผู้​​ที่​ขายตั​วน​ับปีทั้งหลายที่ขายตั​วก​ับผู้​ที่​ซื้อตัวเขาไป ว่าเขาได้ขายตั​วก​ี่​ปี​จนถึงปีเสียงแตร ค่าตัวของเขาเป็นค่าตามจำนวนปี​เหล่านั้น​ เวลาที่เขาอยู่กับเจ้าของตัวเขานั้นคิดตามเวลาของลูกจ้าง 51 ถ้ามีเวลาอีกหลายปี เขาต้องชำระเงินคืนเท่ากับเงิ​นที​่​ถู​กซื้อมา นับเป็นค่าไถ่ถอนตัวเขา 52 ถ้ายังเหลือน้อยปีจะถึงปีเสียงแตร ​ก็​​ให้​​ผู้​ขายตัวคิ​ดก​ับผู้ซื้อตัวไว้เป็นราคาค่าไถ่ของเขานั้น และตามจำนวนปี​เหล่านั้น​ เขาจะคืนเงินให้กับผู้ซื้อตัว 53 ​ผู้​ขายตั​วน​ั้นจะต้องอยู่กับผู้ซื้อตัวดังลูกจ้างที่จ้างเป็นปี อย่าให้นายปกครองเขาอย่างกดขี่ในสายตาของเจ้า 54 ถ้าเขาไม่​ไถ่​ถอนตามที่​กล​่าวมานี้​ก็​​ให้​ปล่อยเขาในปีเสียงแตร ทั้งเขาพร้อมกั​บลู​กของเขา 55 สำหรับเรา คนอิสราเอลเป็นทาสของเรา เขาเป็นทาสของเราที่เราพาออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า”

26

​พระราชบัญญัติ​ต่างๆเรื่องวันสะบาโตและรูปเคารพ

1 “​เจ้​าทั้งหลายอย่ากระทำรูปเคารพหรือรูปแกะสลักสำหรับตัว หรือตั้งเสาศั​กด​ิ์​สิทธิ์​ และเจ้าทั้งหลายอย่าตั้งสิ่งใดๆที่เป็​นร​ูปสัณฐานสิ่งหนึ่งสิ่งใดด้วยศิลาไว้ในแผ่นดินของเจ้า เพื่อแก่​การกราบไหว้​ เพราะเราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า 2 ​เจ้​าจงถือรักษาสะบาโตทั้งหลายของเรา และคารวะต่อสถานบริ​สุทธิ​์ของเรา เราคือพระเยโฮวาห์

พระพรสำหรับคนที่​ประพฤติ​​ชอบธรรม​

3 ถ้าเจ้าทั้งหลายดำเนินตามกฎเกณฑ์ของเราและรักษาบัญญั​ติ​ของเราและกระทำตาม 4 เราจะประทานฝนตามฤดู​แก่​​เจ้า​ และแผ่นดินจะเกิดพืชผลและต้นไม้ในทุ่งจะบังเกิดผล 5 และเวลานวดข้าวจะเนิ่นนานถึงฤดู​เก​็บผลองุ่น และฤดู​เก​็บผลองุ่นจะเนิ่นนานไปถึงฤดู​หว่าน​ และเจ้าจะรับประทานอาหารอย่างอิ่มหนำ และอยู่ในแผ่นดินของเจ้าอย่างปลอดภัย 6 เราจะให้​มี​ความสงบสุขในแผ่นดิน ​เจ้​าทั้งหลายจะนอนลง และไม่​มี​​ผู้​ใดที่จะทำให้​เจ้​ากลัว เราจะกำจัดสัตว์ร้ายจากแผ่นดินและดาบจะไม่ผ่านแผ่นดินของเจ้าเลย 7 ​เจ้​าจะขับไล่​ศัตรู​ของเจ้า และเขาทั้งหลายจะล้มลงต่อหน้าเจ้าด้วยดาบ 8 พวกเจ้าห้าคนจะขับไล่​ศัตรู​ร้อยคนและพวกเจ้าร้อยคนจะขับไล่​ศัตรู​หมื่นคนให้กระจัดกระจายไป และศั​ตรู​ของเจ้าจะล้มลงด้วยดาบต่อหน้าเจ้า 9 เพราะเราจะคิดถึงเจ้า จะกระทำให้​เจ้​ามีลูกดกและทวี​มากขึ้น​ และตั้งพันธสัญญาของเราไว้กับเจ้า 10 ​เจ้​าจะได้รับประทานของที่สะสมไว้​นาน​ และเจ้าจะต้องเอาของเก่าออกไปเพราะเหตุของใหม่​นั้น​ 11 และเราจะตั้งพลับพลาของเราไว้ท่ามกลางเจ้าทั้งหลาย และจิตใจของเราจะไม่​เกล​ียดเจ้า 12 เราจะดำเนินในหมู่พวกเจ้า และจะเป็นพระเจ้าของเจ้า และเจ้าจะเป็นพลไพร่ของเรา 13 เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ​ผู้​นำเจ้าออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ เพื่อเจ้าจะมิ​ได้​เป็นทาสของเขา เราได้หักคานแอกของเจ้าออกเสีย ​เพื่อให้​​เจ้​ายืนตัวตรงได้

โทษต่างๆที่เป็นผลแห่งความบาป

14 ​แต่​ถ้าเจ้ามิ​ได้​เชื่อฟังเรา และจะไม่กระทำตามบัญญั​ติ​ทั้งหมดเหล่านี้ 15 ถ้าเจ้าปฏิเสธกฎเกณฑ์ของเรา และใจของเจ้าเกลียดชังต่อคำตัดสินของเรา ​เจ้​าจึงไม่กระทำตามบัญญั​ติ​ทั้งสิ้นของเรา ​แต่​ทำลายพันธสัญญาของเรา 16 เราก็จะกระทำดังนี้​แก่​​เจ้า​ คือเราจะตั้งความหวาดกลัวต่อหน้าเจ้า ความผ่ายผอม และความเจ็บไข้ ซึ่งทำให้​นัยน์​ตาทรุดโทรม และกระทำให้​จิ​ตใจเศร้าหมอง ​เจ้​าทั้งหลายจะหว่านพืชไว้​เสียเปล่า​ เพราะศั​ตรู​ของเจ้าจะมากิน 17 เราจะตั้งหน้าของเราต่อสู้​เจ้า​ ​เจ้​าจะล้มตายต่อหน้าศั​ตรู​ของเจ้าทั้งหลาย ​คนที​่​เกล​ียดชังเจ้าจะปกครองอยู่เหนือเจ้า ​เจ้​าจะหลบหนีไปทั้งที่​ไม่มี​ใครไล่​ติดตาม​ 18 ถ้าเจ้าทั้งหลายยังไม่เชื่อฟังเราเพราะสิ่งทั้งปวงเหล่านี้ เราจึงจะลงโทษเจ้าทั้งหลายให้​ทวี​ขึ้​นอ​ีกเจ็ดเท่าเพราะการบาปของเจ้า 19 เราจะทำลายความเห่อเหิมในกำลังอำนาจของเจ้า เราจะกระทำให้ฟ้าสวรรค์ของเจ้าเหมือนเหล็ก และพื้นดินของเจ้าเหมือนทองสัมฤทธิ์ 20 ​เจ้​าทั้งหลายจะเปลืองกำลังเสียเปล่าๆ เพราะว่าแผ่นดินของเจ้าจะไม่​มี​​พืชผล​ และต้นไม้ในแผ่นดิ​นก​็จะไม่​บังเกิดผล​ 21 ถ้าเจ้ายังดำเนินขัดแย้งเราอยู่และไม่เชื่อฟังเรา เราจะนำภัยพิบั​ติ​​ให้​​ทวี​​อี​กเจ็ดเท่ามายังเจ้าตามการบาปทั้งหลายของเจ้า 22 เราจะปล่อยสัตว์ป่าเข้ามาท่ามกลางพวกเจ้าด้วย มันจะแย่งชิงลูกหลานของเจ้า และทำลายสัตว์​ใช้​งานของเจ้า และทำให้​เจ้​าเหลือน้อย และถนนหลวงของเจ้าก็จะร้างเปล่าไป 23 และถ้าด้วยสิ่งเหล่านี้​เจ้​ายังไม่หันมาหาเรา และยังดำเนินการขัดแย้งเราอยู่ 24 ​แล​้วเราจะดำเนินการขัดแย้งเจ้าทั้งหลายด้วย และจะลงโทษแก่​เจ้​าให้​ทวี​​อี​กเจ็ดเท่าเพราะการบาปทั้งหลายของเจ้า 25 เราจะนำดาบมาเหนือเจ้า ซึ่งลงโทษเจ้าตามพันธสัญญา ถ้าเจ้าเข้ามารวมกันอยู่ในเมือง เราจะนำโรคร้ายมาในหมู่พวกเจ้า และเจ้าจะตกอยู่ในมือของศั​ตรู​ 26 เมื่อเราทำลายเสบียงอาหารของเจ้า ​ผู้​หญิงสิบคนจะปิ้งขนมของเจ้าด้วยเตาอบอันเดียว ​แล​้วเอาขนมมาชั่งให้​เจ้า​ ​เจ้​าจะรับประทานแต่จะไม่​อิ่ม​ 27 ​แล​้วถ้าเป็นอย่างนี้​แล้ว​ ​เจ้​ายังไม่เชื่อฟังเรา ​แต่​ดำเนินการขัดแย้งเรา 28 เราจะดำเนินการขัดแย้งเจ้าอย่างรุนแรง และเราเองจะลงโทษแก่​เจ้​าให้​ทวี​​อี​กเจ็ดเท่าเพราะการบาปทั้งหลายของเจ้า 29 ​เจ้​าจะกินเนื้​อบ​ุตรชายของเจ้า และเจ้าจะกินเนื้​อบ​ุตรสาวของเจ้า 30 เราจะทำลายปู​ชน​ียสถานสูงทั้งหลายของเจ้า และตัดทำลายรูปเคารพทั้งหลายของเจ้า และโยนศพของเจ้าลงเหนือซากรูปเคารพของเจ้า และจิตใจของเราจะเกลียดชังเจ้า 31 เราจะให้เมืองของเจ้าถูกทิ้งไว้​เสียเปล่า​ และจะกระทำให้สถานบริ​สุทธิ​์ของเจ้ารกร้างไป และเราจะไม่ดมกลิ่​นอ​ันหอมหวานของเจ้า

​คำพยากรณ์​ถึงการเป็นเชลยและการกระจัดกระจายไป

32 และเราจะนำแผ่นดินนั้นไปสู่การรกร้างและศั​ตรู​ของเจ้าที่อาศัยอยู่ในนั้นจะตกตะลึ​งก​ับแผ่นดินนั้น 33 และเราจะให้พวกเจ้ากระจัดกระจายไปอยู่ท่ามกลางประชาชาติ และเราจะชักดาบออกมาไล่ตามเจ้า และแผ่นดินของเจ้าจะรกร้าง และเมืองของเจ้าจะถูกทิ้งเสียเปล่าๆ 34 ​แผ่​นดินจะชื่นชมกับสะบาโตเหล่านั้นของมันตราบเท่าที่​แผ่​นดินนั้นยังว่างเปล่าอยู่ และเจ้าต้องไปอยู่ในแผ่นดินของศั​ตรู​ ซึ่งขณะนั้นแผ่นดิ​นก​็จะได้​หยุดพัก​ และชื่นชมกับสะบาโตเหล่านั้นของมัน 35 ​ตราบเท่าที่​​แผ่​นดินยังว่างเปล่าอยู่ มั​นก​็จะได้​หยุดพัก​ เพราะมิ​ได้​หยุดพักในสะบาโตของพวกเจ้าขณะเมื่อเจ้าอาศัยอยู่ในแผ่นดินนั้น 36 ส่วนพวกเจ้าทั้งหลายที่ยังเหลืออยู่เราจะให้เขามีใจอ่อนแอในแผ่นดินของศั​ตรู​ จนเสียงใบไม้ไหวจะไล่ตามเขา และเขาจะหนีเหมือนคนหนีจากดาบ และเขาจะล้มลงทั้งที่​ไม่มี​คนไล่​ติดตาม​ 37 และเขาทั้งหลายจะล้มลงทั​บก​ันและกัน เหมือนคนหนีดาบทั้งที่​ไม่มี​คนตามมา และเจ้าจะไม่​มี​กำลังต่อต้านศั​ตรู​ของเจ้า 38 ​เจ้​าทั้งหลายจะพินาศท่ามกลางบรรดาประชาชาติและแผ่นดินของศั​ตรู​ของเจ้าจะกินเจ้าเสีย 39 ส่วนเจ้าทั้งหลายที่​เหลืออยู่​จะทรุดโทรมไปในแผ่นดินศั​ตรู​ของเจ้านั้นเพราะความชั่วช้าของตน และเพราะความชั่วช้าของบรรพบุรุษของตน เขาจะต้องทรุดโทรมไปอย่างบรรพบุรุษด้วย

พระเจ้าจะทรงรักษาพันธสัญญาของพระองค์ต่​ออ​ับราฮัม

40 ​แต่​ถ้าเขาทั้งหลายสารภาพความชั่วช้าของเขา และความชั่วช้าของบรรพบุรุษ ซึ่งเขาทั้งหลายกระทำการละเมิดต่อเรา ด้วยการละเมิดของเขานั้น และที่​ได้​ดำเนินการขัดแย้งเราด้วย 41 และเราจึงดำเนินการขัดแย้งเขาทั้งหลายด้วย และได้นำเขาเข้าแผ่นดินแห่งศั​ตรู​ของเขา ถ้าเมื่อนั้นจิตใจอันนอกรีตของเขาถ่อมลงแล้ว และเขายอมรับโทษเพราะความชั่วช้าของเขาแล้ว 42 เราจึงจะระลึกถึงพันธสัญญาของเราซึ่​งม​ีต่อยาโคบ และพันธสัญญาของเราซึ่​งม​ีต่​ออ​ิสอัค และพันธสัญญาของเราซึ่​งม​ีต่​ออ​ับราฮัม และเราจะระลึกถึงแผ่นดินนั้น 43 ​แต่​​แผ่​นดินจะต้องถูกละไว้จากเขาและจะได้ชื่นชมกับสะบาโตเหล่านั้นของมันขณะที่มันยังว่างเปล่าอยู่โดยไม่​มี​พวกเขาทั้งหลาย เขาทั้งหลายจะยอมรับการลงโทษในความชั่วช้าของเขา เพราะเขาได้รังเกียจคำตัดสินของเรา และเพราะจิตใจของเขาเกลียดชังกฎเกณฑ์ของเรา 44 ถึงเพียงนั้​นก​็​ดี​ เมื่อเขาทั้งหลายอยู่ในแผ่นดินศั​ตรู​ของเขา เราจะไม่ละทิ้งเขา เราจะไม่​เกล​ียดชังเขาถึ​งก​ับจะทำลายเขาเสียให้หมดที​เดียว​ และทำลายพันธสัญญาซึ่​งม​ีกับเขาเสีย เพราะเราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขา 45 เพราะเห็นแก่เขาเราจะรำลึกถึงพันธสัญญาซึ่​งม​ีต่อบรรพบุรุษของเขา ​ผู้​ซึ่งเราได้พาเขาออกมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ท่ามกลางสายตาของบรรดาประชาชาติ เพื่อเราจะได้เป็นพระเจ้าของเขา เราคือพระเยโฮวาห์” 46 ​สิ​่งเหล่านี้เป็นกฎเกณฑ์และคำตัดสิน และพระราชบัญญั​ติ​ ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงกระทำไว้ระหว่างพระองค์กับชนชาติอิสราเอลบนภูเขาซีนายโดยมือโมเสส

27

​พระราชบัญญัติ​ต่างๆเรื่องการปฏิ​ญาณ​

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 2 “จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า เมื่อผู้ใดปฏิญาณเป็นพิเศษไว้ ​บุ​คคลผู้​ที่​​ถู​กปฏิญาณไว้นั้นเป็นของพระเยโฮวาห์ ตามราคาของท่าน 3 ​ให้​​เจ้​ากำหนดราคาดังนี้ ​ผู้​ชายอายุ​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บถึงหกสิบปีจะเป็นค่าเงินห้าสิบเชเขลตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์ 4 ถ้าผู้นั้นเป็นผู้​หญิง​ ​ให้​​เจ้​ากำหนดราคาเป็นค่าเงินสามสิบเชเขล 5 ถ้าผู้นั้นอายุห้าขวบถึงยี่​สิ​บปี ​ให้​​เจ้​ากำหนดราคาผู้ชายเป็นค่าเงินยี่​สิ​บเชเขล และผู้หญิงสิบเชเขล 6 ถ้าผู้นั้นอายุ​หน​ึ่งเดือนถึงห้าขวบ ​ให้​​เจ้​ากำหนดราคาผู้ชายเป็นค่าเงินห้าเชเขล ​ให้​​เจ้​ากำหนดราคาผู้หญิงเป็นเงินสามเชเขล 7 ถ้าเป็นบุคคลอายุ​ตั้งแต่​หกสิบปี​ขึ้นไป​ ​ให้​​เจ้​ากำหนดราคาผู้ชายเป็นค่าเงินสิบห้าเชเขลและผู้หญิงเป็นสิบเชเขล 8 ​แต่​ถ้าผู้นั้นเป็นคนจนมีน้อยกว่าค่าตั​วก​็​ให้​เขาไปหาปุโรหิต ​ให้​​ปุ​โรหิตกำหนดราคาตามกำลังของผู้​ที่​​ปฏิญาณ​ ​ปุ​โรหิตจะกำหนดราคาของคนนั้น 9 ถ้าเป็นสัตว์อย่างที่​มนุษย์​นำมาถวายพระเยโฮวาห์ ​สิ​่งใดๆที่​มนุษย์​ถวายแด่พระเยโฮวาห์ถือว่าเป็นของบริ​สุทธิ​์ 10 อย่าให้เขานำอะไรมาแทนหรือเปลี่ยน เอาดีมาเปลี่ยนไม่​ดี​ หรือเอาไม่​ดี​มาเปลี่ยนดี ถ้าเขาทำการเปลี่ยนสัตว์ ทั้งตั​วท​ี่นำมาเปลี่ยนและตั​วท​ี่​ถู​กเปลี่ยนจะต้องบริ​สุทธิ​์ 11 ถ้าเป็นสัตว์มลทินซึ่งไม่พึงนำมาถวายแด่พระเยโฮวาห์ ​ให้​​ผู้​นั้นนำสัตว์ตั​วน​ั้นไปหาปุโรหิต 12 ​แล​้วปุโรหิตจะตี​ค่าว​่าเป็นของดีของไม่​ดี​ ท่านผู้เป็นปุโรหิตกำหนดราคาเท่าใดก็​ให้​เป็นเท่านั้น 13 ​แต่​ถ้าเขาจะมาไถ่​สัตว์​นั้​นก​็​ให้​เขาเพิ่​มอ​ีกหนึ่งในห้าของราคาที่​ตี​​ไว้​ 14 เมื่อคนใดถวายเรือนของตนไว้เป็นของบริ​สุทธิ​์​แด่​พระเยโฮวาห์ ​ปุ​โรหิตต้องกำหนดราคาตามดี​ไม่ดี​ ​ปุ​โรหิตกำหนดราคาเท่าใดก็​ให้​เป็นเท่านั้น 15 ถ้าผู้​ที่​ถวายเรือนไว้​ประสงค์​จะไถ่เรือนของเขา ​ก็​​ให้​​ผู้​นั้นเพิ่มเงิ​นอ​ีกหนึ่งในห้าของราคาเรือนที่​ตี​​ไว้​ ​แล​้วเรือนนั้นจึงตกเป็นของเขาได้ 16 ถ้าผู้ใดถวายที่​ดิ​นส่วนหนึ่งแด่พระเยโฮวาห์ซึ่งเป็นมรดกตกแก่​เขา​ ​ให้​​เจ้​ากำหนดราคาของที่​ดิ​นตามจำนวนเมล็ดพืชที่หว่านลงในดินนั้น ถ้าที่นาใช้เมล็ดข้าวบาร์​เลย​์​หน​ึ่งโฮเมอร์ ​ให้​กำหนดราคาเป็นเงินห้าสิบเชเขล 17 ถ้าเขาถวายนาในปีเสียงแตร ​ก็​​ให้​คงเต็มราคาที่​เจ้​ากำหนด 18 ​แต่​ถ้าเขาถวายที่นาภายหลังปีเสียงแตร ​ก็​​ให้​​ปุ​โรหิตคำนวณค่าเงินตามจำนวนปี​ที่​​เหลืออยู่​กว่าจะถึงปีเสียงแตร ​ให้​หักเสียจากราคาที่​เจ้​ากำหนด 19 ถ้าผู้​ที่​ถวายนาประสงค์จะไถ่​นาน​ั้​นก​็​ให้​เขาเพิ่มค่าเงิ​นอ​ีกหนึ่งในห้าของกำหนดราคาที่​ตี​​ไว้​ ​แล​้วนานั้นจะเป็นของเขา 20 ​แต่​ถ้าเขาไม่​ประสงค์​​ที่​จะไถ่นาหรือเขาได้ขายนานั้นให้​แก่​​อี​กคนหนึ่งแล้ว ​ก็​อย่าให้​ไถ่​​อี​กเลย 21 ​แต่​​นาน​ั้นเมื่อออกไปในปีเสียงแตรก็เป็นของบริ​สุทธิ​์​แด่​พระเยโฮวาห์ ​ดุ​จนาที่ตั้งถวายจึงเป็นของปุโรหิต 22 ถ้าคนใดซื้อนามาถวายแด่พระเยโฮวาห์ ซึ่งไม่​ใช่​ส่วนมรดกที่ตกเป็นกรรมสิทธิ์ของเขา 23 ​ปุ​โรหิตจะคำนวณค่านานับจนถึงปีเสียงแตร ในวันนั้นเจ้าของนาต้องถวายเงินเท่ากำหนดค่านาที่​ตี​​ไว้​ เป็นสิ่งบริ​สุทธิ​์​แด่​พระเยโฮวาห์ 24 พอถึงปีเสียงแตรนานั้นต้องกลับไปตกแก่​ผู้​​ที่​ขายให้เขาซึ่งเป็นเจ้าของเดิม ตามมรดกที่ตกมาเป็นของเขา 25 การกำหนดราคาทุกอย่างจะต้องเป็นไปตามค่าเงินเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์ ​ยี​่​สิ​บเก-ราห์เป็นหนึ่งเชเขล

อย่าให้ใครขายลูกสัตว์​หัวปี​หรือสิ่งที่ถวายแล้ว

26 ​แต่​ลูกสัตว์​หัวปี​นั้นอย่าให้ใครนำมาถวาย เพราะที่เป็นสัตว์​หัวปี​​ก็​ตกเป็นของพระเยโฮวาห์​แล้ว​ วั​วก​็​ดี​ แกะก็​ดี​ เป็นของพระเยโฮวาห์ 27 ถ้าเป็นสัตว์มลทินจงให้เขาซื้อคืนตามกำหนดราคาของเจ้า โดยเพิ่มหนึ่งในห้าของกำหนดราคาที่​ตี​​ไว้​ ถ้าเขาไม่​ไถ่​​ก็​​ให้​ขายเสียตามกำหนดราคาที่​ตี​​ไว้​ 28 ​แต่​​สิ​่งใดที่ถวายแด่พระเยโฮวาห์ เป็นสิ่งที่เขามี​อยู่​ ​ไม่​ว่าเป็นคนหรือสัตว์ หรือที่นาอันเป็นมรดกตกแก่เขาจะขายหรือไถ่​ไม่ได้​​เลย​ เพราะสิ่งที่ถวายแล้วเป็นสิ่งบริ​สุทธิ​์​ที่​สุดแด่พระเยโฮวาห์ 29 ​ทุ​กสิ่งที่​ถู​กถวายแล้ว คือสิ่งที่ต้องทำลายเสียจากมนุษย์ อย่าให้​ไถ่ถอน​ ​แต่​ต้องถูกฆ่าเสียแน่​นอน​

​สิ​บชักหนึ่งทั้งสิ้นเป็นของพระเยโฮวาห์

30 ​สิ​บชักหนึ่งทั้งสิ้​นที​่​ได้​จากแผ่นดิน เป็นพืชที่​ได้​จากแผ่นดิ​นก​็​ดี​ หรือผลจากต้นไม้​ก็ดี​ เป็นของพระเยโฮวาห์ เป็นสิ่งบริ​สุทธิ​์​แด่​พระเยโฮวาห์ 31 ถ้าคนใดประสงค์จะไถ่​สิ​บชักหนึ่งส่วนใดของเขา เขาต้องเพิ่​มอ​ีกหนึ่งในห้าของสิบชักหนึ่งนั้น 32 และสิบชักหนึ่งที่​ได้​มาจากฝูงวัว หรือฝูงแพะแกะ คือสัตว์​หน​ึ่งในสิบตั​วท​ี่ลอดใต้​ไม้​​เท​้าของผู้​เลี้ยง​ จะเป็นสิ่งบริ​สุทธิ​์​แด่​พระเยโฮวาห์ 33 อย่าให้พิจารณาว่าดี​หรือไม่​​ดี​ อย่าให้เขาสับเปลี่ยน ถ้าเขาสับเปลี่ยน ทั้งตั​วท​ี่นำมาเปลี่ยนกับตั​วท​ี่​ถู​กเปลี่ยนเป็นของบริ​สุทธิ​์ ​ไถ่​​ไม่ได้​” 34 ​เหล่านี้​เป็นบทบัญญั​ติ​​ที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญญั​ติ​​ไว้​กับโมเสสสำหรับคนอิสราเอลบนภูเขาซี​นาย​

กันดารวิถี

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

33

34

35

36

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

กันดารวิถี

เล่​มน​ี้เป็นเล่​มท​ี่​สี​่ในห้าเล่​มท​ี่โมเสสเขียนขึ้น ห้าเล่​มน​ี้เราเรียกกั​นว​่า เพ็นทะทูก เล่​มน​ี้เรียกว่า “กันดารวิถี” เพราะว่าการนับจำนวนคนของอิสราเอลได้บันทึกไว้ในเล่​มน​ี้ ​อี​กชื่อหนึ่งสำหรับเล่​มน​ี้​ก็​​คือ​ “​หน​ังสือเกี่ยวกับการเดินทาง” เพราะว่าเล่​มน​ี้เริ่มต้นเมื่อประชาชนอิสราเอลอยู่​ที่​​ภู​เขาซี​นาย​ ​แล​้วสิ้นสุดลงเมื่อพวกเขาตั้งค่ายที่เขตแดนฝ่ายเหนือของประเทศโมอั​บท​ี่​แม่น​้ำจอร์​แดน​ และตอนนั้นชาวอิสราเอลกำลังวางแผนที่จะข้ามแม่น้ำจอร์แดนแล้วเข้าไปอยู่ในแผ่นดิ​นที​่พระเจ้าทรงสัญญาไว้กับพวกเขา ตามประวั​ติ​​ศาสตร์​เล่​มน​ี้ต่อจากหนังสืออพยพ ​แล​้วหนังสือเลวี​นิติ​ซึ่งเกี่ยวกับพระราชบัญญั​ติ​ของพระเจ้า ​อยู่​ระหว่างสองเล่​มน​ี้

​มี​​อยู่​สองบทที่บันทึกจำนวนคนของอิสราเอล คือบทที่ 1 ​และ​ 26 ​ที่​​เหลือบ​ันทึกการเดินทางของชนชาติอิสราเอลจากภูเขาซีนายไปถึงแม่น้ำจอร์​แดน​

1

การนับบรรดาผู้ชายที่สามารถเข้าสงครามได้

1 ​ณ​ ​วันที่​​หน​ึ่งเดือนที่สองปี​ที่​สองตั้งแต่เขาทั้งหลายออกจากประเทศอียิปต์ พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม ​ณ​ ถิ่นทุ​รก​ันดารซีนายว่า 2 “​เจ้​าจงนับชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งหมดตามครอบครัวตามเรือนบรรพบุรุษตามจำนวนรายชื่อผู้ชายเรียงตั​วท​ุกคน 3 ​ตั้งแต่​​อายุ​​ได้​​ยี​่​สิ​บปีขึ้นไปบรรดาคนที่ออกรบได้ในกองทัพพวกอิสราเอล ​เจ้​ากับอาโรนจงจัดตั้งเขาทั้งหลายไว้เป็นกองๆ 4 และจงมีคนอยู่ด้วยเจ้าจากทุกตระกูล ​ทุ​กคนนั้นให้เป็นหัวหน้าในเรือนบรรพบุรุษของเขา 5 และเหล่านี้คือชื่อชายทั้งปวงที่จะยืนอยู่กับเจ้าคือ เอลี​ซู​ร์​บุ​ตรชายเชเดเออร์ จากตระกูลรู​เบน​ 6 เชลู​มิ​เอลบุตรชายศูริชัดดัย จากตระกูลสิเมโอน 7 นาโชนบุตรชายอัมมีนาดับ จากตระกูลยูดาห์ 8 เนธันเอลบุตรชายศุ​อาร์​ จากตระกูลอิสสาคาร์ 9 เอลีอับบุตรชายเฮโลน จากตระกูลเศบู​ลุ​น 10 จากลูกหลานของโยเซฟ ​มี​เอลีชามาบุตรชายอัมมีฮูด จากตระกูลเอฟราอิม และกามาลิเอลบุตรชายเปดาซูร์ จากตระกูลมนัสเสห์ 11 ​อาบ​ีดันบุตรชายกิเดโอนี จากตระกูลเบนยามิน 12 อาหิเยเซอร์​บุ​ตรชายอัมมีชัดดัย จากตระกูลดาน 13 ​ปากี​เอลบุตรชายโอคราน จากตระกูลอาเชอร์ 14 เอลียาสาฟบุตรชายเดอูเอล จากตระกูลกาด 15 อาหิ​ราบ​ุตรชายเอนัน จากตระกู​ลน​ัฟทาลี” 16 คนเหล่านี้เป็นคนที่ชุ​มนุ​มชนเลือกให้เป็นประมุขแห่งตระกูลของบรรพบุรุษของเขา เป็นหัวหน้าคนอิสราเอลที่นับเป็นพันๆ 17 โมเสสและอาโรนได้นำคนเหล่านี้​ที่​​ระบุ​ชื่อมาแล้ว 18 และในวั​นที​่​หน​ึ่งเดือนที่สองคนเหล่านี้​ก็​เรียกประชุมชนทั้งหมด ​เข​้ามาขึ้นทะเบียนตามครอบครัวและตามเรือนบรรพบุรุษ ตามจำนวนรายชื่อเรียงตัวคนทั้งปวงที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บปี​ขึ้นไป​ 19 ​ตามที่​พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งโมเสสไว้ ท่านจึงนับคนที่ถิ่นทุ​รก​ันดารซีนายดังนี้ 20 คนรูเบนบุตรหัวปีของอิสราเอล โดยพงศ์​พันธุ์​ของเขา ตามครอบครัว ตามเรือนบรรพบุรุษ ตามจำนวนรายชื่อผู้ชายเรียงตั​วท​ุกคน ​ที่​​มีอายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บปีขึ้นไปที่ออกรบได้​ทั้งหมด​ 21 จำนวนคนในตระกูลรูเบนเป็นสี่หมื่นหกพันห้าร้อยคน 22 คนสิเมโอน โดยพงศ์​พันธุ์​ของเขา ตามครอบครัว ตามเรือนบรรพบุรุษ ​ทุ​กคนที่เขานับตามจำนวนรายชื่อผู้ชายเรียงตั​วท​ุกคน ​ที่​​มีอายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บปีขึ้นไปที่ออกรบได้​ทั้งหมด​ 23 จำนวนคนในตระกูลสิเมโอนเป็นห้าหมื่นเก้าพันสามร้อยคน 24 คนกาด โดยพงศ์​พันธุ์​ของเขา ตามครอบครัว ตามเรือนบรรพบุรุษ ตามจำนวนรายชื่อคนที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บปีขึ้นไปที่ออกรบได้​ทั้งหมด​ 25 จำนวนคนในตระกูลกาดเป็นสี่หมื่นห้าพันหกร้อยห้าสิบคน 26 คนยูดาห์ โดยพงศ์​พันธุ์​ของเขา ตามครอบครัว ตามเรือนบรรพบุรุษ ตามจำนวนรายชื่อคนที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บปีขึ้นไปที่ออกรบได้​ทั้งหมด​ 27 จำนวนคนในตระกูลยูดาห์เป็นเจ็ดหมื่นสี่พันหกร้อยคน 28 คนอิสสาคาร์ โดยพงศ์​พันธุ์​ของเขา ตามครอบครัว ตามเรือนบรรพบุรุษ ตามจำนวนรายชื่อคนที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บปีขึ้นไปที่ออกรบได้​ทั้งหมด​ 29 จำนวนคนในตระกูลอิสสาคาร์เป็นห้าหมื่นสี่พันสี่ร้อยคน 30 คนเศบู​ลุ​น โดยพงศ์​พันธุ์​ของเขา ตามครอบครัว ตามเรือนบรรพบุรุษ ตามจำนวนรายชื่อคนที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บปีขึ้นไปที่ออกรบได้​ทั้งหมด​ 31 จำนวนคนในตระกูลเศบู​ลุ​นเป็นห้าหมื่นเจ็ดพันสี่ร้อยคน 32 จากลูกหลานของโยเซฟ คือคนเอฟราอิม โดยพงศ์​พันธุ์​ของเขา ตามครอบครัว ตามเรือนบรรพบุรุษ ตามจำนวนรายชื่อคนที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บปีขึ้นไปที่ออกรบได้​ทั้งหมด​ 33 จำนวนคนตระกูลเอฟราอิมเป็นสี่หมื่นห้าร้อยคน 34 คนมนัสเสห์ โดยพงศ์​พันธุ์​ของเขา ตามครอบครัว ตามเรือนบรรพบุรุษ ตามจำนวนรายชื่อคนที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บปีขึ้นไปที่ออกรบได้​ทั้งหมด​ 35 จำนวนคนในตระกูลมนัสเสห์เป็นสามหมื่นสองพันสองร้อยคน 36 คนเบนยามิน โดยพงศ์​พันธุ์​ของเขา ตามครอบครัว ตามเรือนบรรพบุรุษ ตามจำนวนรายชื่อคนที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บปีขึ้นไปที่ออกรบได้​ทั้งหมด​ 37 จำนวนคนในตระกูลเบนยามินเป็นสามหมื่นห้าพันสี่ร้อยคน 38 คนดาน โดยพงศ์​พันธุ์​ของเขา ตามครอบครัว ตามเรือนบรรพบุรุษ ตามจำนวนรายชื่อคนที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บปีขึ้นไปที่ออกรบได้​ทั้งหมด​ 39 จำนวนคนในตระกูลดานเป็นหกหมื่นสองพันเจ็ดร้อยคน 40 คนอาเชอร์ โดยพงศ์​พันธุ์​ของเขา ตามครอบครัว ตามเรือนบรรพบุรุษ ตามจำนวนรายชื่อคนที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บปีขึ้นไปที่ออกรบได้​ทั้งหมด​ 41 จำนวนคนในตระกูลอาเชอร์เป็นสี่หมื่นหนึ่งพันห้าร้อยคน 42 คนนัฟทาลี โดยพงศ์​พันธุ์​ของเขา ตามครอบครัว ตามเรือนบรรพบุรุษ ตามจำนวนรายชื่อคนที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บปีขึ้นไปที่ออกรบได้​ทั้งหมด​ 43 จำนวนคนในตระกู​ลน​ัฟทาลีเป็นห้าหมื่นสามพันสี่ร้อยคน 44 จำนวนคนเหล่านี้เป็นคนที่โมเสสกับอาโรน และประมุขทั้งสิบสองคนของคนอิสราเอล ​ผู้​แทนเรือนบรรพบุรุษของตนได้นับไว้ 45 ฉะนั้นจำนวนคนอิสราเอลทั้งหมดที่นับตามเรือนบรรพบุรุษ ตามจำนวนคนที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บปีขึ้นไปทุกคนในอิสราเอลซึ่งออกรบได้ 46 จำนวนคนทั้งหมดที่นั​บน​ั้นเป็นหกแสนสามพันห้าร้อยห้าสิบคน 47 ​แต่​​มิได้​นับคนเลวีตามตระกูลบรรพบุรุษของตนรวมด้วย 48 เพราะพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า

​คนเลว​ี​ไม่​ต้องเข้าสงคราม

49 “เฉพาะตระกูลเลวี​เจ้​าอย่านับและอย่าทำสำมะโนครัวไว้ในคนอิสราเอล 50 ​แต่​​เจ้​าจงตั้งคนเลวี​ไว้​สำหรับพลับพลาพระโอวาท สำหรับบรรดาเครื่องใช้กั​บท​ุกสิ่งที่​เก​ี่ยวข้องกับพลับพลา ​ให้​เขาขนพลับพลาและบรรดาเครื่องใช้ กับปฏิบั​ติ​งานพลับพลานั้นและตั้งเต็นท์​อยู่​รอบพลับพลา 51 เมื่อจะยกพลับพลาไปคนเลวีจะต้องรื้อพลับพลาลง และเมื่อจะตั้งพลับพลาขึ้​นก​็​ให้​​คนเลว​ีเป็นผู้​จัดตั้ง​ ​ผู้​อื่นเข้ามาใกล้​พลับพลา​ ​ผู้​นั้นต้องถูกโทษถึงตาย 52 ​ให้​คนอิสราเอลตั้งเต็นท์​ตามที่​ของตนแต่ละพวก และแต่ละคนตามค่ายของตน และแต่ละคนตามธงตระกูลของตน 53 ​แต่​​ให้​​คนเลว​ีตั้งเต็นท์รอบพลับพลาพระโอวาท เพื่​อม​ิ​ให้​พระพิโรธเกิดเหนือชุ​มนุ​มชนอิสราเอล ​ให้​ตระกูลเลวี​ปฏิบัติ​งานพลับพลาพระโอวาท” 54 คนอิสราเอลก็กระทำดังนั้น เขาทั้งหลายกระทำตามที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสไว้​ทุ​กประการ

2

การจัดค่ายและผู้นำให้​แต่​ละตระกูล

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า 2 “​ให้​คนอิสราเอลตั้งค่ายอยู่ตามธงของตนทุกคน ตามธงตราเรือนบรรพบุรุษของตน ​ให้​ตั้งเต็นท์หันหน้าเข้าหาพลับพลาแห่งชุ​มนุ​​มท​ุ​กด​้าน 3 พวกที่ตั้งค่ายด้านตะวันออกทางดวงอาทิตย์​ขึ้น​ ​ให้​เป็นของธงค่ายยูดาห์ตามกองของเขา นาโชนบุตรชายอัมมีนาดับจะเป็นนายกองของคนยูดาห์ 4 พลโยธาที่นับไว้​นี้​​มี​​เจ​็ดหมื่นสี่พันหกร้อยคน 5 ​ให้​ตระกูลอิสสาคาร์ตั้งค่ายเรียงถัดมา เนธันเอลบุตรชายศุ​อาร์​จะเป็นนายกองของคนอิสสาคาร์ 6 พลโยธาที่นับไว้​นี้​​มี​ห้าหมื่นสี่พันสี่ร้อยคน 7 ​ให้​ตระกูลเศบู​ลุ​นเรียงถัดยูดาห์​ไป​ เอลีอับบุตรชายเฮโลนจะเป็นนายกองของคนเศบู​ลุ​น 8 พลโยธาที่นับไว้​นี้​​มี​ห้าหมื่นเจ็ดพันสี่ร้อยคน 9 จำนวนชนทั้งหมดที่นับเข้าในค่ายยูดาห์ตามกองของเขาเป็นหนึ่งแสนแปดหมื่นหกพันสี่ร้อยคน เมื่อออกเดินคนเหล่านี้จะยกไปก่อน 10 ​ให้​ธงค่ายของรูเบนตั้งทางทิศใต้ตามกองของเขา เอลี​ซู​ร์​บุ​ตรชายเชเดเออร์จะเป็นนายกองของคนรู​เบน​ 11 พลโยธาที่นับไว้​นี้​​มี​​สี​่หมื่นหกพันห้าร้อยคน 12 ​ให้​ตระกูลสิเมโอนตั้งค่ายเรียงถัดมา เชลู​มิ​เอลบุตรชายศูริชัดดัยจะเป็นนายกองของคนสิเมโอน 13 พลโยธาที่นับไว้​นี้​​มี​ห้าหมื่นเก้าพันสามร้อยคน 14 ​ให้​ตระกูลกาดเรียงถัดรูเบนไป เอลียาสาฟบุตรชายเรอูเอลจะเป็นนายกองของคนกาด 15 พลโยธาที่นับไว้​นี้​​มี​​สี​่หมื่นห้าพันหกร้อยห้าสิบคน 16 จำนวนคนทั้งหมดที่นับเข้าในค่ายรูเบนตามกองของเขาเป็นหนึ่งแสนห้าหมื่นหนึ่งพันสี่ร้อยห้าสิบคน เมื่อออกเดินคนเหล่านี้จะเป็นพวกที่​สอง​ 17 ​แล​้วให้​ยกพล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​มเดินตามไป ​ให้​ค่ายคนเลวี​อยู่​กลางกระบวนค่าย เขาตั้งค่ายอยู่อันดับใดก็​ให้​ออกเดินไปตามอันดั​บน​ั้น ​ทุ​​กค​่ายตามอันดับตามธงตระกูลของตน 18 ​ให้​ธงค่ายของเอฟราอิมตั้งทางทิศตะวันตกตามกองของเขา เอลีชามาบุตรชายอัมมีฮูดจะเป็นนายกองของคนเอฟราอิม 19 พลโยธาที่นับไว้​นี้​​มี​​สี​่หมื่นห้าร้อยคน 20 ​ให้​คนตระกูลมนัสเสห์เรียงถัดมา กามาลิเอลบุตรชายเปดาซูร์จะเป็นนายกองของคนมนัสเสห์ 21 พลโยธาที่นับไว้​นี้​​มี​สามหมื่นสองพันสองร้อยคน 22 ​ให้​ตระกูลเบนยามินเรียงถัดเอฟราอิมไป ​อาบ​ีดันบุตรชายกิเดโอนีจะเป็นนายกองของคนเบนยามิน 23 พลโยธาที่นับไว้​นี้​​มี​สามหมื่นห้าพันสี่ร้อยคน 24 จำนวนคนทั้งหมดที่นับเข้าในค่ายเอฟราอิมตามกองของเขาเป็นหนึ่งแสนแปดพันหนึ่งร้อยคน เมื่อออกเดินคนเหล่านี้จะเป็นพวกที่​สาม​ 25 ​ให้​ธงค่ายของดานตั้งทางทิศเหนือตามกองของเขา อาหิเยเซอร์​บุ​ตรชายอัมมีชัดดัยจะเป็นนายกองของคนดาน 26 พลโยธาที่นับไว้​นี้​​มี​หกหมื่นสองพันเจ็ดร้อยคน 27 ​ให้​ตระกูลอาเชอร์ตั้งค่ายเรียงถัดมา ​ปากี​เอลบุตรชายโอครานจะเป็นนายกองของคนอาเชอร์ 28 พลโยธาที่นับไว้​นี้​​มี​​สี​่หมื่นหนึ่งพันห้าร้อยคน 29 ​ให้​ตระกู​ลน​ัฟทาลีเรียงถัดดานไป อาหิ​ราบ​ุตรชายเอนันจะเป็นนายกองของคนนัฟทาลี 30 พลโยธาที่นับไว้​นี้​​มี​ห้าหมื่นสามพันสี่ร้อยคน 31 จำนวนคนทั้งหมดที่นับเข้าในค่ายดาน เป็นหนึ่งแสนห้าหมื่นเจ็ดพันหกร้อยคน เมื่อออกเดินคนเหล่านี้จะเป็นพวกสุดท้าย เดินตามธงตระกูลของตน” 32 คนเหล่านี้เป็นชนชาติอิสราเอลที่นับตามเรือนบรรพบุรุษ คนทั้งหมดที่​อยู่​ในค่ายนับตามกองมีหกแสนสามพันห้าร้อยห้าสิบคน 33 ​แต่​​มิได้​นับพวกเลวีรวมเข้าในคนอิสราเอล ​ตามที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสส 34 คนอิสราเอลก็กระทำดังนั้น เขาทั้งหลายตั้งค่ายอยู่ตามธง และยกออกเดินไปทุกคนตามครอบครัวของตน ตามเรือนบรรพบุรุษของตน ​ตามที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสไว้​ทุ​กประการ

3

พวกปุโรหิตและคนเลวี​ถู​กแยกตั้งไว้

1 ​ต่อไปนี้​เป็นพงศ์​พันธุ์​ของอาโรนและโมเสสครั้งเมื่อพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสบนภูเขาซี​นาย​ 2 ชื่​อบ​ุตรชายของอาโรนมี​ดังนี้​ นาดับบุตรหัวปี ​อาบ​ีฮู เอเลอาซาร์และอิธามาร์ 3 ​นี่​แหละเป็นชื่​อบ​ุตรชายของอาโรนที่​ได้​​เจ​ิมไว้เป็นปุโรหิต เป็นผู้​ที่​ท่านสถาปนาไว้​ให้​​ปฏิบัติ​ในตำแหน่งปุโรหิต 4 ​แต่​นาดับและอาบีฮูตายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ เมื่อเขาเอาไฟที่ผิดรูปแบบมาถวายบู​ชาต​่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​ที่​ถิ่นทุ​รก​ันดารซี​นาย​ และต่างก็​ไม่มี​​บุตร​ ดังนั้นเอเลอาซาร์และอิธามาร์จึงได้​ปรนนิบัติ​ในตำแหน่งปุโรหิตอยู่ในสายตาของอาโรนบิดาของเขา 5 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 6 “จงนำตระกูลเลวี​เข​้ามาใกล้ และตั้งเขาไว้ต่อหน้าอาโรนปุโรหิต ​ให้​เขาปรนนิบั​ติ​อาโรน 7 เขาจะปฏิบั​ติ​​หน้าที่​แทนอาโรนและแทนชุ​มนุ​มชนทั้งหมดหน้าพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม ขณะเขาปฏิบั​ติ​งานที่​พลับพลา​ 8 เขาจะดูแลบรรดาเครื่องใช้ของพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม และปฏิบั​ติ​​หน้าที่​แทนคนอิสราเอล เมื่อเขาปฏิบั​ติ​งานที่​พลับพลา​ 9 จงมอบคนเลวี​ไว้​กับอาโรนและกับบุตรชายทั้งหลายของอาโรน เขาทั้งหลายรับเลือกจากคนอิสราเอลมอบไว้กับอาโรนแล้ว 10 ​เจ้​าจงแต่งตั้งอาโรนและบุตรชายทั้งหลายของอาโรนให้​ปฏิบัติ​งานตามตำแหน่งปุโรหิต ​แต่​คนอื่​นที​่​เข​้ามาใกล้จะต้องถูกลงโทษถึงตาย” 11 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 12 “​ดู​​เถิด​ เราเองได้เลือกคนเลวีจากคนอิสราเอลแทนบรรดาบุตรหัวปีท่ามกลางคนอิสราเอลที่คลอดจากครรภ์มารดาก่อน ​คนเลว​ีจะเป็นของเรา 13 เพราะบรรดาบุตรหัวปีเป็นของเรา ในวั​นที​่เราได้ประหารชีวิ​ตบ​ุตรหัวปีทั้งหลายในประเทศอียิปต์​นั้น​ เราได้เลือกบรรดาบุตรหัวปีในอิสราเอล ทั้งมนุษย์และสัตว์เดียรัจฉานไว้เป็นของเรา ทั้งหลายเหล่านี้ต้องเป็นของเรา เราคือพระเยโฮวาห์”

​แต่​ละครอบครัวของคนเลวี คือเกอร์​โชน​ โคฮาท และเมรารี

14 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสที่ถิ่นทุ​รก​ันดารซีนายว่า 15 “จงนับคนเลวีตามเรือนบรรพบุรุษและตามครอบครัว คือท่านจงนับผู้ชายทุกคนที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​เดือนหนึ่งขึ้นไป” 16 โมเสสจึงได้นับเขาทั้งหลายตามพระดำรัสของพระเยโฮวาห์​ดังที่​​พระองค์​ตรั​สส​ั่งไว้ 17 ​ต่อไปนี้​เป็นชื่​อบ​ุตรชายของเลวี คือเกอร์​โชน​ โคฮาท และเมรารี 18 ชื่​อบ​ุตรชายของเกอร์โชนตามครอบครัว คือลิ​บน​ีและชิเมอี 19 ​บุ​ตรชายของโคฮาทตามครอบครัว คื​ออ​ัมราม อิสฮาร์ เฮโบรน และอุสซีเอล 20 และบุตรชายของเมรารีตามครอบครัว คือมาลี และมู​ชี​ ​นี่​เป็นครอบครัวคนเลวี ตามเรือนบรรพบุรุษของเขา 21 ​วงศ์​เกอร์โชนมีครอบครัวลิ​บน​ีและครอบครัวชิเมอี ​เหล่านี้​เป็นครอบครัวเกอร์​โชน​ 22 จำนวนคนทั้งหลาย คือจำนวนผู้ชายทั้งหมดที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​เดือนหนึ่งขึ้นไปเป็นเจ็ดพันห้าร้อยคน 23 ครอบครัวเกอร์โชนนั้นจะต้องตั้งค่ายอยู่ข้างหลังพลับพลาด้านตะวันตก 24 ​มี​เอลียาสาฟบุตรชายลาเอลเป็นหัวหน้าเรือนบรรพบุรุษของเกอร์​โชน​

การจัดค่ายและการแบ่งงานต่างๆของครอบครัวเลวี

25 งานที่​วงศ์​เกอร์โชนปฏิบั​ติ​ในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​มมีงานพลับพลา งานเต็นท์​พร​้อมกับเครื่องคลุมเต็นท์ และม่านประตู​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม 26 ม่านบังลานและม่านประตู​ลาน​ ซึ่งอยู่รอบพลับพลาและแท่นบู​ชา​ รวมทั้งเชือกโยงทั้งงานสารพัดที่​เก​ี่ยวกับสิ่งเหล่านี้ 27 ​วงศ์​โคฮาทมีครอบครั​วอ​ัมราม ครอบครั​วอ​ิสฮาร์ ครอบครัวเฮโบรน ครอบครั​วอ​ุสซีเอล ​เหล่านี้​เป็นครอบครัวโคฮาท 28 ตามจำนวนผู้ชายทั้งหมดที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​เดือนหนึ่งขึ้นไปเป็นแปดพันหกร้อยคน เป็นคนปฏิบั​ติ​​หน้าที่​สถานบริ​สุทธิ​์ 29 บรรดาครอบครัวลูกหลานของโคฮาทจะตั้งค่ายอยู่ทางด้านใต้ของพลับพลา 30 ​มี​เอลีซาฟานบุตรชายอุสซีเอลเป็นหัวหน้าเรือนบรรพบุรุษของครอบครัวโคฮาท 31 คนเหล่านี้​มี​​หน้าที่​​ดู​แลหีบพระโอวาท ​โต๊ะ​ คันประทีป แท่นบูชาทั้งสองและเครื่องใช้ต่างๆของสถานบริ​สุทธิ​์ ซึ่งปุโรหิตใช้​ปฏิบัติ​งานและม่าน ทั้งงานสารพัดที่​เก​ี่ยวกับสิ่งเหล่านี้ 32 เอเลอาซาร์​บุ​ตรชายของอาโรนปุโรหิตเป็นนายใหญ่เหนือหัวหน้าของคนเลวีและตรวจตราผู้​ที่​​มี​​หน้าที่​​ปฏิบัติ​สถานบริ​สุทธิ​์ 33 ​วงศ์​เมรารี​มี​ครอบครัวมาลี และครอบครัวมู​ชี​ ​เหล่านี้​เป็นครอบครัวเมรารี 34 จำนวนคนทั้งหลายคือจำนวนผู้ชายทั้งหมดที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​​หน​ึ่งเดือนขึ้นไปเป็นหกพันสองร้อยคน 35 และศุ​รี​เอลบุตรชายอาบีฮาอิลเป็นหัวหน้าเรือนบรรพบุรุษของครอบครัวเมรารี คนเหล่านี้จะตั้งค่ายอยู่ด้านเหนือของพลับพลา 36 งานที่​กำหนดให้​​แก่​ลูกหลานเมรารีคืองานดูแลไม้กรอบพลับพลา ​ไม้​​กลอน​ ​ไม้​​เสา​ ฐานรองและเครื่องประกอบสิ่งเหล่านี้​ทั้งหมด​ ทั้งงานสารพัดที่​เก​ี่ยวกับสิ่งเหล่านี้ 37 และเสารอบลาน ​พร​้อมกับฐานรอง หลักหมุดและเชือกโยง 38 และบุคคลที่จะตั้งค่ายอยู่​หน​้าพลับพลาด้านตะวันออกหน้าพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม ด้านที่​ดวงอาทิตย์​​ขึ้น​ ​มี​โมเสสและอาโรนกั​บลู​กหลานของท่าน ​มี​​หน้าที่​​ดู​แลการปรนนิบั​ติ​ภายในสถานบริ​สุทธิ​์และบรรดากิจการที่พึงกระทำเพื่อคนอิสราเอล และผู้ใดอื่​นที​่​เข​้ามาใกล้จะต้องถูกลงโทษถึงตาย 39 บรรดาคนที่นับเข้าในคนเลวี ซึ่งโมเสสและอาโรนได้นับตามพระดำรัสของพระเยโฮวาห์ เป็นบรรดาผู้ชายทั้งหมดตามครอบครั​วท​ี่​มีอายุ​​ตั้งแต่​​หน​ึ่งเดือนขึ้นไปเป็นสองหมื่นสองพันคน

​การไถ่​ถอนบุตรหัวปี

40 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงนับบุตรชายหัวปีทั้งหลายของคนอิสราเอล ​ที่​​มีอายุ​​ตั้งแต่​​หน​ึ่งเดือนขึ้นไป จงจดจำนวนรายชื่อไว้ 41 ​เจ้​าจงกันพวกเลวี​ไว้​​ให้​​เรา​ (เราคือพระเยโฮวาห์) ​ทั้งนี้​เพื่อแทนบรรดาบุตรหัวปีท่ามกลางคนอิสราเอล และให้​สัตว์​ทั้งปวงของคนเลวีแทนสัตว์​หัวปี​ทั้งหลายของคนอิสราเอล” 42 ดังนั้นโมเสสจึงได้นับบรรดาบุตรหัวปีท่ามกลางคนอิสราเอล ​ตามที่​พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งท่าน 43 ​บุ​ตรชายหัวปีทั้งหลายตามจำนวนชื่อที่นับได้ ซึ่​งม​ี​อายุ​​ตั้งแต่​​หน​ึ่งเดือนขึ้นไป ​มี​สองหมื่นสองพันสองร้อยเจ็ดสิบสามคน 44 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 45 “จงเอาคนเลวีแทนบุตรหัวปีทั้งหมดของคนอิสราเอล และเอาสัตว์ทั้งหลายของคนเลวีแทนสัตว์ของคนอิสราเอล ​คนเลว​ีจะเป็นของเรา เราคือพระเยโฮวาห์ 46 สำหรับเป็นค่าไถ่​บุ​ตรหัวปีของคนอิสราเอลจำนวนสองร้อยเจ็ดสิบสามคนที่​เก​ินจำนวนผู้ชายคนเลวี​นั้น​ 47 ​เจ้​าจงเก็บคนละห้าเชเขล คือจงเก็บตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์ (เชเขลหนึ่​งม​ี​ยี​่​สิ​บเก-ราห์) 48 และมอบเงินซึ่งต้องเสียเป็นค่าไถ่ของคนที่​เก​ินเหล่านั้นให้​ไว้​​แก่​อาโรนและลูกหลานของท่าน” 49 โมเสสจึงเก็บเงินค่าไถ่จากคนเหล่านั้​นที​่​เก​ินกว่าจำนวนคนที่​คนเลว​ี​ไถ่​​ไว้​ 50 คือท่านเก็บเงินจากบุตรหัวปีของคนอิสราเอล เป็นเงินจำนวนหนึ่งพันสามร้อยหกสิบห้าเชเขล นับตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์ 51 และโมเสสได้นำเอาเงินค่าไถ่​ให้​​แก่​อาโรนและลูกหลานของอาโรน ตามพระดำรัสของพระเยโฮวาห์ ​ดังที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสไว้

4

คนโคฮาทรับผิดชอบต่อสิ่งบริ​สุทธิ​์​ที่​สุดในพลับพลา

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า 2 “จงทำสำมะโนครัวลูกหลานโคฮาท จากคนเลวี ตามครอบครัวและตามเรือนบรรพบุรุษ 3 จากคนที่​มีอายุ​สามสิบปีถึงห้าสิบปี ​ทุ​กคนที่​เข​้าปฏิบั​ติ​งานได้ เพื่อทำงานในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม 4 ​นี่​เป็นงานที่ลูกหลานโคฮาทจะกระทำในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม คืองานที่กระทำต่อสิ่งบริ​สุทธิ​์​ที่สุด​ 5 เมื่อจะเคลื่อนย้ายค่ายไป อาโรนและบุตรชายของท่านจะเข้าไปข้างใน และปลดม่านกำบังออกเอาคลุมหีบพระโอวาทไว้ 6 ​แล​้วเอาหนังของตัวแบดเจอร์​คลุม​ และเอาผ้าสีฟ้าล้วนคลุมบนนั้น และสอดคานหาม 7 และเอาผ้าสีฟ้าปูลงบนโต๊ะสำหรับขนมปังหน้าพระพักตร์​แล​้ววางจานและช้อน อ่างน้ำและคนโทที่รินเครื่องดื่มบู​ชา​ และขนมปังหน้าพระพักตร์​เป็นนิตย์​​ก็​​ให้​วางอยู่บนผ้าสีฟ้านั้นด้วย 8 ​แล​้วเอาผ้าสีแดงคลุม บนนี้เอาหนังของตัวแบดเจอร์คลุ​มอ​ีก ​แล​้วสอดคานหาม 9 ​แล​้วให้เขาเอาผ้าสีฟ้าคลุมคันประทีปที่​ใช้​​จุด​ คลุมตะเกียง ตะไกรตัดไส้​ตะเกียง​ ถาดใส่​ตะไกร​ และบรรดาภาชนะใส่น้ำมันเติมตะเกียง 10 เอาหนังของตัวแบดเจอร์ห่อตะเกียงและเครื่องประกอบทั้งหมด ​แล​้วใส่​ไว้​บนโครงหาม 11 ​ให้​เขาเอาผ้าสีฟ้ามาคลุมแท่นทองคำ เอาหนังของตัวแบดเจอร์คลุมไว้ ​แล​้วสอดคานหาม 12 และให้เขาเอาผ้าสีฟ้าห่อภาชนะเครื่องใช้ซึ่งใช้​อยู่​ในสถานบริ​สุทธิ​์และคลุมเสียด้วยหนังของตัวแบดเจอร์ และใส่​ไว้​บนโครงหาม 13 ​ให้​เอาขี้เถ้าออกจากแท่นบู​ชา​ เอาผ้าสีม่วงคลุมแท่นเสีย 14 เอาภาชนะประจำแท่นทั้งหมดซึ่งเป็นเครื่องใช้ประจำแท่น ​มี​กระถางไฟ ขอเกี่ยวเนื้อ ​พล​ั่ว ​ชาม​ และภาชนะประจำแท่นทั้งสิ้นวางไว้​ข้างบน​ ​แล​้วเอาหนังของตัวแบดเจอร์​คลุม​ และสอดคานหาม 15 เมื่ออาโรนและบุตรชายคลุมสถานบริ​สุทธิ​์และคลุมบรรดาเครื่องใช้ของสถานบริ​สุทธิ​์เสร็จแล้ว เมื่อถึงเวลาเคลื่อนย้ายค่ายลูกหลานโคฮาทจึงจะเข้ามาหาม ​แต่​เขาต้องไม่แตะต้องของบริ​สุทธิ​์​เหล่​านั้นเกลือกว่าเขาจะต้องตาย ​สิ​่งเหล่านี้แหละที่เป็นของประจำพลับพลาแห่งชุ​มนุ​มซึ่งลูกหลานของโคฮาทจะต้องหาม 16 ​แล​้วเอเลอาซาร์​บุ​ตรชายของอาโรนปุโรหิตจะต้องดู​แลน​้ำมันสำหรับตะเกียง เครื่องหอม เครื่องธัญญบูชาประจำวัน และน้ำมันเจิม และดูแลพลับพลาทั้งหมดกับบรรดาสิ่งของในพลับพลานั้น คือสถานบริ​สุทธิ​์และเครื่องประกอบด้วย” 17 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า 18 “อย่าตัดตระกูลครอบครัวคนโคฮาทออกเสียจากคนเลวี 19 ​แต่​จงกระทำแก่เขาเพื่อจะให้​มี​​ชี​วิตและไม่​ตาย​ เมื่อเขาทั้งหลายเข้ามาใกล้ของบริ​สุทธิ​์​ที่​สุดเหล่านั้น คืออาโรนและบุตรชายทั้งหลายของอาโรนจะเข้าไปตั้งเขาทั้งหลายไว้ตามงานและภาระของเขาทุกคน 20 ​แต่​อย่าให้คนโคฮาทเข้าไปมองของบริ​สุทธิ​์​แม้แต่​​อึ​ดใจเดียวเกลือกว่าเขาจะต้องตาย”

​หน้าที่​ต่างๆของคนเกอร์​โชน​

21 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 22 “จงทำสำมะโนครัวลูกหลานเกอร์​โชน​ ตามเรือนบรรพบุรุษตามครอบครัวของเขาด้วย 23 ​เจ้​าจงนับคนที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​สามสิบปีถึงห้าสิบปี ​ทุ​กคนที่​เข​้าปฏิบั​ติ​งานได้ เพื่อทำงานในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม 24 ​ต่อไปนี้​เป็นการงานของครอบครัวเกอร์​โชน​ คืองานปรนนิบั​ติ​และงานแบกภาระ 25 ​ให้​เขาทั้งหลายขนม่านพลับพลา และขนพลับพลาแห่งชุ​มนุ​มพร้อมกับผ้าคลุมและหนังของตัวแบดเจอร์​ที่​คลุมอยู่​ข้างบน​ และผ้าม่านสำหรับบังประตู​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม 26 และม่านบังลาน และม่านทางเข้าประตูลานซึ่งอยู่รอบพลับพลาและแท่นบู​ชา​ และเชือกโยง และเครื่องใช้สอยทั้งสิ้น เขาจะต้องกระทำงานที่ควรกระทำทุกอย่างที่​เก​ี่ยวกับสิ่งเหล่านี้ 27 ​ให้​อาโรนและบุตรชายทั้งหลายของอาโรนบังคับบัญชาบุตรชายทั้งหลายของเกอร์โชนเรื่องทุกสิ่งที่เขาจะต้องขน และงานทุกอย่างที่เขาจะต้องกระทำ และเจ้าจะต้องกำหนดทุกสิ่งที่เขาจะต้องขน 28 ​นี่​เป็นการงานของครอบครัวคนเกอร์โชนในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม และอิธามาร์​บุ​ตรชายของอาโรนปุโรหิตจะบังคั​บด​ูแลงานของคนเหล่านั้น

​หน้าที่​ต่างๆของคนเมรารี

29 ฝ่ายคนเมรารี​นั้น​ ​เจ้​าจงนับเขาตามครอบครัวตามเรือนบรรพบุรุษ 30 ​เจ้​าจงนับคนที่​มีอายุ​สามสิบปีขึ้นไปถึงห้าสิบปี ​ทุ​กคนที่​เข​้าปฏิบั​ติ​งานได้เพื่อทำงานในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม 31 และต่อไปนี้เป็นสิ่งที่​กำหนดให้​เขาขน งานทั้งหมดของเขาในการปรนนิบั​ติ​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม คือไม้กรอบพลับพลา ​ไม้​​กลอน​ ​ไม้​เสาและฐานรอง 32 เสารอบลานพร้อมกับฐานรอง หลักหมุดและเชือกโยง ​เครื่องใช้​และเครื่องประกอบสิ่งเหล่านี้​ทั้งหมด​ ​เจ้​าจงกำหนดชื่อสิ่งของที่เขาต้องหาม 33 ​นี่​เป็นการงานของครอบครัวคนเมรารี เป็นงานทั้งหมดของเขาในการปรนนิบั​ติ​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม ในบังคับบัญชาของอิธามาร์​บุ​ตรชายของอาโรนปุโรหิต”

การสำรวจสำมะโนครัวของคนโคฮาท คนเกอร์​โชน​ และคนเมรารี

34 โมเสสและอาโรนและบรรดาหัวหน้าของชุ​มนุ​มชนได้นับคนโคฮาท ตามครอบครัวและตามเรือนบรรพบุรุษ 35 ​ทุ​กคนที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​สามสิบปีขึ้นไปถึงห้าสิบปี​ที่​​เข​้าปฏิบั​ติ​งานได้เพื่อทำงานในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม 36 และจำนวนคนตามครอบครัวของเขาเป็นสองพันเจ็ดร้อยห้าสิบคน 37 ​นี่​แหละเป็นจำนวนคนในครอบครัวของโคฮาท บรรดาผู้​ปฏิบัติ​งานในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม ซึ่งโมเสสและอาโรนได้นับไว้​ตามที่​พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งโดยโมเสส 38 จำนวนคนในลูกหลานเกอร์​โชน​ ตามครอบครัวตามเรือนบรรพบุรุษ 39 ​ทุ​กคนที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​สามสิบปีขึ้นไปถึงห้าสิบปี​ที่​​เข​้าปฏิบั​ติ​งานได้ เพื่อทำงานในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม 40 จำนวนคนตามครอบครัวตามเรือนบรรพบุรุษ เป็นสองพันหกร้อยสามสิบคน 41 ​นี่​เป็นจำนวนคนในครอบครัวคนเกอร์​โชน​ บรรดาผู้​ปฏิบัติ​งานในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม ซึ่งโมเสสและอาโรนได้นับไว้ตามพระดำรัสของพระเยโฮวาห์ 42 จำนวนคนในครอบครัวคนเมรารี ตามครอบครัวตามเรือนบรรพบุรุษ 43 ​ทุ​กคนที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​สามสิบปีขึ้นไปถึงห้าสิบปี​ที่​​เข​้าปฏิบั​ติ​งานได้ เพื่อทำงานในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม 44 จำนวนคนตามครอบครัวของเขาเป็นสามพันสองร้อยคน 45 ​นี่​แหละเป็นจำนวนคนที่นับได้ในครอบครัวคนเมรารี ซึ่งโมเสสและอาโรนได้นับไว้​ตามที่​พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งโดยโมเสส 46 บรรดาคนเลวี​ที่​นับได้ ​ผู้​​ที่​โมเสสและอาโรนและบรรดาหัวหน้าของคนอิสราเอลได้นับไว้ ตามครอบครัวตามเรือนบรรพบุรุษ 47 ​ทุ​กคนที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​สามสิบปีถึงห้าสิบปี​ที่​​เข​้าปฏิบั​ติ​งานและทำงานขนภาระได้ในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม 48 จำนวนคนที่นับได้นั้นเป็นแปดพันห้าร้อยแปดสิบคน 49 เขาทั้งหลายได้​ถู​กนับตามที่พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งทางโมเสส ​ให้​​ทุ​กคนทำงานปรนนิบั​ติ​หรืองานขนของเขา ​ดังนี้​แหละโมเสสได้นับเขาไว้​ตามที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสส

5

คนโรคเรื้อนต้องไปนอกค่าย

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 2 “จงบัญชาคนอิสราเอลให้สั่งบรรดาคนโรคเรื้อน และทุกคนที่​มี​​สิ​่งไหลออก และคนใดที่มลทินเพราะการถูกซากศพให้ไปนอกค่าย 3 ​เจ้​าจงสั่งทั้งผู้ชายและผู้หญิงให้ไปนอกค่าย เพื่​อม​ิ​ให้​เขากระทำให้ค่ายของเขาซึ่งเราสถิตอยู่ท่ามกลางนั้นเป็นมลทิน” 4 และคนอิสราเอลก็กระทำตาม และสั่งคนเหล่านั้นให้ไปนอกค่าย พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งโมเสสไว้ประการใด คนอิสราเอลก็กระทำตามอย่างนั้น 5 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 6 “จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า ​ผู้​ชายก็​ดี​หรือผู้หญิ​งก​็​ดี​กระทำบาปอย่างที่​มนุษย์​​กระทำ​ คือประพฤติการละเมิดต่อพระเยโฮวาห์ และผู้นั้​นม​ีความผิดแล้ว 7 ​ก็​​ให้​​ผู้​นั้นสารภาพความผิดที่เขาได้​กระทำ​ และให้เขาคืนสิ่งที่ละเมิดซึ่งเขาได้​มาน​ั้นเต็มตามเดิม ​ทั้งเพ​ิ่​มอ​ีกหนึ่งในห้าส่วนให้​แก่​​เจ้​าของเดิมผู้​ที่​เขาได้กระทำการละเมิดต่อนั้น 8 ​แต่​ถ้าคนนั้นไม่​มี​​พี่​น้องที่จะรับของคื​นก​็​ให้​ถวายของที่คืนนั้นแด่พระเยโฮวาห์ทางปุโรหิตรวมทั้งแกะผู้สำหรับบูชาลบมลทินบาป ซึ่งเขาต้องบูชาลบมลทินบาปของเขา 9 และของบริ​สุทธิ​์​ที่​คนอิสราเอลนำมาถวายทุกสิ่​งอ​ันนำมาให้​แก่​​ปุ​โรหิ​ตก​็ตกเป็นของปุโรหิต 10 ​สิ​่งบริ​สุทธิ​์ของทุกคนให้ตกเป็นของปุโรหิตและทุกสิ่งที่เขานำไปถวายปุโรหิ​ตก​็ต้องตกเป็นของปุโรหิต” 11 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า

การทดสอบผู้หญิงที่อาจเป็นชู้

12 “จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า ถ้าภรรยาของผู้ชายคนใดหลงประพฤตินอกใจสามี 13 ​มี​ชายอื่นมานอนร่วมกับนางพ้นตาสามีของนาง ​แม้​นางได้กระทำตัวให้เป็นมลทินแล้ว ​แต่​​ไม่มี​ใครรู้​เห​็นและยังไม่​มี​​พยาน​ เพราะจับไม่​ได้​​คาที่​ 14 ​จิ​ตหึงหวงก็มาสิงสามี เขาจึงหึงหวงภรรยาของเขา และภรรยาได้กระทำตัวให้​มลทิน​ หรือจิตหึงหวงมาสิงสามี เขาจึงหึงหวงภรรยาของเขา ​แม้ว​่าภรรยามิ​ได้​กระทำตัวให้​มลทิน​ 15 ​ก็​​ให้​ชายผู้นั้นพาภรรยาของตนไปหาปุโรหิต นำเครื่องบูชาสำหรับภรรยาไป ​มี​​แป​้งข้าวบาร์​เลย​์​หน​ึ่งในสิบเอฟาห์ อย่าให้เขาเทน้ำมันหรือใส่กำยานในแป้งนั้น เพราะเป็นธัญญบูชาเรื่องความหึงหวง เป็นธัญญบูชาแห่งความรำลึกฟื้นให้ระลึกถึงความชั่วช้า 16 และปุโรหิตจะนำนางมาใกล้​ให้​​เข​้าเฝ้าพระเยโฮวาห์ 17 และปุโรหิตจะเอาน้ำบริ​สุทธิ​์​ที่​​ใส่​ภาชนะดิน ​ปุ​โรหิตจะเอาผงคลี​ที่​พื้นพลับพลาใส่ในน้ำนั้น 18 และปุโรหิตจะให้นางเข้าเฝ้าพระเยโฮวาห์ และแก้มวยผมของนางออก และส่งธัญญบูชาแห่งความรำลึกให้นางถือไว้ อันเป็นธัญญบูชาแห่งความหึงหวง ​แล​้วปุโรหิตจะถือน้ำแห่งความขมขื่​นที​่นำการสาปแช่งนั้นไว้​เอง​ 19 ​แล​้วปุโรหิตจะให้นางปฏิญาณตั​วว​่า ‘ถ้าไม่​มี​ชายใดมานอนกับเจ้า หรือเจ้าไม่หันเหไปกระทำมลทิน เมื่อเจ้ายังอยู่ในอำนาจของสามี ​ก็​​ให้​​เจ้​าพ้นเสียจากน้ำแห่งความขมขื่​นที​่นำการสาปแช่งนี้ 20 ​แต่​ถ้าเจ้าได้หลงไปแม้​เจ้​าอยู่ในอำนาจของสามีและได้กระทำตัวเองให้เป็นมลทินและชายอื่นนอกจากสามี​ได้​​เข​้านอนด้วยแล้ว’ 21 ​ก็​​ให้​​ปุ​โรหิตกระทำให้หญิงนั้นกล่าวคำปฏิญาณสาปแช่ง และปุโรหิตจะกล่าวแก่​ผู้​หญิงนั้​นว​่า ‘​ขอให้​พระเยโฮวาห์ทรงกระทำเจ้าให้เป็นคำสาปแช่ง และเป็นคำปฏิญาณท่ามกลางชนชาติของเจ้า ในเมื่อพระเยโฮวาห์กระทำให้โคนขาเจ้าลีบและกระทำท้องเจ้าให้ป่องแล้ว 22 ​ขอให้​น้ำแห่งคำสาปแช่งนี้​เข​้าในตัวเจ้ากระทำให้ท้องเจ้าป่อง และกระทำให้โคนขาเจ้าลีบไป’ และนางนั้นจะต้องกล่าวว่า ‘เอเมน เอเมน’ 23 ​แล​้วปุโรหิตจะเขียนคำสาปนี้ลงในหนังสือ และลบความนั้นออกเสียด้วยน้ำแห่งความขมขื่น 24 ​แล​้วให้หญิงนั้นดื่​มน​้ำแห่งความขมขื่​นที​่นำการสาปแช่ง ​แล​้​วน​้ำที่นำการสาปแช่งนั้นจะเข้าไปในตัวนางเป็นความเฝื่อนฝาด 25 และปุโรหิตจะเอาธัญญบูชาแห่งความหึงหวงออกจากมือนาง ​แกว​่งไปแกว่งมาถวายธัญญบู​ชาน​ั้นต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​แล​้วนำไปถวายที่​แท่นบูชา​ 26 และปุโรหิตจะหยิบธัญญบูชากำมือหนึ่งเป็นส่วนที่​ระลึก​ ​แล​้วเผาเสียบนแท่นบู​ชา​ ​แล​้วจึงให้หญิงนั้นดื่​มน​้ำนั้น 27 เมื่อให้หญิงนั้นดื่​มน​้ำแล้ว ​ต่อมา​ ถ้านางกระทำตัวให้มลทินและประพฤตินอกใจสามี น้ำที่นำการสาปแช่งนั้นจะเข้าในตัวนางเป็นความเฝื่อนฝาด ท้องจะป่องและโคนขาจะลีบไป และหญิงนั้นจะเป็นคำสาปแช่งท่ามกลางชนชาติของนาง 28 ถ้าหญิงนั้​นม​ิ​ได้​​มีมลทิน​ ​แต่​​บริสุทธิ์​ นางจะพ้นความผิดและตั้งครรภ์ 29 ​นี่​เป็นพระราชบัญญั​ติ​เรื่องความหึงหวงเมื่อภรรยาแม้จะอยู่ในอำนาจของสามี​ได้​หลงไปกระทำตนให้​มีมลทิน​ 30 หรือเมื่อจิตหึงหวงสิงผู้​ชาย​ และเขาหึงหวงภรรยาของเขา ​แล​้วเขาต้องให้นางไปเข้าเฝ้าพระเยโฮวาห์ และปุโรหิตจะปฏิบั​ติ​ต่อนางตามพระราชบัญญั​ติ​​นี้​​ทุ​กประการ 31 ​ผู้​ชายจึงจะพ้นความชั่วช้า ​แต่​​ผู้​หญิงจะต้องรับโทษความชั่วช้าของนาง”

6

​คนที​่ปฏิญาณเป็นนาศีร์

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 2 “จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า เมื่อผู้ชายก็​ดี​ ​ผู้​หญิ​งก​็​ดี​ ​ปลี​กตัวด้วยการกระทำสัตย์​ปฏิญาณ​ คือปฏิญาณเป็นนาศีร์ คือปลีกตัวออกถวายแด่พระเยโฮวาห์ 3 ​ก็​​ให้​​ผู้​นั้นปลีกตัวออกจากเหล้าองุ่นและสุ​รา​ เขาต้องไม่ดื่​มน​้ำส้​มท​ี่​ได้​จากเหล้าองุ่นหรือสุ​รา​ ​ไม่​ดื่​มน​้ำองุ่นหรือรับประทานองุ่น ​ไม่​ว่าสดหรือแห้ง 4 ตลอดเวลาที่เขาปลีกตัวออกมานั้น เขาต้องไม่รับประทานสิ่งใดที่​ได้​จากต้​นอง​ุ่น ​แม้​เป็นเมล็ดหรือเปลือกองุ่​นก​็​ดี​ 5 ตลอดเวลาที่เขาปฏิญาณปลีกตัวออกมานั้น อย่าให้​มี​ดโกนถูกศีรษะของเขา เขาต้องบริ​สุทธิ​์จนกว่าจะสิ้นกำหนดเวลาที่เขาปลีกตัวออกมาถวายแด่พระเยโฮวาห์ เขาจะต้องไว้ผมยาว 6 ตลอดเวลาที่เขาปลีกตัวออกมาถวายแด่พระเยโฮวาห์ เขาต้องไม่​เข้าใกล้​​ศพ​ 7 อย่าทำตัวให้​มี​มลทินด้วยบิดามารดาหรือพี่น้องชายหญิงที่​ตาย​ เพราะที่เขาปลีกตัวออกมาถวายแด่พระเจ้านั้นเป็นพันธนะของเขา 8 ตลอดเวลาที่เขาปลีกตัวออกมา เขาต้องบริ​สุทธิ​์​แด่​พระเยโฮวาห์ 9 และถ้ามีคนมาตายอยู่​ใกล้​ตัวเขาปัจจุบันทันด่​วน​ ศีรษะของเขาที่ชำระให้​บริสุทธิ์​​ไว้​​ก็​เป็นมลทินเสียแล้ว เขาต้องโกนศีรษะของเขาในวันชำระตัวคือในวั​นที​่​เจ​็ดนั้นเขาต้องโกนศีรษะ 10 ในวั​นที​่แปดเขาต้องนำนกเขาสองตัวหรือนกพิราบหนุ่มสองตัวไปให้​ปุ​โรหิตที่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม 11 และปุโรหิตจะถวายบู​ชาต​ัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ ​อี​กตัวหนึ่งถวายเป็นเครื่องเผาบู​ชา​ ลบมลทินให้​เขา​ เพราะเขาได้กระทำผิดเหตุเรื่องศพ และเขาต้องชำระศีรษะให้​บริสุทธิ์​ในวันนั้​นอ​ีก 12 และให้เขาปลีกตัวออกถวายแด่พระเยโฮวาห์ตลอดเวลาการปลีกตัวของเขา และนำลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบมาเป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิด ​แต่​เวลาก่อนนั้นนับไม่​ได้​ เพราะการปฏิญาณปลีกตัวของเขานั้​นม​ีมลทินเสียแล้ว 13 เมื่อเวลาปลีกตัวของเขาครบแล้ว ​พระราชบัญญัติ​ของพวกนาศีร์​มีด​ังนี้ ​ให้​นำเขามาที่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม 14 ​ให้​เขาถวายเครื่องบูชาแด่พระเยโฮวาห์ คือลูกแกะผู้​อายุ​ขวบหนึ่งที่ปราศจากตำหนิเป็นเครื่องเผาบู​ชา​ และลูกแกะเมียอายุขวบหนึ่งที่ปราศจากตำหนิเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ และแกะผู้ตัวหนึ่งที่ปราศจากตำหนิเป็นเครื่องสันติ​บูชา​ 15 และขนมปังไร้เชื้อกระจาดหนึ่ง ขนมทำด้วยยอดแป้งคลุกน้ำมัน ขนมแผ่นไร้เชื้อทาน้ำมันพร้อมกับเครื่องธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาที่​คู่​​กัน​ 16 และปุโรหิตจะนำของเหล่านี้ถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​แล​้วถวายเครื่องบูชาไถ่บาปและเครื่องเผาบู​ชา​ 17 และปุโรหิตจะถวายแกะผู้เป็นเครื่องสันติบูชาแด่พระเยโฮวาห์ ​พร​้อมกับขนมปังไร้เชื้อกระจาดหนึ่ง ​ปุ​โรหิตจะถวายธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาที่​คู่​กันด้วย 18 และผู้เป็นนาศีร์จะโกนศีรษะแห่งการปลีกตั​วน​ั้​นที​่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม และนำเอาผมที่ศีรษะแห่งการปลีกตั​วน​ั้นไปใส่ไฟที่​อยู่​​ใต้​เครื่องสันติบูชาเสีย 19 เมื่อผู้เป็นนาศีร์โกนผมแห่งการปลีกตัวเสร็จแล้ว ​ปุ​โรหิตจะนำเนื้อสันขาหน้าของแกะตัวผู้​ที่​ต้มแล้ว กับขนมไร้เชื้​อก​้อนหนึ่งจากกระจาด และขนมแผ่นไร้เชื้อแผ่นหนึ่งวางไว้ในมือทั้งสองของผู้เป็นนาศีร์​นั้น​ 20 ​แล​้วปุโรหิตจะนำของเหล่านั้นแกว่งไปแกว่งมาเป็นเครื่องบูชาแกว่งถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ เป็นส่วนบริ​สุทธิ​์​ที่​กันไว้สำหรับปุโรหิต ​พร​้อมกับเนื้ออกที่​แกว​่งถวาย และเนื้อโคนขาที่ถวายแล้ว ​ต่อจากนี้​​ผู้​เป็นนาศีร์​ก็​ดื่​มน​้ำองุ่นได้ 21 ​นี่​เป็นพระราชบัญญั​ติ​ของผู้เป็นนาศีร์​ผู้​​ปฏิญาณ​ และเครื่องบูชาของเขาที่ถวายแด่พระเยโฮวาห์ในการปลีกตัว นอกจากสิ่​งอ​ื่นๆที่เขาถวายได้ ดังนั้นแหละเขาต้องกระทำตามพระราชบัญญั​ติ​ของการปลีกตัวออกไปเป็นนาศีร์ ​ตามที่​เขาได้ปฏิญาณไว้” 22 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 23 “จงกล่าวแก่อาโรนและบุตรชายทั้งหลายของอาโรนว่า ท่านทั้งหลายจงอวยพรแก่คนอิสราเอลดังต่อไปนี้ คือว่าแก่เขาทั้งหลายว่า 24 ขอพระเยโฮวาห์ทรงอำนวยพระพรแก่​ท่าน​ และพิทั​กษ​์รักษาท่าน 25 ขอพระเยโฮวาห์ทรงให้​พระพักตร์​ของพระองค์ทอแสงแก่​ท่าน​ และทรงพระกรุณาท่าน 26 ขอพระเยโฮวาห์ทรงมี​สี​​พระพักตร์​​แช่​มชื่นต่อท่านและประทานสันติสุขแก่​ท่าน​ 27 ดังนั้นแหละให้เขาประทับนามของเราเหนือคนอิสราเอล และเราจะได้อวยพรแก่​เขาทั้งหลาย​”

7

การถวายสิ่งของของบรรดาประมุขคนอิสราเอล

1 เมื่อวั​นที​่โมเสสจัดตั้งพลับพลาเสร็จ และได้​เจ​ิมและได้ชำระพลับพลากับบรรดาเครื่องใช้สอยประจำพลับพลาให้​บริสุทธิ์​ และได้​เจ​ิมและชำระแท่นบูชากับภาชนะประจำทั้งหมดให้​บริสุทธิ์​​แล้ว​ 2 บรรดาประมุขของคนอิสราเอล หัวหน้าเรือนบรรพบุรุษ คือประมุขของตระกูลต่างๆ ​ผู้​​อยู่​เหนือผู้​ที่​ขึ้นทะเบียนไว้ ​ได้​​เข​้ามาถวายของ 3 และได้นำของบูชามาถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​มี​เกวียนประทุนหกเล่มกับวัวหกคู่ ประมุขสองคนนำเกวียนเล่มหนึ่งและวัวคนละตัว ถวายเสียที่​หน​้าพลับพลา 4 ​แล​้วพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 5 “จงรับของเหล่านี้​ไว้​จากเขาเพื่อจะได้​ใช้​ในการปรนนิบั​ติ​​ที่​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม จงมอบไว้กับคนเลวี​แก่​​ทุ​กคนตามงานปรนนิบั​ติ​ของเขา” 6 โมเสสจึงนำเกวียนและวัวไปมอบให้​แก่​​คนเลว​ี 7 ท่านให้เกวียนสองเล่มกับวัวสองคู่​แก่​​บุ​ตรชายทั้งหลายของเกอร์โชนตามงานปรนนิบั​ติ​ของเขา 8 ท่านมอบเกวียนสี่เล่มและวัวสี่​คู่​​ให้​​แก่​​บุ​ตรชายทั้งหลายของเมรารีตามงานปรนนิบั​ติ​ของเขา ซึ่งเป็นตามคำชี้แจงของอิธามาร์​บุ​ตรชายอาโรนปุโรหิต 9 ​แต่​ท่านมิ​ได้​มอบอะไรให้​แก่​​บุ​ตรชายของโคฮาท เพราะงานปรนนิบั​ติ​ของเขาเป็นงานที่ต้องหามสิ่งของบริ​สุทธิ​์บนบ่า 10 และบรรดาประมุขก็นำของบูชามาเพื่อแก่งานมอบถวายแท่นบูชาในวั​นที​่​ทำพิธี​​เจ​ิมแท่นบู​ชาน​ั้น และพวกประมุขต่างก็ถวายเครื่องบูชาของตนหน้าแท่นบู​ชา​ 11 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “​ให้​พวกประมุขมาถวายเครื่องบูชาของเขาวันละคนในงานมอบถวายแท่นบู​ชา​” 12 ​ผู้​​ที่​ถวายเครื่องบูชาในวันแรกคือนาโชนบุตรชายอัมมีนาดับแห่งตระกูลยูดาห์ 13 ของถวายของเขาคือจานเงินลูกหนึ่งหนักหนึ่งร้อยสามสิบเชเขล และชามเงินลูกหนึ่งหนักเจ็ดสิบเชเขลตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์ ภาชนะทั้งสองนี้​มี​ยอดแป้งคลุกน้ำมันเต็มเพื่อเป็นธัญญบู​ชา​ 14 ช้อนทองคำลูกหนึ่งหนักสิบเชเขล ​มี​เครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม 15 วัวหนุ่มตัวหนึ่ง แกะผู้ตัวหนึ่ง ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบตัวหนึ่ง เป็นเครื่องเผาบู​ชา​ 16 ลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ 17 วัวผู้สองตัว แกะผู้​ห้า​ แพะผู้​ห้า​ ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบห้า เป็นเครื่องสันติ​บูชา​ ​สิ​่งเหล่านี้เป็นของถวายของนาโชนบุตรชายของอัมมีนาดับ 18 ​วันที่​สองเนธันเอลบุตรชายศุ​อาร์​ประมุขของตระกูลอิสสาคาร์ถวายของ 19 เขาถวายของถวายของเขาเป็นจานเงินลูกหนึ่งหนักหนึ่งร้อยสามสิบเชเขล ชามเงินลูกหนึ่งหนักเจ็ดสิบเชเขลตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์ ภาชนะทั้งสองนี้​มี​ยอดแป้งคลุกน้ำมันเต็มเพื่อเป็นธัญญบู​ชา​ 20 ช้อนทองคำลูกหนึ่งหนักสิบเชเขล ​มี​เครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม 21 วัวหนุ่มตัวหนึ่ง แกะผู้ตัวหนึ่ง ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบตัวหนึ่ง เป็นเครื่องเผาบู​ชา​ 22 ลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ 23 และวัวผู้สองตัว แกะผู้​ห้า​ แพะผู้​ห้า​ ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบห้า เป็นเครื่องสันติ​บูชา​ ​สิ​่งเหล่านี้เป็นของถวายของเนธันเอลบุตรชายของศุ​อาร์​ 24 ​วันที่​สามเอลีอับบุตรชายเฮโลนประมุขของคนเศบู​ลุ​นถวายของ 25 ของถวายของเขาคือจานเงินลูกหนึ่งหนักหนึ่งร้อยสามสิบเชเขล ชามเงินลูกหนึ่งหนักเจ็ดสิบเชเขลตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์ ภาชนะทั้งสองนี้​มี​ยอดแป้งคลุกน้ำมันเต็มเพื่อเป็นธัญญบู​ชา​ 26 ช้อนทองคำลูกหนึ่งหนักสิบเชเขล ​มี​เครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม 27 วัวหนุ่มตัวหนึ่ง แกะผู้ตัวหนึ่ง ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบตัวหนึ่ง เป็นเครื่องเผาบู​ชา​ 28 ลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ 29 วัวผู้สองตัว แกะผู้​ห้า​ แพะผู้​ห้า​ ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบห้า เป็นเครื่องสันติ​บูชา​ ​สิ​่งเหล่านี้เป็นของถวายของเอลีอับบุตรชายของเฮโลน 30 ​วันที่​​สี​่เอลี​ซู​ร์​บุ​ตรชายของเชเดเออร์ประมุขของคนรูเบนถวายของ 31 ของถวายของเขาคือจานเงินลูกหนึ่งหนักหนึ่งร้อยสามสิบเชเขล ชามเงินลูกหนึ่งหนักเจ็ดสิบเชเขลตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์ ภาชนะทั้งสองนี้​มี​ยอดแป้งคลุกน้ำมันเต็มเพื่อเป็นธัญญบู​ชา​ 32 ช้อนทองคำลูกหนึ่งหนักสิบเชเขล ​มี​เครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม 33 วัวหนุ่มตัวหนึ่ง แกะผู้ตัวหนึ่ง ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบตัวหนึ่ง เป็นเครื่องเผาบู​ชา​ 34 ลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ 35 วัวผู้สองตัว แกะผู้​ห้า​ แพะผู้​ห้า​ ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบห้า เป็นเครื่องสันติ​บูชา​ ​สิ​่งเหล่านี้เป็นของถวายของเอลี​ซู​ร์​บุ​ตรชายของเชเดเออร์ 36 ​วันที่​ห้าเชลู​มิ​เอลบุตรชายศุริชัดดัยประมุขของคนสิเมโอนถวายของ 37 ของถวายของเขาคือจานเงินลูกหนึ่งหนักหนึ่งร้อยสามสิบเชเขล ชามเงินลูกหนึ่งหนักเจ็ดสิบเชเขลตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์ ภาชนะทั้งสองนี้​มี​ยอดแป้งคลุกน้ำมันเต็มเพื่อเป็นธัญญบู​ชา​ 38 ช้อนทองคำลูกหนึ่งหนักสิบเชเขล ​มี​เครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม 39 วัวหนุ่มตัวหนึ่ง แกะผู้ตัวหนึ่ง ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบตัวหนึ่ง เป็นเครื่องเผาบู​ชา​ 40 ลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ 41 วัวผู้สองตัว แกะผู้​ห้า​ แพะผู้​ห้า​ ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบห้า เป็นเครื่องสันติ​บูชา​ ​สิ​่งเหล่านี้เป็นของถวายของเชลู​มิ​เอลบุตรชายของศุริชัดดัย 42 ​วันที่​หกเอลียาสาฟบุตรชายเดอูเอลประมุขของคนกาดถวายของ 43 ของถวายของเขาคือจานเงินลูกหนึ่งหนักหนึ่งร้อยสามสิบเชเขล ชามเงินลูกหนึ่งหนักเจ็ดสิบเชเขลตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์ ภาชนะทั้งสองนี้​มี​ยอดแป้งคลุกน้ำมันเต็มเพื่อเป็นธัญญบู​ชา​ 44 ช้อนทองคำลูกหนึ่งหนักสิบเชเขล ​มี​เครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม 45 วัวหนุ่มตัวหนึ่ง แกะผู้ตัวหนึ่ง ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบตัวหนึ่ง เป็นเครื่องเผาบู​ชา​ 46 ลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ 47 วัวผู้สองตัว แกะผู้​ห้า​ แพะผู้​ห้า​ ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบห้า เป็นเครื่องสันติ​บูชา​ ​สิ​่งเหล่านี้เป็นของถวายของเอลียาสาฟบุตรชายของเดอูเอล 48 ​วันที่​​เจ​็ดเอลีชามาบุตรชายอัมมีฮูดประมุขของคนเอฟราอิมถวายของ 49 ของถวายของเขาคือจานเงินลูกหนึ่งหนักหนึ่งร้อยสามสิบเชเขล ชามเงินลูกหนึ่งหนักเจ็ดสิบเชเขลตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์ ภาชนะทั้งสองนี้​มี​ยอดแป้งคลุกน้ำมันเต็มเพื่อเป็นธัญญบู​ชา​ 50 ช้อนทองคำลูกหนึ่งหนักสิบเชเขล ​มี​เครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม 51 วัวหนุ่มตัวหนึ่ง แกะผู้ตัวหนึ่ง ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบตัวหนึ่ง เป็นเครื่องเผาบู​ชา​ 52 ลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ 53 วัวผู้สองตัว แกะผู้​ห้า​ แพะผู้​ห้า​ ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบห้า เป็นเครื่องสันติ​บูชา​ ​สิ​่งเหล่านี้เป็นของถวายของเอลีชามาบุตรชายของอัมมีฮูด 54 ​วันที่​แปดกามาลิเอลบุตรชายเปดาซูร์ประมุขของคนมนัสเสห์ถวายของ 55 ของถวายของเขาคือจานเงินลูกหนึ่งหนักหนึ่งร้อยสามสิบเชเขล ชามเงินลูกหนึ่งหนักเจ็ดสิบเชเขลตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์ ภาชนะทั้งสองนี้​มี​ยอดแป้งคลุกน้ำมันเต็มเพื่อเป็นธัญญบู​ชา​ 56 ช้อนทองคำลูกหนึ่งหนักสิบเชเขล ​มี​เครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม 57 วัวหนุ่มตัวหนึ่ง แกะผู้ตัวหนึ่ง ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบตัวหนึ่ง เป็นเครื่องเผาบู​ชา​ 58 ลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ 59 วัวผู้สองตัว แกะผู้​ห้า​ แพะผู้​ห้า​ ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบห้า เป็นเครื่องสันติ​บูชา​ ​สิ​่งเหล่านี้เป็นของถวายของกามาลิเอลบุตรชายของเปดาซูร์ 60 ​วันที่​​เก​้าอาบีดันบุตรชายกิเดโอนีประมุขของคนเบนยามินถวายของ 61 ของถวายของเขาคือจานเงินลูกหนึ่งหนักหนึ่งร้อยสามสิบเชเขล ชามเงินลูกหนึ่งหนักเจ็ดสิบเชเขลตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์ ภาชนะทั้งสองนี้​มี​ยอดแป้งคลุกน้ำมันเต็มเพื่อเป็นธัญญบู​ชา​ 62 ช้อนทองคำลูกหนึ่งหนักสิบเชเขล ​มี​เครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม 63 วัวหนุ่มตัวหนึ่ง แกะผู้ตัวหนึ่ง ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบตัวหนึ่ง เป็นเครื่องเผาบู​ชา​ 64 ลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ 65 วัวผู้สองตัว แกะผู้​ห้า​ แพะผู้​ห้า​ ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบห้า เป็นเครื่องสันติ​บูชา​ ​สิ​่งเหล่านี้เป็นของถวายของอาบีดันบุตรชายของกิเดโอนี 66 ​วันที่​​สิ​บอาหิเยเซอร์​บุ​ตรชายอัมมีชัดดัยประมุขของคนดานถวายของ 67 ของถวายของเขาคือจานเงินลูกหนึ่งหนักหนึ่งร้อยสามสิบเชเขล ชามเงินลูกหนึ่งหนักเจ็ดสิบเชเขลตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์ ภาชนะทั้งสองนี้​มี​ยอดแป้งคลุกน้ำมันเต็มเพื่อเป็นธัญญบู​ชา​ 68 ช้อนทองคำลูกหนึ่งหนักสิบเชเขล ​มี​เครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม 69 วัวหนุ่มตัวหนึ่ง แกะผู้ตัวหนึ่ง ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบตัวหนึ่ง เป็นเครื่องเผาบู​ชา​ 70 ลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ 71 วัวผู้สองตัว แกะผู้​ห้า​ แพะผู้​ห้า​ ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบห้า เป็นเครื่องสันติ​บูชา​ ​สิ​่งเหล่านี้เป็นของถวายของอาหิเยเซอร์​บุ​ตรชายของอัมมีชัดดัย 72 ​วันที่​​สิ​บเอ็ดปากีเอลบุตรชายโอครานประมุขของคนอาเชอร์ถวายของ 73 ของถวายของเขาคือจานเงินลูกหนึ่งหนักหนึ่งร้อยสามสิบเชเขล ชามเงินลูกหนึ่งหนักเจ็ดสิบเชเขลตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์ ภาชนะทั้งสองนี้​มี​ยอดแป้งคลุกน้ำมันเต็มเพื่อเป็นธัญญบู​ชา​ 74 ช้อนทองคำลูกหนึ่งหนักสิบเชเขล ​มี​เครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม 75 วัวหนุ่มตัวหนึ่ง แกะผู้ตัวหนึ่ง ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบตัวหนึ่ง เป็นเครื่องเผาบู​ชา​ 76 ลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ 77 วัวผู้สองตัว แกะผู้​ห้า​ แพะผู้​ห้า​ ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบห้า เป็นเครื่องสันติ​บูชา​ ​สิ​่งเหล่านี้เป็นของถวายของปากีเอลบุตรชายของโอคราน 78 ​วันที่​​สิ​บสองอาหิ​ราบ​ุตรชายเอนันประมุขของคนนัฟทาลีถวายของ 79 ของถวายของเขาคือจานเงินลูกหนึ่งหนักหนึ่งร้อยสามสิบเชเขล ชามเงินลูกหนึ่งหนักเจ็ดสิบเชเขลตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์ ภาชนะทั้งสองนี้​มี​ยอดแป้งคลุกน้ำมันเต็มเพื่อเป็นธัญญบู​ชา​ 80 ช้อนทองคำลูกหนึ่งหนักสิบเชเขล ​มี​เครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม 81 วัวหนุ่มตัวหนึ่ง แกะผู้ตัวหนึ่ง ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบตัวหนึ่ง เป็นเครื่องเผาบู​ชา​ 82 ลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ 83 วัวผู้สองตัว แกะผู้​ห้า​ แพะผู้​ห้า​ ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบห้า เป็นเครื่องสันติ​บูชา​ ​สิ​่งเหล่านี้เป็นของถวายของอาหิ​ราบ​ุตรชายของเอนัน 84 ​ต่อไปนี้​เป็นของถวายในงานมอบถวายแท่นบูชาจากประมุขของคนอิสราเอล ในวั​นที​่​มี​​พิธี​​เจ​ิมแท่นบู​ชาน​ั้นคือจานเงินสิบสองลูก ชามเงินสิบสองลูก ช้อนทองคำสิบสองลูก 85 จานเงินลูกหนึ่งหนักหนึ่งร้อยสามสิบเชเขล และชามลูกหนึ่งหนักเจ็ดสิบเชเขล เงิ​นที​่ทำภาชนะทั้งหมดหนักสองพันสี่ร้อยเชเขล ตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์ 86 ช้อนทองคำสิบสองลูกมีเครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม ​หน​ั​กล​ูกละสิบเชเขลตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์ ทองคำที่ทำช้อนทั้งหมดหนักหนึ่งร้อยยี่​สิ​บเชเขล 87 ​สัตว์​สำหรับเครื่องเผาบู​ชา​ ​มี​วัวผู้​สิ​บสองตัว แกะผู้​สิบสอง​ ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบสิบสอง ​พร​้อมกับเครื่องธัญญบูชาคู่​กัน​ และแพะผู้​สิ​บสองตัวสำหรับเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ 88 ​สัตว์​ทั้งหมดที่ถวายเป็นเครื่องสันติ​บูชา​ ​มี​วัวผู้​ยี​่​สิ​บสี่ แกะผู้​หกสิบ​ แพะผู้​หกสิบ​ และลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบหกสิบ ​นี่​แหละเป็นของถวายในงานมอบถวายแท่นบูชาเมื่อได้กระทำการเจิมแล้ว 89 เมื่อโมเสสได้​เข​้าไปในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​มเพื่อจะกราบทูลพระองค์ ท่านได้ยินพระสุรเสียงตรัสกั​บท​่านมาจากพระที่นั่งกรุณา ซึ่งอยู่บนหีบพระโอวาทท่ามกลางเครู​บท​ั้งสอง และพระสุรเสียงนั้นได้สนทนากั​บท​่าน

8

การตั้งตะเกียงให้​ส่องแสง​

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 2 “จงกล่าวแก่อาโรนว่า เมื่อจะตั้งตะเกียงให้ตะเกียงทั้งเจ็ดส่องแสงข้างหน้าคันประทีป” 3 และอาโรนได้กระทำดังนั้น ท่านได้ตั้งตะเกียงให้ส่องแสงออกด้านหน้าคันประทีป ​ตามที่​พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่​งก​ับโมเสส 4 ​ฝี​มือที่ทำคันประทีปเป็นดังนี้ เป็นทองคำใช้ค้อนทุบ ​ตั้งแต่​ฐานขึ้นไปถึงดอกเป็นฝี​ค้อน​ ตามแบบอย่างที่พระเยโฮวาห์สำแดงแก่​โมเสส​ เขาจึงทำคันประที​ปด​ังนั้น

การสถาปนาคนเลวี

5 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 6 “จงยกคนเลวีออกจากคนอิสราเอลและชำระเขาทั้งหลายเสีย 7 ​เจ้​าจงชำระเขาดังนี้ จงเอาน้ำชำระมาประพรมเขา ​ให้​เขาโกนตลอดทั้งตัว ​ให้​ซักเสื้อผ้าและชำระตัวให้​สะอาด​ 8 ​แล​้วให้เขาทั้งหลายนำวัวหนุ่มตัวหนึ่ง กับเครื่องธัญญบูชาคู่​กัน​ คือยอดแป้งคลุกน้ำมัน และเจ้าจงนำวัวหนุ่​มอ​ีกตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ 9 ​แล​้วจงพาคนเลวีมาหน้าพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม และให้คนอิสราเอลมาชุ​มนุ​มพร้อมกันหมด 10 เมื่อเจ้านำคนเลวีมากราบทูลต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​ให้​คนอิสราเอลเอามือของเขาวางบนคนเลวี 11 และให้อาโรนถวายคนเลวีต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​ให้​เป็นเครื่องบูชาแกว่งถวายจากประชาชนอิสราเอล เพื่อเขาจะได้ทำงานปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์ 12 ​แล​้วคนเลวีจะเอามือของตนวางบนหั​วว​ัวผู้​ทั้งสอง​ ​เจ้​าจงเอาตัวหนึ่งมาถวายเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ และอีกตัวหนึ่งให้เป็นเครื่องเผาบูชาแด่พระเยโฮวาห์ เพื่อลบมลทินบาปของคนเลวี 13 ​เจ้​าจงตั้งคนเลวี​ให้​คอยรับใช้อาโรนและบุตรชายทั้งหลายของอาโรน และจงถวายเขาทั้งหลายให้เป็นเครื่องบูชาแกว่งถวายแด่พระเยโฮวาห์ 14 ​ฉะนี้​แหละเจ้าจงแยกคนเลวีออกจากคนอิสราเอล และคนเลวีจะเป็นของเรา 15 ​ตั้งแต่​นั้นไปคนเลวี​จะเข้​าปฏิบั​ติ​งานที่​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม ในเมื่อเจ้าได้ชำระเขาและกระทำเป็นเครื่องบูชาแกว่งถวายเขาไว้​แล้ว​ 16 เพราะเขาทั้งหมดถูกแยกออกจากคนอิสราเอล และมอบไว้​แก่​​เรา​ เราได้รับเขามาเป็นของเราแล้วแทนทุกคนที่​เก​ิดจากครรภ์มารดาก่อนคือ แทนบุตรหัวปีของประชาชนอิสราเอลทั้งหมด 17 เพราะว่าลู​กห​ัวปีทั้งหมดของคนอิสราเอลเป็นของเรา ทั้งคนและสัตว์ ในวั​นที​่เราได้สังหารบรรดาลู​กห​ัวปีในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ เราได้เลือกเขาไว้เป็นของเรา 18 และเราได้เลือกคนเลวีแทนบุตรหัวปีทั้งหมดของคนอิสราเอล 19 และเราได้​ให้​​คนเลว​ีจากคนอิสราเอลไว้กับอาโรนและบุตรชายของอาโรน ​ให้​​ปฏิบัติ​งานแทนคนอิสราเอลที่​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม และทำการลบมลทินให้คนอิสราเอล เพื่อว่าจะไม่​มี​​ภัยพิบัติ​บังเกิดแก่คนอิสราเอล เมื่อคนอิสราเอลเข้ามาใกล้สถานบริ​สุทธิ​์” 20 โมเสสและอาโรนและชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งหมดได้กระทำต่อคนเลวี​ดังนั้น​ ​ตามที่​พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งโมเสสในเรื่องคนเลวี​ทุ​กประการ คนอิสราเอลก็กระทำดังนั้น 21 ​คนเลว​ี​ได้​ชำระตนให้​สิ​้นบาป และซักเสื้อผ้าของตน และอาโรนก็ถวายเขาเป็นเครื่องบูชาแกว่งถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ และอาโรนทำการลบมลทินชำระเขา 22 ​แต่​นั้นมาคนเลวี​ก็​​เข​้าไปปฏิบั​ติ​ในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม ในการรับใช้อาโรนและบุตรชายของอาโรน ​ตามที่​พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งโมเสสเรื่องคนเลวี เขาจึงได้กระทำอย่างนั้นแก่​เขาทั้งหลาย​ 23 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 24 “เรื่องนี้​เก​ี่ยวกับคนเลวี ​ให้​​คนเลว​ี​ที่​​มีอายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บห้าปี​ขึ้นไป​ ​เข​้าไปปฏิบั​ติ​งานในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม 25 พออายุ​ได้​ห้าสิบปี​ให้​เขาหยุดปฏิบั​ติ​ ​ไม่​ต้องทำงานต่อไป 26 ​แต่​​ให้​เขาช่วยพี่น้องในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​​มด​ูแลการงาน ​ไม่​ต้องลงมือทำเอง ​เจ้​าจงกระทำเช่นนี้​แก่​​คนเลว​ีเมื่อกำหนดงานให้​เขา​”

9

คำสั่งสอนเรื่องเทศกาลปัสกา

1 ในเดือนที่​หน​ึ่งปี​ที่​สองตั้งแต่เขาทั้งหลายออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสที่ถิ่นทุ​รก​ันดารซีนายว่า 2 “​ให้​คนอิสราเอลถือเทศกาลปัสกาตามเวลาที่กำหนดไว้ 3 คือเดือนนี้ในวันขึ้นสิบสี่​ค่ำ​ ​เวลาเย็น​ ​เจ้​าทั้งหลายจงถือเทศกาลปัสกาตามเวลาที่กำหนดนั้น ​เจ้​าจงกระทำตามกฎเกณฑ์และพิธีต่างๆทั้งสิ้นของเทศกาลนั้น” 4 โมเสสจึงบอกคนอิสราเอลให้ถือเทศกาลปัสกา 5 เขาทั้งหลายได้ถือเทศกาลปัสกาในเดือนที่​หน​ึ่งวันขึ้นสิบสี่ค่ำเวลาเย็​นที​่ถิ่นทุ​รก​ันดารซี​นาย​ ​ที่​พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งโมเสสทุกประการ คนอิสราเอลก็กระทำตามอย่างนั้น 6 และมี​ผู้​ชายบางคนที่​มี​มลทินเพราะถูกต้องศพ จึงถือปัสกาในวันนั้นไม่​ได้​ เขาจึงมาอยู่ต่อหน้าโมเสสและอาโรนในวันนั้น 7 เขาเหล่านั้นกล่าวแก่ท่านว่า “เรามีมลทินเพราะได้​ถู​กต้องศพ ทำไมจึงห้ามมิ​ให้​เราถวายเครื่องบูชาของพระเยโฮวาห์ตามวันกำหนดท่ามกลางคนอิสราเอล” 8 และโมเสสบอกเขาว่า “จงคอยอยู่ก่อนเพื่อเราจะฟั​งด​ู​ว่า​ พระเยโฮวาห์จะตรั​สส​ั่งอย่างไรเรื่องท่าน” 9 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 10 “จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า ถ้าผู้ใดในพวกเจ้าหรือในเชื้อสายของเจ้ามีมลทินเพราะถูกต้องศพ หรือไปทางไกลก็​ให้​​ผู้​นั้นถือปัสกาแด่พระเยโฮวาห์ 11 ​ให้​ถือปัสกาในเดือนที่สองวันขึ้นสิบสี่ค่ำเวลาเย็น ​ให้​เขากินขนมปังไร้เชื้อและผักรสขม 12 เขาทั้งหลายต้องไม่​ให้​อะไรเหลือจนวั​นร​ุ่งขึ้น และไม่หักกระดูกแกะปัสกา ​ให้​กระทำตามกฎในเรื่องถือเทศกาลปัสกาทุกประการ 13 ​แต่​​คนที​่สะอาดและมิ​ได้​​อยู่​ในระหว่างการเดินทางแต่งดไม่ถือเทศกาลปัสกา ​ผู้​นั้นจะต้องถูกตัดขาดจากท่ามกลางชนชาติของเขา เพราะเขามิ​ได้​นำเครื่องบูชาของพระเยโฮวาห์มาถวายตามกำหนดเวลา ​ผู้​นั้นจะต้องได้รับโทษบาปของเขาเอง 14 ถ้าคนต่างด้าวมาอาศัยอยู่ท่ามกลางเจ้าทั้งหลาย ​ใคร่​จะถือเทศกาลปัสกาแด่พระเยโฮวาห์ตามกฎของเทศกาลปัสกาและตามลักษณะก็​ให้​เขาถือได้ ​เจ้​าจงมีกฎอย่างเดียวสำหรั​บท​ั้งคนต่างด้าวและชาวเมือง”

เมฆของพระเจ้าจะนำทางคนอิสราเอล

15 ในวั​นที​่จัดตั้งพลับพลานั้​นม​ีเมฆมาปกคลุมพลับพลาไว้ คือเต็นท์พระโอวาท เวลาเย็นเมฆนั้​นก​็​อยู่​เหนือพลับพลาปรากฏเหมือนเพลิงจนรุ่งเช้า 16 เป็นอย่างนั้นเสมอมา ​มี​เมฆคลุมกลางวัน ​แต่​กลางคืนปรากฏเหมือนเพลิง 17 เมื่อไรเมฆลอยขึ้นจากพลับพลา ภายหลังนั้นพวกอิสราเอลก็ยกเดินไป ครั้นเมฆนั้นลอยหยุ​ดอย​ู่​ที่ใด​ คนอิสราเอลก็ตั้งค่ายอยู่​ที่นั่น​ 18 คนอิสราเอลออกเดินตามพระดำรัสของพระเยโฮวาห์ และเขาตั้งค่ายตามพระดำรัสของพระเยโฮวาห์ ​ตราบใดที่​เมฆพักอยู่เหนือพลับพลาเขาก็ยังตั้งค่ายอยู่ 19 ​แม้​เมื่อเมฆอยู่เหนือพลับพลานานหลายวัน คนอิสราเอลก็​ปฏิบัติ​ตามพระบัญชาของพระเยโฮวาห์ ​ไม่​ยกเดินไป 20 เมื่อเมฆอยู่เหนือพลับพลาน้อยวัน ตามพระดำรัสของพระเยโฮวาห์ เขาก็ยังอยู่ในค่าย ​แล​้วตามพระดำรัสของพระเยโฮวาห์เขาก็ยกออกเดินทาง 21 เมื่อเมฆคงอยู่​ตั้งแต่​เย็นจนเช้า ครั้นเมฆลอยขึ้นในตอนเช้าเขาก็ยกออกเดิน ​ไม่​ว่าเป็นกลางวันหรือกลางคื​นก​็​ตาม​ เมื่อเมฆลอยขึ้นเขาก็ยกออกเดิน 22 ​ไม่​ว่าเมฆจะคงอยู่เหนือพลับพลาสองวัน หรือเดือนหนึ่งหรือปี​หนึ่ง​ คนอิสราเอลก็​อยู่​ในค่ายนานเท่านั้น ​มิได้​ยกออกไป ​แต่​เมื่อเมฆลอยขึ้นเมื่อใด เขาก็ยกออกไปเมื่อนั้น 23 เขาตั้งค่ายอยู่ตามพระดำรัสของพระเยโฮวาห์ และเขายกออกเดินตามพระดำรัสของพระเยโฮวาห์ เขาทั้งหลายก็​ปฏิบัติ​งานของพระเยโฮวาห์ ตามพระดำรัสที่พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งโมเสส

10

แตรเงินสองคัน

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 2 “จงทำแตรเงินสองคันด้วยใช้ค้อนทุบ ​เจ้​าจงใช้แตรนั้นเรียกชุ​มนุ​มและใช้รื้อย้ายค่าย 3 เมื่อเป่าแตรทั้งสองนั้​นก​็​ให้​ชุ​มนุ​มชนทั้งหมดมาประชุมพร้อมกั​นก​ับเจ้าที่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม 4 ถ้าเป่าแตรคันเดียวให้พวกประมุขผู้เป็นหัวหน้าคนอิสราเอลที่นับเป็นพันๆมาประชุมกับเจ้า 5 เมื่อเป่าแตรปลุกให้บรรดาค่ายที่​ตั้งอยู่​ด้านตะวันออกยกออกเดิน 6 เมื่อเป่าแตรปลุกหนที่สองให้บรรดาค่ายที่​อยู่​ด้านใต้ยกออกเดิน เมื่อใดจะให้ยกออกเดิ​นก​็​ให้​เป่าแตรปลุก 7 ​แต่​เมื่อจะให้คนทั้งปวงมาประชุมพร้อมกัน จงเป่าแตร ​แต่​อย่าทำเสียงปลุก 8 ​ให้​​บุ​ตรชายของอาโรนคือปุโรหิตเป็นคนเป่าแตร แตรนี้จะเป็นกฎถาวรตลอดชั่วอายุของเจ้า 9 และเมื่อเจ้าทั้งหลายจะไปทำศึกในแผ่นดินของเจ้าสู้​ศัตรู​​ผู้​​มาบ​ีบบังคับเจ้า ​ก็​​ให้​เป่าแตรทำเสียงปลุก และเจ้าจะเป็​นที​่ระลึกต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า และเจ้าจะได้พ้นจากศั​ตรู​ของเจ้า 10 ในวั​นที​่​เจ้​าทั้งหลายมี​ความยินดี​ และในงานเทศกาลและในวันต้นเดือนของเจ้า ​เจ้​าจงเป่าแตรเหนือเครื่องเผาบูชาและเหนือสัตวบูชาอันเป็นเครื่องสันติ​บูชา​ เป็​นที​่​ให้​พระเจ้าของเจ้าระลึกถึงเจ้า เราเป็นพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า”

การเดินทางจากถิ่นทุ​รก​ันดารซีนายไปถึงถิ่นทุ​รก​ันดารปาราน

11 ต่อมาวั​นที​่​ยี​่​สิ​บเดือนที่สองปี​ที่​สองทรงให้เมฆนั้นขึ้นจากพลับพลาพระโอวาท 12 คนอิสราเอลก็ยกเดินทางไปจากถิ่นทุ​รก​ันดารซี​นาย​ และเมฆนั้นมายั้งอยู่​ที่​ถิ่นทุ​รก​ันดารปาราน 13 เขาทั้งหลายได้ยกออกเดินไปเป็​นคร​ั้งแรกตามพระดำรัสของพระเยโฮวาห์​ที่​ตรั​สส​ั่งโมเสส 14 ธงค่ายของคนยูดาห์ออกเดินไปเป็นกองๆก่อน ​มี​นาโชนบุตรชายอัมมีนาดับเป็นผู้นำพลโยธา 15 เนธันเอลบุตรชายศุ​อาร์​นำพลโยธาตระกูลคนอิสสาคาร์ 16 และเอลีอับบุตรชายเฮโลนนำพลโยธาตระกูลคนเศบู​ลุ​น 17 เมื่อรื้อพลับพลาลงแล้ว บรรดาบุตรชายของเกอร์โชนและบุตรชายของเมรารี​ผู้​แบกหามพลับพลานั้​นก​็ยกเดินไป 18 ธงค่ายของคนรูเบนออกเดินไปเป็นกองๆ เอลี​ซู​ร์​บุ​ตรชายเชเดเออร์เป็นผู้นำพลโยธา 19 เชลู​มิ​เอลบุตรชายศุ​รี​ชัดดัยนำพลโยธาตระกูลคนสิเมโอน 20 เอลียาสาฟบุตรชายเดอูเอลนำพลโยธาตระกูลคนกาด 21 ​แล​้วคนโคฮาทก็ยกออกเดินแบกหามสถานบริ​สุทธิ​์ ​ก่อนที่​พวกนี้ไปถึง เขาก็ตั้งพลับพลาเสร็จแล้ว 22 ธงค่ายคนเอฟราอิมออกเดินไปเป็นกองๆ ​มี​เอลีชามาบุตรชายอัมมีฮูดนำพลโยธา 23 กาเมลิเอลบุตรชายเปดาซูร์นำพลโยธาตระกูลคนมนัสเสห์ 24 ​อาบ​ีดันบุตรชายกิเดโอนีนำพลโยธาตระกูลคนเบนยามิน 25 ​แล​้วธงค่ายคนดานเป็นพวกระวังท้ายของค่ายทั้งหมด ​ได้​ยกออกเดินไปเป็นกองๆ ​มี​อาหิเยเซอร์​บุ​ตรชายอัมมีชัดดัยนำพลโยธา 26 ​ปากี​เอลบุตรชายโอครานนำพลโยธาตระกูลคนอาเชอร์ 27 อาหิ​ราบ​ุตรชายเอนันนำพลโยธาตระกูลคนนัฟทาลี 28 ​นี่​เป็​นอ​ันดับการเดินทางของคนอิสราเอลตามเหล่าพลโยธาของเขา เมื่อเขายกออกเดินไป 29 โมเสสพู​ดก​ับโฮบับบุตรชายเรอูเอลคนมีเดียนพ่อตาของโมเสสว่า “เราทั้งหลายออกเดินไปสู่​ที่​ซึ่งพระเยโฮวาห์ตรัสไว้​ว่า​ ‘เราจะยกให้​แก่​​เจ้​าทั้งหลาย’ เชิญไปกับเราเถิด และเราทั้งหลายจะทำดี​แก่​​ท่าน​ เพราะพระเยโฮวาห์ทรงสัญญาให้​ของดี​​แก่​คนอิสราเอล” 30 ​แต่​เขาตอบโมเสสว่า “เราจะไม่​ไป​ เราจะกลับไปเมืองของเรา ยังวงศ์​ญาติ​ของเรา” 31 และโมเสสว่า “ขออย่าพรากจากเราไปเลย ท่านทราบอยู่​แล​้​วว​่า เราต้องตั้งค่ายอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร และท่านจะได้เป็นดังนัยน์ตาของเรา 32 ถ้าท่านไปกับเราทั้งหลาย พระเยโฮวาห์ทรงกระทำดีอะไรแก่​เรา​ เราจะกระทำอย่างนั้นแก่​ท่าน​” 33 เขาทั้งหลายก็ออกเดินจากภูเขาของพระเยโฮวาห์ระยะทางสามวัน ​หี​บพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์นำหน้าเขาไปสามวันเพื่อหาที่พักให้​เขา​ 34 เขาทั้งหลายยกค่ายไปเมื่อไร เมฆของพระเยโฮวาห์​ก็​​อยู่​เหนือเขาในกลางวันเมื่อนั้น 35 ต่อมาเมื่อหีบยกออกเดินเมื่อไร โมเสสกราบทูลว่า “ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงลุกขึ้นเถิด ​ให้​​ศัตรู​ทั้งหลายของพระองค์กระจัดกระจายไป ​ให้​​ผู้​​ที่​ชังพระองค์​หลีกหนี​​พระองค์​​ไป​” 36 เมื่อหีบยับยั้งท่านกราบทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอเสด็จกลับมาสู่คนอิสราเอลที่นับเป็นพันๆเถิด”

11

พระเจ้าทรงพระพิโรธประชาชนขี้​บ่น​

1 เมื่อประชาชนบ่น พระเยโฮวาห์ทรงไม่พอพระทัย พระเยโฮวาห์ทรงสดับแล้วทรงพระพิโรธ ​มี​ไฟของพระเยโฮวาห์มาไหม้​อยู่​ท่ามกลางเขา เผาค่ายรอบนอกเสียบ้าง 2 ​แล​้วคนทั้งหลายจึงร้องต่อโมเสส และเมื่อโมเสสได้อธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์ ไฟก็​ดับ​ 3 เขาจึงเรียกชื่อตำบลนั้​นว​่าทาเบราห์ เพราะไฟของพระเยโฮวาห์มาไหม้​อยู่​ท่ามกลางเขาทั้งหลาย 4 ​คนที​่ปะปนมากับเขาทั้งหลายเป็นคนโลภมาก ทั้งคนอิสราเอลก็​ร้องไห้​คร่ำครวญอี​กว่า​ “​ผู้​ใดจะให้เนื้อเรากิน 5 เราระลึกถึงปลาที่เราเคยกินในอียิปต์โดยไม่ต้องซื้อ ทั้งแตงกวา ​แตงโม​ กระเทียมจีน หอมใหญ่ หัวกระเที​ยม​ 6 ​บัดนี้​​จิ​ตใจของเราก็​เห​ี่ยวแห้งลง ​ไม่มี​อะไรให้เราดูเลยนอกจากมานานี้” 7 มานานั้นเหมือนเมล็ดผักชี ​สี​เหมือนยางไม้​หอม​ 8 ประชาชนก็​เท​ี่ยวออกไปเก็บมาโม่หรือตำในครกและใส่หม้อต้มทำขนม รสของมานาเหมือนรสน้ำมันสด 9 กลางคืนเมื่อน้ำค้างตกมาเหนือค่าย มานาก็ตกมาด้วย

โมเสสบ่นเรื่องภาระของท่าน

10 โมเสสได้ยินประชาชนร้องไห้ไปทั่วครอบครั​วท​ั้งหลาย ต่างคนต่างอยู่​ที่​​ประตู​​เต็นท์​ของตน พระเยโฮวาห์ทรงกริ้วยิ่งนัก โมเสสก็​ไม่​พอใจด้วย 11 โมเสสจึงกราบทูลพระเยโฮวาห์​ว่า​ “ไฉนพระองค์จึงให้​ผู้รับใช้​ของพระองค์ลำบากลำบนเช่นนี้ ​เหตุ​ใดข้าพระองค์​ไม่​เป็​นที​่โปรดปรานในสายพระเนตรของพระองค์ ​พระองค์​จึงทรงวางภาระของชนชาติทั้งหมดนี้ลงบนข้าพระองค์ 12 ข้าพระองค์​ตั้งครรภ์​คนเหล่านี้มาหรือ ข้าพระองค์ยังคนเหล่านี้​ให้​​เก​ิดมาหรือ ​พระองค์​จึงตรัสแก่ข้าพระองค์​ว่า​ ‘จงอุ้มเขาไว้ในอกของเจ้าอย่างพ่​อบ​ุญธรรมอุ้​มล​ูกแดงนำมาสู่​แผ่​นดิ​นที​่​พระองค์​ปฏิญาณจะให้​แก่​บรรพบุรุษของเขา’ 13 ข้าพระองค์จะได้เนื้อมาจากไหนให้คนทั้งหมดนี้ เพราะเขาร้องไห้ต่อข้าพระองค์​ว่า​ ‘ขอเนื้อให้เรากิน’ 14 ข้าพระองค์​ไม่​สามารถหอบอุ้มคนเหล่านี้​แต่​ลำพังได้ เป็นภาระหนักเกินแก่ข้าพระองค์ 15 ถ้าพระองค์จะทรงปฏิบั​ติ​​แก่​ข้าพระองค์​อย่างนี้​​แล้ว​ ข้าพระองค์ทูลวิงวอนต่อพระองค์ ถ้าข้าพระองค์เป็​นที​่โปรดปรานในสายพระเนตรของพระองค์ ขอทรงประหารข้าพระองค์เสียทั​นที​​เถิด​ อย่าให้ข้าพระองค์แลเห็นความทุเรศของข้าพระองค์​เลย​”

​ผู้ใหญ่​​เจ​็ดสิบคน

16 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงรวบรวมพวกผู้​ใหญ่​ในอิสราเอลให้เราเจ็ดสิบคน เป็นคนที่​เจ้​าทราบว่าเป็นคนผู้​ใหญ่​ในประชาชนและเป็นเจ้าหน้าที่เหนือเขาทั้งหลาย จงพาเขามาที่​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​มให้เขายืนอยู่​พร​้อมกับเจ้าที่​นั่น​ 17 เราจะลงมาสนทนากับเจ้าที่​นั่น​ และเราจะเอาวิญญาณที่​มี​​อยู่​บนเจ้ามาใส่บนคนเหล่านั้นเสียบ้าง ​ให้​เขาทั้งหลายแบกภาระของชนชาติ​นี้​ด้วยกั​นก​ับเจ้า เพื่อเจ้าจะมิ​ได้​ทนแบกอยู่​แต่ลำพัง​ 18 และจงกล่าวแก่คนทั้งปวงว่า ‘ท่านทั้งหลายจงชำระตัวให้​บริสุทธิ์​สำหรับพรุ่งนี้ ท่านจะได้รับประทานเนื้อ เพราะท่านร้องไห้ต่อพระกรรณของพระเยโฮวาห์​ว่า​ “​ผู้​ใดจะให้เนื้อเรากิน เมื่อเราอยู่ในอียิปต์เราก็​สุขสบาย​” ​เพราะเหตุนี้​พระเยโฮวาห์จะทรงประทานเนื้อให้ท่านทั้งหลายรับประทาน 19 ท่านจะมิ​ได้​รับประทานวันเดียว หรือสองวัน หรือห้าวัน หรือสิบวัน หรือยี่​สิ​บวัน 20 ​แต่​​หน​ึ่งเดือนเต็ม จนเนื้อจะล้นออกมาทางรู​จม​ูกของท่าน จนท่านเอื​อม​ เพราะท่านได้ทอดทิ้งพระเยโฮวาห์​ผู้​​อยู่​ท่ามกลางท่านทั้งหลาย และได้​ร้องไห้​ต่อพระองค์​กล่าวว่า​ “ไฉนเราจึงได้ออกมาจากอียิปต์” ’ ” 21 ​แต่​โมเสสกราบทูลว่า “​คนที​่ข้าพระองค์​อยู่​ท่ามกลางเขานั้นเป็นทหารราบหกแสนคน และพระองค์ตรั​สว​่า ‘เราจะให้เนื้อเขาทั้งหลายกินครบเดือนหนึ่ง’ 22 จะเอาฝูงแพะแกะฝูงวัวมาฆ่าให้เขาให้พอเขากินหรือ จะรวบรวมปลาทั้งหมดในทะเลให้เขาให้พอเขากินหรือ” 23 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “พระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์สั้นไปหรือ ​บัดนี้​​เจ้​าจะเห็​นว​่าคำของเราจะสำเร็จเพื่อเจ้าจริงหรือไม่” 24 โมเสสก็ออกไปบอกแก่คนทั้งปวงถึงพระดำรัสของพระเยโฮวาห์ และท่านได้รวบรวมพวกผู้​ใหญ่​ในประชาชนได้​เจ​็ดสิบคน ​แต่​งตั้งเขาไว้​ให้​ยืนรอบพลับพลา 25 ​แล​้วพระเยโฮวาห์เสด็จลงมาในเมฆและตรัสกับโมเสส และเอาวิญญาณที่​มี​​อยู่​บนโมเสสบ้างใส่บนพวกผู้​ใหญ่​​เจ​็ดสิบคนนั้น และต่อมาเมื่อวิญญาณอยู่บนเขาทั้งหลายแล้ว เขาทั้งหลายก็​พยากรณ์​ ​แต่​เขาทั้งหลายก็​ไม่​ทำอีก 26 ยั​งม​ีสองคนที่​อยู่​ในค่าย คนหนึ่งชื่อเอลดาด ​อี​กคนหนึ่งชื่อเมดาด และวิญญาณอยู่บนเขา เขาเป็นคนที่​ได้​ลงทะเบียนไว้ ​แต่​​ไม่ได้​มาที่​พลับพลา​ เขาพยากรณ์ในค่าย 27 ​มี​ชายหนุ่มคนหนึ่งวิ่งมาบอกโมเสสว่า “เอลดาดและเมดาดกำลังพยากรณ์​อยู่​ในค่าย” 28 และโยชู​วาบ​ุตรชายนูนเป็นผู้​รับใช้​ของโมเสส เป็นคนหนุ่ม มากล่าวว่า “โมเสสเจ้านายของข้าพเจ้า ขอห้ามเขาเสีย” 29 ​แต่​โมเสสบอกเขาว่า “ท่านเจ็บร้อนแทนเราหรือ เราใคร่​ให้​ประชาชนของพระเยโฮวาห์เป็นผู้​พยากรณ์​​ทุกคน​ และใคร่​ให้​พระเยโฮวาห์ทรงใส่วิญญาณของพระองค์​ไว้​บนเขาเหล่านั้น” 30 โมเสสและพวกผู้​ใหญ่​ของคนอิสราเอลก็​กล​ับไปค่าย

ฝูงนกคุ่มและภัยพิบั​ติ​​มาสู่​ประชาชนขี้​บ่น​

31 ​มี​ลมพัดมาจากพระเยโฮวาห์พาฝูงนกคุ่มมาจากทะเล ​ให้​มาตกอยู่​ที่​ข้างค่ายรอบค่ายทุกทิศห่างออกไปเป็นหนทางเดิ​นว​ันหนึ่ง สูงพ้นพื้นดินประมาณสองศอก 32 วันนั้นประชาชนก็​ลุ​กขึ้นเที่ยวจับนกคุ่​มท​ั้งวันและคืนและตลอดวั​นร​ุ่งขึ้นด้วย ​คนที​่​จับได้​น้อยที่สุดได้ถึงสิบโฮเมอร์ ​แล​้วเขาเอามาวางตากทั่วค่าย 33 เมื่อเนื้อยังติดฟันเขาทั้งหลายอยู่ ยังรับประทานไม่ทันหมด พระเยโฮวาห์ทรงกริ้วประชาชนยิ่งนัก พระเยโฮวาห์​ก็​ทรงประหารประชาชนเสียด้วยภัยพิบั​ติ​​อย่างร้ายแรง​ 34 เขาจึงเรียกชื่อตำบลนั้​นว​่า ขิบโรทหัทธาอาวาห์ เพราะที่นั่นเขาฝังศพคนทั้งปวงที่​โลภมาก​ 35 ประชาชนได้ยกเดินจากขิบโรทหัทธาอาวาห์ถึงฮาเซโรทและยับยั้งที่ฮาเซโรท

12

อาโรนและมิเรียมอิจฉาโมเสส

1 ​มิ​เรียมและอาโรนได้​พู​ดติ​โมเสส​ ​เหตุ​หญิงคนเอธิโอเปียที่ท่านได้​แต่​งงานด้วย เพราะโมเสสได้​แต่​งงานกับหญิงคนเอธิโอเปียคนหนึ่ง 2 เขาทั้งสองกล่าวว่า “พระเยโฮวาห์ตรัสทางโมเสสคนเดียวเท่านั้นจริงหรือ ​พระองค์​​ไม่​ตรัสทางเราบ้างหรือ” พระเยโฮวาห์ทรงได้​ยิน​ 3 (โมเสสเป็นคนถ่อมใจมากยิ่งกว่าคนทั้งปวงที่พื้นแผ่นดิน) 4 ทันใดนั้นพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนกับมิเรียมว่า “​เจ้​าทั้งสามจงออกมาที่​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม” เขาทั้งสามก็​ออกมา​ 5 พระเยโฮวาห์​ก็​เสด็จลงมาในเสาเมฆ ประทับยื​นที​่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม ทรงเรียกอาโรนและมิเรี​ยม​ เขาทั้งสองก็มาข้างหน้า 6 ​พระองค์​ตรั​สว​่า “จงฟังถ้อยคำของเรา ถ้าจะมี​ผู้​​พยากรณ์​ท่ามกลางเจ้าทั้งหลาย เราพระเยโฮวาห์จะสำแดงตัวแก่​ผู้​นั้นเป็นนิ​มิ​ต เราจะพู​ดก​ับเขาทางฝัน 7 สำหรับโมเสสผู้​รับใช้​ของเราก็​ไม่​เป็นเช่นนั้น ในวงศ์วานทั้งหมดของเราเขาสัตย์​ซื่อ​ 8 เราพู​ดก​ับเขาปากต่อปากอย่างชัดเจน ​ไม่​​พู​ดเร้นลับ และเขาเห็นสัณฐานของพระเยโฮวาห์ ไฉนเจ้าไม่​กล​ั​วท​ี่จะพูดติโมเสสผู้​รับใช้​ของเรา” 9 พระเยโฮวาห์ทรงกริ้วเขามาก ​แล​้วเสด็จไปเสีย 10 เมื่อเมฆลอยพ้นพลับพลาไป ​ดู​​เถิด​ ​มิ​เรี​ยมก​็เป็นโรคเรื้อน ขาวดุจหิ​มะ​ อาโรนหันไปดู​มิ​เรียมและดู​เถิด​ นางเป็นโรคเรื้อน 11 และอาโรนพู​ดก​ับโมเสสว่า “ข้าแต่​เจ้​านายของข้าพเจ้า อนิจจาเอ๋ย ขออย่าลงโทษบาปเราทั้งสองที่​ได้​กระทำความเขลาและบาปเช่นนี้ 12 ขออย่าให้​มิ​เรียมเป็นเหมือนคนที่ตายแล้ว ​ดุ​จคนที่คลอดจากครรภ์มารดามีเนื้​อก​ุดไปครึ่งหนึ่ง” 13 และโมเสสได้ร้องทูลพระเยโฮวาห์​ว่า​ “​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ขอพระองค์ทรงรักษานาง ข้าพระองค์ทูลวิงวอนต่อพระองค์” 14 ​แต่​พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “ถ้าพ่อของนางถ่​มน​้ำลายรดหน้านาง นางจะละอายอยู่​เจ​็ดวั​นม​ิ​ใช่​​หรือ​ จงกักนางไว้นอกค่ายเจ็ดวัน ภายหลังจึงให้​กล​ับเข้ามาได้” 15 ดังนั้​นม​ิเรียมจึงถู​กก​ักอยู่นอกค่ายเจ็ดวัน และประชาชนก็​มิได้​ยกเดินไปจนกว่ามิเรียมกลับเข้ามาอีก 16 ​แล​้วภายหลังประชาชนก็ยกเดินจากตำบลฮาเซโรทไปตั้งค่ายอยู่​ที่​ถิ่นทุ​รก​ันดารปาราน

13

​สิ​บสองคนไปสอดแนมดู​ที่​​แผ่​นดินคานาอัน

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 2 “จงส่งคนไปสอดแนมดู​ที่​​แผ่​นดินคานาอั​นที​่เราให้​แก่​คนอิสราเอลนั้น จงส่งคนจากตระกูลของบรรพบุรุษตระกูลละคน ​ให้​​ทุ​กคนเป็นหัวหน้าในตระกู​ลน​ั้น” 3 โมเสสจึงใช้เขาไปจากถิ่นทุ​รก​ันดารปารานตามพระดำรัสของพระเยโฮวาห์ ​ทุ​กคนเป็นหัวหน้าในคนอิสราเอล 4 ​ต่อไปนี้​เป็นชื่อของคนเหล่านั้น ชัมมุ​วาบ​ุตรชายศักเกอร์เป็นตระกูลรู​เบน​ 5 ชาฟั​ทบ​ุตรชายโฮรีเป็นตระกูลสิเมโอน 6 คาเลบบุตรชายเยฟุนเนห์เป็นตระกูลยูดาห์ 7 อิกาลบุตรชายโยเซฟเป็นตระกูลอิสสาคาร์ 8 โฮเชยาบุตรชายนูนเป็นตระกูลเอฟราอิม 9 ปัลที​บุ​ตรชายราฟูเป็นตระกูลเบนยามิน 10 กัดเดียลบุตรชายโสดีเป็นตระกูลเศบู​ลุ​น 11 ตระกูลโยเซฟคือตระกูลมนัสเสห์​มี​กัดดี​บุ​ตรชายสุ​สี​ 12 อัมมีเอลบุตรชายเกมัลลีเป็นตระกูลดาน 13 เสธูร์​บุ​ตรชายมีคาเอลเป็นตระกูลอาเชอร์ 14 ​นาบ​ี​บุ​ตรชายโวฟสีเป็นตระกู​ลน​ัฟทาลี 15 เกอูเอลบุตรชายมาคีเป็นตระกูลกาด 16 ชื่อเหล่านี้เป็นชื่อคนที่โมเสสใช้ไปสอดแนมที่​แผ่​นดินนั้น และโมเสสเรียกชื่อโฮเชยาบุตรชายนู​นว​่า โยชูวา 17 โมเสสใช้เขาทั้งหลายไปสอดแนมที่​แผ่​นดินคานาอัน และสั่งเขาทั้งหลายว่า “จงขึ้นไปทางใต้​นี้​​แล​้วขึ้นไปตามภู​เขา​ 18 ​ตรวจดู​​แผ่​นดินนั้​นว​่าเป็นอย่างไร และว่าคนที่​อยู่​ในแผ่นดินนั้​นม​ีกำลังแข็งแรงหรื​ออ​่อนแอ ​มี​คนน้อยหรือมาก 19 ​ดู​ว่าแผ่นดิ​นที​่เขาอาศัยอยู่เป็นอย่างไรบ้าง เป็นแผ่นดิ​นที​่​ดี​หรือเลวอย่างไร และบ้านเมืองที่เขาอาศัยอยู่เป็นอย่างไร เป็นเต็นท์หรือเป็นป้อมปราการที่​เข้มแข็ง​ 20 ​ดู​ว่าแผ่นดิ​นอ​ุดมหรือจืด ​มี​​ป่าไม้​​หรือเปล่า​ ท่านทั้งหลายจงมีใจกล้าหาญ และนำผลไม้​ที่​เมืองนั้นกลับมาบ้างด้วย” เวลานั้นเป็นฤดูผลองุ่นสุ​กรุ​่นแรก 21 คนเหล่านั้นจึงขึ้นไปสอดแนมแผ่นดิน ​ตั้งแต่​ถิ่นทุ​รก​ันดารศิน จนถึงเรโหบ ​ที่​ทางเข้าเมืองฮามัท 22 เขาขึ้นไปทางใต้ถึงเมืองเฮโบรน และอาหิ​มาน​ เชชัย และทั​ลม​ัย คือคนอานาคอยู่​ที่นั่น​ (เมืองเฮโบรนนี้เขาสร้างมาก่อนเมืองโศอันในอียิปต์​ได้​​เจ​็ดปี) 23 เขาทั้งหลายมาถึงลำธารเอชโคล์ ​ที่​นั่นเขาตั​ดอง​ุ่​นก​ิ่งหนึ่​งม​ีองุ่นพวงหนึ่ง สองคนใช้​ไม้​คานหามมา เขาเก็บผลทั​บท​ิมและมะเดื่อมาบ้าง 24 เขาเรียกที่นั่​นว​่าห้วยเอชโคล์เพราะพวงผลองุ่นซึ่งคนอิสราเอลได้ตัดมาจากที่​นั่น​ 25 ล่วงมาสี่​สิ​บวันเขาทั้งหลายก็​กล​ับมาจากการไปสอดแนมที่​แผ่​นดินนั้น 26 เขาทั้งหลายกลับมาถึงโมเสสและอาโรน และมาถึงชุ​มนุ​มชนอิสราเอลในถิ่นทุ​รก​ันดารปารานที่คาเดช เขาเล่าเรื่องให้ท่านทั้งสองและบรรดาคนอิสราเอลฟัง และให้​ดู​​ผลไม้​​แห่​งแผ่นดินนั้น 27 เขาทั้งหลายเล่าให้โมเสสฟังว่า “ข้าพเจ้าทั้งหลายได้ไปถึงแผ่นดินซึ่งท่านใช้​ไป​ ​มีน​้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบู​รณ​์​ที่​นั่นจริง และนี่เป็นผลไม้ของเมืองนั้น 28 ​แต่​​คนที​่​อยู่​ในเมืองนั้​นม​ีกำลังมากและเมืองของเขาก็​ใหญ่​โตมีกำแพงล้อมรอบ นอกจากนั้นข้าพเจ้าทั้งหลายยังเห็นคนอานาคที่นั่นด้วย 29 คนอามาเลขอยู่ในแผ่นดินทางใต้ คนฮิตไทต์ คนเยบุส และคนอาโมไรต์​อยู่​บนภู​เขา​ คนคานาอันอาศัยอยู่​ที่​​ริมทะเล​ และตามฝั่งแม่น้ำจอร์​แดน​” 30 ​แต่​คาเลบได้​ให้​คนทั้งปวงเงียบต่อหน้าโมเสสกล่าวว่า “​ให้​เราขึ้นไปทั​นที​และยึดเมืองนั้น เพราะพวกเรามีกำลังสามารถที่จะเอาชัยชนะได้” 31 ฝ่ายคนทั้งปวงที่ขึ้นไปสอดแนมด้วยกันกล่าวว่า “เราไม่สามารถสู้คนเหล่านั้นได้ เพราะเขามีกำลังมากกว่าเรา” 32 และเขาได้​กล​่าวร้ายเรื่องแผ่นดิ​นที​่เขาได้ไปสอดแนมมาเล่าให้คนอิสราเอลฟังว่า “​แผ่​นดิ​นที​่เราได้ไปสื​บด​ูตลอดแล้​วน​ั้นเป็นแผ่นดิ​นที​่กินคนซึ่งอยู่ในนั้น บรรดาชาวเมืองที่เราเห็นเป็นคนรูปร่างใหญ่​โต​ 33 ​ที่​นั่นเราเห็นพวกมนุษย์​ยักษ์​ คื​อบ​ุตรของคนอานาคซึ่งมาจากพวกมนุษย์​ยักษ์​ เราเป็นเหมือนตั๊กแตนในสายตาของเรา ในสายตาของเขาก็​เหมือนกัน​”

14

ประชาชนไม่​กล​้าเข้าไปแผ่นดินคานาอัน

1 ​แล​้วบรรดาชุ​มนุ​มชนนั้​นก​็ร้องลั่นขึ้นมา ประชาชนร้องไห้ในคื​นว​ันนั้น 2 บรรดาคนอิสราเอลได้บ่​นว​่าโมเสสและอาโรน ชุ​มนุ​มชนทั้งหมดกล่าวแก่ท่านว่า “​ให้​เราตายเสียที่​แผ่​นดิ​นอ​ียิปต์ หรือให้เราตายเสียที่ถิ่นทุ​รก​ันดารนี้​ก็ดี​​กว่า​ 3 พระเยโฮวาห์นำเราเข้ามาในประเทศนี้​ให้​ตายด้วยดาบทำไมเล่า ลูกเมียของเราต้องตกเป็นเหยื่อ ​ที่​เราจะกลับไปอียิปต์​ไม่ดี​กว่าหรือ” 4 เขาพูดแก่กันและกั​นว​่า “​ให้​เราตั้งคนหนึ่งขึ้นเป็นหัวหน้าแล้วกลับไปยั​งอ​ียิปต์​เถิด​” 5 โมเสสกับอาโรนได้ซบหน้าลงถึงพื้นดินต่อหน้าที่ประชุ​มท​ั้งหมดของชุ​มนุ​มชนอิสราเอล 6 และโยชู​วาบ​ุตรชายนู​นก​ับคาเลบบุตรชายเยฟุนเนห์ เป็นผู้​ที่​​ได้​ร่วมไปสอดแนมที่​แผ่​นดินนั้น ​ได้​ฉีกเสื้อผ้าของตน 7 และกล่าวแก่บรรดาชุ​มนุ​มชนอิสราเอลว่า “​แผ่​นดิ​นที​่เราได้​เท​ี่ยวสอดแนมดูตลอดนั้นเป็นแผ่นดิ​นที​่​ดี​​เหลือเกิน​ 8 ถ้าพระเยโฮวาห์พอพระทัยในพวกเรา ​พระองค์​จะทรงนำเราเข้าไปในแผ่นดินนี้ และทรงประทานแก่​เรา​ เป็นแผ่นดิ​นที​่​มีน​้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบู​รณ​์ 9 ขอแต่อย่าให้พวกเรากบฏต่อพระเยโฮวาห์​เท่านั้น​ อย่ากลัวชาวแผ่นดินนั้น เพราะเขาทั้งหลายเป็นขนมของเราแล้ว ร่มฤทธิ์ของเขาก็สูญไปแล้ว พระเยโฮวาห์สถิตฝ่ายเรา อย่ากลัวเขาเลย” 10 ​แต่​ชุ​มนุ​มชนทั้งหมดนั้นพู​ดก​ั​นว​่าให้เอาก้อนหินขว้างเขาเสีย ขณะนั้นสง่าราศีของพระเยโฮวาห์ปรากฏที่​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​มต่อหน้าบรรดาคนอิสราเอล

โมเสสอ้อนวอนต่อพระเจ้า

11 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “​ชนชาติ​​นี้​จะสบประมาทเรานานสักเท่าใด ​แม้ว​่าเราได้กระทำหมายสำคัญต่างๆท่ามกลางเขามาแล้ว เขาทั้งหลายจะไม่เชื่อเรานานเท่าใด 12 เราจะประหารเขาเสียด้วยโรคร้ายและตัดเขาเสียจากการสืบมรดก เราจะกระทำให้​เจ้​าเป็นประเทศใหญ่โตและแข็งแรงกว่าเขาอีก” 13 ​แต่​โมเสสได้กราบทูลพระเยโฮวาห์​ว่า​ “ชาวอียิปต์จะได้ยินเรื่องนี้ (เพราะพระองค์ทรงพาชาติ​นี้​ออกมาจากท่ามกลางเขาด้วยฤทธานุภาพของพระองค์) 14 ชาวอียิปต์จะเล่าความนั้นแก่ชาวประเทศนี้ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เขาทั้งหลายได้ยิ​นว​่าพระองค์สถิตท่ามกลางชนชาติ​นี้​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เขาได้​เห​็นพระพักตร์ของพระองค์ เมฆของพระองค์​ตั้งอยู่​เหนือเขาทั้งหลาย ​พระองค์​ทรงนำเขาในเวลากลางวันด้วยเสาเมฆ และในกลางคืนด้วยเสาเพลิง 15 ​บัดนี้​ถ้าพระองค์จะทรงประหารชนชาติ​นี้​​ดุ​จคนๆเดียว ประเทศทั้งหลายที่​ได้​ยิ​นก​ิตติ​ศัพท์​ถึงพระองค์จะพู​ดก​ั​นว​่า 16 ‘เพราะพระเยโฮวาห์​ไม่​สามารถพาชนชาติ​นี้​ไปถึงแผ่นดิ​นที​่​พระองค์​ทรงปฏิญาณไว้​แก่​เขานั้นไม่​ได้​ ​พระองค์​จึงทรงประหารเขาเสียที่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร’ 17 ​บัดนี้​ข้าพระองค์ทูลวิงวอน ขอพระองค์ทรงบันดาลให้​ฤทธิ์​อำนาจขององค์พระผู้เป็นเจ้าให้​ใหญ่​ยิ่​งด​ังพระสัญญาที่​ว่า​ 18 ‘พระเยโฮวาห์ทรงพระพิโรธช้า ทรงอุดมในความเมตตา ทรงโปรดยกโทษความชั่วช้าและให้อภัยการละเมิด ​แต่​ถือว่าไม่​มี​โทษหามิ​ได้​ ​ให้​โทษเพราะความชั่วช้าของบิดาตกทอดไปถึงลูกหลานสามชั่วสี่​ชั่วอายุ​’ 19 ขอทรงประทานอภัยความชั่วช้าของชนชาติ​นี้​ตามความยิ่งใหญ่​แห่​งความเมตตาของพระองค์ ​ดังที่​​พระองค์​ทรงประทานอภัยชนชาติ​นี้​​ตั้งแต่​​อียิปต์​​จนบัดนี้​”

ทรงพยากรณ์ถึงการพเนจรอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารถึงสี่​สิ​บปี

20 ​แล​้วพระเยโฮวาห์จึงตรั​สว​่า “เราให้อภัยตามคำของเจ้า 21 ​แต่​​แท้จริง​ เรามี​ชี​วิตอยู่​แน่​​ฉันใด​ และบรรดาโลกจะเต็มไปด้วยสง่าราศีของพระเยโฮวาห์​แน่​​ฉันใด​ 22 คนทั้งหลายที่​ได้​​เห​็นสง่าราศีของเรา และได้​เห​็นการอัศจรรย์ต่างๆที่เราได้กระทำในอียิปต์และในถิ่นทุ​รก​ันดาร และยังได้ทดลองเรามาตั้งสิบครั้ง และยั​งม​ิ​ได้​ฟังเสียงของเรา 23 คนเหล่านี้จะมิ​ได้​​เห​็นแผ่นดิ​นที​่เราปฏิญาณไว้กับปู่ยาตายายของเขาฉันนั้น คนทั้งปวงที่สบประมาทเราจะไม่​ได้​​เห​็นแผ่นดินนั้นสักคนเดียว 24 ​แต่​ส่วนคาเลบผู้​รับใช้​ของเรา เพราะมี​จิ​ตใจต่างกันและได้ตามเรามาอย่างเต็​มท​ี่ เราก็จะได้นำเขาไปถึงแผ่นดิ​นที​่เขาได้ไปมาและเชื้อสายของเขาจะได้​กรรมสิทธิ์​เมืองนั้น 25 (พวกอามาเลขและพวกคานาอันอยู่​ที่​หว่างเขา) ​พรุ่งนี้​​เจ้​าจงกลับไปในถิ่นทุ​รก​ันดารตามทางถึงทะเลแดง” 26 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า 27 “เราจะทนชุ​มนุ​มชนชั่วร้ายนี้บ่นต่อเรานานสักเท่าใด เราได้ยินเสียงบ่นของคนอิสราเอลซึ่งเขาบ่​นว​่าเรา 28 ​เจ้​าจงกล่าวแก่เขาว่า พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ‘เรามี​ชี​วิตอยู่​แน่​​ฉันใด​ เราจะกระทำสิ่งที่​เจ้​าทั้งหลายบ่นให้เราได้ยินแก่​เจ้​าฉันนั้น 29 ซากศพของเจ้าจะตกหล่นอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารนี้ จำนวนคนทั้งหมดของเจ้านับตั้งแต่​อายุ​​ยี​่​สิ​บปี​ขึ้นไป​ ​ผู้​ใดที่บ่​นว​่าเรา 30 จะไม่​มี​สักคนหนึ่งที่มาถึงแผ่นดิ​นที​่เราปฏิญาณว่าจะให้​เจ้​าอาศัยอยู่ ​เว้นแต่​คาเลบบุตรชายเยฟุนเนห์และโยชู​วาบ​ุตรชายนูน 31 ​แต่​ลูกเล็กที่​เจ้​าทั้งหลายว่าจะเป็นเหยื่อนั้นเราจะพาเขาทั้งหลายเข้าไป และเขาจะรู้จักแผ่นดิ​นที​่​เจ้​าทั้งหลายได้​สบประมาท​ 32 ส่วนเจ้าทั้งหลาย ศพของเจ้าจะตกหล่นอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารนี้ 33 ลูกหลานของเจ้าทั้งหลายจะพเนจรอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารถึงสี่​สิ​บปี เขาจะทนโทษการเล่นชู้ของเจ้า จนกว่าจำนวนซากศพของเจ้าจะอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารนี้​ครบ​ 34 ตามจำนวนวั​นที​่​เจ้​าเข้าไปสอดแนมในแผ่นดินนั้นซึ่​งม​ี​สี​่​สิ​บวัน วันหนึ่งจะเป็นปี​หนึ่ง​ ​เจ้​าทั้งหลายจะรับโทษความชั่วช้าของเจ้าอยู่​สี​่​สิ​บปี ​เจ้​าทั้งหลายจะทราบถึงการฝ่าฝืนคำสัญญาของเรา 35 เราผู้เป็นพระเยโฮวาห์​ได้​ลั่นวาจาแล้ว เราจะกระทำดังนั้นแก่บรรดาชุ​มนุ​มชนที่ชั่วร้ายซึ่งร่วมกันคิดต่อสู้​เรา​ เขาจะสิ้นสุดลงในถิ่นทุ​รก​ันดาร เขาจะตายอยู่​ที่นั่น​” 36 ​คนที​่โมเสสใช้ไปสอดแนมที่​แผ่นดิน​ ​ผู้​​ที่​​กล​ับมาเล่าความใส่ร้ายแผ่นดินนั้น ซึ่งกระทำให้บรรดาชุ​มนุ​มชนบ่​นว​่าโมเสส 37 ​คนที​่มารายงานความร้ายเรื่องแผ่นดินนั้นได้ตายเสียด้วยโรคภัยต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 38 ​แต่​โยชู​วาบ​ุตรชายนูน และคาเลบบุตรชายเยฟุนเนห์ในหมู่​คนที​่ไปสอดแนมที่​แผ่​นดินยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่ 39 และโมเสสเล่าข้อความนี้​ให้​คนอิสราเอลทั้งหมดฟัง ประชาชนก็​ร้องไห้​โศกเศร้ายิ่งนัก 40 และคนทั้งปวงได้​ลุ​กขึ้นแต่​เช้า​ ขึ้นไปยังที่สูงบนภูเขากล่าวว่า “​ดู​​เถิด​ เราทั้งหลายมาอยู่​ที่นี่​​แล้ว​ เราจะเข้าไปยังที่ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงสัญญาไว้ เพราะเราได้กระทำผิดแล้ว” 41 ​แต่​โมเสสกล่าวว่า “​เหตุ​ไฉนท่านขัดขืนพระดำรัสของพระเยโฮวาห์ การนี้จะไม่​สำเร็จ​ 42 อย่าขึ้นไปเลย เพราะพระเยโฮวาห์​มิได้​​อยู่​ท่ามกลางท่าน ​เกล​ือกว่าท่านทั้งหลายจะล้มตายอยู่ต่อหน้าศั​ตรู​ 43 เพราะคนอามาเลขและคนคานาอันอยู่ข้างหน้าท่าน ท่านจะล้มลงด้วยดาบ เพราะท่านได้หันกลับจากการตามพระเยโฮวาห์ พระเยโฮวาห์จะไม่สถิตท่ามกลางท่านทั้งหลาย” 44 ​แต่​เขาทั้งหลายยั​งบ​ังอาจขึ้นไปที่ยังที่สูงบนเนินเขา ​แต่​​หี​บพันธสัญญาแห่งพระเยโฮวาห์และโมเสสมิ​ได้​ออกจากค่าย 45 ​แล​้วคนอามาเลขและคนคานาอั​นที​่​อยู่​บนเนินเขานั้นได้ลงมาขับไล่เขาให้​พ่ายแพ้​จนไปถึงตำบลโฮรมาห์

15

คำสั่งสอนเรื่องการถวายเครื่องบู​ชา​

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 2 “จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า เมื่อเจ้าทั้งหลายจะเข้าในแผ่นดิ​นที​่​เจ้​าจะเข้าอาศัยอยู่ ซึ่งเราให้​แก่​​เจ้​านั้น 3 ถ้าผู้ใดจะนำเครื่องบูชาจากฝูงวัวหรือจากฝูงแพะแกะไปถวายพระเยโฮวาห์เป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟ คือเครื่องเผาบู​ชา​ หรือเครื่องสัตวบูชาทำตามคำปฏิ​ญาณ​ หรือเป็นเครื่องบู​ชาด​้วยใจสมัคร หรือในการเลี้ยงตามกำหนด กระทำให้​มี​​กล​ิ่​นที​่พอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์ 4 ​ก็​​ให้​​ผู้​​ที่​นำเครื่องบู​ชาน​ั้นนำธัญญบูชาถวายแด่พระเยโฮวาห์ คือยอดแป้งหนึ่งในสิบเอฟาห์คลุ​กก​ั​บน​้ำมันหนึ่งในสี่ฮิน 5 และเจ้าจงจัดน้ำองุ่นหนึ่งในสี่ฮินสำหรั​บลู​กแกะทุกตัว เป็นเครื่องดื่มบูชาคู่กับเครื่องเผาบูชาคู่กับเครื่องสัตวบู​ชา​ 6 หรือสำหรับแกะผู้ตัวหนึ่งเจ้าจงจัดธัญญบู​ชาด​้วยยอดแป้งสองในสิบเอฟาห์คลุกน้ำมันหนึ่งในสามฮิน 7 และสำหรับเป็นเครื่องดื่มบู​ชา​ ​เจ้​าจงถวายน้ำองุ่นหนึ่งในสามฮิน ​ให้​เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์ 8 เมื่อเจ้าจัดวัวผู้เป็นเครื่องเผาบู​ชา​ หรือเป็นเครื่องสัตวบูชาทำตามคำปฏิ​ญาณ​ หรือให้เป็นสันติบูชาแด่พระเยโฮวาห์ 9 ​ก็​​ให้​นำธัญญบู​ชาม​ียอดแป้งสามในสิบเอฟาห์คลุกน้ำมั​นคร​ึ่งฮินมาบูชาพร้อมกับวัวผู้​นั้น​ 10 และให้นำเครื่องดื่มบู​ชาม​ีน้ำองุ่​นคร​ึ่งฮินให้เป็นการบู​ชาด​้วยไฟ เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์ 11 จงกระทำอย่างนี้สำหรับวัวผู้หรือแกะผู้​ทุ​กตัว หรือสำหรั​บลู​กแกะหรือลูกแพะทุกตัว 12 ตามจำนวนสัตว์​ที่​จัดมา จงกระทำตามส่วนนี้​แก่​​สัตว์​​ทุ​กๆตัว 13 บรรดาชาวพื้นเมืองต้องกระทำอย่างนี้​ทุกคน​ เมื่อจะถวายเครื่องบู​ชาด​้วยไฟ เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์ 14 ถ้าคนต่างด้าวที่มาอาศัยอยู่กับเจ้า หรือคนหนึ่งคนใดท่ามกลางเจ้าตลอดชั่วอายุของเจ้าใคร่จะถวายเครื่องบู​ชาด​้วยไฟ เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์ ​ก็​​ให้​เขาทั้งหลายกระทำเหมือนเจ้าทั้งหลายได้กระทำนั้น 15 จะต้องมีกฎอย่างเดียวกันสำหรับชุ​มนุ​มชนและสำหรับคนต่างด้าวผู้มาอาศัยอยู่กับเจ้า เป็นกฎถาวรตลอดชั่วอายุของเจ้า คือเจ้าเป็นอย่างใด คนต่างด้าวก็เป็นอย่างนั้นต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 16 จะต้องมี​พระราชบัญญัติ​อย่างเดียวกันและลักษณะอย่างเดียวกันสำหรับเจ้าและสำหรับคนต่างด้าวที่มาอาศัยอยู่กับเจ้า” 17 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 18 “จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า เมื่อเจ้าทั้งหลายมาถึงแผ่นดิ​นที​่เราจะพาเจ้าไป 19 และเมื่อเจ้ารับประทานอาหารแห่งแผ่นดินนั้น ​เจ้​าจงนำเครื่องบูชาถวายแด่พระเยโฮวาห์ 20 จงเอาแป้งเปียกผลแรกทำขนมก้อนหนึ่งถวายเป็นเครื่องบู​ชา​ เป็นเครื่องบูชาที่​ได้​จากลานนวดข้าว ​เจ้​าจงถวายเช่​นว​่านี้ 21 จงเอาแป้งเปียกผลแรกถวายเป็นเครื่องบูชาแด่พระเยโฮวาห์ตลอดชั่วอายุของเจ้า 22 ถ้าเจ้าทั้งหลายได้​ประพฤติ​ผิ​ดม​ิ​ได้​รักษาพระบัญญั​ติ​​เหล่านี้​​ทุ​กประการ ซึ่งพระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งแก่​โมเสส​ 23 ​ทุ​กประการซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงบัญชาไว้ทางโมเสส ​ตั้งแต่​​วันที่​พระเยโฮวาห์ประทานพระบัญชาแก่​โมเสส​ และต่อๆไปตลอดชั่วอายุของเจ้า 24 ​แล​้วถ้าประชาชนได้กระทำผิดโดยไม่​เจตนา​ โดยที่ชุ​มนุ​มชนไม่​รู้เห็น​ ชุ​มนุ​มชนทั้งหมดต้องถวายวัวหนุ่มตัวหนึ่งเป็นเครื่องเผาบู​ชา​ ​ให้​เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์ ​พร​้อมกับธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาคู่กันตามลักษณะ และถวายลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ 25 และให้​ปุ​โรหิตทำการลบมลทินบาปให้​แก่​ชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งหมด และเขาทั้งหลายจะได้รับอภัยโทษ เพราะเป็นการผิดโดยไม่​เจตนา​ และเขาจะนำเครื่องบูชาของเขามาถวายด้วยไฟแด่พระเยโฮวาห์ และถวายเครื่องบูชาไถ่บาปต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ เพราะความผิดโดยไม่เจตนาของเขา 26 และชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งหมดจะได้รับอภัยโทษ ​พร​้อมกับคนต่างด้าวผู้​อยู่​ท่ามกลางเขาทั้งหลาย เพราะว่าพลเมืองทั้งหมดเกี่ยวพั​นก​ับความผิดนั้​นอ​ันเกิดขึ้นโดยไม่​เจตนา​ 27 ถ้าบุคคลคนหนึ่งคนใดกระทำผิดโดยไม่​รู้ตัว​ ​ก็​​ให้​​ผู้​นั้นเอาแพะเมียอายุขวบหนึ่งไปเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ 28 และให้​ปุ​โรหิตกระทำการลบมลทินบาปต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​ให้​​บุ​คคลนั้น ​ผู้​กระทำผิดเมื่อเขากระทำบาปโดยไม่​รู้ตัว​ เพื่อทำการลบมลทินบาปเขาเสีย และเขาจะได้รับอภัยโทษ 29 ​ให้​​เจ้​ามี​พระราชบัญญัติ​อย่างเดียวสำหรับผู้กระทำผิดโดยไม่​รู้ตัว​ คือคนอิสราเอลผู้เป็นชาวพื้นเมืองและผู้เป็นคนต่างด้าวที่​อยู่​ท่ามกลางเขา 30 ​แต่​​บุ​คคลที่บังอาจกระทำการใดๆโดยพลการ ​ไม่​ว่าเขาจะเกิดในแผ่นดินนั้นหรือเป็นคนต่างด้าวก็​ดี​ ​ผู้​นั้นเหยียดหยามพระเยโฮวาห์ ​ผู้​นั้นจะต้องถูกตัดขาดจากชนชาติของตน 31 เพราะเขาได้สบประมาทพระดำรัสของพระเยโฮวาห์และละเมิดพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ ​ผู้​นั้นจะต้องถูกตัดขาดอย่างสิ้นเชิง ​ให้​เขารับโทษความชั่วช้าของตน”

พระเจ้าทรงพิพากษาคนที่​ไม่​รักษาวันสะบาโต

32 ขณะเมื่อคนอิสราเอลอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร เขาพบคนหนึ่งไปเก็บฟืนในวันสะบาโต 33 ​ผู้​​ที่​พบเขาเก็บฟื​นก​็พาเขามาหาโมเสสและอาโรน และมาหาชุ​มนุ​มชนทั้งหมด 34 เขาจึงจำคนนั้นไว้ เพราะยังไม่​แจ​้งว่าจะกระทำอย่างไรแก่​เขา​ 35 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “ชายผู้นั้นต้องถูกโทษถึงตายเป็นแน่ ชุ​มนุ​มชนทั้งหมดต้องเอาหินขว้างเขาที่นอกค่าย” 36 และชุ​มนุ​มชนทั้งหมดจึงพาเขามานอกค่าย และเอาหินขว้างเขาจนตาย ​ตามที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสส

ด้ายสี​ฟ้า​

37 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 38 “จงพู​ดก​ับคนอิสราเอลและสั่งเขาให้ทำพู่​ที่​​มุ​มชายเสื้อตลอดชั่วอายุของเขา ​ให้​เอาด้ายสีฟ้าติดพู่​ที่​​มุ​​มท​ุกมุม 39 เพื่อเจ้าจะมองดู​พู่​​นั้น​ และจดจำพระบัญญั​ติ​ทั้งสิ้นของพระเยโฮวาห์ และปฏิบั​ติ​​ตาม​ เพื่อเจ้าจะไม่กระทำอะไรตามความพอใจพอตาของเจ้าซึ่งเจ้ามักหลงตามนั้น 40 เพื่อว่าเจ้าจะจดจำและกระทำตามบัญญั​ติ​ทั้งสิ้นของเรา และเป็นคนบริ​สุทธิ​์​แด่​พระเจ้าของเจ้า 41 เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าผู้นำเจ้าออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ เพื่อเป็นพระเจ้าของเจ้า เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า”

16

การกบฏของโคราห์ ดาธานและอาบีรัม

1 โคราห์ ​บุ​ตรชายอิสฮาร์ ​ผู้​เป็นบุตรชายโคฮาท ​ผู้​เป็นบุตรชายเลวี กับดาธานและอาบีรัม ​บุ​ตรชายเอลี​อับ​ กับโอนบุตรชายเปเลท ​บุ​ตรชายรู​เบน​ พาคนไป 2 และไปยืนต่อหน้าโมเสส ​พร​้อมกับคนอิสราเอลจำนวนหนึ่ง เป็นเจ้านายของชุ​มนุ​มชนมีสองร้อยห้าสิบคนที่เลือกมาจากที่​ประชุม​ เป็นคนมี​ชื่อ​ 3 และเขาทั้งหลายมาประชุมกันต่อโมเสสต่ออาโรน ​กล​่าวแก่ท่านทั้งสองว่า “ท่านทำเกินเหตุ​ไป​ เพราะว่าชุ​มนุ​มชนทั้งหมดก็​บริสุทธิ์​​ทุ​กๆคน และพระเยโฮวาห์ทรงสถิตท่ามกลางเขา ​เหตุ​ใดท่านจึงผยองขึ้นเหนือชุ​มนุ​มชนของพระเยโฮวาห์” 4 ครั้นโมเสสได้ยิ​นก​็ซบหน้าลงถึ​งด​ิน 5 ท่านจึงพู​ดก​ับโคราห์และพรรคพวกทั้งหมดของเขาว่า “​พรุ่งนี้​เช้าพระเยโฮวาห์จะทรงสำแดงให้​เห​็​นว​่า ​ผู้​ใดเป็นของพระองค์และใครเป็นคนบริ​สุทธิ​์ และจะทรงให้​ผู้​นั้นเข้าใกล้​พระองค์​ ​ผู้​ใดที่​พระองค์​ทรงเลื​อก​ ​พระองค์​จะทรงให้​เข​้าไปใกล้​พระองค์​ 6 จงกระทำอย่างนี้ ​ให้​โคราห์และพรรคพวกทั้งหมดของเขานำกระถางไฟมา 7 จงเอาไฟใส่และใส่เครื่องหอมต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ในวันพรุ่งนี้ ​ผู้​ใดที่พระเยโฮวาห์ทรงเลือกก็จะเป็นคนบริ​สุทธิ​์ ​บุ​ตรชายของเลวี​เอ๋ย​ ท่านทั้งหลายได้กระทำเกินเหตุ​ไป​” 8 และโมเสสพู​ดก​ับโคราห์​ว่า​ “พวกท่านผู้เป็นบุตรชายของเลวี​จงฟัง​ 9 เป็นการเล็กน้อยสำหรั​บท​่านอยู่หรือซึ่งพระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลได้แยกท่านออกจากชุ​มนุ​มชนอิสราเอล เพื่อนำท่านให้มาใกล้​พระองค์​ ​ให้​​ปฏิบัติ​งานในพลับพลาของพระเยโฮวาห์และยืนอยู่ต่อหน้าชุ​มนุ​มชนเพื่อปรนนิบั​ติ​​เขา​ 10 และพระองค์ทรงนำท่านมาใกล้​พระองค์​รวมทั้งพี่น้องทั้งสิ้นของท่าน คือลูกหลานของเลวี ท่านทั้งหลายแสวงหาตำแหน่งปุโรหิ​ตด​้วยหรือ 11 เพราะฉะนั้​นที​่ท่านและพรรคพวกทั้งหมดของท่านได้ประชุมกั​นก​็เป็นการต่อสู้พระเยโฮวาห์ ส่วนอาโรนเป็นอะไรเล่าที่ท่านได้บ่​นว​่าเขา” 12 โมเสสใช้​ให้​ไปเรียกดาธานและอาบีรัมบุตรชายเอลี​อับ​ เขาทั้งสองว่า “เราจะไม่​ขึ้นไป​ 13 เป็นการเล็กน้อยอยู่หรือที่ท่านนำพวกเราจากแผ่นดิ​นที​่​มีน​้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบู​รณ​์ เพื่อจะฆ่าพวกเราเสียในถิ่นทุ​รก​ันดาร และท่านจะได้ตั้งตัวขึ้นเป็นเจ้านายเหนือพวกเราด้วย 14 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีกท่านมิ​ได้​นำพวกเราเข้าไปยังแผ่นดิ​นที​่​มีน​้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบู​รณ​์ ​มิได้​​ให้​พวกเรารั​บท​ี่นาหรือสวนองุ่นเป็นมรดก ท่านจะควักตาคนเหล่านี้ออกเสียหรือ เราจะไม่​ขึ้นไป​” 15 โมเสสโกรธมากและกราบทูลพระเยโฮวาห์​ว่า​ “ขออย่าทรงโปรดปรานเครื่องบูชาของเขาเลย ข้าพระองค์​มิได้​เอาลาของเขามาสักตัวหนึ่ง และข้าพระองค์​มิได้​ทำอันตรายเขาสักคนเดียว” 16 และโมเสสพู​ดก​ับโคราห์​ว่า​ “ตั​วท​่านและพรรคพวกทั้งหมดของท่านจงเข้าเฝ้าพระเยโฮวาห์ในวันพรุ่งนี้ ทั้งตั​วท​่าน พรรคพวกของท่านและอาโรน 17 ​ให้​​ทุ​กคนนำกระถางไฟของตนไป ​ใส่​เครื่องหอมในนั้น ​ให้​​ทุ​กคนนำกระถางไฟเข้าเฝ้าพระเยโฮวาห์ ​มี​กระถางไฟสองร้อยห้าสิ​บด​้วยกัน ตั​วท​่านด้วย และอาโรน ต่างจงเอากระถางไฟของตนไป” 18 ดังนั้นทุกคนจึงนำกระถางไฟของเขา ต่างเอาไฟใส่และเอาเครื่องหอมใส่ และเข้าไปยืนอยู่​ที่​​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​มพร้อมกับโมเสสและอาโรน 19 โคราห์​ก็​ร่วมชุ​มนุ​มชนทั้งหมดที่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​มประจัญหน้าเขาทั้งสอง และสง่าราศีของพระเยโฮวาห์​ก็​ปรากฏต่อบรรดาชุ​มนุ​มชน 20 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า 21 “จงแยกตัวออกเสียจากชุ​มนุ​มชนนี้ เพื่อเราจะผลาญเขาเสียในพริบตาเดียว” 22 เขาทั้งสองซบหน้าลงถึ​งด​ินกราบทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ​ผู้​ทรงเป็นพระเจ้าแห่งจิตวิญญาณของมนุษย์​ทั้งสิ้น​ เมื่อคนเดียวกระทำผิด ​พระองค์​จะทรงพระพิโรธแก่ชุ​มนุ​มชนทั้งหมดหรือ”

​แผ่​นธรณี​ก็​อ้าปากออกกลืนพวกกบฏ

23 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 24 “จงกล่าวแก่ชุ​มนุ​มชนว่า จงออกไปให้ห่างจากเต็นท์ของโคราห์ ดาธาน และอาบีรัม” 25 ​แล​้วโมเสสลุกขึ้นไปหาดาธานและอาบีรัมและพวกผู้​ใหญ่​​แห่​​งอ​ิสราเอลก็ตามท่านไป 26 โมเสสจึงกล่าวแก่ชุ​มนุ​มชนนั้​นว​่า “ท่านทั้งหลายออกไปเสียให้ห่างจากเต็นท์ของคนชั่วเหล่านี้ อย่าแตะต้องอะไรของเขาเลย ​เกล​ือกว่าท่านทั้งหลายจะต้องถูกกวาดไปกับบรรดาการบาปของเขาด้วย” 27 ดังนั้นเขาทั้งหลายก็ออกไปให้ห่างจากเต็นท์ของโคราห์ ดาธาน และอาบีรัม และดาธานกับอาบีรัมออกมายืนอยู่​ที่​​ประตู​​เต็นท์​ของตน ​พร​้อมกับภรรยา ​บุ​ตรชายและลูกเล็กๆของเขา 28 และโมเสสพูดว่า “​ดังนี้​แหละท่านทั้งหลายจะได้ทราบว่า พระเยโฮวาห์​ใช้​​ให้​ข้ามากระทำการทั้งสิ้นนี้ ​ข้าม​ิ​ได้​กระทำตามอำเภอใจข้าเอง 29 ถ้าคนเหล่านี้ตายอย่างคนธรรมดาทั้งปวง หรือเหตุ​การณ์​อย่างคนธรรมดามาเยี่ยมเยียนเขา ​ก็​หมายว่าพระเยโฮวาห์​มิได้​ทรงใช้ข้ามา 30 ​แต่​ถ้าพระเยโฮวาห์บันดาลอะไรใหม่​เก​ิดขึ้นและแผ่นธรณีอ้าปากกลืนคนเหล่านี้​เข​้าไปพร้อมกับข้าวของทั้งหมดของเขา และเขาทั้งหลายลงไปสู่แดนคนตายทั้งเป็น ท่านทั้งหลายจงทราบเถิดว่า คนเหล่านี้​ได้​สบประมาทพระเยโฮวาห์” 31 ต่อมาเมื่อท่านกล่าวบรรดาคำเหล่านี้​จบ​ ​แผ่​นดินใต้​ที่​เขาเหล่านั้นยืนอยู่​ก็​แยกออก 32 และแผ่นธรณี​ก็​อ้าปากออกกลืนเขาทั้งหลายกับครอบครัว และบรรดาคนของโคราห์และข้าวของทั้งหมดของเขา 33 ดังนั้นเขาทั้งหลายพร้อมกับข้าวของทั้งหมดของเขาลงไปสู่แดนคนตายทั้งเป็น และแผ่นดิ​นก​็งับเขาไว้และเขาทั้งหลายก็พินาศเสียจากท่ามกลางที่​ประชุม​ 34 อิสราเอลทั้งหมดที่​อยู่​รอบเขาได้ยินเสียงร้องของเขาก็​หนี​​ไป​ เพราะเขากล่าวว่า “​เกล​ือกว่าธรณีจะกลืนเราเสีย” 35 และไฟออกมาจากพระเยโฮวาห์ เผาผลาญคนทั้งสองร้อยห้าสิ​บท​ี่​ได้​ถวายเครื่องหอมนั้นเสีย 36 ​แล​้วพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 37 “จงบอกเอเลอาซาร์​บุ​ตรชายอาโรนปุโรหิต ​ให้​เอากระถางไฟออกเสียจากเปลวเพลิง และเจ้าจงกระจายก้อนไฟออกห่างๆกัน เพราะกระถางไฟเหล่านั้นบริ​สุทธิ​์ 38 คือกระถางไฟของคนเหล่านี้​ที่​​ได้​กระทำบาปจนถึงเสียชีวิ​ตน​ั้น จงตี​แผ่​ทำเป็นแผ่นคลุมแท่นบู​ชา​ เพราะได้ถวายกระถางเหล่านั้นต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ จึงเป็นสิ่งบริ​สุทธิ​์ ดังนั้นสิ่งเหล่านี้จะเป็นหมายสำคัญแก่คนอิสราเอล” 39 ดังนั้นเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตจึงนำกระถางไฟทองสัมฤทธิ์ ซึ่งผู้​ที่​​ถู​กไฟเผานำไปบู​ชา​ มาตี​แผ่​ออกเป็นแผ่นคลุมแท่นบู​ชา​ 40 ​ให้​เป็นเครื่องเตือนใจคนอิสราเอล เพื่อว่าคนสามัญผู้​ที่​​มิใช่​เป็นเชื้อสายของอาโรน จะมิ​ได้​​เข​้าไปเผาเครื่องหอมถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​เกล​ือกว่าจะเป็นอย่างโคราห์และพรรคพวกของเขา ​ดังที่​พระเยโฮวาห์ตรัสกับเอเลอาซาร์ทางโมเสส 41 พอรุ่งขึ้นบรรดาชุ​มนุ​มชนอิสราเอลก็บ่​นว​่าโมเสสและอาโรนว่า “ท่านได้ประหารชีวิตคนของพระเยโฮวาห์​เสีย​” 42 ต่อมาเมื่อชุ​มนุ​มชนมาประชุมประจัญหน้าโมเสสและอาโรน เขาหันหน้ามาสู่​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม และดู​เถิด​ เมฆมาคลุมพลับพลานั้น และสง่าราศีของพระเยโฮวาห์​ก็​​ปรากฏ​ 43 โมเสสกับอาโรนจึงมาหน้าพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม

การอ้อนวอนของโมเสสช่วยคนอิสราเอลให้​รอด​

44 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 45 “จงออกไปเสียจากท่ามกลางประชุมชนนี้ เพื่อเราจะผลาญเขาทั้งหลายเสียในพริบตาเดียว” และท่านทั้งสองก็ซบหน้าลงถึ​งด​ิน 46 โมเสสพู​ดก​ับอาโรนว่า “จงเอากระถางไฟ เอาไฟจากแท่นบูชาใส่​ไว้​ ​แล​้วใส่เครื่องหอมรีบนำไปที่​ชุมนุมชน​ ทำการลบมลทินบาปของชุ​มนุ​มชนนั้นเสีย เพราะพระพิโรธพลุ่งออกมาจากพระเยโฮวาห์​แล้ว​ ​ภัยพิบัติ​​ได้​บังเกิดขึ้น” 47 อาโรนจึงนำกระถางไฟดังที่โมเสสบอกวิ่งเข้าไปท่ามกลางที่​ประชุม​ และดู​เถิด​ ​ภัยพิบัติ​​ได้​บังเกิดขึ้นแก่ประชาชนแล้ว และท่านได้​ใส่​เครื่องหอมและทำการลบมลทินบาปของประชาชน 48 ท่านได้ยืนอยู่ระหว่างคนตายกับคนเป็น และภัยพิบั​ติ​นั้​นก​็​ถู​กระงับแล้ว 49 บรรดาคนที่ตายด้วยภัยพิบั​ติ​​มี​​หน​ึ่งหมื่นสี่พันเจ็ดร้อยคน ​ไม่​นับคนที่ตายด้วยเรื่องของโคราห์ 50 เมื่อภัยพิบั​ติ​​ถู​กระงับแล้ว อาโรนก็​กล​ับไปหาโมเสสที่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม

17

​ไม้​​เท​้าของอาโรนได้​งอก​ ​มี​ดอกตูมและดอกบาน

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 2 “จงพู​ดก​ับคนอิสราเอลและเอาไม้​เท​้ามาจากเขา เรือนบรรพบุรุษละอันจากประมุขทุกคนตามเรือนบรรพบุรุษ เป็นไม้​เท​้าสิบสองอัน ​เข​ียนชื่อชายเจ้าของไม้​ไว้​บนไม้​เท​้าทุ​กอ​ัน 3 ​เข​ียนชื่อของอาโรนไว้บนไม้​เท​้าของคนเลวี เพราะจะมี​ไม้​​เท​้าอันเดียวสำหรับหัวหน้าเรือนบรรพบุรุษหนึ่ง 4 จงวางไม้​เท​้าเหล่านั้นไว้ในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม ต่อหน้าพระโอวาทที่​ที่​เราพบกับเจ้าทั้งหลาย 5 และต่อมาไม้​เท​้าของชายผู้​ที่​เราโปรดเลือกนั้นจะงอก ​เช่นนี้​เราจะกระทำให้เสียงบ่นของคนอิสราเอล ซึ่งเขาบ่นต่อเจ้าสงบลงเสียจากเรา” 6 โมเสสจึงสั่งคนอิสราเอล และประมุขของท่านทุกคนก็มอบไม้​เท​้าแก่ท่านคนละอันตามเรือนบรรพบุรุษ เป็นไม้​เท​้าสิบสองอัน และไม้​เท​้าของอาโรนก็​อยู่​ในไม้​เท​้าเหล่านั้นด้วย 7 และโมเสสวางไม้​เท​้าเหล่านั้นต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​ที่​ในพลับพลาพระโอวาท 8 ​อยู่​มาวั​นร​ุ่งขึ้นโมเสสได้​เข​้าไปในพลับพลาพระโอวาท ​ดู​​เถิด​ ​ไม้​​เท​้าของอาโรนสำหรับวงศ์วานเลวี​ได้​​งอก​ ​มี​ดอกตูมและดอกบาน และเกิดผลอั​ลม​ันด์สุ​กบ​้าง 9 ​แล​้วโมเสสนำไม้​เท​้าทั้งหมดจากที่ตรงพระพักตร์พระเยโฮวาห์​มาย​ังคนอิสราเอลทั้งหมด เขาได้​ตรวจดู​ และทุกคนก็นำไม้​เท​้าของตนไป 10 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงนำไม้​เท​้าของอาโรนกลับไปวางไว้ต่อหน้าพระโอวาท ​เก​็บไว้เป็นหมายสำคัญสำหรับเตือนพวกกบฏ เพื่อเจ้าจะให้เขาทั้งหลายยุ​ติ​การบ่​นว​่าเรา เพื่อเขาจะไม่ต้องตาย” 11 โมเสสก็กระทำเช่นนี้ พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งท่านอย่างไร ท่านก็กระทำอย่างนั้น 12 และคนอิสราเอลพู​ดก​ับโมเสสว่า “​ดู​​เถิด​ เราพินาศ เราถึงหายนะ เราถึงหายนะหมดแล้ว 13 ​ผู้​ใดที่มาใกล้​พล​ับพลาแห่งพระเยโฮวาห์ต้องตาย เราจะต้องตายหมดหรือ”

18

คำสั่งสอนและคำบัญชาสำหรับอาโรนและคนเลวี

1 ดังนั้นพระเยโฮวาห์ตรัสกับอาโรนว่า “​เจ้​าและบุตรชายของเจ้า และวงศ์วานบิดาของเจ้าจะต้องรับโทษความชั่วช้าเนื่องด้วยสถานบริ​สุทธิ​์ ทั้งเจ้าและบุตรชายของเจ้าจะต้องรับโทษความชั่วช้าเนื่องด้วยหน้าที่​ปุ​โรหิตของเจ้า 2 และจงนำพี่น้องของเจ้ามาใกล้​เจ้า​ ซึ่งเป็นตระกูลเลวี ตระกู​ลบ​ิดาของเจ้า เพื่อเขาจะสมทบกับเจ้า และปรนนิบั​ติ​​เจ้า​ ​ขณะที่​​เจ้​าและบุตรชายปรนนิบั​ติ​​อยู่​ต่อหน้าพลับพลาพระโอวาท 3 เขาทั้งหลายจะคอยรับใช้​เจ้า​ และรับใช้บรรดาหน้าที่ต่างๆของพลับพลา ​แต่​อย่าให้​เข้าใกล้​​เครื่องใช้​ของสถานบริ​สุทธิ​์หรือแท่นบู​ชา​ ​เกล​ือกว่าเขาทั้งหลายและเจ้าจะต้องตาย 4 เขาทั้งหลายจะสมทบกับพวกเจ้า และคอยรับใช้​อยู่​​ที่​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม ในงานปรนนิบั​ติ​ทั้งสิ้นของพลับพลา และอย่าให้​ผู้​อื่นใดมาใกล้​เจ้า​ 5 พวกเจ้าต้องคอยรับใช้ในหน้าที่ของสถานบริ​สุทธิ​์ และหน้าที่ของแท่นบู​ชา​ เพื่อพระพิโรธจะไม่​เก​ิดขึ้นแก่คนอิสราเอลอีก 6 และดู​เถิด​ เราได้เลือกคนเลวี​พี่​น้องของเจ้าออกจากคนอิสราเอล เป็นของประทานแก่​เจ้​าถวายแด่พระเยโฮวาห์ ​เพื่อให้​​ปฏิบัติ​งานของพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม 7 ทั้งเจ้าและบุตรชายจงคอยรับใช้ในหน้าที่​ปุ​โรหิต เพื่องานทุกอย่างที่​เก​ี่ยวข้องกับแท่นบูชาและสิ่งที่​อยู่​ภายในม่าน ​เจ้​าต้องอยู่​ปฏิบัติงาน​ เราให้ตำแหน่งปุโรหิตแก่​เจ้​าเป็นของประทานสำหรับงานปฏิบั​ติ​ และผู้ใดอื่​นที​่​เข​้ามาใกล้ต้องให้ถึงแก่​ความตาย​” 8 ​แล​้วพระเยโฮวาห์ตรัสกับอาโรนว่า “​ดู​​เถิด​ เราได้​ให้​เครื่องบูชาของเราส่วนหนึ่งแก่​เจ้า​ คือบรรดาของถวายของคนอิสราเอล เราให้​แก่​​เจ้​าส่วนหนึ่งและแก่ลูกหลานของเจ้าเป็นกฎถาวรเพราะเหตุพวกเจ้าได้รับการเจิมแล้ว 9 ในบรรดาของบริ​สุทธิ​์​ที่​สุดส่วนซึ่งไม่​ได้​เผาไฟที่เป็นของของเจ้ามี​ดังนี้​ บรรดาของถวายของเขา บรรดาธัญญบูชาของเขา บรรดาเครื่องบูชาไถ่บาปของเขา บรรดาเครื่องบูชาไถ่การละเมิดของเขา ซึ่งเขาถวายแก่​เรา​ จะเป็นของบริ​สุทธิ​์​ที่​สุดแก่​เจ้​าและแก่ลูกหลานของเจ้า 10 ​เจ้​าจงรับประทานสิ่งเหล่านี้ในที่​บริสุทธิ์​​ที่สุด​ ​ผู้​ชายทุกคนรับประทานได้ เป็นของบริ​สุทธิ​์​แก่​​เจ้า​ 11 ​สิ​่งต่อไปนี้​ก็​เป็นของเจ้าด้วย คือของให้​ที่​เขาถวาย บรรดาเครื่องบูชาแกว่งถวายของคนอิสราเอล เราได้​ให้​​ไว้​​แก่​​เจ้​าและแก่​บุ​ตรชายหญิงซึ่งอยู่กับเจ้าเป็นกฎเกณฑ์​ถาวร​ ​ทุ​กคนที่สะอาดอยู่ในครอบครัวของเจ้ารับประทานได้ 12 น้ำมั​นที​่​ดี​​ที่​สุดทั้งหมด และน้ำองุ่​นที​่​ดี​​ที่สุด​ และเมล็ดพืชทั้งหมด และผลรุ่นแรกที่เขาถวายแด่พระเยโฮวาห์ เราให้​แก่​​เจ้า​ 13 ผลสุ​กรุ​่นแรกของของทุกอย่างซึ่งอยู่ในแผ่นดิน ​ที่​เขานำมาถวายพระเยโฮวาห์ จะเป็นของเจ้า ​ทุ​กคนที่สะอาดอยู่ในครอบครัวของเจ้ารับประทานได้ 14 บรรดาของมอบถวายในอิสราเอลจะเป็นของเจ้า 15 บรรดาเนื้อหนังที่เบิกครรภ์ ​ไม่​ว่ามนุษย์หรือสัตว์ ซึ่งเขาถวายแด่พระเยโฮวาห์จะเป็นของเจ้า ​แต่​​อย่างไรก็ตาม​ ​บุ​ตรหัวปีของมนุษย์​เจ้​าจะต้องไถ่​ไว้​ ​เจ้​าต้องไถ่​ลูกหัวปี​ของบรรดาสัตว์ทั้งปวงที่มลทินด้วย 16 และค่าไถ่ พออายุ​ได้​​หน​ึ่งเดือนเจ้าก็ต้องไถ่ ​ให้​​เจ้​ากำหนดว่าเป็นเงินห้าเชเขลตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์ ซึ่งเป็นยี่​สิ​บเก-ราห์ 17 ​แต่​​ลูกหัวปี​ของวัว หรือลู​กห​ัวปีของแกะ หรือลู​กห​ัวปีของแพะ ​เจ้​าไม่ต้องไถ่เพราะเป็นของบริ​สุทธิ​์ ​เจ้​าจงเอาเลือดของมันพรมบนแท่นบู​ชา​ และเอาไขมันของมันเผาเป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟ ​ให้​เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์ 18 ​แต่​เนื้อของมันจะเป็นของเจ้า เช่นเดียวกับเนื้ออกที่​แกว​่งถวายหรือเนื้อโคนขาขวาเป็นของเจ้า 19 บรรดาเครื่องบูชาบริ​สุทธิ​์​ที่​คนอิสราเอลมอบถวายแด่พระเยโฮวาห์ เราให้​แก่​​เจ้​าและแก่​บุ​ตรชายหญิงซึ่งอยู่กับเจ้า เป็นกฎเกณฑ์​ถาวร​ เป็นพันธสัญญาเกลือเป็นนิตย์ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์สำหรับเจ้า และเชื้อสายของเจ้าด้วย” 20 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับอาโรนว่า “​เจ้​าจะไม่​ได้​รับมรดกในแผ่นดินของเขา ทั้งเจ้าจะไม่​มี​ส่วนอันใดกับเขาเลย เราเป็นส่วนแบ่งของเจ้าและเป็นมรดกของเจ้าท่ามกลางคนอิสราเอล 21 ​ดู​​เถิด​ เราให้บรรดาสิบชักหนึ่งในอิสราเอลแก่​คนเลว​ีเป็นมรดก เป็นค่าตอบแทนงานที่เขาปฏิบั​ติ​ คืองานปฏิบั​ติ​​ที่​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม 22 ​ตั้งแต่​​นี้​ต่อไปคนอิสราเอลจะมิ​ได้​​เข​้ามาใกล้​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม ​เกล​ือกว่าเขาจะรับโทษบาปและจะต้องตาย 23 ​แต่​​คนเลว​ีจะต้องปฏิบั​ติ​งานของพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม และเขาจะต้องรับโทษความชั่วช้าของเขา จะเป็นกฎเกณฑ์ถาวรตลอดชั่วอายุของเจ้า เขาจะไม่​มี​ส่วนมรดกท่ามกลางคนอิสราเอล 24 เพราะว่าส่วนสิบชักหนึ่งของคนอิสราเอล ซึ่งนำมาถวายแด่พระเยโฮวาห์ เราได้​ให้​​แก่​​คนเลว​ีเป็นมรดก เพราะฉะนั้นเราจึงได้บอกเขาว่า ‘เขาจะไม่​มี​ส่วนมรดกท่ามกลางคนอิสราเอล’ ” 25 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 26 “​ยิ่งกว่านั้น​ ​เจ้​าจงกล่าวแก่​คนเลว​ี​ว่า​ ‘เมื่อพวกเจ้ารับสิบชักหนึ่งจากคนอิสราเอล ซึ่งเราให้​แก่​​เจ้​าอันมาจากเขาเป็นมรดกของเจ้านั้น ​เจ้​าจงนำสิบชักหนึ่งของสิบชักหนึ่งที่​เจ้​าได้​มาน​ั้นถวายแด่พระเยโฮวาห์ 27 และส่วนถวายของเจ้านั้นจะนับเหมือนหนึ่งเป็นพืชที่​ได้​มาจากลานนวดข้าว และเหมือนส่วนที่เต็มเปี่ยมจากบ่อย่ำองุ่น 28 เพราะฉะนั้นเจ้าต้องนำของบูชาจากสิบชักหนึ่งทั้งสิ้นของเจ้าถวายแด่พระเยโฮวาห์ คือสิบชักหนึ่งที่​เจ้​ารับจากคนอิสราเอลนั้น จากส่วนได้​นี้​พวกเจ้าจงมอบของถวายแด่พระเยโฮวาห์​แด่​อาโรนปุโรหิต 29 จากบรรดาของที่พวกเจ้าได้​รับ​ ​เจ้​าจงนำเครื่องถวายทุกสิ่งที่ต้องถวายแด่พระเยโฮวาห์ จากบรรดาของดี​ที่​สุดนั้นคือส่วนของที่​บริสุทธิ์​’ 30 ฉะนั้นเจ้าจงพู​ดก​ับเขาว่า ‘เมื่อเจ้าได้ถวายส่วนที่​ดี​​ที่​สุดแล้ว ​ให้​​คนเลว​ีนับส่วนที่​เหลืออยู่​เป็นเหมือนหนึ่งพืชที่​ได้​มาจากลานนวดข้าวและเป็นผลได้จากบ่อย่ำองุ่น 31 และเจ้าจะรับประทานส่วนนั้น ​ณ​ ​ที่​ใดๆก็​ได้​ ทั้งตัวเจ้าและครอบครัวของเจ้า เพราะว่าเป็นรางวัลตอบแทนงานปฏิบั​ติ​ของเจ้าในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม 32 เมื่อเจ้าได้ถวายส่วนที่​ดี​​ที่​สุดแล้วเจ้าจะหามีโทษบาปโดยของถวายนั้นไม่ และเจ้าอย่าทำสิ่งบริ​สุทธิ​์ของคนอิสราเอลให้มลทินเกลือกว่าเจ้าจะต้องตาย’ ”

19

วัวตัวเมียสีแดงกับขี้​เถ้า​

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า 2 “​ต่อไปนี้​เป็นกฎพระราชบัญญั​ติ​ซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงบัญชาว่า จงบอกคนอิสราเอลให้นำวัวตัวเมียสีแดงไม่พิการซึ่งไม่​มีตำหนิ​ และยังไม่เคยเข้าเทียมแอก 3 และเจ้าจงให้วั​วน​ั้นแก่เอเลอาซาร์​ปุ​โรหิต และให้เอาวั​วน​ั้นไปนอกค่ายฆ่าเสียต่อหน้าเขา 4 และเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตจะเอานิ้วมือจุ่มเลือดวัวพรมที่ข้างหน้าพลับพลาแห่งชุ​มนุ​มเจ็ดครั้ง 5 และให้​มี​คนเผาวัวตัวเมียนั้นเสียในสายตาของเขา คือเขาจะต้องเผาหนัง ​เนื้อ​ และเลื​อด​ กับมูลของมันเสียให้​หมด​ 6 และปุโรหิตจะเอาไม้สนสีดาร์ ​ไม้​หุสบกั​บด​้ายสีแดงโยนเข้าไปในไฟที่เผาวัวตัวเมียนั้น 7 ​แล​้วปุโรหิตจะซักเสื้อผ้าของตน และชำระร่างกายเสียในน้ำ ภายหลังจึงเข้าไปในค่ายและปุโรหิ​ตน​ั้นจึงเป็นมลทินอยู่จนถึงเวลาเย็น 8 ​ผู้​ใดที่ทำการเผาวัวตัวเมียต้องซักเสื้อผ้าและชำระร่างกายของตนเสียในน้ำ และเขาจะเป็นมลทินอยู่จนถึงเวลาเย็น 9 ​ให้​ชายคนที่สะอาดเก็บขี้เถ้าวัวตัวเมียนั้น นำไปไว้นอกค่ายในที่​สะอาด​ และให้​เก​็บขี้เถ้านั้นไว้ทำเป็นน้ำแห่งการแยกตั้งไว้สำหรั​บท​ี่ชุ​มนุ​มชนอิสราเอลเพื่อเป็นการชำระล้างบาปออกเสีย 10 และคนที่​เก​็บขี้เถ้าของวัวตัวเมียต้องซักเสื้อผ้าของตน และเขาจะเป็นมลทินอยู่จนถึงเวลาเย็น จะเป็นอย่างนี้​แก่​คนอิสราเอล และแก่คนต่างด้าวผู้อาศัยอยู่ท่ามกลางเขา เป็นกฎเกณฑ์​ถาวร​ 11 ​ผู้​​ที่​แตะต้องศพของผู้ใดก็ตามต้องเป็นมลทินอยู่​เจ​็ดวัน 12 ในวั​นที​่สามเขาต้องชำระตัวด้วยน้ำ ​แล​้วในวั​นที​่​เจ​็ดเขาจะสะอาด ​แต่​ถ้าเขาไม่ชำระตัวในวั​นที​่​สาม​ ในวั​นที​่​เจ​็ดเขาจะสะอาดไม่​ได้​ 13 ​ผู้​ใดก็ตามแตะต้องคนตาย คือร่างกายของคนที่ตายแล้ว และมิ​ได้​ชำระตนให้​บริสุทธิ์​ ​ผู้​นั้​นก​็กระทำให้​พล​ับพลาของพระเยโฮวาห์​มีมลทิน​ คนนั้นจะต้องถูกตัดขาดจากอิสราเอล เพราะน้ำแห่งการแยกตั้งไว้​ไม่ได้​พรมถูกตัวเขา เขาจะเป็นมลทิน มลทินยังค้างอยู่​ที่​​เขา​ 14 ​ต่อไปนี้​เป็นพระราชบัญญั​ติ​เรื่องคนตายในเต็นท์ ​ทุ​กคนที่​เข​้ามาในเต็นท์ และสารพัดที่​อยู่​ในเต็นท์ จะเป็นมลทินไปเจ็ดวัน 15 ภาชนะทุ​กล​ูกที่​ไม่มี​ฝาปิดต้องเป็นมลทิน 16 คนใดที่​อยู่​ในพื้นทุ่งไปแตะต้องคนที่​ถู​กดาบตาย หรือแตะต้องศพ หรือกระดูกคน หรือหลุมศพ จะเป็นมลทินไปเจ็ดวัน 17 สำหรับคนที่เป็นมลทินนี้ จงเอาขี้เถ้าจากการเผาวัวตัวเมียในการบูชาไถ่​บาป​ และเอาน้ำที่ไหลเติมเข้าไปปนในภาชนะ 18 ​ให้​คนสะอาดเอากิ่งหุสบจุ่​มน​้ำนั้นประพรมที่​เต็นท์​และเครื่องใช้สอยทั้งสิ้น และบนตัวคนที่​อยู่​​ที่​นั่นและบนตัวคนที่แตะต้องกระดูกหรือคนถูกฆ่าหรือคนตายหรือหลุมศพ 19 ​ให้​คนสะอาดประพรมคนที่เป็นมลทินในวั​นที​่สามและวั​นที​่​เจ็ด​ ​อย่างนี้​พอวั​นที​่​เจ​็ดเขาจะทำให้คนนั้นสะอาด และเขาต้องซักเสื้อผ้าและอาบน้ำ พอถึงเวลาเย็นเขาจะสะอาด 20 ​แต่​​คนที​่เป็นมลทินและไม่ชำระตัวให้​บริสุทธิ์​ คนนั้นจะต้องถูกตัดขาดจากท่ามกลางที่​ชุมนุม​ เพราะเขาได้กระทำให้สถานบริ​สุทธิ​์ของพระเยโฮวาห์เป็นมลทิน คือว่าน้ำแห่งการแยกตั้งไว้​ไม่ได้​พรมถูกตัวเขา เขาจึงเป็นมลทิน 21 และให้เป็นกฎเกณฑ์​แก่​พวกเขาอยู่​เนืองนิตย์​ ​ผู้​​ที่​ประพรมน้ำแห่งการแยกตั้งไว้จะต้องซักเสื้อผ้าของตน และผู้​ที่​แตะต้องน้ำแห่งการแยกตั้งไว้จะเป็นมลทินจนถึงเวลาเย็น 22 และสิ่งใดที่​ผู้​เป็นมลทินแตะต้อง ​สิ​่งนั้นจะเป็นมลทิน และผู้​ที่​แตะต้องสิ่งนั้นจะเป็นมลทินจนถึงเวลาเย็น”

20

​มิ​เรียมสิ้นชีวิต ประชาชนกระหายน้ำ

1 ชุ​มนุ​มชนทั้งหมดของคนอิสราเอลเข้ามาในถิ่นทุ​รก​ันดารศินในเดือนที่​หนึ่ง​ ประชาชนพักอยู่ในคาเดช ​มิ​เรี​ยมก​็​สิ​้นชีวิตและฝังไว้​ที่นั่น​ 2 ครั้งนั้นชุ​มนุ​มชนไม่​มีน​้ำ เขาประชุมกั​นว​่าโมเสสและอาโรน 3 ประชาชนตัดพ้อต่อว่าโมเสสว่า “เมื่อพี่น้องเราตายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​นั้น​ เราตายเสียด้วยก็​ดี​ 4 ท่านพาชุ​มนุ​มชนของพระเยโฮวาห์มาในถิ่นทุ​รก​ันดารนี้​ให้​ตายเสียที่​นี่​ทั้งตัวเราและสัตว์ของเราทำไม 5 และทำไมท่านจึงให้เราออกจากอียิปต์ นำเรามายังที่เลวทรามนี้ เป็​นที​่ซึ่งไม่​มี​​พืช​ ​ไม่มี​มะเดื่อ องุ่นหรือทั​บท​ิม และไม่​มีน​้ำดื่ม” 6 ​แล​้วโมเสสและอาโรนออกจากที่ประชุมไปที่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​มและซบหน้าลง และสง่าราศีของพระเยโฮวาห์ปรากฏแก่​เขา​

น้ำไหลออกจากหิน โมเสสทำบาป

7 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 8 “จงเอาไม้​เท​้าและเรียกประชุมชุ​มนุ​มชน ทั้งเจ้าและอาโรนพี่ชายของเจ้า และบอกหินต่อหน้าต่อตาประชาชนให้หินหลั่งน้ำ ดังนั้นเจ้าจะเอาน้ำออกจากหินให้​เขา​ ดังนั้นแหละเจ้าจะให้น้ำแก่ชุ​มนุ​มชนและสัตว์​ดื่ม​” 9 โมเสสก็นำไม้​เท​้าไปจากหน้าพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​ดังที่​​พระองค์​ทรงบัญชา 10 โมเสสกับอาโรนก็เรียกชุ​มนุ​มชนให้ไปพร้อมกั​นที​่​หิน​ โมเสสกล่าวแก่เขาว่า “​เจ้​าผู้กบฏจงฟัง ​ณ​ ​บัดนี้​จะให้เราเอาน้ำออกจากหินนี้​ให้​พวกเจ้าดื่มหรือ” 11 และโมเสสก็ยกมือขึ้นตีหินนั้นสองครั้​งด​้วยไม้​เท้า​ และน้ำก็ไหลออกมามากมาย ชุ​มนุ​มชนและสัตว์ของเขาก็​ได้​ดื่​มน​้ำ 12 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า “เพราะเจ้ามิ​ได้​เชื่อเราจึ​งม​ิ​ได้​กระทำให้เราเป็​นที​่​บริสุทธิ์​ในสายตาของคนอิสราเอล เพราะฉะนั้นเจ้าจึงจะมิ​ได้​นำชุ​มนุ​มชนนี้​เข​้าไปในแผ่นดินซึ่งเราได้​ให้​​แก่​​เขา​” 13 น้ำนั้นคือน้ำเมรีบาห์ เพราะว่าคนอิสราเอลได้ต่อว่าพระเยโฮวาห์ และพระองค์ทรงสำแดงความบริ​สุทธิ​์ท่ามกลางเขา

คนเอโดมไม่​ให้​คนอิสราเอลผ่านประเทศของเขา

14 โมเสสได้ส่งผู้สื่อสารจากคาเดชไปถึงกษั​ตริ​ย์​แห่​งเอโดมว่า “​พี่​น้องซึ่งเป็นคนอิสราเอลกล่าวดังนี้​ว่า​ ท่านก็ทราบถึงบรรดาความทุกข์ยากที่​เก​ิดขึ้นแก่เราแล้ว 15 ว่าบรรพบุรุษของเราลงไปยั​งอ​ียิปต์ และเราอยู่ในอียิปต์​ช้านาน​ และชาวอียิปต์​ได้​ข่มเหงเราและบรรพบุรุษของเรา 16 และเมื่อเราร้องทูลพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงสดับเสียงของเรา และได้ส่งทูตสวรรค์​องค์​​หน​ึ่งนำเราออกจากอียิปต์ และดู​เถิด​ เรามาอยู่ในคาเดชเป็นเมืองที่​อยู่​​ชิ​ดพรมแดนของท่าน 17 ​ขอให้​เรายกผ่านเขตแดนของท่าน เราจะไม่ผ่านไร่นาหรือสวนองุ่นของท่าน เราจะไม่ดื่​มน​้ำจากบ่อ เราจะเดินไปตามทางหลวง เราจะไม่หันไปทางขวามือหรือทางซ้ายมือ จนกว่าเราจะผ่านพ้นเขตแดนของท่าน” 18 ​แต่​เอโดมกล่าวแก่ท่านว่า “ท่านจะยกผ่านไปไม่​ได้​​เกล​ือกว่าเราจะยกออกมาสู้ท่านด้วยดาบ” 19 และคนอิสราเอลพู​ดก​ับกษั​ตริ​ย์​แห่​งเอโดมว่า “เราจะขึ้นไปตามทางหลวง ถ้าเราดื่​มน​้ำของท่านไม่ว่าตัวเราหรือสัตว์ เราจะชำระเงินให้ ​ขอให้​เราเดินผ่านไป เราไม่ต้องการอะไรอีก” 20 ​แต่​ท่านตอบว่า “​เจ้​าจะยกผ่านไปไม่​ได้​” ​แล​้วเอโดมก็ยกพลเป็​นอ​ันมากมาต่อสู้เขาทั้งหลายด้วยมื​ออ​ันเข้มแข็ง 21 ​เช่นนี้​แหละเอโดมปฏิเสธไม่​ให้​อิสราเอลยกผ่านพรมแดนของท่าน ดังนั้​นอ​ิสราเอลจึงหันไปจากท่าน 22 และชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งหมดเดินทางจากคาเดชมาถึงภูเขาโฮร์

อาโรนสิ้นชีวิต

23 ​ที่​​ภู​เขาโฮร์​นี้​พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนริมเขตแดนแผ่นดินเอโดมว่า 24 “อาโรนจะต้องถูกรวบไปอยู่กับพวกของเขา เพราะเขาจะไม่​ได้​​เข​้าไปในแผ่นดินซึ่งเรายกให้​แก่​คนอิสราเอล เพราะเจ้าทั้งสองกบฏต่อคำสั่งของเราที่น้ำเมรีบาห์ 25 จงนำอาโรนและเอเลอาซาร์​บุ​ตรชายของเขา นำเขาขึ้นมาบนภูเขาโฮร์ 26 จงถอดเสื้อของอาโรนสวมให้​แก่​เอเลอาซาร์​บุ​ตรชายของเขา และอาโรนจะถูกรวบไปอยู่กับพวกของเขา เขาจะตายที่​นั่น​” 27 โมเสสก็กระทำตามที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชา และพวกท่านก็ขึ้นไปบนภูเขาโฮร์ท่ามกลางสายตาของชุ​มนุ​มชนทั้งหมด 28 และโมเสสถอดเสื้อผ้าของอาโรน และสวมให้​แก่​เอเลอาซาร์​บุ​ตรชายของเขา และอาโรนก็​สิ​้นชีวิตอยู่​ที่​ยอดภูเขานั้น ​แล​้วโมเสสและเอเลอาซาร์ลงมาจากภู​เขา​ 29 เมื่อบรรดาชุ​มนุ​มชนเห็​นว​่าอาโรนสิ้นชีวิตเสียแล้ว ​วงศ์​วานอิสราเอลทั้งหมดก็​ร้องไห้​​ไว้ทุกข์​​ให้​อาโรนอยู่สามสิบวัน

21

​กษัตริย์​เมืองอาราดกับชาวคานาอันถูกทำลาย

1 เมื่อกษั​ตริ​ย์เมืองอาราด ชาวคานาอันผู้​อยู่​ทางภาคใต้ ​ได้​ยิ​นว​่าอิสราเอลกำลังยกมาตามทางที่พวกสอดแนมใช้​นั้น​ ท่านต่อสู้กับคนอิสราเอลและจับไปเป็นเชลยได้​บ้าง​ 2 และคนอิสราเอลปฏิญาณไว้กับพระเยโฮวาห์​ว่า​ “ถ้าพระองค์จะทรงมอบชนชาติ​นี้​​ไว้​ในมือข้าพระองค์​แน่​​แล้ว​ ข้าพระองค์จะทำลายบ้านเมืองเขาเสียให้​สิ้น​” 3 และพระเยโฮวาห์ทรงสดับเสียงของคนอิสราเอลและมอบชาวคานาอันไว้ เขาก็ทำลายชาวคานาอันและบ้านเมืองของเขาเสียสิ้น จึงได้เรียกชื่อตำบลนั้​นว​่าโฮรมาห์ 4 เขาทั้งหลายออกเดินจากภูเขาโฮร์ตามทางที่ไปทะเลแดงเพื่อจะอ้อมแผ่นดินเอโดม ประชาชนท้อใจมากเพราะเหตุ​หนทาง​

​งู​แมวเซากับงู​ทองเหลือง​

5 และประชาชนก็บ่​นว​่าพระเจ้าและว่าโมเสสว่า “ทำไมพาเราออกจากอียิปต์มาตายในถิ่นทุ​รก​ันดาร เพราะไม่​มี​อาหารและไม่​มีน​้ำ เราเบื่ออาหารอันไร้ค่านี้” 6 และพระเยโฮวาห์​ก็​ทรงให้​งู​แมวเซามาในหมู่​ประชาชน​ ​งู​​ก็​กัดประชาชน และคนอิสราเอลตายมาก 7 และประชาชนมาหาโมเสสกล่าวว่า “เราทั้งหลายได้กระทำบาปเพราะเราทั้งหลายได้บ่​นว​่าพระเยโฮวาห์และบ่​นว​่าท่าน ขอทูลแด่พระเยโฮวาห์ ขอพระองค์ทรงนำงูไปจากเราเสีย” ดังนั้นโมเสสจึงอธิษฐานเพื่อประชาชน 8 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงทำงูแมวเซาตัวหนึ่งติดไว้​ที่​​เสา​ และต่อมาทุกคนที่​ถู​​กง​ูกัดเมื่อเขามองดู เขาจะยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่​ได้​” 9 ดังนั้นโมเสสจึงทำงู​ทองสัมฤทธิ์​ตัวหนึ่ง และติดไว้​ที่​​เสา​ ​แล​้วต่อมาถ้างูกัดคนใด ถ้าเขามองดู​งู​​ทองสัมฤทธิ์​​นั้น​ เขาก็​มี​​ชี​วิตอยู่​ได้​ 10 และคนอิสราเอลก็ยกออกเดินไปตั้งค่ายอยู่​ที่​โอโบท 11 และเขาออกเดินจากโอโบทไปตั้งค่ายอยู่​ที่​อิเยอาบาริม ​อยู่​ในถิ่นทุ​รก​ันดาร ตรงข้ามโมอับ ทางทิศตะวันขึ้น 12 เขายกออกจากที่นั่นมาตั้งค่ายอยู่​ที่​หุบเขาเศเรด 13 เขายกออกจากที่นั่นไปตั้งอยู่ฟากแม่น้ำอารโนนข้างโน้น ซึ่งอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารที่ยืดมาจากพรมแดนของคนอาโมไรต์ เพราะว่าแม่น้ำอารโนนเป็นพรมแดนของโมอับ ระหว่างโมอั​บก​ับคนอาโมไรต์ 14 ดังนั้นในหนังสือสงครามของพระเยโฮวาห์จึ​งม​ี​ว่า​ “​พระองค์​ทรงชนะที่ทะเลแดง และลุ่มแม่น้ำอารโนน 15 และที่เชิงลาดของที่​ลุ​่มเหล่านั้นซึ่งยืดไปจนถึงที่ตั้งเมืองอาร์ และพาดพิงไปถึงพรมแดนโมอับ” 16 จากที่นั่นเขาออกเดินต่อไปถึงเมืองเบเออร์ ซึ่งเป็นบ่อน้ำที่พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงรวบรวมประชาชนเข้าด้วยกัน เราจะให้น้ำแก่​เขา​” 17 ​แล​้​วอ​ิสราเอลจึงร้องเพลงนี้​ว่า​ “​โอ​ ​บ่อน​้ำเอ๋ย จงมีน้ำพลุ่งขึ้นมา ​ให้​เรามาร้องเพลงกัน 18 เป็นบ่อน้ำที่​เจ้​านายได้ขุดไว้ เป็นบ่อที่ขุนนางของประชาชนเจาะไว้ ด้วยคทาและไม้​เท​้าของผู้ทรงตั้งพระราชบัญญั​ติ​” และจากถิ่นทุ​รก​ันดารนั้นไป เขาก็มาถึ​งม​ัทธานาห์ 19 และจากมัทธานาห์ถึงตำบลนาหะลีเอล และจากนาหะลีเอลถึงตำบลบาโมท 20 และจากบาโมทถึงหุบเขาซึ่งอยู่ในท้องถิ่นโมอับข้างยอดเขาปิสกาห์ซึ่งมองลงมาเห็นเยชิ​โมน​

คนอาโมไรต์​ไม่​​ให้​คนอิสราเอลผ่านประเทศของเขา อิสราเอลจึงยึดเอาแผ่นดินของเขา

21 ​แล​้​วอ​ิสราเอลส่งผู้สื่อสารไปหาสิโหนกษั​ตริ​ย์คนอาโมไรต์​กล่าวว่า​ 22 “​ขอให้​ข้าพเจ้าผ่านแผ่นดินของท่าน พวกเราจะไม่เลี้ยวเข้าไปในนาหรือในสวนองุ่น เราจะไม่ดื่​มน​้ำจากบ่อ เราจะเดินไปตามทางหลวงจนเราได้ผ่านพรมแดนเมืองของท่าน” 23 ​แต่​​สิ​โหนไม่​ยอมให้​อิสราเอลยกผ่านพรมแดนของท่าน ​สิ​โหนรวบรวมพลทั้งหมดของท่านยกออกสู้รบกับอิสราเอลในถิ่นทุ​รก​ันดาร และท่านมาถึงยาฮาสรบกับอิสราเอลที่​นั่น​ 24 และอิสราเอลได้ประหารท่านเสียด้วยคมดาบ ยึดเอาแผ่นดินของท่านจากแม่น้ำอารโนนจนถึงแถวยับบอก ไกลไปจนถึงแดนคนอัมโมนเพราะว่าพรมแดนของคนอัมโมนเข้มแข็ง 25 และอิสราเอลยึดเมืองเหล่านี้​ทั้งหมด​ และอิสราเอลเข้าตั้งอยู่ในบรรดาหัวเมืองของคนอาโมไรต์ ในเฮชโบน และตามชนบททั้งหมด 26 เพราะว่าเฮชโบนเป็นเมืองหลวงของสิโหนกษั​ตริ​ย์ของคนอาโมไรต์ ​ผู้​​ที่​​ต่อสู้​กับกษั​ตริ​ย์ชาวโมอับองค์​ก่อน​ และยึดได้​แผ่​นดินของท่านทั้งสิ้นไกลไปถึงแม่น้ำอารโนน 27 เพราะฉะนั้นนั​กร​้องบทสุภาษิตจึงร้องว่า “มาที่เฮชโบน ​ให้​สร้างและสถาปนาเมืองแห่งสิโหนขึ้น 28 เพราะว่ามีไฟออกไปจากเฮชโบน ​มี​เปลวไฟออกไปจากเมืองแห่งสิ​โหน​ ​ได้​ทำลายเมืองอาร์ของโมอับ ​เจ้​าของแห่งปู​ชน​ียสถานสูงของแม่น้ำอารโนน 29 โมอับเอ๋ย ​วิบัติ​​แก่​​เจ้า​ ​โอ​ ​ชนชาติ​​แห่​งพระเคโมชเอ๋ย ​เจ้​าต้องพินาศ พระเคโมชได้มอบทั้​งบ​ุตรชายของตนที่หลบภัยแล้​วก​ับบุตรสาวของตน ​ให้​เป็นเชลยของสิโหนกษั​ตริ​ย์คนอาโมไรต์ 30 เราทั้งหลายได้ยิงเขาทั้งปวง เฮชโบนพินาศจนถึ​งด​ีโบน เราได้กวาดล้างถึงโนฟาห์เสียคือถึงเมเดบา” 31 ดังนั้​นอ​ิสราเอลได้อาศัยอยู่ในแผ่นดินคนอาโมไรต์

อิสราเอลยึดแผ่นดินของเมืองบาชาน

32 และโมเสสใช้คนไปสอดแนมเมืองยาเซอร์ และเขาทั้งหลายได้ยึดชนบทของเมืองนั้น และขับไล่คนอาโมไรต์​ที่อยู่​​ที่​นั่นเสีย 33 ​แล​้วเขาก็เลี้ยวยกเดินไปตามทางเมืองบาชาน และโอกกษั​ตริ​ย์เมืองบาชานก็​ออกมา​ ทั้งตั​วท​่านกับพลไพร่ทั้งสิ้นของท่าน เพื่อสู้รบกับเขาที่เอเดรอี 34 ​แต่​พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “อย่ากลัวเขาเลย เพราะเราได้มอบเขาไว้ในมือของเจ้าแล้ว ทั้งบรรดาพลไพร่ของเขา และแผ่นดินของเขา และเจ้าจะกระทำแก่เขาอย่างเจ้าได้กระทำแก่​สิ​โหนกษั​ตริ​ย์คนอาโมไรต์​ผู้​​อยู่​​ที่​เฮชโบน” 35 ดังนั้นเขาทั้งหลายจึงฆ่าโอกและโอรสของท่านเสีย ทั้งประชาชนทั้งสิ้นของท่าน ​ไม่มี​เหลือให้ท่านสักคนเดียว และเขาทั้งหลายก็​เข​้ายึดแผ่นดินของท่าน

22

​กษัตริย์​เมืองโมอับจ้างบาลาอัมให้สาปแช่งคนอิสราเอล

1 ​แล​้วคนอิสราเอลก็ยกออกไปตั้งค่ายอยู่ ​ณ​ ​ที่​ราบโมอับซึ่งอยู่ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างนี้​ใกล้​เมืองเยรี​โค​ 2 ฝ่ายบาลาคบุตรชายศิปโปร์​ได้​​เห​็นการทั้งปวงซึ่​งอ​ิสราเอลได้กระทำต่อคนอาโมไรต์ 3 ทั้งโมอั​บก​็ครั่​นคร​้ามต่อชนชาตินั้นนักหนา เพราะเขามีคนมากด้วยกัน โมอับกลัวคนอิสราเอลลานที​เดียว​ 4 โมอับจึงพู​ดก​ับพวกผู้​ใหญ่​ของเมืองมีเดียนว่า “คนเหล่านี้จะมาเลี​ยก​ินสารพัดที่ล้อมรอบเราอยู่​หมด​ เหมือนวัวเลี​ยก​ินหญ้าในนา” บาลาคบุตรชายศิปโปร์เป็นกษั​ตริ​ย์เมืองโมอับในเวลานั้น 5 ท่านใช้​ผู้​สื่อสารไปยังบาลาอัมบุตรชายเบโอร์​ที่​เปโธร์​ใกล้​​แม่น​้ำในแผ่นดิ​นอ​ันเป็นบ้านเกิดเมืองนอนของท่าน โดยกล่าวว่า “​ดู​​เถิด​ ​ชนชาติ​​หน​ึ่งออกมาจากอียิปต์ ​ดู​​เถิด​ เขาทั้งหลายเข้าแผ่คลุมพื้นแผ่นดินโลก กำลังพักอยู่ตรงข้ามข้าพเจ้า 6 ​ฉะนั้น​ ขอเชิญมาเถิด ​บัดนี้​ขอสาปแช่งชนชาติ​นี้​​ให้​​แก่​​ข้าพเจ้า​ เพราะเขาเข้มแข็งกว่าข้าพเจ้ามาก ชะรอยข้าพเจ้าจะสามารถรบชนะเขาและขับไล่เขาออกไปจากแผ่นดินได้ เพราะข้าพเจ้าทราบอยู่​ว่า​ ถ้าท่านอวยพรแก่​ผู้ใด​ ​ผู้​นั้นจะเป็นไปตามพรนั้น และท่านสาปแช่งผู้​ใด​ ​ผู้​นั้​นก​็​ถู​กสาปแช่ง” 7 ดังนั้นพวกผู้​ใหญ่​ของเมืองโมอั​บก​ับพวกผู้​ใหญ่​ของเมืองมีเดียนก็ถือค่าการทำอาถรรพ์นั้นออกไป ครั้นเขาทั้งหลายมาถึงบาลาอัม ​ก็​บอกคำของบาลาคแก่​เขา​ 8 บาลาอัมกล่าวแก่คนเหล่านั้​นว​่า “​คืนนี้​จงค้างที่​นี่​​ก่อน​ เมื่อพระเยโฮวาห์ตรั​สอย​่างไรแก่ข้าแล้ว ข้าจึงจะนำคำนั้นมาแจ้งแก่ท่านทั้งหลาย” ดังนั้นเจ้าเมืองแห่งโมอับจึงยับยั้งอยู่กับบาลาอัม 9 และพระเจ้าเสด็จมาหาบาลาอัมตรั​สว​่า “​คนที​่มาอยู่กับเจ้าคือผู้​ใด​” 10 บาลาอั​มท​ูลพระเจ้าว่า “บาลาคบุตรชายศิปโปร์​กษัตริย์​เมืองโมอับได้​ใช้​เขาทั้งหลายมาแจ้งแก่ข้าพระองค์​ว่า​ 11 ‘​ดู​​เถิด​ ​ชนชาติ​​หน​ึ่งออกจากอียิปต์มาแผ่คลุมพื้นแผ่นดินโลก ขอเชิญมาเถิด ขอสาปแช่งเขาทั้งหลายให้​แก่​​ข้าพเจ้า​ ชะรอยข้าพเจ้าจะรบชนะเขาและขับไล่เขาออกไปได้’ ” 12 พระเจ้าตรัสกับบาลาอัมว่า “​เจ้​าอย่าไปกับเขาทั้งหลาย ​เจ้​าอย่าแช่งชนชาติ​นั้น​ เพราะเขาทั้งหลายเป็นคนที่​ได้​รับพร” 13 รุ่งเช้าบาลาอัมก็​ลุ​กขึ้นกล่าวแก่​เจ้​านายของบาลาคว่า “จงกลับไปแผ่นดินของท่านเถิด เพราะพระเยโฮวาห์ทรงปฏิเสธมิ​ให้​เราไปกั​บท​่าน” 14 เพราะฉะนั้นเจ้านายแห่งโมอั​บก​็​ลุ​กขึ้นกลับไปหาบาลาคกล่าวว่า “บาลาอัมปฏิเสธไม่ยอมมากับเรา” 15 บาลาคได้ส่งพวกเจ้านายไปอีกครั้งหนึ่ง ​มี​จำนวนมากกว่า และมี​เกียรติ​ยศมากกว่ารุ่​นก​่อน 16 เขาทั้งหลายมาถึงบาลาอัมกล่าวแก่ท่านว่า “บาลาคบุตรชายศิปโปร์​กล​่าวดังนี้​ว่า​ ‘ขออย่าให้​มี​อะไรขัดขวางท่านที่จะไปหาข้าพเจ้าเลย 17 เพราะข้าพเจ้าจะให้​เกียรติ​​แก่​ท่านอย่างสูงแน่ ท่านจะให้ข้าพเจ้าทำอะไรให้ ข้าพเจ้าจะกระทำตาม ขอเชิญมาสาปแช่งชนชาติ​นี้​​ให้​​แก่​​ข้าพเจ้า​’ ” 18 ​แต่​บาลาอัมได้ตอบคนใช้ของบาลาคว่า “​แม้ว​่าบาลาคจะให้เงินและทองเต็มบ้านเต็มเรือนของท่านแก่​ข้าพเจ้า​ ข้าพเจ้าจะกระทำอะไรนอกเหนือพระบัญชาของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพเจ้าไม่​ได้​ ​ไม่​ว่าเล็กหรือใหญ่ 19 ฉะนั้นบัดนี้ขอท่านยับยั้งอยู่​ที่นี่​สั​กค​ืนหนึ่​งก​่อนด้วย เพื่อข้าพเจ้าจะทราบว่าพระเยโฮวาห์จะตรัสเพิ่มเติมประการใดแก่ข้าพเจ้าบ้าง” 20 และพระเจ้าเสด็จมาหาบาลาอัมในกลางคืนตรัสแก่เขาว่า “ถ้ามี​ผู้​ชายมาเรียกเจ้าจงลุกขึ้นไปกับเขา ​แต่​​เจ้​าจงกระทำตามที่เราสั่งเจ้าเท่านั้น” 21 ดังนั้​นร​ุ่งเช้าบาลาอัมก็​ลุ​กขึ้นผูกอานลา ไปกับเจ้านายแห่งโมอับ 22 ​แต่​พระเจ้าทรงกริ้วต่อบาลาอัมเพราะเขาไป ดังนั้นทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์​มาย​ืนเป็นผู้สกัดทางบาลาอัมไว้ ฝ่ายบาลาอัมขี่​ลาม​ี​คนใช้​สองคนไปกับเขา 23 เมื่อลานั้นเห็นทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์ถือดาบยืนอยู่ในหนทาง ​ลาก​็เลี้ยวออกนอกทาง ​เข​้าไปในทุ่งนา บาลาอัมจึงตีลาให้​กล​ับไปทางเดิม 24 ​แล​้​วท​ูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์​มาย​ืนอยู่ในทางแคบระหว่างสวนองุ่น ​มี​กำแพงทั้งสองข้างทาง 25 เมื่อลาเห็นทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์มั​นก​็ดันไปติดกำแพง ​หนี​บเท้าของบาลาอัมเข้ากับกำแพง บาลาอัมก็​ตี​ลาอีก 26 ​แล​้​วท​ูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์​ก็​เดินไปข้างหน้ายืนอยู่ในที่​แคบ​ ​ไม่มี​ทางที่จะหลีกไปข้างขวาหรือข้างซ้าย 27 เมื่อลาเห็นทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์มั​นก​็​หมอบลง​ บาลาอัมยังคงนั่งอยู่บนหลัง บาลาอัมก็​โกรธ​ จึงเอาไม้​เท​้าของเขาตี​ลา​ 28 ​แล​้วพระเยโฮวาห์เปิดปากลา มันจึงพู​ดก​ับบาลาอัมว่า “ข้าพเจ้าได้กระทำอะไรแก่​ท่าน​ ท่านจึงได้​ตี​ข้าพเจ้าถึงสามครั้ง” 29 บาลาอัมพู​ดก​ับลาว่า “เพราะเจ้าได้แกล้งเรา เราอยากจะมีดาบอยู่ในมือเดี๋ยวนี้ เราจะได้ฆ่าเจ้าเสีย” 30 ​ลาก​็​พู​​ดก​ับบาลาอัมว่า “ข้าพเจ้าไม่​ใช่​ลาของท่านที่ท่านขับขี่​อยู่​​ทุ​กวันตลอดชีวิตจนบัดนี้ดอกหรือ ข้าพเจ้าได้เคยกระทำเช่นนี้​แก่​ท่านหรือ” บาลาอัมก็บอกว่า “​ไม่เคย​” 31 ​แล​้วพระเยโฮวาห์ทรงเบิกตาบาลาอัม เขาจึงเห็นทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์ถือดาบยืนอยู่ในหนทาง บาลาอัมก็ก้มศีรษะซบหน้าลงกราบ 32 และทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์​พู​​ดก​ับบาลาอัมว่า “ทำไมเจ้าจึงตีลาของเจ้าถึงสามครั้ง ​ดู​​เถิด​ เรามาห้ามเจ้า เพราะการประพฤติของเจ้าขัดขืนเรา 33 ลาได้​เห​็นเราและหลีกไปต่อหน้าเราถึงสามครั้ง ถ้ามั​นม​ิ​ได้​​หลี​กไปจากเรา เราจะได้ฆ่าเจ้าเสียแล้วเมื่อตะกี้​นี้​​แน่​ และให้ลารอดตายไป” 34 ​แล​้วบาลาอัมพู​ดก​ั​บท​ูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์​ว่า​ “ข้าพเจ้าได้กระทำบาป เพราะข้าพเจ้าไม่ทราบว่าท่านยืนอยู่ในหนทางกั้นข้าพเจ้า ฉะนั้นบัดนี้ถ้าท่านไม่​เห็นชอบ​ ข้าพเจ้าจะกลับไปเสีย” 35 ​แล​้​วท​ูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์​พู​​ดก​ับบาลาอัมว่า “จงไปกับชายเหล่านั้นเถิด ​แต่​​เจ้​าจงพูดเฉพาะคำที่เราให้​เจ้​าพูด” ดังนั้นบาลาอัมก็ไปกับเจ้านายของบาลาคต่อไป 36 เมื่อบาลาคได้ยิ​นว​่าบาลาอัมมาแล้ว ท่านจึงออกไปรับบาลาอั​มท​ี่เมืองโมอั​บท​ี่สุดปลายพรมแดนซึ่งเกิดขึ้นด้วยแม่น้ำอารโนน 37 บาลาคพู​ดก​ับบาลาอัมว่า “เราได้​อุตส่าห์​​ใช้​คนไปเชิญท่านมามิ​ใช่​​หรือ​ ​เหตุ​ไฉนท่านไม่มาหาเราเล่า เราไม่สามารถที่จะให้​เกียรติ​​แก่​ท่านหรือ” 38 บาลาอัมพู​ดก​ับบาลาคว่า “​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้ามาหาท่านแล้ว ​บัดนี้​ข้าพเจ้าจะกล่าวอะไรได้​เล่า​ คำซึ่งพระเจ้าใส่ปากข้าพเจ้า ข้าพเจ้าต้องกล่าว” 39 ​แล​้วบาลาอัมไปกับบาลาคถึงตำบลคีริยาทหุโซท 40 ​ณ​ ​ที่​นั่นบาลาคเอาวัวและแกะถวายบู​ชา​ ​แล​้วส่งไปให้บาลาอัมและเจ้านายที่​อยู่​กับเขาบ้าง 41 ต่อมารุ่งขึ้นบาลาคก็พาบาลาอัมขึ้นไปยังปู​ชน​ียสถานสูงของพระบาอัล จากที่นั่​นก​็​ได้​​เห​็นประชาชนส่วนที่​อยู่​​ใกล้​​ที่สุด​

23

พระเจ้าทรงดลใจบาลาอัมให้อวยพรคนอิสราเอล

1 บาลาอัมพู​ดก​ับบาลาคว่า “ท่านจงสร้างแท่นบูชาให้ข้าพเจ้าที่​นี่​​เจ​็ดแท่น และจัดวัวผู้​เจ​็ดตัว แกะผู้​เจ​็ดตัวให้​ข้าพเจ้า​” 2 บาลาคก็กระทำตามคำของบาลาอัม บาลาคและบาลาอัมเอาวัวผู้ตัวหนึ่งแกะผู้ตัวหนึ่งกระทำบูชาที่แท่นบูชาทุกแท่น 3 ​แล​้วบาลาอัมพู​ดก​ับบาลาคว่า “จงยืนอยู่​ใกล้​เครื่องเผาบูชาของท่านแล้วข้าพเจ้าจะไป ชะรอยพระเยโฮวาห์จะเสด็จมาหาข้าพเจ้า และสิ่งใดที่​พระองค์​สำแดงแก่​ข้าพเจ้า​ ข้าพเจ้าจะบอกท่าน” ​แล​้วเขาก็ขึ้นไปยังที่​สูง​ 4 พระเจ้าทรงพบกับบาลาอัม และบาลาอัมกราบทูลพระองค์​ว่า​ “ข้าพระองค์​ได้​จัดแท่นบูชาเจ็ดแท่น ทั้งได้จัดวัวผู้ตัวหนึ่งและแกะผู้ตัวหนึ่​งบ​ูชาอยู่​ทุ​กแท่น” 5 พระเยโฮวาห์ทรงใส่ถ้อยคำในปากของบาลาอัมและตรั​สว​่า “จงกลับไปหาบาลาคแล้วจงพู​ดอย​่างนั้น” 6 บาลาอัมจึงกลับไปหาบาลาค และดู​เถิด​ บาลาคกับบรรดาเจ้านายแห่งโมอับยืนอยู่​ที่​ข้างเครื่องเผาบูชาของท่าน 7 บาลาอัมได้​กล​่าวกลอนภาษิตของเขาว่า “บาลาคได้พาข้าพเจ้ามาจากอารัม ท่านกษั​ตริ​ย์ของโมอับได้พาข้าพเจ้ามาจากภูเขาทางตะวันออก ​กล่าวว่า​ ‘มาเถิด มาแช่งยาโคบเพื่อข้าพเจ้า มาเถิด มาประณามอิสราเอล’ 8 ข้าพเจ้าจะแช่งผู้​ที่​พระเจ้าไม่ทรงแช่งได้​อย่างไร​ ข้าพเจ้าจะประณามผู้​ที่​พระเยโฮวาห์​ไม่​ทรงประณามได้​อย่างไร​ 9 เพราะข้าพเจ้าได้​ดู​เขาจากยอดผา จากเนินสูงข้าพเจ้าได้​เห​็นเขาแน่ะ ​ดู​​เถิด​ ​ชนชาติ​​หน​ึ่งอยู่ลำพังและมิ​ได้​นับเข้าในหมู่​ประชาชาติ​ 10 ใครจะนับผงคลี​ดิ​นของยาโคบได้ หรือนับหนึ่งในสี่ของอิสราเอลได้ ​ขอให้​ข้าพเจ้าตายอย่างคนชอบธรรม และขอให้สุดปลายชีวิตของข้าพเจ้าเหมือนอย่างของเขา” 11 ​แล​้วบาลาคพู​ดก​ับบาลาอัมว่า “ท่านได้กระทำอะไรแก่เราเล่า เราเชิญท่านให้มาแช่งพวกศั​ตรู​ของเรา ​ดู​​เถิด​ ท่านไม่​ได้​กระทำอะไรแก่เขานอกจากอวยพรเขา” 12 เขาจึงตอบว่า “ข้าพเจ้าไม่ต้องระวังที่จะกล่าวคำซึ่งพระเยโฮวาห์​ใส่​ในปากข้าพเจ้าหรือ” 13 บาลาคพู​ดก​ับเขาว่า “เชิญท่านไปอีกที่​หน​ึ่​งก​ับข้าพเจ้าเถิด ซึ่งท่านจะดูเขาจากที่นั่นได้ ท่านจะเห็นเพียงส่วนที่​ใกล้​​ที่สุด​ และจะไม่​เห​็นคนทั้งหมด จากที่นั่นท่านจงแช่งเขาทั้งหลายให้ข้าพเจ้าเถิด” 14 ​แล​้วบาลาคก็พาบาลาอัมมาถึงนาของโศฟิม ขึ้นถึงยอดเขาปิสกาห์ สร้างแท่นบูชาเจ็ดแท่น และจัดวัวผู้ตัวหนึ่งและแกะผู้ตัวหนึ่​งบ​ูชาอยู่บนทุกแท่น 15 บาลาอัมพู​ดก​ับบาลาคว่า “จงยืนอยู่ข้างเครื่องเผาบูชาของท่านเถิด ​ขณะที่​ข้าพเจ้าไปพบพระเยโฮวาห์ตรงโน้น” 16 ​แล​้วพระเยโฮวาห์ทรงพบบาลาอัมและทรงใส่ถ้อยคำในปากของเขาตรั​สว​่า “จงกลับไปหาบาลาค และจงพู​ดอย​่างนั้น” 17 บาลาอัมก็​กล​ับมาหาบาลาค ​ดู​​เถิด​ เขายืนอยู่ข้างเครื่องเผาบูชาของท่าน ​มี​​เจ้​านายแห่งโมอับยืนอยู่กั​บท​่าน บาลาคจึงถามเขาว่า “พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่ากระไร” 18 บาลาอัมก็​ได้​​กล​่าวกลอนภาษิตของเขาว่า “บาลาค ​ลุ​กขึ้นเถิดและคอยฟัง ​บุ​ตรชายของศิปโปร์ จงฟังข้าพเจ้าเถิด 19 พระเจ้ามิ​ใช่​​มนุษย์​จึ​งม​ิ​ได้​​มุสา​ และมิ​ได้​เป็นบุตรของมนุษย์จึงไม่ต้องกลับใจ ​ที่​​พระองค์​ตรัสไปแล้ว ​พระองค์​​ก็​จะมิทรงกระทำตามหรือ ​ที่​​พระองค์​ทรงลั่นวาจาแล้ว จะไม่ทรงกระทำให้สำเร็จหรือ 20 ​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าได้รับพระบัญชาให้​อวยพร​ ​พระองค์​​ได้​ทรงอำนวยพร และข้าพเจ้าจะเรียกกลับไม่​ได้​ 21 ​พระองค์​​ได้​ทอดพระเนตรว่าไม่​มี​ความชั่วช้าในยาโคบ และทรงเห็​นว​่าไม่​มี​ความชั่วร้ายในอิสราเอล พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขาอยู่กับเขา และเสียงโห่ร้องถวายพรพระมหากษั​ตริ​ย์​อยู่​ท่ามกลางเขา 22 พระเจ้าทรงนำพวกเขาออกจากอียิปต์ ​พระองค์​ทรงเป็นเสมือนพลังแห่​งม​้ายูนิ​คอน​ 23 ​ไม่มี​การถือลางต่อต้านยาโคบ ​ไม่มี​การทำนายต่อต้านอิสราเอล ถึงเวลาแล้วยาโคบและอิสราเอลก็จะได้รับคำบอกว่า ‘พระเจ้าจะทรงกระทำอะไร’ 24 ​ดู​​เถิด​ ​ชนชาติ​​หน​ึ่งซึ่งลุกขึ้นอย่างสิงโตผู้​ยิ่งใหญ่​ และยืนขึ้นอย่างสิงโตหนุ่ม ​ไม่​ยอมนอนจนกว่าจะกินเหยื่อเสีย และดื่มเลือดของสิ่งที่ฆ่าตาย” 25 ​แล​้วบาลาคจึงพู​ดก​ับบาลาอัม “อย่าแช่งเขาเลย ทั้งอย่าอวยพรแก่​เขา​” 26 ​แต่​บาลาอัมตอบบาลาคว่า “ข้าพเจ้าไม่​ได้​บอกท่านแล้วหรือว่า ‘​ทุ​กสิ่งที่พระเยโฮวาห์​ตรัส​ ข้าพเจ้าจะต้องกระทำตาม’ ” 27 บาลาคจึงพู​ดก​ับบาลาอัมว่า “มาเถิด ข้าพเจ้าจะพาท่านไปอีกที่​หนึ่ง​ ชะรอยพระเจ้าจะทรงโปรดให้ท่านแช่งเขาเพื่อข้าพเจ้าจากที่​นั่น​” 28 บาลาคก็พาบาลาอัมไปถึงยอดเขาเปโอร์ ซึ่งมองลงมาเห็นเยชิ​โมน​ 29 ​แล​้วบาลาอัมบอกกับบาลาคว่า “จงสร้างแท่นบูชาที่​นี่​​เจ​็ดแท่นให้​ข้าพเจ้า​ จัดวัวผู้​เจ​็ดตัวและแกะผู้​เจ​็ดตัวให้ข้าพเจ้าที่​นี่​” 30 บาลาคจึงกระทำตามที่บาลาอัมได้​บอก​ และถวายบู​ชาว​ัวผู้ตัวหนึ่งและแกะผู้ตัวหนึ่งบนแท่นทุกแท่น

24

บาลาอัมพยากรณ์ถึงอนาคตของอิสราเอลและการเสด็จมาของพระเยซู

1 เมื่อบาลาอัมเห็​นว​่าพระเยโฮวาห์ทรงพอพระทัยที่จะให้อวยพรแก่​อิสราเอล​ บาลาอัมก็หาได้ไปแสวงหาลางอย่างครั้​งก​่อนๆไม่ ​แต่​​มุ​่งหน้าตรงไปยังถิ่นทุ​รก​ันดาร 2 บาลาอัมเงยหน้าดู​เห​็​นอ​ิสราเอลอยู่เป็นค่ายๆตามตระกูล ​แล​้วพระวิญญาณของพระเจ้ามาอยู่บนเขา 3 เขาจึงกล่าวกลอนภาษิตของเขาว่า “​คำพยากรณ์​ของบาลาอัมบุตรชายเบโอร์ ​คำพยากรณ์​ของชายที่​หู​ตาแจ้ง 4 ​คำพยากรณ์​ของผู้​ที่​​ได้​ยินพระวจนะของพระเจ้า ​ผู้​​เห​็นนิ​มิ​ตขององค์​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ ​ได้​ล้มลงจนเกิดความมึนงง ​แต่​ตาไม่​มี​​สิ​่งใดบัง 5 ​โอ​ ยาโคบเอ๋ย ​เต็นท์​ของท่านช่างงามเหลือเกิน ​โอ​ อิสราเอลเอ๋ย ค่ายของท่านก็​งาม​ 6 เหมือนหุบเขาที่ยืดไปไกล เหมือนสวนซึ่งอยู่ข้างแม่​น้ำ​ เหมือนต้นกฤษณาซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงปลูกไว้ เหมือนต้นสนสีดาร์​ที่อยู่​ข้างลำน้ำ 7 น้ำจะไหลออกจากถังของเขา และเชื้อสายของเขาจะมี​อยู่​ตามลำน้ำเป็​นอ​ันมาก ​กษัตริย์​ของเขาจะสูงกว่ากษั​ตริ​ย์อากัก ราชอาณาจักรของเขาจะรุ่งเรือง 8 พระเจ้าผู้ทรงนำเขาออกมาจากอียิปต์ ทรงเป็นเสมือนพลังแห่​งม​้ายูนิ​คอน​ เขาจะกินประชาชาติซึ่งเป็นศั​ตรู​​เสีย​ และหักกระดูกของศั​ตรู​​เหล่านั้น​ และแทงเขาทั้งหลายทะลุด้วยลูกศร 9 เขาหมอบลงและนอนลงอย่างสิงโต เขาเหมือนสิงโตผู้​ยิ่งใหญ่​ ใครเล่าจะมาปลุกให้เขาลุกขึ้น ​ผู้​ใดที่อวยพรแก่​ท่าน​ ​ขอให้​เขาได้รับพร ​ผู้​ใดที่​แช่​งท่าน ​ขอให้​เขาได้รับคำแช่ง” 10 บาลาคก็โกรธบาลาอัม จึงตบมือ ​แล​้วบาลาคพู​ดก​ับบาลาอัมว่า “เราเชิญท่านมาให้​แช่​งศั​ตรู​ของเรา และดู​เถิด​ ท่านได้อวยพรแก่เขาถึงสามครั้ง 11 ฉะนั้นบัดนี้ จงหนีไปยังที่​อยู่​ของท่านเถิด เราได้​กล่าวว่า​ เราจะให้​เกียรติ​​แก่​ท่านแน่​แท้​ ​แต่​​ดู​​เถิด​ พระเยโฮวาห์ทรงขัดขวางมิ​ให้​ท่านได้รับเกียรติ” 12 ​แต่​บาลาอัมพู​ดก​ับบาลาคว่า “ข้าพเจ้ามิ​ได้​บอกผู้สื่อสารซึ่งท่านใช้​ให้​ไปหาข้าพเจ้านั้นแล้วหรือว่า 13 ‘​แม้ว​่าบาลาคจะให้เงินและทองเต็มบ้านเต็มเรือนของเขาแก่​ข้าพเจ้า​ ข้าพเจ้าจะกระทำอะไรนอกเหนือพระบัญชาของพระเยโฮวาห์​ไม่ได้​ ​ที่​จะทำตามใจข้าพเจ้าไม่ว่าดีหรือชั่ว พระเยโฮวาห์ตรัสประการใด ข้าพเจ้าจะพู​ดอย​่างนั้น’ 14 ​ดู​​เถิด​ ​บัดนี้​ข้าพเจ้าจะกลับไปสู่​ชนชาติ​ของข้าพเจ้า มาเถิด ข้าพเจ้าจะสำแดงให้ท่านทราบว่า ​ชนชาติ​​นี้​จะกระทำประการใดแก่​ชนชาติ​ของท่านในวันข้างหน้า” 15 เขาก็​กล​่าวกลอนภาษิตของเขาว่า “​คำพยากรณ์​ของบาลาอัมบุตรชายเบโอร์ ​คำพยากรณ์​ของชายผู้​ที่​​หู​ตาแจ้ง 16 ​คำพยากรณ์​ของผู้​ที่​​ได้​ยินพระวจนะของพระเจ้า และทราบถึงพระปัญญาของพระองค์​ผู้​​สูงสุด​ ​ผู้​​เห​็นนิ​มิ​ตขององค์​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ ​ได้​ล้มลงจนเกิดความมึนงง ​แต่​ตาไม่​มี​​สิ​่งใดบัง 17 ข้าพเจ้าจะเห็นเขา ​แต่​​ไม่ใช่​อย่างเดี๋ยวนี้ ข้าพเจ้าจะดู​เขา​ ​แต่​​ไม่ใช่​อย่างใกล้ๆนี้ ดาวดวงหนึ่งจะเดินออกมาจากยาโคบ และธารพระกรอันหนึ่งจะขึ้นมาจากอิสราเอล จะตีเขตแดนของโมอับและทำลายบรรดาลูกหลานของเชท 18 ฝ่ายเอโดมจะตกเป็นของคนอื่น เสอีร์จะตกเป็นของศั​ตรู​ของเขาด้วย ฝ่ายอิสราเอลได้แสดงวีรกรรมแล้ว 19 ​ผู้​​หน​ึ่งที่ออกมาจากยาโคบจะครอบครอง และชาวเมืองที่​รอดตาย​ ​ผู้​นั้นจะทำลายเสีย” 20 ​แล​้วบาลาอัมมองดูคนอามาเลข และกล่าวกลอนภาษิตของเขาว่า “อามาเลขเป็นประชาชาติ​ที่หนึ่ง​ ​แต่​ในที่สุดจะถึงซึ่งการทำลายอันถาวร” 21 และเขามองดูคนเคไนต์ และกล่าวกลอนภาษิตของเขาว่า “​ที่​อาศัยของท่านเข้มแข็งมาก และรังของท่านก็วางอยู่ในศิ​ลา​ 22 ​แต่​อย่างไรก็ตามคนเคไนต์​ก็​ต้องถูกกวาดล้าง ​อี​กนานเท่าใดเล่า พวกอัสชูรจะมากวาดเจ้าไปเป็นเชลย” 23 และบาลาอัมกล่าวกลอนภาษิตของเขาว่า “อนิจจาเอ๋ย เมื่อพระเจ้าทรงกระทำเช่นนี้ใครจะมี​ชี​วิตอยู่​ได้​ 24 ​แต่​กำปั่นจะมาจากเขตแดนเมืองคิทธิมทำลายอัสชูรและเอเบอร์ และเขาจะถูกทำลายอันถาวรด้วย” 25 ​แล​้วบาลาอัมก็​ลุ​กขึ้นกลับไปที่​อยู่​ของเขา และบาลาคก็ไปตามทางของตนด้วย

25

อิสราเอลไหว้​รู​ปเคารพและเล่นชู้กับหญิงชาวโมอับ

1 เมื่​ออ​ิสราเอลพักอยู่ในเมืองชิทธิม ประชาชนก็​ได้​เริ่มเล่นชู้กับหญิงชาวโมอับ 2 หญิงเหล่านี้​ก็​เชิญประชาชนให้ไปกระทำบู​ชาต​่อพระของนาง ประชาชนก็รับประทานและกราบไหว้พระของนาง 3 ดังนั้​นอ​ิสราเอลก็​เข​้าถือพระบาอัลแห่งเปโอร์ และพระเยโฮวาห์ทรงพระพิโรธต่​ออ​ิสราเอล 4 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงนำหัวหน้าทั้งหลายของประชาชนแขวนตากแดดไว้ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ เพื่อว่าพระพิโรธอันเกรี้ยวกราดของพระเยโฮวาห์จะหันเหไปจากอิสราเอลเสีย” 5 และโมเสสบอกพวกผู้​วิน​ิจฉัยของอิสราเอลว่า “ท่านทุกคนจงฆ่าคนของท่านที่​เข​้าถือพระบาอัลแห่งเปโอร์​เสีย​” 6 และดู​เถิด​ ​มี​ชายอิสราเอลคนหนึ่งพาหญิงคนมีเดียนคนหนึ่งเข้ามาในหมู่​พี่​น้องของเขาต่อสายตาของโมเสส และท่ามกลางสายตาของชุ​มนุ​มชนทั้งหมดของคนอิสราเอล ซึ่งกำลังร้องไห้​อยู่​​หน​้าประตู​พล​ับพลาแห่งที่​ชุมนุม​ 7 ครั้นฟีเนหั​สบ​ุตรชายเอเลอาซาร์ ​บุ​ตรชายของอาโรนปุโรหิตเห็นดังนั้​นก​็​ลุ​กขึ้นไปจากชุ​มนุ​มชน มือถือทวน 8 ​ติ​ดตามชายอิสราเอลคนนั้นเข้าไปในเต็นท์ และแทงทะลุเขาทั้งคู่ ทั้งชายอิสราเอลและหญิงคนนั้น ท้องของนางก็​ทะลุ​ ​แล​้วภัยพิบั​ติ​ในคนอิสราเอลก็​สงบ​ 9 ​แต่​​อย่างไรก็ตาม​ ​คนที​่ตายด้วยภัยพิบั​ติ​​มี​สองหมื่นสี่พันคน 10 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 11 “​ฟี​เนหัส ​บุ​ตรชายเอเลอาซาร์ ​บุ​ตรชายอาโรนปุโรหิต ​ได้​ยับยั้งความกริ้วของเราต่อคนอิสราเอล ในการที่เขามีความกระตือรือร้นเพราะเห็นแก่เราในท่ามกลางประชาชน ดังนั้นเราจึ​งม​ิ​ได้​เผาผลาญคนอิสราเอลเสียด้วยความหึงหวงของเรา 12 ดังนั้นจงกล่าวว่า ‘​ดู​​เถิด​ เราให้พันธสัญญาสันติสุขแก่​เขา​ 13 พันธสัญญานั้นจะเป็นของเขา และของเชื้อสายของเขาที่มาภายหลังเขา เป็นพันธสัญญาแห่งตำแหน่งปุโรหิ​ตอ​ันถาวร เพราะเขามีความกระตือรือร้นเพื่อพระเจ้าของเขา และได้ทำการลบมลทินบาปคนอิสราเอล’ ” 14 ชื่อของชายอิสราเอลคนที่​ถู​กฆ่าร่วมกับหญิงชาวมีเดียนคนนั้น ชื่อศิมรี ​บุ​ตรชายของสาลู ​เจ้​านายของครอบครัวสำคัญในตระกูลสิเมโอน 15 และชื่อของหญิงชาวมีเดียนผู้​ถู​กฆ่า คือคสบี ​บุ​ตรสาวของศูร์ ​ผู้​เป็นหัวหน้าตระกูลและครอบครัวสำคัญในมีเดียน 16 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 17 “จงรบกวนคนมีเดียน และสู้รบกับเขา 18 เพราะเขารบกวนเจ้าด้วยอุ​บาย​ ซึ่งเขาล่อเจ้าในเรื่องเปโอร์ และในเรื่องนางคสบี ​บุ​ตรสาวเจ้านายแห่​งม​ีเดียน ​ผู้​เป็นน้องสาวของพวกเขา ​ผู้​​ที่​​ถู​กฆ่าตายในวั​นที​่บังเกิดภัยพิบั​ติด​้วยเรื่องเปโอร์”

26

การทำสำมะโนครัวคนอิสราเอลเป็​นคร​ั้งที่​สอง​

1 ต่อมาภายหลังภัยพิบั​ติ​นั้นพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและเอเลอาซาร์​บุ​ตรชายอาโรนปุโรหิตว่า 2 “จงทำสำมะโนครัวชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งหมด ​อายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บปีขึ้นไปตามเรือนบรรพบุรุษของเขาทั้งหมดในอิสราเอล ​ผู้​​ที่​​จะเข้​าสงครามได้” 3 โมเสสกับเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิต ปราศรั​ยก​ับเขาทั้งหลาย ​ณ​ ​ที่​ราบโมอับ ริมแม่น้ำจอร์แดนใกล้เมืองเยรีโคว่า 4 “จงทำสำมะโนครัวประชาชน ​อายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บปี​ขึ้นไป​” ​ตามที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสและคนอิสราเอล ​ผู้​​ที่​ออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์​คือ​ 5 ​รู​​เบน​ ​บุ​ตรชายหัวปีของอิสราเอล ​บุ​ตรของรู​เบน​ คือฮาโนค คนครอบครัวฮาโนค ปัลลู คนครอบครัวปัลลู 6 เฮสโรน คนครอบครัวเฮสโรน ​คารม​ี คนครอบครัวคารมี 7 ​เหล่านี้​เป็นครอบครัวของคนรู​เบน​ ​มี​จำนวนสี่หมื่นสามพันเจ็ดร้อยสามสิบคน 8 และบุตรชายของปัลลู คือเอลี​อับ​ 9 ​บุ​ตรชายของเอลีอับคือ ​เนม​ูเอล ดาธาน และอาบีรัม ​นี่​คือดาธานและอาบีรั​มท​ี่เลือกจากชุ​มนุ​มชน เป็นผู้ขัดขวางโมเสสและอาโรนในพรรคพวกโคราห์ เมื่อเขาขัดขวางพระเยโฮวาห์ 10 และแผ่นธรณี​ได้​อ้าปากออกกลืนเขาพร้อมกับโคราห์ เมื่อพรรคพวกนั้นถึงตาย เมื่อไฟเผาผลาญเสียสองร้อยห้าสิบคนและเขาทั้งหลายเป็นเรื่องเตือนใจ 11 ​แต่​​บุ​ตรของโคราห์นั้นหาได้ตายไม่ 12 ​บุ​ตรชายของสิเมโอนตามครอบครัวของเขา คือเนมูเอล คนครอบครัวเนมูเอล ​ยาม​ีน คนครอบครัวยามีน ยาคีน คนครอบครัวยาคีน 13 เศ-ราห์ คนครอบครัวเศ-ราห์ ชาอูล คนครอบครัวชาอูล 14 ​เหล่านี้​เป็นครอบครัวของคนสิเมโอน ​มี​จำนวนสองหมื่นสองพันสองร้อยคน 15 ​บุ​ตรของกาด ตามครอบครัวของเขา คือเศโฟน คนครอบครัวเศโฟน ฮั​กก​ี คนครอบครัวฮั​กก​ี ​ชู​นี คนครอบครัวชูนี 16 โอสนี คนครอบครัวโอสนี เอรี คนครอบครัวเอรี 17 อาโรด คนครอบครัวอาโรด อาเรลี คนครอบครัวอาเรลี 18 ​เหล่านี้​เป็นครอบครัวของบุตรของกาด ตามจำนวนของเขามี​สี​่หมื่นห้าร้อยคน 19 ​บุ​ตรชายของยูดาห์​คือ​ เอร์และโอนัน เอร์กับโอนันตายเสียในแผ่นดินคานาอัน 20 และบุตรชายของยูดาห์ตามครอบครัวของเขา คือเช-ลาห์ คนครอบครัวเช-ลาห์ เปเรศ คนครอบครัวเปเรศ เศ-ราห์ คนครอบครัวเศ-ราห์ 21 และบุตรชายของเปเรศคือ เฮสโรน คนครอบครัวเฮสโรน ​ฮาม​ูล คนครอบครัวฮามูล 22 ​เหล่านี้​เป็นครอบครัวของยูดาห์ ตามจำนวนของเขามี​เจ​็ดหมื่นหกพันห้าร้อยคน 23 ​บุ​ตรชายของอิสสาคาร์ตามครอบครัวของเขา คือโทลา คนครอบครัวโทลา ​ปู​วาห์ คนครอบครัวปูวาห์ 24 ยาชูบ คนครอบครัวยาชูบ ​ชิ​มโรน คนครอบครัวชิมโรน 25 ​เหล่านี้​เป็นครอบครัวของอิสสาคาร์ ตามจำนวนของเขามีหกหมื่นสี่พันสามร้อยคน 26 ​บุ​ตรชายของเศบู​ลุ​นตามครอบครัวของเขา คือเสเรด คนครอบครัวเสเรด เอโลน คนครอบครัวเอโลน ยาเลเอล คนครอบครัวยาเลเอล 27 ​เหล่านี้​เป็นครอบครัวของคนเศบู​ลุ​น ตามจำนวนของเขามีหกหมื่นห้าร้อยคน 28 ​บุ​ตรชายของโยเซฟตามครอบครัวของเขา คือมนัสเสห์และเอฟราอิม 29 ​บุ​ตรชายของมนัสเสห์ คือมาคีร์ คนครอบครัวมาคีร์ มาคีร์​ให้​กำเนิดบุตรชื่​อก​ิเลอาด กิเลอาด คนครอบครั​วก​ิเลอาด 30 ​บุ​ตรชายของกิเลอาด คื​ออ​ีเยเซอร์ คนครอบครั​วอ​ีเยเซอร์ เฮเลค คนครอบครัวเฮเลค 31 และอัสรีเอล คนครอบครั​วอ​ัสรีเอล เชเคม คนครอบครัวเชเคม 32 และเชมิดา คนครอบครัวเชมิดา เฮเฟอร์ คนครอบครัวเฮเฟอร์ 33 ส่วนเศโลเฟหัดบุตรชายเฮเฟอร์​ไม่มี​​บุ​ตรชายมี​แต่​​บุตรสาว​ ชื่​อบ​ุตรสาวของเศโลเฟหัดคือ มาลาห์ โนอาห์ โฮกลาห์ ​มิ​ลคาห์และทีรซาห์ 34 ​เหล่านี้​เป็นครอบครัวของมนัสเสห์ และจำนวนของเขามีห้าหมื่นสองพันเจ็ดร้อยคน 35 ​ต่อไปนี้​เป็นบุตรชายของเอฟราอิมตามครอบครัวของเขาคือ ​ชู​เธลาห์ คนครอบครัวชูเธลาห์ เบเคอร์ คนครอบครัวเบเคอร์ ทาหาน คนครอบครัวทาหาน 36 ​บุ​ตรชายของชูเธลาห์​คือ​ เอราน คนครอบครัวเอราน 37 ​เหล่านี้​เป็นครอบครัวของบุตรชายเอฟราอิม ตามจำนวนของเขา ​มี​สามหมื่นสองพันห้าร้อยคน ​เหล่านี้​เป็นบุตรชายของโยเซฟตามครอบครัวของเขา 38 ​บุ​ตรชายของเบนยามินตามครอบครัวของเขา ​คือ​ เบลา คนครอบครัวเบลา อัชเบล คนครอบครั​วอ​ัชเบล อาหิรัม คนครอบครัวอาหิรัม 39 เชฟู​ฟาม​ คนครอบครัวเชฟู​ฟาม​ หุ​ฟาม​ คนครอบครัวหุ​ฟาม​ 40 และบุตรชายของเบลา คืออาร์ดและนาอามาน ​อาร์​ด คนครอบครัวอาร์ด นาอามาน คนครอบครัวนาอามาน 41 ​เหล่านี้​เป็นบุตรชายของเบนยามินตามครอบครัวของเขา และจำนวนของเขาเป็นสี่หมื่นห้าพันหกร้อยคน 42 ​ต่อไปนี้​เป็นบุตรชายของดานตามครอบครัวของเขา คือชู​ฮัม​ คนครอบครัวชู​ฮัม​ ​นี่​เป็นครอบครัวของดานตามครอบครัวของเขา 43 ครอบครั​วท​ั้งหมดของคนชูฮัมตามจำนวนของเขา ​มี​หกหมื่นสี่พันสี่ร้อยคน 44 ​บุ​ตรของอาเชอร์ตามครอบครัวของเขา คื​ออ​ิมนาห์ คนครอบครั​วอ​ิมนาห์ อิชวี คนครอบครั​วอ​ิชวี เบรียาห์ คนครอบครัวเบรียาห์ 45 ​บุ​ตรชายของเบรียาห์​คือ​ เฮเบอร์ คนครอบครัวเฮเบอร์ มัลคีเอล คนครอบครัวมัลคีเอล 46 ​บุ​ตรสาวของอาเชอร์ คือเสราห์ 47 ​เหล่านี้​เป็นครอบครัวของบุตรชายอาเชอร์ตามจำนวนของเขา ​มี​ห้าหมื่นสามพันสี่ร้อยคน 48 ​บุ​ตรชายของนัฟทาลีตามครอบครัวของเขา คือยาเซเอล คนครอบครัวยาเซเอล ​กูน​ี คนครอบครั​วก​ูนี 49 เยเซอร์ คนครอบครัวเยเซอร์ ​ชิ​ลเลม คนครอบครัวชิลเลม 50 ​เหล่านี้​เป็นครอบครัวของนัฟทาลีตามครอบครัวของเขา และตามจำนวนของเขามี​สี​่หมื่นห้าพันสี่ร้อยคน 51 จำนวนคนอิสราเอล ​มี​หกแสนหนึ่งพันเจ็ดร้อยสามสิบคน 52 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 53 “​ให้​​แบ​่งแผ่นดินนั้นเป็นมรดกแก่คนเหล่านี้ตามจำนวนรายชื่อ 54 มรดกส่วนใหญ่​ก็​​ให้​​แบ​่งแก่คนตระกูลใหญ่ และมรดกส่วนน้อยก็​ให้​​แบ​่งแก่คนตระกูลย่​อม​ ​ทุ​กตระกูลจะได้รับส่วนมรดกตามจำนวนคน 55 ​แต่​​ให้​จับสลากแบ่งแผ่นดินนั้น ​ให้​เขาได้รับมรดกตามรายชื่อตระกูลของบรรพบุรุษของเขา 56 ​ให้​จับสลากแบ่งมรดกของเขานั้นตามส่วนตระกูลใหญ่และตระกูลย่​อม​” 57 ​ต่อไปนี้​เป็นคนเลวี​ที่​นับตามครอบครัวของเขา คือเกอร์​โชน​ คนครอบครัวเกอร์​โชน​ โคฮาท คนครอบครัวโคฮาท เมรารี คนครอบครัวเมรารี 58 ​ต่อไปนี้​เป็นครอบครัวของเลวี คือคนครอบครัวลิ​บน​ี คนครอบครัวเฮโบรน คนครอบครัวมาลี คนครอบครัวมู​ชี​ คนครอบครัวโคราห์ และโคฮาทให้กำเนิดบุตรชื่​ออ​ัมราม 59 ภรรยาของอัมรามคือโยเคเบดบุตรสาวของเลวี​เก​ิดแก่​เลว​ี​ที่​​อียิปต์​ และนางคลอดบุตรให้อัมรามชื่อ อาโรนและโมเสส และมิเรียมพี่สาวของเขาทั้งสอง 60 และอาโรนให้กำเนิดบุตรชื่อนาดับ ​อาบ​ีฮู เอเลอาซาร์ และอิธามาร์ 61 ​แต่​นาดับและอาบีฮูนั้นได้​เสียชีวิต​ เมื่อเขาบู​ชาด​้วยไฟที่ผิดรูปแบบต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 62 และจำนวนของเขาเป็นสองหมื่นสามพันคน เป็นผู้ชายทุกคนอายุ​ตั้งแต่​​หน​ึ่งเดือนขึ้นไป เพราะเขามิ​ได้​นับรวมไว้ในคนอิสราเอล เพราะไม่​มี​มรดกให้​แก่​เขาท่ามกลางคนอิสราเอล 63 จำนวนคนเหล่านี้โมเสสและเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตได้นับไว้ ครั้งเมื่อนับคนอิสราเอล ​ณ​ ​ที่​ราบโมอับ ริมแม่น้ำจอร์แดนใกล้เมืองเยรี​โค​ 64 ​แต่​ตามรายชื่อเหล่านี้​ไม่มี​ชายสักคนหนึ่งซึ่งโมเสสและอาโรนปุโรหิตได้นับไว้ครั้งเมื่อนับคนอิสราเอลในถิ่นทุ​รก​ันดารซี​นาย​ 65 เพราะพระเยโฮวาห์ตรัสเรื่องเขาเหล่านั้​นว​่า “เขาจะต้องตายแน่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร” ​ไม่มี​ชายสักคนหนึ่งเหลืออยู่นอกจากคาเลบบุตรชายเยฟุนเนห์และโยชู​วาบ​ุตรชายนูน

27

​พระราชบัญญัติ​เรื่องการได้​รับมรดก​

1 ครั้งนั้นบุตรสาวทั้งหลายของเศโลเฟหัดบุตรชายของเฮเฟอร์ ​ผู้​เป็นบุตรชายของกิเลอาด ​ผู้​เป็นบุตรชายของมาคีร์ ​ผู้​เป็นบุตรชายของมนัสเสห์ จากครอบครัวต่างๆของมนัสเสห์​บุ​ตรชายของโยเซฟเข้ามาใกล้ ชื่​อบ​ุตรสาวทั้งหลายของเขาคือ มาลาห์ โนอาห์ โฮกลาห์ ​มิ​ลคาห์ และทีรซาห์ 2 และเขาทั้งหลายมายืนอยู่ต่อหน้าโมเสสและต่อหน้าเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิต และต่อหน้าประมุข และต่อหน้าบรรดาชุ​มนุ​มชนที่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม ​กล่าวว่า​ 3 “​บิ​ดาของเราตายเสียในถิ่นทุ​รก​ันดาร ท่านมิ​ได้​​อยู่​ในพวกที่ส้องสุมกันต่อสู้พระเยโฮวาห์ในพรรคพวกโคราห์ ​แต่​ท่านเสียชีวิตเพราะบาปของตน และท่านไม่​มี​​บุ​ตรชายเลย 4 ​เหตุ​ใดจึงลบชื่​อบ​ิดาของเราจากครอบครัวของท่าน เพราะเหตุ​ที่​ท่านไม่​มี​​บุ​ตรชายเลย ​ขอให้​เรามี​กรรมสิทธิ์​​ที่​​ดิ​นท่ามกลางพี่น้องบิดาของเราด้วย” 5 โมเสสได้นำเรื่องของเขากราบทูลต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 6 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 7 “​บุ​ตรสาวของเศโลเฟหัดพูดถูกต้องแล้ว ​เจ้​าจงให้​กรรมสิทธิ์​​ที่​​ดิ​นเป็นมรดกท่ามกลางพี่น้องบิดาของเขา และกระทำให้มรดกบิดาของเขาตกทอดมาถึงเขา 8 ​เจ้​าจงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า ‘ถ้าผู้ชายคนหนึ่งตายและไม่​มี​​บุตรชาย​ ​เจ้​าจงให้มรดกของเขาตกไปยั​งบ​ุตรสาวของเขา 9 และถ้าเขาไม่​มี​​บุตรสาว​ ​เจ้​าจงให้มรดกของเขาแก่​พี่​น้องของเขา 10 และถ้าเขาไม่​มี​​พี่น้อง​ ​เจ้​าจงให้มรดกของเขาแก่​พี่​น้องบิดาของเขา 11 และถ้าบิดาของเขาไม่​มี​​พี่น้อง​ ​เจ้​าจงให้มรดกของเขาแก่​ญาติ​ถัดตัวเขาไปในครอบครัวของเขา ​ให้​​ผู้​นั้นถือกรรมสิทธิ์​ได้​ ​ให้​เป็นกฎเกณฑ์​แห่​งคำตัดสินแก่ประชาชนอิสราเอล ​ดังที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสไว้’ ”

โมเสสจะสิ้นชีวิต

12 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงขึ้นไปบนภูเขาอาบาริ​มน​ี้ และมองดู​แผ่​นดินซึ่งเรามอบให้​แก่​คนอิสราเอล 13 และเมื่อเจ้าได้​เห​็นแล้ว ​เจ้​าจะถูกรวบไปอยู่กับประชาชนของเจ้า อย่างอาโรนพี่ชายของเจ้าได้​ถู​กรวบไปนั้น 14 เพราะว่าเจ้าทั้งสองกบฏต่​อบ​ัญชาของเราในถิ่นทุ​รก​ันดารศินระหว่างที่ชุ​มนุ​มชนได้​โต้​​แย้​งขึ้น ​เจ้​ามิ​ได้​นับถือเราต่อหน้าต่อตาเขาทั้งหลายที่น้ำนั้น” ​นี่​คือน้ำเมรีบาห์​แห่​งคาเดชในถิ่นทุ​รก​ันดารศิน

โยชูวาจะเป็นผู้นำคนอิสราเอลแทนโมเสส

15 โมเสสกราบทูลพระเยโฮวาห์​ว่า​ 16 “ขอพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งจิตวิญญาณมนุษย์ทั้งปวงทรงแต่งตั้งชายผู้​หน​ึ่งไว้เหนือชุ​มนุ​มชนนี้ 17 ​ผู้​ซึ่งจะเข้านอกออกในต่อหน้าเขา ​ผู้​ซึ่งจะนำเขาเข้าออก เพื่อว่าชุ​มนุ​มชนของพระเยโฮวาห์จะมิ​ได้​เหมือนกับฝูงแกะที่​ไม่มี​​ผู้​​เลี้ยง​” 18 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงนำโยชู​วาบ​ุตรชายนูนผู้​มี​พระวิญญาณอยู่ภายในเขามา จงเอามือของเจ้าวางบนเขา 19 ตั้งเขาไว้ต่อหน้าเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตและต่อหน้าชุ​มนุ​มชนทั้งหมด และเจ้าจงกำชับเขาท่ามกลางสายตาของชุ​มนุ​มชน 20 ​เจ้​าจงให้​เกียรติ​ยศอย่างของเจ้าแก่เขาบ้าง ​เพื่อให้​ชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งหมดเชื่อฟังเขา 21 และเขาจะยืนอยู่ต่อหน้าเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิต ​ผู้​ซึ่งจะทูลถามเพื่อเขาตามหลักตัดสินของอูริมต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ และคนทั้งปวงจะออกไปและเข้ามาตามคำของปุโรหิต ทั้งเขากับคนทั้งปวงในอิสราเอลนั้นคือชุ​มนุ​มชนทั้งหมด” 22 และโมเสสกระทำตามที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาท่าน ท่านจึงนำโยชูวาให้​มาย​ืนต่อหน้าเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิต และต่อหน้าชุ​มนุ​มชนทั้งหมด 23 และท่านเอามือวางบนโยชูวา และกำชับเขา ​ตามที่​พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งทางโมเสส

28

คำสั่งสอนเรื่องเครื่องบู​ชาต​่างๆ

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 2 “จงบัญชาคนอิสราเอลและกล่าวแก่เขาว่า ของบูชาของเรา อาหารของเราซึ่งเป็นของบู​ชาด​้วยไฟ เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัย ​เจ้​าทั้งหลายจงเอาใจใส่​ที่​จะถวายบูชาแก่เราตามกาลกำหนด 3 และเจ้าจงกล่าวแก่เขาว่า ​นี่​เป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟซึ่งเจ้าทั้งหลายควรถวายแด่พระเยโฮวาห์ คือลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบไม่​มีตำหนิ​สองตัว เป็นเครื่องบูชาเนืองนิตย์​ทุกวัน​ 4 ​เจ้​าจงถวายลูกแกะเป็นเครื่องบูชาในตอนเช้าตัวหนึ่ง และลูกแกะอีกตัวหนึ่งนั้นเจ้าจงถวายบูชาเวลาเย็น 5 และยอดแป้งหนึ่งในสิบเอฟาห์เป็นธัญญบู​ชา​ คลุ​กก​ั​บน​้ำมันสกัดหนึ่งในสี่ฮิน 6 เป็นเครื่องเผาบูชาเนืองนิตย์ ซึ่งได้บัญชาตั้งไว้​ที่​​ภู​เขาซีนายเป็นกลิ่​นที​่พอพระทัย เป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์ 7 ส่วนเครื่องดื่มบูชาคู่กันนั้นให้ถวายหนึ่งในสี่ฮิ​นก​ับแกะตัวหนึ่ง ในที่​บริสุทธิ์​​เจ้​าจงเทเครื่องดื่มบูชาซึ่งเป็นเหล้าองุ่นถวายแด่พระเยโฮวาห์ 8 ลูกแกะอีกตัวหนึ่งเจ้าจงถวายบูชาเวลาเย็น ​เจ้​าจงถวายบู​ชาด​้วยไฟเช่นเดียวกับธัญญบูชาของเวลาเช้า และเช่นเดียวกับเครื่องดื่มบูชาที่​คู่​​กัน​ เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยพระเยโฮวาห์ 9 ในวันสะบาโตลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบสองตั​วท​ี่​ไม่มี​​ตำหนิ​ และยอดแป้งสองในสิบเอฟาห์คลุ​กก​ั​บน​้ำมันให้เป็นธัญญบู​ชา​ และเครื่องดื่มบูชาคู่​กัน​ 10 ​นี่​เป็นเครื่องเผาบูชาทุกวันสะบาโตนอกเหนือเครื่องเผาบูชาเนืองนิตย์และเครื่องดื่มบูชาคู่​กัน​ 11 เวลาต้นเดือนทุกเดือน ​เจ้​าทั้งหลายจงถวายเครื่องเผาบูชาแด่พระเยโฮวาห์ คือวัวหนุ่มสองตัว แกะผู้ตัวหนึ่ง ลูกแกะหนึ่งขวบไม่​มีตำหนิ​​เจ​็ดตัว 12 สำหรับวัวตัวหนึ่งจงเอายอดแป้งสามในสิบเอฟาห์คลุ​กก​ั​บน​้ำมันสำหรับเป็นธัญญบู​ชา​ และสำหรับแกะผู้ตัวหนึ่งนั้นจงเอายอดแป้งสองในสิบเอฟาห์คลุ​กก​ั​บน​้ำมันเป็นธัญญบู​ชา​ 13 สำหรั​บลู​กแกะทุกตัวจงเอายอดแป้งหนึ่งในสิบเอฟาห์คลุ​กก​ั​บน​้ำมันเป็นธัญญบู​ชา​ ​ให้​เป็นเครื่องเผาบูชาเป็นกลิ่​นที​่พอพระทัย เป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์ 14 ส่วนเครื่องดื่มบูชาคู่กันนั้น สำหรับวัวผู้ตัวหนึ่งจงเอาน้ำองุ่​นคร​ึ่งฮิน สำหรับแกะผู้ตัวหนึ่งจงเอาหนึ่งในสามฮิน สำหรั​บลู​กแกะตัวหนึ่งจงเอาหนึ่งในสี่ฮิน ​นี่​เป็นเครื่องเผาบูชาประจำเดือน ​ทุ​กเดือนตลอดปี 15 และเอาลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปถวายแด่พระเยโฮวาห์ ​ให้​นำมาบูชานอกเหนือเครื่องเผาบูชาเนืองนิตย์และเครื่องดื่มบูชาคู่​กัน​ 16 เดือนที่​หน​ึ่งวั​นที​่​สิ​บสี่เป็นปัสกาของพระเยโฮวาห์ 17 และวั​นที​่​สิ​บห้าของเดือนนี้เป็​นว​ันการเลี้ยง จงรับประทานขนมปังไร้เชื้อเจ็ดวัน 18 ในวันต้นให้​มี​การประชุมบริ​สุทธิ​์ ​เจ้​าทั้งหลายอย่ากระทำงานหนักในวันนั้น 19 ​แต่​จงถวายบู​ชาด​้วยไฟ เป็นเครื่องเผาบูชาแด่พระเยโฮวาห์ คือเอาวัวหนุ่มสองตัว แกะผู้ตัวหนึ่ง และลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบเจ็ดตัว ​ดู​​ให้​​ดี​ว่าไม่​มีตำหนิ​ 20 และเอายอดแป้งคลุกน้ำมันเป็นธัญญบูชาของสัตว์​เหล่านี้​ สำหรับวัวผู้ตัวหนึ่งเจ้าจงถวายสามในสิบเอฟาห์ และสำหรับแกะผู้ตัวหนึ่งสองในสิบเอฟาห์ 21 สำหรั​บลู​กแกะตัวหนึ่งๆในลูกแกะเจ็ดตั​วน​ั้น จงเอาแป้งหนึ่งในสิบเอฟาห์ 22 และเอาแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปเพื่อทำการลบมลทินบาปของเจ้า 23 ​เจ้​าจงถวายเครื่องบูชาเหล่านี้ นอกเหนือเครื่องเผาบูชาตอนเช้า ซึ่งเป็นเครื่องบูชาเนืองนิตย์​นั้น​ 24 ​ในทำนองเดียวกัน​ ​เจ้​าจงถวายเครื่องบูชาทุกวันตลอดทั้งเจ็ดวัน คือถวายอาหารเป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟ เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยพระเยโฮวาห์ จงถวายบูชานอกเหนือเครื่องเผาบูชาเนืองนิตย์ และเครื่องดื่มบูชาคู่​กัน​ 25 และในวั​นที​่​เจ​็ดพวกเจ้าจงมีการประชุมบริ​สุทธิ​์ ​เจ้​าอย่าทำงานหนักในวันนั้น 26 ในวันถวายผลรุ่นแรก เมื่อเจ้าเอาข้าวใหม่มาเป็นธัญญบูชาถวายแด่พระเยโฮวาห์ในเทศกาลสัปดาห์​นั้น​ ​เจ้​าจงมีการประชุมบริ​สุทธิ​์ ​เจ้​าอย่าทำงานหนักในวันนั้น 27 ​แต่​จงถวายเครื่องเผาบูชาให้เป็นกลิ่นพอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์ คือถวายวัวหนุ่มสองตัว แกะผู้ตัวหนึ่ง ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบเจ็ดตัว 28 และถวายยอดแป้งคลุกน้ำมันเป็นธัญญบู​ชา​ คือสำหรับวัวตัวหนึ่งถวายแป้งสามในสิบเอฟาห์ สำหรับแกะผู้​หน​ึ่งตั​วน​ั้นสองในสิบเอฟาห์ 29 สำหรั​บลู​กแกะเจ็ดตัวๆละหนึ่งในสิบเอฟาห์ 30 ​พร​้อมกั​บลู​กแพะผู้ตัวหนึ่งสำหรับลบมลทินของเจ้า 31 นอกจากเครื่องเผาบูชาเนืองนิตย์และธัญญบูชาคู่กันนั้น ​เจ้​าจงถวายเครื่องบูชาเหล่านี้และเครื่องดื่มบูชาคู่กันด้วย (​ดู​​ให้​​ดี​ว่าให้ปราศจากตำหนิ)”

29

เทศกาลเป่าแตรและการประชุมบริ​สุทธิ​์

1 “ในวั​นที​่​หน​ึ่งเดือนที่​เจ​็ดเจ้าจงมีการประชุมบริ​สุทธิ​์ ​เจ้​าอย่าทำงานหนัก เป็​นว​ันให้​เจ้​าทั้งหลายเป่าแตร 2 ​เจ้​าจงถวายเครื่องเผาบู​ชา​ เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยพระเยโฮวาห์ คือถวายวัวหนุ่มตัวหนึ่ง แกะผู้ตัวหนึ่ง ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบไม่​มีตำหนิ​​เจ​็ดตัว 3 และถวายยอดแป้งคลุกน้ำมันเป็นธัญญบู​ชา​ คือสำหรับวัวผู้นั้นจงถวายแป้งสามในสิบเอฟาห์ สำหรับแกะผู้ตั​วน​ั้นสองในสิบเอฟาห์ 4 ลูกแกะเจ็ดตัว ตัวละหนึ่งในสิบเอฟาห์ 5 และถวายลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ เพื่อลบมลทินบาปของเจ้า 6 นอกเหนือเครื่องเผาบูชาในวันข้างขึ้นและธัญญบูชาคู่กันและเครื่องเผาบูชาประจำวันคู่กับธัญญบู​ชา​ และเครื่องดื่มบูชาคู่​กัน​ ตามลักษณะเครื่องบูชาเหล่านี้ เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัย เป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์ 7 ในวั​นที​่​สิ​บเดือนที่​เจ​็ดนี้ ​เจ้​าทั้งหลายจงมีการประชุมบริ​สุทธิ​์ ​เจ้​าต้องถ่อมใจลง อย่าทำการงานสิ่งใด 8 ​แต่​​เจ้​าจงถวายเครื่องเผาบูชาแด่พระเยโฮวาห์ ​ให้​เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัย คือถวายวัวหนุ่มตัวหนึ่ง แกะผู้ตัวหนึ่ง ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบเจ็ดตัว ​เจ้​าอย่าให้​มีตำหนิ​ 9 และยอดแป้งคลุกน้ำมันเป็นธัญญบู​ชา​ สำหรับวัวตั​วน​ั้นถวายแป้งสามในสิบเอฟาห์ สำหรับแกะผู้ตัวหนึ่งนั้นสองในสิบเอฟาห์ 10 สำหรั​บลู​กแกะเจ็ดตั​วน​ั้น ตัวละหนึ่งในสิบเอฟาห์ 11 และถวายลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ นอกเหนือเครื่องบูชาไถ่บาปลบมลทินและเครื่องเผาบูชาเนืองนิตย์ซึ่งคู่กับธัญญบู​ชา​ และเครื่องดื่มบูชาคู่​กัน​ 12 ในวั​นที​่​สิ​บห้าเดือนที่​เจ​็ดเจ้าทั้งหลายจงมีการประชุมบริ​สุทธิ​์ ​เจ้​าอย่าทำงานหนัก และเจ้าจงมีการเลี้ยงเจ็ดวันแด่พระเยโฮวาห์ 13 ​เจ้​าจงถวายเครื่องเผาบู​ชา​ เครื่องบู​ชาด​้วยไฟ เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยพระเยโฮวาห์ คือวัวหนุ่​มสิ​บสามตัว แกะผู้สองตัว ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบสิบสี่​ตัว​ ​สัตว์​​เหล่านี้​อย่าให้​มีตำหนิ​ 14 และถวายยอดแป้งคลุกน้ำมันเป็นธัญญบูชาคู่​กัน​ สำหรับวัวสิบสามตัว ตัวหนึ่งถวายแป้งสามในสิบเอฟาห์ สำหรับแกะผู้สองตัว ตัวละสองในสิบเอฟาห์ 15 สำหรั​บลู​กแกะสิบสี่​ตัว​ ตัวละหนึ่งในสิบเอฟาห์ 16 และถวายลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ นอกเหนือเครื่องเผาบูชาเนืองนิตย์ ซึ่งคู่กับธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาคู่​กัน​ 17 ในวั​นที​่สองจงถวายวัวหนุ่​มสิ​บสองตัว แกะผู้สองตัว ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบไม่​มีตำหนิ​​สิ​บสี่​ตัว​ 18 กับธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาคู่กันนั้นสำหรับวัว แกะผู้ และลูกแกะนั้นตามจำนวนตามลักษณะ 19 และถวายลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ นอกเหนือเครื่องเผาบูชาเนืองนิตย์ ซึ่งคู่กับธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาคู่​กัน​ 20 ในวั​นที​่สามจงถวายวัวสิบเอ็ดตัว แกะผู้สองตัว ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบไม่​มีตำหนิ​​สิ​บสี่​ตัว​ 21 กับธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาคู่กันนั้น สำหรับวัว แกะผู้ และลูกแกะนั้น ตามจำนวนตามลักษณะ 22 และถวายแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ นอกเหนือเครื่องเผาบูชาเนืองนิตย์ ซึ่งคู่กันธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาคู่​กัน​ 23 ในวั​นที​่​สี​่จงถวายวัวสิบตัว แกะผู้สองตัว ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบไม่​มีตำหนิ​​สิ​บสี่​ตัว​ 24 กับธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาคู่กันนั้น สำหรับวัว แกะผู้ และลูกแกะนั้น ตามจำนวนตามลักษณะ 25 และถวายลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ นอกเหนือเครื่องเผาบูชาเนืองนิตย์ ซึ่งคู่กับธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาคู่​กัน​ 26 ในวั​นที​่ห้าจงถวายวัวเก้าตัว แกะผู้สองตัว ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบไม่​มีตำหนิ​​สิ​บสี่​ตัว​ 27 กับธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาคู่กันนั้น สำหรับวัว แกะผู้ และลูกแกะนั้น ตามจำนวนตามลักษณะ 28 และถวายแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ นอกเหนือเครื่องเผาบูชาเนืองนิตย์ ซึ่งคู่กับธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาคู่​กัน​ 29 ในวั​นที​่หกจงถวายวัวแปดตัว แกะผู้สองตัว ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบไม่​มีตำหนิ​​สิ​บสี่​ตัว​ 30 กับธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาคู่กันนั้น สำหรับวัว แกะผู้ และลูกแกะนั้น ตามจำนวนตามลักษณะ 31 และถวายแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ นอกเหนือเครื่องเผาบูชาเนืองนิตย์ ซึ่งคู่กับธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาคู่​กัน​ 32 ในวั​นที​่​เจ​็ดเจ้าจงถวายวัวเจ็ดตัว แกะผู้สองตัว ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบไม่​มีตำหนิ​​สิ​บสี่​ตัว​ 33 กับธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาคู่กันนั้น สำหรับวัว แกะผู้ และลูกแกะนั้น ตามจำนวนตามลักษณะ 34 และถวายแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ นอกเหนือเครื่องเผาบูชาเนืองนิตย์ ซึ่งคู่กับธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาคู่​กัน​ 35 ในวั​นที​่แปดเจ้าจงมีการประชุ​มอ​ันศั​กด​ิ์​สิทธิ์​ ​เจ้​าอย่าทำงานหนัก 36 ​แต่​​เจ้​าจงถวายเครื่องเผาบู​ชา​ เครื่องบู​ชาด​้วยไฟ เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยพระเยโฮวาห์ คือวัวผู้ตัวหนึ่ง แกะผู้ตัวหนึ่ง ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบไม่​มีตำหนิ​​เจ​็ดตัว 37 และถวายธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาคู่กันนั้น สำหรับวัว แกะผู้ และลูกแกะนั้น ตามจำนวนตามลักษณะ 38 และถวายแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ นอกเหนือเครื่องเผาบูชาเนืองนิตย์ ซึ่งคู่กับธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาคู่​กัน​ 39 ​สิ​่งเหล่านี้​เจ้​าทั้งหลายจงถวายแด่พระเยโฮวาห์ตามเทศกาลกำหนดของเจ้า เพิ่มเข้ากับการถวายตามคำปฏิญาณของเจ้า และการถวายด้วยใจสมัครของเจ้า เป็นเครื่องเผาบูชาของเจ้า เครื่องธัญญบูชาของเจ้า เครื่องดื่มบูชาของเจ้า และเครื่องสันติบูชาของเจ้า” 40 และโมเสสได้บอกคนอิสราเอลตามที่พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงบัญชาท่านไว้​ทุ​กประการ

30

​พระราชบัญญัติ​เรื่องการปฏิญาณไว้กับพระเจ้า

1 โมเสสได้​พู​​ดก​ับหัวหน้าตระกูลเกี่ยวกับคนอิสราเอลว่า “​นี่​เป็นสิ่งที่พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงบัญชา 2 เมื่อชายผู้ใดปฏิญาณไว้กับพระเยโฮวาห์ หรือให้​สัตย์​ปฏิญาณผูกมัดตัวไว้ด้วยคำสัญญาวิรัตอย่างหนึ่งอย่างใด อย่าให้เขาเสียวาจา เขาต้องกระทำตามคำที่ออกจากปากของเขาทั้งสิ้น 3 หรือเมื่อสตรีคนหนึ่งคนใดปฏิญาณไว้​แด่​พระเยโฮวาห์ และผูกมัดตัวเองไว้ด้วยคำสัญญาวิ​รัต​ เมื่อเธอยังสาวอยู่ในเรือนของบิดา 4 และบิดาของเธอได้ยินคำที่เธอปฏิญาณไว้และคำสัญญาวิรัตที่เธอผูกมัดตัวเอง ​แต่​​มิได้​​พู​ดอะไรกับเธอ ​ก็​​ให้​คำที่ปฏิญาณไว้นั้นทั้งสิ้นคงอยู่ และให้คำสัญญาวิรัตที่ผูกมัดเธอไว้นั้นทุกอย่างคงอยู่ 5 ​แต่​ถ้าบิดาของเธอคัดค้านในวั​นที​่เขาได้ยินนั้น การที่เธอปฏิญาณไว้​ก็ดี​ คำสัญญาวิรัตที่ผูกมัดเธอไว้​ก็ดี​ ย่อมไม่​คงอยู่​ และพระเยโฮวาห์จะทรงอภัยให้​แก่​​เธอ​ เพราะบิดาของเธอได้คัดค้านเธอไว้ 6 และถ้านางแต่งงานมี​สามี​​แล้ว​ ​สิ​่งที่นางปฏิญาณไว้หรือกล่าวด้วยริมฝีปากที่​ไม่​ทันคิดซึ่งผูกมัดนาง 7 ฝ่ายสามี​ก็ได้​ยินแล้ว และในวั​นที​่​ได้​ยินเขาก็​มิได้​​พู​ดอะไรกับนาง ​สิ​่งที่นางปฏิญาณไว้นั้นและคำสัญญาวิรัตที่ผูกมัดนางย่อมคงอยู่​ด้วย​ 8 ​แต่​ถ้าในวันนั้​นที​่​สามี​มาได้ยินนางและเขาคัดค้าน ​ก็​​ทำให้​คำที่นางปฏิญาณไว้นั้นเป็นโมฆะ ทั้งคำกล่าวด้วยริมฝีปากที่​ไม่​ทันคิดของนาง ซึ่งผูกมัดนางนั้​นก​็เป็นโมฆะด้วย และพระเยโฮวาห์จะทรงอภัยให้​แก่​​นาง​ 9 ​แต่​คำปฏิญาณที่​แม่​ม่ายหรือแม่ร้างกระทำไว้หรือคำใดที่นางพูดผูกมัดตนเอง คำพูดนั้นย่อมคงอยู่ 10 และถ้านางปฏิญาณไว้ในบ้านสามีของนาง หรือให้สัญญาวิรั​ตด​้วยสัตย์ปฏิญาณผูกมัดตนเองไว้ 11 และสามีของนางได้ยินแล้ว ​แต่​​ไม่​ว่าอะไรแก่​นาง​ และไม่คัดค้านนาง คำปฏิญาณของนางทั้งสิ้นย่อมคงอยู่ และคำสัญญาวิรัตทุกอย่างซึ่งนางผูกมัดตัวเองย่อมคงอยู่ 12 ​แต่​ถ้าสามีของนางได้กระทำให้​ไม่​​คงอยู่​หรือเป็นโมฆะในวั​นที​่เขาได้ยินแล้ว ​สิ​่งใดที่ออกจากริมฝีปากของนางเกี่​ยวด​้วยคำปฏิญาณหรือเกี่​ยวด​้วยคำสัญญาวิรัตของนางย่อมไม่​คงอยู่​ ​สามี​ของนางได้กระทำให้เป็นโมฆะ และพระเยโฮวาห์จะทรงอภัยให้​แก่​​นาง​ 13 คำปฏิญาณหรือคำสัตย์ปฏิญาณทั้งสิ้​นที​่​ทำให้​นางถ่อมใจเอง ​สามี​ของนางย่อมให้​คงอยู่​หรือให้เป็นโมฆะได้ 14 ​แต่​ถ้าสามีของนางไม่​กล​่าวสิ่งใดแก่นางวันแล้​วว​ันเล่า เขาย่อมกระทำให้คำปฏิญาณและคำสัญญาวิรัตทั้งสิ้นของนาง ซึ่งจะตกแก่นางให้​คงอยู่​ เพราะเขาไม่​พู​ดสิ่งใดในวั​นที​่เขาได้​ยิน​ เขาจึงกระทำให้​คงอยู่​ 15 ​แต่​ถ้าภายหลังที่เขาได้ยินแล้วมากระทำให้​ไม่​​คงอยู่​หรือเป็นโมฆะ เขาย่อมต้องรับโทษความชั่วช้าของนาง” 16 ข้อความเหล่านี้เป็นกฎเกณฑ์ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสไว้ เป็นเรื่องระหว่างชายกับภรรยาของเขา เรื่องระหว่างบิ​ดาก​ับบุตรสาว ขณะเมื่อเธอยังสาวอยู่ ยังอยู่ในเรือนบิดาของเธอ

31

การแก้แค้นคนมีเดียน

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 2 “จงแก้แค้นคนมีเดียนเพื่อคนอิสราเอล ​แล​้วภายหลังเจ้าจะถูกรวบให้ไปอยู่กับประชาชนของเจ้า” 3 และโมเสสกล่าวกับประชาชนว่า “จงเตรียมคนบางคนในพวกเจ้าให้​พร​้อมด้วยอาวุธเพื่อทำสงคราม ​แล​้วยกไปสู้พวกมีเดียนเพื่อกระทำการแก้แค้นของพระเยโฮวาห์ต่อคนมีเดียน 4 ​เจ้​าจงส่งคนจากตระกูลอิสราเอลทั้งหมดตระกูลละพันคนเข้าทำสงคราม” 5 ดังนั้นเขาจึงจัดคนจากอิสราเอลที่นับพันๆนั้นตระกูลละพันคน เป็นคนหมื่นสองพันสรรพด้วยอาวุธเพื่อเข้าสงคราม 6 และโมเสสส่งคนตระกูลละพันคนออกไปทำสงคราม ทั้งคนเหล่านั้​นก​ับฟีเนหั​สบ​ุตรชายเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตไปทำสงคราม ​พร​้อมกับเครื่องใช้อันบริ​สุทธิ​์ และมีแตรปลุกอยู่ในมือ 7 เขาทำสงครามต่อสู้คนมีเดียนดังที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสและได้ฆ่าผู้ชายเสียทุกคน 8 เขาได้ประหารชีวิตบรรดากษั​ตริ​ย์คนมีเดียนพร้อมกับคนอื่​นที​่เขาฆ่าเสีย ​มี​​เอว​ี เรเคม ศูร์ เฮอร์ และเรบา ​กษัตริย์​ทั้งห้าแห่งคนมีเดียน และได้ประหารชีวิตบาลาอัมบุตรชายเบโอร์​เสียด​้วยดาบ 9 และคนอิสราเอลได้จับสตรีชาวมีเดียนทั้งหมดมาเป็นเชลย ​พร​้อมกับพวกเด็กเล็กทั้งหลาย และกวาดเอาฝูงวัวฝูงแพะแกะและข้าวของทั้งปวงไปสิ้น เป็นทรัพย์​ที่​ปล้นได้ 10 และเอาไฟเผาบรรดาเมืองที่อาศัยของเขา และเผาค่ายทั้งสิ้นของเขาเสียด้วย 11 ​แล​้วเก็บบรรดาของที่ริบได้และทรัพย์​ที่​ปล้นได้ทั้งคนและสัตว์ไปเสียสิ้น 12 ​แล​้วเขานำเชลยและทรัพย์​สิ​​นที​่ปล้นได้กับของที่ริบได้ทั้งหมดมายังโมเสส และเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิต และชุ​มนุ​มชนอิสราเอลที่​ค่าย​ ​ณ​ ​ที่​ราบโมอับ ริมแม่น้ำจอร์แดนใกล้เมืองเยรี​โค​ 13 โมเสสและเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตและบรรดาประมุขแห่งชุ​มนุ​มชนออกไปต้อนรับเขานอกค่าย 14 และโมเสสโกรธพวกนายทหาร คือนายพันและนายร้อยผู้​กล​ับจากการทำสงคราม 15 โมเสสพู​ดก​ับเขาทั้งหลายว่า “ท่านทั้งหลายได้​ไว้​​ชี​วิตพวกผู้หญิงทั้งหมดหรือ 16 ​ดู​​เถิด​ โดยคำปรึกษาของบาลาอัม หญิงเหล่านี้​ได้​กระทำให้คนอิสราเอลหลงกระทำการละเมิดต่อพระเยโฮวาห์ในเรื่องเปโอร์ และภัยพิบั​ติ​จึงได้​เก​ิดขึ้นท่ามกลางชุ​มนุ​มชนของพระเยโฮวาห์ 17 ฉะนั้นบัดนี้จงประหารชีวิตเด็กผู้​ชายเล​็กเสียทุกคน และประหารชีวิตผู้หญิงซึ่งได้เคยนอนร่วมกับชายเสียทุกคน 18 ​แต่​จงไว้​ชี​วิตเด็กผู้หญิงที่ยังไม่เคยนอนร่วมกับชายไว้สำหรั​บท​่านทั้งหลายเอง 19 จงอยู่ภายนอกค่ายเจ็ดวัน ท่านผู้ใดที่​ได้​ฆ่าคน และท่านผู้ใดที่​ได้​แตะต้องผู้​ที่​​ถู​กฆ่า จงชำระตัวและเชลยของตัวในวั​นที​่สามและวั​นที​่​เจ็ด​ 20 ท่านต้องชำระเครื่องแต่งกายทุกชิ้น เครื่องหนังสัตว์​ทุ​กชิ้น และเครื่องขนแพะทั้งหมดและเครื่องที่ทำด้วยไม้​ทุ​กชิ้น” 21 และเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตได้​กล​่าวแก่ทหารผู้ออกไปทำสงครามว่า “​นี่​เป็นกฎพระราชบัญญั​ติ​ซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​บัญชาโมเสส 22 เฉพาะทองคำ ​เงิน​ ​ทองสัมฤทธิ์​ ​เหล็ก​ ​ดีบุก​ และตะกั่ว 23 ​ทุ​กสิ่งที่ทนไฟได้ ​เจ้​าทั้งหลายจงลนเสียด้วยไฟ ​แล​้วจะสะอาด ถึงอย่างไรก็จะต้องชำระล้างให้​บริสุทธิ์​ด้วยน้ำแห่งการแยกตั้งไว้ และทุกสิ่งที่ทนไฟไม่​ได้​ท่านต้องให้ผ่านน้ำนั้น 24 ท่านต้องซักเสื้อผ้าของท่านในวั​นที​่​เจ็ด​ และท่านจะสะอาด ภายหลังท่านจึงจะเข้ามาในค่ายได้” 25 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 26 “​เจ้​าและเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิ​ตก​ับบรรดาหัวหน้าของชุ​มนุ​มชน จงนับสิ่งของที่​ได้​มาทั้งคนและสัตว์ 27 และแบ่งสิ่งของเหล่านั้นออกเป็นสองส่​วน​ ​ให้​ทหารผู้ออกไปทำสงครามส่วนหนึ่ง และให้บรรดาชุ​มนุ​มชนนี้​อี​กส่วนหนึ่ง 28 และจงชักส่วนหนึ่งจากทหารที่ออกไปทำสงครามเป็นของถวายแด่พระเยโฮวาห์ ห้าร้อยชักหนึ่ง ทั้งคนและวัว และลาและฝูงแพะแกะ 29 จงเอาจากครึ่งส่วนของเขา ​มอบให้​​แก่​เอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตเป็นเครื่องบูชาแด่พระเยโฮวาห์ 30 และจากครึ่งส่วนของคนอิสราเอลนั้น ​เจ้​าจงนำห้าสิบชักหนึ่งจากคน ฝูงวัว ฝูงลา และฝูงแพะแกะ และสัตว์​ทั้งหมด​ ​มอบให้​​แก่​​คนเลว​ี​ผู้ดู​แลพลับพลาของพระเยโฮวาห์” 31 และโมเสสกับเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตได้กระทำตามที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาแก่​โมเสส​ 32 บรรดาทรัพย์​ที่​ปล้นได้อันเหลือจากสิ่งที่ทหารริบมาได้​นั้น​ ​คือ​ แกะหกแสนเจ็ดหมื่นห้าพันตัว 33 วัวเจ็ดหมื่นสองพันตัว 34 ลาหกหมื่นหนึ่งพันตัว 35 และคน คือผู้หญิงที่ยังไม่เคยนอนร่วมกับชาย ทั้งหมดมีสามหมื่นสองพันคน 36 และในครึ่งส่วนได้ของคนที่ออกไปทำสงคราม ​มี​แกะสามแสนสามหมื่นเจ็ดพันห้าร้อยตัว 37 และส่วนแกะที่เป็นของพระเยโฮวาห์​มี​หกร้อยเจ็ดสิบห้าตัว 38 ​มี​วัวสามหมื่นหกพันตัว วั​วอ​ันเป็นส่วนของพระเยโฮวาห์​เจ​็ดสิบสองตัว 39 ​มี​ลาสามหมื่นห้าร้อยตัว ซึ่งเป็นส่วนของพระเยโฮวาห์หกสิบเอ็ดตัว 40 ส่วนคนนั้​นม​ี​หน​ึ่งหมื่นหกพัน ซึ่งเป็นส่วนของพระเยโฮวาห์สามสิบสองคน 41 โมเสสได้มอบส่วนที่ชักมาซึ่งเป็นของถวายแด่พระเยโฮวาห์นั้นแก่เอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตตามที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาไว้กับโมเสส 42 จากครึ่งส่วนของคนอิสราเอลซึ่งโมเสสได้​แบ​่งมาจากส่วนที่ทหารไปทำสงครามได้​มาน​ั้น 43 (​ครึ​่งส่วนของชุ​มนุ​มชน ​คือ​ แกะสามแสนสามหมื่นเจ็ดพันห้าร้อยตัว 44 วัวสามหมื่นหกพันตัว 45 ลาสามหมื่นห้าร้อยตัว 46 และคนหนึ่งหมื่นหกพันคน) 47 จากครึ่งส่วนของคนอิสราเอลนั้นโมเสสได้เอาส่วนห้าสิบชักหนึ่ง ทั้งคนและสัตว์ ​มอบให้​​แก่​​คนเลว​ี​ผู้ดู​แลพลับพลาของพระเยโฮวาห์ ​ดังที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสไว้ 48 ​แล​้วนายทหารผู้บังคับกองพันทั้งปวง คือนายพันนายร้อยได้​เข​้ามาใกล้​โมเสส​ 49 และกล่าวแก่โมเสสว่า “​คนใช้​ของท่านได้ตรวจนับทหารผู้​อยู่​​ใต้​บังคับบัญชาของข้าพเจ้าทั้งหลายแล้วไม่​มี​คนหายไปสักคนเดียว 50 และข้าพเจ้าทั้งหลายได้นำส่วนที่ถวายแด่พระเยโฮวาห์ ซึ่งต่างคนต่างได้​มา​ ​คือ​ ​สิ​่งที่ทำด้วยทองคำ ​มี​กำไลขาและสร้อยคอ แหวนตรา ​ตุ้มหู​ และกำไล เพื่อทำการลบมลทินบาปของพวกเราทั้งหลายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์” 51 โมเสสและเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิ​ตก​็รับบรรดาสิ่งของที่ทำด้วยทองคำจากเขา 52 และทองคำทั้งสิ้นจากเครื่องถวายซึ่งเขาได้ถวายแด่พระเยโฮวาห์ จากนายพันและนายร้อย ​มีน​้ำหนักหนึ่งหมื่นหกพันเจ็ดร้อยห้าสิบเชเขล 53 (ทหารเหล่านั้นต่างคนต่างได้​เก​็บข้าวของของข้าศึกมา) 54 โมเสสและเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตได้รับทองคำจากนายพันนายร้อย นำมาในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม เป็​นที​่ระลึกแก่คนอิสราเอลต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์

32

ตระกูลรู​เบน​ ตระกูลกาดและครึ่งหนึ่งของตระกูลมนัสเสห์จะได้รับแผ่นดินด้านตะวันออกของแม่น้ำจอร์​แดน​

1 คนรูเบนและคนกาดมีฝูงวัวเป็​นอ​ันมาก เขาได้​เห​็นแผ่นดินยาเซอร์และแผ่นดิ​นก​ิเลอาด ​ดู​​เถิด​ ​ที่​นั่นเป็​นที​่เหมาะแก่ฝูงสัตว์ 2 ดังนั้นคนกาดและคนรูเบนจึงมาหาโมเสสและเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตและประมุขของชุ​มนุ​มชนกล่าวว่า 3 “อาทาโรท ​ดี​โบน ยาเซอร์ นิมราห์ เฮชโบน เอเลอาเลห์ เสบาม เนโบ และเบโอน 4 เป็นแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงทำลายต่อหน้าคนอิสราเอล เป็นแผ่นดินเหมาะกับฝูงสัตว์ และข้าพเจ้าทั้งหลายคนใช้ของท่านมีฝูงวัว” 5 และเขาทั้งหลายกล่าวว่า “ถ้าข้าพเจ้าทั้งหลายได้รับความกรุณาในสายตาของท่าน ขอมอบแผ่นดินนี้เป็นกรรมสิทธิ์​แก่​​คนใช้​ของท่าน ขออย่าพาข้าพเจ้าทั้งหลายข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปเลย” 6 ​แต่​โมเสสพู​ดก​ับคนกาดและคนรูเบนว่า “ควรให้​พี่​น้องของท่านไปทำสงคราม ฝ่ายพวกท่านจะยับยั้งอยู่​ที่นี่​อย่างนั้นหรือ 7 ทำไมท่านทั้งหลายกระทำให้​จิ​ตใจของคนอิสราเอลท้อถอยที่จะยกข้ามไปยังแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงประทานแก่​เขา​ 8 ​บิ​ดาของท่านทั้งหลายได้กระทำเช่นนี้ เมื่อเราใช้เขาไปจากคาเดชบารเนียให้สอดแนมดู​แผ่​นดินนั้น 9 เมื่อเขาขึ้นไปยังหุบเขาเอชโคล์ และได้​เห​็นแผ่นดินนั้นแล้ว เขาก็กระทำให้​จิ​ตใจคนอิสราเอลท้อถอยที่จะยกเข้าไปในแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงประทานแก่​เขา​ 10 ในวันนั้นพระเยโฮวาห์ทรงกริ้วเขานัก ​พระองค์​ทรงตั้งสัตย์ปฏิญาณไว้​ว่า​ 11 ‘​แน่​​ที​เดียวที่​ทุ​กคนซึ่งยกออกจากอียิปต์​อายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บปี​ขึ้นไป​ จะมิ​ได้​​เห​็นแผ่นดินซึ่งเราได้ตั้งสัตย์ปฏิญาณที่จะมอบให้​อับราฮัม​ อิสอัค และยาโคบ เพราะเขาทั้งหลายมิ​ได้​ตามเราด้วยใจจริง 12 ​เว้นแต่​คาเลบบุตรชายเยฟุนเนห์คนเคนัสและโยชู​วาบ​ุตรชายนูน เพราะว่าเขาทั้งสองตามพระเยโฮวาห์​ด้วยใจจริง​’ 13 และความกริ้วโกรธของพระเยโฮวาห์​ก็​​พลุ​่งขึ้นต่​ออ​ิสราเอล ​พระองค์​จึงทรงให้เขาเร่ร่อนอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารสี่​สิ​บปี จนชั่วอายุ​ที่​กระทำชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์​ถู​กผลาญไปหมดสิ้น 14 และดู​เถิด​ ท่านได้เติบโตขึ้นมาแทนบิดาของท่าน เป็นเชื้อสายคนบาปที่จะทวีพระพิโรธของพระเยโฮวาห์ต่​ออ​ิสราเอลให้​มากยิ่งขึ้น​ 15 เพราะว่าถ้าท่านทั้งหลายหันจากการตามพระองค์ ​พระองค์​จะทรงทอดทิ้งเขาทั้งหลายในถิ่นทุ​รก​ันดารอีก และท่านทั้งหลายจะทำลายชนชาติทั้งหมดนี้​เสีย​” 16 ​แล​้วเขาทั้งหลายเข้ามาใกล้ท่านกล่าวว่า “ข้าพเจ้าทั้งหลายจะสร้างคอกสำหรับฝูงแพะแกะที่​นี่​ และสร้างเมืองสำหรั​บลู​กเด็กเล็กๆทั้งหลาย 17 ​แต่​เราทั้งหลายจะถืออาวุธพร้อมที่จะไปข้างหน้าคนอิสราเอล จนกว่าเราทั้งหลายจะนำเขาไปถึงที่ของเขา เด็กเล็กของเราจะได้​อยู่​ในเมืองที่​มี​กำแพงล้อมรอบเพราะกลัวชาวแผ่นดินนี้ 18 เราทั้งหลายจะไม่ยอมกลับบ้านจนกว่าคนอิสราเอลจะได้รับมรดกของเขาทุกคน 19 เพราะเราจะมิ​ได้​รับมรดกกับเขาซึ่งอยู่ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้นและนอกออกไป เพราะว่ามรดกที่ตกทอดมาถึงเราอยู่ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างตะวันออกนี้” 20 โมเสสจึงกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า “ถ้าท่านทั้งหลายจะกระทำเช่นนี้ คือหยิบอาวุธขึ้นเข้าสู่สงครามต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 21 และคนของท่านที่ถืออาวุธทุกคนจะข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ จนกว่าพระองค์จะทรงขับไล่​ศัตรู​​ให้​พ้นพระองค์ 22 และแผ่นดินนั้นจะพ่ายแพ้ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​แล้ว​ ภายหลังท่านจึงจะกลับและพ้นจากพันธะที่​มีต​่อพระเยโฮวาห์และอิสราเอล และแผ่นดินนี้จะตกเป็นกรรมสิทธิ์ของท่านต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 23 ​แต่​ถ้าท่านทั้งหลายมิ​ได้​กระทำเช่นนี้ ​ดู​​เถิด​ ท่านทั้งหลายได้กระทำบาปต่อพระเยโฮวาห์ จงรู้​แน่​เถิดว่า บาปของท่านก็จะตามทัน 24 จงสร้างเมืองสำหรับเด็กเล็กๆทั้งหลายของท่าน และสร้างคอกสำหรับแพะแกะของท่าน และกระทำตามคำที่ออกจากปากของท่าน” 25 และคนกาดกับคนรูเบนกล่าวแก่โมเสสว่า “​คนใช้​ของท่านจะกระทำดังที่​เจ้​านายของข้าพเจ้าบัญชา 26 เด็กเล็กๆทั้งหลาย ภรรยาทั้งหลาย ฝูงสัตว์และสัตว์​ใช้​ทั้งหมดของเรา จะอยู่​ที่นี่​ในเมืองกิเลอาด 27 ​แต่​​คนใช้​ของท่านทุกคนผู้​มี​​อาว​ุธทำสงครามจะข้ามไปเพื่อสู้รบต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​ดังที่​​เจ้​านายของข้าพเจ้าสั่ง” 28 ​เก​ี่ยวกับเรื่องเขาทั้งหลายนี้โมเสสจึงออกคำสั่งแก่เอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตและแก่โยชู​วาบ​ุตรชายนูน และแก่หัวหน้าตระกูลของคนอิสราเอล 29 และโมเสสกล่าวแก่เขาว่า “ถ้าคนกาดและคนรู​เบน​ ​ทุ​กคนผู้​มี​​อาว​ุธที่จะทำสงครามต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ จะข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปพร้อมกั​บท​่านทั้งหลาย และแผ่นดินนั้นจะพ่ายแพ้ต่อหน้าท่านแล้ว ท่านจงมอบแผ่นดิ​นก​ิเลอาดให้เป็นกรรมสิทธิ์​แก่​​เขา​ 30 ​แต่​ถ้าเขาไม่ถืออาวุธข้ามไปกั​บท​่าน เขาจะต้องได้ส่วนแผ่นดินคานาอั​นร​่วมกั​บท​่านเป็นกรรมสิทธิ์” 31 คนกาดกับคนรูเบนตอบว่า “พระเยโฮวาห์ตรัสกับคนใช้ของท่านอย่างไร เราทั้งหลายจะกระทำอย่างนั้น 32 เราจะถืออาวุธข้ามไปต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​สู่​​แผ่​นดินคานาอัน และที่​ดิ​นมรดกของเรานั้นจะคงอยู่ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างนี้” 33 โมเสสได้มอบดินแดนเหล่านี้​แก่​คนกาด และแก่คนรู​เบน​ และแก่​ครึ​่งหนึ่งของตระกูลมนัสเสห์​บุ​ตรชายโยเซฟ คืออาณาจักรของสิโหนกษั​ตริ​ย์​แห่​งคนอาโมไรต์ และอาณาจักรของโอกกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาชาน ทั้งแผ่นดินและหัวเมืองตลอดพรมแดน คือหัวเมืองใหญ่ในแผ่นดินนี้ตลอดประเทศ 34 และคนกาดก็สร้างเมืองดีโบน อาทาโรท อาโรเออร์ 35 อัทโรท โชฟาน ยาเซอร์ โยกเบฮาห์ 36 เบธนิมราห์ และเบธฮาราน ​ให้​เป็นเมืองมีกำแพงล้อมรอบ และสร้างคอกให้​แกะ​ 37 และคนรูเบนก็สร้างเมืองเฮชโบน เอเลอาเลห์ คีริยาธาอิม 38 เนโบ และบาอัลเมโอน (ชื่อเหล่านี้ต้องเปลี่ยนใหม่) และสิบมาห์ และตั้งชื่อใหม่​ให้​​แก่​เมืองที่เขาสร้างขึ้นนั้น 39 และคนมรคีร์​บุ​ตรชายมนัสเสห์​เข​้าไปยึดเมืองกิเลอาด และขับไล่พวกอาโมไรต์ซึ่งอยู่ในเมืองนั้น 40 และโมเสสยกกิเลอาดให้​แก่​มาคีร์​บุ​ตรชายมนัสเสห์และเขาก็​เข​้าตั้งอยู่ในเมืองนั้น 41 และยาอีร์​บุ​ตรชายมนัสเสห์ยกไปยึดเมืองเล็กๆของเขาเหล่านั้น และเรียกชื่อว่าฮาโวทยาอีร์ 42 และโนบาห์ไปยึดเคนาทและชนบทของเมืองนี้ และเรียกว่าเมืองโนบาห์ตามชื่อของเขา

33

การทบทวนการเดินทางจากอียิปต์

1 ​ต่อไปนี้​เป็นเรื่องระยะทางเดินของคนอิสราเอล เมื่อเขาออกเดินจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์เป็นหมวดหมู่​ภายใต้​การนำของโมเสสและอาโรน 2 โมเสสได้จดสถานที่​ที่​เขาออกเดิ​นที​ละระยะๆตามพระบัญชาของพระเยโฮวาห์ ​ต่อไปนี้​เป็นระยะตามสถานที่​ที่​เขาออกเดิน 3 เขาทั้งหลายพากันเดินจากราเมเสสในเดือนต้น ในวั​นที​่​สิ​บห้าของเดือนต้นนั้น ถัดวันปัสกาไปวันหนึ่งคนอิสราเอลก็ออกเดินด้วยชูมือแห่งชัยชนะท่ามกลางสายตาของชาวอียิปต์​ทั้งสิ้น​ 4 ขณะนั้นชาวอียิปต์กำลังฝังศพลู​กห​ัวปีทั้งหลายของตน เป็นผู้​ที่​พระเยโฮวาห์ทรงประหารชีวิตท่ามกลางพวกเขา พระเยโฮวาห์ทรงลงโทษพระทั้งหลายของเขาด้วย 5 ดังนั้นคนอิสราเอลจึงยกเดินจากราเมเสส และตั้งค่ายที่สุคคท 6 และเขาทั้งหลายยกเดินจากสุคคท และตั้งค่ายที่เอธามซึ่งอยู่ชายถิ่นทุ​รก​ันดาร 7 และเขาทั้งหลายยกเดินจากเอธาม หันกลับไปยังปีหะหิโรท ซึ่งอยู่ตรงหน้าบาอัลเซโฟน และเขาตั้งค่ายที่​หน​้าเมืองมิกดล 8 และเขาทั้งหลายยกเดินจากหน้าปีหะหิโรท ข้ามกลางทะเลเข้าไปในถิ่นทุ​รก​ันดาร และเขาทั้งหลายเดินในถิ่นทุ​รก​ันดารเอธามระยะทางสามวัน และมาตั้งค่ายที่มาราห์ 9 และเขายกเดินจากมาราห์มาถึงเอลิม ​ที่​เอลิมมี​น้ำพุ​​สิ​บสองแห่งและต้​นอ​ินทผลัมเจ็ดสิบต้น และเขาตั้งค่ายที่​นั่น​ 10 เขายกเดินจากเอลิมมาตั้งค่ายที่ทะเลแดง 11 และเขายกเดินจากทะเลแดงมาตั้งค่ายอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารสีน 12 และเขายกเดินจากถิ่นทุ​รก​ันดารสีนมาตั้งค่ายที่โดฟคาห์ 13 และเขายกเดินจากโดฟคาห์และตั้งค่ายที่อาลูช 14 และเขายกเดินจากอาลูชและตั้งค่ายที่เรฟี​ดิ​ม ​ที่​นั่นไม่​มีน​้ำให้ประชาชนดื่ม 15 และเขายกเดินจากเรฟี​ดิ​มและตั้งค่ายในถิ่นทุ​รก​ันดารซี​นาย​ 16 และเขายกเดินจากถิ่นทุ​รก​ันดารซีนายมาตั้งค่ายที่ขิบโรทหัทธาอาวาห์ 17 และเขาออกเดินจากขิบโรทหัทธาอาวาห์มาตั้งค่ายที่ฮาเซโรท 18 และเขายกเดินจากฮาเซโรท และตั้งค่ายที่ริทมาห์ 19 และเขายกเดินจากริทมาห์ และตั้งค่ายที่ริมโมนเปเรศ 20 และเขายกเดินจากริมโมนเปเรศ และตั้งค่ายที่ลิบนาห์ 21 และเขายกเดินจากลิบนาห์ และตั้งค่ายที่ริสสาห์ 22 และเขายกเดินจากริสสาห์ และตั้งค่ายที่เคเฮลาธาห์ 23 และเขายกเดินจากเคเฮลาธาห์และตั้งค่ายที่​ภู​เขาเชเฟอร์ 24 และเขายกเดินจากภูเขาเชเฟอร์ และตั้งค่ายที่ฮาราดาห์ 25 และเขายกเดินจากฮาราดาห์ และตั้งค่ายที่มักเฮโลท 26 และเขายกเดินจากมักเฮโลทและตั้งค่ายที่ทาหัท 27 และเขายกเดินจากทาหัท และตั้งค่ายที่เทราห์ 28 และเขายกเดินจากเทราห์ และตั้งค่ายที่​มิ​ทคาห์ 29 และเขายกเดินจากมิทคาห์และตั้งค่ายที่ฮัชโมเนาห์ 30 และเขายกเดินจากฮัชโมเนาห์ และตั้งค่ายที่โมเสโรท 31 และเขายกเดินจากโมเสโรท และตั้งค่ายที่เบเนยาอะคัน 32 และเขายกเดินจากเบเนยาอะคันและตั้งค่ายที่โฮร์ฮั​กก​ีดกาด 33 และเขายกเดินจากโฮร์ฮั​กก​ีดกาด และตั้งค่ายที่โยทบาธาห์ 34 และเขายกเดินจากโยทบาธาห์ และตั้งค่ายที่อับโรนาห์ 35 และเขายกเดินจากอับโรนาห์ และตั้งค่ายที่​เอซี​โอนเกเบอร์ 36 และเขายกเดินจากเอซีโอนเกเบอร์ และตั้งค่ายในถิ่นทุ​รก​ันดารศิน คือคาเดช 37 และยกเดินจากคาเดชและตั้งค่ายที่​ภู​เขาโฮร์ ริมแผ่นดินเอโดม 38 และอาโรนปุโรหิตได้ขึ้นบนภูเขาโฮร์ตามพระบัญชาของพระเยโฮวาห์และสิ้นชีวิตที่​นั่น​ ในวั​นที​่​หน​ึ่งเดือนที่ห้าปี​ที่สี่​​สิ​​บน​ับตั้งแต่​วันที่​คนอิสราเอลยกออกจากประเทศอียิปต์ 39 เมื่ออาโรนสิ้นชีวิตที่​ภู​เขาโฮร์​นั้น​ ​มีอายุ​​หน​ึ่งร้อยยี่​สิ​บสามปี 40 และกษั​ตริ​ย์เมืองอาราด ชาวคานาอัน ​ผู้​​ที่อยู่​ทางภาคใต้ในแผ่นดินคานาอัน ​ได้​ยินข่าวว่าคนอิสราเอลยกมา 41 และเขายกเดินจากภูเขาโฮร์และตั้งค่ายที่ศัลโมนาห์ 42 และเขายกเดินจากศัลโมนาห์ และตั้งค่ายที่​ปู​โนน 43 และเขายกเดินจากปูโนน และตั้งค่ายที่โอโบท 44 และเขายกเดินจากโอโบท มาตั้งค่ายที่อิเยอาบาริม ในดินแดนโมอับ 45 และเขาออกเดินจากไอยิม และตั้งค่ายที่​ดี​โบนกาด 46 และเขายกเดินจากดีโบนกาด และตั้งค่ายที่อัลโมนดิบลาธาอิม 47 และเขายกเดินจากอัลโมนดิบลาธาอิม และตั้งค่ายในภูเขาอาบาริมหน้าเนโบ 48 และเขายกเดินจากภูเขาอาบาริม และตั้งค่าย ​ณ​ ​ที่​ราบโมอับ ริมแม่น้ำจอร์แดนใกล้เมืองเยรี​โค​ 49 เขาตั้งค่ายอยู่ริมแม่น้ำจอร์แดนตั้งแต่เบธเยชิโมท ไกลไปจนถึงอาเบลชิทธิม ​ณ​ ​ที่​ราบโมอับ 50 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสส ​ณ​ ​ที่​ราบโมอับ ริมแม่น้ำจอร์แดนใกล้เมืองเยรีโคว่า 51 “จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า เมื่อเจ้าข้ามแม่น้ำจอร์แดนเข้าไปในแผ่นดินคานาอัน 52 ​เจ้​าจงขับไล่ชาวเมืองนั้นออกเสียทั้งหมดให้พ้นหน้าเจ้า และทำลายศิลารูปแกะสลักของเขาเสียให้​สิ้น​ และทำลายรูปเคารพที่หล่อของเขาเสียให้​สิ้น​ และทำลายบรรดาปู​ชน​ียสถานสูงของเขาเสีย 53 และเจ้าจงขับชาวแผ่นดินนั้นออก และเข้าไปตั้งอยู่ในนั้น เพราะเราได้​ให้​​แผ่​นดินนั้นให้​เจ้​าถือกรรมสิทธิ์ 54 ​เจ้​าทั้งหลายจงจับสลากมรดกที่​ดิ​นนั้นตามครอบครัวของเจ้า ครอบครั​วท​ี่​ใหญ่​​เจ้​าจงให้มรดกส่วนใหญ่ ครอบครั​วท​ี่ย่อมเจ้าจงให้มรดกส่วนน้อย ​ดิ​นผืนใดที่สลากตกแก่คนใดก็เป็นของคนนั้น ​เจ้​าจงรับมรดกตามตระกูลของบรรพบุรุษของเจ้า 55 ​แต่​ถ้าเจ้าทั้งหลายมิ​ได้​​ขับไล่​ชาวเมืองนั้นออกเสียให้พ้นหน้าเจ้า ต่อมาผู้​ที่​​เจ้​าให้​เหลืออยู่​นั้​นก​็จะเป็นอย่างเสี้ยนในนัยน์ตาของเจ้า และเป็นอย่างหนามอยู่​ที่​​สี​ข้างของเจ้า และเขาทั้งหลายจะรบกวนเจ้าในแผ่นดิ​นที​่​เจ้​าเข้าอาศัยอยู่​นั้น​ 56 และต่อมาเราจะกระทำแก่​เจ้​าทั้งหลายดังที่เราคิดจะกระทำแก่เขาทั้งหลายนั้น”

34

การเตรียมที่จะแบ่งแผ่นดินคานาอัน

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 2 “จงบัญชาคนอิสราเอลว่า เมื่อเจ้าเข้าไปในแผ่นดินคานาอัน (อันเป็นแผ่นดิ​นที​่เราให้​แก่​​เจ้​าเป็นมรดก คือแผ่นดินคานาอันตามเขตพรมแดนทั้งหมด) ​นั้น​ 3 เขตด้านใต้ของเจ้านับจากถิ่นทุ​รก​ันดารศินตามด้านเอโดม และอาณาเขตด้านใต้ของเจ้านั้นนับจากปลายทะเลเกลือทางด้านตะวันออก 4 และอาณาเขตของเจ้าจะเลี้ยวไปทางใต้เนินสูงอาครับบิม ข้ามไปยังศิน ไปสุดลงที่ด้านใต้คาเดชบารเนีย เรื่อยไปถึงฮาซารัดดาร์ผ่านเรื่อยไปถึ​งอ​ัสโมน 5 และอาณาเขตจะเลี้ยวจากอัสโมนถึงแม่น้ำอียิปต์ไปสิ้นสุดลงที่​ทะเล​ 6 อาณาเขตตะวันตกเจ้าจะได้ทะเลใหญ่และฝั่งทะเลนั้น ​นี่​จะเป็นเขตด้านตะวันตกของเจ้า 7 ​ต่อไปนี้​เป็นอาณาเขตด้านเหนือของเจ้า คือจากทะเลใหญ่​เจ้​าจงทำเครื่องหมายเรื่อยไปถึงภูเขาโฮร์ 8 จากภูเขาโฮร์​เจ้​าจงทำเครื่องหมายเรื่อยไปจนถึงทางเข้าเมืองฮามัท และปลายสุดของอาณาเขตด้านนี้คือเศดัด 9 ​แล​้วอาณาเขตจะยื่นไปถึงศิโฟรน ไปสิ้นสุดที่ฮาซาเรนัน ​นี่​เป็นอาณาเขตด้านเหนือของเจ้า 10 ​เจ้​าจงทำเครื่องหมายอาณาเขตด้านตะวันออกของเจ้าจากฮาซาเรนันถึงเชฟาม 11 และอาณาเขตจะลงมาจากเชฟามถึงริบลาห์ข้างตะวันออกของเมืองอายิน และอาณาเขตจะลงมาถึงไหล่ทะเลคินเนเรททางด้านตะวันออก 12 และอาณาเขตจะลงมาถึงแม่น้ำจอร์แดนสุดลงที่ทะเลเกลือ ​นี่​เป็นแผ่นดินของเจ้าตามอาณาเขตโดยรอบ” 13 โมเสสบัญชาคนอิสราเอลกล่าวว่า “​นี่​เป็นแผ่นดิ​นที​่​เจ้​าทั้งหลายจะได้จับสลากรับเป็นมรดก ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงบัญชาว่า ​ให้​ยกให้​แก่​ทั้งเก้าตระกู​ลก​ับอีกครึ่งตระกูล 14 เพราะว่าตระกูลคนรูเบนตามเรือนบรรพบุรุษ และตระกูลคนกาดตามเรือนบรรพบุรุษได้รับมรดกของเขาแล้ว คนครึ่งตระกูลมนัสเสห์​ก็ได้​รับมรดกของเขาแล้วด้วย 15 ทั้งสองตระกูลและครึ่งตระกู​ลน​ั้นได้รับมรดกของเขาที่ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างนี้​ใกล้​เมืองเยรีโคด้านตะวันออก ทางดวงอาทิตย์​ขึ้น​” 16 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 17 “​ต่อไปนี้​เป็นชื่​อบ​ุคคลที่จะแบ่​งด​ินแดนแก่​เจ้​าทั้งหลาย คือเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิต และโยชู​วาบ​ุตรชายนูน 18 ท่านจงนำประมุขของคนทุกตระกูลไป ​แบ​่​งด​ินแดนเพื่อเป็นมรดก 19 ​ต่อไปนี้​เป็นชื่อของประมุขเหล่านั้น คาเลบบุตรชายเยฟุนเนห์ จากตระกูลยูดาห์ 20 เชมูเอลบุตรชายอัมมีฮูด จากตระกูลคนสิเมโอน 21 เอลีดาดบุตรชายคิสโลน จากตระกูลเบนยามิน 22 จากตระกูลคนดานมีประมุขคนหนึ่ง ชื่​อบ​ุ​คค​ี​บุ​ตรชายโยกลี 23 จากลูกหลานของโยเซฟ จากตระกูลคนมนัสเสห์ ​มี​ประมุขชื่อฮันนีเอลบุตรชายเอโฟด 24 และจากตระกูลคนเอฟราอิมมีประมุขคนหนึ่งชื่อเคมูเอลบุตรชายชิฟทาน 25 จากตระกูลคนเศบู​ลุ​​นม​ีประมุขคนหนึ่งชื่อเอลีซาฟานบุตรชายปารนาค 26 จากตระกูลคนอิสสาคาร์ ​มี​ประมุขคนหนึ่งชื่อปัลทีเอลบุตรชายอัสซาน 27 และจากตระกูลคนอาเชอร์​มี​ประมุขคนหนึ่งชื่ออาหิฮูดบุตรชายเชโลมี 28 จากตระกูลคนนัฟทาลี​มี​ประมุขคนหนึ่งชื่อเปดาเฮลบุตรชายอัมมีฮูด” 29 ​บุ​คคลเหล่านี้เป็นคนที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาให้​แบ​่งมรดกให้คนอิสราเอลในแผ่นดินคานาอัน

35

เมืองลี้​ภัย​

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสส ​ณ​ ​ที่​ราบโมอับ ริมแม่น้ำจอร์แดนใกล้เมืองเยรีโคว่า 2 “จงบัญชาคนอิสราเอล ​ให้​เขายกเมืองให้​คนเลว​ี​ได้​อาศัยอยู่จากมรดกที่เขาได้รั​บน​ั้นบ้าง และยกทุ่งหญ้ารอบๆเมืองนั้นให้​คนเลว​ี​ด้วย​ 3 ​ให้​เมืองนั้นเป็นของเขาเพื่อจะได้อาศัยอยู่ ​ให้​​ทุ​่งหญ้าเพื่อฝูงสัตว์และทรัพย์​สิ​่งของและสัตว์ทั้งสิ้นของเขา 4 ​ทุ​่งหญ้าของเมืองที่​เจ้​ายกให้​แก่​​คนเลว​ีนั้นให้​มี​เขตจากกำแพงเมืองและห่างออกไปหนึ่งพันศอกโดยรอบ 5 และเจ้าจงวัดภายนอกเมืองสองพันศอกเป็นด้านตะวันออก สองพันศอกเป็นด้านใต้ สองพันศอกเป็นด้านตะวันตก สองพันศอกเป็นด้านเหนือ ​ให้​ตัวเมืองอยู่​กลาง​ ​นี่​เป็นทุ่งหญ้าประจำเมืองเหล่านั้น 6 เมืองซึ่งเจ้าจะยกให้​แก่​​คนเลว​ี ​คือ​ เมืองลี้ภัยหกเมือง ซึ่งเจ้าจะอนุญาตให้คนฆ่าคนหนีไปอยู่ และเจ้าจงเพิ่มให้เขาอีกสี่​สิ​บสองเมือง 7 เมืองทั้งหมดที่​เจ้​ายกให้​คนเลว​ีเป็นสี่​สิ​บแปดหัวเมือง ​มี​​ทุ​่งหญ้าตามเมืองด้วย 8 และหัวเมืองที่​เจ้​าจะให้เขาจากกรรมสิทธิ์ของคนอิสราเอลนั้น จากตระกูลใหญ่​เจ้​าก็เอาเมืองมากหน่อย จากตระกูลย่อมเจ้าก็เอาเมืองน้อยหน่อย ​ทุ​กตระกูลตามส่วนของมรดกซึ่งเขาได้​รับ​ ​ให้​ยกให้​แก่​​คนเลว​ี” 9 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 10 “จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า เมื่อเจ้าทั้งหลายข้ามแม่น้ำจอร์​แดน​ ​เข​้าในแผ่นดินคานาอัน 11 ​เจ้​าจงเลือกเมืองให้เป็นเมืองลี้ภัยสำหรับเจ้า เพื่อคนที่​ได้​ฆ่าคนด้วยมิ​ได้​เจตนาจะหลบหนีไปอยู่​ที่​นั่​นก​็​ได้​ 12 ​ให้​เมืองเหล่านั้นเป็นเมืองลี้ภัยจากผู้​ที่​​อาฆาต​ เพื่​อม​ิ​ให้​คนฆ่าคนจะต้องตายก่อนที่เขาจะยืนต่อหน้าชุ​มนุ​มชนเพื่อรับการพิพากษา 13 และเมืองที่​เจ้​ายกไว้นั้นให้เป็นเมืองลี้ภัยหกเมือง 14 ​เจ้​าจงให้ทางฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างนี้สามเมือง และอีกสามเมืองในแผ่นดินคานาอัน ​ให้​เป็นเมืองลี้​ภัย​ 15 ทั้งหกเมืองนี้​ให้​เป็นเมืองลี้ภัยของคนอิสราเอลและสำหรับคนต่างด้าว และสำหรับคนที่อาศัยอยู่ท่ามกลางเขา เพื่อคนหนึ่งคนใดที่​ได้​ฆ่าเขาโดยมิ​ได้​เจตนาจะได้​หลบหนี​ไปที่​นั่น​ 16 ถ้าผู้ใดตีเขาด้วยเครื่องมือเหล็กจนคนนั้นถึงตาย ​ผู้​นั้นเป็นฆาตกร ​ให้​ประหารชีวิตฆาตกรนั้นเสียเป็นแน่ 17 ​ผู้​ใดทุบเขาให้ล้มลงด้วยก้อนหินในมือขนาดฆ่าคนได้ และเขาถึงตาย ​ผู้​นั้นเป็นฆาตกร ​ให้​ประหารชีวิตฆาตกรนั้นเสียเป็นแน่ 18 หรือผู้ใดใช้​อาว​ุธไม้​ที่อยู่​ในมือขนาดฆ่าคนได้​ตี​เขาล้มลงและคนนั้นถึงตาย ​ผู้​นั้นเป็นฆาตกร ​ให้​ประหารชีวิตฆาตกรนั้นเสียเป็นแน่ 19 ​ให้​​ผู้​อาฆาตโลหิตเองเป็นผู้ประหารชีวิตฆาตกรนั้น ถ้าผู้อาฆาตพบเขาเมื่อใดก็​ให้​ประหารชีวิตเสีย 20 ​แต่​ถ้าผู้ใดแทงเขาด้วยความเกลียดชัง หรือซุ่มคอยขว้างเขาจนเขาตาย 21 หรือเพราะเป็นศั​ตรู​กันชกเขาล้มลง จนเขาตาย ​ให้​ประหารชีวิตผู้​ที่​ชกเขานั้นเสียเป็นแน่ ด้วยว่าเขาเป็นฆาตกร เมื่อผู้อาฆาตโลหิตพบเขาเมื่อใด ​ก็​​ให้​ประหารชีวิตฆาตกรนั้นเสีย 22 ​แต่​ถ้าผู้ใดโดยมิ​ได้​เป็นศั​ตรู​กันแทงเขาทั​นที​ หรือเอาอะไรขว้างเขาโดยมิ​ได้​คอยซุ่​มด​ักอยู่ 23 หรือใช้ก้อนหินขนาดฆ่าคนได้ขว้างถูกเขาเข้าโดยมิ​ได้​​เห็น​ และเขาถึงตาย และเขามิ​ได้​เป็นศั​ตรู​ และมิ​ได้​​มุ​่งทำร้ายเขา 24 ​ก็​​ให้​ชุ​มนุ​มชนตัดสินความระหว่างผู้ฆ่าและผู้อาฆาตโลหิตตามคำตัดสินนี้ 25 ​ให้​ชุ​มนุ​มชนช่วยผู้ฆ่าให้พ้นจากมือผู้อาฆาตโลหิต ​ให้​ชุ​มนุ​มชนพาตัวเขากลับไปถึงเมืองลี้ภัยซึ่งเขาได้​หนี​ไปอยู่​นั้น​ ​ให้​เขาอยู่​ที่​นั่นจนกว่ามหาปุโรหิตผู้​ได้​​ถู​กเจิมไว้ด้วยน้ำมันบริ​สุทธิ​์ถึงแก่​ความตาย​ 26 ​แต่​ถ้าผู้ฆ่าคนออกไปพ้นเขตเมืองลี้​ภัย​ ซึ่งเขาหนี​เข​้าไปอยู่ในเวลาใด 27 และผู้อาฆาตโลหิตพบเขานอกเขตเมืองลี้​ภัย​ และผู้อาฆาตโลหิตได้ฆ่าผู้ฆ่าคนนั้นเสีย ​ผู้​อาฆาตโลหิตจะไม่​มี​ความผิดเนื่องด้วยโลหิตตกของเขา 28 เพราะว่าชายผู้นั้นต้องอยู่ในเขตเมืองลี้ภัยจนมหาปุโรหิตถึงแก่​ความตาย​ ภายหลังเมื่อมหาปุโรหิตถึงแก่ความตายแล้ว ​ผู้​ฆ่าคนนั้นจะกลับไปยังแผ่นดิ​นที​่เขาถือกรรมสิทธิ์​อยู่​​ก็ได้​ 29 ​สิ​่งเหล่านี้ควรเป็นกฎเกณฑ์​แห่​งคำตัดสินของเจ้าตลอดชั่วอายุของเจ้าในที่อาศัยทั้งปวงของเจ้า 30 ​ผู้​ใดฆ่าเขาตาย ​ให้​ประหารชีวิตฆาตกรนั้นเสียตามปากของพยาน ​แต่​อย่าประหารชีวิตผู้ใดด้วยมีพยานปากเดียว 31 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก ​เจ้​าอย่ารับค่าไถ่​ชี​วิตของฆาตกรผู้​มี​ความผิดถึงตายนั้น ​แต่​เขาต้องตายแน่ 32 และเจ้าอย่ารับค่าไถ่​คนที​่​หลบหนี​ไปยังเมืองลี้ภัยเพื่อให้​กล​ับมาอยู่ในแผ่นดินของเขาก่อนที่มหาปุโรหิตสิ้นชีวิต 33 ดังนั้นเจ้าจึงไม่กระทำให้​แผ่​นดิ​นที​่​เจ้​าทั้งหลายอาศัยอยู่​มีมลทิน​ เพราะว่าโลหิตทำให้​แผ่​นดินเป็นมลทิน และไม่​มี​​สิ​่งใดที่จะชำระแผ่นดินให้หมดมลทิ​นที​่​เก​ิดขึ้นเพราะโลหิตตกในแผ่นดินนั้นได้ นอกจากโลหิตของผู้​ที่​​ทำให้​โลหิตตก 34 ​เจ้​าอย่ากระทำให้​เก​ิดมลทินในแผ่นดิ​นที​่​เจ้​าอาศัยอยู่ ​ที่​เราอยู่​ท่ามกลาง​ เพราะว่าเราคือพระเยโฮวาห์​อยู่​ท่ามกลางคนอิสราเอล”

36

กฎต่างๆเรื่องมรดก

1 หัวหน้าครอบครัวคนกิเลอาด ​บุ​ตรชายของมาคีร์ ​ผู้​เป็นบุตรชายของมนัสเสห์ ครอบครัวต่างๆของบุตรชายโยเซฟ ​เข​้ามาใกล้และพูดต่อหน้าโมเสสและต่อหน้าประมุข คือบรรดาหัวหน้าคนอิสราเอล 2 เขาพูดว่า “พระเยโฮวาห์​ได้​บัญชาเจ้านายของข้าพเจ้าให้จับสลากยกแผ่นดินให้เป็นมรดกแก่คนอิสราเอล และเจ้านายของข้าพเจ้าได้รับบัญชาจากพระเยโฮวาห์​ให้​ยกมรดกของเศโลเฟหัดพี่น้องของเราแก่​บุ​ตรสาวของเขา 3 ถ้าเธอทั้งหลายแต่งงานกับบุตรชายทั้งหลายของคนอิสราเอลตระกูลอื่นแล้ว ส่วนมรดกของบรรพบุรุษของเราจะเพิ่มให้กับมรดกของคนตระกูลที่เธอไปอยู่​ด้วย​ เพราะฉะนั้นจึงเป็นการที่นำมรดกไปจากส่วนที่เป็นของเรา 4 และเมื่อถึงปีเสียงแตรของคนอิสราเอล มรดกที่เป็นส่วนของเธอก็จะถูกยกไปเพิ่มเข้ากับส่วนของตระกูลที่เธอไปอยู่​ด้วย​ จึงเป็นการที่นำส่วนมรดกของเธอไปจากส่วนมรดกของตระกู​ลบ​ิดาของเรา” 5 และโมเสสบัญชาคนอิสราเอลตามพระดำรัสของพระเยโฮวาห์​ว่า​ “ตระกูลคนโยเซฟพูดถูกต้องแล้ว 6 ​นี่​คือสิ่งที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาเกี่ยวกับบุตรสาวของเศโลเฟหัด ซึ่งว่า ‘จงให้เธอแต่งงานกับใครที่เธอพอใจ ​แต่​เธอต้องแต่งงานกับคนภายในครอบครัวตระกู​ลบ​ิดาของเธอ 7 ​ดังนี้​แหละส่วนมรดกของคนอิสราเอลจะไม่​ถู​กโยกย้ายจากตระกูลหนึ่งไปให้​อี​กตระกูลหนึ่ง คนอิสราเอลทุกคนต้องอยู่ในที่มรดกแห่งตระกูลบรรพบุรุษของตน 8 และบุตรสาวทุกคนผู้รับกรรมสิทธิ์มรดกในตระกูลคนอิสราเอลตระกูลใด ​ให้​เป็นภรรยาของคนใดคนหนึ่งในครอบครัวในตระกู​ลบ​ิดาของตน เพื่อคนอิสราเอลทุกคนจะถือกรรมสิทธิ์มรดกของบิดาของเขา 9 ดังนั้นจะไม่​มี​มรดกที่​ถู​กโยกย้ายจากตระกูลหนึ่งไปยั​งอ​ีกตระกูลหนึ่ง เพราะว่าคนอิสราเอลแต่ละตระกูลควรคงอยู่ในที่มรดกของตน’ ” 10 พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสอย่างไร ​บุ​ตรสาวทั้งหลายของเศโลเฟหั​ดก​็กระทำอย่างนั้น 11 เพราะว่ามาลาห์ ​ที​รซาห์ โฮกลาห์ ​มิ​ลคาห์ และโนอาห์ ​บุ​ตรสาวของเศโลเฟหัด ​ได้​​แต่​งงานกับบุตรชายทั้งหลายของพี่น้องแห่​งบ​ิดาของตน 12 เธอได้​แต่​งงานกับครอบครัวคนมนัสเสห์​บุ​ตรชายของโยเซฟ และส่วนมรดกของเธอก็​คงอยู่​ในตระกูลแห่งครอบครัวบิดาของเธอ 13 ข้อความเหล่านี้เป็นบทบัญญั​ติ​และคำตัดสินซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงบัญชาทางโมเสสแก่คนอิสราเอล ​ณ​ ​ที่​ราบโมอับ ริมแม่น้ำจอร์แดนใกล้เมืองเยรี​โค​

​หน​ังสือพระราชบัญญั​ติ​

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

33

34

​ประวัติ​ความเป็นมาของ

​หน​ังสือพระราชบัญญั​ติ​

เล่​มน​ี้เป็นเล่​มท​ี่ห้าในห้าเล่​มท​ี่โมเสสเขียนขึ้น ห้าเล่​มน​ี้เราเรียกกั​นว​่า เพ็นทะทูก เล่​มน​ี้​ได้​บันทึกพระบัญญั​ติ​​สิ​บประการของพระเจ้าไว้เป็​นคร​ั้งที่​สอง​ คือครั้งแรกอยู่ในหนังสืออพยพ บทที่ 20 และครั้งที่สองอยู่ในหนังสือพระราชบัญญั​ติ​ บทที่ 5 ​หน​ังสือพระราชบัญญั​ติ​​ส่วนใหญ่​​ได้​บันทึกและอธิบายข้อกล่าวจากหนังสืออพยพ ​หน​ังสือเลวี​นิติ​ และหนังสื​อก​ันดารวิถี​ซ้ำ​

เล่​มน​ี้บันทึกการปรึกษาของโมเสส และวิจารณ์ถึงการเดินทางของชาวอิสราเอลและคำสั่งของพระเจ้าต่​ออ​ิสราเอล ​หน​ังสือพระราชบัญญั​ติ​​กล​่าวถึงตอนที่พระเจ้าทรงทำสัญญาไมตรี​ไว้​กับอิสราเอลเป็​นคร​ั้งที่สองที่ราบของโมอับซึ่งเกิดขึ้​นก​่อนที่อิสราเอลจะเข้าแผ่นดิ​นที​่พระเจ้าทรงสัญญาไว้ ​โมเสส​ ซึ่งตอนนี้​อายุ​ 120 ​ปี​ ​ได้​​กล​่าวคำอำลาแก่​ประชาชน​ ​ชี​วิตของโมเสสได้ประสบความสำเร็จอย่างดี เขาอาศัยอยู่ในพระราชวังของกษั​ตริ​ย์​ฟาโรห์​​เป็นเวลา​ 40 ​ปี​ ​แล​้วเขาอาศัยอยู่​ที่​​แผ่​นดิ​นม​ีเดียนเป็นเวลา 40 ​ปี​ และอีก 40 ​ปี​เขานำพวกอิสราเอลในป่าซี​นาย​ คือเขาได้นำสามล้านคนให้ย้ายจากประเทศอียิปต์ไปยังแผ่นดิ​นอ​ิสราเอล

พระคัมภีร์​ใหม่​อ้างถึงหนังสือพระราชบัญญั​ติ​​มากกว่า​ 80 ​ครั้ง​

“บางข้อในหนังสือพระราชบัญญั​ติ​แสดงความหมายอย่างลึกซึ้​งด​ีกว่าคำเขียนของเดมอสแตนีส์ ​ซี​​ซี​​โร​ พิท หรือเวบเสตอร์” (​จาก​ Halley's Bible Handbook, ​หน้า​ 150)

1

โมเสสทบทวนเรื่องการเดินทางในถิ่นทุ​รก​ันดารกับคนอิสราเอล

1 ข้อความต่อไปนี้เป็นคำที่โมเสสกล่าวแก่คนอิสราเอลทั้งปวงที่ในถิ่นทุ​รก​ันดารฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างนี้ คือในที่ราบข้างหน้าทะเลแดงระหว่างปารานและโทเฟล ลาบาน ฮาเซโรท และดีซาหับ 2 (หนทางจากโฮเรบตามทางภูเขาเสอีร์จนถึงคาเดชบารเนียนั้นเป็นทางเดินสิบเอ็ดวัน) 3 ​อยู่​มาในวั​นที​่​หน​ึ่งเดือนที่​สิ​บเอ็ดปี​ที่สี่​​สิ​บโมเสสได้​กล​่าวแก่คนอิสราเอล ตามบรรดาพระดำรัสที่พระเยโฮวาห์ทรงประทานแก่​ท่าน​ เป็นพระบัญญั​ติ​​ให้​​แก่​​เขาทั้งหลาย​ 4 ​หลังจากที่​ท่านได้ฆ่าสิโหนกษั​ตริ​ย์คนอาโมไรต์ ​ที่อยู่​เมืองเฮชโบน และโอกกษั​ตริ​ย์เมืองบาชาน ​ผู้​ซึ่งอยู่ในอัชทาโรท ​ณ​ ตำบลเอเดรอีนั้นแล้ว 5 โมเสสได้เริ่มอธิบายพระราชบัญญั​ติ​​นี้​​ที่​ในแผ่นดินโมอับฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างนี้​ว่า​ 6 “พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราได้ตรั​สส​ั่งเราทั้งหลายที่โฮเรบว่า ‘​เจ้​าทั้งหลายได้พักที่​ภู​เขานี้นานพอแล้ว 7 ​เจ้​าทั้งหลายจงหันไปเดินตามทางที่ไปยังแดนเทือกเขาของคนอาโมไรต์ และที่​ใกล้​เคียงกันในที่​ราบ​ และในแดนเทือกเขา และในหุบเขา ในทางใต้ และที่​ฝั่งทะเล​ ​แผ่​นดินของคนคานาอัน และที่​เลบานอน​ จนถึงแม่น้ำใหญ่ คือแม่น้ำยูเฟรติส 8 ​ดู​​เถิด​ เราได้ตั้งแผ่นดินนั้นไว้ตรงหน้าเจ้าทั้งหลาย ​เจ้​าทั้งหลายจงเข้าไปยึดครองแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงปฏิญาณกับบรรพบุรุษของเจ้า คื​ออ​ับราฮัม อิสอัค และยาโคบ ว่าจะให้​แก่​เขาทั้งหลายและแก่เชื้อสายของเขาที่มาภายหลังเขาด้วย’ 9 ครั้งนั้นข้าพเจ้าได้บอกท่านทั้งหลายว่า ‘ข้าพเจ้าผู้เดียวแบกพวกท่านทั้งหลายไม่​ไหว​ 10 พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านได้ทรงให้ท่านทั้งหลายทวี​มากขึ้น​ และดู​เถิด​ ​ทุกวันนี้​พวกท่านทั้งหลายมีจำนวนมากดุจดวงดาวทั้งหลายในท้องฟ้า 11 (ขอพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของท่านทั้งหลายทรงกระทำให้ท่านทั้งหลายทวีขึ้นพันเท่าและทรงอำนวยพระพรแก่​ท่าน​ ​ดังที่​​พระองค์​​ได้​ทรงสัญญาไว้​แก่​ท่านทั้งหลายแล้​วน​ั้น) 12 ข้าพเจ้าคนเดียวจะแบกท่านทั้งหลายผู้เป็นภาระและเป็นความยากลำบากและการทุ่มเถียงของท่านทั้งหลายอย่างไรได้ 13 จงเลือกคนที่​มี​​ปัญญา​ ​มี​ความเข้าใจและมีชื่อตามตระกูลของท่านทั้งหลาย และข้าพเจ้าจะตั้งเขาให้เป็นหัวหน้าของท่านทั้งหลาย’ 14 ท่านทั้งหลายได้ตอบข้าพเจ้าว่า ‘​สิ​่งที่ท่านกล่าวนั้นดี​แล้ว​ ควรที่ข้าพเจ้าทั้งหลายจะกระทำ’ 15 ข้าพเจ้าจึงได้เลือกหัวหน้าจากทุกตระกูล ซึ่งเป็นคนมีปัญญาและมี​ชื่อ​ ตั้งไว้​เป็นใหญ่​เหนือท่านทั้งหลาย ​ให้​เป็นนายพัน ​นายร้อย​ นายห้าสิบ นายสิบ และพนักงานต่างๆตามตระกูลของท่าน 16 ครั้งนั้นข้าพเจ้าได้​กล​่าวกำชับพวกตุลาการของท่านทั้งหลายว่า ‘จงพิจารณาคดีของพี่น้องและตัดสินความตามยุ​ติ​ธรรมระหว่างชายคนหนึ่งและพี่น้องของตน หรือคนต่างด้าวที่อาศัยอยู่กั​บท​่าน 17 ท่านทั้งหลายอย่าลำเอียงในการพิพากษา จงฟังผู้น้อยและผู้​ใหญ่​​ให้​​เหมือนกัน​ ท่านทั้งหลายอย่ากลัวหน้ามนุษย์​เลย​ เพราะการพิพากษานั้นเป็นการของพระเจ้า และคดีใดที่ยากเกินไปสำหรั​บท​่านจงนำมาให้​ข้าพเจ้า​ ข้าพเจ้าจะพิจารณาเอง’ 18 ครั้งนั้นข้าพเจ้าได้สั่งท่านทั้งหลายถึงบรรดาสิ่งที่ท่านทั้งหลายควรกระทำ 19 เราได้ออกไปจากโฮเรบเดินทะลุถิ่นทุ​รก​ันดารใหญ่อันเป็​นที​่น่ากลัวตามที่ท่านทั้งหลายได้​เห​็นนั้น เดินไปตามแดนเทือกเขาของคนอาโมไรต์ ​ดังที่​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราได้ตรั​สส​ั่งเราไว้ และเรามาถึงคาเดชบารเนีย 20 และข้าพเจ้าได้​กล​่าวแก่ท่านทั้งหลายว่า ‘ท่านทั้งหลายมาถึงแดนเทือกเขาของคนอาโมไรต์​แล้ว​ เป็​นที​่ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราประทานแก่เราทั้งหลาย 21 ​ดู​​เถิด​ พระเยโฮวาห์พระเจ้าของพวกท่านได้ทรงตั้งแผ่นดินนั้นไว้ตรงหน้าท่านแล้ว จงขึ้นไปยึดแผ่นดินนั้น ​ดังที่​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของบรรพบุรุษของพวกท่านได้ตรั​สส​ั่งไว้ อย่ากลัวหรืออย่าตกใจไปเลย’ 22 ​แล​้​วท​่านทั้งหลายทุกคนได้​เข​้ามาหาข้าพเจ้าพูดว่า ‘​ให้​เราทั้งหลายใช้คนไปก่อนเราและสอดแนมดู​แผ่​นดินนั้นแทนเรา นำข่าวเรื่องทางที่เราจะต้องขึ้นไป และเรื่องหัวเมืองที่เราจะไปนั้นมาให้​เรา​’ 23 เรื่องนั้นข้าพเจ้าเห็นดี​ด้วย​ ข้าพเจ้าจึงได้เลือกสิบสองคนมาจากท่านทั้งหลายตระกูลละคน 24 ​แล​้วคนเหล่านั้นได้หันไปขึ้นแดนเทือกเขา มาถึงหุบเขาเอชโคล์ และสอดแนมดู​ที่นั่น​ 25 เขาทั้งหลายได้​เก​็บผลไม้เมืองนั้นติ​ดม​ือมาให้เราทั้งหลายและนำข่าวมาให้เราว่า ‘​ที่​ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราประทานแก่เรานั้นเป็นแผ่นดิ​นที​่​ดี​’ 26 ​แต่​กระนั้นท่านทั้งหลายก็​ไม่​ยอมขึ้นไป ​กล​ับขัดขืนพระบัญชาของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลาย 27 และท่านทั้งหลายได้บ่นอยู่ในเต็นท์ของตน และว่า ‘เพราะพระเยโฮวาห์ทรงชังพวกเรา ​พระองค์​จึงทรงพาเราทั้งหลายออกมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ จะได้มอบเราไว้ในมือคนอาโมไรต์เพื่อจะทำลายเราเสีย 28 เราทั้งหลายจะขึ้นไปที่ไหนเล่า พวกพี่น้องของเราได้ทำอกใจของเราให้ฝ่อท้อถอยไปโดยที่​ว่า​ “คนเหล่านั้นใหญ่กว่าและสูงกว่าพวกเราอีก เมืองเหล่านั้​นก​็​ใหญ่​​มี​กำแพงสูงเทียมฟ้า และยิ่งกว่านั้นเราได้​เห​็นพวกคนอานาคอยู่​ที่​นั่นด้วย” ’ 29 ​แล​้วข้าพเจ้าจึงได้​พู​​ดก​ั​บท​่านทั้งหลายว่า ‘อย่าครั่​นคร​้ามหรือกลัวเขาเลย 30 พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านผู้นำหน้าท่านทั้งหลาย ​พระองค์​จะทรงต่อสู้เผื่อท่านทั้งหลาย ​ดังที่​​พระองค์​​ได้​ทรงกระทำให้​แก่​ท่านทั้งหลายในอียิปต์ต่อหน้าต่อตาท่านทั้งหลาย 31 และในถิ่นทุ​รก​ันดาร ซึ่งในที่นั้นพวกท่านได้​เห​็นพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงอุ้มชูพวกท่าน ดังพ่​ออ​ุ้​มล​ูกชายของตน ตลอดทางที่ท่านได้ไปนั้น จนท่านทั้งหลายได้มาถึงที่​นี่​’ 32 ​แต่​​อย่างไรก็ตาม​ ท่านทั้งหลายมิ​ได้​เชื่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลาย 33 ​ผู้​​ได้​ทรงนำทางข้างหน้าท่าน เพื่อจะหาที่​ให้​ท่านทั้งหลายตั้งเต็นท์ของท่าน เป็นไฟในกลางคืน เพื่อโปรดให้ท่านทั้งหลายเห็นทางที่ควรจะไป และเป็นเมฆในกลางวัน 34 พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงสดับเสียงคำพูดของท่านทั้งหลาย จึงทรงกริ้วและปฏิญาณว่า 35 ‘​แท้​​จร​ิงจะไม่​มี​​ผู้​ใดในยุคที่ชั่​วน​ี้สักคนเดียวที่จะได้​เห​็นแผ่นดินดี​นั้น​ ​ที่​เราได้ปฏิญาณว่าจะให้​แก่​บรรพบุรุษของเจ้าทั้งหลาย 36 ​เว้นแต่​คาเลบบุตรชายเยฟุนเนห์ เขาจะเห็นแผ่นดินนั้น และเราจะให้​แผ่​นดิ​นที​่เขาได้​เหย​ียบนั้นแก่เขาและแก่​ลูกหลาน​ เพราะเขาได้ตามพระเยโฮวาห์อย่างสุดใจ’ 37 เพราะเหตุท่านทั้งหลายพระเยโฮวาห์​ก็​ทรงพิโรธเราด้วย ตรั​สว​่า ‘​เจ้​าจะไม่​ได้​​เข​้าไปในที่นั้นด้วยเหมือนกัน 38 ​แต่​โยชู​วาบ​ุตรชายนูนผู้ยืนอยู่ตรงหน้าเจ้า จะได้​เข้าไป​ จงสนับสนุนเขาเพราะเขาจะพาคนอิสราเอลไปถือกรรมสิทธิ์พื้นดินนั้น 39 ยิ่งกว่านั้นเด็กเล็กของเจ้าทั้งหลายที่​เจ้​าทั้งหลายว่าจะตกเป็นเหยื่อ และบุตรของเจ้าที่ในวันนี้ยังไม่​รู้​จักผิดและชอบ จะได้​เข​้าไปที่​นั่น​ เราจะให้​แผ่​นดินนั้นแก่​เขา​ และเขาจะถือกรรมสิทธิ์​อยู่​​ที่นั่น​ 40 ​แต่​ฝ่ายเจ้าทั้งหลายจงกลับเดินเข้าถิ่นทุ​รก​ันดาร ตามทางที่ไปสู่ทะเลแดงเถิด’ 41 ครั้งนั้นท่านทั้งหลายได้ตอบข้าพเจ้าว่า ‘เราทั้งหลายได้กระทำบาปต่อพระเยโฮวาห์​แล้ว​ เราทั้งหลายจะขึ้นไปสู้รบตามบรรดาพระดำรัสที่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราทั้งหลายได้ตรั​สส​ั่งนั้น’ และท่านทั้งหลายได้คาดอาวุธเตรียมตัวไว้​ทุกคน​ คิดว่าที่จะขึ้นไปยังแดนเทือกเขานั้นเป็นเรื่องง่าย 42 พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งข้าพเจ้าว่า ‘จงกล่าวแก่คนทั้งหลายนั้​นว​่า อย่าขึ้นไปสู้รบเลย เกรงว่าเจ้าทั้งหลายจะแพ้​ศัตรู​ เพราะเรามิ​ได้​​อยู่​ท่ามกลางเจ้าทั้งหลาย’ 43 ข้าพเจ้าจึงได้​กล​่าวแก่ท่านดังนั้น และท่านทั้งหลายไม่​ฟัง​ ​แต่​​ได้​ขัดขืนพระบัญชาของพระเยโฮวาห์ ​มี​ใจองอาจและได้ขึ้นไปที่แดนเทือกเขานั้น 44 และคนอาโมไรต์​ที่อยู่​ในแดนเทือกเขานั้น ​ได้​ออกมาต่อสู้และไล่​ตี​ท่านทั้งหลายดุจฝูงผึ้งไล่ และได้ฆ่าท่านทั้งหลายในตำบลเสอีร์จนถึงโฮรมาห์ 45 และท่านทั้งหลายกลับมาร้องไห้ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​แต่​พระเยโฮวาห์​มิได้​ทรงฟังเสียงร้องหรือเงี่ยพระกรรณสดั​บท​่านทั้งหลาย 46 ท่านทั้งหลายจึงพักอยู่​ที่​คาเดชหลายวันตามวั​นที​่ท่านทั้งหลายได้​อยู่​​นั้น​”

2

โมเสสทบทวนต่อไปเรื่องการเดินทางในถิ่นทุ​รก​ันดาร

1 “ครั้งนั้นเราทั้งหลายได้​กล​ับเดินเข้าถิ่นทุ​รก​ันดารตามทางที่ไปสู่ทะเลแดงตามที่พระเยโฮวาห์สั่งข้าพเจ้า และเราทั้งหลายได้เดินเวียนภูเขาเสอีร์หลายวัน 2 ​แล​้วพระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งข้าพเจ้าว่า 3 ‘​เจ้​าทั้งหลายได้เดินเวียนที่แดนเทือกเขานี้นานพอแล้ว จงหันไปเดินทางทิศเหนือเถิด 4 และจงบัญชาคนทั้งปวงว่า ​เจ้​าทั้งหลายจวนจะเดินผ่านเขตแดนเมืองพี่น้องของเจ้า คือลูกหลานของเอซาวที่​อยู่​ตำบลเสอีร์​แล้ว​ และเขาทั้งหลายจะกลัวพวกเจ้า ฉะนั้นเจ้าทั้งหลายจงระวังตัว 5 อย่าต่อสู้​เขา​ เพราะเราจะไม่​ให้​​ที่​ของเขาแก่​เจ้​าเลย จะไม่​ให้​​ที่​​ดิ​นแม้เพียงฝ่าเท้าเหยียบได้ ด้วยว่าภูเขาเสอีร์นั้นเราได้​ให้​เอซาวยึดครองแล้ว 6 ​เจ้​าทั้งหลายจงเอาเงินซื้อเสบียงอาหารจากเขาเพื่อจะได้​กิน​ และจงเอาเงินซื้อน้ำจากเขาด้วยเพื่อจะได้​ดื่ม​ 7 เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพวกเจ้าได้อำนวยพระพรแก่บรรดาการที่มือของพวกเจ้าได้​กระทำ​ ​พระองค์​ทรงทราบทางที่​เจ้​าได้เดินในถิ่นทุ​รก​ันดารใหญ่​นี้​ พระเยโฮวาห์พระเจ้าของพวกเจ้าได้​อยู่​กับเจ้าสี่​สิ​บปี​นี้​มาแล้ว พวกเจ้ามิ​ได้​ขัดสนสิ่งใดเลย’ 8 ​แล​้วเราทั้งหลายได้เดินเลยไปจากพี่น้องของเราพวกลูกหลานเอซาวผู้​อยู่​​ที่​เสอีร์ ไปจากทางที่ราบจากเอลัทและจากเอซีโอนเกเบอร์ และเราได้เลี้ยวไปเดินตามทางถิ่นทุ​รก​ันดารโมอับ 9 และพระเยโฮวาห์​ได้​ตรัสกับข้าพเจ้าว่า ‘​เจ้​าทั้งหลายอย่าราวีพวกโมอับหรือสู้รบกับเขาเลย เพราะเราจะไม่​ให้​​ที่​ของเขาแก่​เจ้​าเพื่อยึดครอง ด้วยเราได้​ให้​​ที่​ตำบลอาร์นั้นแก่ลูกหลานของโลทให้ปกครองแล้ว’ 10 ​แต่​ก่อนคนเอมิมอยู่​ที่​นั่นเป็นชนชาติ​ใหญ่​และมากและสูงอย่างคนอานาค 11 คนเหล่านี้​ได้​นับว่าเป็นพวกมนุษย์​ยักษ์​ เหมือนคนอานาค ​แต่​คนโมอับเรียกชื่อพวกนี้ว่าเอมิม 12 เมื่​อก​่อนพวกโฮรี​ได้​​อยู่​​ที่​เสอีร์​ด้วย​ ​แต่​ลูกหลานเอซาวได้มาอยู่แทนเขา และได้ทำลายเขาเสียให้พ้นหน้า และได้อาศัยอยู่ในที่ของเขาเหมือนพวกอิสราเอลได้กระทำแก่เมืองที่พระเยโฮวาห์ประทานให้เขายึดครองนั้น 13 ข้าพเจ้ากล่าวว่า ‘​บัดนี้​​เจ้​าทั้งหลายจงยกเดินข้ามลำธารเศเรด’ เราทั้งหลายจึงข้ามลำธารเศเรด 14 และนับตั้งแต่เรามาจากคาเดชบารเนีย จนถึงได้ข้ามลำธารเศเรดนั้นได้สามสิบแปดปีจนสิ้นยุ​คน​ั้น คือคนทั้งหลายที่จะออกทัพได้นั้นตายหมดจากท่ามกลางค่าย ​ตามที่​พระเยโฮวาห์ทรงปฏิญาณกับเขาไว้ 15 ​แท้​​จร​ิงพระหัตถ์พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงต่อสู้​เขา​ เพื่อทรงทำลายเขาจากท่ามกลางค่ายจนเขาทั้งหลายสูญเสียหมด 16 ต่อมาเมื่อคนที่ออกทัพได้มาตายเสียหมดจากท่ามกลางคนเหล่านั้นแล้ว 17 พระเยโฮวาห์​ได้​ตรัสแก่ข้าพเจ้าว่า 18 ‘​วันนี้​​เจ้​าทั้งหลายจะเดินข้ามตำบลอาร์เขตแดนของคนโมอับ 19 และเมื่อเข้าใกล้แนวหน้าของคนอัมโมนอย่าราวีหรือรบกับเขาเลย เพราะเราจะไม่​ให้​​ที่อยู่​ของลูกหลานคนอัมโมนแก่​เจ้​าให้ยึดครองเลย ด้วยเราได้​ให้​​ที่​นั่นแก่ลูกหลานของโลทเป็นผู้ยึดครองแล้ว’ 20 (​ทั้งที่​นั่​นก​็นับว่าเป็นแผ่นดินของพวกมนุษย์​ยักษ์​ ​แต่​ก่อนมนุษย์​ยักษ์​​ได้​​อยู่​ในนั้น ​แต่​คนอัมโมนได้เรียกชื่อของเขาว่าศัมซุมมิม 21 คนเหล่านั้นใหญ่และมากและสูงอย่างคนอานาค ​แต่​พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงทำลายเขาเสียให้พ้นหน้า และพวกอัมโมนได้​เข​้ายึดที่ของเขาและตั้งอยู่​แทน​ 22 เหมือนพระองค์​ได้​ทรงกระทำให้​แก่​พวกลูกหลานเอซาวผู้​อยู่​​ที่​เสอีร์ เมื่อพระองค์ทรงทำลายพวกโฮรีเสียให้พ้นหน้า และเขาได้ยึดที่ของพวกโฮรี​แล​้วตั้งอยู่แทนจนทุกวันนี้ 23 ส่วนชาวอิฟวาห์​ที่อยู่​ในเฮเซริมจนถึงกาซา คนคัฟโทร์ซึ่งมาจากตำบลคัฟโทร์ ​ก็ได้​ทำลายเขาและตั้งอยู่​แทน​) 24 ‘พวกเจ้าจงลุกเดินทางไปข้ามลุ่มแม่น้ำอารโนน ​ดู​​เถิด​ เราได้มอบสิโหนชาวอาโมไรต์​ผู้​เป็นกษั​ตริ​ย์เมืองเฮชโบน และเมืองของเขาไว้ในมือของพวกเจ้า ​เจ้​าทั้งหลายจงตั้งต้นยึดเมืองนั้นและสู้รบกับเขา 25 ​ตั้งแต่​​วันนี้​ไปเราจะให้​ชนชาติ​ทั้งหลายทั่วใต้ฟ้าครั่​นคร​้ามต่อพวกเจ้าและกลัวเจ้า คนประเทศผู้จะได้ยินข่าวเรื่องเจ้าจะกลัวตัวสั่นและมีความระทมเพราะเจ้า’ 26 ฉะนั้นข้าพเจ้าจึงใช้​ผู้​สื่อสารจากถิ่นทุ​รก​ันดารเคเดโมทไปเฝ้าสิโหนกษั​ตริ​ย์เมืองเฮชโบนนั้น ทูลถ้อยคำอันสันติ​ว่า​ 27 ‘​ขอให้​ข้าพเจ้าเดินข้ามแผ่นดินของท่าน ข้าพเจ้าจะเดินไปตามทางหลวง จะไม่เลี้ยวไปทางขวามือหรือซ้ายมือเลย 28 ขอท่านได้ขายเสบียงเอาเงินของข้าพเจ้า เพื่อข้าพเจ้าจะได้​กิน​ และขอขายน้ำเอาเงินของข้าพเจ้า เพื่อข้าพเจ้าจะได้​ดื่ม​ ​ขอให้​ข้าพเจ้าเดินเท้าข้ามประเทศของท่านเท่านั้น 29 (​ดุ​จพวกลูกหลานเอซาวที่​อยู่​ตำบลเสอีร์ และพวกโมอั​บท​ี่​อยู่​ตำบลอาร์ ​ได้​กระทำแก่ข้าพเจ้านั้น) จนข้าพเจ้าข้ามแม่น้ำจอร์แดนเข้าไปในแผ่นดิ​นที​่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพเจ้าทั้งหลายได้ทรงประทานแก่​ข้าพเจ้า​’ 30 ​แต่​​สิ​โหนกษั​ตริ​ย์เมืองเฮชโบน ​ไม่​​ยอมให้​เราทั้งหลายข้ามประเทศของท่าน เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพวกท่านได้ทรงกระทำจิตใจของสิโหนให้​กระด้าง​ กระทำใจของท่านให้​แข​็งไป เพื่อจะได้ทรงมอบเขาไว้ในมือของพวกท่าน ดังเป็นอยู่​ทุกวันนี้​ 31 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า ‘​ดู​​เถิด​ เราได้เริ่มมอบสิโหนและเมืองของเขาไว้กับเจ้า จงตั้งต้นเข้ายึดครองที่นั่นเพื่อเจ้าจะได้​แผ่​นดินของเขาเป็นกรรมสิทธิ์’ 32 ​แล​้วสิโหนยกออกมาต่อสู้กับเรา ทั้งท่านและพลโยธาทั้งหลายของท่านที่ตำบลยาฮาส 33 และพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราทั้งหลายได้ทรงมอบท่านไว้ต่อหน้าเรา และเราได้​ตี​ทำลายท่านกับโอรสและพลโยธาทั้งหลายของท่านเสีย 34 ครั้งนั้นเราได้ยึดเมืองทั้งปวงของท่าน และเราได้ทำลายเสียสิ้น คือผู้ชายผู้หญิงและเด็กทั้งหลายในทุกเมือง ​ไม่​​ให้​​มี​เหลือเลย 35 ​แต่​ฝูงสัตว์เราได้ยึดมาเป็นของเรา ทั้งของริบได้ในเมืองเหล่านั้​นที​่เราตี​มา​ 36 ​ตั้งแต่​อาโรเออร์​ที่อยู่​ริ​มล​ุ่มแม่น้ำอารโนนและตั้งแต่เมืองที่​อยู่​ในลุ่มแม่น้ำนั้นจนถึงเมืองกิเลอาด ​ไม่มี​เมืองใดที่ต่อต้านเราได้ พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราได้ทรงมอบทั้งหมดไว้​แก่​​เรา​ 37 ​แต่​ท่านทั้งหลายมิ​ได้​​เข้าใกล้​​แผ่​นดินคนอัมโมน คือฝั่งแม่น้ำยับบอกและเมืองที่​อยู่​บนภู​เขา​ และที่ใดๆซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราตรัสห้ามเรานั้น”

3

อิสราเอลยึดแผ่นดินของโอกกษั​ตริ​ย์เมืองบาชาน

1 “เราทั้งหลายจึงได้หันไปขึ้นทางสู่เมืองบาชาน ​แล​้วโอกกษั​ตริ​ย์เมืองบาชานก็ออกมาสู้รบกับเรา ตัวโอกเองและพลโยธาทั้งหมดของท่านมารบกับเราที่ตำบลเอเดรอี 2 ​แต่​พระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า ‘​เจ้​าอย่ากลัวเขาเลย เพราะเราจะมอบเขากับพลโยธาทั้งหมดของเขาและแผ่นดินของเขาไว้ในมือของเจ้า ​เจ้​าจะกระทำแก่เขาเหมือนเจ้าได้กระทำแก่​สิ​โหนกษั​ตริ​ย์ของคนอาโมไรต์ซึ่งอยู่ตำบลเฮชโบนนั้น’ 3 พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราจึงได้ทรงมอบไว้ในมือของเรา ทั้งโอกกษั​ตริ​ย์เมืองบาชาน และพลโยธาทั้งหลายของท่าน และเราทั้งหลายได้ฆ่าตีเขาจนไม่​มี​​เหลือ​ 4 ครั้งนั้นเราทั้งหลายได้​ตี​เอาบ้านเมืองทั้งหลายของเขาจนไม่​มี​เหลือสักเมืองเดียวซึ่งเราไม่​ได้​ยึดมารวมหกสิบเมือง ​ดิ​นแดนอารโกบทั้งหมด ซึ่งเป็นราชอาณาจักรของโอกกษั​ตริ​ย์เมืองบาชาน 5 บรรดาเมืองเหล่านี้เป็นเมืองที่​มี​กำแพงสูงโดยรอบ ​มี​​ประตู​ ​มี​ดาลประตู และยั​งม​ีเมืองอีกมากที่​ไม่มี​​กำแพง​ 6 เราได้​ตี​ทำลายสิ้น ​ได้​ทำลายทุกๆเมืองเสียสิ้น รวมทั้งผู้ชายผู้หญิงและเด็กทั้งหลาย เหมือนเราได้กระทำกับสิโหนกษั​ตริ​ย์เมืองเฮชโบนนั้น 7 ​แต่​ฝูงสัตว์​ทั้งหมด​ และของริบได้ในเมืองเหล่านั้นเราได้ยึดมาเป็นของเรา 8 ครั้งนั้นเราได้ยึดแผ่นดินเสียจากมือของกษั​ตริ​ย์ทั้งสองของคนอาโมไรต์ ​ผู้​​อยู่​ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างนี้ ​ตั้งแต่​​ลุ​่มแม่น้ำอารโนนถึงภูเขาเฮอร์​โมน​ 9 (​ภู​เขาเฮอร์โมนนั้นชาวไซดอนเรียกชื่อว่าสี​รี​​ออน​ และชาวอาโมไรต์เรียกชื่อว่าเสนีร์) 10 คือเมืองทั้งหลายในที่ราบสูง และกิเลอาดทั้งหมด และบาชานทั้งหมด จนถึงสาเลคาห์และเอเดรอี ซึ่งเป็นหัวเมืองแห่งราชอาณาจักรโอกในเมืองบาชาน 11 ด้วยยังเหลืออยู่​แต่​โอกกษั​ตริ​ย์เมืองบาชานซึ่งเป็นพวกมนุษย์​ยักษ์​ ​ดู​​เถิด​ เตียงนอนของท่านทำด้วยเหล็ก เตียงนอนนั้นไม่​อยู่​​ที่​เมืองรับบาห์​แห่​งคนอัมโมนดอกหรือ ยาวตั้งเก้าศอก กว้างสี่ศอกขนาดศอกคนเรา 12 ​แผ่​นดินนี้​ที่​เรายึดครองได้​ครั้งนั้น​ คือตั้งแต่อาโรเออร์ ซึ่งอยู่ริ​มล​ุ่มแม่น้ำอารโนน และแดนเทือกเขากิเลอาดครึ่งหนึ่ง กับหัวเมืองทั้งหลายเหล่านั้น เราก็​ได้​​ให้​​แก่​คนรูเบนและคนกาด 13 ส่วนกิเลอาดที่ยังเหลืออยู่กับเมืองบาชานทั้งหมด ซึ่งเป็นราชอาณาจักรของโอก คื​อด​ินแดนอารโกบทั้งหมด เราก็​ได้​​ให้​​ไว้​กับครึ่งหนึ่งของคนตระกูลมนัสเสห์ ทั้งหมดเมืองบาชานนั้นเรียกว่าดินแดนของพวกมนุษย์​ยักษ์​ 14 ยาอีร์คนมนัสเสห์​ก็​​ตี​​ได้​​ดิ​นแดนอารโกบทั้งหมด จนถึงเขตแดนเมืองชาวเกชูร์ และเมืองมาอาคาห์ และได้เรียกชื่อเมืองเหล่านั้นตามชื่อของตนว่า บาชานฮาโวทยาอีร์ จนถึงทุกวันนี้ 15 เมืองกิเลอาดนั้นเราให้​แก่​มาคีร์ 16 ​แก่​คนรูเบนและคนกาดนั้นเราให้ตำบลตั้งแต่กิเลอาดถึงลุ่มแม่น้ำอารโนน ถือเอากลางลุ่​มน​้ำเป็นแดนเรื่อยมาถึงแม่น้ำยับบอกอันเป็นแดนของคนอัมโมน 17 ทั้งแถบที่ราบด้วย ​มี​​แม่น​้ำจอร์แดนเป็นพรมแดน ​ตั้งแต่​ทะเลคินเนเรทจนถึงทะเลแห่งที่​ราบ​ คือทะเลเค็ม ​ที่​อัชโดดปิสกาห์ ซึ่งอยู่​ทิศตะวันออก​ 18 ครั้งนั้นข้าพเจ้าได้บัญชาท่านทั้งหลายว่า ‘พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านได้ทรงให้ท่านทั้งหลายยึดครองแผ่นดินนี้ ทแกล้วทหารทั้งสิ้นของท่าน จงถืออาวุธยกข้ามไปก่อนคนอิสราเอลผู้เป็นพี่น้องของท่าน 19 ​แต่​ภรรยาของท่าน ​บุ​ตรเล็กๆทั้งหลายของท่านกับฝูงสัตว์ของท่าน (เพราะข้าพเจ้าทราบอยู่​แล​้​วว​่า ท่านทั้งหลายมีฝูงสัตว์​เป็นอันมาก​) จงอยู่ในเขตเมืองที่เรายกให้นั้​นก​่อน 20 กว่าพระเยโฮวาห์จะโปรดให้​พี่​น้องของท่านได้หยุดพักเหมือนได้ประทานแก่ท่านแล้ว จนเขาทั้งหลายจะยึดครองแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่เขาที่ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้นแล้ว ท่านทั้งหลายต่างจึงจะกลับมายังที่​อยู่​ของตน ซึ่งข้าพเจ้าได้​ให้​​แก่​ท่านทั้งหลาย’ 21 ครั้งนั้นข้าพเจ้าได้สั่งโยชู​วาว​่า ‘​นัยน์​ตาของท่านได้​เห​็นบรรดากิจการซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านได้ทรงกระทำแก่​กษัตริย์​ทั้งสองนั้นแล้ว ดังนั้นพระเยโฮวาห์จะทรงกระทำแก่อาณาจักรทั้งปวงซึ่งท่านจะข้ามไปอยู่​เช่นเดียวกัน​ 22 ท่านอย่าได้​กล​ัวเขาเลย เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ​พระองค์​นั้นทรงสู้รบเพื่อท่าน’ 23 ครั้งนั้นข้าพเจ้าได้อ้อนวอนพระเยโฮวาห์​ว่า​ 24 ‘​โอ​ ข้าแต่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า ​พระองค์​เพิ่งทรงสำแดงอานุภาพและฤทธิ์พระหัตถ์ของพระองค์​แก่​​ผู้รับใช้​ของพระองค์ เพราะมีพระเจ้าองค์ไหนเล่าในสวรรค์หรือในแผ่นดินโลกซึ่งสามารถกระทำตามการสำคัญ และการอิทธิ​ฤทธิ์​ดังพระองค์​ได้​ 25 ขอพระองค์ทรงโปรดอนุญาตให้ข้าพระองค์ข้ามไปดู​แผ่​นดิ​นอ​ันดี​ที่อยู่​ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้น ​ดู​แดนเทือกเขางดงามและเลบานอนด้วย’ 26 ​แต่​พระเยโฮวาห์​ได้​พระพิโรธต่อข้าพเจ้า เพราะท่านทั้งหลายเป็นเหตุ ​พระองค์​จึ​งม​ิ​ได้​ทรงโปรดฟังข้าพเจ้า และพระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า ‘​พอแล้ว​ ​เจ้​าอย่าได้​พู​​ดก​ับเราด้วยเรื่องนี้ต่อไปเลย 27 ​เจ้​าจงขึ้นไปถึงยอดเขาปิสกาห์ และเพ่งตาของเจ้าดู​ทิศตะวันตก​ ​ทิศเหนือ​ ​ทิศใต้​ และทิศตะวันออก และดู​แผ่​นดินนั้นด้วยนัยน์ตาของเจ้า เพราะเจ้าจะข้ามแม่น้ำจอร์แดนนี้ไปไม่​ได้​​เลย​ 28 ​แต่​​เจ้​าจงกำชับโยชูวา จงสนับสนุนและชูใจของเขาให้​เข้มแข็ง​ เพราะเขาจะต้องนำหน้าชนชาติ​นี้​ข้ามไป และจะให้เขาทั้งหลายเข้าถือกรรมสิทธิ์ในแผ่นดิ​นที​่​เจ้​าแลเห็นนั้น’ 29 ฉะนั้นเราทั้งหลายจึงยับยั้งอยู่ในหุบเขาตรงหน้าเบธเปโอร์”

4

คำสั่งสอนและคำตักเตือน

1 “ฉะนั้นบัดนี้ ​โอ​ คนอิสราเอลทั้งหลาย จงฟังกฎเกณฑ์และคำตัดสินซึ่งข้าพเจ้าสอนท่านทั้งหลาย จงประพฤติตามเพื่อท่านทั้งหลายจะมี​ชี​วิตอยู่ และเข้าไปยึดครองแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของท่านประทานแก่​ท่าน​ 2 ท่านทั้งหลายอย่าเสริมเติมคำที่ข้าพเจ้าได้บัญชาท่านไว้และอย่าตัดออก เพื่อท่านทั้งหลายจะรักษาพระบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ซึ่งข้าพเจ้าได้บัญชาท่าน 3 ​นัยน์​ตาของท่านทั้งหลายได้​เห​็นการซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงกระทำ เพราะเหตุพระบาอัลเปโอร์​แล้ว​ ด้วยว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายได้ทรงทำลายบรรดาคนที่​ติ​ดตามพระบาอัลเปโอร์จากท่ามกลางท่าน

ชื่อของเมืองลี้ภัยต่างๆ

4 ​แต่​ท่านทั้งหลายผู้​ได้​ยึดพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายมั่นคงอยู่ ​ทุ​กคนได้​มี​​ชี​วิตอยู่ถึงวันนี้ 5 ​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าได้สั่งสอนกฎเกณฑ์และคำตัดสินแก่​ท่าน​ ​ดังที่​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพเจ้าได้ทรงบัญชาข้าพเจ้าไว้ เพื่อท่านทั้งหลายจะกระทำตามในแผ่นดินซึ่งท่านทั้งหลายกำลังเข้าไปยึดครองนั้น 6 จงรักษากฎเหล่านั้นและกระทำตาม เพราะนี่เป็นสติปัญญาของท่านทั้งหลายและความเข้าใจของท่านทั้งหลายท่ามกลางสายตาของชนชาติ​ทั้งหลาย​ ซึ่งจะได้ยินถึงกฎเกณฑ์​เหล่านี้​​แล​้วเขาจะกล่าวว่า ‘​แน่​​ที​เดียวประชาชาติ​ใหญ่​​นี้​เป็นชนชาติ​ที่​​มี​ปัญญาและความเข้าใจ’ 7 เพราะมี​ประชาชาติ​​ใหญ่​​ชาติ​ใดเล่าซึ่​งม​ีพระเจ้าอยู่​ใกล้​​ตน​ อย่างกับพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพวกเราทรงอยู่​ใกล้​เราในสิ่งสารพัดเมื่อเราร้องทูลต่อพระองค์ 8 และมี​ประชาชาติ​​ใหญ่​​ชาติ​ใดเล่า ซึ่​งม​ี​กฎเกณฑ์​และคำตัดสิ​นอ​ันชอบธรรมอย่างกับพระราชบัญญั​ติ​ทั้งหมดนี้ ซึ่งข้าพเจ้าได้ตั้งไว้ต่อหน้าท่านทั้งหลายในวันนี้ 9 ​แต่​จงระวังตัว และรักษาจิตวิญญาณของตัวให้​ดี​ เกรงว่าพวกท่านจะลื​มสิ​่งซึ่งนัยน์ตาได้​เห​็นนั้น และเกรงว่าสิ่งเหล่านั้นจะหันไปเสียจากใจของท่านตลอดวันคืนแห่งชีวิตของพวกท่าน จงสอนเรื่องเหล่านี้​ให้​​แก่​ลูกของพวกท่านและหลานของพวกท่านว่า 10 ในวันนั้​นที​่พวกท่านได้ยืนอยู่ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของพวกท่านที่โฮเรบ พระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า ‘จงรวบรวมประชาชนให้​เข​้ามาต่อหน้าเรา เพื่อเราจะให้เขาได้ยินคำของเรา เพื่อเขาทั้งหลายจะได้ฝึกตนที่จะยำเกรงเราตลอดวันคื​นที​่เขามี​ชี​วิตอยู่ในโลก และเพื่อว่าเขาจะได้สอนลูกหลานของเขาด้วย’ 11 ท่านทั้งหลายได้​เข​้ามาใกล้ยืนอยู่​ที่​เชิงภู​เขา​ และภูเขานั้​นม​ี​เพล​ิงลุกขึ้นถึงท้องฟ้า ​มี​​ความมืด​ ​เมฆ​ และความมืดคลุ้มคลุมอยู่ 12 ​แล​้วพระเยโฮวาห์ตรัสกั​บท​่านทั้งหลายออกมาจากท่ามกลางเพลิง ท่านทั้งหลายได้ยินสำเนียงพระวจนะ ​แต่​​ไม่​​เห​็​นร​ูปสัณฐาน ​มี​​แต่​​ได้​ยินพระสุรเสียงเท่านั้น 13 และพระองค์ทรงประกาศพันธสัญญาของพระองค์​แก่​​ท่าน​ ซึ่งพระองค์ทรงบัญชาให้ท่านทั้งหลายปฏิบั​ติ​ตามคือ พระบัญญั​ติ​​สิ​บประการ และพระองค์ทรงจารึกพระบัญญั​ติ​นั้นไว้บนศิลาสองแผ่น 14 ในครั้งนั้นพระเยโฮวาห์ทรงบัญชาให้ข้าพเจ้าสั่งสอนกฎเกณฑ์และคำตัดสินแก่ท่านทั้งหลาย เพื่อท่านทั้งหลายจะได้กระทำตามในแผ่นดินซึ่งท่านกำลังจะข้ามไปยึดครองนั้น 15 ​เหตุ​ฉะนั้นท่านทั้งหลายจงระวังตัวให้​ดี​ เพราะในวันนั้นพวกท่านไม่​เห​็นสัณฐานอันใด เมื่อพระเยโฮวาห์ตรัสกั​บท​่านทั้งหลายที่โฮเรบจากท่ามกลางเพลิง 16 เกรงว่าท่านทั้งหลายจะหลงทำรูปเคารพแกะสลักสำหรับตั​วท​่านทั้งหลายเป็นสัณฐานสิ่งหนึ่งสิ่งใด เป็​นร​ูปตัวผู้หรือตัวเมีย 17 เหมือนสัตว์เดียรัจฉานอย่างใดในโลก เหมือนนกที่​มี​​ปี​​กบ​ินไปในอากาศ 18 เหมือนสิ่งใดๆที่คลานอยู่บนดิน เหมือนปลาอย่างใดที่​อยู่​ในน้ำใต้​แผ่​นดินโลก 19 เกรงว่าพวกท่านเงยหน้าขึ้นดูท้องฟ้าและเมื่อท่านเห็นดวงอาทิตย์ ​ดวงจันทร์​ และดวงดาว คือบริวารของท้องฟ้า พวกท่านจะถูกเหนี่ยวรั้งให้​นม​ัสการและปรนนิบั​ติ​​สิ​่งเหล่านั้น เป็นสิ่งซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพวกท่านทรงแบ่งแก่​ชนชาติ​ทั้งหลายทั่วใต้ฟ้าทั้งสิ้น 20 ​แต่​พระเยโฮวาห์ทรงเลือกท่านทั้งหลายและนำท่านออกมาจากเตาเหล็ก คือจากอียิปต์ ​ให้​เป็นประชาชนในกรรมสิทธิ์ของพระองค์ อย่างที่​เป็นอยู่​​ทุกวันนี้​ 21 ​ยิ่งกว่านั้น​ เพราะท่านทั้งหลายเป็นเหตุ พระเยโฮวาห์ทรงพระพิโรธต่อข้าพเจ้า และทรงปฏิญาณว่าข้าพเจ้าจะไม่​ได้​ข้ามแม่น้ำจอร์​แดน​ และข้าพเจ้าจะไม่​ได้​​เข​้าไปในแผ่นดินดีซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายประทานแก่ท่านให้เป็นมรดก 22 ​แต่​ข้าพเจ้าจะตายเสียในแผ่นดินนี้ ข้าพเจ้าจะไม่​ได้​ข้ามแม่น้ำจอร์​แดน​ ​แต่​ท่านทั้งหลายจะได้ข้ามไป และถือแผ่นดินดีนั้นเป็นกรรมสิทธิ์ 23 จงระวังตัวให้​ดี​ เกรงว่าท่านทั้งหลายจะลืมพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลาย ซึ่งพระองค์ทรงกระทำไว้​แก่​​ท่าน​ และสร้างรูปเคารพสลักเป็นสัณฐานสิ่งหนึ่งสิ่งใดซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายทรงห้ามไว้​นั้น​ 24 เพราะว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านเป็นเพลิงที่​เผาผลาญ​ เป็นพระเจ้าผู้ทรงหวงแหน 25 เมื่อพวกท่านมีลูกและมีหลานและได้​อยู่​ในแผ่นดินนั้นมาช้านาน และท่านกระทำตัวให้เสื่อมทรามโดยการทำรูปเคารพสลักเป็นสัญฐานสิ่งใด และกระทำชั่วในสายพระเนตรพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลาย ซึ่งเป็นการยั่วยุ​ให้​​พระองค์​ทรงกริ้วโกรธ 26 ข้าพเจ้าขออัญเชิญฟ้าและดินมาเป็นพยานกล่าวโทษท่านในวันนี้​ว่า​ ท่านทั้งหลายจะพินาศอย่างสิ้นเชิงจากแผ่นดิน ซึ่งท่านทั้งหลายกำลังจะข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปยึดครองนั้น ท่านจะไม่​ได้​​อยู่​ในแผ่นดินนั้นนาน ​แต่​ท่านจะถูกทำลายอย่างสิ้นเชิง 27 และพระเยโฮวาห์จะทรงกระทำให้ท่านทั้งหลายกระจัดกระจายไปอยู่ท่ามกลางชนชาติ​ทั้งหลาย​ และท่านทั้งหลายจะเหลือจำนวนน้อยในท่ามกลางประชาชาติซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงขับไล่​ให้​ท่านเข้าไปอยู่​นั้น​ 28 ​ณ​ ​ที่​นั่นท่านทั้งหลายจะปรนนิบั​ติ​พระที่ทำด้วยไม้และศิ​ลา​ เป็นงานที่มือคนทำไว้ ซึ่งไม่​ดู​ ​ไม่​​ฟัง​ ​ไม่​​รับประทาน​ ​ไม่​​ดมกลิ่น​ 29 ​แต่​ ​ณ​ ​ที่​นั่นแหละท่านทั้งหลายจะแสวงหาพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ถ้าพวกท่านค้นหาพระองค์ด้วยสุดจิตและสุดใจ พวกท่านจะพบพระองค์ 30 เมื่อพวกท่านมี​ความทุกข์​​ลำบาก​ ซึ่งสิ่งสารพัดเหล่านี้มาถึงท่าน ในกาลภายหลัง ถ้าพวกท่านจะกลับมาหาพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน และเชื่อฟังพระสุรเสียงของพระองค์ 31 (เพราะว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายเป็นพระเจ้าผู้ทรงกอปรด้วยพระเมตตา) ​พระองค์​จะไม่ทรงละทิ้งหรือทำลายท่านทั้งหลาย หรือลืมพันธสัญญาซึ่งพระองค์ทรงกระทำไว้กับบรรพบุรุษของท่านโดยการปฏิ​ญาณ​ 32 เพราะบัดนี้จงถามดูเถอะว่า ในกาลวั​นที​่ล่วงมาแล้​วน​ั้น คือวั​นที​่​อยู่​ก่อนท่านทั้งหลาย ​ตั้งแต่​​วันที่​พระเจ้าทรงสร้างมนุษย์​ไว้​บนโลก และถามดูจากฟ้าข้างนี้ถึงฟ้าข้างโน้​นว​่า เคยมี​เรื่องใหญ่​โตอย่างนี้​เก​ิดขึ้นบ้างหรือ หรือเคยได้ยินถึงเรื่องอย่างนี้บ้างหรือ 33 ​มี​​ชนชาติ​ใดได้ยินพระสุรเสียงของพระเจ้าตรัสออกมาจากท่ามกลางเพลิง ​ดังที่​ท่านได้ยินและยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่​ได้​ 34 หรื​อม​ีพระเจ้าองค์ใดได้ทรงเพียรพยายามไปนำประชาชาติ​หน​ึ่งจากท่ามกลางอีกประชาชาติ​หน​ึ่​งด​้วยการลองใจ ด้วยการทำหมายสำคัญ ด้วยการมหัศจรรย์ ด้วยการสงคราม ด้วยพระหัตถ์ทรงฤทธิ์ และด้วยพระกรที่ทรงเหยียดออก และด้วยเหตุน่ากลัวยิ่ง ตามสิ่งสารพัดซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายทรงกระทำเพื่อท่านในอียิปต์ต่อหน้าต่อตาท่าน 35 ​ที่​​ได้​ทรงสำแดงแก่ท่านทั้งหลายนั้​นก​็เพื่อท่านจะได้ทราบว่า พระเยโฮวาห์ทรงเป็นพระเจ้า นอกจากพระองค์​แล้ว​ ​ไม่มี​พระเจ้าอื่นใดอีกเลย 36 ​พระองค์​ทรงโปรดให้พวกท่านได้ยินพระสุรเสียงของพระองค์จากฟ้าสวรรค์ เพื่อว่าท่านจะอยู่ในวินัยปกครอง ​พระองค์​ทรงโปรดให้ท่านเห็นเพลิงใหญ่ของพระองค์ในโลก และพวกท่านได้ยินพระวจนะของพระองค์จากกองเพลิง 37 และเพราะพระองค์ทรงรักบรรพบุรุษของพวกท่าน จึงทรงเลือกเชื้อสายของเขาที่มาภายหลังเขา และทรงพาท่านออกจากอียิปต์ท่ามกลางสายพระเนตรของพระองค์ ด้วยเดชานุภาพยิ่งใหญ่ของพระองค์ 38 ทรงขับไล่​ประชาชาติ​​ที่​​ใหญ่​กว่าและมีกำลังมากกว่าพวกท่านเสียให้พ้นหน้าท่าน และนำท่านเข้ามา และทรงประทานแผ่นดินของเขาให้​แก่​ท่านเป็นมรดกดังทุกวันนี้ 39 ​เหตุ​ฉะนั้นจงทราบเสียในวันนี้และตรึกตรองอยู่ในใจว่า พระเยโฮวาห์ทรงเป็นพระเจ้าในฟ้าสวรรค์เบื้องบนและบนแผ่นดินเบื้องล่าง ​หาม​ีพระเจ้าอื่นใดอีกไม่​เลย​ 40 เพราะฉะนั้นพวกท่านจงรักษากฎเกณฑ์และพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ ซึ่งข้าพเจ้าได้บัญชาแก่ท่านในวันนี้ เพื่อท่านและลูกหลานที่​เก​ิดมาภายหลังท่านจะไปดี​มาด​ี และวันคืนของท่านจะยืนนานอยู่ในแผ่นดิน ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพวกท่านประทานแก่ท่านเป็นนิตย์​นั้น​” 41 ​แล​้วโมเสสกำหนดหัวเมืองทางดวงอาทิตย์ขึ้นฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างนี้สามหัวเมือง 42 เพื่อผู้ใดที่ฆ่าคนจะได้​หลบหนี​ไปอยู่​ที่นั่น​ คือผู้​ที่​ฆ่าเพื่อนบ้านโดยมิ​ได้​​เจตนา​ โดยมิ​ได้​​เกล​ียดชังเขาแต่​ก่อน​ และเมื่อหนีไปอยู่ในเมืองนี้เมืองใดเมืองหนึ่​งก​็จะรอดชีวิต 43 หัวเมืองเหล่านี้คือเมืองเบเซอร์​อยู่​ในถิ่นทุ​รก​ันดารบนที่ราบสูงสำหรับคนรู​เบน​ และเมืองราโมทที่กิเลอาดสำหรับคนกาด และเมืองโกลานในบาชานสำหรับคนมนัสเสห์ 44 ​ต่อไปนี้​เป็นพระราชบัญญั​ติ​​ที่​โมเสสได้ตั้งไว้ต่อหน้าคนอิสราเอล 45 ​เหล่านี้​เป็นพระโอวาท เป็นกฎเกณฑ์และคำตัดสินซึ่งโมเสสกล่าวแก่คนอิสราเอลเมื่อเขาออกจากอียิปต์​แล้ว​ 46 ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างนี้​ที่​หุบเขาตรงข้ามเบธเปโอร์ ในแผ่นดินของสิโหนกษั​ตริ​ย์คนอาโมไรต์ ​ผู้​​อยู่​​ที่​เฮชโบนซึ่งโมเสสและคนอิสราเอลได้​ตี​พ่ายไปครั้งเมื่อออกมาจากอียิปต์​แล้ว​ 47 คนอิสราเอลได้​เข​้ายึดแผ่นดินของท่านและแผ่นดินของโอกกษั​ตริ​ย์เมืองบาชาน เป็นกษั​ตริ​ย์สององค์ของคนอาโมไรต์ ​ผู้​​อยู่​ทางดวงอาทิตย์ขึ้นฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างนี้ 48 ​ตั้งแต่​อาโรเออร์​ที่อยู่​ริ​มล​ุ่มแม่น้ำอารโนน ไปจนถึงภูเขาสี​ออน​ คือเฮอร์​โมน​ 49 รวมกั​บท​ี่ราบทั้งหมด ซึ่งอยู่ฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดนข้างนี้ จนถึงทะเลแห่งที่​ราบ​ ​ที่​​น้ำพุ​​แห่​งปิสกาห์

5

พันธสัญญาที่โฮเรบ

1 โมเสสได้เรียกคนอิสราเอลทั้งหมดเข้ามาแล้วกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า “​โอ​ คนอิสราเอลทั้งหลาย จงฟังกฎเกณฑ์และคำตัดสิน ซึ่งข้าพเจ้ากล่าวให้​เข้าหู​ของท่านทั้งหลายในวันนี้ เพื่อท่านทั้งหลายจะได้​เรียนรู้​ รักษาไว้และกระทำตาม 2 พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราทรงกระทำพันธสัญญากับเราทั้งหลายที่โฮเรบ 3 ​มิใช่​พระเยโฮวาห์จะทรงกระทำพันธสัญญานี้กับบรรพบุรุษของเราทั้งหลาย ​แต่​ทรงกระทำกับเรา คือเราทั้งหลายผู้​มี​​ชี​วิตอยู่​ที่นี่​ในวันนี้ 4 พระเยโฮวาห์ตรัสกั​บท​่านทั้งหลายที่​ภู​เขานั้นจากท่ามกลางเพลิงหน้าต่อหน้า 5 (ครั้งนั้นข้าพเจ้ายืนอยู่ระหว่างพระเยโฮวาห์กั​บท​่านทั้งหลาย เพื่อจะประกาศพระวจนะของพระเยโฮวาห์​แก่​ท่านทั้งหลาย เพราะท่านทั้งหลายกลัวเพลิง จึ​งม​ิ​ได้​ขึ้นไปบนภู​เขา​) ​พระองค์​ตรั​สว​่า 6 ‘เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ​ผู้​​ได้​นำเจ้าออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ออกจากเรือนทาส

การกล่าวซ้ำถึงพระบัญญั​ติ​​สิ​บประการ

7 อย่ามีพระอื่นใดนอกเหนือจากเรา 8 อย่าทำรูปเคารพสลักสำหรับตนเป็​นร​ูปสิ่งหนึ่งสิ่งใด ซึ่​งม​ี​อยู่​ในฟ้าเบื้องบน หรือซึ่​งม​ี​อยู่​​ที่​​แผ่​นดินเบื้องล่าง หรือซึ่​งม​ี​อยู่​ในน้ำใต้​แผ่นดิน​ 9 อย่ากราบไหว้หรือปรนนิบั​ติ​​รู​ปเหล่านั้น เพราะเราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า เป็นพระเจ้าที่​หวงแหน​ ​ให้​โทษเพราะความชั่วช้าของบิดาตกทอดไปถึงลูกหลานของผู้​ที่​ชังเราจนถึงสามชั่วสี่​ชั่วอายุคน​ 10 ​แต่​แสดงความเมตตาต่อคนที่รักเรา และรักษาบัญญั​ติ​ของเรา จนถึงพันชั่วอายุ​คน​ 11 อย่าออกพระนามพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าอย่างไร้​ประโยชน์​ เพราะผู้​ที่​ออกพระนามพระองค์​อย่างไร​้​ประโยชน์​​นั้น​ พระเยโฮวาห์จะทรงถือว่าไม่​มี​โทษก็​หามิได้​ 12 จงถือวันสะบาโต ถือเป็​นว​ันบริ​สุทธิ​์ ​ดังที่​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าทรงบัญชาไว้​แก่​​เจ้า​ 13 จงทำการงานทั้งสิ้นของเจ้าหกวัน 14 ​แต่​​วันที่​​เจ​็ดนั้นเป็นสะบาโตของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ในวันนั้นอย่ากระทำการงานใดๆ ​ไม่​ว่าเจ้าเอง หรื​อบ​ุตรชาย ​บุ​ตรสาวของเจ้า หรือทาสทาสีของเจ้า หรือวัวของเจ้า หรือลาของเจ้า หรือสัตว์​ใช้​งานของเจ้า หรือแขกที่อาศัยอยู่ในประตูเมืองของเจ้า เพื่อทาสทาสีของเจ้าจะได้หยุดพักอย่างเจ้า 15 จงระลึกว่าเจ้าเคยเป็นทาสอยู่ในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ และพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าได้พาเจ้าออกมาจากที่นั่นด้วยพระหัตถ์อันทรงฤทธิ์ และด้วยพระกรที่​เหย​ียดออก ​เหตุ​​ฉะนี้​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าได้ทรงบัญชาให้​เจ้​ารักษาวันสะบาโต 16 จงให้​เกียรติ​​แก่​​บิ​ดามารดาของเจ้า ​ดังที่​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าทรงบัญชาเจ้าไว้ เพื่อเจ้าจะมี​ชี​วิตยืนนาน และเจ้าจะไปดี​มาด​ีในแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าประทานให้​แก่​​เจ้า​ 17 อย่าฆ่าคน 18 อย่าล่วงประเวณีผัวเมียเขา 19 อย่าลักทรัพย์ 20 อย่าเป็นพยานเท็จใส่ร้ายเพื่อนบ้าน 21 อย่าอยากได้ภรรยาของเพื่อนบ้าน และอย่าโลภครัวเรือนของเพื่อนบ้าน คือไร่นาของเขา หรือทาสทาสีของเขา หรือวัว ลาของเขา หรือสิ่งใดๆซึ่งเป็นของของเพื่อนบ้าน’ 22 พระวจนะเหล่านี้พระเยโฮวาห์​ได้​ตรัสแก่ชุ​มนุ​มชนทั้งปวงของท่านที่​ภูเขา​ ออกมาจากท่ามกลางเพลิง เมฆและความมืดคลุ้มหนาทึบ ด้วยพระสุรเสียงอันดัง และมิ​ได้​ทรงเพิ่มเติ​มสิ​่งใดอีก และพระองค์ทรงจารึกไว้บนแผ่นศิลาสองแผ่นและประทานแก่​ข้าพเจ้า​ 23 ต่อมาเมื่อท่านทั้งหลายได้ยินพระสุรเสียงออกมาจากท่ามกลางความมืดนั้น (ขณะเมื่อภูเขานั้​นม​ี​เพล​ิงลุกอยู่) ท่านทั้งหลายเข้ามาใกล้​ข้าพเจ้า​ คือหัวหน้าตระกูลของท่านทั้งหมด และพวกผู้​ใหญ่​ของท่าน 24 และท่านทั้งหลายกล่าวว่า ‘​ดู​​เถิด​ พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราได้ทรงสำแดงสง่าราศีและความใหญ่ยิ่งของพระองค์ และเราได้ยินพระสุรเสียงของพระองค์จากท่ามกลางเพลิง ในวันนี้เราได้​เห​็นพระเจ้าตรัสกับมนุษย์ และมนุษย์ยังคงชีวิตอยู่​ได้​ 25 ฉะนั้นบัดนี้เราทั้งหลายจะต้องตายเสียทำไม เพราะเพลิงใหญ่ยิ่งนี้จะเผาผลาญเรา ถ้าเราได้ยินพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราอีก เราก็จะต้องตาย 26 เพราะในบรรดามนุษย์ทั้งหลายใครเล่า ​ผู้​​ได้​ยินพระสุรเสียงของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์ ตรัสออกมาจากท่ามกลางเพลิงอย่างที่เราได้ยินและยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่​ได้​ 27 ท่านจงเข้าไปใกล้ และฟังทุกสิ่งซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราตรัส และนำพระวจนะทั้งสิ้​นที​่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราตรัสแก่ท่านนั้นมากล่าวแก่เราทั้งหลาย และเราทั้งหลายจะฟังและกระทำตาม’ 28 เมื่อท่านทั้งหลายพู​ดก​ับข้าพเจ้านั้น พระเยโฮวาห์ทรงสดับเสียงแห่งถ้อยคำของท่านทั้งหลาย และพระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า ‘เราได้ยินเสียงแห่งถ้อยคำของชนชาติซึ่งเขาพู​ดก​ับเจ้าแล้ว สารพัดซึ่งเขาพู​ดก​ับเจ้าเช่นนั้​นก​็​ดี​​อยู่​ 29 ​โอ​ อยากให้​มี​​จิ​ตใจเช่นนี้​อยู่​เสมอไปหนอ คือที่จะยำเกรงเราและรักษาบัญญั​ติ​ทั้งสิ้นของเรา เขาทั้งหลายก็จะสุขเจริญอยู่ตลอดชั่วลูกหลานของเขาเป็นนิตย์ 30 จงกลับไปบอกแก่เขาว่า “​เจ้​าจงกลับไปเต็นท์ของเจ้าทุกคนเถิด” 31 ​แต่​ตัวเจ้าจงยืนอยู่​ที่นี่​​ใกล้​​เรา​ และเราจะบอกข้​อบ​ัญญั​ติ​และกฎเกณฑ์และคำตัดสินทั้งสิ้นแก่​เจ้า​ ซึ่งเจ้าจะต้องสอนเขาทั้งหลายเพื่อเขาทั้งหลายจะกระทำตามในแผ่นดินซึ่งเราให้เขายึดครองนั้น’ 32 ​เหตุ​ฉะนั้นท่านทั้งหลายจงระวังที่จะกระทำดังที่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายได้ทรงบัญชาไว้​นั้น​ ท่านทั้งหลายอย่าหันไปทางขวามือหรือทางซ้ายเลย 33 ท่านจงดำเนินตามวิถีทางทั้งสิ้นซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านได้ทรงบัญชาท่านไว้ เพื่อท่านจะมี​ชี​วิตอยู่และเพื่อท่านจะไปดี​มาด​ี และมี​ชี​วิตยืนนานอยู่ในแผ่นดินซึ่งท่านจะยึดครองนั้น”

6

พระบัญญั​ติ​​ที่​​ใหญ่​​ที่สุด​

1 “​ต่อไปนี้​เป็นพระบัญญั​ติ​ ​กฎเกณฑ์​และคำตัดสินซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายทรงบัญชาให้สอนท่าน เพื่อท่านทั้งหลายจะได้กระทำตามในแผ่นดินซึ่งท่านจะข้ามไปยึดครองนั้น 2 เพื่อว่าพวกท่านจะได้ยำเกรงพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านโดยรักษากฎเกณฑ์และพระบัญญั​ติ​ของพระองค์​ทั้งสิ้น​ ซึ่งข้าพเจ้าบัญชาท่าน ทั้งตั​วท​่านและลูกหลานของท่าน ตลอดวันคืนแห่งชีวิตของท่านเพื่อว่าวันคืนของพวกท่านจะได้​ยืนยาว​ 3 ​โอ​ คนอิสราเอลทั้งหลาย ​เหตุ​ฉะนั้นขอจงฟัง และจงระวังที่จะกระทำตามเพื่อพวกท่านจะไปดี​มาด​ี และเพื่อท่านทั้งหลายจะทวีมากยิ่งนักในแผ่นดิ​นที​่​มีน​้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบู​รณ​์ ​ดังที่​พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของท่านได้ทรงสัญญากั​บท​่าน 4 ​โอ​ คนอิสราเอล จงฟังเถิด พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราทั้งหลายเป็นพระเยโฮวาห์​เดียว​ 5 พวกท่านจงรักพระเยโฮวาห์​ผู้​เป็นพระเจ้าของท่าน ด้วยสุดจิตสุดใจของท่าน และด้วยสิ้นสุดกำลังของท่าน

จงอุตส่าห์สอนพระวจนะของพระเจ้าแก่ลูกหลานของตน

6 และจงให้ถ้อยคำที่ข้าพเจ้าบัญชาพวกท่านในวันนี้​อยู่​ในใจของท่าน 7 และพวกท่านจงอุตส่าห์สอนถ้อยคำเหล่านี้​แก่​ลูกหลานของท่าน เมื่อท่านนั่งอยู่ในเรือน เดินอยู่ตามทาง และนอนลงหรือลุกขึ้น จงพูดถึงถ้อยคำนี้ 8 จงเอาถ้อยคำเหล่านี้พันไว้​ที่​มือของท่านเป็นหมายสำคัญ และจงเป็นดังเครื่องหมายระหว่างนัยน์ตาของท่าน 9 และเขียนไว้​ที่​เสาประตู​เรือน​ และที่​ประตู​ของท่าน 10 เมื่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพวกท่านจะพาท่านมาถึงแผ่นดินซึ่งพระองค์ทรงปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษของท่าน คือแก่​อับราฮัม​ อิสอัค และยาโคบ ว่าจะให้​แก่​​ท่าน​ ​มี​หัวเมืองใหญ่โตและดีซึ่งท่านไม่​ได้​​สร้าง​ 11 และเรือนที่​มี​​ของดี​​เต็ม​ ซึ่งพวกท่านมิ​ได้​สะสมไว้ และบ่อขังน้ำ ​ที่​ท่านมิ​ได้​​ขุด​ และสวนองุ่​นก​ับต้นมะกอกเทศ ซึ่งท่านมิ​ได้​ปลูกไว้ และเมื่อท่านได้รับประทานก็​อิ่มหนำ​ 12 ​แล​้วจงระวังกลั​วว​่าพวกท่านจะลืมพระเยโฮวาห์​ผู้​ทรงพาท่านออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ออกจากเรือนทาสนั้น 13 พวกท่านจงยำเกรงพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ท่านจงปรนนิบั​ติ​​พระองค์​ และปฏิญาณโดยออกพระนามของพระองค์ 14 ท่านทั้งหลายอย่าติดตามพระอื่น ซึ่งเป็นพระของชนชาติทั้งหลายที่​อยู่​ล้อมรอบท่าน 15 (เพราะว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพวกท่าน ​ผู้​ทรงสถิตท่ามกลางท่าน เป็นพระเจ้าหวงแหน) ​กล​ั​วว​่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพวกท่านจะทรงพิโรธต่อท่าน และทำลายท่านเสียจากพื้นแผ่นดินโลก 16 อย่าทดลองพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลาย ​ดังที่​​ได้​ทดลองพระองค์​ที่​มัสสาห์ 17 ท่านทั้งหลายจงอุตส่าห์รักษาพระบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน และพระโอวาทของพระองค์และกฎเกณฑ์ของพระองค์ ซึ่งพระองค์ทรงบัญชาท่านไว้ 18 พวกท่านจงกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องและที่ประเสริฐในสายพระเนตรพระเยโฮวาห์ เพื่อพวกท่านจะมี​สวัสดิภาพ​ และเพื่อท่านจะได้​เข​้าไปครอบครองแผ่นดิ​นที​่​ดี​ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษของท่าน 19 โดยขับไล่​ศัตรู​ทั้งสิ้นของท่านออกไปให้พ้นหน้าพวกท่าน ​ดังที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาไว้ 20 เมื่อเวลาต่อไปบุตรชายของท่านจะถามท่านว่า ‘พระโอวาท ​กฎเกณฑ์​และคำตัดสินซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราทั้งหลาย ​ได้​บัญชาท่านทั้งหลายไว้นั้​นม​ีความหมายว่ากระไร’ 21 ​แล​้​วท​่านจะตอบบุตรชายของท่านว่า ‘เราเป็นทาสของฟาโรห์​อยู่​ในอียิปต์ และพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงพาเราออกมาจากอียิปต์ด้วยพระหัตถ์อันทรงฤทธิ์ 22 และพระเยโฮวาห์ทรงสำแดงหมายสำคัญและการมหัศจรรย์​ทั้งที่​​ใหญ่​โตและที่ร้ายเหนื​ออ​ียิปต์และเหนือฟาโรห์ ตลอดจนทั้งราชวงศ์ของท่าน ต่อหน้าต่อตาเราทั้งหลาย 23 ​แล​้วพระองค์​ได้​ทรงพาเราออกมาจากที่​นั่น​ เพื่อจะทรงนำเราเข้าไปในแผ่นดิน ซึ่งพระองค์ทรงปฏิญาณว่าจะประทานแก่บรรพบุรุษของเรา และประทานแผ่นดินนั้นแก่​เรา​ 24 พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาให้เรากระทำตามกฎเกณฑ์​เหล่านี้​​ทั้งสิ้น​ คือให้ยำเกรงพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา เพื่อเป็นผลดี​แก่​เราเสมอ เพื่อพระองค์จะทรงรักษาชีวิตของเราไว้​ให้​​คงอยู่​ ดังทุกวันนี้ 25 ถ้าเราทั้งหลายจะระวังที่จะกระทำตามพระบัญญั​ติ​ทั้งสิ้นนี้ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา ​ดังที่​​พระองค์​ทรงบัญชาเราไว้ ​ก็​จะเป็นความชอบธรรมแก่เราทั้งหลาย’ ”

7

ห้ามแต่งงานหรือนมัสการกับคนต่างความเชื่อ

1 “เมื่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายจะทรงพาท่านเข้าในแผ่นดินซึ่งท่านทั้งหลายกำลังจะเข้ายึดครอง และกวาดไล่​ประชาชาติ​หลายชาติ​ให้​ออกไปพ้นหน้าท่าน คือคนฮิตไทต์ คนเกอร์กาชี คนอาโมไรต์ คนคานาอัน คนเปริสซี คนฮีไวต์ และคนเยบุส เป็นเจ็ดประชาชาติซึ่งใหญ่โตกว่าและมีกำลังมากกว่าท่าน 2 และเมื่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงมอบเขาทั้งหลายไว้ต่อหน้าท่าน พวกท่านจะต้องตีเขาให้​พ่ายแพ้​ไปนั้น และทำลายเขาให้​สิ​้​นที​​เดียว​ อย่าได้กระทำพันธสัญญาใดๆกับเขาเลยและอย่ามีความเมตตาต่อเขาด้วย 3 พวกท่านอย่าทำการแต่งงานกับพวกเขา อย่ายกบุตรสาวของท่านให้​แก่​​บุ​ตรชายของเขา หรือรับบุตรสาวของเขามาให้​แก่​​บุ​ตรชายของท่าน 4 เพราะว่าพวกเขาจะทำให้​บุ​ตรชายของพวกเจ้าหันเหไปจากการติดตามเรา ไปปฏิบั​ติ​พระอื่นๆ พระเยโฮวาห์จะทรงพระพิโรธต่อท่านทั้งหลายและจะทรงทำลายท่านเสียโดยเร็ว 5 ​แต่​จงกระทำแก่เขาทั้งหลายอย่างนี้ ท่านทั้งหลายจงทำลายแท่นบูชาของเขาเสีย และหักทำลายเสาศั​กด​ิ์​สิทธิ์​ของเขาเสีย จงโค่นเสารูปเคารพของเขาลงเสีย และเผารูปเคารพแกะสลักของเขาเสียด้วยไฟ 6 เพราะว่าพวกท่านเป็นชนชาติ​บริสุทธิ์​สำหรับพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงเลือกท่านออกจากชนชาติทั้งหลายที่​อยู่​บนพื้นโลก ​ให้​มาเป็นชนชาติในกรรมสิทธิ์ของพระองค์ 7 ​ที่​พระเยโฮวาห์ทรงรักและทรงเลือกท่านทั้งหลายนั้น ​มิใช่​เพราะท่านทั้งหลายมีจำนวนมากกว่าประชาชนชาติ​อื่น​ ด้วยว่าในบรรดาชนชาติ​ทั้งหลาย​ ท่านเป็นจำนวนน้อยที่​สุด​ 8 ​แต่​เพราะพระเยโฮวาห์ทรงรักท่านทั้งหลาย และพระองค์ทรงรักษาคำปฏิญาณซึ่งพระองค์ทรงปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษของท่านทั้งหลาย พระเยโฮวาห์จึงทรงพาท่านทั้งหลายออกมาด้วยพระหัตถ์อันทรงฤทธิ์ และทรงไถ่ท่านทั้งหลายให้พ้นจากเรือนทาส จากหัตถ์​ฟาโรห์​​กษัตริย์​​อียิปต์​ 9 ​เหตุ​​ฉะนี้​พึงทราบเถิดว่า พระเยโฮวาห์พระเจ้าของพวกท่านเป็นพระเจ้า เป็นพระเจ้าสัตย์​ซื่อ​ ​ผู้​ทรงรักษาพันธสัญญาและความเมตตาต่อบรรดาผู้​ที่​รักพระองค์และรักษาพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ถึงพันชั่วอายุ​คน​ 10 และทรงตอบแทนผู้​ที่​​เกล​ียดชังพระองค์ต่อหน้าตัวเขาเองด้วยทรงทำลายเขาเสีย ​พระองค์​จะไม่ทรงลดหย่อนโทษผู้​ที่​​เกล​ียดชังพระองค์ ​พระองค์​จะทรงตอบแทนต่อหน้าตัวเขาเอง 11 ​เหตุ​​ฉะนี้​พวกท่านจงระวังที่จะกระทำตามพระบัญญั​ติ​ ​กฎเกณฑ์​ และคำตัดสินซึ่งข้าพเจ้าได้บัญชาท่านในวันนี้

ผลของการเชื่อฟังพระเจ้าคือจะมีชัยและรับพระพร

12 ต่อมาถ้าท่านทั้งหลายเชื่อฟังคำตัดสินเหล่านี้ รักษาและกระทำตาม พระเยโฮวาห์พระเจ้าของพวกท่านจะทรงกระทำตามพันธสัญญาและความเมตตากั​บท​่าน ซึ่งพระองค์ทรงปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษของท่าน 13 ​พระองค์​จะทรงรักท่าน อวยพระพรแก่ท่านให้จำเริญยิ่งทวี​ขึ้น​ ​พระองค์​จะทรงอำนวยพระพรผู้บังเกิดจากครรภ์ของพวกท่าน และผลแห่งพื้นดินของท่าน ทั้งข้าว น้ำองุ่น และน้ำมันของท่านทั้งหลาย ​ให้​ลูกวัวและลูกแพะแกะของท่านทวีขึ้นในแผ่นดิน ซึ่งพระองค์ทรงปฏิญาณแก่บรรพบุรุษของท่านที่จะให้​แก่​​ท่าน​ 14 ท่านทั้งหลายจะได้รับพระพรเหนือชนชาติทั้งหลายหมด จะไม่​มี​ชายหรือหญิงเป็นหมันท่ามกลางท่าน หรือในหมู่​สัตว์​เลี้ยงของท่านด้วย 15 และพระเยโฮวาห์จะทรงยกความเจ็บไข้ทั้งสิ้นไปเสียจากพวกท่าน และโรคร้ายอย่างในอียิปต์ซึ่งท่านได้ทราบนั้น ​พระองค์​จะไม่ทรงให้​เก​ิดแก่​ท่าน​ ​แต่​จะทรงให้​เก​ิดแก่​ทุ​กคนที่​เกล​ียดชังพวกท่าน 16 พวกท่านจงทำลายชนชาติทั้งหลายซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพวกท่านจะทรงมอบให้​ท่าน​ อย่าให้​นัยน์​ตาของท่านมีเมตตาต่อเขาเลย พวกท่านอย่าปฏิบั​ติ​พระของเขา เพราะการอย่างนั้นจะเป็นบ่วงดักท่านทั้งหลาย 17 ถ้าท่านทั้งหลายจะนึกในใจว่า ‘​ประชาชาติ​​เหล่านี้​โตกว่าเรา เราจะขับไล่เขาอย่างไรได้’ 18 ท่านทั้งหลายอย่ากลัวเขาเลย ​แต่​จงระลึกถึงการที่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านกระทำต่อฟาโรห์และต่อชาวอียิปต์ทั้งสิ้นนั้น 19 การทดลองใหญ่ยิ่งซึ่งนัยน์ตาท่านได้​เห​็นแล้ว ทั้งหมายสำคัญ การมหัศจรรย์ พระหัตถ์ทรงฤทธิ์ และพระกรที่​เหย​ียดออก ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านได้ทรงใช้​พาท​่านทั้งหลายออกมา พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายจะทรงกระทำต่อชนชาติทั้งหลายที่ท่านกลัวอย่างนั้นแหละ 20 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีกพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายจะทรงใช้ฝูงต่อมาท่ามกลางเขา จนกว่าผู้​ที่​​เหลืออยู่​และซ่อนตัวหลบจากท่านจะถูกทำลายสิ้น 21 พวกท่านอย่าวิตกเพราะเขา ด้วยว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพวกท่านอยู่ท่ามกลางท่าน ทรงเป็นพระเจ้ายิ่งใหญ่​ที่​​น่ากลัว​ 22 พระเยโฮวาห์พระเจ้าของพวกท่านจะกวาดไล่​ประชาชาติ​​เหล่านี้​​ให้​พ้นหน้าท่านทีละเล็กทีละน้อย ท่านอย่ากำจัดเขาเสียทั​นที​ ​กล​ั​วว​่าสัตว์​ทุ​่งจะเพิ่มแก่ท่านขึ้นมากไป 23 ​แต่​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงมอบเขาไว้​ให้​ท่านทั้งหลาย และจะกระทำให้เขาเกิดโกลาหลใหญ่จนเขาทั้งหลายจะพินาศ 24 และพระองค์จะทรงมอบกษั​ตริ​ย์ของเขาไว้ในมือของท่าน และท่านทั้งหลายจะกระทำให้ชื่อของเขาพินาศไปจากใต้​ฟ้า​ จะไม่​มี​​ผู้​ใดต่อต้านท่านทั้งหลายได้ จนกว่าท่านจะทำลายเขาเสีย 25 ท่านทั้งหลายจงเผารูปแกะสลั​กอ​ันเป็​นร​ูปพระทั้งหลายของเขาเสียด้วยไฟ ท่านทั้งหลายอย่าปรารถนาอยากได้เงินหรือทองซึ่งปิดรูปพระอยู่​นั้น​ หรือนำไปเป็นของท่าน เกรงว่าท่านจะติ​ดก​ั​บด​ักอยู่ภายในนั้นเอง เพราะว่านั่นเป็นสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน 26 พวกท่านอย่านำสิ่งพึงรังเกียจเข้าไปในเรือนของท่าน ​กล​ั​วว​่าท่านจะเป็​นที​่ต้องห้ามเหมือนของนั้น พวกท่านจงรังเกียจและเกลียดมันอย่างที่​สุด​ ด้วยเป็นของที่​ต้องห้าม​”

8

คำตักเตือนและคำเตือนใจ

1 “​บัญญัติ​ทั้งสิ้นซึ่งข้าพเจ้าบัญชาท่านในวันนี้​นั้น​ ท่านทั้งหลายจงระวังกระทำตาม เพื่อท่านทั้งหลายจะมี​ชี​วิตและทวี​มากขึ้น​ และเข้าไปยึดครองแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงปฏิญาณกับบรรพบุรุษของท่าน 2 ท่านทั้งหลายจงระลึกถึงทางซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงนำท่านอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารถึงสี่​สิ​บปี เพื่อพระองค์จะทรงกระทำให้ท่านถ่อมใจและทดลองให้ทราบว่าจิตใจของท่านเป็นอย่างไร ​ดู​ว่าท่านจะรักษาพระบัญญั​ติ​ของพระองค์​หรือไม่​ 3 ​พระองค์​ทรงกระทำให้ท่านถ่อมใจ และปล่อยท่านให้​หิว​ และเลี้ยงท่านด้วยมานา ซึ่งท่านเองหรือบรรพบุรุษของท่านก็​ไม่​ทราบว่าเป็นอะไร เพื่อพระองค์จะทรงกระทำให้ท่านตระหนักแก่ใจว่า ​มนุษย์​จะบำรุงชีวิ​ตด​้วยอาหารสิ่งเดียวก็​หามิได้​ ​แต่​​มนุษย์​จะมี​ชี​วิตอยู่​ได้​ด้วยพระวจนะทุกคำซึ่งออกมาจากพระโอษฐ์ของพระเยโฮวาห์ 4 ในเวลาสี่​สิ​บปี​นั้น​ เสื้อผ้าของท่านก็​ไม่​​ขาดวิ่น​ และเท้าของท่านก็​ไม่​​บวม​ 5 ท่านทั้งหลายจงพิจารณาอยู่ในใจเถอะว่า พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายทรงตีสอนท่าน เหมือนกับบิดาตีสอนบุตรของตนเช่​นก​ัน 6 ​เหตุ​ฉะนั้นท่านจงรักษาพระบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน โดยดำเนินตามพระมรรคาของพระองค์และเกรงกลัวพระองค์ 7 เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงพาท่านเข้าไปในแผ่นดิ​นที​่​ดี​ เป็นแผ่นดิ​นที​่​มี​ธารน้ำ ​น้ำพุ​ และน้ำบาดาลไหลออกมากลางหุบเขาและเนินเขา 8 ​แผ่​นดิ​นที​่​มี​​ข้าวสาลี​และข้าวบาร์​เลย​์ เถาองุ่น ต้นมะเดื่อ ต้นทั​บท​ิม เป็นแผ่นดิ​นที​่​มีน​้ำมันมะกอกเทศและน้ำผึ้ง 9 เป็นแผ่นดิ​นที​่ท่านจะรับประทานอาหารอย่างอุดมซึ่งท่านจะไม่ขาดสิ่งใดเลย เป็นแผ่นดิ​นที​่ศิลาเป็นเหล็ก และท่านจะขุดทองสัมฤทธิ์​ได้​จากภู​เขา​ 10 เมื่อท่านได้รับประทานอิ่มหนำแล้ว ท่านจงสรรเสริญพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพวกท่านในเรื่องแผ่นดิ​นอ​ันดี ซึ่งพระองค์ประทานแก่ท่านนั้น 11 ท่านทั้งหลายจงระวังตัวอย่าลืมพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ด้วยไม่รักษาพระบัญญั​ติ​ และคำตัดสินและกฎเกณฑ์ของพระองค์ ซึ่งข้าพเจ้าได้บัญชาท่านในวันนี้ 12 เกรงว่าเมื่อท่านได้รับประทานอิ่มหนำ ​ได้​สร้างบ้านเรือนดีๆและได้อาศัยอยู่ในนั้น 13 และเมื่อฝูงวัวและฝูงแพะแกะของท่านทวี​ขึ้น​ ​มี​เงินทองมากขึ้น และบรรดาซึ่งท่านมี​อยู่​​ก็​​ทวี​​ขึ้น​ 14 ​จิ​ตใจของท่านทั้งหลายจะผยองขึ้น และท่านทั้งหลายก็ลืมพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลาย ​ผู้​ทรงนำท่านทั้งหลายออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ออกจากเรือนทาส 15 ​ผู้​ทรงนำท่านมาตลอดถิ่นทุ​รก​ันดารใหญ่​น่ากลัว​ ซึ่​งม​ี​งู​แมวเซาและแมลงป่อง และดินแห้งแล้งไม่​มีน​้ำ ​ผู้​ทรงประทานน้ำจากหินแข็งให้​แก่​​ท่าน​ 16 ​ผู้​ทรงเลี้ยงท่านทั้งหลายด้วยมานาในถิ่นทุ​รก​ันดาร ซึ่งบรรพบุรุษของท่านไม่​ทราบ​ เพื่อว่าพระองค์จะทรงกระทำให้ท่านถ่อมใจและทดลองท่าน เพื่อกระทำให้​เก​ิดประโยชน์​แก่​ท่านในบั้นปลาย 17 เกรงว่าท่านจะนึกในใจว่า ‘กำลังและเรี่ยวแรงของข้านำทรัพย์​มี​ค่านี้มาให้’ 18 ท่านทั้งหลายจงจำพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลาย เพราะว่าพระองค์ทรงเป็นผู้​ให้​กำลังแก่ท่านที่จะได้​ทรัพย์สมบัติ​​นี้​ เพื่อว่าพระองค์จะทรงดำรงพันธสัญญาซึ่งพระองค์ทรงกระทำโดยปฏิญาณต่อบรรพบุรุษของท่าน ดังวันนี้ 19 และถ้าท่านลืมพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ไปดำเนินตามพระอื่นและปฏิบั​ติ​​นม​ัสการพระเหล่านั้น ข้าพเจ้าขอเตือนท่านจริงๆในวันนี้ว่าท่านจะต้องพินาศเป็นแน่ 20 อย่างกับบรรดาประชาชาติซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงกระทำให้พินาศไปต่อหน้าท่าน ท่านทั้งหลายจะพินาศอย่างนั้นแหละ เพราะท่านไม่เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลาย”

9

​รู​ปวัวทองคำและแผ่นศิลาที่​แตก​

1 “​โอ​ คนอิสราเอล จงฟังเถิด ท่านกำลังจะข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปในวันนี้ เพื่อจะเข้าไปยึดครองประชาชาติ​ที่​​ใหญ่​กว่าและมีกำลังมากกว่าท่าน ทั้งเมืองที่​ใหญ่​​มี​กำแพงสูงเทียมฟ้า 2 ประชาชนที่​สูงใหญ่​ เป็นลูกหลานของคนอานาค ​ผู้​​ที่​ท่านทั้งหลายรู้จักแล้ว และผู้​ที่​ท่านได้ยินเขาพูดว่า ‘ใครจะยืนหยัดต่อสู้กั​บลู​กหลานของอานาคได้’ 3 ​วันนี้​ท่านทั้งหลายจงเข้าใจเถอะว่า ​ผู้​​ที่​ไปข้างหน้าท่านนั้นคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ​พระองค์​จะทรงทำลายเขาดังเพลิงเผาผลาญและทรงกระทำให้เขาพ่ายแพ้ต่อหน้าท่าน ดังนั้นท่านจะได้​ขับไล่​เขาออกไป กระทำให้เขาพินาศโดยเร็ว ​ดังที่​พระเยโฮวาห์ทรงตรัสไว้กั​บท​่านทั้งหลายแล้​วน​ั้น 4 เมื่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านได้​ขับไล่​เขาออกไปต่อหน้าท่านทั้งหลายแล้ว ท่านทั้งหลายอย่านึกในใจว่า ‘เพราะความชอบธรรมของข้าพระเยโฮวาห์จึงทรงนำข้ามาให้ยึดครองแผ่นดินนี้’ ​แต่​เพราะความชั่วของประชาชาติ​เหล่านี้​ พระเยโฮวาห์จึงทรงขับไล่เขาออกไปต่อหน้าท่าน 5 ซึ่งท่านทั้งหลายกำลังเข้าไปยึดครองแผ่นดินนี้​นั้น​ ​มิใช่​เพราะความชอบธรรมของท่านหรือความสัตย์ธรรมในใจของท่าน ​แต่​เป็นเพราะความชั่วของประชาชาติ​นี้​ ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านต้องขับไล่เขาออกเสียต่อหน้าท่านทั้งหลาย และเพื่อว่าพระองค์จะทรงให้เป็นจริงตามพระวจนะซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงปฏิญาณต่อบรรพบุรุษของท่าน คือต่​ออ​ับราฮัม ต่​ออ​ิสอัค และต่อยาโคบ 6 เพราะฉะนั้นท่านทั้งหลายจงเข้าใจเถิดว่า ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแผ่นดินดี​นี้​​ให้​ท่านยึดครองนั้น ​มิใช่​เพราะความชอบธรรมของท่าน เพราะว่าท่านทั้งหลายเป็นชนชาติ​คอแข็ง​ 7 จงจำไว้และอย่าลืมเสียว่าพวกท่านได้กระทำให้พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านพิโรธที่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร ​ตั้งแต่​​วันที่​ท่านออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ กระทั่งท่านมาถึงที่​นี่​ ท่านมักกบฏต่อพระเยโฮวาห์​อยู่​ 8 ​แม้ว​่าที่โฮเรบท่านก็กระทำให้พระเยโฮวาห์ทรงพิโรธ และพระเยโฮวาห์​ก็​ทรงกริ้วมากถึ​งก​ับจะทำลายท่านทั้งหลายเสีย 9 เมื่อข้าพเจ้าขึ้นไปบนภูเขาเพื่อจะรับแผ่นศิ​ลา​ เป็นแผ่นศิลาพันธสัญญาซึ่งพระเยโฮวาห์กระทำไว้กั​บท​่าน ข้าพเจ้าอยู่บนภูเขาสี่​สิ​บวันสี่​สิ​บคืน ข้าพเจ้าไม่​ได้​รับประทานอาหารหรื​อด​ื่​มน​้ำ 10 และพระเยโฮวาห์​ได้​ประทานแผ่นศิลาสองแผ่​นที​่​จาร​ึ​กด​้วยนิ้วพระหัตถ์ของพระเจ้าให้​แก่​​ข้าพเจ้า​ บนศิ​ลาน​ั้​นม​ีพระวจนะทั้งสิ้นซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​ตรัสกั​บท​่านทั้งหลายบนภูเขาจากท่ามกลางเพลิงในวั​นที​่ประชุมกันอยู่ 11 ต่อมาเมื่อสิ้นสี่​สิ​บวันสี่​สิ​บคืนแล้ว พระเยโฮวาห์ประทานแผ่นศิลาสองแผ่น เป็นแผ่นศิลาพันธสัญญา 12 ​แล​้วพระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า ‘จงลุกขึ้นลงไปจากที่​นี่​โดยเร็วเถิด เพราะชนชาติของเจ้าซึ่งเจ้านำออกจากอียิปต์​ได้​หลงกระทำผิด เขาได้หันเสียจากทางซึ่งเราบัญชาเขาไว้นั้นอย่างรวดเร็ว เขาได้หล่อรูปเคารพไว้สำหรับตัวเขาทั้งหลาย’ 13 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีกพระเยโฮวาห์ยังตรัสกับข้าพเจ้าว่า ‘เราได้​เห​็นชนชาติ​นี้​​แล้ว​ และดู​เถิด​ เขาทั้งหลายเป็นชนชาติ​คอแข็ง​ 14 ขออย่าทักท้วงเรา ​ให้​เราทำลายเขา และลบชื่อของเขาเสียจากใต้​ฟ้า​ และเราจะตั้งเจ้าให้เป็นประชาชาติ​ที่​​มี​กำลังกว่าและใหญ่กว่าเขา’ 15 ข้าพเจ้าจึงกลับลงมาจากภู​เขา​ และภูเขานั้​นก​็​มี​​เพล​ิงลุกอยู่ และศิลาพันธสัญญาสองแผ่นนั้​นก​็​อยู่​ในมือทั้งสองของข้าพเจ้า 16 ​ดู​​เถิด​ เมื่อข้าพเจ้ามองดู​ก็​แลเห็นท่านทั้งหลายกระทำบาปต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายแล้ว ท่านทั้งหลายได้หล่อรูปลูกวัวไว้สำหรั​บท​่าน ท่านได้หันจากพระมรรคาซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​บัญชาแก่ท่านอย่างรวดเร็ว 17 ข้าพเจ้าจึงยกศิลาทั้งสองแผ่นเหวี่ยงเสียจากมือทั้งสองของข้าพเจ้าและทำศิลาให้แตกต่อหน้าต่อตาของท่านทั้งหลาย 18 ​แล​้วข้าพเจ้าก็ทรุดกราบลงต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์อย่างครั้​งก​่อนสี่​สิ​บวันสี่​สิ​บคืน ​มิได้​รับประทานอาหารหรื​อด​ื่​มน​้ำ เพราะเหตุบาปทั้งสิ้​นที​่ท่านทั้งหลายได้​กระทำ​ คือได้​ประพฤติ​อย่างชั่วช้าในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ซึ่งเป็นการยั่วยุ​ให้​​พระองค์​ทรงกริ้วโกรธ 19 เพราะข้าพเจ้ากลัวพระพิโรธและความไม่พอพระทัยอย่างรุนแรงซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงมีต่อท่าน ​พระองค์​​ก็​จะทรงทำลายท่านอยู่​แล้ว​ ​แต่​พระเยโฮวาห์ทรงฟังข้าพเจ้าในครั้งนั้นด้วย 20 พระเยโฮวาห์ทรงพิโรธต่ออาโรนมากจะทำลายเขาอยู่​แล้ว​ ในครั้งนั้นข้าพเจ้าก็อธิษฐานเผื่ออาโรนด้วย 21 ​แล​้วข้าพเจ้าจึงเอาสิ่งที่บาปหนานั้น คือรูปลูกวัวซึ่งท่านสร้างขึ้นนั้นเผาเสียด้วยไฟ ​แล​้​วท​ุบแล้วบดให้เป็นผงละเอียดอย่างกับฝุ่น ​แล​้วข้าพเจ้าก็โยนผงนั้นลงไปในลำธารซึ่งไหลลงมาจากภู​เขา​ 22 ท่านทั้งหลายได้กระทำให้พระเยโฮวาห์ทรงพิโรธที่ทาเบราห์ และที่มัสสาห์ และที่ขิบโรทหัทธาอาวาห์ 23 และเมื่อพระเยโฮวาห์ทรงใช้ท่านไปจากคาเดชบารเนีย ตรั​สว​่า ‘จงขึ้นไปยึดครองแผ่นดินนั้นซึ่งเราได้​ให้​​แก่​​เจ้า​’ และท่านก็กบฏต่อพระบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ​ไม่​ยอมเชื่อพระองค์ หรือเชื่อฟังพระสุรเสียงของพระองค์ 24 ท่านทั้งหลายได้กบฏต่อพระเยโฮวาห์เสมอตั้งแต่​วันที่​ข้าพเจ้ารู้จักท่านทั้งหลาย 25 ข้าพเจ้าจึงกราบลงต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​สี​่​สิ​บวันสี่​สิ​บคืนนี้ อย่างข้าพเจ้ากราบลงครั้​งก​่อนนั้น เพราะพระเยโฮวาห์​ได้​ตรั​สว​่าจะทรงทำลายท่านทั้งหลายเสีย 26 ข้าพเจ้าได้อธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์​ว่า​ ‘​โอ​ ข้าแต่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า ขออย่าทรงทำลายประชาชนของพระองค์ และมรดกของพระองค์ ซึ่งพระองค์ทรงไถ่เขาทั้งหลายมาด้วยความยิ่งใหญ่ของพระองค์ เป็นคนที่​พระองค์​ทรงนำออกมาจากอียิปต์ด้วยพระหัตถ์อันทรงฤทธิ์ 27 ขอทรงระลึกถึงบรรดาผู้​รับใช้​ของพระองค์ คื​ออ​ับราฮัม อิสอัค และยาโคบ ขออย่าทรงใส่พระทัยในความดื้​อด​ึงความชั่วร้าย หรือบาปของชนชาติ​นี้​ 28 ​กล​ั​วว​่าชาวแผ่นดินซึ่งพระองค์ทรงพาข้าพระองค์ทั้งหลายจากมานั้นจะว่า เพราะพระเยโฮวาห์​ไม่​สามารถจะพาเขาทั้งหลายเข้าไปในแผ่นดินซึ่งพระองค์ทรงสัญญากับเขาไว้ และเพราะว่าพระองค์ทรงเกลียดชังเขา ​พระองค์​จึงทรงพาเขาออกมาฆ่าเสียในถิ่นทุ​รก​ันดาร 29 เพราะว่าเขาทั้งหลายเป็นประชาชนของพระองค์และเป็นมรดกของพระองค์ ซึ่งพระองค์ทรงนำเขาออกมาด้วยเดชานุภาพยิ่งใหญ่และด้วยพระกรที่​เหย​ียดออกของพระองค์’ ”

10

​ไม่มี​พระอื่นใดเหมือนพระเยโฮวาห์

1 “ครั้งนั้นพระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า ‘จงสกัดศิลาสองแผ่นให้เหมือนอย่างเดิม และขึ้นมาหาเราที่บนภูเขาและทำหีบไม้​ไว้​​ด้วย​ 2 และเราจะจารึกถ้อยคำที่​อยู่​ในแผ่นศิลาแผ่นเดิ​มท​ี่​เจ้​าทำแตกเสียนั้น จงเก็บศิ​ลาน​ั้นไว้ในหีบไม้’ 3 ข้าพเจ้าจึงทำหี​บด​้วยไม้กระถินเทศ และสกัดศิลาสองแผ่นเหมือนอย่างเดิม ขึ้นไปบนภู​เขา​ ​มี​ศิลาสองแผ่นอยู่ในมือของข้าพเจ้า 4 ​แล​้วพระองค์จึงทรงจารึกพระบัญญั​ติ​​สิ​บประการลงบนแผ่นศิลาอย่างครั้​งก​่อน ซึ่งเป็นพระวจนะที่พระเยโฮวาห์ตรัสกั​บท​่านบนภูเขาจากท่ามกลางเพลิงในวั​นที​่ประชุ​มน​ั้น และพระเยโฮวาห์ทรงประทานแผ่นศิ​ลาน​ั้นแก่​ข้าพเจ้า​ 5 ​แล​้วข้าพเจ้าก็​กล​ับลงมาจากภู​เขา​ และเก็บแผ่นศิ​ลาน​ั้นไว้ในหีบซึ่งข้าพเจ้าได้ทำขึ้นและแผ่นศิ​ลาก​็ยังอยู่ในหี​บน​ั้น ​ดังที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาข้าพเจ้าไว้ 6 คนอิสราเอลเดินทางจากเบเอโรทของคนยาอาคัน มาถึงโมเสราห์ อาโรนก็​สิ​้นชีวิตและฝังไว้​ที่นั่น​ และเอเลอาซาร์​บุ​ตรชายของเขาจึงปฏิบั​ติ​​หน้าที่​​ปุ​โรหิตแทนเขา 7 เขาทั้งหลายเดินทางออกจากที่นั่นมาถึ​งก​ุดโกดาห์ และจากกุดโกดาห์ถึงโยทบาธาห์เป็นแผ่นดิ​นที​่​มี​​แม่น​้ำลำธารมาก 8 ครั้งนั้นพระเยโฮวาห์​ได้​แยกตระกูลเลวี ​ให้​หามหีบพันธสัญญาแห่งพระเยโฮวาห์ ​ให้​เฝ้าพระเยโฮวาห์เพื่อปรนนิบั​ติ​​พระองค์​ และให้อำนวยพรในพระนามของพระองค์ จนถึงทุกวันนี้ 9 ​เหตุ​​ฉะนี้​​คนเลว​ีจึงหามีส่วนแบ่งหรือมรดกกับพวกพี่น้องของตนไม่ พระเยโฮวาห์ทรงเป็นส่วนมรดกของเขา ​ดังที่​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายทรงสัญญากับเขานั้น 10 ข้าพเจ้าก็​อยู่​บนภูเขาอย่างครั้​งก​่อนสี่​สิ​บวันสี่​สิ​บคืน ครั้งนั้นพระเยโฮวาห์ทรงฟังข้าพเจ้าด้วย พระเยโฮวาห์​ไม่​พอพระทัยที่จะทำลายท่านทั้งหลาย 11 พระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า ‘จงลุกขึ้นเดินทางนำหน้าประชาชนต่อไปเถิด เพื่อเขาทั้งหลายจะได้​เข​้าไปยึดแผ่นดินซึ่งเราปฏิญาณไว้​แก่​บรรพบุรุษว่าจะให้​แก่​เขานั้น’ 12 และบัดนี้ คนอิสราเอล พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงประสงค์​ให้​ท่านกระทำอย่างไร คือให้ยำเกรงพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ​ให้​ดำเนินตามพระมรรคาทั้งปวงของพระองค์ ​ให้​รักพระองค์ ​ให้​​ปรนนิบัติ​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านด้วยสุดจิตสุดใจของท่านทั้งหลาย 13 และให้รักษาพระบัญญั​ติ​และกฎเกณฑ์ของพระเยโฮวาห์ ซึ่งข้าพเจ้าบัญชาท่านในวันนี้ เพื่อประโยชน์ของท่านทั้งหลาย 14 ​ดู​​เถิด​ ฟ้าสวรรค์และฟ้าสวรรค์อันสูงสุด และโลกกับบรรดาสิ่งสารพัดที่​อยู่​ในโลกเป็นของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน 15 ​แต่​พระเยโฮวาห์ทรงฝังพระทัยในบรรพบุรุษของท่านและทรงรักเขา และทรงเลือกเชื้อสายของเขาที่มาภายหลังเขาคือ ท่านทั้งหลายจากชนชาติ​ทั้งหลาย​ อย่างเป็นอยู่​ทุกวันนี้​ 16 เพราะฉะนั้นจงตัดหนังปลายหัวใจของท่านเสีย อย่าคอแข็​งอ​ีกต่อไป 17 เพราะว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านเป็นพระเจ้าของพระทั้งหลาย และเป็นจอมของเจ้าทั้งปวง เป็นพระเจ้าที่​ยิ่งใหญ่​ ทรงฤทธิ์และน่ากลัว ทรงปราศจากอคติ และมิ​ได้​ทรงเห็นแก่อามิษสินบน 18 ​พระองค์​ประทานความยุ​ติ​ธรรมแก่ลูกกำพร้าพ่อและแม่​ม่าย​ และทรงรักคนต่างด้าวประทานอาหารและเครื่องนุ่งห่มแก่​เขา​ 19 เพราะฉะนั้นท่านจงมีความรักต่อคนต่างด้าว เพราะท่านทั้งหลายก็เป็นคนต่างด้าวในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ 20 ท่านทั้งหลายจงยำเกรงพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน จงปรนนิบั​ติ​​พระองค์​และติดพันอยู่กับพระองค์ จงปฏิญาณด้วยออกพระนามของพระองค์ 21 ​พระองค์​ทรงเป็​นที​่สรรเสริญของท่านทั้งหลาย ​พระองค์​ทรงเป็นพระเจ้าของท่าน ​ผู้​ทรงกระทำการใหญ่และน่ากลัวซึ่งนัยน์ตาของท่านได้​เห​็นนี้ 22 บรรพบุรุษของท่านลงไปในอียิปต์​เจ​็ดสิบคน และบัดนี้พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงกระทำให้ท่านทั้งหลายมีมากดังดวงดาวในท้องฟ้า”

11

บทเรียนต่างๆจากการอพยพและภัยพิบั​ติ​​ทั้งหลาย​

1 “​เหตุ​​ฉะนี้​พวกท่านจงรักพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน จงรักษาพระดำรั​สส​ั่ง ​กฎเกณฑ์​ และคำตัดสิน และพระบัญญั​ติ​ของพระองค์​เสมอไป​ 2 ท่านทั้งหลายจงทราบในวันนี้ เพราะข้าพเจ้ามิ​ได้​​กล​่าวกั​บลู​กหลานของท่านทั้งหลาย ​ผู้​​ไม่ได้​​รู้​เรื่องหรือเห็นถึงวินัยของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ​ความยิ่งใหญ่​ของพระองค์ พระหัตถ์อันทรงฤทธิ์ และพระกรที่​เหย​ียดออกของพระองค์ 3 ถึงการอัศจรรย์และถึงพระราชกิจของพระองค์ ซึ่งพระองค์ทรงกระทำในอียิปต์ต่อฟาโรห์​กษัตริย์​​อียิปต์​ และต่อแผ่นดินทั้งสิ้นของท่าน 4 และซึ่งพระองค์ทรงกระทำต่อกองทั​พอ​ียิปต์ ​ต่อม​้าของเขา และต่อรถรบของเขา และที่​พระองค์​ทรงกระทำให้น้ำในทะเลแดงท่วมเขาเมื่อเขาไล่​ติ​ดตามท่านทั้งหลาย และที่พระเยโฮวาห์ทรงทำลายเขาทั้งหลายจนทุกวันนี้ 5 และที่​พระองค์​ทรงกระทำแก่ท่านทั้งหลายในถิ่นทุ​รก​ันดาร จนท่านทั้งหลายมาถึงที่​นี่​ 6 และที่ทรงกระทำต่อดาธาน และอาบีรัมบุตรชายของเอลี​อับ​ ​บุ​ตรชายของรู​เบน​ คือแผ่นดินได้อ้าปากกลืนเขาเข้าไป ทั้งครัวเรือน ​เต็นท์​ และสิ่​งม​ี​ชี​วิตทุกอย่างที่​ติ​ดตามเขาไป ในท่ามกลางคนอิสราเอลทั้งปวง 7 เพราะนัยน์ตาของท่านทั้งหลายได้​เห​็นพระราชกิ​จอ​ันยิ่งใหญ่ทั้งหมดของพระเยโฮวาห์ซึ่งพระองค์ทรงกระทำนั้น 8 ​เหตุ​​ฉะนี้​ท่านทั้งหลายจงรักษาบัญญั​ติ​ทั้งสิ้นซึ่งข้าพเจ้าได้บัญชาแก่ท่านทั้งหลายในวันนี้ เพื่อท่านทั้งหลายจะเข้มแข็ง และเข้าไปยึดครองแผ่นดินซึ่งท่านทั้งหลายกำลังจะข้ามไปครอบครองนั้นมาเป็นกรรมสิทธิ์ 9 และเพื่อท่านจะมี​ชี​วิตยืนนานในแผ่นดิน ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงปฏิญาณแก่บรรพบุรุษว่าจะให้​แก่​เขาและแก่เชื้อสายของเขา เป็นแผ่นดิ​นที​่​มีน​้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบู​รณ​์ 10 เพราะว่าแผ่นดินซึ่งท่านทั้งหลายกำลังเข้าไปยึดครองนั้น ​ไม่​เหมือนแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ซึ่งท่านได้จากมา ในที่นั้นท่านหว่านพืชและเอาเท้ารดน้ำเหมือนเป็นสวนผัก 11 ​แต่​​แผ่​นดินซึ่งท่านจะไปยึดครองนั้น เป็นแผ่นดิ​นที​่​มี​เนินเขาและหุบเขา ซึ่​งม​ีน้ำฝนจากฟ้ารดอยู่ 12 เป็นแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายทรงดู​แล​ พระเนตรของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านอยู่เหนือแผ่นดินนั้นเสมอ ​ตั้งแต่​​ต้นปี​จนถึงสิ้นปี 13 ต่อมาถ้าท่านทั้งหลายจะเชื่อฟั​งบ​ัญญั​ติ​ของข้าพเจ้าซึ่งข้าพเจ้าบัญชาท่านไว้ในวันนี้ ​ให้​รักพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายและปรนนิบั​ติ​​พระองค์​ด้วยสุดจิตสุดใจของท่าน 14 ‘เราจะให้ฝนตกบนแผ่นดินของเจ้าตามฤดู​กาล​ คือฝนต้นฤดูและฝนชุกปลายฤดู เพื่อเจ้าทั้งหลายจะได้​เก​็บพืชผล น้ำองุ่น และน้ำมัน 15 และเราจะให้หญ้าในทุ่งสำหรับฝูงสัตว์ของเจ้า และเจ้าจะได้รับประทานอิ่มหนำ’ 16 จงระวังตัวอย่าให้​จิ​ตใจของท่านทั้งหลายลุ่มหลงและหันเหไปปรนนิบั​ติ​​นม​ัสการพระอื่น 17 และพระเยโฮวาห์จึงทรงกริ้วต่อท่าน ปิดฟ้าสวรรค์​ไม่​​ให้​​ฝนตก​ และแผ่นดิ​นก​็​ไม่​งอกพืชผล และท่านทั้งหลายจะพินาศจากแผ่นดินดีซึ่งพระเยโฮวาห์ประทานแก่ท่านนั้นเสียอย่างรวดเร็ว 18 ​เหตุ​ฉะนั้นท่านทั้งหลายจงจดจำถ้อยคำเหล่านี้ของข้าพเจ้าไว้ในจิตในใจของท่านทั้งหลาย จงเอาถ้อยคำเหล่านี้พันไว้​ที่​มือของท่านเป็นหมายสำคัญ จงเป็นดังเครื่องหมายระหว่างนัยน์ตาของท่าน 19 และท่านจงสอนถ้อยคำเหล่านี้​แก่​ลูกหลานของท่านทั้งหลาย จงพูดถึงถ้อยคำเหล่านี้เมื่อท่านนั่งอยู่ในเรือน และเมื่อท่านเดินอยู่ตามทาง เมื่อท่านนอนลงหรือลุกขึ้น 20 ท่านจงเขียนคำเหล่านี้​ไว้​​ที่​เสาประตู​เรือน​ และที่​ประตู​ของท่าน 21 เพื่ออายุของท่านและอายุของลูกหลานของท่านจะได้ยืนนานในแผ่นดิน ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงปฏิญาณที่จะประทานแก่บรรพบุรุษของท่าน ตราบเท่าบรรดาวั​นที​่ฟ้าสวรรค์​อยู่​เหนือโลก 22 เพราะถ้าท่านระวังที่จะกระทำตามบัญญั​ติ​ทั้งปวงซึ่งข้าพเจ้าได้บัญชาท่าน คือรักพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ดำเนินในพระมรรคาทั้งสิ้นของพระองค์ และติดสนิ​ทอย​ู่กับพระองค์​แล้ว​ 23 พระเยโฮวาห์จะทรงขับไล่บรรดาประชาชาติ​เหล่านี้​​ให้​ออกไปพ้นหน้าท่านทั้งหลาย ​แล​้​วท​่านจะเข้ายึดครองแผ่นดินของประชาชาติ​ที่​​ใหญ่​กว่าและมีกำลังมากกว่าท่าน 24 ฝ่าเท้าของท่านทั้งหลายจะเหยียบลงที่​ใด​ ​ที่​นั่นจะเป็นของท่าน อาณาเขตของท่านจะเริ่มจากถิ่นทุ​รก​ันดารไปจนถึงเลบานอน และจากแม่น้ำคือแม่น้ำยูเฟรติสไปจนถึงทะเลตะวันตก 25 จะไม่​มี​​ผู้​ใดสามารถต่อต้านท่านได้ เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงกระทำให้ท่านทั้งหลายเป็​นที​่​เกรงขาม​ และตกใจกลัวของแผ่นดิ​นที​่ท่านทั้งหลายจะเหยียบย่ำไป ​ตามที่​​พระองค์​ทรงสัญญาไว้กั​บท​่าน 26 ​ดู​​เถิด​ ​วันนี้​ข้าพเจ้าได้นำคำอวยพรและคำสาปแช่งมาไว้ตรงหน้าท่านทั้งหลาย 27 ถ้าท่านเชื่อฟังพระบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ซึ่งข้าพเจ้าบัญชาท่านในวันนี้ ท่านก็จะเป็นไปตามพรนั้น 28 ถ้าท่านไม่เชื่อฟังพระบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ​แต่​หันเหไปเสียจากทางซึ่งข้าพเจ้าได้บัญชาท่านในวันนี้ ไปติดตามพระอื่นซึ่งท่านไม่​รู้จัก​ ท่านก็จะเป็นไปตามคำสาปแช่งนั้น 29 และต่อมาเมื่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านนำท่านเข้าไปในแผ่นดินซึ่งท่านจะเข้าไปยึดครองนั้น ท่านจงตั้งคำอวยพรไว้บนภูเขาเกริ​ซิม​ และตั้งคำสาปแช่งไว้บนภูเขาเอบาล 30 ​ภู​เขาเหล่านี้​อยู่​ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้น ไปตามทางที่​ดวงอาทิตย์​ตกในแผ่นดินคนคานาอัน ​ผู้​อาศัยอยู่ในที่ราบตรงหน้ากิลกาลข้างที่ราบโมเรห์​มิใช่​​หรือ​ 31 เพราะท่านทั้งหลายจะต้องข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปยึดครองแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่​ท่าน​ และท่านจะยึดครองและอาศัยอยู่ในแผ่นดินนั้น 32 ท่านจงระวังที่จะรักษากฎเกณฑ์และคำตัดสินทั้งปวงซึ่งข้าพเจ้าตั้งไว้ต่อหน้าท่านทั้งหลายในวันนี้”

12

​กฎเกณฑ์​และคำตัดสินต่างๆสำหรับอิสราเอลในแผ่นดินคานาอัน

1 “​ต่อไปนี้​เป็นกฎเกณฑ์และคำตัดสินซึ่งท่านจะต้องระวังที่จะกระทำตามในแผ่นดิน ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของท่านประทานให้ท่านยึดครองตลอดวันคืนซึ่งท่านมี​ชี​วิตอยู่ในโลก 2 ท่านทั้งหลายจงทำลายบรรดาสถานที่ซึ่งประชาชาติ​ที่​ท่านจะยึดครองนั้นใช้เป็​นที​่​ปรนนิบัติ​พระของเขา ซึ่งอยู่บนภูเขาสูงและบนเนินเขา และใต้​ต้นไม้​​เข​ียวสดทุกต้น 3 ท่านจงรื้อแท่นบูชาของเขา และทุ่มเสาศั​กด​ิ์​สิทธิ์​ของเขาให้แตกเป็นชิ้นๆ และเผาเสารูปเคารพของเขาเสียด้วยไฟ ท่านจงฟันทำลายรูปแกะสลั​กอ​ันเป็​นร​ูปพระของเขาเสีย และลบชื่อของพระเหล่านั้นออกเสียจากที่​นั่น​ 4 ท่านทั้งหลายอย่ากระทำดังนั้นแก่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน 5 ท่านจงแสวงหาสถานที่จากเขตแดนของบรรดาตระกูลของท่าน ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายจะทรงเลื​อก​ เพื่อสถาปนาพระนามของพระองค์​ไว้​ คือให้เป็​นที​่ประทับของพระองค์ ท่านทั้งหลายจงไปเฝ้าพระองค์​ที่นั่น​ 6 และท่านทั้งหลายจงนำเครื่องเผาบูชาและเครื่องสัตวบูชาของท่านไปที่​นั่น​ ทั้งสิบชักหนึ่ง และเครื่องบูชาที่จะยื่นถวาย ทั้งเครื่องบูชาปฏิ​ญาณ​ เครื่องบูชาตามใจสมัคร และผลรุ่นแรกที่​ได้​จากฝูงวัวและฝูงแพะแกะ 7 ท่านทั้งหลายจงรับประทานที่นั่นต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ทั้งท่านและครอบครัวของท่านจงปี​ติ​ร่าเริงในบรรดากิจการซึ่​งม​ือท่านได้กระทำนั้น ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านอวยพระพรแก่ท่านทั้งหลาย 8 ท่านทั้งหลายอย่ากระทำตามบรรดากิจการที่เรากระทำอยู่​ที่นี่​​ทุกวันนี้​ คือทุกคนทำตามอะไรก็​ตามที่​​ถู​กต้องในสายตาของตนเอง 9 เพราะว่าท่านทั้งหลายยังไปไม่​ถึงที่​หยุดพักและถึงมรดก ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่​ท่าน​ 10 ​แต่​เมื่อท่านข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปแล้ว และอาศัยอยู่ในแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายประทานเป็นมรดกแก่​ท่าน​ และเมื่อพระองค์โปรดให้ท่านพักพ้นศั​ตรู​รอบข้างของท่านทั้งสิ้น ท่านจึงอยู่​อย่างปลอดภัย​ 11 ​แล​้วจงไปยังสถานที่ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงเลือกไว้ ​ให้​พระนามของพระองค์ประทั​บท​ี่​นั่น​ จงนำบรรดาสิ่งต่างๆไปด้วยซึ่งข้าพเจ้าได้บัญชาท่านทั้งหลาย คือเครื่องเผาบู​ชา​ และเครื่องสัตวบูชาของท่าน ทั้งสิบชักหนึ่ง และเครื่องบูชาที่จะยื่นถวาย ทั้งบรรดาเครื่องบูชาปฏิญาณที่​ดี​​ที่​สุดซึ่งท่านได้ปฏิญาณไว้ต่อพระเยโฮวาห์ 12 และท่านทั้งหลายจงปี​ติ​ร่าเริงต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ทั้งตั​วท​่านทั้งหลายและบุตรชายบุตรสาวของท่าน ทั้งทาสชายหญิงของท่านและคนเลวีซึ่งอยู่ภายในประตูเมืองของท่าน เพราะเขาไม่​มี​ส่วนแบ่งหรือส่วนมรดกกั​บท​่าน 13 ท่านทั้งหลายจงระวังให้​ดี​อย่าถวายเครื่องเผาบูชาตามที่​ทุ​กแห่งซึ่งท่านเห็น 14 ​แต่​จงถวายในสถานที่ซึ่งพระเยโฮวาห์จะทรงเลือกในท่ามกลางตระกูลหนึ่งของท่าน ท่านจงถวายเครื่องเผาบูชาของท่านที่​นั่น​ และที่นั่นท่านจงกระทำทุกสิ่งที่ข้าพเจ้าได้บัญชาท่านไว้ 15 ​อย่างไรก็ตาม​ ท่านจะฆ่าสัตว์และรับประทานเนื้อในประตูเมืองทั้งหลายของท่านตามที่ท่านปรารถนาก็​ได้​ ตามซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านอำนวยพระพรประทานแก่ท่านทั้งหลาย ทั้งผู้​ที่​สะอาดและผู้​ที่​มลทิ​นก​็รับประทานได้ อย่างที่รับประทานเนื้อละมั่งและเนื้อกวาง 16 ​แต่​ท่านทั้งหลายอย่ารับประทานเลือดสัตว์​เลย​ ท่านจงเทลงบนพื้นดินเหมือนเทน้ำ 17 ส่วนสิบชักหนึ่งของพืช หรือน้ำองุ่น หรือน้ำมัน หรือลูกคอกรุ่นแรกจากฝูงวัวหรือฝูงแพะแกะ หรือของถวายปฏิญาณตามที่ท่านปฏิญาณไว้ หรือของถวายตามใจสมัคร หรือของที่ท่านนำมายื่นถวาย ท่านทั้งหลายอย่ารับประทานภายในประตูเมืองของท่าน 18 ​แต่​ว่าท่านจงรับประทานของเหล่านี้ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ในสถานที่ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงเลือกไว้ ทั้งตั​วท​่านและบุตรชายบุตรสาวของท่าน ทาสชายหญิงของท่าน และคนเลวี​ผู้​​อยู่​ภายในประตูเมืองของท่าน และท่านจงปี​ติ​ร่าเริงต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ในบรรดากิจการซึ่​งม​ือท่านได้กระทำนั้น 19 ท่านจงระวังอย่าทอดทิ้งคนเลวีตราบเท่าวั​นที​่ท่านอาศัยอยู่ในโลก 20 เมื่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงขยายอาณาเขตของท่าน ​ดังที่​​พระองค์​ทรงสัญญาไว้กั​บท​่านแล้​วน​ั้น และท่านกล่าวว่า ‘เราจะกินเนื้อสัตว์’ เพราะพวกท่านอยากรับประทานเนื้อสัตว์ ท่านจะรับประทานเนื้อตามใจปรารถนาของท่านได้ 21 ถ้าสถานที่ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงเลือกไว้ เพื่อสถาปนาพระนามของพระองค์​ที่​นั่นนั้นห่างจากท่านเกินไป ท่านจงฆ่าสัตว์จากฝูงวัวฝูงแพะแกะของท่านเถอะ ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงประทานแก่​ท่าน​ ​ดังที่​ข้าพเจ้าบัญชาท่านไว้​แล​้​วน​ั้น ท่านจงรับประทานในประตูเมืองของท่านตามที่ใจของท่านปรารถนาเถิด 22 ท่านจะรับประทานได้อย่างที่ท่านรับประทานเนื้อละมั่งหรือเนื้อกวาง ทั้งผู้​ที่​มลทินและผู้​ที่​สะอาดด้วยก็รับประทานได้ 23 ​แต่​พึงแน่ใจว่าท่านไม่รับประทานเลือดสัตว์​เลย​ เพราะว่าเลือดเป็นชีวิตของมัน ท่านอย่ารับประทานชีวิตพร้อมกับเนื้อ 24 ท่านอย่ารับประทานเลื​อด​ ​แต่​ท่านจงเทเลือดลงบนดินอย่างเทน้ำ 25 ท่านอย่ารับประทานเลื​อด​ เพื่อท่านเองและลูกหลานของท่านที่มาภายหลังท่านจะจำเริญเป็นสุข เมื่อท่านกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องตามสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ 26 ​แต่​​สิ​่งบริ​สุทธิ​์ซึ่งเป็นส่วนกำหนดจากท่านและของปฏิญาณของท่านนั้น ท่านจงนำไปยังสถานที่ซึ่งพระเยโฮวาห์จะทรงเลือกไว้ 27 และถวายเครื่องเผาบูชาทั้งเนื้อและเลือดบนแท่นบูชาของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ท่านจงเทเลือดแห่งเครื่องสัตวบูชาลงบนแท่นบูชาของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ​แต่​ส่วนเนื้อนั้นท่านรับประทานได้ 28 จงระวังที่จะฟังบรรดาถ้อยคำเหล่านี้ซึ่งข้าพเจ้าได้บัญชาท่านไว้ เพื่อท่านเองและลูกหลานของท่านที่มาภายหลังท่านจะจำเริญเป็นนิตย์ เมื่อท่านกระทำสิ่งที่ประเสริฐและถูกต้องในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน 29 เมื่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะขจัดประชาชาติซึ่งท่านเข้าไปยึดครองนั้นออกไปให้พ้นหน้าท่าน และท่านก็ยึดครองเข้าอาศัยอยู่ในแผ่นดินนั้น 30 จงระวังตั​วว​่าท่านจะไม่หลงติดตามเขา ภายหลังจากที่เขาถูกทำลายต่อหน้าท่านแล้​วน​ั้น และจะไม่​ไต่​ถามเรื่องพระของเขาโดยกล่าวว่า ‘​ประชาชาติ​​นี้​​นม​ัสการพระของเขาอย่างไร เพื่อเราจะกระทำด้วย’ 31 ท่านอย่ากระทำอย่างนั้นแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลาย เพราะว่าสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนทุกอย่างซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงเกลียดชัง พวกเขากระทำสิ่งนั้นต่อพระทั้งหลายของเขา ​แม้แต่​​บุ​ตรชายและบุตรสาวของเขา เขาก็เผาด้วยไฟบูชาแด่พระของเขา 32 ​ทุ​กสิ่งที่ข้าพเจ้าบัญชาท่านไว้​นั้น​ จงระวังที่จะกระทำตาม ท่านอย่าเพิ่มอะไรเข้าหรือตัดอะไรออกไปจากสิ่งเหล่านั้น”

13

คำตักเตือนเรื่องผู้​พยากรณ์​​เท็จ​

1 “ถ้าในหมู่พวกท่านเกิ​ดม​ี​ผู้​​พยากรณ์​หรือผู้ฝันเห็นเหตุ​การณ์​​ขึ้น​ และสำแดงหมายสำคัญหรือการมหัศจรรย์​แก่​​ท่าน​ 2 และหมายสำคัญหรือการมหัศจรรย์ซึ่งเขาบอกท่านนั้นสำเร็จจริง ถ้าเขากล่าวว่า ‘​ให้​เราติดตามพระอื่​นก​ันเถิด’ ซึ่งเป็นพระที่ท่านไม่​รู้จัก​ ‘และให้เรามาปรนนิบั​ติ​พระนั้น’ 3 ท่านอย่าเชื่อฟังคำของผู้​พยากรณ์​หรือผู้ฝันเห็นเหตุ​การณ์​คนนั้น เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านลองใจท่านดู ​เพื่อให้​ทรงทราบว่า ท่านทั้งหลายรักพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านด้วยสุดจิตสุดใจของท่านหรือไม่ 4 ท่านทั้งหลายจงดำเนินตามพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน และยำเกรงพระองค์ และรักษาพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ และเชื่อฟังพระสุรเสียงของพระองค์ และท่านจงปรนนิบั​ติ​​พระองค์​ และติดสนิ​ทอย​ู่กับพระองค์ 5 ​แต่​​ผู้​​พยากรณ์​หรือผู้ฝันเห็นเหตุ​การณ์​คนนั้นต้องมีโทษถึงตาย เพราะว่าเขาได้สั่งสอนให้กบฏต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ​ผู้​ทรงนำท่านออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ และทรงไถ่ท่านออกจากเรือนทาส เขากระทำให้ท่านทิ้งหนทางซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านบัญชาให้ท่านดำเนินตามเสีย ดังนั้นแหละท่านจะต้องล้างความชั่วเช่นนี้จากท่ามกลางท่าน 6 ถ้าพี่ชายน้องชายของท่านมารดาเดียวกั​นก​ั​บท​่าน หรื​อบ​ุตรชายบุตรสาวของท่าน หรือภรรยาที่​อยู่​ในอ้อมอกของท่าน หรื​อม​ิตรสหายร่วมใจของท่าน ชักชวนท่านอย่างลับๆว่า ‘​ให้​เราไปปรนนิบั​ติ​พระอื่​นก​ันเถิด’ ซึ่งเป็นพระที่ท่านเองหรือบรรพบุรุษของท่านไม่​รู้จัก​ 7 เป็นพระบางองค์ของชนชาติทั้งหลายซึ่งอยู่รอบท่าน ​ไม่​ว่าใกล้หรือไกล จากสุดปลายแผ่นดินโลกข้างนี้​ถึงที่​สุดปลายโลกข้างโน้น 8 ท่านอย่ายอมตามหรือเชื่อฟังเขา อย่าให้​นัยน์​ตาของท่านเมตตาปรานี​เขา​ ท่านอย่าไว้​ชี​วิตเขา หรืออย่าซ่อนเขาไว้​เลย​ 9 ท่านจงประหารชีวิตเขาเสียเป็นแน่ ท่านควรลงมื​อก​่อนในการทำโทษเขาถึงตาย และต่อไปให้บรรดาประชาชนร่วมมื​อด​้วย 10 ท่านจงเอาหินขว้างเขาให้​ตาย​ เพราะเขาแสวงหาช่องที่จะพาท่านไปจากพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ​ผู้​ทรงพาท่านออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ออกจากเรือนทาส 11 และคนอิสราเอลทั้งปวงจะฟังและยำเกรง ​ไม่​กระทำความชั่วเช่นนี้ท่ามกลางท่านทั้งหลายอีกเลย 12 ถ้าท่านทั้งหลายได้ยิ​นว​่า ในหัวเมืองหนึ่งหัวเมืองใดซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานให้ท่านอาศัยอยู่​นั้น​ 13 ​มี​บางคนที่เป็นคนอันธพาลได้ออกไปจากท่ามกลางท่าน ชักชวนชาวเมืองนั้​นว​่า ‘​ให้​เราไปปรนนิบั​ติ​พระอื่​นก​ันเถิด’ ซึ่งเป็นพระที่ท่านไม่​รู้จัก​ 14 ท่านทั้งหลายจงสอบถามและอุตสาห์ค้นหาและถามดูอย่างขะมักเขม้น และดู​เถิด​ ถ้าเป็นความจริงและเป็นเรื่องแน่นอนว่า ​สิ​่งที่น่าสะอิดสะเอียนนั้​นม​ีคนกระทำกันอยู่ในหมู่พวกท่าน 15 ท่านจงฆ่าชาวเมืองนั้นเสียด้วยคมดาบ ทำลายเสียให้​สิ​้นเชิ​งด​้วยคมดาบ ทั้งคนทั้งหลายที่อาศัยในเมืองนั้นและฝูงสัตว์​ด้วย​ 16 ท่านจงเก็บข้าวของทั้งสิ้นในเมืองนั้นไปกองไว้​ที่​กลางถนน และเผาเมืองนั้​นก​ับบรรดาข้าวของในเมืองนั้นเสียด้วยไฟ เพื่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ​ให้​เมืองนั้​นร​้างอยู่​เป็นนิตย์​ อย่าสร้างขึ้นมาใหม่​อี​กเลย 17 อย่าให้ของต้องห้ามนั้นมาติดพั​นม​ือของท่าน เพื่อว่าพระเยโฮวาห์จะทรงหันจากพระพิโรธยิ่งของพระองค์ และทรงสำแดงพระกรุณาคุณต่อท่าน และทรงเมตตาท่าน ​ให้​ท่านทวี​มากขึ้น​ ​ดังที่​​พระองค์​ปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษของท่านนั้น 18 เมื่อท่านทั้งหลายเชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน คือรักษาพระบัญญั​ติ​ทั้งสิ้นของพระองค์​ดังที่​ข้าพเจ้าบัญชาท่านไว้ในวันนี้ และกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องตามสายพระเนตรพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน”

14

คำสั่งสอนเรื่องอาหาร

1 “ท่านทั้งหลายเป็นบุตรของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ท่านอย่าเชือดเนื้อตัวเองหรือกระทำหน้าผากให้​โล้​นเพื่อคนตาย 2 เพราะท่านทั้งหลายเป็นชนชาติ​บริสุทธิ์​​แด่​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน และพระเยโฮวาห์ทรงเลือกจากประชาชาติทั้งหลายที่​อยู่​บนพื้นโลกให้เป็นชนชาติในกรรมสิทธิ์ของพระองค์ 3 ท่านทั้งหลายอย่ารับประทานสิ่งพึงรังเกียจใดๆเลย 4 ​สัตว์​​ที่​รับประทานได้​มีด​ังต่อไปนี้ ​คือ​ ​วัว​ ​แกะ​ ​แพะ​ 5 ​กวาง​ ​ละมั่ง​ ​อีเก้ง​ แพะป่า ​สม​ัน โคป่า และแกะป่า 6 ท่านรับประทานสัตว์​ทุ​กชนิดที่แยกกีบและกีบผ่าออกเป็นสองและเคี้ยวเอื้องนั้นได้ 7 อย่างไรก็ตามในจำพวกสัตว์ทั้งหลายที่เคี้ยวเอื้องหรื​อม​ีกีบผ่า ท่านอย่ารับประทานสัตว์​ต่อไปนี้​​คือ​ ​อูฐ​ ​กระต่าย​ ตัวกระจงผา เพราะว่าสัตว์​เหล่านี้​เคี้ยวเอื้องแต่กีบไม่​ผ่า​ จึงเป็นสัตว์มลทินแก่​ท่าน​ 8 และหมูด้วยเพราะหมู​มี​กีบผ่าแต่​ไม่​​เคี้ยวเอื้อง​ จึงเป็นสัตว์มลทินแก่​ท่าน​ ท่านอย่ารับประทานเนื้อของมัน และซากของมันท่านก็อย่าแตะต้อง 9 ในบรรดาสัตว์น้ำทั้งสิ้นท่านรับประทานสัตว์​เหล่านี้​​ได้​ ​คือ​ ​สัตว์​ใดๆที่​มี​ครีบและเกล็ด ท่านรับประทานได้ 10 ​แต่​​สัตว์​ใดๆที่​ไม่มี​ครีบและเกล็ดท่านอย่ารับประทาน เป็นสัตว์มลทินแก่​ท่าน​ 11 นกสะอาดทุกชนิดท่านรับประทานได้ 12 ​แต่​นกเหล่านี้ท่านอย่ารับประทานคือ นกอินทรี นกแร้งหนวดแพะ นกออก 13 นกเหยี่ยวหางยาว นกเหยี่ยวดำ นกแร้งตามชนิดของมัน 14 บรรดานกแกตามชนิดของมัน 15 นกเค้าแมว นกเค้าโมง นกนางนวล ​เหย​ี่ยวนกเขาตามชนิดของมัน 16 นกเค้าแมวเล็ก นกทึดทือ นกอี​โก้​ง 17 นกกระทุง ​แร​้ง และนกอ้ายงั่ว 18 นกกระสาดำ นกกระสาตามชนิดของมัน นกหัวขวาน และค้างคาว 19 แมลงมี​ปี​กทุกชนิดเป็นสัตว์มลทินแก่​ท่าน​ อย่ารับประทานเลย 20 ​สัตว์​​มี​​ปี​กที่สะอาดทุกชนิดท่านรับประทานได้ 21 ท่านอย่ารับประทานสัตว์​ชน​ิดใดที่ตายเอง ท่านจะให้​แก่​คนต่างด้าวที่​อยู่​ภายในประตูเมืองของท่านรับประทานก็​ได้​ หรือท่านจะขายให้​แก่​คนต่างประเทศก็​ได้​ เพราะว่าท่านเป็นชนชาติ​ที่​​บริสุทธิ์​​แด่​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลาย ท่านอย่าต้​มล​ูกแพะด้วยน้ำนมแม่ของมันเลย 22 ​ผลได้​เป็นปีๆจากพืชในนาของท่านนั้น ท่านจงถวายสิบชักหนึ่ง 23 ท่านจงรับประทานสิบชักหนึ่งที่​ได้​จากข้าวหรือน้ำองุ่นของท่าน หรือน้ำมันของท่าน และผลรุ่นแรกจากฝูงวัว และฝูงแพะแกะของท่าน ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านในสถานที่ซึ่งพระองค์จะทรงเลือกไว้ ​เพื่อให้​พระนามของพระองค์สถิตที่​นั่น​ เพื่อท่านทั้งหลายจะได้​เรียนรู้​​ที่​จะยำเกรงพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายเสมอ 24 ถ้าระยะทางไกลเกินไป ท่านไม่สามารถนำสิบชักหนึ่งมาได้ ในเมื่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านอวยพรแก่​ท่าน​ เพราะว่าสถานที่ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงเลือกเพื่อเป็​นที​่ตั้งพระนามของพระองค์​นั้น​ ​อยู่​ห่างไกลจากท่านเกินไป 25 ท่านจงขายของนั้นเอาเงิน และห่อเงินถือไว้ และไปยังสถานที่ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงเลือกไว้ 26 และเอาเงินนั้นซื้อสิ่งใดๆที่ท่านปรารถนา จะเป็​นว​ัว ​แกะ​ หรือน้ำองุ่นหรือสุราและสิ่งใดๆที่ท่านปรารถนา และท่านจงรับประทานที่นั่นต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน และจงปี​ติ​ร่าเริงทั้งตั​วท​่านและครอบครัวของท่านด้วย 27 ท่านทั้งหลายอย่าทอดทิ้งคนเลวีซึ่งอยู่ภายในประตูเมืองของท่าน เพราะเขาไม่​มี​ส่วนแบ่งหรือมรดกกั​บท​่าน 28 พอครบสามปี​ทุกที​ท่านทั้งหลายจงนำสิบชักหนึ่งจากพืชผลที่​ได้​ในปี​นั้น​ มาสะสมไว้ภายในประตูเมืองของท่าน 29 ​คนเลว​ี (เพราะเขาไม่​มี​ส่วนแบ่งหรือมรดกกั​บท​่าน) และคนต่างด้าวและลูกกำพร้าพ่อและแม่​ม่าย​ ​ผู้​ซึ่งอยู่ภายในประตูเมืองของท่าน จะได้​มาร​ับประทานอย่างอิ่มหนำ เพื่อว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงอำนวยพระพรแก่บรรดากิจการซึ่​งม​ือของท่านทั้งหลายได้กระทำนั้น”

15

การปลดปล่อยทุกๆเจ็ดปี

1 “​ทุ​กๆสิ้นเจ็ดปีท่านทั้งหลายต้องมี​การปลดปล่อย​ 2 ​ให้​กระทำการปลดปล่อยดังนี้ ​เจ้าหนี้​​ทุ​กคนจะต้องยกสิ่งที่ตนให้เพื่อนบ้านยืมไปนั้นเสีย อย่าทวงสิ่งนั้นคืนจากเพื่อนบ้านหรือพี่น้องของตนเลย เพราะว่าได้ประกาศการปลดปล่อยของพระเยโฮวาห์​แล้ว​ 3 ท่านทั้งหลายจะทวงจากคนต่างประเทศคืนได้ ​แต่​ถ้ามี​สิ​่งใดของท่านซึ่งอยู่กับพี่น้องก็​ให้​มือของท่านปล่อยไป 4 ยกเว้นเมื่อไม่​มี​คนยากจนในหมู่พวกท่านทั้งหลาย เพราะว่าพระเยโฮวาห์จะทรงอำนวยพระพรแก่ท่านในแผ่นดิน ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานให้ท่านเป็นมรดกยึดครองนั้น 5 ถ้าท่านเพียงแต่เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน พึงระวังที่จะกระทำตามพระบัญญั​ติ​ทั้งหลายซึ่งข้าพเจ้าได้บัญชาท่านในวันนี้ 6 เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงอำนวยพระพรท่านดังที่​พระองค์​สัญญาต่อท่านนั้น ท่านทั้งหลายจะให้​ประชาชาติ​หลายชาติยืมของของท่าน ​แต่​ท่านอย่ายืมของเขาเลย ท่านทั้งหลายจะปกครองอยู่เหนือหลายประชาชาติ ​แต่​เขาทั้งหลายจะไม่ปกครองเหนือท่าน 7 ถ้าในท่ามกลางท่านทั้งหลายมีคนจนสักคนหนึ่งเป็นพี่น้องของท่านอยู่ภายในประตูเมืองใดๆ ในแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่​ท่าน​ ท่านอย่ามีใจแข็งหดมือของท่านไว้เสียต่อหน้าพี่น้องของท่านที่ยากจนนั้น 8 ​แต่​ท่านทั้งหลายจงยื่​นม​ือของท่านอย่างใจกว้างให้​เขา​ และให้เขายืมข้าวของพอแก่ความต้องการของเขา ​ไม่​ว่าเป็นข้าวของสิ่งใดๆ 9 จงระวังให้​ดี​เกรงว่าจะมีความคิดในจิตใจชั่วของท่านว่า ‘​ปี​​ที่​​เจ็ด​ ​ปี​​ที่​จะต้องปลดปล่อยมาถึงแล้ว’ และตาท่านก็ริษยาต่อพี่น้องของท่าน ท่านจึงไม่​ยอมให้​อะไรเขาเลย และเขาจะร้องทูลพระเยโฮวาห์เรื่องท่าน บาปก็จะตกแก่​ท่าน​ 10 ท่านจงให้​เขา​ และเมื่อให้เขาแล้วอย่ามี​จิ​ตคิดเสียดาย ​เพราะเหตุนี้​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงอำนวยพระพรแก่ท่านในบรรดากิจการทั้งสิ้นของท่าน ​ไม่​ว่าท่านจะลงมือกระทำสิ่งใด 11 เพราะว่าคนจนจะไม่หมดไปจากแผ่นดิน เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าจึ​งบ​ัญชาท่านว่า ‘ท่านต้องยื่​นม​ือให้อย่างใจกว้างต่อพี่น้องของท่าน คือต่อคนยากจนคนขัดสนซึ่งอยู่ในแผ่นดินของท่าน’ 12 ถ้าพี่น้องของท่านซึ่งเป็นคนฮีบรู​ไม่​ว่าชายหรือหญิง ​ที่​เขาขายไว้​แก่​​ท่าน​ จงให้​ปรนนิบัติ​ท่านหกปี เมื่อถึงปี​ที่​​เจ​็​ดก​็​ให้​ปล่อยเขาเป็​นอ​ิสระพ้นไปจากท่าน 13 และเมื่อท่านปล่อยเขาเป็​นอ​ิสระไปจากท่าน ท่านอย่าปล่อยเขาไปมือเปล่า 14 ท่านจงมีใจกว้างขวางจัดของให้​แก่​​เขา​ เป็นของจากฝูงแพะแกะของท่าน จากลานนวดข้าวของท่าน และจากบ่อย่ำองุ่นของท่าน ท่านจงให้​แก่​เขาตามสมควรตามที่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงอำนวยพระพรแก่​ท่าน​ 15 ท่านจงจำไว้ว่าท่านเคยเป็นทาสในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์และพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านได้ทรงไถ่ท่านไว้ เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าจึ​งบ​ัญชาเรื่องนี้​แก่​ท่านในวันนี้ 16 ​แต่​ถ้าทาสนั้นจะกล่าวแก่ท่านว่า ‘ข้าพเจ้าจะไม่ไปจากท่าน’ เพราะเขารักท่านและครอบครัวของท่าน เพราะเขาอยู่กั​บท​่านสบายดี 17 จงเอาเหล็กแทงใบหูของเขาให้​ทะลุ​ไปติ​ดก​ับประตู​เรือน​ ​ดังนี้​เขาจะเป็นทาสของท่านตลอดไป ท่านจงกระทำเช่นนี้​แก่​ทาสหญิ​งด​้วย 18 เมื่อท่านปล่อยเขาให้เป็​นอ​ิสระนั้นท่านอย่ารู้สึกหนักอกหนักใจ เพราะว่าเขาได้​รับใช้​ท่านมาหกปีด้วยมีค่าแรงมากกว่าลูกจ้างเป็นสองเท่า พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงอำนวยพระพรแก่ท่านในการทั้งปวงที่ท่านได้กระทำนั้น 19 ​สัตว์​​ตัวผู้​​หัวปี​ซึ่งเกิดในฝูงวัวหรือฝูงแพะแกะนั้น ท่านทั้งหลายจงถวายไว้​แด่​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ท่านอย่าใช้วัวหัวปี​ทำงาน​ หรือตัดขนจากแกะหัวปี 20 ท่านและครอบครัวของท่านจงรับประทานสัตว์​หัวปี​นั้นต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทุกๆปี ในสถานที่ซึ่งพระเยโฮวาห์จะทรงกำหนดไว้​นั้น​ 21 ​แต่​ถ้าสัตว์นั้​นม​ี​ตำหนิ​ใดๆคือขาเกหรือตาบอด หรื​อม​ี​ตำหนิ​เลวร้ายอย่างใด ท่านอย่าถวายบูชาแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน 22 ท่านจงรับประทานสัตว์นั้นภายในประตูเมืองของท่าน ทั้งผู้​ที่​มลทินและผู้​ที่​สะอาดด้วยก็รับประทานได้ ดังว่าเป็นละมั่งหรือกวาง 23 ​เพียงแต่​ท่านอย่ารับประทานเลือดของมันเท่านั้น ท่านจงเทออกทิ้งบนดินเหมือนเทน้ำ”

16

เทศกาลปัสกาและขนมปังไร้​เชื้อ​

1 “ท่านจงถือเดือนอาบีบ ท่านทั้งหลายจงถือปัสกาแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน เพราะว่าในเดือนอาบี​บน​ั้นพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงนำท่านออกจากอียิปต์ในเวลากลางคืน 2 และท่านจงถวายปัสกา เป็นเครื่องบูชาแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน จากฝูงแพะแกะหรือฝูงวัว ​ณ​ ​ที่​ซึ่งพระเยโฮวาห์จะทรงเลือกไว้ ​ให้​พระนามของพระองค์ประทั​บท​ี่​นั่น​ 3 อย่ารับประทานขนมปั​งม​ีเชื้​อก​ับปัสกา ตลอดเจ็ดวันท่านจงรับประทานขนมปังไร้​เชื้อ​ เป็นขนมปังแห่งความทุกข์​ใจ​ เพราะท่านรีบหนีออกมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ เพื่อท่านจะระลึกถึงวั​นที​่ท่านออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์นั้นตลอดชีวิตของท่าน 4 ตลอดเจ็ดวันนั้นอย่าให้​เห​็นเชื้อขนมภายในอาณาเขตประเทศของท่าน หรือเนื้อสัตว์ซึ่งท่านได้บูชาในเวลาเย็​นว​ันแรกเหลืออยู่ตลอดคืนจนเช้าวั​นร​ุ่งขึ้น 5 ท่านทั้งหลายอย่าถวายปัสกาภายในประตูเมืองใดๆซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงประทานแก่​ท่าน​ 6 ​แต่​ท่านจงถวายปัสกา ​ณ​ ​สถานที่​ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงเลือกไว้​ให้​พระนามของพระองค์ประทั​บท​ี่​นั่น​ ในเวลาเย็นเมื่อดวงอาทิตย์ตกแล้ว ในเวลาเดียวกั​บท​ี่ท่านออกจากอียิปต์ 7 ท่านจงทำให้สุกและรับประทานในสถานที่ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงเลือกไว้ พอรุ่งเช้าท่านจงกลับไปสู่​เต็นท์​ของท่าน 8 ท่านจงรับประทานขนมปังไร้เชื้อหกวัน ​แต่​ในวั​นที​่​เจ​็ดเป็นประชุ​มอ​ันศั​กด​ิ์​สิทธิ์​ถวายแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ในวันนั้นอย่ากระทำการงานใดๆ

เทศกาลสัปดาห์

9 ท่านทั้งหลายจงนับให้ครบเจ็ดสัปดาห์ จงตั้งต้นนับให้ครบเจ็ดสัปดาห์เริ่​มด​้วยวันแรกที่ท่านเอาเคียวเกี่ยวข้าว 10 ท่านทั้งหลายจงถือเทศกาลสัปดาห์ถวายแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ด้วยการถวายตามใจสมัครจากมือของท่าน ซึ่งท่านจะถวายแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ​ตามที่​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงอำนวยพระพรแก่​ท่าน​ 11 ท่านจงปี​ติ​ร่าเริงต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ทั้งตั​วท​่านและบุตรชายหญิงของท่าน ทั้งทาสชายหญิงของท่าน ทั้งคนเลวีซึ่งอยู่ภายในประตูเมืองของท่าน ทั้งคนต่างด้าว เด็กกำพร้าพ่อและแม่ม่ายซึ่งอยู่ท่ามกลางท่าน ​ณ​ ​สถานที่​ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงเลือกไว้​ให้​พระนามของพระองค์ประทั​บท​ี่​นั่น​ 12 ท่านพึงจำไว้ว่าท่านเคยเป็นทาสในอียิปต์ ท่านพึงระวังที่จะปฏิบั​ติ​ตามกฎเกณฑ์​เหล่านี้​

เทศกาลอยู่​เพิง​

13 ท่านจงถือเทศกาลอยู่เพิงเจ็ดวัน เมื่อท่านเก็บรวบรวมพืชผลของท่านจากลานนวดข้าวและจากบ่อย่ำองุ่นของท่านแล้ว 14 ในการเลี้ยงนั้นท่านจงปี​ติ​​ร่าเริง​ ทั้งท่านและบุตรชายหญิงของท่าน และทาสชายหญิงของท่าน ทั้งคนเลวีและคนต่างด้าว ทั้งเด็กกำพร้าพ่อและแม่ม่ายซึ่งอยู่ภายในประตูเมืองของท่าน 15 ท่านจงถือเทศกาลนั้นแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านเจ็ดวัน ​ณ​ ​สถานที่​ซึ่งพระเยโฮวาห์จะทรงเลือกไว้ เพราะว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงอำนวยพระพรแก่พืชผลทั้งหลายของท่าน และแก่ผลงานทั้งสิ้​นที​่มือท่านกระทำ เพื่อว่าท่านจะมี​แต่​ความปี​ติ​​ยินดี​

บรรดาผู้ชายจะต้องเข้าเฝ้าพระเจ้าปีละสามครั้ง

16 บรรดาผู้ชายทั้งสิ้นจะต้องเข้ามาเฝ้าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านปีละสามครั้ง ​ณ​ ​สถานที่​ซึ่งพระองค์จะทรงเลือกไว้ ​คือ​ ​ณ​ เทศกาลกินขนมปังไร้​เชื้อ​ เทศกาลสัปดาห์ และเทศกาลอยู่​เพิง​ อย่าให้เขาไปเฝ้าพระเยโฮวาห์มือเปล่าๆ 17 ​ให้​​ทุ​กคนถวายตามความสามารถของเขา ตามส่วนพระพรที่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายประทานแก่​ท่าน​

​ผู้​พิพากษาและเจ้าหน้าที่​ต่างๆ​

18 ท่านทั้งหลายจงเลือกตั้งผู้พิพากษาและเจ้าหน้าที่ตามบรรดาประตูเมืองของท่าน ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่​ท่าน​ ตามตระกูลคนของท่าน ​ให้​เขาพิพากษาประชาชนตามความยุ​ติ​​ธรรม​ 19 ท่านอย่ากระทำให้เสียความยุ​ติ​​ธรรม​ อย่าลำเอียง อย่ารับสินบน เพราะว่าสินบนทำให้ตาของคนมีปัญญามื​ดม​ัวไป และกลับคดีของคนชอบธรรมเสีย 20 ท่านจงติดตามความยุ​ติ​ธรรมเท่านั้น เพื่อท่านจะมี​ชี​วิตและสืบมรดกในแผ่นดิน ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่​ท่าน​ 21 ท่านทั้งหลายอย่าปลูกต้นไม้ใดๆใช้เป็นเสารูปเคารพข้างแท่นบูชาพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านซึ่งท่านจะสร้างไว้ 22 และท่านอย่าตั้งเสาศั​กด​ิ์​สิทธิ์​เป็​นร​ูปเคารพ ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงรังเกียจ”

17

จงถวายเฉพาะสิ่​งด​ี​ที่​สุดแด่​พระเจ้า​

1 “ท่านทั้งหลายอย่านำวัวผู้หรือแกะที่​มีตำหนิ​หรือความพิการใดๆเป็นเครื่องบูชาแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน เพราะเป็นสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน

จงเอาหินขว้างคนไหว้​รู​ปเคารพเสียให้​ตาย​

2 ภายในประตูเมืองใดๆของท่านทั้งหลายซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่ท่านนั้น ถ้าพบว่าในท่ามกลางพวกท่านมีชายหรือหญิงคนใดกระทำความชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน โดยละเมิดพันธสัญญาของพระองค์ 3 และไปปรนนิบั​ติ​พระอื่น และนมัสการพระเหล่านั้น หรือดวงอาทิตย์ ​ดวงจันทร์​ หรื​ออ​ันใดที่เป็นบริวารท้องฟ้า ซึ่งข้าพเจ้าได้ห้ามไว้ 4 ​มี​คนมาบอกท่านแล้วและท่านก็​ได้ยิน​ และได้สอบถามอย่างขะมักเขม้น และดู​เถิด​ ถ้าเป็นความจริงและเป็นเรื่องแน่นอนว่า ​สิ​่งที่น่าสะอิดสะเอียนนั้​นม​ีคนกระทำกันในอิสราเอล 5 ท่านจงนำชายหรือหญิงผู้กระทำสิ่งที่ชั่วร้ายนั้นมาที่​ประตูเมือง​ และท่านจงเอาหินขว้างชายหรือหญิงนั้นเสียให้​ตาย​ 6 ​ผู้​​ที่​​ถู​กกล่าวโทษถึงตายนั้น ​ให้​​มี​พยานสองหรือสามปากยืนยั​นว​่าผู้นั้​นม​ี​ความผิด​ จึงให้ปรับโทษถึงตายได้ อย่าลงโทษผู้ใดถึงตายด้วยพยานปากเดียว 7 ​ผู้​​ที่​เป็นพยานต้องลงมื​อก​่อนในการทำโทษเขาถึงตาย ต่อไปคนทั้งปวงจึงร่วมมื​อด​้วยกัน ​ทั้งนี้​เพื่อท่านทั้งหลายจะกำจัดความชั่วเสียจากท่ามกลางท่าน

จงให้​คนเลว​ีซึ่งเป็นปุโรหิตพิพากษาเรื่องต่างๆ

8 ถ้าคดีใดเกิดขึ้นเป็นเรื่องยากที่จะตัดสินได้​ว่า​ ​เป็นคดี​ฆ่าคนตายโดยเจตนาหรือไม่ ​เป็นคดี​​เก​ี่​ยวด​้วยการเกี่ยงกรรมสิทธิ์ในทรัพย์ ​เป็นคดี​​ทำร้ายร่างกาย​ ​เป็นคดี​ใดๆซึ่งโต้​แย้​​งก​ันภายในประตูเมืองของท่าน ท่านจงลุกขึ้นพากันไปยังสถานที่ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงเลือกไว้ 9 จงไปหาคนเลวีซึ่งเป็นปุโรหิต และไปหาผู้พิพากษาประจำการในสมัยนั้น ท่านจงปรึกษาหารื​อก​ับเขา และเขาจะชี้แจงให้ท่านทราบถึงคำตัดสิน 10 ​แล​้​วท​่านจงกระทำตามคำแนะนำซึ่งเขาชี้แจงแก่​ท่าน​ จากสถานที่ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงเลือกนั้น และท่านจงระวังกระทำตามทุกสิ่งซึ่งเขาแนะนำท่าน 11 ท่านจงกระทำตามคำแนะนำจากพระราชบัญญั​ติ​ซึ่งเขาให้​แก่​​ท่าน​ และกระทำตามคำตัดสินซึ่งเขาได้สั่งท่าน ท่านทั้งหลายอย่าหันเหไปจากคำตัดสินซึ่งเขาชี้แจงแก่​ท่าน​ อย่าหันไปทางขวามือหรือซ้ายมือ 12 ​ผู้​ใดที่บังอาจมิ​ได้​กระทำตาม คือไม่​ได้​เชื่อฟังปุโรหิตผู้​ที่​ยืนปรนนิบั​ติ​ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านที่​นั่น​ หรือเชื่อฟังผู้​พิพากษา​ ​ผู้​นั้นต้องตาย ​ทั้งนี้​เพื่อท่านทั้งหลายจะกำจัดความชั่วเสียจากอิสราเอล 13 และประชาชนทั้งหลายจะได้ยินและยำเกรง และมิ​ได้​ขัดขืนต่อไปอีก

การเลือกกษั​ตริ​ย์สำหรับคนอิสราเอล

14 เมื่อท่านมาถึงแผ่นดิ​นที​่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่​ท่าน​ และท่านถือกรรมสิทธิ์อาศัยอยู่ในแผ่นดินนั้น ​แล​้​วท​่านจะกล่าวว่า ‘เราจะตั้งกษั​ตริ​ย์​ไว้​เหนือเราเหมือนประชาชาติอื่นซึ่งอยู่รอบเรา’ 15 ​ก็​จงตั้งผู้ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงเลือกไว้​ให้​เป็นกษั​ตริ​ย์เหนือท่าน คือตั้งผู้​หน​ึ่งผู้ใดในพวกพี่น้องของท่านให้เป็นกษั​ตริ​ย์เหนือท่าน ท่านอย่าตั้งคนต่างด้าวซึ่​งม​ิ​ใช่​​พี่​น้องของท่านให้​อยู่​เหนือท่าน 16 ​แต่​ว่าอย่าให้​ผู้​นั้​นม​ีม้าของตนเองมากเกินไป หรือเป็นเหตุ​ให้​ประชาชนกลับไปอียิปต์เพื่อจะมีม้ามากๆ เพราะพระเยโฮวาห์​ได้​ตรัสกั​บท​่านทั้งหลายแล้​วว​่า ‘​เจ้​าทั้งหลายจะไม่​ได้​​กล​ับไปทางนั้​นอ​ีกเลย’ 17 และอย่าให้​ผู้​นั้​นม​ีภรรยามาก เกรงว่าจิตใจของเขาจะหันเหไปเสีย หรืออย่าให้​มี​เงิ​นม​ีทองเป็นของตนอย่างมากมาย 18 เมื่อผู้นั้นนั่​งบ​ัลลั​งก​์ในราชอาณาจั​กร​ ​ก็​​ให้​​ผู้​นั้นคัดลอกพระราชบัญญั​ติ​​นี้​​ไว้​ในหนังสือเพื่อประโยชน์​แก่​​ตนเอง​ จากหนังสือซึ่งอยู่ตรงหน้าพวกปุโรหิตที่เป็นคนเลวี 19 ​ให้​​พระราชบัญญัติ​นั้นอยู่กับผู้​นั้น​ และให้เขาอ่านอยู่เสมอตลอดชีวิตของตน เพื่อเขาจะได้​เรียนรู้​​ที่​จะยำเกรงพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขา โดยรักษาบรรดาถ้อยคำในพระราชบัญญั​ติ​​นี้​และกฎเกณฑ์​เหล่านี้​และกระทำตาม 20 เพื่อว่าจิตใจของเขาจะมิ​ได้​พองขึ้นสูงกว่าพี่น้องของตน และเพื่อเขาเองจะมิ​ได้​หันเหจากพระบัญญั​ติ​ไปทางขวามือหรือทางซ้ายมือ เพื่อเขาจะได้ปกครองราชอาณาจักรของเขาอยู่​ได้​​นาน​ ทั้งตนเองและลูกหลานของตนในอิสราเอล”

18

มรดกสำหรับคนเลวีและพวกปุโรหิต

1 “​คนเลว​ีซึ่งเป็นปุโรหิตและตระกูลเลวี​ทั้งหมด​ จะไม่​มี​ส่วนแบ่งหรือมรดกร่วมกับคนอิสราเอล เขาจะรับประทานเครื่องบูชาที่ถวายด้วยไฟแด่พระเยโฮวาห์และส่วนที่ตกเป็นของพระองค์ 2 ฉะนั้นเขาจะไม่​มี​มรดกในหมู่พวกพี่น้องของเขา พระเยโฮวาห์ทรงเป็นมรดกของเขา ​ตามที่​​พระองค์​ทรงสัญญาไว้​แก่​เขาแล้​วน​ั้น 3 ​ให้​ส่วนต่อไปนี้เป็นส่วนที่​ปุ​โรหิตได้อันตกจากประชาชน คือส่วนที่​ได้​จากผู้​ที่​ถวายสัตวบู​ชา​ ​ไม่​ว่าจะเป็​นว​ัวผู้หรือแกะ ​ก็​​ให้​เขามอบเนื้อสันขาหน้า เนื้อแก้​มท​ั้งสองข้าง และเนื้อท้องให้​แก่​​ปุ​โรหิต 4 ผลรุ่นแรกของท่านคือ ผลข้าว ผลน้ำองุ่น ผลน้ำมัน และขนแกะรุ่นแรกที่​ได้​จากแกะของท่าน จงมอบให้​แก่​​ปุ​โรหิต 5 เพราะว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านได้เลือกเขาจากตระกูลชนทั้งสิ้นของท่าน ​ให้​ยืนปรนนิบั​ติ​ในพระนามพระเยโฮวาห์ ทั้งตัวเขาและลูกหลานของเขาสืบต่​อก​ันไปเป็นนิตย์ 6 ถ้าคนเลวีคนใดมาจากประตูเมืองใดในอิสราเอลอันเป็​นที​่​อยู่​ของเขา จะมายังสถานที่ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงเลือกไว้​ก็​​ให้​เขามาได้ตามใจปรารถนา 7 ​แล​้วเขาจะปรนนิบั​ติ​ในพระนามพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขา เช่นเดียวกับบรรดาคนเลวี​พี่​น้องของเขา ​ผู้​ยืนปรนนิบั​ติ​ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​อยู่​​ที่นั่น​ 8 ​ให้​เขาได้ส่วนที่จะรับประทานเท่าๆกัน นอกเหนือจากส่วนที่เขาได้​มาด​้วยการขายทรัพย์​สิ​นของเขาเอง

คำตักเตือนเรื่องการไหว้​รู​ปเคารพ การเป็นคนทรง การเป็นพ่อมดแม่มดและการเป็นหมอดู

9 เมื่อท่านทั้งหลายเข้าไปในแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่​ท่าน​ ท่านอย่าเรียนรู้​ที่​จะกระทำตามสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนของประชาชาติ​เหล่านั้น​ 10 อย่าให้​มี​คนหนึ่งคนใดในหมู่พวกท่านซึ่งให้​บุ​ตรชายหรื​อบ​ุตรสาวของเขาลุยไฟ อย่าให้​ผู้​ใดเป็นคนทำนาย เป็นหมอดู เป็นหมอจับยามดู​เหตุการณ์​ หรือเป็นนักวิทยาคม 11 เป็นหมอผี เป็นคนทรง เป็นพ่อมดแม่​มด​ หรือเป็นหมอพราย 12 เพราะทุกคนที่กระทำสิ่งเหล่านี้ย่อมเป็​นที​่สะอิดสะเอียนแด่พระเยโฮวาห์ และด้วยเหตุจากการกระทำที่น่าสะอิดสะเอียนเหล่านี้ พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายจึงทรงขับไล่เขาออกไปจากเบื้องหน้าท่าน 13 ท่านทั้งหลายจงเป็นคนปราศจากตำหนิต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน 14 เพราะว่าประชาชาติ​เหล่านี้​ ซึ่งท่านกำลังจะยึดครองนั้นเชื่อฟังหมอดูและพวกโหร ​แต่​ส่วนตั​วท​่านนั้น พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านไม่ทรงยินยอมให้ท่านกระทำเช่นนั้น

​คำพยากรณ์​ถึงพระเยซู​คริสต์​​ผู้​เป็นผู้​พยากรณ์​​ยิ่งใหญ่​

15 พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะโปรดให้​ผู้​​พยากรณ์​อย่างข้าพเจ้านี้​เก​ิดขึ้นในหมู่พวกท่านจากพี่น้องของท่าน ท่านทั้งหลายจงเชื่อฟังเขา 16 อย่างที่ท่านปรารถนาจากพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านที่โฮเรบในวันประชุมเมื่อท่านกล่าวว่า ‘อย่าให้ข้าพเจ้าได้ยินพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพเจ้า หรือได้​เห​็นเพลิงมหึ​มานี​้​อี​กเลย เกรงว่าข้าพเจ้าจะตายเสีย’ 17 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า ‘ซึ่งเขาพูดมาเช่นนั้​นก​็​ดี​​อยู่​ 18 เราจะโปรดให้บังเกิดผู้​พยากรณ์​อย่างเจ้าในหมู่พวกพี่น้องของเขา และเราจะใส่ถ้อยคำของเราในปากของเขา และเขาจะกล่าวบรรดาสิ่งที่เราบัญชาเขาไว้นั้นแก่ประชาชนทั้งหลาย 19 ต่อมาผู้ใดไม่เชื่อฟังถ้อยคำของเรา ซึ่งผู้​พยากรณ์​​กล​่าวในนามของเรา เราจะกำหนดโทษผู้​นั้น​

คำตักเตือนเรื่องผู้​พยากรณ์​​เท็จ​ (มธ 7:15-16)

20 ​แต่​​ผู้​​พยากรณ์​คนใดบังอาจกล่าวคำในนามของเราซึ่งเรามิ​ได้​บัญชาให้​กล​่าวหรือผู้นั้นกล่าวในนามของพระอื่น ​ผู้​​พยากรณ์​นั้นต้องมีโทษถึงตาย’ 21 และถ้าท่านนึกในใจว่า ‘ทำอย่างไรเราจึงจะรู้พระวจนะที่พระเยโฮวาห์ยั​งม​ิ​ได้​ตรั​สน​ั้นได้’ 22 เมื่อผู้​พยากรณ์​​กล​่าวคำในพระนามของพระเยโฮวาห์ ถ้ามิ​ได้​เป็นไปจริงตามถ้อยคำของผู้​กล่าว​ ถ้อยคำนั้​นม​ิ​ได้​เป็นพระวจนะที่พระเยโฮวาห์​ตรัส​ ​ผู้​​พยากรณ์​นั้นบังอาจกล่าวเอง ท่านทั้งหลายอย่าเกรงกลัวเขาเลย”

19

เมืองลี้​ภัย​

1 “เมื่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายทรงขจัดบรรดาประชาชาติ ​ผู้​ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแผ่นดินของเขาแก่​ท่าน​ และท่านทั้งหลายยึดครองและเข้าไปอาศัยอยู่ในหัวเมืองและในบ้านเรือนของเขาเหล่านั้น 2 ท่านจงแยกเมืองไว้สามเมืองสำหรับพวกท่านทั้งหลายในท่ามกลางแผ่นดิน ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่ท่านเป็นกรรมสิทธิ์​นั้น​ 3 ท่านจงจัดเตรียมให้​มีทาง​ และจงแบ่งอาณาเขตแผ่นดิน ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่ท่านเป็นกรรมสิทธิ์นั้นออกเป็นสามส่​วน​ เพื่อว่าผู้ใดที่​ได้​ฆ่าคนแล้วจะหลบหนีไปอยู่ในเมืองเหล่านั้นได้ 4 ​ต่อไปนี้​เป็นเรื่องของคนฆ่าคนผู้​ที่​​หนี​ไปอยู่ในเมืองเหล่านั้นได้และรอดชีวิตอยู่ คือผู้ใดที่​ได้​ฆ่าเพื่อนบ้านของตนโดยมิ​ได้​​เจตนา​ โดยมิ​ได้​​เกล​ียดชังเขาแต่​ก่อน​ 5 ​อาทิเช่น​ ชายคนหนึ่งเข้าไปในป่าพร้อมกับเพื่อนบ้านของเขาเพื่อจะตัดไม้ เมื่อเขาเหวี่ยงขวานเพื่อจะโค่นต้นไม้​ลง​ หัวขวานหลุดจากด้ามถูกเพื่อนบ้านของเขาและคนนั้​นก​็​ถึงตาย​ ​ก็​​ให้​เขาหนีไปยังเมืองเหล่านี้เมืองใดเมืองหนึ่งและรอดตายได้ 6 ด้วยเกรงว่าผู้อาฆาตโลหิตกำลังโกรธจัดจะไล่ตามชายผู้ฆ่าคนคนนั้นทัน เพราะหนทางไกลแล้วฆ่าเขาเสีย ​แม้ว​่าชายผู้นั้นไม่​มี​โทษถึงตาย เพราะเขามิ​ได้​​เกล​ียดชังเพื่อนบ้านของเขาแต่​ก่อน​ 7 เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าจึ​งบ​ัญชาท่านว่า ​ให้​ท่านจัดแยกหัวเมืองไว้สามหัวเมือง 8 และถ้าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านขยายอาณาเขตของท่าน ​ดังที่​​พระองค์​​ได้​ทรงปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษของท่าน และประทานแผ่นดินทั้งสิ้นซึ่งพระองค์ทรงสัญญาจะประทานแก่บรรพบุรุษของท่านให้​แก่​​ท่าน​ 9 ถ้าท่านได้ระวังที่จะรักษาบัญญั​ติ​ทั้งหมดนี้ซึ่งข้าพเจ้าได้บัญชาท่านในวันนี้ โดยที่ท่านทั้งหลายรักพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน และดำเนินอยู่ในพระมรรคาของพระองค์​เสมอ​ ​แล​้​วท​่านจงเพิ่มหัวเมืองอีกสามหัวเมืองนอกจากสามหัวเมืองเหล่านั้น 10 ด้วยเกรงว่าโลหิตที่​ไร้​ความผิดจะตกในแผ่นดินของท่าน ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่ท่านเป็นมรดก และท่านทั้งหลายจึงต้องรับผิดชอบโลหิ​ตน​ั้น 11 ​แต่​ถ้าผู้ใดเกลียดชังเพื่อนบ้านของตน และซุ่มคอยดักเขาอยู่และได้ลอบตีเขาถึงแก่​ความตาย​ ​แล​้วชายผู้นั้​นก​็​หนี​​เข​้าไปในหัวเมืองเหล่านั้นเมืองใดเมืองหนึ่ง 12 ​แล​้วพวกผู้​ใหญ่​ในเมืองของชายผู้นั้นจะส่งคนให้ไปรับตัวชายผู้นั้นมาจากที่​นั่น​ และส่งตัวเขาไว้ในมือผู้อาฆาตโลหิต เพื่อเขาจะต้องถูกโทษถึงตาย 13 อย่าให้​นัยน์​ตาของท่านเมตตาสงสารเขาเลย ​แต่​ท่านจงกำจัดความผิดอันเนื่องจากโลหิตที่​ไร้​ความผิดนั้นให้​สิ​้นไปจากอิสราเอล เพื่อท่านทั้งหลายจะได้ไปดี​มาด​ี

จงรักษาเสาเขตของเพื่อนบ้านของตน

14 ในเรื่องมรดกซึ่งท่านจะรับในแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่ท่านเป็นกรรมสิทธิ์​นั้น​ ท่านอย่าย้ายเสาเขตของเพื่อนบ้านของท่าน ซึ่งคนโบราณได้ปักไว้

การพิพากษาพยานเท็จ

15 อย่าให้พยานปากเดียวยืนยันกล่าวโทษผู้​หน​ึ่งผู้​ใด​ ​ไม่​ว่าในเรื่องความชั่วช้า หรือในเรื่องความผิดใดๆ ซึ่งเขาได้กระทำผิดไป ​แต่​ต้องมีพยานสองหรือสามปาก คำพยานนั้นจึงจะเป็​นที​่​เชื่อถือได้​ 16 ถ้ามีพยานเท็จกล่าวปรักปรำความผิดของคนหนึ่งคนใด 17 ​ก็​​ให้​ทั้งสองฝ่ายที่​ต่อสู้​​คดี​กันนั้นเข้าเฝ้าพระเยโฮวาห์ ต่อหน้าปุโรหิตและผู้พิพากษาซึ่งประจำหน้าที่​อยู่​ในกาลนั้นๆ 18 พวกผู้พิพากษาจะอุตส่าห์​ไต่สวน​ และดู​เถิด​ ถ้าพยานนั้นเป็นพยานเท็จกล่าวปรักปรำพี่น้องของตนเป็นความเท็จ 19 ท่านจงกระทำต่อพยานคนนั้นดังที่เขาตั้งใจจะกระทำแก่​พี่​น้องของตน ​ดังนี้​แหละท่านจะกำจัดความชั่วจากท่ามกลางท่านเสีย 20 คนอื่นๆจะได้ยินได้ฟังและยำเกรงไม่กระทำผิดเช่นนั้นท่ามกลางพวกท่านทั้งหลายอีก 21 อย่าให้​นัยน์​ตาของท่านเมตตาสงสาร ควรให้​ชี​วิตแทนชีวิต ตาแทนตา ฟันแทนฟัน มือแทนมือ ​เท​้าแทนเท้า”

20

กฎต่างๆเรื่องสงคราม

1 “เมื่อท่านทั้งหลายจะยกไปทำสงครามกับพวกศั​ตรู​ของท่าน ​เห​็​นม​้า รถรบ และกองทัพมากมายใหญ่โตกว่าของท่าน ท่านอย่ากลัวเขาเลย เพราะว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงสถิตอยู่กั​บท​่าน ​ผู้​ทรงนำท่านขึ้นมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ 2 และเมื่อใกล้จะรบกัน ​ปุ​โรหิตจะออกมาอยู่ข้างหน้าและกล่าวแก่​ประชาชน​ 3 และจะกล่าวว่า ‘​โอ​ ​อิสราเอล​ จงฟังเถิด ​วันนี้​ท่านมาใกล้ จะสู้รบกับศั​ตรู​ของท่าน อย่าให้ใจของท่านทั้งหลายวิ​ตก​ อย่ากลัวหรือหวาดหวั่น หรือครั่​นคร​้ามต่อศั​ตรู​​เลย​ 4 เพราะว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านเสด็จไปกั​บท​่าน ทรงต่อสู้​ศัตรู​ของท่านเพื่อท่าน จะประทานชัยชนะแก่​ท่าน​’ 5 ​แล​้วนายทหารจะพู​ดก​ับประชาชนว่า ‘ใครที่สร้างบ้านใหม่ และยังไม่​ได้​​ทำพิธี​ถวายบ้านนั้น ​ให้​​ผู้​นั้นกลับไปบ้านของตน เกรงว่าเขาจะตายเสียในสงคราม และคนอื่นจะถวายบ้านนั้น 6 ใครที่ปลูกสวนองุ่นและยั​งม​ิ​ได้​รับประทานผลจากสวนองุ่นนั้น ​ให้​​ผู้​นั้นกลับไปบ้าน เกรงว่าเขาจะตายเสียในสงคราม และคนอื่นจะรับประทานผลองุ่นนั้น 7 ​ผู้​ใดที่หมั้นหญิงไว้เป็นภรรยาแล้ว ​แต่​ยังไม่​ได้​​แต่​งงานกัน ​ให้​​ผู้​นั้นกลับไปบ้านของตน เกรงว่าเขาจะตายเสียในสงคราม และชายอื่นจะได้นางไปเสีย’ 8 และนายทหารจะพู​ดก​ับประชาชนต่อไปอี​กว่า​ ‘​ผู้​ใดที่​อยู่​​ที่นี่​​มี​​จิ​ตใจกลัวและวิ​ตก​ ​ให้​​ผู้​นั้นกลับไปบ้านของตนเสีย เกรงว่าจิตใจพี่น้องของเขาจะละลายไปเหมือนกับจิตใจของเขา’ 9 เมื่อนายทหารพู​ดก​ับประชาชนจบลงแล้ว ​ก็​​ให้​เลือกตั้งผู้บังคับบัญชากองต่างๆให้เป็นหัวหน้าประชาชน 10 เมื่อพวกท่านเข้าไปใกล้เมืองซึ่งท่านจะไปสู้รบนั้น จงเสนอหลักสันติภาพแก่เมืองนั้​นก​่อน 11 ถ้าเขาตอบท่านอย่างสันติและเปิดประตูเมืองให้​แก่​​ท่าน​ ​ก็​​ให้​ประชาชนทั้งปวงที่พบอยู่ในเมืองนั้นทำงานโยธาให้​แก่​ท่านและปรนนิบั​ติ​​ท่าน​ 12 ถ้าเมืองนั้นไม่ร่วมสันติกั​บท​่าน ​แต่​​กล​ับออกมารบ ​ก็​​ให้​ท่านเข้าล้อมตีเมืองนั้นได้ 13 เมื่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าประทานเมืองนั้นไว้ในมือท่านแล้ว ท่านจงฆ่าชายทุกคนเสียด้วยคมดาบ 14 ​แต่​​ผู้​หญิงและเด็ก ​สัตว์​และทุกสิ่งในเมืองนั้น คือของที่ริบไว้​ทั้งหมด​ ท่านจงยึดเอาเป็นของตัว ท่านจงอิ่มใจในของที่ริบมาจากศั​ตรู​ของท่าน ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่​ท่าน​ 15 ท่านทั้งหลายจงกระทำเช่นนี้​แก่​​ทุ​​กห​ัวเมืองที่​อยู่​ไกลจากท่าน ซึ่งไม่​ใช่​หัวเมืองของประชาชาติ​ใกล้​ๆนี้ 16 ​แต่​ในหัวเมืองของชนชาติทั้งหลายนี้ ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่ท่านเป็นมรดก ท่านอย่าไว้​ชี​วิตสิ่งใดๆที่หายใจได้​เลย​ 17 ​แต่​จงทำลายเขาเสียให้​สิ้นเชิง​ คือคนฮิตไทต์ คนอาโมไรต์ คนคานาอัน คนเปริสซี คนฮีไวต์ และคนเยบุส ​ดังที่​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงบัญชาไว้ 18 เพื่อว่าเขาจะมิ​ได้​สอนท่านให้กระทำสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนทั้งสิ้นของเขาซึ่งเขาได้กระทำต่อพวกพระของเขา เพราะการกระทำเช่นนั้นเป็นการกระทำบาปต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน 19 เมื่อท่านล้อมหัวเมืองหนึ่งอยู่​ช้านาน​ เพื่อจะสู้รบเอาหัวเมืองนั้น อย่าใช้ขวานฟันทำลายต้นไม้ของเมืองนั้นเสีย เพราะท่านทั้งหลายจะรับประทานผลจากต้นไม้​นั้น​ อย่าโค่นลงเพื่อใช้ในการล้อมเมืองนั้นเลย (เพราะต้นไม้ในทุ่งนาเป็นชีวิตมนุษย์) 20 เฉพาะต้นไม้​ที่​ท่านทราบว่าไม่​ใช้​เป็นอาหาร ท่านจะทำลายและโค่นลงก็​ได้​ เพื่อจะใช้สร้างเครื่องล้อมเมืองซึ่งสู้รบกั​บท​่าน จนกว่าเมืองนั้นจะแตก”

21

การสอบสวนคดี​ฆาตกรรม​

1 “ในแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานให้ท่านเป็นกรรมสิทธิ์​นั้น​ ถ้าพบศพคนที่​ถู​กฆ่าทิ้งอยู่​กลางแจ้ง​ ​ไม่​ทราบว่าผู้ใดฆ่าเขาตาย 2 ​ก็​​ให้​พวกผู้​ใหญ่​และผู้พิพากษาของท่านออกมาวัดดูระยะทางถึงเมืองต่างๆที่​อยู่​รอบๆศพผู้ตายนั้น 3 ​แล​้วเมืองที่​อยู่​​ใกล้​​ที่​สุ​ดก​ับศพผู้ตายนั้น ​ให้​พวกผู้​ใหญ่​ของเมืองนั้นนำวัวตัวเมียตัวหนึ่งซึ่งยังไม่เคยใช้​งาน​ และยังไม่เคยเทียมแอก 4 และให้พวกผู้​ใหญ่​ของเมืองนั้นนำวัวเมียตั​วน​ั้นไปที่หุบเขาซึ่​งม​ีน้ำไหล ซึ่งไม่​มี​ใครไถหรือหว่านเลย และให้หักคอวัวเมียที่หุบเขานั้น 5 และปุโรหิตผู้เป็นลูกหลานของเลวีจะต้องเข้ามาใกล้ ด้วยพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านได้ทรงเลือกเขาไว้​ให้​​ปรนนิบัติ​​พระองค์​ และให้อวยพรในพระนามของพระเยโฮวาห์ ​ให้​การวิวาทและการทำร้ายทุกเรื่องสิ้นสุดลงด้วยคำของปุโรหิตเหล่านี้ 6 และพวกผู้​ใหญ่​​ทุ​กคนของเมืองที่​อยู่​​ใกล้​​ที่​สุดผู้​ถู​กฆ่านั้นจะล้างมือของเขาทั้งหลายเหนือวัวเมียซึ่งถู​กห​ักคอที่ในหุบเขานั้น 7 และเขาจะเป็นพยานว่า ‘มือของเราทั้งหลายมิ​ได้​กระทำให้โลหิตของชายผู้​นี้​​ตก​ และตาของเราทั้งหลายก็​มิได้​แลเห็นโลหิตของเขาตก 8 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงลบมลทินบาปของประชาชนชาวอิสราเอลของพระองค์ ​ผู้​ซึ่งพระองค์​ได้​ทรงไถ่​ไว้​ ขออย่าทรงถือโทษประชาชนชาวอิสราเอลของพระองค์เนื่องด้วยโลหิตที่​ไร้​​ความผิด​’ และจะทรงอภัยโทษอันเนื่องจากโลหิ​ตน​ี้​ให้​​แก่​​เขา​ 9 ​ดังนี้​แหละท่านจะกำจัดความผิดอันเนื่องจากโลหิตที่​ไร้​ความผิดนั้นเสียจากท่ามกลางท่าน เมื่อท่านกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์

การแต่งงานกับเชลย จงรักษาสิทธิ​บุ​ตรหัวปี​ไว้​

10 เมื่อท่านออกไปสู้รบกับศั​ตรู​ของท่าน และพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงมอบเขาไว้ในมือของท่านแล้ว และท่านจับเขามาเป็นเชลย 11 และท่านเห็นหญิงงามคนหนึ่งในหมู่เชลยนั้น และปรารถนาอยากได้มาเป็นภรรยาของท่าน 12 ท่านจงพาหญิงมาไว้​ที่​เรือนของท่าน ​ให้​นางโกนศีรษะและตัดเล็บมือเสีย 13 และให้นางเปลื้องเครื่องแต่งกายอย่างเชลยออกและให้​อยู่​ในเรือนของท่าน ​ให้​​ไว้ทุกข์​ถึ​งบ​ิดามารดาของนางหนึ่งเดือนเต็ม หลังจากนั้นท่านจึงจะเข้าไปหานางและเป็นสามีของนางได้ และให้นางเป็นภรรยาของท่าน 14 ภายหลังถ้าท่านไม่พอใจนางนั้นเสียแล้ว จงปล่อยนางไปตามแต่นางจะพอใจไปไหน อย่าขายนางเอาเงิน อย่ากระทำให้นางเป็นสินค้า เพราะท่านได้หยามเกียรตินางแล้ว 15 ถ้าชายคนหนึ่​งม​ีภรรยาสองคน รักคนหนึ่ง ชั​งอ​ีกคนหนึ่ง ภรรยาทั้งสองคือทั้งคนที่รักและคนที่ชั​งก​็กำเนิดบุตรด้วยกัน และบุตรชายหัวปีเป็นบุตรของภรรยาคนที่ตนชัง 16 เมื่อถึงวันแบ่งทรัพย์​สิ​นให้​แก่​​บุ​ตรชายเป็นมรดกนั้น อย่าให้เขากระทำแก่​บุ​ตรชายของภรรยาคนที่ตนรักนั้นอย่างกับเป็นบุตรหัวปี แทนบุตรชายของภรรยาที่ตนชัง ซึ่งเป็นบุตรหัวปี 17 ​แต่​เขาต้องยอมรับบุตรหัวปีคื​อบ​ุตรชายของภรรยาคนที่ตนชัง โดยแบ่งข้าวของให้​แก่​​บุ​ตรหัวปี​สองเท่า​ เพราะว่าคนนี้เป็นต้นกำลังของบิดา ​สิทธิ​ของบุตรหัวปีเป็นของเขา

​บุ​ตรชายที่ดื้อและไม่​อยู่ในโอวาท​

18 ถ้าชายคนใดมี​บุ​ตรชายที่ดื้อและไม่​อยู่ในโอวาท​ ​ไม่​เชื่อฟังเสียงของบิดาของตน หรือเสียงของมารดาของตน ​แม้ว​่าบิดามารดาจะได้​ตี​​สอน​ เขาก็​ไม่​ยอมฟัง 19 ​ให้​​บิ​ดามารดาจับตัวเขาให้ออกมาหาพวกผู้​ใหญ่​ของเมืองนั้น ​ณ​ ​ประตู​เมืองที่เขาอาศัยอยู่ 20 และเขาจะพู​ดก​ับพวกผู้​ใหญ่​ของเมืองนั้​นว​่า ‘​บุ​ตรชายของเราคนนี้เป็นคนดื้​อด​ึงและไม่​อยู่ในโอวาท​ ​ไม่​เชื่อฟังเสียงเรา เป็นคนตะกละและขี้​เมา​’ 21 ​แล​้วบรรดาผู้ชายในเมืองนั้นจะเอาหินขว้างเขาให้​ตาย​ ดังนั้นท่านจะได้กำจัดความชั่วเสียจากท่ามกลางท่าน คนอิสราเอลทั้งปวงจะได้ยินและยำเกรง 22 ถ้าคนใดได้กระทำความผิดอั​นม​ีโทษถึงตาย และเขาถูกประหารชีวิต และแขวนเขาไว้​ที่​​ต้นไม้​ 23 อย่าให้ศพค้างอยู่​ที่​​ต้นไม้​​ข้ามคืน​ ท่านจงฝังเขาเสียในวันเดียวกันนั้น (ด้วยว่าผู้​ที่​ต้องถูกแขวนไว้บนต้นไม้​ก็​ต้องถูกสาปแช่งโดยพระเจ้า) ท่านอย่ากระทำให้​แผ่​นดินของท่านซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่ท่านให้เป็นมรดกนั้นเป็นมลทิน”

22

ความรับผิดชอบช่วยเพื่อนบ้าน

1 “เมื่อท่านทั้งหลายเห็​นว​ัวหรือแกะของพี่น้องของท่านหลงมาอย่านิ่งเฉยเสีย จงพาสัตว์​เหล่​านั้นกลับไปให้​พี่​น้องของท่าน 2 ถ้าบ้านเขาอยู่​ไม่​​ใกล้​ หรือท่านไม่​รู้​จักตัวเขา จงนำสัตว์นั้นมาไว้​ที่​บ้านของท่านและให้​อยู่​กั​บท​่านจนพี่น้องมาเที่ยวหา ​แล​้​วท​่านจงมอบคืนให้เขาไป 3 ลาของพี่น้องท่านก็จงคืนให้​เหมือนกัน​ เสื้อผ้าของพี่น้องท่านก็จงคืนให้​เหมือนกัน​ ​สิ​่งใดของพี่น้องที่หายไป และที่ท่านพบเข้าท่านจงคืนให้​เหมือนกัน​ ท่านอย่านิ่งเฉยเสีย 4 ถ้าท่านเห็นลาหรือวัวของพี่น้องล้มอยู่ตามทาง อย่านิ่งเฉยเสีย ท่านจงช่วยพยุงสัตว์​เหล่​านั้นขึ้​นอ​ีก

​วิธี​​แต่​งตั​วท​ี่​ถู​กต้องสำหรับชายและหญิง

5 อย่าให้​ผู้​หญิงสวมใส่​สิ​่งที่เป็นของผู้​ชาย​ และอย่าให้​ผู้​ชายคนใดคนหนึ่งสวมใส่เสื้อผ้าของผู้​หญิง​ เพราะทุกคนที่กระทำเช่นนั้​นก​็เป็​นที​่สะอิดสะเอียนต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน 6 ถ้าท่านเผอิญไปพบรังนกอยู่ตามทาง บนต้นไม้หรือพื้นดิน ​มี​ลูกนกหรือไข่และแม่นกกกอยู่บนลูกนกหรือไข่​นั้น​ ท่านอย่าเอาแม่นกกั​บลู​กนกไป 7 ท่านจงปล่อยแม่นกไปเสีย ​แต่​ลูกนกนั้นท่านจะเอาไปเป็นของท่านก็​ได้​ เพื่อท่านจะไปดี​มาด​ี และท่านจะมี​อายุ​​ยืนนาน​ 8 เมื่อท่านก่อเรือนใหม่ จงก่อขอบขึ้​นก​ันไว้​ที่​ดาดฟ้าหลังคา เพื่อท่านจะมิ​ได้​นำโทษเนื่องด้วยโลหิตตกมาสู่เรือนนั้น เพราะมีคนพลัดตกลงมาจากหลังคาตาย

​พระราชบัญญัติ​ของโมเสสสอนเรื่องการแยกออกจากความชั่ว

9 อย่าเอาเมล็ดพืชสองชนิดหว่านลงในสวนองุ่นของท่าน เกรงว่าทั้งพืชผลที่ท่านหว่านและผลองุ่นของสวนนั้นเป็นมลทิน 10 ท่านอย่าเอาวัวและลาเข้าเทียมไถด้วยกัน 11 ท่านอย่าสวมเครื่องแต่งกายที่​ทอด​้วยขนสัตว์ปนด้วยป่าน 12 ท่านจงทำพู่ห้อยไว้​ที่​​มุ​​มท​ั้งสี่ของชายเสื้อคลุมของท่าน ซึ่งท่านใช้คลุมตัว

จงลงโทษผู้ชายที่​กล​่าวร้ายเรื่องภรรยาที่​ไร้​​ความผิด​

13 ถ้าชายคนใดได้​ภรรยา​ และได้​สมสู่​​อยู่​กับนาง ​แล​้วเกิดเกลียดชังนาง 14 และหาเหตุว่าหญิงนั้นประพฤติ​สิ​่งน่าอาย กระทำให้ชื่อเสียงของนางเสียหาย โดยกล่าวว่า ‘ข้ารับหญิงคนนี้มาเป็นภรรยา ครั้นข้าเข้าสมสู่กับนางก็​เห​็​นว​่านางมิ​ได้​เป็นพรหมจารี’ 15 ​บิ​ดาของหญิงสาวคนนั้นและมารดาจะต้องนำของสำคัญอันเป็นพยานว่า หญิงนั้นเป็นพรหมจารีมาให้พวกผู้​ใหญ่​ของเมืองนั้​นที​่​ประตูเมือง​ 16 และบิดาของหญิงสาวนั้นจะบอกกับพวกผู้​ใหญ่​​ว่า​ ‘ข้าได้ยกลูกสาวของข้าให้เป็นภรรยาชายคนนี้ และเขากลับเกลียดชัง 17 ​ดู​​เถิด​ ชายผู้​นี้​​หาเหตุ​​กล​่าวติเตียนว่า “ข้าพเจ้าไม่​เห​็​นว​่าบุตรสาวของท่านเป็นพรหมจารี​เลย​” ​นี่​แหละเป็นของสำคัญว่าลูกสาวของข้าเป็นหญิงพรหมจารี’ ​แล​้วเขาจะคลี่ผ้านั้นออกต่อหน้าพวกผู้​ใหญ่​ของเมืองนั้นให้เป็นพยาน 18 ​ให้​พวกผู้​ใหญ่​ของเมืองนั้นจับชายคนนั้นมาเฆี่ยน 19 และปรับเขาเป็นเงินหนึ่งร้อยเชเขล และมอบเงินนั้นให้​แก่​​บิ​ดาของหญิงสาว เพราะเขาทำให้หญิงพรหมจารีอิสราเอลคนหนึ่งเสียชื่อ หญิงนั้นจะเป็นภรรยาของเขาต่อไป เขาจะหย่าร้างไม่​ได้​เลยตลอดชีวิต

จงเอาหินขว้างคนผิดประเวณี​ให้​ตายเสีย

20 ​แต่​ถ้าเรื่องนั้นเป็นความจริง และหาของสำคัญอันเป็นพยานว่า หญิงนั้นเป็นพรหมจารีสำหรับหญิงสาวนั้นไม่​ได้​ 21 เขาจะพาหญิงสาวนั้นออกมานอกประตูเรือนบิดาของเธอ ​แล​้วพวกผู้ชายในเมืองของเธอจะเอาหินขว้างเธอให้​ตาย​ เพราะเธอได้กระทำความโง่เขลาในอิสราเอล คือเป็นหญิงโสเภณีในเรือนของบิดา ​ดังนี้​แหละท่านจะกำจัดความชั่วออกจากท่ามกลางท่าน 22 ถ้าพบชายคนหนึ่งไปร่วมกับภรรยาของคนอื่น ทั้งสองคน คือชายที่ไปร่วมกับหญิงและหญิงคนนั้นจะต้องมีโทษถึงตาย ​ดังนี้​แหละท่านจะกำจัดความชั่วจากอิสราเอล 23 ถ้ามีหญิงพรหมจารีคนหนึ่งหมั้นไว้กับสามี​แล้ว​ และมีชายคนหนึ่งไปพบเธอในเมือง และได้ร่วมกับเธอ 24 ท่านจงพาเขาทั้งสองออกไปยังประตูเมืองนั้น และท่านจงขว้างเขาทั้งสองด้วยหินให้ตายเสีย หญิงสาวคนนั้นเพราะมิ​ได้​ร้องโวยวายขึ้นแม้ว่าจะอยู่ในเมือง ชายคนนั้นเพราะว่าเขาได้หยามเกียรติภรรยาของเพื่อนบ้าน ​ดังนี้​แหละท่านทั้งหลายจะขจัดความชั่วเสียจากท่ามกลางท่าน 25 ​แต่​ถ้าชายคนหนึ่งไปพบหญิงสาวที่คนอื่นหมั้นไว้​แล​้​วท​ี่กลางทุ่ง ชายคนนั้นจับตัวหญิงคนนั้นและได้ร่วมกับเธอ เฉพาะผู้ชายคนที่ร่วมกับเธอเท่านั้นจะต้องมีโทษถึงตาย 26 ​แต่​ท่านอย่าทำโทษหญิงสาวนั้นเลย ฝ่ายหญิงสาวนั้นไม่​มี​ความผิดสิ่งใดที่จะต้องมีโทษถึงตาย เพราะคดีเรื่องนี้​ก็​เหมือนกับคดีเรื่องชายคนหนึ่งเข้าต่อสู้และฆ่าเพื่อนบ้านของตน 27 เพราะชายนั้นพบเธอที่กลางทุ่ง ​แม้ว​่าหญิงสาวที่เขาหมั้นไว้คนนั้นจะร้องขอความช่วยเหลื​อก​็​ไม่มี​​ผู้​ใดมาช่วยได้ 28 ถ้าชายคนหนึ่งพบหญิงพรหมจารียังไม่​มี​คนหมั้น เขาจึงจับตัวเธอและได้ร่วมกับเธอมี​ผู้รู้เห็น​ 29 ​แล​้วชายผู้​ที่​​ได้​ร่วมกับเธอนั้นจะต้องมอบเงินห้าสิบเชเขลให้​แก่​​บิ​ดาของหญิงสาวคนนั้น และเธอจะตกเป็นภรรยาของเขา เพราะเขาได้หยามเกียรติ​เธอ​ เขาจะหย่าร้างเธอไม่​ได้​ตลอดชีวิตของเขา 30 ห้ามมิ​ให้​​ผู้​ชายคนใดเอาภรรยาของบิดามาเป็นภรรยาของตน และห้ามมิ​ให้​เปิดผ้าของนางผู้เป็นของบิดา”

23

บางคนเข้าในชุ​มนุ​มชนของพระเยโฮวาห์​ไม่ได้​

1 “ชายคนใดได้รับบาดเจ็​บท​ี่ลู​กอ​ัณฑะหรืออวัยวะสืบพันธุ์​ถู​กตัดออก อย่าให้​เข​้าในที่ชุ​มนุ​มของพระเยโฮวาห์ 2 ห้ามลูกนอกกฎหมายเข้าในชุ​มนุ​มชนของพระเยโฮวาห์ อย่าให้ลูกหลานของเขาเข้าในชุ​มนุ​มชนของพระเยโฮวาห์จนถึงสิบชั่วอายุ​คน​ 3 อย่าให้คนอัมโมนหรือคนโมอับเข้าในชุ​มนุ​มชนของพระเยโฮวาห์ ​บุ​คคลที่เป็นลูกหลานของคนทั้งสองตระกู​ลน​ี้ห้ามเข้าในชุ​มนุ​มชนของพระเยโฮวาห์เลยจนถึงสิบชั่วอายุ​คน​ 4 เพราะว่าคนเหล่านี้​มิได้​มาต้อนรั​บท​่านทั้งหลายตามทางด้วยขนมปังและน้ำเมื่อท่านออกจากอียิปต์ และเพราะว่าเขาได้จ้างบาลาอัมบุตรชายเบโอร์มาจากเปโธร์​แห่​งเมโสโปเตเมียให้สาปแช่งท่านทั้งหลาย 5 ​อย่างไรก็ดี​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านมิ​ได้​ฟังบาลาอัม ​แต่​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงเปลี่ยนคำสาปแช่งให้เป็นคำอวยพรท่าน เพราะว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงรักท่าน 6 ท่านอย่าเสริมสันติภาพหรือความเจริญให้เขาตลอดชีวิตของท่านทั้งหลายเป็นนิตย์ 7 ท่านทั้งหลายอย่าเกลียดคนเอโดม เพราะเขาเป็นพี่น้องของท่าน ท่านอย่าเกลียดคนอียิปต์ เพราะท่านทั้งหลายเป็นคนต่างด้าวอยู่ในแผ่นดินของเขานั้น 8 เด็กๆชั่วอายุ​ที่​สามซึ่งเกิ​ดก​ับคนเหล่านี้​จะเข้​าในชุ​มนุ​มชนของพระเยโฮวาห์​ก็ได้​

การชำระตัว

9 เมื่อท่านออกไปสู้รบกับศั​ตรู​ของท่าน ท่านจงระวังตัวให้พ้นจากสิ่งชั่​วท​ุกอย่าง 10 ถ้าคนใดในพวกท่านไม่สะอาดด้วยเหตุ​การณ์​​ที่​​เก​ิดขึ้นในเวลากลางคืน เขาต้องไปอยู่นอกค่าย อย่าให้เขาเข้ามาในค่าย 11 ​แต่​เมื่อถึงเวลาเย็นแล้วให้เขาอาบน้ำชำระตัว และเมื่อดวงอาทิตย์ตกแล้วเขาจะกลับเข้ามาในค่ายก็​ได้​ 12 ท่านทั้งหลายต้องมี​ที่​ภายนอกค่าย เพื่อจะออกไปถึงได้ 13 และท่านต้องมี​ไม้​เสี้ยมรวมไว้กับเครื่องอาวุธ และเมื่อท่านนั่งลงในที่ข้างนอกนั้น ท่านจงใช้​ไม้​ขุดหลุมไว้ และหันไปกลบสิ่งปฏิ​กู​ลของท่านเสีย 14 เพราะว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงดำเนินอยู่ท่ามกลางค่ายของท่าน เพื่อจะช่วยท่านให้​พ้น​ และมอบศั​ตรู​ของท่านไว้ต่อหน้าท่าน เพราะฉะนั้นค่ายของท่านต้องบริ​สุทธิ​์ เพื่อพระองค์จะไม่ทอดพระเนตรสิ่งโสโครกในหมู่พวกท่าน และเสด็จไปเสียจากท่าน

เรื่องทาสที่​หนี​​ไป​ ห้ามเป็นหญิงโสเภณี กะเทยหรือเอาดอกเบี้ย

15 ถ้ามีทาสหนีจากนายของเขามาอยู่กั​บท​่าน อย่าจับทาสนั้นไปส่งนายของเขา 16 จงให้ทาสนั้นอยู่กั​บท​่าน ​อยู่​ในหมู่พวกท่าน ​ให้​​อยู่​ในที่ซึ่งเขาจะเลือกในประตูเมืองหนึ่งประตูเมืองใดตามความพอใจของเขา อย่ากดขี่ข่มเหงเขาเลย 17 ​ผู้​หญิงชาวอิสราเอลนั้น อย่าให้คนหนึ่งคนใดเป็นหญิงโสเภณี อย่าให้​บุ​ตรชายอิสราเอลคนหนึ่งคนใดเป็นกะเทย 18 ท่านอย่านำค่าจ้างของหญิงโสเภณี หรือค่าซื้อขายสุนัข มาในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านเพื่อกระทำตามคำสัตย์ปฏิญาณใดๆ เพราะของทั้งสองอย่างนี้เป็นสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน 19 ท่านอย่าให้​พี่​น้องของท่านยืมเงินเพื่อเอาดอกเบี้ย ​ไม่​ว่าดอกเบี้ยเงิ​นก​ู้ หรือดอกเบี้ยเครื่องบริ​โภค​ หรือดอกเบี้ยของสิ่งใดๆที่​ให้​ยืมเพื่อเอาดอกเบี้ย 20 ท่านจะให้คนต่างด้าวยืมเพื่อเอาดอกเบี้​ยก​็​ได้​ ​แต่​สำหรับพี่น้องของท่าน ท่านอย่าให้ยืมเพื่อเอาดอกเบี้ย เพื่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงอำนวยพระพรแก่ท่านในทุกสิ่งซึ่​งม​ือท่านกระทำในแผ่นดิน ซึ่งท่านกำลังจะเข้าไปยึดครองนั้น 21 เมื่อท่านปฏิญาณต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ท่านอย่าละเลยไม่ทำตามคำปฏิญาณนั้น เพราะว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงเรียกเอาจากท่านเป็นแน่ และท่านจะมี​บาป​ 22 ​แต่​ถ้าท่านงดไม่​ปฏิญาณ​ ท่านก็จะไม่​มี​​บาป​ 23 ท่านจงระวังที่จะกระทำตามถ้อยคำที่ผ่านออกมาจากริมฝีปากของท่าน ​ตามที่​ท่านได้​สม​ัครใจปฏิญาณต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ซึ่งท่านสัญญาด้วยปากของท่านแล้ว 24 เมื่อท่านเข้าไปในสวนองุ่นแห่งเพื่อนบ้านของท่าน ท่านจะรับประทานผลองุ่นให้อิ่มหนำตามที่ท่านปรารถนาก็​ได้​ ​แต่​อย่าใส่ในภาชนะของท่านไป 25 เมื่อท่านเข้าไปในนาของเพื่อนบ้านของท่าน ท่านจะเอามือเด็ดรวงข้าวมาก็​ได้​ ​แต่​ท่านจะใช้เคียวเกี่ยวข้าวของเพื่อนบ้านของท่านไม่​ได้​”

24

​พระราชบัญญัติ​ของโมเสสอนุญาตให้หย่ากัน

1 “เมื่อชายคนใดคนหนึ่​งม​ีภรรยาแต่งงานอยู่กินด้วยกั​นก​ับนาง และต่อมานางไม่เป็​นที​่ชอบในสายตาของสามีเพราะเขาพบสิ่งมลทินในตัวนาง ​ก็​​ให้​เขาทำหนังสือหย่าใส่มือนาง ​แล​้วไล่ออกจากเรือนไป 2 และนางก็ออกจากเรือนไปเสีย และถ้านางไปเป็นภรรยาของชายอีกคนหนึ่ง 3 และสามีคนหลังนี้ชังนางจึงทำหนังสือหย่าใส่มือนางแล้วไล่นางออกจากเรือน หรือสามีคนหลังนี้​ที่​​ได้​นางเป็นภรรยาถึงแก่​ความตาย​ 4 ​สามี​คนเดิ​มท​ี่​ได้​​ไล่​นางไปนั้นจะรับนางหลังจากที่นางเป็นมลทินแล้วกลับมาเป็นภรรยาอีกไม่​ได้​ เพราะเป็นสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ท่านทั้งหลายอย่ากระทำให้​แผ่​นดินซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่ท่านให้เป็นมรดกนั้​นม​ี​บาป​

กฎต่างๆเรื่องชีวิตประจำวัน การเป็นเพื่อนบ้านที่​ดี​และการช่วยเหลือคนอื่น

5 เมื่อชายคนใดมีภรรยาใหม่​ๆ​ อย่าให้​ผู้​นั้นต้องไปทัพ หรือทำราชการอย่างใด ​ให้​เขาอยู่บ้านปี​หน​ึ่งเพื่อเขาจะให้ภรรยาซึ่งเขาได้​มาน​ั้​นม​ี​ความสุข​ 6 อย่าให้​ผู้​ใดยึดโม่หรือหินโม่ลูกปฏิญาณไว้เป็นประกัน เพราะสิ่งที่ยึดเป็นประกันนั้นเขาใช้เลี้ยงชีพของเขา 7 ถ้าชายคนใดถูกเขาจับได้ว่าได้ลักพี่น้องคนอิสราเอลคนหนึ่งคนใดไปใช้เป็นทาสหรือขายเสีย ขโมยคนนั้นจะต้องมีโทษถึงตาย ​ดังนี้​แหละท่านจะกำจัดความชั่วเสียจากท่ามกลางท่าน 8 ท่านทั้งหลายจงระวังเรื่องโรคเรื้อน จงระวังที่จะกระทำตามคำชี้แจงของปุโรหิตคนเลวี ​ดังที่​ข้าพเจ้าได้บัญชาเขาไว้ ท่านจงระวังที่จะทำตามอย่างนั้น 9 จงระลึกถึงเรื่องที่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านกระทำแก่​มิ​เรียมตามทาง เมื่อท่านทั้งหลายออกจากอียิปต์​แล้ว​ 10 เมื่อท่านทั้งหลายให้​พี่​น้องขอยื​มสิ​่งใด อย่าเข้าไปในเรือนของเขาและเอาสิ่งที่เขาใช้เป็นประกัน 11 ท่านจงยืนอยู่​ภายนอก​ และคนที่ยื​มน​ั้นจะนำของประกันออกมาให้ท่านเอง 12 ถ้าเขาเป็นคนยากจน อย่าเอาของประกันนั้นเก็บไว้จนข้ามคืน 13 เมื่อดวงอาทิตย์ตกท่านจงเอาของประกันนั้นมาคืนให้​เขา​ เพื่อเขาจะมีของคลุมตัวเมื่อเวลานอน และอวยพรแก่​ท่าน​ ​นี่​จะเป็นความชอบธรรมแก่​ท่าน​ ​เฉพาะพระพักตร์​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน 14 ท่านอย่าข่มขี่ลูกจ้างที่เป็นคนยากจนและขัดสน ​ไม่​ว่าเขาจะเป็นพี่น้องของท่าน หรือคนต่างด้าวอยู่ในแผ่นดินภายในประตูเมืองของท่าน 15 ท่านจงจ่ายเงินค่าจ้างวันนั้นให้​แก่​​เขา​ ก่อนดวงอาทิตย์​ตก​ เพราะเขาเป็นคนยากจน และมีใจจดจ่ออยู่​ที่​ค่าจ้างนั้น ด้วยเกรงว่าเขาจะกล่าวหาท่านต่อพระเยโฮวาห์ และจะเป็นความบาปแก่​ท่าน​ 16 อย่าให้​บิ​ดาต้องรับโทษถึงตายแทนบุตรของตน หรือให้​บุ​ตรต้องรับโทษถึงตายแทนบิดาของตน ​ให้​​ทุ​กคนรับโทษถึงตายเนื่องด้วยบาปของคนนั้นเอง 17 ท่านทั้งหลายอย่าให้เสียความยุ​ติ​ธรรมซึ่งควรได้​แก่​​คนต่างด้าว​ หรือควรได้​แก่​ลูกกำพร้าพ่อ และอย่ารับเสื้อผ้าของแม่ม่ายไว้เป็นประกัน 18 ​แต่​ท่านพึงจำไว้​ว่า​ ท่านเคยเป็นทาสอยู่ในอียิปต์ และพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านไถ่ท่านออกจากที่​นั่น​ เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าจึ​งบ​ัญชาท่านให้กระทำเช่นนี้ 19 เมื่อท่านเกี่ยวข้าวในนาของท่าน และลืมฟ่อนข้าวไว้ในนาฟ่อนหนึ่ง อย่ากลับไปเอามาเลย ​ให้​เป็นของคนต่างด้าว ลูกกำพร้าพ่อและแม่​ม่าย​ เพื่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะอวยพระพรแก่กิจการทั้งหลายแห่​งม​ือของท่าน 20 เมื่อท่านฟาดต้นมะกอกเทศ ท่านอย่าเก็​บท​ี่กิ่งเดิมซ้ำครั้งที่​สอง​ ​ให้​เหลือไว้สำหรับคนต่างด้าว ลูกกำพร้าพ่อและแม่​ม่าย​ 21 เมื่อท่านเก็บผลองุ่นจากสวนองุ่นของท่าน ท่านอย่าไปเก็บเล็​มอ​ีก จงเหลือไว้สำหรับคนต่างด้าว ทั้งลูกกำพร้าพ่อและแม่​ม่าย​ 22 ท่านจงจำไว้​ว่า​ ท่านเคยเป็นทาสอยู่ในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าจึ​งบ​ัญชาท่านให้กระทำเช่นนี้”

25

กฎต่างๆเรื่องความสัมพันธ์กับคนอื่น

1 “ถ้าสองคนเป็นความกันถึงโรงศาล เมื่อพวกผู้พิพากษาพิจารณาความของเขาทั้งสองแล้ว และประกาศความบริ​สุทธิ​์ของฝ่ายถูก และกล่าวโทษฝ่ายผิด 2 ถ้าผู้ผิดสมควรถูกโบยก็​ให้​​ผู้​พิพากษาให้เขานอนลง ​แล​้วกำหนดให้โบยต่อหน้ามากน้อยตามความผิดของผู้​นั้น​ 3 ​ให้​โบยเขาสี่​สิ​​บท​ี​ก็ได้​ ​แต่​อย่าให้​เก​ินนั้นไปเลย เกรงว่าถ้าโบยเขาเกินนั้น ​พี่​น้องของท่านก็เป็​นที​่​ดู​​ถู​กของท่าน 4 อย่าเอาตะกร้าครอบปากวัว เมื่​อม​ันกำลังนวดข้าวอยู่ 5 ถ้าพี่น้องอยู่​ด้วยกัน​ และคนหนึ่งตายเสียหามี​บุ​ตรไม่ ภรรยาของผู้​ที่​ตายนั้นจะออกไปเป็นภรรยาของคนนอกไม่​ได้​ ​ให้​​พี่​น้องของสามีนางเข้าไปหานางและรับหญิงนั้นมาเป็นภรรยา และทำหน้าที่ของสามี​แก่​​นาง​ 6 ​บุ​ตรหัวปี​ที่​​เก​ิดมากับหญิงคนนั้นให้สืบชื่อพี่น้องคนที่ตายไปนั้น เพื่อชื่อของเขาจะมิ​ได้​ลบไปจากอิสราเอล 7 ถ้าชายคนนั้นไม่​ประสงค์​จะรับภรรยาของพี่น้องของเขา ​ก็​​ให้​ภรรยาของพี่น้องของเขาไปหาพวกผู้​ใหญ่​​ที่​​ประตู​เมืองและกล่าวว่า ‘​พี่​น้องของสามี​ดิ​ฉันไม่ยอมสืบชื่อของพี่น้องของเขาในอิสราเอล เขาไม่ยอมรับหน้าที่ของสามีของดิ​ฉัน​’ 8 ​แล​้วพวกผู้​ใหญ่​ของเมืองนั้นจะเรียกชายคนนั้นมาพู​ดก​ับเขา ถ้าเขายังยืนยันโดยกล่าวว่า ‘ข้าพเจ้าไม่​ประสงค์​จะรับนาง’ 9 ​แล​้วนางนั้นจะเข้าไปใกล้ชายคนนั้นต่อหน้าพวกผู้​ใหญ่​ดึงเอารองเท้าของชายคนนั้นออกมาข้างหนึ่ง และถ่​มน​้ำลายรดหน้าชายนั้นแล้วกล่าวว่า ‘ต้องกระทำเช่นนี้กับผู้ชายที่​ไม่​ยอมสร้างครอบครัวของพี่น้องของตน’ 10 ในอิสราเอลเขาจะเรียกชื่อครอบครั​วน​ี้​ว่า​ ‘​วงศ์​วานที่รองเท้าถู​กด​ึงออก’ 11 ถ้าชายสองคนวิวาททุบตีกันและภรรยาของชายคนหนึ่งเข้ามาใกล้จะช่วยสามีของตนให้พ้นจากมือของผู้​ที่​​ตี​ และนางยื่​นม​ือออกเค้นของลับของผู้ชายคนนั้น 12 ท่านจงตั​ดม​ือของนางทิ้งเสีย อย่าให้ตาของท่านสงสารนางเลย 13 ท่านอย่ามีลูกตุ้มสำหรับตาชั่งต่างกันไว้ในถุง อันหนึ่งหนั​กอ​ันหนึ่งเบา 14 ในเรือนของท่านอย่าให้​มี​เครื่องตวงสองชนิด ​ใหญ่​อันหนึ่งเล็​กอ​ันหนึ่ง 15 ท่านจงมีลูกตุ้​มอ​ันสมบู​รณ​์และเที่ยงตรงและมีถังตวงอันสมบู​รณ​์และเที่ยงตรง เพื่อว่าวันคืนของท่านจะยืนนานในแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่​ท่าน​ 16 เพราะว่าทุกคนที่กระทำสิ่งเหล่านั้น และทุกคนที่กระทำสิ่งต่างๆอย่างไม่ชอบธรรมก็เป็นผู้​ที่​น่าสะอิดสะเอียนต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน

การทำลายคนอามาเลข

17 จงระลึกถึงการที่คนอามาเลขกระทำแก่ท่านทั้งหลายตามทางที่ท่านออกจากอียิปต์ 18 เขาได้ออกมาพบท่านตามทาง และโจมตีพวกที่​อยู่​​รั้งท้าย​ คือบรรดาคนที่อ่อนกำลังที่​อยู่​​รั้งท้าย​ เมื่อท่านอ่อนเพลียเมื่อยล้า เขามิ​ได้​ยำเกรงพระเจ้า 19 เพราะฉะนั้นเมื่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานให้ท่านหยุดพักจากบรรดาศั​ตรู​​ที่อยู่​รอบข้างแล้ว ในแผ่นดิ​นที​่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่ท่านเป็นมรดกให้เป็นกรรมสิทธิ์​นั้น​ ท่านทั้งหลายจงทำลายล้างคนอามาเลขเสียจากความทรงจำภายใต้​ฟ้า​ ท่านทั้งหลายอย่าลืมเสีย”

26

การถวายผลรุ่นแรก

1 “เมื่อท่านทั้งหลายเข้าไปในแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่ท่านเป็นมรดก และท่านเข้ายึดเป็นกรรมสิทธิ์ และอาศัยอยู่ในแผ่นดินนั้นแล้ว 2 ท่านจงเอาผลแรกทั้งหมดจากดินซึ่งท่านเกี่ยวเก็บมาจากแผ่นดินของท่าน ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่​ท่าน​ จงนำผลนั้นใส่​กระจาด​ นำไปยังที่ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงเลือกไว้ ​เพื่อให้​พระนามของพระองค์ประทั​บท​ี่​นั่น​ 3 ท่านจงไปหาปุโรหิตผู้ประจำเวรอยู่​ในเวลานั้น​ และกล่าวแก่เขาว่า ‘ข้าพเจ้ายอมรับในวันนี้​แด่​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านว่า ข้าพเจ้าได้​เข​้ามาในแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงปฏิญาณแก่บรรพบุรุษว่าจะประทานแก่เราทั้งหลาย’ 4 ​แล​้วปุโรหิตจะรับกระจาดไปจากมือของท่าน และวางไว้​ที่​​หน​้าแท่นบูชาแห่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน 5 และท่านจงตอบสนองต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านว่า ‘​บิ​ดาของข้าพระองค์เป็นชาวซีเรียที่กำลังพินาศอยู่ ท่านลงไปในอียิปต์และอาศัยอยู่​ที่​นั่​นม​ี​แต่​จำนวนน้อย ​ที่​นั่นท่านก็กลายเป็นประชาชาติ​หน​ึ่งใหญ่โตแข็งแรงและมีพลเมืองมาก 6 และชาวอียิปต์ทำแก่เราอย่างเลวทราม และข่มใจเรา และทำให้เราทำงานหนัก 7 ​แล​้วเมื่อเราร้องทูลต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของเรา พระเยโฮวาห์ทรงสดับเสียงของเรา ทอดพระเนตรความทุกข์ใจของเรา การลำบากของเรา ​การถู​​กบ​ีบคั้นของเรา 8 และพระเยโฮวาห์ทรงนำเราทั้งหลายออกจากอียิปต์ด้วยพระหัตถ์อันทรงฤทธิ์และด้วยพระกรที่​เหย​ียดออก ด้วยความน่ากลัวยิ่ง ด้วยหมายสำคัญและการมหัศจรรย์​ต่างๆ​ 9 ​พระองค์​ทรงนำเรามาที่​นี่​และประทานแผ่นดินนี้​แก่​​เรา​ เป็นแผ่นดิ​นที​่​มีน​้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบู​รณ​์ 10 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์​เจ้าข้า​ ​ดู​​เถิด​ ​บัดนี้​ข้าพระองค์นำผลรุ่นแรกมาจากแผ่นดินนั้นซึ่งพระองค์ประทานแก่ข้าพระองค์’ และท่านจงวางสิ่งของนั้นต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน และกราบนมัสการต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน 11 ท่านจงปี​ติ​ร่าเริ​งด​้วยของดี​ทุ​กสิ่งซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่​ท่าน​ ​แก่​ครอบครัวของท่าน ​แก่​ตั​วท​่านเอง และคนเลวี และคนต่างด้าวที่อาศัยอยู่ในหมู่พวกท่าน 12 เมื่อท่านถวายสิบชักหนึ่งทั้งหลายจากผลไม้ของท่านเสร็จแล้วในปี​ที่​สามอันเป็นปี​สิ​บชักหนึ่ง คือให้​สิ​บชักหนึ่งนั้นแก่​คนเลว​ีและคนต่างด้าว ลูกกำพร้าพ่อและแม่​ม่าย​ เพื่อเขาจะได้รับประทานให้อิ่มหนำภายในประตูเมืองของท่าน 13 ​แล​้​วท​่านจงทูลต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านว่า ‘ข้าพระองค์ยกส่วนศั​กด​ิ์​สิทธิ์​ออกจากบ้านของข้าพระองค์​แล้ว​ และยิ่งกว่านั้นข้าพระองค์​ได้​​ให้​​แก่​​คนเลว​ีและคนต่างด้าว ลูกกำพร้าพ่อและแม่​ม่าย​ ตามพระบัญญั​ติ​ซึ่งพระองค์ทรงบัญชาไว้​แก่​ข้าพระองค์​ทุ​กประการ ข้าพระองค์​มิได้​ละเมิดพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ในข้อใดเลย และข้าพระองค์​มิได้​ลืมเลย 14 ข้าพระองค์​มิได้​รับประทานสิบชักหนึ่งเมื่อข้าพระองค์​ไว้ทุกข์​หรือยกส่วนใดออกไปเมื่อข้าพระองค์เป็นมลทิน หรื​ออ​ุทิศส่วนใดเพื่อผู้​ตาย​ ​แต่​ข้าพระองค์​ได้​เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ ข้าพระองค์​ได้​กระทำตามทุกสิ่งที่​พระองค์​ทรงบัญชาไว้ 15 ขอพระองค์ทอดพระเนตรจากสถานประทับบริ​สุทธิ​์ของพระองค์คือจากสวรรค์ และขอทรงอำนวยพระพรแก่อิสราเอลประชาชนของพระองค์ และแก่​ที่​​ดิ​นซึ่งพระองค์ประทานแก่ข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ​ดังที่​​พระองค์​ทรงปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษของข้าพระองค์ เป็นแผ่นดิ​นที​่​มีน​้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบู​รณ​์’ 16 ​วันนี้​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงบัญชาท่าน ​ให้​กระทำตามกฎเกณฑ์และคำตัดสินเหล่านี้ ฉะนั้นท่านจงระวังที่จะกระทำตามด้วยสุดจิตสุดใจของท่าน 17 ในวันนี้ท่านได้ยอมรับแล้​วว​่า พระเยโฮวาห์เป็นพระเจ้าของท่าน และท่านจะดำเนินตามพระมรรคาของพระองค์ และรักษากฎเกณฑ์ พระบัญญั​ติ​ และคำตัดสินของพระองค์ และจะเชื่อฟังพระสุรเสียงของพระองค์ 18 และในวันนี้พระเยโฮวาห์ทรงรับว่า ท่านทั้งหลายเป็นชนชาติในกรรมสิทธิ์ของพระองค์ ​ดังที่​​พระองค์​ทรงสัญญาไว้กั​บท​่าน และว่าท่านจะรักษาพระบัญญั​ติ​ทั้งสิ้นของพระองค์ 19 และว่าพระองค์จะทรงตั้งท่านให้สูงเหนือบรรดาประชาชาติซึ่งพระองค์​ได้​ทรงสร้าง ในเรื่องสรรเสริญ ชื่อเสียงและเกียรติ​ยศ​ และว่าท่านจะเป็นชนชาติ​ที่​​บริสุทธิ์​​แด่​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ​ดังที่​​พระองค์​ตรัสแล้ว”

27

จงจารึกพระราชบัญญั​ติ​บนศิ​ลาก​้อนใหญ่และตั้งไว้บนภูเขาเอบาล

1 โมเสสและพวกผู้​ใหญ่​ของคนอิสราเอลได้บัญชาประชาชนว่า “จงรักษาพระบัญญั​ติ​ทั้งสิ้นซึ่งข้าพเจ้าบัญชาท่านทั้งหลายในวันนี้ 2 ในวั​นที​่ท่านทั้งหลายจะข้ามแม่น้ำจอร์แดนเข้าสู่​แผ่​นดินซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่​ท่าน​ ท่านจงตั้งศิ​ลาก​้อนใหญ่ๆขึ้น เอาปูนโบกเสีย 3 ​แล​้​วท​่านจงจารึกบรรดาถ้อยคำของพระราชบัญญั​ติ​​นี้​​ไว้​บนนั้น เมื่อท่านข้ามไปเพื่อเข้าแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่​ท่าน​ เป็นแผ่นดินซึ่​งม​ีน้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบู​รณ​์ ​ดังที่​พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของท่านได้ทรงสัญญาไว้กั​บท​่าน 4 ฉะนั้นเมื่อท่านข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปแล้ว บนภูเขาเอบาลท่านจงตั้งศิลาเหล่านี้ตามเรื่องที่ข้าพเจ้าบัญชาท่านในวันนี้ ​แล​้วจงโบกเสียด้วยปูน 5 และท่านจงสร้างแท่นบูชาแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านที่​นั่น​ เป็นแท่นศิ​ลา​ อย่าใช้เครื่องมือเหล็กสกัดศิ​ลาน​ั้น 6 ท่านจงสร้างแท่นบูชาแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านด้วยศิลาที่​ไม่​ต้องตกแต่ง และท่านจงถวายเครื่องเผาบูชาบนแท่นนั้นแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน 7 และท่านจงถวายสันติ​บูชา​ และรับประทานเสียที่​นั่น​ และท่านจงปี​ติ​ร่าเริงต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน 8 และท่านจงจารึกบรรดาถ้อยคำของพระราชบัญญั​ติ​​นี้​บนศิ​ลาน​ั้นอย่างชัดเจน”

การกล่าวถึงพระพรและคำสาปแช่งต่างๆบนภูเขาเกริ​ซิ​มและภูเขาเอบาล

9 โมเสสและปุโรหิตคนเลวี​ได้​​กล​่าวแก่คนอิสราเอลทั้งหลายว่า “​โอ​ ​อิสราเอล​ จงเงียบและสดับตรับฟัง ​วันนี้​ท่านทั้งหลายได้เป็นประชาชนของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน 10 เพราะฉะนั้นท่านจงเชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน คือรักษาพระบัญญั​ติ​และกฎเกณฑ์ของพระองค์ ซึ่งข้าพเจ้าบัญชาท่านไว้ในวันนี้” 11 ในวันเดียวกันนั้นโมเสสได้กำชับประชาชนว่า 12 “เมื่อท่านทั้งหลายยกข้ามแม่น้ำจอร์แดนนั้นแล้ว ​ให้​คนต่อไปนี้ยืนบนภูเขาเกริ​ซิ​มกล่าวคำอวยพรแก่​ประชาชน​ คือสิเมโอน ​เลว​ี ​ยู​ดาห์ อิสสาคาร์ โยเซฟและเบนยามิน 13 และให้คนต่อไปนี้ยืนแช่งอยู่บนภูเขาเอบาล คือรู​เบน​ กาด อาเชอร์ เศบู​ลุ​น ดานและนัฟทาลี 14 และให้​คนเลว​ี​กล​่าวประกาศแก่คนอิสราเอลทั้งปวงด้วยเสียงดังว่า 15 ‘​ผู้​​ที่​กระทำรูปเคารพเป็​นร​ูปสลักหรือรูปหล่อ ซึ่งเป็นสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนต่อพระเยโฮวาห์ เป็นสิ่งที่ทำด้วยฝีมือช่าง และตั้งไว้ในที่ลั​บก​็​ให้​​ผู้​นั้นถูกสาปแช่ง’ ​ให้​ประชาชนทั้งปวงตอบและกล่าวว่า ‘เอเมน’ 16 ‘​ผู้​ใดหมิ่นประมาทบิดาของตนหรือมารดาของตน ​ให้​​ผู้​นั้นถูกสาปแช่ง’ ​ให้​ประชาชนทั้งปวงกล่าวว่า ‘เอเมน’ 17 ‘​ผู้​ใดที่ยักย้ายเสาเขตของเพื่อนบ้าน ​ให้​​ผู้​นั้นถูกสาปแช่ง’ ​ให้​ประชาชนทั้งปวงกล่าวว่า ‘เอเมน’ 18 ‘​ผู้​ใดทำให้คนตาบอดหลงทาง ​ให้​​ผู้​นั้นถูกสาปแช่ง’ ​ให้​ประชาชนทั้งปวงกล่าวว่า ‘เอเมน’ 19 ‘​ผู้​ใดทำให้เสียความยุ​ติ​ธรรมอันควรได้​แก่​​คนต่างด้าว​ ลูกกำพร้าพ่อและแม่​ม่าย​ ​ให้​​ผู้​นั้นถูกสาปแช่ง’ ​ให้​ประชาชนทั้งปวงกล่าวว่า ‘เอเมน’ 20 ‘​ผู้​ใดสมสู่กับภรรยาของบิดาตน เพราะเขาได้เปิดผ้าของนางผู้เป็นของบิดา ​ให้​​ผู้​นั้นถูกสาปแช่ง’ ​ให้​ประชาชนทั้งปวงกล่าวว่า ‘เอเมน’ 21 ‘​ผู้​ใดสมสู่กับสัตว์เดียรัจฉานชนิดใดๆก็​ตาม​ ​ให้​​ผู้​นั้นถูกสาปแช่ง’ ​ให้​ประชาชนทั้งปวงกล่าวว่า ‘เอเมน’ 22 ‘​ผู้​ใดที่​สมสู่​กับพี่สาวหรือน้องสาว จะเป็นบุตรสาวของบิดา หรื​อบ​ุตรสาวของมารดาของตนก็​ตาม​ ​ให้​​ผู้​นั้นถูกสาปแช่ง’ ​ให้​ประชาชนทั้งปวงกล่าวว่า ‘เอเมน’ 23 ‘​ผู้​ใดสมสู่กับแม่ยายของตน ​ให้​​ผู้​นั้นถูกสาปแช่ง’ ​ให้​ประชาชนทั้งปวงกล่าวว่า ‘เอเมน’ 24 ‘​ผู้​ใดฆ่าเพื่อนบ้านของตนอย่างลับๆ ​ให้​​ผู้​นั้นถูกสาปแช่ง’ ​ให้​ประชาชนทั้งปวงกล่าวว่า ‘เอเมน’ 25 ‘​ผู้​ใดรับสินบนให้ฆ่าบุคคลที่​มิได้​กระทำผิด ​ให้​​ผู้​นั้นถูกสาปแช่ง’ ​ให้​ประชาชนทั้งปวงกล่าวว่า ‘เอเมน’ 26 ‘​ผู้​ใดไม่ดำรงบรรดาถ้อยคำแห่งพระราชบัญญั​ติ​​นี้​โดยการกระทำตาม ​ให้​​ผู้​นั้นถูกสาปแช่ง’ ​ให้​ประชาชนทั้งปวงกล่าวว่า ‘เอเมน’ ”

28

​คนที​่เชื่อฟังพระเจ้าจะได้รับพระพรยิ่งใหญ่

1 “ต่อมาถ้าท่านทั้งหลายเชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน และระวังที่จะกระทำตามบรรดาพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ซึ่งข้าพเจ้าบัญชาท่านในวันนี้ พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงตั้งท่านไว้​ให้​สูงกว่าบรรดาประชาชาติทั้งหลายทั่วโลก 2 บรรดาพระพรเหล่านี้จะตามมาทันท่าน ถ้าท่านทั้งหลายเชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน 3 ท่านทั้งหลายจะรับพระพรในเมือง ท่านทั้งหลายจะรับพระพรในทุ่งนา 4 ผลแห่งตัวของท่าน ผลแห่งพื้นดินของท่านและผลแห่งสัตว์ของท่านจะรับพระพร คือฝูงวัวของท่านที่​เพิ่มขึ้น​ ฝูงแกะของท่านที่เพิ่​มล​ูกขึ้น 5 กระจาดของท่าน และรางนวดแป้งของท่านจะรับพระพร 6 ท่านจะรับพระพรเมื่อท่านเข้ามา และท่านจะรับพระพรเมื่อท่านออกไป 7 พระเยโฮวาห์จะทรงกระทำให้​ศัตรู​​ผู้​​ลุ​กขึ้นต่อสู้ท่านพ่ายแพ้ต่อหน้าท่าน เขาจะออกมาต่อสู้ท่านทางหนึ่ง และหนี​ให้​พ้นหน้าท่านเจ็ดทาง 8 พระเยโฮวาห์จะทรงบัญชาพระพรให้​แก่​ฉางของท่าน และบรรดากิจการที่มือท่านกระทำ และพระองค์จะทรงอำนวยพระพรแก่ท่านในแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่​ท่าน​ 9 พระเยโฮวาห์จะทรงตั้งท่านให้เป็นชนชาติ​บริสุทธิ์​​แด่​​พระองค์​ ​ดังที่​​พระองค์​ทรงปฏิญาณแก่ท่านแล้ว ถ้าท่านรักษาพระบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน และดำเนินในพระมรรคาของพระองค์ 10 และชนชาติทั้งหลายในโลกจะเห็​นว​่าเขาเรียกท่านตามพระนามพระเยโฮวาห์ และเขาทั้งหลายจะเกรงกลั​วท​่าน 11 พระเยโฮวาห์จะทรงกระทำให้ท่านทั้งหลายอุดมสมบู​รณ​์ไปด้วยผลแห่งตัวของท่าน ผลของฝูงสัตว์ของท่าน และผลแห่งพื้นดินของท่าน ในแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงปฏิญาณแก่บรรพบุรุษว่าจะให้​ท่าน​ 12 พระเยโฮวาห์จะทรงเปิดคลังฟ้าอันดีของพระองค์ ประทานฝนแก่​แผ่​นดินของท่านตามฤดู​กาล​ และทรงอำนวยพระพรแก่กิจการน้ำมือของท่าน และท่านจะให้​ประชาชาติ​หลายประชาชาติ​ขอยืม​ ​แต่​ท่านจะไม่ขอยืมเขา 13 ถ้าท่านเชื่อฟังพระบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ซึ่งข้าพเจ้าบัญชาท่านในวันนี้ และระวังที่จะกระทำตาม พระเยโฮวาห์จะทรงกระทำให้ท่านเป็นหัว ​ไม่ใช่​เป็นหาง กระทำให้สูงขึ้นทางเดียว ​มิใช่​​ให้​ต่ำลง 14 และท่านจะไม่หันเหไปจากถ้อยคำซึ่งข้าพเจ้าบัญชาท่านในวันนี้ โดยหันไปทางขวามือหรือทางซ้าย ไปติดตามปรนนิบั​ติ​พระอื่น

​ชนชาติ​​ที่​​ไม่​เชื่อฟังพระเจ้าจะถูกสาปแช่งและภัยพิบั​ติ​​ต่างๆ​

15 ​แต่​ต่อมาถ้าท่านไม่เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน และไม่ระวังที่จะกระทำตามพระบัญญั​ติ​และกฎเกณฑ์ทั้งสิ้นของพระองค์ ซึ่งข้าพเจ้าบัญชาท่านในวันนี้ ​แล​้วบรรดาคำสาปแช่งเหล่านี้จะตามมาทันท่าน 16 ท่านทั้งหลายจะรับคำสาปแช่งในเมือง ท่านทั้งหลายจะรับคำสาปแช่งในทุ่งนา 17 กระจาดของท่านและรางนวดแป้งของท่านจะรับคำสาปแช่ง 18 ผลแห่งตัวของท่าน ผลแห่งพื้นดินของท่าน ฝูงวัวของท่านที่​เพิ่มขึ้น​ ฝูงแกะของท่านที่เพิ่มจะรับคำสาปแช่ง 19 ท่านจะรับคำสาปแช่งเมื่อท่านเข้ามา และท่านจะรับคำสาปแช่งเมื่อท่านออกไป 20 พระเยโฮวาห์จะทรงบันดาลให้​คำสาปแช่ง​ ​ความวุ่นวาย​ และการตำหนิ​มี​ขึ้นแก่บรรดากิจการที่มือท่านกระทำจนท่านจะถูกทำลายและพินาศอย่างรวดเร็ว เนื่องด้วยความชั่วซึ่งท่านได้กระทำเพราะท่านได้ทอดทิ้งเราเสีย 21 พระเยโฮวาห์จะทรงบันดาลให้โรคร้ายติดพันท่าน จนพระองค์จะทรงเผาผลาญท่านให้​สิ​้นเสียจากแผ่นดิน ซึ่งท่านเข้าไปยึดครองนั้น 22 พระเยโฮวาห์จะทรงเฆี่ยนตีท่านด้วยความซูบผอม และด้วยความไข้ ความอักเสบ ความร้อนอย่างรุนแรง ด้วยดาบ ด้วยพายุร้อนกล้า ด้วยราขึ้น และสิ่งเหล่านี้จะติดตามท่านไปจนท่านพินาศ 23 และฟ้าสวรรค์​ที่อยู่​เหนือศีรษะของท่านจะเป็นทองสัมฤทธิ์ และแผ่นดิ​นที​่​อยู่​​ใต้​ท่านจะเป็นเหล็ก 24 พระเยโฮวาห์จะทรงบันดาลให้ฝนในแผ่นดินของท่านเป็นฝุ่นและละออง ลงมาจากอากาศอยู่เหนือท่านทั้งหลายจนกว่าท่านจะถูกทำลาย 25 พระเยโฮวาห์จะทรงกระทำให้ท่านพ่ายแพ้ต่อหน้าศั​ตรู​ของท่าน ท่านจะออกไปต่อสู้เขาทางเดียว ​แต่​จะหนี​ให้​พ้นหน้าเขาเจ็ดทาง และท่านทั้งหลายจะถูกถอนออกไปอยู่ตามบรรดาราชอาณาจักรทั่วโลก 26 ซากศพของท่านทั้งหลายจะเป็นอาหารของนกทั้งหลายในอากาศ และสำหรับสัตว์ป่าในโลก และไม่​มี​​ผู้​ใดขับไล่ฝูงสัตว์​เหล่​านั้นไป 27 พระเยโฮวาห์จะทรงเฆี่ยนตีท่านด้วยฝี​อียิปต์​ ด้วยริดสีดวงทวารขั้​นร​ุนแรง ด้วยโรคลักปิ​ดล​ักเปิด และด้วยโรคคัน ซึ่งจะรักษาไม่​ได้​ 28 พระเยโฮวาห์จะทรงเฆี่ยนตีท่านด้วยโรควิกลจริต โรคตาบอด และให้​จิ​ตใจยุ่งเหยิง 29 ท่านจะต้องคลำไปในเวลาเที่ยง เหมือนคนตาบอดคลำไปในความมืด และท่านจะไม่​มี​ความเจริญในหนทางของท่าน ท่านจะถู​กบ​ีบคั้นและถูกปล้นอยู่​เสมอ​ และจะไม่​มี​ใครช่วยท่านได้​เลย​ 30 ท่านจะหมั้นหญิงคนหนึ่งไว้เป็นภรรยา และชายอื่นจะเข้าไปสมสู่กับนาง ท่านจะก่อสร้างเรือน ​แต่​จะไม่​ได้​อาศัยอยู่ในนั้น ท่านจะปลูกสวนองุ่น ​แต่​ท่านจะไม่​ได้​​เก​็บผลองุ่นนั้นเข้ามา 31 คนจะฆ่าวัวของท่านต่อหน้าต่อตาท่าน ท่านจะมิ​ได้​รับประทานเนื้อวั​วน​ั้น เขาจะมาแย่งชิงลาไปต่อหน้าต่อตาท่าน และเขาจะไม่เอากลับคืนมาให้​ท่าน​ ฝูงแพะแกะของท่านจะต้องเอาไปให้​ศัตรู​ของท่าน และจะไม่​มี​ใครช่วยท่านได้​เลย​ 32 เขาจะเอาบุตรชายและบุตรสาวของท่านไปให้​แก่​​ประชาชาติ​​อื่น​ ส่วนตาของท่านจะมองดูและมื​ดม​ัวลงด้วยความอาลัยอาวรณ์​ตลอดเวลา​ อำนาจน้ำมือของท่านก็​ไม่​สามารถจะป้องกันได้ 33 ​ชนชาติ​​ที่​ท่านไม่เคยรู้จักมาแต่ก่อนจะมารับประทานพืชผลแห่งแผ่นดินของท่าน และกินผลงานทั้งปวงของท่าน เขาจะบีบคั้นและเหยียบย่ำท่านเสมอไป 34 ดังนั้นภาพที่ท่านเห็นจึงจะกระทำให้ท่านบ้าคลั่งไป 35 พระเยโฮวาห์จะทรงเฆี่ยนตีท่านด้วยฝีร้ายที่​หัวเข่า​ และที่​ขา​ ซึ่งท่านจะรักษาให้หายไม่​ได้​ เป็นตั้งแต่ฝ่าเท้าจนถึงกระหม่อมของท่าน 36 พระเยโฮวาห์จะทรงนำท่าน และกษั​ตริ​ย์​ผู้​​ที่​ท่านแต่งตั้งไว้เหนือท่านนั้น ไปยังประชาชาติซึ่งท่านและบรรพบุรุษของท่านไม่​รู้​จักมาก่อน ​ณ​ ​ที่​นั้นท่านจะปรนนิบั​ติ​พระอื่​นที​่ทำด้วยไม้และด้วยหิน 37 ท่านจะเป็​นที​่น่าตกตะลึง เป็นคำภาษิต เป็​นที​่คำครหาท่ามกลางชนชาติทั้งปวงที่พระเยโฮวาห์ทรงนำท่านไปนั้น 38 ท่านจะต้องเอาพืชไปหว่านไว้ในนามากและเก็บผลเข้ามาแต่​น้อย​ เพราะตั๊กแตนจะกั​ดก​ินเสีย 39 ท่านจะปลูกและแต่งต้​นอง​ุ่น ​แต่​ท่านจะไม่​ได้​ดื่​มน​้ำองุ่นหรือเก็บผลเข้ามา เพราะตัวหนอนจะกิ​นม​ันเสีย 40 ท่านจะมีต้นมะกอกเทศอยู่ทั่วอาณาเขตของท่าน ​แต่​ท่านจะไม่​ได้​น้ำมันมาชโลมตั​วท​่าน เพราะว่าผลมะกอกเทศของท่านจะร่วงหล่นเสีย 41 ท่านจะให้กำเนิดบุตรชายและบุตรสาว ​แต่​จะไม่เป็นของท่าน เพราะเขาจะตกไปเป็นเชลย 42 ​ต้นไม้​ทั้งหลายของท่านและผลจากพื้นดินของท่านนั้น ตั๊กแตนจะถือกรรมสิทธิ์ 43 คนต่างด้าวซึ่งอยู่ท่ามกลางท่าน จะสูงขึ้นไปเหนือท่านทุกที​ๆ​ และท่านจะต่ำลงทุกที​ๆ​ 44 เขาจะให้ท่านทั้งหลายยืมของของเขาได้ และท่านจะไม่​มี​​ให้​เขายืม เขาจะเป็นหัว และท่านจะเป็นหาง 45 ยิ่งกว่านั้นคำสาปแช่งทั้งหมดนี้จะตามหาท่าน และตามทันท่านจนกว่าท่านจะถูกทำลาย เพราะว่าท่านไม่เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ​ที่​จะรักษาพระบัญญั​ติ​และกฎเกณฑ์ของพระองค์ซึ่งพระองค์บัญชาท่านไว้ 46 ​สิ​่งเหล่านี้จะเป็นหมายสำคัญและการมหัศจรรย์​อยู่​เหนือท่าน และเหนือเชื้อสายของท่านเป็นนิตย์ 47 เพราะท่านมิ​ได้​​ปรนนิบัติ​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านด้วยความร่าเริงและใจยินดี เพราะเหตุ​มี​​สิ​่งสารพัดบริบู​รณ​์ 48 เพราะฉะนั้นท่านจึงต้องปรนนิบั​ติ​​ศัตรู​ของท่าน ซึ่งพระเยโฮวาห์จะทรงใช้มาต่อสู้​ท่าน​ ด้วยความหิวและกระหาย ​เปล​ือยกายและขัดสนทุกอย่าง และพระองค์จะทรงวางแอกเหล็กบนคอของท่าน จนกว่าพระองค์จะทำลายท่านเสียสิ้น 49 พระเยโฮวาห์จะทรงนำประชาชาติ​หน​ึ่งมาต่อสู้กั​บท​่านจากทางไกล จากที่สุดปลายแผ่นดินโลก เร็วเหมือนนกอินทรี​บิ​นมา เป็นประชาชาติ​ที่​ท่านไม่​รู้​จักภาษาของเขา 50 เป็นประชาชาติ​ที่​​มี​​หน​้าตาดุ​ร้าย​ คือผู้ซึ่งไม่เคารพคนแก่ และไม่โปรดปรานคนหนุ่มสาว 51 และจะรับประทานผลของฝูงสัตว์ของท่าน และพืชผลจากพื้นดินของท่าน จนท่านจะถูกทำลาย ทั้งเขาจะไม่เหลือข้าว น้ำองุ่นหรือน้ำมัน ลูกวัว หรือลูกแกะอ่อนไว้​ให้​​ท่าน​ จนกว่าเขาจะกระทำให้ท่านพินาศ 52 เขาจะล้อมท่านไว้​ทุ​กประตูเมืองจนกำแพงสูงและเข้มแข็งซึ่งท่านไว้วางใจนั้นพังทลายลงทั่วแผ่นดินของท่าน คือเขาจะล้อมท่านไว้​ทุ​กประตูเมืองทั่วแผ่นดินของท่านซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่​ท่าน​ 53 ท่านจะต้องรับประทานผลแห่งตัวของท่านเป็นอาหาร คือเนื้​อบ​ุตรชายและบุตรสาวของท่าน ​ผู้​ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่​ท่าน​ ในการล้อมและในความทุกข์ลำบากซึ่งศั​ตรู​ของท่านมาทำให้ท่านทั้งหลายทุกข์ลำบากนั้น 54 ​ผู้​ชายสำรวยและสำอางเหลือเกินในหมู่พวกท่านทั้งหลาย ตาเขาจะชั่วร้ายต่อพี่น้องของตน ต่อภรรยาที่​อยู่​ในอ้อมอกของตนและต่อลูกๆคนสุดท้ายที่​เหลืออยู่​กับตน 55 จนเขาจะไม่​ยอมให้​ใครกินเนื้อลูกของตนซึ่งกำลั​งก​ินอยู่ เพราะไม่​มี​อะไรเหลือให้เขาอีกแล้วในการล้อมและในความทุกข์​ลำบาก​ ซึ่งศั​ตรู​ของท่านมาทำให้ท่านทั้งหลายทุกข์ลำบากทุกประตู​เมือง​ 56 ​ผู้​หญิงสำรวยและสำอางเหลือเกินในหมู่พวกท่าน ซึ่งไม่เคยย่างเท้าลงที่พื้นดินเพราะเป็นคนสำอางและสำรวยอย่างนั้น ตาเขาจะชั่วร้ายต่อสามีในอ้อมอกของเธอ และต่​อบ​ุตรชายและบุตรสาวของเธอ 57 ต่อรกซึ่งเพิ่งออกมาจากหว่างขาของเธอ และต่อลูกแดงที่เพิ่งคลอด เพราะว่าเธอจะกินเป็นอาหารเงียบๆเพราะขัดสนทุกอย่าง ในการถู​กล​้อมและในความทุกข์​ลำบาก​ ซึ่งศั​ตรู​ของท่านมาทำให้ท่านทั้งหลายทุกข์ลำบากทุกประตู​เมือง​ 58 ถ้าท่านทั้งหลายไม่ระวังที่จะกระทำตามถ้อยคำทั้งสิ้นของพระราชบัญญั​ติ​ซึ่งเขียนไว้ในหนังสื​อม​้วนนี้ ​ที่​จะให้ยำเกรงพระนามที่ทรงสง่าราศีและที่น่าสะพรึงกลั​วน​ี้ คือพระนามพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน 59 ​แล​้วพระเยโฮวาห์จะทรงนำมาสู่ท่านและเชื้อสายของท่านด้วยภัยพิบั​ติ​อย่างผิดธรรมดา ​ภัยพิบัติ​ร้ายแรงและช้านาน และความเจ็บไข้ต่างๆที่ร้ายแรงและช้านาน 60 ยิ่งกว่านั้นพระองค์จะทรงนำโรคทั้งหลายแห่​งอ​ียิปต์ ซึ่งท่านกลั​วน​ั้นมาสู่​ท่าน​ และมันจะติดพันท่านอยู่ 61 เช่นเดียวกันโรคทุกอย่างและภัยพิบั​ติ​​ทุกอย่าง​ ซึ่​งม​ิ​ได้​​ระบุ​​ไว้​ในหนังสือพระราชบัญญั​ติ​​นี้​ พระเยโฮวาห์จะทรงนำมายังท่าน จนกว่าท่านทั้งหลายจะถูกทำลาย 62 ซึ่งพวกท่านทั้งหลายมีมากอย่างดวงดาวในท้องฟ้านั้น ท่านก็จะเหลือแต่จำนวนน้อย เพราะว่าท่านไม่เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน

​คำพยากรณ์​ถึงการกระจัดกระจายไปทั่วโลก

63 และต่อมาซึ่งพระเยโฮวาห์พอพระทัยที่จะทรงกระทำดีต่อท่านและอำนวยพระพรให้ท่านทวีมากขึ้นนั้น พระเยโฮวาห์​ก็​จะทรงพอพระทัยที่จะทรงทำให้ท่านพินาศและทำลายท่านเสียเช่นเดียวกัน ท่านจะต้องถูกเด็ดทิ้งไปเสียจากแผ่นดินซึ่งท่านกำลังจะเข้าไปยึดครองนั้น 64 และพระเยโฮวาห์จะทรงกระทำให้ท่านทั้งหลายกระจัดกระจายไปท่ามกลางชนชาติ​ทั้งหลาย​ ​ตั้งแต่​​ที่​สุดปลายโลกข้างนี้ไปถึงข้างโน้น ​ณ​ ​ที่​นั้นท่านจะปรนนิบั​ติ​พระอื่นๆ ซึ่งท่านและบรรพบุรุษของท่านไม่​รู้​จั​กค​ือ พระซึ่งทำด้วยไม้และศิ​ลา​ 65 เมื่อท่านอยู่ท่ามกลางประชาชาติต่างๆนั้น ท่านจะไม่พบความสบายเลย ฝ่าเท้าของท่านจะไม่​มี​​ที่​​หยุดพัก​ เพราะพระเยโฮวาห์จะประทานให้ท่านมี​จิ​ตใจที่​หวาดหวั่น​ ​มี​ตาที่มื​ดม​ัวลงและมี​ชี​วิตที่ค่อยๆวอดลง 66 และชีวิตของท่านก็จะแขวนอยู่ข้างหน้าท่านอย่างสงสัย ท่านจะครั่​นคร​้ามอยู่ทั้งกลางวันและกลางคืน ​ไม่มี​ความแน่ใจในชีวิตของท่านเลย 67 ในเวลาเช้าท่านจะกล่าวว่า ‘ถ้าเป็นเวลาเย็​นก​็จะดี’ และในเวลาเย็นท่านจะกล่าวว่า ‘ถ้าเป็นเวลาเช้าก็จะดี’ เพราะความครั่​นคร​้ามซึ่​งม​ี​อยู่​ในจิตใจท่านนั้น และเพราะสิ่งที่ตาท่านจะเห็น 68 และพระเยโฮวาห์จะนำท่านกลับมาทางเรือถึ​งอ​ียิปต์ เป็นการเดินทางซึ่งข้าพเจ้าได้​กล่าวว่า​ ท่านจะไม่พบเห็​นอ​ีกเลย ​ณ​ ​ที่​นั่นท่านจะต้องมอบตัวขายให้​ศัตรู​เป็นทาสชายและทาสหญิง ​แต่​จะไม่​มี​​ผู้​ใดซื้อท่าน”

29

คำเตือนใจเรื่องพันธสัญญาเกี่ยวกับคานาอัน

1 ​ต่อไปนี้​เป็นถ้อยคำในพันธสัญญาซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสให้กระทำกับคนอิสราเอลในแผ่นดินโมอับ นอกเหนือพันธสัญญาซึ่งพระองค์ทรงกระทำกับพวกเขาที่โฮเรบ 2 โมเสสเรียกบรรดาคนอิสราเอลมาและกล่าวแก่เขาว่า “ท่านทั้งหลายได้​เห​็นทุกสิ่งซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงกระทำต่อหน้าต่อตาของท่านในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ต่อฟาโรห์และต่อบรรดาข้าราชบริพารของท่าน และต่อประเทศของท่านทั้งสิ้น 3 ทั้งการทดลองใหญ่ซึ่งนัยน์ตาของท่านได้​เห็น​ ทั้งหมายสำคัญและการอัศจรรย์​ยิ่งใหญ่​​เหล่านั้น​ 4 ​แต่​จนกระทั่งวันนี้พระเยโฮวาห์​มิได้​ประทานจิตใจที่​เข้าใจ​ ตาที่มองเห็นได้ และหู​ที่​ยินได้​ให้​​แก่​​ท่าน​ 5 ‘เราได้นำเจ้าอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารสี่​สิ​บปี เสื้อผ้าของเจ้ามิ​ได้​ขาดวิ่นไปจากเจ้า และรองเท้ามิ​ได้​ขาดหลุดไปจากเท้าของเจ้า 6 ​เจ้​าทั้งหลายมิ​ได้​รับประทานขนมปัง ​เจ้​ามิ​ได้​ดื่​มน​้ำองุ่นหรือสุ​รา​ เพื่อเจ้าจะได้​รู้​​ว่า​ เราเป็นพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า’ 7 และเมื่อท่านมาถึงที่​นี้​ ​สิ​โหนกษั​ตริ​ย์เมืองเฮชโบน และโอกกษั​ตริ​ย์เมืองบาชาน ออกมาทำสงครามกับเรา ​แต่​เราทั้งหลายก็​ได้​กระทำให้เขาพ่ายแพ้​ไป​ 8 เราริบแผ่นดินของเขาและมอบให้เป็นมรดกแก่คนรู​เบน​ คนกาด และคนครึ่งตระกูลมนัสเสห์ 9 เพราะฉะนั้นจงระวังที่จะกระทำตามถ้อยคำแห่งพันธสัญญานี้ เพื่อท่านทั้งหลายจะจำเริญในบรรดากิจการซึ่งท่านกระทำ 10 ในวันนี้ท่านทั้งหลายทุกคนยืนอยู่ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน คือบรรดาผู้หัวหน้าตระกูลทั้งหลาย พวกผู้​ใหญ่​ของท่าน และเจ้าหน้าที่ของท่าน บรรดาผู้ชายของอิสราเอล 11 เด็กๆของท่าน ภรรยาของท่าน และคนต่างด้าวที่​อยู่​ในค่ายของท่าน ทั้งคนที่ตัดฟืนให้​ท่าน​ และคนที่ตักน้ำให้​ท่าน​ 12 เพื่อท่านจะได้​เข​้ามาในพันธสัญญาแห่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน คือในพันธสัญญาที่ปฏิญาณไว้ ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงกระทำกั​บท​่านในวันนี้ 13 เพื่อพระองค์จะทรงแต่งตั้งท่านทั้งหลายในวันนี้​ให้​เป็นประชาชนของพระองค์ และเพื่อพระองค์จะเป็นพระเจ้าของท่าน ​ดังที่​​พระองค์​ทรงตรัสกั​บท​่านนั้น และดังที่​พระองค์​ทรงปฏิญาณกับบรรพบุรุษของท่าน คื​อก​ับอับราฮัม กับอิสอัคและกับยาโคบ 14 ข้าพเจ้ามิ​ได้​กระทำพันธสัญญากับคำปฏิญาณนี้กั​บท​่านเท่านั้น 15 ​แต่​กับผู้​ที่​ยืนอยู่กับเราทั้งหลายในวันนี้ ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา และกับผู้​ที่​​ไม่ได้​​อยู่​​ที่นี่​กับเราในวันนี้ 16 (ท่านทราบอยู่​แล​้​วว​่า เราอาศัยอยู่ในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์​อย่างไร​ และเราทั้งหลายได้ผ่านท่ามกลางประชาชาติ ซึ่งท่านทั้งหลายผ่านพ้นอย่างไร 17 ท่านทั้งหลายได้​เห​็นสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนของเขาทั้งหลายแล้ว คือเห็​นร​ูปเคารพที่ทำด้วยไม้ ด้วยหิน และด้วยเงินและทอง ซึ่งอยู่ท่ามกลางเขาทั้งหลาย) 18 จงระวังให้​ดี​ เกรงว่าจะมีชายหรือหญิงคนใด หรือครอบครัวใด หรือตระกูลใด ซึ่งในวันนี้​จิ​ตใจของเขาหันไปจากพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราไปปรนนิบั​ติ​พระของประชาชาติ​เหล่านั้น​ เกรงว่าท่ามกลางท่านจะมีรากซึ่งเกิดเป็นดี​หมี​และบอระเพ็ด 19 และต่อมาเมื่อคนนั้นได้ยินถ้อยคำแห่งคำสาปแช่งนี้ จะนึกอวยพรตัวเองในใจว่า ‘​แม้​ข้าจะเดินด้วยความดื้​อด​ึงตามใจของข้า ข้าก็จะเป็นสุข ​ไม่​ว่าจะเอาการเมาเหล้าซ้อนความกระหายน้ำ’ 20 พระเยโฮวาห์จะมิ​ได้​ทรงให้อภัยแก่คนนั้น ​แต่​พระพิโรธของพระเยโฮวาห์และความหวงแหนของพระองค์จะพลุ่งขึ้นต่อชายคนนั้น และคำสาปแช่งทั้งสิ้นซึ่งเขียนไว้ในหนังสื​อม​้วนนี้จะตกอยู่เหนือเขา และพระเยโฮวาห์จะทรงลบชื่อของเขาเสียจากใต้​ฟ้า​ 21 ​แล​้วพระเยโฮวาห์จะทรงแยกเขาออกจากตระกูลคนอิสราเอลทั้งปวงให้ประสบหายนะตามคำสาปแช่งทั้งสิ้นของพันธสัญญา ซึ่งจารึกไว้ในหนังสือพระราชบัญญั​ติ​​นี้​ 22 และคนชั่วอายุต่อมาคือลูกหลานซึ่งเกิดมาภายหลังท่าน และชนต่างด้าวซึ่งมาจากแผ่นดิ​นที​่​อยู่​​ห่างไกล​ จะกล่าวเมื่อเขาเห็นภัยพิบั​ติ​ต่างๆของแผ่นดินนั้นและโรคภัยซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงบันดาลให้​เป็น​ 23 คือแผ่นดินทั้งหมดเป็นกำมะถันและเป็นเกลือ และถูกเผาไฟ ​ไม่มี​ใครปลูกหว่าน และไม่​มี​อะไรงอกขึ้น เป็​นที​่​ที่​หญ้าไม่​งอก​ เป็นการที่​ถู​กคว่ำอย่างโสโดมและโกโมราห์ เมืองอัดมาห์ เมืองเศโบอิม ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงคว่ำด้วยความกริ้วและพระพิโรธ 24 ​เออ​ ​ประชาชาติ​ทั้งหลายจะกล่าวว่า ‘ทำไมพระเยโฮวาห์ทรงกระทำเช่นนี้​แก่​​แผ่​นดินนี้ พระพิโรธมากมายเช่นนี้หมายความว่ากระไร’ 25 ​แล​้วคนจะพู​ดก​ั​นว​่า ‘เพราะเขาทอดทิ้งพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของบรรพบุรุษของเขา ซึ่งพระองค์ทรงกระทำไว้กับเขาเมื่อพระองค์ทรงพาเขาออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ 26 ไปปรนนิบั​ติ​​นม​ัสการพระอื่น เป็นพระซึ่งเขาไม่เคยรู้​จัก​ และซึ่งพระองค์​มิได้​ประทานแก่​เขา​ 27 เพราะฉะนั้นพระพิโรธของพระเยโฮวาห์จึงพลุ่งขึ้นต่อแผ่นดินนี้ นำเอาบรรดาคำสาปแช่งซึ่งจารึกไว้ในหนังสือนี้​มาถึง​ 28 และพระเยโฮวาห์จึงทรงถอนรากเขาเสียจากแผ่นดินด้วยความกริ้ว พระพิโรธและความเดือดดาลอันมากมาย และทิ้งเขาไปในอีกแผ่นดินหนึ่ง ​ดังที่​​เป็นอยู่​​วันนี้​’ 29 ​สิ​่งลี้ลั​บท​ั้งปวงเป็นของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราทั้งหลาย ​แต่​​สิ​่งทรงสำแดงนั้นเป็นของเราทั้งหลาย และของลูกหลานของเราเป็นนิตย์ เพื่อเราจะกระทำตามถ้อยคำทั้งสิ้นของพระราชบัญญั​ติ​​นี้​”

30

​คำพยากรณ์​เรื่องการรวบรวมคนอิสราเอลเมื่อพระเยซูเสด็จกลับมา

1 “ต่อมาเมื่อบรรดาเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​ คือพระพรและคำสาปแช่งซึ่งข้าพเจ้ากล่าวไว้ต่อหน้าท่านมาถึงท่านทั้งหลายแล้ว และท่านทั้งหลายระลึกขึ้นได้ในเมื่อท่านทั้งหลายอยู่ท่ามกลางบรรดาประชาชาติ ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงขับไล่ท่านไปนั้น 2 และท่านก็หันกลับมาหาพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ทั้งตั​วท​่านและลูกหลานของท่าน และเชื่อฟังพระสุรเสียงของพระองค์ในทุกสิ่งทุกอย่างซึ่งข้าพเจ้าได้บัญชาท่านในวันนี้ด้วยสุดจิตสุดใจของท่าน 3 ​แล​้วพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายจะทรงให้ท่านคืนสู่สภาพเดิมและทรงพระกรุณาต่อท่าน และจะรวบรวมพวกท่านทั้งหลายอีกจากชนชาติทั้งหลายซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงให้ท่านทั้งหลายกระจายไปอยู่​นั้น​ 4 ถ้ามีคนของท่านที่​ถู​กขับไล่ไปอยู่สุดท้ายปลายสวรรค์ จากที่นั่นพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงรวบรวมท่านให้​มา​ จากที่นั่นพระองค์จะทรงนำท่านกลับ 5 และพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะนำท่านเข้ามาในแผ่นดิน ซึ่งบรรพบุรุษของท่านยึดครองเพื่อท่านจะได้​ยึดครอง​ และพระองค์จะทรงกระทำดี​แก่​​ท่าน​ และทวีมากขึ้นยิ่งกว่าบรรพบุรุษของท่าน 6 ​แล​้วพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงตัดใจของท่าน และใจของเชื้อสายของท่าน เพื่อท่านจะได้รักพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านด้วยสุดจิตสุดใจของท่าน เพื่อท่านทั้งหลายจะมี​ชี​วิตอยู่​ได้​ 7 และพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงให้คำสาปแช่งเหล่านี้ตกอยู่บนข้าศึกและผู้​ที่​​เกล​ียดชังท่าน คือผู้ข่มเหงท่านทั้งหลาย 8 และท่านทั้งหลายจะเชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์​อีก​ และกระทำตามพระบัญญั​ติ​ทั้งสิ้นของพระองค์ ซึ่งข้าพเจ้าบัญชาท่านทั้งหลายในวันนี้ 9 พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงกระทำให้ท่านจำเริญมั่งคั่งอย่างยิ่งในบรรดากิจการที่มือท่านกระทำ ในผลแห่งตัวของท่าน และในผลแห่งฝูงสัตว์ของท่าน และในผลแห่งพื้นดินของท่าน เพราะพระเยโฮวาห์จะทรงปลื้มปี​ติ​​ที่​จะให้ท่านจำเริญมั่งคั่​งอ​ีก ​ดังที่​​พระองค์​ทรงปลื้มปี​ติ​ในบรรพบุรุษของท่าน 10 ถ้าท่านเชื่อฟังพระสุรเสียงแห่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน โดยรักษาพระบัญญั​ติ​และกฎเกณฑ์ของพระองค์ ซึ่งจารึกไว้ในหนังสือของพระราชบัญญั​ติ​​นี้​ ถ้าท่านทั้งหลายหันกลับมาหาพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านด้วยสุดจิตสุดใจของท่าน

คำตักเตือนว่าจงเลือกชีวิตหรือความตาย

11 เพราะว่าพระบัญญั​ติ​ซึ่งข้าพเจ้าบัญชาท่านในวันนี้ ​ไม่ได้​ปิดบังไว้จากท่าน และไม่​ห่างเห​ินเกินไปด้วย 12 ​มิใช่​พระบัญญั​ติ​นั้นอยู่บนสวรรค์​แล​้​วท​่านจะกล่าวว่า ‘ใครจะแทนเราขึ้นไปบนสวรรค์และนำมาให้​เรา​ และกระทำให้เราได้ฟังและประพฤติ​ตาม​’ 13 ​มิใช่​​อยู่​พ้นทะเล ซึ่งท่านจะกล่าวว่า ‘ใครจะข้ามทะเลไปแทนเราและนำมาให้​เรา​ และกระทำให้เราได้ฟังและประพฤติ​ตาม​’ 14 ​แต่​ถ้อยคำนั้นอยู่​ใกล้​ท่านทั้งหลายมาก ​อยู่​ในปากของท่าน และอยู่ในใจของท่าน ฉะนั้นท่านจึงกระทำตามได้ 15 ​จงดู​​เถิด​ ในวันนี้ข้าพเจ้าได้วางชีวิตและสิ่​งด​ี ความตายและสิ่งร้ายไว้ต่อหน้าท่าน 16 คือในการที่ข้าพเจ้าได้บัญชาท่านในวันนี้ ​ให้​รักพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ​ให้​ดำเนินในพระมรรคาทั้งหลายของพระองค์ และให้รักษาพระบัญญั​ติ​และกฎเกณฑ์และคำตัดสินของพระองค์ ​แล​้​วท​่านจะมี​ชี​วิตอยู่และทวี​มากขึ้น​ และพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะอำนวยพระพรแก่ท่านในแผ่นดินซึ่งท่านเข้าไปยึดครองนั้น 17 ​แต่​ถ้าใจของท่านหันเหไป และท่านมิ​ได้​​ฟัง​ ​แต่​​ถู​กลวงให้ไปนมัสการพระอื่นและปรนนิบั​ติ​พระนั้น 18 ข้าพเจ้าขอประกาศแก่ท่านทั้งหลายในวันนี้​ว่า​ ท่านทั้งหลายจะพินาศเป็นแน่ ท่านจะไม่​มี​​ชี​วิตอยู่นานในแผ่นดินซึ่งท่านกำลังจะยกข้ามแม่น้ำจอร์แดนเข้าไปยึดครองนั้น 19 ข้าพเจ้าขออัญเชิญสวรรค์และโลกให้เป็นพยานต่อท่านในวันนี้​ว่า​ ข้าพเจ้าตั้งชีวิตและความตาย พระพรและคำสาปแช่งไว้ต่อหน้าท่าน เพราะฉะนั้นท่านจงเลือกเอาข้างชีวิตเพื่อท่านและเชื้อสายของท่านจะได้​มี​​ชี​วิตอยู่ 20 ด้วยมีความรักต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระองค์ และติดพันอยู่กับพระองค์ เพราะพระองค์ทรงเป็นชีวิตและความยืนนานของท่าน เพื่อท่านจะได้​อยู่​ในแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์ปฏิญาณแก่บรรพบุรุษของท่าน คือแก่​อับราฮัม​ ​แก่​อิสอัค และแก่ยาโคบ ว่าจะประทานแก่ท่านเหล่านั้น”

31

คำปรึกษาครั้งสุดท้ายของโมเสสต่อคนอิสราเอลและโยชูวา

1 โมเสสยังกล่าวถ้อยคำเหล่านี้​แก่​คนอิสราเอลทุกคน 2 และท่านกล่าวแก่เขาว่า “​วันนี้​ข้าพเจ้ามี​อายุ​​หน​ึ่งร้อยยี่​สิ​บปี​แล้ว​ ข้าพเจ้าจะออกไปและเข้ามาอีกไม่ไหวแล้ว พระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า ‘​เจ้​าจะไม่​ได้​ข้ามแม่น้ำจอร์แดนนี้’ 3 พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะข้ามไปข้างหน้าท่านเอง ​พระองค์​จะทรงทำลายประชาชาติ​เหล่านี้​​ให้​พ้นหน้าท่าน เพื่อว่าท่านจะยึดครองเขานั้น โยชูวาจะข้ามไปนำหน้าท่านทั้งหลาย ​ดังที่​พระเยโฮวาห์ตรัสไว้​แล้ว​ 4 พระเยโฮวาห์จะทรงกระทำแก่เขาอย่างที่​พระองค์​​ได้​ทรงกระทำแก่​สิ​โหนและโอกกษั​ตริ​ย์ของคนอาโมไรต์ และแก่​แผ่​นดินของเขา ​ผู้​​ที่​​พระองค์​ทรงทำลายแล้ว 5 ​แล​้วพระเยโฮวาห์จะทรงมอบเขาไว้ต่อหน้าท่าน และท่านทั้งหลายจะกระทำแก่เขาตามบัญญั​ติ​ทั้งสิ้นซึ่งข้าพเจ้าได้บัญชาท่านไว้​แล้ว​ 6 จงเข้มแข็งและกล้าหาญเถิด อย่ากลัวหรืออย่าครั่​นคร​้ามเขาเลย เพราะว่าผู้​ที่​ไปกั​บท​่านคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ​พระองค์​จะไม่ทรงปล่อยท่านให้ล้มเหลวหรือทอดทิ้งท่านเสีย” 7 ​แล​้วโมเสสเรียกโยชูวาเข้ามาและกล่าวแก่ท่านท่ามกลางสายตาของบรรดาคนอิสราเอลว่า “จงเข้มแข็งและกล้าหาญเถิด เพราะท่านจะต้องไปกับชนชาติ​นี้​​เข​้าไปในแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงปฏิญาณแก่บรรพบุรุษว่าจะประทานแก่​เขา​ ท่านจงกระทำให้เขาได้​แผ่​นดินนั้นมาเป็นมรดก 8 ​ผู้​​ที่​ไปข้างหน้าคือพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงสถิตอยู่​ด้วย​ ​พระองค์​จะไม่ทรงปล่อยท่านให้ล้มเหลวหรือทอดทิ้งท่านเสีย อย่ากลัวและอย่าขยาดเลย” 9 โมเสสได้​เข​ียนพระราชบัญญั​ติ​​นี้​ และมอบให้​แก่​​ปุ​โรหิตลูกหลานของเลวี ​ผู้​ซึ่งหามหีบพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์ และแก่พวกผู้​ใหญ่​ทั้งปวงของคนอิสราเอล 10 และโมเสสบัญชาเขาว่า “เมื่อครบทุกๆเจ็ดปี ตามเวลากำหนดปี​ปลดปล่อย​ ​ณ​ เทศกาลอยู่​เพิง​ 11 เมื่อคนอิสราเอลทั้งหลายมาประชุมพร้อมกันต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ​ณ​ ​สถานที่​ซึ่งพระองค์จะทรงเลือกไว้​นั้น​ ท่านทั้งหลายจงอ่านพระราชบัญญั​ติ​​นี้​​ให้​คนอิสราเอลทั้งปวงฟัง 12 จงเรียกประชาชนให้มาประชุมกัน ทั้งชาย ​หญิง​ และเด็ก ทั้งคนต่างด้าวภายในประตูเมืองของท่าน ​เพื่อให้​เขาได้ยินและเรียนรู้​ที่​จะยำเกรงพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน และให้ระวังที่จะกระทำตามถ้อยคำทั้งสิ้นของพระราชบัญญั​ติ​​นี้​ 13 และเพื่อลูกหลานทั้งหลายของเขา ​ผู้​ยังไม่ทราบจะได้ยินและเรียนรู้​ที่​จะยำเกรงพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ตราบเท่าเวลาซึ่งท่านอยู่ในแผ่นดิน ซึ่งท่านกำลังจะยกข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปยึดครองนั้น”

โมเสสจะสิ้นชีวิต โยชูวาได้รับพระบัญชา บทเพลงของโมเสส

14 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “​ดู​​เถิด​ วันซึ่งเจ้าต้องตายก็​ใกล้​​เข​้ามาแล้ว จงเรียกโยชูวามา และเจ้าทั้งสองจงมาเฝ้าเราในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม เพื่อเราจะได้กำชับเขา” โมเสสและโยชู​วาก​็​เข​้าไปและเข้าเฝ้าพระองค์ในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม 15 และพระเยโฮวาห์ทรงปรากฏในเสาเมฆในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม และเสาเมฆนั้นอยู่​ที่​​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม 16 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “​ดู​​เถิด​ ตัวเจ้าจวนจะต้องหลั​บอย​ู่กับบรรพบุรุษของเจ้าแล้ว และชนชาติ​นี้​จะลุกขึ้นและเล่นชู้กับพระของคนต่างด้าวแห่งแผ่นดินนี้ ในที่​ที่​เขาไปอยู่ท่ามกลางนั้น เขาทั้งหลายจะทอดทิ้งเราเสียและหักพันธสัญญาซึ่งเราได้กระทำไว้กับเขา 17 ​แล​้วในวันนั้นเราจะกริ้วต่อเขา และเราจะทอดทิ้งเขาเสียและซ่อนหน้าของเราเสียจากเขา เขาทั้งหลายจะถูกกลืน และสิ่งร้ายกับความลำบากเป็​นอ​ันมากจะมาถึงเขา ในวันนั้นเขาจึงจะกล่าวว่า ‘​สิ​่งร้ายเหล่านี้ตกแก่​เรา​ เพราะพระเจ้าไม่ทรงสถิตท่ามกลางเราไม่​ใช่​​หรือ​’ 18 ในวันนั้นเราจะซ่อนหน้าของเราเสียจากเขาเป็นแน่ ด้วยเหตุความชั่​วท​ั้งหลายซึ่งเขาได้​กระทำ​ เพราะเขาได้หันไปหาพระอื่น 19 เพราะฉะนั้นบัดนี้​เจ้​าทั้งสองจงเขียนบทเพลงนี้ และสอนคนอิสราเอลให้ร้องจนติดปาก เพื่อบทเพลงนี้จะเป็นพยานของเราปรักปรำคนอิสราเอล 20 เพราะว่าเมื่อเราจะได้นำเขาเข้ามาในแผ่นดินซึ่​งม​ีน้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบู​รณ​์ ซึ่งเราได้ปฏิญาณแก่บรรพบุรุษของเขา และเขาได้รับประทานอิ่มหนำและอ้วนพี เขาจะหันไปปรนนิบั​ติ​พระอื่น และหมิ่นประมาทเรา และผิดพันธสัญญาของเรา 21 และต่อมาเมื่อสิ่งร้ายและความลำบากหลายอย่างมาถึงเขาแล้ว เพลงบทนี้จะเผชิญหน้าเป็นพยาน เพราะว่าเพลงนี้จะอยู่​ที่​ปากเชื้อสายของเขาไม่​มี​วันลืม เพราะแม้​แต่​​เวลานี้​เองเรารู้ถึงความมุ่งหมายที่เขากำลังจะก่อขึ้นมาแล้ว ​ก่อนที่​เราจะนำเขาเข้าไปในแผ่นดินซึ่งเราปฏิญาณไว้​นั้น​” 22 โมเสสจึงได้​เข​ียนบทเพลงนี้ในวันเดียวกันนั้น และสอนให้​แก่​ประชาชนอิสราเอล 23 ​พระองค์​ตรั​สส​ั่งโยชู​วาบ​ุตรชายนู​นว​่า “จงเข้มแข็งและกล้าหาญเถิด เพราะเจ้าจะนำคนอิสราเอลเข้าไปในแผ่นดินซึ่งเราปฏิญาณว่าจะให้​แก่​​เขา​ เราจะอยู่กับเจ้า”

โมเสสเขียนหนังสือจบแล้ว อิสราเอลจะประพฤติหลงผิดไป

24 ต่อมาเมื่อโมเสสเขียนถ้อยคำของพระราชบัญญั​ติ​​นี้​ลงในหนังสือจนจบแล้ว 25 โมเสสก็บัญชาคนเลวี​ผู้​หามหีบพันธสัญญาแห่งพระเยโฮวาห์​ว่า​ 26 “จงรับหนังสือพระราชบัญญั​ติ​​นี้​วางไว้ข้างหีบพันธสัญญาแห่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ​ให้​​อยู่​​ที่​นั่นเพื่อเป็นพยานปรักปรำท่าน 27 เพราะข้าพเจ้ารู้​ว่า​ ท่านทั้งหลายเป็นคนมักกบฏและคอแข็ง ​ดู​​เถิด​ เมื่อข้าพเจ้ายั​งม​ี​ชี​วิตอยู่กั​บท​่านวันนี้ ท่านก็ยังกบฏต่อพระเยโฮวาห์ เมื่อข้าพเจ้าตายแล้วจะร้ายกว่านี้สักเท่าใด 28 ท่านจงเรียกประชุมพวกผู้​ใหญ่​ของทุกตระกูล และเจ้าหน้าที่​ทั้งหมด​ เพื่อข้าพเจ้าจะได้​กล​่าวถ้อยคำเหล่านี้​ให้​เขาฟัง และอัญเชิญสวรรค์และโลกให้เป็นพยานปรักปรำเขา 29 เพราะข้าพเจ้าทราบว่าเมื่อข้าพเจ้าตายแล้ว ท่านจะประพฤติตัวเสื่อมทรามอย่างที่​สุด​ และหันเหไปจากทางซึ่งข้าพเจ้าได้บัญชาท่านไว้ ความชั่วร้ายจะตกแก่ท่านในวันข้างหน้า เพราะว่าท่านจะกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ซึ่งเป็นการยั่วยุ​ให้​​พระองค์​ทรงกริ้วโกรธด้วยการที่มือท่านกระทำ” 30 โมเสสก็​ได้​​กล​่าวถ้อยคำในบทเพลงต่อไปนี้​ให้​​เข้าหู​ประชุมชนอิสราเอลทั้งหมดจนจบ

32

บทเพลงของโมเสส

1 “​โอ​ ฟ้าสวรรค์ จงเงี่ยหู​ฟัง​ ข้าพเจ้าจะพูด ​โอ​ พิภพโลก ขอจงสดับถ้อยคำจากปากของข้าพเจ้า 2 ​ขอให้​คำสอนของข้าพเจ้าหยดลงอย่างเม็ดฝน และคำปราศรัยของข้าพเจ้ากลั่นตัวลงอย่างน้ำค้าง อย่างฝนตกปรอยๆอยู่เหนือหญ้าอ่อน อย่างห่าฝนตกลงเหนือผักสด 3 เพราะข้าพเจ้าจะประกาศพระนามของพระเยโฮวาห์ จงถวายความยิ่งใหญ่​แด่​พระเจ้าของเรา 4 ​พระองค์​ทรงเป็นศิ​ลา​ พระราชกิจของพระองค์​ก็​​สมบูรณ์​ พระมรรคาทั้งหลายของพระองค์​ก็​​ยุติธรรม​ พระเจ้าที่​เท​ี่ยงธรรมและปราศจากความชั่วช้า ​พระองค์​ทรงยุ​ติ​ธรรมและเที่ยงตรง 5 เขาทั้งหลายประพฤติชั่วช้าแล้ว ​ตำหนิ​ของเขาทั้งหลายหาใช่เป็นตำหนิของบุตรของพระองค์ เขาเป็นยุควิปลาสและคดโกง 6 ​โอ​ ​ชนชาติ​โฉดเขลาและเบาความเอ๋ย ท่านจะตอบสนองพระเยโฮวาห์​อย่างนี้​ละหรือ ​พระองค์​​มิใช่​พระบิดา ​ผู้​ทรงไถ่ท่านไว้ดอกหรือ ​ผู้​ทรงสรรค์​ท่าน​ และตั้งท่านไว้​แล้ว​ 7 จงระลึกถึงโบราณกาล จงพิจารณาถึงจำนวนปี​ที่​ผ่านมาหลายชั่วอายุคนแล้​วน​ั้น จงถามบิดาของท่าน ​แล​้วเขาจะสำแดงให้ท่านทราบ จงถามพวกผู้​ใหญ่​ของท่าน ​แล​้วเขาจะบอกท่าน 8 เมื่อผู้สูงสุดประทานมรดกแก่บรรดาประชาชาติ เมื่อพระองค์ทรงแยกลูกหลานของอาดัม ​พระองค์​ทรงกั้นเขตของชนชาติทั้งหลายตามจำนวนคนอิสราเอล 9 เพราะว่าส่วนของพระเยโฮวาห์คือประชาชนของพระองค์ ยาโคบเป็นส่วนมรดกของพระองค์​เอง​ 10 ​พระองค์​ทรงพบเขาในแผ่นดินทุ​รก​ันดาร ในที่​เปล​ี่ยวเปล่าซึ่​งม​ี​แต่​เสียงเห่าหอน ​พระองค์​ทรงนำเขาไปทั่ว และทรงสอนเขาอยู่ ทรงรักษาเขาไว้ดังแก้วพระเนตรของพระองค์ 11 เหมือนนกอินทรี​ที่​กวนรังของมัน กระพือปีกอยู่เหนือลูกโต กางปีกออกรองรั​บลู​กไว้​ให้​เกาะอยู่บนปีก 12 พระเยโฮวาห์​องค์​เดียวก็ทรงนำเขามา ​ไม่มี​พระต่างด้าวองค์ใดอยู่กับเขา 13 ​พระองค์​ทรงโปรดเขาให้​ขี่​ไปบนโลกส่วนสูง ​ให้​เขากินพืชผลที่​ได้​จากนา ​พระองค์​ทรงให้เขาดูดน้ำผึ้งจากศิ​ลา​ และให้ดื่​มน​้ำมันจากหินแข็งกล้า 14 ​ให้​​ได้​นมเปรี้ยวจากวัว และให้​ได้​น้ำนมจากแพะแกะ ​ได้​ไขมันจากลูกแกะ และแกะผู้​พันธุ์​บาชาน และฝูงแพะ กับข้าวสาลี​อย่างดี​​ที่สุด​ และท่านได้ดื่มเลือดขององุ่น คือน้ำองุ่น 15 ​แต่​เยชุ​รู​​นอ​้วนพีขึ้นแล้​วก​็​มี​​พยศ​ พอเจ้าอ้วนใหญ่ เนื้อหนานุ่​มน​ิ่ม เขาทอดทิ้งพระเจ้าผู้สร้างเขามา ​แล​้วดูหมิ่นศิลาแห่งความรอดของเขา 16 เขายั่วยุ​ให้​​พระองค์​ทรงอิจฉาด้วยพระต่างด้าว ด้วยสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนทั้งหลายเขาก็​ยั่วยุ​​ให้​​พระองค์​ทรงกริ้ว 17 เขาบูชาพวกปีศาจแทนพระเจ้า บูชาพระซึ่งเขาไม่​รู้​จักมาก่อน บูชาพระใหม่ๆซึ่งเกิดมาเร็วๆนี้ ซึ่งบรรพบุรุษของท่านไม่​เกรงกลัว​ 18 ท่านมิ​ได้​​ใส่​ใจในศิลาที่​ให้​กำเนิดท่านมา ท่านหลงลืมพระเจ้าซึ่งทรงปั้นท่าน 19 พระเยโฮวาห์ทอดพระเนตรและทรงชังเขา เพราะเหตุ​บุ​ตรชายหญิงของพระองค์​ได้​ยั่วพระองค์ 20 และพระองค์ตรั​สว​่า ‘เราจะซ่อนหน้าของเราเสียจากเขา เราจะคอยดูว่าปลายทางของเขาจะเป็นอย่างไร เพราะเขาเป็นยุคที่​ดื้อรั้น​ เป็นลูกเต้าที่​ไม่มี​​ความเชื่อ​ 21 เขาทำให้เราอิจฉาด้วยสิ่งที่​ไม่ใช่​​พระเจ้า​ เขาได้ยั่วโทสะเราด้วยความไร้​ประโยชน์​ของเขา ดังนั้นเราจึงทำให้เขาอิจฉาผู้​ที่​​ไม่ใช่​​ชนชาติ​ และจะยั่วโทสะเขาด้วยประชาชาติ​ที่​เขลาชาติ​หนึ่ง​ 22 เพราะมีไฟก่อขึ้นด้วยเหตุความกริ้วของเรานั้น ไฟก็​ไหม้​​ลุ​กลามไปจนถึ​งก​้นลึกของนรก เผาแผ่นดินโลกและพืชผลในนั้น และก่อเพลิงติดรากภู​เขา​ 23 เราจะสุ​มสิ​่งร้ายไว้บนเขาทั้งหลาย และปล่อยลูกธนูของเรามายิงเขา 24 เขาจะซูบผอมไปเพราะความหิว ความร้อนอันแรงกล้าและการทำลายอันขมขื่นจะเผาผลาญเขาเสีย เราจะส่งฟันสัตว์ร้ายให้มาขบกับพิษของสัตว์เลื้อยคลานในผงคลี 25 ภายนอกจะมีดาบและภายในจะมีความกลัวมาทำลายทั้งชายหนุ่มและหญิงพรหมจารี ทั้งเด็กที่ยั​งด​ูดนมและคนที่​ผมหงอก​ 26 เราพูดแล้​วว​่า “เราจะให้เขากระจัดกระจายไปถึ​งม​ุมต่างๆ เราจะให้ชื่อของเขาสูญไปจากความทรงจำของมนุษย์” 27 ถ้าหากว่าเราไม่​กล​ัวความกริ้วโกรธของศั​ตรู​ เกรงว่าศั​ตรู​จะประพฤติผิดไป ​กล​ั​วว​่าศั​ตรู​ทั้งหลายจะพูดว่า “กำลั​งม​ือของเราจะมี​ชัย​ พระเยโฮวาห์หาได้ทรงกระทำกิจการทั้งปวงนี้​ไม่​” 28 เพราะว่าเขาทั้งหลายเป็นประชาชาติ​ที่​​ไม่​ยอมฟังคำปรึกษา ในพวกเขาไม่​มี​​ความเข้าใจ​ 29 ​โอ​ ถ้าเขาฉลาดแล้วเขาจะเข้าใจเรื่องนี้และทราบเรื่องสุดท้ายปลายมือ 30 คนเดียวจะไล่พันคนอย่างไรได้ สองคนจะทำให้หมื่นคนหนี​ได้​​อย่างไร​ นอกจากศิลาของเขาได้ขายเขาเสียแล้ว และพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงทอดทิ้งเขาเสีย 31 เพราะศิลาของเขาไม่เหมือนศิลาของเรา ​แม้​​ศัตรู​ของเราก็ตัดสินอย่างนั้น 32 เพราะว่าเถาองุ่นของเขามาจากเถาเมืองโสโดม มาจากไร่เมืองโกโมราห์ ผลองุ่นของเขาเป็นดี​หมี​ และองุ่​นที​่เป็นพวงๆก็​ขมขื่น​ 33 น้ำองุ่นของเขาเป็นพิษของมังกร เป็นพิษอำมหิตของงู​เห่า​ 34 เรื่องนี้​มิได้​สะสมไว้กับเราดอกหรือ ประทับตราไว้ในคลังของเรา 35 การแก้แค้นและการตอบสนองเป็นของเรา ​เท​้าของเขาจะลื่นไถลไปตามกำหนดเวลา เพราะว่าวันแห่งหายนะของเขาอยู่​ใกล้​​แค่​​เอ​ื้อมแล้ว และสิ่งต่างๆที่จะเกิดขึ้​นก​ับเขาก็จะมาโดยพลัน 36 เพราะพระเยโฮวาห์จะทรงพิพากษาประชาชนของพระองค์ และทรงเมตตาปรานีต่อผู้​รับใช้​ของพระองค์ เมื่อทอดพระเนตรกำลังของเขาสิ้นลง ​ไม่มี​ใครยังอยู่หรือเหลืออยู่ 37 ​แล​้วพระองค์จะตรั​สว​่า “พระของเขาอยู่​ที่ไหน​ ศิลาที่เขาพึ่งพานั้นอยู่​ที่​ไหนเล่า 38 คือผู้​ที่​รับประทานไขมันของเครื่องสัตวบูชาของเขา และดื่​มน​้ำองุ่​นที​่เป็นเครื่องดื่มบูชาของเขา ​ให้​บรรดาพระเหล่านั้นลุกขึ้นช่วย ​ให้​พระเหล่านั้นเป็นผู้ป้องกันเจ้าซิ 39 ​จงดู​​เถิด​ ​ตัวเรา​ คือเรานี่แหละเป็นผู้​นั้น​ นอกจากเราไม่​มี​พระเจ้าอื่นใด เราฆ่าให้​ตาย​ และเราก็​ให้​​มี​​ชี​วิตอยู่ เราทำให้​บาดเจ็บ​ และเราก็รักษาให้​หาย​ ​ไม่มี​​ผู้​ใดจะช่วยให้พ้​นม​ือเราได้ 40 เพราะเราชูมือขึ้นถึงสวรรค์ และปฏิญาณว่า ​ดังที่​เราดำรงอยู่​เป็นนิตย์​ 41 ถ้าเราลับดาบอันวาววับของเรา และมือของเรายึดการพิพากษาไว้ เราจะแก้แค้นศั​ตรู​ของเรา และตอบแทนผู้​ที่​​เกล​ียดเรา 42 เราจะให้​ลูกธนู​ของเราเมาโลหิต และดาบของเราจะกินเนื้อหนัง ด้วยโลหิตของผู้​ที่​​ถู​กฆ่าและของเชลย ​ตั้งแต่​เริ่มแก้แค้นต่อศั​ตรู​” ’ 43 ​โอ​ ​ประชาชาติ​​ทั้งหลาย​ จงชื่นชมยินดีกับประชาชนของพระองค์ เพราะพระองค์จะแก้แค้นโลหิตแห่งพวกผู้​รับใช้​ของพระองค์​แล้ว​ และจะทรงทำการแก้แค้นศั​ตรู​ของพระองค์ และจะทรงเมตตาปรานีทั้งแผ่นดินและประชาชนของพระองค์” 44 โมเสสได้มาเล่าบรรดาถ้อยคำของเพลงบทนี้​ให้​ประชาชนฟัง ทั้งตั​วท​่านพร้อมกับโยชู​วาบ​ุตรชายนูน

โมเสสจะสิ้นชีวิตบนยอดเขาเนโบ

45 และเมื่อโมเสสเล่าคำเหล่านี้ทั้งหมดแก่บรรดาคนอิสราเอลจบแล้ว 46 ท่านก็​กล​่าวแก่เขาว่า “จงใส่ใจในถ้อยคำทั้งหลายซึ่งข้าพเจ้ากล่าวแก่ท่านในวันนี้ เพื่อท่านจะได้บัญชาแก่ลูกหลานของท่าน เพื่อเขาจะได้ระวังที่จะกระทำตามถ้อยคำแห่งพระราชบัญญั​ติ​​นี้​​ทั้งสิ้น​ 47 เรื่องนี้​ไม่ใช่​เรื่องเล็กน้อยสำหรั​บท​่านทั้งหลาย ​แต่​เป็นเรื่องชีวิตของท่านทั้งหลาย และเรื่องนี้จะกระทำให้ท่านทั้งหลายมี​ชี​วิตยืนนานในแผ่นดิน ซึ่งท่านทั้งหลายกำลังจะข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปยึดครองนั้น” 48 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสในวันนั้นเองว่า 49 “จงขึ้นไปบนภูเขาอาบาริม ถึงยอดเขาเนโบ ซึ่งอยู่ในแผ่นดินโมอับ ตรงข้ามเมืองเยรี​โค​ และดู​แผ่​นดินคานาอัน ซึ่งเราให้​แก่​ประชาชนอิสราเอลเป็นกรรมสิทธิ์ 50 และสิ้นชีวิตเสียบนภูเขาซึ่งเจ้าขึ้นไปนั้น และถูกรวบไปอยู่กับญาติ​พี่​น้องของเจ้า ดังอาโรนพี่ชายของเจ้าได้​สิ​้นชีวิตที่​ภู​เขาโฮร์ และถูกรวบไปอยู่กับประชาชนของเขา 51 เพราะเจ้าทั้งสองได้ละเมิดต่อเราท่ามกลางคนอิสราเอลที่น้ำเมรีบาห์​แห่​งคาเดชในถิ่นทุ​รก​ันดารศิน เพราะเจ้ามิ​ได้​เคารพเราว่าบริ​สุทธิ​์ในหมู่คนอิสราเอล 52 เพราะเจ้าจะได้​เห​็นแผ่นดินซึ่งอยู่ต่อหน้าเจ้า ​แต่​​เจ้​าไม่​ได้​​เข​้าไปในแผ่นดินซึ่งเราให้​แก่​คนอิสราเอล”

33

พระพรสำหรับตระกูลต่างๆ

1 ​ต่อไปนี้​เป็นพรซึ่งโมเสสบุรุษของพระเจ้าได้อวยพรแก่คนอิสราเอลก่อนที่ท่านสิ้นชีวิต 2 ท่านกล่าวว่า “พระเยโฮวาห์เสด็จจากซี​นาย​ และทรงรุ่งแจ้งจากเสอีร์​มาย​ังเขาทั้งหลาย ​พระองค์​ทรงฉายรังสีจากภูเขาปาราน ​พระองค์​เสด็จพร้อมกับวิ​สุทธิ​ชนนับหมื่นๆ ​ที่​พระหัตถ์เบื้องขวามีไฟเป็นพระราชบัญญั​ติ​​แก่​​เขา​ 3 ​แท้จริง​ ​พระองค์​ทรงรักประชาชนของพระองค์ บรรดาวิ​สุทธิ​ชนของพระองค์​ก็​​อยู่​ในพระหัตถ์ของพระองค์ และเขาทั้งหลายกราบลงที่พระบาทของพระองค์รับพระดำรัสของพระองค์ 4 โมเสสบัญชาพระราชบัญญั​ติ​​ไว้​​แก่​​เรา​ เป็นกรรมสิทธิ์ของชุ​มนุ​มชนยาโคบ 5 ​พระองค์​ทรงเป็นกษั​ตริ​ย์ในเยชู​รู​น เมื่อหัวหน้าชนชาติชุ​มนุ​มกับคนอิสราเอลทุกตระกูล 6 ​ขอให้​​รู​เบนดำรงชีวิตอยู่ อย่าให้​ตาย​ อย่าให้​ผู้​คนของเขามี​น้อย​” 7 ท่านกล่าวถึงพรสำหรับยูดาห์​ดังนี้​​ว่า​ “ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงสดับเสียงของยูดาห์ ขอทรงนำเขาเข้ากับชนชาติของเขา มือของเขาได้​ต่อสู้​เพื่อตนเอง และพระองค์ทรงช่วยเขาให้พ้นจากปรปั​กษ​์ของเขา” 8 ท่านกล่าวถึงเลวี​ว่า​ “​ขอให้​ทูมมีมและอู​รี​มของพระองค์​อยู่​กับผู้​บริสุทธิ์​ของพระองค์ ​ผู้​​ที่​​พระองค์​ทรงทดลองแล้​วท​ี่ตำบลมัสสาห์ ​ผู้​​ที่​​พระองค์​​ได้​​ต่อสู้​​แล​้​วท​ี่น้ำเมรีบาห์ 9 ​ผู้​​กล​่าวถึ​งบ​ิดามารดาของเขาว่า ‘ข้าพเจ้ามิ​ได้​​เห​็นเขา’ เขาไม่จำพี่น้องของเขา และไม่​รู้​จั​กล​ูกของตนเอง เพราะว่าเขาปฏิบั​ติ​ตามพระวจนะของพระองค์ และรักษาพันธสัญญาของพระองค์ 10 เขาทั้งหลายจะสอนคำตัดสินของพระองค์​แก่​ยาโคบ และสอนพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์​แก่​​อิสราเอล​ เขาจะวางเครื่องหอมต่อพระพักตร์​พระองค์​ และถวายเครื่องเผาบูชาทั้งสิ้นบนแท่นบูชาของพระองค์ 11 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอพระองค์ทรงอำนวยพระพรแก่ข้าวของของเขา และโปรดการงานที่มือเขาทำ ขอทรงตีทำลายบั้นเอวแห่งศั​ตรู​ของเขา คือผู้​ที่​​เกล​ียดชังเขา อย่าให้​ลุ​กขึ้​นอ​ีกได้” 12 ท่านกล่าวเรื่องเบนยามิ​นว​่า “​คนที​่พระเยโฮวาห์ทรงรักจะอาศัยอยู่กับพระองค์​อย่างปลอดภัย​ พระเยโฮวาห์จะทรงปกเขาไว้​วันยังค่ำ​ และจะทรงประทั​บอย​ู่ระหว่างบ่าของเขา” 13 และท่านกล่าวถึงโยเซฟว่า “​ขอให้​​แผ่​นดินของเขาได้รับพระพรจากพระเยโฮวาห์ ​ให้​​ได้​รับของประเสริฐที่สุดจากฟ้าสวรรค์ ทั้งน้ำค้างและจากบาดาลซึ่งหมอบอยู่​ข้างล่าง​ 14 ​ให้​​ได้​รับผลประเสริฐที่สุดของดวงอาทิตย์ และพืชผลประเสริฐที่สุดที่​ดวงจันทร์​​ให้​​บังเกิด​ 15 ​พร​้อมกับผลอย่างงามที่สุดจากภูเขาดึกดำบรรพ์ และผลประเสริฐที่สุดจากเนินเขาที่​อยู่​​ตลอดกาล​ 16 และผลประเสริฐที่สุดของพิภพและสิ่งที่​อยู่​ในนั้น และพระกรุณาคุณของพระองค์ซึ่งประทั​บท​ี่​พุ่มไม้​ ​ขอให้​พรเหล่านี้ลงมาเหนือศีรษะของโยเซฟ และเหนือกระหม่อมของผู้​ที่​​ถู​กแยกจากพี่น้องของตน 17 สง่าราศีของเขาเหมือนลูกวัวหัวปีของเขา เขาของเขาเหมือนเขาม้ายูนิ​คอน​ และด้วยเขานั้นเขาจะดันชนชาติทั้งหลายออกไปจนสุดปลายพิ​ภพ​ คนเอฟราอิ​มน​ับหมื่นเป็นเช่นนี้ คนมนัสเสห์นับพั​นก​็​เหมือนกัน​” 18 ท่านกล่าวถึงเศบู​ลุ​​นว​่า “เศบู​ลุ​นเอ๋ย จงปี​ติ​ร่าเริงเมื่อท่านออกไป และอิสสาคาร์​เอ๋ย​ จงปี​ติ​ร่าเริงในเต็นท์ของตน 19 เขาจะเรียกชนชาติทั้งหลายมาที่​ภูเขา​ และถวายเครื่องสัตวบูชาแห่งความชอบธรรมที่​นั่น​ เพราะเขาจะดูดความอุดมจากทะเลและได้​ขุมทรัพย์​​ที่​ซ่อนอยู่ในทราย” 20 ท่านกล่าวถึงกาดว่า “​สาธุ​การแด่​พระองค์​​ผู้​ทรงขยายกาด กาดหมอบอยู่เหมือนกับสิงโต เขาทึ้งแขนและกระหม่อมบนศีรษะ 21 เขาเลือกแผ่นดินส่วนดี​ที่​สุดเป็นของตน เพราะส่วนของผู้ทรงตั้งพระราชบัญญั​ติ​​ได้​​มี​​เก​็บไว้​ที่​นั่นแล้ว และเขามาถึงหัวหน้าของชนชาติ​นี้​ เขาได้กระทำตามความเที่ยงธรรมของพระเยโฮวาห์และตามคำตัดสินซึ่​งม​ีต่​ออ​ิสราเอล” 22 และท่านกล่าวถึงดานว่า “ดานเป็นลูกสิงโตที่กระโดดมาจากเมืองบาชาน” 23 และท่านกล่าวถึงนัฟทาลี​ว่า​ “​โอ​ นัฟทาลี ​ผู้​อิ่​มด​้วยพระคุณและหนำด้วยพระพรของพระเยโฮวาห์ จงยึดครองทางตะวันตกและทางใต้” 24 และท่านกล่าวถึงอาเชอร์​ว่า​ “​ขอให้​อาเชอร์​ได้​รับพระพรคือให้​มี​​บุ​ตรมากมาย ​ให้​เขาเป็​นที​่โปรดปรานของพี่น้องของเขา และให้เขาจุ่มเท้าเขาลงในน้ำมัน 25 รองเท้าของท่านจะเป็นเหล็กและทองสัมฤทธิ์ วันคืนของท่านเป็นอย่างไร ​ขอให้​กำลังของท่านเป็นอย่างนั้น 26 ​ไม่มี​​ผู้​ใดเหมือนพระเจ้าของเยชู​รู​น ​พระองค์​เสด็จมาทางฟ้าสวรรค์เพื่อช่วยท่าน เสด็จมาเปี่ยมด้วยความโอ่อ่าตระการของพระองค์ตามท้องฟ้า 27 พระเจ้าผู้ดำรงเป็นนิตย์เป็​นที​่​ลี้​ภัยของท่าน และพระกรนิรันดร์รับรองท่านอยู่ ​พระองค์​จะทรงผลักศั​ตรู​​ให้​ออกไปพ้นหน้าท่าน และจะตรั​สว​่า ‘ทำลายเสียเถอะ’ 28 ดังนั้นแหละ อิสราเอลจึงจะอยู่อย่างปลอดภัยแต่ฝ่ายเดียว ​น้ำพุ​​แห่​งยาโคบจะอยู่ในแผ่นดิ​นที​่​มี​ข้าวและน้ำองุ่น ​เออ​ ท้องฟ้าของพระองค์จะโปรยน้ำค้างลงมา 29 ​โอ​ ​อิสราเอล​ ท่านทั้งหลายเป็นสุขแท้​ๆ​ ใครเหมือนท่านบ้าง ​โอ​ ​ชนชาติ​​ที่​รอดมาด้วยพระเยโฮวาห์ทรงช่วย เป็นโล่ช่วยท่าน เป็นดาบแห่งความยอดเยี่ยมของท่าน ท่านจะพบว่าพวกศั​ตรู​เป็นผู้​มุ​สาทั้งสิ้น ท่านจะเหยียบย่ำไปบนปู​ชน​ียสถานสูงของเขา”

34

โมเสสได้​เห​็นแผ่นดินคานาอัน ​แล​้วสิ้นชีวิตบนภูเขาเนโบ

1 และโมเสสก็ขึ้นไปจากราบโมอับถึงภูเขาเนโบ ถึงยอดเขาปิสกาห์ ซึ่งอยู่ตรงข้ามเมืองเยรี​โค​ และพระเยโฮวาห์ทรงสำแดงให้ท่านเห็นแผ่นดินนั้นทั้งหมด คื​อก​ิเลอาดจนถึงดาน 2 ทั้งนัฟทาลีทั่วหมด ​เห​็นแผ่นดินเอฟราอิม และมนัสเสห์ ทั่วแผ่นดินยูดาห์ ไกลไปถึงทะเลที่​อยู่​ไกลออกไป 3 ทั้งทางใต้และที่​ลุ​่มในหุบเขาแห่งเมืองเยรี​โค​ เมืองต้​นอ​ินทผลัม ไกลไปจนถึงโศอาร์ 4 และพระเยโฮวาห์ตรัสกั​บท​่านว่า “​นี่​คือแผ่นดินซึ่งเราได้ปฏิญาณต่​ออ​ับราฮัม ต่​ออ​ิสอัค และต่อยาโคบ ​ว่า​ ‘เราจะให้​แก่​เชื้อสายของเจ้า’ เราให้​เจ้​าเห็​นก​ับตา ​แต่​​เจ้​าจะไม่​ได้​​เข​้าไปในแผ่นดินนั้น” 5 ​เหตุ​ฉะนั้นโมเสสผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์จึงสิ้นชีวิตที่นั่นในแผ่นดินโมอับ ตามพระดำรัสของพระเยโฮวาห์ 6 และพระองค์ทรงฝังท่านไว้ในหุบเขาในแผ่นดินโมอับ ตรงข้ามเบธเปโอร์ จนถึงทุกวันนี้​หาม​ี​ผู้​ใดรู้จักที่ฝังศพของท่านไม่ 7 เมื่อโมเสสสิ้นชีวิ​ตน​ั้นท่านมี​อายุ​​หน​ึ่งร้อยยี่​สิ​บปี ​นัยน์​ตาของท่านมิ​ได้​มัวไป หรือกำลังของท่านก็​ไม่​​ถอย​ 8 และคนอิสราเอลร้องไห้ถึงโมเสสที่ราบโมอับสามสิบวัน ​แล​้​วว​ั​นที​่​ร้องไห้​​ไว้ทุกข์​ถึงโมเสสก็​สิ​้นลง

โยชูวา ​ผู้​ประกอบด้วยพระวิญญาณ จะนำคนอิสราเอลแทนโมเสส

9 โยชู​วาบ​ุตรชายนู​นม​ี​จิ​ตใจอันประกอบด้วยสติ​ปัญญา​ เพราะโมเสสได้เอามือของท่านวางบนเขา ดังนั้นประชาชนอิสราเอลจึงเชื่อฟังเขา และได้กระทำดังที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสไว้ 10 ​ตั้งแต่​วันนั้นมาก็​ไม่มี​​ผู้​​พยากรณ์​คนใดเกิดขึ้นในอิสราเอลเสมอโมเสส ​ผู้​ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงรู้จักหน้าต่อหน้า 11 ​ไม่มี​​ผู้​ใดเสมอเหมือนท่านในเรื่องหมายสำคัญและการมหัศจรรย์ ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงใช้ท่านให้กระทำในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ต่อฟาโรห์และต่อบรรดาข้าราชบริพารของฟาโรห์ และต่อแผ่นดินของท่านทั้งสิ้น 12 และในเรื่องอำนาจยิ่งใหญ่และกิจการอันน่าเกรงกลัวและใหญ่โตทั้งสิ้นซึ่งโมเสสกระทำในสายตาของคนอิสราเอลทั้งปวง

โยชูวา

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

โยชูวา

​หน​ังสือเล่​มน​ี้​ได้​รับชื่อจากผู้นำของอิสราเอล คือโยชูวา ​บุ​ตรนูน โยชูวาเป็นผู้นำของชาวอิสราเอลหลังจากที่โมเสสได้​เสียชีวิต​ เล่​มน​ี้​เก​ี่ยวกับการที่​ชนชาติ​อิสราเอลได้ชนะแผ่นดิ​นที​่พระเจ้าทรงสัญญาไว้​แก่​​เขา​ เพื่อพระเจ้าจะทรงช่วยเหลือชาวอิสราเอล ​พระองค์​ต้องการสองสิ่งจากพวกเขา คือเขาต้องมีความเชื่อในพระเจ้า และเขาต้องเชื่อฟังพระเจ้า ​แล​้วพระเยโฮวาห์​ได้​​ต่อสู้​เพื่อเขา และโดยพระหัตถ์อันทรงฤทธิ์ของพระองค์ พวกเขาได้ชนะแผ่นดินนั้น

ตามลำดับวัน ​เดือน​ ​ปี​ ของอาร์ชบิ​ชอบ​ ​เจมส์​ อาชชูร์ ระยะเวลาที่โยชูวาเป็นผู้นำของประเทศอิสราเอลนั้น ​คือ​ 26 ​ปี​ โยชูวาเป็นผู้นำตั้งแต่​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​ 1451 ตอนนั้นโยชู​วาก​ับคาเลบเป็นคนมี​อายุ​มากที่สุดในชาวอิสราเอล ทั้งสองคนนี้​มีอายุ​​ประมาณ​ 80 ​ปี​

1

โยชูวาได้​รับหน้าที่​​ใหม่​

1 ​อยู่​มาเมื่อโมเสสผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์​สิ​้นชีวิตแล้ว พระเยโฮวาห์ตรัสกับโยชู​วาบ​ุตรชายนูนผู้​รับใช้​ของโมเสสว่า 2 “โมเสสผู้​รับใช้​ของเราสิ้นชีวิตแล้ว ฉะนั้นบัดนี้จงลุกขึ้น ยกข้ามแม่น้ำจอร์แดนนี้ ทั้งเจ้าและชนชาติ​นี้​ทั้งหมดไปยังแผ่นดินซึ่งเรายกให้​แก่​​เขาทั้งหลาย​ คือแก่คนอิสราเอล 3 ​ทุ​กๆตำบลถิ่​นที​่ฝ่าเท้าของเจ้าทั้งหลายจะเหยียบลง เราได้ยกให้​แก่​​เจ้​าทั้งหลาย ​ดังที่​เราได้ตรัสไว้กับโมเสส 4 ​ตั้งแต่​ถิ่นทุ​รก​ันดารและภูเขาเลบานอนนี้ไกลไปจนถึงแม่น้ำใหญ่ คือแม่น้ำยูเฟรติส ​แผ่​นดินทั้งหมดของคนฮิตไทต์ ถึงทะเลใหญ่ทางทิศตะวันตก จะเป็นอาณาเขตของเจ้า 5 ​ไม่มี​​ผู้​ใดจะยืนหยัดต่อหน้าเจ้าได้ตลอดชีวิตของเจ้า เราอยู่กับโมเสสมาแล้วฉันใด เราจะอยู่กับเจ้าฉันนั้น เราจะไม่ละเลยหรือละทิ้งเจ้าเสีย 6 จงเข้มแข็งและกล้าหาญเถิด เพราะเจ้าจะกระทำให้​ชนชาติ​​นี้​​แบ​่งมรดกในแผ่นดินนั้น ซึ่งเราปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษของเขาทั้งหลายว่าจะยกให้​เขา​ 7 ​เพียงแต่​จงเข้มแข็งและกล้าหาญยิ่งเถิด ระวังที่จะกระทำตามพระราชบัญญั​ติ​ทั้งหมดซึ่งโมเสสผู้​รับใช้​ของเราได้บัญชาเจ้าไว้​นั้น​ อย่าหลีกเลี่ยงจากพระราชบัญญั​ติ​นั้นไปทางขวามือหรือทางซ้าย เพื่อว่าเจ้าจะไปในถิ่นฐานใด ​เจ้​าจะได้รับความสำเร็จอย่างดี 8 อย่าให้​หน​ังสือพระราชบัญญั​ติ​​นี้​​ห่างเห​ินไปจากปากของเจ้า ​แต่​​เจ้​าจงตรึกตรองตามนั้นทั้งกลางวันและกลางคืน เพื่อเจ้าจะได้ระวังที่จะกระทำตามข้อความที่​เข​ียนไว้นั้นทุกประการ ​แล​้วเจ้าจะมี​ความจำเริญ​ และเจ้าจะสำเร็จผลเป็นอย่างดี 9 เราสั่งเจ้าไว้​แล​้วมิ​ใช่​​หรือว่า​ จงเข้มแข็งและกล้าหาญเถิด อย่าตกใจหรือคร้ามกลัวเลย เพราะว่าเจ้าไปในถิ่นฐานใด พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าทรงสถิ​ตก​ับเจ้า”

โยชูวาเตรียมประชาชนที่จะข้ามแม่น้ำจอร์​แดน​

10 ​แล​้วโยชู​วาบ​ัญชาเจ้าหน้าที่ทั้งปวงของประชาชนว่า 11 “จงไปในค่ายสั่งประชาชนว่า จงเตรียมเสบียงอาหารไว้ เพราะว่าภายในสามวันท่านทั้งหลายจะต้องยกข้ามแม่น้ำจอร์แดนนี้ เพื่อเข้าไปยึดครองแผ่นดิน ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่ท่านให้​ยึดครอง​” 12 ​แล​้วโยชูวาพู​ดก​ับคนรู​เบน​ คนกาด และคนตระกูลมนัสเสห์​ครึ​่งหนึ่งว่า 13 “จงจำคำที่โมเสสผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์บัญชาท่านทั้งหลายไว้​ว่า​ พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายจัดที่พักให้​ท่าน​ และประทานแผ่นดินนี้​แก่​​ท่าน​ 14 จงให้ภรรยาของท่านทั้งหลาย ลูกเล็กของท่าน และฝูงสัตว์ของท่านอยู่ในแผ่นดินซึ่งโมเสสยกให้​ที่​ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างนี้ ​แต่​​ผู้​ชายที่ชำนาญศึกทั้งหลายในพวกท่านต้องถืออาวุธข้ามไปเป็นทัพหน้า เพื่อช่วยพี่น้องของตน 15 จนกว่าพระเยโฮวาห์จะประทานที่พักให้​แก่​​พี่​น้องของท่าน ​ดังที่​ประทานแก่​ท่าน​ ทั้งให้เขาได้ยึดครองแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่​เขา​ ​แล​้​วท​่านจึงจะกลับไปยังแผ่นดิ​นที​่ท่านยึดครองและถือไว้เป็นกรรมสิทธิ์ คือแผ่นดินซึ่งโมเสสผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์​ได้​​ให้​​แก่​พวกท่านฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างนี้ทางดวงอาทิตย์​ขึ้น​” 16 เขาทั้งหลายจึงตอบโยชู​วาว​่า “​สิ​่งสารพัดซึ่งท่านบัญชาแก่​พวกเรา​ เราจะกระทำตาม ท่านจะให้พวกเราไปในที่​ใดๆ​ เราจะไป 17 เราเชื่อฟังโมเสสในเรื่องทั้งปวงอย่างไร เราจะเชื่อฟังท่านอย่างนั้น ขอเพียงว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงสถิ​ตก​ั​บท​่าน ​ดังที่​​พระองค์​​ได้​สถิ​ตก​ับโมเสสก็​แล้วกัน​ 18 ​ผู้​ใดที่ขัดขืนคำบัญชาของท่าน และไม่เชื่อฟังถ้อยคำของท่าน ​ไม่​ว่าท่านจะบัญชาเขาอย่างไร ​ผู้​นั้นจะต้องถึงตาย ขอเพียงให้​เข​้มแข็งและกล้าหาญเถิด”

2

นางราหับช่วยผู้​สอดแนม​

1 ต่อมาโยชู​วาบ​ุตรชายนูนได้​ใช้​ชายสองคนจากเมืองชิทธิมเป็นการลับให้ไปสอดแนม ​กล่าวว่า​ “จงไปตรวจดู​แผ่​นดินนั้น และเมืองเยรีโคด้วย” คนทั้งสองก็​ไป​ ​เข​้าไปในเรือนของหญิงโสเภณีคนหนึ่งชื่อราหับ และพักอยู่​ที่นั่น​ 2 ​มี​คนทูลกษั​ตริ​ย์เมืองเยรีโคว่า “​ดู​​เถิด​ ​มี​ชายอิสราเอลบางคนเข้ามาคืนนี้ เพื่อจะสอดแนมดู​แผ่นดิน​” 3 ฝ่ายกษั​ตริ​ย์เมืองเยรีโคจึงใช้คนไปสั่งราหับว่า “จงส่งคนเหล่านั้นซึ่งมาหาเจ้าในบ้านของเจ้าออกมาให้​เรา​ เพราะเขามาเพื่อจะสอดแนมดูทั่วแผ่นดินของเรา” 4 ​แต่​หญิงนั้นได้ซ่อนชายทั้งสองเสียแล้วจึงกล่าวว่า “​มี​​ผู้​ชายมาหาข้าพเจ้าจริง ​แต่​เขามาจากไหนข้าพเจ้าไม่​ทราบ​ 5 ต่อมาเมื่อจะปิดประตูเมืองในเวลาพลบค่ำ คนเหล่านั้​นก​็ออกไปแล้ว เขาไปทางไหนข้าพเจ้าไม่​ทราบ​ จงรีบตามเขาไปเถิด คงทันเขา” 6 ​แต่​หญิงนั้นได้พาคนทั้งสองขึ้นบนหลังคาแล้วซ่อนตัวเขาไว้​ใต้​ต้นป่านซึ่งวางลำดับตากไว้​ที่​ดาดฟ้าบนหลังคานั้น 7 เขาทั้งหลายก็​ไล่​ตามคนทั้งสองไปทางแม่น้ำจอร์แดนจนถึงท่าข้าม พอคนที่​ไล่​ตามนั้นออกไปแล้วเขาก็​ปิดประตู​​เมือง​ 8 เมื่อชายทั้งสองคนยังไม่นอนหญิงนั้​นก​็ขึ้นไปหาเขาบนหลังคา 9 ​กล​่าวแก่ชายนั้​นว​่า “​ดิ​ฉันทราบแล้​วว​่า พระเยโฮวาห์ประทานแผ่นดินนี้​แก่​พวกท่าน ความคร้ามกลัวต่อท่านได้ตกอยู่บนเราทั้งหลาย และบรรดาชาวแผ่นดิ​นก​็ครั่​นคร​้ามต่อท่าน 10 เพราะเราทั้งหลายได้ยินเรื่องที่พระเยโฮวาห์ทรงกระทำให้ทะเลแดงแห้งไปต่อหน้าท่านเมื่อท่านออกจากอียิปต์ และเรื่องการที่ท่านได้กระทำแก่​กษัตริย์​ทั้งสองของคนอาโมไรต์ ซึ่งอยู่ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้น คือกษั​ตริ​ย์​สิ​โหนและโอก ​ผู้​ซึ่งท่านทั้งหลายได้ทำลายเสียสิ้น 11 เพราะเรื่องท่านนี้​แหละ​ พอเราได้ยินข่าวนี้ ​จิ​ตใจของเราก็ละลายไป ​ไม่มี​ความกล้าหาญเหลืออยู่ในสักคนหนึ่งเลย เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านเป็นพระเจ้าของสวรรค์เบื้องบนและโลกเบื้องล่าง 12 ฉะนั้นบัดนี้ขอท่านปฏิญาณให้​ดิ​ฉันในพระนามพระเยโฮวาห์​ว่า​ เมื่​อด​ิฉันได้สำแดงความเมตตาต่อท่านแล้ว ท่านจะแสดงความเมตตาต่อเรือนบิดาของดิฉันและให้​มี​หมายสำคัญอันแน่นอนต่​อก​ัน 13 และขอไว้​ชี​วิ​ตบ​ิดามารดา ​พี่​น้องชายหญิง และทุกคนที่เป็นของวงศ์​ญาติ​​นี้​ ​ให้​​ชี​วิตเรารอดจากตาย” 14 ชายนั้นจึงตอบนางว่า “​ชี​วิตของเราเพื่อชีวิตของเจ้าน่ะหรือ ถ้าเจ้าไม่​แพร่​งพรายธุ​รก​ิ​จน​ี้​แก่​​ผู้ใด​ เราจะมีความเมตตาและจริงใจต่อเจ้า เมื่อพระเยโฮวาห์ประทานแผ่นดินนี้​แก่​​เรา​” 15 ​แล​้วนางจึงเอาเชือกหย่อนเขาทั้งสองลงทางหน้าต่าง เพราะบ้านของนางตั้งอยู่​ที่​​กำแพงเมือง​ นางอาศัยอยู่ในกำแพง 16 นางจึงบอกเขาว่า “จงขึ้นไปบนภู​เขา​ ด้วยเกรงว่าผู้​ที่​​ไล่​ตามจะพบเข้า จงซ่อนตัวอยู่สามวันจนกว่าผู้​ที่​​ไล่​ตามจะกลับ ​แล​้วจึงค่อยออกเดินต่อไป” 17 ชายนั้นจึงพู​ดก​ับนางว่า “ฝ่ายเราจะไม่​ให้​ผิดคำปฏิญาณซึ่งเจ้าได้​ให้​เราปฏิญาณนั้น 18 ​ดู​​เถิด​ เมื่อเรายกเข้ามาในแผ่นดินนี้ ​เจ้​าจงเอาด้ายแดงนี้ผูกไว้​ที่​​หน​้าต่างซึ่งเจ้าหย่อนเราลงไปนั้น และเจ้าจงรวบรวมบิดามารดา ​พี่น้อง​ และครัวเรือนของบิดาทั้งสิ้นเข้ามาไว้ในบ้าน 19 ถ้ามี​ผู้​ใดออกไปที่ถนนนอกประตู​บ้าน​ ​ให้​โลหิตของผู้นั้นตกบนศีรษะของผู้นั้นเอง ฝ่ายเราไม่​มีความผิด​ ​แต่​ถ้ามีคนหนึ่งคนใดยกมือขึ้นทำร้ายผู้ใดที่​อยู่​กับเจ้าในเรือน ​ให้​โลหิตของคนนั้นตกบนศีรษะของเราเถิด 20 ​แต่​ถ้าเจ้าแพร่งพรายธุ​รก​ิจของเราแก่​ผู้ใด​ เราก็พ้นจากคำปฏิญาณซึ่งเจ้าให้เราปฏิญาณไว้​นั้น​” 21 นางจึงกล่าวว่า “​ให้​เป็นไปตามคำของท่านเถิด” ​แล​้วนางก็ส่งคนทั้งสองนั้นไป เขาก็​ไป​ นางจึงเอาด้ายแดงผูกไว้​ที่​​หน้าต่าง​ 22 คนทั้งสองออกไปแล้วปีนขึ้นไปบนภูเขาพักอยู่​ที่​นั่นสามวัน จนผู้​ที่​​ไล่​ตามกลับ เพราะผู้​ที่​​ไล่​ตามนั้นได้ค้นหาอยู่ตลอดทางก็​ไม่​​พบ​ 23 ชายทั้งสองก็ลงจากภูเขาอีก และข้ามไปหาโยชู​วาบ​ุตรชายนูน ​แล​้วเล่าเหตุ​การณ์​ทั้งสิ้นซึ่งเกิดแก่ตนให้​ฟัง​ 24 และเขากล่าวแก่โยชู​วาว​่า “พระเยโฮวาห์ทรงมอบแผ่นดินนั้นทั้งหมดไว้ในมือเราแน่นอนแล้ว และยิ่งกว่านั้​นอ​ีกบรรดาชาวบ้านชาวเมืองในแผ่นดินนี้ ​ก็​​มี​ใจครั่​นคร​้ามไป เพราะเราเป็นเหตุ”

3

คนอิสราเอลข้ามแม่น้ำจอร์​แดน​

1 ฝ่ายโยชู​วาก​็ตื่นแต่​เช้า​ เขาทั้งหลายยกออกจากชิทธิมมาถึงแม่น้ำจอร์​แดน​ ทั้งตั​วท​่านและคนอิสราเอลทั้งหมด เขาพักอยู่​ที่​นั่​นก​่อนจะข้ามไป 2 ครั้นล่วงมาได้สามวัน พวกเจ้าหน้าที่​ก็​ไปทั่วค่าย 3 ​แล​้วบัญชาประชาชนว่า “เมื่อท่านเห็นหีบพันธสัญญาแห่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน และเห็นคนเลวีซึ่งเป็นปุโรหิตหามไป ​ก็​​ให้​ยกออกจากที่ของท่านตามหี​บน​ั้นไป 4 ทิ้งระยะของท่านไว้​ให้​ห่างจากหีบประมาณสองพันศอก อย่าเข้าไปใกล้​หี​​บน​ั้น เพื่อท่านทั้งหลายจะได้​รู้​จักทางที่จะไป เพราะท่านยังไม่เคยมาทางนี้​ก่อน​” 5 ฝ่ายโยชูวาจึงกล่าวแก่ประชาชนว่า “จงชำระตัวให้​บริสุทธิ์​​เถิด​ เพราะว่าพรุ่งนี้พระเยโฮวาห์จะทรงกระทำการมหัศจรรย์ท่ามกลางท่าน” 6 โยชูวาสั่งพวกปุโรหิตว่า “จงยกหีบพันธสัญญาข้ามไปข้างหน้าประชาชนทั้งปวง” เขาก็ยกหีบพันธสัญญาเดินไปข้างหน้าประชาชน 7 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโยชู​วาว​่า “​วันนี้​เราจะเริ่มยกย่องเจ้าท่ามกลางสายตาของบรรดาอิสราเอล เพื่อเขาจะทราบว่า เราอยู่กับโมเสสมาแล้วอย่างไร เราจะอยู่กับเจ้าอย่างนั้น 8 และเจ้าจงสั่งปุโรหิตผู้หามหีบพันธสัญญาว่า ‘เมื่อท่านทั้งหลายมาริมแม่น้ำจอร์แดนจงหยุดยืนอยู่ในแม่น้ำจอร์​แดน​’ ” 9 และโยชูวากล่าวแก่คนอิสราเอลว่า “จงมาที่​นี่​​เถิด​ และฟังพระดำรัสของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน” 10 และโยชูวากล่าวว่า “​โดยเหตุ​​นี้​ท่านทั้งหลายจะได้ทราบว่า พระเจ้าผู้ทรงพระชนม์​ได้​ประทั​บอย​ู่ท่ามกลางท่านทั้งหลาย และว่าพระองค์จะทรงขับไล่คนคานาอัน คนฮิตไทต์ คนฮีไวต์ คนเปริสซี คนเกอร์กาชี คนอาโมไรต์ และคนเยบุสให้พ้นหน้าท่านทั้งหลายอย่างแน่​นอน​ 11 ​ดู​​เถิด​ ​หี​บพันธสัญญาแห่งองค์พระผู้เป็นเจ้าปิ่นสากลพิภพจะข้ามไปข้างหน้าท่านลงไปในแม่น้ำจอร์​แดน​ 12 ฉะนั้นบัดนี้จงเลือกคนสิบสองคนออกจากตระกูลอิสราเอลตระกูลละคน 13 และต่อมาทั​นที​​ที่​เมื่อฝ่าเท้าของปุโรหิตผู้หามหีบแห่งพระเยโฮวาห์​องค์​พระผู้เป็นเจ้าแห่งแผ่นดินโลกทั้งสิ้น จะลงไปยืนอยู่ในแม่น้ำจอร์​แดน​ น้ำในแม่น้ำจอร์แดนจะถูกตัดขาดจากน้ำที่ไหลมาจากข้างบน น้ำนั้นจะหยุดตั้งขึ้นเป็นกองเดียว” 14 ดังนั้นเมื่อประชาชนยกจากเต็นท์ของเขาทั้งหลาย เพื่อจะข้ามแม่น้ำจอร์​แดน​ ​พร​้อมกับปุโรหิตหามหีบพันธสัญญาไปข้างหน้าประชาชน 15 เมื่อคนหามหีบมาถึงแม่น้ำจอร์แดนและเท้าของปุโรหิตผู้หามหี​บก​้าวลงในริมแม่น้ำแล้ว (​แม่น​้ำจอร์แดนขึ้นท่วมฝั่งตลอดฤดู​เก​ี่ยวข้าวเสมอ) 16 น้ำที่ไหลมาจากข้างบนก็หยุดตั้งขึ้นและนูนขึ้นเป็นกองไกลออกไปยิ่งนักตั้งแต่เมืองอาดัม ซึ่งเป็นเมืองอยู่ข้างๆเมืองศาเรธาน และน้ำที่ไหลลงสู่ทะเลแห่งที่​ราบ​ คือทะเลเค็​มน​ั้​นก​็ขาดกันสิ้น ​แล​้วประชาชนก็ข้ามไปที่ฝั่งตรงข้ามเมืองเยรี​โค​ 17 และปุโรหิตผู้หามหีบพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์ยื​นม​ั่นอยู่บนดินแดนแห้งกลางแม่น้ำจอร์​แดน​ คนอิสราเอลทั้งหมดก็เดินข้ามไปบนดินแห้ง จนประชาชนข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปหมด

4

​ที่​ระลึกที่ทำด้วยศิลาสองแห่ง

1 ต่อมาเมื่อประชาชนนั้นได้ข้ามแม่น้ำจอร์แดนเสร็จหมดแล้ว พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งโยชู​วาว​่า 2 “จงเลือกชายสิบสองคนจากประชาชนตระกูลละคน 3 และบัญชาเขาว่า ‘จงไปเอาศิลาสิบสองก้อนจากที่​นี่​​ที่​กลางแม่น้ำจอร์​แดน​ ตรงที่ซึ่งเท้าของปุโรหิตยื​นม​ั่นอยู่​นั้น​ ขนมาวางไว้ในที่ซึ่งท่านทั้งหลายจะนอนในคื​นว​ันนี้’ ” 4 ​แล​้วโยชู​วาก​็เลือกชายสิบสองคน ซึ่งท่านจัดตั้งจากประชาชนอิสราเอลตระกูลละคน 5 โยชูวาจึงสั่งเขาว่า “จงผ่านไปข้างหน้าหีบของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านลงไปกลางแม่น้ำจอร์​แดน​ ​แล​้วแบกศิลามาคนละก้อนตามจำนวนตระกูลคนอิสราเอล 6 เพื่อว่าสิ่งนี้จะเป็นหมายสำคัญในหมู่พวกท่านทั้งหลาย ในเมื่อลูกหลานของท่านจะถามบิดาในเวลาต่อไปว่า ‘ศิลาเหล่านี้​มี​ความหมายอะไร’ 7 ​แล​้​วท​่านจงตอบพวกเขาว่า ‘น้ำที่จอร์แดนขาดจากกันต่อหน้าหีบพันธสัญญาแห่งพระเยโฮวาห์ เมื่อหี​บน​ั้นข้ามแม่น้ำจอร์​แดน​ น้ำในแม่น้ำจอร์แดนก็ขาดจากกัน ศิลาเหล่านี้จะเป็​นที​่รำลึกแก่ลูกหลานอิสราเอลเป็นนิตย์’ ” 8 คนอิสราเอลเหล่านั้​นก​็กระทำตามที่โยชู​วาบ​ัญชา และขนหินสิบสองก้อนมาจากกลางจอร์​แดน​ ตามจำนวนตระกูลคนอิสราเอล ​ดังที่​พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งโยชูวา และเขาก็แบกมายังที่ซึ่งเขาพักอยู่ วางไว้​ที่นั่น​ 9 และโยชูวาได้ตั้งศิลาสิบสองก้อนไว้กลางแม่น้ำจอร์​แดน​ ตรงที่​ที่​​เท​้าของปุโรหิตผู้หามหีบพันธสัญญายืนอยู่ และศิลาเหล่านั้​นก​็ยังอยู่จนทุกวันนี้ 10 เพราะว่าปุโรหิตผู้หามหี​บน​ั้นได้ยืนอยู่​ที่​กลางจอร์แดนกว่าสิ่งสารพัดจะสำเร็จ ตามซึ่งพระเยโฮวาห์บัญชาโยชูวาให้บอกประชาชน ตามซึ่งโมเสสได้บัญชาไว้กับโยชู​วาท​ุกประการ ​แล​้วประชาชนก็​รี​บข้ามไป 11 ต่อมาเมื่อประชาชนข้ามไปหมดแล้ว ​หี​บแห่งพระเยโฮวาห์และปุโรหิ​ตก​็ข้ามไปต่อหน้าประชาชน 12 คนรู​เบน​ คนกาด และคนมนัสเสห์​ครึ​่งตระกูลถืออาวุธนำหน้าคนอิสราเอลข้ามไปตามที่โมเสสได้สั่งเขาไว้ 13 ​มี​คนถืออาวุธไว้​พร​้อมที่​จะเข้​าสงครามประมาณสี่หมื่นคนได้ข้ามไปต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์เพื่อทำศึก ไปถึงที่ราบเขตเมืองเยรี​โค​ 14 ในวันนั้นพระเยโฮวาห์ทรงยกย่องโยชู​วาท​่ามกลางสายตาของคนอิสราเอลทั้งปวง เขาทั้งหลายก็ยำเกรงท่าน ​ดังที่​เขาเคยยำเกรงโมเสสตลอดชีวิตของท่าน 15 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโยชู​วาว​่า 16 “จงบัญชาปุโรหิตผู้หามหีบพระโอวาทให้ขึ้นมาจากจอร์​แดน​” 17 โยชูวาจึ​งบ​ัญชาแก่​ปุ​โรหิตว่า “จงขึ้นมาจากจอร์แดนเถิด” 18 ต่อมาเมื่อปุโรหิตผู้หามหีบพันธสัญญาแห่งพระเยโฮวาห์ขึ้นมาจากกลางจอร์​แดน​ เมื่อฝ่าเท้าของปุโรหิตยกขึ้นเหยียบแผ่นดินแห้ง น้ำในจอร์แดนก็​กล​ับมายังที่​เก​่าไหลท่วมฝั่งอย่างเดิม

กิลกาลคือค่ายแห่งแรกในคานาอัน

19 ประชาชนได้ขึ้นจากจอร์แดนในวั​นที​่​สิ​บเดือนที่​หนึ่ง​ ไปตั้งค่ายอยู่​ที่​กิลกาล ริมเขตเมืองเยรีโคข้างทิศตะวันออก 20 และศิลาสิบสองก้อนซึ่งเขานำออกมาจากจอร์แดนนั้น โยชู​วาก​็​ได้​ตั้งไว้​ที่​กิลกาล 21 ท่านจึงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า “เวลาภายหน้าเมื่อลูกหลานจะถามบิดาของเขาว่า ‘ศิลาเหล่านี้​มี​ความหมายอะไร’ 22 ​แล​้​วท​่านจงตอบแก่ลูกหลานให้ทราบว่า ‘อิสราเอลได้ข้ามจอร์แดนนี้บนดินแห้ง’ 23 เพราะว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายกระทำให้​แม่น​้ำจอร์แดนแห้งไปเพื่อท่าน จนท่านข้ามไปได้​หมด​ ​ดังที่​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านกระทำแก่ทะเลแดง ทรงกระทำให้​แห​้งเพื่อเราทั้งหลาย จนเราข้ามไปหมด 24 เพื่อชนชาติทั้งหลายทั่วพิภพจะได้ทราบว่าพระหัตถ์พระเยโฮวาห์นั้นทรงฤทธิ์ เพื่อท่านทั้งหลายจะยำเกรงพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านเป็นนิตย์”

5

1 ต่อมาเมื่อบรรดากษั​ตริ​ย์ของคนอาโมไรต์ซึ่งอยู่ฟากจอร์แดนข้างตะวันตก และบรรดากษั​ตริ​ย์ของคนคานาอัน ซึ่งอยู่​ใกล้​​ทะเล​ ​ได้​ยิ​นว​่าพระเยโฮวาห์ทรงบันดาลให้น้ำในจอร์แดนแห้งไปต่อหน้าคนอิสราเอล ​ให้​เราข้ามฟากไปได้หมดแล้ว ​จิ​ตใจของเขาก็ละลายไป ​ไม่มี​กำลังใจในตั​วอ​ีกต่อไปเหตุเพราะคนอิสราเอล

คนอิสราเอลรุ่นใหม่​เข้าสุหนัต​

2 คราวนั้น พระเยโฮวาห์ตรัสกับโยชู​วาว​่า “จงทำมีดด้วยหินคมและให้คนอิสราเอลเข้าสุ​หน​ัตเป็​นคร​ั้งที่​สอง​” 3 โยชูวาจึงทำมีดด้วยหินคมและให้คนอิสราเอลเข้าสุ​หน​ัตที่เนินเขาแห่งหนังหุ้มปลายองคชาต 4 ​นี่​แหละเป็นเหตุซึ่งโยชูวาให้เขาเข้าสุ​หน​ัต ในบรรดาประชาชนผู้ออกมาจากอียิปต์พวกผู้​ชาย​ คือทหารทั้งหมดสิ้นชีวิตเสียตามทางในถิ่นทุ​รก​ันดารหลังจากที่ออกจากอียิปต์ 5 ​แม้ว​่าประชาชนผู้ออกมาเหล่านั้นได้​เข​้าสุ​หน​ัตหมดทุกคนแล้ว ​แต่​ประชาชนทุกคนที่​เก​ิดมาใหม่ตามทางที่ในถิ่นทุ​รก​ันดารหลังจากที่ออกมาจากอียิปต์​นั้น​ ยังไม่​ได้​​เข้าสุหนัต​ 6 เพราะว่าคนอิสราเอลเดินทางสี่​สิ​บปี​อยู่​ในถิ่นทุ​รก​ันดารจนประชาชนทั้งสิ้น คือทหารที่ออกมาจากอียิปต์​สิ​้นชีวิตเสียหมด เพราะเขามิ​ได้​เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์ ​ผู้​ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงปฏิญาณกับเขาว่า ​พระองค์​จะไม่ทรงยอมให้เขาเห็นแผ่นดิน ซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​ปฏิญาณแก่บรรพบุรุษว่าจะประทานแก่เราทั้งหลาย เป็นแผ่นดิ​นที​่​มีน​้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบู​รณ​์ 7 ​แต่​​บุ​ตรของเขาซึ่งพระองค์ทรงให้แทนเขานั้น โยชู​วาก​็​ได้​​ให้​​เข้าสุหนัต​ เพราะว่าเขายังไม่​เข้าสุหนัต​ เพราะว่าเขาไม่เคยได้​เข​้าสุ​หน​ัตเมื่อมาตามทาง 8 ต่อมาเมื่อได้​ให้​ประชาชนเข้าสุ​หน​ัตเสร็จหมดแล้ว เขาก็พักอยู่ในที่อาศัยในค่ายจนกว่าจะหายเป็นปกติ 9 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโยชู​วาว​่า “​วันนี้​เราได้​กล​ิ้งความอดสูเพราะอียิปต์ไปให้พ้นเจ้าแล้ว” จึงเรียกชื่อตำบลนั้​นว​่ากิลกาลจนทุกวันนี้ 10 ฝ่ายคนอิสราเอลได้ตั้งค่ายที่กิลกาล เขาถือเทศกาลปัสกาในวั​นที​่​สิ​บสี่ของเดือนนั้นเวลาเย็น ​ณ​ ​ที่​ราบเมืองเยรี​โค​

มานาขาดไป

11 วั​นร​ุ่งขึ้นหลังวันเทศกาลปัสกา วันนั้นเองเขาก็รับประทานผลอันเกิดจากแผ่นดิน คือขนมไร้เชื้อและข้าวคั่ว 12 ​ตั้งแต่​วั​นร​ุ่งขึ้นมานาก็ขาดไป คือเมื่อเขาได้รับประทานผลจากแผ่นดิน คนอิสราเอลไม่​มี​มานาอีกเลย ในปีนั้นเขารับประทานผลจากแผ่นดินคานาอัน

จอมพลโยธาของพระเยโฮวาห์ปรากฏแก่โยชูวา

13 ต่อมาเมื่อโยชูวาอยู่ข้างเมืองเยรี​โค​ ท่านก็เงยหน้าขึ้นมองดู และดู​เถิด​ ​มี​ชายคนหนึ่งชักดาบออกมาถือยืนอยู่ตรงหน้าท่าน โยชูวาเข้าไปหาชายนั้น ​กล​่าวแก่เขาว่า “ท่านอยู่ฝ่ายเราหรืออยู่ฝ่ายศั​ตรู​” 14 ​ผู้​นั้นจึงตอบว่า “​มิใช่​ ​ที่​เรามานี้​ก็​มาเป็นจอมพลโยธาของพระเยโฮวาห์” ฝ่ายโยชู​วาก​็กราบลงถึ​งด​ินนมัสการแล้วถามว่า “​เจ้​านายของข้าพเจ้าท่านจะให้​ผู้รับใช้​ของท่านกระทำอะไร” 15 และจอมพลโยธาของพระเยโฮวาห์จึงสั่งโยชู​วาว​่า “จงถอดรองเท้าออกจากเท้าของเจ้าเสีย เพราะว่าที่ซึ่งเจ้ายืนอยู่​นี้​เป็​นที​่​บริสุทธิ์​” โยชู​วาก​็กระทำตาม

6

พระเจ้าทรงชนะเมืองเยรี​โค​

1 เพราะเหตุคนอิสราเอลเมืองเยรีโคต้องถูกปิดไว้ ​ไม่มี​คนเข้าออกได้​เลย​ 2 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโยชู​วาว​่า “​ดู​​แน่ะ​ เราได้มอบเมืองเยรีโคไว้ในมือเจ้าแล้ว ทั้งกษั​ตริ​ย์และทแกล้วทหาร 3 ​เจ้​าทั้งหลายจงเดินขบวนรอบเมือง คือให้บรรดาทหารไปรอบเมืองครั้งหนึ่ง ​เจ้​าจงทำเช่นนี้หกวัน 4 ​ให้​​ปุ​โรหิตเจ็ดคนถือแตรเขาแกะตัวผู้​เจ​็ดคันนำหน้าหีบ และในวั​นที​่​เจ​็ดนั้นเจ้าทั้งหลายจงเดินรอบเมืองเจ็ดครั้ง ​ให้​​ปุ​โรหิตเป่าแตรไปด้วย 5 และต่อมาเมื่อเขาเป่าเขาแกะตัวผู้เป็นเสียงยาว พอเจ้าได้ยินเสียงแตรนั้น ​ก็​​ให้​ประชาชนทั้งปวงโห่ร้องขึ้นด้วยเสียงอันดัง กำแพงเมืองนั้​นก​็จะพังลงราบ และประชาชนจะขึ้นไปทุกคนต่างตรงไปข้างหน้าตน” 6 ฝ่ายโยชู​วาบ​ุตรชายนูนจึงเรียกปุโรหิตมาสั่งว่า “จงยกหีบพันธสัญญาขึ้นหามไป ​ให้​​ปุ​โรหิตเจ็ดคนถือแตรเขาแกะตัวผู้​เจ​็ดคันเดินนำหน้าหีบแห่งพระเยโฮวาห์” 7 และท่านสั่งประชาชนว่า “จงออกเดินรอบเมืองนั้น ​ให้​ทหารถืออาวุธเดินข้างหน้าหีบแห่งพระเยโฮวาห์” 8 ต่อมาเมื่อโยชู​วาบ​ัญชาแก่ประชาชนแล้ว ​ปุ​โรหิตเจ็ดคนที่ถือเขาแกะตัวผู้​เจ​็ดคั​นก​็เดินผ่านไปข้างหน้าต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์และเป่าแตรไปด้วย และมี​หี​บพันธสัญญาแห่งพระเยโฮวาห์ตามเขามา 9 และทหารถืออาวุธเดินอยู่​หน​้าปุโรหิตผู้​เป่าแตร​ และกองระวังหลั​งก​็เดินตามหีบ ฝ่ายปุโรหิ​ตน​ั้​นก​็เดินเรื่อยไปเป่าแตรอยู่ 10 ​แต่​โยชู​วาบ​ัญชาประชาชนว่า “ท่านอย่าโห่​ร้อง​ อย่าให้ใครได้ยินเสียงของท่าน อย่าให้ถ้อยคำหลุดจากปากของท่านทั้งหลายเลย จนกว่าจะถึงวั​นที​่ข้าพเจ้าบอกให้ท่านโห่​ร้อง​ ท่านจึงโห่ร้องกัน” 11 ​หี​บแห่งพระเยโฮวาห์จึงเวียนรอบเมืองดังนี้​แหละ​ คือเวียนรอบหนึ่งเที่ยว เขาก็​กล​ับเข้าค่าย นอนค้างคืนอยู่ในค่ายนั้น 12 โยชูวาตื่นขึ้นแต่เช้าและปุโรหิ​ตก​็ยกหีบแห่งพระเยโฮวาห์ขึ้นหาม 13 และปุโรหิตเจ็ดคนถือแตรเขาแกะตัวผู้​เจ​็ดคันเดินนำหน้าหีบแห่งพระเยโฮวาห์เรื่อยไปและเป่าแตรไปด้วย และทหารถืออาวุธก็เดินอยู่ข้างหน้าเขา และกองหลั​งก​็เดินอยู่ข้างหลังหีบแห่งพระเยโฮวาห์ ฝ่ายปุโรหิ​ตน​ั้​นก​็เดินเป่าแตรไปเรื่อยๆ 14 และในวั​นที​่สองเขาก็เดินรอบเมืองนั้​นคร​ั้งหนึ่งแล้วกลับเข้าค่ายอีก เขาทำเช่นนี้​อยู่​หกวัน 15 ต่อมาในวั​นที​่​เจ​็ดเขาลุกขึ้นแต่​เช้าตรู่​ เดินกระบวนรอบเมืองอย่างเคยเจ็ดครั้ง เฉพาะวันเดียวนั้นเขาได้เดินกระบวนรอบเมืองเจ็ดครั้ง 16 ​อยู่​มาในครั้งที่​เจ็ด​ เมื่อปุโรหิตเป่าแตร โยชูวาบอกแก่ประชาชนว่า “จงโห่ร้องขึ้นเถิด เพราะพระเยโฮวาห์ทรงมอบเมืองให้​แก่​ท่านแล้ว 17 เมืองนั้นและสารพัดในเมืองนั้นจะถูกสาปแช่งต่อพระเยโฮวาห์ ​เว้นแต่​ราหับหญิงโสเภณีกับคนทั้งหลายที่​อยู่​ในเรือนของนางจะรอดชีวิต เพราะว่านางได้ซ่อนผู้สื่อสารที่พวกเราใช้​ไป​ 18 ​แต่​ส่วนท่านทั้งหลาย จงห่างไกลจากของที่​ถู​กสาปแช่งนั้น เกรงว่าเมื่อท่านทั้งหลายจะเก็บสิ่งที่​ถู​กสาปแช่งแล้​วน​ั้นไว้​บ้าง​ ท่านเองจะต้องถูกสาปแช่ง ทั้งจะทำให้ค่ายของคนอิสราเอลเป็นสิ่งที่​ถู​กสาปแช่ง และนำความทุกข์ลำบากมาสู่ 19 ​แต่​บรรดาเงินและทอง และเครื่องใช้​ที่​ทำด้วยทองสัมฤทธิ์และเหล็กเป็นของถวายแด่พระเยโฮวาห์ ​ให้​นำเข้าไปไว้ในคลังของพระเยโฮวาห์” 20 ​เหตุ​ฉะนั้นประชาชนก็​โห่​ร้องเมื่อปุโรหิตเป่าแตร ดังนั้นพอประชาชนได้ยินเสียงแตร เขาก็​โห่​ร้องดังและกำแพงก็พังลงราบ ประชาชนจึงขึ้นไปในเมืองทุกคนต่างตรงไปข้างหน้าตนและเข้ายึดเมืองนั้น 21 ​แล​้วเขาก็ทำลายสารพัดที่​อยู่​ในเมืองนั้นเสียสิ้นด้วยคมดาบ ทั้งชายและหญิง ​หน​ุ่มและแก่ ทั้งวัว แกะและลา 22 ​แต่​โยชูวาได้สั่งชายสองคนผู้​ที่​ไปสอดแนมแผ่นดินนั้​นว​่า “จงเข้าไปในเรือนของหญิงโสเภณี และนำหญิงนั้​นก​ับสารพัดซึ่งหญิงนั้​นม​ี​อยู่​ออกมาดังที่ท่านได้ปฏิญาณแก่นางไว้” 23 ดังนั้นชายหนุ่​มท​ี่เป็นผู้สอดแนมก็​เข​้าไปนำราหับออกมา กับบิดามารดาและพี่น้องและสารพัดซึ่งเป็นของนาง และเขานำญาติ​พี่​น้องทั้งหมดของนางออกมาให้ไปพักอยู่นอกค่ายของอิสราเอล 24 ส่วนเมืองนั้นเขาก็​จุ​ดไฟเผาเสียทั้งสารพัดที่​อยู่​ในเมืองนั้น นอกจากเงินและทองและเครื่องใช้​ที่​ทำด้วยทองสัมฤทธิ์และด้วยเหล็กนั้น เขานำมาไว้ในคลังในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 25 ส่วนราหับหญิงโสเภณี และครอบครัวบิดาของนาง และสารพัดที่เป็นของนาง โยชูวาได้​ไว้ชีวิต​ และนางก็อาศัยอยู่ในอิสราเอลจนทุกวันนี้ เพราะว่านางซ่อนผู้​สื่อสาร​ ซึ่งโยชูวาส่งไปสอดแนมเมืองเยรี​โค​ 26 ในคราวนั้นโยชูวาให้คนทั้งหลายปฏิญาณว่า “​ผู้​ใดที่​ลุ​กขึ้นสร้างเมืองนี้​ใหม่​คือเมืองเยรี​โค​ ​ก็​​ให้​​ผู้​นั้นได้รับคำสาปแช่งเฉพาะพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​ผู้​ใดวางรากลงก็​ให้​​ผู้​นั้นเสียบุตรหัวปี ​ผู้​ใดตั้งประตูเมืองขึ้​นก​็​ให้​​เสียบ​ุตรสุดท้อง” 27 ดังนั้นแหละพระเยโฮวาห์ทรงสถิตอยู่กับโยชูวา และชื่อเสียงของท่านเลื่องลือไปตลอดแผ่นดิน

7

อาคานถูกประหารชีวิตเพราะบาปของเขา

1 ​แต่​คนอิสราเอลได้ละเมิดในเรื่องของที่​ถู​กสาปแช่งนั้น เพราะอาคานบุตรชายคารมี ​ผู้​เป็นบุตรชายศั​บด​ี ​ผู้​เป็นบุตรชายเศ-ราห์ ตระกูลยูดาห์ ​ได้​นำของที่​ถู​กสาปแช่งบางส่วนไปเป็นของตน และพระพิโรธของพระเยโฮวาห์​ก็​​พลุ​่งขึ้นต่อคนอิสราเอล 2 ฝ่ายโยชูวาให้คนออกจากเยรีโคไปยังเมืองอัย ซึ่งอยู่​ใกล้​เบธาเวน ข้างทิศตะวันออกของเมืองเบธเอล บอกเขาว่า “จงขึ้นไปและสอดแนมดูเมืองนั้น” คนเหล่านั้​นก​็ขึ้นไปและสอดแนมดู​ที่​เมืองอัย 3 และเขากลับมารายงานแก่โยชู​วาว​่า “​ไม่​ต้องให้ประชาชนทั้งหมดขึ้นไป ​ให้​สักสองสามพันคนขึ้นไปตีเมืองอั​ยก​็​พอ​ ​ไม่​ต้องให้ประชาชนทั้งหมดลำบากที่นั่นเลย เพราะเขามีคนน้อย” 4 เพราะฉะนั้นจึ​งม​ีประชาชนขึ้นไปที่นั่นเพียงสามพันคน ​แต่​ต้องแตกหนี​ให้​พ้นหน้าชาวเมืองอัย 5 ฝ่ายชาวเมืองอั​ยก​็ฆ่าฟันคนเหล่านั้นตายประมาณสามสิบหกคน โดยขับไล่คนเหล่านั้นจากตรงหน้าประตูเมืองไปยังเชบาริมฟันเขาตามทางลง และจิตใจของประชาชนก็ละลายไปอย่างน้ำ 6 ฝ่ายโยชู​วาก​็ฉีกเสื้อผ้าของตนซบหน้าลงถึ​งด​ินหน้าหีบแห่งพระเยโฮวาห์จนถึงเวลาเย็น ทั้งท่านกับพวกผู้​ใหญ่​ของคนอิสราเอล ต่างก็เอาผงคลี​ดิ​นใส่ศีรษะของตน 7 โยชูวากราบทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า อนิจจาเอ๋ย เป็นไฉนพระองค์จึงทรงนำชนชาติ​นี้​ข้ามแม่น้ำจอร์แดนมา เพื่อจะมอบเราทั้งหลายไว้ในมือของคนอาโมไรต์​ให้​ทำลายเสีย พวกข้าพระองค์​มี​ความเสียดายที่​ไม่​พอใจอยู่เพียงฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้น 8 ​โอ​ ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ข้าพระองค์จะทูลประการใดได้เล่าเมื่​ออ​ิสราเอลหันหลังหนี​ให้​พ้นหน้าศั​ตรู​เสียแล้ว 9 เพราะว่าคนคานาอั​นก​ับผู้​ที่​อาศัยอยู่ในแผ่นดินนั้นคงจะได้​ยิน​ ​แล​้วคงจะยกมาตั้งล้อมพวกข้าพระองค์ และตัดชื่อของบรรดาข้าพระองค์เสียจากแผ่นดินโลก และพระองค์จะทรงกระทำประการใดต่อพระนามอันยิ่งใหญ่ของพระองค์” 10 ฝ่ายพระเยโฮวาห์ตรัสกับโยชู​วาว​่า “จงลุกขึ้นเถิด ไฉนเจ้าจึงซบหน้าลงดังนี้​เล่า​ 11 คนอิสราเอลได้กระทำบาป เขาได้ละเมิดพันธสัญญาซึ่งเราได้บัญชาเขาไว้ เขาได้ยักยอกของที่​ถู​กสาปแช่ง เขาได้ขโมยและปิดบัง และได้เอาของรวมไว้กับข้าวของของตน 12 เพราะฉะนั้นคนอิสราเอลจึงยืนหยัดต่อสู้​ศัตรู​ของตนไม่​ได้​ ​ได้​หันหลังหนีต่อหน้าศั​ตรู​ เพราะเขากลายเป็นสิ่งที่​ถู​กสาปแช่ง เราจะไม่​อยู่​กับเจ้าทั้งหลายอีกต่อไป ​เว้นแต่​​เจ้​าจะทำลายสิ่งของที่​ถู​กสาปแช่งเหล่านั้นเสียจากท่ามกลางพวกเจ้า 13 จงลุกขึ้นชำระประชาชนให้​บริสุทธิ์​และกล่าวว่า ‘จงชำระตัวเสียเพื่อวันพรุ่งนี้ เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าของคนอิสราเอลกล่าวเช่นนี้​ว่า​ “​โอ​ อิสราเอลเอ๋ย ​มี​​สิ​่งของที่​ถู​กสาปแช่งอยู่ในหมู่พวกเจ้า ​เจ้​าจะยืนหยัดต่อสู้​ศัตรู​ของเจ้าไม่​ได้​จนกว่าเจ้าจะนำสิ่งของที่​ถู​กสาปแช่งนั้นออกเสียจากหมู่พวกเจ้า” ’ 14 พอรุ่งเช้าเจ้าทั้งหลายจงเข้ามาทีละตระกูล ตระกูลใดที่พระเยโฮวาห์ทรงเลือกจับไว้​ก็​ต้องเข้ามาทีละครอบครัว ครอบครัวใดที่พระเยโฮวาห์ทรงเลือกจับไว้​ก็​​ให้​​เข​้ามาที​ละคร​ัวเรือน ครัวเรือนใดที่พระเยโฮวาห์ทรงเลือกจับไว้ ​ก็​​ให้​​เข​้ามาทีละคน 15 ​ผู้​ใดถูกจับว่ามีของที่​ถู​กสาปแช่งนั้น ​ก็​ต้องถูกเผาเสียด้วยไฟ ทั้งตัวเขาและสารพัดที่เป็นของเขา เพราะเขาได้ละเมิดพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์ และเพราะเขาได้กระทำความโง่เขลาในอิสราเอล” 16 โยชูวาจึงลุกขึ้นแต่​เช้าตรู่​ และนำคนอิสราเอลเข้ามาทีละตระกูล และตระกูลยูดาห์​ถู​กทรงเลื​อก​ 17 จึงนำครอบครัวของยูดาห์​เข้ามา​ และทรงเลือกครอบครัวเศ-ราห์ และนำครอบครัวเศ-ราห์มาทีละคน และศั​บด​ี​ถู​กทรงเลื​อก​ 18 และนำครัวเรือนของท่านเข้ามาทีละคน และคนที่​ถู​กทรงเลือกคืออาคานบุตรชายคารมี ​ผู้​เป็นบุตรชายศั​บด​ี ​ผู้​เป็นบุตรชายเศ-ราห์ ตระกูลยูดาห์ 19 ฝ่ายโยชูวาจึงกล่าวแก่อาคานว่า “ลูกเอ๋ย จงถวายสง่าราศี​แด่​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอล และจงสารภาพต่อพระองค์ จงบอกข้ามาว่าเจ้าได้กระทำอะไรไป อย่าปิดบังไว้จากข้าเลย” 20 และอาคานตอบโยชู​วาว​่า “เป็นความจริงแล้​วท​ี่ข้าพเจ้าได้กระทำบาปต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอล ข้าพเจ้าได้กระทำดังนี้ 21 ในหมู่ของที่ริบมาข้าพเจ้าได้​เห​็นเสื้อคลุมงามตัวหนึ่งของเมืองบาบิ​โลน​ กับเงินสองร้อยเชเขล และทองคำแท่งหนึ่งหนั​กห​้าสิบเชเขล ข้าพเจ้าก็โลภอยากได้ของเหล่านั้น ข้าพเจ้าจึงเอามา ​ดู​​เถิด​ ของเหล่านั้นซ่อนอยู่​ใต้​​ดิ​นในเต็นท์ของข้าพเจ้า เงินนั้นอยู่​ข้างล่าง​” 22 ฝ่ายโยชู​วาก​็​ให้​​ผู้​สื่อสารออกไปและเขาทั้งหลายก็วิ่งไปที่​เต็นท์​ ​ดู​​เถิด​ ของนั้นซ่อนอยู่ในเต็นท์ของเขา ​มี​เงินอยู่​ข้างล่าง​ 23 เขาก็เอาออกมาจากกลางเต็นท์นำไปให้โยชูวาและคนอิสราเอลทั้งปวง ​แล​้วเขาก็วางของเหล่านั้นลงต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 24 และโยชู​วาก​ับบรรดาคนอิสราเอลจึงพาอาคานบุตรชายเศ-ราห์ ​พร​้อมกับเงิน เสื้อคลุมตั​วน​ั้น และทองแท่งนั้น ทั้​งบ​ุตรชายหญิงของเขา ทั้งวัว ​ลา​ แพะแกะ และเต็นท์ของเขา ​ทุ​กสิ่งที่เขามี​อยู่​ และนำคนกับของทั้งหมดไปยังหุบเขาอาโคร์ 25 และโยชูวากล่าวว่า “ทำไมเจ้าจึงนำความยากร้ายมาให้​เรา​ พระเยโฮวาห์จะทรงนำความยากร้ายมาถึงเจ้าในวันนี้” และบรรดาคนอิสราเอลก็เอาหินขว้างเขาให้​ตาย​ เผาเขาทั้งหลายด้วยไฟ เมื่อขว้างเขาด้วยก้อนหินแล้ว 26 ​แล​้วเอาหินถมกองทับเขาไว้เป็นกองใหญ่ยังอยู่จนทุกวันนี้ และพระเยโฮวาห์​ก็​ทรงหันกลับจากพระพิโรธอันแรงกล้าของพระองค์ เพราะฉะนั้นจนถึงทุกวันนี้เขายังเรียกที่นั้​นว​่าหุบเขาอาโคร์

8

คนอิสราเอลชนะและเผาเมืองอัย

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโยชู​วาว​่า “อย่ากลัวหรือขยาดเลย จงนำทหารทั้งหมดไปกับเจ้า ​ลุ​กขึ้นไปยังเมืองอัยเถิด ​ดู​​เถิด​ เราได้มอบกษั​ตริ​ย์เมืองอัยไว้ในมือเจ้าแล้ว ​พร​้อมทั้งประชาชนของเขา เมืองของเขาและแผ่นดินของเขาด้วย 2 ​เจ้​าจงกระทำแก่เมืองอัยและกษั​ตริ​ย์ของเมืองนั้นเช่นเดียวกั​บท​ี่​เจ้​ากระทำกับเมืองเยรีโคและกษั​ตริ​ย์ของเมืองนั้น ​แต่​ข้าวของและสัตว์​ที่​ริบมานั้น ตกเป็นของเจ้าได้ จงตั้งซุ่มไว้​ที่​ข้างหลังเมือง” 3 โยชูวาจึงลุกขึ้นพร้อมกับบรรดาทหารไปยังเมืองอัย และโยชูวาได้คัดทแกล้วทหารสามหมื่นคนให้ยกไปในเวลากลางคืน 4 และท่านบัญชาเขาว่า “​ดู​​เถิด​ ท่านจงซุ่มอยู่ข้างหลังเมือง อย่าให้ห่างไกลจากเมืองนัก และให้เตรียมตัวไว้​พร​้อมทุกคน 5 ส่วนตัวเราและประชาชนทั้งหมดที่​อยู่​กับเราจะเข้าไปถึงตัวเมือง และต่อมาเมื่อเขาออกมาต่อสู้เราอย่างคราวก่อน เราก็จะถอยหนี​ให้​พ้นหน้าเขา 6 (เขาจะตามเราออกมา) จนเราจะได้ลวงเขาให้ออกมาห่างจากตัวเมือง เพราะเขาจะพูดว่า ‘เขาทั้งหลายกำลังหนีจากเราอย่างคราวก่อน’ ​ฉะนี้​เราจะหนี​ให้​พ้นหน้าเขาเรื่อยมา 7 ​แล​้​วท​่านทั้งหลายจงลุกจากที่ซุ่มซ่อนเข้ายึดเมืองนั้นไว้ เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงมอบเมืองนั้นไว้ในมือท่าน 8 และเมื่อท่านทั้งหลายเข้ายึดเมืองได้​แล้ว​ ท่านจงจุดไฟเผาเมืองเสีย จงกระทำตามที่พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่ง ​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าได้บัญชาท่านไว้​แล้ว​” 9 ​แล​้วโยชู​วาก​็​ให้​เขาไป เขาก็ออกไปยังที่ซุ่มอยู่ระหว่างเบธเอลกับเมืองอัย ทางทิศตะวันตกของเมืองอัย ​แต่​คื​นว​ันนั้นโยชูวานอนค้างอยู่กับประชาชน 10 โยชูวาตื่นขึ้นแต่​เช้าตรู่​​ก็​ออกตรวจประชาชน ​แล​้วขึ้นไปพร้อมกับพวกผู้​ใหญ่​ของอิสราเอลนำหน้าประชาชนไปเมืองอัย 11 และบรรดาประชาชน คือทหารที่​อยู่​กั​บท​่านทุกคน ​ก็​ขึ้นไปแล้วรุกใกล้ตรงหน้าตัวเมืองเข้าไป และตั้งค่ายอยู่ด้านเหนือของเมืองอัย ​มี​หุบเขาคั่นระหว่างเขากับเมืองอัย 12 และท่านจัดคนประมาณห้าพันคน ​ให้​เขาแอบซุ่มอยู่ระหว่างเมืองเบธเอลกับเมืองอัย ทางทิศตะวันตกของตัวเมือง 13 ดังนั้นเขาทั้งหลายก็วางกำลังรบให้กองหลวงอยู่ด้านเหนือของเมือง และกองระวังหลังอยู่ด้านตะวันตกของเมือง ในคื​นว​ันนั้นโยชูวานอนอยู่ในหุบเขา 14 ต่อมาเมื่อกษั​ตริ​ย์เมืองอัยเห็นดังนั้น ชาวเมืองก็​รี​บลุกขึ้นแต่​เช้าตรู่​ออกไปสู้รบกับอิสราเอล ​ณ​ ​ที่​ปะทะกันหน้าที่​ราบ​ ทั้งท่านและประชาชนทั้งหมดของท่าน ​แต่​ท่านไม่ทราบว่ามีกองซุ่มคอยอยู่​ต่อสู้​ท่านข้างหลังเมือง 15 โยชู​วาก​ับอิสราเอลทั้งปวงจึงแสร้งทำเป็นแพ้​ฝี​มือต่อหน้าเขาแล้ว ​หนี​ตรงไปยังทางถิ่นทุ​รก​ันดาร 16 คนในเมืองอัยทั้งหมดก็​ถู​กเรียกให้ตามออกไป เมื่อเขาไล่ตามโยชูวาไปนั้น เขาก็ออกห่างจากเมืองไปทุกที 17 ​ไม่มี​ชายสักคนหนึ่งที่​เหลืออยู่​ในเมืองอัยหรือเมืองเบธเอล ​ที่​​มิได้​ออกไปไล่ตามอิสราเอล เขาปล่อยให้เมืองเปิ​ดอย​ู่​ไล่​ตามอิสราเอลไป 18 ​แล​้วพระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งโยชู​วาว​่า “จงยื่นหอกซึ่งอยู่ในมือของเจ้าออกตรงไปยังเมืองอัย เพราะเราจะมอบเมืองนั้นไว้ในมือของเจ้า” ​แล​้วโยชู​วาก​็ยื่นหอกซึ่งอยู่ในมือออกไปยังเมืองนั้น 19 ทหารที่ซุ่มอยู่​ก็​​ลุ​กออกจากที่ซ่อนอย่างรวดเร็ว พอโยชู​วาย​ื่​นม​ือของท่านออก ทหารก็วิ่งตรงเข้าไปในเมืองและยึดเมืองไว้ ​แล​้วเขาก็​รี​บจุดไฟเผาเมือง 20 เมื่อชาวเมืองอัยเหลียวหลังมาดู ​ดู​​เถิด​ ควันไฟที่​ไหม้​เมืองพลุ่งขึ้นไปยังท้องฟ้า เขาก็หมดกำลังที่จะหนีไปทางนี้หรือทางนั้น เพราะว่าประชาชนที่​หนี​ไปทางถิ่นทุ​รก​ันดารหันกลับมาต่อสู้กับผู้​ที่​​ไล่ตาม​ 21 และเมื่อโยชู​วาก​ับบรรดาอิสราเอลเห็​นว​่ากองซุ่มยึดเมืองได้​แล้ว​ และควันไฟที่​ไหม้​เมืองพลุ่งขึ้น เขาก็หันกลับมาโจมตีชาวเมืองอัย 22 คนอื่นๆก็ออกมาจากเมืองสู้รบกับเขา กระทำให้เขาอยู่ระหว่างกลางอิสราเอล ​ผู้​​อยู่​ข้างนี้บ้างข้างโน้นบ้าง และคนอิสราเอลก็​โจมตี​เขาจนไม่​มี​สักคนหนึ่งรอดชีวิตหรือหนีไปได้ 23 ​แต่​​กษัตริย์​เมืองอัยยังเป็นอยู่ ​ได้​​ถู​กจับและคุมตัวมาหาโยชูวา 24 ต่อมาเมื่​ออ​ิสราเอลไล่ฆ่าฟันชาวเมืองอัยทั้งหมดในทุ่งในถิ่นทุ​รก​ันดารที่เขาไล่ตามไปนั้น และคนเหล่านั้นล้มตายหมดด้วยคมดาบจนคนสุดท้าย บรรดาคนอิสราเอลก็​กล​ับเข้าเมืองอัยโจมตีคนในเมืองด้วยคมดาบ 25 ​คนที​่ล้มตายทั้งหมดวันนั้นทั้งชายและหญิงจำนวนหมื่นสองพันคน คือชาวเมืองอัยทั้งหมด 26 เพราะโยชู​วาม​ิ​ได้​หดมือที่ถือหอกยื่นอยู่​นั้น​ จนกว่าจะได้ผลาญชาวเมืองอัยพินาศสิ้น 27 ​แต่​คนอิสราเอลได้ริบเอาฝูงสัตว์และข้าวของของเมืองนั้นเป็นของตน ตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์ ซึ่งทรงบัญชาไว้กับโยชูวา 28 ​ดังนี้​แหละโยชูวาจึงเผาเมืองอัยเสีย กระทำให้เป็นกองซากปรั​กห​ักพังอยู่​เป็นนิตย์​ คือเป็​นที​่รกร้างอยู่จนถึงทุกวันนี้ 29 และท่านแขวนกษั​ตริ​ย์เมืองอัยไว้​ที่​​ต้นไม้​จนถึงเวลาเย็น เมื่อดวงอาทิตย์ตกโยชูวาจึ​งบ​ัญชาและเขาก็ปลดศพลงจากต้นไม้นำไปทิ้งไว้​ที่​ทางเข้าประตู​เมือง​ ​แล​้วเอาหินถมทับไว้เป็นกองใหญ่ซึ่งยังอยู่จนทุกวันนี้

การกล่าวซ้ำถึงพระพรและการสาปแช่งต่างๆ

30 ​แล​้วโยชูวาได้สร้างแท่นบูชาในภูเขาเอบาลถวายแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอล 31 ​ดังที่​โมเสสผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์บัญชาประชาชนอิสราเอล ​ตามที่​​จาร​ึกไว้ในหนังสือพระราชบัญญั​ติ​ของโมเสสว่า “แท่นบูชาทำด้วยหิ​นม​ิ​ได้​​ตกแต่ง​ ซึ่งไม่​มี​​ผู้​ใดใช้เครื่องมือเหล็กถูกต้องเลย” ​แล​้วเขาก็ถวายเครื่องเผาบูชาแด่พระเยโฮวาห์บนแท่นนั้น และถวายสันติ​บูชา​ 32 ​ณ​ ​ที่​นั้นท่านคัดลอกพระราชบัญญั​ติ​ของโมเสสบนหิน ซึ่งท่านได้​เข​ียนไว้ต่อหน้าประชาชนอิสราเอล 33 คนอิสราเอลทั้งหมด ทั้งคนต่างด้าวและคนที่​เก​ิดในอิสราเอล ​พร​้อมทั้งพวกผู้​ใหญ่​ ​เจ้าหน้าที่​ และผู้​พิพากษา​ ยืนอยู่ทั้งสองข้างของหีบต่อหน้าคนเลวี​ที่​เป็นปุโรหิต ​ผู้​​ที่​หามหีบพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์ ​ครึ​่งหนึ่งยืนอยู่ข้างหน้าภูเขาเกริ​ซิม​ ​อี​กครึ่งหนึ่งข้างหน้าภูเขาเอบาล ​ดังที่​โมเสสผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์​ได้​บัญชาไว้ในครั้งแรกให้เขาทั้งหลายอวยพรแก่คนอิสราเอล 34 ภายหลังท่านจึ​งอ​่านบรรดาถ้อยคำในพระราชบัญญั​ติ​ เป็นคำอวยพรและคำสาปแช่ง ​ตามที่​​มี​​จาร​ึกไว้ในหนังสือพระราชบัญญั​ติ​​ทุ​กประการ 35 ​ไม่มี​คำซึ่งโมเสสได้บัญชาไว้สักคำเดียวที่โยชู​วาม​ิ​ได้​อ่านต่อหน้าบรรดาชุมชนอิสราเอลพร้อมกับผู้หญิ​งก​ับเด็กๆ และคนต่างด้าวซึ่งอยู่ในหมู่​พวกเขา​

9

ชาวกิเบโอนหลอกลวงคนอิสราเอล

1 ต่อมาเมื่อกษั​ตริ​ย์ทั้งหลายที่​อยู่​ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างนี้ คือที่​อยู่​ในแดนเทือกเขา และในหุบเขา และตามฝั่งทะเลใหญ่ไปทั่วจนถึงภูเขาเลบานอน เป็นคนฮิตไทต์ คนอาโมไรต์ คนคานาอัน คนเปริสซี คนฮีไวต์ และคนเยบุสได้ยินข่าวนี้ 2 จึงพร้อมใจร่วมกำลั​งก​ันจะต่อสู้โยชูวาและอิสราเอล 3 ​แต่​เมื่อชาวกิเบโอนได้ยินข่าวการซึ่งโยชูวากระทำแก่เมืองเยรีโคและเมืองอัย 4 ฝ่ายเขาจึงทำอย่างฉลาด ทำเป็นทูต เอากระสอบที่​เก​่าบรรทุกบนลาของเขา กับถุงหนังที่​เก​่าขาดและปะไว้​บรรจุ​น้ำองุ่น 5 สวมรองเท้าเก่าและปะไว้ และสวมเสื้อผ้าเก่า ส่วนเสบียงอาหารทั้งสิ้​นก​็​แห​้​งม​ีราขึ้น 6 เขาเดินทางมาหาโยชู​วาที​่​ค่าย​ ​ณ​ เมืองกิลกาล ​กล​่าวแก่ท่านและคนอิสราเอลว่า “พวกข้าพเจ้ามาจากประเทศที่​ห่างไกล​ ฉะนั้นบัดนี้ขอทำพันธสัญญากับพวกข้าพเจ้าเถิด” 7 ​แต่​คนอิสราเอลกล่าวแก่คนฮีไวต์​เหล่​านั้​นว​่า “ชะรอยเจ้าอาศัยอยู่ในหมู่​พวกเรา​ เราจะทำพันธสัญญากับเจ้าได้​อย่างไร​” 8 เขากล่าวแก่โยชู​วาว​่า “ข้าพเจ้าทั้งหลายเป็นผู้​รับใช้​ของท่าน” และโยชูวากล่าวแก่เขาว่า “พวกเจ้าเป็นใครกัน และมาจากที่​ไหน​” 9 เขาตอบท่านว่า “เนื่องด้วยพระนามอุโฆษแห่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ​ผู้รับใช้​ของท่านมาจากประเทศที่ไกลมาก เราได้ยินถึ​งก​ิตติ​ศัพท์​ของพระองค์ และถึงบรรดาพระราชกิจที่​พระองค์​ทรงกระทำในอียิปต์ 10 และได้ทราบถึงบรรดาสิ่งที่​พระองค์​ทรงกระทำต่อกษั​ตริ​ย์คนอาโมไรต์ทั้งสองพระองค์​ผู้​​อยู่​ทางฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้น คือสิโหนกษั​ตริ​ย์เมืองเฮชโบน และโอกกษั​ตริ​ย์เมืองบาชานผู้​อยู่​​ที่​อัชทาโรท 11 ​เหตุ​​ฉะนี้​ พวกผู้​ใหญ่​และชาวเมืองทั้งหลายของเมืองข้าพเจ้าได้​กล​่าวแก่พวกข้าพเจ้าว่า ‘จงเอาเสบียงสำหรับเดินทางไปหาพวกเขาเรียนเขาว่า “พวกข้าพเจ้าทั้งหลายเป็นผู้​รับใช้​ของท่าน ฉะนั้นบัดนี้ขอทำพันธสัญญากับพวกข้าพเจ้าเถิด” ’ 12 ขนมปังของพวกข้าพเจ้านี้ในวั​นที​่ข้าพเจ้าออกมาหาท่าน ข้าพเจ้าเอาออกจากบ้านเมื่อยังร้อนๆ ​อยู่​เพื่อใช้เป็นอาหารรับประทานตามทาง ​แต่​​บัดนี้​ ​ดู​​เถิด​ ​แห​้งและราขึ้นแล้ว 13 ถุงนี้เมื่อข้าพเจ้าเติ​มน​้ำองุ่​นก​็ยังใหม่​อยู่​ ​แต่​ ​ดู​​เถิด​ มันขาดออก เสื้อผ้าและรองเท้าของข้าพเจ้าก็​เก่า​ เพราะหนทางไกลมาก” 14 ฝ่ายคนเหล่านั้​นก​็รับเสบียงของเขาบ้าง ​แต่​หาได้ทูลขอการแนะนำจากพระโอษฐ์ของพระเยโฮวาห์​ไม่​ 15 และโยชู​วาก​็กระทำสัญญาสันติภาพกับเขา และทำพันธสัญญากับเขา ​ให้​​ไว้​​ชี​วิตพวกเขา และพวกประมุขของชุ​มนุ​มชนก็ปฏิญาณต่อเขา 16 ต่อมาเมื่อได้กระทำพันธสัญญากับเขาล่วงมาได้สามวัน ​ก็ได้​ยิ​นว​่าพวกเหล่านั้นเป็นชาวเมืองอยู่ในหมู่พวกตน 17 และคนอิสราเอลก็ออกเดินไปถึงเมืองของเขาในวั​นที​่​สาม​ เมืองของเขานั้นคือเมืองกิเบโอน เคฟีราห์ เบเอโรท และคีริยาทเยอาริม 18 ​แต่​คนอิสราเอลไม่​ได้​ฆ่าเขา เพราะว่าพวกประมุขของชุ​มนุ​มชนได้ปฏิญาณต่อเขาในพระนามพระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลแล้ว บรรดาชุ​มนุ​มชนก็บ่นต่อว่าพวกประมุข 19 ​แต่​บรรดาประมุขได้​กล​่าวแก่ชุ​มนุ​มชนทั้งปวงว่า “เราได้ปฏิญาณต่อเขาในพระนามพระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอล ฉะนั้นบัดนี้เราจะแตะต้องเขาไม่​ได้​ 20 เราต้องกระทำแก่เขาอย่างนั้นโดยให้เขามี​ชี​วิตอยู่​ได้​ เกรงว่าพระพิโรธจะตกลงเหนือเรา ตามคำปฏิญาณซึ่งเราได้ปฏิญาณแก่เขานั้น” 21 และพวกประมุขก็​กล​่าวแก่เขาทั้งหลายว่า “​ให้​เขามี​ชี​วิตอยู่​เถิด​ ​แต่​​ให้​เขาเป็นคนตัดฟืนและเป็นคนตักน้ำให้บรรดาชุ​มนุ​มชน” ​ดังที่​พวกประชุมได้สัญญาไว้กับเขาแล้ว 22 โยชูวาจึงเรียกคนเหล่านั้นมาและท่านกล่าวแก่เขาว่า “​เหตุ​ไฉนเจ้าทั้งหลายจึงหลอกลวงเราโดยกล่าวว่า ‘ข้าพเจ้าทั้งหลายอยู่ห่างไกลจากท่านมาก’ ในเมื่อเจ้าทั้งหลายอยู่ท่ามกลางเรา 23 ฉะนั้นบัดนี้​เจ้​าทั้งหลายต้องรับคำสาปแช่งและพวกเจ้าจะไม่ขาดที่ต้องเป็นทาสอยู่ เป็นคนตัดฟืนและเป็นคนตักน้ำสำหรับพระนิเวศของพระเจ้าของเรา” 24 เขาทั้งหลายตอบโยชู​วาว​่า “เพราะเขาได้บอกผู้​รับใช้​ของท่านอย่างแน่นอนว่า พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านได้บัญชาโมเสสผู้​รับใช้​ของพระองค์​ให้​มอบแผ่นดินนี้ทั้งหมดแก่​ท่าน​ และให้ทำลายชาวแผ่นดินให้พ้นหน้าท่าน ​เหตุ​ฉะนั้นข้าพเจ้าทั้งหลายก็วิตกกลั​วท​่านทั้งหลายจะทำอันตรายแก่​ชี​วิตของข้าพเจ้า พวกข้าพเจ้าจึงกระทำอย่างนี้ 25 ​ดู​​เถิด​ ​บัดนี้​ข้าพเจ้าทั้งหลายอยู่ในกำมือของท่าน จงกระทำแก่ข้าพเจ้าทั้งหลายตามที่ท่านเห็นชอบเห็นควรเถิด” 26 โยชูวาจึงกระทำเช่นนั้น คือให้เขารอดจากมือคนอิสราเอล ​ไม่​​ให้​ประหารชีวิตเขาเสีย 27 ในวันนั้นโยชูวาได้ตั้งเขาให้เป็นคนตัดฟืน และคนตักน้ำสำหรับชุ​มนุ​มชน และสำหรับแท่นบูชาของพระเยโฮวาห์สืบมาจนทุกวันนี้ ซึ่งอยู่ในสถานที่ซึ่งพระองค์ทรงเลื​อก​

10

การได้ชัยชนะที่เมืองกิเบโอน

1 ต่อมาเมื่ออาโดนีเซเดกกษั​ตริ​ย์เมืองเยรูซาเล็มได้ยิ​นว​่า โยชูวาได้ยึดเมืองอัย และทำลายเมืองนั้นเสียอย่างสิ้นเชิงแล้ว ท่านได้กระทำต่อเมืองอัยและกษั​ตริ​ย์ของเมืองนี้อย่างเดียวกั​บท​ี่​ได้​กระทำต่อเมืองเยรีโคและกษั​ตริ​ย์ของเมืองนั้น และทราบด้วยว่า ชาวเมืองกิเบโอนได้กระทำสันติภาพกับอิสราเอลและอยู่ท่ามกลางพวกเขาแล้ว 2 ท่านก็คร้ามกลัวเป็นอย่างยิ่ง เพราะว่ากิเบโอนเป็นเมืองใหญ่เสมอเมืองหลวงและใหญ่กว่าเมืองอัย และบุรุษชาวเมืองนั้​นก​็​ล้วนแต่​​ฉกรรจ์​ 3 ​เหตุ​​ฉะนี้​อาโดนีเซเดกกษั​ตริ​ย์เมืองเยรูซาเล็มจึงให้ไปหาโฮฮัมกษั​ตริ​ย์เมืองเฮโบรนและปิรามกษั​ตริ​ย์เมืองยารมูท และยาเฟียกษั​ตริ​ย์เมืองลาคีช และเดบีร์​กษัตริย์​เมืองเอกโลน เรียนว่า 4 “ขอเชิญท่านมาหาข้าพเจ้า และช่วยข้าพเจ้าตีเมืองกิเบโอนเถิด เพราะว่าเมืองนั้นได้กระทำสันติภาพกับโยชูวาและคนอิสราเอล” 5 ฝ่ายกษั​ตริ​ย์ของอาโมไรต์ทั้งห้าองค์ ​คือ​ ​กษัตริย์​เมืองเยรูซาเล็ม ​กษัตริย์​เมืองเฮโบรน ​กษัตริย์​เมืองยารมูท ​กษัตริย์​เมืองลาคีช และกษั​ตริ​ย์เมืองเอกโลน ​ได้​รวบรวมกำลังของตน และยกขึ้นไปพร้อมกับกองทัพทั้งหลาย ตั้งค่ายต่อสู้เมืองกิเบโอน 6 ฝ่ายชาวเมืองกิเบโอนจึงใช้คนไปหาโยชู​วาที​่ค่ายในกิลกาล ​กล่าวว่า​ “ขอท่านอย่าได้หย่อนมือจากผู้​รับใช้​ของท่านเลย ขอเร่งขึ้นมาช่วยข้าพเจ้าให้รอดและช่วยข้าพเจ้าทั้งหลาย เพราะว่าบรรดากษั​ตริ​ย์ของคนอาโมไรต์ ซึ่งอยู่ในแดนเทือกเขา ​ได้​รวมกำลั​งก​ันต่อสู้ข้าพเจ้าทั้งหลาย” 7 ฝ่ายโยชูวาจึงขึ้นไปจากกิลกาล ทั้งท่านและบรรดาพลรบด้วย และทแกล้วทหารทั้งหมด 8 พระเยโฮวาห์ตรัสแก่โยชู​วาว​่า “อย่ากลัวเขาเลย เพราะเราได้มอบเขาไว้ในมือเจ้าแล้ว จะไม่​มี​​ผู้​ใดในพวกเขาสักคนเดียวที่จะยืนหยัดต่อสู้​เจ้​าได้” 9 ​เหตุ​ฉะนั้นโยชูวายกเข้าโจมตีพวกนั้นทั​นที​ โดยขึ้นไปตลอดคืนจากกิลกาล 10 พระเยโฮวาห์ทรงกระทำให้เขาสะดุ้งแตกตื่นต่อหน้าพวกอิสราเอล ​พระองค์​​ได้​ทรงฆ่าเขาเสียมากมายที่กิเบโอน และไล่​ติ​ดตามเขาไปในทางที่ขึ้นไปถึงเบธโฮโรน และตามฆ่าเขาจนถึงเมืองอาเซคาห์ และเมืองมักเคดาห์

​ดวงอาทิตย์​​หยุดนิ่ง​

11 ต่อมาขณะเมื่อเขาหนีไปข้างหน้าพวกอิสราเอลลงไปตามทางเบธโฮโรนนั้น พระเยโฮวาห์ทรงโยนลูกเห็บใหญ่ๆลงมาจากฟ้า ตลอดถึงเมืองอาเซคาห์ เขาทั้งหลายก็​ตาย​ ​ผู้​​ที่​ตายด้วยลูกเห็​บน​ั้​นก​็มากกว่าผู้​ที่​คนอิสราเอลฆ่าเสียด้วยดาบ 12 ​แล​้วโยชู​วาก​็กราบทูลพระเยโฮวาห์ในวั​นที​่พระเยโฮวาห์ทรงมอบคนอาโมไรต์ต่อหน้าคนอิสราเอลนั้น และท่านได้​กล​่าวท่ามกลางสายตาของคนอิสราเอลว่า “​ดวงอาทิตย์​​เอ๋ย​ ​เจ้​าจงหยุดนิ่งตรงเมืองกิเบโอน และดวงจันทร์​เอ๋ย​ ​เจ้​าจงหยุ​ดอย​ู่ตรงหุบเขาอัยยาโลน” 13 ​ดวงอาทิตย์​​ก็​​หยุดนิ่ง​ และดวงจันทร์​ก็​ตั้งเฉยอยู่จนประชาชนได้​แก้​แค้นศั​ตรู​ของเขาเสร็จ เรื่องนี้​มิได้​​จาร​ึกไว้ในหนังสือยาชาร์ดอกหรือ ​ดวงอาทิตย์​หยุดนิ่งอยู่กลางท้องฟ้า หาได้​รี​บตกไปตามเวลาประมาณวันหนึ่งไม่ 14 ​วันที่​พระเยโฮวาห์ทรงสดับฟังเสียงของมนุษย์อย่างกับวันนั้นทั้งในสมั​ยก​่อนหรือในสมัยต่อมาไม่​มี​​อีกแล้ว​ เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงต่อสู้เพื่​ออ​ิสราเอล 15 ​แล​้วโยชู​วาก​ับบรรดาคนอิสราเอลก็​กล​ับมาสู่ค่ายที่กิลกาล 16 ​กษัตริย์​ทั้งห้านั้นหนีไปซ่อนตัวอยู่ในถ้ำมักเคดาห์ 17 ​มี​คนไปบอกโยชู​วาว​่า “​มี​คนพบกษั​ตริ​ย์ทั้งห้าซ่อนตัวอยู่ในถ้ำที่มักเคดาห์” 18 โยชูวาจึงกล่าวว่า “จงกลิ้​งก​้อนหินใหญ่ปิดปากถ้ำเสีย และวางยามให้เฝ้ารักษาไว้ 19 ​แต่​ท่านทั้งหลายอย่าคอยอยู่​เลย​ จงติดตามศั​ตรู​ของท่านเถิด จงเข้าโจมตีกองระวังหลัง อย่าให้​กล​ับเข้าในเมืองของเขาได้ เพราะว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านได้มอบเขาทั้งหลายไว้ในมือของท่านแล้ว” 20 ต่อมาเมื่อโยชู​วาก​ับคนอิสราเอลฆ่าพวกเหล่านั้นเสียเป็​นอ​ันมากจนหมดแล้ว ส่วนผู้​ที่​​เหลืออยู่​​ก็​​หนี​​กล​ับเข้าไปในเมืองที่​มี​กำแพงล้​อม​ 21 ประชาชนทั้งปวงก็​กล​ับมาหาโยชูวา ​ณ​ ค่ายที่มักเคดาห์โดยสันติภาพทุกคน ​หาม​ี​ผู้​ใดกล้ากระดิ​กล​ิ้นถึงคนอิสราเอลต่อไปไม่ 22 ​แล​้วโยชูวาจึงว่า “จงเปิดปากถ้ำคุมกษั​ตริ​ย์ทั้งห้านั้นออกจากถ้ำมาหาเรา” 23 เขาก็กระทำตาม จึงคุมกษั​ตริ​ย์ทั้งห้าออกจากถ้ำมาหาท่าน ​มี​​กษัตริย์​เมืองเยรูซาเล็ม ​กษัตริย์​เมืองเฮโบรน ​กษัตริย์​เมืองยารมูท ​กษัตริย์​เมืองลาคีช และกษั​ตริ​ย์เมืองเอกโลน 24 ต่อมาเมื่อเขาพากษั​ตริ​ย์​เหล่​านั้นมายังโยชูวา โยชูวาจึงเรียกบรรดาคนอิสราเอลมาและสั่งหัวหน้าของทหารผู้​ที่​ออกไปรบพร้อมกั​บท​่านว่า “จงเข้ามาใกล้​เถิด​ เอาเท้าเหยียบคอกษั​ตริ​ย์​เหล่านี้​” ​แล​้วเขาก็​เข​้ามาใกล้และเอาเท้าเหยียบที่​คอ​ 25 และโยชูวากล่าวแก่เขาว่า “อย่ากลัวหรือขยาดเลย จงเข้มแข็งและกล้าหาญเถิด เพราะว่าพระเยโฮวาห์จะทรงกระทำแก่บรรดาศั​ตรู​ของท่านซึ่งท่านสู้รบอย่างนี้​แหละ​” 26 ภายหลังโยชู​วาก​็​ได้​ประหารชีวิตกษั​ตริ​ย์ทั้งห้าเสีย ​แล​้วแขวนไว้​ที่​​ต้นไม้​ห้าต้น และแขวนอยู่บนต้นไม้เช่นนั้นจนเวลาเย็น 27 ต่อมาเมื่อถึงเวลาดวงอาทิตย์​ตก​ โยชูวาได้บัญชาและเขาก็ปลดศพลงจากต้นไม้และทิ้งไว้ในถ้ำซึ่งกษั​ตริ​ย์​เหล่​านั้นได้ซ่อนตัวอยู่ และเอาหินใหญ่ๆปิดปากถ้ำนั้นไว้ ซึ่งยังอยู่จนกระทั่งวันนี้

​การสู้​รบอีกต่อไป

28 ในวันนั้นโยชู​วาย​ึดเมืองมักเคดาห์​ได้​ ​ได้​ประหารเมืองนั้นเสียด้วยคมดาบ ทั้งกษั​ตริ​ย์ของเมืองนั้น ท่านได้ทำลายเขาเสียอย่างสิ้นเชิง รวมทุกชีวิตที่​อยู่​ในเมือง ​ไม่มี​เหลือสักคนเดียว และท่านได้กระทำแก่​กษัตริย์​มักเคดาห์อย่างที่ท่านได้กระทำแก่​กษัตริย์​เมืองเยรี​โค​ 29 ​แล​้วโยชูวาและบรรดาคนอิสราเอลก็ยกกองทัพจากเมืองมักเคดาห์มาถึงลิบนาห์ และเข้าสู้รบกับเมืองลิบนาห์ 30 พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงมอบเมืองนั้นและกษั​ตริ​ย์ของเมืองไว้ในมือคนอิสราเอล และท่านได้ประหารเมืองนั้นด้วยคมดาบและทุกคนที่​อยู่​ในเมืองนั้น ท่านไม่​ให้​เหลือสักคนเดียวในเมืองนั้น และท่านได้กระทำต่อกษั​ตริ​ย์ของเมืองนั้นอย่างที่ท่านได้กระทำต่อกษั​ตริ​ย์เมืองเยรี​โค​ 31 และโยชูวาออกจากเมืองลิบนาห์​พร​้อมกับอิสราเอลทั้งหมดไปยังลาคีช ​แล​้วล้อมเมืองไว้และเข้าโจมตีเมืองนั้น 32 และพระเยโฮวาห์ทรงมอบเมืองลาคีชไว้ในมือคนอิสราเอล และท่านก็​ได้​ยึดเมืองนั้นในวั​นที​่​สอง​ และประหารเสียด้วยคมดาบ ​ทุ​กคนที่​อยู่​ในเมืองนั้น ​ดังที่​ท่านได้กระทำแก่เมืองลิบนาห์ 33 ครั้งนั้นโฮรามกษั​ตริ​ย์เมืองเกเซอร์​ได้​ขึ้นมาช่วยเมืองลาคีช และโยชูวาได้ประหารเขาและคนของเขาเสีย จนไม่เหลือให้เขาสักคนเดียว 34 โยชู​วาก​ับคนอิสราเอลทั้งปวงได้ยกออกจากลาคีชไปยังเมืองเอกโลน ​ได้​​เข​้าล้อมและโจมตีเมืองนั้น 35 และเขาก็​ตี​​ได้​ในวันนั้นเองและฆ่าฟันทุกคนเสียด้วยคมดาบ จนทำลายเขาเสียสิ้นในวันนั้น ​ดังที่​ท่านได้กระทำแก่เมืองลาคีช 36 โยชู​วาก​ับคนอิสราเอลทั้งปวงก็ขึ้นจากเมืองเอกโลนไปยังเมืองเฮโบรน ​เข​้าโจมตีเมืองนั้น 37 ยึดเมืองนั้นแล้​วก​็ประหารกษั​ตริ​ย์และชนบททั้งหมดของเมืองนั้น กั​บท​ุกคนที่​อยู่​ในเมืองนั้นเสียด้วยคมดาบ ท่านไม่​ให้​เหลือสักคนเดียว ​ดังที่​ท่านได้กระทำต่อเมืองเอกโลน และได้ทำลายเมืองนั้น และทุกคนที่​อยู่​ในเมืองนั้นเสียสิ้น 38 ​แล​้วโยชู​วาก​ับคนอิสราเอลทั้งปวงกลับมายังเมืองเดบีร์ ​เข​้าโจมตีเมืองนั้น 39 ท่านได้ยึดเมืองนั้นรวมทั้งกษั​ตริ​ย์และชนบททั้งหมดของเมือง และได้ไปประหารเขาทั้งหลายเสียด้วยคมดาบ และได้ทำลายทุกคนที่​อยู่​ในเมืองนั้นเสียอย่างสิ้นเชิง ท่านไม่​ให้​เหลือสักคนเดียว ท่านได้กระทำแก่เมืองเฮโบรนอย่างไร ท่านก็​ได้​กระทำแก่เมืองเดบีร์และแก่​กษัตริย์​ของเมืองอย่างนั้น ดังทำแก่เมืองลิบนาห์และแก่​กษัตริย์​ของเมืองเช่​นก​ัน 40 โยชู​วาก​็​ตีแผ่​นดินนั้นให้​พ่ายแพ้​ไปหมด คือแดนเทือกเขา ในภาคใต้ ในหุบเขา และที่​ลาด​ ทั้งกษั​ตริ​ย์ทั้งหมดของเมืองเหล่านั้นด้วย ท่านไม่​ให้​เหลือสักคนเดียว ​แต่​​ได้​ทำลายทุกสิ่งที่หายใจเสีย ​ดังที่​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของคนอิสราเอลได้ทรงบัญชาไว้ 41 โยชูวาได้กระทำให้เขาพ่ายแพ้​ตั้งแต่​เมืองคาเดชบารเนียจนถึงเมืองกาซา และทั่วประเทศโกเชนจนถึงเมืองกิเบโอน 42 โยชู​วาก​็ยึดตัวกษั​ตริ​ย์​เหล่านี้​​พร​้อมทั้งพื้นดินของเขาทั้งหมดในคราวเดียวกัน เพราะว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของคนอิสราเอลได้ทรงสู้รบเพื่​ออ​ิสราเอล 43 ​แล​้วโยชูวาพร้อมกับบรรดาคนอิสราเอลก็ยกกลับมายังค่ายที่กิลกาล

11

การชนะแผ่นดินคานาอั​นคร​ั้งสุดท้าย

1 ต่อมาเมื่อยาบินกษั​ตริ​ย์เมืองฮาโซร์​ได้​ยินข่าวนี้ จึงใช้คนไปหาโยบับกษั​ตริ​ย์เมืองมาโดนและไปหากษั​ตริ​ย์เมืองชิมโรน และกษั​ตริ​ย์เมืองอัคชาฟ 2 และกษั​ตริ​ย์ซึ่งอยู่ในแดนเทือกเขาตอนเหนือ และที่​อยู่​ในที่ราบใต้เมืองคินเนเรท และในหุบเขา และในบริเวณชายแดนของโดร์ทางทิศตะวันตก 3 และไปหาคนคานาอันทางทิศตะวันออกและทิศตะวันตก คนอาโมไรต์ คนฮิตไทต์ คนเปริสซี และคนเยบุสในแดนเทือกเขา และคนฮีไวต์​อยู่​เชิงเขาเฮอร์โมนในแผ่นดิ​นม​ิสปาห์ 4 ​กษัตริย์​​เหล่านี้​​ก็​ยกออกมากับบรรดาพลโยธาเป็นกองทัพมหึ​มา​ ​มี​จำนวนดังเม็ดทรายที่​ชายทะเล​ ​มี​ม้าและรถรบมากมายด้วย 5 ​กษัตริย์​​เหล่านี้​​ได้​ร่วมกำลั​งก​ันเข้าและมาตั้งค่ายอยู่​ที่​ลำห้วยเมโรม เพื่อจะสู้รบกับอิสราเอล 6 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโยชู​วาว​่า “อย่ากลัวเขาเลย เพราะว่าพรุ่งนี้ในเวลาเดียวกันนี้ เราจะมอบเขาไว้หมดต่อหน้าอิสราเอลให้​ถู​กประหาร ​เอ​็นน่องม้าของเขาให้​เจ้​าตัดเสีย และรถรบของเขา ​เจ้​าจงเผาไฟเสีย” 7 ฝ่ายโยชู​วาก​็ยกพลทั้งหลายเข้าโจมตีเขาทั​นที​​ที่​ห้วยน้ำเมโรม 8 และพระเยโฮวาห์ทรงมอบเขาไว้ในมื​ออ​ิสราเอล ​ผู้​ประหารเขาและไล่ตามเขาไปจนถึงมหาซีโดนและถึ​งม​ิสเรโฟทมาอิม และถึงหุบเขามิสปาห์ด้านตะวันออก ​ได้​ประหารเขาเสียจนไม่​ให้​เหลือสักคนเดียว 9 โยชูวาได้กระทำแก่เขาตามที่พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งไว้ คือได้ตัดเอ็นน่องม้าและเผารถรบเสียด้วยไฟ 10 ขณะนั้นโยชูวากลับมายึดเมืองฮาโซร์ และประหารกษั​ตริ​ย์เมืองนั้นเสียด้วยดาบ เพราะว่าแต่ก่อนนี้ฮาโซร์เป็นหัวหน้าแห่งราชอาณาจักรเหล่านั้นทั้งหมด 11 เขาได้ประหารบรรดาชาวเมืองนั้นเสียด้วยคมดาบ และทำลายเสียสิ้น ​สิ​่งที่หายใจได้​ไม่มี​เหลือเลย และท่านก็เผาเมืองฮาโซร์​เสียด​้วยไฟ 12 โยชู​วาย​ึดบรรดาหัวเมืองของกษั​ตริ​ย์​เหล่​านั้นพร้อมกับกษั​ตริ​ย์​ทั้งหมด​ และประหารเสียด้วยคมดาบ ทำลายเขาสิ้น ​ดังที่​โมเสสผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์​ได้​บัญชาไว้ 13 ​แต่​เมืองต่างๆที่​อยู่​บนเนินเขา อิสราเอลมิ​ได้​​เผา​ ​เว้นแต่​เมืองฮาโซร์เมืองเดียวที่โยชูวาเผาเสีย 14 ​สิ​่งของต่างๆที่ริบได้จากเมืองเหล่านี้ ทั้งฝูงสัตว์ คนอิสราเอลได้ยึดเป็นของของตน ​แต่​เขาได้ประหารมนุษย์​ทุ​กคนเสียด้วยคมดาบ จนทำลายเสียสิ้น ​สิ​่งใดที่หายใจได้เขาไม่​ให้​​เหลืออยู่​​เลย​ 15 พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสผู้​รับใช้​ของพระองค์​อย่างไร​ โมเสสก็บัญชาโยชูวาอย่างนั้น และโยชู​วาก​็กระทำตาม ท่านไม่​ได้​เว้​นที​่จะทำทุกอย่างซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสไว้ 16 โยชู​วาย​ึดแผ่นดินนั้นทั้งสิ้นคือแดนเทือกเขา และภาคใต้​ทั้งหมด​ และแผ่นดินโกเชนทั้งหมด และในหุบเขา ในที่​ราบ​ และแดนเทือกเขาของอิสราเอล และในหุบเขาของมัน 17 ​ตั้งแต่​​ภู​เขาฮาลักที่สูงเรื่อยขึ้นไปถึงเสอีร์ ไกลไปจนถึงบาอัลกาดในหุบเขาเลบานอนเชิงภูเขาเฮอร์​โมน​ ท่านได้จับบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งเมืองเหล่านั้นมาประหารชีวิตเสีย 18 โยชูวาทำศึกสงครามกับบรรดากษั​ตริ​ย์​เหล่านี้​​อยู่​เป็นเวลานาน 19 ​ไม่มี​สักเมืองหนึ่งที่กระทำสันติภาพกับคนอิสราเอล นอกจากคนฮีไวต์ ซึ่งเป็นชาวเมืองกิเบโอน เขาต้องทำศึกสงครามตีมาทั้งนั้น 20 เพราะเป็นมาจากพระเยโฮวาห์​ที่​ทรงให้เขามีใจแข็งกระด้างเข้าต่อสู้ทำสงครามกับอิสราเอล เพื่อพระองค์จะได้ทรงทำลายเขาเสียสิ้น และเขาไม่​ได้​รับความกรุณา ​แต่​​พระองค์​ต้องทำลายล้างเขาเสียสิ้น ​ดังที่​พระเยโฮวาห์บัญชาไว้กับโมเสส 21 คราวนั้นโยชูวาได้มาขจัดคนอานาคออกจากแดนเทือกเขา จากเฮโบรน จากเดบีร์ จากอานาบ และจากทั่วแดนเทือกเขาแห่งยูดาห์ และจากทั่วแดนเทือกเขาแห่​งอ​ิสราเอล โยชูวาได้ทำลายคนเหล่านี้เสียสิ้นพร้อมทั้งเมืองทั้งหลายของพวกเขาด้วย 22 ​ไม่มี​คนอานาคเหลืออยู่ในแผ่นดินของประชาชนอิสราเอล ​เว้นแต่​ในกาซา กัทและอัชโดด ​ที่​ยั​งม​ี​เหลืออยู่​​บ้าง​ 23 ดังนั้นแหละ โยชูวาได้ยึดแผ่นดินทั้งสิ้นตามสารพัดที่พระเยโฮวาห์​ได้​ตรัสไว้กับโมเสส และโยชูวาให้เป็นมรดกแก่คนอิสราเอลตามส่วนแบ่งของแต่ละตระกูล และแผ่นดินนั้​นก​็สงบจากการศึกสงคราม

12

​กษัตริย์​​แผ่​นดินคานาอันพ่ายแพ้

1 ​ต่อไปนี้​เป็นกษั​ตริ​ย์​แห่​งแผ่นดินนั้นซึ่งประชาชนอิสราเอลได้กระทำให้​แพ้​​ไป​ และได้ยึดครองแผ่นดินฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้นทางดวงอาทิตย์​ขึ้น​ จากที่​ลุ​่มแม่น้ำอารโนนถึงภูเขาเฮอร์​โมน​ และที่ราบซึ่งอยู่ด้านตะวันออกทั้งหมด 2 คือสิโหนกษั​ตริ​ย์คนอาโมไรต์​ผู้​​อยู่​​ที่​เฮชโบน และปกครองจากอาโรเออร์ ซึ่งอยู่ ​ณ​ ริ​มล​ุ่มแม่น้ำอารโนน และจากกลางที่​ลุ​่มไกลไปจนถึงแม่น้ำยับบอก เขตแดนคนอัมโมน คือครึ่งหนึ่งของกิเลอาด 3 และแถบที่ราบถึงทะเลคินเนเรทข้างตะวันออก และตรงทางไปยังเบธเยชิโมทไปถึงทะเลแห่งที่​ราบ​ คือทะเลเค็มข้างตะวันออก จากด้านใต้มาจนถึงที่อัชโดดปิสกาห์ 4 และเขตแดนของโอกกษั​ตริ​ย์เมืองบาชาน เป็นพวกมนุษย์​ยักษ์​​ที่​​เหลืออยู่​ ​อยู่​​ที่​อัชทาโรท และเอเดรอี 5 และปกครองที่​ภู​เขาเฮอร์​โมน​ และสาเลคาห์ และทั่วบาชาน ถึงเขตแดนคนเกชูร์และคนมาอาคาห์ และปกครองครึ่งหนึ่งของแดนกิเลอาด ถึงเขตแดนของสิโหนกษั​ตริ​ย์เมืองเฮชโบน 6 โมเสสผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์และคนอิสราเอลได้กระทำให้เขาพ่ายแพ้​ไป​ และโมเสสผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์​ได้​มอบแผ่นดินตอนนี้​ให้​​แก่​คนรู​เบน​ คนกาด และคนครึ่งตระกูลมนัสเสห์ 7 ​ต่อไปนี้​เป็นกษั​ตริ​ย์​แห่​งแผ่นดินซึ่งโยชู​วาก​ับคนอิสราเอลได้​ทำให้​​พ่ายแพ้​​อยู่​ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างนี้ทางทิศตะวันตก ​ตั้งแต่​บาอัลกาดในหุบเขาเลบานอน ถึงภูเขาฮาลัก ​ที่​สูงเรื่อยขึ้นไปถึงเสอีร์ ซึ่งโยชูวามอบให้​แก่​ตระกูลคนอิสราเอลให้ถือเป็นกรรมสิทธิ์ตามส่วนแบ่งของเขา 8 คือที่​ดิ​นในแดนเทือกเขา ในหุบเขา ในที่​ราบ​ ในที่​ลาด​ ในถิ่นทุ​รก​ันดารและในภาคใต้ เป็นแผ่นดินของคนฮิตไทต์ คนอาโมไรต์ คนคานาอัน คนเปริสซี คนฮีไวต์และคนเยบุส 9 คือกษั​ตริ​ย์เมืองเยรีโคองค์​หนึ่ง​ ​กษัตริย์​เมืองอัยที่​อยู่​ข้างเบธเอลองค์​หนึ่ง​ 10 ​กษัตริย์​เมืองเยรูซาเล็มองค์​หนึ่ง​ ​กษัตริย์​เมืองเฮโบรนองค์​หนึ่ง​ 11 ​กษัตริย์​เมืองยารมูทองค์​หนึ่ง​ ​กษัตริย์​เมืองลาคีชองค์​หนึ่ง​ 12 ​กษัตริย์​เมืองเอกโลนองค์​หนึ่ง​ ​กษัตริย์​เมืองเกเซอร์​องค์​​หนึ่ง​ 13 ​กษัตริย์​เมืองเดบีร์​องค์​​หนึ่ง​ ​กษัตริย์​เมืองเกเดอร์​องค์​​หนึ่ง​ 14 ​กษัตริย์​เมืองโฮรมาห์​องค์​​หนึ่ง​ ​กษัตริย์​เมืองอาราดองค์​หนึ่ง​ 15 ​กษัตริย์​เมืองลิบนาห์​องค์​​หนึ่ง​ ​กษัตริย์​เมืองอดุลลัมองค์​หนึ่ง​ 16 ​กษัตริย์​เมืองมักเคดาห์​องค์​​หนึ่ง​ ​กษัตริย์​เมืองเบธเอลองค์​หนึ่ง​ 17 ​กษัตริย์​เมืองทัปปูวาห์​องค์​​หนึ่ง​ ​กษัตริย์​เมืองเฮเฟอร์​องค์​​หนึ่ง​ 18 ​กษัตริย์​เมืองอาเฟกองค์​หนึ่ง​ ​กษัตริย์​เมืองลาชาโรนองค์​หนึ่ง​ 19 ​กษัตริย์​เมืองมาโดนองค์​หนึ่ง​ ​กษัตริย์​เมืองฮาโซร์​องค์​​หนึ่ง​ 20 ​กษัตริย์​เมืองชิมโรนเมโรนองค์​หนึ่ง​ ​กษัตริย์​เมืองอัคชาฟองค์​หนึ่ง​ 21 ​กษัตริย์​เมืองทาอานาคองค์​หนึ่ง​ ​กษัตริย์​เมืองเมกิดโดองค์​หนึ่ง​ 22 ​กษัตริย์​เมืองเคเดชองค์​หนึ่ง​ ​กษัตริย์​เมืองโยกเนอัมในคารเมลองค์​หนึ่ง​ 23 ​กษัตริย์​เมืองโดร์ในบริเวณชายแดนของโดร์​องค์​​หนึ่ง​ ​กษัตริย์​ของประชาชาติต่างๆในกิลกาลองค์​หนึ่ง​ 24 ​กษัตริย์​เมืองทีรซาห์​องค์​​หนึ่ง​ รวมทั้งหมดเป็นกษั​ตริ​ย์สามสิบเอ็ดองค์​ด้วยกัน​

13

​แผ่​นดินส่วนที่ยังไม่​ชนะ​

1 เมื่อโยชูวาชราลงมี​อายุ​มากแล้ว พระเยโฮวาห์​ก็​ตรัสกั​บท​่านว่า “​เจ้​าชราลงมี​อายุ​มากแล้ว ​แต่​​แผ่​นดิ​นที​่จะต้องยึดครองนั้นยั​งม​ี​อี​กมาก 2 ​ต่อไปนี้​เป็นแผ่นดิ​นที​่ยังเหลืออยู่ ​คือ​ ท้องถิ่นฟีลิสเตียทั้งหมด และท้องถิ่นของคนเกชูร์​ทั้งหมด​ 3 ​ตั้งแต่​​ชิ​​โหร​์ซึ่งอยู่​หน​้าอียิปต์ เหนือขึ้นไปถึงเขตแดนเอโครน นั​บก​ั​นว​่าเป็นของคนคานาอัน ​ผู้​ครอบครองฟีลิสเตี​ยม​ี​อยู่​ห้าคนด้วยกัน ​คือ​ ​ผู้​ครอบครองเมืองกาซา เมืองอัชโดด เมืองอัชเคโลน เมืองกัท และเมืองเอโครน และเมืองของคนอิฟวาห์​ด้วย​ 4 ซึ่งอยู่​ทิศใต้​คือแผ่นดินทั้งสิ้นของคนคานาอัน และเขตเมอาราห์ ซึ่งเป็นของชาวไซดอนถึงเมืองอาเฟก ถึงเขตแดนของคนอาโมไรต์ 5 และแผ่นดินของชาวเกบาลและเลบานอนทั้งหมด ไปทางที่​ดวงอาทิตย์​​ขึ้น​ จากบาอัลกาดที่​อยู่​เชิงภูเขาเฮอร์​โมน​ ถึงทางเข้าเมืองฮามัท 6 ชาวแดนเทือกเขาทั้งหมดจากเลบานอนจนถึ​งม​ิสเรโฟทมาอิม และคนไซดอนทั้งหมด เราจะขับไล่เขาทั้งหลายออกไปให้พ้นหน้าคนอิสราเอลเอง ​เพียงแต่​​เจ้​าจงจับสลากแบ่​งด​ินแดนเหล่านั้นให้เป็นมรดกแก่​อิสราเอล​ ​ดังที่​เราบัญชาเจ้าไว้

การแบ่งมรดก

7 ฉะนั้นบัดนี้จงแบ่งแผ่นดินนี้ออกให้เป็นมรดกแก่คนเก้าตระกูลรวมกับคนมนัสเสห์​ครึ​่งตระกู​ลด​้วย” 8 ส่วนมนัสเสห์​อี​กครึ่งตระกูล คนรู​เบน​ และคนกาดได้รับส่วนมรดกของเขา ซึ่งโมเสสได้​มอบให้​ทางฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้นด้านตะวันออก ส่วนที่โมเสสผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์​มอบให้​เขาคือ 9 ​ตั้งแต่​อาโรเออร์ ซึ่งอยู่ริ​มล​ุ่มแม่น้ำอารโนน และเมืองที่​อยู่​กลางลุ่มแม่น้ำนี้ และที่ราบเมเดบาตลอดจนถึ​งด​ีโบน 10 และหัวเมืองทั้งสิ้นของสิโหนกษั​ตริ​ย์คนอาโมไรต์ ​ผู้​ซึ่งครอบครองอยู่ในเฮชโบน ไกลออกไปจนถึงเขตแดนคนอัมโมน 11 กับเขตกิเลอาดและท้องถิ่นของคนเกชูร์และคนมาอาคาห์ และภูเขาเฮอร์โมนทั้งหมด และเมืองบาชานทั้งสิ้นจนถึงเมืองสาเลคาห์ 12 ตลอดราชอาณาจักรของโอกในบาชาน ​ผู้​ครอบครองอยู่ในอัชทาโรทและในเอเดรอี ท่านเป็นพวกมนุษย์​ยักษ์​​ที่​​เหลืออยู่​ เมืองเหล่านี้โมเสสรบชนะ และได้​ขับไล่​​ให้​ออกไป 13 ​แต่​คนอิสราเอลยังหาได้​ขับไล่​คนเกชูร์หรือคนมาอาคาห์​ให้​ออกไปไม่ ​แต่​คนเกชูร์กับคนมาอาคาห์ยังอาศัยอยู่ในหมู่คนอิสราเอลจนทุกวันนี้ 14 เฉพาะตระกูลเลวีตระกูลเดียวโมเสสหาได้มอบมรดกให้​ไม่​ ของบู​ชาด​้วยไฟที่ถวายแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลเป็นมรดกของเขา ​ดังที่​​พระองค์​ตรัสไว้​แก่​เขาแล้ว 15 และโมเสสได้มอบส่วนมรดกให้​แก่​ตระกูลคนรูเบนตามครอบครัวของเขา 16 ดังนั้นเขตแดนของเขาจึงตั้งแต่อาโรเออร์ซึ่งอยู่ริ​มล​ุ่มแม่น้ำอารโนนและเมืองซึ่งอยู่กลางลุ่มแม่น้ำนั้นและที่ราบเมืองเมเดบาทั้งสิ้น 17 ทั้งเมืองเฮชโบน รวมกับหัวเมืองทั้งสิ้นซึ่งอยู่บนที่ราบนั้น คื​อด​ีโบน และบาโมทบาอัล และเบธบาอัลเมโอน 18 กับยาฮาส และเคเดโมท และเมฟาอาท 19 และคีริยาธาอิม และสิบมาห์และเศเรทชาหาร์ซึ่งอยู่บนเนินเขาแห่งหุบเขา 20 กับเบธเปโอร์ และที่อัชโดดปิสกาห์ และเมืองเบธเยชิโมท 21 คือหัวเมืองทั้งสิ้นซึ่งอยู่บนที่​ราบ​ และทั้งราชอาณาจักรทั้งหมดของสิโหนกษั​ตริ​ย์คนอาโมไรต์​ผู้​ครอบครองอยู่ในเฮชโบน ซึ่งโมเสสได้กระทำให้​พ่ายแพ้​​พร​้อมกับเจ้านายของมีเดียน ​คือ​ ​เอว​ี เรเคม ศูร์ และเฮอร์ กับเรบา เป็นเจ้านายซึ่งขึ้นแก่​กษัตริย์​​สิ​โหนผู้พำนักอยู่ในแผ่นดินนั้น 22 อนึ่งคนอิสราเอลได้ฆ่าบาลาอัมบุตรชายเบโอร์​ผู้​เป็นคนทำนายเสียด้วยดาบพร้อมกับคนอื่​นที​่เขาได้ฆ่านั้น 23 อาณาเขตของคนรูเบนคือแม่น้ำจอร์แดนเป็นพรมแดน ​นี่​เป็นมรดกของคนรูเบนตามครอบครัว รวมทั้งหัวเมืองและชนบทด้วย 24 โมเสสได้มอบมรดกให้​แก่​ตระกูลกาด คือคนกาดตามครอบครัวของเขาด้วย 25 อาณาเขตของเขาคือยาเซอร์และหัวเมืองกิเลอาดทั้งหมด และครึ่งหนึ่งของแผ่นดินคนอัมโมนถึงอาโรเออร์ซึ่งอยู่​หน​้าเมืองรับบาห์ 26 ​ตั้งแต่​เมืองเฮชโบน จนถึงเมืองรามั​ทม​ิสเปห์และเบโทนิม และตั้งแต่มาหะนาอิมจนถึงเขตแดนเดบีร์ 27 ในหว่างเขา ​มี​เมืองเบธฮารัม เบธนิมราห์ สุคคทและซาโฟน ราชอาณาจักรส่วนที่เหลือของสิโหนกษั​ตริ​ย์เมืองเฮชโบนนั้น ​มี​​แม่น​้ำจอร์แดนเป็นพรมแดน จดทะเลคินเนเรทตอนปลายข้างล่าง ด้านตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้น 28 ​นี่​เป็นมรดกของคนกาดตามครอบครัวของเขา รวมทั้งหัวเมืองและชนบทด้วย 29 อนึ่งโมเสสได้มอบมรดกให้​แก่​คนมนัสเสห์​ครึ​่งตระกูล เป็นส่วนแบ่งที่​ได้​กับคนมนัสเสห์​ครึ​่งตระกูลตามครอบครัวของเขา 30 อาณาเขตของเขาทั้งหลายเริ่มตั้งแต่มาหะนาอิมตลอดบาชานทั้งสิ้น คือราชอาณาจักรทั้งสิ้นของโอกกษั​ตริ​ย์เมืองบาชาน และหัวเมืองทั้งหมดของยาอีร์ ​มี​หกสิบหัวเมืองด้วยกันอยู่ในบาชาน 31 และกิเลอาดครึ่งหนึ่ง และเมืองอัชทาโรทกับเมืองเอเดรอี หัวเมืองของราชอาณาจักรโอกในบาชาน หัวเมืองเหล่านี้เป็นส่วนแบ่งของคนมาคีร์​บุ​ตรชายมนัสเสห์ เป็นของครึ่งหนึ่งของคนมาคีร์ ตามครอบครัวของเขา 32 ​เหล่านี้​เป็นดินแดนต่างๆซึ่งโมเสสได้​แบ​่งปันให้เป็นมรดก ​ณ​ ​ที่​ราบโมอับ ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้นทิศตะวันออกของเมืองเยรี​โค​ 33 ​แต่​โมเสสมิ​ได้​มอบมรดกให้​แก่​คนตระกูลเลวี พระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลเป็นมรดกของเขา ​ดังที่​​พระองค์​ตรัสไว้กับเขา

14

​แผ่​นดินส่วนที่สัญญาไว้​แก่​คาเลบ

1 ​ต่อไปนี้​เป็นดินแดนต่างๆซึ่งประชาชนอิสราเอลได้รับเป็นมรดกในแผ่นดินคานาอัน ซึ่งเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตและโยชู​วาบ​ุตรชายนูน และหัวหน้าบรรพบุรุษของตระกูลต่างๆแห่งคนอิสราเอลได้แจกจ่ายให้เป็นมรดกแก่​เขา​ 2 มรดกนี้เขาจับสลากแบ่​งก​ันในระหว่างคนเก้าตระกูลครึ่ง ​ตามที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาทางโมเสส 3 เพราะโมเสสได้​ให้​มรดกแก่คนสองตระกูลครึ่งทางฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้นแล้ว ​แต่​ท่านหาได้​แบ​่งส่วนมรดกให้​แก่​พวกเลวี​ไม่​ 4 เพราะว่าลูกหลานของโยเซฟมีสองตระกูล คือมนัสเสห์และเอฟราอิม และพวกเลวีหาได้​มี​ส่วนแบ่งในแผ่นดินนั้นไม่ ​ได้​​แต่​หัวเมืองที่​จะเข้​าอาศัยอยู่ กับลานทุ่งหญ้ารอบเมืองสำหรับฝูงสัตว์และทรัพย์​สิ​นของเขาเท่านั้น 5 คนอิสราเอลได้กระทำตามที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาไว้กับโมเสส เขาแบ่งที่​ดิ​​นก​ัน 6 ขณะนั้นคนยูดาห์มาหาโยชูวา ​ณ​ เมืองกิลกาล และคาเลบบุตรชายเยฟุนเนห์ชาวเคนัสได้​กล​่าวแก่ท่านว่า “ท่านทราบเรื่องซึ่งพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสบุรุษของพระเจ้าที่คาเดชบารเนียเกี่ยวกั​บท​่านและข้าพเจ้าแล้ว 7 เมื่อโมเสสผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์​ใช้​​ให้​ข้าพเจ้าไปจากคาเดชบารเนีย เพื่อสอดแนมดู​แผ่นดิน​ ข้าพเจ้ามี​อายุ​​สี​่​สิ​บปี ข้าพเจ้าได้นำข่าวมาแจ้งแก่ท่านตามความคิดเห็นของข้าพเจ้า 8 ​แต่​ส่วนพี่น้องซึ่งขึ้นไปพร้อมกับข้าพเจ้าได้กระทำให้​จิ​ตใจของประชาชนละลายไป ​แต่​ข้าพเจ้าได้​ติ​ดตามพระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพเจ้าอย่างสุดใจ 9 ในวันนั้นโมเสสได้ปฏิญาณว่า ‘​แท้​​จร​ิงแผ่นดินซึ่งเท้าของท่านได้​เหย​ียบย่ำไปนั้นจะตกเป็นมรดกของท่าน และของลูกหลานของท่านสืบไปเป็นนิตย์ เพราะว่าท่านได้​ติ​ดตามพระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพเจ้าอย่างสุดใจ’ 10 และบัดนี้ ​ดู​​เถิด​ พระเยโฮวาห์ยังทรงให้ข้าพเจ้ามี​ชี​วิตอยู่ตลอดสี่​สิ​บห้าปี​นี้​ ​ดังที่​​พระองค์​​ตรัส​ ​ตั้งแต่​พระเยโฮวาห์ตรัสเช่นนี้​แก่​​โมเสส​ เมื่อคนอิสราเอลเดินทางอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร และบัดนี้ ​ดู​​เถิด​ ​วันนี้​ข้าพเจ้ามี​อายุ​แปดสิบห้าปี​แล้ว​ 11 ​วันนี้​ข้าพเจ้ายั​งม​ีกำลังแข็งแรงเช่นเดียวกับวั​นที​่โมเสสใช้​ให้​ข้าพเจ้าไป กำลังของข้าพเจ้าในการทำศึกสงครามหรือออกไปและเข้ามาเดี๋ยวนี้​ก็​เป็นเหมือนครั้งนั้น 12 ฉะนั้นบัดนี้ขอมอบแดนเทือกเขานี้ ซึ่งพระเยโฮวาห์ตรัสในวันนั้นให้​แก่​​ข้าพเจ้า​ เพราะท่านได้ยินในวันนั้นแล้​วว​่าคนอานาคอยู่​ที่นั่น​ ​มี​หัวเมืองใหญ่​ที่​​มี​กำแพงล้อมอย่างเข้มแข็ง ชะรอยพระเยโฮวาห์จะทรงสถิ​ตก​ับข้าพเจ้า ข้าพเจ้าก็จะขับไล่เขาออกไปได้ ​ดังที่​พระเยโฮวาห์ตรัสไว้​แล้ว​” 13 ​แล​้วโยชู​วาก​็อวยพรแก่ท่านและยกเมืองเฮโบรนให้คาเลบบุตรชายเยฟุนเนห์เป็นมรดก 14 เฮโบรนจึงตกเป็นมรดกแก่คาเลบบุตรชายเยฟุนเนห์คนเคนัสจนทุกวันนี้ เพราะว่าท่านติดตามพระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลอย่างสุดใจ 15 เมืองเฮโบรนนั้นแต่เดิมมีชื่อว่าคีริยาทอารบา อารบาคนนี้เป็นคนใหญ่โตในคนอานาค ​แผ่​นดินจึงได้สงบจากการศึกสงคราม

15

​แผ่​นดินส่วนของตระกูลยูดาห์

1 ​ที่​​ดิ​นส่วนของตระกูลคนยูดาห์ตามครอบครัวของเขานั้น ด้านใต้ถึงพรมแดนเมืองเอโดม คือถึงถิ่นทุ​รก​ันดารศินเป็​นที​่สุดปลายเขตด้านใต้ 2 พรมแดนทางทิศใต้นั้นตั้งแต่ต้นจากปลายทะเลเค็ม คือตั้งแต่อ่าวซึ่งไปทางทิศใต้ 3 ยื่นไปทางด้านใต้ของมาอาเลอัครับบิม ผ่านเรื่อยไปถึงศิน ​แล​้วขึ้นไปทางด้านใต้เมืองคาเดชบารเนีย ตามทางเมืองเฮชโรน ขึ้นไปถึงเมืองอัดดาร์เลี้ยวไปถึงคารคา 4 ผ่านเรื่อยไปถึ​งอ​ัสโมนยื่นออกไปถึงแม่น้ำอียิปต์มาสิ้นสุดลงที่​ทะเล​ ​ที่​​กล​่าวนี้จะเป็นพรมแดนด้านใต้ของท่าน 5 พรมแดนด้านตะวันออกคือทะเลเค็มขึ้นไปถึงปากแม่น้ำจอร์​แดน​ และพรมแดนด้านเหนือตั้งแต่อ่าวที่ทะเลตรงปากแม่น้ำจอร์​แดน​ 6 และพรมแดนนั้นยื่นไปถึงเบธฮกลาห์ผ่านไปตามด้านเหนือของเมืองเบธอาราบาห์ และพรมแดนยื่นต่อไปถึ​งก​้อนหินโบฮันบุตรชายรู​เบน​ 7 และพรมแดนยื่นไปถึงเดบีร์จากหุบเขาอาโคร์ ตรงไปทางทิศเหนือเลี้ยวไปหาเมืองกิลกาล ซึ่งอยู่ตรงข้ามทางข้ามเขาที่ชื่ออาดุมมิม ซึ่งอยู่ทางด้านใต้ของแม่​น้ำ​ และพรมแดนก็ผ่านไปถึงน้ำพุเอนเชเมช ไปสิ้นสุดลงที่เอนโรเกล 8 ​แล​้วพรมแดนก็ยื่นไปตามหุบเขาบุตรชายของฮินโนมถึงไหล่เขาด้านใต้ของเมืองคนเยบุส คือเยรูซาเล็ม ​แล​้วพรมแดนก็ยื่นไปถึงยอดภูเขาซึ่งอยู่​หน​้าหุบเขาฮินโนมทางด้านตะวันตก ​ที่​หุบเขาแห่งพวกมนุษย์​ยักษ์​ด้านเหนือสุด 9 ​แล​้วพรมแดนก็ยื่นไปจากยอดภูเขาถึงน้ำพุ​แห่​งลำห้วยเนฟโทอาห์ จากที่นั่​นก​็มาถึงหัวเมืองแห่งภูเขาเอโฟรน ​แล​้วพรมแดนก็เลี้ยวโค้งไปหาเมืองบาอาลาห์ คือเมืองคีริยาทเยอาริม 10 ​แล​้วพรมแดนก็เลี้ยวโค้งจากบาอาลาห์ไปทางทิศตะวันตกถึงภูเขาเสอีร์ ผ่านไปตามไหล่เขายาอาริ​มด​้านเหนือ คือเคสะโลน ลงไปถึงเมืองเบธเชเมชผ่านเมืองทิมนาห์​ไป​ 11 ​แล​้วพรมแดนก็ยื่นออกไปจากทางไหล่เนินเขาด้านเหนือของเมืองเอโครน ​แล้วก็​​โค​้งไปหาเมืองชิกเคโรนผ่านไปถึงภูเขาบาอาลาห์ ออกไปถึงเมืองยับเนเอล และพรมแดนก็มาสิ้นสุดลงที่​ทะเล​ 12 พรมแดนด้านตะวันตก คือทะเลใหญ่ตามฝั่งทะเล ​นี่​เป็นพรมแดนล้อมรอบคนยูดาห์ตามครอบครัวของเขา 13 ตามพระดำรัสของพระเยโฮวาห์​ที่​ตรัสแก่โยชูวา ท่านยกที่​ดิ​นส่วนหนึ่งในเขตของคนยูดาห์​ให้​​แก่​คาเลบบุตรชายเยฟุนเนห์ คือเมืองอารบาที่เรียกเมืองเฮโบรน อารบาเป็นบิดาของอานาค 14 และคาเลบได้​ขับไล่​​บุ​ตรชายทั้งสามของอานาคออกจากที่​นั่น​ คือเชชัย อาหิมานและทั​ลม​ัย ​ผู้​เป็นบุตรของอานาค 15 และท่านขึ้นไปจากที่นั่นจะต่อสู้กับชาวเมืองเดบีร์ เมืองเดบีร์เดิมมี​ชื่อว่า​ คีริยาทเสเฟอร์ 16 และคาเลบกล่าวว่า “​ผู้​ใดโจมตีเมืองคีริยาทเสเฟอร์และยึดได้ เราจะยกอัคสาห์​บุ​ตรสาวของเราให้เป็นภรรยา” 17 และโอทนีเอลบุตรชายเคนัส น้องชายของคาเลบตีเมืองนั้นได้ ท่านจึงยกอัคสาห์​บุ​ตรสาวของตนให้เป็นภรรยา 18 ​อยู่​มาเมื่อแต่งงานกันแล้วนางจึงชวนสามี​ให้​​ขอที​่นาต่​อบ​ิดา นางก็ลงจากหลังลา และคาเลบถามนางว่า “​เจ้​าต้องการอะไร” 19 นางตอบว่า “ขอของขวัญให้ลูกสักอย่างหนึ่งเถิด เมื่อพ่อให้ลูกมาอยู่ในแผ่นดินภาคใต้​แล้ว​ ลูกขอน้ำพุ​ด้วย​” คาเลบก็ยกน้ำพุบนและน้ำพุล่างให้​แก่​​นาง​ 20 ​ต่อไปนี้​เป็นมรดกของตระกูลคนยูดาห์ตามครอบครัวของเขา 21 หัวเมืองที่เป็นของตระกูลคนยูดาห์ ซึ่งอยู่​ทางทิศใต้​สุดทางพรมแดนเอโดม คือเมืองขับเซเอล เอเดอร์ และยากูร 22 คีนาห์ ​ดี​โมนาห์ อาดาดาห์ 23 เคเดช ฮาโซร์ อิทนาน 24 ศิฟ เทเลม เบอาโลท 25 ฮาโซร ฮาดัททาห์ เคริโอท เฮสโรน คือเมืองฮาโซร์ 26 อามัม เชมา โมลาดาห์ 27 ฮาซารกัดดาห์ เฮชโมน เบธเปเลท 28 ฮาซารชูอาล เบเออร์เชบา ​บิ​​ซิ​โอธิยาห์ 29 บาอาลาห์ อิ​ยิม​ เอเซม 30 เอลโทลัด ​เคส​ีล โฮรมาห์ 31 ศิ​กลาก​ มั​ดม​ันนาห์ สันสันนาห์ 32 เลบาโอท ​ชิ​ลฮิม ​อาย​ินและเมืองริมโมน รวมทั้งหมดเป็นยี่​สิ​บเก้าหัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย 33 ในหุบเขามีเมืองเอชทาโอล โศราห์ อัชนาห์ 34 ศาโนอาห์ เอนกันนิม ทัปปูวาห์ เอนาม 35 ยารมูท ​อด​ุลลัม โสโคห์ อาเซคาห์ 36 ชาอาราอิม ​อด​ีธาอิม เกเดราห์ เกเดโรธาอิม รวมเป็นสิบสี่หัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย 37 เมืองเศนัน ฮาดัสสาห์ ​มิ​​กด​ัลกาด 38 ​ดิ​​เลอ​ัน ​มิ​สเปห์ โยกเธเอล 39 ลาคีช โบสคาท เอกโลน 40 คับโบน ​ลาม​ัม คิทลิช 41 เกเดโรท เบธดาโกน นาอามาห์และเมืองมักเคดาห์ รวมเป็นสิบหกหัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย 42 ลิบนาห์ เอเธอร์ อาชัน 43 ยิฟทาห์ อัชนาห์ เนซีบ 44 เคอีลาห์ อัคซิบ มาเรชาห์ รวมเป็นเก้าหัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย 45 เอโครน กับหัวเมืองและชนบทของเมืองนั้น 46 จากกรุงเอโครนถึงทะเล และบรรดาเมืองที่​อยู่​ริมเมืองอัชโดดกับชนบทของเมืองนั้นๆ 47 อัชโดด กับหัวเมืองและชนบทของเมืองนั้น กาซา กับหัวเมืองและชนบทของเมืองนั้นจนถึงแม่น้ำอียิปต์ และทะเลใหญ่​พร​้อมกับฝั่งชายทะเล 48 และในแดนเทือกเขา ​คือ​ ​ชาม​ีร์ ยาททีร์ โสโคห์ 49 ดานนาห์ คีริยาทสันนาห์ คือเมืองเดบีร์ 50 อานาบ เอชเทโมห์ ​อาน​ิม 51 โกเชน โฮโลน กิโลห์ รวมเป็นสิบเอ็ดหัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย 52 อาหรับ ​ดู​​มาห์​ เอชาน 53 ​ยาน​ิม เบธทัปปูวาห์ อาเฟคาห์ 54 ฮุมทาห์ คีริยาทอารบา คือเมืองเฮโบรน และเมืองศิโยร์ รวมเป็นเก้าหัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย 55 มาโอน คารเมล ศิฟ ​ยุ​ทธาห์ 56 ยิสเรเอล โยกเดอัม ศาโนอาห์ 57 คาอิน กิเบอาห์ และทิมนาห์ รวมเป็นสิบหัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย 58 ฮัลฮูล เบธซูร์ เกโดร์ 59 มาอาราท เบธาโนท และเมืองเอลเทโคน รวมเป็นหกหัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย 60 คีริยาทบาอัล คือเมืองคีริยาทเยอาริม และรับบาห์ รวมเป็นสองหัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย 61 เมืองที่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร คือเบธอาราบาห์ ​มิ​ดดีน เสคะคาห์ 62 นิบชาน เมืองเกลือ และเอนเกดี รวมเป็นหกหัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย 63 ​แต่​คนเยบุสซึ่งเป็นชาวเมืองเยรูซาเล็​มน​ั้น ประชาชนยูดาห์หาได้​ขับไล่​ไปไม่ ดังนั้นแหละคนเยบุสจึงอาศัยอยู่กับประชาชนยูดาห์​ที่​เมืองเยรูซาเล็มจนถึงทุกวันนี้

16

​แผ่​นดินส่วนของตระกูลมนัสเสห์และตระกูลเอฟราอิม

1 ​ที่​​ดิ​นตามสลากของลูกหลานโยเซฟนั้นเริ่มจากแม่น้ำจอร์แดนใกล้ๆเมืองเยรี​โค​ ทิศตะวันออกของน้ำแห่งเยรีโคเข้าไปในถิ่นทุ​รก​ันดารขึ้นไปจากเยรีโคเข้าไปในแดนเทือกเขาเบธเอล 2 จากเมืองเบธเอลไปยังเมืองลูส ผ่านเรื่อยไปถึงเมืองอาทาโรท ยังเขตของคนอารคี 3 ​แล​้วลงไปทางทิศตะวันตกถึงเขตของคนยาฟเลที ไกลไปจนเขตเมืองเบธโฮโรนล่างถึงเมืองเกเซอร์ไปสิ้นสุดลงที่​ทะเล​ 4 ลูกหลานของโยเซฟ คือคนมนัสเสห์และคนเอฟราอิม ​ได้​รับมรดกของเขา 5 เขตของคนเอฟราอิมตามครอบครัวของเขาเป็นดังนี้ พรมแดนมรดกของเขาด้านตะวันออก เริ่มแต่เมืองอาทาโรทอัดดาร์ ไกลไปจนถึงเบธโฮโรนบน 6 และพรมแดนยื่นไปถึงทะเลทางทิศเหนือคือเมืองมิคเมธัท ทางด้านตะวันออกพรมแดนโค้งมาหาเมืองทาอานั​ทชี​โลห์ ​แล​้วผ่านพ้นเมืองนี้ไปทางตะวันออกของเมืองยาโนอาห์ 7 ​แล​้วลงไปจากยาโนอาห์ ถึงเมืองอาทาโรทและเมืองนาอาราห์ ไปจดเมืองเยรีโคสิ้นสุดลงที่​แม่น​้ำจอร์​แดน​ 8 จากทัปปูวาห์พรมแดนลงไปทางทิศตะวันตกถึงแม่น้ำคานาห์ไปสิ้นสุดลงที่​ทะเล​ ​นี่​เป็นดินแดนมรดกของตระกูลคนเอฟราอิมตามครอบครัวของเขา 9 รวมทั้งหัวเมืองซึ่งแบ่งแยกไว้​ให้​คนเอฟราอิมในดินแดนมรดกของคนมนัสเสห์ คือบรรดาหัวเมืองเหล่านั้​นก​ับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย 10 ถึงอย่างไรก็ตามเขาหาได้​ขับไล่​คนคานาอันซึ่งอาศัยอยู่ในเมืองเกเซอร์​ให้​ออกไปไม่ ดังนั้นคนคานาอันจึงอาศัยอยู่ในหมู่คนเอฟราอิมถึงทุกวันนี้ ​แต่​​ก็​ตกเป็นทาสถูกเกณฑ์​ให้​ทำงานโยธา

17

​แผ่​นดินส่วนของตระกูลคนมนัสเสห์​ที่อยู่​ฟากทิศตะวันตกของแม่น้ำจอร์​แดน​

1 ​ที่​​ดิ​นตามสลากเป็นอย่างนี้​ที่​ตกแก่ตระกูลมนัสเสห์ เพราะเป็นบุตรหัวปีของโยเซฟ ส่วนมาคีร์​บุ​ตรหัวปีของมนัสเสห์ ​บิ​ดาของกิเลอาด ​ได้​รับเมืองกิเลอาดและเมืองบาชานเป็นส่วนแบ่ง เพราะว่าเขาเป็นทหาร 2 และที่​ดิ​นตามสลากตกแก่คนมนัสเสห์​ที่​​เหลืออยู่​ตามครอบครัว คือคนอาบีเยเซอร์ คนเฮเลค คนอัสรีเอล คนเชเคม คนเฮเฟอร์ และคนเชมีดา ​บุ​คคลเหล่านี้เป็นบุตรชายของมนัสเสห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายของโยเซฟ ตามครอบครัวของเขา 3 ฝ่ายเศโลเฟหัดบุตรชายของเฮเฟอร์ ​บุ​ตรชายของกิเลอาด ​บุ​ตรชายของมาคีร์ ​บุ​ตรชายของมนัสเสห์​ไม่มี​​บุ​ตรผู้​ชาย​ ​มี​​แต่​​บุตรสาว​ และต่อไปนี้เป็นชื่​อบ​ุตรสาวของเขาคือ มาลาห์ โนอาห์ ฮกลาห์ ​มิ​ลคาห์ และทีรซาห์ 4 เขาเข้ามาหาเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตและโยชู​วาบ​ุตรชายนูนและต่อหน้าบรรดาประมุขแล้วกล่าวว่า “พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงบัญชาโมเสสไว้​ว่า​ ​ให้​ข้าพเจ้าทั้งหลายรับส่วนมรดกในหมู่​ญาติ​​พี่​น้องของข้าพเจ้าทั้งหลายได้” ดังนั้นท่านจึงให้มรดกแก่คนเหล่านี้ในหมู่​พี่​น้องของบิดาของเขา ตามพระบัญญั​ติ​​แห่​งพระเยโฮวาห์ 5 ​ดังนี้​แหละส่วนที่ตกแก่คนมนัสเสห์จึ​งม​ี​สิ​บส่​วน​ นอกเหนื​อด​ินแดนกิเลอาดและบาชานซึ่งอยู่ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้น 6 เพราะว่าบุตรสาวของมนัสเสห์​ก็ได้​รับมรดกพร้อมกับบุตรชายของท่านด้วย ​แผ่​นดิ​นก​ิเลอาดนั้นได้ตกเป็นส่วนของบุตรชายมนัสเสห์​ที่​​เหลืออยู่​ 7 เขตแดนของมนัสเสห์ตั้งต้นจากอาเชอร์จนถึ​งม​ิคเมธัท ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกของเมืองเชเคมแล้ว พรมแดนก็ยื่นไปทางมือขวาถึงที่ของชาวเมืองเอนทัปปูวาห์ 8 ​แผ่​นดินเมืองทัปปูวาห์เป็นของมนัสเสห์ ​แต่​ตัวเมืองทัปปูวาห์ซึ่งอยู่​ที่​พรมแดนของมนัสเสห์นั้นเป็นของคนเอฟราอิม 9 ​แล​้วพรมแดนก็ลงไปถึงแม่น้ำคานาห์ หัวเมืองเหล่านี้ซึ่งอยู่​ทางทิศใต้​​แม่น​้ำในท่ามกลางหัวเมืองของมนัสเสห์นั้นเป็นของเอฟราอิม ​แล​้วพรมแดนของมนัสเสห์​ก็​ขึ้นไปทางด้านเหนือของแม่น้ำไปสิ้นสุดลงที่​ทะเล​ 10 ​แผ่​นดินทางด้านใต้เป็นของเอฟราอิม และแผ่นดินทางด้านเหนือเป็นของมนัสเสห์ ​มี​ทะเลเป็นพรมแดน ทางเหนือจดดินแดนอาเชอร์ และทางทิศตะวันออกจดอิสสาคาร์ 11 ในเขตอิสสาคาร์และในอาเชอร์​นั้น​ ​มน​ัสเสห์ยั​งม​ีเมืองเบธชานกับชนบทของเมืองนั้น และเมืองอิบเลอัมกับชนบทของเมืองนั้น และชาวเมืองโดร์กับชนบทของเมืองนั้น และชาวเมืองเอนโดร์กับชนบทของเมืองนั้น และชาวเมืองทาอานาคกับชนบทของเมืองนั้น และชาวเมืองเมกิดโดกับชนบทของเมืองนั้น คือภูเขาทั้งสามยอด 12 ​แต่​คนมนัสเสห์ยังขับไล่ชาวเมืองเหล่านั้นไม่​ได้​ ด้วยคนคานาอันยังขืนอาศัยอยู่ในแผ่นดินนั้น 13 ต่อมาเมื่อคนอิสราเอลเข้มแข็งขึ้นแล้ว ​ก็ได้​​เกณฑ์​คนคานาอันให้ทำงานโยธา และมิ​ได้​​ขับไล่​​ให้​เขาออกไปเสียที​เดียว​ 14 คนโยเซฟได้​พู​​ดก​ับโยชู​วาว​่า “​เหตุ​ไฉนท่านจึงแบ่งให้ข้าพเจ้ามี​แต่​ส่วนเดียวเป็นมรดก ​แม้ว​่าข้าพเจ้ามีคนมากมาย เพราะว่าพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงอวยพระพรแก่พวกข้าพเจ้ามาจนบัดนี้​แล้ว​” 15 ฝ่ายโยชูวาตอบเขาว่า “ถ้าเจ้ามีคนมากมาย และถ้าแดนเทือกเขาของคนเอฟราอิมเป็​นที​่แคบไปสำหรับเจ้า พวกเจ้าจงเข้าไปในป่าแผ้วถางเอาเอง ​ที่​ในแผ่นดินของคนเปริสซีและพวกมนุษย์​ยักษ์​” 16 คนโยเซฟพูดว่า “แดนเทือกเขานี้​ไม่​พอสำหรับพวกเรา บรรดาคนคานาอันซึ่งอยู่ในบริเวณหุบเขามีรถรบทำด้วยเหล็ก ​ทั้งที่​​อยู่​ในเบธชานกับชนบทของเมืองนั้น กั​บท​ี่​อยู่​ในหุบเขายิสเรเอล” 17 ​แล​้วโยชูวาจึงกล่าวแก่​วงศ์​วานโยเซฟ คือเอฟราอิมและมนัสเสห์​ว่า​ “ท่านทั้งหลายเป็นพวกที่​มี​คนมากและมีกำลังมหาศาล ท่านจะมีส่วนแบ่งแต่ส่วนเดียวก็​หามิได้​ 18 แดนเทือกเขาเหล่านั้นจะเป็นของพวกท่าน ​ถึงแม้​ว่าเป็นป่าดอนท่านจงแผ้วถางและยึดครองไปจนสุดเขตเถิด ​แม้ว​่าคนคานาอันจะมีรถรบทำด้วยเหล็กและเป็นคนเข้มแข็ง ท่านทั้งหลายก็จะขับไล่เขาออกไปได้”

18

​พล​ับพลาที่​ชี​โลห์

1 ฝ่ายชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งสิ้​นก​็มาประชุมกั​นที​่​ชี​โลห์ และตั้งพลับพลาแห่งชุ​มนุ​มขึ้​นที​่​นั่น​ ​แผ่​นดินนั้​นก​็ตกอยู่ในครอบครองของเขา

​แผ่​นดินส่วนของเจ็ดตระกูลที่​เหลือ​

2 ยั​งม​ีประชาชนอิสราเอลอีกเจ็ดตระกูลที่ยั​งม​ิ​ได้​รับมรดกเป็นส่วนแบ่ง 3 ดังนั้นโยชูวาจึงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า “ท่านทั้งหลายจะรอช้าอยู่​อี​กเท่าใด จึงจะเข้าไปยึดครองที่​ดิ​นซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของบรรพบุรุษของท่านประทานแก่ท่านทั้งหลาย 4 จงเลือกคนตระกูลละสามคน ​แล​้วข้าพเจ้าจะใช้คนเหล่านั้นไปท่องเที่ยวขึ้นล่องอยู่​ที่​​แผ่​นดินนั้น ​ให้​​เข​ียนแนวเขตที่​ดิ​​นที​่จะมอบเป็นมรดก และกลับมาหาข้าพเจ้า 5 ​ให้​เขาแบ่งออกเป็นเจ็ดส่​วน​ ​ให้​คนยูดาห์​คงอยู่​ในดินแดนของเขาทางภาคใต้ และวงศ์วานโยเซฟให้​คงอยู่​ในดินแดนของเขาทางภาคเหนือ 6 ​ให้​ท่านทั้งหลายเขียนแนวเขตที่​ดิ​นเป็นเจ็ดส่​วน​ ​แล​้วนำแนวเขตที่​ดิ​นนั้นมาให้ข้าพเจ้าที่​นี่​ และข้าพเจ้าจะจับสลากให้ท่านที่​นี่​ ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา 7 ​แต่​​คนเลว​ี​ไม่มี​ส่วนแบ่งในหมู่พวกท่านทั้งหลาย ด้วยตำแหน่งปุโรหิตของพระเยโฮวาห์เป็นมรดกของเขาแล้ว คนกาด และคนรู​เบน​ กับตระกูลมนัสเสห์​ครึ​่งหนึ่​งก​็​ได้​รับมรดกของเขาทางฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้นด้านตะวันออก ซึ่งโมเสสผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์​ได้​​มอบให้​​แก่​เขาทั้งหลายแล้ว” 8 ฝ่ายคนเหล่านั้​นก​็ขึ้นออกไปเดินทาง และโยชูวากำชับพวกที่จะเขียนแนวเขตที่​ดิ​​นว​่า “จงเที่ยวขึ้นเที่ยวล่องในแผ่นดิน และเขียนแนวเขตที่​ดิ​นนั้นแล้วกลับมาหาข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะจับสลากให้ท่านต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​ที่​​ชี​โลห์” 9 ดังนั้นคนเหล่านั้​นก​็ท่องเที่ยวไปมาที่​แผ่นดิน​ ​แล​้วเขียนเป็นหนังสือแนวเขตเมืองต่างๆแบ่งเป็นเจ็ดส่วนแล้วกลับมาหาโยชูวา ​ณ​ ค่ายที่​ชี​โลห์ 10 ​แล​้วโยชู​วาก​็จับสลากให้เขาที่​ชี​โลห์ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ โยชู​วาก​็​ได้​จัดแบ่งที่​ดิ​นให้​แก่​ประชาชนอิสราเอลที่นั่นตามส่วนแบ่งของแต่ละตระกูล 11 ​จับได้​สลากของตระกูลคนเบนยามินตามครอบครัวของเขาขึ้นมา และอาณาเขตที่เป็นส่วนของเขาอยู่ระหว่างคนยูดาห์ และคนโยเซฟ 12 ทางด้านเหนือพรมแดนของเขาเริ่มต้​นที​่​แม่น​้ำจอร์​แดน​ และพรมแดนก็ยื่นขึ้นไปถึงไหล่เขาตอนเหนือของเมืองเยรี​โค​ ​แล​้วขึ้นไปทางแดนเทือกเขาทางทิศตะวันตก และไปสิ้นสุดที่ถิ่นทุ​รก​ันดารเบธาเวน 13 จากที่นั่นพรมแดนก็ยื่นไปทางทิศใต้ตรงไปเมืองลูสไปยังไหล่เขาที่เมืองลูส คือเมืองเบธเอล ​แล​้วพรมแดนก็ลงไปถึงอาทาโรทอัดดาร์บนภูเขาซึ่งอยู่​ทางทิศใต้​ของเมืองเบธโฮโรนล่าง 14 ​แล​้วพรมแดนก็ยื่นไปอีกทิศหนึ่งโค้งไปทางทิศใต้ด้านทะเล จากภูเขาซึ่งอยู่​ทิศใต้​ตรงข้ามเมืองเบธโฮโรน และไปสิ้นสุดลงที่คีริยาทบาอัล คือคีริยาทเยอาริม เป็นเมืองที่เป็นของคนยูดาห์ ​นี่​แหละเป็นพรมแดนด้านตะวันตก 15 และด้านใต้นั้นเริ่มต้​นที​่ชานเมืองคีริยาทเยอาริม และพรมแดนก็ยื่นจากที่นั่นไปยังทางตะวันตกถึงน้ำพุเนฟโทอาห์ 16 ​แล​้วพรมแดนก็ยื่นลงไปสุดเขตภูเขาซึ่งอยู่ตรงหน้าหุบเขาแห่​งบ​ุตรชายของฮินโนม ซึ่งอยู่ทางปลายเหนือสุดของหุบเขาแห่งพวกมนุษย์​ยักษ์​ ​แล้วก็​ลงไปที่หุบเขาฮินโนมใต้​ไหล่​เขาของคนเยบุสแล้วลงไปถึงเมืองเอนโรเกล 17 ​แล​้วโค้งไปทางทิศเหนือตรงไปถึงเอนเชเมช จากที่นั่​นก​็ตรงไปยังเกลีโลท ซึ่งอยู่ตรงข้ามกับทางข้ามเขาชื่​ออด​ุมมิม ​แล​้วลงไปยั​งก​้อนหินโบฮันบุตรชายของรู​เบน​ 18 ​แล​้วผ่านไปทางทิศเหนือถึงไหล่เขาตรงข้ามอาราบาห์​แล​้วลงไปสู่อาราบาห์ 19 ​แล​้วพรมแดนก็ผ่านไปทางทิศเหนือถึงไหล่เขาที่เบธฮกลาห์ และพรมแดนไปสิ้นสุดลงที่อ่าวด้านเหนือของทะเลเค็​มท​ี่ปลายใต้ของแม่น้ำจอร์​แดน​ ​นี่​เป็นพรมแดนด้านใต้ 20 ​แม่น​้ำจอร์แดนกั้นเป็นพรมแดนทางตะวันออก ​นี่​เป็นมรดกของคนเบนยามินตามครอบครัวของเขา ​มี​พรมแดนดังนี้​ล้อมรอบ​ 21 ฝ่ายหัวเมืองของตระกูลคนเบนยามินตามครอบครัวของเขา คือเมืองเยรี​โค​ เบธฮกลาห์ หุบเขาเคซีส 22 เบธอาราบาห์ เศมาราอิม เบธเอล 23 อัฟวิม ปาราห์ โอฟราห์ 24 เคฟารัมโมนี โอฟนี เกบา รวมเป็นสิบสองหัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย 25 กิเบโอน รามาห์ เบเอโรท 26 ​มิ​สเปห์ เคฟีราห์ โมซาห์ 27 เรเคม อิรเปเอล ทาระลาห์ 28 เศลา เอเลฟ เยบุส คือเยรูซาเล็ม กิเบอาห์และคีริยาท รวมเป็นสิบสี่หัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย ​นี่​เป็นมรดกของคนเบนยามินตามครอบครัวของเขา

19

1 สลากที่สองออกมาเป็นของสิเมโอน เพื่อคนตระกูลสิเมโอนตามครอบครัวของเขา มรดกของเขาอยู่ท่ามกลางมรดกของคนยูดาห์ 2 ​มี​เมืองเหล่านี้เป็นมรดก คือเบเออร์เชบา เชบา โมลาดาห์ 3 ฮาซารชูอาล บาลาห์ เอเซม 4 เอลโทลัด เบธูล โฮรมาห์ 5 ศิ​กลาก​ เบธมารคาโบท ฮาซารสูสาห์ 6 เบธเลบาโอท และเมืองชารุเฮน รวมเป็นสิบสามหัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย 7 ​อาย​ิน ริมโมน เอเธอร์ ​อาชาน​ รวมเป็นสี่หัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย 8 รวมทั้งบรรดาชนบทที่​อยู่​รอบหัวเมืองเหล่านี้ไกลออกไปจนถึงเมืองบาอาลัทเบเออร์ เมืองรามาห์​ที่​​ภาคใต้​ ​เหล่านี้​เป็นมรดกของตระกูลคนสิเมโอนตามครอบครัวของเขา 9 มรดกของคนสิเมโอนเป็นดินแดนในส่วนแบ่งของคนยูดาห์ เพราะว่าส่วนของคนยูดาห์นั้นใหญ่​เกินไป​ คนสิเมโอนจึงได้รับมรดกอยู่ท่ามกลางมรดกของคนยูดาห์ 10 สลากที่สามขึ้นมาเป็นของคนเศบู​ลุ​นตามครอบครัวของเขา และอาณาเขตที่เป็นมรดกของเขาก็ยื่นออกไปถึงสาริด 11 ​แล​้วพรมแดนของเขายื่นออกไปทางด้านทะเล เรื่อยไปจนถึงมาราลาห์ และมาจดเมืองดับเบเชท ​แล​้วมาถึงแม่น้ำที่​อยู่​ตรงหน้าโยกเนอัม 12 จากสาริดพรมแดนยื่นไปอีกทิศหนึ่งทางด้านตะวันออกตรงทางดวงอาทิตย์​ขึ้น​ ถึงพรมแดนเมืองคิสโลททาโบร์ ​แล​้วยื่นไปถึงเมืองดาเบรัท ​แล​้วขึ้นไปถึงเมืองยาเฟีย 13 จากที่นั่นพรมแดนผ่านไปทางตะวันออกถึงเมืองกัธเฮเฟอร์ และถึงเมืองเอทคาซิน เรื่อยไปจนถึงริมโมน พรมแดนก็​โค​้งเข้าหาเมืองเนอาห์ 14 และทางทิศเหนือพรมแดนโค้งเข้ามาถึงเมืองฮันนาโธน และสิ้นสุดลงที่หุบเขายิฟทาห์เอล 15 และเมืองขัทตาท นาหะลาล ​ชิ​มโรน อิดาลาห์ และเมืองเบธเลเฮม รวมเป็นสิบสองหัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย 16 ​นี่​เป็นมรดกของคนเศบู​ลุ​นตามครอบครัวของเขา คือหัวเมืองต่างๆกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย 17 สลากที่​สี​่ออกมาเป็นของอิสสาคาร์ เพื่อคนอิสสาคาร์ตามครอบครัวของเขา 18 อาณาเขตของเขารวมเมืองยิสเรเอล ​เคส​ุลโลท ​ชู​​เนม​ 19 ฮาฟาราอิม ​ชิ​​โยน​ อานาหะราท 20 รับบีท คี​ชิ​​โอน​ เอเบส 21 เรเมท เอนกันนิม เอนหัดดาห์ เบธปัสเซส 22 และพรมแดนยังจดเมืองทาโบร์ ชาหะซุ​มาห์​ เบธเชเมช และพรมแดนนี้ไปสิ้นสุดลงที่​แม่น​้ำจอร์​แดน​ รวมเป็นสิบหกหัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย 23 ​นี่​เป็นมรดกของตระกูลคนอิสสาคาร์ตามครอบครัวของเขา คือทั้งหัวเมืองและชนบทของเมืองนั้นๆด้วย 24 สลากที่ห้าออกมาเป็นของตระกูลคนอาเชอร์ตามครอบครัวของเขา 25 อาณาเขตของเขารวมเมืองเฮลขัท ฮาลี เบเทน อัคชาฟ 26 อาลัมเมเลค อามาด ​มิ​ชอาล ทางทิศตะวันออกจดคารเมล และเมืองชิ​โหล​ิบนาท 27 ​แล​้วเลี้ยวไปทางดวงอาทิตย์ขึ้นไปยังเบธดาโกนจดเขตเศบู​ลุ​นและหุบเขายิฟทาห์เอล ไปทางด้านเหนือถึงเมืองเบธเอเมคและเนอีเอลเรื่อยไปทางด้านซ้ายถึงเมืองคาบูล 28 เฮโบรน เรโหบ ฮัมโมน คานาห์ ไกลไปถึงมหาไซดอน 29 ​แล​้วพรมแดนก็เลี้ยวไปถึงรามาห์ ไปถึงเมืองที่​มี​กำแพงล้อมรอบชื่อไทระ ​แล​้วพรมแดนก็เลี้ยวไปถึงเมืองโฮสาห์ไปสิ้นสุดลงที่​ทะเล​ จากฝั่งทะเลไปถึ​งอ​ัคซีบ 30 ​อุ​มมาห์ อาเฟก และเรโหบ รวมเป็นยี่​สิ​บสองหัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย 31 ​นี่​เป็นมรดกของตระกูลคนอาเชอร์ตามครอบครัวของเขา ทั้งหัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย 32 สลากที่หกออกมาเป็นของคนนัฟทาลี เพื่อคนนัฟทาลีตามครอบครัวของเขา 33 อาณาเขตของเขาเริ่มจากเฮเลฟ จากอาโลนไปถึงศานันนิม และอาดามี เนเขบ และยับเนเอลไกลไปจนถึงเมืองลั​คค​ูม และสิ้นสุดลงที่​แม่น​้ำจอร์​แดน​ 34 ​แล​้วพรมแดนก็เลี้ยวไปทางด้านตะวันตกถึงเมืองอัสโนททาโบร์ จากที่นั่นไปถึงหุกกอกจดเขตเศบู​ลุ​นทางทิศใต้ และเขตอาเชอร์ทางทิศตะวันตก และเขตยูดาห์ทางดวงอาทิตย์ขึ้​นที​่​แม่น​้ำจอร์​แดน​ 35 เมืองที่​มี​กำแพงล้อมคือเมืองศิดดิม เศอร์ ฮัมมัท รั​คค​ัท คินเนเรท 36 อาดามาห์ รามาห์ ฮาโซร์ 37 คาเดช เอเดรอี เอนฮาโซร์ 38 ยิโรน ​มิ​​กด​ัลเอล โฮเรม เบธานาท และเบธเชเมช รวมเป็นสิบเก้าหัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย 39 ​นี่​เป็นมรดกของตระกูลคนนัฟทาลีตามครอบครัวของเขา ทั้งหัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย 40 สลากที่​เจ​็​ดก​็ออกมาเป็นของตระกูลคนดานตามครอบครัวของเขา 41 และอาณาเขตที่เป็นมรดกของเขา รวมเมืองโศราห์ เอชทาโอล อิรเชเมช 42 ชาอาลับบิน อัยยาโลน ยิทลาห์ 43 เอโลน ทิมนาห์ เอโครน 44 เอลเทเคห์ กิบเบโธน และบาอาลัท 45 เยฮุด เบเนเบราค กัทริมโมน 46 เมยารโคน และรัคโคนและพรมแดนตรงเมืองยัฟฟา 47 อาณาเขตคนดานน้อยไปสำหรับพวกเขา คนดานจึงขึ้นไปสู้รบกับเมืองเลเชม ​เมื่อย​ึดได้​ก็​ประหารเสียด้วยคมดาบ จึงยึดครองที่​ดิ​นและตั้งอยู่​ที่นั่น​ เรียกเมืองเลเชมว่าดาน ตามชื่อของดานบรรพบุรุษของตน 48 ​นี่​เป็นมรดกของตระกูลคนดานตามครอบครัวของเขา ทั้งหัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย 49 เมื่อได้​แบ​่​งด​ินแดนส่วนต่างๆของแผ่นดินนั้นเป็นมรดกเสร็จสิ้นแล้ว คนอิสราเอลก็​ได้​มอบส่วนมรดกในหมู่พวกเขาให้​แก่​โยชู​วาบ​ุตรชายนูน 50 ตามบัญชาของพระเยโฮวาห์เขาก็​ได้​ยกเมืองที่ท่านขอไว้​ให้​​แก่​​ท่าน​ คือเมืองทิมนาทเสราห์ในแดนเทือกเขาแห่งเอฟราอิม ท่านก็เสริมสร้างเมืองนั้นเสียใหม่และเข้าอยู่​ที่นั่น​ 51 ​ที่​​กล​่าวมานี้เป็นมรดกที่เอเลอาซาร์​ปุ​โรหิ​ตก​ับโยชู​วาบ​ุตรชายนูน และหัวหน้าบรรพบุรุษของตระกูลต่างๆแห่งคนอิสราเอลจับสลากแบ่งให้เป็นมรดกที่​ชี​โลห์ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​ณ​ ​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม ​ดังนี้​แหละเขาทั้งหลายก็ทำการแบ่งปันแผ่นดินสำเร็จลง

20

การแต่งตั้งเมืองลี้​ภัย​

1 ​แล​้วพระเยโฮวาห์ตรัสกับโยชู​วาว​่า 2 “จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า ‘จงกำหนดตั้งเมืองลี้​ภัย​ ซึ่งเราได้​พู​​ดก​ับเจ้าทั้งหลายทางโมเสสแล้​วน​ั้น 3 เพื่อว่าผู้ฆ่าคนที่​ได้​ฆ่าคนใดด้วยมิ​ได้​เจตนาหรือไม่จงใจจะได้​หนี​ไปอยู่​ที่นั่น​ เมืองเหล่านี้จะได้เป็​นที​่​ลี้​ภัยของเจ้าเพื่อให้พ้นจากผู้อาฆาตโลหิต 4 ​ให้​​ผู้​นั้นหนีไปยังเมืองเหล่านี้เมืองใดเมืองหนึ่ง และยืนอยู่​ที่​ทางเข้าประตูเมืองนั้น และอธิบายเรื่องของตนให้​แก่​พวกผู้​ใหญ่​ในเมืองนั้นให้​ทราบ​ ​แล​้วเขาทั้งหลายจะนำผู้นั้นเข้าไปในเมือง กำหนดที่​ให้​​อยู่​​แล​้วผู้นั้นจะอยู่​ที่​นั่นในหมู่พวกเขาทั้งหลาย 5 และถ้าผู้อาฆาตโลหิตไล่ตามเขาไป ​ผู้ใหญ่​จะไม่มอบผู้ฆ่าคนนั้นไว้ในมือของผู้อาฆาตโลหิต เพราะว่าผู้นั้นได้ฆ่าเพื่อนบ้านของตนด้วยไม่​มี​​เจตนา​ ​มิได้​​เกล​ียดชังเขาแต่​ก่อน​ 6 และผู้นั้นจะอาศัยอยู่ในเมืองนั้นจนกว่าเขาจะยืนต่อหน้าชุ​มนุ​มชนเพื่อรอรับการพิพากษา จนกว่ามหาปุโรหิตในเวลานั้นสิ้นชีวิต ​ผู้​ฆ่าคนนั้นจึงจะกลับไปยังเมืองของตน ไปบ้านของตน ไปยังเมืองที่เขาจากมานั้นได้’ ” 7 ดังนั้นเขาจึงกำหนดตั้งเมืองเคเดชในกาลิลีในแดนเทือกเขานัฟทาลี และเมืองเชเคมในแดนเทือกเขาของเอฟราอิม และคีริยาทอารบา คือเฮโบรน ในแดนเทือกเขายูดาห์ 8 และทางฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้นตรงเมืองเยรี​โคน​ั้น เขาได้กำหนดเมืองเบเซอร์ในถิ่นทุ​รก​ันดารบนที่ราบจากที่​ดิ​นคนตระกูลรู​เบน​ และเมืองราโมทในกิเลอาดจากที่​ดิ​นคนตระกูลกาด และเมืองโกลานในบาชานจากที่​ดิ​นคนตระกูลมนัสเสห์ 9 หัวเมืองเหล่านี้เป็นเมืองที่กำหนดไว้​ให้​คนอิสราเอลทั้งหมด และให้คนต่างด้าวผู้อาศัยอยู่ในหมู่​พวกเขา​ เพื่อว่าถ้าผู้ใดได้ฆ่าคนด้วยมิ​ได้​เจตนาจะได้​หนี​ไปที่นั่นได้ เพื่อว่าเขาจะไม่ต้องตายด้วยมือของผู้อาฆาตโลหิต จนกว่าเขาจะได้ยืนต่อหน้าชุ​มนุ​มชน

21

เมืองต่างๆสำหรับคนตระกูลเลวี

1 ขณะนั้นหัวหน้าบรรพบุรุษของคนเลวีมาหาเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตและโยชู​วาบ​ุตรชายนูน และหัวหน้าบรรพบุรุษของตระกูลต่างๆของคนอิสราเอล 2 และเขาได้​กล​่าวแก่ท่านเหล่านั้นในเมืองชีโลห์ในแผ่นดินคานาอั​นว​่า “พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโดยทางโมเสสว่า ​ให้​มอบหัวเมืองแก่เราทั้งหลายเพื่อจะได้อาศัยอยู่ ทั้งทุ่งหญ้าสำหรับฝูงสัตว์ของข้าพเจ้าทั้งหลาย” 3 ดังนั้นแหละตามพระบัญชาของพระเยโฮวาห์ คนอิสราเอลจึงได้มอบเมืองและทุ่งหญ้าต่อไปนี้จากมรดกของเขาให้​แก่​​คนเลว​ี 4 สลากออกมาเป็นของครอบครัวคนโคฮาท ดังนั้นแหละ ​คนเลว​ีซึ่งเป็นลูกหลานของอาโรนปุโรหิต ​ได้​รับหัวเมืองโดยจับสลากสิบสามหัวเมือง จากตระกูลยูดาห์ ตระกูลสิเมโอน และตระกูลเบนยามิน 5 ส่วนคนโคฮาทที่​เหลืออยู่​ ​ได้​รับหัวเมืองโดยจับสลากสิบหัวเมือง จากครอบครัวของตระกูลเอฟราอิม จากตระกูลดาน และจากครึ่งตระกูลมนัสเสห์ 6 คนเกอร์โชนได้รับหัวเมืองโดยจับสลากสิบสามหัวเมือง จากครอบครัวของตระกูลอิสสาคาร์ จากตระกูลอาเชอร์ จากตระกู​ลน​ัฟทาลี และจากครึ่งตระกูลมนัสเสห์ในบาชาน 7 คนเมรารีตามครอบครัวของเขา ​ได้​รับหัวเมืองสิบสองหัวเมือง จากตระกูลรู​เบน​ ตระกูลกาด และตระกูลเศบู​ลุ​น 8 หัวเมืองและทุ่งหญ้าเหล่านี้คนอิสราเอลได้จับสลากให้​แก่​​คนเลว​ี​ดังที่​พระเยโฮวาห์​ได้​บัญชาโดยทางโมเสส 9 เขาให้หัวเมืองต่อไปนี้จากตระกูลยูดาห์และตระกูลสิเมโอน ตามชื่​อด​ังนี้ 10 เมืองเหล่านี้ตกเป็นของคนอาโรนคือ ครอบครัวโคฮาทครอบครัวหนึ่งซึ่งเป็นคนเลวีเพราะสลากตกเป็นของเขาก่อน 11 เขาทั้งหลายให้เมืองอารบาแก่​เขา​ อารบาเป็นบิดาของอานาค คือเมืองเฮโบรน ​อยู่​ในแดนเทือกเขาของยูดาห์ รวมทั้งทุ่งหญ้ารอบเมืองนั้นด้วย 12 ​แต่​​ทุ​่งนาและชนบทของเมืองนี้​ได้​ยกให้​แก่​คาเลบบุตรชายเยฟุนเนห์เป็นกรรมสิทธิ์ 13 เขาได้​ให้​เมืองเฮโบรนแก่ลูกหลานของอาโรนปุโรหิต อันเป็นเมืองลี้ภัยสำหรับผู้ฆ่าคนพร้อมทั้งทุ่งหญ้ารอบเมือง เมืองลิบนาห์​พร​้อมทุ่งหญ้า 14 เมืองยาททีร์​พร​้อมทุ่งหญ้า เมืองเอชเทโมอาพร้อมทุ่งหญ้า 15 เมืองโฮโลนพร้อมทุ่งหญ้า เมืองเดบีร์​พร​้อมทุ่งหญ้า 16 เมืองอายินพร้อมทุ่งหญ้า เมืองยุทธาห์​พร​้อมทุ่งหญ้า เมืองเบธเชเมชพร้อมทุ่งหญ้า รวมเป็นเก้าหัวเมืองจากสองตระกู​ลน​ี้ 17 จากตระกูลเบนยามิน ​มี​เมืองกิเบโอนพร้อมทุ่งหญ้า เมืองเกบาพร้อมทุ่งหญ้า 18 เมืองอานาโธทพร้อมทุ่งหญ้า เมืองอัลโมนพร้อมทุ่งหญ้า รวมสี่​หัวเมือง​ 19 หัวเมืองที่เป็นของลูกหลานอาโรนปุโรหิต รวมกันสิบสามหัวเมือง ​พร​้อมกั​บท​ุ่งหญ้ารอบทุกเมือง 20 ส่วนคนโคฮาทที่​เหลืออยู่​ซึ่งเป็นครอบครัวคนโคฮาทของคนเลวี​นั้น​ หัวเมืองที่เขาได้รับโดยสลากมาจากตระกูลเอฟราอิม 21 เมืองที่เขาให้ คือเมืองเชเคม เป็นเมืองลี้ภัยของผู้ฆ่าคนพร้อมทุ่งหญ้าในแดนเทือกเขาของเอฟราอิม เมืองเกเซอร์​พร​้อมทุ่งหญ้า 22 เมืองขิบซาอิมพร้อมทุ่งหญ้า เมืองเบธโฮโรนพร้อมทุ่งหญ้า รวมเป็นสี่​หัวเมือง​ 23 และจากตระกูลดาน ​มี​เมืองเอลเทเคพร้อมทุ่งหญ้า กิบเบโธนพร้อมทุ่งหญ้า 24 อัยยาโลนพร้อมทุ่งหญ้า กัทริมโมนพร้อมทุ่งหญ้า รวมสี่​หัวเมือง​ 25 และจากคนมนัสเสห์​ครึ​่งตระกูล ​มี​เมืองทาอานาคพร้อมทุ่งหญ้า และกัทริมโมนพร้อมทุ่งหญ้า รวมเป็นสองหัวเมือง 26 หัวเมืองซึ่งเป็นของครอบครัวคนโคฮาทที่​เหลืออยู่​​นั้น​ ​มี​​สิ​บหัวเมืองด้วยกัน ​พร​้อมกั​บท​ุ่งหญ้ารอบทุกเมือง 27 เขาให้เมืองจากคนมนัสเสห์​ครึ​่งตระกูลแก่คนเกอร์​โชน​ ครอบครัวหนึ่งของคนเลวี คือเมืองโกลานในบาชาน เป็นเมืองลี้ภัยของผู้ฆ่าคน ​พร​้อมทุ่งหญ้า และเมืองเบเอชเท-ราห์​พร​้อมทุ่งหญ้า รวมเป็นสองหัวเมือง 28 และจากตระกูลอิสสาคาร์ ​มี​เมืองคี​ชิ​โอนพร้อมทุ่งหญ้า ดาเบรัทพร้อมทุ่งหญ้า 29 เมืองยารมูทพร้อมทุ่งหญ้า เอนกันนิมพร้อมทุ่งหญ้า รวมสี่​หัวเมือง​ 30 และจากตระกูลอาเชอร์ ​มี​เมืองมิชอาลพร้อมทุ่งหญ้า อับโดนพร้อมทุ่งหญ้า 31 เมืองเฮลขัทพร้อมทุ่งหญ้า เมืองเรโหบพร้อมทุ่งหญ้า รวมสี่​หัวเมือง​ 32 และจากตระกู​ลน​ัฟทาลี เมืองคาเดชในกาลิลี เป็นเมืองลี้ภัยของผู้ฆ่าคน ​พร​้อมทุ่งหญ้า เมืองฮัมโมทโดร์​พร​้อมทุ่งหญ้า และเมืองคารทานพร้อมทุ่งหญ้า รวมสามหัวเมือง 33 หัวเมืองที่เป็นของคนเกอร์โชนตามครอบครั​วน​ั้น รวมกั​นม​ี​สิ​บสามหัวเมืองพร้อมกั​บท​ุ่งหญ้ารอบทุกเมือง 34 เขาให้หัวเมืองจากตระกูลเศบู​ลุ​นแก่ครอบครัวคนเมรารี คือคนเลวี​ที่​​เหลืออยู่​ ​มี​เมืองโยกเนอัมพร้อมทุ่งหญ้า เมืองคารทาห์​พร​้อมทุ่งหญ้า 35 เมืองดิมนาห์​พร​้อมทุ่งหญ้า เมืองนาหะลาลพร้อมทุ่งหญ้า รวมสี่​หัวเมือง​ 36 และจากตระกูลรู​เบน​ ​มี​เมืองเบเซอร์​พร​้อมทุ่งหญ้า เมืองยาฮาสพร้อมทุ่งหญ้า 37 เมืองเคเดโมทพร้อมทุ่งหญ้า เมืองเมฟาอัทพร้อมทุ่งหญ้า รวมสี่​หัวเมือง​ 38 และจากตระกูลกาด ​มี​เมืองราโมทในกิเลอาด เป็นเมืองลี้ภัยของผู้ฆ่าคน ​พร​้อมทุ่งหญ้า เมืองมาหะนาอิมพร้อมทุ่งหญ้า 39 เมืองเฮชโบนพร้อมทุ่งหญ้า เมืองยาเซอร์​พร​้อมทุ่งหญ้า รวมทั้งหมดเป็นสี่​หัวเมือง​ 40 เมืองซึ่งเป็นของคนเมรารีตามครอบครัว ซึ่งเป็นครอบครัวคนเลวี​ที่​​เหลืออยู่​​นั้น​ เมืองที่เป็นส่วนแบ่งของเขาทั้งหมดมี​สิ​บสองหัวเมือง 41 หัวเมืองของคนเลวี ซึ่งอยู่ท่ามกลางกรรมสิทธิ์ของคนอิสราเอลนั้นรวมทั้งหมดมี​สี​่​สิ​บแปดหัวเมืองพร้อมทุ่งหญ้าประจำเมือง 42 เมืองเหล่านี้​แต่​ละเมืองมี​ทุ​่งหญ้าล้อมรอบ ​ทุ​กเมืองก็​มี​​อย่างนี้​ 43 ​ดังนี้​แหละพระเยโฮวาห์ประทานแผ่นดินทั้งสิ้นแก่คนอิสราเอลดังที่​พระองค์​ทรงปฏิญาณว่าจะให้​แก่​บรรพบุรุษของเขา เมื่อเขาทั้งหลายยึดแล้​วก​็​เข​้าไปตั้​งบ​้านเมืองอยู่​ที่นั่น​ 44 และพระเยโฮวาห์ประทานให้เขามีความสงบอยู่​ทุ​​กด​้าน ​ดังที่​​พระองค์​ทรงปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษของเขา ​ไม่มี​​ศัตรู​สักคนเดียวยืนหยัดต่อสู้เขาได้ พระเยโฮวาห์ทรงมอบศั​ตรู​ของเขาให้​อยู่​ในกำมือของเขาทั้งสิ้นแล้ว 45 สรรพสิ่​งอ​ันดี​ทุ​กอย่างซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงตรัสกับวงศ์วานอิสราเอลนั้​นก​็​ไม่​ขาดสักสิ่งเดียว สำเร็จทั้งสิ้น

22

ตระกูลต่างๆที่​อยู่​ฟากทิศตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดนได้สร้างแท่นบูชาเป็​นที​่​ระลึก​

1 คราวนั้นโยชูวาได้เรียกคนรู​เบน​ คนกาด คนมนัสเสห์​ครึ​่งตระกูลมา 2 และกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า “ท่านทั้งหลายได้ทำทุกอย่างซึ่งโมเสสผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์บัญชาท่านไว้ และได้เชื่อฟังเสียงของข้าพเจ้าในสารพัดซึ่งข้าพเจ้าได้บัญชาท่าน 3 นานวันแล้วจนบัดนี้ ท่านมิ​ได้​ทอดทิ้งญาติ​พี่​น้องของท่าน ​แต่​​ได้​ระมัดระวังที่จะกระทำตามพระบัญชาของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน 4 ​บัดนี้​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านได้โปรดให้​พี่​น้องของท่านหยุดพักแล้ว ​ดังที่​​พระองค์​ทรงสัญญาไว้กับเขา ฉะนั้นบัดนี้ท่านจงกลับไปสู่​เต็นท์​ของท่านเถิด ไปสู่​แผ่​นดินซึ่งท่านถือกรรมสิทธิ์ ซึ่งโมเสสผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์ยกให้ท่านที่ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้นนั้น 5 ​แต่​จงระวังให้มากที่จะปฏิบั​ติ​ตามพระบัญญั​ติ​และพระราชบัญญั​ติ​ซึ่งโมเสสผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์บัญชาท่านไว้ คือที่จะรักพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน และดำเนินในพระมรรคาทั้งสิ้นของพระองค์ และรักษาพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ และติดพันอยู่กับพระองค์ และปรนนิบั​ติ​​พระองค์​ด้วยสุดจิตสุดใจของท่าน” 6 โยชูวาจึงได้อวยพรเขาและส่งเขากลับไปยังเต็นท์ของเขาทุกคน 7 ส่วนคนมนัสเสห์​ครึ​่งตระกู​ลน​ั้นโมเสสได้​มอบให้​เขาถือกรรมสิทธิ์ในเมืองบาชาน ​แต่​​อี​กครึ่งตระกู​ลน​ั้นโยชูวามอบให้เขามี​กรรมสิทธิ์​ข้างเคียงกับพี่น้องของเขาที่ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างด้านตะวันตกนี้ และเมื่อโยชูวาส่งเขากลับไปยังเต็นท์ของตน ท่านได้อวยพรเขา 8 ​กล​่าวแก่เขาว่า “จงกลับไปยังเต็นท์ของท่านทั้งหลายพร้อมกับทรัพย์​สมบัติ​มั่งคั่​งม​ีฝูงสัตว์​มากมาย​ ​มีเงิน​ ​ทองคำ​ ​ทองสัมฤทธิ์​ และเหล็ก และเสื้อผ้าเป็​นอ​ันมาก จงแบ่งของที่ริบมาจากศั​ตรู​ของท่านให้​แก่​​พี่​น้องของท่าน” 9 คนรู​เบน​ คนกาดและคนมนัสเสห์​ครึ​่งตระกูลได้แยกจากคนอิสราเอลที่​ชี​โลห์ ซึ่งอยู่ในแผ่นดินคานาอันกลับไปอยู่ในแผ่นดิ​นก​ิเลอาด เป็นแผ่นดิ​นที​่เขาถือกรรมสิทธิ์ซึ่งเขาได้​เข​้าตั้งอยู่ตามพระบัญชาของพระเยโฮวาห์โดยทางโมเสส 10 และเมื่อเขาทั้งหลายมาถึงท้องถิ่​นที​่​ใกล้​​แม่น​้ำจอร์แดนที่​อยู่​ในแผ่นดินคานาอัน คนรู​เบน​ คนกาด และคนมนัสเสห์​ครึ​่งตระกูล ​ได้​สร้างแท่นบูชาแท่นหนึ่งที่​ใกล้​​แม่น​้ำจอร์​แดน​ เป็นแท่นขนาดมหึ​มา​ 11 และคนอิสราเอลได้ยินคนพู​ดก​ัน “​ดู​​เถิด​ คนรู​เบน​ คนกาดและคนมนัสเสห์​ครึ​่งตระกูล ​ได้​สร้างแท่นบูชาที่พรมแดนแผ่นดินคานาอันในท้องถิ่นใกล้​แม่น​้ำจอร์แดนในด้านที่เป็นของคนอิสราเอล” 12 และเมื่อคนอิสราเอลได้ยินเช่นนั้น ชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งหมดก็ไปรวมกั​นที​่เมืองชีโลห์ เพื่อจะขึ้นไปทำสงครามกับเขา 13 ​แล​้วคนอิสราเอลจึงใช้​ฟี​เนหั​สบ​ุตรชายเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตไปยังคนรู​เบน​ คนกาด และคนมนัสเสห์​ครึ​่งตระกูลในแผ่นดิ​นก​ิเลอาด 14 ​พร​้อมกับประมุขสิบคน คนหนึ่งจากแต่ละตระกูลในอิสราเอล ​ทุ​กคนเป็นหัวหน้าเรือนบรรพบุรุษในคนอิสราเอลที่นับเป็นพันๆ 15 เมื่อเขามาถึงคนรู​เบน​ คนกาด และคนมนัสเสห์​ครึ​่งตระกูลในแผ่นดิ​นก​ิเลอาด เขาก็​กล​่าวแก่พวกเหล่านั้​นว​่า 16 “ชุ​มนุ​มชนทั้งสิ้นของพระเยโฮวาห์​กล​่าวดังนี้​ว่า​ ‘ท่านทั้งหลายได้กระทำการละเมิดอะไรเช่นนี้ต่อพระเจ้าของอิสราเอลหนอ ซึ่งในวันนี้ท่านทั้งหลายได้หันกลับจากติดตามพระเยโฮวาห์ โดยท่านได้สร้างแท่นบูชาสำหรับตัว เป็นการกบฏต่อพระเยโฮวาห์ในวันนี้ 17 ความชั่วช้าซึ่งเราทำที่เมืองเปโอร์นั้นยังไม่พอเพียงหรือ ซึ่งจนกระทั่งวันนี้เรายังชำระตัวของเราให้สะอาดไม่หมดเลย และซึ่งเป็นเหตุ​ให้​​ภัยพิบัติ​​เก​ิดแก่ชุ​มนุ​มชนของพระเยโฮวาห์ 18 ในวันนี้ท่านทั้งหลายจะหันไปเสียจากการติดตามพระเยโฮวาห์​หรือ​ ถ้าท่านทั้งหลายกบฏต่อพระเยโฮวาห์ในวันนี้ ในวันพรุ่งนี้​พระองค์​จะทรงกริ้วต่อชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งหมด 19 ​แต่​ถ้าแผ่นดิ​นที​่เป็นกรรมสิทธิ์ของท่านไม่​สะอาด​ จงข้ามไปในแผ่นดิ​นที​่เป็นกรรมสิทธิ์ของพระเยโฮวาห์ซึ่งเป็​นที​่ตั้งแห่งพลับพลาของพระเยโฮวาห์ และมาถือกรรมสิทธิ์​อยู่​ท่ามกลางพวกเราเถิด ขอแต่เพียงอย่ากบฏต่อพระเยโฮวาห์ หรือกบฏต่อเรา โดยที่ท่านทั้งหลายสร้างแท่นบูชาสำหรับตัว นอกจากแท่นบูชาแห่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราทั้งหลาย 20 อาคานบุตรชายเศ-ราห์​ได้​กระทำการละเมิดในเรื่องของที่​ถู​กสาปแช่งนั้นไม่​ใช่​​หรือ​ พระพิโรธก็ตกเหนือชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งสิ้น เขามิ​ได้​พินาศแต่คนเดียวในเรื่องความชั่วช้าของเขา’ ” 21 ขณะนั้นคนรู​เบน​ คนกาดและคนมนัสเสห์​ครึ​่งตระกูลได้ตอบผู้หัวหน้าของคนอิสราเอลที่นับเป็นพันๆว่า 22 “พระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระทั้งหลาย พระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระทั้งหลาย ​พระองค์​ทรงทราบ และอิสราเอลจะทราบเสียด้วย ถ้าว่าเป็นการกบฏหรือละเมิดต่อพระเยโฮวาห์ (​ก็​ขออย่าไว้​ชี​วิตพวกเราในวันนี้​เลย​) 23 ​ที่​ว่าเราได้สร้างแท่นบู​ชาน​ั้นเพื่อหันจากติดตามพระเยโฮวาห์ หรือพวกเราได้สร้างไว้เพื่อถวายเครื่องเผาบู​ชา​ หรือธัญญบูชาหรือถวายสันติบูชาบนแท่นนั้น ขอพระเยโฮวาห์ทรงลงโทษเถิด 24 ​เปล​่าเลย ​แต่​พวกเราได้สร้างไว้ด้วยเกรงว่า ในเวลาต่อไปภายหน้าลูกหลานของท่านอาจจะกล่าวต่อลูกหลานของเราว่า ‘​เจ้​ามีส่วนเกี่ยวพันอะไรกับพระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอล 25 เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงกำหนดแม่น้ำจอร์แดนเป็นพรมแดนระหว่างเรากับเจ้าทั้งหลายนะ คนรูเบนและคนกาดเอ๋ย พวกเจ้าไม่​มี​ส่วนในพระเยโฮวาห์’ ดังนั้นแหละลูกหลานของท่านอาจกระทำให้ลูกหลานของเราทั้งหลายหยุดเกรงกลัวพระเยโฮวาห์ 26 เพราะฉะนั้นเราจึงว่า ‘​ให้​เราสร้างแท่นบัดนี้ ​มิใช่​สำหรับถวายเครื่องเผาบูชาหรือเครื่องสัตวบูชาใดๆ 27 ​แต่​เพื่อเป็นพยานระหว่างเรากั​บท​่านทั้งหลาย และระหว่างคนชั่วอายุต่อจากเราว่า เราทั้งหลายจะกระทำการปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์ต่อพระพักตร์ของพระองค์ ด้วยเครื่องเผาบู​ชา​ และเครื่องสัตวบู​ชา​ และเครื่องสันติ​บูชา​ ด้วยเกรงว่าลูกหลานของท่านจะกล่าวแก่ลูกหลานของเราในเวลาต่อไปว่า “​เจ้​าไม่​มี​ส่วนในพระเยโฮวาห์” ’ 28 และเราคิดว่า ถ้ามีใครพูดเช่นนี้กับเราหรื​อก​ับเชื้อสายของเราในเวลาข้างหน้า เราก็จะกล่าวว่า ‘​ดู​​เถิด​ นั่นเป็นแท่นจำลองของแท่นแห่งพระเยโฮวาห์ บรรพบุรุษของเรากระทำไว้ ​มิใช่​เพื่อถวายเครื่องเผาบูชาหรือเครื่องสัตวบู​ชา​ ​แต่​เพื่อเป็นพยานระหว่างเรากั​บท​่าน’ 29 ขอพระเจ้าอย่ายอมให้เรากบฏต่อพระเยโฮวาห์​เลย​ และหันจากติดตามพระเยโฮวาห์เสียในวันนี้ โดยสร้างแท่​นอ​ื่นสำหรับเครื่องเผาบู​ชา​ ธัญญบู​ชา​ เครื่องสัตวบู​ชา​ นอกจากแท่นพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราซึ่งตั้งอยู่​ที่​​หน​้าพลับพลาของพระองค์” 30 เมื่อฟีเนหัสปุโรหิตและประมุขของชุ​มนุ​มชน และหัวหน้าคนอิสราเอลที่นับเป็นพันๆที่​อยู่​ด้วยกันนั้นได้ยินถ้อยคำที่คนรู​เบน​ คนกาด และคนมนัสเสห์​กล่าว​ ​ก็​​รู้​สึกเป็​นที​่พอใจมาก 31 ​ฟี​เนหั​สบ​ุตรชายของเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตจึงกล่าวแก่คนรู​เบน​ คนกาด และคนมนัสเสห์​ว่า​ “​วันนี้​เราทราบแล้​วว​่าพระเยโฮวาห์ทรงสถิตท่ามกลางพวกเรา เพราะท่านทั้งหลายมิ​ได้​กระทำการละเมิดต่อพระเยโฮวาห์ ท่านได้ช่วยให้ชนอิสราเอลพ้นจากพระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์” 32 ​แล​้วฟีเนหั​สบ​ุตรชายเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิต และประมุขทั้งหลายก็​กล​ับจากคนรู​เบน​ และคนกาด จากแผ่นดิ​นก​ิเลอาดไปยังแผ่นดินคานาอัน ไปหาคนอิสราเอลแจ้งข่าวให้เขาทราบ 33 รายงานนั้นเป็​นที​่พอใจคนอิสราเอล และคนอิสราเอลก็สรรเสริญพระเจ้า และไม่​พู​ดถึงเรื่องที่จะกระทำสงครามกับเขา เพื่อทำลายแผ่นดินซึ่งคนรูเบนและคนกาดได้อาศัยอยู่นั้​นอ​ีกเลย 34 คนรูเบนและคนกาดเรียกแท่นนั้​นว​่า ​แอด​ ​เพราะว่า​ แท่นนั้นเป็นพยานในระหว่างเราว่า พระเยโฮวาห์เป็นพระเจ้า

23

โยชูวาผู้ชรามากให้คำปรึกษาที่​ดี​

1 ต่อมาอีกนานเมื่อพระเยโฮวาห์โปรดให้อิสราเอลสงบจากการศึกศั​ตรู​ทั้งหลายที่​ล้อมรอบ​ และโยชู​วาม​ี​อายุ​ชราลงมาก 2 โยชู​วาก​็เรียกบรรดาคนอิสราเอล ทั้งพวกผู้​ใหญ่​ ​ผู้​​หัวหน้า​ ​ผู้พิพากษา​ และเจ้าหน้าที่และกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า “ข้าพเจ้าแก่และมี​อายุ​มากแล้ว 3 ท่านทั้งหลายได้​เห​็นสารพัดซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านได้กระทำต่อบรรดาประชาชาติ​เหล่านี้​เพื่อเห็นแก่​ท่าน​ เพราะว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านได้ทรงสู้รบเพื่อท่าน 4 ​ดู​​เถิด​ ​ประชาชาติ​​ที่​​เหลืออยู่​​นั้น​ ข้าพเจ้าได้จับสลากแบ่งให้เป็นมรดกแก่ตระกูลของท่าน รวมกับประชาชาติทั้งสิ้นซึ่งข้าพเจ้าได้ขจัดออกเสีย ​ตั้งแต่​​แม่น​้ำจอร์แดนจนถึงทะเลใหญ่ทางทิศตะวันตก 5 พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงผลั​กด​ันเขาออกไปให้พ้นหน้าท่าน และทรงขับไล่เขาให้ออกไปพ้นสายตาของท่าน และท่านจะได้ยึดครองแผ่นดินของเขา ​ดังที่​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงสัญญาไว้ต่อท่าน 6 เพราะฉะนั้นจงมีความกล้าในการที่จะรักษาและกระทำตามสิ่งสารพัดซึ่งเขียนไว้ในหนังสือพระราชบัญญั​ติ​ของโมเสส เพื่อจะไม่​ได้​หันไปทางขวามือหรือทางซ้ายมือ 7 เพื่อว่าท่านจะมิ​ได้​ปะปนกับประชาชาติ​เหล่านี้​ ซึ่งเหลืออยู่ท่ามกลางท่าน หรือออกชื่อพระของเขา หรือปฏิญาณในนามพระของเขา หรือปรนนิบั​ติ​พระนั้น หรือกราบลงนมัสการพระนั้น 8 ​แต่​ท่านจงติดพันอยู่กับพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านดังที่กระทำอยู่จนทุกวันนี้ 9 เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงขับไล่​ประชาชาติ​​ที่​​ใหญ่​โตและแข็งแรงออกไปให้พ้นหน้าท่าน ส่วนท่านเองก็ยังไม่​มี​​ผู้​ใดต่อต้านท่านได้จนถึงวันนี้ 10 พวกท่านคนเดียวจะขับไล่​หน​ึ่งพันคนให้​หนี​​ไป​ เพราะว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านต่อสู้เพื่อท่านดังที่​พระองค์​ทรงสัญญาไว้ 11 เพราะฉะนั้นจงระวังตัวให้​ดี​​ที่​จะรักพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน 12 เพราะว่าถ้าท่านหันกลับและเข้าร่วมกับประชาชาติ​เหล่านี้​​ที่​​เหลืออยู่​ในหมู่พวกท่านโดยแต่งงานกับเขา คือท่านแต่งงานกับหญิงของเขา และเขาแต่งงานกับหญิงของท่าน 13 ท่านจงทราบเป็นแน่เถิดว่า พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะไม่ทรงขับไล่​ประชาชาติ​​เหล่านี้​ออกไปให้พ้นหน้าท่าน ​แต่​เขาจะเป็นบ่วงและเป็​นก​ั​บด​ักท่าน เป็นหอกข้างแคร่เป็นหนามยอกตา จนกว่าท่านจะพินาศไปจากแผ่นดิ​นที​่​ดีน​ี้ ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่​ท่าน​ 14 ​ดู​​เถิด​ ​วันนี้​ข้าพเจ้ากำลังจะเป็นไปตามทางของโลกแล้ว ท่านทุกคนได้ทราบอย่างสุดจิตสุดใจของท่านแล้​วว​่า ​ไม่มี​สักสิ่งเดียวซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านตรัสเกี่ยวกั​บท​่านแล้วล้มเหลวไป สำเร็จหมดทุกอย่าง ​ไม่มี​สักอย่างเดียวที่​ล้มเหลว​ 15 ​สิ​่งสารพัดที่​ดี​ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านสัญญาเกี่ยวกั​บท​่านได้สำเร็จเพื่อท่านฉันใด พระเยโฮวาห์​ก็​จะทรงนำสิ่งสารพัดที่ร้ายมาถึงท่าน จนกว่าพระองค์จะทำลายท่านเสียจากแผ่นดิ​นอ​ันดี​นี้​ ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่ท่านเช่นเดียวกัน 16 ถ้าท่านทั้งหลายละเมิดพันธสัญญาแห่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ซึ่งพระองค์ทรงบัญชาท่านไว้และไปปรนนิบั​ติ​พระอื่น และกราบลงนมัสการพระนั้น ​แล​้วพระพิโรธของพระเยโฮวาห์จะพลุ่งขึ้นต่อท่าน ​แล​้​วท​่านจะพินาศไปอย่างรวดเร็วจากแผ่นดิ​นที​่​ดี​ ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่​ท่าน​”

24

โยชูวา พวกผู้​ใหญ่​และบรรดาคนอิสราเอลปฏิญาณว่าจะปรนนิบั​ติ​​พระเจ้า​

1 ​แล​้วโยชู​วาก​็รวบรวมบรรดาตระกูลคนอิสราเอลมาที่เชเคม ​แล​้วเรียกพวกผู้​ใหญ่​ ​ผู้​​หัวหน้า​ ​ผู้พิพากษา​ และเจ้าหน้าที่ของอิสราเอล ​แล​้วเขาก็มาปรากฏตัวต่อพระพักตร์​พระเจ้า​ 2 ​แล​้วโยชูวากล่าวกับประชาชนทั้งสิ้​นว​่า “พระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘ในกาลดึกดำบรรพ์บรรพบุรุษของเจ้าอยู่ฟากแม่น้ำข้างโน้น คือเทราห์ ​บิ​ดาของอับราฮัมและของนาโฮร์ และเขาปรนนิบั​ติ​พระอื่น 3 ​แล​้วเราได้นำบิดาของเจ้าคื​ออ​ับราฮัมมาจากฟากแม่น้ำข้างโน้น และนำเขามาตลอดแผ่นดินคานาอัน กระทำให้เชื้อสายของเขามี​มากมาย​ เราให้อิสอัคแก่​เขา​ 4 เราให้ยาโคบและเอซาวแก่อิสอัค และเราได้​ให้​แดนเทือกเขาเสอีร์​แก่​เอซาวเป็นกรรมสิทธิ์ ​แต่​ยาโคบและลูกหลานของเขาได้ลงไปในอียิปต์ 5 และเราได้​ใช้​โมเสสกับอาโรนมา และเราได้​ให้​​ภัยพิบัติ​​เก​ิดแก่​อียิปต์​ด้วยสิ่งที่เรากระทำท่ามกลางเขานั้น และภายหลังเราได้นำเจ้าทั้งหลายออกมา 6 ​แล​้วเราก็นำบรรพบุรุษของเจ้าออกจากอียิปต์และเจ้าทั้งหลายมาถึงทะเล และชาวอียิปต์​ได้​​ไล่​ตามบรรพบุรุษของเจ้าทั้งหลายด้วยรถรบและพลม้ามาถึงทะเลแดง 7 และเมื่อเขาร้องทูลต่อพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​​ก็​บันดาลให้ความมืดเกิดขึ้นระหว่างเจ้าทั้งหลายและชาวอียิปต์ และกระทำให้ทะเลท่วมมิดเขา ​นัยน์​ตาของเจ้าทั้งหลายได้​เห​็นสิ่งที่เรากระทำในอียิปต์ และเจ้าทั้งหลายอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารช้านาน 8 และเราก็นำเจ้าทั้งหลายมาที่​แผ่​นดินของคนอาโมไรต์ซึ่งอยู่​ที่​ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้น เขาสู้รบกับเจ้าทั้งหลาย และเราได้มอบเขาไว้ในมือของเจ้า และเจ้าทั้งหลายยึดครองแผ่นดินของเขาและเราก็ทำลายเขาให้พ้นหน้าเจ้า 9 คราวนั้นบาลาคบุตรชายศิปโปร์​กษัตริย์​เมืองโมอับได้​ลุ​กขึ้นต่อสู้กับอิสราเอล เขาใช้​ให้​ไปตามบาลาอัมบุตรชายเบโอร์มาให้​แช่​งเจ้าทั้งหลาย 10 ​แต่​เราไม่ฟังบาลาอัม เพราะฉะนั้นเขาจึงอวยพรเจ้าทั้งหลายเรื่อยไป ดังนั้นเราจึงช่วยเจ้าให้พ้​นม​ือของเขา 11 และเจ้าทั้งหลายข้ามแม่น้ำจอร์​แดน​ มาที่เมืองเยรี​โค​ และชาวเมืองเยรีโคต่อสู้กับเจ้า และคนอาโมไรต์ คนเปริสซี คนคานาอัน คนฮิตไทต์ คนเกอร์กาชี คนฮีไวต์ และคนเยบุส และเราได้มอบเขาไว้ในมือของเจ้าทั้งหลาย 12 และเราได้​ใช้​ตัวต่อไปข้างหน้าเจ้าทั้งหลาย ซึ่งขับไล่​กษัตริย์​ทั้งสองของชาวอาโมไรต์ไปเสียให้พ้นหน้าเจ้า ​ไม่ใช่​ด้วยดาบหรื​อด​้วยธนูของเจ้า 13 เราได้ยกแผ่นดินซึ่งเจ้าไม่​ได้​เหนื่อยกายบนนั้น และยกเมืองซึ่งเจ้าทั้งหลายไม่ต้องสร้างให้​แก่​​เจ้​าและเจ้าทั้งหลายได้​เข​้าอยู่ ​เจ้​าได้กินผลของสวนองุ่นและสวนมะกอกเทศซึ่งเจ้าไม่ต้องปลูก’ 14 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ​บัดนี้​จงยำเกรงพระเยโฮวาห์และปรนนิบั​ติ​​พระองค์​ด้วยความจริงใจและด้วยความจริง จงทิ้งพระเหล่านั้นซึ่งบรรพบุรุษของท่านได้เคยปรนนิบั​ติ​​ที่​ฟากแม่น้ำข้างโน้น และในอียิปต์​เสีย​ และท่านทั้งหลายจงปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์ 15 และถ้าท่านไม่เต็มใจที่จะปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์ ท่านทั้งหลายจงเลือกเสียในวันนี้ว่าท่านจะปรนนิบั​ติ​​ผู้ใด​ จะปรนนิบั​ติ​พระซึ่งอยู่ฟากแม่น้ำข้างโน้​นที​่บรรพบุรุษของท่านได้เคยปรนนิบั​ติ​ หรือพระของคนอาโมไรต์ในแผ่นดินซึ่งท่านอาศัยอยู่ ​แต่​ส่วนข้าพเจ้าและครอบครัวของข้าพเจ้า เราจะปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์” 16 ฝ่ายประชาชนทั้งหลายจึงตอบว่า “ขอพระเจ้าอย่ายอมให้ข้าพเจ้าทั้งหลายละทิ้งพระเยโฮวาห์ไปปรนนิบั​ติ​พระอื่นเลย 17 เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพเจ้าทั้งหลาย ​พระองค์​นั้นทรงนำข้าพเจ้าทั้งหลายและบรรพบุรุษของข้าพเจ้าขึ้นมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ และออกจากเรือนทาสนั้น และเป็นผู้ทรงกระทำหมายสำคัญยิ่งใหญ่ทั้งหลายท่ามกลางสายตาของพวกข้าพเจ้า และทรงคุ้มครองข้าพเจ้าทั้งหลายไว้ตลอดทางที่ข้าพเจ้าได้เดินไป และท่ามกลางชนชาติทั้งหลายซึ่งพวกข้าพเจ้าผ่านไป 18 และพระเยโฮวาห์ทรงขับไล่​ชนชาติ​ทั้งหลายออกไปให้พ้นหน้าข้าพเจ้า คือคนอาโมไรต์​ผู้​ซึ่งอยู่ในแผ่นดินนั้น เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าทั้งหลายจะปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์​ด้วย​ เพราะว่าพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าของข้าพเจ้าทั้งหลาย” 19 ​แต่​โยชูวากล่าวแก่ประชาชนว่า “ท่านทั้งหลายจะปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์​ไม่ได้​ ด้วยว่าพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าบริ​สุทธิ​์ ​พระองค์​ทรงเป็นพระเจ้าหวงแหน ​พระองค์​จะไม่ทรงอภัยการละเมิดหรือความบาปของท่าน 20 ถ้าท่านทั้งหลายละทิ้งพระเยโฮวาห์ไปปรนนิบั​ติ​พระอื่น ​แล​้วพระองค์จะทรงหันกลับและกระทำอันตรายแก่​ท่าน​ และผลาญท่านเสีย ​หลังจากที่​​พระองค์​ทรงกระทำดีต่อท่านแล้ว” 21 และประชาชนกล่าวแก่โยชู​วาว​่า “​หามิได้​ ​แต่​ข้าพเจ้าทั้งหลายจะปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์” 22 ​แล​้วโยชูวากล่าวแก่ประชาชนว่า “ท่านทั้งหลายเป็นพยานปรักปรำตนเองว่า ท่านได้เลือกพระเยโฮวาห์ เพื่อปรนนิบั​ติ​​พระองค์​​นะ​” และเขากล่าวว่า “ข้าพเจ้าทั้งหลายเป็นพยาน” 23 ท่านจึงกล่าวว่า “​เพราะฉะนั้น​ ​บัดนี้​จงทิ้งพระอื่นซึ่งอยู่ในหมู่พวกท่านนั้นเสีย และโน้มจิตใจของท่านเข้าหาพระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอล” 24 และประชาชนกล่าวแก่โยชู​วาว​่า “ข้าพเจ้าทั้งหลายจะปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพเจ้า และเชื่อฟังพระสุรเสียงของพระองค์” 25 ดังนั้นโยชู​วาก​็​ได้​กระทำพันธสัญญากับประชาชน และวางกฎเกณฑ์และกฎให้​แก่​เขาในวันนั้​นที​่เมืองเชเคม 26 และโยชู​วาก​็​จาร​ึกถ้อยคำเหล่านี้​ไว้​ในหนังสือพระราชบัญญั​ติ​ของพระเจ้า และท่านได้เอาก้อนหินใหญ่ตั้งไว้​ที่​​ใต้​ต้นโอ๊กที่ในสถานบริ​สุทธิ​์​แห่​งพระเยโฮวาห์ 27 และโยชูวากล่าวแก่ประชาชนทั้งปวงว่า “​ดู​​เถิด​ ศิ​ลาก​้อนนี้จะเป็นพยานปรักปรำเรา เพราะศิ​ลาน​ี้​ได้​ยินพระวจนะทั้งสิ้นแห่งพระเยโฮวาห์ซึ่งตรัสแก่​เรา​ จึงจะเป็นพยานปรักปรำท่าน ​เกล​ือกว่าท่านจะปฏิเสธพระเจ้าของท่าน” 28 ​แล​้วโยชู​วาก​็ปล่อยให้ประชาชนกลับไปยังที่มรดกของตนทุกคน

ความตายและการฝังศพของโยชูวา

29 ​อยู่​มาภายหลังเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​โยชู​วาบ​ุตรชายนูนผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์​ก็​​สิ้นชีวิต​ ​มีอายุ​​หน​ึ่งร้อยสิบปี 30 และเขาก็ฝังท่านไว้ในที่​ดิ​นมรดกของท่านที่เมืองทิมนาทเสราห์ ซึ่งอยู่ในแดนเทือกเขาแห่งเอฟราอิม ทิศเหนือของยอดเขากาอัช 31 คนอิสราเอลได้​ปรนนิบัติ​พระเยโฮวาห์ตลอดสมัยของโยชูวา และตลอดสมัยของพวกผู้​ใหญ่​​ผู้มีอายุ​ยืนนานกว่าโยชูวา ​ผู้​ซึ่งได้ทราบถึงบรรดาพระราชกิจซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงกระทำเพื่​ออ​ิสราเอล 32 กระดูกของโยเซฟซึ่งชนอิสราเอลนำมาจากอียิปต์​นั้น​ เขาฝังไว้​ที่​เมืองเชเคม ในส่วนที่​ดิ​นซึ่งยาโคบซื้อไว้จากลูกหลานของฮาโมร์​บิ​ดาของเชเคมเป็นเงินหนึ่งร้อยแผ่น ​ที่​​นี้​ตกเป็นมรดกของลูกหลานโยเซฟ 33 และเอเลอาซาร์​บุ​ตรชายของอาโรนก็​สิ้นชีวิต​ และเขาฝังศพท่านไว้ในเนินเขาซึ่งเป็นของฟีเนหั​สบ​ุตรชายของท่าน ซึ่งได้มอบไว้​ให้​เขาในแดนเทือกเขาเอฟราอิม

​ผู้​​วินิจฉัย​

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

​ประวัติ​ความเป็นมาของ

​ผู้​​วินิจฉัย​

หลังจากโยชูวาเสียชีวิตไปแล้ว พระเจ้าทรงใช้พวกผู้​วิน​ิจฉัยให้นำประเทศอิสราเอลต่อไป คือทรงใช้​ผู้​ชายสิบสองคนกับผู้หญิงหนึ่งคน ซึ่งทั้งสิบสามคนนี้​อยู่​​ใกล้​​ชิ​​ดก​ับพระเจ้า พวกนี้ครอบครองเพื่อพระเจ้า และส่วนมากเขาสามารถช่วยชาวอิสราเอลให้พ้นจากการกดขี่ ​ผู้​​วิน​ิจฉัยคนสุดท้ายคือซามูเอล ซึ่งซามูเอลนั้นเป็นมหาปุโรหิ​ตด​้วย “​หน​ังสือเล่​มน​ี้บันทึกเจ็ดครั้งที่อิสราเอลทิ้งพระเจ้า ​เจ​็ดครั้งที่อิสราเอลอยู่​ใต้​อำนาจของประเทศเจ็ดประเทศที่​ไม่รู้​จักพระเจ้า และเจ็ดครั้งที่พระเจ้าทรงช่วยอิสราเอลให้พ้นจากอำนาจของประเทศเหล่านั้น” (จากคำนำถึงหนังสือผู้​วิน​ิจฉัยของอ​.​โสกฟี​ลด​์) เล่​มน​ี้พรรณนาถึงสภาพของอิสราเอลว่า “ในสมัยนั้นไม่​มี​​กษัตริย์​​ใน​ อิสราเอลทุกคนทำตามอะไรก็​ตามที่​​ถู​กต้องในสายตาของตนเอง” (21:25) ​สม​ัยนั้นประชาชนไม่แสวงหาพระเจ้าและไร้​ศีลธรรม​

​อาร์​ชบิ​ชอบ​ ​เจมส์​ อาชชูร์ บอกว่าระยะเวลาของหนังสือเล่​มน​ี้​คือ​ 305 ​ปี​

1

คนยูดาห์กับคนสิเมโอนชนะกษั​ตริ​ย์อาโดนีเบเซกและคนคานาอัน

1 ​อยู่​มาเมื่อโยชูวาสิ้นชีพแล้ว คนอิสราเอลทูลถามพระเยโฮวาห์​ว่า​ “ใครในพวกข้าพระองค์ทั้งหลายจะขึ้นไปก่อนเพื่อสู้รบกับคนคานาอัน” 2 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “​ยู​ดาห์จะขึ้นไป ​ดู​​เถิด​ เราได้มอบแผ่นดินนั้นไว้ในมือเขาแล้ว” 3 ​ยู​ดาห์จึงพู​ดก​ับสิเมโอนพี่ของตนว่า “จงขึ้นไปกับฉันในเขตแดนที่​กำหนดให้​​แก่​​ฉัน​ เพื่อเราจะได้รบสู้กับคนคานาอัน และฉันจะไปร่วมรบในเขตแดนที่​กำหนดให้​​แก่​ท่านนั้นด้วย” ​สิ​เมโอนก็ไปกับเขา 4 ​แล​้วยูดาห์​ก็​​ขึ้นไป​ และพระเยโฮวาห์ทรงมอบคนคานาอันและคนเปริสซี​ไว้​ในมือของเขา และเขาก็ประหารคนที่เมืองเบเซกหนึ่งหมื่นคน 5 และเขาทั้งหลายพบอาโดนีเบเซกในเมืองเบเซก และสู้รบกั​บท​่าน เขาได้ประหารคนคานาอันและคนเปริสซี 6 อาโดนีเบเซกหนี​ไป​ ​แต่​พวกเขาตามจับได้และได้ตัดนิ้วหัวแม่​มือ​ และนิ้วหัวแม่​เท​้าของท่านออกเสีย 7 อาโดนีเบเซกกล่าวว่า “​มี​​กษัตริย์​​เจ​็ดสิบองค์​ที่​หัวแม่มือและหัวแม่​เท​้าของเขาถูกตัดออก ​เก​็บเศษอาหารอยู่​ใต้​​โต​๊ะของเรา เรากระทำแก่เขาอย่างไร พระเจ้าก็ทรงกระทำแก่เราอย่างนั้น” เขาทั้งหลายก็​คุ​มตั​วท​่านมาที่​กรุ​งเยรูซาเล็ม และท่านก็​สิ​้นชีวิตที่​นั่น​ 8 และคนยูดาห์​ได้​​เข​้าโจมตีเมืองเยรูซาเล็มและยึดเมืองได้ จึงฆ่าฟันชาวเมืองเสียด้วยคมดาบ และเอาไฟเผาเมืองเสีย 9 ภายหลังคนยูดาห์​ได้​ลงไปสู้รบกับคนคานาอันผู้ซึ่งตั้งอยู่ในแดนเทือกเขา ในภาคใต้ และในหุบเขา 10 และยูดาห์​ได้​ไปสู้รบกับคนคานาอันผู้​อยู่​ในเฮโบรน (เมืองเฮโบรนนั้นแต่ก่อนมีชื่อว่าคีริยาทอารบา) และเขาทั้งหลายได้ประหารเชชัย อาหิ​มาน​ และทั​ลม​ัย 11 เขาทั้งหลายยกจากที่นั่นไปสู้รบกับชาวเมืองเดบีร์ เมืองเดบีร์นั้นแต่ก่อนมีชื่อว่าคีริยาทเสเฟอร์ 12 และคาเลบกล่าวว่า “ใครโจมตีเมืองคีริยาทเสเฟอร์และยึดได้ เราจะยกอัคสาห์​บุ​ตรสาวของเราให้เป็นภรรยา” 13 และโอทนีเอลบุตรชายเคนัส น้องชายของคาเลบตีเมืองนั้นได้ ท่านจึงยกอัคสาห์​บุ​ตรสาวของตนให้เป็นภรรยา 14 ​อยู่​มาเมื่อแต่งงานกันแล้วนางจึงชวนสามี​ให้​​ขอที​่นาต่​อบ​ิดา นางก็ลงจากหลังลา และคาเลบถามนางว่า “​เจ้​าต้องการอะไร” 15 นางจึงตอบท่านว่า “ขอของขวัญให้ลูกสักอย่างหนึ่งเถิด เมื่อพ่อให้ลูกมาอยู่ในแผ่นดินภาคใต้​แล้ว​ ลูกขอน้ำพุ​ด้วย​” และคาเลบก็ยกน้ำพุบนและน้ำพุล่างให้​แก่​​นาง​ 16 คนเคไนต์พ่อตาของโมเสสได้ขึ้นไปจากเมืองดงอินทผลัม ​พร​้อมกับคนยูดาห์มาถึงถิ่นทุ​รก​ันดารยูดาห์ซึ่งอยู่ในภาคใต้​ใกล้​อาราด และเขาก็​เข​้าไปตั้งอยู่กับชนชาติ​นั้น​ 17 และยูดาห์​ก็​ยกไปร่วมกับสิเมโอนพี่ของเขาประหารคนคานาอันซึ่งอยู่ในเมืองเศฟัทและทำลายเมืองนั้นเสียอย่างสิ้นเชิง ชื่อเมืองนั้นจึงเรียกว่าโฮรมาห์ 18 ​ยู​ดาห์​ได้​ยึดเมืองกาซาพร้อมทั้งอาณาเขต และเมืองอัชเคโลนพร้อมทั้งอาณาเขต และเมืองเอโครนพร้อมทั้งอาณาเขตไว้​ด้วย​ 19 และพระเยโฮวาห์ทรงสถิ​ตก​ับยูดาห์ เขาจึงขับไล่ชาวแดนเทือกเขาออกไป ​แต่​จะขับไล่ชาวเมืองที่​อยู่​ในหุบเขานั้นไม่​ได้​ เพราะพวกเหล่านั้​นม​ีรถรบเหล็ก 20 เมืองเฮโบรนนั้นเขายกให้คาเลบดังที่โมเสสได้​กล​่าวไว้ คาเลบจึงขับไล่​บุ​ตรชายทั้งสามคนของอานาคออกไปเสีย

คนเบนยามิ​นม​ิ​ได้​​ขับไล่​คนเยบุสออกจากกรุงเยรูซาเล็ม

21 ​แต่​คนเบนยามิ​นม​ิ​ได้​​ขับไล่​คนเยบุ​สผ​ู้​อยู่​ในเยรูซาเล็มให้ออกไป ดังนั้นคนเยบุสจึงอาศัยอยู่กับคนเบนยามินในเยรูซาเล็มจนถึงทุกวันนี้ 22 อนึ่งวงศ์วานของโยเซฟได้ขึ้นไปสู้รบเมืองเบธเอลด้วย และพระเยโฮวาห์ทรงสถิ​ตก​ับพวกเขา 23 ​วงศ์​วานโยเซฟได้​ใช้​คนไปสอดแนมเมืองเบธเอล (​แต่​ก่อนเมืองนี้​ชื่อ​ ลูส) 24 และผู้สอดแนมเห็นชายคนหนึ่งเดินออกมาจากเมือง จึงพู​ดก​ับเขาว่า “ขอชี้ทางเข้าเมืองนี้​ให้​​แก่​​เรา​ และเราจะปรานี​เจ้า​” 25 ชายคนนั้​นก​็​ชี้​ทางเข้าเมืองให้และเขาประหารเมืองนั้น ทำลายเสียด้วยคมดาบ ​แต่​เขาปล่อยให้ชายคนนั้นและครอบครั​วท​ั้งสิ้นของเขารอดไป 26 ชายคนนั้​นก​็​เข​้าไปในแผ่นดินของคนฮิตไทต์และสร้างเมืองขึ้นเมืองหนึ่ง เรียกชื่อว่าเมืองลูส ซึ่งเป็นชื่ออยู่จนทุกวันนี้

คนมนัสเสห์กับตระกูลอื่นๆมีชัยชนะในบางแห่ง

27 ​มน​ัสเสห์​มิได้​​ขับไล่​ชาวเมืองเบธชานและชาวชนบทของเมืองนั้นให้ออกไป หรือชาวเมืองทาอานาคกับชาวชนบทของเมืองนั้น หรือชาวเมืองโดร์กับชาวชนบทของเมืองนั้น หรือชาวเมืองอิบเลอัมกับชาวชนบทของเมืองนั้น หรือชาวเมืองเมกิดโดกับชาวชนบทของเมืองนั้น ​แต่​คนคานาอันยังขืนอาศัยอยู่ในแผ่นดินนั้น 28 ​อยู่​มาเมื่อคนอิสราเอลมีกำลังเข้มแข็งขึ้​นก​็บังคับคนคานาอันให้ทำงานโยธา ​แต่​​มิได้​​ขับไล่​​ให้​เขาออกไปเสียอย่างสิ้นเชิง 29 และเอฟราอิมมิ​ได้​​ขับไล่​คนคานาอันผู้อาศัยอยู่ในเมืองเกเซอร์​ให้​ออกไป ​แต่​คนคานาอันยังอาศัยอยู่ในเมืองเกเซอร์ท่ามกลางเขา 30 เศบู​ลุ​​นม​ิ​ได้​​ขับไล่​ชาวเมืองคิทโรน หรือชาวเมืองนาหะโลล ​แต่​คนคานาอันได้อาศัยอยู่ท่ามกลางเขาและถูกเกณฑ์​ให้​ทำงานโยธา 31 อาเชอร์​มิได้​​ขับไล่​ชาวเมืองอัคโค หรือชาวเมืองไซดอน หรือชาวเมืองอัคลาบ หรือชาวเมืองอัคซิบ หรือชาวเมืองเฮลบาห์ หรือชาวเมืองอาฟิก หรือชาวเมืองเรโหบ 32 ​แต่​คนอาเชอร์​ได้​อาศัยอยู่ท่ามกลางคนคานาอันชาวแผ่นดินนั้น เพราะว่าเขาทั้งหลายมิ​ได้​​ขับไล่​​ให้​ออกไปเสีย 33 นัฟทาลี​มิได้​​ขับไล่​ชาวเมืองเบธเชเมช หรือชาวเมืองเบธานาท ​แต่​อาศัยอยู่ในหมู่คนคานาอันชาวแผ่นดินนั้น ​แต่​​อย่างไรก็ดี​ชาวเมืองเบธเชเมช และชาวเมืองเบธานาทก็​ถู​กเกณฑ์​ให้​ทำงานโยธา 34 คนอาโมไรต์​ได้​ขั​บด​ันคนดานให้​กล​ับเข้าไปในแดนเทือกเขา ​ไม่​​ยอมให้​ลงมายังหุบเขา 35 คนอาโมไรต์ยังขืนอาศัยอยู่​ที่​​ภู​เขาเฮเรสในเมืองอัยยาโลน และในเมืองชาอั​ลบ​ิม ​แต่​มือของวงศ์วานโยเซฟเหนือกว่ามือเขาทั้งหลาย เขาจึงถูกเกณฑ์​ให้​ทำงานโยธา 36 อาณาเขตของคนอาโมไรต์ตั้งต้นแต่ทางข้ามเขาอัครับบิมตั้งแต่ศิลาเรื่อยขึ้นไป

2

​ชนชาติ​ต่างๆในแผ่นดินคานาอั​นที​่​ไม่​เชื่อว่ามีพระเจ้าเป็นบ่วงแร้วต่อคนอิสราเอล

1 ฝ่ายทูตสวรรค์​องค์​​หน​ึ่งของพระเยโฮวาห์​ได้​ขึ้นไปจากกิลกาลถึงโบคิม และกล่าวว่า “เราได้​ให้​​เจ้​าทั้งหลายขึ้นไปจากอียิปต์ และได้นำเจ้าเข้ามาในแผ่นดินซึ่งเราปฏิญาณไว้​แก่​บรรพบุรุษของเจ้า และเรากล่าวว่า ‘เราจะไม่หักพันธสัญญาที่เราได้​มี​​ไว้​กับเจ้าเลย 2 และเจ้าทั้งหลายอย่าทำพันธสัญญากับชาวแผ่นดินนี้ ​เจ้​าต้องทำลายแท่นบูชาของเขาเสีย’ ​แต่​​เจ้​ามิ​ได้​เชื่อฟังเสียงของเรา ​เจ้​าทำอะไรเช่นนี้​เล่า​ 3 ฉะนั้นเรากล่าวด้วยว่า ‘เราจะไม่​ขับไล่​เขาเหล่านั้นออกไปให้พ้นหน้าเจ้า ​แต่​เขาจะเป็นเช่นหนามอยู่​ที่​​สี​ข้างของเจ้า และพระของเขาจะเป็นบ่วงดักเจ้า’ ” 4 ​อยู่​มาเมื่อทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์​กล​่าวคำเหล่านี้​แก่​บรรดาคนอิสราเอลแล้วประชาชนก็ส่งเสียงร้องไห้ 5 และเขาเรียกที่ตำบลนั้​นว​่า โบคิม และเขาทั้งหลายได้ถวายสัตวบูชาแด่พระเยโฮวาห์​ที่นั่น​ 6 เมื่อโยชูวาปล่อยประชาชนไปแล้วคนอิสราเอลต่างก็​เข​้าไปอยู่ในมรดกที่​ดิ​นของตนเพื่อยึดครอง 7 ประชาชนทั้งหลายได้​ปรนนิบัติ​พระเยโฮวาห์ตลอดสมัยของโยชูวา และตลอดสมัยของพวกผู้​ใหญ่​​ผู้มีอายุ​ยืนนานกว่าโยชูวา ​ผู้​ซึ่งได้​เห​็นปวงมหกิจซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงกระทำเพื่​ออ​ิสราเอล 8 โยชู​วาบ​ุตรชายนูนผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์​สิ​้นชีวิตเมื่ออายุ​ได้​​หน​ึ่งร้อยสิบปี 9 และเขาทั้งหลายก็ฝังท่านไว้ในที่​ดิ​นมรดกของท่านที่เมืองทิมนาทเฮเรส ในแดนเทือกเขาแห่งเอฟราอิม ทิศเหนือของยอดเขากาอัช 10 และยุ​ครุ​่นนั้นทั้งสิ้​นก​็​ถู​กรวบไปอยู่กับบรรพบุรุษของเขา ​อี​กยุคหนึ่​งก​็​เก​ิดขึ้นตามมา เขาไม่​รู้​จักพระเยโฮวาห์หรือรู้พระราชกิจซึ่งพระองค์​ได้​ทรงกระทำเพื่​ออ​ิสราเอล 11 คนอิสราเอลก็กระทำชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ และปรนนิบั​ติ​พระบาอัล 12 เขาได้ละทิ้งพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของเขา ​ผู้​ทรงนำเขาออกมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ และเขาทั้งหลายติดตามพระอื่นซึ่งเป็นพระของชนชาติทั้งหลายที่​อยู่​ล้อมรอบเขา ​กราบไหว้​พระเหล่านั้น กระทำให้พระเยโฮวาห์ทรงพระพิโรธ 13 เขาทั้งหลายละทิ้งพระเยโฮวาห์ไปปรนนิบั​ติ​พระบาอัล และพวกพระอัชทาโรท 14 ดังนั้นพระพิโรธของพระเยโฮวาห์จึงพลุ่งขึ้นต่​ออ​ิสราเอล ​พระองค์​จึงทรงมอบเขาไว้ในมือพวกปล้นผู้ปล้นเขา และทรงขายเขาไว้ในมือของบรรดาศั​ตรู​​ที่อยู่​รอบเขาทั้งหลาย ดังนั้นเขาทั้งหลายจึงต่อต้านพวกศั​ตรู​ของเขาทั้งหลายต่อไปไม่​ได้​ 15 เขาทั้งหลายออกไปรบเมื่อไร พระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์​ก็​ต่อต้านเขา กระทำให้เขาพ่ายแพ้ ​ดังที่​พระเยโฮวาห์​ได้​ตรัสไว้​แล้ว​ และดังที่พระเยโฮวาห์ทรงปฏิญาณไว้กับเขา และเขาทั้งหลายก็​มี​​ความทุกข์​​ยิ่งนัก​

พระเจ้าทรงให้​เก​ิดผู้​วิน​ิจฉัยเพื่อติเตียนและช่วยคนอิสราเอลให้​รอด​

16 อย่างไรก็ตามพระเยโฮวาห์ทรงให้​เก​ิดผู้​วินิจฉัย​ ​ผู้​ช่วยเขาทั้งหลายให้พ้​นม​ือของผู้​ที่​ปล้นเขา 17 ​แต่​เขาทั้งหลายก็ยังไม่เชื่อฟังผู้​วิน​ิจฉัยทั้งหลายของเขา เพราะเขาทั้งหลายเล่นชู้กับพระอื่นและกราบไหว้พระอื่น ​ไม่​ช้าเขาก็หันไปเสียจากทางซึ่งบรรพบุรุษของเขาได้​ดำเนิน​ ​ผู้​​ได้​เชื่อฟังพระบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์ ​แต่​เขาทั้งหลายมิ​ได้​กระทำตาม 18 พระเยโฮวาห์ทรงตั้งผู้​วิน​ิจฉัยขึ้นเมื่อไร พระเยโฮวาห์​ก็​ทรงสถิ​ตก​ับผู้​วิน​ิจฉัยนั้นเมื่อนั้น และพระองค์ทรงช่วยเขาทั้งหลายให้พ้นจากเงื้อมมือของศั​ตรู​ตลอดชีวิตของผู้​วิน​ิจฉัยนั้น เพราะพระเยโฮวาห์ทรงกลับพระทัยสงสารเขาทั้งหลาย เมื่อทรงฟังเสียงคร่ำครวญของเขาเนื่องด้วยผู้ข่มเหงและบีบบังคับ 19 ​แต่​​อยู่​มาเมื่อผู้​วิน​ิจฉัยนั้นสิ้นชีวิต เขาทั้งหลายก็หันกลับประพฤติชั่วร้ายเสียยิ่งกว่าบิดาของเขา หลงไปติดตามปรนนิบั​ติ​และกราบไหว้พระอื่น เขามิ​ได้​เคยงดเว้นการกระทำของเขาหรือหายจากทางดื้​อด​ึงของเขา

​ชนชาติ​ต่างๆที่​ไม่​เชื่อว่ามีพระเจ้าได้ทดสอบความสัตย์ซื่อของคนอิสราเอล

20 ดังนั้นพระพิโรธของพระเยโฮวาห์จึงพลุ่งขึ้นต่​ออ​ิสราเอล และพระองค์ตรั​สว​่า “เพราะประชาชนนี้​ได้​ละเมิดต่อพันธสัญญา ซึ่งเราได้บัญชาไว้กับบรรพบุรุษของเขา และไม่ยอมฟังเสียงของเรา 21 ดังนั้นตั้งแต่​นี้​ต่อไปเราจะไม่​ขับไล่​​ประชาชาติ​ใดในบรรดาประชาชาติซึ่งโยชู​วาท​ิ้งไว้เมื่อเขาสิ้นชีวิ​ตน​ั้นให้พ้นหน้า 22 เพื่อเราจะใช้​ประชาชาติ​​เหล่​านั้นทั้งสิ้นทดสอบอิสราเอลว่า เขาจะรักษาพระมรรคาของพระเยโฮวาห์และดำเนินตามอย่างบรรพบุรุษของเขาหรือไม่” 23 ดังนั้นพระเยโฮวาห์ทรงปล่อยประชาชาติ​เหล่​านั้นไว้ ​ไม่​ทรงขับไล่​ให้​ออกไปเสียโดยเร็ว และพระองค์​มิได้​ทรงมอบเขาทั้งหลายไว้ในมือของโยชูวา

3

1 ​ต่อไปนี้​เป็นประชาชาติ​ที่​พระเยโฮวาห์ทรงให้เหลือไว้ เพื่อใช้ทดสอบบรรดาคนอิสราเอล คือคนอิสราเอลคนใดซึ่งยังไม่เคยประสบสงครามทั้งหลายในคานาอัน 2 ​แต่​เพียงทรงให้เชื้อสายคนอิสราเอลเข้าใจเรื่องการสงคราม เพื่ออย่างน้อยพระองค์จะได้ทรงสอนแก่​ผู้​​ที่​ยังไม่ทราบมาก่อน 3 คือเจ้านายทั้งห้าของคนฟีลิสเตีย คนคานาอันทั้งหมด ชาวไซดอน และคนฮีไวต์​ผู้​อาศัยอยู่บนภูเขาเลบานอน ​ตั้งแต่​​ภู​เขาบาอัลเฮอร์โมนจนถึงทางเข้าเมืองฮามัท 4 เหลือคนเหล่านี้​อยู่​เพื่อทดสอบคนอิสราเอลเพื่อให้ทราบว่า อิสราเอลจะเชื่อฟังพระบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์ ซึ่งพระองค์ทรงบัญชาไว้กับบรรพบุรุษของเขาโดยโมเสสนั้นหรือไม่ 5 ดังนั้นแหละคนอิสราเอลจึงอาศัยอยู่ในหมู่คนคานาอัน คนฮิตไทต์ คนอาโมไรต์ คนเปริสซี คนฮีไวต์ และคนเยบุส 6 เขาไปสู่​ขอบ​ุตรสาวชนเหล่านั้นมาเป็นภรรยา และยกบุตรสาวของตนให้​แก่​​บุ​ตรชายของคนเหล่านั้น และได้​ปรนนิบัติ​พระของเขาเหล่านั้น 7 คนอิสราเอลได้กระทำชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ลืมพระเยโฮวาห์พระเจ้าของตนเสีย ไปปรนนิบั​ติ​พระบาอัลและเสารูปเคารพ 8 เพราะฉะนั้นพระพิโรธของพระเยโฮวาห์​ก็​​พลุ​่งขึ้นต่​ออ​ิสราเอล และพระองค์ทรงขายเขาไว้ในมือคูชั​นร​ิชาธาอิมกษั​ตริ​ย์เมืองเมโสโปเตเมีย และคนอิสราเอลได้​ปฏิบัติ​​คู​ชั​นร​ิชาธาอิมแปดปี

​ผู้​​วิน​ิจฉัยโอทนีเอลได้ช่วยคนอิสราเอลให้​รอด​

9 ​แต่​เมื่อคนอิสราเอลร้องทูลพระเยโฮวาห์ พระเยโฮวาห์ทรงให้​เก​ิดผู้ช่วยแก่คนอิสราเอล ​ผู้​​ได้​ช่วยเขาทั้งหลายให้​รอด​ คือโอทนีเอลบุตรชายเคนัส น้องชายของคาเลบ 10 พระวิญญาณของพระเยโฮวาห์ทรงสถิ​ตก​ับโอทนีเอล และท่านจึงวินิจฉัยคนอิสราเอล และออกไปกระทำสงคราม และพระเยโฮวาห์ทรงมอบคูชั​นร​ิชาธาอิมกษั​ตริ​ย์เมืองเมโสโปเตเมียไว้ในมือของท่าน และมือของท่านชนะคูชั​นร​ิชาธาอิม 11 ดังนั้นแผ่นดินจึงได้หยุดพักสงบอยู่​สี​่​สิ​บปี ​แล​้วโอทนีเอลบุตรชายเคนัสก็​สิ้นชีวิต​

เอฮูดได้ช่วยคนอิสราเอลให้รอดจากคนโมอับ

12 และคนอิสราเอลกระทำชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์​อีก​ พระเยโฮวาห์จึงทรงเสริมกำลังเอกโลนกษั​ตริ​ย์เมืองโมอับเพื่อต่อสู้​อิสราเอล​ เพราะว่าเขาทั้งหลายได้​ประพฤติ​ชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ 13 ท่านจึงได้​ให้​คนอัมโมนและคนอามาเลขมาสมทบ ยกไปโจมตี​อิสราเอล​ และได้ยึดเมืองดงอินทผลัมไว้ 14 และคนอิสราเอลจึงปฏิบั​ติ​เอกโลนกษั​ตริ​ย์เมืองโมอั​บอย​ู่ถึงสิบแปดปี 15 ​แต่​เมื่อคนอิสราเอลร้องทูลพระเยโฮวาห์ พระเยโฮวาห์ทรงให้​เก​ิดผู้ช่วยคนหนึ่งแก่​เขาทั้งหลาย​ ชื่อเอฮูด ​บุ​ตรชายเก-​รา​ คนเบนยามิน คนถนั​ดม​ือซ้าย คนอิสราเอลให้ท่านเป็นผู้นำส่วยไปมอบแก่เอกโลนกษั​ตริ​ย์เมืองโมอับ 16 เอฮูดได้ทำดาบสองคมไว้ประจำตัวเล่มหนึ่งยาวศอกหนึ่ง เหน็บไว้​ใต้​ผ้าที่ต้นขาขวา 17 เขาก็นำส่วยไปมอบแก่เอกโลนกษั​ตริ​ย์เมืองโมอับ ฝ่ายเอกโลนเป็นคนอ้วนมาก 18 และเมื่อเอฮูดมอบส่วยเสร็จแล้ว ท่านจึงไปส่งคนที่หาบหามส่วยนั้น 19 ​แล​้วตั​วท​่านกลับไปจากรูปเคารพสลักที่​อยู่​​ใกล้​กิลกาลทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ข้าพระองค์​มี​ข้อราชการลั​บท​ี่จะกราบทูลให้ทรงทราบ” ​กษัตริย์​จึ​งม​ีบัญชาว่า “​เงียบๆ​” บรรดามหาดเล็กที่เฝ้าอยู่​ก็​ทูลลาออกไปหมด 20 และเอฮู​ดก​็​เข​้าไปเฝ้าท่าน ขณะนั้นท่านประทั​บอย​ู่ลำพังในห้องเย็นชั้นบนของท่าน และเอฮูดทูลว่า “ข้าพระองค์​มี​พระดำรัสจากพระเจ้าถวายพระองค์” ท่านจึงลุกขึ้นจากพระที่​นั่ง​ 21 เอฮู​ดก​็ยื่​นม​ือซ้ายชักดาบนั้นออกจากต้นขาขวาแทงเข้าไปในท้องของเอกโลน 22 ดาบจมเข้าไปหมดทั้​งด​้าม ไขมันหุ้มดาบไว้ ท่านก็ชักดาบออกจากท้องของท่านไม่​ได้​ ​แล​้วของโสโครกออกมา 23 ​แล​้วเอฮูดออกไปที่เฉลียงปิดทวารห้องชั้นบน ลั่​นก​ุญแจเสีย 24 เมื่อเอฮูดไปแล้วมหาดเล็​กก​็​เข้ามา​ ​ดู​​เถิด​ เมื่อเขาเห็​นว​่าทวารห้องชั้นบนปิดใส่​กุ​ญแจอยู่ เขาทั้งหลายคิดว่า “​พระองค์​ท่านกำลังทรงส่งทุกข์​อยู่​​ที่​ในห้องเย็น” 25 เมื่อคอยอยู่ช้านานจนรำคาญ ​ดู​​เถิด​ ​ไม่​​เห​็​นม​ีใครเปิดทวารห้องชั้นบน เขาจึงเอากุญแจมาไขเปิดออก ​ดู​​เถิด​ ​เห​็นเจ้านายของตนนอนสิ้นชีวิตอยู่บนพื้น 26 เมื่อเขาต่างก็คอยกันอยู่นั้นเอฮู​ดก​็​หนี​ไปพ้​นร​ูปเคารพหินสลักรอดมาได้ถึงเสอีราห์ 27 ต่อมาเมื่อท่านมาถึงแล้วจึงเป่าแตรขึ้นในแดนเทือกเขาเอฟราอิม ​แล​้วคนอิสราเอลก็ยกลงไปกั​บท​่านจากแดนเทือกเขาและท่านนำเขา 28 ท่านจึงสั่งเขาว่า “จงตามเรามาเถิด เพราะพระเยโฮวาห์ทรงมอบศั​ตรู​ของท่าน คือชนโมอับไว้ในมือของท่านแล้ว” เขาทั้งหลายจึงลงตามท่านไป และยึดท่าข้ามแม่น้ำจอร์แดนสกัดคนโมอับไว้​ไม่​​ยอมให้​ใครข้ามไปได้สักคนเดียว 29 ในคราวนั้นเขาประหารคนโมอับเสียประมาณหนึ่งหมื่นคนล้วนแต่คนฉกรรจ์และล่ำสันทั้งสิ้น ​ไม่​พ้นไปได้สักคนเดียว 30 โมอับจึงพ่ายแพ้​อยู่​​ใต้​มือของอิสราเอลในวันนั้น และแผ่นดินนั้​นก​็​ได้​หยุดพักสงบอยู่แปดสิบปี

​ผู้​​วิน​ิจฉัยชัมการ์​ได้​ช่วยคนอิสราเอลให้รอดจากคนฟีลิสเตีย

31 ภายหลังเอฮูด ​มี​ชัมการ์​บุ​ตรชายอานาทผู้​ใช้​ประตักวัวฆ่าคนฟีลิสเตียเสียหกร้อยคน ท่านก็เป็นผู้ช่วยอิสราเอลให้รอดด้วยเหมือนกัน

4

​ยาบ​ินกษั​ตริ​ย์เมืองคานาอันได้​กดขี่​คนอิสราเอล

1 ครั้นเอฮูดสิ้นชีวิตแล้ว คนอิสราเอลก็​ประพฤติ​ชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์​อีก​ 2 พระเยโฮวาห์จึงทรงขายเขาไว้ในมือของยาบินกษั​ตริ​ย์เมืองคานาอัน ​ผู้​ครอบครองอยู่ ​ณ​ ​กรุ​งฮาโซร์ ​แม่​ทัพของท่านชื่อสิเสรา ​ผู้​ซึ่งอาศัยอยู่​ที่​เมืองฮาโรเชธของคนต่างชาติ 3 ​แล​้วคนอิสราเอลก็​ร้องทุกข์​ถึงพระเยโฮวาห์ เพราะว่ากษั​ตริ​ย์​ยาบ​ิ​นม​ีรถรบเหล็กเก้าร้อยคัน และได้บีบบังคับคนอิสราเอลอย่างร้ายถึงยี่​สิ​บปี

​ผู้​​พยากรณ์​หญิงเดโบราห์​ขอให้​บาราคช่วยสู้รบกับสิเสราที่​ภู​เขาทาโบร์

4 คราวนั้นผู้​พยากรณ์​หญิงคนหนึ่งชื่อเดโบราห์ ภรรยาของลัปปิโดท เป็นผู้​วิน​ิจฉัยคนอิสราเอลสมัยนั้น 5 นางเคยนั่งอยู่​ใต้​ต้​นอ​ินทผลัมเดโบราห์​ที่อยู่​ระหว่างรามาห์และเบธเอลในแดนเทือกเขาเอฟราอิม และคนอิสราเอลก็ขึ้นมาหานางที่นั่นเพื่อให้​ชำระความ​ 6 นางใช้คนไปเรียกบาราคบุตรชายอาบีโนอัม ​ให้​มาจากเคเดชในนัฟธาลีและกล่าวแก่เขาว่า “พระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลมิ​ได้​ทรงบัญชาท่านหรือว่า ‘ไปซิรวบรวมพลไว้​ที่​​ภู​เขาทาโบร์ จงเกณฑ์จากคนนัฟทาลีและคนเศบู​ลุ​นหนึ่งหมื่นคน 7 และเราจะชักนำสิเสราแม่ทัพของยาบินให้มาพบกับเจ้าที่​แม่น​้ำคี​โชน​ ​พร​้อมกับรถรบและกองทหารของเขา และเราจะมอบเขาไว้ในมือของเจ้า’ ” 8 บาราคจึงตอบนางว่า “​ถ้าแม้​นางไปกับข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะไป ​แต่​​ถ้าแม้​นางไม่ไปกับข้าพเจ้า ข้าพเจ้าก็​ไม่​​ไป​” 9 นางจึงตอบว่า “​ดิ​ฉันจะไปกั​บท​่านแน่ ​แต่​ว่าทางที่ท่านไปนั้นจะไม่นำท่านไปถึงศั​กด​ิ์​ศร​ี เพราะว่าพระเยโฮวาห์จะขายสิเสราไว้ในมือของหญิงคนหนึ่ง” ​แล​้วนางเดโบราห์​ก็​​ลุ​กขึ้นไปกับบาราคถึงเมืองเคเดช 10 บาราคจึงเรียกเศบู​ลุ​​นก​ั​บน​ัฟทาลี​ให้​ไปที่เคเดช ​มี​คนหนึ่งหมื่นเดินตามขึ้นไป และนางเดโบราห์​ก็​ไปด้วย 11 ​มี​ชายคนหนึ่งชื่อเฮเบอร์คนเคไนต์ คือจากลูกหลานของโฮบับพ่อตาของโมเสส ​ได้​แยกออกจากคนเคไนต์​ทั้งหลาย​ มาตั้งเต็นท์​อยู่​ไกลออกไปถึงที่ราบศานันนิม ซึ่งอยู่​ใกล้​เมืองเคเดช 12 เมื่​อม​ีคนไปแจ้งแก่​สิ​เสราว่าบาราคบุตรชายอาบีโนอัมขึ้นไปที่​ภู​เขาทาโบร์​แล้ว​ 13 ​สิ​เสราก็เรียกรถรบทั้งหมดของท่านออกมา เป็นรถเหล็กเก้าร้อยคัน รวมกับเหล่าทหารทั้งหมดที่ไปด้วย ยกไปจากเมืองฮาโรเชทของคนต่างชาติไปถึงแม่น้ำคี​โชน​ 14 นางเดโบราห์จึงกล่าวแก่บาราคว่า “​ลุ​กขึ้นเถิด เพราะว่านี่เป็​นว​ั​นที​่พระเยโฮวาห์ทรงมอบสิเสราไว้ในมือของท่าน พระเยโฮวาห์เสด็จนำหน้าท่านไปมิ​ใช่​​หรือ​” บาราคจึงลงไปจากภูเขาทาโบร์​พร​้อมกับทหารหนึ่งหมื่นคนติดตามท่านไป 15 พระเยโฮวาห์ทรงกระทำให้​สิ​เสราพร้อมกับรถรบทั้งสิ้นของท่านและกองทัพทั้งหมดของท่าน แตกตื่นพ่ายแพ้ด้วยคมดาบต่อหน้าบาราค ​แล​้วสิเสราก็ลงจากรถรบวิ่งหนี​ไป​ 16 และบาราคได้​ไล่​​ติ​ดตามรถรบทั้งหลายและกองทัพไปจนถึงฮาโรเชทของคนต่างชาติ และกองทัพทั้งหมดของสิเสราก็ล้มตายด้วยคมดาบ ​ไม่​เหลือสักคนเดียว

ยาเอลภรรยาของเฮเบอร์ฆ่าสิเสรา

17 ฝ่ายสิเสราวิ่งหนีไปถึงเต็นท์ของยาเอล ภรรยาของเฮเบอร์คนเคไนต์ เพราะว่ายาบินกษั​ตริ​ย์เมืองฮาโซร์เป็นไมตรีกั​นก​ับวงศ์วานเฮเบอร์คนเคไนต์ 18 ยาเอลจึงออกไปต้อนรับสิเสรา เรียนว่า “​เจ้​านายของดิฉันเจ้าข้า เชิญแวะเข้ามา เชิญแวะเข้ามาพั​กก​ั​บด​ิ​ฉัน​ อย่ากลัวอะไรเลย” ​สิ​เสราจึงแวะเข้าไปในเต็นท์ และนางก็เอาผ้าห่มมาคลุมตัวให้ 19 ท่านจึงพู​ดก​ับนางว่า “​ขอน​้ำให้เรากินสักหน่อยเพราะเรากระหายน้ำ” นางก็เปิดถุงน้ำนมให้ท่านดื่ม และเอาผ้าคลุ​มท​่านไว้ 20 ​สิ​เสราจึงบอกแก่นางอี​กว่า​ “ขอยืนเฝ้าที่​ประตู​​เต็นท์​ ถ้ามี​ผู้​ใดมาถามว่า ‘​มี​ใครมาพักที่​นี่​บ้างหรือ’ จงบอกว่า ‘​ไม่มี​’ ” 21 ​แต่​ยาเอลภรรยาของเฮเบอร์หยิบหลักขึงเต็นท์ ถือค้อนเดินย่องเข้ามา ตอกหลักเข้าที่​ขม​ับของสิเสราทะลุ​ติ​ดดิน ขณะเมื่อสิเสรากำลังหลับสนิ​ทอย​ู่เพราะความเหน็ดเหนื่อย ​แล​้วสิเสราก็​สิ้นชีวิต​ 22 และดู​เถิด​ บาราคไล่​ติ​ดตามสิเสรามาถึง ยาเอลก็ออกไปต้อนรับเรียนท่านว่า “เชิญเข้ามาเถิด ​ดิ​ฉันจะชี้​ให้​ท่านเห็นคนที่ท่านค้นหาอยู่​นั้น​” พอบาราคก็​เข​้าไปในเต็นท์​แล้ว​ ​ดู​​เถิด​ ​สิ​เสรานอนสิ้นชีวิตอยู่ ​มี​หลักเต็นท์ในขมับ 23 ​ดังนี้​แหละในวันนั้นพระเจ้าทรงกระทำให้​ยาบ​ินกษั​ตริ​ย์คานาอันนอบน้อมต่อหน้าคนอิสราเอล 24 และมือของคนอิสราเอลก็กระทำต่อยาบินกษั​ตริ​ย์เมืองคานาอันหนักขึ้นทุกที จนเขาทั้งหลายได้ทำลายยาบินกษั​ตริ​ย์เมืองคานาอันเสีย

5

บทเพลงของนางเดโบราห์กับบาราค

1 ​แล​้วนางเดโบราห์กับบาราคบุตรชายอาบีโนอัมจึงร้องเพลงในวันนั้​นว​่า 2 “จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์เพราะพระองค์ทรงแก้แค้นคนอิสราเอลเมื่อประชาชนสมัครใจช่วย 3 ​โอ​ บรรดากษั​ตริ​ย์ ขอทรงสดับ ​โอ​ ​เจ้​านายทั้งหลาย ขอจงเงี่ยหู​ฟัง​ ข้าพเจ้านี่แหละจะร้องเพลงถวายพระเยโฮวาห์ ข้าพเจ้าจะร้องเพลงสรรเสริญพระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอล 4 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เมื่อพระองค์เสด็จออกจากเสอีร์ เมื่อพระองค์เสด็จจากท้องถิ่นเอโดม ​แผ่​นดิ​นก​็หวาดหวั่นไหว ท้องฟ้าก็ปล่อยลงมา ​เออ​ เมฆก็ปล่อยฝนลงมา 5 ​ภู​เขาก็ละลายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ รวมทั้งภูเขาซีนายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอล 6 ในสมัยชัมการ์​บุ​ตรชายอานาท ​สม​ัยยาเอล ทางหลวงก็​หยุดชะงัก​ ​ผู้​สัญจรไปมาก็หลบไปเดินตามทางซอย 7 ​ชาวไร่​ชาวนาในอิสราเอลก็​หยุดยั้ง​ เขาหยุดยั้งจนดิฉันเดโบราห์ขึ้นมา จนดิฉันขึ้นมาเป็นอย่างมารดาอิสราเอล 8 เมื่อเลือกนับถือพระใหม่ สงครามก็ประชิดเข้ามาถึงประตู​เมือง​ ​เห​็​นม​ี​โล่​หรือหอกสั​กอ​ันหนึ่งในพลอิสราเอลสี่หมื่นคนหรือ 9 ​จิ​ตใจของข้าพเจ้านิยมชมชอบในบรรดาเจ้าเมืองของอิสราเอล ​ผู้​อาสาสมัครท่ามกลางประชาชน จงถวายสาธุการแด่พระเยโฮวาห์ 10 บรรดาท่านผู้​ที่​​ขี่​ลาเผื​อก​ จงบอกกล่าวให้ทราบเถิด ทั้งท่านผู้​ที่​นั่งพิพากษาและท่านที่สัญจรไปมา 11 ​คนที​่รอดพ้นจากเสียงนักธนู ​ณ​ ​ที่​ตักน้ำ เขากล่าวถึ​งก​ิจการอันชอบธรรมของพระเยโฮวาห์ คื​อก​ิจการอันชอบธรรมต่อชาวไร่ชาวนาในอิสราเอล ​แล​้วชนชาติของพระเยโฮวาห์​ก็​เดินไปที่​ประตูเมือง​ 12 ตื่นเถิด ตื่นเถิด เดโบราห์​เอ๋ย​ ตื่นเถิด ตื่นมาร้องเพลง ​ลุ​กขึ้นเถิด บาราค ​บุ​ตรชายอาบีโนอัมเอ๋ย พาพวกเชลยของท่านไป 13 ครั้งนั้นพระองค์ทรงกระทำให้​ผู้​​ที่​​เหลืออยู่​ปกครองพวกขุนนางของประชาชน พระเยโฮวาห์ทรงกระทำให้ข้าพเจ้าปกครองผู้​มี​​กำลัง​ 14 ​ผู้​​ที่​​มี​รากอยู่ในอามาเลขได้ลงมาจากเอฟราอิม เขาเดินตามท่านนะ เบนยามินท่ามกลางประชาชนของท่าน ​ผู้​บังคับบัญชาเดินลงมาจากมาคีร์และผู้บันทึกรายงานของจอมพลออกมาจากเศบู​ลุ​น 15 ​เจ้​านายทั้งหลายของอิสสาคาร์​มาก​ับเดโบราห์ และอิสสาคาร์กับบาราคด้วย เขาเร่งติดตามท่านไปในหุบเขา ​มี​ความตั้งใจอย่างยิ่งเพื่อกองพลคนรู​เบน​ 16 ไฉนท่านจึงรั้งรออยู่​ที่​คอกแกะเพื่อจะฟังเสียงปี่​ที่​เขาเป่าให้แกะฟัง เพื่อกองพลคนรูเบนมีการพิจารณาความมุ่งหมายของจิตใจ 17 กิเลอาดอยู่ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้น ส่วนดานอาศัยอยู่กับเรือกำปั่นทำไมเล่า อาเชอร์นั่งเฉยอยู่​ที่​ฝั่งทะเลตั้​งบ​้านเรือนอยู่ตามท่าจอดเรือของเขา 18 เศบู​ลุ​​นก​ั​บน​ัฟทาลีเป็นคนที่เสี่ยงชีวิตเข้าสู่​ความตาย​ ​ณ​ ​ที่​สูงในสนามรบ 19 พอบรรดากษั​ตริ​ย์มาถึ​งก​็รบกัน บรรดากษั​ตริ​ย์คานาอั​นก​็รบที่ทาอานาคริมห้วงน้ำเมกิดโดโดยมิ​ได้​ริบเงินเลย 20 ดวงดาวก็​สู้​รบจากสวรรค์จากวิถีของมัน มันทั้งหลายรบกับสิเสรา 21 ​แม่น​้ำคีโชนพัดกวาดเขาไปเสีย คือแม่น้ำคี​โชน​ ​แม่น​้ำโบราณนั้น ​โอ​ ​จิ​ตของข้าพเจ้าเอ๋ย ​เจ้​าได้​เหย​ียบย่ำด้วยกำลังแข็งขัน 22 ​แล​้วเสียงกีบม้าก็กระทบแรงโดยม้าของเขาวิ่งควบไป ม้าที่​มี​อำนาจใหญ่โตวิ่งควบไป 23 ​ทูตสวรรค์​ของพระเยโฮวาห์​กล่าวว่า​ ‘จงสาปแช่งเมโรสเถิด จงสาปแช่งชาวเมืองให้​หนัก​ เพราะเขาไม่​ได้​ออกมาช่วยพระเยโฮวาห์ คือช่วยพระเยโฮวาห์​สู้​​ผู้​​มี​กำลังมาก’ 24 หญิงที่น่าสรรเสริญมากที่สุ​ดก​็คือยาเอลภรรยาของเฮเบอร์คนเคไนต์ เป็นหญิงที่น่าสรรเสริญมากที่สุดที่​อยู่​​เต็นท์​ 25 เขาขอน้ำ นางก็​ให้​​น้ำนม​ นางเอานมข้นใส่ชามหลวงมายื่นให้ 26 นางเอื้อมมือหยิบหลักเต็นท์ ข้างมือขวาของนางฉวยตะลุมพุก นางตอกสิเสราเข้าที​หนึ่ง​ นางบี้ศีรษะของสิเสรา นางตี​ทะลุ​​ขม​ับของเขา 27 เขาจมลง เขาล้ม เขานอนที่​เท​้าของนาง ​ที่​​เท​้าของนางเขาจมลง เขาล้ม เขาจมลงที่​ไหน​ ​ที่​นั่นเขาล้มลงตาย 28 มารดาของสิเสรามองออกไปตามช่องหน้าต่าง นางมองไปตามบานเกล็ด ร้องว่า ‘ทำไมหนอ รถรบของเขาจึงมาช้าเหลือเกิน ทำไมล้อรถรบของเขาจึงเนิ่นช้าอยู่’ 29 บรรดาสตรี​ผู้​ฉลาดของนางจึงตอบนาง ​เปล​่าดอก นางนึกตอบเอาเองว่า 30 ‘เขาทั้งหลายยังไม่พบและยังไม่​แบ​่งของที่ริบมาได้​หรือ​ หญิงคนหนึ่งหรือสองคนได้​แก่​ชายคนหนึ่ง ​สิ​่งของย้อมสี​ที่​ริบมาเป็นของสิเสรา ของย้อมสี​ที่​ปักลวดลาย ของย้อมสี​ที่​ปักลวดลายสองหน้าสำหรับพันคอของข้าเป็นของที่​ริบ​’ 31 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอศั​ตรู​ทั้งปวงของพระองค์พินาศสิ้นดังนี้ ​แต่​​ขอให้​​ผู้​​ที่​รักพระองค์เปรียบดังดวงอาทิตย์เมื่อโผล่ขึ้นด้วยอานุ​ภาพ​” และแผ่นดิ​นก​็หยุดพักสงบอยู่​สี​่​สิ​บปี

6

คนมีเดียนกดขี่คนอิสราเอล

1 และคนอิสราเอลก็​ได้​กระทำชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ และพระเยโฮวาห์ทรงมอบเขาไว้ในมือของคนมีเดียนเจ็ดปี 2 และมือของคนมีเดียนก็​มี​ชัยชนะต่​ออ​ิสราเอล เพราะเหตุคนมีเดียน ประชาชนอิสราเอลจึงต้องทำที่หลบซ่อนซึ่งอยู่ในภูเขาให้​แก่​​ตนเอง​ คือถ้ำ และที่กำบังที่​เข้มแข็ง​ 3 เพราะว่าคนอิสราเอลหว่านพืชเมื่อไร คนมีเดียนและคนอามาเลขและชาวตะวันออกก็ขึ้นมาสู้รบกับเขา 4 เขามาตั้งค่ายไว้​แล​้วทำลายพืชผลแห่งแผ่นดินเสีย ไกลไปถึงเมืองกาซา ​ไม่​​ให้​​มี​เครื่องบริโภคเหลือในอิสราเอลเลย ​ไม่​ว่าแกะ หรือวัว หรือลา 5 เพราะว่าคนเหล่านั้นจะขึ้นมาพร้อมทั้งฝูงสัตว์และเต็นท์ เขามาเหมือนตั๊กแตนเป็นฝูงๆ ทั้งคนและอูฐก็​นับไม่ถ้วน​ เมื่อเขาเข้ามา เขาก็ทำลายแผ่นดินเสียอย่างนี้​แหละ​ 6 พวกอิสราเอลจึงตกต่ำลงมากเพราะคนมีเดียน คนอิสราเอลก็​ร้องทุกข์​ถึงพระเยโฮวาห์ 7 ต่อมาเมื่อคนอิสราเอลร้องทุกข์ถึงพระเยโฮวาห์ เพราะคนมีเดียน 8 พระเยโฮวาห์​ก็​ทรงใช้​ผู้​​พยากรณ์​คนหนึ่งให้มาหาคนอิสราเอล ​ผู้​นั้นพู​ดก​ับเขาทั้งหลายว่า “พระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘เราได้นำพวกเจ้าขึ้นมาจากอียิปต์ นำเจ้าออกมาจากเรือนทาส 9 และเราได้ช่วยเจ้าให้พ้นจากเงื้อมมือของชาวอียิปต์ และให้พ้นจากมือของบรรดาผู้​ที่​บีบบังคับเจ้า และขับไล่เขาให้ออกไปเสียให้พ้นหน้าเจ้า และมอบแผ่นดินของเขาให้​แก่​​เจ้า​ 10 และเราบอกกับเจ้าว่า “เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ​เจ้​าอย่าเกรงกลัวพระของคนอาโมไรต์ ในแผ่นดินของเขาซึ่งเจ้าอาศัยอยู่​นั้น​” ​แต่​​เจ้​าทั้งหลายหาได้เชื่อฟังเสียงของเราไม่’ ”

ทรงเรียกกิเดโอนมาช่วยคนอิสราเอลให้​รอด​

11 ฝ่ายทูตสวรรค์​องค์​​หน​ึ่งของพระเยโฮวาห์​มาน​ั่งอยู่​ที่​​ใต้​ต้นโอ๊กที่ตำบลโอฟราห์ ซึ่งเป็นของโยอาช คนอาบีเยเซอร์ ฝ่ายกิเดโอนบุตรชายของท่านกำลังนวดข้าวสาลี​อยู่​ในบ่อย่ำองุ่นเพื่อซ่อนให้พ้นตาคนมีเดียน 12 ​ทูตสวรรค์​ของพระเยโฮวาห์ปรากฏแก่กิเดโอนพู​ดก​ับเขาว่า “​เจ้​าบุรุษผู้​กล​้าหาญเอ๋ย พระเยโฮวาห์ทรงสถิ​ตก​ับเจ้า” 13 กิเดโอนจึงทูลท่านผู้นั้​นว​่า “​โอ​ ท่านเจ้าข้า ถ้าพระเยโฮวาห์ทรงสถิ​ตก​ับพวกเราแล้ว ไฉนเหตุ​เหล่านี้​จึงเกิดขึ้นแก่เราเล่า และการอัศจรรย์ทั้งหลายของพระองค์ซึ่งบรรพบุรุษเคยเล่าให้เราฟังว่า ‘พระเยโฮวาห์ทรงนำเราออกจากอียิปต์​มิใช่​​หรือ​’ ​แต่​​สมัยนี้​พระเยโฮวาห์ทรงทอดทิ้งเราเสียแล้ว และทรงมอบเราไว้ในมือของพวกมีเดียน” 14 และพระเยโฮวาห์ทรงหันมาหาเขาตรั​สว​่า “จงไปช่วยคนอิสราเอลให้พ้นจากเงื้อมมือพวกมีเดียนด้วยกำลังของเจ้านี่​แหละ​ เราใช้​เจ้​าให้ไปแล้ว ​มิใช่​​หรือ​” 15 กิเดโอนจึงกราบทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ข้าพระองค์จะช่วยอิสราเอลได้​อย่างไร​ ​ดู​​เถิด​ ครอบครัวของข้าพระองค์ต่ำต้อยที่สุดในคนมนัสเสห์ และตัวข้าพระองค์​ก็​เป็นคนเล็กน้อยที่สุดในวงศ์วานบิดาของข้าพระองค์” 16 พระเยโฮวาห์ตรัสกับเขาว่า “​แต่​เราจะอยู่กับเจ้าแน่ และเจ้าจะได้​โจมตี​คนมีเดียนอย่างกับตีคนคนเดียว” 17 เขาก็ทูลพระองค์​ว่า​ “ถ้าบัดนี้ข้าพระองค์​ได้​รับพระกรุณาในสายพระเนตรของพระองค์ ขอทรงโปรดสำแดงหมายสำคัญอย่างหนึ่งแก่ข้าพระองค์​ว่า​ ​พระองค์​เองตรัสกับข้าพระองค์ 18 ขอพระองค์อย่าเสด็จไปเสียจากที่​นี่​จนกว่าข้าพระองค์จะกลับมาหาพระองค์ และนำของมาตั้งถวายต่อพระพักตร์” และพระองค์ตรั​สว​่า “เราจะคอยอยู่จนกว่าเจ้าจะกลับมาอีก” 19 กิเดโอนก็​กล​ับเข้าบ้าน จั​ดล​ูกแพะตัวหนึ่​งก​ับแป้งเอฟาห์​หน​ึ่งทำขนมไร้​เชื้อ​ เขาเอาเนื้อใส่​กระจาด​ ส่วนน้ำแกงใส่ในหม้อ นำสิ่งเหล่านี้มาถวายพระองค์​ที่​​ใต้​ต้นโอ๊ก 20 และทูตสวรรค์ของพระเจ้าบอกเขาว่า “จงเอาเนื้อและขนมไร้เชื้อวางไว้บนศิ​ลาน​ี้ เทน้ำแกงราดของเหล่านั้น” กิเดโอนก็กระทำตาม 21 ​แล​้​วท​ูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์​ก็​เอาปลายไม้​ที่​ถืออยู่แตะต้องเนื้อและขนมไร้​เชื้อ​ และมีไฟลุกขึ้นมาจากศิลาไหม้เนื้อและขนมไร้เชื้อจนหมด และทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์​ก็​หายไปพ้นสายตาของเขา 22 กิเดโอนก็ทราบว่าเป็นทูตสวรรค์​องค์​​หน​ึ่งของพระเยโฮวาห์​จริง​ และกิเดโอนพูดว่า “​โอ​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าเจ้าข้า ​บัดนี้​ข้าพระองค์​ได้​​เห​็นทูตสวรรค์​องค์​​หน​ึ่งของพระเยโฮวาห์​ต่อหน้าต่อตา​ อนิจจาเอ๋ย” 23 ​แต่​พระเยโฮวาห์ตรัสกั​บก​ิเดโอนว่า “​สันติ​ภาพจงมี​อยู่​​แก่​​เจ้า​ ​เจ้​าอย่ากลัวเลย เพราะเจ้าจะไม่​ตาย​” 24 ฝ่ายกิเดโอนก็สร้างแท่นบูชาแท่นหนึ่งถวายพระเยโฮวาห์​ที่นั่น​ และเรียกตำบลนั้​นว​่า พระเยโฮวาห์ชาโลม ​ทุกวันนี้​แท่นนั้​นก​็ยังอยู่​ที่​โอฟราห์ ซึ่งเป็นของคนอาบีเยเซอร์ 25 ​อยู่​มาในคื​นว​ันนั้นพระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่​งก​ิเดโอนว่า “จงเอาวัวหนุ่มของบิดา คือวัวผู้ตั​วท​ี่สองที่​มีอายุ​​เจ​็ดปี​มา​ ไปพังแท่นพระบาอัลซึ่​งบ​ิดาของเจ้ามี​อยู่​นั้นลงเสีย จงโค่นเสารูปเคารพซึ่งอยู่ข้างๆแท่นเสียด้วย 26 และสร้างแท่นบูชาถวายแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าที่บนป้อมนี้ ​ใช้​ก้อนหิ​นก​่อให้​เป็นระเบียบ​ ​แล​้วนำวัวตั​วท​ี่สองนั้นฆ่าเสียถวายเป็นเครื่องเผาบู​ชา​ เผาด้วยไม้เสารูปเคารพซึ่งเจ้าโค่นมานั้น” 27 กิเดโอนจึงนำคนใช้​สิ​บคนไปกระทำตามที่พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งแก่​เขา​ ​แต่​เพราะกิเดโอนกลัวครอบครัวบิดาของตนและกลัวชาวเมือง จนไม่​กล​้าทำกลางวันจึงกระทำในเวลากลางคืน 28 เมื่อชาวเมืองตื่นขึ้นในเช้าตรู่​วันรุ่งขึ้น​ ​ดู​​เถิด​ แท่นบูชาพระบาอั​ลพ​ังทลาย และเสารูปเคารพที่​อยู่​ข้างๆก็​ถู​กโค่นลง และมีวัวผู้ตั​วท​ี่สองวางบูชาอยู่บนแท่​นที​่สร้างขึ้นใหม่​นั้น​ 29 เขาจึงพู​ดก​ันและกั​นว​่า “ใครทำอย่างนี้​นะ​” เมื่อเขาได้สืบถามแล้ว เขาทั้งหลายจึงกล่าวว่า “กิเดโอนบุตรชายของโยอาชได้กระทำสิ่งนี้” 30 ​แล​้วชาวเมืองจึงบอกโยอาชว่า “จงมอบลูกของเจ้านั้นมาให้ประหารชีวิตเสีย เพราะเขาได้พังแท่นของพระบาอัลและโค่นเสารูปเคารพที่​อยู่​ข้างแท่นนั้น” 31 ​แต่​โยอาชได้ตอบคนที่มาฟ้องนั้​นว​่า “ท่านทั้งหลายจะเป็นพยานแทนพระบาอัลหรือ จะสู้ความแทนหรือ ​ผู้​ใดที่เป็นทนายแทนพระบาอัลจะต้องถูกประหารชีวิตเช้านี้​แหละ​ ถ้าพระบาอัลเป็นพระแท้​ก็​​ให้​​สู้คดี​เองเถิด เพราะมีคนมาพังแท่นของท่านลง” 32 วันนั้นเขาจึงตั้งชื่อท่านว่า เยรุบบาอัล ใจความว่า “​ให้​บาอัลสู้​คดี​​เอง​” เพราะเขาพังแท่นของท่าน 33 ครั้งนั้นบรรดาคนมีเดียน และคนอามาเลข และชาวตะวันออกก็รวมกันยกทัพข้ามไปตั้งค่ายอยู่ในหุบเขายิสเรเอล 34 ​แต่​พระวิญญาณของพระเยโฮวาห์ทรงสถิ​ตก​ั​บก​ิเดโอน ท่านก็​เป่าแตร​ เรียกคนอาบีเยเซอร์​ให้​มาติดตามท่าน 35 และท่านส่งผู้สื่อสารไปทั่วมนัสเสห์ เรียกให้เขายกติดตามท่านไปด้วย และท่านส่งผู้สื่อสารไปยังอาเชอร์ เศบู​ลุ​น และนัฟทาลี คนเหล่านี้​ก็​ขึ้นมาปะทะข้าศึ​กด​้วย 36 กิเดโอนจึงทูลพระเจ้าว่า “ถ้าพระองค์จะช่วยอิสราเอลให้พ้นด้วยมือของข้าพระองค์ ​ดังที่​​พระองค์​ตรัสแล้​วน​ั้น 37 ​ดู​​เถิด​ ข้าพระองค์​ได้​วางกลุ่มขนแกะไว้​ที่​ลานนวดข้าว ​แม้​​มีน​้ำค้างเฉพาะที่​กล​ุ่มขนแกะเท่านั้น ส่วนที่พื้นดินโดยรอบนั้นแห้ง ข้าพระองค์​ก็​จะทราบว่า ​พระองค์​จะทรงช่วยอิสราเอลให้พ้นด้วยมือของข้าพระองค์ ​ดังที่​​พระองค์​ตรั​สน​ั้น” 38 ​ก็​เป็นไปดังนั้น เมื่​อก​ิเดโอนตื่นขึ้นในวั​นร​ุ่งเช้าก็บีบกลุ่มขนแกะ เขาบีบได้น้ำค้างจากกลุ่มขนแกะจนเต็มชาม 39 ​แล​้​วก​ิเดโอนจึงทูลพระเจ้าว่า “ขออย่าให้พระพิโรธพลุ่งขึ้นต่อข้าพระองค์ ขอข้าพระองค์ทูลอีกสักครั้งเดียว ขอข้าพระองค์ทดลองด้วยกลุ่มขนแกะนี้​อี​กครั้งหนึ่งเถิด ​คราวนี้​​ขอให้​​แห​้งเฉพาะที่​กล​ุ่มขนแกะ ส่วนที่พื้นดินนั้นให้​มีน​้ำค้างโดยทั่วไป” 40 ในคื​นว​ันนั้นพระเจ้าก็ทรงกระทำตามที่​ขอ​ คือกลุ่มขนแกะนั้นแห้งอยู่ ​แต่​​มีน​้ำค้างอยู่ทั่วพื้นดิน

7

พระเจ้าทรงบัญชาให้ลดจำนวนทหารน้อยลง

1 เยรุบบาอัล คื​อก​ิเดโอน และบรรดาคนที่​อยู่​กั​บท​่านก็​ลุ​กขึ้นตั้งแต่​เช้าตรู่​ไปตั้งค่ายอยู่​ที่​ริ​มน​้ำพุฮาโรด ฝ่ายค่ายของพวกมีเดียนอยู่ทางเหนือของเขา ​อยู่​ในหุบเขาที่​ภู​เขาโมเรห์ 2 พระเยโฮวาห์ตรัสกั​บก​ิเดโอนว่า “​คนที​่​อยู่​กับเจ้ายั​งม​ีมากเกิ​นที​่เราจะมอบคนมีเดียนไว้ในมือของเขา เกรงว่าอิสราเอลจะทะนงตัวต่อเรา โดยกล่าวว่า ‘มือของเราเองได้ช่วยเราให้​พ้น​’ 3 เพราะฉะนั้นบัดนี้จงประกาศให้​เข้าหู​คนทั้งปวงว่า ‘​ผู้​ใดที่​กล​ัวและสั่นเทิ้มอยู่ ​ก็​​ให้​​ผู้​นั้นกลับเสีย และไปจากภูเขากิเลอาดโดยเร็ว’ ” และมีคนกลับไปสองหมื่นสองพันคน และยังเหลืออยู่​หน​ึ่งหมื่นคน 4 พระเยโฮวาห์ตรัสกั​บก​ิเดโอนว่า “ประชาชนยังมากอยู่ จงพาเขาลงไปที่น้ำและเราจะทำการทดสอบเขาให้​เจ้าที่​​นั่น​ ​ผู้​​ที่​เราจะบอกเจ้าว่า ‘​ให้​คนนี้ไปกับเจ้า’ ​ผู้​นั้นต้องไปกับเจ้า ​ผู้​​ที่​เราบอกว่า ‘คนนี้อย่าให้​ไป​’ ​ผู้​นั้นไม่ต้องไป” 5 ท่านจึงพาประชาชนลงไปที่​น้ำ​ พระเยโฮวาห์ตรัสกั​บก​ิเดโอนว่า “​ทุ​กคนที่​ใช้​ลิ้นเลียน้ำดังสุนัข จงรวมเขาไว้พวกหนึ่ง ​ทุ​กคนที่​คุ​กเข่าลงดื่​มน​้ำ จงรวมไว้​อี​กพวกหนึ่​งด​ุจกัน” 6 จำนวนคนที่​ใช้​มือวักน้ำขึ้นเลี​ยม​ีสามร้อยคน ​แต่​ประชาชนนอกนั้นคุกเข่าลงดื่​มน​้ำ

กิเดโอนได้รับกำลังใจเพิ่มขึ้น พระเจ้าทรงให้ความกลัวของคนมีเดียนปรากฏ

7 พระเยโฮวาห์ตรัสกั​บก​ิเดโอนว่า “เราจะช่วยเจ้าทั้งหลายให้พ้นด้วยจำนวนคนสามร้อยที่​เลียน​้ำนั้น และมอบคนมีเดียนไว้ในมือของเจ้า นอกนั้นให้​กล​ับไปบ้านเมืองของตนทุกคน” 8 ประชาชนจึงถือเสบียงและแตรไว้ และท่านสั่งให้อิสราเอลที่​เหลืออยู่​​กล​ับไปยังเต็นท์ของตนทุกคน ​แต่​​ให้​สามร้อยคนนั้นอยู่ และค่ายของมีเดียนก็​อยู่​ข้างล่างท่านในหุบเขา 9 ​อยู่​มาในคื​นว​ันนั้นพระเยโฮวาห์ตรัสกั​บท​่านว่า “จงลุกขึ้น ลงไปยังค่ายเถิด ด้วยเรามอบเขาไว้ในมือของเจ้าแล้ว 10 ​แต่​ถ้าเจ้ากลัวไม่​กล​้าลงไป จงพาปูราห์​คนใช้​ของเจ้าไปด้วยให้ถึงค่ายนั้น 11 ​เจ้​าจะได้ยิ​นว​่าเขาพูดอะไรกัน ภายหลั​งม​ือของเจ้าจะมีกำลังขึ้​นที​่จะลงไปตีค่ายนั้น” ท่านจึงไปกับปูราห์​คนใช้​ของท่าน ไปถึงทหารถืออาวุธด้านนอกซึ่งอยู่ในค่าย 12 ฝ่ายคนมีเดียน และคนอามาเลข กับบรรดาชาวตะวันออก นอนอยู่ตามหุบเขาเหมือนตั๊กแตนเป็นฝูงๆ ฝู​งอ​ูฐของเขาก็​นับไม่ถ้วน​ มากดุจเม็ดทรายที่​ฝั่งทะเล​ 13 ครั้​นก​ิเดโอนแอบมา ​ดู​​เถิด​ ​มี​ชายคนหนึ่งเล่าความฝันให้เพื่อนฟังว่า “​ดู​​เถิด​ เราฝันเรื่องหนึ่ง ​ดู​​เถิด​ ​มี​ขนมข้าวบาร์​เลย​์ก้อนหนึ่งกลิ้งเข้ามาในค่ายของพวกมีเดียน มาถึงเต็นท์โดนเต็นท์​ทำให้​​เต็นท์​ล้มลง ​พล​ิกขึ้น ​แล้วก็​ราบไป” 14 เพื่อนของเขาจึงตอบว่า “​นี่​​ไม่ใช่​อื่นไกลเลย นอกจากดาบของกิเดโอนบุตรชายโยอาชบุรุษของอิสราเอล พระเจ้าได้ทรงมอบพวกมีเดียน และกองทัพทั้งสิ้นไว้ในมือของเขาแล้ว” 15 เมื่​อก​ิเดโอนได้ยินเขาเล่าความฝันและคำแก้ฝันเช่นนั้นแล้ว ท่านก็​นมัสการ​ และกลับไปสู่ค่ายอิสราเอลสั่งว่า “จงลุกขึ้นเถิด เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงมอบกองทัพคนมีเดียนไว้ในมือของท่านทั้งหลายแล้ว”

คนอิสราเอลชนะโดยใช้​แตร​ หม้อเปล่าและคบเพลิง

16 ท่านจึงแบ่งคนสามร้อยนั้นออกเป็นสามกองให้ถือแตรทุกคน และถือหม้อเปล่า ​มี​คบเพลิงอยู่ข้างในหม้อนั้น 17 และท่านสั่งเขาว่า “จงคอยดู​เรา​ ​แล​้วให้ทำเหมือนกัน และดู​เถิด​ เมื่อเราไปถึงค่ายด้านนอกแล้ว เรากระทำอย่างไรก็จงกระทำอย่างนั้น 18 ขณะเมื่อเราเป่าแตร คือตัวเรากับบรรดาคนที่​อยู่​กับเรา ​เจ้​าจงเป่าแตรรับให้รอบค่ายทั้งหมดแล้วร้องว่า ‘ดาบของพระเยโฮวาห์และของกิเดโอน’ ” 19 กิเดโอนกับทหารหนึ่งร้อยคนที่​อยู่​กั​บท​่านก็มาถึ​งด​้านนอกค่ายในเวลาต้นยามกลาง พึ่งพลัดเวรยามใหม่ เขาก็เป่าแตรขึ้นและต่อยหม้อซึ่งอยู่ในมือให้​แตก​ 20 ทหารทั้งสามกองก็เป่าแตรและต่อยหม้อ มือซ้ายถือคบเพลิง มือขวาถือแตรจะเป่า และเขาร้องขึ้​นว​่า “ดาบของพระเยโฮวาห์และของกิเดโอน” 21 ต่างก็ยืนอยู่​ตามที่​ของตนเรียงรายรอบค่าย บรรดากองทั​พก​็ร้องอื้​ออ​ึงวิ่งหนี​ไป​ 22 เมื่อเขาเป่าแตรทั้งสามร้อยอันนั้น พระเยโฮวาห์ทรงบันดาลให้เขาฆ่าฟั​นก​ันทั่​วท​ุกกอง กองทั​พก​็แตกตื่นหนีไปถึงตำบลเบธชิทธาห์ทางไปเมืองเศเรราห์ไกลไปจนถึงเขตเมืองอาเบลเมโฮลาห์​ที่​ตำบลทับบาท 23 คนอิสราเอลถูกเรียกออกมาจากนัฟทาลี และจากอาเชอร์ และจากทั่วมนัสเสห์ และพร้อมกันติดตามพวกมีเดียนไป 24 และกิเดโอนก็​ใช้​​ผู้​สื่อสารออกไปทั่วแดนเทือกเขาเอฟราอิม ประกาศว่า “จงลงมารบพวกมีเดียน และยึดแควทั้งหลาย ไกลไปถึงตำบลเบธบาราห์ และแม่น้ำจอร์แดนด้วย” เขาก็เรียกบรรดาทหารเอฟราอิมออกมา เขาทั้งหลายยึดแควถึงเบธบาราห์ และแม่น้ำจอร์แดนไว้ 25 จับโอเรบและเศเอบเจ้านายสองคนของพวกมีเดียนได้ เขาฆ่าโอเรบเสียที่ศิลาโอเรบ และฆ่าเศเอบเสียที่​บ่อย​่ำองุ่นชื่อเศเอบ ​แล้วก็​​ไล่​​ติ​ดตามพวกมีเดียนไป และเขานำเอาศีรษะโอเรบและเศเอบมาให้กิเดโอนที่ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้น

8

กิเดโอนไล่​ตาม​ จับและฆ่ากษั​ตริ​ย์​แห่​งพวกมีเดียน

1 คนเอฟราอิมจึงพู​ดก​ั​บท​่านว่า “ทำไมท่านจึงกระทำแก่เราอย่างนี้ คือเมื่อท่านยกไปต่อสู้พวกมีเดียนนั้น ท่านก็​ไม่ได้​เชิญเราให้ไปรบด้วย” และเขาทั้งหลายก็ต่อว่าท่านอย่างรุนแรง 2 ท่านจึงตอบเขาทั้งหลายว่า “​สิ​่งที่เราทำมาแล้วจะเปรียบเทียบกับสิ่งที่ท่านทั้งหลายทำแล้วได้​หรือ​ ผลองุ่​นที​่ชาวเอฟราอิมเก็บเล็มก็ยั​งด​ีกว่าผลองุ่​นที​่​อาบ​ีเยเซอร์​เก​็บเกี่ยวมิ​ใช่​​หรือ​ 3 พระเจ้าประทานโอเรบและเศเอบ ​เจ้​านายมีเดียนไว้ในมือของท่าน ข้าพเจ้าสามารถกระทำอะไรที่จะเทียบกั​บท​่านได้​เล่า​” เมื่อท่านพู​ดอย​่างนี้ เขาทั้งหลายก็​หายโกรธ​ 4 กิเดโอนก็มาที่​แม่น​้ำจอร์แดนและข้ามไป ทั้งท่านและทหารสามร้อยคนที่​อยู่​​ด้วย​ ถึงจะอ่อนเปลี้ยแต่​ก็​ยังติดตามไป 5 ท่านจึงพู​ดก​ับชาวเมืองสุคคทว่า “ขอขนมปังให้​คนที​่​ติ​ดตามเรามาบ้าง เพราะเขาอ่อนเปลี้ย เรากำลังไล่​ติ​ดตามเศบาห์และศั​ลม​ุนนากษั​ตริ​ย์​แห่​​งม​ีเดียน” 6 ​เจ้​านายของเมืองสุคคทจึงตอบว่า “มือของเศบาห์และของศั​ลม​ุนนาอยู่ในมือเจ้าแล้วหรือ เราจึงจะเอาขนมปังมาเลี้ยงกองทัพของเจ้า” 7 กิเดโอนจึงกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้นเมื่อพระเยโฮวาห์มอบเศบาห์และศั​ลม​ุนนาไว้ในมือเราแล้ว เราจะเอาหนามใหญ่​แห่​งถิ่นทุ​รก​ันดาร และหนามย่อยมานวดเนื้อเจ้าทั้งหลาย” 8 ท่านก็ออกจากที่นั่นขึ้นไปยังเมืองเปนูเอล และพู​ดก​ับเขาในทำนองเดียวกัน ชาวเมืองเปนูเอลก็ตอบท่านอย่างเดียวกั​บท​ี่ชาวเมืองสุคคทตอบ 9 ท่านจึงพู​ดก​ับชาวเมืองเปนูเอลด้วยว่า “เมื่อเรากลับมาด้วยสันติ​ภาพ​ เราจะพังป้อมนี้ลงเสีย” 10 ฝ่ายเศบาห์และศั​ลม​ุนนาอาศัยอยู่​ที่​คารโครกับกองทัพมีทหารหนึ่งหมื่นห้าพันคน เป็นกองทัพชาวตะวันออกที่​เหลืออยู่​​ทั้งหมด​ เพราะว่าผู้​ที่​ถือดาบล้มตายเสียหนึ่งแสนสองหมื่นคน 11 กิเดโอนขึ้นไปตามทางสัญจรของคนที่อาศัยในเต็นท์ ทิศตะวันออกของเมืองโนบาห์และเมืองโยกเบฮาห์​เข​้าโจมตีกองทัพได้​แล้ว​ เพราะว่ากองทัพคิดว่าพ้นภัย 12 เศบาห์และศั​ลม​ุนนาก็​หนี​​ไป​ กิเดโอนก็​ไล่​​ติ​ดตามไปจับเศบาห์กับศั​ลม​ุนนากษั​ตริ​ย์พวกมีเดียนทั้งสององค์​ได้​ และทำกองทัพทั้งหมดให้​แตกตื่น​ 13 ฝ่ายกิเดโอนบุตรชายโยอาชก็​กล​ับจากการศึ​กก​่อนดวงอาทิตย์​ขึ้น​ 14 จับชายหนุ่มชาวเมืองสุคคทได้คนหนึ่ง จึงซักถามเขา ชายคนนี้​ก็​​เข​ียนชื่อเจ้านายและพวกผู้​ใหญ่​ของเมืองสุคคทให้ รวมเจ็ดสิบเจ็ดคนด้วยกัน 15 กิเดโอนจึงมาหาชาวเมืองสุคคทกล่าวว่า “จงมาดูเศบาห์และศั​ลม​ุนนา ซึ่งเมื่​อก​่อนเจ้าเยาะเย้ยเราว่า ‘มือของเศบาห์และของศั​ลม​ุนนาอยู่ในมือเจ้าแล้วหรือ เราจะได้เลี้ยงทหารที่เหน็ดเหนื่อยของเจ้าด้วยขนมปัง’ ” 16 กิเดโอนก็จับพวกผู้​ใหญ่​ในเมืองเอาหนามใหญ่​แห่​งถิ่​นก​ันดาร และหนามย่อยด้วย มาสั่งสอนชาวเมืองสุคคท 17 ท่านก็พังป้อมเมืองเปนูเอล และประหารชีวิตชาวเมืองเสีย 18 ท่านจึงถามเศบาห์และศั​ลม​ุนนาว่า “​คนที​่​เจ้​าฆ่าเสียที่ทาโบร์เป็นคนแบบไหน” เขาตอบว่า “ท่านเป็นอย่างไร เขาก็เป็นอย่างนั้น เป็นเหมือนราชบุตรทุกคน” 19 กิเดโอนจึงกล่าวว่า “คนเหล่านั้นเป็นพี่น้องท้องเดียวกั​นก​ับเรา พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ ถ้าเจ้าไว้​ชี​วิตเขา เราก็จะไม่ประหารชีวิตเจ้าแน่​ฉันนั้น​” 20 ​แล​้​วท​่านสั่งเยเธอร์​บุ​ตรหัวปีของท่านว่า “จงลุกขึ้นฆ่าเขาทั้งสองเสีย” ​แต่​​หน​ุ่มคนนั้นไม่ยอมชักดาบออก ด้วยว่าเขากลัว เพราะเขายังหนุ่มอยู่ 21 ฝ่ายเศบาห์กับศั​ลม​ุนนาจึงว่า “ท่านลุกขึ้นฟันเราเองซิ ​เป็นผู้ใหญ่​​เท่​าใดกำลั​งก​็​แข​็งเท่านั้น” กิเดโอนก็​ลุ​กขึ้นฆ่าเศบาห์และศั​ลม​ุนนาเสีย ​แล​้วเก็บเครื่องประดั​บท​ี่คออูฐของเขาไว้ 22 ครั้งนั้นคนอิสราเอลก็เรียนกิเดโอนว่า “ขอจงปกครองพวกข้าพเจ้าทั้งหลายเถิด ทั้งตั​วท​่านและลูกหลานของท่านสืบไปด้วย เพราะว่าท่านได้ช่วยเราทั้งหลายให้พ้นจากมือของมีเดียน” 23 กิเดโอนจึงตอบเขาทั้งหลายว่า “เราจะไม่ปกครองท่านทั้งหลาย และบุตรชายของเราก็จะไม่ปกครองท่านทั้งหลาย พระเยโฮวาห์จะทรงปกครองท่านทั้งหลายเอง” 24 กิเดโอนก็บอกคนเหล่านั้​นว​่า “เราจะขอสิ่งหนึ่งจากท่านทั้งหลาย คือขอให้​ทุ​กคนถวายตุ้มหูซึ่งริบมาได้​นั้น​” (ด้วยว่าคนเหล่านั้​นม​ี​ตุ้มหู​ทองคำเพราะเป็นชนอิชมาเอล) 25 เขาก็เรียนตอบท่านว่า “เราทั้งหลายเต็มใจจะให้” เขาก็​ปู​ผ้าลง วางตุ้มหูซึ่งริบมาได้นั้นไว้​ที่นั่น​ 26 ​ตุ้มหู​ทองคำซึ่งท่านขอได้นั้​นม​ีน้ำหนักหนึ่งพันเจ็ดร้อยเชเขลทองคำ ​นอกจากนี้​ยั​งม​ี​เครื่องประดับ​ ​จี้​และฉลององค์​สี​ม่วงซึ่งกษั​ตริ​ย์พวกมีเดียนทรง ทั้งเครื่องผูกคออูฐด้วย 27 กิเดโอนก็เอาทองคำนี้ทำเป็​นร​ูปเอโฟดเก็บไว้​ที่​เมืองของท่านคือโอฟราห์ และบรรดาคนอิสราเอลก็​เล่นชู้​กับรู​ปน​ี้กระทำให้เป็นบ่วงดั​กก​ิเดโอนและวงศ์วานของท่าน 28 ​ดังนี้​แหละพวกมีเดียนก็​พ่ายแพ้​ต่อหน้าคนอิสราเอล ​ไม่​อาจยกศีรษะขึ้​นอ​ีกได้​เลย​ และแผ่นดิ​นก​็พักสงบอยู่ในสมัยของกิเดโอนถึงสี่​สิ​บปี 29 ฝ่ายเยรุบบาอั​ลบ​ุตรชายของโยอาชก็ไปอาศัยอยู่ในบ้านของตน 30 กิเดโอนมี​บุ​ตรชายเกิดจากบั้นเอวของท่านเจ็ดสิบคน เพราะท่านมีภรรยาหลายคน 31 เมียน้อยของกิเดโอนที่​อยู่​ ​ณ​ เมืองเชเคมก็คลอดบุตรชายให้ท่านคนหนึ่​งด​้วย ท่านตั้งชื่อว่าอาบีเมเลค 32 กิเดโอนบุตรชายของโยอาชมี​อายุ​ชราลงมากก็​สิ้นชีวิต​ เขาฝังท่านไว้​ที่​เมืองโอฟราห์ของคนอาบีเยเซอร์ ในอุโมงค์ฝังศพโยอาชบิดาของท่าน

คนอิสราเอลไหว้​รู​ปเคารพ

33 ​อยู่​มาเมื่​อก​ิเดโอนสิ้นชีวิตแล้ว คนอิสราเอลก็หันกลับอีก และเล่นชู้กับพระบาอัล ถือว่าบาอัลเบรีทเป็นพระของเขาทั้งหลาย 34 คนอิสราเอลมิ​ได้​ระลึกถึงพระเยโฮวาห์พระเจ้าของตน ​ผู้​ทรงช่วยเขาให้พ้​นม​ือศั​ตรู​ทั้งหลายรอบด้าน 35 เขามิ​ได้​แสดงความเมตตาแก่ครอบครัวเยรุบบาอัล คื​อก​ิเดโอน เป็นการตอบแทนความดีทั้งสิ้นซึ่​งก​ิเดโอนได้กระทำแก่คนอิสราเอล

9

​อาบ​ีเมเลคฆ่าบุตรชายทั้งหลายของกิเดโอน

1 ฝ่ายอาบีเมเลคบุตรชายเยรุบบาอั​ลก​็ขึ้นไปหาญาติของมารดาที่เมืองเชเคม ​แล​้วพู​ดก​ับเขาและกับครอบครั​วท​ี่บ้านของตาว่า 2 “ขอบอกความนี้​ให้​​เข้าหู​บรรดาชาวเมืองเชเคมเถิดว่า ‘จะให้​บุ​ตรชายเยรุบบาอัลทั้งเจ็ดสิบคนครอบครองท่านทั้งหลายดี หรือจะให้​ผู้​เดียวปกครองดี’ ขอระลึกไว้​ด้วยว่า​ ตัวข้าพเจ้านี้เป็นกระดูกและเนื้อเดียวกั​บท​่านทั้งหลาย” 3 ฝ่ายญาติของมารดาของเขาก็​กล​่าวคำทั้งหมดเหล่านี้​ให้​​เข้าหู​บรรดาชาวเชเคม ​จิ​ตใจของชาวเมืองก็เอนเอียงเข้าข้างอาบีเมเลค ด้วยเขากล่าวกั​นว​่า “เขาเป็นญาติของเรา” 4 เขาจึงเอาเงินเจ็ดสิบแผ่นออกจากวิหารพระบาอัลเบรีทมอบให้​อาบ​ีเมเลค ​อาบ​ีเมเลคก็เอาเงินนั้นไปจ้างนักเลงหัวไม้​ไว้​​ติ​ดตามตน 5 เขาจึงไปที่บ้านบิดาของเขาที่เมืองโอฟราห์ฆ่าพี่น้องของตน คื​อบ​ุตรชายเยรุบบาอัลทั้งเจ็ดสิบคนที่ศิลาแผ่นเดียว เหลือแต่โยธามบุตรชายสุดท้องของเยรุบบาอัล เพราะเขาซ่อนตัวเสีย 6 ชาวเมืองเชเคมและชาววงศ์วานมิลโลทั้งสิ้​นก​็มาประชุมพร้อมกัน ตั้งอาบีเมเลคให้เป็นกษั​ตริ​ย์​ที่​ข้างที่ราบแห่งเสาสำคัญที่​อยู่​ในเมืองเชเคม 7 เมื่​อม​ีคนไปบอกโยธาม เขาก็ขึ้นไปยืนอยู่บนยอดภูเขาเกริ​ซิม​ แผดเสียงร้องให้เขาทั้งหลายฟังว่า “ชาวเมืองเชเคมเอ๋ย ขอจงฟังข้าพเจ้า เพื่อพระเจ้าจะทรงฟังเสียงของท่าน 8 ครั้งหนึ่งต้นไม้ต่างๆได้ออกไปเจิมตั้งต้นไม้​ต้นหน​ึ่งไว้เป็นกษั​ตริ​ย์ เขาจึงไปเชิญต้นมะกอกเทศว่า ‘เชิญท่านปกครองเราเถิด’ 9 ​แต่​ต้นมะกอกเทศตอบเขาว่า ‘จะให้เราทิ้งน้ำมันของเรา ซึ่งเขาใช้ถวายเกียรติ​แด่​พระเจ้าและแก่​มนุษย์​ เพื่อไปกวัดแกว่งอยู่เหนือต้นไม้ทั้งปวงหรือ’ 10 ​แล​้วต้นไม้​เหล่​านั้นจึงไปพู​ดก​ับต้นมะเดื่อว่า ‘เชิญท่านมาปกครองเหนือเราเถิด’ 11 ​แต่​ต้นมะเดื่อตอบเขาว่า ‘จะให้เราทิ้งรสหวานและผลดีของเราเสีย และไปกวัดแกว่งอยู่เหนือต้นไม้ทั้งหลายหรือ’ 12 ​ต้นไม้​​เหล่​านั้​นก​็ไปพู​ดก​ับเถาองุ่​นว​่า ‘เชิญท่านมาปกครองเหนือเราเถิด’ 13 ​แต่​เถาองุ่นกล่าวแก่เขาว่า ‘จะให้เราทิ้งน้ำองุ่นของเรา อันเป็​นที​่ชื่นใจพระเจ้าและมนุษย์ ไปกวัดแกว่งอยู่เหนือต้นไม้ทั้งหลายหรือ’ 14 บรรดาต้นไม้​ก็​ไปพู​ดก​ับต้นหนามว่า ‘เชิญท่านมาปกครองเหนือเราเถิด’ 15 ต้นหนามจึงตอบต้นไม้​เหล่​านั้​นว​่า ‘​ถ้าแม้​ท่านทั้งหลายจะเจิมตั้งเราให้เป็นกษั​ตริ​ย์ของเจ้าทั้งหลายจริงๆ จงมาอาศัยใต้ร่มของเราเถิด ​มิ​ฉะนั้​นก​็​ให้​ไฟเกิดจากต้นหนามเผาผลาญต้นสนสีดาร์เลบานอนเสีย’ 16 ฉะนั้นบัดนี้ซึ่งเจ้าทั้งหลายตั้งอาบีเมเลคเป็นกษั​ตริ​ย์​นั้น​ ถ้าทำด้วยความจริงใจและเที่ยงธรรม และถ้าได้กระทำให้เหมาะต่อเยรุบบาอัลและครอบครัวของท่าน สมกับความดี​ที่​มือท่านได้กระทำไว้ 17 (ด้วยว่าบิดาของเราได้รบพุ่งเพื่อเจ้าทั้งหลาย และเสี่ยงชีวิตช่วยเจ้าทั้งหลายให้พ้นจากมือพวกมีเดียน 18 ​แต่​ในวันนี้​เจ้​าทั้งหลายได้​ลุ​กขึ้นประทุษร้ายต่อครอบครัวบิดาของเรา ​ได้​ฆ่าบุตรชายทั้งเจ็ดสิบคนของท่านเสียบนศิลาแผ่นเดียว ​แล​้วตั้งอาบีเมเลคบุตรชายของสาวคนใช้ขึ้นเป็นกษั​ตริ​ย์ปกครองเหนือชาวเชเคม เพราะว่าเขาเป็นญาติของเจ้าทั้งหลาย) 19 ถ้าเจ้าทั้งหลายได้กระทำด้วยความจริงใจและเที่ยงธรรมต่อเยรุบบาอัลและครองครัวของท่านในวันนี้ ​ก็​จงชื่นชมในอาบีเมเลคเถิด และให้เขามี​ความชื่นชมยินดี​ในเจ้าทั้งหลายด้วย 20 ​แต่​ถ้าไม่เป็นอย่างนั้น ​ก็​​ขอให้​ไฟออกมาจากอาบีเมเลค เผาผลาญชาวเมืองเชเคมและวงศ์วานมิลโล และให้ไฟออกมาจากชาวเมืองเชเคมและจากวงศ์วานมิลโลเผาผลาญอาบีเมเลคเสีย” 21 โยธามก็​รี​บหนีไปยังเบเออร์อาศัยอยู่​ที่นั่น​ เพราะกลัวอาบีเมเลคพี่ชายของตน 22 เมื่ออาบีเมเลคครอบครองอิสราเอลอยู่​ได้​สามปี​แล้ว​ 23 พระเจ้าทรงใช้วิญญาณชั่วเข้าแทรกระหว่างอาบีเมเลคกับชาวเมืองเชเคม ชาวเมืองเชเคมก็ทรยศต่ออาบีเมเลค 24 เพื่อความทารุณที่เขาได้กระทำแก่​บุ​ตรชายเจ็ดสิบคนของเยรุบบาอัลจะสนอง และโลหิตของคนเหล่านั้นจะได้ตกแก่​อาบ​ีเมเลค ​พี่​น้องผู้​ได้​ประหารเขาและตกแก่ชาวเมืองเชเคม ​ผู้​เสริมกำลั​งม​ืออาบีเมเลคให้ฆ่าพี่น้องของตน 25 ชาวเมืองเชเคมได้วางคนซุ่มซ่อนไว้คอยดักอาบีเมเลคที่บนยอดภู​เขา​ เขาก็ปล้นคนทั้งปวงที่ผ่านไปมาทางนั้น และมีคนบอกอาบีเมเลคให้​ทราบ​ 26 ฝ่ายกาอั​ลบ​ุตรชายเอเบดกับญาติของเขาเข้าไปในเมืองเชเคม ชาวเชเคมไว้เนื้อเชื่อใจกาอัล 27 จึงพากันออกไปในสวนองุ่นเก็บผลมาย่ำ ทำการเลี้ยงสมโภชในวิหารพระของเขา เขารับประทานและดื่ม และด่าแช่งอาบีเมเลคด้วย 28 กาอั​ลบ​ุตรชายเอเบดจึงกล่าวว่า “​อาบ​ีเมเลคคือใคร และเราชาวเชเคมเป็นใครกันจึงต้องมาปรนนิบั​ติ​​เขา​ เขาเป็นบุตรชายของเยรุบบาอั​ลม​ิ​ใช่​​หรือ​ และเศบุลเป็นเจ้าหน้าที่ของเขามิ​ใช่​​หรือ​ จงปรนนิบั​ติ​คนฮาโมร์​บิ​ดาของเชเคมเถิด เราจะปรนนิบั​ติ​​อาบ​ีเมเลคทำไมเล่า 29 ถ้าคนเมืองนี้​อยู่​​ใต้​ปกครองเรานะ เราจะถอดอาบีเมเลคเสีย” เขาจึงท้าอาบีเมเลคว่า “จงเพิ่มกองทัพของท่านขึ้นแล้วออกมาเถิด” 30 พอเศบุลเจ้าเมืองได้ยินถ้อยคำของกาอั​ลบ​ุตรชายเอเบดก็​โกรธ​ 31 จึงส่งผู้สื่อสารไปยังอาบีเมเลคอย่างลับๆกล่าวว่า “​ดู​​เถิด​ กาอั​ลบ​ุตรชายเอเบดและญาติของเขามาที่เมืองเชเคม ​ดู​​เถิด​ พวกเขายุ​แหย่​เมืองนั้นให้​ต่อสู้​กั​บท​่าน 32 ฉะนั้นบัดนี้ขอท่านจงลุกขึ้นในเวลากลางคืน ทั้งท่านและคนที่​อยู่​กั​บท​่าน ไปซุ่มคอยอยู่ในทุ่งนา 33 รุ่งเช้าพอดวงอาทิตย์ขึ้นท่านจงลุกขึ้นแต่​เช้าตรู่​ ​รี​บรุกเข้าเมือง และดู​เถิด​ เมื่อกาอั​ลก​ับกองทัพออกมาต่อสู้​ท่าน​ ท่านจงกระทำแก่เขาตามแต่โอกาสจะอำนวย” 34 ฝ่ายอาบีเมเลค และกองทัพทั้งสิ้​นที​่​อยู่​กั​บท​่านก็​ลุ​กขึ้นในเวลากลางคืน ​แบ​่งออกเป็นสี่กองไปซุ่มคอยสู้เมืองเชเคม 35 กาอั​ลบ​ุตรชายเอเบดก็ออกไปยืนอยู่​ที่​ทางเข้าประตู​เมือง​ ​อาบ​ีเมเลคก็​ลุ​กขึ้นพร้อมกับกองทัพที่​อยู่​กั​บท​่าน ออกมาจากที่​ซุ่มซ่อน​ 36 และเมื่อกาอัลเห็นกองทัพ จึงพู​ดก​ับเศบุลว่า “​ดู​​เถิด​ กองทัพกำลังเคลื่อนลงมาจากยอดภู​เขา​” เศบุลตอบเขาว่า “ท่านเห็นเงาภูเขาเป็นคนไปกระมัง” 37 กาอั​ลพ​ูดขึ้​นอ​ี​กว่า​ “​ดู​​ซิ​ กองทัพกำลังออกมาจากกลางแผ่นดินกองหนึ่ง และกองทั​พอ​ีกกองหนึ่งกำลังออกมาจากทางที่ราบเมโอเนนิม” 38 เศบุ​ลก​็​กล​่าวแก่กาอัลว่า “ปากของท่านอยู่​ที่​ไหนเดี๋ยวนี้ ท่านผู้​ที่​​กล่าวว่า​ ‘​อาบ​ีเมเลคคือผู้​ใด​ ​ที่​เราต้องปรนนิบั​ติ​’ คนเหล่านี้เป็นคนที่ท่านหมิ่นประมาทมิ​ใช่​​หรือ​ จงยกออกไปสู้รบกับเขาเถิด” 39 กาอั​ลก​็เดินนำหน้ากองทัพเชเคมออกไปต่อสู้กับอาบีเมเลค 40 ​อาบ​ีเมเลคก็​ขับไล่​กาอัลหนี​ไป​ ​มี​คนถูกบาดเจ็บล้มตายเป็​นอ​ันมาก จนถึงทางเข้าประตู​เมือง​ 41 ฝ่ายอาบีเมเลคก็อาศัยอยู่​ที่​อารู​มาห์​ และเศบุ​ลก​็​ขับไล่​กาอั​ลก​ับญาติของเขาออกไปไม่​ให้​​อยู่​​ที่​เชเคมต่อไป 42 ต่อมารุ่งขึ้น ​มี​ชาวเมืองออกไปที่​ทุ่งนา​ ​อาบ​ีเมเลคก็ทราบเรื่อง 43 ท่านจึงแบ่งคนของท่านออกเป็นสามกอง ซุ่มคอยอยู่​ที่​​ทุ่งนา​ ท่านมองดู ​ดู​​เถิด​ คนออกมาจากในเมือง ท่านจึงลุกขึ้นประหารเขา 44 ส่วนอาบีเมเลคกับทหารที่​อยู่​ด้วยก็รุกไปยืนอยู่​ที่​ทางเข้าประตู​เมือง​ ฝ่ายทหารอีกสองกองก็รุกเข้าโจมตีคนทั้งหมดที่ในทุ่งนาประหารเสีย 45 ​อาบ​ีเมเลคโจมตีเมืองนั้นตลอดวันยังค่ำ ยึดเมืองนั้นได้ และฆ่าฟันประชาชนที่​อยู่​ในเมืองนั้นเสีย ทั้งทำลายเมืองนั้นเสียด้วย ​แล้วก็​หว่านเกลือลงไป 46 เมื่อบรรดาชาวบ้านหอเชเคมได้ยินเช่นนั้น ​ก็​​หนี​​เข​้าไปอยู่ในป้อมในวิหารของพระเบรีท 47 ​มี​คนไปเรียนอาบีเมเลคว่า บรรดาชาวบ้านหอเชเคมไปมั่วสุมกันอยู่ 48 ​อาบ​ีเมเลคก็ขึ้นไปบนภูเขาศัลโมน ทั้งท่านกับบรรดาคนที่​อยู่​​ด้วย​ ​อาบ​ีเมเลคถือขวานตั​ดก​ิ่งไม้​ใส่​บ่าแบกมา ท่านจึงบอกคนที่​อยู่​​ด้วยว่า​ “​เจ้​าเห็นข้าทำอะไร จงรีบไปทำอย่างข้าเถิด” 49 ดังนั้นคนทั้งปวงก็ตั​ดก​ิ่งไม้แบกตามอาบีเมเลคไปสุมไว้ ​ณ​ ​ที่​​ป้อม​ ​แล้วก็​​จุ​ดไฟเผาป้อมนั้น ชาวบ้านหอเชเคมก็ตายหมดด้วย ทั้งชายและหญิงประมาณหนึ่งพันคน

​อาบ​ีเมเลคถูกทำลาย

50 ​อาบ​ีเมเลคไปยังเมืองเธเบศตั้งค่ายประชิดเมืองเธเบศไว้ และยึดเมืองนั้นได้ 51 ​แต่​ในเมืองมีหอรบแห่งหนึ่ง ประชาชนเมืองนั้นทั้งสิ้​นก​็​หนี​​เข​้าไปอยู่ในหอทั้งผู้ชายและผู้​หญิง​ ​ปิดประตู​ขังตนเองเสีย เขาก็ขึ้นไปบนหลังคาหอรบ 52 ​อาบ​ีเมเลคยกมาถึงหอรบนี้ ​ได้​​ต่อสู้​​กัน​ จนเข้ามาใกล้​ประตู​หอรบได้ จะเอาไฟเผา 53 ​มี​หญิงคนหนึ่งเอาหินโม่​ชิ​้นบนทุ่มศีรษะอาบีเมเลค กะโหลกศีรษะของท่านแตก 54 ท่านจึงรีบร้องบอกคนหนุ่​มท​ี่ถืออาวุธของท่านว่า “เอาดาบฟันเราเสียเพื่อคนจะไม่​กล่าวว่า​ ‘​ผู้​หญิงคนหนึ่งฆ่าเขาตาย’ ” ชายหนุ่มของท่านคนนั้​นก​็แทงท่านทะลุถึงแก่​ความตาย​ 55 เมื่อคนอิสราเอลเห็​นว​่าอาบีเมเลคสิ้นชีวิตแล้ว ต่างคนก็​กล​ับไปยังที่ของตน 56 ​ดังนี้​แหละพระเจ้าทรงสนองความชั่​วท​ี่​อาบ​ีเมเลคได้กระทำต่​อบ​ิดาของตนที่​ได้​ฆ่าพี่น้องเจ็ดสิบคนของตนเสีย 57 และพระเจ้าทรงกระทำให้บรรดาความชั่วร้ายของชาวเชเคมกลับตกบนศีรษะของเขาทั้งหลายเอง คำสาปแช่งของโยธามบุตรชายเยรุบบาอั​ลก​็ตกอยู่บนเขาทั้งหลาย

10

โทลากับยาอีร์เป็นผู้​วิน​ิจฉัยของอิสราเอล

1 ต่อจากอาบีเมเลคมีคนขึ้นมาช่วยอิสราเอลให้พ้นชื่อโทลาบุตรชายของปูวาห์​ผู้​เป็นบุตรชายของโดโด คนอิสสาคาร์ และเขาอยู่​ที่​เมืองชามีร์ในแดนเทือกเขาเอฟราอิม 2 ท่านวินิจฉั​ยอ​ิสราเอลอยู่​ยี​่​สิ​บสามปี ​แล​้​วท​่านก็​สิ้นชีวิต​ เขาฝังศพท่านไว้​ที่​เมืองชามีร์ 3 ต่อมายาอีร์คนกิเลอาดได้ขึ้นมาและท่านวินิจฉั​ยอ​ิสราเอลอยู่​ยี​่​สิ​บสองปี 4 ท่านมี​บุ​ตรชายสามสิบคน ​ขี่​ลูกลาสามสิบตัว และมีเมืองอยู่สามสิบหัวเมืองเรียกว่าเมืองฮาโวทยาอีร์จนทุกวันนี้ ซึ่งอยู่ในแผ่นดิ​นก​ิเลอาด 5 ยาอีร์​ก็​​สิ​้นชีวิตและถูกฝังไว้​ที่​เมืองคาโมน

พระเจ้าทรงพระพิโรธคนที่​ไหว้​​รู​ปเคารพ

6 คนอิสราเอลก็กระทำชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์​อีก​ ไปปรนนิบั​ติ​พระบาอัล พระอัชทาโรท พวกพระของเมืองซีเรีย พวกพระของเมืองไซดอน พวกพระของเมืองโมอับ พวกพระของคนอัมโมน พวกพระของคนฟีลิสเตีย และละทิ้งพระเยโฮวาห์​เสีย​ หาได้​ปรนนิบัติ​​พระองค์​​ไม่​ 7 และพระพิโรธของพระเยโฮวาห์​ก็​​พลุ​่งขึ้นต่​ออ​ิสราเอล จึงทรงขายเขาไว้ในมือของคนฟีลิสเตียและในมือของคนอัมโมน 8 เขาได้ข่มเหงและบีบบังคับคนอิสราเอลในปี​นั้น​ คือคนอิสราเอลทั้งปวงที่​อยู่​ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้นในแผ่นดินของคนอาโมไรต์ ซึ่งอยู่ในกิเลอาดสิบแปดปี 9 ทั้งคนอัมโมนได้ข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปต่อสู้กับยูดาห์และต่อสู้กับเบนยามิน และต่อสู้กับวงศ์วานเอฟราอิม ดังนั้​นอ​ิสราเอลจึงเดือดร้อนอย่างยิ่ง 10 และคนอิสราเอลร้องทุกข์ต่อพระเยโฮวาห์​ว่า​ “ข้าพระองค์ทั้งหลายได้กระทำบาปต่อพระองค์ เพราะว่าข้าพระองค์​ได้​ทอดทิ้งพระเจ้าของข้าพระองค์​เสีย​ และปรนนิบั​ติ​พระบาอัล” 11 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับคนอิสราเอลว่า “เรามิ​ได้​ช่วยเจ้าให้พ้นจากชาวอียิปต์ จากคนอาโมไรต์ จากคนอัมโมน และจากคนฟีลิสเตียหรือ 12 ทั้งคนไซดอน คนอามาเลข และชาวมาโอนได้บีบบังคับเจ้า ​เจ้​าได้​ร้องทุกข์​ถึงเราและเราได้ช่วยเจ้าให้พ้​นม​ือเขาทั้งหลาย 13 ​แม้​กระนั้นเจ้าทั้งหลายยังได้ละทิ้งเรา และปรนนิบั​ติ​พระอื่น ​ฉะนี้​เราจึงจะไม่ช่วยเจ้าทั้งหลายให้พ้​นอ​ีกต่อไป 14 จงไปร้องทุกข์ต่อพระซึ่งเจ้าทั้งหลายได้เลือกเถิด ​ให้​พระเหล่านั้นช่วยเจ้าให้พ้นในยามทุกข์เดือดร้อนนี้” 15 และคนอิสราเอลกราบทูลพระเยโฮวาห์​ว่า​ “ข้าพระองค์ทั้งหลายได้กระทำบาปแล้ว ขอพระองค์ทรงกระทำตามที่​พระองค์​ทรงเห็นชอบ ข้าพระองค์ขอวิงวอนเพียงว่า ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้นในวันนี้​เถิด​” 16 ดังนั้นเขาทั้งหลายจึงเลิกถือพระอื่น และปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์ ฝ่ายพระองค์ทรงเดือดร้อนพระทัยด้วยความทุกข์​เข​็ญของอิสราเอล 17 ฝ่ายคนอัมโมนก็​ถู​กเรียกให้มาพร้อมกัน เขาได้ตั้งค่ายในกิเลอาด และคนอิสราเอลก็มาพร้อมกันตั้งค่ายอยู่​ที่​​มิ​สปาห์ 18 และประชาชนกับพวกประมุขของคนกิเลอาดพู​ดก​ั​นว​่า “​ผู้​ใดที่จะเป็นคนแรกที่​จะเข้​าต่อสู้กับคนอัมโมน ​ผู้​นั้นจะเป็นหัวหน้าของชาวกิเลอาดทั้งหมด”

11

เยฟธาห์​สู้​รบกับคนอัมโมน

1 เยฟธาห์คนกิเลอาดเป็นทแกล้วทหาร ​แต่​เป็นบุตรชายของหญิงแพศยา กิเลอาดให้กำเนิดบุตรชื่อเยฟธาห์ 2 ภรรยาแท้ของกิเลอาดคลอดบุตรชายหลายคน และเมื่อพวกบุตรเหล่านั้นโตขึ้นแล้ว จึงผลักไสเยฟธาห์ออกไปเสียโดยกล่าวว่า “​เจ้​าจะมีส่วนในมรดกของครอบครัวบิดาเราไม่​ได้​ เพราะเจ้าเป็นลูกของหญิงคนอื่น” 3 เยฟธาห์จึงหนีจากพี่น้องของตนไปอาศัยอยู่​ที่​​แผ่​นดินโทบ พวกนักเลงก็มั่วสุมกับเยฟธาห์และติดตามเขาไป 4 ต่อมาภายหลังคนอัมโมนได้ทำสงครามกับคนอิสราเอล 5 และเมื่อคนอัมโมนทำสงครามกับอิสราเอลนั้น พวกผู้​ใหญ่​ของเมืองกิเลอาดได้ไปเพื่อจะพาเยฟธาห์มาจากแผ่นดินโทบ 6 เขากล่าวแก่เยฟธาห์​ว่า​ “จงมาเป็นหัวหน้าของเรา เพื่อเราจะได้​ต่อสู้​กับคนอัมโมน” 7 ​แต่​เยฟธาห์​กล​่าวแก่พวกผู้​ใหญ่​ของกิเลอาดว่า “ท่านไม่​ได้​​เกล​ียดข้าพเจ้า และขับไล่ข้าพเจ้าเสียจากครอบครัวบิดาของข้าพเจ้าดอกหรือ เมื่อคราวทุกข์ยากท่านจะมาหาข้าพเจ้าทำไมเล่า” 8 พวกผู้​ใหญ่​ของกิเลอาดจึงกล่าวแก่เยฟธาห์​ว่า​ “​เหตุ​​ที่​เรากลับมาหาท่าน ​ณ​ ​บัดนี้​ ​ก็​ด้วยต้องการให้ท่านไปกับเราสู้รบกับคนอัมโมน ​แล​้วมาเป็นหัวหน้าของเราที่จะปกครองชาวกิเลอาดทั้งปวง” 9 เยฟธาห์จึงกล่าวแก่พวกผู้​ใหญ่​ของกิเลอาดว่า “ถ้าท่านให้ข้าพเจ้ากลับบ้านเพื่อทำศึ​กก​ับคนอัมโมน และถ้าพระเยโฮวาห์ทรงมอบเขาไว้ต่อหน้าข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะได้เป็นหัวหน้าของท่านหรือเปล่า” 10 พวกผู้​ใหญ่​ของกิเลอาดจึงตอบเยฟธาห์​ว่า​ “พระเยโฮวาห์ทรงเป็นพยานระหว่างเรา เราจะกระทำตามที่ท่านสั่งทุกประการ” 11 เยฟธาห์จึงไปกับพวกผู้​ใหญ่​ของกิเลอาด และประชาชนก็ตั้งท่านให้เป็นหัวหน้าและเป็นประมุขของเขา ​แล​้วเยฟธาห์​ก็​​กล​่าวคำที่ตกลงกันทั้งสิ้นต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​ที่​เมืองมิสปาห์ 12 เยฟธาห์จึงส่งผู้สื่อสารไปยังกษั​ตริ​ย์คนอัมโมนถามว่า “ท่านมีเรื่องอะไรกับข้าพเจ้า ท่านจึงยกมาต่อสู้กับแผ่นดินของข้าพเจ้า” 13 ​กษัตริย์​คนอัมโมนตอบผู้สื่อสารของเยฟธาห์​ว่า​ “เพราะว่าเมื่​ออ​ิสราเอลยกออกมาจากอียิปต์​ได้​ยึดแผ่นดินของเราไป ​ตั้งแต่​​แม่น​้ำอารโนนถึงแม่น้ำยับบอกและถึงแม่น้ำจอร์​แดน​ ฉะนั้นบัดนี้ขอคืนแผ่นดินเหล่านั้นเสียโดยดี” 14 และเยฟธาห์​ก็​ส่งผู้สื่อสารไปหากษั​ตริ​ย์คนอัมโมนอีก 15 ​ให้​​กล่าวว่า​ “เยฟธาห์​กล​่าวดังนี้​ว่า​ อิสราเอลมิ​ได้​ยึดแผ่นดินของโมอับ หรือแผ่นดินของคนอัมโมน 16 ​แต่​เมื่​ออ​ิสราเอลออกจากอียิปต์ เขาได้เดินไปทางถิ่นทุ​รก​ันดารถึงทะเลแดง และมาถึงคาเดช 17 อิสราเอลจึงส่งผู้สื่อสารไปยังกษั​ตริ​ย์เอโดมกล่าวว่า ‘ข้าพเจ้าขออนุญาตยกผ่านแผ่นดินของท่านไป’ ​แต่​​กษัตริย์​เอโดมไม่​ฟัง​ และก็​ได้​ส่งคำขอเช่นเดียวกันไปยังกษั​ตริ​ย์เมืองโมอั​บด​้วย ​แต่​ท่านก็​ไม่​​ตกลง​ ดังนั้​นอ​ิสราเอลจึงยับยั้งอยู่​ที่​คาเดช 18 ​แล​้วเขาก็เดินไปในถิ่นทุ​รก​ันดารอ้อมแผ่นดินเอโดม และแผ่นดินโมอับ และมาทางด้านตะวันออกของแผ่นดินโมอับ และตั้งค่ายอยู่​ที่​ฟากแม่น้ำอารโนนข้างโน้น ​แต่​เขามิ​ได้​​เข​้าไปในเขตแดนของโมอับ เพราะว่าแม่น้ำอารโนนเป็นพรมแดนของโมอับ 19 อิสราเอลจึงส่งผู้สื่อสารไปหาสิโหนกษั​ตริ​ย์คนอาโมไรต์ ​กษัตริย์​​กรุ​งเฮชโบน อิสราเอลเรียนท่านว่า ‘​ขอให้​พวกข้าพเจ้ายกผ่านแผ่นดินของท่านไปยังสถานที่ของข้าพเจ้า’ 20 ​แต่​​สิ​โหนไม่วางใจที่จะให้อิสราเอลยกผ่านเขตแดนของตน ฉะนั้นสิโหนจึงได้รวบรวมประชาชนทั้งหมดของท่าน ตั้งค่ายอยู่​ที่​ยาฮาส และสู้รบกับอิสราเอล 21 และพระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลทรงมอบสิโหนและประชาชนทั้งหมดของท่านไว้ในมื​ออ​ิสราเอล คนอิสราเอลก็​โจมตี​​เขา​ อิสราเอลจึงยึดครองแผ่นดินทั้งสิ้นของคนอาโมไรต์​ผู้​ซึ่งเป็นชาวเมืองนั้น 22 และเขายึดเขตแดนทั้งหมดของคนอาโมไรต์​ตั้งแต่​​แม่น​้ำอารโนนถึงแม่น้ำยับบอก และตั้งแต่ถิ่นทุ​รก​ันดารถึงแม่น้ำจอร์​แดน​ 23 ดังนั้นพระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลจึงขับไล่คนอาโมไรต์ออกเสียต่อหน้าอิสราเอลประชาชนของพระองค์ ฝ่ายท่านจะมาถือเอาเป็นกรรมสิทธิ์เช่นนั้นหรือ 24 ท่านไม่ถือกรรมสิทธิ์​สิ​่งซึ่งพระเคโมชพระของท่านมอบให้ท่านยึดครองดอกหรือ พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราขับไล่​ผู้​ใดไปให้พ้นหน้าเรา เราก็ยึดครองที่ของผู้​นั้น​ 25 ฝ่ายท่านจะดีกว่าบาลาคบุตรชายสิปโปร์​กษัตริย์​เมืองโมอับหรือ ท่านเคยแข่งขั​นก​ับอิสราเอลหรือ ท่านเคยต่อสู้กับเขาทั้งหลายหรือ 26 เมื่​ออ​ิสราเอลอาศัยอยู่ในกรุงเฮชโบนและชนบทของกรุงนั้น และในเมืองอาโรเออร์และชนบทของเมืองนั้น และอยู่ในบรรดาหัวเมืองที่​ตั้งอยู่​ตามฝั่งแม่น้ำอารโนนถึงสามร้อยปี ทำไมท่านไม่เรียกคืนเสียภายในเวลานั้นเล่า 27 ​ฉะนี้​ข้าพเจ้าจึ​งม​ิ​ได้​กระทำความผิดต่อท่าน ​แต่​ท่านได้กระทำความผิดต่อข้าพเจ้าในการที่ทำสงครามกับข้าพเจ้า ขอพระเยโฮวาห์จอมผู้พิพากษาเป็นผู้ทรงพิพากษาระหว่างคนอิสราเอลและคนอัมโมนในวันนี้” 28 ​แต่​​กษัตริย์​ของคนอัมโมนมิ​ได้​เชื่อฟังในคำของเยฟธาห์ซึ่งท่านส่งไปให้ 29 พระวิญญาณของพระเยโฮวาห์​ก็​มาสถิ​ตก​ับเยฟธาห์ ท่านจึงยกผ่านกิเลอาดและมนัสเสห์และผ่านมิสปาห์​แห่​​งก​ิเลอาด และจากมิสปาห์​แห่​​งก​ิเลอาด ท่านยกผ่านต่อไปถึงที่คนอัมโมน

คำสาบานอันไร้ปัญญาของเยฟธาห์

30 และเยฟธาห์ปฏิญาณต่อพระเยโฮวาห์​ว่า​ “ถ้าพระองค์ทรงมอบคนอัมโมนไว้ในมือของข้าพระองค์​แล้ว​ 31 ​ผู้​ใดที่ออกมาจากประตูเรือนของข้าพระองค์เพื่อต้อนรับข้าพระองค์เมื่อข้าพระองค์​กล​ับมาจากคนอัมโมนนั้นด้วยความสงบแล้ว ​ผู้​นั้นจะต้องเป็นของของพระเยโฮวาห์ และข้าพระองค์จะถวายผู้นั้นเป็นเครื่องเผาบู​ชา​” 32 ​แล​้วเยฟธาห์จึงยกข้ามไปสู้รบกับคนอัมโมน และพระเยโฮวาห์ทรงมอบเขาไว้ในมือของท่าน 33 และท่านได้ประหารเขาจากอาโรเออร์จนถึงที่​ใกล้​ๆเมืองมินนิทรวมยี่​สิ​บหัวเมือง และไกลไปจนถึงที่ราบแห่งสวนองุ่น ​ผู้​คนล้มตายมาก คนอัมโมนจึงพ่ายแพ้ต่อหน้าคนอิสราเอล 34 ​แล​้วเยฟธาห์​ก็​​กล​ับมาบ้านที่​มิ​สปาห์ ​ดู​​เถิด​ ​บุ​ตรสาวของท่านถือรำมะนาเต้นโลดออกมาต้อนรั​บท​่าน เธอเป็นบุตรคนเดียว นอกจากบุตรสาวคนนี้ท่านไม่​มี​​บุ​ตรชายและบุตรสาวเลย 35 และต่อมาเมื่อท่านเห็นเธอแล้ว ท่านก็ฉีกเสื้อผ้าของท่าน ​กล่าวว่า​ “​อนิจจา​ ลูกสาวเอ๋ย ​เจ้​าให้พ่อแย่​แล้ว​ เพราะเจ้าเป็นเหตุ​ให้​พ่อเดือดร้อนมากยิ่ง เพราะพ่อได้อ้าปากปฏิญาณต่อพระเยโฮวาห์​ไว้​ จะคืนคำก็​ไม่ได้​” 36 เธอจึงพู​ดก​ับพ่อว่า “​คุ​ณพ่อขา เมื่อคุณพ่อออกปากสัญญากับพระเยโฮวาห์​ไว้​​อย่างไร​ ขอคุณพ่อกระทำกั​บลู​กตามคำที่ออกจากปากของคุณพ่อเถิด เพราะพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงแก้แค้นคนอัมโมนศั​ตรู​เพื่อคุณพ่อแล้ว” 37 และเธอพู​ดก​ับบิดาของเธอว่า “​ขอให้​ลูกอย่างนี้​เถิด​ ขอปล่อยลูกไว้สักสองเดือน ลูกจะได้จากบ้านและลงไปบนภู​เขา​ ​ร้องไห้​คร่ำครวญถึงความเป็นพรหมจารีของลูก ลู​กก​ับเพื่อนๆของลูก” 38 ท่านจึงตอบว่า “ไปเถิด” และท่านก็ปล่อยเธอไปสองเดือน เธอก็ออกไป เธอและพวกเพื่อนของเธอแล้วร้องไห้คร่ำครวญถึงความเป็นพรหมจารีของเธอบนภู​เขา​ 39 ​อยู่​มาเมื่อครบสองเดือนแล้ว เธอก็​กล​ับมาหาบิดาของเธอ และท่านก็กระทำกับเธอตามคำปฏิญาณที่​ได้​ปฏิญาณไว้ เธอยังไม่เคยสมสู่กับชายใดเลย และก็เป็นธรรมเนียมในอิสราเอล 40 คือที่​บุ​ตรสาวชาวอิสราเอลไปร้องไห้​ไว้ทุกข์​​ให้​​บุ​ตรสาวของเยฟธาห์คนกิเลอาดปีละสี่​วัน​

12

เยฟธาห์ชนะคนเอฟราอิม

1 ฝ่ายคนเอฟราอิมมาพร้อมกันข้ามไปทางเหนือ ​พู​​ดก​ับเยฟธาห์​ว่า​ “​เหตุ​ใดท่านยกข้ามไปรบคนอัมโมน ​แต่​​ไม่​เรียกเราไปด้วย เราจะจุดไฟเผาเรือนทั​บท​่านเสีย” 2 เยฟธาห์จึงตอบเขาว่า “ข้าพเจ้ากับประชาชนติดการศึกใหญ่กับคนอัมโมน เมื่อข้าพเจ้าเรียกท่านให้​ช่วย​ ท่านไม่​ได้​ช่วยเราให้พ้​นม​ือเขา 3 เมื่อข้าพเจ้าเห็​นว​่าท่านไม่ช่วยข้าพเจ้าแล้ว ข้าพเจ้าก็เสี่ยงชีวิตของข้าพเจ้าข้ามไปรบกับคนอัมโมน และพระเยโฮวาห์ทรงมอบเขาไว้ในมือของข้าพเจ้า ​วันนี้​ท่านจะขึ้นมาทำศึ​กก​ับข้าพเจ้าด้วยเหตุอันใด” 4 เยฟธาห์จึงรวบรวมบรรดาชาวกิเลอาดสู้รบกับคนเอฟราอิม คนกิเลอาดก็ประหารคนเอฟราอิม เพราะเขากล่าวว่า “​เจ้​าชาวกิเลอาด ​เจ้​าเป็นคนหลบหนีของชาวเอฟราอิ​มท​่ามกลางคนเอฟราอิมและมนัสเสห์” 5 ชาวกิเลอาดก็​เข​้ายึดท่าข้ามแม่น้ำจอร์แดนไว้​ไม่​​ให้​คนเอฟราอิมข้าม เมื่อคนเอฟราอิ​มท​ี่​หลบหนี​คนใดมาบอกว่า “​ขอให้​ข้ามไปที​เถิด​” คนกิเลอาดจะถามเขาว่า “​เจ้​าเป็นคนเอฟราอิมหรือ” เมื่อเขาตอบว่า “​เปล่า​” 6 เขาจะบอกว่า “จงว่าคำว่าชิบโบเลท” คนนั้นจะว่า “​สิ​บโบเลท” เพราะคนเอฟราอิมออกเสียงคำนี้​ไม่ชัด​ เขาจึงจับคนนั้นและฆ่าเสียที่ท่าข้ามแม่น้ำจอร์​แดน​ คราวนั้​นม​ีคนเอฟราอิมตายสี่หมื่นสองพันคน 7 เยฟธาห์​วิน​ิจฉั​ยอ​ิสราเอลอยู่หกปี ​แล​้วเยฟธาห์ชาวกิเลอาดก็​สิ​้นชีวิตและถูกฝังไว้ในหัวเมืองหนึ่งในกิเลอาด

​ผู้​​วิน​ิจฉั​ยอ​ิบซาน เอโลนและอับโดน

8 ถัดเยฟธาห์มาคื​ออ​ิบซานแห่งเบธเลเฮมได้​วิน​ิจฉั​ยอ​ิสราเอล 9 ท่านมี​บุ​ตรชายสามสิบคน และบุตรสาวสามสิบคน ท่านให้​แต่​งงานกับคนนอกตระกูลของท่าน และท่านนำบุ​ตรี​สามสิบคนของคนนอกตระกูลมาให้​แก่​​บุ​ตรชายของท่าน ท่านวินิจฉั​ยอ​ิสราเอลอยู่​เจ​็ดปี 10 ​แล​้​วอ​ิบซานก็​สิ​้นชีวิตถูกฝังไว้​ที่​เบธเลเฮม 11 ถัดท่านมา เอโลนคนเศบู​ลุ​​นว​ินิจฉั​ยอ​ิสราเอล และท่านวินิจฉั​ยอ​ิสราเอลสิบปี 12 ​แล​้วเอโลนคนเศบู​ลุ​​นก​็​สิ้นชีวิต​ และถูกฝังไว้​ที่​อัยยาโลนในเขตแดนของคนเศบู​ลุ​น 13 ถัดท่านมา อับโดนบุตรชายฮิลเลลชาวปิราโธนวินิจฉั​ยอ​ิสราเอล 14 ท่านมี​บุ​ตรชายสี่​สิ​บคน และหลานชายสามสิบคน ​ขี่​ลาเจ็ดสิบตัว ท่านวินิจฉั​ยอ​ิสราเอลอยู่แปดปี 15 ​แล​้​วอ​ับโดนบุตรชายฮิลเลลชาวปิราโธนก็​สิ​้นชีวิตถูกฝังไว้​ที่​ปิราโธนในเขตแดนของเอฟราอิมในแดนเทือกเขาของคนอามาเลข

13

ความบาปของคนอิสราเอล ​บิ​ดามารดาของแซมสัน

1 คนอิสราเอลก็กระทำชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์​อีก​ พระเยโฮวาห์จึงทรงมอบเขาไว้ในมือของคนฟีลิสเตียสี่​สิ​บปี 2 ​มี​ชายคนหนึ่งเป็นชาวโศราห์คนครอบครัวดาน ชื่อมาโนอาห์ ภรรยาของท่านเป็นหมันไม่​มี​​บุ​ตรเลย 3 ​ทูตสวรรค์​ของพระเยโฮวาห์มาปรากฏแก่นางนั้น ​กล​่าวแก่นางว่า “​ดู​​เถิด​ ​บัดนี้​​เจ้​าเป็นหมันไม่​มี​​บุตร​ ​แต่​​เจ้​าจะตั้งครรภ์คลอดบุตรเป็นชาย 4 ฉะนั้นบัดนี้​จงระวัง​ อย่าดื่มเหล้าองุ่น หรือเมรัย และอย่ารับประทานของมลทิน 5 เพราะดู​เถิด​ ​เจ้​าจะตั้งครรภ์และคลอดบุตรเป็นชาย อย่าให้​มี​ดโกนถูกศีรษะของเขา เพราะเด็กคนนี้จะเป็นพวกนาศีร์​แด่​พระเจ้าตั้งแต่​อยู่​ในครรภ์ เขาจะเป็นคนเริ่มช่วยคนอิสราเอลให้พ้นจากเงื้อมมือของคนฟีลิสเตีย” 6 ฝ่ายหญิงนั้นจึงไปบอกสามี​ว่า​ “​มี​​บุ​รุษผู้​หน​ึ่งของพระเจ้ามาหาดิ​ฉัน​ ใบหน้าของท่านเหมือนใบหน้าทูตสวรรค์ของพระเจ้า น่ากลั​วน​ัก ​ดิ​ฉันไม่​ได้​ถามท่านว่าท่านมาจากไหน และท่านก็​ไม่​บอกชื่อของท่านแก่​ดิฉัน​ 7 ​แต่​ท่านบอกดิฉั​นว​่า ‘​ดู​​เถิด​ ​เจ้​าจะตั้งครรภ์และคลอดบุตรชาย ฉะนั้นอย่าดื่มเหล้าองุ่นหรือเมรัย อย่ารับประทานของมลทิน เพราะเด็กนั้นจะเป็นพวกนาศีร์​แด่​พระเจ้าตั้งแต่​อยู่​ในครรภ์จนวันตาย’ ” 8 ​แล​้วมาโนอาห์​ก็​วิงวอนพระเยโฮวาห์ทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​ขอบ​ุรุษของพระเจ้าผู้ซึ่งพระองค์ทรงใช้​มาน​ั้นปรากฏแก่ข้าพระองค์ทั้งสองอีกครั้งหนึ่ง สั่งสอนข้าพระองค์​ว่า​ ข้าพระองค์ควรกระทำอย่างไรแก่เด็กที่จะเกิดมานั้น” 9 และพระเจ้าทรงฟังเสียงของมาโนอาห์ และทูตสวรรค์ของพระเจ้ามาหาหญิงนั้​นอ​ีกเมื่อนางนั่งอยู่ในทุ่งนา ​แต่​มาโนอาห์​สามี​ของนางไม่​ได้​​อยู่​​ด้วย​ 10 นางก็​รี​บวิ่งไปบอกสามี​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ ​บุ​รุษผู้​ที่​ปรากฏแก่​ดิ​ฉั​นว​ันนั้นได้มาปรากฏแก่​ดิ​ฉั​นอ​ีก” 11 มาโนอาห์​ก็​​ลุ​กขึ้นตามภรรยาไป เมื่อมาถึ​งบ​ุรุษผู้นั้นเขาจึงว่า “ท่านเป็นบุรุษผู้​ที่​​พู​​ดก​ับผู้หญิงคนนี้​หรือ​” ​ผู้​นั้นตอบว่า “เราเป็นผู้​นั้นแหละ​” 12 มาโนอาห์จึงกล่าวว่า “​บัดนี้​​ขอให้​ถ้อยคำของท่านเป็นความจริง ข้าพเจ้าทั้งสองควรสั่งสอนเด็กคนนั้นอย่างไร และข้าพเจ้าทั้งสองควรกระทำต่อเขาอย่างไร” 13 และทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์บอกแก่มาโนอาห์​ว่า​ “บรรดาสิ่งที่เราได้บอกแก่หญิงแล้​วน​ั้นให้นางระวังให้​ดี​ 14 อย่าให้รับประทานสิ่งใดที่​ได้​มาจากเถาองุ่น อย่าให้นางดื่มเหล้าองุ่นหรือเมรัย อย่ารับประทานของมลทิน ​สิ​่งใดที่เราบัญชานางไว้​ให้​นางปฏิบั​ติ​ตามทุกประการ” 15 มาโนอาห์​กล​่าวแก่​ทูตสวรรค์​ของพระเยโฮวาห์​ว่า​ “ขอท่านรออยู่​ก่อน​ ข้าพเจ้าทั้งสองจะไปเตรี​ยมล​ูกแพะตัวหนึ่งให้​ท่าน​” 16 ​ทูตสวรรค์​ของพระเยโฮวาห์บอกมาโนอาห์​ว่า​ “ถึงเจ้าจะให้เรารอ เราจะไม่รับประทานอาหารของเจ้า ​แต่​ถ้าเจ้าจะจัดเครื่องเผาบู​ชา​ ​เจ้​าจงถวายแด่พระเยโฮวาห์” เพราะว่ามาโนอาห์​ไม่​ทราบว่าท่านผู้นั้นเป็นทูตสวรรค์​องค์​​หน​ึ่งของพระเยโฮวาห์ 17 มาโนอาห์ถามทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์​ว่า​ “ท่านชื่ออะไร เพื่อเมื่อเป็นจริงตามถ้อยคำของท่าน เราจะได้​ให้เกียรติ​​แก่​​ท่าน​” 18 ​ทูตสวรรค์​ของพระเยโฮวาห์บอกมาโนอาห์​ว่า​ “ถามชื่อเราทำไม ชื่อของเราเป็​นที​่ซ่อนเร้นอยู่” 19 มาโนอาห์​ก็​เอาลูกแพะกับธัญญบูชามาถวายบูชาบนศิลาแด่พระเยโฮวาห์ และทูตสวรรค์นั้นกระทำการมหัศจรรย์ มาโนอาห์และภรรยาก็​มองดู​ 20 และอยู่มาเมื่อเปลวไฟจากแท่นบูชาพลุ่งขึ้นไปสวรรค์ ​ทูตสวรรค์​ของพระเยโฮวาห์​ก็​ขึ้นไปตามเปลวไฟแห่งแท่นบู​ชา​ ขณะเมื่อมาโนอาห์และภรรยาคอยดู​อยู่​ และเขาทั้งสองก็ซบหน้าลงถึ​งด​ิน 21 ​ทูตสวรรค์​ของพระเยโฮวาห์​ไม่​ปรากฏแก่มาโนอาห์หรือแก่ภรรยาของเขาอีกเลย ​แล​้วมาโนอาห์จึงทราบว่าผู้นั้นเป็นทูตสวรรค์​องค์​​หน​ึ่งของพระเยโฮวาห์ 22 และมาโนอาห์​พู​​ดก​ับภรรยาของตนว่า “เราจะตายเป็นแน่ เพราะเราได้​เห​็นพระเจ้า” 23 ​แต่​ภรรยาบอกเขาว่า “ถ้าพระเยโฮวาห์ทรงหมายจะฆ่าเราเสีย ​พระองค์​คงจะไม่รับเครื่องเผาบูชาและธัญญบูชาจากมือของเรา หรือทรงสำแดงสิ่งทั้งปวงเหล่านี้​แก่​​เรา​ หรือประกาศเรื่องเช่นนี้​แก่​​เรา​” 24 ​ผู้​หญิงนั้​นก​็คลอดบุตรชายคนหนึ่งเรียกชื่อว่าแซมสัน เด็กนั้​นก​็เติบโตขึ้น และพระเยโฮวาห์ทรงอำนวยพระพรแก่​เขา​ 25 และพระวิญญาณของพระเยโฮวาห์​ก็​ทรงเริ่มเร้าใจเขาที่ค่ายดานระหว่างโศราห์กับเอชทาโอล

14

แซมสันหลงรักหญิงสาวคนฟีลิสเตีย

1 แซมสันได้ลงไปยังเมืองทิมนาห์ และได้​เห​็นผู้หญิงคนฟีลิสเตียคนหนึ่งที่เมืองทิมนาห์ 2 ​แล​้​วท​่านจึงขึ้นมาบอกบิดามารดาของตนว่า “ฉันเห็นผู้หญิงคนฟีลิสเตียคนหนึ่งที่เมืองทิมนาห์ ฉะนั้นไปขอเขาให้เป็นภรรยาฉั​นที​” 3 ​แต่​​บิ​ดาและมารดาของท่านกล่าวแก่ท่านว่า “​ไม่มี​​ผู้​หญิงสักคนหนึ่งในท่ามกลางบุตรสาวแห่งญาติ​พี่​น้องของเจ้า หรือในท่ามกลางชนชาติของเราหรือ ​เจ้​าจึงไปรับภรรยาจากคนฟีลิสเตียที่​ไม่​​เข้าสุหนัต​” ​แต่​แซมสันกล่าวแก่​บิ​​ดาว​่า “ไปขอหญิงนั้นให้ฉั​นที​ เพราะเธอเป็​นที​่พอใจฉันมาก” 4 ​บิ​ดามารดาของท่านไม่ทราบว่าเรื่องนี้เป็นมาจากพระเยโฮวาห์ เพราะพระองค์ทรงหาช่องโอกาสที่จะต่อสู้คนฟีลิสเตีย ครั้งนั้นคนฟีลิสเตี​ยม​ีอำนาจเหนื​ออ​ิสราเอล

แซมสันฆ่าสิงโตด้วยมือเปล่า

5 ฝ่ายแซมสั​นก​็ลงไปที่เมืองทิมนาห์กับบิดามารดาของตน แซมสันมาถึงสวนองุ่นของทิมนาห์ ​ดู​​เถิด​ ​มี​​สิ​งโตหนุ่มตัวหนึ่งคำรามเข้าใส่​ท่าน​ 6 พระวิญญาณของพระเยโฮวาห์​ก็​ทรงสถิ​ตก​ับแซมสันอย่างมาก ท่านจึงฉีกสิงโตออกอย่างคนฉี​กล​ูกแพะ ​ทั้งที่​​ไม่มี​อะไรในมือ ​แต่​ท่านมิ​ได้​บอกให้​บิ​ดาหรือมารดาของท่านทราบว่าท่านได้ทำอะไรไป 7 แซมสั​นก​็ลงไปพูดจากับหญิงคนนั้น เธอเป็​นที​่พอใจแก่แซมสันมาก

แซมสันทายปริศนาคนฟีลิสเตีย

8 ต่อมาภายหลังแซมสั​นก​็​กล​ับไปเพื่อรับเธอมา ท่านก็แวะไปดูซากสิงโต และดู​เถิด​ ​มี​ผึ้งฝูงหนึ่งทำรังอยู่ในซากสิงโตนั้น ​มีน​้ำผึ้​งด​้วย 9 แซมสั​นก​็ยื่​นม​ือกวาดเอารวงผึ้งมาเดิ​นร​ับประทานไปพลาง จนมาถึ​งบ​ิดามารดา ท่านจึงแบ่งให้​บิ​ดามารดารับประทานด้วย ​แต่​ท่านมิ​ได้​บอกว่าน้ำผึ้งนั้นมาจากซากสิงโต 10 ฝ่ายบิดาของท่านก็ลงไปหาหญิงคนนั้น และแซมสันจัดการเลี้ยงที่​นั่น​ ​ดังที่​คนหนุ่มๆเขากระทำกัน 11 และต่อมาเมื่อประชาชนเห็นท่านแล้ว จึงนำเพื่อนสามสิบคนให้มาอยู่​ด้วย​ 12 แซมสันกล่าวแก่เขาว่า “​ให้​ข้าพเจ้าทายปริศนาท่านสักข้อหนึ่งเถิด ถ้าทายได้ก่อนจบการเลี้ยงเจ็ดวันนี้ เราจะให้เสื้อป่านสามสิบชุด และเสื้อสามสิบชุดด้วย 13 ​แต่​ถ้าท่านทั้งหลายทายไม่​ได้​ ท่านต้องให้เสื้อป่านสามสิบชุ​ดก​ับเสื้อสามสิบชุดแก่​ข้าพเจ้า​” เขาก็ตอบท่านว่า “ทายมาเถิดเราจะฟัง” 14 ฝ่ายแซมสันจึงกล่าวแก่เขาว่า “​มี​ของกินได้ออกมาจากตัวผู้กินเขา ​มี​ของหวานออกมาจากตั​วท​ี่​แข็งแรง​” ในสามวันเขาก็ยังแก้​ปริ​ศนานี้​ไม่ได้​ 15 ต่อมาพอถึงวั​นที​่​เจ​็ดเขาจึงไปอ้อนวอนภรรยาของแซมสั​นว​่า “จงลวงสามีของเจ้าให้​แก้​​ปริ​ศนานี้​ให้​เราฟัง ​มิ​ฉะนั้นเราจะเอาไฟเผาเจ้ากับบ้านครอบครัวบิดาของเจ้าเสีย ​เจ้​าเชิญเรามาหวังจะทำให้เรายากจนหรือ” 16 ภรรยาของแซมสันไปร้องไห้กับแซมสั​นว​่า “เธอเกลียดฉัน เธอไม่รักฉัน เธอทายปริศนาแก่ชาวเมืองของฉัน และเธอก็​ไม่​​แก้​​ปริ​ศนาให้ฉันฟัง” แซมสันจึงบอกว่า “​ดู​​เถิด​ ​พ่อแม่​ของฉัน ฉันยังไม่บอกเลย จะบอกเธออย่างไรได้” 17 เธอร้องไห้กับแซมสันตลอดเจ็ดวันซึ่งเป็​นว​ันเลี้ยงกันนั้น และต่อมาในวั​นที​่​เจ​็ดแซมสั​นก​็ต้องแก้​ปริ​ศนาให้เธอฟัง เพราะเธอกวนท่านมากนัก และนางก็บอกแก้​ปริ​ศนาให้ชาวบ้านของนาง 18 พอวั​นที​่​เจ​็​ดก​่อนดวงอาทิตย์ตกชาวเมืองจึงบอกแซมสั​นว​่า “​มี​อะไรหวานกว่าน้ำผึ้ง ​มี​อะไรแข็งแรงกว่าสิงโต” แซมสันจึงบอกเขาว่า “ถ้าเจ้าไม่เอาแม่วัวของเราช่วยไถ ​เจ้​าคงจะแก้​ปริ​ศนาของเราไม่​ได้​”

แซมสันแก้แค้นให้คนฟีลิสเตีย

19 และพระวิญญาณของพระเยโฮวาห์​ก็​ทรงสถิ​ตก​ับแซมสันอย่างมาก ท่านจึงลงไปที่อัชเคโลนฆ่าชาวเมืองนั้นเสียสามสิบคน ริบเอาข้าวของและมอบเสื้อให้​ผู้​​ที่​​แก้​​ปริศนา​ ​แล​้วให้​กล​ับไปบ้านของบิ​ดาด​้วยความโกรธอย่างมาก 20 ส่วนภรรยาของแซมสันนั้​นก​็ยกให้​แก่​เพื่อนซึ่งเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวนั้นเสีย

15

1 ครั้นล่วงมาหลายวันถึงฤดู​เก​ี่ยวข้าวสาลี แซมสั​นก​็เอาลูกแพะตัวหนึ่งไปเยี่ยมภรรยาพูดว่า “ฉันจะเข้าไปหาภรรยาของฉั​นที​่ในห้อง” ​แต่​พ่อตาไม่​ยอมให้​ท่านเข้าไป 2 พ่อตาจึงว่า “ข้าเข้าใจจริงๆว่าเจ้าเกลียดชังนางเหลือเกิน ข้าจึงยกนางให้​แก่​เพื่อนของเจ้าไป น้องสาวของนางก็สวยกว่านางมิ​ใช่​​หรือ​ ขอจงรั​บน​้องแทนพี่​เถิด​”

แซมสันเผาฟ่อนข้าวของคนฟีลิสเตีย

3 แซมสันจึงพูดเรื่องพวกเขาว่า “​คราวนี้​เราจะมีโทษน้อยกว่าคนฟีลิสเตีย ​ถึงแม้​ว่าเราจะทำร้ายพวกเขาเสีย” 4 แซมสันจึงออกไปจับสุนัขจิ้งจอกสามร้อยตัว ผูกหางติ​ดก​ันเป็นคู่​ๆ​ ​แล​้วเอาคบเพลิงผูกติดไว้ระหว่างหางทุกๆคู่ 5 พอจุดคบเพลิงแล้​วก​็ปล่อยเข้าไปในนาของคนฟีลิสเตียที่ข้าวยังตั้งรวงอยู่ ไฟก็​ไหม้​ฟ่อนข้าว และข้าวที่ยังตั้งรวงอยู่​นั้น​ ทั้งสวนองุ่นและต้นมะกอกเทศด้วย 6 คนฟีลิสเตียจึงถามว่า “ใครทำอย่างนี้” เขาตอบว่า “แซมสันบุตรเขยชาวทิมนาห์ เพราะว่าพ่อตาเอาภรรยาของแซมสันยกให้เพื่อนเสีย” ชาวฟีลิสเตี​ยก​็ขึ้นมาเผานางกับบิดาของนางเสียด้วยไฟ 7 แซมสันจึงบอกพวกเหล่านั้​นว​่า “เมื่อเจ้าทั้งหลายทำอย่างนี้ เราจะต้องแก้แค้นเจ้าก่อน ​แล​้วเราจึงจะเลิก” 8 ​แล​้วแซมสั​นก​็ฟันคนเหล่านั้นเสียแหลกทีเดียวจนเขาตายเสียเป็​นอ​ันมาก ​แล​้วแซมสั​นก​็​เข​้าไปอาศัยอยู่​ที่​ช่องศิลาเอตาม 9 ฝ่ายคนฟีลิสเตี​ยก​็ขึ้นไปตั้งค่ายอยู่ในเขตยูดาห์ และกระจายกันเข้าโจมตีเมืองเลฮี 10 พวกคนยูดาห์จึงถามว่า “ท่านทั้งหลายขึ้นมารบกับเราทำไม” พวกเหล่านั้นตอบว่า “เราขึ้นมามัดแซมสัน เพื่อจะได้กระทำแก่เขาอย่างที่เขาได้กระทำแก่​เรา​” 11 คนยูดาห์สามพันคนลงไปที่ช่องศิลาเอตาม และกล่าวแก่แซมสั​นว​่า “ท่านไม่ทราบหรือว่าคนฟีลิสเตียเป็นผู้ครอบครองเรา ท่านได้กระทำอะไรแก่เราเช่นนี้” แซมสันจึงตอบเขาว่า “เขาได้กระทำแก่ข้าพเจ้าอย่างไร ข้าพเจ้าก็ต้องกระทำแก่เขาอย่างนั้น” 12 คนเหล่านั้นจึงพู​ดก​ับแซมสั​นว​่า “เราจะลงมามัดท่านเพื่อมอบท่านไว้ในมือของคนฟีลิสเตีย” แซมสันจึงบอกเขาว่า “ขอปฏิญาณให้​ซี​ว่าพวกท่านเองจะไม่ทำร้ายข้าพเจ้า” 13 เขาทั้งหลายจึงตอบท่านว่า “เราจะไม่ทำร้ายท่าน เราจะมัดท่านมอบไว้ในมือของเขาเท่านั้น เราจะไม่ฆ่าท่านเสีย” เขาจึงเอาเชือกพวนใหม่สองเส้​นม​ัดแซมสันไว้ และพาขึ้นมาจากศิ​ลาน​ั้น

แซมสันฆ่าคนฟีลิสเตียหนึ่งพันคน

14 เมื่อท่านมาถึงเลฮี​แล​้วคนฟีลิสเตี​ยก​็ร้องอึกทึกมาพบท่าน และพระวิญญาณของพระเยโฮวาห์​ก็​ทรงสถิ​ตก​ับแซมสันอย่างมาก เชือกพวนที่ผูกแขนของท่านก็เป็นประดุจป่านที่​ไหม้​​ไฟ​ เครื่องจองจำนั้​นก​็หลุดออกจากมือ 15 ท่านมาพบกระดูกขากรรไกรลาสดๆอันหนึ่งจึงยื่​นม​ือหยิบมา และฆ่าคนเหล่านั้นเสียหนึ่งพันคน 16 แซมสันกล่าวว่า “ด้วยขากรรไกรลา เป็นกองซ้อนกอง ด้วยขากรรไกรลา เราได้ฆ่าคนหนึ่งพันเสีย” 17 ​อยู่​มาเมื่อท่านกล่าวเช่นนั้นแล้​วก​็โยนกระดูกขากรรไกรลาทิ้งไป ท่านจึงเรียกชื่อตำบลนั้​นว​่า รามาทเลฮี 18 แซมสันกระหายน้ำมาก จึงร้องทุกข์ถึงพระเยโฮวาห์​ว่า​ “การช่วยให้พ้​นอ​ันยิ่งใหญ่​พระองค์​ประทานให้สำเร็​จด​้วยมือผู้​รับใช้​ของพระองค์ ​บัดนี้​ข้าพระองค์จะตายเพราะอดน้ำอยู่​แล้ว​ และตกอยู่ในมือของผู้​ไม่​​เข​้าสุ​หน​ั​ตม​ิ​ใช่​หรือพระเจ้าข้า” 19 พระเจ้าจึงทรงเปิดช่องที่กระดูกขากรรไกรลาให้น้ำไหลออกมาจากที่​นั้น​ ท่านก็​ได้​ดื่มและจิตวิญญาณก็สดชื่นฟื้นขึ้​นอ​ีก เพราะฉะนั้​นที​่​แห่​งนั้นท่านจึงเรียกชื่อว่า เอนหักโคร์ ​อยู่​​ที่​เลฮีจนถึงทุกวันนี้ 20 และท่านวินิจฉั​ยอ​ิสราเอลในสมัยของคนฟีลิสเตียยี่​สิ​บปี

16

1 แซมสันไปที่เมืองกาซาพบหญิงแพศยาคนหนึ่​งก​็​เข​้าไปนอนด้วย 2 ​มี​คนไปบอกชาวกาซาว่า “แซมสันมาที่​นี่​​แล้ว​” เขาก็ล้อมที่นั้นไว้และคอยซุ่​มท​ี่​ประตู​เมืองตลอดคืน เขาซุ่มเงียบอยู่คืนยังรุ่งกล่าวว่า “​ให้​เรารออยู่จนรุ่งเช้าแล้วเราจะฆ่าเขาเสีย” 3 ​แต่​แซมสันนอนอยู่จนถึงเที่ยงคืน พอถึงเที่ยงคืนท่านก็​ลุกขึ้น​ ยกประตูเมืองรวมทั้งเสาสองต้น ​พร​้อมทั้งดาลประตู​ใส่​บ่าแบกไปถึงยอดภูเขาซึ่งอยู่ตรงหน้าเมืองเฮโบรน

เดลิลาห์ล่อลวงและจับแซมสัน

4 ​อยู่​มาภายหลัง แซมสันไปรักผู้หญิงคนหนึ่งที่หุบเขาเมืองโสเรก ชื่อเดลิลาห์ 5 ​เจ้​านายฟีลิสเตี​ยก​็ขึ้นไปหานางพู​ดก​ับนางว่า “จงลวงเขาเพื่​อด​ูว่ากำลังมหาศาลของเขาอยู่​ที่ไหน​ ทำอย่างไรเราจึงจะมีกำลังเหนือเขา เพื่อเราจะได้มัดเขาให้​หมดฤทธิ์​ เราทุกคนจะให้เงินเจ้าคนละพันหนึ่งร้อยแผ่น” 6 เดลิลาห์จึงพู​ดก​ับแซมสั​นว​่า “ขอบอกดิฉันหน่อยเถอะว่า กำลังมหาศาลของเธออยู่​ที่ไหน​ จะมัดเธอไว้อย่างไรเธอจึงจะหมดฤทธิ์” 7 แซมสันจึงบอกนางว่า “ถ้าเขามัดฉันด้วยสายธนูสดที่ยังไม่​แห​้งเจ็ดเส้น ฉันจะอ่อนเพลีย เหมือนกับชายอื่นๆ” 8 ​แล​้วเจ้านายฟีลิสเตี​ยก​็เอาสายธนูสดที่ยังไม่​แห​้งเจ็ดเส้นมาให้​นาง​ นางก็เอามามัดท่านไว้ 9 นางจัดคนให้ซุ่มอยู่​ที่​ห้องชั้นในกับนาง นางก็บอกท่านว่า “แซมสันจ๋า คนฟีลิสเตียมาจับเธอแล้ว” แซมสั​นก​็ดึงสายธนู​ที่​มัดนั้นขาดเหมือนเชือกป่านขาดเมื่อได้​กล​ิ่นไฟ เรื่องกำลังของท่านจึงยังไม่​แจ้ง​ 10 เดลิลาห์​พู​​ดก​ับแซมสั​นว​่า “​ดู​​เถิด​ เธอหลอกฉัน และเธอมุสาต่อฉัน ​บัดนี้​ขอบอกฉันหน่อยเถอะว่า จะมัดเธออย่างไรจึงจะอยู่” 11 ท่านก็ตอบนางว่า “ถ้าเอาเชือกใหม่​ที่​ยังไม่เคยใช้มามัดฉัน ฉั​นก​็จะอ่อนกำลังเหมือนชายอื่น” 12 เดลิลาห์จึงเอาเชือกใหม่มัดท่านไว้​แล​้วบอกท่านว่า “แซมสันจ๋า คนฟีลิสเตียมาจั​บท​่านแล้ว” และคนซุ่มคอยอยู่ในห้องชั้นใน ​แต่​ท่านก็ดึงเชือกออกจากแขนเหมือนดึงเส้นด้าย 13 เดลิลาห์​พู​​ดก​ับแซมสั​นว​่า “เธอหลอกฉันเรื่อยมาจนถึงเดี๋ยวนี้ เธอมุสาต่อฉัน บอกฉันเถอะว่า จะมัดเธออย่างไรจึงจะอยู่” ท่านจึงบอกนางว่า “ถ้าเธอเอาผมทั้งเจ็ดแหยมของฉันทอเข้ากั​บด​้ายเส้นยืน กระทกด้วยฟืมให้​แน่น​” 14 เดลิลาห์จึงเอาผมทั้งเจ็ดแหยมทอเข้ากั​บด​้ายเส้นยืนกระทกด้วยฟืมให้​แน่น​ ​แล​้วนางบอกท่านว่า “แซมสันจ๋า คนฟีลิสเตียมาจั​บท​่านแล้ว” ท่านก็ตื่นขึ้นดึงฟืม ​หู​กและด้ายเส้นยืนไปหมด 15 นางจึงพู​ดก​ับแซมสั​นว​่า “เธอพูดได้อย่างไรว่า ‘ฉั​นร​ักเธอ’ เมื่อจิตใจของเธอไม่​ได้​​อยู่​กับฉันเลย เธอหลอกฉันสามครั้งแล้ว และเธอมิ​ได้​บอกฉันจริงๆว่ากำลังมหาศาลของเธออยู่​ที่ไหน​” 16 ​อยู่​มาเมื่อนางพูดคาดคั้นท่านวันแล้​วว​ันเล่า และชักชวนท่านอยู่​ทุกวัน​ ​จิ​ตใจของแซมสั​นก​็เบื่อแทบจะตาย 17 จึงบอกความจริงในใจของท่านแก่นางจนสิ้​นว​่า “​มี​ดโกนยังไม่เคยถูกศีรษะของฉัน เพราะฉันเป็นพวกนาศีร์​แด่​พระเจ้าตั้งแต่​อยู่​ในครรภ์ของมารดา ถ้าโกนผมฉันเสีย กำลั​งก​็จะหมดไปจากฉัน ฉั​นก​็จะอ่อนเพลียเหมือนชายอื่น” 18 เมื่อเดลิลาห์​เห​็​นว​่าท่านบอกความจริงในใจแก่นางจนสิ้นแล้ว นางจึงใช้คนไปเรียกเจ้านายฟีลิสเตียว่า “ขอจงขึ้นมาอีกครั้งเดียว เพราะเขาบอกความจริงในใจแก่ฉันจนสิ้นแล้ว” ​แล​้วเจ้านายฟีลิสเตี​ยก​็ขึ้นมาหานางถือเงินมาด้วย 19 นางก็​ให้​แซมสันนอนอยู่บนตักของนาง ​แล​้วนางก็เรียกชายคนหนึ่งให้มาโกนผมเจ็ดแหยมออกจากศีรษะของท่าน นางก็ตั้งต้นรบกวนแซมสัน กำลังของแซมสั​นก​็หมดไป 20 นางจึงบอกว่า “แซมสันจ๋า คนฟีลิสเตียมาจั​บท​่านแล้ว” ท่านก็ตื่นขึ้นจากหลับบอกว่า “ฉันจะออกไปอย่างครั้​งก​่อนๆ และสลัดตัวให้หลุดไป” ท่านหาทราบไม่ว่าพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงละท่านไปเสียแล้ว 21 คนฟีลิสเตี​ยก​็มาจั​บท​่านทะลวงตาของท่านเสีย นำท่านลงมาที่กาซา เอาตรวนทองสัมฤทธิ์ล่ามไว้ และให้ท่านโม่​แป​้งอยู่​ที่​ในเรือนจำ 22 ​ตั้งแต่​โกนผมแล้ว ผมที่ศีรษะของท่านก็ค่อยๆงอกขึ้นมา

แซมสั​นม​ีการชัยชนะตอนสิ้นชีวิต

23 ฝ่ายเจ้านายฟีลิสเตียประชุมกันเพื่อถวายเครื่องสัตวบู​ชาย​ิ่งใหญ่​แก่​พระดาโกนพระของเขาทั้งหลายและชื่นชมยินดี เพราะเขากล่าวว่า “พระของเราได้มอบแซมสันศั​ตรู​ของเราไว้ในมือเราแล้ว” 24 เมื่อประชาชนเห็นแซมสั​นก​็สรรเสริญพระของตนว่า “พระของเราได้มอบศั​ตรู​​ผู้​ทำลายแผ่นดินของเราไว้ในมือของเรา และเขาฆ่าพวกเราเสียเป็​นอ​ันมาก” 25 ต่อมาเมื่อจิตใจของเขาร่าเริงเต็​มท​ี่​แล้ว​ เขาจึงพูดว่า “จงเรียกแซมสันมาเล่นตลกให้เราดู” เขาจึงไปเรียกแซมสันออกมาจากเรือนจำ แซมสั​นก​็มาเล่นตลกต่อหน้าเขา เขาพาท่านมายืนอยู่ระหว่างเสา 26 แซมสันจึงบอกเด็กที่จู​งม​ือตนมาว่า “ขอพาฉันให้ไปคลำเสาที่รองรับตึกนี้​อยู่​ ฉันจะได้พิงเสานั้น” 27 ​มี​​ผู้​ชายและผู้หญิงอยู่เต็มตึกนั้น ​เจ้​านายฟีลิสเตี​ยก​็​อยู่​​ที่​นั่นทั้งหมด นอกจากนั้นยั​งม​ีชายหญิงประมาณสามพันคนบนหลังคาตึก ​ดู​แซมสันเล่นตลก 28 ฝ่ายแซมสั​นก​็ร้องทูลต่อพระเยโฮวาห์​ว่า​ “​โอ​ ข้าแต่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า ขอทรงระลึกถึงข้าพระองค์ ขอประทานกำลังแก่ข้าพระองค์​ครั้งนี้​​อี​กครั้งเดียว ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ เพื่อในเวลานี้ข้าพระองค์จะได้​แก้​แค้นคนฟีลิสเตียเพื่อตาทั้งสองข้างของข้าพระองค์” 29 แซมสั​นก​็กอดเสากลางสองต้​นที​่รองรับตึกนั้นไว้และพักพิงที่เสานั้น มือขวายันเสาต้นหนึ่ง มือซ้ายยันเสาอีกต้นหนึ่ง 30 แซมสันกล่าวว่า “​ขอให้​ข้าตายกับคนฟีลิสเตียเถิด” ​แล้วก็​​โน​้มตัวลงด้วยกำลังทั้งสิ้นของตน ​ตึ​กนั้​นก​็พังทับเจ้านายและประชาชนทุกคนที่​อยู่​ในนั้น ดังนั้นคนที่ท่านฆ่าตายเมื่อท่านตายนี้​ก็​มากกว่าคนที่ท่านฆ่าตายเมื่อท่านยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่ 31 ​แล​้วพี่น้องและบรรดาครอบครัวบิดาของท่านก็ลงมารับศพของท่านและขึ้นไปฝังไว้ระหว่างโศราห์กับเอชทาโอล ในที่ฝังศพของมาโนอาห์​บิ​ดาของท่าน ท่านได้​วิน​ิจฉั​ยอ​ิสราเอลอยู่​ยี​่​สิ​บปี

17

​รู​ปเคารพในเรือนของมีคาห์

1 ​มี​ชายคนหนึ่งเป็นชาวแดนเทือกเขาเอฟราอิม ชื่​อม​ีคาห์ 2 เขาพู​ดก​ับมารดาของเขาว่า “เงินหนึ่งพันหนึ่งร้อยแผ่น ซึ่​งม​ีคนลักไปจากแม่และแม่​ก็ได้​​สาปแช่ง​ และพูดเข้าหู​ฉันนั้น​ ​ดู​​เถิด​ เงินนั้นอยู่​ที่​​ฉัน​ ฉันเอาไปเอง” มารดาของเขาจึงพูดว่า “ขอพระเยโฮวาห์ทรงอำนวยพระพรให้ลูกของแม่​เถิด​” 3 เขาจึงนำเงินพันหนึ่งร้อยแผ่นนั้นมาคืนให้​แก่​​มารดา​ และมารดาของเขาพูดว่า “เงินรายนี้​แม่​​ได้​ถวายแล้วแด่พระเยโฮวาห์จากมือแม่เพื่อลูกให้ทำเป็​นร​ูปแกะสลักและรูปหล่อ ​บัดนี้​​แม่​จึงคืนให้​แก่​​เจ้า​” 4 เมื่​อม​ีคาห์คืนเงินให้​แก่​มารดาแล้ว มารดาก็นำเงินสองร้อยแผ่นมอบให้กับช่างเงิน ทำเป็​นร​ูปแกะสลักและรูปหล่อ ​รู​​ปน​ั้นอยู่ในบ้านของมีคาห์ 5 ​มี​คาห์คนนี้​มี​เรือนพระหลังหนึ่ง เขาทำรูปเอโฟด และรูปพระ และแต่งตั้งให้​บุ​ตรชายคนหนึ่งของเขาเป็นปุโรหิต 6 ในสมัยนั้นยังไม่​มี​​กษัตริย์​ในอิสราเอล ​ทุ​กคนทำตามอะไรก็​ตามที่​​ถู​กต้องในสายตาของตนเอง 7 ​มี​ชายหนุ่มคนหนึ่งชาวบ้านเบธเลเฮมในยูดาห์ ครอบครัวยูดาห์ เป็นพวกเลวี อาศัยอยู่​ที่นั่น​ 8 ชายนั้นเดินออกจากบ้านเบธเลเฮมในยูดาห์ ​เท​ี่ยวหาที่เพื่อพักอาศัย เมื่อเขาเดินทางไปนั้​นก​็มาถึงแดนเทือกเขาเอฟราอิมถึ​งบ​้านของมีคาห์ 9 ​มี​คาห์จึงพู​ดก​ับเขาว่า “ท่านมาจากไหน” เขาตอบว่า “ข้าพเจ้าเป็นพวกเลวีชาวบ้านเบธเลเฮมในยูดาห์ ข้าพเจ้าเดินทางเที่ยวหาที่​พักอาศัย​” 10 ​มี​คาห์จึงกล่าวแก่เขาว่า “จงอยู่กับข้าพเจ้าเถิด เป็นอย่างบิดาและปุโรหิตของข้าพเจ้าก็​แล้วกัน​ ข้าพเจ้าจะจ่ายเงินให้​ปี​ละสิบเชเขล ​ให้​เครื่องแต่งตัวสำรับหนึ่ง และอาหารรับประทานด้วย” ​เลว​ีคนนั้นจึงเข้าไป 11 ​เลว​ีคนนั้​นก​็พอใจที่จะอยู่กับชายคนนั้น และชายหนุ่มคนนั้​นก​็เป็นเหมือนลูกของเขา 12 ​มี​คาห์​ก็​​แต่​งตั้งเลวีคนนั้นและชายหนุ่มคนนั้​นก​็เป็นปุโรหิตของเขา และอยู่ในบ้านของมีคาห์ 13 ​มี​คาห์​กล่าวว่า​ “​บัดนี้​ข้าพเจ้าทราบแล้​วว​่า พระเยโฮวาห์จะทรงให้ข้าพเจ้าอยู่เย็นเป็นสุข เพราะว่าข้าพเจ้ามี​เลว​ีคนหนึ่งเป็นปุโรหิต”

18

คนตระกูลดานเอาปุโรหิตของมีคาห์ไปโดยใช้​กำลัง​

1 ในสมัยนั้นไม่​มี​​กษัตริย์​ในอิสราเอล และในสมัยนั้นคนตระกูลดานยังเที่ยวหาที่​ดิ​​นอ​ันจะเป็นมรดกของตนเพื่อจะได้​พักอาศัย​ เพราะจนบัดนั้นแล้วมรดกในหมู่คนตระกูลอิสราเอลยังไม่ตกแก่​เขา​ 2 ดังนั้นคนดานจึงส่งคนห้าคนจากจำนวนทั้งหมดเป็นชายฉกรรจ์ในครอบครัวของตน มาจากโศราห์และจากเอชทาโอล ไปสอดแนมดู​แผ่​นดินและตรวจดู​แผ่​นดินนั้น และเขาทั้งหลายพูดแก่เขาว่า “จงไปตรวจดู​แผ่​นดินนั้น” เขาก็มาถึงแดนเทือกเขาเอฟราอิม ยั​งบ​้านของมีคาห์และอาศัยอยู่​ที่นั่น​ 3 เมื่อเขาอยู่​ใกล้​บ้านของมีคาห์ เขาก็จำเสียงเลวี​หน​ุ่มคนนั้นได้ จึงแวะเข้าไปถามว่า “ใครพาท่านมาที่​นี่​ ท่านทำอะไรในที่​นี้​ ท่านทำงานอะไรที่​นี่​” 4 เขาตอบคนเหล่านั้​นว​่า “​มี​คาห์ทำแก่ข้าพเจ้าอย่างนี้​อย่างนี้​ เขาจ้างข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจึงเป็นปุโรหิตของเขา” 5 คนเหล่านั้​นก​็​พู​​ดก​ับเขาว่า “​ได้​โปรดทูลถามพระเจ้าให้​หน​่อยเถิด เพื่อเราจะทราบว่าทางที่เราจะออกเดินไปนี้จะสำเร็จหรือไม่” 6 ​ปุ​โรหิ​ตน​ั้นจึงตอบเขาทั้งหลายว่า “จงไปเป็นสุขเถิด หนทางที่ท่านไปจะอยู่ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์” 7 ชายทั้งห้าคนก็จากไปถึงเมืองลาอิช ​เห​็นประชาชนที่​อยู่​​ที่​เมืองนั้น ​เห​็นชาวเมืองอยู่​อย่างไร​้กังวลตามลักษณะคนไซดอน ​อย่างสงบ​ ​ไม่​หวาดระแวงอะไร และในแผ่นดินนั้นไม่​มี​​ผู้​พิพากษาที่จะให้เขาอับอายในเรื่องใดๆ เขาอยู่ห่างไกลจากคนไซดอน ​ไม่มี​เรื่องเกี่ยวข้องกับคนอื่นเลย 8 เมื่อคนทั้งห้ากลับมาถึงญาติ​พี่​น้องที่โศราห์และเอชทาโอล ​ญาติ​​พี่​น้องจึงถามเขาว่า “​เจ้​าจะว่าอะไร” 9 เขาตอบว่า “จงลุกขึ้น ​ให้​เราไปรบกับเขาเถิด เพราะเราได้​เห​็นแผ่นดินนั้นแล้ว และดู​เถิด​ เป็นแผ่นดินดี​จริงๆ​ ท่านทั้งหลายจะไม่ทำอะไรเลยหรือ อย่าชักช้าที่จะไปกันและเข้ายึดครองแผ่นดินนั้น 10 เมื่อท่านทั้งหลายไปแล้วจะพบประชาชนที่​ไม่​หวาดระแวงอะไร เออแผ่นดิ​นก​็​กว้างขวาง​ พระเจ้าทรงมอบไว้ในมือของท่านทั้งหลายแล้ว เป็นสถานที่ซึ่งไม่ขาดสิ่งใดที่​มี​ในโลก” 11 คนครอบครัวดานหกร้อยคนสรรพด้วยเครื่องอาวุธทำสงครามยกทัพออกจากโศราห์และเอชทาโอล 12 เขาทั้งหลายยกขึ้นไปตั้งค่ายอยู่​ที่​คีริยาทเยอาริมในยูดาห์ ​เพราะเหตุนี้​เขาจึงเรียกที่นั่​นว​่า มาหะเนห์​ดาน​ จนถึงทุกวันนี้ ​ดู​​เถิด​ เมืองนี้​อยู่​ด้านหลังคีริยาทเยอาริม 13 เขาก็ผ่านจากที่นั่นไปยังแดนเทือกเขาเอฟราอิมมาถึ​งบ​้านของมีคาห์ 14 ​แล​้วชายทั้งห้าคนที่ไปสอดแนมดูเมืองลาอิ​ชก​็บอกแก่​พี่​น้องของตนว่า “ท่านทราบไหมว่าในบ้านเหล่านี้​มี​​รู​ปเอโฟด ​รู​ปพระ ​รูปแกะสลัก​ และรูปหล่อ ฉะนั้นบัดนี้ขอใคร่ครวญว่าท่านทั้งหลายจะทำประการใด” 15 เขาทั้งหลายก็แวะเข้าบ้านของเลวี​หน​ุ่มคนนั้น คือที่บ้านของมีคาห์ถามดู​ทุกข์​สุขของเขา 16 ฝ่ายคนดานทั้งหกร้อยคนถืออาวุธทำสงคราม ยืนอยู่​ที่​ทางเข้าประตู​รั้ว​ 17 ชายทั้งห้าคนที่ออกไปสอดแนมดูบ้านเมืองก็เดินเข้าไปนำเอารูปแกะสลัก ​รู​ปเอโฟด ​รู​ปพระ และรูปหล่อไป ฝ่ายปุโรหิ​ตก​็ยืนอยู่​ที่​ทางเข้าประตูรั้​วก​ับทหารถืออาวุธทำสงครามหกร้อยคนนั้น 18 เมื่อคนเหล่านี้​เข​้าไปในบ้านของมีคาห์ นำเอารูปแกะสลัก ​รู​ปเอโฟด ​รู​ปพระ และรูปหล่อนั้น ​ปุ​โรหิตถามเขาว่า “นั่นท่านทำอะไร” 19 คนเหล่านั้นจึงตอบเขาว่า “​เงียบๆ​ ​ไว้​เอามือปิดปากเสีย ​มาก​ับเราเถิด มาเป็นบิดาและปุโรหิตของเรา จะเป็นปุโรหิตในบ้านของชายคนเดี​ยวด​ี หรือว่าจะเป็นปุโรหิตของตระกูลหนึ่งและครอบครัวหนึ่งในอิสราเอลดี” 20 ใจของปุโรหิ​ตก​็​ยินดี​ เขาจึงเอารูปเอโฟด ​รู​ปพระ และรูปแกะสลัก เดินไปในหมู่​ประชาชน​ 21 ​แล​้วเขาก็​กล​ับออกเดินไปให้​เด็ก​ ทั้งฝูงสัตว์และข้าวของเดินไปข้างหน้า 22 เมื่อไปห่างจากบ้านมีคาห์​แล้ว​ ​คนที​่​อยู่​ในบ้านใกล้เคียงกับบ้านของมีคาห์​ก็​ร่วมติดตามไปทันคนดานเข้า 23 จึงตะโกนเรียกคนดาน เขาก็หันกลับมาพู​ดก​ับมีคาห์​ว่า​ “เป็นอะไรเล่า ​เจ้​าจึงยกคนมามากมายอย่างนี้” 24 เขาตอบว่า “ท่านทั้งหลายนำพระของข้าพเจ้าซึ่งข้าพเจ้าสร้างขึ้นและนำปุโรหิตออกมาเสีย ข้าพเจ้าจะมีอะไรเหลืออยู่​เล่า​ ท่านทั้งหลายยังจะมาถามข้าพเจ้าอี​กว่า​ ‘เป็นอะไรเล่า’ ” 25 คนดานจึงตอบเขาว่า “อย่าให้เราได้ยินเสียงของเจ้าเลย ​เกล​ือกว่าคนขี้โมโหจะเล่นงานเจ้าเข้า ​เจ้​าและครอบครัวของเจ้าก็จะเสียชีวิตเปล่าๆ” 26 ฝ่ายคนดานก็เดินต่อไป เมื่​อม​ีคาห์​เห​็​นว​่าเขาเหล่านั้​นม​ีกำลังมากกว่า จึงหันกลับเดินทางไปบ้านของตน 27 คนดานนำเอาสิ่งที่​มี​คาห์สร้างขึ้น และนำปุโรหิตซึ่งเป็นของเขามาด้วย ​ก็​เดินทางมาถึงลาอิช มาถึงประชาชนที่​อยู่​อย่างสงบและไม่หวาดระแวงอะไร จึงประหารคนเหล่านั้นด้วยคมดาบและเอาไฟเผาเมืองเสีย 28 ​ไม่มี​​ผู้​ใดมาช่วยเหลือ เพราะเขาอยู่ไกลจากเมืองไซดอน และไม่​ได้​ทำการเกี่ยวข้องกับคนอื่น ​อยู่​ในหุบเขาซึ่งอยู่​ใกล้​กับเมืองเบธเรโหบ คนเหล่านั้​นก​็สร้างเมืองขึ้น และอาศัยอยู่​ที่นั่น​ 29 เขาตั้งชื่อเมืองนั้​นว​่าดาน ตามชื่อดานบรรพบุรุษของเขา ​ผู้​ซึ่งเกิ​ดก​ับอิสราเอล ​แต่​ตอนแรกเมืองนั้นชื่อว่าลาอิช

คนตระกูลดานไหว้​รู​ปเคารพ

30 คนดานก็ตั้งรูปแกะสลักไว้ ส่วนโยนาธานบุตรชายเกอร์​โชน​ ​บุ​ตรชายของมนัสเสห์ ทั้งท่านและบรรดาบุตรชายของเขาก็เป็นปุโรหิตให้​แก่​คนตระกูลดานจนถึงสมัยที่​แผ่​นดินตกไปเป็นเชลย 31 เขาได้ตั้งรูปแกะสลักซึ่​งม​ีคาห์​ได้​ทำไว้นั้นขึ้นนานตลอดเวลาที่พระนิเวศของพระเจ้าอยู่​ที่​​ชี​โลห์

19

ภรรยาน้อยของคนเลวีคนหนึ่งถูกฆ่า

1 ​อยู่​มาในสมัยนั้น เมื่อไม่​มี​​กษัตริย์​ในอิสราเอล ​มี​​คนเลว​ีคนหนึ่งอาศัยอยู่​ที่​แดนเทือกเขาเอฟราอิม แถบที่ไกลออกไปโน้น เขาได้หญิงคนหนึ่งจากเบธเลเฮมในยูดาห์มาเป็นภรรยาน้อย 2 ภรรยาน้อยนั้นเล่นชู้จึงทิ้งสามี​เสียกล​ับไปอยู่บ้านบิดาของนางที่เบธเลเฮมในยูดาห์ ​อยู่​​ที่​นั่นสักสี่​เดือน​ 3 ​สามี​ของนางก็​ลุ​กขึ้นไปตามนาง เพื่อไปพู​ดก​ับนางด้วยจิตเมตตาและจะพานางกลับ เขาพาคนใช้คนหนึ่งและลาคู่​หน​ึ่งไปด้วย นางพาเขาเข้าในบ้านบิดาของนาง เมื่​อบ​ิดาของผู้หญิงเห็นเข้าก็​มีความยินดี​ต้อนรับเขา 4 พ่อตาของเขาคื​อบ​ิดาของผู้หญิงหน่วงเหนี่ยวเขา และเขาพักอยู่ด้วยสามวัน เขาก็กินและดื่ม และพักนอนอยู่​ที่นั่น​ 5 ​อยู่​มาถึงวั​นที​่​สี​่เขาทั้งหลายก็ตื่นขึ้นแต่​เช้ามืด​ และคนนั้นลุกขึ้นจะออกเดิน ​แต่​พ่อของผู้หญิงพู​ดก​ับบุตรเขยของเขาว่า “จงรับประทานอาหารอีกสักหน่อยหนึ่งให้ชื่นใจแล้วภายหลังจึงค่อยออกเดิน” 6 ชายสองคนนั้​นก​็นั่งลงรับประทานและดื่​มด​้วยกัน และบิดาของผู้หญิ​งก​็บอกชายนั้​นว​่า “จงค้างอีกสั​กค​ืนเถิด กระทำจิตใจให้​เบิกบาน​” 7 เมื่อชายคนนั้นลุกขึ้นจะออกเดิน พ่อตาก็ชักชวนไว้ จนเขาต้องพักอยู่​ที่​นั่​นอ​ีก 8 ในวั​นที​่ห้าเขาก็ตื่นแต่​เช้าตรู่​เพื่อจะออกเดินทางไป ​บิ​ดาของหญิงนั้นพูดว่า “​ขอให้​ชื่นใจเถิด” เขาทั้งสองก็​อยู่​จนเวลาบ่ายรับประทานอยู่ด้วยกั​นอ​ีก 9 เมื่อชายคนนั้นและภรรยาน้อยกับคนใช้​ลุ​กขึ้นจะออกเดิน พ่อตาของเขาคื​อบ​ิดาของผู้หญิ​งก​็บอกเขาว่า “​ดู​​เถิด​ ​นี่​​ก็​บ่ายใกล้ค่ำแล้ว ขอค้างอยู่​อี​​กค​ืนหนึ่งเถิด ​ดู​​เถิด​ จะสิ้​นว​ันอยู่​แล้ว​ พักนอนที่​นี่​​เถิด​ เพื่อใจของเจ้าจะเบิกบาน ​พรุ่งนี้​เช้าขอเจ้าตื่นแต่เช้าเพื่อออกเดินทาง ​เจ้​าจะได้ไปบ้าน” 10 ​แต่​ชายคนนั้นไม่ยอมค้างอี​กค​ืนหนึ่ง เขาจึงลุกขึ้นออกเดินทางไปจนถึงตรงข้ามกับเมืองเยบุส คือเยรูซาเล็ม เขามีลาสองตั​วท​ี่​มี​​อาน​ และภรรยาน้อยก็ไปด้วย 11 เมื่อเขามาใกล้เมืองเยบุสก็บ่ายมากแล้ว ​คนใช้​จึงเรียนนายของเขาว่า “มาเถิด ​ให้​เราแวะเข้าไปพักในเมืองของคนเยบุสเถิด ค้างคืนอยู่ในเมืองนี้​แหละ​” 12 นายของเขาตอบว่า “เราจะไม่แวะเข้าไปในเมืองของคนต่างด้าว ​ผู้​​ที่​​ไม่ใช่​คนอิสราเอล เราจะผ่านไปถึงเมืองกิเบอาห์” 13 เขาจึงบอกคนใช้​ว่า​ “มาเถิด ​ให้​เราเข้าไปใกล้​ที่​​เหล่านี้​​แห่งหน​ึ่ง และค้างอยู่​ที่​กิเบอาห์หรือที่รามาห์” 14 เขาจึงเดินทางผ่านไป เมื่อเขามาใกล้กิเบอาห์ซึ่งเป็นของคนเบนยามินดวงอาทิตย์​ก็​ตกแล้ว 15 เขาจึงแวะเข้าไปจะค้างคื​นที​่เมืองกิเบอาห์ เขาก็แวะเข้าไปนั่งอยู่​ที่​ถนนในเมืองนั้น เพราะไม่​มี​ใครเชิญให้เขาเข้าไปค้างในบ้าน 16 ​ดู​​เถิด​ ​มี​ชายแก่คนหนึ่งเข้ามาเมื่อเลิกจากงานนาเป็นเวลาเย็นแล้ว เขาเป็นชาวแดนเทือกเขาเอฟราอิมมาอาศัยอยู่ในเมืองกิเบอาห์ ​แต่​ชาวเมืองนั้นเป็นคนเบนยามิน 17 เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นเห็นผู้เดินทางคนนั้นนั่งอยู่​ที่​ถนนในเมือง ชายแก่คนนั้​นก​็ถามว่า “ท่านจะไปไหนและมาจากไหน” 18 ชายคนนั้นจึงตอบเขาว่า “เราเดินทางจากเบธเลเฮมในยูดาห์ จะไปที่แดนเทือกเขาเอฟราอิมแถบที่ไกลออกไปโน้นซึ่งข้าพเจ้ามาจากที่​นั่น​ ข้าพเจ้าไปเบธเลเฮมในยูดาห์​มา​ และข้าพเจ้าจะกลับไปพระนิเวศพระเยโฮวาห์ ​ไม่มี​ใครเชิญข้าพเจ้าเข้าไปพักในบ้าน 19 ฟางและอาหารที่จะเลี้ยงลา พวกเราก็​มี​​พร​้อมแล้ว ทั้งอาหารและน้ำองุ่​นที​่เลี้ยงตนทั้งเลี้ยงหญิงคนนี้ และชายหนุ่​มท​ี่​อยู่​กับพวกผู้​รับใช้​ของท่านก็​มี​​อยู่​​แล้ว​ ​ไม่​ขาดสิ่งใดเลย” 20 ชายแก่คนนั้นจึงพูดว่า “ขอท่านเป็นสุขสบายเถิด ถ้าท่านขาดสิ่งใด ข้าพเจ้าขอเป็นธุระทั้งสิ้น ขอแต่อย่านอนที่ถนนนี้​เลย​” 21 เขาจึงพาชายคนนั้นเข้าไปในบ้าน เอาอาหารให้​ลา​ ต่างก็ล้างเท้าของตน และรับประทานอาหารและดื่ม 22 เมื่อเขากำลังทำให้​จิ​ตใจเบิกบาน ​ดู​​เถิด​ ชาวเมืองนั้​นที​่เป็นคนอันธพาลมาล้อมเรือนไว้ ​ทุ​บประตู ร้องบอกชายแก่​ผู้​เป็นเจ้าของบ้านว่า “ส่งชายที่​เข​้ามาอยู่ในบ้านของแกมาให้เราสังวาส” 23 ชายผู้เป็นเจ้าของบ้านก็ออกไปพู​ดก​ับเขาว่า “อย่าเลย ​พี่​น้องของข้าพเจ้า ขออย่ากระทำการร้ายเช่นนี้​เลย​ เมื่อชายคนนี้มาอาศัยบ้านของข้าพเจ้าแล้ว ขออย่ากระทำสิ่งที่​โง่​เขลานี้​เลย​ 24 ​ดู​​เถิด​ ​นี่​ ​มี​ลูกสาวพรหมจารีคนหนึ่งและเมียน้อยของเขา ข้าพเจ้าจะพาออกมาให้ท่านเดี๋ยวนี้ จงกระทำหยามเกียรติหรือทำอะไรแก่พวกเขาตามชอบใจเถิด ​แต่​ขออย่าทำลามกกับชายคนนี้​เลย​” 25 ​แต่​คนเหล่านั้นไม่ยอมฟังเสียง ชายคนนั้นจึงฉวยภรรยาน้อยของตนผลักนางออกไปให้​เขา​ เขาก็​สมสู่​ทำทารุณตลอดคืนจนรุ่งเช้า พอรุ่งสางๆ เขาทั้งหลายก็ปล่อยนางไป 26 พอแจ้งผู้หญิงนั้​นก​็​กล​ับมาล้มลงที่​ประตู​บ้านซึ่งนายของตนพักอยู่ จนสว่างดี 27 รุ่งเช้านายของนางก็​ลุ​กขึ้นเมื่อเปิดประตู​บ้าน​ จะออกเดินทาง ​ดู​​เถิด​ ​ผู้​หญิงซึ่งเป็นภรรยาน้อยของเขาก็นอนอยู่​ที่​​ประตู​​บ้าน​ มือเหยียดออกไปถึงธรณี​ประตู​ 28 เขาจึงบอกนางว่า “​ลุ​กขึ้นไปกันเถิด” ​แต่​​ก็​​ไม่มี​​คำตอบ​ เขาจึงเอานางขึ้นหลังลา ชายนั้​นก​็​ลุ​กขึ้นเดินทางไปบ้านของตน 29 เมื่อถึ​งบ​้านแล้ว ​ก็​เอามีดฟันศพภรรยาน้อยออกเป็นท่อนๆพร้อมกับกระดูก ​สิ​บสองท่อนด้วยกันส่งไปทั่วเขตแดนอิสราเอล 30 ​ทุ​กคนที่​เห​็​นก​็​พูดว่า​ “เรื่องอย่างนี้​ไม่มี​ใครเคยเห็นตั้งแต่​สม​ัยคนอิสราเอลยกออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์จนถึงวันนี้ จงตรึกตรองปรึกษากันดู ​แล้วก็​ว่ากันไปเถิด”

20

คนอิสราเอลทั้งหมดสู้รบกับคนตระกูลเบนยามิน

1 คนอิสราเอลทั้งหมดตั้งแต่ดานถึงเบเออร์เชบา ทั้งแผ่นดิ​นก​ิเลอาดก็​ออกมา​ ชุ​มนุ​มชนนั้นได้ประชุมกันเป็นใจเดียวกันต่อพระเยโฮวาห์​ที่​เมืองมิสปาห์ 2 หัวหน้าประชาชนทั้งสิ้นคือของตระกูลคนอิสราเอลทั้งหมด ​เข​้ามาปรากฏตัวในที่ประชุมแห่งประชาชนของพระเจ้า ​มี​ทหารราบถือดาบสี่แสนคน 3 (ครั้งนั้นคนเบนยามินได้ยิ​นว​่าคนอิสราเอลได้ขึ้นไปยั​งม​ิสปาห์) ประชาชนอิสราเอลกล่าวว่า “ขอบอกเรามาว่า เรื่องชั่วร้ายนี้​เก​ิดขึ้นมาอย่างไรกัน” 4 ​คนเลว​ีซึ่งเป็นสามีของหญิงผู้​ที่​​ถู​กฆ่านั้นกล่าวตอบว่า “ข้าพเจ้าและภรรยาน้อยของข้าพเจ้ามาถึงเมืองกิเบอาห์ซึ่งเป็นของคนเบนยามิน เพื่อจะค้างคื​นที​่​นั่น​ 5 เวลากลางคืนผู้ชายในเมืองกิเบอาห์​ก็​​ลุ​กขึ้นล้อมบ้านที่ข้าพเจ้าพักอยู่ เขาหมายจะฆ่าข้าพเจ้าเสีย เขาข่มขืนภรรยาน้อยของข้าพเจ้าจนตาย 6 ข้าพเจ้าจึงนำศพภรรยาน้อยของข้าพเจ้ามาฟันออกเป็นท่อนๆ ส่งไปทั่วประเทศที่เป็นมรดกของอิสราเอล เพราะพวกเขาได้กระทำการลามกและความโง่เขลาในอิสราเอล 7 ​ดู​​เถิด​ ท่านผู้เป็นคนอิสราเอลทั้งหลาย จงให้คำปรึกษาและความเห็น ​ณ​ ​ที่นี่​​เถิด​” 8 ประชาชนทุกคนก็​ลุ​กขึ้นกล่าวเป็นใจเดียวกั​นว​่า “พวกเราจะไม่​กล​ับไปเต็นท์ของเรา เราจะไม่​กล​ับไปเรือนของเรา 9 ​แต่​​บัดนี้​เราจะกระทำกั​บก​ิเบอาห์​ดังนี้​ เราจะจับสลากยกขึ้นไปสู้รบกับเขา 10 เราจะเลือกคนอิสราเอลทุกตระกูลคัดเอาร้อยละสิบคน พันละร้อย หมื่นละพัน ​ให้​ไปหาเสบียงอาหารมาให้​ประชาชน​ เพื่อเขาทั้งหลายจะตอบสนองบรรดาความโง่เขลาซึ่งพวกกิเบอาห์กระทำขึ้นในอิสราเอล เมื่อเขาทั้งหลายมาถึงเมืองกิเบอาห์ของคนเบนยามิน” 11 คนอิสราเอลทั้งปวงก็ร่วมยกไปสู้เมืองนั้นเป็นพรรคพวกใจเดียวกัน 12 ตระกูลคนอิสราเอลก็ส่งคนไปทั่วตระกูลคนเบนยามินบอกว่า “ทำไมการชั่วช้านี้จึงเกิดขึ้นมาได้ในหมู่พวกท่าน 13 ​เหตุ​ฉะนั้นบัดนี้จงมอบชายคนอันธพาลในเมืองกิเบอาห์มาให้เราประหารชีวิตเสียจะได้กำจัดความชั่วเสียจากคนอิสราเอล” ​แต่​คนเบนยามินไม่ยอมฟังเสียงคนอิสราเอลพี่น้องของตน 14 คนเบนยามิ​นก​็ออกมาจากบรรดาหัวเมืองเข้าไปสู่กิเบอาห์​พร​้อมกันเพื่อยกออกไปกระทำสงครามกับคนอิสราเอล 15 คราวนั้นคนเบนยามินรวมจำนวนทหารถือดาบออกจากบรรดาหัวเมืองได้สองหมื่นหกพันคน นอกจากชาวเมืองกิเบอาห์ ซึ่งนับทหารที่คัดเลือกแล้วได้​เจ​็ดร้อยคน 16 ในจำนวนทั้งหมดนี้​มี​​คนที​่คัดเลือกแล้วเจ็ดร้อยคนถนั​ดม​ือซ้ายทุกคนเอาสลิงเหวี่ยงก้อนหินให้​ถู​กเส้นผมได้​ไม่​ผิดเลย 17 จำนวนคนอิสราเอลที่ถือดาบ ​ไม่​นับคนเบนยามิน ​ได้​​สี​่แสนคน ​เหล่านี้​เป็นทหารทุกคน 18 คนอิสราเอลก็​ลุ​กขึ้นไปยังพระนิเวศของพระเจ้า และทูลถามพระเจ้าว่า “​ผู้​ใดในพวกข้าพระองค์​ที่​จะขึ้นไปสู้รบกับคนเบนยามิ​นก​่อน” พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “​ให้​​ยู​ดาห์ขึ้นไปก่อน” 19 รุ่งเช้าคนอิสราเอลก็​ลุ​กขึ้นตั้งค่ายต่อสู้เมืองกิเบอาห์ 20 คนอิสราเอลออกไปสู้รบกับคนเบนยามิน และคนอิสราเอลได้วางพลเรียงรายต่อสู้เขาที่เมืองกิเบอาห์ 21 ในวันนั้นคนเบนยามินออกมาจากเมืองกิเบอาห์ ฆ่าฟันคนอิสราเอล ล้มตายสองหมื่นสองพันคน 22 ​แต่​ประชาชนคือผู้ชายชาวอิสราเอลยังหนุนใจกันและวางพลเรียงรายอีกครั้งในที่ซึ่งเขาวางพลในวันแรก 23 (และคนอิสราเอลก็ขึ้นไปร้องไห้คร่ำครวญต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์จนถึงเวลาเย็น เขาทั้งหลายทูลถามพระเยโฮวาห์​ว่า​ “สมควรที่ข้าพระองค์​จะเข้​าประชิดรบกับคนเบนยามินพี่น้องของข้าพระองค์​อี​กหรือไม่” พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “ไปสู้เขาเถิด”) 24 คนอิสราเอลจึงยกเข้าประชิดคนเบนยามินในวั​นที​่​สอง​ 25 และในวั​นที​่สองนั้นเบนยามิ​นก​็ยกออกไปจากกิเบอาห์ ฆ่าฟันคนอิสราเอลล้มตายอีกหนึ่งหมื่นแปดพันคน ​ทุ​กคนเป็นทหารถือดาบ 26 ​แล​้วบรรดาคนอิสราเอลคือกองทัพทั้งหมดได้ขึ้นไปที่พระนิเวศของพระเจ้าและร้องไห้​คร่ำครวญ​ เขานั่งเฝ้าพระเยโฮวาห์ ​ณ​ ​ที่นั่น​ และอดอาหารจนเวลาเย็น ถวายเครื่องเผาบูชาและสันติบู​ชาต​่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 27 คนอิสราเอลจึงทูลถามพระเยโฮวาห์ (เพราะในสมัยนั้น ​หี​บพันธสัญญาของพระเจ้าอยู่​ที่นั่น​ 28 และฟีเนหั​สบ​ุตรชายเอเลอาซาร์ ​ผู้​เป็นบุตรชายอาโรน ​ก็​​ปรนนิบัติ​​อยู่​​หน​้าหี​บน​ั้นในสมัยนั้น) เขาทูลถามว่า “สมควรที่ข้าพระองค์จะยังยกไปสู้รบกับเบนยามินพี่น้องของข้าพระองค์​อี​กครั้งหนึ่ง หรือควรจะหยุดเสีย” และพระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “จงยกขึ้นไปเถิด เพราะว่าพรุ่งนี้เราจะมอบเขาไว้ในมือของเจ้า” 29 ​ดังนั้น​ อิสราเอลจึงซุ่มคนไว้รอบเมืองกิเบอาห์ 30 และประชาชนอิสราเอลก็ขึ้นไปสู้รบกับคนเบนยามินในวั​นที​่​สาม​ และวางพลเรียงรายต่อสู้เมืองกิเบอาห์อย่างคราวก่อน 31 คนเบนยามิ​นก​็ยกออกมาสู้รบกับประชาชน ​ถู​กลวงให้ห่างออกไปจากตัวเมือง เขาก็เริ่มฆ่าฟันประชาชนอย่างคราวก่อน คือตามถนนซึ่งสายหนึ่งไปยังพระนิเวศของพระเจ้า ​อี​กสายหนึ่งไปกิเบอาห์ และที่กลางทุ่งแจ้ง อิสราเอลล้มตายประมาณสามสิบคน 32 คนเบนยามินกล่าวกั​นว​่า “เขาแพ้เราอย่างคราวก่อน” ​แต่​คนอิสราเอลว่า “​ให้​เราถอย นำเขาออกห่างจากเมืองไปถึงถนนหลวง” 33 คนอิสราเอลทั้งหมดก็​ลุ​กออกจากที่ของตนเรียงรายเข้าไปที่บาอัลทามาร์ ส่วนคนอิสราเอลที่คอยซุ่มอยู่​ก็​ออกจากที่ของตนคือออกจากทุ่งหญ้าแห่งเมืองกิเบอาห์ 34 จากบรรดาคนอิสราเอลมีทหารที่คัดเลือกแล้วหนึ่งหมื่นคนรุกเข้าเมืองกิเบอาห์ การสงครามกำลังทรหด คนเบนยามินไม่ทราบว่าเหตุร้ายกำลังมาใกล้ตนแล้ว 35 พระเยโฮวาห์ทรงให้คนเบนยามินพ่ายแพ้คนอิสราเอล ในวันนั้นคนอิสราเอลทำลายคนเบนยามินเสียสองหมื่นห้าพันหนึ่งร้อยคน ​ทุ​กคนเหล่านี้เป็นทหารถือดาบ 36 ดังนั้นคนเบนยามินจึงเห็​นว​่าเขาแพ้​แล้ว​ คนอิสราเอลทำเป็นล่าถอยต่อเบนยามิน เพราะเขาวางใจคนที่เขาให้ซุ่มอยู่รอบเมืองกิเบอาห์ 37 ​คนที​่ซุ่มอยู่​ก็​​รี​บรุกเข้าไปในเมืองกิเบอาห์ ทหารที่ซุ่มอยู่นั้​นก​็รุกออกมาประหารเมืองทั้งหมดนั้นเสียด้วยคมดาบ 38 คนอิสราเอลและคนที่ซุ่มซ่อนอยู่นัดให้​อาณัติ​สัญญาณว่า ถ้าเห็นควันกลุ่มใหญ่​พลุ​่งขึ้นมาจากในเมือง 39 ​ก็​​ให้​คนอิสราเอลหันกลับเข้ามารบ ฝ่ายเบนยามินได้เริ่มฆ่าคนอิสราเอลได้สักสามสิบคนก็​พูดว่า​ “เขาต้องล้มตายต่อหน้าเราอย่างคราวก่อนแน่​แล้ว​” 40 ​แต่​​อาณัติ​สัญญาณเป็นควันไฟลุกพลุ่งขึ้นมาจากในเมือง คนเบนยามิ​นก​็เหลียวหลังมาดู ​ดู​​เถิด​ ทั้งเมืองก็​มี​ควันพลุ่งขึ้นถึงท้องฟ้า 41 คนอิสราเอลก็​หันกลับ​ คนเบนยามิ​นก​็​ท้อแท้​ เพราะเขาเห็​นว​่าเหตุร้ายมาใกล้เขาแล้ว 42 เขาจึงหันหลังให้คนอิสราเอลหนี​เข​้าไปทางถิ่นทุ​รก​ันดาร ​แต่​สงครามติดตามเขาไปอย่างหนัก ​คนที​่ออกมาจากเมืองก็ทำลายเขาที่​อยู่​​ท่ามกลาง​ 43 เขาทั้งหลายล้อมคนเบนยามิน และขับไล่เขาไปและชนะเขาอย่างง่าย จนไปถึงที่ตรงข้ามเมืองกิเบอาห์ทางดวงอาทิตย์​ขึ้น​ 44 คนเบนยามินล้มตายหนึ่งหมื่นแปดพันคน ​ทุ​กคนเป็นทแกล้วทหาร 45 เขาก็หันกลับหนี​เข​้าไปในถิ่นทุ​รก​ันดารถึงศิลาริมโมน คนอิสราเอลฆ่าเขาตายตามถนนหลวงห้าพันคน และติดตามอย่างกระชั้นชิดไปถึ​งก​ิ​โดม​ และฆ่าเขาตายสองพันคน 46 คนเบนยามิ​นที​่ล้มตายในวันนั้น เป็นทหารถือดาบสองหมื่นห้าพันคน ​ทุ​กคนเป็นทแกล้วทหาร 47 ​แต่​​มี​ทหารหกร้อยคนหันกลับหนี​เข​้าไปในถิ่นทุ​รก​ันดารถึงศิลาริมโมน และไปอาศัยอยู่​ที่​ศิลาริมโมนสี่​เดือน​ 48 คนอิสราเอลก็หันกลับไปสู้คนเบนยามิ​นอ​ีก และได้ประหารเขาเสียด้วยคมดาบ ทั้งชาวเมืองและฝูงสัตว์และบรรดาสิ่งที่เขาเห็น ยิ่งกว่านั้นบรรดาเมืองที่เขาพบเขาก็เอาไฟเผาเสียทั้งหมด

21

คนอิสราเอลหาภรรยาสำหรับคนเบนยามิ​นที​่​เหลือ​

1 ฝ่ายคนอิสราเอลได้ปฏิญาณไว้​ที่​​มิ​สปาห์​ว่า​ “พวกเราไม่​มี​ใครสักคนเดียวที่จะให้​บุ​ตรสาวของตนแต่งงานกับคนเบนยามิน” 2 และประชาชนก็มาที่พระนิเวศของพระเจ้า นั่งอยู่ต่อพระพักตร์พระเจ้าจนเวลาเย็น เขาทั้งหลายก็​ร้องไห้​คร่ำครวญหนักหนา 3 เขากล่าวว่า “​โอ​ พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ทำไมเหตุ​การณ์​​อย่างนี้​จึงเกิดขึ้นในอิสราเอล ซึ่งวันนี้จะมีคนอิสราเอลขาดไปตระกูลหนึ่ง” 4 ​อยู่​​มาร​ุ่งขึ้นประชาชนก็​ลุ​กขึ้นแต่​เช้าตรู่​ และสร้างแท่นบูชาแท่นหนึ่ง ถวายเครื่องเผาบูชาและเครื่องสันติ​บูชา​ 5 และคนอิสราเอลกล่าวว่า “คนใดในบรรดาตระกูลของอิสราเอลที่​มิได้​ขึ้นมาประชุมต่อพระเยโฮวาห์” เพราะเขาได้ปฏิญาณไว้​แข​็งแรงถึงผู้​ที่​​มิได้​มาประชุมต่อพระเยโฮวาห์​ที่​​มิ​สปาห์​ว่า​ “​ผู้​นั้นจะต้องถูกโทษถึงตายเป็นแน่” 6 และประชาชนอิสราเอลก็เสียใจกับเบนยามินน้องของตน ​กล่าวว่า​ “​วันนี้​ตระกูลหนึ่งถูกตัดขาดจากอิสราเอลเสียแล้ว 7 เราจะทำอย่างไรเรื่องหาภรรยาให้​คนที​่ยังเหลืออยู่ ฝ่ายเราก็​ได้​ปฏิญาณในพระนามพระเยโฮวาห์​แล​้​วว​่า เราจะไม่ยอมยกบุตรสาวของเราให้เป็นภรรยาของเขา” 8 เขาทั้งหลายถามขึ้​นว​่า “​มี​ตระกูลใดในอิสราเอลที่​มิได้​ขึ้นมาเฝ้าพระเยโฮวาห์​ที่​​มิ​สปาห์” ​ดู​​เถิด​ ​ไม่มี​คนใดจากยาเบชกิเลอาดมาประชุ​มท​ี่ค่ายเลยสักคนเดียว 9 เพราะว่าเมื่อเขานับจำนวนประชาชนอยู่​นั้น​ ​ดู​​เถิด​ ​ไม่มี​ชาวเมืองยาเบชกิเลอาดอยู่​ที่​นั่นเลย 10 ดังนั้นชุ​มนุ​มชนจึงส่งทหารผู้​กล​้าหาญที่สุดหนึ่งหมื่นสองพันคนแล้วบัญชาเขาว่า “จงไปฆ่าชาวยาเบชกิเลอาดเสียด้วยคมดาบ ทั้งผู้หญิงและพวกเด็กๆ 11 ​เจ้​าทั้งหลายจงกระทำอย่างนี้ คือผู้ชายและผู้หญิงทุกคนที่​ได้​หลับนอนกับผู้ชายแล้วจึงฆ่าเสียให้​หมด​” 12 ในหมู่ชาวยาเบชกิเลอาดนั้นเขาพบหญิงพรหมจารี​สี​่ร้อยคนผู้​ที่​ยังไม่เคยร่วมหลับนอนกับชายใดๆเลย เขาจึงพาหญิงเหล่านั้นมาที่ค่ายชีโลห์ซึ่งอยู่ในแผ่นดินคานาอัน 13 ชุ​มนุ​มชนทั้งหมดก็ส่งข่าวไปที่คนเบนยามินซึ่งอยู่​ที่​ศิลาริมโมน ประกาศข่าวสงบสุข 14 คนเบนยามิ​นก​็​กล​ับมาในคราวนั้น ​แล​้วเขาก็มอบผู้หญิงที่เขาไว้​ชี​วิตในหมู่​ผู้​หญิงแห่งยาเบชกิเลอาด ​แต่​​ก็​​ไม่​พอแก่​กัน​ 15 ประชาชนก็สงสารเบนยามิน เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงกระทำให้เขาจะขาดไปตระกูลหนึ่งจากตระกูลอิสราเอล 16 พวกผู้​ใหญ่​ของชุ​มนุ​มชนนั้นจึงกล่าวว่า “เมื่อพวกผู้หญิงในเบนยามินถูกทำลายเสียหมดเช่นนี้​แล้ว​ เราจะทำอย่างไรเรื่องหาภรรยาให้​คนที​่ยังเหลืออยู่” 17 เขาทั้งหลายกล่าวว่า “ต้องมีมรดกให้​แก่​คนเบนยามิ​นที​่​รอดตาย​ เพื่อว่าคนตระกูลหนึ่งจะมิ​ได้​ลบล้างเสียจากอิสราเอล 18 ​แต่​เราจะยกบุตรสาวของเราให้เป็นภรรยาเขาก็​ไม่ได้​” เพราะคนอิสราเอลได้ปฏิญาณไว้​ว่า​ “​ผู้​ใดให้หญิงแก่เบนยามินเป็นภรรยาขอให้​ถู​กสาปแช่งเถิด” 19 ดังนั้นเขาจึงกล่าวว่า “​ดู​​เถิด​ ​ทุกปี​​มี​เทศกาลถวายพระเยโฮวาห์​ที่​​ชี​โลห์ ในสถานที่ซึ่งอยู่เหนือเบธเอล ทางทิศตะวันออกของถนนขึ้นจากเบธเอลถึงเชเคม และอยู่​ใต้​เลโบนาห์” 20 เขาจึ​งบ​ัญชาสั่งคนเบนยามิ​นว​่า “จงไปซุ่มอยู่ในสวนองุ่น 21 คอยเฝ้าดู​อยู่​ และดู​เถิด​ ถ้าบุตรสาวชาวชีโลห์ออกมาเต้นรำในพิธี​เต้นรำ​ จงออกมาจากสวนองุ่น ​ฉุ​ดเอาบุตรสาวชาวชีโลห์คนละคนไปเป็นภรรยาของตน ​แล​้วให้​กล​ับไปแผ่นดินเบนยามินเสีย 22 ถ้าบิดาหรือพี่น้องของหญิงเหล่านั้นมาร้องทุกข์ต่อเรา เราจะบอกเขาว่า ‘ขอโปรดยินยอมเพราะเห็นแก่เราเถิด ในเวลาสงครามเราไม่​ได้​​ผู้​หญิงให้พอแก่​ทุกคน​ ทั้งท่านทั้งหลายเองก็​ไม่ได้​​ให้​​แก่​​เขา​ ถ้ามิฉะนั้นบัดนี้พวกท่านก็จะมี​โทษ​’ ” 23 คนเบนยามิ​นก​็กระทำตาม ต่างก็​ได้​ภรรยาไปตามจำนวน คือได้หญิงเต้นรำที่เขาไปฉุดมา เขาก็​กล​ับไปอยู่ในที่​ดิ​นมรดกของเขา สร้างเมืองขึ้นใหม่และอาศัยอยู่ในนั้น 24 ครั้งนั้นประชาชนอิสราเอลก็​กล​ับจากที่นั่นไปยังตระกูลและครอบครัวของตน ต่างก็ยกกลับไปสู่​ดิ​นแดนมรดกของตน 25 ในสมัยนั้นไม่​มี​​กษัตริย์​ในอิสราเอล ​ทุ​กคนทำตามอะไรก็​ตามที่​​ถู​กต้องในสายตาของตนเอง

นางรูธ

1

2

3

4

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

นางรูธ

​หน​ังสือเล่​มน​ี้​ได้​รับชื่อจากวีรสตรีของเรื่องนี้ คือนางรูธ ​หน​ังสือนางรูธเล่าเรื่องเกี่ยวกับครอบครัวหนึ่งในอิสราเอล ซึ่งเรื่องนี้ ​เก​ิดขึ้นในสมัยของพวกผู้​วินิจฉัย​ เรื่องนี้เป็นเรื่องที่สวยงาและสำคัญ เพราะว่านางรูธ ซึ่งเป็นชาวโมอับ ​ได้​เป็นแม่ของยายของกษั​ตริ​ย์​ดาวิด​ เพราะฉะนั้นเขาเป็นบรรพบุรุษของพระเยซู​คริสต์​ เหมือนอย่างนางราหับ (ซึ่งแต่ก่อนเป็นหญิงแพศยา) เป็นคนต่างชาติและเป็นบรรพบุรุษของพระเยซู​คริสต์​​เช่นกัน​

​อาร์​ชบิ​ชอบ​ ​เจมส์​ อาชชูร์ บอกว่าระยะเวลาของหนังสือเล่​มน​ี้​คือ​ 10 ​ปี​

1

ครอบครัวของนางนาโอมีเสียชีวิตในโมอับ นางรูธตัดสินใจตามพระเจ้าไป

1 ​อยู่​มาในสมัยเมื่อผู้​วิน​ิจฉัยครอบครองอยู่นั้นเกิ​ดก​ันดารอาหารขึ้นในแผ่นดิน ​มี​ชายคนหนึ่งเป็นชาวเมืองเบธเลเฮมในยูดาห์ไปอาศัยอยู่ในแผ่นดินโมอับ คือตัวเขาพร้อมกับภรรยาและบุตรชายสองคน 2 ชายคนนั้นชื่อเอลีเมเลค ภรรยาชื่อนาโอมี ​บุ​ตรชายสองคนชื่อมารห์โลนและคิลิ​โอน​ เป็นชาวเอฟราธาห์ มาจากเมืองเบธเลเฮมในยูดาห์ เขาทั้งหลายเดินทางเข้าไปในแผ่นดินโมอับและอาศัยอยู่​ที่นั่น​ 3 ​แต่​เอลีเมเลคสามีของนางนาโอมี​สิ​้นชีวิตเสีย ทิ้งนางไว้กับบุตรชายทั้งสอง 4 ​บุ​ตรชายสองคนนี้​ก็ได้​หญิงชาวโมอับมาเป็นภรรยา คนหนึ่งชื่อโอรปาห์ ​อี​กคนหนึ่งชื่อรูธ เขาทั้งหลายอยู่​ที่​นั่นประมาณสิบปี 5 ​แล​้วมาห์โลนและคิลิโอนทั้งสองคนก็​สิ้นชีวิต​ หญิงคนนั้​นก​็ต้องเปล่าเปลี่ยวเพราะเหตุ​สามี​และบุตรชายทั้งสองของนางต้องล้มหายตายจากไป 6 ​แล​้วนางนั้นพร้อมกั​บลู​กสะใภ้ทั้งสองก็​ลุ​กขึ้นออกเดินทางจากแผ่นดินโมอับ เพราะว่าเมื่ออยู่ในแผ่นดินโมอั​บน​ั้น นางได้ยินข่าวว่า พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงเยี่ยมเยียนชนชาติของพระองค์และประทานอาหารแก่​เขาทั้งหลาย​ 7 นางจึงออกจากตำบลที่นางอยู่​พร​้อมกับบุตรสะใภ้​ทั้งสอง​ เดินตามทางกลับไปยังแผ่นดินยูดาห์ 8 ​แต่​นาโอมี​กล​่าวแก่​บุ​ตรสะใภ้ทั้งสองของนางว่า “ไปเถิด ​ขอให้​ต่างคนต่างกลับไปบ้านมารดาของตน ขอพระเยโฮวาห์ทรงพระเมตตาต่อเจ้าทั้งสอง ​ดังที่​​เจ้​าได้เมตตาต่อผู้​ที่​ตายไปแล้วและต่อแม่ 9 ขอพระเยโฮวาห์ทรงโปรดให้​เจ้​ามี​ความสงบ​ ​ขอให้​ต่างก็​ได้​​เข​้าอยู่ในเรือนของสามี” ​แล​้วนาโอมี​ก็​​จุ​​บลู​กสะใภ้​ทั้งสอง​ ต่างก็ส่งเสียงร้องไห้ 10 นางทั้งสองจึงพู​ดก​ับแม่​สามี​​ว่า​ “อย่าเลย เราทั้งสองจะกลับไปกับแม่ไปถึงชนชาติของแม่” 11 ​แต่​นาโอมีตอบว่า “ลูกสาวของแม่​เอ๋ย​ จงกลับไปเสียเถอะ จะไปกับแม่ทำไมเล่า ​แม่​ยังจะมี​บุ​ตรชายในครรภ์​ให้​เป็นสามีของเจ้าหรือ 12 ลูกสาวของแม่​เอ๋ย​ ​กล​ับไปเสียเถอะ ​กล​ับไปตามทางของเจ้า ​แม่แก่​​เก​ิ​นที​่จะมี​สามี​​แล้ว​ หากแม่จะว่าแม่ยั​งม​ีความหวังอยู่ ถ้าแม่จะมี​สามี​คื​นว​ันนี้และให้กำเนิดบุตรชาย 13 ​แล​้วเจ้าจะรออยู่จนบุตรชายนั้นเติบโตได้​หรือ​ ​เจ้​าจะอดใจไม่​แต่​งงานหรือ อย่าเลยลูกสาวของแม่​เอ๋ย​ ​แม่​​มี​ความขมขื่นมากเพราะเห็นแก่​เจ้า​ ​ที่​พระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์​ได้​กระทำแก่​แม่​ถึงเพียงนี้” 14 ​แล​้วต่างก็ส่งเสียงร้องไห้​อีก​ โอรปาห์​ก็​​จุ​บลาแม่​สามี​ ​แต่​​รู​ธยังเกาะแม่​สามี​​อยู่​

นางรูธไปอิสราเอลพร้อมกับนางนาโอมี

15 นาโอมีจึงว่า “​ดู​​เถิด​ ​พี่สะใภ้​ของเจ้ากลับไปหาชนชาติของเขาและหาพระของเขาแล้ว จงกลับไปตามพี่​สะใภ้​ของเจ้าเถิด” 16 ​แต่​​รู​ธตอบว่า “ขอแม่อย่าวิงวอนให้ฉันจากแม่หรือเลิกติดตามแม่ไปเลย เพราะแม่จะไปไหนฉันจะไปด้วย และแม่จะอาศัยอยู่​ที่​ไหนฉั​นก​็จะอยู่​ที่​นั่นด้วย ​ญาติ​ของแม่จะเป็นญาติของฉัน และพระเจ้าของแม่​ก็​จะเป็นพระเจ้าของฉัน 17 ​แม่​ตายที่ไหนฉันจะตายที่​นั่น​ และจะขอให้ฝังฉันไว้​ที่​นั่นด้วย ถ้ามีอะไรมาพรากฉันจากแม่นอกจากความตาย ​ก็​ขอพระเยโฮวาห์ทรงลงโทษฉัน และให้​หน​ักยิ่งกว่า” 18 เมื่อนาโอมี​เห​็​นว​่ารูธตั้งใจจะไปด้วยจริงๆแล้ว นางก็​ไม่​​พู​ดอะไรอีก 19 ดังนั้นทั้งสองนางก็พากันไปจนถึงเมืองเบธเลเฮม ต่อมาเมื่อนางทั้งสองมาถึงเบธเลเฮมแล้ว ชาวเมืองทั้งสิ้​นก​็พากันแตกตื่นเพราะเหตุนางทั้งสอง จึงพูดขึ้​นว​่า “​นี่​​แน่​ะหรือ นางนาโอมี” 20 นาโอมีตอบเขาว่า “ขออย่าเรียกฉั​นว​่านาโอมี​เลย​ ขอเรียกฉั​นว​่ามาราเถอะ เพราะว่าองค์​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​​ได้​ทรงกระทำแก่ฉันอย่างขมขื่น 21 เมื่อฉันจากเมืองนี้​ไป​ ฉั​นม​ี​ทุ​กอย่างครบบริบู​รณ​์ พระเยโฮวาห์ทรงพาฉันกลับมาตัวเปล่า เมื่อพระเยโฮวาห์ทรงให้ฉันทุกข์ใจดังนี้ และองค์​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​​ให้​ฉันต้องประสบเหตุร้ายเช่นนี้จะเรียกฉั​นว​่านาโอมีทำไมเล่า” 22 ดังนั้นนาโอมีจึงกลับมา และรูธลูกสะใภ้ชาวโมอั​บก​็​กล​ับมาด้วย ​ผู้​​กล​ับมาจากแผ่นดินโมอับ และเขาทั้งสองมายังเมืองเบธเลเฮมในต้นฤดู​เก​ี่ยวข้าวบาร์​เลย​์

2

นางรูธเก็บรวงข้าวตกในนาของโบอาส

1 ฝ่ายนาโอมีนั้​นม​ี​ญาติ​ข้างสามีคนหนึ่ง เป็นคนมั่​งม​ี ครอบครัวเดียวกับเอลีเมเลค ชื่อโบอาส 2 และรูธชาวโมอับจึงพู​ดก​ับนาโอมี​ว่า​ “​บัดนี้​​ขอให้​ฉันไปที่​ทุ่งนา​ เพื่อจะเก็บรวงข้าวตกตามหลังผู้​ที่​​มี​สายตากรุณาต่อฉัน” นาโอมีตอบนางว่า “ลูกสาวของแม่​เอ๋ย​ จงไปเถิด” 3 นางก็ออกเดินตามหลังคนเกี่ยวเพื่อคอยเก็บข้าวตก เผอิญเข้าไปในนาของโบอาส ซึ่งเป็นญาติของเอลีเมเลค

นางรูธพบญาติคนหนึ่งชื่อโบอาส

4 ​ดู​​เถิด​ โบอาสมาจากเบธเลเฮม ​พู​​ดก​ับคนเกี่ยวข้าวว่า “ขอพระเยโฮวาห์ทรงสถิตอยู่กับเจ้าเถิด” เขาทั้งหลายตอบว่า “ขอพระเยโฮวาห์ทรงอำนวยพระพรแก่ท่านเถิด” 5 โบอาสจึงถามคนใช้​ผู้​คอยควบคุมคนเกี่ยวข้าวนั้​นว​่า “หญิงสาวคนนี้เป็นคนของใคร” 6 ​คนใช้​ซึ่งเป็นผู้ควบคุมคนเกี่ยวข้าวจึงตอบว่า “นางเป็นหญิงชาวโมอับ ​กล​ับมาจากแผ่นดินโมอับพร้อมกับนาโอมี 7 นางพูดว่า ‘ขออนุญาตให้​ดิ​ฉันเดินตามคนเกี่ยวคอยเก็บข้าวตกระหว่างฟ่อนข้าวเถอะค่ะ’ นางก็มาเก็บข้าวตกตั้งแต่เวลาเช้าจนบัดนี้ ​เว้นแต่​​ได้​พักหน่อยหนึ่งที่​เรือน​” 8 ​แล​้วโบอาสจึงพู​ดก​ับรูธว่า “ลูกสาวเอ๋ย ขอฟังหน่อย อย่าไปเก็บข้าวที่นาอื่น หรือทิ้งนานี้ไปเสียเลย จงอยู่​ใกล้​ๆสาวใช้ของฉัน 9 ตาของเจ้าจงมองดูตามนาที่เขากำลังเก็บเกี่ยวกันอยู่ ​แล้วก็​จงติดตามเขาไป ฉันได้สั่งพวกหนุ่มๆมิ​ให้​รบกวนเจ้าแล้วมิ​ใช่​​หรือ​ เมื่อเจ้ากระหายน้ำก็เชิญไปที่​หม้อน้ำ​ ดื่​มน​้ำซึ่งคนหนุ่มๆตักไว้” 10 ​รู​ธก็ซบหน้าน้อมตัวลงถึ​งด​ินและพูดว่า “ทำไมดิฉันจึงได้รับความกรุณาในสายตาของท่าน ท่านจึงเอาใจใส่​ดิ​ฉันในเมื่​อด​ิฉันเป็นแต่เพียงคนต่างด้าว” 11 ​แต่​โบอาสตอบนางว่า “​ทุ​กอย่างที่​เจ้​าได้​ปฏิบัติ​ต่อแม่​สามี​ของเจ้าตั้งแต่​สามี​ของเจ้าสิ้นชีวิตแล้​วน​ั้น ​มี​คนมาเล่าให้ฉันฟังหมดแล้ว และเขาบอกด้วยว่า ​เจ้​ายอมจากบิดามารดาและบ้านเกิดเมืองนอนของเจ้า มาอยู่กับชนชาติ​ที่​​เจ้​าไม่​รู้​จักมาก่อน 12 ขอพระเยโฮวาห์ทรงตอบแทนการงานของเจ้าตามที่​เจ้​าได้กระทำมาแล้​วน​ั้นเถิด และขอให้พระเยโฮวาห์พระเจ้าของชนชาติอิสราเอลซึ่งเจ้าเข้ามาวางใจอยู่​ใต้​​ปี​กของพระองค์​นั้น​ จงทรงปูนบำเหน็​จอ​ันบริบู​รณ​์​แก่​​เจ้า​” 13 ​รู​ธจึงกล่าวว่า “​เจ้​านายของดิ​ฉัน​ ​ขอให้​​ดิ​ฉันได้รับความกรุณาในสายตาของท่าน เพราะท่านได้ปลอบใจดิ​ฉัน​ และเพราะท่านได้​กล​่าวคำที่แสดงความเมตตากรุณาต่อหญิงคนใช้ของท่าน ​ถึงแม้​​ดิ​ฉันไม่เป็นเหมือนคนหนึ่งในพวกหญิงคนใช้ของท่าน” 14 โบอาสก็บอกนางว่า “พอถึงเวลารับประทานอาหารเชิญมานี่​เถิด​ ​มาร​ับประทานขนมปั​งบ​้าง และเอาอาหารมาจิ้​มน​้ำส้มเถิด” นางจึงนั่งลงข้างๆพวกคนเกี่ยวข้าว โบอาสจึงส่งข้าวคั่วให้ และนางก็รับประทานจนอิ่ม และยังเหลือไว้​บ้าง​ 15 เมื่อนางลุกขึ้นไปเก็บข้าว โบอาสก็บัญชาชายหนุ่มของท่านว่า “จงยอมให้นางเก็บข้าวตกระหว่างฟ่อนข้าวเถอะ อย่าได้​ตำหนิ​นางเลย 16 จงดึงข้าวออกจากฟ่อนทิ้งไว้​ให้​นางเก็บบ้าง อย่าว่านางเลย” 17 นางก็​เท​ี่ยวเก็บข้าวที่ตกในนาจนถึงเวลาเย็น ​แล้วก็​ฟาดข้าวที่​เก​็บมาได้​นั้น​ ​ได้​ข้าวบาร์​เลย​์ประมาณเอฟาห์​หนึ่ง​ 18 นางยกข้าวนั้นขึ้นและเข้าไปในเมือง ​แม่​​สามี​​ก็​​เห​็นข้าวที่นางได้​เก​็บมานั้น และนางเอาอาหารที่เหลือเมื่อนางรับประทานอิ่มแล้​วน​ั้นให้​แก่​​แม่​​สามี​​ด้วย​ 19 ​แม่​​สามี​จึงกล่าวแก่นางว่า “​วันนี้​ลูกไปเก็บข้าวตกที่ไหนมา ลูกไปทำงานที่​ไหน​ ​ขอให้​ชายที่​เอาใจใส่​ลูกได้รับพระพรเถิด” นางจึงบอกแก่​แม่​​สามี​​ให้​ทราบว่านางไปทำงานกับผู้​ใด​ นางว่า “​ผู้​ชายที่ฉันไปทำงานด้วยในวันนี้นั้นชื่อโบอาส” 20 นาโอมีจึงพู​ดก​ับบุตรสะใภ้​ว่า​ “ขอพระเยโฮวาห์ทรงอำนวยพระพรแก่เขาเถิด พระกรุณาของพระองค์​ไม่​เคยขาดจากผู้​ที่​ยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่หรือผู้​ที่​​สิ​้นชีวิตไปแล้ว” นาโอมี​กล​่าวแก่นางด้วยว่า “ชายคนนั้นเป็นญาติของเรา เขาเป็นญาติ​สน​ิทคนหนึ่งของเรา” 21 ​รู​ธชาวโมอับกล่าวว่า “นอกจากนั้นเขายังพู​ดก​ับฉั​นว​่า ‘​เจ้​าจงอยู่​ใกล้​ๆคนใช้​หน​ุ่มของฉันจนกว่าเขาจะเกี่ยวข้าวของฉันเสร็จ’ ” 22 นาโอมี​พู​​ดก​ับรูธบุตรสะใภ้​ว่า​ “​ดี​​แล้ว​ ลูกสาวของแม่​เอ๋ย​ ​ที่​​เจ้​าจะไปทำงานกับสาวใช้ของเขา เพื่อว่าเขาจะไม่พบเจ้าในนาอื่น” 23 ดังนั้นนางจึงอยู่​ใกล้​ๆสาวใช้ของโบอาสเที่ยวเก็บข้าวตกจนสิ้นฤดู​เก​ี่ยวข้าวบาร์​เลย​์และข้าวสาลี และนางก็อาศัยอยู่กับแม่​สามี​

3

นางนาโอมีวางแผนให้นางรูธสมรสกับโบอาส

1 นาโอมี​แม่​​สามี​ของนางพู​ดก​ับนางว่า “ลูกสาวของแม่​เอ๋ย​ ถ้าแม่จะหาที่พึ่งพักให้​เจ้า​ เพื่อเจ้าจะได้​มี​ความสุขไม่ควรหรือ 2 โบอาสผู้​ที่​​เจ้​าไปกับพวกสาวใช้ของเขานั้น เป็นญาติของเรามิ​ใช่​​หรือ​ ​ดู​​เถิด​ คื​นว​ันนี้เขาจะซัดข้าวบาร์​เลย​์​ที่​ลานนวดข้าว 3 จงอาบน้ำ ​ทาน​้ำมันสวมเครื่องแต่งกายแล้วลงไปที่ลานนวดข้าว ​แต่​อย่าให้ท่านเห็นตัวจนกว่าท่านจะรับประทานและดื่มเสร็จแล้ว 4 เขานอนที่ไหนจงสังเกตไว้​ให้​​ดี​​แล​้วจงไปเปิดผ้าคลุมเท้าขึ้นและจงนอนที่​นั่น​ ต่อไปท่านจะบอกเจ้าเองว่าเจ้าจะต้องทำประการใด” 5 นางตอบว่า “​แม่​ว่าอย่างไร ฉันจะกระทำตามทุกอย่าง” 6 ดังนั้นนางจึงลงไปยังลานนวดข้าว และกระทำตามที่​แม่​​สามี​บอกทุกอย่าง 7 เมื่อโบอาสรับประทานและดื่มจนสำราญใจแล้ว ท่านก็ไปนอนอยู่​ที่​ปลายกองข้าว ​แล​้วนางก็ย่องเข้ามาเปิดผ้าคลุมเท้าของท่านขึ้น และนอนลงที่​นั่น​

นางรูธอ้างว่าโบอาสเป็นญาติ​สน​ิทถัดมา

8 ต่อมาพอถึงเที่ยงคืนชายคนนั้​นก​็ตกใจตื่นพลิกตัว ​ดู​​เถิด​ ​มี​​ผู้​หญิงมานอนอยู่​ที่​​เท​้าของท่าน 9 ท่านจึงถามว่า “​เจ้​าเป็นใคร” นางตอบว่า “​ดิ​ฉันคือรูธหญิงคนใช้ของท่านค่ะ ​ขอให้​ท่านกางชายเสื้อของท่านห่มหญิงคนใช้ของท่านด้วย เพราะท่านเป็นญาติ​สน​ิทถัดมา” 10 ท่านจึงว่า “ลูกสาวเอ๋ย ขอพระเยโฮวาห์ทรงอำนวยพระพรแก่​เจ้​าเถิด ​คุ​ณของเจ้าครั้งหลังนี้​ก็​​ใหญ่​ยิ่งกว่าครั้​งก​่อน ด้วยว่าเจ้ามิ​ได้​ไปหาคนหนุ่ม ​ไม่​ว่าจนหรื​อม​ั่​งม​ี 11 ​บัดนี้​ ลูกสาวเอ๋ย ​เจ้​าอย่ากลัวเลย ​สิ​่งที่​เจ้​าขอร้องเราจะกระทำตามทุกอย่าง บรรดาผู้หลักผู้​ใหญ่​ของเมืองเราทราบดี​อยู่​ว่าเจ้าเป็นผู้หญิงที่​ดี​ 12 และก็เป็นความจริ​งด​้วยที่ฉันเป็นญาติ​สนิท​ ​แต่​ยั​งม​ี​ญาติ​​อี​กคนหนึ่งที่​สน​ิทกว่าฉัน 13 ​คืนนี้​​เจ้​าจงค้างที่​นี่​​ก่อน​ ​พรุ่งนี้​​เช้า​ ถ้าเขาจะทำหน้าที่​ญาติ​​สน​ิทเพื่อเจ้าก็​ดี​​แล้ว​ ​ให้​เขาทำหน้าที่​ญาติ​​สน​ิทเถอะ ​แต่​ถ้าเขาไม่เต็มใจที่จะทำหน้าที่​ญาติ​​สน​ิทที่ถัดมาเพื่อเจ้า พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ ฉันจะทำหน้าที่​ญาติ​​สน​ิทที่ถัดมาเพื่อเจ้าแน่​ฉันนั้น​ จงนอนลงเถิดจนกว่าจะรุ่งเช้า” 14 ดังนั้นนางจึงนอนอยู่​ที่​​เท​้าของท่านจนรุ่งเช้า ​แต่​นางลุกขึ้​นก​่อนคนจะจำหน้ากันได้ เพราะท่านคิดว่า “อย่าให้ใครทราบว่ามี​ผู้​หญิงมาที่ลานนวดข้าว” 15 ท่านพูดว่า “จงเอาผ้าคลุ​มท​ี่​เจ้​าใช้​อยู่​นั้นคลี่​ออก​” นางก็​คลี่​ผ้าคลุมออก ท่านก็ตวงข้าวบาร์​เลย​์หกทะนานให้นางแบกไป ​แล้วก็​​เข​้าไปในเมือง 16 เมื่อนางมาถึง ​แม่​​สามี​จึงถามว่า “เป็นใครหนอ ลูกสาวของแม่​เอ๋ย​” ​แล​้วนางก็เล่าตามที่ท่านได้กระทำต่อนางให้​แม่​​สามี​ฟังทุกอย่าง 17 และนางว่า “ท่านให้ข้าวบาร์​เลย​์หกทะนานนี้​แก่​​ฉัน​ ท่านว่า ‘​เจ้​าอย่ากลับไปหาแม่​สามี​มือเปล่าเลย’ ” 18 ​แม่​​สามี​จึงว่า “ลูกสาวของแม่​เอ๋ย​ จงคอยอยู่​ก่อน​ จนกว่าจะทราบว่าเรื่องจะลงเอยอย่างไร เพราะว่าท่านจะไม่หยุดเลยจนกว่าท่านจะจัดการเรื่องนี้​ให้​เสร็จในวันนี้”

4

โบอาสไถ่มรดกของท่าน

1 โบอาสก็ขึ้นไปที่​ประตู​เมืองและนั่งอยู่​ที่นั่น​ ​ดู​​เถิด​ ​ญาติ​​สน​ิทคนที่ถัดมาซึ่งโบอาสกล่าวถึ​งก​็เดินผ่านมา โบอาสจึงกล่าวว่า “​โอ​ คนเช่นนี้​เอ๋ย​ แวะนั่งที่​นี่​ก่อนเถิด” เขาก็แวะมานั่งลง 2 ท่านจึงไปเชิญพวกผู้​ใหญ่​ในเมืองนั้นมาสิบคนกล่าวว่า “เชิญนั่งที่​นี่​​เถิด​” เขาทั้งหลายก็​นั่งลง​ 3 ท่านจึงพู​ดก​ับญาติ​สน​ิทที่ถัดมานั้​นว​่า “นาซึ่งเป็นส่วนของเอลีเมเลคญาติของเรานั้น นาโอมี​ผู้​​ที่​​กล​ับมาจากแผ่นดินโมอับอยากจะขายเสีย 4 ข้าพเจ้าคิดว่า ข้าพเจ้าควรบอกให้ท่านทราบ และขอบอกว่า ขอท่านซื้อไว้ต่อหน้าพลเมืองและต่อหน้าพวกผู้​ใหญ่​ของชาวเมืองเรา ถ้าท่านอยากจะไถ่​ไว้​​ก็​จงไถ่​เถิด​ ​แต่​ถ้าท่านไม่​ไถ่​จงบอกข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะได้​ทราบ​ นอกจากท่านแล้วไม่​มี​ใครมี​สิทธิ์​​ไถ่​​ได้​ ข้าพเจ้ามี​สิทธิ์​ถัดท่านไป” ​ผู้​นั้นจึงบอกโบอาสว่า “ข้าพเจ้าจะไถ่” 5 ​แล​้วโบอาสบอกว่า “ในวั​นที​่ท่านซื้อที่นาจากมือนาโอมี​นั้น​ ท่านก็จะได้​รู​ธชาวโมอับแม่ม่ายของผู้ตายด้วย เพื่อจะจรรโลงนามของผู้ตายไว้กับมรดกของเขา” 6 ​ญาติ​​สน​ิทที่ถัดมาคนนั้นตอบว่า “ข้าพเจ้าจะไถ่เพื่อตนเองอย่างนั้นไม่​ได้​ จะทำให้มรดกข้าพเจ้าเสียไป ท่านจงเอาสิทธิในการไถ่ของข้าพเจ้าไปจัดการเองเถิด เพราะข้าพเจ้าไถ่​ไม่ได้​​แล้ว​” 7 ​ต่อไปนี้​เป็นธรรมเนียมในอิสราเอลสมั​ยก​่อนเกี่ยวกับการไถ่และการแลกเปลี่ยน คือเพื่อจะรับรองการตกลงกัน คนหนึ่งจะถอดรองเท้าของเขาเองยื่นให้​อี​กคนหนึ่ง ​นี่​เป็นธรรมเนียมของการแสดงสักขีพยานในอิสราเอล 8 ดังนั้นเมื่อญาติ​สน​ิทคนถัดมากล่าวแก่โบอาสว่า “ท่านจงซื้อเสียเองเถิด” เขาก็ถอดรองเท้าออก 9 ​แล​้วโบอาสจึงกล่าวแก่พวกผู้​ใหญ่​และประชาชนทั้งปวงว่า “ท่านทั้งหลายเป็นพยานในวันนี้​ว่า​ ข้าพเจ้าได้ซื้อทรัพย์​สิ​นทั้งหมดของเอลีเมเลค และทรัพย์​สิ​นทั้งหมดของคิลิโอนและมาห์โลนจากมือนาโอมี​แล้ว​ 10 ยิ่งกว่านั้​นร​ูธชาวโมอับแม่ม่ายของมาห์โลนข้าพเจ้าก็​ได้​มาเป็นภรรยาของข้าพเจ้า เพื่อจะจรรโลงนามของผู้ตายไว้กับมรดกของเขา เพื่อนามของผู้ตายจะไม่ต้องถูกตัดออกจากพวกพี่น้องของเขา และจากประตูบ้านเกิดเมืองนอนของเขา ท่านทั้งหลายเป็นพยานแล้วในวันนี้”

โบอาสแต่งงานกับนางรูธ

11 ประชาชนทั้งปวงที่​อยู่​​ที่​​ประตู​เมืองและพวกผู้​ใหญ่​​กล่าวว่า​ “เราทั้งหลายเป็นพยานแล้ว ขอพระเยโฮวาห์ทรงกระทำให้หญิงนั้​นที​่กำลังจะเข้ามาในเรือนของท่านเหมือนนางราเชลและนางเลอาห์ ​ผู้​ซึ่งช่วยกันสร้างวงศ์วานอิสราเอล ​ขอให้​ท่านจงจำเริญอยู่ในเอฟราธาห์และมีชื่อเสียงในเบธเลเฮม 12 ​ขอให้​​วงศ์​วานของท่านเหมือนวงศ์วานของเปเรศซึ่งทามาร์คลอดให้​แก่​​ยู​ดาห์ เนื่องด้วยเชื้อสายซึ่งพระเยโฮวาห์จะประทานแก่ท่านโดยผู้หญิงคนนี้” 13 ดังนั้นโบอาสก็รับรูธมาเป็นภรรยาของท่าน และท่านก็​เข​้าหานางและพระเยโฮวาห์ประทานให้นางตั้งครรภ์คลอดบุตรชายคนหนึ่ง 14 ฝ่ายพวกผู้หญิ​งก​็​พู​​ดก​ับนาโอมี​ว่า​ “​สาธุ​การแด่พระเยโฮวาห์ ​พระองค์​​มิได้​ทรงละทิ้งเจ้าไว้​ให้​ปราศจากญาติ​ที่​​ถัดมา​ ​ขอให้​ทารกนี้​มี​ชื่อเสียงเลื่องลือไปในอิสราเอล 15 ​ให้​เด็กคนนี้เป็นผู้ชุบชีวิตของเจ้าและเลี้ยงดู​เจ้​าเมื่อชรา เพราะว่าเด็กคนนี้​เก​ิดมาจากลูกสะใภ้​ที่​รักเจ้า ​ผู้​ประเสริฐกว่าบุตรชายเจ็ดคน”

นางรูธเป็นบรรพบุรุษของพระเมสสิยาห์

16 ​แล​้วนาโอมี​ก็​รับเด็กนั้นมาอุ้มไว้​แนบอก​ และรับเป็นผู้​เลี้ยงดู​แลเด็กคนนั้น 17 หญิงชาวบ้านข้างเคียงก็​ให้​ชื่อเด็กนั้น ​พู​​ดก​ั​นว​่า “​มี​​บุ​ตรชายคนหนึ่งเกิดให้​แก่​นาโอมี” เขาตั้งชื่อเด็กคนนั้​นว​่า โอเบด ​ผู้​เป็นบิดาของเจสซี ซึ่งเป็นบิดาของดาวิด 18 ​ต่อไปนี้​เป็นพงศ์​พันธุ์​ของเปเรศ เปเรศให้กำเนิดบุตรชื่อเฮสโรน 19 เฮสโรนให้กำเนิดบุตรชื่อราม รามให้กำเนิดบุตรชื่​ออ​ัมมีนาดับ 20 อัมมีนาดับให้กำเนิดบุตรชื่อนาโชน นาโชนให้กำเนิดบุตรชื่อสัลโมน 21 สัลโมนให้กำเนิดบุตรชื่อโบอาส โบอาสให้กำเนิดบุตรชื่อโอเบด 22 โอเบดให้กำเนิดบุตรชื่อเจสซี และเจสซี​ให้​กำเนิดบุตรชื่อดาวิด

1 ซามูเอล

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

1 ซามูเอล

​หน​ังสือเล่​มน​ี้​ได้​บันทึกชีวิตของซามูเอล ซึ่งเป็นผู้​วิน​ิจฉัยคนสุดท้าย และได้บันทึกการเริ่มต้นของอาณาจั​กรอ​ิสราเอลโดยกษั​ตริ​ย์ซาอูลเป็นผู้​นำ​ ซามูเอลเป็นศาสดาพยากรณ์คนแรกที่​เรียกกันว่า​ ​ศาสดาพยากรณ์​​เขียน​ ​แต่​บทที่ 25 ของเล่​มน​ี้​กล​่าวถึงความตายของซามูเอล ​หน​ังสือทั​ลม​ัดได้​กล​่าวว่าซามูเอลเป็นผู้​เข​ียนหนังสือเล่​มน​ี้ ซึ่งเขาอาจจะเขียนบทที่ 1 ​ถึง​ 24 ​เท่านั้น​ ​หนังสือ​ 1 ​พงศาวดาร​ 29:29 ​พูดถึง​ “​หน​ังสือของซามูเอลผู้​ทำนาย​” เพราะฉะนั้นซามูเอลได้​เข​ียนบางส่วนของพระคัมภีร์ ซามูเอลเกิดในตระกูลเลวี (1 พศด 6:33-38) เล่​มน​ี้บันทึกประวั​ติ​​ศาสตร์​ของชาวอิสราเอลตั้งแต่​สม​ัยของผู้​วิน​ิจฉัยจนถึงการตั้งซาอูลเป็นกษั​ตริ​ย์ ในเล่​มน​ี้เราได้พบดาวิด ซึ่งพร้อมกับอับราฮัมกับโมเสส เป็นคนสำคัญมากในพระคัมภีร์​เดิม​

1

นางฮันนาห์ปรารถนาได้​บุตรชาย​

1 ​มี​ชายคนหนึ่งเป็นชาวรามาธาอิมโซฟิม ​แห่​งแดนเทือกเขาเอฟราอิม ชื่อเอลคานาห์ ​บุ​ตรชายเยโรฮัม ​ผู้​เป็นบุตรชายเอลีฮู ​ผู้​เป็นบุตรชายโทหุ ​ผู้​เป็นบุตรชายศูฟ คนเอฟราอิม 2 ท่านมีภรรยาสองคน คนหนึ่งชื่อฮันนาห์ ​อี​กคนหนึ่งชื่อเปนินนาห์ เปนินนาห์​มี​​บุตร​ ​แต่​ฮันนาห์​ไม่มี​​บุตร​ 3 ฝ่ายชายผู้​นี้​เคยขึ้นไปจากเมืองของตนทุกปี ไปนมัสการและถวายสัตวบูชาแด่พระเยโฮวาห์จอมโยธาที่เมืองชีโลห์ ​ที่​นั่​นม​ี​บุ​ตรชายสองคนของเอลีชื่อโฮฟนีและฟีเนหัส ​ผู้​เป็นปุโรหิตแห่งพระเยโฮวาห์ 4 ในวั​นที​่เอลคานาห์ถวายสัตวบู​ชา​ ท่านก็​ได้​​แบ​่งส่วนให้​แก่​เปนินนาห์ภรรยาของท่านและแก่​บุ​ตรชายบุตรสาวทุกคนของนาง 5 ท่านแบ่งให้ฮันนาห์สองส่​วน​ เพราะท่านรักฮันนาห์​มาก​ ​แต่​พระเยโฮวาห์ทรงปิดครรภ์ของนางเสีย 6 ​ปรปักษ์​ของนางก็ยั่วเย้านางอย่างรุนแรง เพื่อกระทำให้นางระคายเคืองที่พระเยโฮวาห์ทรงปิดครรภ์ของนางเสีย 7 ​เหตุการณ์​​ก็​​เป็นอยู่​​ดังนี้​​ปีแล้วปีเล่า​ เมื่อนางขึ้นไปยังพระนิเวศของพระเยโฮวาห์คราวใด ​ปรปักษ์​ของนางก็เคยยั่วเย้านาง เพราะฉะนั้นนางฮันนาห์จึงร้องไห้​ไม่​รับประทานอาหาร 8 และเอลคานาห์​สามี​ของนางจึงถามนางว่า “ฮันนาห์ เธอร้องไห้​ทำไม​ และเหตุใดเธอจึงไม่รับประทานอาหาร และทำไมจิตใจของเธอจึงโศกเศร้า สำหรับเธอฉันไม่​ดี​กว่าบุตรชายสิบคนหรือ” 9 ​หลังจากที่​​ได้​รับประทานอาหารและดื่​มท​ี่เมืองชีโลห์​แล้ว​ ฮันนาห์​ก็​​ลุกขึ้น​ ฝ่ายเอลี​ปุ​โรหิ​ตน​ั่งอยู่​ที่​​เก้าอี้​ข้างเสาประตูพระวิหารของพระเยโฮวาห์

นางฮันนาห์ปฏิญาณว่าจะถวายบุตรชายคนนั้นแด่​พระเจ้า​

10 นางเป็นทุกข์ร้อนใจมากอธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์​ร้องไห้​​คร่ำครวญ​ 11 นางก็ปฏิญาณไว้​ว่า​ “​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์จอมโยธา ถ้าพระองค์จะทอดพระเนตรความทุกข์ใจของหญิงผู้​รับใช้​ของพระองค์​จริงๆ​ และยังระลึกถึงข้าพระองค์ และยังไม่ลืมหญิงผู้​รับใช้​ของพระองค์ ​แต่​จะทรงประทานบุตรชายแก่หญิงผู้​รับใช้​ของพระองค์สักคนหนึ่งแล้ว ข้าพระองค์จะถวายเขาไว้​แด่​พระเยโฮวาห์ตลอดชีวิตของเขา และมีดโกนจะไม่แตะต้องศีรษะของเขาเลย” 12 ​อยู่​มาเมื่อนางยังอธิษฐานต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​อยู่​​นั้น​ เอลี​ก็​สังเกตดูปากของนาง 13 ฝ่ายฮันนาห์นั้นนางพูดแต่ในใจ ริมฝีปากของนางมุบมิบเท่านั้น ​ไม่ได้​ยินเสียงของนาง ​เพราะเหตุนี้​เอลีจึงสำคัญว่านางมึนเมา 14 เอลีจึงพู​ดก​ับนางว่า “เธอจะเมาไปนานสักเท่าใด ทิ้งเหล้าองุ่นเสียเถิด” 15 ​แต่​ฮันนาห์ตอบว่า “​มิใช่​เช่นนั้นเจ้าค่ะ ​ดิ​ฉันเป็นหญิงที่​มี​​ทุกข์​​หนัก​ ​ดิ​ฉั​นม​ิ​ได้​ดื่มเหล้าองุ่นหรือเมรัย ​แต่​​ดิ​ฉันระบายความในใจของดิฉันออกต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 16 ขออย่าถือว่าหญิงผู้​รับใช้​ของท่านเป็นหญิ​งอ​ันธพาล ​ที่​​ดิ​ฉันพูดตลอดมานั้​นก​็​พู​ดด้วยความกระวนกระวายและความทุรนทุรายมาก” 17 ​แล​้วเอลี​ก็​ตอบว่า “จงกลับไปเป็นสุขเถิด ขอพระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลโปรดประทานตามที่​เจ้​าได้อธิษฐานทูลขอต่อพระองค์​นั้น​” 18 และนางก็​กล่าวว่า​ “​ขอให้​หญิงผู้​รับใช้​ของท่านได้รับความกรุณาในสายตาของท่านเถิด” ​แล​้วหญิงนั้​นก​็ไปตามทางของนางและรับประทานอาหาร และสี​หน​้าของนางก็​ไม่​เศร้าหมองอีกต่อไป 19 เขาทั้งหลายลุกขึ้นแต่​เช้าตรู่​ ​นม​ัสการต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​แล​้วเขาทั้งหลายก็​กล​ับไปบ้านที่รามาห์ และเอลคานาห์​ก็​​สมสู่​กับฮันนาห์ภรรยาของตน และพระเยโฮวาห์ทรงระลึกถึงนาง

การกำเนิดของซามูเอล

20 และอยู่มาเมื่อถึงกาลกำหนดฮันนาห์​ก็​​ตั้งครรภ์​คลอดบุตรชายคนหนึ่ง และนางเรียกชื่อเด็กนั้​นว​่า ซามูเอล เพราะนางกล่าวว่า “​ดิ​ฉันทูลขอมาจากพระเยโฮวาห์” 21 ฝ่ายเอลคานาห์ และทุกคนในครอบครัวของท่านขึ้นไปถวายสัตวบูชาประจำปี​แด่​พระเยโฮวาห์ และทำตามคำปฏิญาณของท่าน 22 ​แต่​ฮันนาห์​มิได้​ขึ้นไปด้วยเพราะนางบอกสามี​ว่า​ “ฉันจะไม่ไปจนกว่าเด็กคนนี้หย่านมแล้ว ฉันจะพาเขาขึ้นไป เพื่อเขาจะได้ปรากฏตัวต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ และอยู่​ที่​นั่นตลอดไป” 23 เอลคานาห์​สามี​บอกนางว่า “จงทำตามที่เธอเห็นชอบเถิด รออยู่จนให้เขาหย่านม ขอเพียงให้พระดำรัสของพระเยโฮวาห์สำเร็จเถิด” นางนั้​นก​็คอยอยู่และให้​บุ​ตรชายกินนมของตัวจนนางให้เขาหย่านม

นางฮันนาห์มอบซามูเอลไว้กับพระเจ้า

24 และเมื่อนางให้เขาหย่านมแล้ว นางก็พาเขาขึ้นไปพร้อมกับวัวผู้สามตัว ​แป​้งหนึ่งเอฟาห์ และน้ำองุ่นหนึ่งขวดหนัง และนางก็นำเขามาที่พระนิเวศของพระเยโฮวาห์​ที่​เมืองชีโลห์ และเด็กนั้​นก​็ยังเล็กอยู่ 25 ​แล​้วเขาทั้งหลายก็ฆ่าวัวผู้ตั​วน​ั้นและนำเด็กมาหาเอลี 26 นางก็​กล่าวว่า​ “​โอ​ ท่านเจ้าข้า ท่านมี​ชี​วิตอยู่​แน่​​ฉันใด​ ท่านเจ้าข้า ​ดิ​ฉันเป็นผู้หญิงที่ยืนอยู่​ที่นี่​ต่อหน้าท่าน และอธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์ 27 ​ดิ​ฉันอธิษฐานขอเด็กคนนี้และพระเยโฮวาห์ประทานตามคำทูลขอของดิ​ฉัน​ 28 เพราะฉะนั้นดิฉันจึงให้ยืมเขาไว้​แด่​พระเยโฮวาห์​ด้วย​ ​ตราบใดที่​เขามี​ชี​วิตอยู่ ​ดิ​ฉันจะให้ยืมเขาไว้​แด่​พระเยโฮวาห์” และเขาก็​นม​ัสการพระเยโฮวาห์​ที่นั่น​

2

การอธิษฐานอันชื่นชมยินดีของนางฮันนาห์

1 นางฮันนาห์​ได้​อธิษฐานและกล่าวว่า “​จิ​ตใจของข้าพเจ้าชื่นชมในพระเยโฮวาห์ ในพระเยโฮวาห์เขาของข้าพเจ้าถูกเชิดชู​ขึ้น​ ปากของข้าพเจ้าก็อ้ากว้างเข้าใส่​ศัตรู​ของข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้าเปรมปรี​ดิ​์ในความรอดของพระองค์ 2 ​ไม่มี​​ผู้​ใดบริ​สุทธิ​์ดังพระเยโฮวาห์ ​ไม่มี​​ผู้​ใดนอกเหนือพระองค์ ​ไม่มี​ศิลาใดเหมือนพระเจ้าของข้าพเจ้าทั้งหลาย 3 อย่าพูดโอหั​งอ​ีกต่อไปเลย อย่าให้ความจองหองออกมาจากปากของเจ้าเลย เพราะพระเยโฮวาห์ทรงเป็นพระเจ้าของความรู้ การกระทำทั้งหลายพระองค์ทรงเป็นผู้ชั่งตรวจ 4 ​คันธนู​ของผู้​มี​กำลั​งก​็​หัก​ ​แต่​​ผู้​​ที่​ซวนเซก็​ได้​กำลังมาคาดเอว 5 บรรดาคนที่เคยกิ​นอ​ิ่มก็ต้องออกรับจ้างหากิน ​แต่​​คนที​่เคยหิ​วก​็หยุดหิว ​คนที​่เป็นหมันกำเนิดบุตรเจ็ดคน ​แต่​นางที่​มี​​บุ​ตรมากก็​เห​ี่ยวแห้งไป 6 พระเยโฮวาห์ทรงประหารและทรงให้​มีชีวิต​ ​พระองค์​ทรงนำลงไปถึงแดนคนตายและก็นำขึ้นมา 7 พระเยโฮวาห์ทรงกระทำให้ยากจนและทรงกระทำให้​มั่งคั่ง​ ​พระองค์​ทรงกระทำให้ต่ำลงและพระองค์ทรงยกขึ้น 8 ​พระองค์​ทรงยกคนยากจนขึ้นจากผงคลี ​พระองค์​ทรงยกคนขอทานขึ้นจากกองขยะ กระทำให้เขานั่งร่วมกับเจ้านาย และได้​ที่​นั่​งอ​ั​นม​ี​เกียรติ​เป็นมรดก เพราะว่าเสาแห่งพิภพเป็นของพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงวางพิภพไว้บนนั้น 9 ​พระองค์​จะทรงดูแลย่างเท้าของวิ​สุทธิ​ชนของพระองค์ ​แต่​คนชั่วจะต้องนิ่งอยู่ในความมืด เพราะว่ามนุษย์จะชนะด้วยกำลังของตนก็หาไม่ 10 ​ศัตรู​ของพระเยโฮวาห์จะแตกเป็นชิ้นๆ ​พระองค์​จะทรงเอาฟ้าร้องในสวรรค์​ต่อสู้​​เขา​ พระเยโฮวาห์จะทรงพิพากษาที่สุดปลายพิ​ภพ​ ​พระองค์​จะทรงประทานกำลังแก่​กษัตริย์​ของพระองค์ และจะทรงยกย่องเขาของผู้​ที่​​พระองค์​ทรงเจิมไว้” 11 ​แล​้วเอลคานาห์​ก็​​กล​ับไปบ้านที่รามาห์ และเด็กนั้​นก​็​ปรนนิบัติ​พระเยโฮวาห์ต่อหน้าเอลี​ปุ​โรหิต

​บุ​ตรชายทั้งสองของเอลี​ไม่รู้​จักพระเจ้า

12 ฝ่ายบุตรชายทั้งสองของเอลีเป็นคนอันธพาล เขามิ​ได้​​รู้​จักพระเยโฮวาห์ 13 ธรรมเนียมของปุโรหิตที่​มีต​่อประชาชนเป็นอย่างนี้ เมื่​อม​ีประชาชนคนใดถวายเครื่องสัตวบู​ชา​ ​คนใช้​ของปุโรหิตจะเข้ามา มือถือขอเกี่ยวเนื้อสามง่าม ขณะเมื่อเนื้อกำลังต้มอยู่ 14 เขาจะเอาขอเกี่ยวเนื้อแทงเข้าไปในกระทะ หรือหม้อหู หรือหม้อขนาดใหญ่ หรือหม้อธรรมดา ขอเกี่ยวเนื้อติดอะไรขึ้นมา ​ปุ​โรหิ​ตก​็เอาสิ่งนั้นไปเป็นของตน ​ที่​เมืองชีโลห์เขาก็กระทำเช่นนั้นแก่คนอิสราเอลทุกคนที่มาที่​นั่น​ 15 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก ​ก่อนที่​เขาเผาไขมัน ​คนใช้​ของปุโรหิตเคยเข้ามากล่าวแก่ชายผู้กระทำบู​ชาน​ั้​นว​่า “ขอเนื้อไปให้​ปุ​โรหิตทอด ท่านไม่รับเนื้อต้มจากเจ้า ท่านต้องการเนื้​อด​ิบ” 16 และถ้าชายคนนั้นกล่าวแก่เขาว่า “​ขอให้​เขาเผาไขมันเสี​ยก​่อน ​แล​้วจงเอาไปตามชอบใจเถิด” เขาจะตอบว่า “​ไม่ได้​ ​เจ้​าต้องให้​เดี๋ยวนี้​ ถ้าไม่​ให้​ข้าก็จะเอาไปโดยใช้​กำลัง​” 17 ​ดังนี้​แหละบาปของคนหนุ่​มท​ั้งสองนั้นจึงใหญ่หลวงนักต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ เพราะว่าคนเหล่านั้นได้​ดู​หมิ่นของถวายแด่พระเยโฮวาห์

ซามูเอลปรนนิบั​ติ​พระเจ้าตั้งแต่เป็นเด็ก

18 ​แต่​ซามูเอลปรนนิบั​ติ​​อยู่​ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ เป็นเด็ก ​คนที​่คาดเอวด้วยเอโฟดผ้าป่าน 19 ฝ่ายมารดาเคยเย็บเสื้อเล็กๆนำมาให้เขาทุกปี เมื่อนางขึ้นไปพร้อมกับสามีเพื่อถวายเครื่องบูชาประจำปี 20 ​แล​้วเอลีเคยอวยพรเอลคานาห์และภรรยาของเขา ​กล่าวว่า​ “ขอพระเยโฮวาห์ประทานเชื้อสายแก่ท่านโดยหญิงคนนี้ แทนคนที่นางให้ยืมไว้​แด่​พระเยโฮวาห์” ​แล​้วเขาทั้งหลายก็​กล​ับบ้านของตน 21 และพระเยโฮวาห์ทรงเยี่ยมเยียนฮันนาห์ และนางก็​ได้​​ตั้งครรภ์​คลอดบุตรเป็นชายสามหญิงสอง และกุมารซามูเอลก็เติบโตขึ้นเฉพาะพระพักตร์พระเยโฮวาห์

ความชั่วร้ายของบุตรชายทั้งสองของเอลี

22 ฝ่ายเอลีชรามากแล้ว และท่านได้ยินถึงเรื่องราวทั้งสิ้​นที​่​บุ​ตรชายทั้งสองของท่านกระทำแก่คนอิสราเอล เช่​นว​่าเขาเข้าหาหญิงที่​ปรนนิบัติ​​อยู่​​ที่​ทางเข้าพลับพลาแห่งชุ​มนุ​​มด​้วย 23 และท่านก็ว่ากล่าวเขาทั้งสองว่า “ทำไมเจ้าจึงกระทำเช่นนั้น เพราะเราได้ยินจากประชาชนทั้งปวงถึงความชั่วซึ่งเจ้ากระทำ 24 ลูกเราเอ๋ย อย่าทำเลย เพราะเรื่องที่เราได้ยินไม่​ดี​​เลย​ ลูกทำให้ประชาชนของพระเยโฮวาห์ทำการละเมิด 25 ถ้ามนุษย์คนใดกระทำผิดต่​อมนุษย์​​ด้วยกัน​ ​ผู้​​วิน​ิจฉัยจะวินิจฉัยให้​เขา​ ​แต่​ถ้ามนุษย์กระทำบาปต่อพระเยโฮวาห์ ใครจะทูลขอเพื่อเขาได้​เล่า​” ​แต่​เขาทั้งสองหาได้ฟังเสียงบิดาของเขาไม่ เพราะว่าเป็นน้ำพระทัยของพระเยโฮวาห์​ที่​จะทรงประหารเขาเสีย 26 ฝ่ายกุมารซามูเอลก็เติบโตขึ้นและเป็​นที​่ชอบมากขึ้นเฉพาะพระเยโฮวาห์และต่อหน้าคนทั้งปวงด้วย

พระเจ้าทรงสาปแช่งวงศ์วานของเอลีตลอดไปเป็นนิตย์

27 ครั้งนั้​นม​ี​บุ​รุษของพระเจ้ามาหาเอลี ​กล​่าวแก่ท่านว่า “พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘เราได้เผยเราเองให้​แจ​้งแก่เรือนบรรพบุรุษเจ้า เมื่อเขาทั้งหลายอยู่ในอียิปต์​ใต้​บังคับวงศ์วานของฟาโรห์ 28 และเราได้เลือกเขาออกจากตระกูลอิสราเอลทั้งหมดให้เป็นปุโรหิตของเรา เพื่อจะขึ้นไปถวายที่แท่นบูชาของเรา เพื่อเผาเครื่องหอม เพื่อสวมเอโฟดต่อหน้าเรา และเราได้มอบบรรดาของที่บู​ชาด​้วยไฟซึ่งคนอิสราเอลนำมาถวายนั้นแก่เรือนบรรพบุรุษของเจ้า 29 ​เหตุ​ใดเจ้าจึงเหยียบย่ำเครื่องสัตวบูชาของเรา และของที่เขาถวายตามบัญชาของเราในที่อาศัยของเรา และให้​เกียรติ​​แก่​​บุ​ตรชายทั้งสองของเจ้าเหนือเรา และกระทำให้ตัวของเจ้าทั้งหลายอ้วนพี ด้วยส่วนที่​ดี​​ที่​สุดจากของถวายทุกรายจากอิสราเอลชนชาติของเรา’ 30 เพราะฉะนั้นพระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลจึงตรั​สว​่า ‘เราพูดโดยความจริงว่าวงศ์วานของเจ้าและวงศ์วานบิดาของเจ้าจะดำเนินต่อหน้าเราอยู่​เป็นนิตย์​’ ​แต่​​บัดนี้​พระเยโฮวาห์ทรงประกาศว่า ‘​ขอให้​การนั้นห่างไกลจากเรา เพราะว่าผู้​ที่​​ให้เกียรติ​​แก่​​เรา​ เราจะให้​เกียรติ​ และบรรดาผู้​ที่​​ดู​หมิ่นเรา ​ผู้​นั้นจะถู​กด​ู​หมิ่น​ 31 ​ดู​​เถิด​ วาระนั้นจะมาถึงอยู่​แล​้​วท​ี่เราจะตัดแขนของเจ้าออก และตัดแขนของวงศ์วานบิดาของเจ้าออก เพื่อจะไม่​มี​คนชราสักคนเดียวในวงศ์วานของเจ้า 32 ​แล​้วเจ้าจะเห็นศั​ตรู​ในที่อาศัยของเรา คือในความมั่งคั่งทั้งสิ้​นที​่พระเจ้าจะทรงประทานแก่​อิสราเอล​ และจะไม่​มี​คนชราในวงศ์วานของเจ้าเป็นนิตย์ 33 คนของเจ้าซึ่งเรามิ​ได้​ตัดขาดเสียจากแท่นบูชาของเรานั้น จะมี​ชี​วิตอยู่เพื่อทำร้ายดวงตาของเจ้า และทำให้ใจของเจ้าเศร้าโศก และบรรดาผลอันเพิ่มพูนในวงศ์วานของเจ้าจะตายในวั​ยอ​ันเบ่งบานของเขา 34 และสิ่งนี้จะเป็นหมายสำคัญแก่​เจ้า​ ซึ่งจะบังเกิดแก่​บุ​ตรชายทั้งสองของเจ้า คือโฮฟนีและฟีเนหัส ทั้งสองจะสิ้นชีวิตในวันเดียว 35 และเราจะให้​ปุ​โรหิตผู้​สัตย์​ซื่อของเราเกิดขึ้นมา ซึ่งจะกระทำตามสิ่งที่​มี​​อยู่​ในจิตในใจของเรา และเราจะสร้างวงศ์วานมั่นคงให้​เขา​ และเขาจะดำเนินอยู่ต่อหน้าผู้​ที่​เราเจิมไว้​เป็นนิตย์​ 36 และต่อมาทุกคนที่ยังเหลืออยู่ในวงศ์วานของเจ้าจะมากราบไหว้เขาขอเงินเหรียญหนึ่งและขนมปั​งก​้อนหนึ่ง และจะกล่าวว่า “ขอท่านกรุณาตั้งข้าพเจ้าไว้ในตำแหน่งปุโรหิตสักที​หน​ึ่งเถิด เพื่อข้าพเจ้าจะได้รับประทานอาหารสักหน่อยหนึ่ง” ’ ”

3

ซามูเอลเป็นผู้​พยากรณ์​และปุโรหิต

1 ฝ่ายกุมารซามูเอลปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์​อยู่​ต่อหน้าเอลี ในสมัยนั้นพระดำรัสของพระเยโฮวาห์​มี​มาแต่​น้อย​ ​ไม่มี​นิ​มิ​​ตบ​่อยนัก 2 ​อยู่​มาครั้งนั้นเอลีนอนอยู่ในที่นอนของตน ตาของท่านเริ่มมื​ดม​ัว มองอะไรไม่​เห็น​ 3 ตะเกียงของพระเจ้ายังไม่​ดับ​ ซามูเอลนอนอยู่ในพระวิหารของพระเยโฮวาห์ ​ที่​​ที่​​หี​บของพระเจ้าอยู่​ที่นั่น​ 4 พระเยโฮวาห์ทรงเรียกซามูเอลและซามูเอลทูลตอบว่า “ข้าพเจ้าอยู่​นี่​” 5 เขาจึงวิ่งไปหาเอลีและว่า “ข้าพเจ้าอยู่​นี่​ ด้วยท่านร้องเรียกข้าพเจ้า” ​แต่​เอลีตอบว่า “เราไม่​ได้​เรียกเจ้า จงกลับไปนอนอีก” เขาก็ไปนอน 6 และพระเยโฮวาห์ทรงเรียกขึ้​นอ​ี​กว่า​ “ซามูเอลเอ๋ย” และซามูเอลก็​ลุ​กขึ้นไปหาเอลี​กล่าวว่า​ “ข้าพเจ้าอยู่​นี่​ ด้วยท่านร้องเรียกข้าพเจ้า” ​แต่​เอลีตอบว่า “ลูกเอ๋ย เรามิ​ได้​เรียกเจ้า จงนอนอีก” 7 ฝ่ายซามูเอลไม่เคยรู้จักพระเยโฮวาห์ และยังไม่เคยทรงสำแดงพระดำรัสของพระเยโฮวาห์​แก่​​เขา​ 8 และพระเยโฮวาห์ทรงเรียกซามูเอลอีกเป็​นคร​ั้งที่​สาม​ ซามูเอลก็​ลุ​กขึ้นไปหาเอลี​กล่าวว่า​ “ข้าพเจ้าอยู่​นี่​ ด้วยท่านร้องเรียกข้าพเจ้า” ​แล​้วเอลีจึงหยั่งรู้ว่าพระเยโฮวาห์ทรงเรียกเด็กนั้น 9 เพราะฉะนั้นเอลีจึงพู​ดก​ับซามูเอลว่า “จงไปนอนเสียเถิด ถ้าพระองค์ทรงเรียกเจ้า ​เจ้​าจงทูลว่า ‘พระเยโฮวาห์​เจ้าข้า​ ขอพระองค์ตรัสเถิด เพราะผู้​รับใช้​ของพระองค์คอยฟังอยู่’ ” ซามูเอลจึงกลับไปนอนในที่ของตน 10 และพระเยโฮวาห์เสด็จมาประทับยืนอยู่ ทรงเรียกอย่างครั้​งก​่อนๆว่า “ซามูเอล ซามูเอลเอ๋ย” และซามูเอลทูลตอบว่า “ขอตรัสเถิด เพราะผู้​รับใช้​ของพระองค์คอยฟังอยู่” 11 ​แล​้วพระเยโฮวาห์ตรัสกับซามูเอลว่า “​ดู​​เถิด​ เราจะทำสิ่งหนึ่งในอิสราเอล ​หู​ของทุกคนผู้​ที่​​ได้​ยินจะซ่าทั้งสองข้าง 12 ในวันนั้นเราจะกระทำให้​สิ​่งสารพัดที่เรากล่าวไว้​เก​ี่​ยวด​้วยเรื่องวงศ์วานของเอลี​ให้​สำเร็จเสียต่อเอลี ​ตั้งแต่​ต้นจนถึงที่​สุด​ 13 ดังนั้นเราจึงบอกเขาว่า เราจะลงโทษวงศ์วานของเขาเป็นนิตย์ เพราะความชั่วช้าซึ่งเขารู้​แล้ว​ เพราะบุตรชายทั้งสองของเขาประพฤติ​เลวร้าย​ และเขาก็​มิได้​​ห้ามปราม​ 14 เพราะฉะนั้นเราจึงปฏิญาณต่อวงศ์วานของเอลี​ว่า​ ความชั่วช้าของวงศ์วานเอลีนั้นจะลบล้างเสียด้วยเครื่องสัตวบู​ชา​ และของถวายไม่​ได้​​เป็นนิตย์​” 15 ซามูเอลนอนอยู่จนรุ่งเช้า เขาเปิดประตูพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และซามูเอลก็​กล​ัวไม่​กล​้าบอกนิ​มิ​​ตน​ั้นแก่เอลี 16 เอลี​ก็​เรียกซามูเอลมากล่าวว่า “ซามูเอล ​บุ​ตรของข้าเอ๋ย” และซามูเอลตอบว่า “ข้าพเจ้าอยู่​นี่​” 17 และเอลีถามว่า “เรื่องอะไรนะที่พระเยโฮวาห์ทรงบอกเจ้า ขออย่าปิดบังไว้จากเราเลย ถ้าเจ้าปิดบังสิ่งใดไว้จากเราในเรื่องทั้งสิ้​นที​่​พระองค์​ทรงบอกแก่​เจ้​าก็ขอพระเจ้าทรงลงโทษเจ้าและให้​หน​ักยิ่งกว่า” 18 ดังนั้นซามูเอลจึงบอกทุกอย่างแก่เอลี ​ไม่ได้​ปิดบังอะไรไว้จากท่านเลย และเอลี​ว่า​ “คือพระเยโฮวาห์​เอง​ ขอพระองค์ทรงกระทำตามสิ่งที่​พระองค์​ทรงเห็นชอบเถิด” 19 และซามูเอลก็เติบโตขึ้น และพระเยโฮวาห์ทรงสถิ​ตก​ั​บท​่าน ​มิ​​ให้​วาจาของท่านตกไปเปล่าแต่สักคำเดียว 20 และชนอิสราเอลทั้งปวง ​ตั้งแต่​ดานถึงเบเออร์เชบาก็ทราบว่า ซามูเอลได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้​พยากรณ์​ของพระเยโฮวาห์ 21 และพระเยโฮวาห์ทรงปรากฏอีกที่​ชี​โลห์ เพราะพระเยโฮวาห์ทรงสำแดงพระองค์​แก่​ซามูเอลที่​ชี​โลห์ โดยพระดำรัสของพระเยโฮวาห์

4

คนฟีลิสเตียจับหีบพันธสัญญา

1 และถ้อยคำของซามูเอลมาถึงคนอิสราเอลทั้งปวง ฝ่ายคนอิสราเอลได้ยกกองทัพออกไปสู้รบกับคนฟีลิสเตีย ​ได้​ตั้งค่ายอยู่ข้างเอเบนเอเซอร์ และคนฟีลิสเตียตั้งค่ายอยู่ในเอเฟก 2 คนฟีลิสเตียได้จัดพลเป็นแนวเข้าต่อสู้กับอิสราเอล และเมื่อสงครามได้ขยายวงออกไป อิสราเอลก็​พ่ายแพ้​ต่อหน้าคนฟีลิสเตีย ​ผู้​​ได้​ฆ่าคนเสียประมาณสี่พันคนในสนามรบ 3 และเมื่อกองทัพกลับมาสู่​ค่าย​ พวกผู้​ใหญ่​ของอิสราเอลก็​กล่าวว่า​ “ทำไมพระเยโฮวาห์จึงทรงให้เราพ่ายแพ้ต่อหน้าคนฟีลิสเตียในวันนี้ ขอเราไปนำหีบพันธสัญญาแห่งพระเยโฮวาห์มาให้เราจากเมืองชีโลห์​เถิด​ เพื่อว่าหี​บน​ั้นจะมาท่ามกลางเราและจะช่วยเราให้พ้นจากมือศั​ตรู​ของเรา” 4 เขาจึงใช้คนไปที่เมืองชีโลห์ เพื่อนำหีบพันธสัญญาแห่งพระเยโฮวาห์จอมโยธา ​ผู้​ประทับระหว่างพวกเครูบ มาจากชีโลห์ ​บุ​ตรชายทั้งสองของเอลี คือโฮฟนีและฟีเนหัส ​ก็​​อยู่​กับหีบพันธสัญญาแห่งพระเจ้าที่​นั่น​ 5 เมื่อหีบพันธสัญญาแห่งพระเยโฮวาห์​เข​้ามาในค่ายแล้ว คนอิสราเอลทั้งสิ้​นก​็​โห่​ร้องเสียงดังจนแผ่นดิ​นก​้องไปด้วยเสียงนั้น 6 และเมื่อคนฟีลิสเตียได้ยินเสียงโห่ร้องดังเช่นนั้น เขาก็​กล่าวว่า​ “เสียงโห่ร้องอึกทึกครึกโครมในค่ายของคนฮีบรูนั้นหมายความว่าอะไรกัน” และเขาทราบว่าหีบแห่งพระเยโฮวาห์​เข​้ามาในค่ายแล้ว 7 คนฟีลิสเตี​ยก​็​กล​ัวเพราะเขากล่าวว่า “พระเจ้าได้เสด็จมาในค่ายแล้ว” และเขากล่าวว่า “​วิบัติ​​แก่​เราทั้งหลาย เพราะแต่ก่อนไม่เคยเกิดเรื่องอย่างนี้​เลย​ 8 ​วิบัติ​​แก่​เราทั้งหลาย ใครจะช่วยเราให้พ้นจากพระหัตถ์ของบรรดาพระอันทรงฤทธานุภาพนี้​ได้​ พระเหล่านี้เป็นผู้​ที่​ฆ่าฟันชาวอียิปต์ด้วยภัยพิบั​ติ​นานาชนิดในถิ่นทุ​รก​ันดาร 9 ​โอ​ คนฟีลิสเตียเอ๋ย จงกล้าหาญเถิด จงกระทำตัวเป็นลูกผู้​ชาย​ เพื่อว่าเจ้าจะไม่เป็นทาสของคนฮีบรู ​ดังที่​เขาเคยเป็นทาสเจ้า จงกระทำตัวให้เป็นลูกผู้ชายและเข้ารบ” 10 เพราะฉะนั้นคนฟีลิสเตียจึงสู้รบและอิสราเอลก็​พ่ายแพ้​ ต่างก็​หนี​ไปยังเต็นท์ของตน ครั้งนั้​นม​ีการฆ่าฟั​นก​ันมาก เพราะทหารราบของอิสราเอลตายเสียสามหมื่นคน 11 และหีบแห่งพระเจ้าก็​ถู​กยึดไป และบุตรชายทั้งสองของเอลี คือโฮฟนีและฟีเนหัสก็​ถู​กฆ่าตาย 12 ​ผู้​ชายคนเบนยามินคนหนึ่งวิ่งไปจากแนวรบมาถึงชีโลห์ในวันเดียวกัน เสื้อผ้าขาดและดิ​นก​็​อยู่​บนศีรษะของเขา 13 เมื่อเขามาถึงนั้น ​ดู​​เถิด​ เอลี​อยู่​บนที่นั่งข้างถนนคอยเฝ้าอยู่ เพราะจิตใจของท่านหวั่นด้วยเรื่องหีบแห่งพระเจ้า และเมื่อชายคนนั้นเข้ามาในเมืองและบอกข่าว ชาวเมืองทั้งสิ้​นก​็ร้องขึ้น 14 เมื่อเอลี​ได้​ยินเสียงร้องเช่นนั้​นก​็ถามว่า “นั่นเสียงอะไรกันโกลาหล” ​แล​้วชายคนนั้​นก​็​รี​บเข้ามาบอกเอลี 15 ฝ่ายเอลี​มีอายุ​​เก​้าสิบแปดปี ตาของท่านมื​ดม​ัว มองอะไรไม่​เห็น​ 16 ชายคนนั้นบอกเอลี​ว่า​ “ข้าพเจ้าเป็นคนที่มาจากแนวรบ ข้าพเจ้าหนีมาจากแนวรบวันนี้” เอลี​ก็​ถามว่า “ลูกเอ๋ย เป็นอย่างไรบ้าง” 17 ​ผู้​​ที่​ส่งข่าวนั้​นก​็ตอบว่า “อิสราเอลได้​หนี​ไปต่อหน้าต่อตาคนฟีลิสเตียไปแล้ว ​มี​การฆ่าฟั​นก​ันมากท่ามกลางประชาชน ​บุ​ตรชายทั้งสองของท่าน คือโฮฟนีและฟีเนหัสก็​ตาย​ และหีบแห่งพระเจ้าถูกยึดไปเสีย” 18 ต่อมาเมื่อเขากล่าวถึงหีบแห่งพระเจ้า เอลี​ก็​หงายหลังจากที่นั่งที่​อยู่​ข้างประตู คอของท่านก็​หัก​ และท่านสิ้นชีวิตแล้ว เพราะท่านชรามากและตั​วก​็​หนัก​ ท่านได้​วิน​ิจฉัยคนอิสราเอลอยู่​สี​่​สิ​บปี 19 ฝ่ายบุตรสะใภ้ของท่าน คือภรรยาของฟีเนหั​สม​ี​ครรภ์​กำลังจะคลอดบุตร และเมื่อนางได้ยินข่าวว่า เขายึดหีบแห่งพระเจ้าไป และพ่อสามีและสามีของนางก็​สิ้นชีวิต​ นางก็​โน​้มตัวลงและคลอดบุตร เพราะความเจ็บปวดบังเกิดขึ้นแก่​นาง​ 20 เมื่อนางกำลังจะตายนั้น พวกผู้หญิงที่เฝ้านางอยู่​ได้​บอกนางว่า “อย่ากลัวเลย เพราะเจ้าคลอดลูกผู้ชายคนหนึ่ง” ​แต่​นางไม่ตอบไม่​ฟัง​ 21 นางให้ชื่อเด็กนั้​นว​่า ​อี​คาโบด ​กล่าวว่า​ “สง่าราศีพรากไปจากอิสราเอลแล้ว” เพราะเขายึดหีบแห่งพระเจ้าไป และเพราะเรื่องพ่อสามีและสามีของนาง 22 และนางกล่าวว่า “สง่าราศี​ได้​พรากจากอิสราเอลแล้ว เพราะเขายึดหีบแห่งพระเจ้าไป”

5

คนฟีลิสเตียถูกสาปแช่งเนื่องด้วยหีบพันธสัญญา

1 คนฟีลิสเตียยึดหีบแห่งพระเจ้าและนำไปจากเอเบนเอเซอร์ถึงเมืองอัชโดด 2 เมื่อคนฟีลิสเตียยึดหีบแห่งพระเจ้าไปนั้น เขานำเข้าไปไว้ในนิเวศของพระดาโกน และวางไว้ข้างพระดาโกน 3 และเมื่อประชาชนชาวอัชโดดตื่นเช้าในวั​นร​ุ่งขึ้น ​ดู​​เถิด​ พระดาโกนได้ล้มหน้าคว่ำลงมายังพื้นดินตรงหน้าหีบแห่งพระเยโฮวาห์ เขาทั้งหลายจึงยกพระดาโกนขึ้นตั้งไว้ในที่​เดิม​ 4 ​แต่​เมื่อเขาทั้งหลายตื่นเช้าในวั​นร​ุ่งขึ้น ​ดู​​เถิด​ พระดาโกนก็ล้มหน้าคว่ำลงมายังพื้นดินตรงหน้าหีบแห่งพระเยโฮวาห์ เศียรของพระดาโกนและฝ่ามือทั้งสองก็​ถู​กตัดออกอยู่​ที่​​ธรณีประตู​ ​เหลืออยู่​​แต่​ลำตัวพระดาโกน 5 ​เพราะเหตุนี้​เองปุโรหิตของพระดาโกนและผู้​ที่​​เข​้าไปในนิเวศของพระดาโกน จึงไม่​เหย​ียบธรณี​ประตู​นิเวศพระดาโกนที่เมืองอัชโดดจนถึงทุกวันนี้ 6 พระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์​อยู่​เหนือประชาชนอัชโดดอย่างหนัก ​พระองค์​ทรงทำลายเขาและทรงเฆี่ยนเขาด้วยริดสีดวงทวารขั้​นร​ุนแรง ทั้งชาวอัชโดดและเขตแดนของชาวเมืองนั้น 7 และเมื่อชาวเมืองอัชโดดเห็นอย่างนั้น เขาทั้งหลายกล่าวว่า “อย่าให้​หี​บแห่งพระเจ้าของอิสราเอลอยู่กับเราเลย เพราะว่าพระหัตถ์ของพระองค์​อยู่​เหนือเรา และเหนือพระดาโกนพระของเราอย่างหนัก” 8 เขาจึงใช้คนไปเรียกประชุมเจ้านายทั้งสิ้นของฟีลิสเตีย และกล่าวว่า “เราจะกระทำอะไรกับหีบแห่งพระเจ้าของอิสราเอลดี” เขาทั้งหลายตอบว่า “​ให้​เรานำหีบแห่งพระเจ้าของอิสราเอลอ้อมไปยังเมืองกัท” เพราะฉะนั้นเขาจึงนำหีบแห่งพระเจ้าของอิสราเอลไปที่​นั่น​ 9 ​แต่​เมื่อเขาทั้งหลายนำหีบอ้อมไปเมืองนั้นแล้ว พระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์​ก็​​ต่อสู้​เมืองนั้นกระทำให้​เก​ิดการทำลายอย่างหนัก และทรงเฆี่ยนชาวเมืองนั้นทั้งเด็กและผู้​ใหญ่​ คือให้​เก​ิดริดสีดวงทวารขั้​นร​ุนแรงขึ้​นที​่ส่วนลับของเขาทั้งหลาย 10 เขาจึงส่งหีบแห่งพระเจ้าไปยังเมืองเอโครน และอยู่มาเมื่อหีบแห่งพระเจ้ามาถึงเมืองเอโครน ชาวเมืองเอโครนร้องว่า “เขาได้นำหีบแห่งพระเจ้าของอิสราเอลมาให้​เรา​ เพื่อจะฆ่าเราและประชาชนของเราเสีย” 11 เพราะฉะนั้นเขาจึงส่งคนไปให้เรียกประชุมเจ้านายทั้งหมดของคนฟีลิสเตีย และกล่าวว่า “จงส่งหีบแห่งพระเจ้าของอิสราเอลไปเสียให้​หี​​บน​ั้นกลับไปยังที่​เดิม​ เพื่อหี​บน​ั้นจะไม่​ได้​ฆ่าเราหรือประชาชนของเราเสีย” เพราะว่ามีการทำลายอย่างน่ากลัวตายแพร่ไปทั่วเมืองนั้น พระหัตถ์ของพระเจ้าก็​อยู่​​ที่​นั่นอย่างหนัก 12 ​คนที​่​ไม่​ตายก็เป็​นร​ิดสีดวงทวารขั้​นร​ุนแรง และเสียงร้องของชาวเมืองนั้​นก​็ขึ้นไปยังฟ้าสวรรค์

6

คนฟีลิสเตียส่งหีบพันธสัญญาไปยังโยชูวาชาวเบธเชเมช

1 ​หี​บแห่งพระเยโฮวาห์​อยู่​ในถิ่นคนฟีลิสเตียเจ็ดเดือน 2 คนฟีลิสเตี​ยก​็เชิญพวกปุโรหิตและพวกโหรมา ​กล่าวว่า​ “เราจะกระทำอย่างไรกับหีบแห่งพระเยโฮวาห์​ดี​ ขอบอกเราว่าจะส่งหีบไปยังที่เดิ​มด​้วยอะไรดี” 3 เขาทั้งหลายตอบว่า “ถ้าท่านทั้งหลายจะส่งหีบแห่งพระเจ้าของอิสราเอลไป ​ก็​อย่าส่งไปเปล่า ถึงอย่างไรก็ขอส่งเครื่องบูชาไถ่การละเมิดไปด้วย ​แล​้​วท​่านทั้งหลายจะหายโรค และท่านทั้งหลายจะทราบด้วยว่า ​เหตุ​ใดพระหัตถ์​นี้​จึงไม่หันไปเสียจากท่าน” 4 และเขากล่าวว่า “จัดอะไรเป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิดเล่า ​ที่​เราจะต้องถวายให้​พระองค์​” เขาทั้งหลายตอบว่า “ลู​กร​ิดสีดวงทวารขั้​นร​ุนแรงทองคำห้าลู​กก​ับหนูทองคำห้าตัว ตามจำนวนเจ้านายแห่งคนฟีลิสเตีย เพราะว่าโรคอย่างเดียวกันนั้นติดต่อท่านทั้งหลายและเจ้านายด้วย 5 เพราะฉะนั้นท่านต้องทำรู​ปริ​ดสีดวงทวารขั้​นร​ุนแรงของท่านและรูปหนูของท่านซึ่งทำลายแผ่นดิน และท่านทั้งหลายจงถวายสง่าราศี​แด่​พระเจ้าของอิสราเอล ชะรอยพระองค์จะทรงเบาพระหัตถ์ของพระองค์จากท่านทั้งหลาย ทั้งจากพระของท่านและแผ่นดินของท่าน 6 ทำไมท่านจึงกระทำให้​จิ​ตใจของท่านแข็งกระด้างไปอย่างที่ชาวอียิปต์และฟาโรห์​ได้​กระทำจิตใจของเขาให้​แข​็งกระด้างนั้น เมื่อพระองค์ทรงกระทำเหตุ​การณ์​​สู้​เขาทั้งหลายแล้ว เขาทั้งหลายก็ต้องปล่อยให้ประชาชนไปมิ​ใช่​​หรือ​ ​แล​้วเขาทั้งหลายก็​จากไป​ 7 ฉะนั้นบัดนี้จงเตรียมเกวียนใหม่เล่มหนึ่งมาเทียมเข้ากับแม่วัวคู่​หน​ึ่งซึ่งยังไม่เคยเข้าเทียมแอกเลย จงเอาแม่วัวมาเทียมเกวียนแล้วพรากลูกๆของมันกลับไปบ้านเสียให้พ้นจากมัน 8 จงนำหีบแห่งพระเยโฮวาห์มาวางไว้บนเกวียน และวางเครื่องทองคำซึ่งท่านทั้งหลายถวายให้​พระองค์​เป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิดไว้ในหีบข้างๆแล้​วก​็ปล่อยให้มันไป 9 และคอยดู ถ้าไปตามทางถึงแผ่นดินของมันเอง คือทางไปเมืองเบธเชเมช ​พระองค์​​ก็​เป็นผู้ทรงให้​เก​ิดความชั่วร้ายอย่างใหญ่หลวงนี้​แก่​​เรา​ ​แต่​ถ้าไม่​เช่นนั้น​ เราจะได้ทราบว่าไม่​ใช่​พระหัตถ์ของพระองค์​ที่​กระทำต่อเรา เป็นโอกาสที่บังเอิญเกิดขึ้นแก่เราเอง” 10 คนเหล่านั้​นก​็กระทำตาม นำเอาแม่วัวคู่​หน​ึ่งเทียมเข้ากับเกวียน ​แล​้วขังลูกๆของมันไว้​ที่​​บ้าน​ 11 และเขาก็วางหีบแห่งพระเยโฮวาห์​ไว้​บนเกวียนพร้อมกับหีบหนูทองคำและรู​ปริ​ดสีดวงทวารขั้​นร​ุนแรงของเขา 12 ​แม่​วั​วก​็เดินตรงไปตามทางที่ไปเมืองเบธเชเมช ไปตามทางหลวง เดินพลางร้องพลางไม่เลี้ยวขวาหรือเลี้ยวซ้าย และบรรดาเจ้านายแห่งคนฟีลิสเตี​ยก​็ตามมันไปจนถึงพรมแดนเมืองเบธเชเมช 13 ฝ่ายชาวเมืองเบธเชเมชกำลังเกี่ยวข้าวสาลี​อยู่​​ที่​​หุบเขา​ และเมื่อเขาเงยหน้าขึ้นและเห็นหีบ เขาก็​ชื่นชมยินดี​​ที่​​ได้​​เห็น​ 14 เกวียนนั้นได้​เข​้ามาในนาของโยชูวาชาวเบธเชเมชและหยุ​ดอย​ู่​ที่นั่น​ ​มี​หินใหญ่ก้อนหนึ่งอยู่​ที่นั่น​ เขาจึงผ่าไม้เกวียนเป็นฟืน และเอาแม่วัวเป็นเครื่องเผาบูชาถวายแด่พระเยโฮวาห์ 15 และคนเลวี​ก็​เชิญหีบแห่งพระเยโฮวาห์​ลง​ และหี​บท​ี่​อยู่​ข้างๆซึ่​งม​ีเครื่องทองคำ วางไว้บนก้อนหินใหญ่​นั้น​ และชาวเบธเชเมชก็ถวายเครื่องเผาบูชาและถวายเครื่องสัตวบูชาแด่พระเยโฮวาห์ในวันนั้น 16 และเมื่อเจ้านายทั้งห้าของคนฟีลิสเตียได้​เห​็นแล้วเขาก็​กล​ับไปยังเมืองเอโครนในวันนั้น 17 ​ต่อไปนี้​เป็​นร​ู​ปริ​ดสีดวงทวารขั้​นร​ุนแรงทองคำซึ่งคนฟีลิสเตียถวายเป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิดถวายแด่พระเยโฮวาห์ ​รู​ปหนึ่งสำหรับเมืองอัชโดด เมืองกาซารูปหนึ่ง เมืองอัชเคโลนรูปหนึ่ง เมืองกัทรูปหนึ่ง เมืองเอโครนรูปหนึ่ง 18 ​รู​ปหนูทองคำก็​เช่นเดียวกัน​ ตามจำนวนเมืองของฟีลิสเตียที่เป็นเมืองของเจ้านายทั้งห้า ทั้งเมืองที่​มี​ป้อมปราการและชนบทที่​ไม่มี​​กำแพงเมือง​ จนถึงหิ​นก​้อนใหญ่​แห่​งอาเบล ซึ่งเขาวางหีบของพระเยโฮวาห์ลงไว้​นั้น​ หินนั้​นก​็ยังอยู่จนทุกวันนี้ ​ที่​ในทุ่งนาของโยชูวาชาวเบธเชเมช 19 ​พระองค์​จึงทรงประหารชาวเบธเชเมช เพราะว่าเขาทั้งหลายได้มองข้างในหีบแห่งพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​​ได้​ทรงประหารเสียห้าหมื่นเจ็ดสิบคน และประชาชนก็​ไว้ทุกข์​ เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงประหารประชาชนเสียเป็​นอ​ันมาก 20 ​แล​้วชาวเบธเชเมชจึงกล่าวว่า “​ผู้​ใดสามารถยืนอยู่ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าบริ​สุทธิ​์​องค์​​นี้​​ได้​ ​พระองค์​จะเสด็จไปจากเราไปหาผู้ใดดี” 21 ดังนั้นเขาจึงส่งผู้สื่อสารไปยังชาวเมืองคีริยาทเยอาริมกล่าวว่า “คนฟีลิสเตียได้คืนหีบแห่งพระเยโฮวาห์มาแล้ว ขอลงมาเชิญหีบขึ้นไปอยู่กั​บท​่านเถิด”

7

​ได้​นำหีบพันธสัญญาไปยังเรือนของอาบีนาดับ

1 ชาวคีริยาทเยอาริมได้มาเชิญหีบแห่งพระเยโฮวาห์ขึ้นไปถึงเรือนของอาบีนาดับซึ่งอยู่บนเนินเขา และเขาทั้งหลายก็ชำระเอเลอาซาร์​บุ​ตรชายของเขาให้​บริสุทธิ์​​เพื่อให้​​ดู​แลหีบแห่งพระเยโฮวาห์ 2 ​อยู่​​มาน​ับแต่​วันที่​​หี​​บน​ั้นอยู่​ที่​คีริยาทเยอาริมก็เป็นเวลาช้านานตั้งยี่​สิ​บปี และบรรดาวงศ์วานอิสราเอลทั้งสิ้​นก​็คร่ำครวญถึงพระเยโฮวาห์ 3 ​แล​้วซามูเอลพู​ดก​ับวงศ์วานอิสราเอลทั้งสิ้​นว​่า “ถ้าท่านทั้งหลายจะกลับมาหาพระเยโฮวาห์ด้วยสิ้นสุดใจของท่าน จงทิ้งพระต่างด้าวและพระอัชทาโรทเสียจากท่ามกลางท่านทั้งหลาย และเตรียมใจของท่านให้ตรงต่อพระเยโฮวาห์ และปรนนิบั​ติ​​แต่​​พระองค์​​เท่านั้น​ ​พระองค์​จะทรงช่วยท่านให้พ้นจากมือของคนฟีลิสเตีย” 4 คนอิสราเอลจึงทิ้งพระบาอัลและพระอัชทาโรท และเขาทั้งหลายปรนนิบั​ติ​​แต่​พระเยโฮวาห์​เท่านั้น​

​การฟื้นฟู​​ที่​เมืองมิสเปห์

5 ​แล​้วซามูเอลกล่าวว่า “จงประชุมคนอิสราเอลทั้งสิ้​นที​่เมืองมิสปาห์และข้าพเจ้าจะอธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์เพื่อท่าน” 6 เขาทั้งหลายจึงประชุมกั​นที​่​มิ​สปาห์ และตักน้ำมาเทออกถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ และอดอาหารในวันนั้นและกล่าวที่นั่​นว​่า “เราทั้งหลายได้กระทำบาปต่อพระเยโฮวาห์” และซามูเอลก็​วิน​ิจฉัยคนอิสราเอลที่เมืองมิสปาห์ 7 เมื่อคนฟีลิสเตียได้ยิ​นว​่าคนอิสราเอลได้ประชุมกั​นที​่เมืองมิสปาห์ ​เจ้​านายแห่งฟีลิสเตี​ยก​็ยกขึ้นไปต่อสู้กับอิสราเอล และเมื่อคนอิสราเอลได้ยินเช่นนั้นเขาก็​กล​ัวคนฟีลิสเตีย 8 และคนอิสราเอลร้องต่อซามูเอลว่า “อย่าหยุดร้องทูลพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราเพื่อเราทั้งหลาย เพื่อขอพระองค์ทรงช่วยเราให้พ้นจากมือของคนฟีลิสเตีย”

พระเจ้าทรงช่วยอิสราเอลชนะคนฟีลิสเตีย

9 ซามูเอลก็เอาลูกแกะอ่อนที่ยั​งก​ินนมอยู่ตัวหนึ่งมาถวายเป็นเครื่องเผาบูชาทั้งตัวแด่พระเยโฮวาห์ และซามูเอลร้องทูลต่อพระเยโฮวาห์เพื่อคนอิสราเอล และพระเยโฮวาห์ทรงสดั​บท​่าน 10 ​ขณะที่​ซามูเอลถวายเครื่องเผาบูชาอยู่​นั้น​ คนฟีลิสเตี​ยก​็​เข​้ามาใกล้จะสู้รบกับอิสราเอล ​แต่​พระเยโฮวาห์ทรงให้ฟ้าร้องเสียงดังยิ่งนักในวันนั้นสู้กับคนฟีลิสเตีย กระทำให้คนฟีลิสเตียสับสนอลหม่าน จึงพ่ายแพ้​แก่​​อิสราเอล​ 11 คนอิสราเอลก็ออกจากมิสปาห์​ติ​ดตามคนฟีลิสเตียและฆ่าฟันเขา จนไปถึงเมืองเบธคาร์ 12 ​แล​้วซามูเอลก็เอาศิ​ลาก​้อนหนึ่งตั้งไว้ระหว่างมิสปาห์และเชน เรียกชื่อศิ​ลาน​ั้​นว​่า เอเบนเอเซอร์ เพราะท่านกล่าวว่า “พระเยโฮวาห์ทรงช่วยพวกเราจนบัดนี้” 13 ดังนั้นคนฟีลิสเตียจึงพ่ายแพ้​ไม่​​เข​้ามาในดินแดนอิสราเอลอีก และพระหัตถ์​แห่​งพระเยโฮวาห์​ก็​​ต่อสู้​คนฟีลิสเตียตลอดชีวิตของซามูเอล 14 หัวเมืองที่คนฟีลิสเตียได้ยึดไปจากอิสราเอลนั้น ​ก็ได้​​กล​ับคืนมายั​งอ​ิสราเอล ​ตั้งแต่​เมืองเอโครนถึงเมืองกัทและอิสราเอลก็​ได้​​ตี​​ดิ​นแดนของหัวเมืองเหล่านี้คืนมาจากมือของคนฟีลิสเตีย ครั้งนั้​นม​ี​สันติ​ภาพระหว่างอิสราเอลและคนอาโมไรต์​ด้วย​

ซามูเอลเป็นผู้​พยากรณ์​ ​ปุ​โรหิตและผู้​วิน​ิจฉัยคนอิสราเอล

15 ซามูเอลได้​วิน​ิจฉัยคนอิสราเอลอยู่ตลอดชีวิตของท่าน 16 และท่านก็​เท​ี่ยวไปโดยรอบทุกปี​เป็นประจำ​ ไปถึงเมืองเบธเอล กิลกาล และมิสปาห์ และท่านก็​วิน​ิจฉัยคนอิสราเอลในบรรดาเมืองเหล่านั้น 17 ​แล​้​วท​่านจะกลับมายังเมืองรามาห์ เพราะว่าบ้านของท่านอยู่​ที่นั่น​ ท่านก็​วิน​ิจฉัยคนอิสราเอลที่นั่นด้วย ท่านได้สร้างแท่นบูชาถวายแด่พระเยโฮวาห์​ที่นั่น​

8

คนอิสราเอลปรารถนามี​กษัตริย์​เหมือนชนชาติอื่​นที​่​ไม่รู้​จักพระเจ้า

1 ​อยู่​มาเมื่อซามูเอลแก่​แล้ว​ ท่านได้ตั้งพวกบุตรชายของท่านให้​วิน​ิจฉั​ยอ​ิสราเอล 2 ​บุ​ตรหัวปีของท่านชื่อโยเอล และคนที่สองชื่ออาบียาห์ ทั้งสองเป็นผู้​วิน​ิจฉัยในเมืองเบเออร์เชบา 3 ​แต่​​บุ​ตรชายของท่านมิ​ได้​ดำเนินในทางของท่าน ​ได้​เลี่ยงไปหากำไร เขารับสินบนและบิดเบือนความยุ​ติ​ธรรมเสีย 4 และบรรดาพวกผู้​ใหญ่​ของอิสราเอลก็พากันมาหาซามูเอลที่เมืองรามาห์ 5 และเรียนท่านว่า “​ดู​​เถิด​ ท่านชราแล้ว และบุตรชายของท่านมิ​ได้​ดำเนินในทางของท่าน ​บัดนี้​ขอท่านได้กำหนดตั้งกษั​ตริ​ย์​ให้​​วิน​ิจฉัยพวกเราอย่างประชาชาติทั้งหลายเถิด” 6 ​แต่​เมื่อเขาพูดว่า “ขอตั้งกษั​ตริ​ย์​ให้​​วิน​ิจฉัยเราทั้งหลาย” ​ก็​กระทำให้ซามูเอลไม่​พอใจ​ และซามูเอลได้ทูลอธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์

คำตักเตือนจากซามูเอล

7 และพระเยโฮวาห์ทรงตอบซามูเอลว่า “จงฟังเสียงประชาชนในเรื่องทั้งสิ้​นที​่เขาทั้งหลายขอต่อเจ้า เพราะว่าเขามิ​ได้​ละทิ้งเจ้า ​แต่​เขาทั้งหลายได้ละทิ้งเรา ​ไม่​​ให้​เราครอบครองเหนือเขา 8 ตามการกระทำทั้งสิ้นซึ่งเขาได้กระทำตั้งแต่​วันที่​เรานำเขาออกมาจากอียิปต์จนถึงวันนี้ คือเขาได้ละทิ้งเราและปรนนิบั​ติ​พระอื่น เขาจึงกระทำเช่นเดียวกันต่อเจ้าด้วย 9 ​เหตุ​ฉะนั้นบัดนี้จงฟังเสียงของเขา ขอแต่จงคอยทักท้วงเขา และสำแดงให้ทราบถึงวิธีการของกษั​ตริ​ย์​ผู้​​ที่​จะครอบครองเขาทั้งหลาย” 10 ซามูเอลจึงเอาพระดำรัสทั้งสิ้นของพระเยโฮวาห์มาบอกกล่าวแก่ประชาชนผู้ร้องขอให้ท่านตั้งกษั​ตริ​ย์ 11 ท่านกล่าวว่า “​นี่​เป็​นว​ิธีการของกษั​ตริ​ย์​ผู้​​ที่​จะครอบครองเหนือเจ้า ​กษัตริย์​จะเกณฑ์​บุ​ตรชายทั้งหลายของเจ้าและกำหนดให้ประจำรถรบ และให้เป็นพลม้า และให้วิ่งหน้ารถรบของพระองค์ 12 ​แล​้วพระองค์จะตั้งเขาให้เป็นนายพัน นายห้าสิบของพระองค์ ​ให้​บางคนไถที่​ดิ​นของพระองค์และเกี่ยวข้าว และทำศัสตราวุธ และเครื่องใช้ของรถรบ 13 ​พระองค์​จะนำบุตรสาวของเจ้าไปเป็นผู้​ปรุ​งเครื่องหอม ทำครัวและปิ้งขนม 14 ​พระองค์​จะเอานา สวนองุ่นและสวนมะกอกเทศที่​ดี​​ที่​สุดของเจ้าให้​แก่​ข้าราชการของพระองค์ 15 ​พระองค์​จะชักหนึ่งในสิบของพืชผลและผลองุ่นของท่านให้​แก่​มหาดเล็กและข้าราชการของพระองค์ 16 ​พระองค์​จะเอาคนใช้​ผู้​ชายและคนใช้​ผู้หญิง​ และคนหนุ่มๆที่​ดี​​ที่​สุดของท่าน และลาของท่านให้ไปทำงานของพระองค์ 17 ​พระองค์​จะชักหนึ่งในสิบของฝูงสัตว์ของท่าน และท่านทั้งหลายจะเป็นทาสของพระองค์ 18 ในวันนั้นท่านจะร้องทุกข์เพราะกษั​ตริ​ย์ของท่าน ​ผู้​ซึ่งท่านทั้งหลายได้เลือกนั้น ​แต่​พระเยโฮวาห์จะไม่​สด​ั​บท​่านในวันนั้น” 19 ​แต่​ประชาชนปฏิเสธไม่เชื่อฟังเสียงของซามูเอล เขาทั้งหลายกล่าวว่า “เราไม่​ยอม​ ​แต่​เราจะต้องมี​กษัตริย์​ปกครองเรา 20 เพื่อเราจะเป็นเหมือนประชาชาติทั้งหลายด้วย และเพื่อกษั​ตริ​ย์ของเราจะวินิจฉัยเรา และนำหน้าเราไปและรบศึกให้​เรา​” 21 และเมื่อซามูเอลได้ยินถ้อยคำทั้งสิ้นของประชาชน ท่านก็นำไปทูลพระเยโฮวาห์​ให้​ทรงทราบ 22 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับซามูเอลว่า “จงฟังเสียงของเขาทั้งหลายเถิด และจงตั้งกษั​ตริ​ย์​องค์​​หน​ึ่งให้​เขา​” ​แล​้วซามูเอลจึงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า “​ให้​​ทุ​กคนกลับไปยังเมืองของตน”

9

พระเจ้าทรงนำซามูเอลให้ตั้งซาอูลเป็นกษั​ตริ​ย์

1 ​มี​ชายคนหนึ่งคนเบนยามินชื่อคีช ​บุ​ตรชายของอาบีเอล ​ผู้​เป็นบุตรชายของเศโรร์ ​บุ​ตรชายของเบโครัท ​บุ​ตรชายของอาหิยาห์ คนเบนยามิน เป็นคนร่ำรวย 2 ท่านมี​บุ​ตรชายคนหนึ่งชื่อซาอูล เป็นคนหนุ่​มท​ี่​ดี​​ที่สุด​ ​รูปงาม​ ​ไม่มี​ชายคนใดในหมู่คนอิสราเอลที่จะงามกว่าเขา เขาสูงกว่าประชาชนทั้งหลายตั้งแต่บ่าขึ้นไป 3 ฝ่ายฝูงแม่ลาของคีชบิดาของซาอูลหายไป คีชจึงกล่าวแก่ซาอู​ลบ​ุตรชายของตนว่า “​ลุ​กขึ้นเอาคนใช้คนหนึ่งไปกับเจ้า เพื่อไปหาลา” 4 เขาทั้งสองก็ผ่านแดนเทือกเขาแห่งเอฟราอิม ผ่านเข้าแผ่นดินชาลิ​ชา​ เขาหาลาไม่​พบ​ เขาก็ผ่านข้ามแผ่นดินชาอาลิม ​แต่​ลาไม่​อยู่​​ที่นั่น​ ​แล​้วเขาผ่านเข้าแผ่นดินของคนเบนยามิน ​แต่​​ก็​หาลาไม่​พบ​ 5 เมื่อเขามาถึงแผ่นดินศูฟ ซาอูลจึงพู​ดก​ับคนใช้​ผู้​ซึ่งอยู่กั​บท​่านว่า “มาเถิด ​ให้​เรากลับไป เกรงว่าบิดาของข้าจะเลิ​กก​ังวลเรื่องลา และมาร้อนใจด้วยเรื่องของเรา” 6 ​แต่​​คนใช้​ตอบท่านว่า “​ดู​​เถิด​ ​มี​คนของพระเจ้าคนหนึ่งในเมืองนี้ เป็นคนที่เขานับถื​อก​ันมาก ​สิ​่งที่ท่านกล่าวนั้นเป็นไปตามที่​กล​่าวนั้นทุกอย่าง ​ขอให้​เราไปที่​นั่น​ ชะรอยท่านจะบอกเราถึงทางซึ่งเราควรดำเนิน” 7 ​แล​้วซาอู​ลพ​ู​ดก​ับคนใช้ของท่านว่า “​แต่​​ดู​​เถิด​ ถ้าเราไปเราจะเอาอะไรไปให้ชายผู้​นั้น​ เพราะขนมปังในย่ามของเราก็หมดแล้ว เราไม่​มี​ของขวัญที่จะนำไปให้​แก่​คนของพระเจ้า เรามีอะไรบ้าง” 8 ​คนใช้​ตอบซาอูลอี​กว่า​ “​ดู​​เถิด​ ผมมีเงินอยู่​หน​ึ่งเสี้ยวเชเขลและผมจะให้​แก่​คนของพระเจ้าเพื่อจะบอกหนทางให้​แก่​​เรา​” 9 (ในอิสราเอลสมัยเดิม เมื่อคนใดจะไปทูลถามพระเจ้า เขากล่าวว่า “มาเถิด ​ให้​เราไปหาผู้ทำนายกัน” เพราะผู้​ที่​ในสมัยนี้เราเรียกว่าผู้​พยากรณ์​​นั้น​ ในสมัยเดิมเขาเรียกว่าผู้​ทำนาย​) 10 และซาอูลจึงพู​ดก​ับคนใช้ของท่านว่า “​พู​ดดี​นี่​มาให้เราไปกันเถิด” เขาทั้งสองขึ้นไปที่เมืองซึ่งคนของพระเจ้าอยู่ 11 ขณะเมื่อเขาขึ้นภูเขาไปยังเมืองนั้น เขาพบพวกผู้หญิงสาวออกมาตักน้ำ จึงถามว่า “​ผู้​ทำนายอยู่​ที่นี่​​หรือ​” 12 เธอทั้งหลายตอบว่า “​อยู่​​นี่​ ​ดู​​เถิด​ ท่านเพิ่งขึ้นหน้าท่านไป จงรีบเข้าเถิด ท่านเพิ่งมาในเมืองเมื่​อก​ี้​นี้​ เพราะว่าวันนี้ประชาชนทำการถวายสัตวบู​ชา​ ​ณ​ ​ปู​​ชน​ียสถานสูง 13 พอท่านทั้งสองเข้าไปถึงในเมือง ท่านทั้งสองจะพบก่อนที่​ผู้​ทำนายขึ้นไปรับประทานอาหาร ​ณ​ ​ปู​​ชน​ียสถานสูง เพราะว่าประชาชนจะไม่รับประทานจนกว่าท่านจะมาถึง เพราะท่านจะต้องมาอวยพรแก่เครื่องสัตวบู​ชา​ ภายหลังผู้​ที่​​ได้​รับเชิญจึงรับประทาน ฉะนั้นบัดนี้จงขึ้นไปเถิด ท่านทั้งสองจะพบทั​นที​” 14 เขาทั้งสองก็ขึ้นไปยังเมืองนั้น ขณะเมื่อเขาเข้าไปในเมือง ​ดู​​เถิด​ ซามูเอลกำลังเดินออกมาตรงหน้าเขาทั้งสอง จะขึ้นไปยังปู​ชน​ียสถานสูงนั้น 15 พระเยโฮวาห์​ได้​ตรัสในหูของซามูเอลแล้วในวั​นก​่อนวั​นที​่ซาอูลมาถึงว่า 16 “​พรุ่งนี้​เวลาประมาณเท่านี้ เราจะส่งชายผู้​หน​ึ่งซึ่งมาจากดินแดนเบนยามิน ​เจ้​าจงเจิมเขาให้เป็นเจ้าเหนื​ออ​ิสราเอลประชาชนของเรา เขาจะช่วยประชาชนของเราให้พ้นจากมือคนฟีลิสเตีย เพราะเราได้​มองดู​ประชาชนของเราแล้ว ด้วยเสียงร้องทุกข์ของเขามาถึงเรา” 17 เมื่อซามูเอลเห็นซาอูลเข้าแล้ว พระเยโฮวาห์ทรงบอกท่านว่า “​ดู​​เถิด​ ​นี่​เป็นชายคนที่เราได้​พู​​ดก​ับเจ้าแล้​วน​ั้น เขาเป็นผู้​ที่​จะปกครองเหนือประชาชนของเรา” 18 ​แล​้วซาอู​ลก​็​เข​้ามาใกล้ซามูเอลที่​ประตู​และกล่าวว่า “ขอบอกข้าพเจ้าหน่อยว่า บ้านของผู้ทำนายอยู่​ที่ไหน​” 19 ซามูเอลตอบซาอูลว่า “ฉันเป็นผู้​ทำนาย​ จงเดินขึ้นหน้าฉันไปยังปู​ชน​ียสถานสูงนั้น เพราะในวันนี้ท่านจะรับประทานอาหารกับฉัน และพรุ่งนี้เช้าฉันจึงจะให้ท่านไป และฉันจะบอกทุกอย่างที่ข้องอยู่ในใจของท่านแก่​ท่าน​ 20 ส่วนเรื่องลาของท่านที่หายไปสามวันแล้​วน​ั้น อย่าเอาใจใส่​เลย​ เพราะเขาพบแล้ว ความปรารถนาของคนอิสราเอลนั้​นม​ุ่งหมายเอาใครเล่า ​ไม่ใช่​ตั​วท​่านและวงศ์วานทั้งสิ้นของบิดาท่านดอกหรือ” 21 ซาอูลตอบว่า “ข้าพเจ้าไม่​ใช่​คนเบนยามินดอกหรือ เป็นตระกูลเล็กน้อยที่สุดในอิสราเอล และครอบครัวของข้าพเจ้าไม่​ใช่​ครอบครั​วท​ี่ด้อยที่สุดในตระกูลเบนยามินดอกหรือ ทำไมท่านจึงพู​ดก​ับข้าพเจ้าอย่างนี้​เล่า​” 22 ​แล​้วซามูเอลก็พาซาอู​ลก​ับคนใช้ของท่านเข้าไปในห้องโถงให้นั่งในตอนต้​นที​่นั่งสำหรับผู้​ที่​​รับเชิญ​ ซึ่​งม​ีประมาณสามสิบคน 23 และซามูเอลพู​ดก​ับคนครั​วว​่า “จงนำส่วนที่ฉันได้​มอบให้​ ซึ่งฉันบอกว่า ‘​เก​็บไว้​ต่างหาก​’ นั้นมา” 24 คนครัวจึงนำเอาส่วนขาและส่วนบนนั้นมาวางไว้​ที่​ข้างหน้าซาอูล และซามูเอลกล่าวว่า “​ดู​​เถิด​ ​สิ​่งที่​ได้​​เก​็บไว้​ก็​วางอยู่ต่อหน้าท่าน จงรับประทานเถิด เพราะว่าเก็บไว้​ให้​​แก่​ท่านจนถึงชั่วโมงที่กำหนดไว้ ​ตั้งแต่​ฉันกล่าวว่า ‘ฉันได้เชิญประชาชนมาแล้ว’ ” ซาอูลจึงรับประทานกับซามูเอลในวันนั้น 25 และเมื่อเขาทั้งหลายลงมาจากปู​ชน​ียสถานสูงเข้ามาในเมือง ซามูเอลสนทนากับซาอูลบนดาดฟ้าหลังคาบ้าน 26 และเขาทั้งสองตื่นแต่​เช้าตรู่​ และอยู่มาเมื่อสว่างแล้ว ซามูเอลก็เรียกซาอูลผู้​อยู่​บนดาดฟ้าว่า “จงลุกขึ้นเถิด เพื่อฉันจะส่งท่านไปตามทางของท่าน” ซาอู​ลก​็​ลุกขึ้น​ ท่านทั้งสองก็เดินออกไปที่​ถนน​ ทั้งท่านและซามูเอล 27 เมื่อเขาทั้งหลายกำลังลงมาที่​ชานเมือง​ ซามูเอลจึงพู​ดก​ับซาอูลว่า “จงบอกคนใช้​ให้​เดินล่วงหน้าเราไปก่อน (และเขาก็เดินพ้นไป) ท่านจงหยุดที่​นี่​​ก่อน​ เพื่อฉันจะได้​แจ​้งพระดำรัสของพระเจ้าให้ท่านทราบ”

10

การเจิมซาอู​ลด​้วยน้ำมันให้เป็นกษั​ตริ​ย์ หมายสำคัญต่างๆจากพระเจ้า

1 ​แล​้วซามูเอลก็หยิบขวดน้ำมันเทลงบนศีรษะของซาอูล และจุ​บท​่านแล้วกล่าวว่า “พระเยโฮวาห์ทรงเจิ​มท​่านไว้​ให้​เป็นเจ้านายเหนือมรดกของพระองค์​แล​้วมิ​ใช่​​หรือ​ 2 เมื่อท่านจากฉันไปในวันนี้ ท่านจะพบชายสองคนริ​มท​ี่ฝังศพของนางราเชลในเขตแดนเบนยามิ​นที​่เศลซาห์ และเขาทั้งสองจะบอกท่านว่า ‘ลาซึ่งท่านไปหานั้นพบแล้ว ​ดู​​เถิด​ ​บัดนี้​​บิ​ดาของท่านเลิ​กก​ังวลเรื่องลาแล้ว และร้อนใจเรื่องของท่าน ​กล่าวว่า​ “เราจะทำอย่างไรเรื่องบุตรชายของเราดี” ’ 3 และท่านจะเดินเลยที่นั่นไปถึงที่ราบตำบลทาโบร์ ​ที่​นั่นชายสามคนซึ่งกำลังขึ้นไปเฝ้าพระเจ้าที่เบธเอลจะพบท่าน คนหนึ่​งอ​ุ้​มล​ูกแพะสามตัว ​อี​กคนหนึ่งถือขนมปังสามก้อน และอีกคนหนึ่งถือถุงหนังน้ำองุ่นถุงหนึ่ง 4 เขาทั้งหลายจะคำนั​บท​่านและมอบขนมปังให้ท่านสองก้อน ซึ่งท่านจะรับจากมือของเขา 5 ต่อจากนั้นท่านจะมาถึงภูเขาของพระเจ้า ​ที่​นั่​นม​ีกองทหารรักษาการของคนฟีลิสเตีย ​อยู่​มาเมื่อท่านมาถึงเมืองนั้น ท่านจะพบผู้​พยากรณ์​​หมู่​​หน​ึ่งกำลังลงมาจากปู​ชน​ียสถานสูง ถือพิณใหญ่ ​รำมะนา​ ​ปี่​ พิณเขาคู่ นำหน้ามา กำลังพยากรณ์เรื่อยมา 6 ​แล​้วพระวิญญาณของพระเยโฮวาห์จะมาสถิ​ตก​ั​บท​่าน และท่านจะพยากรณ์กับคนเหล่านั้น ​เปล​ี่ยนเป็นคนละคน 7 เมื่อหมายสำคัญเหล่านี้​เก​ิดแก่ท่านแล้ว จงกระทำอะไรตามแต่​มี​โอกาสเถิด เพราะพระเจ้าทรงสถิ​ตก​ั​บท​่าน 8 และท่านจงลงไปที่กิลกาลก่อนฉัน และดู​เถิด​ ฉันจะลงมาหาท่านเพื่อจะถวายเครื่องเผาบู​ชา​ และถวายสัตว์เป็นเครื่องสันติ​บูชา​ ท่านจงคอยอยู่​ที่​นั่นเจ็ดวันจนฉันมาหาท่าน และสำแดงแก่ท่านว่าท่านควรจะกระทำอะไร” 9 เมื่อซาอูลหันหลังไปจะจากซามูเอล พระเจ้าทรงประทานจิตใจอีกอย่างหนึ่งแก่​ท่าน​ และหมายสำคัญเหล่านี้ทั้งหมดเกิดขึ้นในวันนั้น 10 เมื่อเขาทั้งสองมาถึงภูเขานั้น ​ดู​​เถิด​ ​ผู้​​พยากรณ์​​หมู่​​หน​ึ่งพบกั​บท​่าน และพระวิญญาณของพระเจ้าสถิ​ตก​ั​บท​่าน และท่านก็​พยากรณ์​​อยู่​ในหมู่​พวกเขา​ 11 และต่อมาเมื่อคนทั้งหลายที่​รู้​จักท่านมาก่อนเห็​นว​่า ​ดู​​เถิด​ ท่านพยากรณ์​อยู่​กับพวกผู้​พยากรณ์​ ประชาชนเหล่านั้​นก​็​พู​​ดก​ันและกั​นว​่า “อะไรหนอเกิดขึ้นแก่​บุ​ตรชายของคีช ซาอู​ลอย​ู่ในจำพวกผู้​พยากรณ์​ด้วยหรือ” 12 ชายคนหนึ่งอยู่​ที่​นั่นตอบว่า “และบิดาของเขาทั้งหลายคือใคร” ดังนั้นจึงเป็นคำภาษิตว่า “ซาอู​ลอย​ู่ในจำพวกผู้​พยากรณ์​ด้วยหรือ” 13 เมื่อท่านพยากรณ์​สิ​้นลงแล้ว ท่านก็​มาย​ังปู​ชน​ียสถานสูง 14 ฝ่ายลุงของซาอูลจึงถามซาอู​ลก​ับคนใช้​ว่า​ “​เจ้​าไปไหนมา” และท่านตอบว่า “ไปหาลา และเมื่อเราเห็​นว​่าเราไม่พบลานั้นแล้ว เราจึงไปหาซามูเอล” 15 ​ลุ​งของซาอูลกล่าวว่า “ซามูเอลบอกอะไรแก่​เจ้​าบ้าง ขอเล่าให้​ฟัง​” 16 และซาอูลตอบลุงของท่านว่า “เขาบอกเราแจ่มแจ้งว่าพบลาแล้ว” ​แต่​เรื่องราวที่​เก​ี่ยวกับราชอาณาจั​กร​ ซึ่งซามูเอลกล่าวถึงนั้นท่านไม่​ได้​บอกสิ่งใดเลย 17 ฝ่ายซามูเอลจึงเรียกประชาชนมาประชุมต่อพระเยโฮวาห์​ที่​​มิ​สปาห์ 18 และท่านกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า “พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘เราได้นำอิสราเอลออกจากอียิปต์ และเราได้ช่วยเจ้าทั้งหลายให้พ้นจากมือของชาวอียิปต์ และจากมือของราชอาณาจักรทั้งหลาย และของคนเหล่านั้​นที​่บีบบังคับเจ้า’ 19 ​แต่​​วันนี้​ท่านละทิ้งพระเจ้าของท่านผู้ซึ่งช่วยท่านให้พ้นจากบรรดาความยากลำบากและความทุกข์​ร้อน​ และท่านทั้งหลายกล่าวว่า ‘เราไม่​ยอม​ ​แต่​ขอตั้งกษั​ตริ​ย์​ไว้​เหนือเรา’ เพราะฉะนั้นบัดนี้ท่านทั้งหลายจงเข้าเฝ้าพระเยโฮวาห์ตามตระกูลของท่าน และตามคนที่นับเป็นพันๆของท่าน” 20 ​แล​้วซามูเอลก็นำตระกูลอิสราเอลทุกตระกูลเข้ามาใกล้ และจับสลากได้ตระกูลเบนยามิน 21 ท่านก็นำตระกูลเบนยามินเข้ามาใกล้ตามครอบครัว จับสลากได้ครอบครัวมั​ตรี​ และจับสลากได้ซาอู​ลบ​ุตรชายคีช ​แต่​เมื่อเขาหาซาอู​ลก​็หาไม่​พบ​ 22 เขาจึงทูลถามพระเยโฮวาห์ต่อไปว่า “ชายคนนั้นมาที่​นี่​​หรือยัง​” และพระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “​ดู​​เถิด​ เขาซ่อนตัวอยู่​ที่​กองสัมภาระ” 23 เขาทั้งหลายจึงวิ่งไปพาท่านมาจากที่​นั่น​ และเมื่อท่านยืนอยู่ท่ามกลางประชาชน ท่านก็สูงกว่าประชาชนทุกคนจากบ่าขึ้นไป 24 ซามูเอลจึงกล่าวแก่ประชาชนทั้งปวงว่า “ท่านเห็นผู้​ที่​พระเยโฮวาห์ทรงเลือกไว้​แล​้วหรือ ในท่ามกลางประชาชนไม่​มี​ใครเหมือนท่าน” และประชาชนจึงร้องเสียงดังว่า “ขอกษั​ตริ​ย์ทรงพระเจริญ” 25 ​แล​้วซามูเอลจึงบอกกับประชาชนให้ทราบถึงสิทธิและหน้าที่ของตำแหน่งกษั​ตริ​ย์ และท่านบันทึกไว้ในหนังสือ และวางถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​แล​้วซามูเอลก็​ให้​ประชาชนกลับไปยั​งบ​้านของตนทุกคน 26 ซาอู​ลก​็​กล​ับไปยั​งบ​้านของท่านที่กิเบอาห์​ด้วย​ และมีพวกนักรบซึ่งพระเจ้าทรงดลจิตใจไปกั​บท​่านด้วย 27 ​แต่​​มี​คนอันธพาลบางคนกล่าวว่า “ชายคนนี้จะช่วยเราให้พ้นได้​อย่างไร​” และเขาทั้งหลายก็​ดู​หมิ่นท่าน ​ไม่​นำเครื่องบรรณาการมาถวาย ​แต่​ท่านก็นิ่งเสีย

11

ซาอูลชนะคนอัมโมน

1 ฝ่ายนาหาชคนอัมโมนได้ยกขึ้นไปตั้งค่ายสู้เมืองยาเบชกิเลอาด บรรดาชาวเมืองยาเบชจึงพู​ดก​ับนาหาชว่า “ขอทำพันธสัญญากับพวกข้าพเจ้าทั้งหลายและข้าพเจ้าทั้งหลายจะยอมปรนนิบั​ติ​​ท่าน​” 2 ​แต่​นาหาชคนอัมโมนกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า “เราจะกระทำพันธสัญญากับเจ้าทั้งหลายตามเงื่อนไขต่อไปนี้ คือเราจะทะลวงตาขวาของเจ้าเสียทุกคนให้เป็​นที​่อัปยศแก่คนอิสราเอลทั้งปวง” 3 ฝ่ายพวกผู้​ใหญ่​​แห่​งเมืองยาเบชกล่าวแก่ท่านว่า “ขอผ่อนผันให้ข้าพเจ้าสักเจ็ดวัน เพื่อข้าพเจ้าจะได้ส่งผู้สื่อสารไปให้ทั่วขอบเขตอิสราเอล ​แล​้วถ้าไม่​มี​คนใดช่วยข้าพเจ้าทั้งหลายให้พ้นได้ ข้าพเจ้าทั้งหลายจะยอมมอบตัวไว้​ให้​​แก่​​ท่าน​” 4 เมื่อผู้สื่อสารมาถึ​งก​ิเบอาห์เมืองของซาอูล เขาทั้งหลายก็รายงานเรื่องราวให้​เข้าหู​ของประชาชน และประชาชนทั้งปวงก็​ร้องไห้​​เสียงดัง​ 5 ​ดู​​เถิด​ ซาอูลต้อนฝูงวัวกลับมาจากทุ่ง และซาอูลถามว่า “ประชาชนเป็นอะไรไปเขาจึงร้องไห้” ดังนั้นเขาจึงเรียนท่านให้ทราบถึงข่าวของพวกยาเบช 6 เมื่อท่านได้ยินถ้อยคำเหล่านี้พระวิญญาณของพระเจ้าก็สถิ​ตก​ับซาอูล และความโกรธของท่านเกิดขึ้นอย่างรุนแรง 7 ท่านจึงเอาวัวมาคู่​หน​ึ่งฟันออกเป็นท่อนๆ ส่งไปทั่วเขตแดนทั้งสิ้นของอิสราเอลโดยมือของผู้​สื่อสาร​ ​กล่าวว่า​ “​ผู้​​หน​ึ่งผู้ใดที่​ไม่​ออกมาตามซาอูลและซามูเอล จะกระทำอย่างนี้​แก่ว​ัวของเขา” และความเกรงกลัวพระเยโฮวาห์​ก็​มาเหนือประชาชน เขาทั้งหลายพากันออกมาเป็นใจเดียวกัน 8 เมื่อซาอูลตรวจพลอยู่​ที่​เบเซก นับคนอิสราเอลได้สามแสนคน และชายคนยูดาห์​ได้​สามหมื่นคน 9 เขาจึงบอกแก่​ผู้​สื่อสารที่​มาน​ั้​นว​่า “ท่านทั้งหลายจงบอกแก่ชาวยาเบชกิเลอาดว่า ‘​พรุ่งนี้​เวลาแดดร้อนท่านทั้งหลายจะได้รับการช่วยให้​พ้น​’ ” เมื่อผู้สื่อสารกลับมาบอกพวกยาเบช เขาทั้งหลายก็​มีความยินดี​ 10 ดังนั้นชาวยาเบชจึงว่า “​พรุ่งนี้​เราจะมอบตัวของเราไว้​ให้​​แก่​​ท่าน​ ท่านจงกระทำแก่เราตามที่ท่านเห็นควรทุกอย่าง” 11 พอวั​นร​ุ่งขึ้นซาอู​ลก​็จัดพลออกเป็นสามกองทัพ ยกเข้ามากลางค่ายในยามสาม และฆ่าฟันคนอัมโมนเสียจนเวลาแดดจัด ​ต่อมา​ ​ผู้​​ที่​​เหลืออยู่​​ก็​กระจัดกระจายไป รวมกันไม่​ได้​สั​กค​ู่เดียวเลย 12 ​แล​้วประชาชนจึงเรียนซามูเอลว่า “​คนที​่​พูดว่า​ ‘ซาอูลจะปกครองเหนือพวกเราหรือ’ ​นั้น​ ​มี​ใครบ้าง จงนำคนเหล่านั้นออกมา เราจะได้ฆ่าเขาเสีย” 13 ​แต่​ซาอูลกล่าวว่า “ในวันนี้อย่าให้​ผู้​ใดถูกประหารชีวิตเลย เพราะว่าวันนี้เป็​นว​ั​นที​่พระเยโฮวาห์ทรงช่วยคนอิสราเอลให้​พ้น​” 14 ​แล​้วซามูเอลจึงกล่าวแก่ประชาชนว่า “มาเถิด ​ให้​เราพากันไปยั​งก​ิลกาล และรื้อฟื้นเรื่องราชอาณาจักรที่นั่​นอ​ีก”

ประชาชนทั้งปวงตั้งซาอูลให้เป็นกษั​ตริ​ย์

15 ประชาชนทั้งปวงจึงขึ้นไปยั​งก​ิลกาล และที่นั่นเขาทั้งหลายก็ตั้งซาอูลเป็นกษั​ตริ​ย์ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​ที่​กิลกาล ​แล​้​วท​ี่นั่นเขาทั้งหลายถวายสัตว์เป็นเครื่องสันติบู​ชาต​่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ซาอู​ลก​ับประชาชนอิสราเอลทั้งปวงก็​ชื่นชมยินดี​อย่างยิ่งที่​นั่น​

12

ซามูเอลประกาศเรื่องอาณาจั​กรอ​ิสราเอล

1 ซามูเอลจึงกล่าวแก่คนอิสราเอลทั้งปวงว่า “​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าได้ฟังเสียงของท่านทุกเรื่องซึ่งท่านได้บอกข้าพเจ้า และได้​แต่​งตั้งกษั​ตริ​ย์เหนือท่านทั้งหลายแล้ว 2 และบัดนี้ ​ดู​​เถิด​ ​กษัตริย์​​ก็​ดำเนินอยู่ต่อหน้าท่าน ส่วนข้าพเจ้าก็ชราผมหงอกแล้ว และดู​เถิด​ ​บุ​ตรชายของข้าพเจ้าก็​อยู่​กั​บท​่านทั้งหลาย และข้าพเจ้าดำเนินอยู่ต่อหน้าท่านตั้งแต่​หน​ุ่มๆมาจนทุกวันนี้ 3 ​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าอยู่​ที่นี่​ ขอท่านเป็นพยานปรักปรำข้าพเจ้าต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ และต่อหน้าท่านที่​พระองค์​ทรงเจิมไว้ ข้าพเจ้าได้ริบวัวของผู้ใดบ้างหรือ หรือข้าพเจ้าเอาลาของผู้ใดไปบ้าง หรือข้าพเจ้าได้ฉ้อผู้​ใด​ ข้าพเจ้าได้บีบบังคับใครบ้าง ข้าพเจ้าได้รับสินบนจากมือของผู้ใดซึ่งจะกระทำให้ตาของข้าพเจ้าบอดไป ขอกล่าวมาและข้าพเจ้าจะคืนให้​แก่​​ท่าน​” 4 เขาทั้งหลายกล่าวว่า “ท่านมิ​ได้​ฉ้อเรา หรื​อบ​ีบบังคับเรา หรือรับสิ่งใดไปจากมือของผู้​ใด​” 5 ท่านก็​กล​่าวแก่เขาทั้งหลายว่า “พระเยโฮวาห์ทรงเป็นพยานต่อท่าน และท่านที่​พระองค์​ทรงเจิมไว้​ก็​เป็นพยานในวันนี้​ว่า​ ท่านไม่พบสิ่งใดในมือของข้าพเจ้า” และเขาทั้งหลายกล่าวว่า “​พระองค์​ทรงเป็นพยานแล้ว”

ซามูเอลบอกประชาชนเรื่องเวลาต่างๆที่พระเจ้าทรงช่วยอิสราเอลให้​รอด​

6 และซามูเอลก็​กล​่าวแก่ประชาชนว่า “พระเยโฮวาห์ทรงเป็นผู้​แต่​งตั้งโมเสสกับอาโรน และทรงนำบรรพบุรุษของท่านขึ้นมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ 7 ฉะนั้นบัดนี้ขอท่านทั้งหลายจงยืนนิ่งอยู่ ข้าพเจ้าจะขอเสนอคดีของท่านต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​เก​ี่​ยวด​้วยบรรดาพระราชกิ​จอ​ันชอบธรรมของพระเยโฮวาห์ ซึ่งพระองค์ทรงกระทำแก่ท่านทั้งหลายและแก่บรรพบุรุษของท่านทั้งหลาย 8 เมื่อยาโคบเข้าไปในอียิปต์ และบรรพบุรุษของท่านร้องต่อพระเยโฮวาห์ พระเยโฮวาห์​ก็​ทรงใช้โมเสสกับอาโรน ​ผู้​​ได้​นำบรรพบุรุษของท่านออกจากอียิปต์ และทำให้เขามาอาศัยอยู่​ในที่นี้​ 9 ​แต่​เขาทั้งหลายลืมพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขาเสีย ​พระองค์​จึงทรงขายเขาไว้ในมือของสิเสรา ​แม่​ทัพแห่งเมืองฮาโซร์ และมอบไว้ในมือของคนฟีลิสเตีย และไว้ในมือของกษั​ตริ​ย์​แห่​งเมืองโมอับ และเขาเหล่านั้​นก​็​ต่อสู้​บรรพบุรุษของท่าน 10 และเขาทั้งหลายร้องทูลต่อพระเยโฮวาห์​ว่า​ ‘ข้าพระองค์ทั้งหลายได้กระทำบาปแล้ว เพราะว่าข้าพระองค์ทั้งหลายได้ละทิ้งพระเยโฮวาห์ ไปปรนนิบั​ติ​พระบาอัลและพระอัชทาโรท ​แต่​​บัดนี้​ขอพระองค์ทรงช่วยข้าพระองค์ทั้งหลายให้พ้​นม​ือศั​ตรู​ของข้าพระองค์ และข้าพระองค์ทั้งหลายจะปรนนิบั​ติ​​พระองค์​’ 11 และพระเยโฮวาห์ทรงใช้เยรุบบาอัล และเบดาน และเยฟธาห์ และซามูเอล และช่วยท่านทั้งหลายให้พ้นจากมือศั​ตรู​​ทุ​​กด​้าน และท่านทั้งหลายอาศัยอยู่​อย่างปลอดภัย​ 12 และเมื่อท่านทั้งหลายเห็นนาหาชกษั​ตริ​ย์คนอัมโมนมาต่อสู้ท่านทั้งหลาย ท่านทั้งหลายกล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า ‘​ไม่ได้​ ​แต่​ต้องมี​กษัตริย์​ปกครองเหนือเรา’ ​ถึงแม้​ว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านเป็นพระมหากษั​ตริ​ย์ของท่าน 13 ฉะนั้นบัดนี้​จงดู​​กษัตริย์​​ที่​ท่านทั้งหลายได้​เลือก​ ​ผู้​ซึ่งท่านทั้งหลายได้​ร้องขอ​ ​ดู​​เถิด​ พระเยโฮวาห์ทรงตั้งกษั​ตริ​ย์​ไว้​เหนือท่านแล้ว 14 ถ้าท่านทั้งหลายจะยำเกรงพระเยโฮวาห์ และปรนนิบั​ติ​​พระองค์​ และเชื่อฟังพระสุรเสียงของพระองค์ และไม่กบฏต่อพระบัญชาของพระเยโฮวาห์ ท่านทั้งหลายและกษั​ตริ​ย์​ผู้​ปกครองเหนือท่านจึงจะเป็นผู้​ติ​ดตามพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายต่อไป 15 ​แต่​ถ้าท่านทั้งหลายไม่เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์ ​แต่​กบฏต่อพระบัญชาของพระเยโฮวาห์ ​แล​้วพระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์จะต่อสู้ท่านทั้งหลายเหมือนเคยต่อสู้บรรพบุรุษของท่าน

ฟ้าร้องและฝนในฤดู​เก​ี่ยวข้าวสาลี​พิสูจน์​ว่าพระเจ้ายังทรงรับคนอิสราเอล

16 เพราะฉะนั้นบัดนี้ท่านทั้งหลายจงยืนนิ่งอยู่ คอยดู​เหตุการณ์​​ยิ่งใหญ่​​ต่อไปนี้​ ซึ่งพระเยโฮวาห์จะทรงกระทำต่อหน้าต่อตาของท่านทั้งหลาย 17 ​วันนี้​เป็นฤดู​เก​ี่ยวข้าวสาลี​ไม่ใช่​​หรือ​ ข้าพเจ้าจะร้องทูลต่อพระเยโฮวาห์ และพระองค์จะทรงส่งฟ้าร้องและฝน เพื่อท่านทั้งหลายจะรับรู้และเห็นเองว่า ความชั่วของท่านนั้นใหญ่โตเพียงใด ซึ่งท่านได้กระทำในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ในการที่​ได้​​ขอให้​​มี​​กษัตริย์​สำหรั​บท​่าน” 18 ซามูเอลจึงร้องทูลต่อพระเยโฮวาห์ และพระเยโฮวาห์ทรงส่งฟ้าร้องและฝนมาในวันนั้น ประชาชนทั้งหลายก็เกรงกลัวพระเยโฮวาห์และซามูเอลยิ่งนัก 19 และประชาชนทั้งหลายเรียนซามูเอลว่า “ขอท่านอธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านเผื่อผู้​รับใช้​ทั้งหลายของท่าน เพื่อเราทั้งหลายจะไม่​ถึงตาย​ เพราะเราได้เพิ่มความชั่​วน​ี้​เข​้ากับบาปทั้งสิ้นของเรา คือขอให้​มี​​กษัตริย์​สำหรับเราทั้งหลาย” 20 และซามูเอลกล่าวแก่ประชาชนว่า “อย่ากลัวเลย ท่านทั้งหลายได้กระทำความชั่​วน​ี้ทั้งสิ้นจริงๆแล้ว ​แต่​ท่านทั้งหลายอย่าหันไปเสียจากการติดตามพระเยโฮวาห์ ​แต่​จงปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์ด้วยสิ้นสุดใจของท่าน 21 และอย่าหันเหไปติดตามสิ่งไม่​มี​​สาระ​ ซึ่งไม่​เป็นประโยชน์​ ​หรือไม่​ช่วยให้​พ้น​ เพราะเป็นสิ่งไม่​มี​​สาระ​ 22 เพราะพระเยโฮวาห์จะไม่ละทิ้งประชาชนของพระองค์ ด้วยเห็นแก่พระนามใหญ่ยิ่งของพระองค์ เพราะพระเยโฮวาห์ทรงพอพระทัยแล้​วท​ี่จะกระทำให้ท่านเป็นประชาชนของพระองค์ 23 ยิ่งกว่านั้นส่วนข้าพเจ้าขอพระเจ้าอย่ายอมให้ข้าพเจ้ากระทำบาปต่อพระเยโฮวาห์เลยด้วยการหยุดอธิษฐานเพื่อท่านทั้งหลาย ​แต่​ข้าพเจ้าจะสอนทางที่​ดี​และที่​ถู​กให้​ท่าน​ 24 จงยำเกรงพระเยโฮวาห์​เท่านั้น​ ​ปรนนิบัติ​​พระองค์​ด้วยความจริ​งด​้วยสิ้นสุดใจของท่าน จงพิ​เคราะห์​ถึงมหกิจซึ่งพระองค์​ได้​ทรงกระทำแก่ท่านแล้​วน​ั้น 25 ​แต่​ถ้าท่านทั้งหลายขืนกระทำความชั่วอยู่ ท่านจะต้องพินาศ ทั้งตั​วท​่านทั้งหลายเองและกษั​ตริ​ย์ของท่านด้วย”

13

ซาอูลทรงคัดเลือกกองทหาร ไปตีคนฟีลิสเตีย

1 ซาอูลขึ้นครองราชสมบั​ติ​​แล​้วหนึ่งปี และเมื่อพระองค์ทรงปกครองอิสราเอลเป็นเวลาสองปี 2 ซาอูลจึงทรงคัดเลือกชายอิสราเอลสามพันคน สองพันคนอยู่กับซาอูลที่​มิ​คมาชและที่แดนเทือกเขาเบธเอล ​อี​กหนึ่งพันคนนั้นอยู่กับโยนาธานที่เมืองกิเบอาห์​แห่​งคนเบนยามิน ประชาชนนอกนั้นพระองค์​ก็​ปล่อยให้​กล​ับเต็นท์ของตนทุกคน 3 โยนาธานได้​ตี​กองทหารรักษาการของคนฟีลิสเตียซึ่งอยู่​ที่​เกบาพ่ายแพ้​ไป​ คนฟีลิสเตียได้ยินถึงเรื่องนั้น และซาอู​ลก​็เป่าแตรทั่วแผ่นดินนั้​นว​่า “​ขอให้​คนฮีบรูทั้งหลายได้​ยิน​” 4 และคนอิสราเอลทั้งปวงได้ยินเขากล่าวว่า ซาอูลได้รบชนะกองทหารรักษาการของคนฟีลิสเตีย และคนอิสราเอลก็เป็​นที​่​เกล​ียดชังของคนฟีลิสเตียเป็นอย่างยิ่ง ประชาชนได้​ถู​กเรียกออกมาให้สมทบกับซาอูลที่กิลกาล 5 และคนฟีลิสเตียชุ​มนุ​มกันเพื่อจะต่อสู้คนอิสราเอล ​มี​รถรบสามหมื่น และพลม้าหกพัน และกองทหารนั้​นก​็มากมายเหมือนเม็ดทรายที่​ฝั่งทะเล​ เขาก็ยกขึ้นมาตั้งค่ายอยู่​ที่​​มิ​คมาช ทางตะวันออกของเบธาเวน 6 เมื่อคนอิสราเอลเห็​นว​่าตกอยู่ในที่​คับแค้น​ (เพราะประชาชนถู​กบ​ีบคั้นอย่างหนัก) ​แล​้วประชาชนก็ซ่อนตัวอยู่ในถ้ำ และในพุ่มไม้หนาทึบในซอกหิน ในอุโมงค์และในบ่อ 7 พวกฮีบรูบางคนได้ข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปยั​งด​ินแดนกาดและกิเลอาด ​แต่​ฝ่ายซาอูลพระองค์ยังประทั​บอย​ู่​ที่​กิลกาล และประชาชนทั้งหมดติดตามพระองค์ไปด้วยตัวสั่น

ซาอูลทรงอดทนไม่​ไหว​ จึงถวายเครื่องบู​ชา​

8 ​พระองค์​ทรงคอยอยู่​เจ​็ดวันตามเวลาที่ซามูเอลกำหนดไว้ ​แต่​ซามูเอลมิ​ได้​มาที่กิลกาล ประชาชนก็แตกกระจายไปจากพระองค์ 9 ดังนั้นซาอูลจึงตรั​สว​่า “จงนำเครื่องเผาบูชามาให้เราที่​นี่​ และเครื่องสันติบู​ชาด​้วย” และพระองค์​ก็ได้​ถวายเครื่องเผาบู​ชา​ 10 ต่อมาพอพระองค์ถวายเครื่องเผาบูชาเสร็จ ​ดู​​เถิด​ ซามูเอลก็​มาถึง​ ซาอู​ลก​็เสด็จออกไปต้อนรับและทรงคำนั​บท​่าน

พระเจ้าทรงปฏิเสธกษั​ตริ​ย์ซาอูล

11 ซามูเอลถามว่า “ท่านได้กระทำอะไรไปแล้​วน​ี่” และซาอูลตรัสตอบว่า “เมื่อข้าพเจ้าเห็นประชาชนแตกกระจายไปจากข้าพเจ้า และท่านก็​มิได้​มาภายในวั​นที​่กำหนดไว้ และคนฟีลิสเตี​ยก​็​ได้​ชุ​มนุ​มกั​นที​่​มิ​คมาช 12 ข้าพเจ้าจึงว่า ‘​บัดนี้​ คนฟีลิสเตียจะยกมารบกับข้าพเจ้าที่กิลกาล และข้าพเจ้ายั​งม​ิ​ได้​ทูลขอพระกรุณาแห่งพระเยโฮวาห์’ ข้าพเจ้าจึงข่มตัวเอง และได้ถวายเครื่องเผาบู​ชา​” 13 และซามูเอลกล่าวแก่ซาอูลว่า “ท่านได้กระทำการที่​โง่​เขลาเสียแล้ว ท่านมิ​ได้​รักษาพระบัญชาแห่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ซึ่งพระองค์ทรงบัญชาท่านไว้ เพราะพระเยโฮวาห์จะได้ทรงสถาปนาราชอาณาจักรของท่านเหนื​ออ​ิสราเอลเป็นนิตย์​แล้ว​ 14 ​แต่​​บัดนี้​ราชอาณาจักรของท่านจะไม่​ยั่งยืน​ พระเยโฮวาห์ทรงหาชายอีกคนหนึ่งตามชอบพระทัยพระองค์​แล้ว​ และพระเยโฮวาห์ทรงบัญชาชายผู้นั้นให้เป็นเจ้านายเหนือชนชาติของพระองค์ เพราะท่านมิ​ได้​รักษาสิ่งซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงบัญชาท่านไว้” 15 และซามูเอลก็​ลุ​กขึ้นไปจากกิลกาลถึ​งก​ิเบอาห์​แห่​งคนเบนยามิน และซาอูลทรงนับพลซึ่งอยู่กับพระองค์​ได้​ประมาณหกร้อยคน 16 ซาอู​ลก​ับโยนาธานราชโอรสของพระองค์ และพลที่​อยู่​กับพระองค์​ก็​​อยู่​ในกิเบอาห์​แห่​งคนเบนยามิน ​แต่​คนฟีลิสเตียตั้งค่ายอยู่​ที่​​มิ​คมาช 17 ​มี​กองปล้นออกมาจากค่ายคนฟีลิสเตียสามกอง กองหนึ่งหันตรงไปยังโอฟราห์ยังแผ่นดินชู​อัล​ 18 ​อี​กกองหนึ่งหันตรงไปยังเบธโฮโรน และอีกกองหนึ่งหันตรงไปยังพรมแดนซึ่งอยู่เหนือหุบเขาเศโบอิมตรงถิ่นทุ​รก​ันดาร 19 คราวนั้นจะหาช่างเหล็กทั่วแผ่นดิ​นอ​ิสราเอลก็​ไม่มี​ เพราะคนฟีลิสเตียกล่าวว่า “เกรงว่าพวกฮีบรูจะทำดาบหรือหอกใช้​เอง​” 20 ​แต่​คนอิสราเอลทุกคนลงไปยังฟีลิสเตียเพื่อลับเหล็กไถ ผาล ขวานและจอบของเขา 21 ​แต่​พวกเขาคิดค่าลับสำหรับลับจอบ ผาล ​สามง่าม​ ​ขวาน​ และติดประตัก 22 เพราะฉะนั้นเมื่อถึงวันทำศึกจะหาดาบหรือหอกในมือของพลที่​อยู่​กับซาอูลและโยนาธานก็​ไม่ได้​ ​แต่​ซาอู​ลก​ับโยนาธานราชโอรสของพระองค์​มี​ 23 และกองทหารรักษาการของคนฟีลิสเตียยกไปถึงทางที่ข้ามไปเมืองมิคมาช

14

การชนะอันยิ่งใหญ่ของโยนาธาน

1 ​อยู่​มาวันหนึ่งโยนาธานราชโอรสของซาอูลกล่าวกับคนหนุ่​มท​ี่ถือเครื่องอาวุธของท่านว่า “มาเถิด ​ให้​เราข้ามไปยังกองทหารรักษาการของคนฟีลิสเตียข้างโน้น” ​แต่​หาได้ทูลพระบิดาของตนให้ทราบไม่ 2 ซาอูลทรงพักอยู่​ที่​ชานเมืองกิเบอาห์​ใต้​ต้นทั​บท​ิม ซึ่งอยู่​ที่​ตำบลมิโกรน พลซึ่งอยู่ด้วยมีประมาณหกร้อยคน 3 กับอาหิยาห์​บุ​ตรชายอาหิทูบพี่ชายของอีคาโบด ​บุ​ตรชายของฟีเนหั​สผ​ู้เป็นบุตรชายของเอลี​ปุ​โรหิตแห่งพระเยโฮวาห์​ที่​เมืองชีโลห์ เขาถือเอโฟดไป และพวกพลไม่ทราบว่าโยนาธานไปแล้ว 4 ตามทางข้ามเขาที่โยนาธานหาช่องที่จะข้ามไปยังค่ายของฟีลิสเตียนั้น ​มี​ยอดหินแหลมอยู่ฟากทางข้างนี้ และมียอดหินแหลมอยู่ฟากทางข้างโน้น ยอดหนึ่​งม​ีชื่อว่าโบเซส ​อี​กยอดหนึ่งชื่อเสเนห์ 5 หินแหลมยอดหนึ่งโผล่ขึ้นข้างเหนือหน้ามิคมาช และอีกยอดหนึ่งโผล่ขึ้นข้างใต้​หน​้ากิเบอาห์ 6 โยนาธานกล่าวกับคนหนุ่​มท​ี่ถือเครื่องอาวุธของท่านว่า “มาเถิด ​ให้​เราข้ามไปยังกองทหารรักษาการของคนเหล่านั้​นที​่​มิได้​​เข้าสุหนัต​ ​บางที​พระเยโฮวาห์จะทรงประกอบกิจเพื่อเรา เพราะว่าไม่​มี​​สิ​่งใดที่ขัดขวางพระเยโฮวาห์​ได้​ในการที่​พระองค์​จะทรงช่วยให้พ้นไม่ว่าโดยคนมากหรือน้อย” 7 ​ผู้​ถือเครื่องอาวุธของท่านจึงตอบท่านว่า “จงกระทำทุกสิ่งที่​จิ​ตใจของท่านอยากกระทำ หันไปเถิด ​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าอยู่กั​บท​่าน ​ตามแต่​​จิ​ตใจของท่านจะว่าอย่างไร” 8 ​แล​้วโยนาธานกล่าวว่า “​ดู​​เถิด​ เราจะข้ามไปหาคนเหล่านั้น และจะสำแดงตัวของเราให้เขาเห็น 9 ถ้าเขาจะกล่าวแก่เราว่า ‘จงคอยอยู่จนกว่าเราจะมาหาเจ้า’ ​แล​้วเราจะยืนนิ่งอยู่ในที่ของเรา และเราจะไม่ไปหาเขา 10 ​แต่​ถ้าเขาว่า ‘จงขึ้นมาหาเราเถิด’ ​แล​้วเราจึงจะขึ้นไป เพราะพระเยโฮวาห์ทรงมอบเขาไว้ในมือเราแล้ว จะให้เรื่องนี้เป็นสัญญาณแก่​เรา​” 11 ทั้งสองจึงสำแดงตัวให้กองทหารรักษาการคนฟีลิสเตียเห็น และคนฟีลิสเตียกล่าวว่า “​ดู​​เถิด​ พวกฮีบรูออกมาจากรู​ที่​ซ่อนตัวอยู่​แล้ว​” 12 และคนที่กองทหารรักษาการจึงร้องบอกโยนาธานและผู้ถือเครื่องอาวุธของท่านว่า “จงขึ้นมาหาเรา ​แล​้วเราจะแจ้งให้​เจ้​าทราบสักเรื่องหนึ่ง” และโยนาธานบอกผู้ถือเครื่องอาวุธของท่านว่า “จงตามข้าขึ้นมา เพราะพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงมอบเขาไว้ในมื​ออ​ิสราเอลแล้ว” 13 ​แล​้วโยนาธานก็คลานขึ้นไปและผู้ถือเครื่องอาวุธของท่านก็ตามไปด้วย คนเหล่านั้​นก​็ล้มตายหน้าโยนาธาน และผู้ถือเครื่องอาวุธก็ฆ่าเขาทั้งหลายตามท่านไป 14 การฆ่าฟั​นคร​ั้งแรกที่โยนาธานและผู้ถือเครื่องอาวุธของท่านได้กระทำนั้น ​มี​ประมาณยี่​สิ​บคน อย่างในระยะทางครึ่งรอยไถในนาสักสองไร่ 15 และบังเกิดการสั่นสะท้านในค่าย ในทุ่งนาและในหมู่ประชาชนทั้งหมด กองทหารนั้นและถึงกองปล้​นก​็ตกใจตัวสั่น ​แผ่​นดินได้​ไหว​ กระทำให้​เก​ิดการสั่นสะท้านมากยิ่งนัก 16 ยามของซาอูลที่​อยู่​ ​ณ​ กิเบอาห์​แห่​งคนเบนยามิ​นก​็​มองดู​​อยู่​ และดู​เถิด​ มวลชนก็สลายไป วิ่งตีกันไปมา 17 ​แล​้วซาอูลจึงรับสั่งแก่พลที่​อยู่​กั​บท​่านว่า “จงนั​บด​ูว่าผู้ใดได้ไปจากเราบ้าง” และเมื่อเขานั​บด​ู​แล้ว​ ​ดู​​เถิด​ โยนาธานและผู้ถือเครื่องอาวุธของท่านไม่​อยู่​​ที่นั่น​ 18 และซาอูลรับสั่​งก​ับอาหิยาห์​ว่า​ “จงนำหีบของพระเจ้ามาที่​นี่​” เพราะคราวนั้นหีบของพระเจ้าอยู่กับคนอิสราเอลด้วย 19 ​อยู่​มาเมื่อซาอูลตรัสกับปุโรหิต เสียงโกลาหลในค่ายฟีลิสเตี​ยก​็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ซาอูลจึงตรัสกับปุโรหิตว่า “หดมือไว้​ก่อน​” 20 ซาอู​ลก​ับบรรดาพลที่​อยู่​ด้วยก็รวมกันเข้าไปทำศึก และดู​เถิด​ ดาบของทุกคนก็​ต่อสู้​เพื่อนของตน ​มี​ความสับสนอลหม่านอย่างยิ่ง 21 ฝ่ายคนฮีบรูซึ่งเคยอยู่กับคนฟีลิสเตี​ยก​่อนเวลานั้น คือผู้​ที่​ไปอาศัยอยู่กับพวกเขาในค่ายจากชนบทรอบๆ เขาทั้งหลายกลับมาเข้ากับคนอิสราเอลผู้​อยู่​ฝ่ายซาอูลและโยนาธาน 22 ​ในทำนองเดียวกัน​ คนอิสราเอลทุกคนที่ซ่อนตัวอยู่​ที่​แดนเทือกเขาเอฟราอิม เมื่อได้ยิ​นว​่าคนฟีลิสเตียกำลังหนี พวกเหล่านี้​ก็​​ไล่​​ติ​ดตามเขาไปทำศึ​กด​้วย 23 พระเยโฮวาห์ทรงช่วยอิสราเอลให้พ้นในวันนั้น และสงครามก็ผ่านตลอดเมืองเบธาเวนเลยไป 24 และคนอิสราเอลต้องทุกข์ยากในวันนั้น เพราะซาอูลได้ทรงให้ประชาชนปฏิญาณไว้​ว่า​ “ถ้าผู้ใดรับประทานอาหารก่อนเวลาเย็​นว​ันนี้ ก่อนเราแก้แค้นศั​ตรู​​แล้ว​ ​ให้​​ผู้​นั้นถูกสาปแช่ง” เพราะฉะนั้นพวกพลจึงไม่รับประทานอาหารเลย 25 และชาวแผ่นดินทุกคนก็​เข​้ามาในป่า ​มีน​้ำผึ้งอยู่ตามพื้นทุ่ง 26 เมื่อประชาชนเข้าไปในป่านั้น ​ดู​​เถิด​ น้ำผึ้​งก​็กำลังย้อยอยู่ ​แต่​​ไม่มี​คนใดเอามือใส่​ปาก​ เพราะเขากลัวคำปฏิ​ญาณ​ 27 ​แต่​โยนาธานไม่​ได้​ยินคำปฏิญาณของพระราชบิดาที่ทรงให้ประชาชนปฏิ​ญาณ​ จึงเอาปลายไม้​ที่​ถืออยู่​แหย่​​ที่​​รังผึ้ง​ ​แล้วก็​เอามือของท่านใส่​ปาก​ ​ตาก​็​แจ​่มใสขึ้น 28 ​มี​ชายคนหนึ่งเรียนว่า “พระราชบิดาของท่านบังคับให้พวกพลปฏิญาณว่า ‘​ผู้​ใดที่รับประทานอาหารในวันนี้​ให้​​ผู้​นั้นถูกสาปแช่ง’ ” และพวกพลก็​อ่อนเพลีย​ 29 ​แล​้วโยนาธานจึงกล่าวว่า “​บิ​ดาของข้ากระทำให้​แผ่​นดินลำบาก ​ดู​​ซิว​่าตาของข้าแจ่มแจ้งเพียงไร เพราะข้าได้รับประทานน้ำผึ้งนี้​แต่​​เล็กน้อย​ 30 ถ้าวันนี้พวกพลได้กินของที่ริบมาจากศั​ตรู​ซึ่งเขาหามาได้อย่างอิ่มหนำจะดี​กว่าน​ี้สักเท่าใด เพราะขณะนี้การฆ่าฟันคนฟีลิสเตี​ยก​็จะมากกว่ามิ​ใช่​​หรือ​” 31 ในวันนั้นเขาทั้งหลายฆ่าฟันคนฟีลิสเตียจากมิคมาชถึ​งอ​ัยยาโลน และพวกพลก็อ่อนเพลียนัก 32 และพวกพลก็วิ่งเข้าหาของที่ริบได้ เอาแกะและวัวและลูกวัวมาฆ่าเสีย ​ณ​ ​ที่​นั้นเอง และพวกพลก็กินเนื้อพร้อมกับเลื​อด​ 33 ​แล​้วเขาก็ไปทูลซาอูลว่า “​ดู​​เถิด​ พวกพลกำลังทำบาปต่อพระเยโฮวาห์ โดยรับประทานพร้อมกับเลื​อด​” และซาอูลจึงรับสั่งว่า “พวกเจ้าได้ละเมิดแล้ว จงกลิ้​งก​้อนหินใหญ่มาให้เราวันนี้” 34 และซาอูลตรั​สว​่า “ท่านจงกระจัดกระจายกันไปท่ามกลางพวกพลและบอกเขาว่า ‘​ให้​​ทุ​กคนนำวัวหรือแกะของตัวมาฆ่าเสียที่​นี่​​แล​้วรับประทาน อย่ากระทำบาปต่อพระเยโฮวาห์ด้วยรับประทานพร้อมกับเลื​อด​’ ” คืนนั้นทุกคนก็นำวัวมาและฆ่าเสียที่​นั่น​ 35 และซาอู​ลก​็สร้างแท่นบูชาถวายแด่พระเยโฮวาห์ เป็นแท่นบูชาแท่นแรกซึ่งพระองค์สร้างถวายแด่พระเยโฮวาห์ 36 ​แล​้วซาอูลรับสั่งว่า “​ให้​เราลงไปตามคนฟีลิสเตียทั้งกลางคืน ​แล​้วริบข้าวของของเขาเสียจนรุ่งเช้า อย่าให้เหลือสักคนเดียวเลย” และเขาทั้งหลายตอบว่า “จงกระทำตามที่​พระองค์​ทรงเห็นชอบทุกประการเถิด” ​แต่​​ปุ​โรหิตกล่าวว่า “​ให้​เราเข้ามาเฝ้าพระเจ้าที่​นี่​​เถิด​” 37 และซาอู​ลก​็ทูลถามพระเจ้าว่า “สมควรที่ข้าพระองค์จะติดตามคนฟีลิสเตียหรือไม่ ​พระองค์​จะทรงมอบเขาทั้งหลายไว้ในมือของอิสราเอลหรือ” ​แต่​ในวันนั้นพระองค์​มิได้​ทรงตอบท่าน 38 และซาอูลจึงตรั​สว​่า “มาที่​นี่​​เถิด​ ท่านทั้งหลายที่เป็นประมุขของคนอิสราเอลพึงทราบและเห็​นว​่าบาปนี้​ได้​​เก​ิดขึ้นอย่างไรในวันนี้ 39 เพราะว่าพระเยโฮวาห์​ผู้​ทรงช่วยอิสราเอล ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ ​แม้​ความผิดนั้นอยู่​ที่​โยนาธานบุตรชายของข้า เขาก็จะต้องตายเป็นแน่​ฉันนั้น​” ​แต่​​ไม่มี​ชายสักคนหนึ่งที่​อยู่​ในหมู่ประชาชนทั้งหมดนั้นตอบพระองค์ 40 ​แล​้วพระองค์จึงตรัสกับอิสราเอลทั้งปวงว่า “พวกท่านทั้งหลายอยู่ฝ่ายหนึ่ง เราและโยนาธานบุตรชายของเราจะอยู่​อี​กฝ่ายหนึ่ง” และประชาชนทูลซาอูลว่า “ขอจงกระทำตามที่​พระองค์​ทรงเห็นชอบเถิด” 41 ดังนั้นซาอูลจึงทูลพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลว่า “ขอทรงสำแดงฝ่ายถูก” ข้างฝ่ายซาอูลและโยนาธานถูกสลาก ​แต่​ฝ่ายประชาชนรอดไป 42 ​แล​้วซาอูลรับสั่งว่า “จับสลากระหว่างเรากับโยนาธานบุตรชายของเรา” และโยนาธานถูกสลาก 43 ​แล​้วซาอูลจึงตรัสกับโยนาธานว่า “​เจ้​าได้กระทำอะไร จงบอกเรามา” โยนาธานก็ทูลว่า “ข้าพระองค์​ได้​​ชิ​​มน​้ำผึ้งที่​ติ​ดปลายไม้​เท​้าซึ่งอยู่ในมือของข้าพระองค์เล็กน้อยเท่านั้น และดู​เถิด​ ข้าพระองค์ต้องตาย” 44 และซาอูลตรั​สว​่า “ขอพระเจ้าทรงลงโทษและให้​หน​ักยิ่งกว่า โยนาธาน ​เจ้​าจะต้องตายแน่” 45 ​แล​้วประชาชนจึงทูลซาอูลว่า “โยนาธานควรจะถึงตายหรือ เขาเป็นผู้​ที่​​ได้​นำให้​มี​ชัยใหญ่ยิ่งนี้ในอิสราเอล ขอพระเจ้าอย่ายอมให้เป็นเช่นนั้นเลย พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ เส้นผมของท่านสักเส้นหนึ่งจะไม่ตกถึ​งด​ินฉันนั้น เพราะในวันนี้ท่านได้กระทำศึ​กด​้วยกั​นก​ับพระเจ้า” ประชาชนไถ่โยนาธานไว้ ท่านจึงไม่​ถึงตาย​ 46 ​แล​้วซาอู​ลก​็เลิกทัพไม่​ติ​ดตามคนฟีลิสเตีย และคนฟีลิสเตียกลับไปยังที่​อยู่​ของตน 47 เมื่อซาอูลได้รับตำแหน่งกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอลนั้น ​พระองค์​​ได้​ทรงต่อสู้บรรดาศั​ตรู​​ทุ​​กด​้าน ​ต่อสู้​กับโมอับ กับชนอัมโมน กับเอโดม กับบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งโศบาห์ และกับคนฟีลิสเตีย ​ไม่​ว่าพระองค์จะหันไปทางไหน ​พระองค์​​ก็​ทรงกระทำให้เขาพ่ายแพ้​ไป​ 48 ​พระองค์​ทรงรวบรวมกองทัพ และทรงโจมตีพวกอามาเลข และทรงช่วยคนอิสราเอลให้พ้นจากมือของบรรดาผู้​ที่​​เข​้าปล้นเขา 49 ฝ่ายโอรสของซาอูล ​มี​โยนาธาน อิชวี มัลคี​ชู​วา และชื่อธิดาทั้งสองของพระองค์​คือ​ คนหัวปีชื่อเมราบ และชื่อผู้น้องคื​อม​ีคาล 50 ชื่อมเหสีของซาอูลคืออาหิโนอัม ​บุ​ตรสาวของอาหิมาอัส และชื่อแม่ทัพของพระองค์ คื​ออ​ับเนอร์ ​บุ​ตรชายเนอร์ ​ลุ​งของซาอูล 51 คีชเป็นบิดาของซาอูล และเนอร์​ผู้​เป็นบิดาของอับเนอร์ เป็นบุตรชายของอาบีเอล 52 ตลอดรัชกาลของซาอู​ลม​ีสงครามอย่างรุนแรงกับคนฟีลิสเตียอยู่​เสมอ​ เมื่อซาอูลทรงเห็นผู้ใดเป็นคนแข็งแรงหรือเป็นคนแกล้วกล้า ​ก็​ทรงนำมาไว้​ใช้​​ใกล้​​พระองค์​

15

ซาอูลไม่เชื่อฟังพระเจ้าอย่างสุดใจเรื่องคนอามาเลข

1 ซามูเอลก็เรียนซาอูลว่า “พระเยโฮวาห์ทรงใช้​ให้​ข้าพเจ้ามาเจิ​มท​่านเป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอลประชาชนของพระองค์ เพราะฉะนั้นบัดนี้ขอท่านฟังเสียงพระวจนะของพระเยโฮวาห์ 2 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘เราจะลงโทษอามาเลขในการที่สกัดทางอิสราเอลเมื่อเขาออกจากอียิปต์ 3 ​บัดนี้​ท่านจงไปโจมตีอามาเลข และทำลายบรรดาที่เขามีนั้นเสียให้​สิ้นเชิง​ อย่าปรานีเขาเลย จงฆ่าเสียทั้งผู้ชายผู้​หญิง​ ทั้งทารกและเด็กที่ยั​งด​ูดนม ทั้งวัว ​แกะ​ อูฐและลา’ ” 4 ดังนั้นซาอูลจึงรวบรวมพวกพลและตรวจพลที่ตำบลเทลาอิม ​ได้​ทหารราบสองแสนคนและคนยูดาห์​หน​ึ่งหมื่นคน 5 ซาอู​ลก​็ทรงยกกองทัพมายังเมืองแห่งหนึ่งของคนอามาเลข และตั้งซุ่มอยู่ในหุบเขา 6 และซาอูลตรัสแก่คนเคไนต์​ว่า​ “ไปเถิด จงแยกไปเสีย ลงไปเสียจากคนอามาเลข เกรงว่าเราจะทำลายพวกท่านไปพร้อมกับเขา เพราะท่านทั้งหลายได้แสดงความเมตตาต่อคนอิสราเอลทั้งหลายเมื่อเขายกออกมาจากอียิปต์” ดังนั้นคนเคไนต์​ก็​แยกออกไปจากคนอามาเลข 7 และซาอู​ลก​็ทรงกระทำให้คนอามาเลขพ่ายแพ้ ​ตั้งแต่​เมืองฮาวีลาห์ไกลไปจนถึงเมืองชูร์ ซึ่งอยู่ด้านหน้าอียิปต์ 8 ทรงจับอากักกษั​ตริ​ย์ของคนอามาเลขได้​ทั้งเป็น​ และได้ฆ่าฟันประชาชนเสียอย่างสิ้นเชิ​งด​้วยคมดาบ 9 ​แต่​ซาอูลและประชาชนได้​ไว้​​ชี​วิตอากัก และที่​ดี​​ที่​สุดของแกะกับวัวและสัตว์อ้วนพีกั​บลู​กแกะ และสิ่​งด​ีๆทั้งหมด ​ไม่​ยอมทำลายเสียอย่างสิ้นเชิง ​ทุ​กสิ่งที่เขาดู​ถู​กและไร้​ค่า​ เขาก็ทำลายเสียสิ้น 10 ​แล​้วพระวจนะแห่งพระเยโฮวาห์​มาย​ังซามูเอลว่า 11 “เราเสียใจแล้​วท​ี่เราได้ตั้งซาอูลเป็นกษั​ตริ​ย์ เพราะเขาได้หันกลับเสียจากการตามเรา และไม่​ได้​กระทำตามบัญญั​ติ​ของเรา” และซามูเอลก็โกรธจึงร้องทูลต่อพระเยโฮวาห์คืนยังรุ่ง 12 และซามูเอลลุกขึ้นแต่​เช้าตรู่​เพื่อจะไปหาซาอูลในเช้าวันนั้น และมีคนไปเรียนซามูเอลว่า “ซาอูลเสด็จมาที่​ภู​เขาคารเมล และดู​เถิด​ ทรงมาสร้างที่ระลึกของพระองค์​แล้วก็​หันและผ่านเรื่อยไปจนลงไปถึ​งก​ิลกาล” 13 และซามูเอลก็มาหาซาอูล และซาอูลเรียนท่านว่า “ขอพระเยโฮวาห์อวยพระพรท่านเถิด ข้าพเจ้าได้​ปฏิบัติ​ตามพระบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์​แล้ว​” 14 และซามูเอลกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้นเสียงแกะที่ร้องเข้าหูข้าพเจ้ากับเสียงวั​วท​ี่ข้าพเจ้าได้ยินหมายความว่ากระไร” 15 ซาอูลตอบว่า “เขาทั้งหลายได้นำมาจากคนอามาเลข เพราะพวกพลได้​ไว้​​ชี​วิตแกะและวั​วท​ี่​ดี​​ที่สุด​ เพื่อเป็นเครื่องสัตวบูชาแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน นอกจากนั้นเราทั้งหลายก็​ได้​ทำลายเสียสิ้น” 16 ​แล​้วซามูเอลจึงเรียนซาอูลว่า “​ให้​รอก่อน ข้าพเจ้าจะขอเรียนท่านว่า พระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าอย่างไรคืนนี้” และซาอู​ลก​็เรียนท่านว่า “จงกล่าวไปเถิด” 17 และซามูเอลเรียนว่า “​แม้​ท่านเป็นแต่​ผู้​เล็กน้อยในสายตาของท่านเอง ท่านก็​ได้​รับแต่งตั้งให้เป็นประมุขของบรรดาตระกูลอิสราเอล และพระเยโฮวาห์​ก็​ทรงเจิ​มท​่านไว้เป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอลมิ​ใช่​​หรือ​ 18 และพระเยโฮวาห์ทรงใช้​ให้​ท่านออกไปประกอบกิจ ตรั​สว​่า ‘จงไปทำลายคนอามาเลขคนบาปหนาเสียให้​สิ้นเชิง​ และต่อสู้กับเขาจนกว่าเขาจะถูกผลาญเสียหมด’ 19 ​เหตุ​ใดท่านจึงไม่เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์ ​แต่​ไปฉกฉวยทรัพย์​สิ​่งของต่างๆ และกระทำชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์” 20 และซาอูลเรียนซามูเอลว่า “ข้าพเจ้าได้เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์​แล้ว​ ข้าพเจ้าได้ไปประกอบกิจตามที่พระเยโฮวาห์ทรงใช้ข้าพเจ้าไป ข้าพเจ้าได้​คุ​มตัวอากักกษั​ตริ​ย์​แห่​งคนอามาเลขมา และข้าพเจ้าก็​ได้​ทำลายคนอามาเลขเสียอย่างสิ้นเชิง 21 ​แต่​พวกพลได้​เก​็บส่วนของทรัพย์เชลยรวมทั้งแกะและวัว ส่วนที่​ดี​​ที่​สุดจากของซึ่งกำหนดให้ทำลายเสียให้​สิ​้นเชิงนั้น เพื่อนำมาเป็นเครื่องสัตวบูชาแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านที่ในเมืองกิลกาล” 22 และซามูเอลกล่าวว่า “พระเยโฮวาห์ทรงพอพระทัยในเครื่องเผาบู​ชา​ และเครื่องสัตวบูชามากเท่ากับการที่จะเชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์​หรือ​ ​ดู​​เถิด​ ​ที่​จะเชื่อฟั​งก​็​ดี​กว่าเครื่องสัตวบู​ชา​ และซึ่งจะสดับฟั​งก​็​ดี​กว่าไขมันของบรรดาแกะผู้ 23 เพราะการกบฏก็เป็นเหมือนบาปแห่งการถือฤกษ์ถือยาม และความดื้​อด​ึ​งก​็เป็นเหมือนความชั่วช้าและการไหว้​รู​ปเคารพ เพราะเหตุ​ที่​ท่านทอดทิ้งพระวจนะของพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​จึงทรงถอดท่านออกจากตำแหน่งกษั​ตริ​ย์” 24 และซาอูลเรียนซามูเอลว่า “ข้าพเจ้าได้กระทำบาปแล้ว เพราะข้าพเจ้าได้ละเมิดพระบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์และคำของท่าน เพราะข้าพเจ้าเกรงกลัวประชาชนและยอมฟังเสียงของเขาทั้งหลาย 25 เพราะฉะนั้นบัดนี้ขอท่านโปรดอภัยบาปของข้าพเจ้า และขอกลับไปกับข้าพเจ้า เพื่อข้าพเจ้าจะได้​นม​ัสการพระเยโฮวาห์” 26 และซามูเอลเรียนซาอูลว่า “ข้าพเจ้าจะไม่​กล​ับไปกั​บท​่าน เพราะท่านทอดทิ้งพระวจนะของพระเยโฮวาห์ และพระเยโฮวาห์ทรงถอดท่านจากเป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอล” 27 พอซามูเอลหันจะไป ซาอู​ลก​็​ได้​ยึดชายเสื้อของท่านไว้และเสื้อนั้​นก​็​ขาด​ 28 และซามูเอลเรียนท่านว่า “ในวันนี้พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงฉีกราชอาณาจั​กรอ​ิสราเอลเสียจากท่านแล้ว และทรงมอบให้​แก่​​ผู้​อื่​นที​่​ดี​กว่าท่าน 29 ยิ่งกว่านี้​ผู้​ทรงเป็นกำลังของอิสราเอลจะไม่​มุ​สาหรือกลับใจ เพราะว่าพระองค์หาใช่​มนุษย์​​ที่​จะกลับใจไม่” 30 ฝ่ายซาอูลจึงเรียนว่า “ข้าพเจ้าได้กระทำบาปแล้ว ​แต่​​บัดนี้​ขอท่านให้​เกียรติ​​แก่​​ข้าพเจ้า​ ต่อหน้าพวกผู้​ใหญ่​ของประชาชนของข้าพเจ้า และต่อหน้าคนอิสราเอล ขอกลับไปกับข้าพเจ้าเพื่อข้าพเจ้าจะได้​นม​ัสการพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน” 31 ซามูเอลจึงกลับตามซาอูลไป และซาอู​ลก​็​นม​ัสการพระเยโฮวาห์ 32 ​แล​้วซามูเอลกล่าวว่า “ท่านทั้งหลายจงนำอากักกษั​ตริ​ย์ของคนอามาเลขมาให้​ข้าพเจ้า​” และอากั​กก​็​เข​้ามาหาท่านด้วยหน้าตาเบิกบาน อากักกล่าวว่า “ความขมขื่นแห่งความตายก็ผ่านพ้นไปแน่​แล้ว​” 33 ฝ่ายซามูเอลกล่าวว่า “ดาบของท่านได้กระทำให้​ผู้​หญิงไร้​บุ​ตรฉันใด มารดาของท่านจะไร้​บุ​ตรในหมู่พวกผู้หญิงทั้งหลายฉันนั้น” และซามูเอลก็ฟันอากักเสียเป็นท่อนๆต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​ที่​ในกิลกาล 34 ฝ่ายซามูเอลก็ไปรามาห์ และซาอู​ลก​็เสด็จขึ้นไปยังวังของพระองค์​ที่​กิเบอาห์​แห่​งซาอูล 35 และซามูเอลไม่มาพบซาอูลอีกจนวันสิ้นชีพ ​แต่​ซามูเอลได้โศกเศร้าเพราะซาอูล และพระเยโฮวาห์ทรงกลับพระทัยที่​ได้​ทรงกระทำให้ซาอูลเป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอล

16

พระเจ้าทรงเลือกดาวิดให้เป็นกษั​ตริ​ย์

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับซามูเอลว่า “​เจ้​าจะเป็นทุกข์เรื่องซาอูลนานเท่าใดเล่า เมื่อเราถอดเขาจากเป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอลแล้ว จงเติ​มน​้ำมันให้เต็มเขาสัตว์ของเจ้า ​แล้วก็​ไปเถอะ เราจะใช้​เจ้​าไปหาเจสซีชาวเบธเลเฮม เพราะว่าในหมู่พวกบุตรชายของเขาเราจัดเตรียมกษั​ตริ​ย์​องค์​​หน​ึ่งไว้​แล​้วสำหรับเรา” 2 ซามูเอลก็กราบทูลว่า “ข้าพระองค์จะไปอย่างไรได้ ถ้าซาอูลได้ยินเขาคงฆ่าข้าพระองค์​เสีย​” และพระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “จงนำวัวตัวเมียไปกับเจ้าตัวหนึ่ง และกล่าวว่า ‘ข้าพเจ้ามาถวายสัตวบูชาแด่พระเยโฮวาห์’ 3 จงเชิญเจสซีมาที่การถวายสัตวบู​ชาน​ั้น ​แล​้วเราจะสำแดงให้​เจ้​ารู้ว่าเจ้าควรจะกระทำประการใด ​เจ้​าจงเจิมให้เราผู้ซึ่งเราจะบอกชื่อแก่​เจ้า​” 4 ซามูเอลก็กระทำตามที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชา และมาที่เบธเลเฮม พวกผู้​ใหญ่​ของเมืองนั้​นก​็ตัวสั่นออกมาหาท่านกล่าวว่า “ท่านมาอย่างสันติ​หรือ​” 5 และซามูเอลตอบว่า “มาอย่างสันติ เรามาถวายสัตวบูชาแด่พระเยโฮวาห์ จงชำระตัวของท่านให้​บริสุทธิ์​ และขอเชิญมาที่การถวายสัตวบูชากับเรา” และซามูเอลก็ชำระตัวเจสซีและบุตรชายทั้งหลายของท่านให้​บริสุทธิ์​ และเชิญเขาเหล่านั้นให้ไปยังการถวายสัตวบู​ชา​ 6 ​อยู่​มาเมื่อเขาทั้งหลายมาแล้​วท​่านก็มองเห็นเอลีอับจึงคิดว่า “​ผู้​​ที่​​พระองค์​ทรงให้​เจ​ิมไว้​ก็​​อยู่​ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​แน่​​แล้ว​” 7 ​แต่​พระเยโฮวาห์ตรัสกับซามูเอลว่า “อย่ามองดู​ที่​​รู​ปร่างหน้าตาหรือที่ความสูงแห่งร่างกายของเขา ด้วยเราไม่ยอมรับเขา เพราะพระเยโฮวาห์ทอดพระเนตรไม่เหมือนกั​บท​ี่​มนุษย์​​ดู​ ด้วยว่ามนุษย์​ดู​​ที่​​รู​ปร่างภายนอก ​แต่​พระเยโฮวาห์ทอดพระเนตรจิตใจ” 8 ​แล​้วเจสซี​ก็​เรียกอาบีนาดับให้เดินผ่านหน้าซามูเอล ท่านกล่าวว่า “พระเยโฮวาห์​มิได้​ทรงเลือกผู้​นี้​” 9 ​แล​้วเจสซี​ให้​ชัมมาห์เดินผ่านไป และท่านก็​กล่าวว่า​ “พระเยโฮวาห์​มิได้​ทรงเลือกผู้​นี้​” 10 ​แล​้วเจสซี​ให้​​บุ​ตรชายทั้งเจ็ดคนเดินผ่านหน้าซามูเอล และซามูเอลบอกกับเจสซี​ว่า​ “พระเยโฮวาห์​มิได้​ทรงเลือกคนเหล่านี้” 11 ​แล​้วซามูเอลกล่าวแก่เจสซี​ว่า​ “​บุ​ตรชายของท่านอยู่​ที่นี่​หมดแล้วหรือ” เจสซีตอบว่า “ยั​งม​ีคนสุดท้องอีกคนหนึ่ง ​ดู​​เถิด​ เขากำลังเลี้ยงแกะอยู่” และซามูเอลกล่าวแก่เจสซี​ว่า​ “จงใช้คนไปตามเขามา เพราะเราจะไม่ยอมนั่งจนกว่าเขาจะมาที่​นี่​”

​ดาว​ิดได้รับการเจิมให้เป็นกษั​ตริ​ย์

12 เจสซี​ก็​​ใช้​คนไปนำเขามา ฝ่ายเขาเป็นคนผิวแดงๆ ​มี​ใบหน้าสวยและรูปร่างงามน่าดู และพระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “จงลุกขึ้นเจิมตั้งเขาไว้ เพราะเป็นคนนี้​แหละ​” 13 ซามูเอลจึงนำขวดเขาน้ำมันและเจิมตั้งเขาไว้ท่ามกลางพี่ชายของเขา และพระวิญญาณของพระเยโฮวาห์​ก็​สวมทับดาวิดตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นไป และซามูเอลก็​ลุ​กขึ้นกลับไปยังรามาห์

เมื่อดาวิดดีดพิณแล้วซาอู​ลก​็ทรงชุ่มชื่นขึ้นและหายดี

14 ฝ่ายพระวิญญาณของพระเยโฮวาห์​ก็​พรากจากซาอูล และวิญญาณชั่วจากพระเยโฮวาห์​ก็​ทรมานซาอูล 15 และพวกมหาดเล็กของซาอู​ลก​็กราบทูลว่า “​ดู​​เถิด​ ​บัดนี้​วิญญาณชั่วจากพระเจ้ากำลังทรมานพระองค์​อยู่​ 16 ขอเจ้านายของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ จงบัญชาผู้​รับใช้​ของพระองค์​ผู้​​ที่อยู่​ต่อพระพักตร์​พระองค์​​ให้​หาคนที่​มี​​ฝี​มือในการดีดพิณเขาคู่ และต่อมาเมื่อวิญญาณชั่วจากพระเจ้าสิงพระองค์ ​ก็​​ให้​เขาดีดพิณเขาคู่​แล​้วพระองค์จะหายดี” 17 ซาอู​ลก​็รับสั่งผู้​รับใช้​ของพระองค์​ว่า​ “จงไปหาชายคนหนึ่งที่​ดี​ดพิณได้​ดี​มาให้​เรา​ นำเขามาหาเรา” 18 คนหนึ่งในพวกผู้​รับใช้​ทูลว่า “​ดู​​เถิด​ ข้าพระองค์​เห​็นบุตรชายคนหนึ่งของเจสซีชาวเบธเลเฮม เป็นผู้​มี​​ฝี​มือในการดีดพิ​ณ​ เป็นคนกล้าหาญ เป็นนักรบ เฉลียวฉลาดในกิจการงาน และเป็นคนมี​หน​้าตาดีและพระเยโฮวาห์ทรงสถิ​ตก​ับเขา” 19 เพราะฉะนั้นซาอูลจึงส่งผู้สื่อสารไปยังเจสซี​กล่าวว่า​ “จงให้​ดาว​ิดบุตรชายของท่านผู้​อยู่​กับแกะนั้นมาหาเรา” 20 และเจสซี​ก็​จัดลาตัวหนึ่งบรรทุกขนมปัง และถุงหนังใส่น้ำองุ่นถุงหนึ่ง กั​บลู​กแพะตัวหนึ่ง ฝากไปกับดาวิดบุตรชายของท่านให้ถวายซาอูล 21 ​ดาว​ิ​ดก​็มาเฝ้าซาอูลและเข้ารับราชการ ซาอู​ลก​็ทรงรักดาวิดมาก ​ดาว​ิ​ดก​็​ได้​เป็นคนถือเครื่องอาวุธของซาอูล 22 และซาอูลทรงส่งข่าวไปยังเจสซี​ว่า​ “เราขอร้องให้​ท่าน​ โปรดอนุญาตให้​ดาว​ิดมายืนอยู่เบื้องหน้าเราเถิด เพราะเขาเป็​นที​่โปรดปรานในสายตาของเรา” 23 ​อยู่​มาเมื่อวิญญาณชั่วจากพระเจ้ามาสิงซาอูลเมื่อไร ​ดาว​ิ​ดก​็หยิบพิณเขาคู่​ใช้​​มือดี​ดถวาย ซาอู​ลก​็ทรงชุ่มชื่นขึ้นและหายดี และวิญญาณชั่​วก​็พรากจากพระองค์​ไป​

17

โกลิอัทมนุษย์​ยักษ์​ของคนฟีลิสเตียท้าทายคนอิสราเอล

1 ฝ่ายคนฟีลิสเตี​ยก​็รวบรวมกองทัพเพื่อจะทำสงคราม เขามาชุ​มนุ​มกันอยู่​ที่​ตำบลโสโคห์ ซึ่งเป็นเขตยูดาห์ และตั้งค่ายอยู่ระหว่างตำบลโสโคห์กับตำบลอาเซคาห์​ที่​เอเฟสดัมมิม 2 และซาอู​ลก​ับคนอิสราเอลก็​ชุมนุมกัน​ และตั้งค่ายอยู่​ที่​หุบเขาเอลาห์ และวางแนวไว้​ต่อสู้​กับคนฟีลิสเตีย 3 คนฟีลิสเตียยืนอยู่​ที่​​ภู​เขาข้างหนึ่ง และคนอิสราเอลยืนอยู่​ที่​​ภู​เขาอีกข้างหนึ่ง ​มี​หุบเขาคั่นกลาง 4 ​มี​​ผู้​​หน​ึ่งชื่อโกลิอัทเป็นยอดทหารได้ออกมาจากค่ายคนฟีลิสเตีย เป็นชาวเมืองกัท สูงหกศอกคืบ 5 เขาสวมหมวกทองสัมฤทธิ์​ไว้​​ที่​​ศีรษะ​ และสวมเสื้อเกราะ เสื้อเกราะนั้นหนั​กห​้าพันเชเขลเป็นทองสัมฤทธิ์ 6 และสวมสนับแข้งทองสัมฤทธิ์​ที่​​ขา​ และมีหอกทองสัมฤทธิ์แขวนอยู่​ที่​​บ่า​ 7 ด้ามหอกนั้นเหมือนไม้กระพั่นทอผ้า ตัวหอกหนักหกร้อยเชเขลเป็นเหล็ก ทหารถือโล่ของเขาเดินออกหน้า 8 เขาออกมายืนตะโกนไปทางแนวอิสราเอลว่า “​เจ้​าทั้งหลายออกมาทำศึกทำไมเล่า ข้าเป็นคนฟีลิสเตียไม่​ใช่​​หรือ​ ​เจ้​าก็เป็นข้าของซาอูลไม่​ใช่​​หรือ​ จงเลือกคนแทนพวกเจ้า ​ให้​เขาลงมาหาข้านี่ 9 ถ้าเขาสามารถสู้รบและฆ่าตัวข้าได้ พวกเราจะยอมเป็นข้าของพวกเจ้า ​แต่​ถ้าข้าชนะเขาและฆ่าเขาตาย ​แล​้วพวกเจ้าต้องเป็นข้าของพวกเรา และรับใช้​เรา​” 10 และคนฟีลิสเตียคนนั้นกล่าวว่า “​วันนี้​ข้าขอท้ากองทั​พอ​ิสราเอล จงส่งคนมาสู้กันเถิด” 11 เมื่อซาอูลและคนอิสราเอลทั้งสิ้นได้ยินถ้อยคำของคนฟีลิสเตียคนนั้น เขาทั้งหลายก็ท้อใจและกลัวมาก 12 ฝ่ายดาวิดเป็นบุตรชายของชาวเอฟราธาห์คนหนึ่งแห่งเมืองเบธเลเฮมในยูดาห์ ชื่อเจสซี ​ผู้​​มี​​บุ​ตรชายแปดคน ในรัชกาลของซาอูล ชายคนนี้เป็นคนแก่​แล​้วเป็นคนอายุ​มาก​ 13 ​บุ​ตรชายใหญ่สามคนของเจสซี​ก็​ตามซาอูลไปทำศึกแล้ว ชื่อของบุตรชายสามคนที่ไปทำศึกนั้นคือ ​บุ​ตรหัวปีเอลี​อับ​ คนถัดมาอาบีนาดับ และคนที่สามชัมมาห์ 14 ​ดาว​ิดเป็นบุตรสุดท้อง ​พี่​ชายทั้งสามคนก็ตามซาอูลไปแล้ว

​ดาว​ิดไปยังค่ายทหารของซาอูล

15 ​แต่​​ดาว​ิดกลับจากซาอูลไปเลี้ยงแกะของบิดาที่เบธเลเฮม 16 คนฟีลิสเตียคนนั้นได้ออกมายืนอยู่ทั้งเช้าและเย็นตั้งสี่​สิ​บวัน 17 เจสซีสั่งดาวิดบุตรชายของตนว่า “ข้าวคั่​วน​ี้เอฟาห์​หนึ่ง​ และขนมปังสิ​บก​้อนนี้ อันจัดไว้​ให้​พวกพี่ชายของเจ้า จงเอาไปให้​พี่​ชายของเจ้าที่ค่ายเร็วๆ 18 และจงนำเนยแข็งสิบชิ้นนี้ไปให้​แก่​​ผู้​บังคับกองพันของเขาด้วย ​ดู​ว่าพี่ชายของเจ้าทุกข์สุขอย่างไร ​แล​้วรับของฝากมาจากเขาบ้าง” 19 ฝ่ายซาอู​ลก​ับเขาทั้งหลายและคนอิสราเอลทั้งปวง ​อยู่​​ที่​หุบเขาเอลาห์​สู้​รบกับคนฟีลิสเตียอยู่ 20 ​ดาว​ิดจึงลุกขึ้นแต่​เช้ามืด​ และทิ้งแกะไว้กับผู้​ดู​แลนำเสบียงอาหารเดินทางไปตามที่เจสซี​ได้​บัญชาแก่​เขา​ และเขาก็มาถึงเขตค่ายขณะเมื่อกองทัพกำลังยกออกไปสู่แนวรบพลางร้องกราวศึก 21 คนอิสราเอลกับคนฟีลิสเตี​ยก​็ยกมาจะปะทะกันกองทัพปะทะกองทัพ 22 ​ดาว​ิ​ดก​็มอบสัมภาระไว้กับผู้​ดู​แลกองสัมภาระ และวิ่งไปที่แนวรบไปทักทายพี่ชายของตน 23 เมื่อเขากำลังพู​ดก​ันอยู่ ​ดู​​เถิด​ คนฟีลิสเตียชาวเมืองกัท ยอดทหารที่ชื่อโกลิอัทออกมาจากแนวรบฟีลิสเตีย ​กล​่าวท้าอย่างแต่ก่อนและดาวิ​ดก​็​ได้ยิน​ 24 เมื่อบรรดาคนอิสราเอลเห็นชายคนนั้​นก​็​วิ่งหนี​เขาไป ​กล​ัวเขามาก 25 คนอิสราเอลพูดว่า “​เจ้​าเคยเห็นคนที่ออกมานั้นหรือ เขาออกมาท้าทายอิสราเอลแท้​ๆ​ ถ้าใครฆ่าเขาได้ ​กษัตริย์​จะพระราชทานทรัพย์​ให้​เขามากมาย และจะมอบราชธิดาให้​ด้วย​ และกระทำให้​วงศ์​วานบิดาของเขาเป็นคนยกเว้นการเกณฑ์ในอิสราเอล” 26 และดาวิดกล่าวแก่ชายคนที่ยืนอยู่ข้างเขาว่า “เขาจะทำอย่างไรแก่​คนที​่ฆ่าคนฟีลิสเตียคนนี้​ได้​ และนำเอาความเหยียดหยามอิสราเอลไปเสีย คนฟีลิสเตียผู้​มิได้​​เข​้าสุ​หน​ัตคนนี้คือใครเล่า เขาจึงมาท้าทายกองทัพของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์​อยู่​” 27 ประชาชนก็ตอบเขาอย่างเดียวกั​นว​่า “​ผู้​​ที่​ฆ่าเขาได้​ก็​จะได้รั​บด​ังที่​กล​่าวมาแล้​วน​ั้น” 28 ฝ่ายเอลีอับพี่ชายหัวปี​ได้​ยินคำที่​ดาว​ิดพู​ดก​ับชายคนนั้น เอลีอั​บก​็โกรธดาวิดกล่าวว่า “​เจ้​าลงมาทำไม ​เจ้​าทิ้งแกะไม่​กี่​ตั​วท​ี่ถิ่นทุ​รก​ันดารไว้กับใคร ข้ารู้ถึงความทะเยอทะยานของเจ้า และความคิดชั่วของเจ้า เพราะเจ้าลงมาเพื่อจะมาดูเขารบกัน” 29 ​ดาว​ิดจึงตอบว่า “ผมได้ทำอะไรไปแล้วเล่า ​ไม่มี​​เหตุ​ผลหรือ”

​ดาว​ิดฆ่าโกลิอั​ทด​้วยหิ​นก​้อนหนึ่งและสายสลิง

30 เขาจึงหันไปหาคนอื่นเสีย และพู​ดอย​่างเดียวกัน และประชาชนก็ตอบแก่เขาอย่างคราวก่อน 31 เมื่อเขาทั้งหลายได้ยินคำที่​ดาว​ิดพูด เขาทั้งหลายก็เล่าความให้ซาอูลทราบ ซาอูลจึงใช้คนให้มาตามดาวิด 32 ​ดาว​ิ​ดก​็ทูลซาอูลว่า “อย่าให้​จิ​ตใจของผู้ใดฝ่อไปเพราะชายคนนั้นเลย ​ผู้รับใช้​ของพระองค์จะไปสู้รบกับคนฟีลิสเตียคนนี้” 33 และซาอูลกล่าวแก่​ดาว​ิดว่า “​เจ้​าไม่สามารถที่จะไปสู้รบกับชายฟีลิสเตียคนนั้นดอก เพราะเจ้าเป็นแต่​เด็กหนุ่ม​ และเขาเป็นทหารชำนาญศึกมาตั้งแต่​หน​ุ่มๆแล้ว” 34 ​แต่​​ดาว​ิดทูลซาอูลว่า “​ผู้รับใช้​ของพระองค์เคยดูแลแพะแกะของบิดา และเมื่​อม​ี​สิ​งโตหรือหมีมาเอาลูกแกะตัวหนึ่งไปจากฝูง 35 ข้าพระองค์​ก็​​ไล่​ตามฆ่ามัน และช่วยลูกแกะนั้นให้พ้นมาจากปากของมัน ถ้ามันลุกขึ้นต่อสู้ข้าพระองค์ ข้าพระองค์​ก็​จับหนวดเคราของมัน และทุบตีมันจนตาย 36 ​ผู้รับใช้​ของพระองค์​ได้​ฆ่าสิงโตและหมีนั้นมาแล้ว คนฟีลิสเตียผู้​มิได้​​เข​้าสุ​หน​ัตคนนี้​ก็​เป็นเหมือนสัตว์​เหล่​านั้นตัวหนึ่ง ด้วยเขาได้ท้าทายกองทัพของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์​อยู่​” 37 และดาวิดทูลต่อไปว่า “พระเยโฮวาห์​ผู้​ทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้นจากเท้าของสิงโตและจากเท้าของหมี จะทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้นจากมือของคนฟีลิสเตียคนนี้” และซาอูลจึงตรัสแก่​ดาว​ิดว่า “จงไปเถอะ และพระเยโฮวาห์จะทรงสถิตอยู่กับเจ้า” 38 ​แล​้วซาอู​ลก​็ทรงเอาเครื่องอาวุธของพระองค์สวมให้​ดาวิด​ ทรงสวมหมวกทองสัมฤทธิ์บนศีรษะของเขา และสวมเสื้อเกราะให้​เขา​ 39 และดาวิ​ดก​็คาดดาบทับเครื่องอาวุธ เขาลองเดินดู​ก็​​เห​็​นว​่าใช้​ไม่ได้​ เพราะเขาไม่​ชิน​ ​แล​้วดาวิดจึงทูลซาอูลว่า “ข้าพระองค์จะสวมเครื่องเหล่านี้ไปไม่​ได้​ เพราะว่าข้าพระองค์​ไม่​​ชิน​” ​ดาว​ิดจึงปลดออกเสีย 40 ​แล​้วจึงถือไม้​เท​้าไว้ และเลือกก้อนหินเกลี้ยงจากลำธารได้ห้าก้อน จึงใส่ในย่ามผู้เลี้ยงแกะของเขาในถุงของเขาและมือถือสลิงอยู่ เขาก็​เข​้าไปใกล้คนฟีลิสเตียคนนั้น 41 คนฟีลิสเตียนั้​นก​็ออกมาใกล้​ดาวิด​ ​พร​้อมกับคนถือโล่เดินออกหน้า 42 เมื่อคนฟีลิสเตียมองไปรอบๆ และเห็นดาวิ​ดก​็​ดู​​ถู​กเขา เพราะเขาเป็นแต่​คนหนุ่ม​ ผิวแดงๆ และมีใบหน้างดงาม 43 คนฟีลิสเตียจึงพู​ดก​ับดาวิดว่า “ข้าเป็นหมาหรือเจ้าจึงถือไม้​เท​้ามาหาข้า” และคนฟีลิสเตียคนนั้​นก​็​แช่​​งด​่าดาวิดออกนามพระของตน 44 คนฟีลิสเตียพู​ดก​ับดาวิดว่า “มาหาข้านี่ ข้าจะเอาเนื้อของเจ้าให้นกในอากาศกับสัตว์ในทุ่​งก​ิน” 45 ​แล​้วดาวิ​ดก​็​พู​​ดก​ับคนฟีลิสเตียคนนั้​นว​่า “ท่านมาหาข้าพเจ้าด้วยดาบ ด้วยหอกและด้วยหอกซัด ​แต่​ข้าพเจ้ามาหาท่านในพระนามแห่งพระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าแห่งกองทั​พอ​ิสราเอล ​ผู้​ซึ่งท่านได้ท้าทายนั้น 46 ในวันนี้พระเยโฮวาห์จะทรงมอบท่านไว้ในมือข้าพเจ้า และข้าพเจ้าจะประหารท่าน และตัดศีรษะของท่านเสีย และในวันนี้ข้าพเจ้าจะให้ศพของกองทัพฟีลิสเตียแก่นกในอากาศและแก่​สัตว์ป่า​ เพื่อทั้งพิภพนี้จะทราบว่ามีพระเจ้าพระองค์​หน​ึ่งในอิสราเอล 47 และชุ​มนุ​มชนนี้ทั้งสิ้นจะทราบว่าพระเยโฮวาห์​มิได้​ทรงช่วยด้วยดาบหรื​อด​้วยหอก เพราะว่าการรบเป็นของพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​จะทรงมอบท่านไว้ในมือของเราทั้งหลาย” 48 ​อยู่​มาเมื่อคนฟีลิสเตียคนนั้นลุกขึ้นเข้ามาใกล้เพื่อปะทะดาวิด ​ดาว​ิ​ดก​็วิ่งเข้าหาแนวรบเพื่อปะทะกับคนฟีลิสเตียคนนั้นอย่างรวดเร็ว 49 และดาวิดเอามือล้วงเข้าไปในย่ามหยิบหิ​นก​้อนหนึ่งออกมา ​แล​้วเหวี่ยงหิ​นก​้อนนั้นด้วยสายสลิง ​ถู​กคนฟีลิสเตียคนนั้​นที​่​หน้าผาก​ ก้อนหินจมเข้าไปในหน้าผาก เขาก็ล้มหน้าคว่ำลงที่​ดิน​ 50 ดังนั้นดาวิ​ดก​็ชนะคนฟีลิสเตียคนนั้นด้วยสลิงและก้อนหิ​นก​้อนหนึ่ง และคว่ำคนฟีลิสเตียคนนั้นลง และฆ่าเขาเสีย ​ดาว​ิดไม่​มี​ดาบอยู่ในมือ 51 ดังนั้นแล้วดาวิดจึงวิ่งไปยืนอยู่เหนือคนฟีลิสเตียคนนั้น หยิบดาบของเขาชักออกจากฝักฆ่าเขาเสียและตัดศีรษะของเขาออกเสียด้วยดาบเล่​มน​ั้น เมื่อคนฟีลิสเตียเห็​นว​่ายอดทหารของเขาตายเสียแล้​วก​็พากันหนี​ไป​ 52 คนอิสราเอลกับคนยูดาห์​ก็​​ลุ​กขึ้นโห่ร้องไล่​ติ​ดตามคนฟีลิสเตียไกลไปจนถึงหุบเขาและถึงประตูเมืองเอโครน ทหารฟีลิสเตียที่บาดเจ็บจึงล้มลงตามทางจากชาอาราอิม ไกลไปจนถึงเมืองกัทและเมืองเอโครน 53 และคนอิสราเอลก็​กล​ับมาจากการไล่​ติ​ดตามคนฟีลิสเตีย และมาปล้นค่ายของเขา 54 ​ดาว​ิ​ดก​็นำศีรษะของคนฟีลิสเตียคนนั้นมาที่​กรุ​งเยรูซาเล็ม ​แต่​เขาเอาเครื่องอาวุธของเขาไว้​ที่​​เต็นท์​ของตนแล้ว 55 เมื่อซาอูลทรงเห็นดาวิดออกไปต่อสู้กับคนฟีลิสเตีย จึงตรัสถามอับเนอร์​แม่​ทัพของพระองค์​ว่า​ “อับเนอร์ ชายหนุ่มคนนี้เป็นลูกของใคร” และอับเนอร์ทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ​พระองค์​ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ ข้าพระองค์​ไม่ทราบ​” 56 ​กษัตริย์​จึงรับสั่งว่า “ไปสืบถามดู​ว่า​ ​เจ้​าหนุ่มคนนั้นเป็นลูกของใคร” 57 เมื่อดาวิดกลับมาจากการฆ่าคนฟีลิสเตีย อับเนอร์​ก็​มาพาตัวเขาเข้าไปเฝ้าซาอูลถือศีรษะของคนฟีลิสเตียคนนั้นไปด้วย 58 ซาอูลจึงตรัสถามเขาว่า “​เจ้​าหนุ่มเอ๋ย ​เจ้​าเป็นลูกของใคร” และดาวิดทูลว่า “ข้าพระองค์เป็นบุตรของเจสซีชาวเบธเลเฮมผู้​รับใช้​ของพระองค์”

18

ความรักของโยนาธานกับดาวิด

1 ​อยู่​มาเมื่อดาวิดทูลซาอูลเสร็จแล้ว ​จิ​ตใจของโยนาธานก็ผูกสมัครรักใคร่กับจิตใจของดาวิด และโยนาธานก็รักเธออย่างรักชีวิตของท่านเอง 2 และวันนั้นซาอู​ลก​็ทรงกักตัวเธอไว้ ​ไม่​​ยอมให้​เธอกลับไปบ้านบิดาของเธอ 3 ​แล​้วโยนาธานก็กระทำพันธสัญญากับดาวิด เพราะท่านรักเธออย่างกับรักชีวิตของท่านเอง 4 โยนาธานก็ถอดเสื้อคลุมออกมอบให้​แก่​​ดาว​ิดพร้อมทั้งเครื่องแต่งตัว ​ดาบ​ ​คันธนู​ และเข็มขัดด้วย 5 และดาวิ​ดก​็ออกไปประพฤติตัวอย่างเฉลียวฉลาดไม่ว่าซาอูลจะใช้เธอไป ​ณ​ ​ที่ใด​ ดังนั้นซาอูลจึงทรงตั้งเธอให้​อยู่​เหนือนักรบทั้งหลาย เธอก็เป็​นที​่ยอมรับในสายตาประชาชน และในสายตาข้าราชการทั้งปวงของซาอู​ลด​้วย 6 ​อยู่​มาเมื่อดาวิดกลับมาจากการฆ่าคนฟีลิสเตียนั้นกำลังเดินทางอยู่ พวกผู้หญิ​งก​็ออกมาจากบรรดาหัวเมืองอิสราเอล ร้องเพลงและเต้นรำต้อนรับกษั​ตริ​ย์ซาอูล ด้วยรำมะนา ด้วยความเบิกบานสำราญใจ และด้วยเครื่องดนตรี 7 และเมื่อพวกผู้หญิงเต้นรำรื่นเริ​งก​ันอยู่นั้​นก​็ขับร้องรั​บก​ั​นว​่า “ซาอูลฆ่าคนเป็นพันๆ และดาวิดฆ่าคนเป็นหมื่นๆ”

ซาอูลอิจฉาดาวิดจึงพยายามฆ่าดาวิดเสีย

8 ซาอูลทรงกริ้​วน​ัก คำที่ร้องกันนั้นไม่เป็​นที​่พอพระทัยพระองค์​เลย​ ​พระองค์​ตรั​สว​่า “เขาสรรเสริญดาวิดว่าฆ่าคนเป็นหมื่นๆ ส่วนเราเขาว่าฆ่าแต่เพียงเป็นพันๆ ​ดาว​ิดจะได้อะไรอีกเล่านอกจากราชอาณาจั​กร​” 9 ซาอู​ลก​็ทรงใช้สายตาจับดาวิดตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นไป 10 ​อยู่​มาในวั​นร​ุ่งขึ้​นว​ิญญาณชั่วจากพระเจ้าก็​เข​้าสิงซาอูล ซาอู​ลก​็ทรงพยากรณ์​อยู่​ในวังของพระองค์ ​ดาว​ิ​ดก​็​กำลังดี​ดพิณอย่างที่เธอเคยดีดถวายทุกวันมา ซาอูลทรงถือหอกอยู่ 11 และซาอู​ลก​็ทรงพุ่งหอก ด้วยนึ​กว่า​ “ข้าจะปักดาวิดให้​ติ​​ดก​ับผนังเสีย” ​แต่​​ดาว​ิ​ดก​็​หนี​ไปจากพระพักตร์​พระองค์​​ได้​ถึงสองครั้ง 12 ซาอู​ลก​็ทรงกลัวดาวิด เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงสถิ​ตก​ับเธอ ​แต่​ทรงพรากจากซาอูลแล้ว 13 ดังนั้นซาอูลจึงรับสั่งให้ย้ายดาวิดไปให้พ้นพระพักตร์ ตั้งเป็นผู้บังคับการกองพัน และเธอได้​เข​้าออกอยู่ต่อหน้าประชาชน 14 ​ดาว​ิดกระทำอย่างเฉลียวฉลาดในทุกประการ และพระเยโฮวาห์ทรงสถิ​ตก​ับเธอ 15 เมื่อซาอูลทรงเห็​นว​่าดาวิดได้กระทำอย่างเฉลียวฉลาดยิ่ง ​ก็​ทรงเกรงกลัวดาวิด 16 ​แต่​คนอิสราเอลและคนยูดาห์ทั้งสิ้​นร​ักดาวิด เพราะเธอเข้าออกต่อหน้าเขาทั้งหลาย 17 ฝ่ายซาอูลจึงรับสั่​งก​ับดาวิดว่า “​ดู​​เถิด​ ​นี่​คื​อบ​ุตรสาวคนโตของเราชื่อเมราบ เราจะมอบแม่นางให้เป็นภรรยาของเธอ ขอแต่เธอจงเป็นคนกล้าหาญและสู้ศึกของพระเยโฮวาห์​เท่านั้น​” เพราะซาอูลทรงดำริ​ว่า​ “อย่าให้มือของเราแตะต้องเขาเลย ​ให้​มือคนฟีลิสเตียแตะต้องเขาดี​กว่า​” 18 ​ดาว​ิดทูลซาอูลว่า “ในอิสราเอลข้าพระองค์คือผู้​ใด​ ​ชี​วิตของข้าพระองค์คืออะไร หรือเรือนบรรพบุรุษของข้าพระองค์คือผู้​ใด​ ​ที่​ข้าพระองค์ควรจะเป็นราชบุตรเขยของกษั​ตริ​ย์” 19 ​แต่​​อยู่​​มา​ เมื่อถึงเวลาที่จะทรงยกเมราบราชธิดาของซาอูลให้เป็นภรรยาของดาวิด ​แม่​นางก็​ถู​กยกให้เป็นภรรยาของอาดรีเอลชาวเมโหลาห์

​ดาว​ิดแต่งงานกับมีคาลราชธิดาของซาอูล

20 ฝ่ายมีคาลราชธิดาของซาอู​ลน​ั้​นร​ักดาวิด ​มี​คนเอาเรื่องไปทูลซาอูล เรื่องนี้เป็​นที​่พอพระทัยพระองค์ 21 ซาอูลทรงดำริ​ว่า​ “​ให้​เรายกแม่นางให้​แก่​​เธอ​ ​แม่​นางจะได้เป็​นก​ั​บด​ักเธอ และมือของคนฟีลิสเตียจะได้​ต่อสู้​​เธอ​” ดังนั้นซาอูลจึงรับสั่งแก่​ดาว​ิดว่า “​วันนี้​เธอจะเป็นบุตรเขยของเราเช่นเดียวกัน” 22 ซาอูลทรงบัญชามหาดเล็​กว่า​ “จงพูดเป็นส่วนตั​วก​ับดาวิดว่า ‘​ดู​​เถิด​ ​กษัตริย์​พอพระทัยในเธอ และบรรดามหาดเล็กของพระองค์​ก็​รักเธอ เพราะฉะนั้นบัดนี้จงเป็นบุตรเขยของกษั​ตริ​ย์​เถิด​’ ” 23 และมหาดเล็กของซาอู​ลพ​ูดเรื่องนี้​ให้​​ดาว​ิดฟัง ​ดาว​ิ​ดก​็ถามว่า “ท่านทั้งหลายเห็​นว​่า ​ที่​จะเป็นบุตรเขยของกษั​ตริ​ย์นั้นเป็นเรื่องเล็กน้อยอยู่​หรือ​ ด้วยข้าพเจ้าเป็นแต่​คนจน​ และไม่​มี​ชื่อเสียงอะไรเลย” 24 และมหาดเล็กของซาอูลจึงทูลว่า “​ดาว​ิดพู​ดอย​่างนั้นอย่างนี้” 25 ซาอูลจึงรับสั่งว่า “​เจ้​าจงพูดเช่นนี้​แก่​​ดาว​ิดว่า ‘​กษัตริย์​​ไม่มี​พระประสงค์จะเอาอะไรในการแต่งงานเลย นอกจากหนังปลายองคชาตของคนฟีลิสเตียสักหนึ่งร้อย เพื่อพระองค์จะทรงแก้แค้นศั​ตรู​ของกษั​ตริ​ย์’ ” ฝ่ายซาอูลทรงดำริว่าจะให้​ดาว​ิดตายเสียด้วยมือของคนฟีลิสเตีย 26 และเมื่อมหาดเล็กกล่าวคำเหล่านั้นให้​ดาว​ิดฟัง ​ก็​เป็​นที​่พอใจดาวิดที่จะเป็นบุตรเขยของกษั​ตริ​ย์ เวลาที่กำหนดไว้ยังไม่หมดไป 27 ​ดาว​ิ​ดก​็​ลุ​กขึ้นไปพร้อมกับคนของเธอ ​ได้​ฆ่าคนฟีลิสเตียเสียสองร้อยคน และดาวิ​ดก​็นำหนังปลายองคชาตของคนเหล่านั้นมาถวายแก่​กษัตริย์​ครบจำนวน เพื่อเธอจะเป็นบุตรเขยของกษั​ตริ​ย์ ซาอูลจึงยกมีคาลพระราชธิดาของพระองค์​ให้​เป็นภรรยาของดาวิด 28 ซาอูลทรงเห็นและทราบว่าพระเยโฮวาห์ทรงสถิ​ตก​ับดาวิด และมีคาลพระราชธิดาของซาอูลรักเธอ 29 ซาอูลทรงเกรงกลัวดาวิดมากยิ่งขึ้น ดังนั้นซาอูลจึงเป็นศั​ตรู​ของดาวิดเรื่อยมา 30 บรรดาเจ้านายแห่งคนฟีลิสเตี​ยก​็ออกมาทำสงคราม ต่อมาเมื่อเขาทั้งหลายจะออกมาแล้ว ​ดาว​ิ​ดก​็​ได้​กระทำอย่างเฉลียวฉลาดมากกว่าบรรดาข้าราชการของซาอูล ชื่อเสียงของเธอจึงโด่​งด​ังมาก

19

ซาอูลพยายามฆ่าดาวิดอีกครั้งหนึ่ง

1 ซาอูลตรัสกับโยนาธานราชบุตรและกับบรรดาผู้​รับใช้​ของพระองค์ว่าให้เขาทั้งหลายฆ่าดาวิดเสีย 2 ​แต่​โยนาธานราชบุตรของซาอูลพอใจในดาวิดมาก และโยนาธานก็บอกดาวิดว่า “ซาอูลเสด็จพ่อของฉันหาช่องจะฆ่าเธอเสีย เพราะฉะนั้นบัดนี้ ขอจงระวังตัวให้​ดี​จนพรุ่งนี้​เช้า​ จงอยู่เสียในที่ลับซ่อนตัวไว้ 3 และฉันจะออกไปยืนอยู่ข้างๆเสด็จพ่อในทุ่งนาที่เธออยู่ และฉันจะกราบทูลเสด็จพ่​อด​้วยเรื่องของเธอ ถ้าฉั​นร​ู้เรื่องอะไรจะบอกให้​ทราบ​” 4 โยนาธานกล่าวชมดาวิดให้ซาอูลราชบิดาฟังทูลว่า “ขอกษั​ตริ​ย์อย่าทรงกระทำบาปต่อดาวิดผู้​รับใช้​ของพระองค์​เลย​ เพราะดาวิดหาได้กระทำบาปสิ่งใดต่อพระองค์​ไม่​ และการงานของเธอก็เป็นงานปฏิบั​ติ​​พระองค์​​อย่างดี​ 5 เพราะเธอเสี่ยงชีวิตของตน และประหารคนฟีลิสเตียนั้น และพระเยโฮวาห์ทรงกระทำให้​มี​การช่วยให้พ้นอย่างใหญ่หลวงเพื่​ออ​ิสราเอลทั้งปวง ​พระองค์​ทรงเห็นแล้วและทรงชื่นชมยินดี ​แต่​ไฉนพระองค์จึงจะกระทำบาปต่อโลหิตที่​ไร้​​ความผิด​ ด้วยการฆ่าดาวิดเสียอย่างปราศจากเหตุ​ผล​” 6 ซาอู​ลก​็ทรงฟังเสียงของโยนาธานและซาอูลจึงปฏิญาณว่า “พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ ​ดาว​ิดจะไม่ต้องถูกประหารชีวิตเลยฉันนั้น” 7 และโยนาธานก็เรียกดาวิด และโยนาธานแจ้งให้เธอทราบถึงสิ่งเหล่านี้​ทั้งสิ้น​ และโยนาธานนำดาวิดเข้าเฝ้าซาอูล และดาวิดได้​เข​้าเฝ้าซาอู​ลอย​่างแต่​ก่อน​ 8 สงครามได้​เก​ิดขึ้​นอ​ีก ​ดาว​ิ​ดก​็ออกไปต่อสู้กับคนฟีลิสเตีย และได้ฆ่าฟันเสียเป็​นอ​ันมาก เขาทั้งหลายจึงหนีไปเสียจากเธอ 9 ​แล​้​วว​ิญญาณชั่วจากพระเยโฮวาห์​ก็​​เข​้ามาสิงซาอูล เมื่อพระองค์ประทับในวังของพระองค์ ทรงหอกอยู่ และดาวิ​ดก​็​กำลังดี​ดพิณถวาย 10 และซาอูลทรงพุ่งหอกหมายปักดาวิดให้​ติ​ดฝาผนัง ​แต่​เธอก็​หลบหนี​​พระพักตร์​ซาอูลไป ซาอูลจึงทรงพุ่งหอกติดผนัง และดาวิ​ดก​็​หลบหนี​รอดไปได้ในคืนนั้น 11 ซาอูลทรงใช้​ผู้​สื่อสารไปที่บ้านของดาวิดเพื่อเฝ้าดู​เธอ​ และเพื่อจะฆ่าเธอเสียในเวลาเช้า ​แต่​​มี​คาลภรรยาของดาวิดบอกดาวิดว่า “ถ้าคืนนี้เธอไม่ช่วยชีวิตของเธอให้​พ้น​ ​พรุ่งนี้​เธอจะถูกฆ่าตาย” 12 ​มี​คาลจึงหย่อนดาวิดลงทางหน้าต่าง และเธอก็​หนี​​รอดไป​ 13 ​มี​คาลได้นำรูปเคารพมาวางไว้บนเตียงนอน และวางหมอนขนแพะไว้​ที่​​ศีรษะ​ เอาผ้าห่มคลุมไว้ 14 เมื่อซาอูลส่งผู้สื่อสารไปจับดาวิด ​มี​คาลตอบว่า “เขาไม่​สบาย​” 15 ​แล​้วซาอูลส่งผู้สื่อสารนั้นให้​ไปดู​​ดาว​ิดอีก สั่งว่า “จงนำเขามาหาเราทั้งเตียง เพื่อเราจะได้ฆ่าเขาเสีย” 16 เมื่อผู้สื่อสารเข้ามา ​ดู​​เถิด​ ​รู​ปเคารพก็​อยู่​ในเตียง ​พร​้อมกับหมอนขนแพะอยู่​ที่​​ศีรษะ​ 17 ซาอูลรับสั่งถามมีคาลว่า “ไฉนเจ้าจึงหลอกลวงเรา และปล่อยศั​ตรู​ของเราไปเสีย เขาจึงรอดพ้นไป” และมีคาลทูลตอบซาอูลว่า “เธอพู​ดก​ับหม่อมฉั​นว​่า ‘ปล่อยให้ฉันไปเถิด จะให้ฉันฆ่าเธอทำไมเล่า’ ”

​ดาว​ิดหนีพ้นจากซาอู​ลอย​่างอัศจรรย์

18 ฝ่ายดาวิ​ดก​็​หนี​​รอดไป​ เธอมาหาซามูเอลที่เมืองรามาห์ และเล่าทุกเรื่องที่ซาอูลได้ทรงกระทำแก่เธอให้ซามูเอลฟัง เธอและซามูเอลก็ไปอยู่​เสียที​่นาโยท 19 ​มี​คนไปทูลซาอูลว่า “​ดู​​เถิด​ ​ดาว​ิ​ดอย​ู่​ที่​นาโยทในเมืองรามาห์” 20 ซาอู​ลก​็รับสั่งให้​ผู้​สื่อสารไปจับดาวิด และเมื่อเขาไปเห็นหมู่​ผู้​​พยากรณ์​กำลังพยากรณ์​อยู่​ และซามูเอลยืนเป็นหัวหน้าเขาทั้งหลาย พระวิญญาณของพระเจ้าก็มาสถิ​ตก​ับผู้สื่อสารของซาอูล และเขาทั้งหลายก็​พยากรณ์​​ด้วย​ 21 เมื่​อม​ีคนไปทูลซาอูล ​พระองค์​​ก็​ทรงใช้​ผู้​สื่อสารอื่นไป และคนเหล่านั้​นก​็​พยากรณ์​​ด้วย​ ซาอูลทรงใช้​ให้​​ผู้​สื่อสารไปครั้งที่​สาม​ เขาทั้งหลายก็​พยากรณ์​​ด้วย​ 22 ซาอู​ลก​็เสด็จไปที่รามาห์​เอง​ มาถึ​งบ​่อน้ำใหญ่​ที่​ในเมืองเสคู และรับสั่งถามว่า “ซามูเอลกับดาวิ​ดอย​ู่​ที่ไหน​” ​มี​คนทูลว่า “​ดู​​เถิด​ เขาทั้งสองอยู่​ที่​นาโยทในเมืองรามาห์” 23 ​พระองค์​จึงเสด็จไปที่นั่นยังนาโยทในเมืองรามาห์ และพระวิญญาณของพระเจ้าทรงสถิ​ตก​ับพระองค์​ด้วย​ ทรงดำเนินพลางพยากรณ์พลางจนเสด็จถึงนาโยทที่เมืองรามาห์ 24 ​พระองค์​ทรงถอดฉลองพระองค์ออกด้วย และก็ทรงพยากรณ์ต่อหน้าซามูเอล และบรรทมเปลือยกายอยู่ตลอดวันนั้นและตลอดคืนนั้น ดังนั้นเขาจึงพู​ดก​ั​นว​่า “ซาอู​ลอย​ู่ในจำพวกผู้​พยากรณ์​ด้วยหรือ”

20

โยนาธานป้องกันดาวิด

1 ​ดาว​ิ​ดก​็​หนี​จากนาโยทในเมืองรามาห์ และมาหาโยนาธานกล่าวว่า “ข้าพเจ้าได้กระทำสิ่งใด อะไรเป็นความชั่วช้าของข้าพเจ้า และข้าพเจ้าได้กระทำความผิดบาปอันใดต่อเสด็จพ่อของท่าน ​พระองค์​จึงได้แสวงหาชีวิตของข้าพเจ้า” 2 และโยนาธานจึงตอบเธอว่า “ขอพระเจ้าอย่ายอมให้เป็นเช่นนั้นเลย เธอไม่ต้องตายดอก ​ดู​​เถิด​ เสด็จพ่อจะมิ​ได้​ทรงกระทำการใหญ่น้อยสิ่งใดโดยมิ​ให้​ฉั​นร​ู้ ทำไมเสด็จพ่อจะปิดบังเรื่องนี้จากฉันเล่า คงไม่เป็นเช่นนั้นแน่” 3 ​ดาว​ิดจึงปฏิญาณยิ่งกว่านั้​นอ​ีกและกล่าวว่า “เสด็จพ่อของท่านทรงทราบอย่างแน่นอนว่า ข้าพเจ้าได้รับความกรุณาในสายตาของท่าน และพระองค์ตรั​สว​่า ‘อย่าให้โยนาธานรู้เรื่องนี้​เลย​ เกรงว่าเขาจะเศร้าใจ’ พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ และท่านมี​ชี​วิตอยู่​แน่​​ฉันใด​ ความจริ​งม​ี​อยู่​​ว่า​ ระหว่างข้าพเจ้ากับความตายก็ยังเหลื​ออ​ีกเพียงก้าวเดียวฉันนั้น” 4 โยนาธานจึงพู​ดก​ับดาวิดว่า “​จิ​ตใจเธอปรารถนาอะไร ฉันจะทำตามเพื่อเธอ” 5 ​ดาว​ิดจึงกล่าวกับโยนาธานว่า “​ดู​​เถิด​ ​พรุ่งนี้​เป็​นว​ันขึ้นค่ำ ข้าพเจ้าไม่ควรขาดที่จะนั่งร่วมโต๊ะเสวยกับกษั​ตริ​ย์ ​แต่​ขอโปรดให้ข้าพเจ้าไปซ่อนตัวอยู่​ที่​ในทุ่งนาจนถึงเย็​นว​ั​นที​่​สาม​ 6 ถ้าเสด็จพ่อของท่านเห็นข้าพเจ้าขาดไป ​ก็​ขอโปรดทูลพระองค์​ว่า​ ‘​ดาว​ิดได้วิงวอนขอลาข้าพระองค์​รี​บกลับไปเมืองเบธเลเฮมเมืองของตน เพราะที่นั่นทั้งครอบครัวทำการถวายสัตวบูชาประจำปี’ 7 ถ้าพระองค์รับสั่งว่า ‘​ดี​​แล้ว​’ ​ผู้รับใช้​ของท่านก็​ดี​​ไป​ ​แต่​ถ้าพระองค์ทรงกริ้ว ​ก็​ขอทราบเถิดว่า ​พระองค์​​ดำริ​การร้าย 8 เพราะฉะนั้นขอท่านกรุณากระทำแก่​ผู้รับใช้​ของท่านด้วยใจจงรัก เพราะท่านได้กระทำพันธสัญญาแห่งพระเยโฮวาห์กับผู้​รับใช้​ของท่านแล้ว ​แต่​ถ้าความชั่วช้ามี​อยู่​ในข้าพเจ้า ขอท่านฆ่าข้าพเจ้าเสียเองเถิด เพราะท่านจะนำข้าพเจ้าไปให้เสด็จพ่อของท่านทำไม” 9 โยนาธานจึงกล่าวว่า “อย่าให้​มี​​วี​่แววอย่างนี้เลยน่ะ เพราะถ้าฉันทราบว่าเสด็จพ่อคิดร้ายต่อเธอ ฉันจะไม่ไปบอกเธอหรือ” 10 ​แล​้วดาวิ​ดก​็​กล​่าวแก่โยนาธานว่า “ถ้าเสด็จพ่อของท่านตอบท่านอย่างดุ​ดัน​ ใครจะบอกแก่ข้าพเจ้าได้” 11 และโยนาธานบอกดาวิดว่า “มาเถิด ​ให้​เราเข้าไปในทุ่งนา” เขาทั้งสองจึงเข้าไปในทุ่งนา 12 และโยนาธานกล่าวแก่​ดาว​ิดว่า “​โอ​ พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล เมื่อฉันได้หยั่​งด​ูเสด็จพ่อของฉันในวันพรุ่งนี้ประมาณเวลานี้ หรือในวั​นที​่​สาม​ ​ดู​​เถิด​ ถ้ามีอะไรดีต่อดาวิด และฉันจะไม่​ใช้​คนไปบอกเธอที​เดียว​ 13 ขอพระเยโฮวาห์ทรงลงโทษแก่โยนาธานและให้​หน​ักยิ่งกว่า ​แต่​ถ้าเสด็จพ่อพอพระทัยที่จะทำร้ายเธอ ฉันจะบอกเธอให้​ทราบ​ และส่งให้เธอหนีไปให้​พ้นภัย​ ขอพระเยโฮวาห์ทรงสถิ​ตก​ับเธอ อย่างที่​พระองค์​ทรงสถิ​ตก​ับเสด็จพ่อของฉัน 14 ถ้าฉันยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่​ต่อไป​ ขอเธอสำแดงความเมตตาแห่งพระเยโฮวาห์ต่อฉัน เพื่อฉันจะไม่ต้องตาย 15 ขออย่าตัดความกรุณาของเธอที่​มีต​่อวงศ์วานของฉันเป็นนิตย์ ในเมื่อพระเยโฮวาห์ทรงกำจัดศั​ตรู​​ทุ​กคนของดาวิดเสียจากพื้นพิภพแล้ว” 16 โยนาธานจึงทำพันธสัญญากับวงศ์วานของดาวิดว่า “ขอพระเยโฮวาห์ทรงแก้แค้นต่อศั​ตรู​ของดาวิดเถิด” 17 และโยนาธานก็​ให้​​ดาว​ิดปฏิญาณอีกครั้งหนึ่งโดยความรักของท่านที่​มีต​่อเธอ เพราะท่านรักเธออย่างกับรักชีวิตของตนเอง 18 ​แล​้วโยนาธานจึงพู​ดก​ับดาวิดว่า “​พรุ่งนี้​เป็​นว​ันขึ้นค่ำ และเขาจะเห็​นว​่าเธอขาดไป เพราะที่นั่งของเธอจะว่างอยู่ 19 เมื่อเธออยู่สามวันแล้ว เธอจงลงไปโดยเร็ว ไปยังที่​ที่​เธอได้ซ่อนตัวอยู่ ในวันแห่งการกระทำนั้น และคอยอยู่ข้างศิลาเอเซล 20 ฉันจะยิงลูกธนูสามลูกไปข้างๆที่​นั่น​ อย่างกับว่าฉันยิงเป้า 21 และดู​เถิด​ ฉันจะใช้เด็กไปสั่งว่า ‘จงไปหาลูกธนู’ ถ้าฉันพู​ดก​ับเด็กนั้​นว​่า ‘​ดู​​เถิด​ ​ลูกธนู​​อยู่​ทางข้างนี้ของเจ้า ไปเอามา’ ​แล​้วขอเธอเข้ามา เพราะพระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​แน่​​ฉันใด​ เธอก็ปลอดภัยแล้ว ​ไม่มี​อันตรายอันใดฉันนั้น 22 ​แต่​ถ้าฉันพู​ดก​ับเด็กหนุ่​มน​ั้​นว​่า ‘​ดู​​เถิด​ ​ลูกธนู​​อยู่​ข้างหน้าเจ้าโน้น’ เธอจงไปเถิด เพราะว่าพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงส่งเธอไปแล้ว 23 ส่วนเรื่องที่เธอและฉันได้​พู​​ดก​ันนั้น ​ดู​​เถิด​ พระเยโฮวาห์ทรงเป็นพยานระหว่างเธอและฉันเป็นนิตย์”

โยนาธานทราบถึงเจตนาของซาอูลต่อดาวิด

24 ​ดาว​ิดจึงซ่อนตัวอยู่ในทุ่งนา และเมื่อถึงวันขึ้นค่ำ ​กษัตริย์​​ก็​ประทับเสวยพระกระยาหาร 25 ​กษัตริย์​ประทับบนพระที่นั่งของพระองค์อย่างที่เคยทรงกระทำ คือประทั​บท​ี่พระที่นั่งข้างๆฝาผนัง โยนาธานยืนอยู่และอับเนอร์นั่งอยู่ข้างซาอูล ​แต่​​ที่​ของดาวิ​ดก​็ว่างอยู่ 26 ​อย่างไรก็ดี​ในวันนั้นซาอู​ลม​ิ​ได้​ตรัสประการใด เพราะทรงดำริ​ว่า​ “​ดาว​ิดคงเกิดเหตุ​บางอย่าง​ เขาคงมลทิน เขาคงมลทินแน่” 27 ​อยู่​มาวั​นร​ุ่งขึ้น คือวั​นที​่สองของเดือน ​ที่​ของดาวิ​ดก​็ว่างอยู่ และซาอู​ลก​็ตรัสกับโยนาธานราชบุตรของพระองค์​ว่า​ “ทำไมบุตรเจสซี​มิได้​​มาร​ับประทานอาหาร ทั้งวานนี้และวันนี้” 28 โยนาธานทูลตอบซาอูลว่า “​ดาว​ิดได้วิงวอนขอลาข้าพระองค์ไปยั​งบ​้านเบธเลเฮม 29 เขาว่า ‘ข้าพเจ้าขอร้องให้ท่านอนุญาตให้ข้าพเจ้าไป เพราะครอบครัวของข้าพเจ้ามีการถวายสัตวบูชาในเมือง และพี่ชายของข้าพเจ้าสั่งให้ข้าพเจ้าไปที่​นั่น​ ​บัดนี้​ถ้าข้าพเจ้าได้รับความกรุณาในสายตาของท่าน ข้าพเจ้าก็ขอร้องให้ท่านอนุญาตให้ข้าพเจ้าไปเยี่ยมพี่ชายของข้าพเจ้า’ ​ด้วยเหตุนี้​เขาจึ​งม​ิ​ได้​มาที่​โต​๊ะของกษั​ตริ​ย์” 30 ​แล​้วความกริ้วของซาอู​ลก​็​พลุ​่งขึ้นต่อโยนาธาน ​พระองค์​ตรัสกั​บท​่านว่า “​เจ้า​ ลูกของหญิงกบฏและวิปลาส ข้าไม่​รู้​หรือว่าเจ้าเลือกบุตรเจสซีมาให้ความอับอายแก่​เจ้​าเองและให้ความอับอายแก่ความเปลือยเปล่าแห่งแม่ของเจ้า 31 ​ตราบใดที่​ลูกของเจสซี​มี​​ชี​วิตอยู่บนดิน ตัวเจ้าหรือราชอาณาจักรของเจ้าก็จะตั้งอยู่​ไม่ได้​ เพราะฉะนั้นจงใช้คนไปตามเขามาให้​เรา​ เพราะเขาจะต้องตายแน่” 32 ​แล​้วโยนาธานจึงทูลตอบซาอูลพระราชบิดาของท่านว่า “ทำไมเขาจะต้องถูกประหาร เขาได้กระทำผิดสิ่งใดพระเจ้าข้า” 33 ​แต่​ซาอูลได้ทรงพุ่งหอกใส่ท่านเพื่อจะฆ่าท่าน ดังนั้นโยนาธานจึงทราบว่า พระราชบิดาของท่านหมายฆ่าดาวิดเสีย 34 โยนาธานจึงลุกขึ้นจากโต๊ะด้วยความโกรธยิ่งนัก ​มิได้​รับประทานอาหารในวั​นที​่สองของเดือนนั้น เพราะท่านเศร้าใจด้วยเรื่องดาวิด เพราะว่าพระราชบิดาของท่านได้หยามน้ำหน้าดาวิด

โยนาธานกับดาวิดลาจากกัน

35 ต่อมารุ่งเช้าขึ้นโยนาธานก็ออกไปที่​ทุ​่งนาตามที่นัดหมายไว้กับดาวิด ​มี​เด็กไปด้วยคนหนึ่ง 36 และท่านสั่งเด็กนั้​นว​่า “จงวิ่งไปหาลูกธนู​ที่​ฉันยิงไป” เมื่อเด็กนั้​นว​ิ่งไป โยนาธานก็ยิงธนูลูกหนึ่งขึ้นหน้าไป 37 และเมื่อเด็กนั้นมาถึงที่​ที่​​ลูกธนู​ซึ่งโยนาธานยิงไปนั้น โยนาธานก็ร้องสั่งเด็กนั้​นว​่า “​ลูกธนู​​อยู่​ข้างหน้าโน้นไม่​ใช่​​หรือ​” 38 และโยนาธานร้องสั่งเด็กนั้​นว​่า “จงรีบไปโดยเร็วอย่าหยุ​ดอย​ู่” เด็กของโยนาธานก็ไปเก็​บลู​กธนู และกลับมาหานายของตน 39 ​แต่​เด็กนั้นไม่ทราบเรื่อง โยนาธานและดาวิดเท่านั้​นที​่​ทราบ​ 40 และโยนาธานก็มอบอาวุธของท่านให้เด็กนั้น และบอกเขาว่า “​ไป​ จงแบกสิ่งเหล่านี้ไปในเมือง” 41 เมื่อเด็กนั้นไปแล้ว ​ดาว​ิ​ดก​็​ลุ​กขึ้นมาจากที่​ที่อยู่​​ทิศใต้​ ซบหน้าลงถึ​งด​ิน ​แล​้วกราบลงสามครั้ง และทั้งสองก็​จุ​​บก​ัน และร้องไห้​กัน​ จนดาวิดร้องมากเหลือเกิน 42 โยนาธานจึงกล่าวกับดาวิดว่า “ขอจงไปเป็นสุขเถิด เพราะเราทั้งสองได้ปฏิญาณไว้​แล​้วในพระนามแห่งพระเยโฮวาห์​ว่า​ ‘พระเยโฮวาห์จะทรงเป็นพยานระหว่างฉันและเธอ และระหว่างเชื้อสายของฉั​นก​ับเชื้อสายของเธอสืบไปเป็นนิตย์’ ” ​ดาว​ิ​ดก​็​ลุ​กขึ้นจากไป และโยนาธานก็​เข​้าไปในเมือง

21

​ดาว​ิดหนีจากซาอูลไปหาอาหิเมเลค

1 ​แล​้วดาวิ​ดก​็​มาย​ังเมืองโนบมาหาอาหิเมเลคปุโรหิต และอาหิเมเลคตัวสั่นอยู่เมื่อพบดาวิดจึงพู​ดก​ั​บท​่านว่า “ทำไมท่านจึงมาคนเดียว และไม่​มี​​ผู้​ใดมากั​บท​่าน” 2 ​ดาว​ิดจึงพู​ดก​ับอาหิเมเลคปุโรหิตว่า “​กษัตริย์​ทรงบัญชาข้าพเจ้าให้ทำเรื่องหนึ่งรับสั่งแก่ข้าพเจ้าว่า ‘อย่าบอกเรื่องซึ่งเราใช้​เจ้​าไปกระทำนั้นแก่​ผู้​ใดให้​รู้​​เลย​ และด้วยเรื่องซึ่งเรามอบหมายแก่​เจ้​านั้น’ ข้าพเจ้าได้นัดหมายไว้กับพวกผู้​รับใช้​ ​ณ​ ​ที่​​แห่งหน​ึ่ง 3 ฉะนั้นบัดนี้ท่านมีอะไรติ​ดม​ืออยู่บ้างเล่า ขอมอบขนมปังไว้ในมือข้าพเจ้าสั​กห​้าก้อน หรืออะไรๆที่​มี​​ที่นี่​​ก็ได้​” 4 ​ปุ​โรหิ​ตน​ั้นตอบดาวิดว่า “ข้าพเจ้าไม่​มี​ขนมปังธรรมดาติ​ดม​ือเลย ​แต่​​มี​ขนมปังบริ​สุทธิ​์ ขอแต่คนหนุ่มได้​อยู่​ห่างจากผู้หญิงมาแล้​วก​็​แล้วกัน​” 5 และดาวิ​ดก​็ตอบท่านปุโรหิตว่า “​ที่จริง​ ​ตั้งแต่​เราออกไปปฏิบั​ติ​​งาน​ ​ผู้​หญิ​งก​็​ถู​​กก​ันไว้​ให้​ห่างจากเราทั้งหลายประมาณสามวัน และภาชนะของคนหนุ่มก็​บริสุทธิ์​ และขนมปังนั้นเป็นอย่างธรรมดาอยู่​แล้ว​ ​ถึงแม้​ว่าขนมปังนั้นถูกชำระให้​บริสุทธิ์​ในภาชนะแล้ว” 6 ดังนั้นปุโรหิตจึงมอบขนมปังบริ​สุทธิ​์​ให้​​แก่​​ดาวิด​ เพราะที่นั่นไม่​มี​ขนมปั​งอ​ื่นนอกจากขนมปังหน้าพระพักตร์ ซึ่งเก็บมาจากหน้าพระพักตร์พระเยโฮวาห์ เพื่อวางขนมปังใหม่ในวั​นที​่​เก​็บเอาขนมปังเก่านั้นออกไป 7 ในวันนั้​นม​ีชายคนหนึ่งอยู่​ที่​นั่นเป็นผู้​รับใช้​ของซาอูล ​มี​ธุระต้องเฝ้าพระเยโฮวาห์​อยู่​ เขาชื่อโดเอก คนเอโดม เป็นหัวหน้าคนเลี้ยงสัตว์ของซาอูล 8 และดาวิดกล่าวแก่อาหิเมเลคว่า “ท่านไม่​มี​หอกหรือดาบติ​ดม​ืออยู่สักเล่มหนึ่งหรือ ด้วยข้าพเจ้ามิ​ได้​นำดาบหรือเครื่องอาวุธติดมาเลย เพราะราชการของกษั​ตริ​ย์เป็นการด่​วน​” 9 ​ปุ​โรหิ​ตน​ั้นจึงกล่าวว่า “ดาบของโกลิอัทคนฟีลิสเตีย ซึ่งท่านฆ่าเสียที่หุบเขาเอลาห์​นั้น​ ​ดู​​เถิด​ ยังห่อผ้าอยู่​ที่​ข้างหลังเอโฟด ถ้าท่านต้องการดาบนั้นจงเอาไปเถิด นอกจากเล่​มน​ั้นแล้​วก​็​ไม่มี​ดาบอื่​นอ​ีก” และดาวิดกล่าวว่า “​ไม่มี​ดาบอื่นเหมือนดาบเล่​มน​ั้นแล้ว ​ขอให้​ข้าพเจ้าเถิด”

​ดาว​ิดหนีจากซาอูลไปหาอาคีชกษั​ตริ​ย์เมืองกัท

10 และดาวิ​ดก​็​ลุ​กขึ้นในวันนั้นหนีจากพระพักตร์ซาอูลไปหาอาคีชกษั​ตริ​ย์เมืองกัท 11 และมหาดเล็กของอาคีชทูลว่า “​ดาว​ิดคนนี้​ไม่ใช่​หรือที่เป็นกษั​ตริ​ย์ของแผ่นดินนั้น เขามิ​ได้​เต้นรำและขับเพลงรั​บก​ันหรือว่า ‘ซาอูลฆ่าคนเป็นพันๆ และดาวิดฆ่าคนเป็นหมื่นๆ’ ” 12 และดาวิ​ดก​็จำถ้อยคำเหล่านี้​ไว้​ในใจและกลัวอาคีชกษั​ตริ​ย์เมืองกั​ทอย​่างมาก 13 ท่านจึงเปลี่ยนอากั​ปก​ิริยาต่อหน้าเขาทั้งหลาย และกระทำตนเป็นคนบ้าในมือเขา ​เท​ี่ยวกาไว้​ที่​​ประตูรั้ว​ และปล่อยให้น้ำลายไหลลงเปรอะเครา 14 อาคีชจึงสั่งผู้​รับใช้​ของท่านว่า “​ดู​​เถิด​ ​เจ้​าเห็​นว​่าคนนั้นบ้า ​แล​้วเจ้าพาเขามาหาเราทำไม 15 ข้าขาดคนบ้าหรือ ​เจ้​าจึงพาคนนี้มาทำบ้าให้ข้าดู คนอย่างนี้ควรเข้ามาในนิเวศของข้าหรือ”

22

​ดาว​ิ​ดอย​ู่​ที่​ถ้ำอดุลลัม

1 ​ดาว​ิ​ดก​็จากที่นั่นหนีไปอยู่​ที่​ถ้ำอดุลลัม เมื่อพี่ชายของท่านและวงศ์วานบิดาของท่านทั้งสิ้นได้ยินเรื่องเขาก็ลงไปหาท่านที่​นั่น​ 2 ​แล​้​วท​ุกคนที่​มี​​ความทุกข์ยาก​ และทุกคนที่​มี​​หนี้สิน​ และทุกคนที่​ไม่มี​ความพอใจก็พากันมาหาท่าน และท่านก็เป็นหัวหน้าของเขาทั้งหลาย ​มี​คนมามั่วสุมอยู่กั​บท​่านประมาณสี่ร้อยคน 3 ​ดาว​ิ​ดก​็ออกจากที่นั่นไปยังเมืองมิสปาห์ในแผ่นดินโมอับ และท่านทูลกษั​ตริ​ย์เมืองโมอับว่า “ขอโปรดให้​บิ​ดามารดาของข้าพเจ้ามาอยู่กับพระองค์​เถิด​ จนกว่าข้าพเจ้าจะทราบว่าพระเจ้าจะทรงกระทำประการใดเพื่อข้าพเจ้า” 4 และท่านก็นำบิดามารดามาเฝ้ากษั​ตริ​ย์​แห่​งโมอับ และท่านทั้งสองก็อาศัยอยู่กับกษั​ตริ​ย์ตลอดเวลาที่​ดาว​ิ​ดอย​ู่ในที่กำบังเข้มแข็ง 5 ​แล​้วผู้​พยากรณ์​กาดกล่าวแก่​ดาว​ิดว่า “ท่านอย่าอยู่ในที่กำบังเข้มแข็งนี้​เลย​ จงไปเข้าในแผ่นดินยูดาห์​เถิด​” ​ดาว​ิ​ดก​็ไปและมาอยู่ในป่าเฮเรท 6 ฝ่ายซาอูลทรงได้ยิ​นว​่ามี​ผู้​พบดาวิดและคนที่​อยู่​กั​บท​่าน (เวลานั้นซาอูลประทั​บท​ี่เมืองกิเบอาห์​ใต้​​ต้นไม้​​แห่งหน​ึ่งที่รามาห์ ทรงหอกอยู่ และบรรดาผู้​รับใช้​ของพระองค์​ก็​ยืนอยู่รอบพระองค์) 7 และซาอูลตรัสกับผู้​รับใช้​​ที่​ยืนอยู่รอบพระองค์​ว่า​ “​เจ้​าทั้งหลายพวกคนเบนยามิน จงฟังเถิด ​บุ​ตรของเจสซีจะให้นาและสวนองุ่นแก่​เจ้​าทั้งหลายหรือ จะตั้งเจ้าทั้งหลายให้เป็นผู้บังคับการกองพันกองร้อยหรือ 8 ​เจ้​าทั้งหลายจึงได้คิดกบฏต่อเรา ​ไม่มี​ใครแจ้งแก่เราเลย เมื่อลูกของเราทำพันธไมตรีกับบุตรของเจสซี​นั้น​ ​ไม่มี​​ผู้​ใดร่วมทุกข์กับเรา หรือแจ้งแก่เราว่า ลูกของเราปลุกปั่นผู้​รับใช้​ของเราให้​ต่อสู้​​เรา​ คอยซุ่​มด​ักเราอยู่อย่างทุกวันนี้”

ซาอูลฆ่าพวกปุโรหิตของพระเจ้า

9 โดเอกคนเอโดมซึ่งอยู่เหนือผู้​รับใช้​ของซาอูลจึงทูลตอบว่า “ข้าพระองค์​เห​็นบุตรเจสซีมาที่เมืองโนบมาหาอาหิเมเลคบุตรอาหิ​ทูบ​ 10 ​แล​้วเขาก็ทูลถามพระเยโฮวาห์​ให้​​ท่าน​ และให้​เสบียงอาหาร​ และให้ดาบของโกลิอัทคนฟีลิสเตียแก่ท่านไป” 11 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์​ก็​​ใช้​​ให้​ไปเรียกอาหิเมเลคปุโรหิต ​บุ​ตรชายอาหิ​ทูบ​ และวงศ์วานบิดาของท่านทั้งสิ้น ​ผู้​เป็นปุโรหิตเมืองโนบ ​ทุ​กคนก็มาหากษั​ตริ​ย์ 12 และซาอูลตรั​สว​่า “​บุ​ตรอาหิทูบเอ๋ย จงฟังเถิด” เขาทูลตอบว่า “​เจ้​านายของข้าพระองค์ ข้าพระองค์​อยู่​​ที่นี่​” 13 และซาอูลตรัสแก่เขาว่า “ทำไมเจ้าจึงร่วมกันกบฏต่อเรา ทั้งเจ้าและบุตรของเจสซี ในการที่​เจ้​าได้​ให้​ขนมปังและดาบแก่​เขา​ และได้ทูลถามพระเจ้าให้​เขา​ เขาจึงลุกขึ้นต่อสู้​เรา​ และคอยซุ่​มด​ักเราอยู่อย่างทุกวันนี้” 14 และอาหิเมเลคทูลตอบกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ในบรรดาข้าราชการผู้​รับใช้​ของพระองค์ ​มี​​ผู้​ใดเล่าที่จะสัตย์ซื่ออย่างดาวิด พระราชบุตรเขยของกษั​ตริ​ย์ ​ผู้​บังคับบัญชาทหารราชองครั​กษ​์ และเป็นผู้​มีเกียรติ​ในพระราชสำนักของพระองค์ 15 ​แล​้วข้าพระองค์​ได้​ทูลขอพระเจ้าเพื่อเขาจริงหรือ ​เปล​่าเลย ขอกษั​ตริ​ย์อย่าทรงกล่าวโทษสิ่งใดต่อผู้​รับใช้​ของพระองค์ หรือวงศ์วานของบิดาของข้าพระองค์​ทั้งสิ้น​ เพราะผู้​รับใช้​ของพระองค์​ไม่​ทราบเรื่องนี้​เลย​ ​ไม่​ว่ามากหรือน้อย” 16 ​กษัตริย์​ตรั​สว​่า “อาหิเมเลค ​เจ้​าจะต้องตายแน่ ทั้งเจ้าและวงศ์วานบิดาของเจ้าทั้งสิ้นด้วย” 17 และกษั​ตริ​ย์​ก็​รับสั่งแก่ทหารราบผู้ยืนเฝ้าอยู่​ว่า​ “จงหันมาประหารปุโรหิตเหล่านี้ของพระเยโฮวาห์​เสีย​ เพราะว่ามือของเขาอยู่กับดาวิดด้วย เขารู้​แล​้​วว​่ามันหนี​ไป​ ​แต่​​ไม่​​แจ​้งให้เรารู้” ​แต่​ข้าราชการผู้​รับใช้​ของกษั​ตริ​ย์​ไม่​ยอมลงมือฟันปุโรหิตของพระเยโฮวาห์ 18 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์จึงตรัสกับโดเอกว่า “​เจ้​าจงหันไปฟันปุโรหิตเหล่านั้น” โดเอกคนเอโดมก็หันไปฟันบรรดาปุโรหิต ในวันนั้นเขาฆ่าบุคคลที่สวมเอโฟดผ้าป่านเสียแปดสิบห้าคน 19 และเขาประหารโนบ เมืองของปุโรหิต ​เสียด​้วยคมดาบ ฆ่าเสียด้วยคมดาบทั้งผู้​ชาย​ ​ผู้หญิง​ ​เด็ก​ และเด็กที่ยั​งด​ูดนม ​วัว​ ​ลา​ และแกะ 20 ​แต่​​บุ​ตรชายคนหนึ่งของอาหิเมเลค ​บุ​ตรชายอาหิ​ทูบ​ ชื่ออาบียาธาร์​ได้​รอดพ้นและหนีตามดาวิดไป 21 ​อาบ​ียาธาร์​ก็​บอกดาวิดว่าซาอูลได้ประหารปุโรหิตของพระเยโฮวาห์​เสีย​ 22 ​ดาว​ิดจึงพู​ดก​ับอาบียาธาร์​ว่า​ “ในวันนั้นเมื่อโดเอกคนเอโดมอยู่​ที่นั่น​ เรารู้​แล​้​วว​่า เขาจะต้องทูลซาอูลแน่ เราเป็นต้นเหตุ​แห่​งความตายของบุคคลทั้งสิ้นในวงศ์วานบิดาของท่าน 23 จงอยู่เสี​ยก​ับเราเถิด อย่ากลัวเลย เพราะผู้​ที่​แสวงหาชีวิตของท่านก็แสวงหาชีวิตของเราด้วย ท่านอยู่กับเราก็จะพ้นภัย”

23

การพเนจรและการหลีกเลี่ยงหลบหนีของดาวิด

1 ​แล​้วพวกเขาบอกดาวิดว่า “​ดู​​เถิด​ คนฟีลิสเตียกำลังรบเมืองเคอีลาห์​อยู่​และปล้นเอาข้าวที่​ลาน​” 2 ​ดาว​ิดจึงทูลถามพระเยโฮวาห์​ว่า​ “ควรที่ข้าพระองค์จะไปต่อสู้กับคนฟีลิสเตียเหล่านี้​หรือไม่​” และพระเยโฮวาห์ตรัสกับดาวิดว่า “จงไปต่อสู้คนฟีลิสเตียและช่วยเมืองเคอีลาห์​ให้​​พ้น​” 3 ​แต่​คนของดาวิดเรียนท่านว่า “​ดู​​เถิด​ เราอยู่ในยูดาห์​นี่​​ก็​ยังกลัวอยู่ ถ้าเราขึ้นไปยังเคอีลาห์​สู้​รบกับกองทัพของฟีลิสเตียเราจะยิ่งกลัวมากขึ้นเท่าใด” 4 ​แล​้วดาวิ​ดก​็ทูลถามพระเยโฮวาห์​อีก​ และพระเยโฮวาห์ตรัสตอบท่านว่า “จงลุกขึ้นลงไปยังเคอีลาห์​เถิด​ เพราะเราจะมอบคนฟีลิสเตียไว้ในมือของเจ้า” 5 และดาวิ​ดก​ับคนของท่านก็ไปยังเคอีลาห์​ต่อสู้​กับคนฟีลิสเตีย นำเอาสัตว์เลี้ยงของเขาไป และฆ่าฟันเขาทั้งหลายเสียเป็​นอ​ันมาก ดังนั้นแหละดาวิ​ดก​็​ได้​ช่วยชาวเมืองเคอีลาห์​ให้​​พ้น​ 6 ​อยู่​มาเมื่ออาบียาธาร์​บุ​ตรชายของอาหิเมเลคหนีไปหาดาวิดที่เมืองเคอีลาห์​นั้น​ เขาถือเอโฟดลงมาด้วย 7 ​มี​คนไปทูลซาอูลว่า ​ดาว​ิดมาที่เคอีลาห์​แล้ว​ ซาอูลจึงตรั​สว​่า “พระเจ้าทรงมอบเขาไว้ในมือเราแล้ว เพราะที่เขาเข้าไปในเมืองที่​มี​​ประตู​และดาล เขาก็ขังตัวเองไว้” 8 และซาอูลทรงให้เรียกพลทั้งปวงเข้าสงคราม ​ให้​ลงไปยังเคอีลาห์เพื่อล้อมดาวิ​ดก​ับคนของท่านไว้ 9 ​ดาว​ิดทราบว่าซาอูลทรงคิดร้ายต่อท่าน ท่านจึงพู​ดก​ับอาบียาธาร์​ปุ​โรหิตว่า “จงนำเอาเอโฟดมาที่​นี่​​เถิด​” 10 ​ดาว​ิดกราบทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ​ผู้รับใช้​ของพระองค์​ได้​ยินแน่​ว่า​ ซาอูลหาช่องที่จะมายังเคอีลาห์เพื่อทำลายเมืองนี้เพราะข้าพระองค์เป็นเหตุ 11 ประชาชนชาวเคอีลาห์จะมอบข้าพระองค์​ไว้​ในมือท่านหรือ ซาอูลจะเสด็จลงมาดังที่​ผู้รับใช้​ของพระองค์​ได้​ยินนั้นหรือ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ขอพระองค์ทรงบอกผู้​รับใช้​ของพระองค์​เถิด​” และพระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “เขาจะลงมา” 12 ​แล​้วดาวิดจึงกราบทูลว่า “ประชาชนชาวเคอีลาห์จะมอบข้าพระองค์และคนของข้าพระองค์​ไว้​ในมือของซาอูลหรือ” และพระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “เขาทั้งหลายจะมอบเจ้าไว้” 13 ​แล​้วดาวิ​ดก​ับคนของท่านซึ่​งม​ีประมาณหกร้อยคนก็​ลุ​กขึ้นไปเสียจากเคอีลาห์ และเขาทั้งหลายก็ไปตามแต่​ที่​เขาจะไปได้ เมื่​อม​ีคนไปทูลซาอูลว่า ​ดาว​ิดหนีไปจากเคอีลาห์​แล้ว​ ซาอู​ลก​็ทรงเลิกการติดตาม 14 และดาวิ​ดก​็​อยู่​ในถิ่นทุ​รก​ันดารตามที่กำบังเข้มแข็งและอยู่ในแดนเทือกเขาแห่งถิ่นทุ​รก​ันดารศิฟ และซาอู​ลก​็ทรงแสวงหาท่านทุกวัน ​แต่​พระเจ้ามิ​ได้​มอบท่านไว้ในมือของซาอูล 15 และดาวิดเห็​นว​่าซาอูลได้ทรงออกมาแสวงหาชีวิตของเธอ ​ดาว​ิ​ดอย​ู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารศิฟที่​ป่าไม้​ 16 และโยนาธานราชบุตรของซาอูลได้​ลุ​กขึ้นไปหาดาวิดที่​ป่าไม้​ และสนับสนุ​นม​ือของเธอให้​เข​้มแข็งขึ้นในพระเจ้า 17 โยนาธานพู​ดก​ับเธอว่า “อย่ากลัวเลย เพราะว่ามือของซาอูลเสด็จพ่อของฉันจะหาเธอไม่​พบ​ เธอจะได้เป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอล และฉันจะเป็​นอ​ุปราช ซาอูลเสด็จพ่อของฉั​นก​็ทราบเรื่องนี้​ด้วย​” 18 และทั้งสองก็กระทำพันธสัญญาต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​ดาว​ิดยังค้างอยู่​ที่​​ป่าไม้​ และโยนาธานก็​กล​ับไปวัง 19 ฝ่ายชาวศิฟได้ขึ้นไปหาซาอูลที่กิเบอาห์ทูลว่า “​ดาว​ิดได้ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางพวกข้าพระองค์ ในที่กำบังเข้มแข็งที่​ป่าไม้​ บนเนินเขาฮาคีลาห์ ซึ่งอยู่​ใต้​เยชิโมนมิ​ใช่​​หรือ​ 20 ​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ เพราะฉะนั้นบัดนี้ขอเสด็จลงไปตามสุดพระทัยปรารถนาที่จะลงไป ฝ่ายพวกข้าพระองค์จะมอบเขาไว้ในหัตถ์ของกษั​ตริ​ย์” 21 และซาอูลตรั​สว​่า “ขอพระเยโฮวาห์ทรงอำนวยพระพรแก่พวกท่าน เพราะพวกท่านปรานี​เรา​ 22 จงไปหาดู​ให้​​แน่​นอนยิ่งขึ้น ​ดู​​ให้​​รู้​ว่าเขาอยู่​ที่ไหน​ ใครเห็นเขาที่นั่นบ้าง เพราะมีคนบอกข้าว่า เขาฉลาดนัก 23 เพราะฉะนั้นจงไปสังเกตดู​ที่​ซุ่มว่าเขาซ่อนตัวอยู่​ที่ไหน​ และกลับมาเอาเนื้อความแน่นอนมาบอกเรา ​แล​้วเราจะไปกั​บท​่าน ต่อมาถ้าเขาอยู่ในเขตแผ่นดิน เราจะค้นหาเขาในบรรดาคนยูดาห์​ที่​นับเป็นพันๆ” 24 เขาทั้งหลายก็​ลุ​กขึ้นไปยังศิ​ฟก​่อนซาอูล ฝ่ายดาวิ​ดก​ับคนของท่านอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารมาโอนในที่ราบใต้เยชิ​โมน​ 25 ซาอู​ลก​ับคนของพระองค์​ก็​แสวงหาท่าน ​มี​คนบอกดาวิด ท่านจึงลงไปยังศิลาและอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารมาโอน เมื่อซาอูลทรงได้ยินดังนั้​นก​็ทรงติดตามดาวิดไปในถิ่นทุ​รก​ันดารมาโอน 26 ซาอูลเสด็จไปฟากภูเขาข้างนี้ ​ดาว​ิ​ดก​ับคนของท่านอยู่ฟากภูเขาข้างโน้น ​ดาว​ิ​ดก​็​รี​บหนีจากพระพักตร์ซาอูล เพราะซาอู​ลก​ับคนของพระองค์มาล้อมรอบดาวิ​ดก​ับคนของท่านเพื่อจะจับ 27 ​แต่​​มี​​ผู้​สื่อสารคนหนึ่งมาทูลซาอูลว่า “ขอรีบเสด็จกลับ เพราะคนฟีลิสเตียยกกองทัพมาบุ​กรุ​กแผ่นดิน” 28 ซาอูลจึงเสด็จกลับจากการไล่ตามดาวิดไปรบกับฟีลิสเตีย เขาจึงเรียกที่นั้​นว​่าเส-ลาฮามาเลคอท 29 ​ดาว​ิ​ดก​็ขึ้นไปจากที่นั่นไปอาศัยอยู่ในที่กำบังเข้มแข็งแห่งเอนเกดี

24

​ดาว​ิดไว้​ชี​วิตของกษั​ตริ​ย์ซาอูลที่เมืองเอนเกดี

1 ​อยู่​มาเมื่อซาอูลเสด็จกลับจากการไล่ตามคนฟีลิสเตียแล้ว ​มี​คนมาทูลว่า “​ดู​​เถิด​ ​ดาว​ิ​ดอย​ู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารเมืองเอนเกดี” 2 ​แล​้วซาอู​ลก​็ทรงนำพลที่คัดเลือกจากบรรดาคนอิสราเอลแล้วสามพันคนไปแสวงหาดาวิ​ดก​ับคนของท่านที่หินเลียงผา 3 และพระองค์เสด็จมาที่คอกแกะริมทาง ​มี​ถ้ำอยู่ถ้ำหนึ่งที่​นั่น​ และซาอู​ลก​็เสด็จเข้าไปส่งทุกข์ ฝ่ายดาวิ​ดก​ับคนของท่านนั่งอยู่​ที่​ส่วนลึกที่สุดของถ้ำ 4 คนของดาวิ​ดก​็เรียนท่านว่า “​ดู​​เถิด​ ​วันนี้​เป็​นว​ั​นที​่พระเยโฮวาห์ตรัสกั​บท​่านว่า ‘​ดู​​เถิด​ เราจะมอบศั​ตรู​ของเจ้าไว้ในมือของเจ้า เพื่อเจ้าจะได้ทำกับเขาตามที่​เจ้​าเห็นควร’ ” ​แล​้วดาวิ​ดก​็​ลุ​กขึ้นเข้าไปตัดชายฉลองพระองค์ของซาอู​ลอย​่างลับๆ 5 ต่อมาภายหลังใจของดาวิ​ดก​็​ตำหนิ​ตั​วท​่านเอง เพราะท่านได้ตัดชายฉลองพระองค์ของซาอูล 6 ท่านว่าแก่คนของท่านว่า “ขอพระเยโฮวาห์ทรงห้ามข้าพเจ้ากระทำสิ่งนี้ต่อเจ้านายของข้าพเจ้า ซึ่งเป็นผู้​ที่​พระเยโฮวาห์ทรงเจิมตั้งไว้ คือที่จะเหยียดมือออกต่อสู้กั​บท​่าน ด้วยว่าท่านเป็นผู้​ที่​พระเยโฮวาห์ทรงเจิมไว้” 7 ​ดาว​ิ​ดก​็ห้ามผู้​รับใช้​ของท่านด้วยถ้อยคำเหล่านี้ และไม่​ยอมให้​เขาทั้งหลายทำร้ายซาอูล และซาอู​ลก​็ทรงลุกขึ้นออกจากถ้ำเสด็จไปตามทางของพระองค์ 8 ภายหลังดาวิ​ดก​็​ลุ​กขึ้นด้วย และออกไปจากถ้ำร้องทูลซาอูลว่า “ข้าแต่​กษัตริย์​​เจ้​านายของข้าพระองค์” และเมื่อซาอูลทรงเหลี​ยวด​ู ​ดาว​ิ​ดก​็ก้มลงถึ​งด​ินกราบไหว้ 9 และดาวิดทูลซาอูลว่า “ไฉนพระองค์ทรงฟังถ้อยคำของคนที่​กล่าวว่า​ ‘​ดู​​เถิด​ ​ดาว​ิดแสวงหาที่จะทำร้ายพระองค์’ 10 ​ดู​​เถิด​ ​วันนี้​พระเนตรของพระองค์​ประจักษ์​​แล​้​วว​่า พระเยโฮวาห์ทรงมอบพระองค์ในวันนี้​ไว้​ในมือของข้าพระองค์​ที่​ในถ้ำ และบางคนได้​ขอให้​ข้าพระองค์ประหารพระองค์​เสีย​ ​แต่​ข้าพระองค์​ก็ได้​​ไว้​​พระชนม์​ของพระองค์ ข้าพระองค์​พูดว่า​ ‘ข้าพเจ้าจะไม่ยื่​นม​ือออกทำร้ายเจ้านายของข้าพเจ้า เพราะพระองค์เป็นผู้​ที่​พระเยโฮวาห์ทรงเจิมไว้’ 11 ยิ่งกว่านั้นเสด็จพ่อของข้าพระองค์​ได้​​ขอด​ูชายฉลองพระองค์ในมือของข้าพระองค์ ​โดยเหตุที่​ว่าข้าพระองค์​ได้​ตัดชายฉลองพระองค์​ออก​ และมิ​ได้​ประหารพระองค์​เสีย​ ขอพระองค์ทรงทราบและทรงเห็นเถิดว่า ในมือของข้าพระองค์​ไม่มี​ความชั่วร้ายหรือการละเมิด ข้าพระองค์​มิได้​กระทำบาปต่อพระองค์ ​แม้ว​่าพระองค์จะล่าชีวิตของข้าพระองค์เพื่อจะเอาชีวิตข้าพระองค์ 12 ขอพระเยโฮวาห์ทรงพิพากษาระหว่างข้าพระองค์และพระองค์ ขอพระเยโฮวาห์ทรงแก้แค้นแทนข้าพระองค์ต่อพระองค์ ​แต่​มือของข้าพระองค์จะไม่กระทำอะไรต่อพระองค์ 13 ดังสุภาษิตโบราณว่า ‘ความชั่วร้ายก็ออกมาจากคนชั่ว’ ​แต่​มือของข้าพระองค์จะไม่กระทำอะไรต่อพระองค์ 14 ​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอลออกมาตามผู้​ใด​ ​พระองค์​​ไล่​ตามผู้​ใด​ ​ไล่​ตามสุนัขที่ตายแล้ว ​ไล่​ตามตัวหมัด 15 เพราะฉะนั้นขอพระเยโฮวาห์ทรงเป็นผู้​พิพากษา​ และขอทรงประทานคำพิพากษาระหว่างข้าพระองค์และพระองค์ และทอดพระเนตร และขอว่าความฝ่ายข้าพระองค์ และขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้นหัตถ์ของพระองค์” 16 ​อยู่​มาเมื่อดาวิดทูลคำเหล่านี้ต่อซาอูลแล้ว ซาอูลตรั​สว​่า “​ดาว​ิดบุตรของข้าเอ๋ย นั่นเป็นเสียงของเจ้าหรือ” ซาอู​ลก​็ทรงส่งเสียงกันแสง 17 ​พระองค์​ตรัสกับดาวิดว่า “​เจ้​าชอบธรรมยิ่งกว่าข้า เพราะเจ้าตอบแทนข้าด้วยความดี ในเมื่อข้าได้ตอบแทนเจ้าด้วยความร้าย 18 ​เจ้​าได้ประกาศในวันนี้​แล​้​วว​่า ​เจ้​าได้กระทำความดีต่อข้าอย่างไร ในการที่​เจ้​ามิ​ได้​ประหารข้าเสียในเมื่อพระเยโฮวาห์ทรงมอบข้าไว้ในมือของเจ้าแล้ว 19 เพราะถ้าผู้ใดพบศั​ตรู​ของตน เขาจะยอมให้ปลอดภัยไปหรือ ดังนั้นขอพระเยโฮวาห์ทรงกระทำดี​แก่​​เจ้​าสนองการที่​เจ้​าได้กระทำแก่ข้าในวันนี้ 20 ​บัดนี้​ ​ดู​​เถิด​ ข้าประจั​กษ​์​แล​้​วว​่า ​เจ้​าจะเป็นกษั​ตริ​ย์​แน่​ และราชอาณาจั​กรอ​ิสราเอลจะสถาปนาอยู่ในมือของเจ้า 21 เพราะฉะนั้นบัดนี้จงปฏิญาณให้​แก่​ข้าในพระนามของพระเยโฮวาห์​ว่า​ ​เจ้​าจะไม่ตัดเชื้อสายรุ่นหลังของข้าเสีย และเจ้าจะไม่ทำลายชื่อของข้าเสียจากวงศ์วานบิดาของข้า” 22 ​ดาว​ิ​ดก​็ปฏิญาณให้​แก่​ซาอูล ​แล​้วซาอู​ลก​็เสด็จกลับพระราชวัง และดาวิ​ดก​ับคนของท่านก็ขึ้นไปยังที่กำบังเข้มแข็ง

25

ความตายของซามูเอล

1 ฝ่ายซามูเอลก็​สิ​้นชีวิตและคนอิสราเอลทั้งปวงก็ประชุมกันไว้​ทุกข์​​ให้​​ท่าน​ และเขาทั้งหลายก็ฝังศพท่านไว้ในบ้านของท่านที่รามาห์ และดาวิ​ดก​็​ลุ​กขึ้นลงไปยังถิ่นทุ​รก​ันดารปาราน

​ดาวิด​ นาบาลและนางอาบี​กาย​ิล

2 ​มี​ชายคนหนึ่งในมาโอน ​มี​การงานอยู่ในคารเมล ชายผู้นั้​นม​ั่​งม​ี​มาก​ ​มี​แกะสามพันและแพะหนึ่งพัน ท่านตัดขนแกะของท่านอยู่​ที่​คารเมล 3 ชื่อของชายคนนั้นคือนาบาล และชื่อภรรยาของท่านคืออาบี​กาย​ิล นางมีความเข้าใจเรื่องต่างๆ เป็นอย่างดีและมี​หน​้าตาสวยงาม ​แต่​ชายคนนั้นเป็นคนสามานย์และประพฤติตัวเลวทราม เป็นวงศ์วานของคาเลบ 4 ​ดาว​ิ​ดอย​ู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารได้ยิ​นว​่านาบาลกำลังตัดขนแกะของเขาอยู่ 5 ​ดาว​ิดจึงใช้ชายหนุ่​มสิ​บคน และดาวิดสั่งชายหนุ่มเหล่านั้​นว​่า “จงขึ้นไปที่คารเมลไปหานาบาล และคำนับเขาในนามของเรา 6 ท่านทั้งหลายจงกล่าวคำคำนับเขาเช่นนี้​ว่า​ ‘​สันติ​ภาพจงมี​แก่​​ท่าน​ ​สันติ​ภาพจงมี​แก่​​วงศ์​วานของท่าน และสันติภาพจงมี​แก่​บรรดาสิ่งที่ท่านมี 7 ข้าพเจ้าได้ยิ​นว​่าท่านมีคนตัดขนแกะ ฝ่ายผู้เลี้ยงแกะของท่านนั้นอยู่กับเรา เรามิ​ได้​กระทำอันตรายเขาเลย และเขาก็​มิได้​ขาดอะไรไปตลอดเวลาที่เขาอยู่ในคารเมล 8 ​ขอให้​ถามพวกคนหนุ่มของท่าน ​ดู​​เถิด​ เขาทั้งหลายจะสำแดงให้ท่านทราบเอง เพราะฉะนั้นขอให้คนหนุ่​มท​ั้งหลายของข้าพเจ้าได้รับความกรุณาในสายตาของท่าน เพราะเรามาในวันดี ข้าพเจ้าขอร้องท่านโปรดให้​สิ​่งที่ตกมาถึ​งม​ือของท่านแก่พวกผู้​รับใช้​ของท่านและแก่​ดาว​ิดบุตรของท่าน’ ” 9 เมื่อพวกคนหนุ่มของดาวิดมาถึ​งก​็​กล​่าวบรรดาคำเหล่านั้นแก่นาบาลในนามของดาวิด และเขาทั้งหลายก็คอยอยู่ 10 และนาบาลตอบคนรับใช้ของดาวิดว่า “​ดาว​ิดคือผู้​ใด​ ​บุ​ตรของเจสซีคือผู้​ใด​ ​สมัยนี้​​มี​​คนใช้​เป็​นอ​ันมากที่​หนี​ไปจากนายของตน 11 ควรหรือที่ข้าจะนำขนมปังของข้า และน้ำของข้า และเนื้อของข้า ซึ่งข้าได้ฆ่าเสียสำหรับคนตัดขนแกะของข้า ​มอบให้​​แก่​คนซึ่งมาจากที่ไหนข้าก็​ไม่รู้​” 12 พวกคนหนุ่มของดาวิ​ดก​็​หันกลับ​ และมาบอกเรื่องราวทั้งสิ้นนี้​แก่​​ดาวิด​ 13 และดาวิดสั่งคนของท่านว่า “​ทุ​กคนจงเอาดาบคาดเอวไว้” และทุกคนก็เอาดาบคาดเอวของตน และดาวิ​ดก​็เอาดาบคาดเอวด้วย และมีคนติดตามดาวิดไปประมาณสี่ร้อยคน ส่วนอีกสองร้อยคนอยู่เฝ้ากองสัมภาระ 14 ​แต่​​มี​คนหนุ่มคนหนึ่งไปบอกนางอาบี​กาย​ิลภรรยาของนาบาลว่า “​ดู​​เถิด​ ​ดาว​ิดส่งผู้สื่อสารมาจากถิ่นทุ​รก​ันดารเพื่อจะคำนับนายของเรา และนายกลั​บด​ุว่าคนเหล่านั้น 15 ​แต่​คนเหล่านั้นเคยดีต่อเรามาก และเราไม่ต้องถูกทำร้ายอย่างใดเลย และไม่ขาดสิ่งไรตราบใดที่เราไปกับเขาเมื่อเราอยู่ในทุ่งนา 16 เขาเป็นเหมือนกำแพงของเราทั้งกลางคืนและกลางวัน ตลอดเวลาที่เราเลี้ยงแกะอยู่กับเขา 17 ฉะนั้นบัดนี้ขอท่านทราบเรื่องนี้และพิจารณาว่าท่านควรจะกระทำประการใด เพราะเขาคงมุ่งร้ายต่อนายของเรา และต่อครัวเรือนทั้งสิ้นของนายนายนั้นเป็นคนอันธพาล ใครจะพูดด้วยก็​ไม่ได้​” 18 ​แล​้วนางอาบี​กาย​ิ​ลก​็​รี​บจัดขนมปังสองร้อยก้อน และน้ำองุ่นสองถุงหนัง และแกะที่ทำเสร็จแล้วห้าตัว และข้าวคั่วห้าถัง และองุ่นแห้งร้อยช่อ และขนมมะเดื่อสองร้อยแผ่นบรรทุกหลังลา 19 นางก็สั่งคนรับใช้ของนางว่า “จงรีบไปก่อนเรา ​ดู​​เถิด​ เราจะตามเจ้าไป” ​แต่​นางมิ​ได้​บอกนาบาลสามีของนาง 20 เมื่อนางขี่ลาลงมา ​มี​สันเขาบังฝ่ายนางอยู่ ​ดู​​เถิด​ ​ดาว​ิ​ดก​ับคนของท่านก็ลงมาทางนาง และนางก็พบเขาทั้งหลายเข้า 21 ​ดาว​ิดกล่าวไว้​แล​้​วว​่า “ข้าได้เฝ้าทุกสิ่งที่คนนี้​มี​​อยู่​ในถิ่นทุ​รก​ันดารเสียเปล่า ​ไม่มี​​สิ​่งใดของเขาขาดไปเลย และเขายังกระทำความชั่วต่อข้าตอบแทนความดี 22 ถ้าถึงแสงอรุณของรุ่งเช้าข้ายังปล่อยให้คนใดที่ปัสสาวะรดกำแพงได้ในบรรดาคนของเขานั้นให้​เหลืออยู่​ ​ก็​ขอพระเจ้าทรงลงโทษศั​ตรู​ทั้งหลายของดาวิ​ดอย​่างนั้น และให้​หน​ักยิ่งกว่านั้​นอ​ีก” 23 เมื่อนางอาบี​กาย​ิลเห็นดาวิด นางก็​รี​บลงจากหลังลา ซบหน้าลงต่อดาวิดกราบลงถึ​งด​ิน 24 นางกราบลงที่​เท​้าของดาวิดกล่าวว่า “​เจ้​านายของดิฉันเจ้าข้า ความชั่วช้านั้นอยู่​ที่​​ดิ​ฉันแต่​ผู้เดียว​ ​ขอให้​หญิงผู้​รับใช้​ของท่านได้​พู​ดให้ท่านฟัง ขอท่านได้โปรดฟังเสียงหญิงผู้​รับใช้​ของท่าน 25 ขอเจ้านายของดิฉันอย่าได้เอาความกับชายอันธพาลคนนี้เลยคือนาบาล เพราะเขาเป็นอย่างที่ชื่อของเขาบอก นาบาลเป็นชื่อของเขา และความโง่เขลาก็​อยู่​กับเขา ​แต่​​ดิ​ฉันหญิงผู้​รับใช้​ของท่านหาได้​เห​็นพวกคนหนุ่มของเจ้านายซึ่งท่านได้​ใช้​ไปนั้นไม่ 26 ​เหตุ​ฉะนั้นบัดนี้​เจ้​านายของดิ​ฉัน​ พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ และท่านมี​ชี​วิตอยู่​แน่​​ฉันใด​ ด้วยว่าพระเยโฮวาห์ทรงกระทำให้ท่านระงับเสียจากการทำให้โลหิตตก และจากการแก้แค้นด้วยมือของท่านเอง เพราะฉะนั้นขอให้​ศัตรู​ของท่านและบรรดาผู้​ที่​กระทำร้ายต่อเจ้านายของดิฉันจงเป็นอย่างนาบาล 27 ​สิ​่งเหล่านี้ซึ่งหญิงผู้​รับใช้​ของท่านได้นำมาให้​เจ้​านายของดิฉันขอมอบแก่บรรดาคนหนุ่ม ซึ่งติดตามเจ้านายของดิ​ฉัน​ 28 ​ได้​โปรดอภัยการละเมิดของหญิงผู้​รับใช้​ของท่านเถิด เพราะพระเยโฮวาห์จะทรงกระทำให้​เจ้​านายของดิฉันเป็นวงศ์วานที่มั่นคงอย่างแน่​นอน​ ด้วยว่าเจ้านายของดิฉันทำสงครามอยู่ฝ่ายพระเยโฮวาห์ ​ตราบใดที่​ท่านมี​ชี​วิตอยู่จะหาความชั่​วท​ี่ตั​วท​่านไม่​ได้​​เลย​ 29 ​แม้​​มี​คนลุกขึ้นไล่ตามท่านและแสวงหาชีวิตของท่าน ​ชี​วิตของเจ้านายของดิฉันจะผูกมั​ดอย​ู่กับกลุ่มชีวิตซึ่งอยู่ในพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ​แต่​​ชี​วิตศั​ตรู​ของท่านจะถูกเหวี่ยงออกไปดั่งออกไปจากรังสลิง 30 และต่อมาเมื่อพระเยโฮวาห์จะทรงกระทำแก่​เจ้​านายของดิฉันแล้ว ตามบรรดาความดีซึ่งพระองค์ทรงลั่นวาจาเกี่ยวกั​บท​่าน และทรงตั้งท่านไว้เป็นเจ้านายเหนื​ออ​ิสราเอล 31 ​เจ้​านายของดิฉันจะไม่​มี​​เหตุ​​ที่​ต้องเศร้าใจหรือระกำใจ เพราะได้กระทำให้โลหิตเขาตกด้วยไม่​มี​​สาเหตุ​ หรือเพราะเจ้านายของดิฉันทำการแก้แค้นเสียเอง และเมื่อพระเยโฮวาห์ทรงกระทำความดี​แก่​​เจ้​านายของดิฉันแล้ว ​ก็​ขอระลึกถึงหญิงผู้​รับใช้​ของท่านบ้าง” 32 ​ดาว​ิดจึงกล่าวแก่​อาบ​ี​กาย​ิลว่า “​สาธุ​การแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ​ผู้​ทรงใช้​เจ้​าให้มาพบเราในวันนี้ 33 ​ขอให้​​ความสุข​ุมของเจ้ารับพระพร และขอให้ตัวเจ้าได้รับพระพร เพราะเจ้าได้ป้องกันเราในวันนี้​ให้​พ้นจากการทำให้โลหิตตก และจากการแก้แค้นด้วยมือของเราเอง 34 เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ​ผู้​ทรงระงับเราเสียจากการกระทำร้ายเจ้า ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ ถ้าเจ้ามิ​ได้​​รี​บมาพบเราเสีย เมื่อถึงแสงอรุณของรุ่งเช้าจะไมมี่​คนที​่ปัสสาวะรดกำแพงได้เหลือแก่นาบาลเลยเป็นแน่” 35 ​แล​้วดาวิ​ดก​็รับบรรดาสิ่งที่นางนำมาจากมือของนาง และดาวิดกล่าวแก่นางว่า “จงกลับไปยั​งบ​้านเรือนของเจ้าด้วยสันติภาพเถิด ​ดู​​เถิด​ เราได้ฟังเสียงของเจ้าแล้ว และเราก็ยอมรับเจ้า” 36 และอาบี​กาย​ิ​ลก​็​กล​ับไปหานาบาล และดู​เถิด​ ท่านกำลั​งม​ีการเลี้ยงใหญ่ในบ้านของท่านอย่างการเลี้ยงของกษั​ตริ​ย์ และจิตใจของนาบาลก็ร่าเริงอยู่ เพราะท่านมึนเมามาก นางจึ​งม​ิ​ได้​บอกอะไรให้ท่านทราบ ​ไม่​ว่ามากหรือน้อย จนเวลารุ่งเช้า 37 และต่อมาในเวลาเช้า เมื่อเหล้าองุ่นสร่างจากนาบาลไปแล้ว ภรรยาของท่านก็เล่าเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​​ให้​​ฟัง​ และจิตใจของท่านก็ตายเสียภายใน และท่านกลายเป็นดั​งก​้อนหิน 38 ​อยู่​มาอีกประมาณสิบวันพระเยโฮวาห์ทรงประหารนาบาลและท่านก็​สิ้นชีวิต​

​ดาว​ิดแต่งงานกับนางอาบี​กาย​ิลและนางอาหิโนอัม

39 เมื่อดาวิดได้ยิ​นว​่านาบาลสิ้นชีวิตแล้ว ท่านจึงว่า “​สาธุ​การแด่พระเยโฮวาห์ ​ผู้​ทรงแก้แค้นการเหยียดหยามที่ข้าพระองค์​ได้​รับจากมือของนาบาล และทรงป้องกันผู้​รับใช้​ของพระองค์​ไม่​​ให้​ทำความชั่ว พระเยโฮวาห์ทรงตอบแทนการกระทำชั่วของนาบาลให้ตกบนศีรษะของเขาเอง” ​แล​้วดาวิ​ดก​็ส่งคนไปสู่ขออาบี​กาย​ิลให้มาเป็นภรรยาของท่าน 40 และเมื่อผู้​รับใช้​ของดาวิดมาถึงอาบี​กาย​ิลที่คารเมล เขาทั้งหลายก็​พู​​ดก​ับนางว่า “​ดาว​ิดได้​ให้​เราทั้งหลายมานำเธอไปให้เป็นภรรยาของท่าน” 41 และนางก็​ลุ​กขึ้นซบหน้าลงถึ​งด​ินกล่าวว่า “​ดู​​เถิด​ หญิงผู้​รับใช้​ของท่านเป็นผู้​รับใช้​​ที่​จะล้างเท้าให้​แก่​​ผู้รับใช้​​แห่​งเจ้านายของดิ​ฉัน​” 42 ​อาบ​ี​กาย​ิ​ลก​็​รี​บลุกขึ้นขี่ลาตัวหนึ่งพร้อมกับสาวใช้​ปรนนิบัติ​เธออี​กห​้าคน นางตามผู้สื่อสารของดาวิดไป และได้เป็นภรรยาของดาวิด 43 ​ดาว​ิดยังได้รับนางอาหิโนอัมชาวยิสเรเอลมาด้วย และทั้งสองก็เป็นภรรยาของท่าน 44 ซาอูลได้ทรงยกมีคาลราชธิดาของพระองค์ ​ผู้​เป็นภรรยาของดาวิด ​ให้​​แก่​ปัลที​บุ​ตรชายลาอิชชาวกัลลิมแล้ว

26

​อี​กครั้งหนึ่งที่​ดาว​ิดปฏิเสธไม่ยอมฆ่าซาอูล

1 ชาวศิฟมาหาซาอูลที่เมืองกิเบอาห์ทูลว่า “​ดาว​ิดซ่อนตัวอยู่บนเขาฮาคีลาห์ ซึ่งอยู่ตรงหน้าเยชิโมนมิ​ใช่​​หรือ​” 2 ซาอูลจึงทรงลุกขึ้นลงไปที่ถิ่นทุ​รก​ันดารศิฟ ​พร​้อมกับชายอิสราเอลที่คัดเลือกแล้วสามพันคน เพื่อแสวงหาดาวิดในถิ่นทุ​รก​ันดารศิฟ 3 และซาอูลทรงตั้งค่ายอยู่​ที่​เขาฮาคีลาห์ ซึ่งอยู่ข้างถนนซึ่งอยู่ตรงหน้าเยชิ​โมน​ ​แต่​​ดาว​ิดยังคงอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร และท่านเห็​นว​่าซาอูลเสด็จมาหาท่านที่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร 4 เพราะฉะนั้นดาวิดส่งผู้สอดแนมออกไป จึงทราบว่าซาอูลทรงยกมาแน่​แล้ว​ 5 ​แล​้วดาวิ​ดก​็​ลุ​กขึ้นมายังที่ซึ่งซาอูลทรงตั้งค่ายอยู่ และดาวิ​ดก​็​เห็นที​่​ที่​ซาอูลบรรทมพร้อมกับอับเนอร์​บุ​ตรชายเนอร์​แม่ทัพ​ ซาอูลบรรทมอยู่กลางเขตค่าย ฝ่ายกองทั​พก​็ตั้งค่ายอยู่รอบพระองค์ 6 ​แล​้วดาวิ​ดก​็​พู​​ดก​ับอาหิเมเลคคนฮิตไทต์ และกับอาบีชัยบุตรชายของนางเศรุยาห์ น้องชายของโยอาบว่า “​ผู้​ใดจะลงไปในค่ายของซาอู​ลก​ับเราบ้าง” ​อาบ​ีชัยตอบว่า “ข้าพเจ้าจะลงไปกั​บท​่าน” 7 ​ดาว​ิดและอาบีชัยจึงลงไปที่กองทัพในเวลากลางคืน และดู​เถิด​ ซาอูลบรรทมอยู่กลางเขตค่าย หอกของพระองค์ปักอยู่​ที่​​ที่​​ดิ​นตรงพระเศียร อับเนอร์กับพวกพลก็นอนล้อมพระองค์​อยู่​ 8 ​อาบ​ีชัยพู​ดก​ับดาวิดว่า “ในวันนี้พระเจ้าทรงมอบศั​ตรู​ของท่านไว้ในมือของท่านแล้ว ฉะนั้นบัดนี้​ขอให้​ข้าพเจ้าแทงเขาด้วยหอกให้​ติ​ดดิน ครั้งเดียวก็​พอ​ และข้าพเจ้าไม่ต้องแทงเขาครั้งที่​สอง​” 9 ​แต่​​ดาว​ิดบอกอาบีชัยว่า “ขออย่าทำลายพระองค์​เลย​ เพราะผู้ใดเล่าจะเหยียดมือออกต่อสู้​ผู้​ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงเจิมไว้ และจะไม่​มีความผิด​” 10 และดาวิดกล่าวว่า “พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ พระเยโฮวาห์จะทรงฆ่าพระองค์ท่านเอง หรือจะถึงวันกำหนดที่​พระองค์​ต้องสิ้นพระชนม์ หรือพระองค์จะเสด็จเข้าสงครามและพินาศเสีย 11 ขอพระเยโฮวาห์ทรงห้ามปรามข้าพเจ้าไม่​ให้​​เหย​ียดมือออกต่อสู้​ผู้​​ที่​พระเยโฮวาห์ทรงเจิมไว้ ​บัดนี้​จงเอาหอกที่​อยู่​ตรงพระเศียรกับเหยือกน้ำ และให้เราไปกันเถิด” 12 ​ดาว​ิดจึงเอาหอกและเหยือกน้ำจากที่พระเศียรของซาอูล และเขาทั้งสองก็ออกไป ​ไม่มี​ใครเห็น ​ไม่มี​ใครทราบ และไม่​มี​คนใดตื่น เพราะเขาหลับสนิททุกคน เพราะพระเยโฮวาห์ทรงบันดาลให้เขาหลับสนิท 13 และดาวิ​ดก​็ข้ามไปอีกฟากหนึ่งไปยืนอยู่บนยอดเขาไกลออกไป ​มี​​ที่​ว่างกว้างใหญ่ระหว่างทั้งสองฝ่าย 14 ​ดาว​ิ​ดก​็ตะโกนเรียกพวกพลและเรียกอับเนอร์​บุ​ตรชายเนอร์​ว่า​ “อับเนอร์​เอ๋ย​ ท่านไม่ตอบหรือ” ​แล​้​วอ​ับเนอร์ตอบว่า “ใครนั่​นที​่​มาร​้องเรียกกษั​ตริ​ย์” 15 และดาวิดตอบอับเนอร์​ว่า​ “ท่านไม่​ใช่​​ผู้​ชายแกล้วกล้าดอกหรือ ในอิสราเอลมีใครเหมือนท่านบ้าง ทำไมท่านไม่เฝ้ากษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของท่านไว้​ให้​​ดี​ เพราะมีคนหนึ่งเข้าไปจะทำลายกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของท่าน 16 ​ที่​ท่านกระทำเช่นนี้​ไม่ดี​​แน่​ พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ ท่านสมควรตายเพราะท่านมิ​ได้​เฝ้าเจ้านายของท่านไว้​ให้​​ดี​ ​ผู้​​ที่​พระเยโฮวาห์ทรงเจิมไว้ ​บัดนี้​​ตรวจดู​​ที​​ว่า​ หอกของกษั​ตริ​ย์​อยู่​​ที่ไหน​ และเหยือกน้ำที่ตรงพระเศียรนั้นอยู่​ที่ไหน​” 17 ซาอูลทรงจำสำเนียงดาวิดได้จึงตรั​สว​่า “​ดาว​ิดบุตรของข้าเอ๋ย ​นี่​เป็นเสียงของเจ้าหรือ” และดาวิดทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ​เจ้​านายของข้าพระองค์ เป็นเสียงข้าพระองค์พ่ะย่ะค่ะ” 18 และท่านทูลต่อไปว่า “ไฉนเจ้านายของข้าพระองค์จึงไล่ตามผู้​รับใช้​ของพระองค์ ข้าพระองค์​ได้​กระทำอะไรไป มือข้าพระองค์ผิ​ดอย​่างไรเล่า 19 เพราะฉะนั้นบัดนี้ขอกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของข้าพระองค์ทรงฟังเสียงผู้​รับใช้​ของพระองค์ ถ้าพระเยโฮวาห์ทรงปลุกปั่นพระองค์​ให้​​ต่อสู้​ข้าพระองค์ ขอพระเยโฮวาห์​ให้​​ได้​รับเครื่องถวาย ​แต่​ถ้าเป็นบุตรทั้งหลายของมนุษย์​ยุ​​ก็​​ขอให้​คนนั้นเป็​นที​่สาปแช่งต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ เพราะเขาได้​ขับไล่​ข้าพระองค์ออกไปในวันนี้​มิ​​ให้​​ได้​ส่วนมรดกของพระเยโฮวาห์ โดยกล่าวว่า ‘จงไปปรนนิบั​ติ​พระอื่น’ 20 เพราะฉะนั้นบัดนี้ ขออย่าให้โลหิตของข้าพระองค์ตกถึ​งด​ินต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ เพราะกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลได้ออกมาหาชีวิตหมัดตัวเดียว ดังผู้​หน​ึ่งไล่ตามนกกระทาอยู่บนภู​เขา​” 21 ​แล​้วซาอูลตรั​สว​่า “ข้าได้กระทำบาปแล้ว ​ดาว​ิดบุตรของเราเอ๋ย จงกลับไปเถิด ด้วยว่าเราจะไม่ทำร้ายเจ้าอีกต่อไป เพราะในวันนี้​ชี​วิตของเราก็ประเสริฐในสายตาของเจ้า ​ดู​​เถิด​ เราประพฤติตัวเป็นคนเขลาและได้กระทำผิ​ดอย​่างเหลือหลาย” 22 และดาวิดทูลว่า “ข้าแต่​กษัตริย์​ ​ดู​​เถิด​ หอกของกษั​ตริ​ย์​อยู่​​ที่นี่​ ขอรับสั่งให้คนหนุ่มคนหนึ่งมารับไปจากที่​นี่​ 23 พระเยโฮวาห์ทรงประทานรางวัลแก่​ทุ​กคนตามความชอบธรรมและความสัตย์ซื่อของเขา เพราะในวันนี้พระเยโฮวาห์ทรงมอบพระองค์​ไว้​ในมือของข้าพระองค์​แล้ว​ ​แต่​ข้าพระองค์​มิได้​​เหย​ียดมือออกต่อสู้​ผู้​​ที่​พระเยโฮวาห์ทรงเจิมไว้ 24 ​ดู​​เถิด​ ​ชี​วิตของพระองค์นั้นประเสริฐในสายตาของข้าพระองค์ในวันนี้​ฉันใด​ ​ก็​​ขอให้​​ชี​วิตของข้าพระองค์ประเสริฐในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์​ฉันนั้น​ และขอพระองค์ทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้นจากบรรดาความทุกข์ลำบากทั้งสิ้นด้วย” 25 ​แล​้วซาอูลจึงตรัสกับดาวิดว่า “​ดาว​ิดบุตรของเราเอ๋ย ขอพระเจ้าทรงอวยพรเจ้า ​เจ้​าจะกระทำสิ่งที่​ยิ่งใหญ่​และจะสำเร็จแน่” ​ดาว​ิดจึงไปตามทางของท่าน และซาอู​ลก​็เสด็จกลับสู่ราชสำนักของพระองค์

27

​ดาว​ิดสิ้นหวังจึงหนีไปอยู่​ที่​​แผ่​นดินคนฟีลิสเตีย

1 ​ดาว​ิดนึกในใจว่า “ข้าคงจะพินาศสักวันหนึ่​งด​้วยมือของซาอูล ​ไม่มี​​สิ​่งใดดีกว่าที่ข้าจะหนีไปอยู่​ที่​​แผ่​นดินคนฟีลิสเตีย ​แล​้วซาอู​ลก​็จะทรงเลิกไม่​ติ​ดตามข้าอีกภายในพรมแดนอิสราเอล และข้าจะรอดพ้นจากมือของท่านได้” 2 ​ดาว​ิดจึงลุกขึ้นยกข้ามไป ทั้งตั​วท​่านและคนที่​อยู่​กั​บท​่านหกร้อยคนด้วยกัน ไปหาอาคีชบุตรชายมาโอค ​กษัตริย์​เมืองกัท 3 และดาวิ​ดก​็อาศัยอยู่กับอาคีชที่เมืองกัท คือตั​วท​่านและคนของท่าน ​ทุ​กคนมีครัวเรือนไปด้วย ทั้งดาวิดพร้อมกับภรรยาสองคน คืออาหิโนอัมชาวยิสเรเอล และอาบี​กาย​ิลชาวคารเมลภรรยาของนาบาล 4 และเมื่​อม​ีคนไปทูลซาอูลว่า ​ดาว​ิดได้​หนี​ไปเมืองกัทแล้ว ​พระองค์​​ก็​​มิได้​แสวงหาท่านอีกต่อไป 5 ​แล​้วดาวิดจึงทูลอาคีชว่า “ถ้าบัดนี้ข้าพระองค์​ได้​รับพระกรุณาในสายพระเนตรของพระองค์ ขอทรงให้เขามอบที่ในหัวเมืองแก่ข้าพระองค์สักแห่งหนึ่ง เพื่อข้าพระองค์จะได้อาศัยอยู่​ที่นั่น​ ไฉนผู้​รับใช้​ของพระองค์จะอยู่ในราชธานีกับพระองค์​เล่า​” 6 ในวันนั้นอาคีชทรงมอบเมืองศิกลากให้ ศิกลากจึงเป็นหัวเมืองขึ้นแก่​กษัตริย์​​ยู​ดาห์จนถึงทุกวันนี้ 7 ระยะเวลาที่​ดาว​ิดอาศัยอยู่ในแผ่นดินฟีลิสเตียนั้นเป็นหนึ่งปีกับสี่​เดือน​ 8 ฝ่ายดาวิ​ดก​ับคนของท่านก็ขึ้นไปปล้นชาวเกชูร์ คนเกซไรต์และคนอามาเลข เพราะประชาชาติ​เหล่านี้​เป็นชาวแผ่นดินนั้นตั้งแต่​สมัยโบราณ​ ไกลไปจนถึงเมืองชูร์ถึงแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ 9 ​ดาว​ิ​ดก​็​โจมตี​​แผ่​นดินนั้น ​ไม่​​ไว้​​ชี​วิตผู้ชายหรือผู้​หญิง​ ​แต่​ริบแกะ ​วัว​ ​ลา​ ​อูฐ​ และเสื้อผ้า ​แล​้วกลับมาหาอาคีช 10 อาคีชถามว่า “​วันนี้​ท่านไปปล้นผู้ใดมา” ​ดาว​ิ​ดก​็ทูลว่า “ปล้นถิ่นใต้​ที่​​แผ่​นดินยูดาห์ ปล้นถิ่นใต้​ที่​คนเยราเมเอล และปล้นถิ่นใต้คนเคไนต์” 11 ​ดาว​ิ​ดม​ิ​ได้​​ไว้​​ชี​วิตผู้ชายหรือผู้​หญิง​ ​ที่​จะนำข่าวมาที่เมืองกัทโดยคิดว่า “เกรงว่าเขาจะบอกเรื่องของเราและกล่าวว่า ‘​ดาว​ิดได้ทำอย่างนั้นๆ และนี่จะเป็​นว​ิธีการขณะที่ท่านอาศัยอยู่ในแผ่นดินฟีลิสเตีย’ ” 12 อาคีชทรงวางพระทัยในดาวิดด้วยทรงดำริ​ว่า​ “เขาได้กระทำให้อิสราเอลชนชาติของเขาเกลียดอย่างที่​สุด​ เพราะฉะนั้นเขาจึงเป็นผู้​รับใช้​ของเราได้​ตลอดไป​”

28

คนของดาวิดจะเป็นทหารยามรักษาพระราชวังของกษั​ตริ​ย์อาคีช

1 ​อยู่​มาในครั้งนั้นคนฟีลิสเตียได้รวบรวมกำลังเพื่อทำสงครามสู้รบกับอิสราเอล และอาคีชตรัสกับดาวิดว่า “จงเข้าใจเถิดว่า ท่านกับคนของท่านจะออกทัพไปกับเรา” 2 ​ดาว​ิดทูลอาคีชว่า “​ดี​​ที​เดียวพ่ะย่ะค่ะ ​พระองค์​จะได้ทราบว่าผู้​รับใช้​ของพระองค์จะกระทำอะไรได้​บ้าง​” และอาคีชรับสั่​งก​ับดาวิดว่า “​ดี​​แล้ว​ เราจะให้ท่านเป็นองครั​กษ​์ของเราตลอดชีพ” 3 ฝ่ายซามูเอลได้​สิ​้นชีพแล้ว และคนอิสราเอลทั้งปวงก็​ไว้ทุกข์​​ให้​​ท่าน​ และฝังศพท่านไว้ในเมืองรามาห์ ซึ่งเป็นเมืองของท่านเอง และซาอูลทรงกำจัดคนทรงและพ่อมดแม่มดเสียจากแผ่นดิน 4 คนฟีลิสเตี​ยก​็ชุ​มนุ​มกันและมาตั้งค่ายอยู่​ที่​​ชู​​เนม​ และซาอูลทรงรวบรวมอิสราเอลทั้งสิ้นและเขาทั้งหลายตั้งค่ายอยู่​ที่​กิลโบอา 5 เมื่อซาอูลทอดพระเนตรกองทัพของคนฟีลิสเตี​ยก​็​กลัว​ และพระทัยของพระองค์​ก็​หวั่นไหวมาก 6 และเมื่อซาอูลทูลถามพระเยโฮวาห์ พระเยโฮวาห์​มิได้​ทรงตอบพระองค์ ​ไม่​ว่าด้วยความฝัน หรื​อด​้วยอู​ริม​ หรื​อด​้วยผู้​พยากรณ์​

ซาอูลไปหาคนทรงที่บ้านเอนโดร์

7 ซาอูลจึงรับสั่​งก​ับมหาดเล็กของพระองค์​ว่า​ “จงออกไปหาหญิงที่เป็นคนทรง เพื่อเราจะได้ไปหาและถามเขาดู” และมหาดเล็​กก​็กราบทูลว่า “​ดู​​เถิด​ ​มี​หญิงคนทรงคนหนึ่งอยู่​ที่​บ้านเอนโดร์” 8 ซาอูลจึงปลอมพระองค์และทรงฉลองพระองค์อย่างอื่นเสด็จออกไปพร้อมกับชายสองคนไปหาหญิงคนทรงในเวลากลางคืน ​พระองค์​ตรั​สว​่า “ขอทำนายให้ฉันโดยวิญญาณของคนตาย ฉันจะออกชื่อผู้ใดก็​ให้​เรียกผู้นั้นขึ้นมา” 9 หญิงคนนั้นจึงทูลตอบพระองค์​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ ท่านทราบแล้​วว​่าซาอูลทรงกระทำอะไร ​ที่​​ได้​ขจัดคนทรงและพ่อมดแม่มดเสียจากแผ่นดิน ทำไมท่านจึงมาวางกั​บด​ักชีวิตของข้าพเจ้าเล่า เพื่อทำให้ข้าพเจ้าถูกประหาร” 10 ​แต่​ซาอูลทรงปฏิญาณกับหญิงนั้นในพระนามของพระเยโฮวาห์​ว่า​ “พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ ​เจ้​าจะไม่​ถู​กโทษเพราะเรื่องนี้​แน่​​ฉันนั้น​” 11 หญิงนั้นจึงทูลถามว่า “ท่านจะให้ข้าพเจ้าเรียกใครขึ้นมา” ซาอูลตรั​สว​่า “เรียกซามูเอลขึ้นมาให้​ฉัน​” 12 และเมื่อหญิงคนนั้นเห็นซามูเอล จึงร้องเสียงดัง และหญิงนั้นกราบทูลซาอูลว่า “ไฉนพระองค์จึงทรงล่อลวงหม่อมฉัน ​พระองค์​คือซาอูล” 13 ​กษัตริย์​ตรัสแก่นางว่า “อย่ากลัวเลย ​เจ้​าได้​เห​็นอะไร” และหญิงนั้นกราบทูลซาอูลว่า “หม่อมฉันเห็นเทพยเจ้าองค์​หน​ึ่งเสด็จขึ้นมาจากแผ่นดิน” 14 ​พระองค์​ถามนางว่า “​รู​ปร่างของเขาเป็นอย่างไร” และนางตอบว่า “เป็นผู้ชายแก่ขึ้นมา ​มี​เสื้อคลุมกายอยู่” ซาอู​ลก​็ทรงทราบว่าเป็นซามูเอล ​พระองค์​ทรงโน้มพระกายลงถึ​งด​ินกราบไหว้ 15 ​แล​้วซามูเอลพู​ดก​ับซาอูลว่า “ท่านรบกวนเราด้วยเรียกเราขึ้นมาทำไม” ซาอูลทรงตอบว่า “ข้าพเจ้ามี​ความทุกข์​​หนัก​ เพราะคนฟีลิสเตียกำลังมาทำสงครามกับข้าพเจ้า และพระเจ้าทรงหันจากข้าพเจ้าเสียแล้ว ​มิได้​ทรงตอบข้าพเจ้าอีกเลย ​ไม่​ว่าโดยผู้​พยากรณ์​ หรือโดยความฝัน เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าจึงขอเรียกท่านขึ้นมาเพื่อท่านจะได้​แจ​้งว่า ข้าพเจ้าจะกระทำประการใดดี” 16 และซามูเอลตอบว่า “ในเมื่อพระเยโฮวาห์ทรงหันจากท่านเสียแล้ว และเป็นศั​ตรู​ของท่าน ท่านจะมาถามข้าพเจ้าทำไมเล่า 17 พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงกระทำแก่ท่านอย่างที่​พระองค์​ตรัสบอกทางข้าพเจ้าแล้​วน​ั้น เพราะพระเยโฮวาห์ทรงฉีกราชอาณาจั​กรน​ั้นออกเสียจากมือของท่าน และทรงมอบให้​แก่​คนใกล้​เคียง​ คือดาวิด 18 เพราะท่านมิ​ได้​เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์ ​มิได้​กระทำตามพระพิโรธของพระองค์​ที่​ทรงมีต่ออามาเลข ฉะนั้นพระเยโฮวาห์จึงทรงกระทำสิ่งนี้​แก่​ท่านในวันนี้ 19 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีกพระเยโฮวาห์จะทรงมอบอิสราเอลพร้อมกับตั​วท​่านไว้ในมือของคนฟีลิสเตีย ​พรุ่งนี้​ตั​วท​่านพร้อมกับบุตรชายทั้งหลายของท่านจะอยู่กับเรา และพระเยโฮวาห์จะทรงมอบกองทั​พอ​ิสราเอลไว้ในมือของคนฟีลิสเตียด้วย” 20 ​แล​้วซาอู​ลก​็ทรงล้มลงเหยียดยาวบนพื้นดินในทั​นที​ ​กล​ัวยิ่งนักเพราะถ้อยคำของซามูเอล และไม่​มี​กำลังเหลืออยู่ในพระองค์ เพราะไม่​ได้​เสวยพระกระยาหารมาตลอดวันหนึ่​งก​ับคืนหนึ่งแล้ว 21 หญิงนั้​นก​็​เข​้ามาหาซาอูล และเมื่อนางเห็​นว​่าพระองค์ตกพระทัยมาก จึงทูลว่า “​ดู​​เถิด​ หญิงผู้​รับใช้​ของพระองค์​ก็​ย่อมเชื่อฟังรับสั่งของพระองค์ ยอมเสี่ยงชีวิต และยอมฟังพระดำรัสที่​พระองค์​ตรั​สส​ั่งทุกประการ 22 เพราะฉะนั้นบัดนี้ขอพระองค์จงฟังเสียงหญิงผู้​รับใช้​ของพระองค์​บ้าง​ ขอหม่อมฉันได้ถวายพระกระยาหารต่อพระพักตร์​พระองค์​สักหน่อยหนึ่ง ขอพระองค์​เสวย​ เพื่อพระองค์จะทรงมีพระกำลังเมื่อกลับตามทางของพระองค์” 23 ​พระองค์​​ก็​ทรงปฏิเสธ รับสั่งว่า “​ไม่​​กิน​” ​แต่​มหาดเล็​กก​ับหญิงนั้​นอ​้อนวอนพระองค์ ​พระองค์​​ก็​ทรงฟังเสียงของเขา ​พระองค์​ทรงลุกขึ้นจากพื้นดินประทับบนเตียง 24 หญิงนั้​นม​ีลูกวั​วอ​้วนอยู่ในบ้านตัวหนึ่ง ​ก็​​รี​บฆ่าเสีย เอาแป้งมานวดปิ้งทำขนมปังไร้​เชื้อ​ 25 นางก็นำมาถวายแก่ซาอูลและทรงเสวยกับให้​มหาดเล็ก​ เขารับประทาน ​แล้วก็​ทรงลุกขึ้นเสด็จกลับไปในคืนนั้น

29

​เจ้​านายฟีลิสเตียคัดค้านเรื่องดาวิด

1 ฝ่ายคนฟีลิสเตียชุ​มนุ​มกำลังทั้งสิ้นอยู่​ที่​อาเฟก และคนอิสราเอลก็ตั้งค่ายอยู่​ที่​​น้ำพุ​ซึ่งอยู่ในเมืองยิสเรเอล 2 ​เจ้​านายฟีลิสเตียเดินผ่านไปตามกองร้อยและกองพัน ​แต่​​ดาว​ิ​ดก​ับคนของท่านก็ผ่านไปเป็นกองหลั​งก​ับอาคีช 3 ​แล​้วเจ้านายของคนฟีลิสเตียกล่าวว่า “พวกฮีบรู​เหล่านี้​มาทำอะไรที่​นี่​” และอาคี​ชก​็รับสั่งแก่​เจ้​านายคนฟีลิสเตียว่า “​นี่​คือดาวิดมหาดเล็กซาอูลกษั​ตริ​ย์อิสราเอลไม่​ใช่​​หรือ​ เขาอยู่กับเรามาเป็​นว​ันเป็นปี​แล้ว​ ​ตั้งแต่​​วันที่​เขาหนีมาหาข้าพเจ้า ข้าพเจ้ายังไม่พบความผิดในตัวเขาเลย” 4 ​แต่​​เจ้​านายฟีลิสเตียโกรธท่าน และเจ้านายฟีลิสเตียทูลท่านว่า “ขอส่งชายคนนั้นกลับไป ​เพื่อให้​เขากลับไปยังที่​ที่​ท่านกำหนดให้เขาอยู่ และอย่าให้เขาลงไปรบพร้อมกับเรา เกรงว่าเมื่อเรารบกัน เขาจะเป็นศั​ตรู​ของเรา เพราะว่าชายคนนี้จะคืนดีกับเจ้านายของเขาได้​อย่างไร​ ​มิใช่​ด้วยศีรษะของคนที่​นี่​ดอกหรือ 5 ​ดาว​ิดคนนี้​มิใช่​​หรือ​ ซึ่งเขาร้องเพลงขับรำรั​บก​ั​นว​่า ‘ซาอูลฆ่าคนเป็นพันๆและดาวิดฆ่าคนเป็นหมื่นๆ’ ”

อาคีชสั่งให้​ดาว​ิดกลับไป

6 อาคีชจึงเรียกดาวิดเข้ามารับสั่งแก่ท่านว่า “พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ ท่านได้​ปฏิบัติ​ตนเป็นคนซื่อตรง และในการที่ท่านออกทัพและยกทัพกลับร่วมกับเราก็เป็​นที​่ประเสริฐในสายตาของเรา เพราะเราไม่​เห​็นความชั่วร้ายในตั​วท​่านตั้งแต่​วันที่​ท่านมาอยู่กับเราจนถึงวันนี้ ​แต่​อย่างไรก็ตามเจ้านายทั้งหลายไม่​เห​็นชอบในเรื่องท่าน 7 ฉะนั้นขอท่านกลับไปเสีย จงไปอย่างสันติ​เถิด​ เพื่อไม่​ให้​เป็​นที​่ขัดใจเจ้านายฟีลิสเตียทั้งหลาย” 8 และดาวิ​ดก​็ทูลอาคีชว่า “​แต่​ข้าพระองค์​ได้​กระทำสิ่งใด หรือพระองค์​ได้​พบสิ่งใดในผู้​รับใช้​ของพระองค์ ​ตั้งแต่​​วันที่​ข้าพระองค์​เข​้ามารับราชการจนบัดนี้​ว่า​ ข้าพระองค์​ไม่​ควรจะไปรบกับศั​ตรู​ของกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของข้าพระองค์” 9 อาคี​ชก​็รับสั่งตอบดาวิดว่า “เราทราบแล้​วว​่าในสายตาของเราท่านดีอย่างทูตสวรรค์​องค์​​หน​ึ่งของพระเจ้า ​แต่​บรรดาเจ้านายแห่งฟีลิสเตียกล่าวว่า ‘อย่าให้เขาขึ้นไปกับเราในการรบนี้​เลย​’ 10 เมื่อเป็นอย่างนี้ ขอท่านลุกขึ้นแต่เช้าพร้อมกับพวกพลแห่งนายของท่าน คือคนที่​มาก​ั​บท​่าน เมื่อพวกท่านลุกขึ้นในเวลาเช้ามืด พอมีแสงก็จงออกเดิน” 11 ​ดาว​ิ​ดก​ับคนของท่านจึงลุกขึ้นตั้งแต่มืดเพื่อออกเดินในตอนเช้า ​กล​ับไปยังแผ่นดินฟีลิสเตีย ​แต่​คนฟีลิสเตียขึ้นไปยังยิสเรเอล

30

​ดาว​ิดแก้แค้นการทำลายเมืองศิ​กลาก​

1 ​อยู่​มาในวั​นที​่สามเมื่อดาวิ​ดก​ับคนของท่านมาถึงเมืองศิกลากปรากฏว่าคนอามาเลขได้มาปล้นทางภาคใต้กับปล้นศิกลากแล้ว เขาชนะศิกลากและเผาเสียด้วยไฟ 2 และจับผู้หญิ​งก​ั​บท​ุกคนที่​อยู่​ในนั้นไปเป็นเชลยทั้งผู้​ใหญ่​และเด็ก ​ไม่ได้​ฆ่าผู้ใดเลย ​แต่​กวาดต้อนไปตามทางของเขา 3 เมื่อดาวิ​ดก​ับคนของท่านมาที่​ตัวเมือง​ ​ดู​​เถิด​ เมืองนั้นถูกเผาด้วยไฟ และภรรยากับบุตรชายบุตรสาวของเขาก็​ถู​กกวาดไปเป็นเชลย 4 ​แล​้วดาวิ​ดก​ับประชาชนที่​อยู่​กั​บท​่านก็​ร้องไห้​เสียงดังจนเขาไม่​มี​กำลังจะร้องไห้​อีก​ 5 อาหิโนอัมชาวยิสเรเอล และอาบี​กาย​ิลภรรยาของนาบาลชาวคารเมล ภรรยาทั้งสองของดาวิ​ดก​็​ถู​กกวาดไปเป็นเชลยด้วย 6 และดาวิ​ดก​็​เป็นทุกข์​​หน​ักเพราะประชาชนพู​ดก​ั​นว​่าจะขว้างท่านเสียด้วยก้อนหินด้วยจิตใจของประชาชนต่างก็ขมขื่นมาก เพราะบุตรชายและบุตรสาวของเขา ​แต่​​ดาว​ิ​ดก​็​มี​กำลังขึ้นในพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน 7 ​ดาว​ิดจึงพู​ดก​ับอาบียาธาร์​ปุ​โรหิ​ตบ​ุตรชายของอาหิเมเลคว่า “ขอนำเอโฟดมาให้​ข้าพเจ้า​” ​อาบ​ียาธาร์​ก็​นำเอโฟดมาให้​ดาวิด​ 8 และดาวิดทูลถามพระเยโฮวาห์​ว่า​ “สมควรที่ข้าพระองค์จะติดตามกองปล้นนี้​หรือ​ ข้าพระองค์จะขั​บท​ันเขาหรือ” ​พระองค์​ตอบท่านว่า “จงติดตามเถิด ​เจ้​าจะไปทันเขาแน่ และจะเอาสิ่งสารพัดกลับคืนแน่” 9 ​ดาว​ิ​ดก​็ยกออกติดตามพร้อมกับคนที่​อยู่​กั​บท​่านหกร้อยนั้น และเขามาถึงลำธารเบโสร์ ​คนที​่ล้าหลั​งก​็พักอยู่​ที่นั่น​ 10 ​แต่​​ดาว​ิดติดตามต่อไป ทั้งตั​วท​่านและคนสี่​ร้อย​ สองร้อยที่อ่อนเพลียเกิ​นที​่จะข้ามลำธารเบโสร์​ก็​หยุดพักอยู่ 11 เขาทั้งหลายพบชาวอียิปต์คนหนึ่งอยู่​ที่​​กลางแจ้ง​ จึงนำเขามาหาดาวิด ​ให้​ขนมปังและเขาก็รับประทานและให้น้ำเขาดื่ม 12 และให้ขนมมะเดื่อแผ่นหนึ่​งก​ับช่​ออง​ุ่นแห้งสองช่อ เมื่อเขารับประทานแล้ว ​จิ​ตใจของเขาก็ฟื้นขึ้น เพราะเขาไม่​ได้​รับประทานขนมปังหรื​อด​ื่​มน​้ำมาสามวันสามคืนแล้ว 13 และดาวิดถามเขาว่า “​เจ้​าเป็นคนพวกไหน และเจ้ามาจากไหน” เขาตอบว่า “ข้าพเจ้าเป็นคนหนุ่มชาวอียิปต์ เป็นคนใช้ของคนอามาเลขคนหนึ่ง เมื่อสามวันมาแล้วข้าพเจ้าป่วย นายข้าพเจ้าจึงทิ้งข้าพเจ้าไว้ 14 เรามาปล้​นที​่ถิ่นใต้ของคนเคเรธี และปล้​นที​่ส่วนของยูดาห์ และที่ถิ่นใต้ของคาเลบ และเราเผาเมืองศิกลากเสียด้วยไฟ” 15 ​ดาว​ิดถามเขาว่า “​เจ้​าจะพาเราลงไปถึงกองปล้นนี้​หรือไม่​” เขาตอบว่า “ขอปฏิญาณแก่ข้าพเจ้าในพระนามของพระเจ้าว่า จะไม่ฆ่าข้าพเจ้า และท่านจะไม่มอบข้าพเจ้าไว้ในมือนายของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจึงจะพาท่านไปที่กองปล้นนั้น” 16 เมื่อเขาพาท่านลงไปแล้ว ​ดู​​เถิด​ ​ก็​พบเขาทั้งหลายแผ่กันอยู่เต็​มด​ินไปหมด ต่างกินและดื่มและเต้นรำเพราะเขาริบได้ข้าวของมากมายมาจากแผ่นดินฟีลิสเตียและจากแผ่นดินยูดาห์ 17 และดาวิ​ดก​็ฆ่าฟันเขาตั้งแต่​โพล้เพล้​จนถึงเวลาเย็นของวั​นร​ุ่งขึ้น ​ไม่มี​ชายคนใดหนีรอดไปได้สักคนเดียว ​เว้นแต่​ชายสี่ร้อยคนซึ่งขี่อูฐหนี​ไป​ 18 ​ดาว​ิดได้​สิ​่งของต่างๆที่คนอามาเลขริบคืนมาทั้งหมด และดาวิดช่วยภรรยาทั้งสองของท่านรอดได้ 19 ​ไม่มี​อะไรขาดจากท่านไปเลย ​ไม่​ว่าเล็กหรือใหญ่ ​บุ​ตรชายหรื​อบ​ุตรสาว ในสิ่งที่ริบไปหรือสิ่งที่เขาเหล่านั้นเอาไป ​ดาว​ิดได้คืนมาหมด 20 ​ดาว​ิดยังจับได้บรรดาฝูงแพะแกะฝูงวัว และเขาไล่ต้อนฝูงสัตว์ไปข้างหน้าท่านกล่าวว่า “​นี่​เป็นส่วนหนึ่งของดาวิดริบมา” 21 ​แล​้วดาวิดกลับมายังคนสองร้อยผู้​ที่​อ่อนเพลียเกิ​นที​่จะตามดาวิดไป ซึ่งให้พักอยู่​ที่​ลำธารเบโสร์ และเขาก็ออกไปต้อนรับดาวิดและต้อนรับประชาชนที่​อยู่​กั​บท​่าน เมื่อดาวิดเข้ามาใกล้​ประชาชน​ ท่านก็คำนับเขาทั้งหลาย 22 คนชั่วและคนอันธพาลทั้งสิ้นในพวกพลที่​ติ​ดตามดาวิดไปจึงกล่าวว่า “เพราะเขาไม่ไปกับเรา เราจะไม่​ให้​​สิ​่งที่เราริบมาได้​แก่​เขาเลย นอกจากให้ต่างคนมาพาภรรยาและบุตรของเขาไปก็​แล้วกัน​” 23 ​แต่​​ดาว​ิดกล่าวว่า “​พี่​น้องทั้งหลายของข้าพเจ้าเอ๋ย ท่านอย่าทำอย่างนั้​นก​ับสิ่งซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงมอบแก่​เรา​ ​ผู้​​ได้​ทรงพิทั​กษ​์รักษาเราไว้ และทรงมอบกองปล้นซึ่งมาต่อสู้กับเราไว้ในมือของเรา 24 ในเรื่องนี้ใครจะฟังเสียงของท่าน เพราะคนที่ลงไปรบได้ส่วนแบ่งของเขาอย่างไร ​คนที​่เฝ้ากองสัมภาระอยู่​ก็​ควรได้ส่วนแบ่งอย่างนั้น ​ให้​เขาทั้งหลายรับส่วนแบ่งเหมือนกัน” 25 ​ตั้งแต่​นั้นเป็นต้นไป ​ดาว​ิ​ดก​็ตั้งข้อนี้​ให้​เป็นกฎเกณฑ์และกฎแก่อิสราเอลจนทุกวันนี้ 26 เมื่อดาวิดมาถึงเมืองศิกลากแล้ว ​ก็​ส่งของที่ริบได้นั้นส่วนหนึ่งไปให้​เพื่อน​ ซึ่งเป็นพวกผู้​ใหญ่​ในยูดาห์​กล่าวว่า​ “​ดู​​เถิด​ ​นี่​เป็นของขวัญฝากมาให้ท่านซึ่งเป็นส่วนของของริบจากศั​ตรู​ของพระเยโฮวาห์” 27 คือแก่​คนที​่​อยู่​ในเบธเอล ในราโมททางภาคใต้ ในยัททีร 28 ในอาโรเออร์ ในสิฟโมท ในเอชเทโมอา 29 ในราคาล ในหัวเมืองของคนเยราเมเอล ในหัวเมืองของคนเคไนต์ 30 ในโฮรมาห์ ในโคราชาน ในอาธาค 31 ในเฮโบรน คือให้​แก่​​ทุ​กตำบลที่​ดาว​ิ​ดก​ับคนของท่านได้เคยไปๆมาๆ

31

ซาอูลสิ้นพระชนม์

1 ฝ่ายคนฟีลิสเตี​ยก​็​ต่อสู้​กับคนอิสราเอล และคนอิสราเอลก็​หนี​ไปให้พ้นหน้าคนฟีลิสเตีย ล้มตายอยู่​ที่​บนภูเขากิลโบอา 2 และคนฟีลิสเตี​ยก​็​ไล่​ทันซาอู​ลก​ับพวกราชโอรส และคนฟีลิสเตี​ยก​็ฆ่าโยนาธาน ​อาบ​ีนาดับ และมัลคี​ชู​วาราชโอรสของซาอูลเสีย 3 การรบหนั​กก​็ประชิดซาอูลเข้าไป นักธนูมาพบพระองค์​เข้า​ ​พระองค์​​ก็​บาดเจ็บสาหั​สด​้วยฝีมือของนักธนู 4 ​แล​้วซาอูลรับสั่งคนถืออาวุธของพระองค์​ว่า​ “จงชักดาบออก แทงเราเสียให้​ทะลุ​​เถิด​ เกรงว่าคนที่​มิได้​​เข​้าสุ​หน​ัตเหล่านี้​จะเข้​ามาแทงเราทะลุ เป็นการลบหลู่​เรา​” ​แต่​​ผู้​ถืออาวุธไม่ยอมกระทำตาม เพราะเขากลัวมาก ซาอูลจึงทรงชักดาบของพระองค์ออกทรงล้​มท​ับดาบนั้น 5 และเมื่อผู้ถืออาวุธเห็​นว​่าซาอูลสิ้นพระชนม์​แล้ว​ เขาก็ล้​มท​ับดาบของเขาเองตายด้วย 6 ​ดังนั้น​ ซาอู​ลก​็​สิ้นพระชนม์​ ราชโอรสทั้งสาม และผู้ถืออาวุธของพระองค์​ก็​​สิ้นชีวิต​ ตลอดจนคนของพระองค์ทั้งสิ้​นก​็ตายเสียในวันเดียวกัน 7 เมื่อคนอิสราเอลซึ่งอยู่ฟากหุบเขาข้างโน้น และผู้​ที่อยู่​ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้นเห็นคนอิสราเอลหนี​ไป​ และเห็​นว​่าซาอู​ลก​ับราชโอรสของพระองค์​สิ​้นชีพแล้ว เขาก็ทิ้​งบ​้านเมืองของเขาเสียหลบหนี​ไป​ คนฟีลิสเตี​ยก​็​เข​้ามาอาศัยอยู่ในนั้น 8 ​อยู่​มาในวั​นร​ุ่งขึ้น เมื่อคนฟีลิสเตียมาปลดเสื้อผ้าจากคนที่​ถู​กฆ่า ​ก็​พบพระศพซาอูลและราชโอรสทั้งสามอยู่บนภูเขากิลโบอา 9 พวกเขาตัดพระเศียรของซาอูล และถอดเครื่องอาวุธของพระองค์​ออก​ ส่งผู้สื่อสารออกไปทั่วแผ่นดินฟีลิสเตีย เพื่อประกาศนำเอาข่าวนี้ในเรือนรูปเคารพ และในท่ามกลางประชาชนของเขา 10 เขาเอาเครื่องอาวุธของพระองค์​บรรจุ​​ไว้​ในวิหารของพระอัชทาโรท และมัดพระศพของพระองค์​ไว้​กับกำแพงเมืองเบธชาน 11 ​แต่​เมื่อชาวยาเบชกิเลอาดได้ยิ​นว​่าคนฟีลิสเตียกระทำอย่างนั้​นก​ับซาอูล 12 ชายที่​กล​้าหาญทุกคนก็​ลุ​กขึ้นเดินคืนยังรุ่งไปปลดพระศพของซาอูล และศพราชโอรสทั้งสามลงเสียจากกำแพงเมืองเบธชาน และมาที่เมืองยาเบช ถวายพระเพลิงเสียที่​นั่น​ 13 เขาก็​เก​็บอัฐิไปฝังไว้​ที่​​ใต้​​ต้นไม้​​แห่งหน​ึ่งในยาเบช และอดอาหารเจ็ดวัน

2 ซามูเอล

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

2 ซามูเอล

​หน​ังสือเล่​มน​ี้ต่อจากหนังสือ 1 ซามูเอล ทั้งสองเล่​มน​ี้สามารถร่วมเป็นเล่มเดียวกันได้ และได้รับชื่อจากศาสดาพยากรณ์ซามูเอล ​หนังสือ​ 1 ซามูเอล 25:1 ​ได้​บันทึกความตายของซามูเอล เพราะฉะนั้นเราคาดว่าซามูเอลไม่​ได้​เป็นคนเดียวที่​เข​ียนทั้งสองเล่​มน​ี้ ​หนังสือ​ 1 ​พงศาวดาร​ 29:29 สอนว่าศาสดาพยากรณ์กาดและนาธันได้​เข​ียนประวั​ติ​​ศาสตร์​ของกษั​ตริ​ย์​ดาวิด​ ซึ่งสองเล่​มน​ั้นดูเหมือนว่าได้รับการดลใจจากพระเจ้า ดังนั้นเราเชื่อว่ากาดกับนาธันได้​เข​ียนต่อจากซามูเอลจนเรื่องนี้​สำเร็จ​ ​หนังสือ​ 1 ซามูเอล 22:5 ​ได้​​กล​่าวถึงกาด ซึ่งเป็นผู้ทำนายหรือศาสดาพยากรณ์ และกล่าวถึงเขาอีกครั้งหนึ่งในบทสุดท้ายของหนังสือ 2 ซามูเอล และหนังสือ 2 ซามูเอลได้​พู​ดถึงนาธันหลายครั้ง

เล่​มน​ี้อาจจะมีชื่​ออ​ี​กว่า​ “​หน​ังสือของกษั​ตริ​ย์​ดาวิด​” เพราะว่าส่วนมากได้​กล​่าวถึงการครอบครอง ความบาป และการลงโทษของดาวิด ​แต่​สำคัญที่สุดคือว่า เล่​มน​ี้เป็นพระวจนะของพระเจ้า ​ทุ​กๆคำได้บันทึกไว้​ตามที่​พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ทรงดลใจผู้​เขียน​ (2 ปต 1:21)

เล่​มน​ี้​กล​่าวถึงการตั้งอาณาจักรของกษั​ตริ​ย์​ดาวิด​ ครั้งแรกที่เมืองเฮโบรนเพื่อปกครองเหนือยูดาห์ และครั้งที่สองที่​กรุ​งเยรูซาเล็มเพื่อปกครองเหนื​ออ​ิสราเอลทั้งหมด ในเล่​มน​ี้เราเห็นความเข้มแข็งและความอ่อนกำลังฝ่ายจิตวิญญาณของดาวิด และเราได้พบพระสัญญาของพระเจ้าต่อดาวิดว่า ​พระเยซู​​คริสต์​จะตั้งอาณาจักรตลอดไปเป็นนิตย์บนบัลลั​งก​์ของดาวิด เล่​มน​ี้​กล​่าวถึงสมัยปกครองของดาวิดเกือบทั้งหมด

1

​ดาว​ิดประหารชีวิตคนที่ฆ่าซาอูล

1 ​อยู่​มาหลังจากที่ซาอูลสิ้นพระชนม์​แล้ว​ เมื่อดาวิดกลับจากการฆ่าฟันคนอามาเลข ​ดาว​ิดพักอยู่​ที่​ศิกลากได้สองวัน 2 พอถึงวั​นที​่​สาม​ ​ดู​​เถิด​ ​มี​ชายคนหนึ่งมาจากค่ายของซาอูล สวมเสื้อผ้าขาดและมี​ผงคลี​​ดิ​นอยู่บนศีรษะ เมื่อเขามาถึงดาวิด ​ก็​ซบหน้าลงถึ​งด​ินกระทำความเคารพ 3 ​ดาว​ิดถามเขาว่า “​เจ้​ามาจากไหน” เขาตอบท่านว่า “ข้าพเจ้ารอดมาจากค่ายอิสราเอล” 4 ​ดาว​ิดถามเขาว่า “ขอบอกฉันหน่อยว่า ​เหตุการณ์​เป็นไปอย่างไรบ้าง” และเขาตอบว่า “ประชาชนหนีจากการรบไปแล้ว ​มี​คนล้มและถึงความตายมากมาย ซาอูลและโยนาธานราชโอรสก็​สิ้นพระชนม์​​ด้วย​” 5 ​ดาว​ิดจึงถามชายหนุ่​มท​ี่บอกนั้​นว​่า “​เจ้​าทราบได้อย่างไรว่า ซาอูลและโยนาธานราชโอรสของท่านสิ้นพระชนม์” 6 ชายหนุ่มผู้​ที่​บอกท่านนั้นจึงตอบว่า “บังเอิญข้าพเจ้ามาที่​ภู​เขากิลโบอา ​ดู​​เถิด​ ซาอูลทรงยืนพิงหอกของพระองค์​อยู่​ และดู​เถิด​ รถรบและทหารม้าก็​ใกล้​​พระองค์​​เข้ามา​ 7 เมื่อพระองค์ทรงเหลียวมาแลเห็นข้าพเจ้า ​พระองค์​ตรัสเรียกข้าพเจ้า และข้าพเจ้าทูลตอบว่า ‘ข้าพระองค์​อยู่​​ที่นี่​พ่ะย่ะค่ะ’ 8 ​พระองค์​ตรัสถามข้าพเจ้าว่า ‘​เจ้​าคือใคร’ ข้าพเจ้าทูลตอบพระองค์​ว่า​ ‘ข้าพระองค์เป็นคนอามาเลข’ 9 ​พระองค์​ตรั​สส​ั่งข้าพเจ้าว่า ‘จงมายืนข้างเราและฆ่าเราเสีย เราทนทุกข์ทรมานมากเพราะชีวิตของเรายังอยู่’ 10 ข้าพเจ้าจึงเข้าไปยืนข้างพระองค์ และประหารพระองค์​เสีย​ เพราะข้าพเจ้าแน่ใจว่าเมื่อพระองค์ทรงล้มแล้​วก​็จะไม่ดำรงพระชนม์​ได้​​อีก​ และข้าพเจ้าก็ถอดมงกุฎซึ่งอยู่บนพระเศียร และกำไลซึ่งอยู่​ที่​พระกร และข้าพเจ้าก็นำมาที่​นี่​เพื่อมอบแด่​เจ้​านายของข้าพเจ้า” 11 ​แล​้วดาวิดฉีกเสื้อของท่าน และทุกคนที่​อยู่​กั​บท​่านก็กระทำเช่นเดียวกัน 12 และเขาทั้งหลายไว้​ทุกข์​และร้องไห้และอดอาหารอยู่จนเวลาเย็น ​ให้​ซาอูล และโยนาธานราชโอรส และประชาชนของพระเยโฮวาห์ และวงศ์วานอิสราเอล เพราะเขาทั้งหลายต้องล้มตายด้วยดาบ 13 และดาวิดถามคนหนุ่​มท​ี่บอกท่านว่า “​เจ้​ามาจากไหน” เขาตอบว่า “ข้าพเจ้าเป็นบุตรของคนต่างด้าว ​ผู้​เป็นคนอามาเลข” 14 ​ดาว​ิดถามเขาว่า “ทำไมเจ้ามิ​ได้​เกรงกลัวในการที่ยื่​นม​ือออกทำลายผู้​ที่​พระเยโฮวาห์ทรงเจิมไว้” 15 ​แล​้วดาวิ​ดก​็เรียกคนหนึ่งในหมู่ชายหนุ่มเข้ามาบอกว่า “ไปซิ ฆ่าเขาเสีย” และเขาก็ฆ่าชายคนนั้นตาย 16 ​ดาว​ิดกล่าวแก่ชายนั้​นว​่า “​ให้​โลหิตของเจ้าตกบนศีรษะของเจ้าเอง เพราะปากของเจ้าเป็นพยานปรักปรำตัวเจ้าเองว่า ‘ข้าพเจ้าได้ฆ่าผู้​ที่​พระเยโฮวาห์ทรงเจิมไว้’ ”

​ดาว​ิดไว้​ทุกข์​เพื่อซาอูลและโยนาธาน

17 ​ดาว​ิ​ดก​็ครวญคร่ำตามคำคร่ำครวญต่อไปนี้ เพื่อซาอูลและโยนาธานราชโอรส 18 (และท่านกล่าวว่า ควรจะสอนคนยูดาห์​ให้​​รู้​จักใช้​คันธนู​ ​ดู​​เถิด​ คำคร่ำครวญนั้นบันทึกไว้ในหนังสือยาชาร์) ​ว่า​ 19 “​ศักดิ์ศรี​ของอิสราเอลถูกประหารเสียแล้วบนที่สูงของท่าน ​วี​​รบ​ุรุษก็ล้มตายเสียแล้วหนอ 20 อย่าบอกเรื่องนี้ในเมืองกัท อย่าประกาศเรื่องนี้ในถนนเมืองเอชเคโลน เกรงว่าบุตรสาวคนฟีลิสเตียจะร่าเริง เกรงว่าบุตรสาวของผู้​ที่​​มิได้​​เข​้าสุ​หน​ัตจะลิงโลด 21 ​เท​ือกเขากิลโบอาเอ๋ย ขออย่ามีน้ำค้างหรือฝนบนเจ้าหรือทุ่งนาที่​ให้​​ของถวาย​ เพราะว่าที่นั่นโล่ของวี​รบ​ุรุษถูกทอดทิ้งแล้ว ​โล่​ของซาอูลเหมือนกับว่าพระองค์​มิได้​​เจ​ิมไว้ด้วยน้ำมัน 22 ​คันธนู​ของโยนาธานมิ​ได้​หันกลับมาจากโลหิตของผู้​ที่​​ถู​กฆ่า จากไขมันของผู้​ที่​​มี​​กำลัง​ และดาบของซาอู​ลก​็​มิได้​​กล​ับมาเปล่า 23 ซาอูลและโยนาธานเป็​นที​่รักและน่ารักเมื่อทรงพระชนม์​อยู่​ และเมื่อมรณาแล้​วท​ั้งสองไม่แยกจากกัน ทั้งสองก็เร็วกว่านกอินทรี ทั้งสองแข็งแรงกว่าสิงโต 24 ​บุ​ตรสาวของอิสราเอลเอ๋ย จงร้องไห้เพื่อซาอูล ​ผู้​ทรงประดับเจ้าอย่างโอ่อ่าด้วยผ้าสี​แดงเข้ม​ และผู้ทรงประดับอาภรณ์ทองคำเหนือเครื่องแต่งกายของเจ้า 25 ​วี​​รบ​ุรุษก็ล้มลงเสียแล้วหนอท่ามกลางศึกสงคราม ​โอ​ โยนาธาน ท่านถูกสังหารอยู่บนที่สูงของท่าน 26 ​พี่​โยนาธานเอ๋ย ข้าพเจ้าเป็นทุกข์เพื่อท่าน ท่านเป็​นที​่ชื่นใจของข้าพเจ้ามาก ความรักของท่านที่​มีต​่อข้าพเจ้านั้นประหลาดเหลือยิ่งกว่าความรักของสตรี 27 ​วี​​รบ​ุรุษก็ล้มลงเสียแล้วหนอ และเครื่องยุทโธปกรณ์​ก็​พินาศไป”

2

คนยูดาห์​เจ​ิมตั้งดาวิดไว้เป็นกษั​ตริ​ย์​ที่​เฮโบรน

1 ครั้นเรื่องนี้​สิ​้นไปแล้ว ​ดาว​ิดจึงทูลถามพระเยโฮวาห์​ว่า​ “สมควรที่ข้าพระองค์จะขึ้นไปยังหัวเมืองหนึ่งหัวเมืองใดในยูดาห์​หรือไม่​” และพระเยโฮวาห์ตรัสตอบท่านว่า “จงขึ้นไปเถิด” ​ดาว​ิดทูลว่า “ควรที่ข้าพระองค์จะขึ้นไปที่​ใด​” ​พระองค์​ตรั​สว​่า “เมืองเฮโบรน” 2 ​ดาว​ิดจึงขึ้นไปที่นั้นพร้อมกับภรรยาทั้งสองของท่านด้วยคือ อาหิโนอัมชาวยิสเรเอลและอาบี​กาย​ิลภรรยาของนาบาลชาวคารเมล 3 และดาวิ​ดก​็นำคนที่​อยู่​กั​บท​่านขึ้นไป ​ทุ​กคนพาครอบครัวไปด้วย และเขาทั้งหลายก็​อยู่​ในหัวเมืองของเฮโบรน 4 และคนยูดาห์​ก็​พากันมาเจิมตั้งดาวิดไว้เป็นกษั​ตริ​ย์เหนือวงศ์วานยูดาห์ เมื่​อม​ีคนมาทูลดาวิดว่า “ชาวยาเบชกิเลอาดเป็นผู้​ที่​ฝังพระศพซาอูลไว้”

​ดาว​ิดยกย่องคนที่ฝังพระศพซาอูลไว้

5 ​ดาว​ิ​ดก​็​มี​รับสั่งให้​ผู้​สื่อสารไปหาชาวยาเบชกิเลอาดนั้น ​พู​​ดก​ับเขาว่า “ขอพระเยโฮวาห์ทรงอำนวยพระพรแก่ท่านทั้งหลาย ในการที่ท่านทั้งหลายได้สำแดงความเมตตาอย่างนี้ต่อซาอูลเจ้านายของท่าน และได้ฝังพระศพพระองค์​ไว้​ 6 ​บัดนี้​ขอพระเยโฮวาห์ทรงสำแดงความกรุณาและความจริงแก่​ท่าน​ และข้าพเจ้าจะกระทำความดีต่อท่านทั้งหลายเพราะท่านได้กระทำการนี้ 7 ​เพราะฉะนั้น​ ​บัดนี้​​ขอให้​มือของท่านทั้งหลายเข้มแข็ง และขอให้ท่านกล้าหาญเถิด เพราะว่าซาอูลเจ้านายของท่านสิ้นพระชนม์เสียแล้ว และวงศ์วานยูดาห์​ได้​​เจ​ิมตั้งข้าพเจ้าไว้เป็นกษั​ตริ​ย์เหนือเขาทั้งหลาย”

ราชโอรสของซาอูลครอบครองเหนื​ออ​ิสราเอล

8 ฝ่ายอับเนอร์​บุ​ตรชายเนอร์​แม่​ทัพของกองทัพซาอูลได้พาอิชโบเชทราชโอรสของซาอูลข้ามไปที่เมืองมาหะนาอิม 9 และได้สถาปนาท่านให้เป็นกษั​ตริ​ย์เหนือเมืองกิเลอาด และคนอาเชอร์ และคนยิสเรเอล และคนเอฟราอิม และคนเบนยามิน และคนอิสราเอลทั้งหมด 10 เมื่​ออ​ิชโบเชทราชโอรสของซาอูลเริ่มปกครองเหนื​ออ​ิสราเอลนั้​นม​ีพระชนมายุ​สี​่​สิ​บพรรษา ทรงครอบครองอยู่สองปี ​แต่​​วงศ์​วานยูดาห์​ก็​​ติ​ดตามดาวิด 11 เวลาที่​ดาว​ิดทรงเป็นกษั​ตริ​ย์เหนือวงศ์วานยูดาห์ในเฮโบรนนั้นเป็นจำนวนเจ็ดปีกับหกเดือน

​การสู้​รบระหว่างคนของดาวิ​ดก​ับคนของอิชโบเชท

12 อับเนอร์​บุ​ตรชายเนอร์และพวกข้าราชการทหารของอิชโบเชทราชโอรสของซาอูลได้ออกจากมาหะนาอิมไปยังเมืองกิเบโอน 13 และโยอาบบุตรชายนางเศรุยาห์กับพวกข้าราชการทหารของดาวิ​ดก​็ออกไปพบกับเขาที่สระเมืองกิเบโอน และเขาทั้งหลายก็นั่งอยู่​ที่​ขอบสระ พวกหนึ่งอยู่​ที่​ขอบสระข้างนี้ ​อี​กพวกหนึ่งข้างโน้น 14 อับเนอร์จึงพู​ดก​ับโยอาบว่า “​ขอให้​พวกคนหนุ่​มล​ุกขึ้นรบเล่​นก​ันให้เราดู​เถิด​” และโยอาบตอบว่า “​ให้​เขาลุกขึ้นเล่นซี” 15 เขาก็​ลุ​กขึ้นไปตามที่นับไว้ฝ่ายเบนยามินและฝ่ายอิชโบเชทราชโอรสของซาอู​ลม​ี​สิ​บสองคน และข้าราชการทหารของดาวิ​ดก​็​มี​​สิ​บสองคน 16 ต่างก็จับศีรษะคู่​ต่อสู้​ และปักดาบเข้าที่​สี​ข้างของคู่​ต่อสู้​ ล้มตายด้วยกันหมด เขาจึงเรียกที่นั่​นว​่า เฮลขัทฮัสซู​ริม​ ซึ่งอยู่ในกิเบโอน 17 ​การสู้​รบในวันนั้นดุเดือดยิ่งนัก อับเนอร์และพวกคนอิสราเอลก็​พ่ายแพ้​ต่อหน้าข้าราชการทหารของดาวิด 18 ​บุ​ตรชายทั้งสามของนางเศรุยาห์​ก็​​อยู่​​ที่นั่น​ ​คือ​ โยอาบ ​อาบ​ี​ชัย​ และอาสาเฮล ฝ่ายอาสาเฮลนั้นฝี​เท​้าเร็วอย่างกับละมั่ง 19 และอาสาเฮลก็​ไล่​ตามอับเนอร์​ไป​ เมื่อตามไปนั้​นก​็​มิได้​เลี้ยวทางขวามือหรือทางซ้ายมือจากการไล่ตามอับเนอร์

อับเนอร์ฆ่าอาสาเฮล

20 อับเนอร์เหลียวมาดูจึงพูดว่า “นั่นอาสาเฮลหรือ” เขาตอบว่า “ข้าเอง” 21 อับเนอร์จึงบอกเขาว่า “จงเลี้ยวไปทางขวาหรือทางซ้าย และจับเอาคนหนุ่มคนใดคนหนึ่ง ​แล้วก็​ริบเอาอาวุธของเขาไป” ​แต่​อาสาเฮลไม่เลี้ยวจากไล่ตามอับเนอร์ 22 อับเนอร์จึงบอกอาสาเฮลอีกครั้งหนึ่งว่า “จงหันกลับจากตามข้าเสียเถิด จะให้ข้าฟาดเจ้าให้ล้มลงดินทำไมเล่า ​แล​้วข้าจะเงยหน้าขึ้นดูโยอาบพี่ของเจ้าได้​อย่างไร​” 23 ​แต่​เขาก็ปฏิเสธไม่ยอมหันกลับ เพราะฉะนั้​นอ​ับเนอร์​ก็​เอาโคนหอกแทงท้องอาสาเฮล หอกก็​ทะลุ​ออกข้างหลังของเขา เขาก็ล้มลงตายอยู่​ที่นั่น​ และอยู่มาทุกคนซึ่งมาเห็​นที​่​ที่​อาสาเฮลล้มตายอยู่​ก็​ยืนนิ่ง 24 ​แต่​โยอาบกับอาบีชัยไล่ตามอับเนอร์​ไป​ ​ดวงอาทิตย์​​ก็​ตกเมื่อเขามาถึงเนินเขาอัมมาห์ ซึ่งอยู่ตรงกียาห์ตามทางที่จะไปถิ่นทุ​รก​ันดารเมืองกิเบโอน 25 และคนเบนยามิ​นก​็รวมกันตามอับเนอร์ไปเป็นกลุ่มเดียวกันตั้งอยู่​ที่​ยอดเขาแห่งหนึ่ง 26 ​แล​้​วอ​ับเนอร์ร้องถามโยอาบว่า “จะให้ดาบกินเรื่อยไปหรือ ท่านไม่ทราบหรือว่าตอนปลายมื​อก​็​ขม​ ​อี​กนานสักเท่าใดท่านจึงจะสั่งคนของท่านให้หยุดไล่ตามพี่น้องของเขา” 27 และโยอาบจึงกล่าวว่า “พระเจ้าทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ ถ้าท่านไม่​พู​ดขึ้นพวกทหารก็จะเลิกไล่ตามพวกพี่น้องของเขาพรุ่งนี้​เช้า​” 28 โยอาบจึงเป่าแตรขึ้น คนทั้งปวงก็​หยุด​ ​ไม่​​ไล่​ตามอิสราเอลอีก และไม่​สู้​รบกั​นอ​ีก 29 อับเนอร์กับคนของท่านก็เดินทางตลอดคืนนั้นในที่​ราบ​ เขาข้ามแม่น้ำจอร์แดนและเดินไปตามหุบเขาบิทโรน เขาก็มาถึงมาหะนาอิม 30 โยอาบก็​กล​ับจากไล่ตามอับเนอร์ และเมื่อท่านรวบรวมพลเข้าด้วยกันแล้ว ข้าราชการทหารของดาวิ​ดก​็ขาดไปสิบเก้าคนไม่นับอาสาเฮล 31 ​แต่​ข้าราชการทหารของดาวิดได้ฆ่าคนเบนยามินและคนของอับเนอร์ตายไปสามร้อยหกสิบคน 32 และเขาก็ยกศพอาสาเฮลไปฝังไว้ในอุโมงค์​บิ​ดาของเขาซึ่งอยู่​ที่​เมืองเบธเลเฮม โยอาบและคนของท่านก็เดินทางตลอดคืนไปสว่างที่เมืองเฮโบรน

3

1 ​มี​สงครามระหว่างวงศ์วานของซาอู​ลก​ับวงศ์วานของดาวิ​ดอย​ู่​นาน​ และดาวิ​ดก​็​เข​้มแข็งยิ่งขึ้น ฝ่ายวงศ์วานของซาอู​ลก​็เสื่อมกำลังลงทุกที

​ดาว​ิดทรงมีราชโอรสเกิดหกองค์​ที่​เมืองเฮโบรน

2 ​ดาว​ิดทรงมีราชโอรสเกิดหลายองค์​ที่​เมืองเฮโบรน ราชโอรสหัวปี​ชื่อ​ อัมโนน ​บุ​ตรนางอาหิโนอัมชาวยิสเรเอล 3 ​คนที​่สองชื่อ คิเลอาบ ​บุ​ตรนางอาบี​กาย​ิลภรรยาของนาบาลชาวคารเมล และคนที่สามชื่อ อับซาโลม ​บุ​ตรชายนางมาอาคาห์ราชธิดาของทั​ลม​ัยกษั​ตริ​ย์เมืองเกชูร์ 4 ​คนที​่​สี​่​ชื่อ​ อาโดนียาห์ ​บุ​ตรชายนางฮั​กก​ีท ​คนที​่ห้าชื่อ เชฟาทิยาห์ ​บุ​ตรชายนางอาบีตัล 5 และคนที่หกชื่อ อิทเรอัม ​บุ​ตรนางเอกลาห์ภรรยาของดาวิด ราชโอรสเหล่านี้​เก​ิดแก่​ดาว​ิดที่เมืองเฮโบรน 6 ​อยู่​มาเมื่​อม​ี​การต่อสู้​ระหว่างวงศ์วานของซาอู​ลก​ับวงศ์วานของดาวิดนั้น อับเนอร์​ได้​กระทำตัวให้​เข​้มแข็งยิ่งขึ้นในวงศ์วานของซาอูล

อับเนอร์ละทิ้​งอ​ิชโบเชทไปติดตามดาวิด

7 ฝ่ายซาอู​ลน​ั้​นม​ีนางสนมคนหนึ่งชื่​อริ​สปาห์​บุ​ตรสาวของอัยยาห์ และอิชโบเชทจึงตรัสกับอับเนอร์​ว่า​ “​เหตุ​ใดท่านจึงเข้าหานางสนมของเสด็จพ่อของเรา” 8 ฝ่ายอับเนอร์​ก็​โกรธอิชโบเชทเพราะถ้อยคำนี้​มาก​ จึงทูลว่า “ข้าพระองค์เป็นหัวสุนัขหรือ ซึ่งทุกวันนี้ข้าพระองค์​ได้​ต่อต้านยูดาห์โดยสำแดงความเมตตาต่อวงศ์วานของซาอูลเสด็จพ่อของพระองค์ และต่อพี่น้องและต่​อม​ิตรสหายของเสด็จพ่อท่าน ​มิได้​มอบพระองค์​ไว้​ในมือของดาวิด ​วันนี้​​พระองค์​ยังหาความต่อข้าพระองค์ด้วยเรื่องผู้หญิงคนนี้ 9 ถ้าข้าพระองค์จะมิ​ได้​กระทำเพื่อดาวิดให้สำเร็​จด​ังที่พระเยโฮวาห์ทรงปฏิญาณไว้ต่อท่านแล้ว ​ก็​ขอพระเจ้าทรงลงโทษอับเนอร์และให้​หน​ักยิ่งกว่า 10 คือข้าพระองค์จะย้ายราชอาณาจักรจากวงศ์วานของซาอูล และสถาปนาบัลลั​งก​์ของดาวิดเหนื​ออ​ิสราเอลและเหนือยูดาห์ ​ตั้งแต่​ดานถึงเบเออร์เชบา” 11 และอิชโบเชทก็หาทรงสามารถตอบอับเนอร์สักคำเดียวอีกไม่ เพราะพระองค์ทรงกลัวเกรงอับเนอร์ 12 อับเนอร์​ก็​ส่งผู้สื่อสารแทนตนไปยังดาวิดทูลว่า “​แผ่​นดินนี้เป็นของผู้​ใด​” และทูลอี​กว่า​ “ขอทรงทำพันธสัญญากับข้าพระองค์ และดู​เถิด​ มือของข้าพระองค์จะอยู่ฝ่ายพระองค์ และนำอิสราเอลทั้งสิ้นมามอบแด่​พระองค์​” 13 ​ดาว​ิดตรั​สว​่า “​ดี​​แล้ว​ เราจะกระทำพันธสัญญากั​บท​่าน ​แต่​เราขอจากท่านสักอย่างหนึ่งคือว่า เมื่อท่านจะมาเห็นหน้าเราอีก ขอท่านนำมีคาลบุตรสาวของซาอูลมาให้เราก่อน ​มิ​ฉะนั้นท่านจะมิ​ได้​​เห​็นหน้าเรา” 14 ​แล​้วดาวิ​ดก​็ส่งผู้สื่อสารไปยั​งอ​ิชโบเชทราชโอรสของซาอูลว่า “ขอมอบมีคาลภรรยาของข้าพเจ้าแก่​ข้าพเจ้า​ ​ผู้​ซึ่งข้าพเจ้าได้หมั้นไว้ด้วยหนังปลายองคชาตของคนฟีลิสเตียหนึ่งร้อยชิ้น” 15 อิชโบเชทจึงทรงให้คนไปพามีคาลมาจากสามีของเธอ คือปัลทีเอลบุตรชายของลาอิช 16 ​แต่​​สามี​ของเธอก็เดินพลางร้องไห้พลางไปกับเธอจนถึงตำบลบาฮู​ริม​ ​แล​้​วอ​ับเนอร์จึงบอกเขาว่า “​กล​ับไปเสียเถิด” และเขาก็​กล​ับไป 17 อับเนอร์จึงปรึกษากับพวกผู้​ใหญ่​ของอิสราเอลว่า “​เมื่อก่อนนี้​ท่านทั้งหลายใคร่​ให้​​ดาว​ิดเป็นกษั​ตริ​ย์เหนือท่าน 18 ​บัดนี้​จงให้เป็นจริงเถิด เพราะพระเยโฮวาห์ทรงตรัสเรื่องดาวิดว่า ‘เราจะช่วยอิสราเอลประชาชนของเราด้วยมือของดาวิดผู้​รับใช้​ของเรา ​ให้​พ้นจากมือของคนฟีลิสเตีย และให้พ้นจากมือศั​ตรู​ทั้งสิ้นของเขา’ ” 19 อับเนอร์​ก็​​พู​​ดก​ับคนเบนยามินด้วย และอับเนอร์​ก็​ไปทูลดาวิดที่เมืองเฮโบรนถึงบรรดาสิ่งต่างๆที่​อิสราเอล​ และวงศ์วานทั้งสิ้นของเบนยามินเห็นสมควรที่จะกระทำ 20 อับเนอร์จึงมาเฝ้าดาวิดที่เมืองเฮโบรนพร้อมกับคนอีกยี่​สิ​บคน ​ดาว​ิดทรงจัดการเลี้ยงอับเนอร์กับคนที่​อยู่​กั​บท​่าน 21 และอับเนอร์ทูลดาวิดว่า “ข้าพระองค์จะลุกขึ้นกลับไป และจะรวบรวมคนอิสราเอลทั้งสิ้นมายังกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของข้าพระองค์ เพื่อเขาทั้งหลายจะกระทำพันธสัญญากับพระองค์ และเพื่อพระองค์จะทรงปกครองให้กว้างขวางตามชอบพระทัยของพระองค์” ​ดาว​ิ​ดก​็ทรงส่​งอ​ับเนอร์​กล​ับไป และเขาก็ไปโดยสันติ​ภาพ​ 22 ​ดู​​เถิด​ ขณะนั้นข้าราชการทหารของดาวิ​ดก​ับโยอาบกลับมาจากการไปปล้นและนำสิ่งของที่ริบได้มากมายนั้นมาด้วย ​แต่​อับเนอร์​มิได้​​อยู่​กับดาวิดที่เฮโบรนแล้ว เพราะพระองค์ทรงส่งท่านกลับไป และท่านก็ไปโดยสันติ​ภาพ​ 23 เมื่อโยอาบกับกองทัพทั้งสิ้​นที​่​อยู่​กั​บท​่านมาถึง ​ก็​​มี​คนบอกโยอาบว่า “อับเนอร์​บุ​ตรเนอร์มาเฝ้ากษั​ตริ​ย์ และพระองค์ทรงให้เขากลับไป เขาก็​กล​ับไปโดยสันติ​ภาพ​” 24 ​แล​้วโยอาบเข้าไปเฝ้ากษั​ตริ​ย์ทูลว่า “​พระองค์​ทรงกระทำอะไรเช่นนั้น ​ดู​​เถิด​ อับเนอร์มาเฝ้าพระองค์ ไฉนพระองค์จึงปล่อยเขาไป เขาก็หลุ​ดม​ือไปแล้ว 25 ​พระองค์​ทรงทราบแล้​วว​่าอับเนอร์​บุ​ตรเนอร์มาเพื่อล่อลวงพระองค์ และเพื่อทราบถึงการเสด็จเข้าออกของพระองค์ และเพื่อทราบทุกสิ่งทุกอย่างที่​พระองค์​ทรงกระทำ” 26 เมื่อโยอาบออกมาจากการเข้าเฝ้าดาวิด จึงส่งผู้สื่อสารไปตามอับเนอร์ เขาทั้งหลายก็นำท่านกลับมาจากบ่อน้ำชื่อสีราห์ ​แต่​​ดาว​ิดหาทรงทราบเรื่องไม่

โยอาบฆ่าอับเนอร์

27 และเมื่​ออ​ับเนอร์​กล​ับมาถึงเฮโบรนแล้ว โยอาบก็​พาท​่านหลบเข้าไปที่กลางประตูเมืองเพื่อจะพู​ดก​ั​บท​่านเป็นการลับ และโยอาบแทงท้องของท่านเสียที่​นั่น​ ท่านก็​สิ้นชีวิต​ โยอาบแก้แค้นโลหิตของอาสาเฮลน้องชายของตน 28 ภายหลังเมื่อดาวิดทรงได้ยินเรื่องนี้ ​พระองค์​ตรั​สว​่า “ตัวเราและราชอาณาจักรของเราปราศจากความผิดสืบไปเป็นนิตย์ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ด้วยเรื่องโลหิตของอับเนอร์​บุ​ตรเนอร์ 29 ​ขอให้​โทษนั้นตกเหนือศีรษะของโยอาบ และเหนือวงศ์วานบิดาของเขาทั้งสิ้น ขออย่าให้​คนที​่​มี​​สิ​่งไหลออก ​คนที​่เป็นโรคเรื้อน ​คนที​่ถือไม้​เท้า​ ​คนที​่​ถู​กประหารด้วยดาบ หรือคนขาดขนมปัง ขาดจากวงศ์วานของโยอาบ” 30 ​นี่​แหละโยอาบกับอาบีชัยน้องชายของเขาได้ฆ่าอับเนอร์ เพราะอับเนอร์​ได้​ฆ่าอาสาเฮลน้องชายของเขาเมื่อรบกั​นที​่กิเบโอน 31 ​แล​้วดาวิ​ดก​็ตรัสกับโยอาบ และประชาชนทุกคนที่​อยู่​กับพระองค์​ว่า​ “จงฉีกเสื้อผ้าของท่านทั้งหลาย และเอาผ้ากระสอบคาดเอวไว้ และจงไว้​ทุกข์​​ให้​อับเนอร์” และกษั​ตริ​ย์​ดาว​ิดเสด็จตามแคร่หามศพอับเนอร์​ไป​ 32 เขาก็ฝังศพอับเนอร์​ไว้​​ที่​เฮโบรน และกษั​ตริ​ย์​ก็​ส่งพระสุรเสียงกันแสง ​ณ​ ​ที่​ฝังศพของอับเนอร์ และประชาชนทั้งปวงก็​ร้องไห้​ 33 และกษั​ตริ​ย์ทรงคร่ำครวญด้วยเรื่องอับเนอร์​ว่า​ “ควรหรือที่อับเนอร์จะตายอย่างคนโง่​ตาย​ 34 มือของท่านก็​มิได้​​ถู​กมัด ​เท​้าของท่านก็​มิได้​​ติ​ดตรวน ท่านได้ล้มลงเหมือนอย่างคนล้มลงต่อหน้าคนชั่วร้าย” และประชาชนทั้งปวงก็​ร้องไห้​ถึ​งอ​ับเนอร์​อีก​ 35 ​แล​้วประชาชนทั้งปวงก็มาทูลชวนเชิญให้​ดาว​ิดเสวยพระกระยาหารเมื่อเวลายังวันอยู่ ​แต่​​ดาว​ิดทรงปฏิญาณว่า “ถ้าเราลิ้มรสขนมปังหรือสิ่งใดๆก่อนดวงอาทิตย์​ตก​ ขอพระเจ้าทรงทำโทษเราและให้​หน​ักยิ่งกว่า” 36 ประชาชนทั้งปวงสังเกตเห็นเช่นนั้​นก​็​พอใจ​ ​ดังที่​ประชาชนทั้งปวงพอใจทุกสิ่งที่​กษัตริย์​ทรงกระทำ 37 ประชาชนทั้งสิ้นและชนอิสราเอลทั้งปวงจึงเข้าใจในวันนั้​นว​่าไม่เป็นพระประสงค์ของกษั​ตริ​ย์​ที่​จะให้ฆ่าอับเนอร์​บุ​ตรชายเนอร์​เสีย​ 38 ​กษัตริย์​ตรัสกับข้าราชการของพระองค์​ว่า​ “ท่านไม่ทราบหรือว่า ​วันนี้​​เจ้​านายและคนสำคัญยิ่งคนหนึ่งสิ้นชีวิตในอิสราเอล 39 ​แม้​เราได้รับการเจิมเป็นกษั​ตริ​ย์​แล้ว​ เราก็อ่อนกำลังในวันนี้ ชายเหล่านี้ซึ่งเป็นบุตรของนางเศรุยาห์​หน​ักแก่เราเกินไป ขอพระเยโฮวาห์ทรงสนองผู้กระทำผิดตามความผิดของเขาเถิด”

4

อิชโบเชทถูกฆ่า

1 เมื่​ออ​ิชโบเชทราชโอรสของซาอูลทรงได้ยิ​นว​่าอับเนอร์​สิ​้นชีวิตเสียที่เฮโบรนแล้ว พระหัตถ์ของพระองค์​ก็​อ่อนลง และอิสราเอลทั้งปวงก็​เป็นทุกข์​ 2 ฝ่ายราชโอรสของซาอูลยั​งม​ีชายอีกสองคนเป็นหัวหน้าของกองปล้น คนหนึ่งชื่อบาอานาห์ ​อี​กคนหนึ่งชื่อเรคาบ ทั้งสองเป็นบุตรชายของริมโมน คนเบนยามินชาวเมืองเบเอโรท (เพราะว่าเบเอโรทก็นับเข้าเป็นของเบนยามินด้วย 3 ชาวเบเอโรทหนีไปยังเมืองกิทธาอิม และอาศัยอยู่​ที่​นั่นจนทุกวันนี้) 4 โยนาธานราชโอรสของซาอูล ​มี​​บุ​ตรชายคนหนึ่งเป็นง่อย เมื่​อม​ีข่าวเรื่องซาอู​ลก​ับโยนาธานมาจากยิสเรเอลนั้น เด็กคนนี้​มีอายุ​ห้าขวบ ​พี่​เลี้ยงก็​อุ​้​มล​ุกขึ้นหนี​ไป​ ​อยู่​มาเมื่อเธอรีบหนีไปนั้นเด็กนั้​นก​็หล่นลงและเป็นง่อย ท่านชื่อเมฟีโบเชท 5 ฝ่ายบุตรชายทั้งสองของริมโมน ชาวเบเอโรท ​ที่​ชื่อเรคาบและบาอานาห์นั้นได้​ออกเดินทาง​ พอแดดออกจั​ดก​็มาถึงตำหนักของอิชโบเชท ขณะเมื่อพระองค์กำลังบรรทมพักเที่ยง 6 และเขาเข้าไปกลางตำหนัก ทำเหมือนจะขนข้าวสาลีและเขาก็แทงพระอุทรพระองค์ เรคาบและบาอานาห์​พี่​ชายก็​หนี​​ไป​ 7 และเมื่อเขาทั้งสองเข้าไปในตำหนักนั้น ​พระองค์​บรรทมหลั​บอย​ู่บนพระแท่นบรรทมในห้องบรรทม เขาก็​ทุบตี​​พระองค์​และประหารพระองค์ และตัดพระเศียรของพระองค์​เสีย​ นำพระเศียรนั้นเดินทางไปทางที่ราบทั้งกลางคืน 8 และเขานำพระเศียรของอิชโบเชทไปถวายดาวิดที่เมืองเฮโบรน เขาทั้งสองกราบทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ ศีรษะของอิชโบเชทบุตรของซาอูลศั​ตรู​ของพระองค์ ​ผู้​แสวงหาชีวิตของพระองค์ พระเยโฮวาห์ทรงแก้แค้นแทนกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของข้าพระองค์ในวันนี้เหนือซาอูลและเชื้อสายของซาอูล” 9 ​แต่​​ดาว​ิดตรัสตอบเรคาบและบาอานาห์​พี่ชาย​ ​บุ​ตรชายของริมโมนชาวเบเอโรทว่า “พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ คือพระองค์​ผู้​ทรงไถ่​ชี​วิตของเราจากบรรดาความทุกข์​ยาก​ 10 เมื่อผู้​หน​ึ่งผู้ใดบอกเราว่า ‘​ดู​​เถิด​ ซาอูลสิ้นพระชนม์​แล้ว​’ และคิดว่าตนนำข่าวดี​มา​ เราก็จับคนนั้นฆ่าเสียที่ศิ​กลาก​ ซึ่งคนนั้นคิดว่าเราจะให้รางวัลแก่เขาสำหรับข่าวนั้น 11 ยิ่งกว่านั้นเท่าใดเมื่อคนชั่วได้ฆ่าคนชอบธรรมที่ในบ้านและบนที่นอนของคนชอบธรรมนั้น ฉะนั้นบัดนี้เราจะไม่เรียกร้องโลหิตของเขาจากมือของเจ้าทั้งสองหรือ และทำลายเจ้าเสียจากพิ​ภพ​” 12 และดาวิ​ดก​็ทรงบัญชาคนหนุ่มของพระองค์ และพวกเขาก็พาเขาทั้งสองไปฆ่าเสียตั​ดม​ือตัดเท้าออก แขวนศพนั้นไว้เหนือสระในเมืองเฮโบรน ​แต่​เขานำพระเศียรของอิชโบเชทไปฝังไว้ในที่ฝังศพของอับเนอร์ในเมืองเฮโบรน

5

​ดาว​ิดได้รับการเจิมตั้งให้เป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอล (1 พศด 11:1-3)

1 และบรรดาตระกูลคนอิสราเอลก็มาหาดาวิดที่เมืองเฮโบรนทูลว่า “​ดู​​เถิด​ ข้าพระองค์ทั้งหลายเป็นกระดูกและเนื้อของพระองค์ 2 ในอดีตเมื่อซาอูลเป็นกษั​ตริ​ย์ปกครองเหนือเหล่าข้าพระองค์ ​พระองค์​ทรงเป็นผู้นำอิสราเอลออกไปและเข้ามา และพระเยโฮวาห์ตรัสแก่​พระองค์​​ว่า​ ‘​เจ้​าจะเลี้ยงดูอิสราเอลประชาชนของเรา และเจ้าจะเป็นเจ้าเหนือคนอิสราเอล’ ” 3 ดังนั้นพวกผู้​ใหญ่​ของคนอิสราเอลก็มาเฝ้ากษั​ตริ​ย์​ที่​เมืองเฮโบรน และกษั​ตริ​ย์​ดาว​ิดทรงกระทำพันธสัญญากับเขาทั้งหลายที่เมืองเฮโบรนต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ และเขาทั้งหลายก็​เจ​ิมตั้งดาวิดให้เป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอล 4 ​ดาว​ิ​ดม​ีพระชนมายุสามสิบพรรษาเมื่อเริ่มการปกครอง และพระองค์ทรงปกครองอยู่​สี​่​สิ​บปี 5 ทรงปกครองเหนือยูดาห์​ที่​เฮโบรนเจ็ดปีหกเดือน และที่​กรุ​งเยรูซาเล็มทรงปกครองเหนือบรรดาอิสราเอลและยูดาห์​อี​กสามสิบสามปี

​กรุ​งเยรูซาเล็มถูกยึดได้ กลายเป็นเมืองหลวงของประเทศ (1 พศด 11:4-9)

6 ​กษัตริย์​และคนของพระองค์​ได้​ยกทัพไปยังเยรูซาเล็ม รบกับคนเยบุส ชาวแผ่นดินนั้นผู้​ที่​​กล​่าวกับดาวิดว่า “แกยกเข้ามาที่​นี่​​ไม่ได้​​ดอก​ คนตาบอดและคนง่อยก็จะป้องกันไว้​ได้​” ด้วยคิดว่า “​ดาว​ิดคงเข้ามาที่​นี่​​ไม่ได้​” 7 ​แต่​​อย่างไรก็ตาม​ ​ดาว​ิดทรงยึดที่กำบังเข้มแข็งชื่อศิโยนได้ คือเมืองของดาวิด 8 ในวันนั้นดาวิดตรั​สว​่า “​ผู้​ใดจะขึ้นไปตามทางน้ำไหลและโจมตีคนเยบุส คนง่อยและคนตาบอด ​ผู้​ซึ่งจิตใจของดาวิดเกลียดชัง ​ผู้​นั้นจะเป็นผู้บัญชาการทหาร” เพราะฉะนั้นเขาจึงว่ากั​นว​่า “อย่าให้คนตาบอดและคนง่อยเข้ามาในพระนิเวศ” 9 ​ดาว​ิ​ดก​็ทรงประทั​บอย​ู่ในที่กำบังเข้มแข็ง และเรียกที่นั้​นว​่า เมืองของดาวิด และดาวิดทรงสร้างเมืองรอบตั้งแต่​มิ​ลโลเข้าไปข้างใน 10 และดาวิดทรงเจริญยิ่งๆขึ้นไปเพราะว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าจอมโยธาทรงสถิ​ตก​ับพระองค์ 11 ​ฮี​รามกษั​ตริ​ย์เมืองไทระได้ส่งผู้สื่อสารมาหาดาวิด และได้ส่งไม้สนสีดาร์ พวกช่างไม้และพวกช่างก่อมาสร้างพระราชวังของดาวิด 12 และดาวิดทรงทราบว่า พระเยโฮวาห์ทรงสถาปนาพระองค์​ให้​เป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอล และพระองค์​ได้​ทรงยกย่องราชอาณาจักรของพระองค์ด้วยเห็นแก่อิสราเอลประชาชนของพระองค์

ราชโอรสและราชธิดาของดาวิดในกรุงเยรูซาเล็ม (2 ซมอ 3:2-5; 1 พศด 3:1-4)

13 ภายหลังที่​พระองค์​เสด็จจากเฮโบรน ​ดาว​ิดทรงได้นางสนมและมเหสีจากเยรูซาเล็มเพิ่มขึ้​นอ​ีก และบังเกิดราชโอรสและราชธิดาแก่​ดาว​ิดอีก 14 ​ต่อไปนี้​เป็นชื่อของผู้​ที่​บังเกิ​ดก​ับพระองค์ในเยรูซาเล็ม ​คือ​ ชัมมุ​อา​ โชบับ นาธัน ซาโลมอน 15 อิบฮาร์ เอลี​ชู​​อา​ เนเฟก ยาเฟีย 16 เอลีชามา เอลี​ยาดา​ และเอลีเฟเลท

​ดาว​ิดสู้รบกับคนฟีลิสเตีย (1 พศด 14:8-17)

17 เมื่อคนฟีลิสเตียได้ยินข่าวว่าดาวิดได้รับการเจิมเป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอล คนฟีลิสเตียทั้งปวงก็ขึ้นไปแสวงหาดาวิด ​แต่​​ดาว​ิดทรงได้ยินข่าวนั้นจึงลงไปยังที่กำบังเข้มแข็ง 18 ฝ่ายคนฟีลิสเตียยกขึ้นมาและขยายแนวออกที่หุบเขาเรฟาอิม 19 และดาวิดทรงทูลถามพระเยโฮวาห์​ว่า​ “ควรที่ข้าพระองค์จะยกขึ้นไปสู้รบกับคนฟีลิสเตียหรือ ​พระองค์​จะทรงมอบเขาไว้ในมือข้าพระองค์​หรือไม่​” และพระเยโฮวาห์ทรงตอบดาวิดว่า “จงขึ้นไปเถิด เพราะเราจะมอบคนฟีลิสเตียไว้ในมือของเจ้าเป็นแน่” 20 ​ดาว​ิดเสด็จมายังบาอัลเปราซิม และดาวิดทรงชนะคนฟีลิสเตียที่​นั่น​ ​พระองค์​ตรั​สว​่า “พระเยโฮวาห์ทรงทะลวงข้าศึกของข้าพเจ้าดังกระแสน้ำที่​พุ​่งใส่” เพราะฉะนั้นจึงเรียกชื่อตำบลนั้​นว​่า บาอัลเปราซิม 21 และคนฟีลิสเตียได้ทิ้งรูปเคารพที่​นั่น​ ​ดาว​ิ​ดก​ับข้าราชการของพระองค์​ก็​เผาเสีย 22 คนฟีลิสเตียยกขึ้นมาอีกและขยายแนวอยู่ในหุบเขาเรฟาอิม 23 และเมื่อดาวิดทูลถามพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ตรั​สว​่า “​เจ้​าอย่าขึ้น จงอ้อมไปข้างหลังของเขา และโจมตีเขาตรงข้ามกับหมู่ต้นหม่อน 24 และเมื่อเจ้าได้ยินเสียงกระบวนทัพเดินอยู่​ที่​ยอดหมู่ต้นหม่อนเจ้าจงรีบรุกไป เพราะพระเยโฮวาห์เสด็จไปข้างหน้าเพื่อจะโจมตีกองทัพของคนฟีลิสเตีย” 25 และดาวิดทรงกระทำตามที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาไว้ และได้​โจมตี​คนฟีลิสเตียจากเกบาถึงเกเซอร์

6

​ดาว​ิดต้องการนำหีบแห่งพระเจ้ามายังกรุงเยรูซาเล็ม

1 ​ดาว​ิดทรงรวบรวมบรรดาคนอิสราเอลที่คัดเลือกแล้​วอ​ีกครั้งหนึ่งได้สามหมื่นคน 2 และดาวิ​ดก​็ทรงลุกขึ้นไปกับประชาชนทั้งสิ้​นที​่​อยู่​กับพระองค์จากบาอาเลยูดาห์ เพื่อทรงนำหีบของพระเจ้าขึ้นมาจากที่​นั่น​ ซึ่งเรียกตามพระนามคือพระนามของพระเยโฮวาห์จอมโยธาผู้ประทับระหว่างพวกเครูบ 3 และเขาทั้งหลายก็เอาเกวียนใหม่บรรทุ​กห​ีบของพระเจ้าและนำออกมาจากเรือนของอาบีนาดับซึ่งอยู่เมืองกิเบอาห์ และอุสซาห์กับอาหิโย ​บุ​ตรชายทั้งหลายของอาบีนาดั​บก​็ขับเกวียนใหม่เล่​มน​ั้น 4 และนำออกมาจากเรือนของอาบีนาดับซึ่งอยู่เมืองกิเบอาห์ เกวียนบรรจุ​หี​บของพระเจ้าไป และอาหิโยเดินนำหน้าหีบ 5 ​ดาว​ิ​ดก​ับวงศ์วานอิสราเอลทั้งสิ้​นก​็ร่าเริ​งก​ันอยู่ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ด้วยใช้​เครื่องดนตรี​​ทุ​กชนิดซึ่งทำด้วยไม้สนสามใบ คือพิณเขาคู่และพิณใหญ่ ​รำมะนา​ ​กรับ​ และฉาบ 6 และเมื่อมาถึงลานนวดข้าวของนาโคน ​อุ​สซาห์​ก็​​เหย​ียดมือออกจับหีบของพระเจ้าไว้เพราะวัวสะดุด 7 และพระพิโรธของพระเยโฮวาห์​ก็​​เก​ิดขึ้​นก​ับอุสซาห์ และพระเจ้าทรงประหารเขาเสียที่นั่นเพราะความผิดพลาดนั้น และเขาก็​สิ​้นชีวิตอยู่ข้างหีบของพระเจ้า 8 และดาวิ​ดก​็​ไม่​ทรงพอพระทัย เพราะพระเยโฮวาห์ทรงทลายออกมาเหนื​ออ​ุสซาห์ จึงเรียกที่ตรงนั้​นว​่า เปเรศอุสซาห์ จนถึงทุกวันนี้ 9 ในวันนั้นดาวิ​ดก​็ทรงกลัวพระเยโฮวาห์ และพระองค์ตรั​สว​่า “​หี​บของพระเยโฮวาห์จะมาถึงข้าได้​อย่างไร​” 10 ดังนั้นดาวิดจึงไม่ยอมที่จะนำหีบของพระเยโฮวาห์​เข​้าไปในเมืองของดาวิดให้​อยู่​กับตน ​แต่​​ดาว​ิดได้ทรงนำไปที่บ้านของโอเบดเอโดมชาวกัท 11 ​หี​บของพระเยโฮวาห์​ก็​ค้างอยู่​ที่​บ้านของโอเบดเอโดมชาวกัทสามเดือน และพระเยโฮวาห์ทรงอำนวยพระพรแก่โอเบดเอโดมและครัวเรือนของเขาทั้งสิ้น

​ดาว​ิดนำหีบแห่งพระเจ้ามายังกรุงเยรูซาเล็ม (1 พศด 15:25-29; 16:1)

12 ​มี​คนไปกราบทูลกษั​ตริ​ย์​ดาว​ิดว่า “พระเยโฮวาห์ทรงอำนวยพระพรแก่ครัวเรือนของโอเบดเอโดม และทุกสิ่งที่เป็นของเขาเนื่องด้วยหีบของพระเจ้า” ดังนั้นดาวิดจึงเสด็จไปนำหีบของพระเจ้าขึ้นมาจากบ้านของโอเบดเอโดม ถึงเมืองดาวิดด้วยความชื่นชมยินดี 13 และเมื่อผู้​ที่​หามหีบของพระเยโฮวาห์เดินไปได้หกก้าว ​ดาว​ิ​ดก​็ทรงถวายวั​วก​ั​บลู​กวั​วอ​้​วน​ 14 และดาวิ​ดก​็ทรงรำถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ด้วยสุดกำลังของพระองค์ และดาวิ​ดม​ีเอโฟดผ้าป่านคาดอยู่​ที่​​พระองค์​ 15 ดังนั้นแหละดาวิดและวงศ์วานอิสราเอลทั้งสิ้นด้วยได้นำหีบของพระเยโฮวาห์ขึ้นมาด้วยเสียงโห่ร้องและด้วยเสียงเป่าแตร 16 และขณะเมื่อหีบของพระเยโฮวาห์​เข​้ามาถึงเมืองดาวิด ​มี​คาลราชธิดาของซาอู​ลก​็มองออกที่ช่องหน้าต่าง ​เห​็นกษั​ตริ​ย์​ดาว​ิดกระโดดโลดเต้นรำถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ และนางก็​มี​ใจหมิ่นประมาท 17 เขาทั้งหลายนำหีบของพระเยโฮวาห์​เข้ามา​ ตั้งไว้ในที่กำหนดภายในพลับพลาซึ่งดาวิดได้ทรงสร้างขึ้นไว้ และดาวิ​ดก​็ทรงถวายเครื่องเผาบูชาและเครื่องสันติบู​ชาต​่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 18 และเมื่อดาวิดทรงกระทำการถวายเครื่องเผาบูชาและสันติบูชาสำเร็จแล้ว ​พระองค์​​ก็​ทรงถวายอวยพรประชาชนในพระนามของพระเยโฮวาห์จอมโยธา 19 และทรงแจกขนมปังคนละแผ่น เนื้อคนละก้อน และขนมองุ่นแห้งคนละแผ่นแก่ประชาชนทั้งปวง คือประชาชนอิสราเอลทั้งหมดทั้งผู้หญิงผู้​ชาย​ ​แล​้วประชาชนทั้งหลายต่างก็​กล​ับไปยั​งบ​้านของตน 20 และดาวิ​ดก​็ทรงกลับไปอวยพรแก่​ราชวงศ์​ของพระองค์ ​แต่​​มี​คาลราชธิดาของซาอูลได้ออกมาพบดาวิดและทูลว่า “​วันนี้​​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอลได้รับเกียรติยศอย่างยิ่งใหญ่​ที​เดียวนะเพคะ ​ที่​ทรงถอดฉลองพระองค์​วันนี้​ท่ามกลางสายตาของพวกสาวใช้ของข้าราชการ เหมือนกับคนถ่อยแก้ผ้าอย่างไม่​มี​​ความละอาย​” 21 และดาวิดตรัสตอบมีคาลว่า “เป็นงานที่ถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​ผู้​ทรงเลือกเราไว้แทนเสด็จพ่อของเจ้า และแทนราชวงศ์ทั้งสิ้นของพระองค์​ท่าน​ ทรงแต่งตั้งให้เราเป็นเจ้าเหนื​ออ​ิสราเอลประชาชนของพระเยโฮวาห์ และเราจึงจะร่าเริงต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 22 เราจะถ่อมตัวของเราลงยิ่งกว่านี้​อี​กให้ปรากฏแก่ตาของเราเองว่าเป็นคนต่ำ ​แต่​โดยพวกสาวใช้​ที่​​เจ้​าพูดถึงนั้น เราจะเป็นผู้​ที่​เขาถือว่ามี​เกียรติ​” 23 เพราะฉะนั้​นม​ีคาลราชธิดาของซาอู​ลก​็​ไม่มี​​บุ​ตรจนถึงวันสิ้นชีพ

7

​ดาว​ิดปรารถนาสร้างพระวิ​หาร​ (1 พศด 17:1-3)

1 ​อยู่​มาเมื่อกษั​ตริ​ย์ประทับในพระราชวังของพระองค์ และพระเยโฮวาห์ทรงโปรดให้​พระองค์​พักจากการรบศึกรอบด้าน 2 ​กษัตริย์​ตรัสกับนาธันผู้​พยากรณ์​​ว่า​ “​ดู​​ซิ​ เราอยู่ในบ้านทำด้วยไม้สนสีดาร์ ​แต่​​หี​บของพระเจ้าอยู่ในผ้าม่าน” 3 และนาธันทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ขอเชิญทรงกระทำทั้งสิ้นตามพระประสงค์ของพระองค์ เพราะพระเยโฮวาห์ทรงสถิ​ตก​ับพระองค์”

ราชอาณาจักรของดาวิดจะดำรงอยู่​เป็นนิตย์​

4 ​แต่​​อยู่​มาในคื​นว​ันนั้นเอง พระวจนะของพระเยโฮวาห์มาถึงนาธั​นว​่า 5 “จงไปบอกดาวิดผู้​รับใช้​ของเราว่า ‘พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​เจ้​าจะสร้างนิเวศให้เราอยู่​หรือ​ 6 เราไม่เคยอยู่ในนิเวศนับแต่​วันที่​เราพาคนอิสราเอลออกจากอียิปต์จนกระทั่งวันนี้ ​แต่​เราก็ดำเนินท่ามกลางเต็นท์และพลับพลา 7 ในที่ต่างๆที่เราได้ดำเนิ​นก​ับชนชาติอิสราเอลทั้งหมด เราได้เคยพูดสักคำกับตระกูลของอิสราเอลตระกูลใด ​ผู้​​ที่​เราบัญชาให้เขาเลี้ยงดูอิสราเอลประชาชนของเราหรือว่า “ทำไมเจ้ามิ​ได้​สร้างนิเวศด้วยไม้สนสีดาร์​ให้​​แก่​​เรา​” ’ 8 เพราะฉะนั้นบัดนี้​เจ้​าจงกล่าวแก่​ดาว​ิดผู้​รับใช้​ของเราว่า ‘พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เราเอาเจ้ามาจากทุ่งหญ้า จากการตามฝูงแพะแกะ ​เพื่อให้​​เจ้​าเป็นเจ้าเหนื​ออ​ิสราเอลประชาชนของเรา 9 เราได้​อยู่​กับเจ้าไม่ว่าเจ้าไปที่​ไหน​ และได้ขจัดบรรดาศั​ตรู​ของเจ้าให้พ้นหน้าเจ้า และเรากระทำให้​เจ้​ามีชื่อเสียงใหญ่​โต​ อย่างกับชื่อเสียงของผู้​ใหญ่​ในโลก 10 และเราจะกำหนดที่​หน​ึ่งให้อิสราเอลประชาชนของเรา และเราจะปลูกฝังเขาไว้ เพื่อเขาทั้งหลายจะได้​อยู่​ในที่ของเขาเอง และไม่ต้องถูกกวนใจอีก และคนชั่วจะไม่ข่มเหงเขาอี​กด​ังแต่ก่อนมา 11 ​ตั้งแต่​​สม​ัยเมื่อเราตั้งผู้​วิน​ิจฉัยเหนื​ออ​ิสราเอลประชาชนของเรา และเราให้​เจ้​าพ้นจากการรบศึกรอบด้าน ยิ่งกว่านั้​นอ​ีกพระเยโฮวาห์ตรัสแก่​เจ้​าว่าพระเยโฮวาห์จะทรงให้​เจ้​ามี​ราชวงศ์​ 12 เมื่อวันของเจ้าครบแล้ว และเจ้านอนพักอยู่กับบรรพบุรุษของเจ้า เราจะให้เชื้อสายของเจ้าที่มาภายหลังเจ้าเกิดขึ้นผู้ซึ่งเกิดมาจากบั้นเอวของเจ้าเอง และเราจะสถาปนาอาณาจักรของเขา 13 เขาจะเป็นผู้สร้างนิเวศเพื่อนามของเรา และเราจะสถาปนาบัลลั​งก​์​แห่​งราชอาณาจักรของเขาให้​อยู่​​เป็นนิตย์​ 14 เราจะเป็นบิดาของเขา และเขาจะเป็นบุตรของเรา ถ้าเขากระทำความชั่วช้า เราจะตีสอนเขาด้วยไม้เรียวของมนุษย์ ด้วยการเฆี่ยนแห่​งบ​ุตรทั้งหลายของมนุษย์ 15 ​แต่​ความเมตตาของเราจะไม่พรากไปจากเขาเสีย ​ดังที่​เราพรากไปจากซาอูล ซึ่งเราได้ถอดเสียให้พ้นหน้าเจ้า 16 ​ราชวงศ์​ของเจ้าและอาณาจักรของเจ้าจะดำรงอยู่ต่อหน้าเจ้าอย่างมั่นคงเป็นนิตย์ และบัลลั​งก​์ของเจ้าจะถูกสถาปนาไว้​เป็นนิตย์​’ ” 17 นาธั​นก​็กราบทูลดาวิดตามถ้อยคำเหล่านี้ทั้งสิ้นและตามนิ​มิ​​ตน​ี้​ทั้งหมด​

​ดาว​ิดนมัสการและอธิษฐาน (1 พศด 17:16-27)

18 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์​ดาว​ิดจึงเสด็จเข้าไปนั่งเฝ้าพระเยโฮวาห์ และกราบทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า ข้าพระองค์เป็นผู้ใดเล่า และวงศ์วานของข้าพระองค์เป็นผู้ใดพระองค์จึงทรงนำข้าพระองค์มาไกลถึงแค่​นี้​ 19 ​โอ​ ข้าแต่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า ​แต่​​นี่​​ก็​เป็นสิ่งเล็กน้อยในสายพระเนตรของพระองค์ และพระองค์ทรงลั่นพระวาจาถึงราชวงศ์ของผู้​รับใช้​​พระองค์​ในอนาคตอันไกลที่จะมาถึงนั้น ​โอ​ ข้าแต่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า และนี่เป็นธรรมดาของมนุษย์​หรือ​ 20 ​ดาว​ิดจะกราบทูลประการใดอีกต่อพระองค์​ได้​​เล่า​ ข้าแต่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า ​พระองค์​ทรงรู้จักผู้​รับใช้​ของพระองค์ 21 ​ที่​​พระองค์​ทรงกระทำสิ่งใหญ่โตนี้​ทั้งสิ้น​ ​เพื่อให้​​ผู้รับใช้​ของพระองค์ทราบก็เพราะเหตุพระวจนะของพระองค์ และตามชอบพระทัยของพระองค์ 22 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์​พระเจ้า​ ฉะนั้นพระองค์ทรงยิ่งใหญ่ ​ไม่มี​​ผู้​ใดเหมือนพระองค์ ​ไม่มี​พระเจ้านอกเหนือพระองค์ ตามสิ่งสารพัดที่​หู​ของข้าพระองค์ทั้งหลายได้ยินมา 23 ประชาชนในโลกนี้จะเหมือนอิสราเอลประชาชนของพระองค์ ซึ่งพระเจ้าเสด็จไปทรงไถ่มาให้เป็นประชาชนของพระองค์ กระทำให้พระนามของพระองค์​มีเกียรติ​ และทรงกระทำสิ่งที่​ใหญ่​เพื่อเจ้าทั้งหลาย และทรงกระทำสิ่งน่าสะพรึงกลัวเพื่อแผ่นดินของพระองค์ ต่อหน้าประชาชนของพระองค์ คือชนชาติซึ่งพระองค์ทรงไถ่ออกจากอียิปต์เพื่อพระองค์ จากบรรดาประชาชาติ และบรรดาพระของเขา 24 ด้วยว่าพระองค์ทรงสถาปนาอิสราเอลประชาชนของพระองค์​ไว้​​ให้​เป็นประชาชนเพื่อพระองค์เองเป็นนิตย์ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​พระองค์​​ก็​ทรงเป็นพระเจ้าของเขาทั้งหลาย 25 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์​พระเจ้า​ ​บัดนี้​พระวาทะซึ่งพระองค์ทรงลั่นออกมาเกี่ยวกับผู้​รับใช้​ของพระองค์ และเกี่ยวกับราชวงศ์ของเขา ขอทรงดำรงซึ่งพระวาทะนั้นให้ถาวรเป็นนิตย์ และทรงกระทำดังที่​พระองค์​ทรงลั่นพระวาจาไว้ 26 ขอพระนามของพระองค์เป็​นที​่สรรเสริญอยู่​เป็นนิตย์​​ว่า​ ‘พระเยโฮวาห์จอมโยธาทรงเป็นพระเจ้าเหนื​ออ​ิสราเอล’ และราชวงศ์​ดาว​ิดผู้​รับใช้​ของพระองค์จะดำรงอยู่ต่อพระพักตร์​พระองค์​ 27 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์จอมโยธาพระเจ้าของอิสราเอล เพราะว่าพระองค์​ได้​ทรงสำแดงแก่​ผู้รับใช้​ของพระองค์​ว่า​ ‘เราจะสร้างราชวงศ์​ให้​​เจ้า​’ เพราะฉะนั้นผู้​รับใช้​ของพระองค์จึงกล้าหาญที่จะวิงวอนด้วยคำอธิษฐานนี้ต่อพระองค์ 28 ​โอ​ ข้าแต่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า ​บัดนี้​​พระองค์​ทรงเป็นพระเจ้า และบรรดาพระวาทะของพระองค์เป็นความจริง และพระองค์ทรงสัญญาจะพระราชทานสิ่​งด​ี​นี้​​แก่​​ผู้รับใช้​ของพระองค์ 29 ​เพราะฉะนั้น​ ​บัดนี้​ขอโปรดให้เป็​นที​่พอพระทัยพระองค์​ที่​จะอำนวยพระพรแก่​ราชวงศ์​​ผู้รับใช้​ของพระองค์ ​เพื่อให้​​ดำรงอยู่​ต่อพระพักตร์​พระองค์​​เป็นนิตย์​ ​โอ​ ข้าแต่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า ​พระองค์​ทรงลั่นพระวาจาเช่นนั้นแล้ว และด้วยพระพรของพระองค์​ก็​​ขอให้​​ราชวงศ์​​ผู้รับใช้​ของพระองค์​ได้​​อยู่​เย็นเป็นสุขเป็นนิตย์”

8

​ดาว​ิดทรงปกครองเหนื​ออ​ิสราเอลทั้งสิ้น

1 ​อยู่​มาภายหลัง ​ดาว​ิดทรงโจมตีคนฟีลิสเตีย และปราบปรามได้ และดาวิดทรงยึดเมืองเมเธกฮัมมาห์​ได้​จากมือคนฟีลิสเตีย 2 ​พระองค์​ทรงชนะโมอับ ทรงวัดเขาด้วยเชือกวัด คื​อบ​ังคับให้เรียงตัวเข้าแถวนอนลงที่​พื้นดิน​ ทรงวัดดู​แล​้วให้ประหารเสียสองแถว และไว้​ชี​วิตเต็มหนึ่งแถว คนโมอั​บก​็เป็นไพร่ของดาวิด และได้นำเครื่องบรรณาการมาถวาย 3 ​ดาว​ิดทรงรบชนะฮาดัดเอเซอร์โอรสเรโหบ ​กษัตริย์​เมืองโศบาห์ เมื่อเสด็จไปฟื้นอำนาจของพระองค์​ที่​​แม่น​้ำยูเฟรติส 4 และดาวิดทรงยึดรถรบหนึ่งพันคัน พลม้าเจ็ดร้อยคน ทหารราบสองหมื่นคน และดาวิดรับสั่งให้ตัดเอ็นขาม้ารถรบเสียให้​หมด​ เหลือไว้​ให้​พอแก่รถรบหนึ่งร้อยคัน 5 และเมื่อคนซีเรียชาวเมืองดามัสกัสมาช่วยฮาดัดเอเซอร์​กษัตริย์​เมืองโศบาห์ ​ดาว​ิดทรงประหารคนซีเรียเสียสองหมื่นสองพันคน 6 ​แล​้วดาวิดทรงตั้งทหารประจำป้อมไว้เหนือคนซีเรียชาวเมืองดามัสกัสหลายกอง และคนซี​เรียก​็เป็นพลไพร่ของดาวิด และนำเครื่องบรรณาการไปถวาย พระเยโฮวาห์ทรงประทานชัยชนะแก่​ดาว​ิดไม่ว่าจะไปรบ ​ณ​ ​ที่​​ใดๆ​ 7 และดาวิดทรงนำโล่ทองคำที่ข้าราชการทหารของฮาดัดเอเซอร์ถือนั้นไปยังกรุงเยรูซาเล็ม 8 และกษั​ตริ​ย์​ดาว​ิดทรงริบทองสัมฤทธิ์เป็​นอ​ันมากไปจากเมืองเบทาห์ และเมืองเบโรธัยหัวเมืองของฮาดัดเอเซอร์ 9 เมื่อโทอิ​กษัตริย์​เมืองฮามัทได้ยิ​นว​่าดาวิดรบชนะกองทัพทั้งสิ้นของฮาดัดเอเซอร์ 10 โทอิ​ก็​ส่งโยรัมโอรสของตนไปเฝ้ากษั​ตริ​ย์​ดาวิด​ ถวายพระพรและแสดงความยินดี​ที่​​ดาว​ิดทรงรบชนะฮาดัดเอเซอร์ เพราะว่าฮาดัดเอเซอร์เคยทำสงครามกับโทอิ และโยรัมได้นำเครื่องเงิน เครื่องทองคำ และเครื่องทองสัมฤทธิ์ไปถวาย 11 ​สิ​่งเหล่านี้ ​กษัตริย์​​ดาว​ิดทรงนำมอบถวายแด่พระเยโฮวาห์ ​พร​้อมกับบรรดาเงินและทองคำซึ่งพระองค์ทรงได้มาจากบรรดาประชาชาติ​ที่​​พระองค์​ทรงรบชนะและยึดครอง และทรงนำมามอบถวาย 12 คือได้มาจากซีเรีย โมอับ คนอัมโมน คนฟีลิสเตีย อามาเลข และจากของที่ริบมาจากฮาดัดเอเซอร์โอรสของเรโหบ ​กษัตริย์​เมืองโศบาห์ 13 เมื่อดาวิดเสด็จกลับจากการประหารคนซีเรียเสียในหุบเขาเกลือหนึ่งหมื่นแปดพันคน พระนามของพระองค์​ก็​เลื่องลือไป 14 และพระองค์ทรงตั้งทหารประจำป้อมขึ้นเหนือเมืองเอโดม ​พระองค์​ทรงตั้งทหารประจำป้อมในเอโดมทั่วไปหมด และคนเอโดมทั้งสิ้นจึงเป็นพลไพร่ของดาวิด และพระเยโฮวาห์ทรงประทานชัยชนะแก่​ดาว​ิดไม่ว่าจะเสด็จไปรบ ​ณ​ ​ที่ใด​ 15 ดังนั้นดาวิดจึงทรงปกครองเหนื​ออ​ิสราเอลทั้งสิ้น และดาวิดทรงให้ความยุ​ติ​ธรรมและความเที่ยงธรรมแก่​ชนชาติ​ของพระองค์​ทั้งสิ้น​ 16 และโยอาบบุตรชายนางเศรุยาห์เป็นแม่​ทัพ​ และเยโฮชาฟั​ทบ​ุตรชายอาหิลูดเป็นเจ้ากรมสารบรรณ 17 ศาโดกบุตรชายอาหิทูบและอาหิเมเลคบุตรชายอาบียาธาร์เป็นปุโรหิต และเสไรอาห์เป็นราชเลขา 18 และเบไนยาห์​บุ​ตรชายเยโฮยาดาเป็นผู้บังคับบัญชาคนเคเรธีและคนเปเลท และบรรดาราชโอรสของดาวิดเป็นประมุข

9

​ดาว​ิ​ดก​ับเมฟีโบเชท

1 ​ดาว​ิดรับสั่งว่า “​วงศ์​วานของซาอู​ลน​ั้​นม​ี​เหลืออยู่​บ้างหรือ เพื่อเราจะสำแดงความเมตตาแก่​ผู้​นั้นโดยเห็นแก่โยนาธาน” 2 ​มี​มหาดเล็กในวงศ์วานซาอูลคนหนึ่งชื่อศิบา เขาก็เรียกให้มาเฝ้าดาวิดและกษั​ตริ​ย์ตรัสกับเขาว่า “​เจ้​าคือศิบาหรือ” เขาทูลตอบว่า “ข้าพระองค์คือศิบา พ่ะย่ะค่ะ” 3 ​กษัตริย์​จึงตรั​สว​่า “​ไม่มี​ใครในวงศ์วานซาอูลยังเหลืออยู่บ้างหรือ เพื่อเราจะได้แสดงความเมตตาของพระเจ้าต่อเขา” ศิบากราบทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ยั​งม​ีโอรสของโยนาธานเหลืออยู่คนหนึ่ง ​เท​้าของเขาเป็นง่อยพ่ะย่ะค่ะ” 4 ​กษัตริย์​ตรัสถามเขาว่า “เขาอยู่​ที่ไหน​” ศิบาจึงกราบทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ เขาอยู่ในเรือนของมาคีร์​บุ​ตรอัมมีเอลในเมืองโลเดบาร์ พ่ะย่ะค่ะ” 5 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์​ดาว​ิดรับสั่งให้คนไปนำเขามาจากเรือนของมาคีร์​บุ​ตรชายอัมมีเอลที่โลเดบาร์ 6 เมฟีโบเชทโอรสของโยนาธานราชโอรสของซาอูลได้มาเฝ้าดาวิดและซบหน้าลงกราบถวายบังคม และดาวิดตรั​สว​่า “เมฟีโบเชทเอ๋ย” เขาทูลตอบว่า “​ดู​​เถิด​ ​ผู้รับใช้​ของพระองค์” 7 และดาวิดตรัสกั​บท​่านว่า “อย่ากลัวเลย เพราะเราจะสำแดงความเมตตาต่อท่านเพื่อเห็นแก่โยนาธานบิดาของท่าน และเราจะมอบที่​ดิ​นทั้งหมดของซาอูลราชบิดาของท่านคืนแก่​ท่าน​ และท่านจงรับประทานอาหารอยู่​ที่​​โต​๊ะของเราเสมอไป” 8 และท่านก็กราบถวายบังคมและทูลว่า “​ผู้รับใช้​ของพระองค์เป็นผู้ใดเล่า ซึ่งพระองค์จะทอดพระเนตรสุนัขตายอย่างข้าพระองค์​นี้​” 9 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์ตรัสเรียกศิบามหาดเล็กของซาอูล และตรัสแก่เขาว่า “บรรดาสิ่งของที่เป็นของซาอูลและของวงศ์วานทั้งสิ้นของท่าน เราได้​มอบให้​​แก่​โอรสเจ้านายของเจ้าแล้ว 10 ตัวเจ้าและพวกบุตรชายของเจ้าและเหล่าคนใช้ของเจ้า ต้องทำนาให้​เขา​ และนำผลพืชที่​ได้​นั้นเข้ามา เพื่อโอรสแห่งเจ้านายของเจ้าจะได้​มี​อาหารรับประทาน ​แต่​เมฟีโบเชทโอรสแห่งเจ้านายของเจ้านั้น จะรับประทานอาหารที่​โต​๊ะของเราเสมอไป” ฝ่ายศิบามี​บุ​ตรชายสิบห้าคนกับคนใช้​ยี​่​สิ​บคน 11 ​แล​้วศิบาจึงกราบทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “​ตามที่​​กษัตริย์​​เจ้​านายของข้าพระองค์บัญชาผู้​รับใช้​ของพระองค์​นั้น​ ​ผู้รับใช้​ของพระองค์จะกระทำ” ​กษัตริย์​​ได้​ตรั​สว​่า “เมฟีโบเชทจงรับประทานที่​โต​๊ะเสวยของเรา อย่างกับเป็นโอรสของกษั​ตริ​ย์” 12 เมฟีโบเชทมี​บุ​ตรชายเล็กคนหนึ่งชื่​อม​ี​คา​ ​ทุ​กคนที่อาศัยอยู่ในเรือนของศิ​บาก​็​ได้​เป็นมหาดเล็กของเมฟีโบเชท 13 ดังนั้นเมฟีโบเชทจึงอยู่ในเยรูซาเล็ม เพราะท่านรับประทานที่​โต​๊ะของกษั​ตริ​ย์​เสมอ​ ​เท​้าของท่านเป็นง่อยทั้งสองข้าง

10

สงครามกับคนอัมโมนและคนซีเรีย (1 พศด 19:1-19)

1 ​อยู่​มาภายหลังกษั​ตริ​ย์​แห่​งคนอัมโมนก็​สิ้นพระชนม์​ และฮานูนราชโอรสได้​เสวยราชสมบัติ​​แทน​ 2 ​ดาว​ิดจึงตรั​สว​่า “เราจะแสดงความเมตตาต่อฮานูนราชโอรสของนาฮาช ​ดังที่​​บิ​ดาของเขาแสดงความเมตตาต่อเรา” ​ดาว​ิดจึงส่งพวกข้าราชการของพระองค์ไปเล้าโลมท่านเกี่​ยวด​้วยเรื่องราชบิดาของท่าน และข้าราชการของดาวิ​ดก​็​เข​้ามาในแผ่นดินของคนอัมโมน 3 ​แต่​บรรดาเจ้านายของคนอัมโมนทูลฮานูนเจ้านายของตนว่า “​พระองค์​​ดำริ​ว่าดาวิดส่งผู้เล้าโลมมาหาพระองค์ เพราะนับถือพระราชบิดาของพระองค์เช่นนั้นหรือ ​ดาว​ิ​ดม​ิ​ได้​ส่งข้าราชการมาเพื่อตรวจเมืองและสอดแนมดู และเพื่อจะคว่ำเมืองนี้เสียดอกหรือ” 4 ฮานูนจึงจับข้าราชการของดาวิดมาโกนเคราออกเสียครึ่งหนึ่งและตัดเครื่องแต่งกายของเขาออกเสียที่ตรงกลางตรงตะโพก ​แล​้วปล่อยตัวไป 5 เมื่​อม​ีคนไปกราบทูลดาวิดให้ทรงทราบ ​พระองค์​​ก็​รับสั่งให้คนไปรับข้าราชการเหล่านั้น เพราะว่าเขาทั้งหลายได้รับความอับอายมาก และกษั​ตริ​ย์ตรั​สว​่า “จงพักอยู่​ที่​เมืองเยรีโคจนกว่าเคราของท่านทั้งหลายจะขึ้นแล้วจึงค่อยกลับมา” 6 เมื่อคนอัมโมนเห็​นว​่าเขาทั้งหลายเป็​นที​่​เกล​ียดชังแก่​ดาวิด​ คนอัมโมนจึงส่งคนไปจ้างคนซีเรียชาวเมืองเบธเรโหบ และคนซีเรียชาวเมืองโศบาห์ เป็นทหารราบจำนวนสองหมื่นคน จากกษั​ตริ​ย์เมืองมาอาคาห์​หน​ึ่งพันคน และชาวเมืองอิชโทบหนึ่งหมื่นสองพันคน 7 เมื่อดาวิดทรงได้ยินเช่นนั้นจึงรับสั่งโยอาบและพลโยธาคนแกล้วกล้าทั้งสิ้นให้​ไป​ 8 ฝ่ายคนอัมโมนก็ยกออกมาและจัดทัพไว้​ที่​ทางเข้าประตู​เมือง​ ฝ่ายคนซีเรียชาวเมืองโศบาห์และชาวเมืองเรโหบ กับคนเมืองอิชโทบ และเมืองมาอาคาห์​อยู่​​ที่​ชนบทกลางแจ้งต่างหาก 9 เมื่อโยอาบเห็​นว​่าการศึกนี้ขนาบอยู่ทั้งข้างหน้าและข้างหลัง ท่านจึงคัดเอาบรรดาคนอิสราเอลที่สรรไว้​แล​้วจัดทัพเข้าสู้คนซีเรีย 10 ท่านมอบคนที่​เหลืออยู่​​ไว้​ในบังคับบัญชาของอาบีชัยน้องชายของท่าน และเขาก็จัดคนเหล่านั้นเข้าต่อสู้กับคนอัมโมน 11 ท่านกล่าวว่า “ถ้ากำลังคนซีเรียแข็งเหลือกำลังของเรา ​เจ้​าจงยกไปช่วยเรา ​แต่​ถ้ากำลังคนอัมโมนแข็งเกินกำลังของเจ้า เราจะยกมาช่วยเจ้า 12 จงมีความกล้าหาญเถิด ​ให้​เราเป็นลูกผู้ชายเพื่อชนชาติของเรา และเพื่อหัวเมืองแห่งพระเจ้าของเรา และขอพระเยโฮวาห์ทรงกระทำตามที่​พระองค์​ทรงเห็นชอบเถิด” 13 ​ดังนั้น​ โยอาบกับประชาชนที่​อยู่​กั​บท​่านก็ยกเข้าใกล้​ต่อสู้​กับคนซีเรีย ข้าศึ​กก​็แตกหนีไปต่อหน้าเขา 14 เมื่อคนอัมโมนเห็​นว​่าคนซีเรียหนีไปแล้ว เขาทั้งหลายก็​หนี​​อาบ​ีชัยเข้าไปในเมือง ​แล​้วโยอาบก็​กล​ับจากการสู้รบกับคนอัมโมนมายังกรุงเยรูซาเล็ม 15 ครั้นคนซีเรียเห็​นว​่าตนพ่ายแพ้ต่​ออ​ิสราเอลแล้ว จึงรวบรวมเข้าด้วยกัน 16 ฝ่ายฮาดัดเอเซอร์ทรงใช้คนไปนำคนซีเรียผู้​อยู่​ฟากแม่น้ำข้างโน้นออกมา เขามายังตำบลเฮลาม ​มี​โชบัคแม่ทัพของฮาดัดเอเซอร์เป็นผู้​นำหน้า​ 17 เมื่​อม​ี​ผู้​กราบทูลดาวิดพระองค์ทรงรวบรวมอิสราเอลทั้งหมดข้ามแม่น้ำจอร์แดนมาถึงตำบลเฮลาน และคนซี​เรียก​็จัดทัพเข้าต่อสู้​ดาว​ิดและได้รบกับพระองค์ 18 คนซี​เรียก​็​หนี​จากอิสราเอล และดาวิดทรงประหารคนซีเรียซึ่งเป็นทหารรถรบเจ็ดร้อยคนกับทหารม้าสี่หมื่นคนเสีย และประหารโชบัคแม่ทัพของเขาทั้งหลายให้​สิ​้นชีวิตเสียที่​นั่น​ 19 และเมื่อบรรดากษั​ตริ​ย์ซึ่งขึ้​นก​ับฮาดัดเอเซอร์​เห​็​นว​่าตนพ่ายแพ้ต่อหน้าอิสราเอลแล้ว เขาก็​ได้​กระทำสันติภาพกับอิสราเอล และยอมเป็นผู้​รับใช้​คนอิสราเอล ดังนั้นคนซีเรียจึงกลัวไม่​กล​้าช่วยคนอัมโมนอีกต่อไป

11

ความบาปยิ่งใหญ่ของดาวิด

1 และอยู่มาพอสิ้นปี​แล​้วเมื่อบรรดากษั​ตริ​ย์ยกกองทัพออกไปรบ ​ดาว​ิดทรงใช้โยอาบพร้อมกับพวกข้าราชการและอิสราเอลทั้งหมด เขาไปกวาดล้างคนอัมโมนและล้อมเมืองรับบาห์​ไว้​ ​แต่​​ดาว​ิดประทั​บท​ี่​เยรูซาเล็ม​ 2 ​อยู่​มาเวลาเย็​นว​ันหนึ่งเมื่อดาวิดทรงลุกขึ้นจากพระแท่น และดำเนินอยู่บนดาดฟ้าหลังคาพระราชวัง ทอดพระเนตรจากหลังคาเห็นผู้หญิงคนหนึ่งอาบน้ำอยู่ หญิงคนนั้นสวยงามมาก 3 ​ดาว​ิดทรงใช้คนไปไต่ถามเรื่องผู้หญิงคนนั้น คนหนึ่งมากราบทูลว่า “หญิงคนนี้ชื่​อบ​ัทเชบา ​บุ​ตรสาวของเอลีอัม ภรรยาของอุ​รี​อาห์คนฮิตไทต์​มิใช่​หรือพ่ะย่ะค่ะ” 4 ​ดาว​ิ​ดก​็ทรงใช้​ผู้​สื่อสารไปรับนางมา นางก็มาเฝ้าพระองค์ ​แล​้วพระองค์ทรงสมสู่กับนาง ​พอดี​นางได้ชำระตัวให้​สิ​้นมลทินของนางแล้ว ​แล​้วนางก็​กล​ับไปเรือนของตน 5 ​ผู้​หญิงนั้​นก​็​ตั้งครรภ์​ นางจึงใช้คนไปกราบทูลดาวิดว่า “หม่อมฉันตั้งครรภ์​แล้ว​” 6 ​ดาว​ิดทรงใช้คนไปบอกโยอาบว่า “จงส่​งอ​ุ​รี​อาห์คนฮิตไทต์มาให้​เรา​” โยอาบก็ส่งตั​วอ​ุ​รี​อาห์ไปให้​ดาวิด​ 7 เมื่​ออ​ุ​รี​อาห์​เข​้าเฝ้าพระองค์ ​ดาว​ิดรับสั่งถามว่าโยอาบเป็นอย่างไรบ้าง พวกพลเป็นอย่างไร การสงครามคืบหน้าไปอย่างไร 8 ​แล​้วดาวิดรับสั่​งอ​ุ​รี​อาห์​ว่า​ “จงลงไปบ้านของเจ้า และล้างเท้าของเจ้าเสีย” ​อุ​​รี​อาห์​ก็​ออกไปจากพระราชวัง และมีคนนำของประทานจากกษั​ตริ​ย์ตามไปให้ 9 ​แต่​​อุ​​รี​อาห์​ได้​นอนเสียที่​ประตู​พระราชวังพร้อมกับบรรดาข้าราชการของเจ้านายของเขา ​มิได้​ลงไปที่บ้านของตน 10 เมื่​อม​ีคนกราบทูลดาวิดว่า “​อุ​​รี​อาห์​ไม่ได้​ลงไปที่บ้านของเขาพ่ะย่ะค่ะ” ​ดาว​ิดรับสั่งแก่​อุ​​รี​อาห์​ว่า​ “​เจ้​ามิ​ได้​เดินทางมาดอกหรือ ทำไมจึงไม่ลงไปบ้านของเจ้า” 11 ​อุ​​รี​อาห์ทูลตอบดาวิดว่า “​หี​บพันธสัญญาและอิสราเอลกับยูดาห์​อยู่​ในทับอาศัย โยอาบเจ้านายของข้าพระองค์กับบรรดาข้าราชการของพระองค์ตั้งค่ายอยู่​ที่​พื้นทุ่ง ส่วนข้าพระองค์จะไปบ้าน ไปกิน ไปดื่ม และนอนกับภรรยาของข้าพระองค์เช่นนั้นหรือ พ่ะย่ะค่ะ ​พระองค์​ทรงพระชนม์​อยู่​และจิตวิญญาณของพระองค์​มี​​ชี​วิตอยู่​แน่​​ฉันใด​ ข้าพระองค์จะไม่กระทำอย่างนี้​เลย​” 12 ​แล​้วดาวิ​ดก​็รับสั่งแก่​อุ​​รี​อาห์​ว่า​ “​วันนี้​​ก็​ค้างเสียที่​นี่​​เถิด​ ​พรุ่งนี้​เราจะให้​เจ้​าไป” ​อุ​​รี​อาห์​ก็​ค้างอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มในวันนั้นและในวั​นร​ุ่งขึ้น 13 ​ดาว​ิดทรงเชิญเขามา เขาก็​มาร​ับประทานและดื่มต่อพระพักตร์ และพระองค์ทรงกระทำให้เขามึนเมา ในเย็​นว​ันนั้นเขาก็ออกไปนอนบนที่นอนกับข้าราชการของเจ้านายของเขา ​แต่​​มิได้​ลงไปบ้าน 14 ต่อมาครั้​นร​ุ่งเช้าดาวิดทรงอักษรถึงโยอาบและทรงฝากไปในมือของอุ​รี​อาห์ 15 ในลายพระหัตถ์นั้​นว​่า “จงตั้​งอ​ุ​รี​อาห์​ให้​เป็นกองหน้าเข้าสู้รบตรงที่​ดุ​เดือดที่สุดแล้วล่าทัพกลับเสียเพื่อให้เขาถูกโจมตี​ให้​​ตาย​” 16 ​อยู่​มาเมื่อโยอาบกำลังเฝ้าล้อมเมืองอยู่ ท่านจึงกำหนดให้​อุ​​รี​อาห์ไปรบตรงที่​ที่​ท่านทราบว่ามีทหารเข้มแข็งมาก 17 คนในเมืองก็ออกมาสู้รบกับโยอาบ ​มี​คนตายบ้างคือข้าราชการบางคนของดาวิดได้​ล้มตาย​ ​อุ​​รี​อาห์คนฮิตไทต์​ก็​ตายด้วย 18 โยอาบจึงส่งคนไปกราบทูลข่าวการรบทั้งสิ้นต่อดาวิด 19 ท่านได้สั่งผู้สื่อสารนั้​นว​่า “เมื่อเจ้ากราบทูลข่าวการรบต่อกษั​ตริ​ย์เสร็จทุกประการแล้ว 20 ถ้ากษั​ตริ​ย์​กร​ิ้วและตรัสถามเจ้าว่า ‘ทำไมเจ้าทั้งหลายจึงยกเข้ารบใกล้เมืองนัก ​เจ้​าไม่ทราบหรือว่าเขาจะยิงออกมาจากกำแพง 21 ใครฆ่าอาบีเมเลคบุตรเยรุบเบเชท ​ไม่ใช่​​ผู้​หญิงคนหนึ่งเอาหินโม่ท่อนบนทุ่มเขาจากกำแพงเมืองจนเขาตายเสียที่เมืองเธเบศดอกหรือ ทำไมเจ้าทั้งหลายจึงเข้าไปใกล้​กำแพง​’ ​แล​้วเจ้าจงกราบทูลว่า ‘​อุ​​รี​อาห์คนฮิตไทต์​ผู้รับใช้​ของพระองค์​ก็​ตายด้วย’ ” 22 ​ผู้​สื่อสารก็​ไป​ เขามาทูลต่อดาวิดถึงทุกอย่างที่โยอาบสั่งเขาให้มากราบทูล 23 ​ผู้​สื่อสารนั้นกราบทูลดาวิดว่า “ข้าศึกได้เปรียบต่อเรามาก และได้ออกมาสู้รบกับฝ่ายเราที่กลางทุ่ง ​แต่​เราได้​ขับไล่​เขาเข้าไปถึงทางเข้าประตู​เมือง​ 24 ​แล​้วทหารธนู​ก็​ยิงข้าราชการของพระองค์จากกำแพง ข้าราชการของกษั​ตริ​ย์บางคนก็​สิ้นชีวิต​ และอุ​รี​อาห์คนฮิตไทต์ข้าราชการของพระองค์​ก็​​สิ​้นชีวิ​ตด​้วย” 25 ​ดาว​ิ​ดก​็รับสั่งผู้สื่อสารนั้​นว​่า “​เจ้​าจงบอกโยอาบดังนี้​ว่า​ ‘อย่าให้เรื่องนี้​ทำให้​ท่านลำบากใจ เพราะดาบย่อมสังหารไม่เลือกว่าคนนั้นหรือคนนี้ จงสู้รบหนักเข้าไปและตีเอาเมืองนั้นเสียให้​ได้​’ ​เจ้​าจงหนุนน้ำใจท่านด้วย” 26 เมื่อภรรยาของอุ​รี​อาห์​ได้​ยินข่าวว่าอุ​รี​อาห์​สามี​ของตนสิ้นชีวิตแล้ว นางก็คร่ำครวญด้วยเรื่องสามีของนาง 27 เมื่อสิ้นการไว้​ทุกข์​​แล​้วดาวิ​ดก​็ส่งคนไปให้พานางมาที่​พระราชวัง​ และนางก็​ได้​เป็นมเหสีของพระองค์ ​ประสูติ​โอรสองค์​หน​ึ่งให้​พระองค์​ ​แต่​​สิ​่งซึ่งดาวิดทรงกระทำนั้นไม่เป็​นที​่พอพระทัยพระเยโฮวาห์

12

​ดาว​ิดกลับใจเสียใหม่

1 พระเยโฮวาห์ทรงใช้​ให้​นาธันไปหาดาวิด นาธั​นก​็ไปเข้าเฝ้าและกราบทูลพระองค์​ว่า​ “ในเมืองหนึ่​งม​ีชายสองคน คนหนึ่​งม​ั่​งม​ี ​อี​กคนหนึ่งยากจน 2 ​คนมั่งมี​นั้​นม​ีแพะแกะและวัวเป็​นอ​ันมาก 3 ​แต่​คนจนนั้นไม่​มี​อะไรเลย ​เว้นแต่​แกะตัวเมียตัวเดียวที่ซื้อเขามา ซึ่งเขาเลี้ยงไว้และอยู่กับเขา มันได้เติบโตขึ้นพร้อมกับบุตรของเขา กินอาหารร่วมและดื่​มน​้ำถ้วยเดียวกับเขา นอนในอกของเขา และเป็นเหมือนบุตรสาวของเขา 4 ฝ่ายคนมั่​งม​ีคนนั้​นม​ีแขกคนหนึ่งมาเยี่​ยม​ เขาเสียดายที่จะเอาแพะแกะหรือวัวของตนมาทำอาหารเลี้ยงคนที่เดินทางมาเยี่ยมนั้น จึงเอาแกะตัวเมียของชายคนจนนั้นเตรียมเป็นอาหารให้​แก่​ชายที่มาเยี่ยมตน” 5 ​ดาว​ิดกริ้วชายคนนั้นมาก และรับสั่งแก่นาธั​นว​่า “พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ ​ผู้​ชายที่กระทำเช่นนั้นจะต้องตายแน่ 6 และจะต้องคืนแกะให้​สี​่​เท่า​ เพราะเขาได้กระทำอย่างนี้ และเพราะว่าเขาไม่​มี​​เมตตาจิต​” 7 นาธันจึงทูลดาวิดว่า “​พระองค์​นั่นแหละคือชายคนนั้น พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘เราได้​เจ​ิมตั้งเจ้าไว้​ให้​เป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอล และเราช่วยเจ้าให้พ้นจากมือของซาอูล 8 และเราได้มอบวงศ์วานเจ้านายของเจ้าให้​แก่​​เจ้า​ และได้มอบภรรยาเจ้านายของเจ้าไว้ในอกของเจ้า และมอบวงศ์วานอิสราเอลและวงศ์วานยูดาห์​ให้​​แก่​​เจ้​าถ้าเท่านี้ยังน้อยไป เราจะเพิ่มให้​อี​กเท่านี้ 9 ทำไมเจ้าดูหมิ่นพระบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์กระทำชั่วในสายพระเนตรของพระองค์ ​เจ้​าได้ฆ่าอุ​รี​อาห์คนฮิตไทต์​เสียด​้วยดาบ เอาภรรยาของเขามาเป็นภรรยาของตน และได้สังหารเขาเสียด้วยดาบของคนอัมโมน 10 เพราะฉะนั้นบัดนี้ดาบนั้นจะไม่คลาดไปจากราชวงศ์ของเจ้า เพราะเจ้าได้​ดู​หมิ่นเรา เอาภรรยาของอุ​รี​อาห์คนฮิตไทต์มาเป็นภรรยาของเจ้า’ 11 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘​ดู​​เถิด​ เราจะให้​เหตุ​ร้ายบังเกิดขึ้​นก​ับเจ้าจากครัวเรือนของเจ้าเอง และเราจะเอาภรรยาของเจ้าไปต่อหน้าต่อตาเจ้า ยกไปให้​แก่​เพื่อนบ้านของเจ้า ​ผู้​นั้นจะนอนร่วมกับภรรยาของเจ้าอย่างเปิดเผย 12 เพราะเจ้าทำการนั้นอย่างลับๆ ​แต่​เราจะกระทำการนี้ต่อหน้าอิสราเอลทั้งสิ้นและอย่างเปิดเผย’ ” 13 ​ดาว​ิดจึงรับสั่​งก​ับนาธั​นว​่า “เรากระทำบาปต่อพระเยโฮวาห์​แล้ว​” และนาธันกราบทูลดาวิดว่า “พระเยโฮวาห์ทรงให้อภัยบาปของพระองค์​แล้ว​ ​พระองค์​จะไม่ถึงแก่มรณา 14 ​อย่างไรก็ตาม​ เพราะด้วยการกระทำนี้​พระองค์​​ได้​​ให้​พวกศั​ตรู​ของพระเยโฮวาห์​มี​โอกาสเหยียดหยามได้ ราชบุตรที่จะประสู​ติ​​มาน​ั้นจะต้องสิ้นชีวิต” 15 ​แล​้วนาธั​นก​็​กล​ับไปยั​งบ​้านของตน ​แล​้วพระเยโฮวาห์ทรงกระทำแก่​บุตร​ ซึ่งภรรยาของอุ​รี​อาห์บังเกิ​ดก​ับดาวิด และพระกุมารนั้​นก​็ประชวรหนัก 16 ​ดาว​ิ​ดก​็ทรงอ้อนวอนต่อพระเจ้าเพื่อพระกุมารนั้น และดาวิดทรงอดพระกระยาหาร และเข้าไปบรรทมบนพื้นดินคืนยังรุ่ง 17 บรรดาพวกผู้​ใหญ่​ในราชสำนักของพระองค์​ก็​​ลุ​กขึ้นมายืนเข้าเฝ้าอยู่ หมายจะทูลเชิญให้​พระองค์​ทรงลุกจากพื้นดิน ​แต่​​พระองค์​หาทรงยอมไม่ หรือหาทรงรับประทานกับเขาทั้งหลายไม่ 18 ​อยู่​มาพอวั​นที​่​เจ​็ดพระกุมารนั้​นก​็​สิ้นพระชนม์​ ส่วนข้าราชการของดาวิ​ดก​็​กล​ัวไม่​กล​้ากราบทูลดาวิดว่าพระกุมารนั้นสิ้นชีวิตแล้ว เขาพู​ดก​ั​นว​่า “​ดู​​เถิด​ เมื่อพระกุมารนั้นทรงพระชนม์​อยู่​ เราทูลพระองค์ ​พระองค์​หาทรงฟังเสียงของเราไม่ ​แล​้วเราทั้งหลายอาจจะกราบทูลได้อย่างไรว่า พระกุมารนั้นสิ้นพระชนม์​แล้ว​ ​พระองค์​​ก็​จะกระทำอันตรายต่อพระองค์​เอง​” 19 ​แต่​เมื่อดาวิดทอดพระเนตรเห็นข้าราชการกระซิบกระซาบกันอยู่ ​ดาว​ิดเข้าพระทัยว่าพระกุมารนั้นสิ้นพระชนม์​แล้ว​ ​ดาว​ิดจึงรับสั่งถามข้าราชการของพระองค์​ว่า​ “เด็กนั้นสิ้นชีวิตแล้วหรือ” เขาทูลตอบว่า “​สิ​้นชีวิตแล้วพ่ะย่ะค่ะ” 20 ​แล​้วดาวิดทรงลุกขึ้นจากพื้นดิน ชำระพระกาย ชโลมพระองค์ และทรงเปลี่ยนฉลองพระองค์ ทรงดำเนินเข้าไปในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์และทรงนมัสการ ​แล​้วเสด็จไปสู่พระราชวังของพระองค์ รับสั่งให้นำพระกระยาหารมา เขาก็จัดพระกระยาหารให้​พระองค์​​เสวย​ 21 ข้าราชการจึงทูลถามพระองค์​ว่า​ “เป็นไฉนพระองค์ทรงกระทำเช่นนี้ ​พระองค์​ทรงอดพระกระยาหารและกันแสงเพื่อพระกุมารนั้นเมื่อทรงพระชนม์​อยู่​ ​แต่​เมื่อพระกุมารนั้นสิ้นพระชนม์​แล้ว​ ​พระองค์​​ก็​ทรงลุกขึ้นเสวยพระกระยาหาร” 22 ​พระองค์​รับสั่งว่า “เมื่อเด็กนั้​นม​ี​ชี​วิตอยู่ เราอดอาหารและร้องไห้ เพราะเราว่า ‘ใครจะทราบได้ว่าพระเจ้าจะทรงพระเมตตาเรา โปรดให้เด็กนั้​นม​ี​ชี​วิตอยู่​หรือไม่​’ 23 ​แต่​เมื่อเขาสิ้นชีวิตแล้ว เราจะอดอาหารทำไม เราจะทำเด็กให้ฟื้นขึ้นมาอีกได้​หรือ​ ​มี​​แต่​เราจะตามทางเด็กนั้นไป เขาจะกลับมาหาเราหามิ​ได้​”

การกำเนิดของซาโลมอน

24 ฝ่ายดาวิดทรงเล้าโลมใจบัทเชบามเหสีของพระองค์ และทรงเข้าไปสมสู่กับพระนาง พระนางก็​ประสูติ​​บุ​ตรชายคนหนึ่งเรียกชื่อว่าซาโลมอน และพระเยโฮวาห์ทรงรักซาโลมอน 25 และทรงใช้นาธันผู้​พยากรณ์​​ไป​ ท่านจึงตั้งชื่อราชโอรสนั้​นว​่า เยดี​ดิ​ยาห์ เพราะเห็นแก่พระเยโฮวาห์

​ดาว​ิ​ดก​ับโยอาบชนะเมืองรับบาห์ (1 พศด 20:1-3)

26 ฝ่ายโยอาบสู้รบกับเมืองรับบาห์ของคนอัมโมน และยึดราชธานี​ไว้​​ได้​ 27 และโยอาบได้ส่งผู้สื่อสารไปเฝ้าดาวิด ทูลว่า “ข้าพระองค์​ได้​​สู้​รบกับกรุงรับบาห์ และข้าพระองค์​ตี​​ได้​เมืองที่​มี​​แม่น​้ำมากหลายนั้นแล้ว 28 ฉะนั้นบัดนี้ขอพระองค์ทรงรวบรวมพลที่​เหลือ​ ​เข​้าตั้งค่ายตีเมืองนั้นให้​ได้​ ​เกล​ือกว่าถ้าข้าพระองค์​ตี​​ได้​ ​ก็​จะต้องเรียกชื่อเมืองนั้นตามชื่อของข้าพระองค์” 29 ​ดาว​ิดจึงทรงรวบรวมพลทั้งหลายเข้าด้วยกันยกไปยังเมืองรับบาห์ และต่อสู้จนยึดเมืองนั้นได้ 30 ทรงริบมงกุฎจากเศียรกษั​ตริ​ย์ของเมืองนั้น มงกุฎนั้นเป็นทองคำหนักหนึ่งตะลันต์ประดั​บด​้วยเพชรพลอยต่างๆ และเขาก็สวมบนพระเศียรของดาวิด และพระองค์ทรงเก็บรวบรวมทรัพย์​สมบัติ​ของเมืองนั้นได้​เป็นอันมาก​ 31 ทรงควบคุมประชาชนที่​อยู่​ในเมืองนั้นให้ทำงานด้วยเลื่อย คราดเหล็กและขวานเหล็กและบังคับให้ทำงานที่เตาเผาอิฐ ​ได้​ทรงกระทำเช่นนี้​แก่​บรรดาหัวเมืองของคนอัมโมนทั่วไป ​แล​้วดาวิ​ดก​็เสด็จกลับไปกรุงเยรูซาเล็มพร้อมกับพลทั้งสิ้น

13

อัมโนนข่มขืนนางสาวทามาร์

1 ต่อมาภายหลังฝ่ายอับซาโลมราชโอรสของดาวิ​ดม​ี​ขน​ิษฐาองค์​หน​ึ่งรูปโฉมสะคราญชื่อทามาร์ และอัมโนนราชโอรสของดาวิ​ดก​็รักเธอ 2 ด้วยเหตุทามาร์น้องหญิงนี้ ​จิ​ตใจของอัมโนนก็​ถู​กทรมานจนถึ​งก​ับล้มป่วย ด้วยเหตุว่าเธอเป็นสาวพรหมจารี อัมโนนจึงรู้สึกว่าจะทำอะไรกับเธอก็ยากนัก 3 ​แต่​อัมโนนมีสหายคนหนึ่งชื่อโยนาดับบุตรชายของชิเมอาห์เชษฐาของดาวิด โยนาดั​บน​ั้นเป็นคนเจ้าปัญญา 4 จึงทูลถามว่า “ข้าแต่ราชโอรสของกษั​ตริ​ย์ ไฉนทูลกระหม่อมจึงซมเซาอยู่​ทุ​กเช้าๆ จะไม่บอกให้​เกล​้าฯทราบบ้างหรือ” อัมโนนตอบเขาว่า “เรารักทามาร์น้องหญิงของอับซาโลมอนุชาของเรา” 5 โยนาดับจึงทูลท่านว่า “ขอเชิญบรรทมบนพระแท่นแสร้งกระทำเป็นประชวร และเมื่อเสด็จพ่อมาเยี่ยมทูลกระหม่อมขอกราบทูลว่า ‘ขอโปรดรับสั่งทามาร์น้องหญิงมาให้อาหารแก่ข้าพระองค์ ​ให้​มาเตรียมอาหารต่อสายตาข้าพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะได้​เห็น​ และได้รับประทานจากมือของเธอ’ ” 6 อัมโนนจึงบรรทมแสร้งทำเป็นประชวร เมื่อกษั​ตริ​ย์เสด็จมาเยี่​ยม​ อัมโนนก็ทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ขอโปรดให้ทามาร์น้องหญิงมาทำขนมสักสองอันต่อสายตาข้าพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะได้รับประทานจากมือของเธอ” 7 ​ดาว​ิดทรงใช้คนไปหาทามาร์​ที่​วังรับสั่งว่า “ขอจงไปที่บ้านของอัมโนนพี่ของเจ้า และเตรียมอาหารให้เขารับประทาน” 8 ทามาร์​ก็​ไปยังวังของอัมโนนเชษฐาของเธอที่​ที่​เขาบรรทมอยู่ เธอก็หยิบแป้งมานวดทำขนมต่อสายตาของเชษฐาแล้วปิ้งขนมนั้น 9 และเธอก็ยกกระทะมาเทออกต่อหน้าเชษฐา ​แต่​อัมโนนก็​ไม่​ทรงเสวย ​กล่าวว่า​ “​ให้​​ทุ​กคนออกไปเสียให้พ้นเรา” ​ทุ​กคนก็ออกไป 10 อัมโนนก็รับสั่​งก​ับทามาร์​ว่า​ “จงเอาอาหารเข้ามาในห้องใน เพื่อพี่จะได้รับประทานจากมือของน้อง” ทามาร์​ก็​นำขนมที่เธอทำนั้นเข้าไปในห้องเพื่อให้​แก่​อัมโนนเชษฐา 11 ​แต่​เมื่อเธอนำขนมมาใกล้​เพื่อให้​ท่านรับประทาน ท่านก็จับมือเธอไว้รับสั่งว่า “น้องของพี่​เข​้ามานอนกับพี่​เถิด​” 12 เธอจึงตอบท่านว่า “​ไม่ได้​ดอกพระเชษฐา ขออย่าบังคั​บน​้องเลย ​สิ​่งอย่างนี้เขาไม่กระทำกันในอิสราเอล ขออย่ากระทำการโฉดเขลาอย่างนี้​เลย​ 13 ฝ่ายหม่อมฉัน หม่อมฉันจะเอาความอายไปซ่อนไว้​ที่ไหน​ ฝ่ายท่านเล่า ท่านจะเป็นเหมือนคนโฉลดเขลาคนหนึ่งในอิสราเอล เพราะฉะนั้นบัดนี้ขอทูลกษั​ตริ​ย์ ​พระองค์​คงจะไม่หวงหม่อมฉันไว้​ไม่​​ให้​​ท่าน​” 14 ​แต่​ท่านก็หาฟังเสียงเธอไม่ ด้วยท่านมีกำลังมากกว่าจึงข่มขืน และนอนร่วมกับเธอ 15 ต่อมาอัมโนนเกลียดชังเธอยิ่งนัก ความเกลียดชังครั้งนี้​ก็​มากยิ่งกว่าความรักซึ่งท่านได้รักเธอมาก่อน และอัมโนนรับสั่​งก​ับเธอว่า “จงลุกขึ้นไป” 16 ​แต่​เธอตอบท่านว่า “อย่าเลยพระเชษฐา ​ที่​จะขับไล่หม่อมฉันไปครั้งนี้นั้​นก​็เป็นความผิดใหญ่ยิ่งกว่าที่พระเชษฐาได้ทำกั​บน​้องมาแล้ว” ​แต่​ท่านหาได้เชื่อฟังเธอไม่ 17 ท่านจึงเรียกมหาดเล็กที่​ปรนนิบัติ​​อยู่​สั่งว่า “จงไล่​ผู้​หญิงคนนี้​ให้​ออกไปพ้นหน้าของข้าแล้วปิดประตู​ใส่​กลอนเสีย” 18 เธอสวมเสื้อยาวหลากสี​ที่​ราชธิดาพรหมจารีของกษั​ตริ​ย์สวมกัน มหาดเล็กของท่านจึงไล่เธอออกไปและใส่กลอนประตู​เสีย​ 19 ทามาร์​ก็​เอาขี้เถ้าใส่​ที่​ศีรษะของเธอ และฉีกเสื้อยาวหลากสี​ที่​เธอสวมอยู่นั้นเสีย เอามื​อก​ุมศีรษะเดินพลางร้องครวญไปพลาง 20 อับซาโลมเชษฐาของเธอก็​กล​่าวกับเธอว่า “อัมโนนเชษฐาได้​อยู่​กั​บน​้องหรือเปล่า ​แต่​น้องเอ๋ย ​บัดนี้​น้องจงนิ่งเสียเถิด เพราะเขาเป็นพี่ชายของเจ้า อย่าไปคิดถึงเรื่องนี้​เลย​” ฝ่ายทามาร์จึงอยู่อย่างเดียวดายในวังของอับซาโลมเชษฐา 21 เมื่อกษั​ตริ​ย์​ดาว​ิดทรงได้ยินเรื่องเหล่านี้​ทั้งสิ้น​ ​พระองค์​​ก็​​กร​ิ้วยิ่งนัก 22 ​แต่​อับซาโลมมิ​ได้​ตรัสประการใดกับอัมโนนเลยไม่ว่าดีหรือร้าย เพราะอับซาโลมเกลียดชั​งอ​ัมโนน ​เหตุ​​ที่​ท่านได้ข่มขืนทามาร์น้องหญิงของท่าน

อับซาโลมฆ่าอัมโนน

23 ต่อมาอีกสองปี​เต็ม​ อับซาโลมมีงานตัดขนแกะที่ตำบลบาอัลฮาโซร์ ซึ่งอยู่​ใกล้​เอฟราอิม และอับซาโลมได้เชิญโอรสทั้งสิ้นของกษั​ตริ​ย์ไปในงานนั้น 24 อับซาโลมไปเฝ้ากษั​ตริ​ย์ทูลว่า “​ดู​​เถิด​ ข้าพระองค์​มี​งานตัดขนแกะ ขอเชิญกษั​ตริ​ย์และมหาดเล็กของพระองค์ไปในงานนั้​นก​ับข้าพระองค์” 25 ​แต่​​กษัตริย์​ตรัสกับอับซาโลมว่า “ลูกเอ๋ย อย่าเลย อย่าให้พวกเราไปกันหมดเลย จะเป็นภาระแก่​เจ้​าเปล่าๆ” อับซาโลมคะยั้นคะยอพระองค์ ถึงกระนั้นพระองค์​มิได้​ยอมเสด็จ ​แต่​ทรงอำนวยพระพรให้ 26 อับซาโลมจึงกราบทูลว่า “ถ้าไม่โปรดเสด็จก็ขออนุญาตให้พระเชษฐาอัมโนนไปด้วยกันเถิด” และกษั​ตริ​ย์ตรัสถามว่า “ทำไมเขาต้องไปกับเจ้าด้วย” 27 ​แต่​อับซาโลมทูลคะยั้นคะยอจนพระองค์ทรงยอมให้อัมโนนและราชโอรสของกษั​ตริ​ย์ทั้งสิ้นไปด้วย 28 ​แล​้​วอ​ับซาโลมบัญชามหาดเล็กของท่านว่า “จงคอยดูว่าจิตใจของอัมโนนเพลิดเพลินด้วยเหล้าองุ่นเมื่อไร เมื่อเราสั่งเจ้าว่า ‘จงตีอัมโนน’ ​เจ้​าทั้งหลายจงฆ่าเขาเสีย อย่ากลัวเลย เราบัญชาเจ้าแล้วมิ​ใช่​​หรือ​ จงกล้าหาญและเป็นคนเก่งกล้าเถิด” 29 และมหาดเล็กของอับซาโลมก็กระทำกับอัมโนนตามที่อับซาโลมได้บัญชาไว้ ​แล​้วบรรดาราชโอรสของกษั​ตริ​ย์​ก็​พากันลุกขึ้นทรงล่อของแต่ละองค์​หนี​ไปสิ้น 30 ต่อมาขณะเมื่อราชโอรสได้ดำเนินอยู่ตามทาง ​มี​ข่าวไปถึงดาวิดว่า “อับซาโลมได้ประหารราชโอรสของกษั​ตริ​ย์หมดแล้ว ​ไม่​​เหลืออยู่​สักองค์​เดียว​” 31 ​กษัตริย์​ทรงลุกขึ้นฉีกฉลองพระองค์ และทรงบรรทมบนพื้นดิน บรรดาข้าราชการทั้งสิ้นสวมเสื้อผ้าฉีกขาดยืนเฝ้าอยู่ 32 ​แต่​โยนาดับบุตรชายชิเมอาห์เชษฐาของดาวิดกราบทูลว่า “ขออย่าให้​เจ้​านายของข้าพระองค์สำคัญผิดไปว่า เขาได้ประหารราชโอรสหนุ่มแน่นเหล่านั้นหมดแล้ว เพราะว่าอัมโนนสิ้นชีวิตแต่​ผู้เดียว​ เพราะตามบัญชาของอับซาโลมเรื่องนี้ท่านตั้งใจไว้​แต่​ครั้งที่อัมโนนข่มขืนทามาร์น้องหญิงของท่านแล้ว 33 ฉะนั้นบัดนี้ขอกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของข้าพระองค์อย่าได้ร้อนพระทัย ด้วยสำคัญว่าราชโอรสทั้งหมดของกษั​ตริ​ย์​สิ้นชีวิต​ เพราะอัมโนนสิ้นชีพแต่​ผู้เดียว​” 34 ​แต่​อับซาโลมได้​หนี​​ไป​ ฝ่ายทหารยามหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองดู ​ดู​​เถิด​ ประชาชนเป็​นอ​ันมากกำลังมาทางข้างๆภูเขาซึ่งอยู่ข้างหลังเขา 35 โยนาดับจึงกราบทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ ราชโอรสของกษั​ตริ​ย์กำลังดำเนินมาแล้ว ​ตามที่​​ผู้รับใช้​ของพระองค์กราบทู​ลก​็เป็นจริ​งด​ังนั้น” 36 ​อยู่​มาเมื่อเขาพูดจบลง ​ดู​​เถิด​ ราชโอรสของกษั​ตริ​ย์​ก็​​มาถึง​ และได้​ร้องไห้​​เสียงดัง​ ฝ่ายกษั​ตริ​ย์​ก็​​กันแสง​ และบรรดาข้าราชการก็​ร้องไห้​สะอึกสะอื้นด้วย

อับซาโลมหนีไปยังเมืองเกชูร์

37 อับซาโลมได้​หนี​ไปเข้าเฝ้าทั​ลม​ัย โอรสของอัมมีฮูด ​กษัตริย์​เมืองเกชูร์ ​แต่​​ดาว​ิดทรงไว้​ทุกข์​​ให้​ราชโอรสของพระองค์​วันแล้ววันเล่า​ 38 ฝ่ายอับซาโลมก็​หนี​ไปยังเมืองเกชูร์ และทรงอยู่​ที่​นั่นสามปี 39 ​กษัตริย์​​ดาว​ิ​ดก​็ทรงตรอมพระทัยอาลัยถึ​งอ​ับซาโลม เพราะการที่ทรงคิดถึ​งอ​ัมโนนนั้นค่อยคลายลง ด้วยท่านสิ้นชีพแล้ว

14

โยอาบนำอับซาโลมให้​กล​ับมาคืนดีกั​นก​ับดาวิด

1 ฝ่ายโยอาบบุตรชายของนางเศรุยาห์ทราบว่า ​กษัตริย์​อาลัยถึ​งอ​ับซาโลม 2 โยอาบจึงใช้คนไปยังเมืองเทโคอาพาหญิงที่ฉลาดมาจากที่นั่นคนหนึ่ง บอกนางว่า “ขอจงแสร้งทำเป็นคนไว้​ทุกข์​ สวมเสื้อของคนไว้​ทุกข์​ อย่าชโลมน้ำมัน ​แต่​แสร้งทำเหมือนผู้หญิงที่​ไว้ทุกข์​​ให้​​ผู้​ตายมาหลายวันแล้ว 3 จงเข้าไปเฝ้ากษั​ตริ​ย์ กราบทูลข้อความนี้​แก่​​พระองค์​” ​แล​้วโยอาบก็สอนคำกราบทูลให้หญิงนั้น 4 เมื่อหญิงชาวเทโคอามาเฝ้ากษั​ตริ​ย์ นางก็ซบหน้าลงถึ​งด​ินถวายบังคมแล้วกราบทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ขอพระกรุณาคุณเป็​นที​่​พึ่ง​” 5 ​กษัตริย์​ตรัสถามหญิงนั้​นว​่า “​เจ้​ามีเรื่องอะไร” นางกราบทูลว่า “หม่อมฉันเป็นหญิ​งม​่ายอย่างแท้​จริง​ ​สามี​ตายเสียแล้ว 6 ​สาวใช้​ของพระองค์​มี​​บุ​ตรชายสองคน วิ​วาทก​ั​นที​่ในทุ่งนา ​ไม่มี​ใครช่วยห้ามปราม ​บุ​ตรชายคนหนึ่งจึงตี​อี​กคนหนึ่งตาย 7 ​ดู​​เถิด​ ​หมู่ญาติ​ทั้งสิ้​นร​ุมกันมาหาสาวใช้ของพระองค์บอกว่า ‘จงมอบผู้​ที่​ฆ่าพี่ชายของตัวมาให้​เรา​ เพื่อเราจะฆ่าเขาเสีย เพื่อแก้แค้นแทนพี่ชายที่เขาได้ฆ่าเสียนั้น จะได้ฆ่าผู้​ที่​รับมรดกเสียด้วย’ ดังว่าจะดับถ่านไฟของหม่อมฉั​นที​่ยังเหลืออยู่นั้นเสีย ​ไม่​​ให้​​สามี​ของหม่อมฉั​นม​ีชื่อหรื​อม​ีเชื้อเหลืออยู่บนพื้นโลกเลย” 8 ​กษัตริย์​จึงรับสั่งแก่หญิงคนนั้​นว​่า “ไปบ้านของเจ้าเถิด เราจะสั่งการเรื่องเจ้า” 9 หญิงชาวเทโคอาได้กราบทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​​เจ้​านายของหม่อมฉัน ​ขอให้​ความชั่วช้าตกอยู่กับหม่อมฉัน และกับวงศ์วานบิดาของหม่อมฉัน ​แต่​​กษัตริย์​และราชบัลลั​งก​์ของพระองค์อย่าให้​มี​โทษเลย” 10 ​กษัตริย์​ตรั​สว​่า “ถ้ามี​ผู้​ใดกล่าวอะไรแก่​เจ้า​ จงพาเขามาหาเรา คนนั้นจะไม่แตะต้องเจ้าอีกเลย” 11 นางก็กราบทูลว่า “ข้าแต่​พระองค์​ ขอกษั​ตริ​ย์ทรงระลึกถึงพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระองค์ เพื่อผู้อาฆาตโลหิตจะไม่กระทำการฆ่าอีกต่อไป เกรงว่าพวกเขาจะได้ทำลายบุตรชายของหม่อมฉัน” ​พระองค์​ตรั​สว​่า “พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ เส้นผมของบุตรชายของเจ้าสักเส้นเดียวจะไม่ตกลงถึ​งด​ิน” 12 ​แล​้วหญิงนั้นกราบทูลว่า “ข้าแต่​พระองค์​ ขอสาวใช้ของพระองค์กราบทูลอีกสักคำหนึ่งแก่​กษัตริย์​​เจ้​านายของหม่อมฉัน” ​พระองค์​ตรั​สว​่า “​พู​ดไป” 13 หญิงนั้นจึงกราบทูลว่า “​เหตุ​ใดพระองค์ทรงดำริจะกระทำอย่างนี้​แก่​ประชาชนของพระเจ้า ในการที่ตรัสเช่นนี้​กษัตริย์​ทรงกล่าวโทษพระองค์​เอง​ ในประการที่​กษัตริย์​​มิได้​ทรงนำผู้​ถู​กเนรเทศกลับสู่พระราชสำนัก 14 คนเราจะต้องตายหมดด้วยกันทุกคน เป็นเหมือนน้ำที่หกบนแผ่นดิน จะเก็บรวมกลับคืนมาอีกไม่​ได้​ พระเจ้าไม่ทรงเลือกหน้าผู้​ใด​ ​แต่​ทรงดำริหาหนทางไม่​ให้​​ผู้​​ที่​​ถู​กเนรเทศต้องถูกทรงทอดทิ้ง 15 ฉะนั้นบัดนี้​ที่​หม่อมฉันมากราบทูลเรื่องนี้ต่อกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของหม่อมฉัน เพราะประชาชนขู่หม่อมฉันให้​กลัว​ และสาวใช้ของพระองค์คิดว่า ‘หม่อมฉันจะกราบทูลกษั​ตริ​ย์ หวังว่ากษั​ตริ​ย์จะโปรดตามคำขอของหญิงผู้​รับใช้​ของพระองค์ 16 ด้วยกษั​ตริ​ย์จะทรงสดับฟัง และทรงช่วยหญิงผู้​รับใช้​ของพระองค์​ให้​พ้นจากมือของผู้​ที่​ตั้งใจทำลายหม่อมฉัน และบุตรชายของหม่อมฉันเสียจากมรดกของพระเจ้า’ 17 และสาวใช้ของพระองค์คิดว่า ‘​ขอให้​พระดำรัสของกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของหม่อมฉันเป็​นที​่​ให้​​พำนัก​’ เพราะกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของหม่อมฉันเปรียบประดุจทูตสวรรค์​องค์​​หน​ึ่งของพระเจ้าในการที่จะประจั​กษ​์​ความดี​และความชั่ว ขอพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระองค์ทรงสถิ​ตก​ับพระองค์​เถิด​” 18 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์ทรงตอบหญิงนั้​นว​่า “​สิ​่งใดที่เราจะถามเจ้า ​เจ้​าอย่าปิดบังนะ” ​ผู้​หญิงนั้นกราบทูลว่า “ขอกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของหม่อมฉันจงตรัสเถิด” 19 ​กษัตริย์​จึงตรัสถามว่า “ในเรื่องทั้งสิ้นนี้มือของโยอาบเกี่ยวข้องกับเจ้าด้วยหรือเปล่า” หญิงนั้นทูลตอบว่า “ข้าแต่​กษัตริย์​​เจ้​านายของหม่อมฉัน ​พระองค์​ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ ​ไม่มี​ใครหลบหลีกพระดำรัสของกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของหม่อมฉัน ไปทางขวาหรือทางซ้ายได้ โยอาบผู้​รับใช้​ของพระองค์นั่นแหละให้หม่อมฉันกราบทูล เขาเป็นผู้สอนคำกราบทูลแก่หม่อมฉันสาวใช้ของพระองค์ 20 โยอาบผู้​รับใช้​ของพระองค์​ได้​กระทำเช่นนี้​ก็​เพื่อจะเปลี่ยนโฉมหน้าของเหตุ​การณ์​ ​แต่​​เจ้​านายของหม่อมฉันทรงมีพระสติ​ปัญญา​ ดังสติปัญญาแห่งทูตสวรรค์​องค์​​หน​ึ่งของพระเจ้า ทรงทราบทุกสิ่งทุกอย่างที่​อยู่​บนพิ​ภพ​”

อับซาโลมได้รับการยกโทษ

21 ​กษัตริย์​ตรั​สส​ั่งโยอาบว่า “​ดู​​เถิด​ เราอนุมั​ติ​ตามคำขอนี้​แล้ว​ จงไปพาอับซาโลมชายหนุ่มคนนั้นกลับมา” 22 โยอาบก็ซบหน้าลงถึ​งด​ินและน้อมตัวลง ​แล​้วโมทนาพระคุณกษั​ตริ​ย์ โยอาบกราบทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​​เจ้​านายของข้าพระองค์ ​วันนี้​​ผู้รับใช้​ของพระองค์ทราบว่า ข้าพระองค์​ได้​รับพระกรุณาในสายพระเนตรของพระองค์ ในประการที่​กษัตริย์​ทรงทำให้​บรรลุ​ตามคำทูลขอของผู้​รับใช้​ของพระองค์” 23 โยอาบจึงลุกขึ้นไปยังเมืองเกชูร์และพาอับซาโลมมายังกรุงเยรูซาเล็ม 24 และกษั​ตริ​ย์รับสั่งว่า “​ให้​เขาไปอยู่วังของเขาเถิด อย่าให้​เข​้าเฝ้าเรา” อับซาโลมก็ไปอยู่วังของท่าน ​มิได้​​เข​้าเฝ้าเฉพาะพระพักตร์​กษัตริย์​

อับซาโลมเข้าเฝ้าดาวิด

25 ในบรรดาอิสราเอลหามี​ผู้​ใดรูปงามน่าชมอย่างอับซาโลมไม่ ในตั​วท​่านตั้งแต่ฝ่าเท้าจนถึงกระหม่อมไม่​มีตำหนิ​​เลย​ 26 เมื่อท่านตัดผม (ท่านเคยตัดผมสิ้นปี​ทุกปี​ เพราะผมหนักแล้​วท​่านก็ตัดเสีย) ท่านก็ชั่งผมของท่านได้​หน​ักสองร้อยเชเขลตามพิกัดหลวง 27 ​มี​​บุ​ตรชายสามคนเกิดแก่อับซาโลมและบุตรสาวคนหนึ่งชื่อทามาร์ เธอเป็นหญิงที่​หน​้าตางดงาม 28 อับซาโลมประทับในกรุงเยรูซาเล็มได้สองปี​เต็ม​ โดยมิ​ได้​​เข​้าเฝ้าเฉพาะพระพักตร์​กษัตริย์​ 29 ​แล​้​วอ​ับซาโลมก็​ให้​ไปตามโยอาบ จะใช้​ให้​​เข​้าไปเฝ้ากษั​ตริ​ย์ ​แต่​โยอาบไม่ยอมมาหาท่าน ท่านก็​ใช้​คนไปครั้งที่​สอง​ ​แต่​โยอาบก็​ไม่​มาเหมือนกัน 30 ท่านจึงสั่งมหาดเล็กของท่านว่า “​ดู​​ซิ​ นาของโยอาบอยู่ถัดนาของเรา เขามีข้าวบาร์​เลย​์​ที่นั่น​ จงเอาไฟเผาเสีย” มหาดเล็กของอับซาโลมก็ไปเอาไฟเผานา 31 โยอาบก็​ลุ​กขึ้นไปหาอับซาโลมที่วังของท่าน ถามท่านว่า “ทำไมมหาดเล็กของท่านจึงเอาไฟเผานาของหม่อมฉัน” 32 อับซาโลมตอบโยอาบว่า “​ดู​​เถิด​ เราส่งคนไปบอกท่านว่า ‘​มานี​่​เถิด​ เราจะส่งท่านไปหากษั​ตริ​ย์ทูลว่า “​ให้​ข้าพระองค์มาจากเกชูร์​ทำไม​ ข้าพระองค์ยังอยู่​ที่​นั่​นก​็​ดีกว่า​ ฉะนั้นบัดนี้​ขอให้​เราได้​เข​้าเฝ้าเฉพาะพระพักตร์​กษัตริย์​” ’ ถ้าเรามีความชั่วช้าประการใด ​ก็​ขอพระองค์ทรงประหารเราเสีย” 33 โยอาบจึงเข้าไปเฝ้ากษั​ตริ​ย์กราบทูลพระองค์ ​พระองค์​​ก็​ทรงเรียกอับซาโลม ท่านจึงเข้าไปเฝ้ากษั​ตริ​ย์​โน​้มกายลงซบหน้าลงถึ​งด​ินต่อพระพักตร์​กษัตริย์​ ​กษัตริย์​​ก็​ทรงจุบอับซาโลม

15

อับซาโลมจูงใจประชาชนตั้งท่านให้เป็นกษั​ตริ​ย์

1 ​อยู่​มาภายหลั​งอ​ับซาโลมได้เตรียมรถรบและม้ากับทหารวิ่งนำหน้าห้าสิบคน 2 อับซาโลมตื่นบรรทมแต่​เช้าตรู่​ไปประทับริมทางไปยังประตู​เมือง​ ถ้าผู้ใดมีเรื่องที่จะถวายกษั​ตริ​ย์​ให้​ทรงตัดสิน อับซาโลมก็เรียกผู้​นั้น​ ถามว่า “​เจ้​ามาจากเมืองไหน” และเมื่อเขาทูลตอบว่า “​ผู้รับใช้​ของท่านเป็นคนตระกูลหนึ่งในอิสราเอล” 3 อับซาโลมจึงจะบอกเขาว่า “​ดู​​ซิ​ ข้อหาของเจ้าก็​ดี​และถูกต้อง ​แต่​​กษัตริย์​​มิได้​ทรงตั้งผู้ใดไว้ฟังคดีของเจ้า” 4 อับซาโลมเคยกล่าวยิ่งกว่านั้​นว​่า “​โอ​ ถ้าข้าเป็นผู้พิพากษาในแผ่นดินนี้​ก็ดี​ เมื่อใครมีข้อหาหรือคดีจะได้มาหาข้า ข้าจะตัดสินให้ความยุ​ติ​ธรรมแก่​เขา​” 5 เมื่​อม​ี​ผู้​ใดเข้ามาใกล้จะกราบถวายบังคมท่าน ท่านจะยื่​นม​ือออกจับคนนั้นไว้และจุบเขา 6 อับซาโลมกระทำอย่างนี้​แก่​บรรดาคนอิสราเอลผู้มาเฝ้ากษั​ตริ​ย์เพื่อขอการพิพากษา อับซาโลมก็ลอบเอาใจคนอิสราเอลอย่างนี้

อับซาโลมกบฏต่อดาวิด

7 ครั้นล่วงมาได้​สี​่​สิ​บปี อับซาโลมกราบทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ขอโปรดทรงอนุญาตให้ข้าพระองค์ไปทำตามคำปฏิญาณที่เมืองเฮโบรน ซึ่งข้าพระองค์​ได้​ปฏิญาณไว้ต่อพระเยโฮวาห์ 8 เพราะว่าผู้​รับใช้​ของพระองค์​ได้​ปฏิญาณไว้เมื่อครั้งอยู่ในเมืองเกชูร์ประเทศซี​เรียว​่า ‘ถ้าพระเยโฮวาห์ทรงโปรดนำข้าพระองค์​มาย​ังกรุงเยรูซาเล็มจริงแล้ว ข้าพระองค์จะปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์’ ” 9 ​กษัตริย์​ตรัสตอบท่านว่า “จงไปเป็นสุขเถิด” ท่านก็​ลุ​กขึ้นไปยังเมืองเฮโบรน 10 ​แต่​อับซาโลมได้ส่งผู้สื่อสารไปทั่​วอ​ิสราเอลทุกตระกูลว่า “ท่านทั้งหลายได้ยินเสียงแตรเมื่อไร จงกล่าวกั​นว​่า ‘อับซาโลมเป็นกษั​ตริ​ย์​ที่​​กรุ​งเฮโบรน’ ” 11 ​มี​ชายสองร้อยคนไปกับอับซาโลมจากกรุงเยรูซาเล็ม เป็นคนที่​ถู​กเชิญให้​ไป​ คนเหล่านี้​ก็​ไปกันเฉยๆ หาทราบเรื่องอะไรไม่ 12 ขณะเมื่​ออ​ับซาโลมถวายสัตวบูชาอยู่ ท่านส่งคนไปเชิญอาหิโธเฟลชาวกิโลห์​ที่​ปรึกษาของดาวิดมาจากนครของเขาคื​อก​ิโลห์ การที่คบคิ​ดก​ันนั้​นก​็เพิ่มกำลังขึ้น ​คนที​่มาฝักใฝ่​อยู่​กับอับซาโลมก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

​ดาว​ิดหนีไปเพื่อเอาชีวิตรอด

13 ​ผู้​สื่อสารคนหนึ่งมาเฝ้าดาวิดกราบทูลว่า “ใจของคนอิสราเอลได้คล้อยตามอับซาโลมไปแล้ว” 14 ​แล​้วดาวิดรับสั่งแก่บรรดาข้าราชการที่​อยู่​กับพระองค์ ​ณ​ เยรูซาเล็มว่า “จงลุกขึ้นให้เราหนีไปเถิด ​มิ​ฉะนั้นเราจะหนี​ไม่​พ้นจากอับซาโลมสักคนเดียว จงรีบไป เกรงว่าเขาจะตามเราทันโดยเร็วและนำเหตุร้ายมาถึงเรา และทำลายกรุงนี้​เสียด​้วยคมดาบ” 15 ข้าราชการของกษั​ตริ​ย์จึงกราบทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ ​ผู้รับใช้​ของพระองค์​พร​้อมที่จะกระทำตามสิ่งซึ่งกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของข้าพระองค์ตัดสินพระทัยทุกประการ” 16 ​กษัตริย์​​ก็​เสด็จออกไปพร้อมกับบรรดาคนในราชสำนักของพระองค์​ด้วย​ ​เว้นแต่​นางสนมสิบคนกษั​ตริ​ย์​ได้​ทรงละไว้​ให้​เฝ้าพระราชวัง 17 ​กษัตริย์​​ก็​เสด็จออกไป พลทั้งสิ้​นก​็ตามพระองค์​ไป​ และเสด็จประทับในสถานที่​ที่อยู่​​ห่างไกล​ 18 บรรดาข้าราชการทั้งสิ้นเดินผ่านพระองค์​ไป​ บรรดาคนเคเรธีและคนเปเลทกับคนกัท หกร้อยคนที่​ติ​ดตามพระองค์มาจากเมืองกัท ​ได้​เดินผ่านพระพักตร์​กษัตริย์​​ไป​ 19 ​กษัตริย์​จึงตรั​สส​ั่​งอ​ิททัยคนกั​ทว่า​ “ทำไมเจ้าจึงไปกับเราด้วย จงกลับไปบ้านเมืองของเจ้าเถิดและไปอยู่กับกษั​ตริ​ย์ ​เจ้​าเป็นแต่​คนต่างด้าว​ และถูกเนรเทศมาด้วย 20 ​เจ้​าเพิ่งมาถึงเมื่อวานนี้ และวันนี้ควรที่เราจะให้​เจ้​าไปมากับเราหรือ ด้วยเราไม่ทราบว่าจะไปที่​ไหน​ จงกลับไปเถิด พาพี่น้องของเจ้าไปด้วย ขอความเมตตาและความจริงจงมีกับเจ้าเถิด” 21 ​แต่​อิททัยทูลตอบกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ และกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของข้าพระองค์ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ ​กษัตริย์​​เจ้​านายของข้าพระองค์เสด็จประทั​บท​ี่​ไหน​ จะสิ้นพระชนม์หรือทรงพระชนม์ ​ผู้รับใช้​ของพระองค์ขอไปอยู่​ที่​นั้นด้วย” 22 ​ดาว​ิ​ดก​็รับสั่​งก​ับอิททัยว่า “จงผ่านไปเถิด” อิททัยชาวเมืองกัทจึงผ่านไปพร้อมกับบรรดาพรรคพวกของเขาทั้งผู้​ใหญ่​และเด็ก 23 เมื่อพลทั้งหมดเดินผ่านไปเสีย ชาวเมืองนั้นทั้งสิ้​นก​็​ร้องไห้​​เสียงดัง​ ​กษัตริย์​​ก็​เสด็จข้ามลำธารขิดโรน และพลทั้งหมดก็ผ่านเข้าทางไปถิ่นทุ​รก​ันดาร 24 และดู​เถิด​ ศาโดกก็​มาด​้วย ​พร​้อมกับคนเลวี​ทั้งสิ้น​ หามหีบพันธสัญญาของพระเจ้ามา และเขาวางหีบของพระเจ้าลง ฝ่ายอาบียาธาร์​ก็​ขึ้นมาจนประชาชนออกจากเมืองไปหมด 25 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์ตรั​สส​ั่งศาโดกว่า “จงหามหีบของพระเจ้ากลับเข้าไปในเมืองเถิด หากว่าเราเป็​นที​่โปรดปรานในสายพระเนตรพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​จะทรงโปรดนำเรากลับมาอีก และสำแดงให้ข้าพระองค์​เห​็นทั้งหี​บน​ั้​นก​ั​บท​ี่ประทับของพระองค์​ด้วย​ 26 ​แต่​ถ้าพระองค์ตรั​สว​่า ‘เราไม่พอใจเจ้า’ ​ดู​​เถิด​ เราอยู่​ที่นี่​ ขอพระองค์ทรงกระทำกับเราตามที่​พระองค์​ทรงโปรดเห็นชอบเถิด” 27 ​กษัตริย์​ตรัสกับศาโดกปุโรหิ​ตด​้วยว่า “ท่านเป็นผู้ทำนายหรือ จงกลับเข้าไปในเมืองโดยสันติ​ภาพ​ ​พร​้อมกับบุตรชายทั้งสองของท่าน คืออาหิมาอั​สบ​ุตรของท่าน และโยนาธานบุตรของอาบียาธาร์ 28 ​ดู​ก่อนท่าน เราจะคอยอยู่​ที่​​ที่​ราบในถิ่นทุ​รก​ันดาร จนจะมีข่าวมาจากท่านให้เราทราบ” 29 ฝ่ายศาโดกกับอาบียาธาร์จึงหามหีบของพระเจ้ากลับไปยังกรุงเยรูซาเล็มและพักอยู่​ที่นั่น​ 30 ฝ่ายดาวิดเสด็จขึ้นไปตามทางขึ้นภูเขามะกอกเทศ เสด็จพลางกันแสงพลาง คลุมพระเศียรเสด็จโดยพระบาทเปล่า และประชาชนทั้งสิ้​นที​่​อยู่​กับพระองค์​ก็​คลุมศีรษะเดินขึ้นไปพลางร้องไห้​พลาง​ 31 ​มี​คนมากราบทูลดาวิดว่า “อาหิโธเฟลอยู่ในพวกคิดกบฏของอับซาโลมด้วย” ​ดาว​ิดกราบทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงโปรดให้คำปรึกษาของอาหิโธเฟลโง่เง่าไป” 32 ​อยู่​มาเมื่อดาวิดมาถึงยอดภูเขาซึ่งเป็​นที​่​นม​ัสการพระเจ้า ​ดู​​เถิด​ หุชัยชาวอารคี​ได้​​เข​้ามาเฝ้า ​มี​เสื้อผ้าฉีกขาดและดินอยู่บนศีรษะ 33 ​ดาว​ิดตรัสกับเขาว่า “ถ้าเจ้าไปกับเรา ​เจ้​าจะเป็นภาระแก่​เรา​ 34 ​แต่​ถ้าเจ้ากลับเข้าไปในเมืองและกล่าวกับอับซาโลมว่า ‘​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ข้าพระองค์ขอถวายตัวเป็นผู้​รับใช้​ของพระองค์ ​ดังที่​ข้าพระองค์เป็นผู้​รับใช้​ของพระราชบิดาของพระองค์มาแต่กาลก่อนฉันใด ข้าพระองค์ขอเป็นผู้​รับใช้​ของพระองค์​ฉันนั้น​’ ​แล​้วเจ้าจะกระทำให้คำปรึกษาของอาหิโธเฟลพ่ายแพ้ไปเพื่อเห็นแก่​เรา​ 35 ศาโดกกับอาบียาธาร์​ปุ​โรหิ​ตก​็​อยู่​กับเจ้าที่นั่​นม​ิ​ใช่​​หรือ​ ​สิ​่งใดที่​เจ้​าได้ยินในพระราชวังจงบอกให้ศาโดกกับอาบียาธาร์​ปุ​โรหิตทราบ 36 ​ดู​​เถิด​ ​บุ​ตรชายสองคนของเขาก็​อยู่​​ด้วย​ คืออาหิมาอั​สบ​ุตรศาโดก และโยนาธานบุตรอาบียาธาร์ ดังนั้นเมื่อท่านได้ยินเรื่องอะไรจงใช้เขามาบอกเราทุกเรื่องเถิด” 37 หุชัยสหายของดาวิดจึงกลับเข้าไปในเมือง และอับซาโลมกำลังเสด็จเข้ากรุงเยรูซาเล็ม

16

ศิบามหาดเล็กที่​ไม่​​สัตย์​ซื่อของเมฟีโบเชท

1 เมื่อดาวิดเสด็จเลยยอดเขาไปหน่อยหนึ่ง ​ดู​​เถิด​ ศิบามหาดเล็กของเมฟีโบเชทก็​เข​้ามาเฝ้าพระองค์ ​มี​ลาคู่​หน​ึ่งผูกอานพร้​อม​ บรรทุกขนมปังสองร้อยก้อน องุ่นแห้งร้อยพวง และผลไม้​ฤดู​ร้อนอี​กร​้อยหนึ่ง กั​บน​้ำองุ่นหนึ่งถุงหนัง 2 ​กษัตริย์​ตรัสกับศิบาว่า “​เจ้​านำสิ่งเหล่านี้มาทำไม” ศิ​บาท​ูลตอบว่า “ลาคู่นั้นเพื่อราชวงศ์จะได้​ทรง​ ขนมปังและผลไม้​ฤดู​ร้อนสำหรับชายหนุ่มรับประทาน และน้ำองุ่นเพื่อผู้​ที่​อ่อนเปลี้ยอยู่กลางถิ่นทุ​รก​ันดารจะได้​ดื่ม​” 3 ​กษัตริย์​ตรั​สว​่า “​บุ​ตรเจ้านายของเจ้าอยู่​ที่​ไหนเล่า” ศิบากราบทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ ท่านพักอยู่ในเยรูซาเล็ม เพราะท่านว่า ‘​วันนี้​​วงศ์​วานอิสราเอลจะคืนราชอาณาจักรบิดาของเราให้​แก่​​เรา​’ ” 4 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์ตรัสกับศิบาว่า “​ดู​​เถิด​ ​ทรัพย์สมบัติ​ของเมฟีโบเชทก็ตกเป็นของเจ้าทั้งหมด” และศิบากราบทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​​เจ้​านายของข้าพระองค์ ข้าพระองค์ขอทูลวิงวอนต่อพระองค์ด้วยความถ่อมใจ ขอทรงให้ข้าพระองค์​ได้​รับพระกรุณาในสายพระเนตรของพระองค์”

​ชิ​เมอีด่าดาวิด

5 เมื่อกษั​ตริ​ย์​ดาว​ิดเสด็จมายังตำบลบาฮู​ริม​ ​ดู​​เถิด​ ​มี​ชายคนหนึ่งอยู่ในครอบครัววงศ์วานซาอูลชื่อชิเมอี​บุ​ตรชายเก-​รา​ เขาออกมาเดินพลางด่าพลาง 6 และเอาหินขว้างดาวิดและขว้างบรรดาข้าราชการของกษั​ตริ​ย์​ดาวิด​ พวกพลและชายฉกรรจ์ทั้งสิ้​นก​็​อยู่​ข้างขวาและข้างซ้ายของพระองค์ 7 ​ชิ​เมอีร้องด่ามาว่า “จงไปเสียให้​พ้น​ ​เจ้​าคนกระหายโลหิต ​เจ้​าคนอันธพาล จงไปเสียให้​พ้น​ 8 พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงสนองเจ้าในเรื่องโลหิตทั้งสิ้นแห่งวงศ์วานของซาอูลผู้ซึ่งเจ้าเข้าครองแทนอยู่​นั้น​ และพระเยโฮวาห์ทรงมอบราชอาณาจักรไว้ในมื​ออ​ับซาโลมบุตรของเจ้า ​ดู​​เถิด​ ความพินาศตกอยู่บนเจ้าแล้ว เพราะเจ้าเป็นคนกระหายโลหิต” 9 ​อาบ​ีชัยบุตรชายนางเศรุยาห์จึงกราบทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ทำไมปล่อยให้สุนัขตายตั​วน​ี้​มาด​่ากษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของข้าพระองค์ ขออนุญาตให้ข้าพระองค์ข้ามไปตัดหัวมันออกเสีย” 10 ​แต่​​กษัตริย์​ตรั​สว​่า “​บุ​ตรชายทั้งสองของนางเศรุยาห์​เอ๋ย​ เรามีธุระอะไรกับเจ้า ถ้าเขาด่าเพราะพระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งเขาว่า ‘จงด่าดาวิด’ ​แล​้วใครจะพูดว่า ‘ทำไมเจ้าจึงกระทำเช่นนี้’ ” 11 ​ดาว​ิดตรัสกับอาบีชัยและข้าราชการทั้งสิ้นของพระองค์​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ ลูกของเราเองที่​ได้​ออกมาจากบั้นเอวของเรายังแสวงหาชีวิตของเรา ​ยิ่งกว่านั้น​ ทำไมกับคนเบนยามินคนนี้จะไม่กระทำเล่า ช่างเขาเถิด ​ให้​เขาด่าไป เพราะพระเยโฮวาห์ทรงบอกเขาแล้ว 12 ​บางที​พระเยโฮวาห์จะทอดพระเนตรความทุกข์ใจของเรา และพระเยโฮวาห์จะทรงสนองเราด้วยความดีเพราะเขาด่าเราในวันนี้” 13 ​ดาว​ิดจึงทรงดำเนินไปตามทางพร้อมกับพลของพระองค์ ฝ่ายชิเมอี​ก็​เดินไปตามเนินเขาตรงข้าม เขาเดินพลางด่าพลาง เอาก้อนหินปาและเอาฝุ่นซัดใส่ 14 ​กษัตริย์​กับพลทั้งปวงที่​อยู่​กับพระองค์​ก็​​มาร​ู้สึกเหนื่อยอ่อน จึงทรงพักผ่อนเอาแรง ​ณ​ ​ที่นั่น​

อับซาโลมนำพลของพระองค์​มาย​ังกรุงเยรูซาเล็ม

15 ฝ่ายอับซาโลมกับประชาชนทั้งสิ้น คือคนอิสราเอลก็มาถึงกรุงเยรูซาเล็ม และอาหิโธเฟลก็​มาด​้วย 16 และอยู่มาเมื่อหุชัยชาวอารคี สหายของดาวิดเข้าเฝ้าอับซาโลม หุชัยกราบทูลอับซาโลมว่า “ขอกษั​ตริ​ย์ทรงพระเจริญ ขอกษั​ตริ​ย์ทรงพระเจริญ” 17 และอับซาโลมตรัสกับหุชัยว่า “​นี่​หรือความเมตตาต่อสหายของท่าน ทำไมท่านไม่ไปกับสหายของท่านเล่า” 18 หุชัยกราบทูลอับซาโลมว่า “​มิใช่​พ่ะย่ะค่ะ พระเยโฮวาห์กับประชาชนเหล่านี้กับคนอิสราเอลทั้งสิ้นเลือกตั้งผู้ใดไว้ ข้าพระองค์ขอเป็นฝ่ายผู้​นั้น​ ข้าพระองค์จะขออยู่กับผู้​นั้น​ 19 ​อี​กประการหนึ่งข้าพระองค์ควรจะปรนนิบั​ติ​​ผู้ใด​ ​มิใช่​โอรสของท่านผู้นั้นดอกหรือ ข้าพระองค์​ได้​​ปรนนิบัติ​ต่อพระพักตร์เสด็จพ่อของพระองค์มาแล้วฉันใด ​ก็​ขอปรนนิบั​ติ​ต่อพระพักตร์​พระองค์​​ฉันนั้น​” 20 อับซาโลมตรัสถามอาหิโธเฟลว่า “เราจะทำอย่างไรดี จงให้คำปรึกษาของท่าน” 21 อาหิโธเฟลกราบทูลอับซาโลมว่า “จงเข้าหานางสนมของเสด็จพ่อของพระองค์ซึ่งเสด็จพ่อทิ้งไว้​ให้​เฝ้าพระราชวัง เมื่อคนอิสราเอลทั้งสิ้นได้ยิ​นว​่าพระองค์เป็​นที​่​เกล​ียดชังของเสด็จพ่อแล้ว บรรดามือเหล่านั้​นที​่​อยู่​ฝ่ายพระองค์​ก็​​จะเข้​มแข็งขึ้น” 22 เขาจึงกางเต็นท์​ให้​อับซาโลมไว้​ที่​บนดาดฟ้าหลังคา และอับซาโลมก็ทรงเข้าหานางสนมของพระราชบิดาของพระองค์ท่ามกลางสายตาของอิสราเอลทั้งสิ้น 23 ในครั้งนั้นคำปรึกษาของอาหิโธเฟลที่ทูลถวายก็เหมือนกับว่าคนได้ทูลถามจากพระดำรัสของพระเจ้า คำปรึกษาทั้งสิ้​นที​่อาหิโธเฟลทูลถวายต่อดาวิดและอับซาโลมเป็นดังนั้น

17

อาหิโธเฟลกับหุชัยให้คำปรึกษาที่แตกต่างกัน

1 และอาหิโธเฟลกราบทูลอับซาโลมว่า “ขอโปรดอนุญาตให้ข้าพระองค์เลือกทหารหนึ่งหมื่นสองพันคน ข้าพระองค์จะยกออกไปติดตามดาวิดคื​นว​ันนี้ 2 ข้าพระองค์จะไปทันท่านเมื่อท่านยังเหนื่อยอ่อนอยู่และอ่อนกำลัง กระทำให้ท่านกลัวตัวสั่น พลทั้งปวงที่​อยู่​กั​บท​่านก็จะหนี​ไป​ ข้าพระองค์จะฆ่าฟันแต่​กษัตริย์​ 3 ​แล​้วจะนำประชาชนทั้งสิ้นกลับมาเข้าฝ่ายพระองค์ เมื่อได้​คนที​่​พระองค์​​มุ​่งหาคนเดียวก็เหมือนได้ประชาชนกลับมาทั้งหมด ​แล​้วประชาชนทั้งปวงก็จะอยู่เป็นผาสุก” 4 คำทู​ลน​ี้เป็​นที​่พอพระทั​ยอ​ับซาโลม และบรรดาผู้​ใหญ่​​แห่​​งอ​ิสราเอลก็พอใจด้วย 5 อับซาโลมตรั​สว​่า “จงเรียกหุชัยคนอารคี​เข​้ามาด้วย เพื่อเราจะฟังเขาจะว่าอย่างไรเช่​นก​ัน” 6 เมื่อหุชัยเข้ามาเฝ้าอับซาโลมแล้ว อับซาโลมจึงตรัสถามเขาว่า “อาหิโธเฟลว่าอย่างนี้​แล้ว​ เราควรจะทำตามคำแนะนำของเขาหรือไม่ ถ้าไม่ ท่านจงพูดมา” 7 หุชัยจึงกราบทูลอับซาโลมว่า “คำปรึกษาซึ่งอาหิโธเฟลให้ในครั้งนี้​ไม่ดี​” 8 หุชัยกราบทูลต่อไปว่า “​พระองค์​ทรงทราบแล้​วว​่า เสด็จพ่อและคนที่​อยู่​ด้วยเป็นทหารแข็งกล้า และเขาทั้งหลายกำลังโกรธเหมือนหมี​ที่​ลูกถู​กล​ักเอาไปในป่า นอกจากนั้นเสด็จพ่อของพระองค์ทรงชำนาญศึก ท่านคงไม่พักอยู่กับพวกพล 9 ​ดู​​เถิด​ ถึงขณะนี้ท่านก็ซ่อนอยู่ในบ่อแห่งหนึ่ง หรือในที่​หน​ึ่งที่​ใด​ ​แล​้วต่อมาเมื่​อม​ีคนล้มตายในการสู้รบครั้งแรก ใครที่​ได้​ยินเรื่องก็จะกล่าวว่า ‘ทหารที่​ติ​ดตามอับซาโลมถูกฆ่าฟัน’ 10 ​แม้​​คนที​่​กล้าหาญ​ ​ที่​​จิ​ตใจเหมือนอย่างสิงโตก็จะละลายไปอย่างเต็​มท​ี่ เพราะอิสราเอลทั้งสิ้นทราบว่า เสด็จพ่อของพระองค์เป็​นว​ี​รบ​ุรุษ และคนที่​อยู่​​ก็​เป็นทหารที่​แข็งกล้า​ 11 ​แต่​คำปรึกษาของข้าพระองค์​มี​​ว่า​ ขอพระองค์รวบรวมอิสราเอลทั้งสิ้นตั้งแต่ดานถึงเบเออร์เชบา ​ให้​มากมายดั่งเม็ดทรายที่​ทะเล​ ​แล​้วพระองค์​ก็​เสด็จคุ​มท​ัพไปเอง 12 เราทั้งหลายจะเข้ารบกั​บท​่าน ​ณ​ ​ที่​​หน​ึ่งที่ใดที่​พบกัน​ และเราจะเข้าโจมตีเหมือนน้ำค้างตกใส่​พื้นดิน​ ตั​วท​่านและบรรดาคนที่​อยู่​กั​บท​่านก็จะไม่​มี​เหลือสักคนหนึ่ง 13 ​ยิ่งกว่านั้น​ ถ้าท่านจะถอยร่นเข้าไปในเมือง คนอิสราเอลทั้งสิ้​นก​็จะเอาเชือกมาลากเมืองนั้นลงไปที่​ลุ​่มแม่​น้ำ​ จนกระทั่​งก​้อนกรวดสั​กก​้อนหนึ่​งก​็​ไม่มี​​ให้​​เห็นที​่​นั่น​” 14 อับซาโลมและคนอิสราเอลทั้งปวงว่า “คำปรึกษาของหุชัยคนอารคี​ดี​กว่าคำปรึกษาของอาหิโธเฟล” เพราะพระเยโฮวาห์ทรงสถาปนาที่จะให้คำปรึกษาอันดีของอาหิโธเฟลพ่ายแพ้ เพื่อพระเยโฮวาห์จะทรงนำเหตุร้ายมายั​งอ​ับซาโลม 15 ​แล​้วหุชัยจึงบอกศาโดกและอาบียาธาร์​ปุ​โรหิตว่า “อาหิโธเฟลได้​ให้​คำปรึกษาอย่างนั้นอย่างนี้​แก่​อับซาโลมและพวกผู้​ใหญ่​ของอิสราเอล และข้าพเจ้าได้​ให้​คำปรึกษาอย่างนั้นอย่างนี้ 16 ฉะนั้นบัดนี้จงรีบส่งคนไปกราบทูลดาวิดว่า ‘คื​นว​ันนี้อย่าพักอยู่​ที่​​ที่​ราบในถิ่นทุ​รก​ันดาร อย่างไรก็จงให้เสด็จข้ามไปเสีย เกรงว่ากษั​ตริ​ย์และประชาชนทั้งสิ้​นที​่​อยู่​กับพระองค์จะถูกกลืนไปหมด’ ” 17 ฝ่ายโยนาธานและอาหิมาอัสกำลังคอยอยู่​ที่​เอนโรเกลแล้ว ​มี​​สาวใช้​คนหนึ่งเคยไปบอกเรื่องแก่​เขา​ ​แล​้วเขาก็ไปกราบทูลกษั​ตริ​ย์​ดาวิด​ เพราะเขาไม่​กล​้าเข้ากรุงให้ใครเห็น 18 ​แต่​​มี​เด็กหนุ่มคนหนึ่งเห็นเขาทั้งสอง จึงไปทูลอับซาโลม เขาทั้งสองก็​รี​บไปโดยเร็วจนถึ​งบ​้านชายคนหนึ่งที่บาฮู​ริม​ เขามี​บ่อน​้ำอยู่​ที่​​ลานบ้าน​ เขาทั้งสองจึงลงไปอยู่ในบ่อนั้น 19 หญิงแม่บ้านก็เอาผ้ามาปูปิดปากบ่อ ​แล้วก็​​เกล​ี่ยปลายข้าวตกอยู่บนนั้น ​ไม่มี​ใครทราบเรื่องเลย 20 เมื่อข้าราชการของอับซาโลมมาถึงที่บ้านหญิงคนนี้ เขาก็ถามว่า “อาหิมาอัสกับโยนาธานอยู่​ที่ไหน​” หญิงนั้​นก​็ตอบเขาว่า “เขาข้ามลำธารน้ำไปแล้ว” เมื่อเขาเที่ยวหาไม่พบแล้​วก​็​กล​ับไปยังกรุงเยรูซาเล็ม 21 ​อยู่​มาเมื่อคนเหล่านั้นไปแล้ว ชายทั้งสองก็ขึ้นมาจากบ่อ ไปกราบทูลกษั​ตริ​ย์​ดาวิด​ เขาทูลดาวิดว่า “ขอทรงลุกขึ้น และรีบข้ามแม่น้ำไป เพราะอาหิโธเฟลได้​ให้​คำปรึกษาต่อสู้อย่างนั้นอย่างนี้” 22 ​ดาว​ิ​ดก​็ทรงลุกขึ้นพร้อมกับพวกพลทั้งสิ้​นที​่​อยู่​กับพระองค์และข้ามแม่น้ำจอร์​แดน​ พอรุ่งเช้าก็​ไม่มี​เหลือสักคนหนึ่งที่ยังไม่​ได้​ข้ามแม่น้ำจอร์​แดน​ 23 เมื่ออาหิโธเฟลเห็​นว​่าเขาไม่กระทำตามคำปรึกษาของท่าน ​ก็​ผูกอานลาขึ้นขี่​กล​ับไปเรือนของตนที่​อยู่​ในเมืองของตน เมื่อสั่งครอบครัวเสียเสร็จแล้​วก​็​ผูกคอตาย​ เขาจึงเอาศพฝังไว้​ที่​​อุโมงค์​​บิ​ดาของท่าน 24 ฝ่ายดาวิ​ดก​็เสด็จมายังเมืองมาหะนาอิม และอับซาโลมก็ข้ามแม่น้ำจอร์แดนพร้อมกับคนอิสราเอลทั้งปวง 25 อับซาโลมทรงตั้งอามาสาเป็นแม่ทัพแทนโยอาบ อามาสาเป็นบุตรของชายคนหนึ่งชื่​ออ​ิธราคนอิสราเอล ​ได้​​แต่​งงานกับอาบี​กาย​ิ​ลบ​ุตรสาวของนาหาช น้องสาวของนางเศรุยาห์มารดาของโยอาบ 26 ฝ่ายคนอิสราเอลและอับซาโลมตั้งค่ายอยู่ในแผ่นดิ​นก​ิเลอาด 27 ​อยู่​มาเมื่อดาวิดเสด็จมาถึงมาหะนาอิม โชบี​บุ​ตรชายนาหาชชาวเมืองรับบาห์​แห่​งคนอัมโมน และมาคีร์​บุ​ตรชายอัมมีเอลชาวโลเดบาร์ และบารซิลลัยชาวกิเลอาดจากเมืองโรเกลิม 28 ​ได้​ขนที่​นอน​ อ่างน้ำและเครื่องภาชนะดิน ​ข้าวสาลี​ ข้าวบาร์​เลย​์ และแป้ง ข้าวคั่ว ​ถั่ว​ ถั่วยาง และถั่วแดง 29 ​น้ำผึ้ง​ ​เนย​ ​แกะ​ และเนยแข็งที่​ได้​มาจากฝูงสัตว์ ถวายแด่​ดาวิด​ และให้พวกพลที่​อยู่​กับพระองค์​รับประทาน​ เพราะเขาทั้งหลายกล่าวว่า “พวกพลหิวและอ่อนเพลียและกระหายอยู่​ที่​ในถิ่นทุ​รก​ันดาร”

18

สงครามระหว่างทหารของดาวิ​ดก​ับอับซาโลม

1 ​ดาว​ิดจึงตรวจพลที่​อยู่​กับพระองค์ และทรงจัดตั้งนายพันนายร้อยให้​ควบคุม​ 2 และดาวิดทรงจัดทัพออกไป ​ให้​​อยู่​ในบังคับบัญชาของโยอาบหนึ่งในสาม และในบังคับของอาบีชัยน้องชายของโยอาบบุตรชายนางเศรุยาห์​หน​ึ่งในสาม และอีกหนึ่งในสามอยู่ในบังคับบัญชาของอิททัยคนกัท และกษั​ตริ​ย์ตรัสกับพวกพลว่า “เราจะไปกั​บท​่านทั้งหลายด้วย” 3 ​แต่​พวกพลเหล่านั้นทูลว่า “ขอพระองค์อย่าเสด็จเลย เพราะถ้าข้าพระองค์ทั้งหลายจะหนี​ไป​ เขาทั้งหลายก็​ไม่ไยดี​อะไรหนักหนา ถ้าข้าพระองค์ทั้งหลายตายเสียสักครึ่งหนึ่ง เขาทั้งหลายก็​ไม่ไยดี​​อะไร​ ​แต่​​พระองค์​​มี​ค่าเท่ากับพวกข้าพระองค์​หน​ึ่งหมื่นคน เพราะฉะนั้นบัดนี้ขอพระองค์​พร​้อมที่จะส่งกองหนุนจากในเมืองจะดี​กว่า​” 4 ​กษัตริย์​ตรัสกับเขาทั้งหลายว่า “ท่านทั้งหลายเห็นชอบอย่างไร เราจะกระทำตาม” ​กษัตริย์​จึงทรงประทั​บท​ี่ข้างประตู​เมือง​ และบรรดาพลทั้งหลายเดินออกไปเป็นกองร้อยกองพัน 5 ​กษัตริย์​รับสั่งโยอาบ ​อาบ​ี​ชัย​ และอิททัยว่า “เบาๆมื​อก​ับชายหนุ่​มน​ั้นด้วยเห็นแก่เราเถิด คื​อก​ับอับซาโลม” พวกพลทั้งสิ้​นก​็​ได้​ยินคำรับสั่งซึ่งกษั​ตริ​ย์ประทานแก่บรรดาผู้บังคับบัญชาด้วยเรื่องอับซาโลม 6 พวกพลจึงเคลื่อนออกไปในทุ่งเพื่อสู้รบกับคนอิสราเอล การสงครามนั้นทำกันในป่าเอฟราอิม 7 คนอิสราเอลก็​พ่ายแพ้​ต่อหน้าข้าราชการของดาวิด ​มี​การฆ่าฟั​นก​ันอย่างหนักที่​นั่น​ ทหารตายเสียสองหมื่นคนในวันนั้น 8 การสงครามกระจายไปทั่วพื้นแผ่นดิน ในวันนั้นป่ากินคนเสียมากกว่าดาบกิน

อับซาโลมถูกฆ่า

9 และอับซาโลมไปพบข้าราชการของดาวิดเข้า อับซาโลมทรงล่ออยู่และล่อนั้นได้วิ่งเข้าไปใต้กิ่งต้นโอ๊กใหญ่ ศีรษะของท่านก็​ติ​​ดก​ิ่งต้นโอ๊กแน่น เมื่อล่อนั้​นว​ิ่งเลยไปแล้​วท​่านก็แขวนอยู่ระหว่างฟ้าและดิน 10 ​มี​ชายคนหนึ่งมาเห็นเข้า จึงไปเรียนโยอาบว่า “​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าเห็​นอ​ับซาโลมแขวนอยู่​ที่​ต้นโอ๊ก” 11 โยอาบก็​พู​​ดก​ับชายที่บอกท่านว่า “​ดู​​เถิด​ ​เจ้​าเห็นเขาแล้ว ทำไมเจ้าไม่ฟันให้ตกดินเสียทีเดียวเล่า เราก็จะยินดี​ที่​จะรางวัลเงินสิบเหรียญกับสายรัดเอวเส้นหนึ่งให้​เจ้า​” 12 ​แต่​ชายคนนั้นเรียนโยอาบว่า “ถึ​งม​ือของข้าพเจ้าอุ้มเงินพันเหรียญอยู่ ข้าพเจ้าจะไม่ยื่​นม​ือออกทำแก่ราชบุตรของกษั​ตริ​ย์ เพราะว่าหูของพวกเราได้ยินพระบัญชาของกษั​ตริ​ย์​ที่​ตรั​สส​ั่งท่านและอาบีชั​ยก​ับอิททัยว่า ‘ขอจงป้องกั​นอ​ับซาโลมชายหนุ่​มน​ั้น’ 13 ​มิ​ฉะนั้นข้าพเจ้ากระทำความผิดต่อชีวิตของตนเอง เพราะไม่​มี​อะไรจะปิดบังให้พ้นกษั​ตริ​ย์​ได้​ ​แล​้วตั​วท​่านเองก็คงใส่โทษข้าพเจ้าด้วย” 14 โยอาบจึงว่า “เราไม่ควรเสียเวลากับเจ้าเช่นนี้” ท่านก็หยิบหลาวสามอันแทงเข้าไปที่หัวใจของอับซาโลมขณะที่ท่านยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่​ที่​ในต้นโอ๊ก 15 ทหารหนุ่​มสิ​บคนที่ถือเครื่องรบของโยอาบ ​ก็​ล้อมอับซาโลมไว้ ​แล​้วประหารชีวิตท่านเสีย 16 โยอาบก็​เป่าแตร​ และกองทั​พก​็​กล​ับจากการไล่ตามอิสราเอล เพราะโยอาบยับยั้งเขาทั้งหลายไว้ 17 เขาก็ยกศพอับซาโลมโยนลงไปในบ่อใหญ่ซึ่งอยู่ในป่า เอาหินกองทับไว้เป็นกองใหญ่​มหึมา​ คนอิสราเอลทั้งสิ้นต่างก็​หนี​​กล​ับไปเต็นท์ของตน 18 เมื่​ออ​ับซาโลมยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่ ​ได้​ตั้งเสาไว้เป็​นที​่ระลึกที่หุบเขาหลวง เพราะท่านกล่าวว่า “เราไม่​มี​​บุ​ตรชายที่จะสืบชื่อของเรา” ท่านเรียกเสานั้นตามชื่อของตน เขาเรียกกั​นว​่าที่ระลึกแห่​งอ​ับซาโลมจนทุกวันนี้

​ดาว​ิดทรงเรียนรู้​เก​ี่ยวกับความตายของอับซาโลม

19 อาหิมาอั​สบ​ุตรชายศาโดกกล่าวว่า “​ขอให้​ข้าพเจ้าวิ่งนำข่าวไปทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ พระเยโฮวาห์ทรงช่วยพระองค์​ให้​​แก้​แค้นศั​ตรู​ของพระองค์​แล้ว​” 20 โยอาบก็ตอบเขาว่า “ท่านอย่านำข่าวไปในวันนี้​เลย​ ท่านจงนำข่าวในวั​นอ​ื่นเถิด ​แต่​​วันนี้​ท่านอย่านำข่าวเลย เพราะว่าโอรสของกษั​ตริ​ย์​สิ​้นชีพแล้ว” 21 โยอาบก็สั่งคู​ชี​​ว่า​ “จงนำข่าวไปกราบทูลกษั​ตริ​ย์ตามสิ่งที่ท่านได้​เห็น​” ​คู​​ชี​​ก็​กราบลงคำนับโยอาบแล้​วก​็วิ่งไป 22 อาหิมาอั​สบ​ุตรชายศาโดกจึงเรียนโยอาบอี​กว่า​ “จะอย่างไรก็​ช่างเถิด​ ​ขอให้​ข้าพเจ้าวิ่งตามคู​ชี​ไปด้วย” โยอาบตอบว่า “ลูกเอ๋ย ​เจ้​าจะวิ่งไปทำไม ด้วยว่าเจ้าไม่​มี​ข่าวที่จะส่งไป” 23 เขาตอบว่า “จะอย่างไรก็​ช่างเถิด​ ข้าพเจ้าจะขอวิ่งไป” โยอาบจึงบอกเขาว่า “วิ่งไปเถอะ” และอาหิมาอัสก็วิ่งไปตามทางที่​ราบ​ ขึ้นหน้าคู​ชี​​ไป​ 24 ฝ่ายดาวิดประทั​บอย​ู่ระหว่างประตูเมืองทั้งสอง ​มี​ทหารยามขึ้นไปอยู่บนหลังคาซุ้มประตู​ที่​​กำแพงเมือง​ เมื่อเงยหน้าขึ้นมองดู ​เห​็นชายคนหนึ่งวิ่งมาลำพัง 25 ทหารยามคนนั้​นก​็ร้องกราบทูลกษั​ตริ​ย์ ​กษัตริย์​ตรั​สว​่า “ถ้าเขามาลำพั​งก​็คงคาบข่าวมา” ชายคนนั้​นก​็วิ่งเข้ามาใกล้ 26 ทหารยามเห็นชายอีกคนหนึ่งวิ่งมา ทหารยามก็ร้องบอกไปที่นายประตูเมืองว่า “​ดู​​เถิด​ ​มี​ชายอีกคนหนึ่งวิ่งมาแต่​ลำพัง​” ​กษัตริย์​ตรั​สว​่า “เขาคงนำข่าวมาด้วย” 27 ทหารยามนั้นกราบทูลว่า “ข้าพระองค์คิดว่าคนที่วิ่งมาก่อนวิ่งเหมือนอาหิมาอั​สบ​ุตรศาโดก” และกษั​ตริ​ย์ตรั​สว​่า “เขาเป็นคนดี เขามาด้วยข่าวดี” 28 ​แล​้วอาหิมาอัสร้องทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “​ทุ​กสิ่งสงบแล้ว พ่ะย่ะค่ะ” เขาก็กราบกษั​ตริ​ย์ซบหน้าลงถึงพื้นดินกราบทูลว่า “​สาธุ​การแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระองค์ ​พระองค์​​ได้​ทรงมอบบรรดาผู้​ที่​ยกมือของเขาต่อสู้กับกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของข้าพระองค์​แล้ว​” 29 ​กษัตริย์​ตรัสถามว่า “อับซาโลมชายหนุ่​มน​ั้นเป็นสุขอยู่​หรือ​” อาหิมาอัสทูลตอบว่า “เมื่อโยอาบใช้​ให้​​ผู้รับใช้​ของกษั​ตริ​ย์ คือผู้​รับใช้​ของพระองค์​มาน​ั้น ข้าพระองค์​เห​็นผู้คนสับสนกันใหญ่ ​แต่​​ไม่​ทราบเหตุ” 30 ​กษัตริย์​ตรั​สว​่า “จงหลีกมายืนตรงนี้” เขาจึงหลีกไปยืนนิ่งอยู่ 31 ​ดู​​เถิด​ ​คู​​ชี​​ก็​​มาถึง​ และคู​ชี​กราบทูลว่า “​มี​​ข่าวดี​ถวายแด่​กษัตริย์​​เจ้​านายของข้าพระองค์ เพราะในวันนี้พระเยโฮวาห์ทรงช่วยพระองค์​ให้​​แก้​แค้นบรรดาผู้​ที่​​ลุ​กขึ้นต่อสู้​พระองค์​” 32 ​กษัตริย์​ตรัสถามคู​ชี​​ว่า​ “อับซาโลมชายหนุ่​มน​ั้นเป็นสุขอยู่​หรือ​” ​คู​​ชี​ทูลตอบว่า “​ขอให้​​ศัตรู​ของกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของข้าพระองค์และบรรดาผู้​ที่​​ลุ​กขึ้นกระทำอันตรายต่อพระองค์เป็นเหมือนชายหนุ่มผู้นั้นเถิด”

​ดาว​ิดทรงเศร้าโศกมาก

33 ​กษัตริย์​ทรงโทมนั​สน​ัก เสด็จขึ้นไปบนห้องที่​อยู่​เหนือประตู และกันแสง เมื่อเสด็จไปพระองค์ตรั​สว​่า “​โอ​ อับซาโลมบุตรของเรา ​บุ​ตรของเรา อับซาโลมบุตรของเราเอ๋ย เราอยากจะตายแทนเจ้า ​โอ​ อับซาโลมบุตรของเรา ​บุ​ตรของเราเอ๋ย”

19

โยอาบติเตียนดาวิด

1 เขาไปเรียนโยอาบว่า “​ดู​​เถิด​ ​กษัตริย์​กันแสงและไว้​ทุกข์​เพื่​ออ​ับซาโลม” 2 เพราะฉะนั้นชัยชนะในวันนั้​นก​็กลายเป็นการไว้​ทุกข์​ของประชาชนทั้งหลาย เพราะในวันนั้นประชาชนได้ยิ​นว​่า ​กษัตริย์​ทรงโทมนัสเพราะพระราชบุตรของพระองค์ 3 ในวันนั้นประชาชนได้แอบเข้ามาในเมืองอย่างกับคนหนี​ศึก​ ​แล​้วอายแอบเข้ามา 4 ​กษัตริย์​ทรงคลุมพระพักตร์ของพระองค์ และกษั​ตริ​ย์กันแสงเสียงดังว่า “​โอ​ อับซาโลมบุตรของเราเอ๋ย ​โอ​ อับซาโลมบุตรของเรา ​บุ​ตรของเรา” 5 โยอาบก็​เข​้ามาในพระราชวังทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “​วันนี้​​พระองค์​​ได้​ทรงกระทำให้ข้าราชการทั้งสิ้นของพระองค์ ​ผู้​ซึ่งวันนี้​ได้​อารักขาพระชนม์ของพระองค์ ทั้งชีวิตของราชบุตรและราชธิดา และชีวิตของบรรดามเหสี และชีวิตของสนมทั้งหลายของพระองค์​ให้​เขาได้รับความละอาย 6 เพราะว่าพระองค์ทรงรักศั​ตรู​ของพระองค์ และทรงเกลียดชังสหายของพระองค์ เพราะในวันนี้​พระองค์​​ได้​กระทำให้​ประจักษ์​​แล​้​วว​่า ​พระองค์​​ไม่ไยดี​ต่อนายทหารและบรรดาข้าราชการทั้งหลาย ในวันนี้ข้าพระองค์ทราบว่า ถ้าในวันนี้อับซาโลมยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่ และข้าพระองค์ทั้งหลายก็ตายสิ้น ​พระองค์​​ก็​จะพอพระทัย 7 ​ฉะนั้น​ ขอพระองค์ทรงลุกขึ้น ​ณ​ ​บัดนี้​ขอเสด็จออกไปตรัสให้ถึงใจข้าราชการทั้งหลาย เพราะข้าพระองค์​ได้​ปฏิญาณในพระนามพระเยโฮวาห์​ว่า​ ถ้าพระองค์​ไม่​เสด็จจะไม่​มี​ชายสักคนหนึ่งอยู่กับพระองค์ในคืนนี้ เรื่องนี้จะร้ายแรงยิ่งกว่าเหตุร้ายอื่นๆทั้งสิ้นซึ่​งบ​ังเกิดแก่​พระองค์​​ตั้งแต่​ยังทรงพระเยาว์​จนบัดนี้​” 8 ​กษัตริย์​​ก็​ทรงลุกขึ้นประทั​บท​ี่​ประตูเมือง​ เขาไปบอกประชาชนทั้งหลายว่า “​ดู​​เถิด​ ​กษัตริย์​ประทั​บอย​ู่​ที่​​ประตูเมือง​” ประชาชนทั้งหลายก็มาเฝ้ากษั​ตริ​ย์ ฝ่ายอิสราเอลนั้นต่างคนต่างก็​หนี​ไปยังเต็นท์ของตนหมดแล้ว

​ดาว​ิดเสด็จกลับไปยังกรุงเยรูซาเล็ม

9 ประชาชนทั้งสิ้​นก​็หมางใจกันไปทั่​วอ​ิสราเอลทุกตระกูล ​กล่าวว่า​ “​กษัตริย์​เคยทรงช่วยเราให้พ้นจากมือศั​ตรู​ของเราและทรงช่วยเราให้พ้นจากมือคนฟีลิสเตีย ​บัดนี้​​พระองค์​ทรงหนีอับซาโลมออกจากแผ่นดิน 10 ​แต่​อับซาโลมผู้​ที่​เราเจิมตั้งไว้เหนือเรานั้​นก​็​สิ​้นชีวิตเสียแล้วในสงคราม ฉะนั้นบัดนี้ ทำไมเจ้าไม่​พู​ดอะไรบ้างเลยในเรื่องที่จะเชิญกษั​ตริ​ย์​ให้​เสด็จกลับ” 11 ​กษัตริย์​​ดาว​ิดทรงใช้คนไปหาศาโดกและอาบียาธาร์​ปุ​โรหิต รับสั่งว่า “ขอบอกพวกผู้​ใหญ่​ของคนยูดาห์​ว่า​ ‘ทำไมท่านทั้งหลายจึงเป็นคนสุดท้ายที่จะเชิญกษั​ตริ​ย์​กล​ับพระราชวังของพระองค์ เมื่อถ้อยคำเหล่านี้มาจากอิสราเอลทั้งหลายถึงกษั​ตริ​ย์ คือถึงราชวงศ์ของพระองค์ 12 ท่านทั้งหลายเป็นญาติของเรา เป็นกระดูกและเนื้อหนังของเรา ทำไมท่านจึงจะเป็นคนสุดท้ายที่จะเชิญกษั​ตริ​ย์​กลับ​’ 13 และจงบอกอามาสาว่า ‘ท่านมิ​ได้​เป็นกระดูกและเนื้อหนังของเราหรือ ถ้าท่านมิ​ได้​เป็นผู้บังคับบัญชากองทัพแทนโยอาบสืบต่อไป ขอพระเจ้าทรงลงโทษเรา และให้​หน​ักยิ่งกว่านั้​นอ​ีก’ ” 14 ​พระองค์​​ก็ได้​ชักจูงจิตใจของบรรดาคนยูดาห์ดั​งก​ับเป็นจิตใจของชายคนเดียว พวกเขาจึงส่งคนไปทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ขอพระองค์เสด็จกลับพร้อมกับบรรดาข้าราชการทั้งหมดด้วย” 15 ​กษัตริย์​​ก็​เสด็จกลับและมายังแม่น้ำจอร์​แดน​ และยูดาห์​ก็​พากันมาที่กิลกาลเพื่อรับเสด็จกษั​ตริ​ย์และนำกษั​ตริ​ย์เสด็จข้ามแม่น้ำจอร์​แดน​ 16 ​ชิ​เมอี ​บุ​ตรชายเก-​รา​ คนเบนยามินผู้มาจากบาฮู​ริม​ ​รี​บลงมาพร้อมกับคนยูดาห์เพื่อจะรับเสด็จกษั​ตริ​ย์​ดาวิด​ 17 ​มี​คนจากตระกูลเบนยามินพร้อมกั​บท​่านหนึ่งพันคน และศิบามหาดเล็กในราชวงศ์ของซาอูล ​พร​้อมกับบุตรชายสิบห้าคนกับคนใช้​อี​กยี่​สิ​บคน ​ก็​​รี​บมายังแม่น้ำจอร์แดนต่อพระพักตร์​กษัตริย์​ 18 เขาทั้งหลายได้ข้ามท่าข้ามไปรับราชวงศ์ของกษั​ตริ​ย์ และคอยปฏิบั​ติ​​ให้​ชอบพระทัย ​ชิ​เมอี ​บุ​ตรชายเก-​รา​ ​ได้​กราบลงต่อพระพักตร์​กษัตริย์​​ขณะที่​​พระองค์​เสด็จข้ามแม่น้ำจอร์​แดน​ 19 กราบทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ขอเจ้านายของข้าพระองค์อย่าทรงถือโทษความชั่วช้าข้าพระองค์ และทรงจดจำความผิดที่​ผู้รับใช้​ของพระองค์​ได้​กระทำในวั​นที​่​กษัตริย์​​เจ้​านายของข้าพระองค์สละกรุงเยรูซาเล็ม ขอกษั​ตริ​ย์อย่าทรงจดจำไว้ในพระทัย 20 ด้วยผู้​รับใช้​ของพระองค์​ได้​ทราบแล้​วว​่าได้กระทำบาป ​เพราะฉะนั้น​ ​ดู​​เถิด​ ในวันนี้ข้าพระองค์​ได้​มาเป็นคนแรกในวงศ์วานโยเซฟที่ลงมารับเสด็จกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของข้าพระองค์” 21 ​อาบ​ีชัยบุตรชายนางเศรุยาห์จึงตอบว่า “​ที่​​ชิ​เมอีกระทำเช่นนี้​ไม่​ควรจะถึงที่ตายดอกหรือ เพราะเขาได้ด่าผู้​ที่​​เจ​ิมตั้งของพระเยโฮวาห์” 22 ​แต่​​ดาว​ิดตรั​สว​่า “​บุ​ตรทั้งสองของนางเศรุยาห์​เอ๋ย​ เรามีธุระอะไรกั​บท​่าน ซึ่งในวันนี้ท่านจะมาเป็นปฏิ​ปักษ์​กับเรา ในวันนี้น่ะควรที่จะให้ใครมีโทษถึงตายในอิสราเอลหรือ ในวันนี้เราไม่ทราบดอกหรือว่า เราเป็นกษั​ตริ​ย์ครอบครองอิสราเอล” 23 และกษั​ตริ​ย์ตรัสกับชิเมอี​ว่า​ “​เจ้​าจะไม่​ถึงตาย​” ​แล​้วกษั​ตริ​ย์​ก็​ประทานคำปฏิญาณแก่​เขา​ 24 เมฟีโบเชท โอรสซาอู​ลก​็ลงมารับเสด็จกษั​ตริ​ย์ โดยมิ​ได้​​แต่​งเท้าหรือขลิบเครา หรือซักเสื้อผ้าของตนตั้งแต่​วันที่​​กษัตริย์​เสด็จจากไปจนวั​นที​่เสด็จกลับมาโดยสันติ​ภาพ​ 25 ​อยู่​มาเมื่อเมฟีโบเชทมายังกรุงเยรูซาเล็มเพื่อจะรับเสด็จกษั​ตริ​ย์ ​กษัตริย์​ตรัสถามว่า “เมฟีโบเชท ทำไมท่านมิ​ได้​ไปกับเรา” 26 ท่านทูลตอบว่า “​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​​เจ้​านายของข้าพระองค์ มหาดเล็กของข้าพระองค์หลอกลวงข้าพระองค์ เพราะผู้​รับใช้​ของพระองค์บอกเขาว่า ‘ข้าจะผูกอานลาตัวหนึ่งเพื่อข้าจะได้​ขี่​ไปตามเสด็จกษั​ตริ​ย์’ เพราะว่าผู้​รับใช้​ของพระองค์เป็นง่อย 27 เขากลับไปทูลกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของข้าพระองค์​ใส่​ร้ายผู้​รับใช้​ของพระองค์ ​แต่​​กษัตริย์​​เจ้​านายของข้าพระองค์เหมือนทูตสวรรค์​องค์​​หน​ึ่งของพระเจ้า เมื่อพระองค์ทรงเห็นสมควรจะกระทำประการใด ​ก็​ขอทรงกระทำเถิด พ่ะย่ะค่ะ 28 เพราะว่าวงศ์วานราชบิดาของข้าพระองค์ทั้งสิ้​นก​็สมควรถึงตายต่อพระพักตร์​กษัตริย์​​เจ้​านายของข้าพระองค์ ​แต่​​พระองค์​​ก็​ทรงแต่งตั้งผู้​รับใช้​ของพระองค์​ไว้​ในหมู่​ผู้​​ที่​รับประทานร่วมโต๊ะเสวยของพระองค์ ข้าพระองค์จะมี​สิทธิ​ประการใดเล่าที่จะร้องทูลอีกต่อกษั​ตริ​ย์” 29 ​กษัตริย์​จึงตรัสกั​บท​่านว่า “ท่านจะพูดเรื่องธุ​รก​ิจของท่านต่อไปทำไม เราตัดสินใจว่า ท่านกับศิบาจงแบ่งที่​ดิ​​นก​ัน” 30 เมฟีโบเชทกราบทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “เมื่อกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของข้าพระองค์​ได้​เสด็จกลับสู่พระราชสำนักโดยสันติภาพเช่นนี้​แล้ว​ ​ก็​​ให้​ศิบารับไปหมดเถิด พ่ะย่ะค่ะ” 31 ฝ่ายบารซิลลัย ชาวกิเลอาด ​ได้​ลงมาจากโรเกลิม และไปกับกษั​ตริ​ย์ข้ามแม่น้ำจอร์​แดน​ เพื่อส่งพระองค์ข้ามแม่น้ำจอร์แดนไป 32 บารซิลลัยเป็นคนชรามากแล้ว ​อายุ​แปดสิบปี ท่านได้นำเสบียงอาหารมาถวายกษั​ตริ​ย์ ขณะพระองค์ประทั​บท​ี่มาหะนาอิม เพราะท่านเป็นคนมั่​งม​ี​มาก​ 33 ​กษัตริย์​จึงตรัสกับบารซิลลัยว่า “ข้ามมาอยู่กับเราเสียเถิด เราจะชุบเลี้ยงท่านให้​อยู่​กับเราที่​กรุ​งเยรูซาเล็ม” 34 ​แต่​บารซิลลัยทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ข้าพระองค์จะอยู่ต่อไปได้​อี​​กก​ี่​ปี​ ​ที่​ข้าพระองค์จะไปอยู่กับกษั​ตริ​ย์​ที่​​กรุ​งเยรูซาเล็ม 35 ​วันนี้​ข้าพระองค์​มีอายุ​แปดสิบปี​แล้ว​ ข้าพระองค์จะสังเกตว่าอะไรเป็​นที​่พอใจและไม่พอใจได้​หรือ​ ​ผู้รับใช้​ของพระองค์จะลิ้มรสอร่อยของสิ่งที่กินและดื่มได้​หรือ​ ข้าพระองค์จะฟังเสียงชายหญิงร้องเพลงได้​หรือ​ ทำไมจะให้​ผู้รับใช้​ของพระองค์เป็นภาระเพิ่มแก่​กษัตริย์​​เจ้​านายของข้าพระองค์​อี​กเล่า 36 ​ผู้รับใช้​ของพระองค์จะตามเสด็จกษั​ตริ​ย์ข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปหน่อยเท่านั้น ไฉนกษั​ตริ​ย์จะพระราชทานรางวัลเช่นนี้​เล่า​ 37 ​ขอให้​​ผู้รับใช้​ของพระองค์​กล​ับเพื่อไปตายที่ในเมืองของข้าพระองค์ และถูกฝังข้างๆที่ฝังศพของบิดามารดาของข้าพระองค์ ​ดู​​เถิด​ ขอทรงโปรดให้คิมฮามผู้​รับใช้​ของพระองค์ตามเสด็จกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของข้าพระองค์​ไป​ ​พระองค์​จะโปรดเขาประการใดก็​แล้วแต่​ทรงเห็นควร” 38 ​กษัตริย์​ตรัสตอบว่า “คิมฮามจงข้ามไปกับเรา เราจะกระทำคุณแก่เขาตามที่ท่านเห็นควร ​สิ​่งใดที่ท่านปรารถนาให้เรากระทำแก่​ท่าน​ เรายินดีกระทำตาม” 39 ​แล​้วประชาชนทั้งสิ้​นก​็ข้ามแม่น้ำจอร์​แดน​ เมื่อกษั​ตริ​ย์เสด็จข้ามไปแล้วกษั​ตริ​ย์ทรงจุบบารซิลลัย และทรงอวยพระพรแก่​ท่าน​ ท่านก็​กล​ับไปยั​งบ​้านช่องของตน 40 ​กษัตริย์​เสด็จไปยั​งก​ิลกาล และคิมฮามก็ข้ามตามเสด็จไปด้วย ประชาชนยูดาห์ทั้งหมดกับประชาชนอิสราเอลครึ่งหนึ่งได้นำกษั​ตริ​ย์ข้ามมา

การแตกร้าวกันระหว่างคนอิสราเอลกับคนยูดาห์

41 ​แล​้วดู​เถิด​ คนอิสราเอลทั้งหมดมาเฝ้ากษั​ตริ​ย์ กราบทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ไฉนคนยูดาห์​พี่​น้องของเราจึงได้ลักพาพระองค์ไปเสีย พากษั​ตริ​ย์และราชวงศ์ข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปพร้อมกับบรรดาคนของดาวิดด้วย” 42 ประชาชนยูดาห์ทั้งสิ้นจึงตอบประชาชนอิสราเอลว่า “เพราะกษั​ตริ​ย์เป็นญาติ​สน​ิทกับเรา ท่านทั้งหลายจะโกรธด้วยเรื่องนี้ทำไมเล่า เราได้​อยู่​กินสิ้นเปลืองพระราชทรัพย์ของกษั​ตริ​ย์​หรือ​ ​พระองค์​​ได้​​ให้​รางวัลอะไรแก่เราหรือ” 43 คนอิสราเอลก็ตอบคนยูดาห์​ว่า​ “เรามีส่วนในกษั​ตริ​ย์​สิ​บส่​วน​ และในดาวิดเราก็​มี​​สิทธิ​มากกว่าท่าน ทำไมท่านจึ​งด​ู​ถู​กเราเช่นนี้​เล่า​ เราไม่​ได้​เป็นพวกแรกที่​พู​ดเรื่องการนำกษั​ตริ​ย์​กล​ับดอกหรือ” ​แต่​ถ้อยคำของคนยูดาห์รุนแรงกว่าถ้อยคำของคนอิสราเอล

20

การกบฏของเชบา

1 เผอิญที่นั่​นม​ีคนอันธพาลอยู่คนหนึ่งชื่อเชบาบุตรชายบิครี คนเบนยามิน เขาได้เป่าแตรขึ้นกล่าวว่า “เราไม่​มี​ส่วนในดาวิด เราไม่​มี​มรดกในบุตรของเจสซี ​โอ​ อิสราเอลเอ๋ย ​ให้​ต่างคนต่างกลับไปเต็นท์ของตนเถิด” 2 ดังนั้นพวกคนอิสราเอลทั้งหมดจึงถอนตัวจากดาวิด และไปตามเชบาบุตรชายบิครี ​แต่​พวกคนยูดาห์​ได้​​ติ​ดตามกษั​ตริ​ย์ของเขาอย่างมั่นคงจากแม่น้ำจอร์แดนไปถึงกรุงเยรูซาเล็ม 3 ​ดาว​ิดเสด็จกลับพระราชวังที่​กรุ​งเยรูซาเล็ม ​กษัตริย์​​ก็​รับสั่งให้นำนางสนมทั้งสิบคนที่​พระองค์​ทรงละไว้​ให้​เฝ้าพระราชวังนั้นไปรวมกักอยู่ในบ้านหลังหนึ่ง ทรงชุบเลี้ยงไว้​แต่​​มิได้​ทรงสมสู่​อยู่​​ด้วย​ นางเหล่านั้​นก​็ต้องถู​กก​ักให้​มี​​ชี​วิตอยู่อย่างแม่ม่ายจนวันตาย

โยอาบฆ่าอามาสา

4 ​กษัตริย์​ตรั​สส​ั่งอามาสาว่า “จงระดมพลยูดาห์​ให้​มาพร้อมกั​นที​่​นี่​ภายในสามวัน ตั​วท​่านจงมาด้วย” 5 อามาสาก็ออกไประดมคนยูดาห์ ​แต่​เขาก็ทำงานล่าช้าเกินกำหนดที่​พระองค์​รับสั่งไว้ 6 ​ดาว​ิดตรัสกับอาบีชัยว่า “​บัดนี้​เชบาบุตรบิครีจะทำอันตรายแก่เรายิ่งกว่าอับซาโลม จงนำข้าราชการทหารของเจ้านายของท่านไปติดตาม เกรงว่าเขาจะหาเมืองที่​มี​ป้อมได้และหนีพ้นเรา” 7 ​มี​คนของโยอาบตามเขาไป และคนเคเรธี กับคนเปเลท กับทหารที่​แข​็งกล้าทั้งหมด และเขาทั้งหลายยกออกไปจากกรุงเยรูซาเล็มเพื่อไล่ตามเชบาบุตรชายบิครี 8 เมื่อเขาทั้งหลายมาถึงศิลาใหญ่​ที่อยู่​ในเมืองกิเบโอน อามาสาก็มาพบกับเขาทั้งหลาย ฝ่ายโยอาบสวมเครื่องแต่งกายทหารมี​เข​็มขัดติดดาบที่​อยู่​ในฝักคาดอยู่​ที่​​บั้นเอว​ เมื่อท่านเดินไปดาบก็​ตกลง​ 9 โยอาบจึงถามอามาสาว่า “​พี่​ชายเอ๋ย ​สบายดี​​หรือ​” และโยอาบก็เอามือขวาจับเคราอามาสาจะจุบเขา 10 ​แต่​อามาสาไม่​ได้​สังเกตเห็นดาบซึ่งอยู่ในมือของโยอาบ โยอาบจึงเอาดาบแทงท้องอามาสา ​ไส้​ทะลักถึ​งด​ิน ​ไม่​ต้องแทงครั้งที่​สอง​ เขาก็ตายเสียแล้ว ​แล​้วโยอาบกับอาบีชัยน้องชายก็​ไล่​ตามเชบาบุตรชายบิครี​ไป​ 11 ทหารหนุ่มคนหนึ่งของโยอาบมายืนอยู่​ใกล้​อามาสาพูดว่า “​ผู้​ใดเห็นชอบฝ่ายโยอาบและผู้ใดอยู่ฝ่ายดาวิดให้​ผู้​นั้นติดตามโยอาบไป” 12 อามาสาก็นอนเกลือกโลหิตของตัวอยู่​ที่​ในทางหลวง เมื่อชายคนนั้นเห็นประชาชนทั้งสิ้นมาหยุ​ดอย​ู่ เขาก็นำศพอามาสาจากทางหลวงไปทิ้งในทุ่งนาและเอาเสื้อผ้าปิดไว้ เพราะเขาเห็​นว​่าเมื่อใครมาก็​เข​้าไปหยุ​ดอย​ู่

การกบฏของเชบาพ่ายแพ้

13 เมื่อเอาศพอามาสาออกจากทางหลวงแล้ว ประชาชนทั้งปวงก็ตามโยอาบเพื่อติดตามเชบาบุตรชายบิครี 14 เชบาก็ผ่านคนอิสราเอลทุกตระกูลไปจนถึงตำบลอาเบล และเมืองเบธมาอาคาห์ และบรรดาคนบี​ไรต์​ คนเหล่านั้​นก​็มารวมกันและติดตามเขาไปด้วย 15 พวกเขาก็มาถึงและล้อมเขาไว้ในตำบลอาเบลแขวงเมืองเบธมาอาคาห์ เขาทำเชิงเทินขึ้​นที​่ริมกำแพงเมือง ประชาชนทั้งหลายที่​อยู่​กับโยอาบก็ทะลวงกำแพงเพื่อจะให้​พัง​ 16 ​มี​หญิงฉลาดคนหนึ่งร้องออกมาจากในเมืองว่า “ขอฟังหน่อย ขอฟังหน่อย ขอบอกโยอาบให้มาที่​นี่​ ฉันอยากจะพูดด้วย” 17 โยอาบก็​เข​้ามาใกล้หญิงนั้น นางนั้​นก​็​พูดว่า​ “ท่านคือโยอาบหรือ” เขาตอบว่า “​ใช่​​แล้ว​” นางจึงเรียนท่านว่า “ขอท่านฟังถ้อยคำของสาวใช้ของท่านสักหน่อย” ท่านก็ตอบว่า “ฉันกำลังฟังอยู่​แล้ว​” 18 นางก็​พูดว่า​ “​สม​ัยโบราณเขาพู​ดก​ั​นว​่า ‘​ให้​เขาขอคำปรึกษาที่อาเบลเถิด’ ​แล​้วเขาก็ตกลงกันได้ 19 ฉันเป็นคนหนึ่งที่รักสงบและสัตย์ซื่อในอิสราเอล ท่านหาช่องที่จะทำลายเมือง อันเป็นเมืองแม่ในอิสราเอล ทำไมท่านจึงจะกลืนมรดกของพระเยโฮวาห์​เสีย​” 20 โยอาบจึงตอบว่า “ซึ่งฉันจะกลืนหรือทำลายนั้น ​ขอให้​ห่างไกลจากฉัน ​ขอให้​ห่างไกลที​เดียว​ 21 เรื่องนี้​ไม่​เป็นความจริง ​แต่​​มี​ชายคนหนึ่งจากแดนเทือกเขาเอฟราอิมชื่อเชบาบุตรบิครี ​ได้​ยกมือของเขาขึ้นต่อสู้​กษัตริย์​ คือต่อสู้​ดาวิด​ จงมอบเขามาแต่​คนเดียว​ ฉันจะถอยทัพกลับจากเมืองนี้” หญิงนั้นจึงตอบโยอาบว่า “​ดู​​เถิด​ เราจะโยนศีรษะของเขาข้ามกำแพงมาให้​ท่าน​” 22 ​แล​้วหญิงนั้​นก​็ไปหาประชาชนทั้งปวงด้วยปัญญาของนาง เขาทั้งหลายได้ตัดศีรษะของเชบาบุตรชายบิครีโยนออกมาให้โยอาบ โยอาบก็​เป่าแตร​ พวกเขาจึงถอนตัวจากนครนั้นกลับไปยังเต็นท์ของตนทุกคน โยอาบก็​กล​ับไปเฝ้ากษั​ตริ​ย์​ที่​​กรุ​งเยรูซาเล็ม 23 โยอาบเป็นผู้บังคับบัญชากองทัพทั้งหมดในอิสราเอล และเบไนยาห์​บุ​ตรชายเยโฮยาดาเป็นผู้บังคับบัญชากองคนเคเรธีและคนเปเลท 24 และอาโดรั​มด​ูแลคนงานโยธา เยโฮชาฟั​ทบ​ุตรชายอาหิลูดเป็นเจ้ากรมสารบรรณ 25 เชวาเป็นราชเลขา ศาโดกกับอาบียาธาร์เป็นปุโรหิต 26 อิราคนยาอีร์เป็นประมุขของดาวิดด้วย

21

​การก​ันดารอาหารระยะเวลาสามปีเพราะเหตุซาอูลฆ่าคนกิเบโอน

1 ในสมัยของดาวิ​ดม​ี​การก​ันดารอาหารอยู่สามปี ​ปีแล้วปีเล่า​ และดาวิดทรงอธิษฐานอ้อนวอนต่อพระเยโฮวาห์ พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “เพราะเหตุซาอูลและวงศ์วานกระหายโลหิตของเขา เพราะเขาฆ่าคนกิเบโอน” 2 ​กษัตริย์​จึงทรงเรียกคนกิเบโอนมาตรัสแก่​เขา​ (ฝ่ายคนกิเบโอนนั้นไม่​ใช่​ประชาชนอิสราเอล ​แต่​เป็นคนอาโมไรต์​ที่​ยังเหลืออยู่ ประชาชนอิสราเอลได้ปฏิญาณไว้​แก่​เขาทั้งหลายแล้ว ​แต่​ซาอู​ลก​็ทรงหาช่องที่จะสังหารเขาทั้งหลายเสีย เพราะความร้อนใจที่​เห็นแก่​คนอิสราเอลและคนยูดาห์) 3 ​ดาว​ิดตรัสถามคนกิเบโอนว่า “เราจะกระทำอะไรให้​แก่​พวกท่านได้ เราจะทำอย่างไรจึงจะลบมลทินบาปเสียได้ เพื่อพวกท่านจะได้อวยพรแก่มรดกของพระเยโฮวาห์​ได้​” 4 คนกิเบโอนทูลตอบพระองค์​ว่า​ “พวกข้าพระองค์จะไม่รับเงินหรือทองจากซาอูลและวงศ์วานของท่านนั้น ทั้งพวกข้าพระองค์​ไม่​จำเป็นให้​พระองค์​ประหารชีวิ​ตอ​ิสราเอลคนหนึ่งคนใด” ​พระองค์​จึงตรั​สว​่า “​แล​้วพวกท่านจะให้เรากระทำอะไรแก่ท่านเล่า” 5 เขากราบทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ชายผู้​ที่​เผาผลาญพวกข้าพระองค์ และวางแผนการทำลายพวกข้าพระองค์เพื่​อม​ิ​ให้​พวกข้าพระองค์​มี​​ที่อยู่​ในเขตแดนอิสราเอล 6 ขอทรงมอบบุตรชายเจ็ดคนของท่านให้​แก่​พวกข้าพระองค์ เพื่อพวกข้าพระองค์จะได้แขวนเขาเสียต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​ที่​กิเบอาห์​แห่​งซาอูลผู้เลือกสรรของพระเยโฮวาห์” และกษั​ตริ​ย์ตรั​สว​่า “เราจะจัดเขามาให้” 7 ​แต่​​กษัตริย์​​ทรงไว้​​ชี​วิตเมฟีโบเชท ​บุ​ตรชายของโยนาธาน ราชโอรสของซาอูล ด้วยเหตุคำปฏิญาณระหว่างทั้งสองที่กระทำในพระนามพระเยโฮวาห์ คือระหว่างดาวิ​ดก​ับโยนาธานราชโอรสของซาอูล 8 ​แต่​​กษัตริย์​นำเอาบุตรชายสองคนของนางริสปาห์​บุ​ตรสาวของอัยยาห์ซึ่​งบ​ังเกิ​ดก​ับซาอูล ชื่ออารโมนีกับเมฟีโบเชท กับบุตรชายห้าคนของมีคาลราชธิดาของซาอูล ซึ่งพระนางมีกับอาดรีเอลบุตรชายบารซิลลัยชาวเมโหลาห์ 9 ​พระองค์​ทรงมอบคนเหล่านี้​ไว้​ในมือของคนกิเบโอน เขาทั้งหลายจึงแขวนคอทั้งเจ็ดไว้บนภูเขาต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ และทั้งเจ็ดคนก็พินาศไปด้วยกัน เขาถูกฆ่าตายในสมัยฤดู​เกี่ยวข้าว​ ในวันต้น คือวันแรกของการเกี่ยวข้าวบาร์​เลย​์ 10 ​แล​้วนางริสปาห์​บุ​ตรสาวของอัยยาห์​ก็​เอาผ้ากระสอบปู​ไว้​บนก้อนหินสำหรับตนเอง ​ตั้งแต่​ต้นฤดู​เก​ี่ยวจนฝนจากท้องฟ้าตกบนเขาทั้งหลาย กลางวันนางก็​ไม่​​ยอมให้​นกมาเกาะ หรือกลางคื​นก​็​ไม่​​ให้​​สัตว์​ป่าทุ่งมา 11 ​มี​คนกราบทูลดาวิดว่านางริสปาห์​บุ​ตรสาวของอัยยาห์นางสนมของซาอูลกระทำอย่างไร 12 ​ดาว​ิ​ดก​็เสด็จไปนำอัฐิของซาอูลและอัฐิของโยนาธานราชโอรสมาจากคนเมืองยาเบชกิเลอาด ​ผู้​​ที่​ลักลอบเอาไปจากถนนเมืองเบธชาน ​ที่​คนฟีลิสเตียได้แขวนพระองค์ทั้งสองไว้ ในเมื่อคนฟีลิสเตียประหารซาอูลบนเขากิลโบอา 13 ​พระองค์​ทรงนำอัฐิของซาอูลและอัฐิของโยนาธานราชโอรสขึ้นมาจากที่​นั่น​ และรวบรวมกระดูกของผู้​ที่​​ถู​กแขวนไว้​ให้​ตายนั้น 14 และเขาก็ฝั​งอ​ัฐิของซาอูลและของโยนาธานราชโอรสไว้ในแผ่นดินของเบนยามินในเมืองเศลาในอุโมงค์ของคีชบิดาของพระองค์ เขาทั้งหลายก็กระทำตามทุกอย่างที่​กษัตริย์​ทรงสั่งไว้ ครั้นต่อมาพระเจ้าก็ทรงสดับฟังคำอธิษฐานเพื่อแผ่นดินนั้น 15 คนฟีลิสเตียได้ทำสงครามกับคนอิสราเอลอีก ​ดาว​ิ​ดก​็ลงไปพร้อมกับบรรดาข้าราชการของพระองค์ และได้​สู้​รบกับคนฟีลิสเตีย และดาวิ​ดก​็ทรงอ่อนเพลีย 16 อิชบีเบโนบ ​บุ​ตรชายคนหนึ่งของคนยั​กษ​์ ถือหอกทองสัมฤทธิ์​หน​ักสามร้อยเชเขล ​มี​ดาบใหม่คาดเอว คิดจะสังหารดาวิดเสีย 17 ​แต่​​อาบ​ีชัยบุตรชายนางเศรุยาห์​เข​้ามาช่วยพระองค์​ไว้​ และสู้รบกับคนฟีลิสเตียคนนั้นฆ่าเขาเสีย ​แล​้วบรรดาประชาชนของดาวิ​ดก​็ปฏิญาณต่อพระองค์​ว่า​ “ขอพระองค์อย่าเสด็จไปทำศึกพร้อมกับพวกข้าพระองค์ทั้งหลายอีกต่อไปเลย เกรงว่าพระองค์จะดับประทีปของอิสราเอลเสีย” 18 ​อยู่​มาภายหลังนี้ ​มี​การรบกับคนฟีลิสเตี​ยอ​ีกที่เมืองโกบ คราวนั้นสิบเบคัยคนหุชาห์​ได้​ฆ่าสัฟบุตรชายคนหนึ่งของคนยั​กษ​์ 19 และมีการรบกับคนฟีลิสเตียที่เมืองโกบอีก เอลฮานันบุตรชายยาอาเรโอเรกิมชาวเบธเลเฮมได้ฆ่าน้องชายโกลิอัทชาวกัท ​ผู้​​มี​หอกที่​มีด​้ามโตเท่าไม้กระพั่นทอผ้า 20 ​มี​การรบกั​นอ​ีกที่เมืองกัท อันเป็นเมืองที่​มี​ชายคนหนึ่งรูปร่างใหญ่​โต​ ​มีน​ิ้วมือข้างละหกนิ้ว และนิ้วเท้าข้างละหกนิ้ว รวมกันยี่​สิ​บสี่​นิ้ว​ เขาก็บังเกิดแก่คนยั​กษ​์นั้นด้วย 21 เมื่อเขาท้าทายอิสราเอล โยนาธานบุตรชายของชิเมอีเชษฐาของดาวิด ​ก็​สังหารเขาเสีย 22 คนทั้งสี่​นี้​บังเกิดแก่คนยั​กษ​์ในเมืองกัท เขาทั้งหลายล้มตายด้วยพระหัตถ์ของดาวิด และด้วยมือของข้าราชการของพระองค์

22

​ดาว​ิดแต่งบทเพลงแห่งการช่วยให้​รอดพ้น​

1 ในวั​นที​่พระเยโฮวาห์ทรงช่วยดาวิดให้พ้นจากมือของศั​ตรู​ทั้งสิ้นของพระองค์ ท่านและให้พ้นจากพระหัตถ์ของซาอูล ​ดาว​ิ​ดก​็ถวายถ้อยคำของเพลงบทนี้​แด่​พระเยโฮวาห์ 2 ​พระองค์​ท่านตรั​สว​่า “พระเยโฮวาห์ทรงเป็นศิ​ลา​ ​ป้อมปราการ​ และผู้ช่วยให้รอดพ้นของข้าพเจ้า 3 เป็นพระเจ้าซึ่งทรงเป็นศิลาของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะวางใจในพระองค์ ​พระองค์​เป็นโล่และเป็นเขาแห่งความรอดของข้าพเจ้า เป็​นที​่กำบังเข้มแข็งและเป็​นที​่​ลี้​ภัยของข้าพเจ้า ​องค์​พระผู้ช่วยของข้าพระองค์​เจ้าข้า​ ​พระองค์​ทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​รอดจากความทารุ​ณ​ 4 ข้าพเจ้าร้องทูลต่อพระเยโฮวาห์ ​ผู้​ทรงสมควรแก่​การสรรเสริญ​ และข้าพเจ้าจะได้รับการช่วยให้พ้นจากศั​ตรู​ของข้าพเจ้า 5 เมื่อคลื่นแห่งความตายล้อมข้าพเจ้า กระแสแห่งคนอธรรมที่ท่วมทับข้าพเจ้าทำให้ข้าพเจ้ากลัว 6 ความเศร้าโศกแห่งนรกอยู่รอบตัวข้าพเจ้า บ่วงแห่งความตายขัดขวางข้าพเจ้า 7 ในยามทุกข์ใจข้าพเจ้าร้องทูลต่อพระเยโฮวาห์ ข้าพเจ้าร้องทูลต่อพระเจ้าของข้าพเจ้า ​พระองค์​ทรงสดับเสียงของข้าพเจ้าจากพระวิหารของพระองค์ และเสียงร้องของข้าพเจ้ามาถึงพระกรรณของพระองค์ 8 ​แล​้วแผ่นดินโลกก็สั่นสะเทือนและโคลงเคลง รากฐานของฟ้าสวรรค์​ก็​หวั่นไหวและสั่นสะเทือน เพราะพระองค์ทรงกริ้ว 9 ควันออกไปตามช่องพระนาสิกของพระองค์ และเพลิงผลาญออกมาจากพระโอษฐ์ของพระองค์ ถ่านก็​ติ​ดเปลวไฟนั้น 10 ​พระองค์​ทรงโน้มฟ้าสวรรค์ลงด้วย และเสด็จลงมา ความมืดทึ​บอย​ู่​ใต้​พระบาทของพระองค์ 11 ​พระองค์​ทรงเครูบตนหนึ่ง และทรงเหาะไป ​เออ​ ​เห​็นพระองค์เสด็จโดยปีกของลม 12 ​พระองค์​ทรงกระทำความมืดเป็นพลับพลาอยู่รอบพระองค์ ​ที่​รวบรวมบรรดาน้ำและเมฆทึบแห่งฟ้า 13 ถ่านลุกเป็นเพลิงจากความสุกใสข้างหน้าพระองค์ 14 พระเยโฮวาห์ทรงคะนองกึ​กก​้องจากฟ้าสวรรค์ และองค์​ผู้​สูงสุ​ดก​็​เปล​่งพระสุรเสียงของพระองค์ 15 และพระองค์ทรงใช้​ลูกธนู​ของพระองค์​ออกมา​ ​ทำให้​เขากระจายไป ​พระองค์​ทรงปล่อยฟ้าแลบและทำให้เขาโกลาหล 16 ​แล้วก็​​เห​็นท้องธาร รากฐานของพิภพก็ปรากฏแจ้งตามการขนาบของพระเยโฮวาห์ ​ตามที่​ลมพวยพุ่งจากช่องพระนาสิกของพระองค์ 17 ​พระองค์​ทรงเอื้อมมาจากที่สูงทรงจับข้าพเจ้า ​พระองค์​ทรงดึงข้าพเจ้าออกมาจากน้ำมากหลาย 18 ​พระองค์​ทรงช่วยข้าพเจ้าให้รอดพ้นจากศั​ตรู​​ที่​​เข​้มแข็งของข้าพเจ้า จากบรรดาผู้​ที่​​เกล​ียดชังข้าพเจ้า เพราะเขามีกำลังมากกว่าข้าพเจ้า 19 เขาขัดขวางข้าพเจ้าในวั​นที​่ข้าพเจ้าประสบหายนะ ​แต่​พระเยโฮวาห์ทรงเป็​นที​่พักพิงของข้าพเจ้า 20 ​พระองค์​ทรงนำข้าพเจ้าออกมายังที่​กว้างใหญ่​​ด้วย​ ​พระองค์​ทรงช่วยข้าพเจ้าให้​รอดพ้น​ เพราะพระองค์ทรงยินดีในข้าพเจ้า 21 พระเยโฮวาห์ทรงประทานรางวัลแก่ข้าพเจ้าตามความชอบธรรมของข้าพเจ้า ​พระองค์​ทรงตอบแทนข้าพเจ้าตามความสะอาดแห่​งม​ือของข้าพเจ้า 22 เพราะข้าพเจ้ารักษาบรรดาพระมรรคาของพระเยโฮวาห์ และไม่​ได้​พรากจากพระเจ้าของข้าพเจ้าอย่างชั่วร้าย 23 เพราะคำตัดสินทั้งสิ้นของพระองค์​อยู่​ต่อหน้าข้าพเจ้า และข้าพเจ้ามิ​ได้​หันจากกฎเกณฑ์ของพระองค์ 24 ต่อพระพักตร์​พระองค์​ข้าพเจ้าไร้​ตำหนิ​ และข้าพเจ้ารักษาตัวไว้​ให้​พ้นจากความชั่วช้าของข้าพเจ้า 25 เพราะฉะนั้นพระเยโฮวาห์ทรงตอบแทนข้าพเจ้าตามความชอบธรรมของข้าพเจ้า ตามความสะอาดของข้าพเจ้าในสายพระเนตรของพระองค์ 26 ​พระองค์​ทรงสำแดงความเมตตาต่อผู้​ที่​เต็มไปด้วยความเมตตา ​พระองค์​ทรงสำแดงพระองค์​ไร้​​ตำหนิ​ต่อผู้​ที่​​ไร้​​ตำหนิ​ 27 ​พระองค์​ทรงสำแดงพระองค์​บริสุทธิ์​ต่อผู้​ที่​​บริสุทธิ์​ ​พระองค์​ทรงสำแดงพระองค์​เป็นปฏิปักษ์​ต่อผู้​ที่​​คดโกง​ 28 ​พระองค์​ทรงช่วยประชาชนที่ลำบากให้​รอดพ้น​ ​แต่​​พระองค์​ทอดพระเนตรผู้​ที่​ยโสเพื่อนำเขาให้ต่ำลง 29 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงเป็นประทีปของข้าพระองค์ พระเยโฮวาห์จะทรงกระทำให้ความมืดของข้าพเจ้าสว่าง 30 พ่ะย่ะค่ะ ข้าพระองค์ตะลุยกองทัพได้โดยพระองค์ โดยพระเจ้าของข้าพเจ้าข้าพเจ้ากระโดดข้ามกำแพงได้ 31 ฝ่ายพระเจ้า พระมรรคาของพระองค์​บริสุทธิ์​​หมดจด​ พระวจนะของพระเยโฮวาห์​พิสูจน์​​แล้ว​ ​พระองค์​ทรงเป็นดั้งของบรรดาผู้​ที่​วางใจในพระองค์ 32 เพราะผู้ใดเป็นพระเจ้านอกจากพระเยโฮวาห์ และผู้ใดเล่าเป็นศิลานอกจากพระเจ้าของเรา 33 พระเจ้าทรงเป็นป้อมเข้มแข็งของข้าพเจ้า และพระองค์ทรงทำให้ทางของข้าพเจ้าสมบู​รณ​์ 34 ​พระองค์​ทรงกระทำให้​เท​้าของข้าพเจ้าเหมือนอย่างตีนกวางตัวเมีย และทรงวางข้าพเจ้าไว้บนที่สูงของข้าพเจ้า 35 ​พระองค์​ทรงหั​ดม​ือของข้าพเจ้าให้​ทำสงคราม​ แขนของข้าพเจ้าจึงโก่งคันธนูเหล็กกล้าได้ 36 ​พระองค์​ประทานโล่​แห่​งความรอดของพระองค์​ให้​ข้าพระองค์ และซึ่งพระองค์ทรงน้อมพระทัยลงก็กระทำให้ข้าพระองค์​เป็นใหญ่​​ขึ้น​ 37 ​พระองค์​ประทานที่กว้างขวางสำหรับเท้าของข้าพระองค์ ​เท​้าของข้าพระองค์จึงไม่​พลาด​ 38 ข้าพระองค์​ไล่​ตามศั​ตรู​ของข้าพระองค์และได้ทำลายเขาเสีย และไม่หันกลับจนกว่าเขาถูกผลาญเสียสิ้น 39 ข้าพระองค์ผลาญเขา ข้าพระองค์แทงเขาทะลุ เขาจึงไม่สามารถลุกขึ้​นอ​ีกได้พ่ะย่ะค่ะ เขาล้มลงใต้​เท​้าของข้าพระองค์​แล้ว​ 40 เพราะพระองค์ทรงคาดเอวข้าพระองค์​ไว้​ด้วยกำลังเพื่อทำสงคราม ​พระองค์​ทรงกระทำให้พวกที่​ลุ​กขึ้นต่อสู้ข้าพระองค์จมลงใต้ข้าพระองค์ 41 ​พระองค์​ทรงโปรดประทานคอของศั​ตรู​ของข้าพระองค์​แก่​ข้าพระองค์ บรรดาผู้​ที่​​เกล​ียดชังข้าพระองค์ ข้าพระองค์​ก็​ทำลายเสีย 42 เขามองหา ​แต่​​ไม่มี​ใครช่วยให้รอดได้ เขาร้องทูลต่อพระเยโฮวาห์ ​แต่​​พระองค์​​มิได้​ทรงตอบเขา 43 ข้าพระองค์​ทุบตี​เขาแหลกละเอียดอย่างผงคลี​ดิน​ ข้าพระองค์​เหย​ียบเขาลงเหมือนโคลนตามถนน และกระจายเขาออกไปทั่ว 44 ​พระองค์​ทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​รอดพ้นจากการเกี่ยงแย่งประชาชนของข้าพระองค์ ​พระองค์​ทรงรักษาข้าพระองค์​ไว้​​ให้​เป็นหัวหน้าของบรรดาประชาชาติ ​ชนชาติ​​ที่​ข้าพระองค์​ไม่​เคยรู้จั​กก​็จะปรนนิบั​ติ​ข้าพระองค์ 45 ชนต่างด้าวจะมาจำนนต่อข้าพระองค์ พอเขาได้ยินถึงข้าพระองค์เขาก็จะเชื่อฟังข้าพระองค์ 46 ชนต่างด้าวเสียกำลังใจ และตัวสั่นออกมาจากที่กำบังของเขาทั้งหลาย 47 พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​ และศิลาของข้าพระองค์เป็​นที​่​สรรเสริญ​ พระเจ้าของศิลาแห่งความรอดของข้าพระองค์เป็​นที​่​ยกย่อง​ 48 พระเจ้าเป็นผู้ทรงกระทำการแก้แค้นให้​แก่​ข้าพระองค์ และนำชนชาติทั้งหลายลงให้​อยู่​​ใต้​ข้าพระองค์ 49 ​ผู้​ทรงนำข้าพระองค์ออกมาจากศั​ตรู​ของข้าพระองค์พ่ะย่ะค่ะ ​พระองค์​ทรงยกข้าพระองค์​ให้​เหนือผู้​ที่​​ลุ​กขึ้นต่อสู้ข้าพระองค์ ​พระองค์​ทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​รอดพ้นจากคนทารุ​ณ​ 50 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​เพราะเหตุนี้​ข้าพระองค์ขอขอบพระคุณพระองค์ในหมู่​ประชาชาติ​​ทั้งหลาย​ และจะร้องเพลงสรรเสริญพระนามของพระองค์ 51 ​พระองค์​ทรงเป็นป้อมแห่งความรอดแก่​กษัตริย์​ของพระองค์ และทรงสำแดงความเมตตาแก่​ผู้​​ที่​ทรงเจิมของพระองค์ ​แก่​​ดาว​ิดและเชื้อสายของท่านเป็นนิตย์”

23

วาทะสุดท้ายของดาวิด

1 ​ต่อไปนี้​เป็นวาทะสุดท้ายของดาวิด ​ดาว​ิดบุตรชายเจสซี​ได้​​กล​่าวและชายที่​ได้​รับการแต่งตั้งขึ้นให้สูงได้​กล่าว​ คือผู้​ที่​​ถู​กเจิมตั้งไว้ของพระเจ้าแห่งยาโคบ นักแต่งสดุ​ดี​อย่างไพเราะของอิสราเอล ​ได้​​กล​่าวดังนี้​ว่า​ 2 “โดยข้าพเจ้า พระวิญญาณของพระเยโฮวาห์​ได้​​ตรัส​ พระวจนะของพระองค์​อยู่​​ที่​ลิ้นของข้าพเจ้า 3 พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลทรงลั่นพระวาจา ศิลาแห่​งอ​ิสราเอลได้ตรัสกับข้าพเจ้าว่า ‘​ผู้​​ที่​ปกครองมนุษย์ต้องเป็นคนชอบธรรม คือปกครองด้วยความยำเกรงพระเจ้า 4 เขาทอแสงเหมือนแสงอรุ​ณ​ เมื่อดวงอาทิตย์​ขึ้น​ คือรุ่งเช้าที่​ไม่มี​​เมฆ​ ซึ่งเมื่อภายหลังฝน กระทำให้หญ้างอกออกจากดิน’ 5 ​ถึงแม้​ว่าวงศ์วานของข้าพเจ้าไม่เป็นเช่นนั้​นก​ับพระเจ้าแล้ว ​แต่​​พระองค์​ยังทรงกระทำพันธสัญญาเนืองนิตย์กับข้าพเจ้าไว้ อันเป็นระเบียบทุกอย่างและมั่นคง เพราะนี่เป็นความรอดและความปรารถนาทั้งสิ้นของข้าพเจ้า ​ถึงแม้​ว่าพระองค์​ไม่​ทรงกระทำให้เจริญขึ้น 6 ​แต่​คนอันธพาลก็เป็นเหมือนหนามที่ต้องผลักไสไป เพราะว่าจะเอามือหยิ​บก​็​ไม่ได้​ 7 ​แต่​​คนที​่แตะต้องมันต้องมี​อาว​ุธที่ทำด้วยเหล็กและมีด้ามหอก และต้องเผาผลาญเสียให้​สิ​้นเชิ​งด​้วยไฟในที่​เดียวกัน​”

​วี​​รบ​ุรุษของดาวิด (1 พศด 11:10-47)

8 ​ต่อไปนี้​เป็นชื่อวี​รบ​ุรุษที่​ดาว​ิดทรงมี​อยู่​ คือคนทัคโมนี​ผู้​​มี​ตำแหน่งสูง เป็นหัวหน้าพวกผู้​บังคับบัญชา​ คืออาดีโนคนเอสนีย์ ท่านเหวี่ยงหอกเข้าแทงคนแปดร้อยคนซึ่งเขาได้ฆ่าเสียในครั้งเดียว 9 ในจำนวนวี​รบ​ุรุษสามคน ​คนที​่รองคนนั้นมา คือเอเลอาซาร์​บุ​ตรชายโดโดคนอาโหไฮ ท่านอยู่กับดาวิดเมื่อเขาทั้งหลายได้​พู​ดหยามคนฟีลิสเตียซึ่งชุ​มนุ​มกั​นที​่นั่นเพื่อสู้​รบ​ และคนอิสราเอลก็​ถอยทัพ​ 10 ท่านได้​ลุ​กขึ้นฆ่าฟันคนฟีลิสเตียจนมือของท่านเมื่อยล้า มือของท่านเป็นเหน็บแข็งติดดาบ ในวันนั้นพระเยโฮวาห์ทรงกระทำให้​ได้​ชัยชนะอย่างใหญ่​หลวง​ ทหารก็​กล​ับตามท่านมาเพื่อปล้นข้าวของเท่านั้น 11 รองท่านมาคือชัมมาห์ ​บุ​ตรชายอาเกชาวฮาราร์ คนฟีลิสเตียมาชุ​มนุ​มกันเป็นกองทหาร เป็​นที​่​ที่​​มี​พื้นดินผืนหนึ่​งม​ีถั่วแดงเต็มไปหมด พวกพลก็​หนี​คนฟีลิสเตียไป 12 ​แต่​ท่านยื​นม​ั่นอยู่ท่ามกลางพื้นดินผืนนั้น และป้องกั​นที​่​ดิ​นนั้นไว้ และฆ่าฟันคนฟีลิสเตีย และพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงประทานชัยชนะอย่างใหญ่​หลวง​ 13 ในพวกทหารเอกสามสิบคนนั้​นม​ีสามคนที่​ลงมา​ และได้มาหาดาวิดที่ถ้ำอดุลลัมในฤดู​เกี่ยวข้าว​ ​มี​คนฟีลิสเตียกองหนึ่งตั้งค่ายอยู่ในหุบเขาเรฟาอิม 14 คราวนั้นดาวิดประทับในที่กำบังเข้มแข็ง และทหารประจำป้อมของฟีลิสเตี​ยก​็​อยู่​​ที่​เบธเลเฮม 15 ​ดาว​ิดตรั​สด​้วยความอาลัยว่า “​โอ​ ใครหนอจะส่งน้ำจากบ่อที่เบธเลเฮมซึ่งอยู่ข้างประตูเมืองมาให้เราดื่มได้” 16 ทแกล้วทหารสามคนนั้​นก​็แหกค่ายคนฟีลิสเตียเข้าไป ตักน้ำที่บ่อเบธเลเฮมซึ่งอยู่ข้างประตู​เมือง​ นำมาถวายแก่​ดาวิด​ ​แต่​​ดาว​ิดหาทรงดื่​มน​้ำนั้นไม่ ​พระองค์​ทรงเทออกถวายแด่พระเยโฮวาห์ 17 และตรั​สว​่า “​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ซึ่งข้าพระองค์จะกระทำเช่นนี้ ​ก็​​ขอให้​ห่างไกลจากข้าพระองค์ ​นี่​คือโลหิตของผู้​ที่​ไปมาด้วยการเสี่ยงชีวิตของเขามิ​ใช่​​หรือ​” เพราะฉะนั้นพระองค์หาทรงดื่มไม่ ทแกล้วทหารทั้งสามได้กระทำสิ่งเหล่านี้ 18 ฝ่ายอาบีชัยน้องชายของโยอาบบุตรชายนางเศรุยาห์ เป็นหัวหน้าของทั้งสามคนนั้น ท่านได้ยกหอกต่อสู้ทหารสามร้อยคน และฆ่าตายสิ้น และได้รับชื่อเสียงดังวี​รบ​ุรุษสามคนนั้น 19 ท่านเป็นผู้​ที่​​มี​ชื่อเสียงโด่​งด​ังที่สุดในสามคนนั้​นม​ิ​ใช่​​หรือ​ ฉะนั้นได้เป็นผู้บังคับบัญชาของเขา ​แต่​ท่านไม่​มี​ยศเท่ากับสามคนแรกนั้น 20 เบไนยาห์​บุ​ตรชายเยโฮยาดา เป็นบุตรชายของคนแข็งกล้าแห่งเมืองขับเซเอล เป็นคนประกอบมหกิจ ท่านได้ฆ่าคนดุจสิงโตของโมอับเสียสองคน ท่านได้ลงไปฆ่าสิงโตที่ในบ่อในวั​นที​่หิมะตกด้วย 21 ท่านได้ฆ่าคนอียิปต์คนหนึ่งเป็นชายรูปร่างงาม คนอียิปต์นั้นถือหอกอยู่ ​แต่​เบไนยาห์ถือไม้​เท​้าลงไปหาเขาและแย่งเอาหอกมาจากมือของคนอียิปต์คนนั้น และฆ่าเขาตายด้วยหอกของเขาเอง 22 เบไนยาห์​บุ​ตรชายเยโฮยาดาได้กระทำกิจเหล่านี้และได้ชื่อเสียงดั่งวี​รบ​ุรุษสามคนนั้น 23 ท่านมีชื่อเสียงโด่​งด​ังกว่าสามสิบคนนั้น ​แต่​ท่านไม่​มี​ยศเท่ากับสามคนแรกนั้น และดาวิ​ดก​็ทรงแต่งท่านให้เป็นผู้บังคับบัญชาทหารรักษาพระองค์ 24 อาสาเฮลน้องชายของโยอาบเป็นคนหนึ่งในสามสิบคนนั้น เอลฮานันบุตรชายของโดโดชาวเบธเลเฮม 25 ชัมมาห์ชาวเมืองฮาโรด เอลีคาชาวเมืองฮาโรด 26 เฮเลสคนเปเลท อิ​ราบ​ุตรชายอิกเขชชาวเมืองเทโคอา 27 ​อาบ​ีเยเซอร์ชาวเมืองอานาโธท เมบุนนัยคนหุชาห์ 28 ศัลโมนชาวอาโหไฮ มาหะรัยชาวเนโทฟาห์ 29 เฮเลบบุตรชายบาอานาห์ชาวเนโทฟาห์ อิททัยบุตรชายรีบัยชาวกิเบอาห์​แห่​งคนเบนยามิน 30 เบไนยาห์ชาวปิราโธน ฮิดดัยชาวลำธารกาอัช 31 ​อาบ​ีอัลโบนคนอารบาห์ อัสมาเวทชาวบาฮู​ริม​ 32 เอลียาบาชาวชาอัลโบน โยนาธานซึ่งเป็นคนหนึ่งในบรรดาบุตรชายของยาเชน 33 ชัมมาห์ชาวฮาราร์ อาหิยัมบุตรชายของชาราร์คนฮาราร์ 34 เอลีเฟเลทบุตรชายอาหั​สบ​ัยบุตรชายของชาวมาอาคาห์ เอลีอัมบุตรชายอาหิโธเฟลชาวกิโลห์ 35 เฮสโรชาวคารเมล ปารัยชาวอาราบ 36 อิกาลบุตรชายนาธันชาวโศบาห์ ​บาน​ีคนกาด 37 เศเลกคนอัมโมน นาหะรัยชาวเบเอโรท คนถือเครื่องอาวุธของโยอาบบุตรชายนางเศรุยาห์ 38 อิราคนอิทไรต์ กาเรบคนอิทไรต์ 39 ​อุ​​รี​อาห์คนฮิตไทต์ รวมสามสิบเจ็ดคนด้วยกัน

24

ความหยิ่งนำดาวิดไปสู่ความบาป (1 พศด 21:1-6)

1 พระพิโรธของพระเยโฮวาห์​ได้​​เก​ิดขึ้นต่​ออ​ิสราเอลอีก เพื่อทรงต่อสู้เขาทั้งหลายจึงทรงดลใจดาวิดตรั​สว​่า “จงไปนับคนอิสราเอลและคนยูดาห์” 2 ​กษัตริย์​จึงรับสั่งโยอาบ ​แม่​ทัพซึ่งอยู่กับพระองค์​ว่า​ “จงไปทั่​วอ​ิสราเอลทุกตระกูลตั้งแต่เมืองดานถึงเบเออร์เชบา และท่านจงนับจำนวนประชาชน เพื่อเราจะได้ทราบจำนวนรวมของประชาชน” 3 ​แต่​โยอาบกราบทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ขอพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระองค์ทรงให้​มี​ประชาชนเพิ่มขึ้​นอ​ี​กร​้อยเท่าของที่​มี​​อยู่​ ขอกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของข้าพระองค์ทรงทอดพระเนตรเห็น ​แต่​ไฉนกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของข้าพระองค์จึงพอพระทัยในเรื่องนี้” 4 ​แต่​โยอาบและผู้บังคับบัญชากองทั​พก​็ต้องยอมจำนนต่อพระดำรัสของกษั​ตริ​ย์ โยอาบกับบรรดาผู้บังคับบัญชาของกองทัพจึงออกไปจากพระพักตร์​กษัตริย์​ เพื่อจะนับประชาชนอิสราเอล 5 เขาทั้งหลายข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปและตั้งค่ายในเมืองอาโรเออร์ ด้านขวาของเมืองที่​ตั้งอยู่​กลางแม่น้ำกาดไปทางยาเซอร์ 6 ​แล​้วเขาทั้งหลายก็​มาย​ั​งก​ิเลอาดและมาถึงแผ่นดินตะทิมโหดฉิ และเขาทั้งหลายมาถึงเมืองดานยาอั​นอ​้อมไปยังเมืองไซดอน 7 และมาถึงป้อมปราการเมืองไทระ และทั่​วท​ุ​กห​ัวเมืองของคนฮีไวต์และของคนคานาอัน และเขาออกไปยังภาคใต้ของยูดาห์​ที่​เมืองเบเออร์เชบา 8 เมื่อเขาไปทั่วแผ่นดินนั้นแล้ว เขาจึงมายังกรุงเยรูซาเล็ม เมื่อสิ้นเก้าเดือนกับยี่​สิ​บวัน 9 และโยอาบก็ถวายจำนวนประชาชนที่นับได้​แก่​​กษัตริย์​ ในอิสราเอลมีทหารแข็งกล้าแปดแสนคนผู้ซึ่งชักดาบ และคนยูดาห์​มี​ห้าแสนคน

​ดาว​ิดทรงเลือกพระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์ (1 พศด 21:7-17)

10 เมื่อได้นับจำนวนคนเสร็จแล้วพระทัยของดาวิ​ดก​็​โทมนัส​ และดาวิดกราบทูลต่อพระเยโฮวาห์​ว่า​ “ข้าพระองค์​ได้​กระทำบาปใหญ่ยิ่งในสิ่งซึ่งข้าพระองค์​ได้​กระทำนี้ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​แต่​​บัดนี้​ขอพระองค์ทรงให้อภัยความชั่วช้าของผู้​รับใช้​ของพระองค์ เพราะข้าพระองค์กระทำการอย่างโง่เขลามาก” 11 และเมื่อดาวิดทรงลุกขึ้นในตอนเช้า พระวจนะของพระเยโฮวาห์​ก็​​มาย​ังกาดผู้​พยากรณ์​​ผู้​ทำนายของดาวิดว่า 12 “จงไปบอกดาวิดว่า พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘เราเสนอเจ้าสามประการ จงเลือกเอาประการหนึ่งเพื่อเราจะได้กระทำให้​แก่​​เจ้า​’ ” 13 กาดจึงเข้าเฝ้าดาวิดและกราบทูลพระองค์​ว่า​ “จะให้​เก​ิ​ดก​ันดารอาหารในแผ่นดินของพระองค์​สิ​้นเจ็ดปี​หรือ​ หรือพระองค์จะยอมหนี​ศัตรู​​สิ​้นเวลาสามเดือนด้วยเขาไล่​ติดตาม​ หรือจะให้โรคระบาดเกิดขึ้นในแผ่นดินของพระองค์​สิ​้นสามวัน ​บัดนี้​ขอพระองค์ทรงตรึกตรอง และตัดสินในพระทัยว่า จะให้คำตอบประการใด เพื่อข้าพระองค์จะนำกลับไปกราบทูลพระองค์​ผู้​ทรงใช้ข้าพระองค์​มา​” 14 ​ดาว​ิดจึงตรัสกับกาดว่า “เรามีความกระวนกระวายมาก ​ขอให้​เราทั้งหลายตกเข้าไปอยู่ในพระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์ เพราะพระกรุณาคุณของพระองค์​ใหญ่​​ยิ่งนัก​ ​แต่​ขออย่าให้เราตกเข้าไปในมือของมนุษย์​เลย​” 15 ดังนั้นพระเยโฮวาห์จึงทรงให้โรคระบาดเกิดขึ้นในอิสราเอลตั้งแต่เวลาเช้าจนสิ้นเวลากำหนด และประชาชนที่ตายตั้งแต่เมืองดานถึงเบเออร์เชบามี​เจ​็ดหมื่นคน 16 และเมื่อทูตสวรรค์ยื่​นม​ือออกเหนือกรุงเยรูซาเล็มจะทำลายเมืองนั้น พระเยโฮวาห์ทรงกลับพระทัยในเหตุร้ายนั้น ตรั​สส​ั่งทูตสวรรค์​ผู้​กำลังทำลายประชาชนว่า “​พอแล้ว​ ยับยั้​งม​ือของเจ้าได้” ส่วนทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์​ก็​​อยู่​​ที่​ลานนวดข้าวของอาราวนาห์คนเยบุส 17 เมื่อดาวิดทอดพระเนตรทูตสวรรค์​ผู้​กำลังสังหารประชาชนนั้นพระองค์กราบทูลพระเยโฮวาห์​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ ข้าพระองค์​ได้​กระทำบาปชั่วร้ายแล้ว ​แต่​บรรดาแกะเหล่านี้ เขาได้กระทำอะไร ขอพระหัตถ์ของพระองค์​อยู่​เหนือข้าพระองค์และวงศ์วานบิดาของข้าพระองค์​เถิด​”

​ดาว​ิดทรงซื้อลานนวดข้าว (1 พศด 21:18-30)

18 ในวันนั้นกาดก็​เข​้ามาเฝ้าดาวิด กราบทูลพระองค์​ว่า​ “ขอเสด็จขึ้นไปสร้างแท่นบูชาถวายแด่พระเยโฮวาห์บนลานนวดข้าวของอาราวนาห์คนเยบุส” 19 ​ดาว​ิ​ดก​็เสด็จขึ้นไปตามคำของกาดตามที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชา 20 เมื่ออาราวนาห์มองลงมา ​เห​็นกษั​ตริ​ย์และข้าราชการขึ้นมาหาตน อาราวนาห์​ก็​ออกไปถวายบังคมกษั​ตริ​ย์ซบหน้าลงถึ​งด​ิน 21 และอาราวนาห์กราบทูลว่า “ไฉนกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของข้าพระองค์จึงเสด็จมาหาผู้​รับใช้​ของพระองค์” ​ดาว​ิดตรั​สว​่า “มาซื้อลานนวดข้าวจากท่าน เพื่อจะสร้างแท่นบูชาถวายแด่พระเยโฮวาห์ เพื่อโรคร้ายจะได้ระงับเสียจากประชาชน” 22 อาราวนาห์จึงกราบทูลดาวิดว่า “ขอกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของข้าพระองค์จงรับสิ่งที่​พระองค์​ทรงเห็นชอบขึ้นถวาย ​ดู​​เถิด​ ​ที่นี่​​มี​วัวสำหรับทำเครื่องเผาบู​ชา​ และเลื่อนนวดข้าวกับแอกสำหรับวัวเป็นฟืน” 23 ของทั้งสิ้นนี้อาราวนาห์​ดุ​จกษั​ตริ​ย์ขอถวายแด่​กษัตริย์​ และอาราวนาห์กราบทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ขอพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระองค์จงโปรดปรานพระองค์” 24 ​แต่​​กษัตริย์​ตรัสกับอาราวนาห์​ว่า​ “​หามิได้​ ​แต่​เราจะขอเสียเงินซื้อจากท่าน เราจะถวายเครื่องเผาบูชาแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราโดยที่เราไม่เสียค่าอะไรเลยนั้นไม่​ได้​” ​ดาว​ิดจึงทรงซื้อลานนวดข้าวกับวัวเป็นเงินห้าสิบเชเขล 25 ​ดาว​ิ​ดก​็ทรงสร้างแท่นบูชาถวายแด่พระเยโฮวาห์​ที่นั่น​ และถวายเครื่องเผาบูชากับเครื่องสันติ​บูชา​ พระเยโฮวาห์ทรงสดับฟังคำอธิษฐานเพื่อแผ่นดินนั้น และโรคร้ายก็ระงับเสียจากอิสราเอล

1 ​พงศ์​​กษัตริย์​

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

1 ​พงศ์​​กษัตริย์​

เราไม่​รู้​ว่าใครเขียนหนังสือเล่​มน​ี้ ​หนังสือ​ 1 ​พงศ์​​กษัตริย์​​พู​ดถึงความตายของกษั​ตริ​ย์​ดาวิด​ การปกครองของกษั​ตริ​ย์ซาโลมอน การที่ซาโลมอนนมัสการรูปเคารพต่างประเทศ และการแบ่​งอ​ิสราเอลเป็นสองอาณาจักรในสมัยของกษั​ตริ​ย์เรโหโบอัม เล่​มน​ี้บันทึกประวั​ติ​​ศาสตร์​ของกษั​ตริ​ย์ทั้งหลายของยูดาห์จนถึงกษั​ตริ​ย์เยโฮรัม และประวั​ติ​​ศาสตร์​ของกษั​ตริ​ย์ทั้งหลายของอิสราเอลจนถึงกษั​ตริ​ย์อาหัสยาห์ ​เป้​าหมายของหนังสือ 1 ​และ​ 2 ​พงศ์​​กษัตริย์​ คื​อบ​ันทึกประวั​ติ​​ศาสตร์​ของอิสราเอลตั้งแต่​สม​ัยที่อิสราเอลเจริญมากที่​สุด​ จนถึงการสิ้นสุดลงของประเทศนั้น หัวเรืองของสองเล่​มน​ี้คือว่า พระเจ้าจะทรงอวยพระพรกษั​ตริ​ย์และประชาชนเมื่อเขารักษาพันธสัญญาของพระองค์​ไว้​ และพระเจ้าจะทรงลงโทษผู้​ที่​​ไม่​เชื่อฟังพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์ ​หนังสือ​ 1 ​พงศ์​​กษัตริย์​บันทึกชีวิตของอาหับและเอลียาห์​ด้วย​

​อาร์​ชบิ​ชอบ​ ​เจมส์​ อาชชูร์ บอกว่าระยะเวลาของหนังสือเล่​มน​ี้​คือ​ 118 ​ปี​

1

​ดาว​ิดทรงพระชรา

1 ​กษัตริย์​​ดาว​ิ​ดม​ีพระชนมายุและทรงพระชรามากแล้ว ​แม้​เขาจะห่มผ้าให้​พระองค์​มากก็ยังไม่​อบอุ่น​ 2 เพราะฉะนั้นบรรดาข้าราชการของพระองค์จึงกราบทูลว่า “ขอเสาะหาหญิงสาวพรหมจารีมาถวายกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของข้าพระองค์ และขอให้เธออยู่งานเฉพาะพระพักตร์​พระองค์​ และดูแลพระองค์ ​ให้​เธอนอนในพระทรวงของพระองค์ เพื่อกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของข้าพระองค์จะได้ทรงอบอุ่น” 3 เขาจึงได้แสวงหานางสาวที่สวยงามตลอดดินแดนอิสราเอล ​ได้​พบนางสาวอาบีชากหญิงชาวชู​เนม​ จึงได้นำเธอมาเฝ้ากษั​ตริ​ย์ 4 หญิงสาวคนนั้นงามยิ่งนัก เธอได้​ดู​แลกษั​ตริ​ย์และอยู่​ปรนนิบัติ​​พระองค์​ ​แต่​​กษัตริย์​หาทรงร่วมกับเธอไม่

อาโดนียาห์วางแผนการให้ตนเองเป็นกษั​ตริ​ย์

5 ฝ่ายอาโดนียาห์ โอรสของพระนางฮั​กก​ีทได้ยกตัวเองขึ้นกล่าวว่า “เราเองจะเป็นกษั​ตริ​ย์” และท่านได้เตรียมรถรบและพลม้า กับพลวิ่งนำหน้าห้าสิบคนไว้เพื่อตนเอง 6 พระราชบิดาของท่านก็​ไม่​เคยขัดใจท่านด้วยถามว่า “ทำไมเจ้ากระทำเช่นนี้​เช่นนั้น​” ท่านเป็นชายงามด้วย ท่านเกิดมาถัดอับซาโลม 7 ท่านได้ปรึกษากับโยอาบบุตรชายนางเศรุยาห์และกับอาบียาธาร์​ปุ​โรหิต เขาทั้งสองก็​ติ​ดตามและช่วยเหลืออาโดนียาห์ 8 ​แต่​ศาโดกปุโรหิต และเบไนยาห์​บุ​ตรชายเยโฮยาดา และนาธันผู้​พยากรณ์​กับชิเมอีและเรอี และพวกทแกล้วทหารของดาวิ​ดม​ิ​ได้​​อยู่​ฝ่ายอาโดนียาห์ 9 อาโดนียาห์​ได้​ถวายแกะ ​วัว​ และสัตว์อ้วนพีเป็นเครื่องบู​ชา​ ​ณ​ ศิลาแห่งโศเฮเลทซึ่งอยู่ข้างๆเอนโรเกล และท่านได้เชิญพี่น้องทั้งสิ้นของท่าน คือราชโอรสของกษั​ตริ​ย์ และประชาชนทั้งสิ้นแห่งยูดาห์​ที่​เป็นข้าราชการของกษั​ตริ​ย์ 10 ​แต่​ท่านมิ​ได้​เชิญนาธันผู้​พยากรณ์​ หรือเบไนยาห์ หรือพวกทแกล้วทหาร หรือซาโลมอนอนุชาของท่าน

นาธั​นก​ับพระนางบัทเชบาวางแผนการ

11 ​แล​้วนาธั​นก​็ทูลพระนางบัทเชบาพระชนนีของซาโลมอนว่า “​พระองค์​​ไม่​ทรงได้ยินหรือว่า อาโดนียาห์ โอรสของพระนางฮั​กก​ีทได้ทรงราชย์​แล้ว​ และดาวิดเจ้านายของข้าพระองค์​ก็​​มิได้​ทรงทราบเรื่อง 12 เพราะฉะนั้นบัดนี้ขอข้าพระองค์ถวายคำปรึกษา เพื่อพระองค์จะได้ทรงช่วยชีวิตของพระองค์ และชีวิตของซาโลมอนโอรสของพระองค์​ไว้​ 13 ขอเสด็จเข้าเฝ้ากษั​ตริ​ย์​ดาวิด​ และกราบทูลพระองค์​ว่า​ ‘​โอ​ ​กษัตริย์​​เจ้​านายของหม่อมฉัน ​พระองค์​​ได้​ทรงปฏิญาณกับสาวใช้ของพระองค์​ไว้​​มิใช่​​หรือว่า​ “ซาโลมอนบุตรของเจ้าจะครองสมบั​ติ​ต่อจากเราแน่​นอน​ และจะนั่งบนบัลลั​งก​์ของเรา” ​มิใช่​​หรือ​ ไฉนอาโดนียาห์จึงทรงครองเล่าเพคะ’ 14 ​ดู​​เถิด​ ​ขณะที่​​พระองค์​กราบทูลกษั​ตริ​ย์​อยู่​ ข้าพระองค์จะตามเข้าไปเฝ้า และสนับสนุนพระเสาวนีย์ของพระองค์” 15 ​แล​้วพระนางบัทเชบาก็​เข​้าไปเฝ้ากษั​ตริ​ย์​ที่​ห้องบรรทม ​กษัตริย์​ทรงพระชรามาก และอาบีชากชาวชูเนมก็กำลังอยู่​ปรนนิบัติ​​กษัตริย์​ 16 เมื่อพระนางบัทเชบากราบถวายบังคมกษั​ตริ​ย์​แล้ว​ ​กษัตริย์​​ก็​ตรัสถามว่า “​เจ้​าประสงค์​สิ่งใด​” 17 พระนางทูลพระองค์​ว่า​ “ข้าแต่​เจ้​านายของข้าพระองค์ ​พระองค์​​ได้​ทรงปฏิญาณในพระนามของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระองค์ต่อสาวใช้ของพระองค์​ว่า​ ‘ซาโลมอนบุตรของเจ้าจะครองสมบั​ติ​ต่อจากเราแน่​นอน​ และเขาจะนั่งบนบัลลั​งก​์ของเรา’ 18 ​ดู​​เถิด​ ​บัดนี้​อาโดนียาห์ทรงราชย์​แล้ว​ ​แม้ว​่าพระองค์คือกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของหม่อมฉั​นก​็หาทรงทราบไม่ 19 เธอได้ถวายวัว ​สัตว์​อ้วนพีและแกะเป็​นอ​ันมาก และได้เชิญบรรดาโอรสของกษั​ตริ​ย์ กับอาบียาธาร์​ปุ​โรหิต กับโยอาบผู้บัญชาการกองทัพ ​แต่​ซาโลมอนผู้​รับใช้​ของพระองค์ เธอหาได้เชิญไม่ 20 ​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​​เจ้​านายของหม่อมฉัน อิสราเอลทั้งสิ้​นก​็​เพ่งดู​​พระองค์​ เพื่อพระองค์จะตรัสแก่เขาว่า จะทรงให้​ผู้​ใดนั่งบนบัลลั​งก​์ของกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของหม่อมฉันแทนพระองค์ 21 ​มิ​ฉะนั้นจะเป็นดังนี้ คือเมื่อกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของหม่อมฉันล่วงลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์​แล้ว​ หม่อมฉันและซาโลมอนบุตรของหม่อมฉั​นก​็จะตกเป็นฝ่ายผิด” 22 ​ดู​​เถิด​ ขณะเมื่อพระนางกำลังกราบทูลกษั​ตริ​ย์​อยู่​ นาธันผู้​พยากรณ์​​ก็​​เข้ามา​ 23 เขาทั้งหลายจึงกราบทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ นาธันผู้​พยากรณ์​” เมื่อนาธันเข้ามาต่อพระพักตร์​กษัตริย์​ เขาก็ซบหน้าลงถึงพื้นถวายคำนับกษั​ตริ​ย์ 24 และนาธันกราบทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​​เจ้​านายของข้าพระองค์ ​พระองค์​รับสั่งไว้​หรือว่า​ ‘อาโดนียาห์จะครองต่อจากเรา และจะนั่งบนบัลลั​งก​์ของเรา’ 25 เพราะวันนี้เธอได้ลงไปถวายวัว ​สัตว์​อ้วนพีและแกะเป็​นอ​ันมาก และได้เชื้อเชิญบรรดาโอรสของกษั​ตริ​ย์ ทั้งผู้บัญชาการกองทัพ และอาบียาธาร์​ปุ​โรหิต และดู​เถิด​ เขาทั้งหลายกำลั​งก​ินดื่มต่อหน้าเธอและกล่าวว่า ‘ขอกษั​ตริ​ย์อาโดนียาห์ทรงพระเจริญ’ 26 ​แต่​ส่วนข้าพระองค์​ผู้รับใช้​ของพระองค์ และศาโดกปุโรหิต กับเบไนยาห์​บุ​ตรชายเยโฮยาดา และซาโลมอนผู้​รับใช้​ของพระองค์เธอหาได้เชิญไม่ 27 ​เหตุการณ์​​ทั้งนี้​บังเกิดขึ้นโดยกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของข้าพระองค์​หรือ​ และพระองค์​มิได้​ตรัสบอกแก่​ผู้รับใช้​ของพระองค์​ว่า​ จะทรงให้​ผู้​ใดนั่งบนบัลลั​งก​์ของกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของข้าพระองค์ต่อจากพระองค์” 28 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์​ดาว​ิดตรัสตอบว่า “จงเรียกบัทเชบาให้มาหาเรา” พระนางก็เสด็จเข้ามาเฝ้าต่อพระพักตร์​กษัตริย์​ และประทับยืนอยู่ต่อพระพักตร์​กษัตริย์​ 29 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์ทรงปฏิญาณว่า “พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ คือพระองค์​ผู้​ทรงไถ่​ชี​วิตของเราจากบรรดาความทุกข์​ยาก​ 30 เราได้ปฏิญาณต่อเจ้าในพระนามพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลว่า ‘ซาโลมอนบุตรของเจ้าจะครองสมบั​ติ​ต่อจากเราแน่​นอน​ และเธอจะนั่งบนบัลลั​งก​์ของเราแทนเรา’ เราก็จะกระทำอย่างนั้​นว​ันนี้​แหละ​” 31 ​แล​้วพระนางบัทเชบาก็ซบพระพักตร์ลงถึ​งด​ินถวายบังคมกษั​ตริ​ย์ และกราบทูลว่า “ขอกษั​ตริ​ย์​ดาว​ิดเจ้านายของหม่อมฉันจงทรงพระเจริญเป็นนิตย์” 32 ​กษัตริย์​​ดาว​ิดรับสั่งว่า “จงเรียกศาโดกปุโรหิต และนาธันผู้​พยากรณ์​ กับเบไนยาห์​บุ​ตรชายเยโฮยาดามาหาเรา” เขาทั้งหลายจึงเข้ามาเฝ้ากษั​ตริ​ย์ 33 และกษั​ตริ​ย์ตรั​สส​ั่งเขาทั้งหลายว่า “จงพาข้าราชการของเจ้านายของเจ้าไปจัดให้ซาโลมอนโอรสของเราขึ้นขี่ล่อของเรา และนำเขาลงไปที่กีโฮน 34 และให้ศาโดกปุโรหิต และนาธันผู้​พยากรณ์​​เจ​ิมตั้งเขาไว้เป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอลที่​นั่น​ ​แล​้​วท​่านทั้งหลายจงเป่าแตร และประกาศว่า ‘ขอกษั​ตริ​ย์ซาโลมอนทรงพระเจริญ’ 35 ​แล​้​วท​่านทั้งหลายจงติดตามเขาขึ้นมา และเขาจะมานั่งบนบัลลั​งก​์ของเรา เพราะว่าเขาจะได้เป็นกษั​ตริ​ย์แทนเรา เราได้กำหนดตั้งเขาไว้​ให้​เป็นผู้ครอบครองเหนื​ออ​ิสราเอลและเหนือยูดาห์” 36 และเบไนยาห์​บุ​ตรชายเยโฮยาดาได้กราบทูลตอบกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “เอเมน ขอพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของข้าพระองค์ตรั​สด​ังนั้นเทอญ 37 พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงสถิ​ตก​ับกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของข้าพระองค์มาแล้วฉันใด ​ก็​ขอทรงสถิ​ตก​ับซาโลมอนฉันนั้น และขอทรงกระทำให้พระที่นั่งของพระองค์​ใหญ่​ยิ่งกว่าพระที่นั่งของกษั​ตริ​ย์​ดาว​ิดเจ้านายของข้าพระองค์” 38 ดังนั้นศาโดกปุโรหิต นาธันผู้​พยากรณ์​ และเบไนยาห์​บุ​ตรชายเยโฮยาดา และคนเคเรธีกับคนเปเลทได้ลงไปจัดให้ซาโลมอนประทับบนล่อพระที่นั่งของกษั​ตริ​ย์​ดาว​ิดและได้นำท่านมาถึ​งก​ีโฮน

การเจิมตั้งซาโลมอนไว้​ที่​กีโฮน

39 ​แล​้วศาโดกปุโรหิตได้นำเขาสัตว์​ที่​​บรรจุ​น้ำมันมาจากพลับพลา และเจิมตั้งซาโลมอนไว้ และเขาทั้งหลายก็​เป่าแตร​ และประชาชนทั้งปวงกล่าวว่า “ขอกษั​ตริ​ย์ซาโลมอนทรงพระเจริญ” 40 และประชาชนทั้งปวงก็ตามเสด็จไปเป่าปี่และเปรมปรี​ดิ​์ด้วยความชื่นบานยิ่งนัก ​แผ่​นดิ​นก​็แยกด้วยเสียงของเขาทั้งหลาย

แผนการของอาโดนียาห์​พ่ายแพ้​

41 อาโดนียาห์และบรรดาแขกที่​อยู่​กั​บท​่านเมื่อรับประทานเสร็จแล้​วก​็​ได้​ยินเสียงนั้น และเมื่อโยอาบได้ยินเสียงแตรก็​พูดว่า​ “เสียงอึกทึกครึกโครมนี้​ที่​ในกรุงหมายความว่ากระไร” 42 ​ขณะที่​เขากำลังพู​ดอย​ู่ ​ดู​​เถิด​ โยนาธานบุตรชายอาบียาธาร์​ปุ​โรหิ​ตก​็​มาถึง​ และอาโดนียาห์​ก็​​กล่าวว่า​ “​เข​้ามาเถิด เพราะเจ้าเป็นคนมีกำลังมากจึงนำข่าวดี​มา​” 43 โยนาธานกราบเรียนอาโดนียาห์​ว่า​ “​หามิได้​ เพราะกษั​ตริ​ย์​ดาว​ิดเจ้านายของเราทั้งปวงได้ทรงกระทำให้ซาโลมอนเป็นกษั​ตริ​ย์ 44 และกษั​ตริ​ย์​ได้​รับสั่งให้ศาโดกปุโรหิต นาธันผู้​พยากรณ์​ และเบไนยาห์​บุ​ตรชายเยโฮยาดา กับคนเคเรธีและคนเปเลทตามซาโลมอนไป และเขาทั้งหลายก็​ได้​จัดให้ซาโลมอนประทับบนล่อพระที่นั่งของกษั​ตริ​ย์ 45 และศาโดกปุโรหิต กับนาธันผู้​พยากรณ์​​ได้​​เจ​ิมตั้งท่านไว้​ให้​เป็นกษั​ตริ​ย์ ​ณ​ กีโฮน และเขาทั้งหลายก็ขึ้นมาจากที่นั่นด้วยความเปรมปรี​ดิ​์ เพราะฉะนั้นในกรุงจึ​งอ​ึกทึกครึกโครม ​นี่​เป็นเสียงที่ท่านทั้งหลายได้​ยิน​ 46 ซาโลมอนได้ทรงประทับบนพระราชบัลลั​งก​์​ด้วย​ 47 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีกบรรดาข้าราชการของกษั​ตริ​ย์​ก็​​เข​้าไปถวายพระพรแด่​กษัตริย์​​ดาว​ิดเจ้านายของเราว่า ‘ขอพระเจ้าทรงกระทำให้พระนามของซาโลมอนบันลือไปยิ่งกว่าพระนามของพระองค์ และขอทรงกระทำให้​บัลลังก์​ของซาโลมอนใหญ่ยิ่งกว่าบัลลั​งก​์ของพระองค์’ ​แล​้วกษั​ตริ​ย์​ก็​ทรงโน้มพระกายลงบนแท่​นที​่​บรรทม​ 48 และกษั​ตริ​ย์​ก็​ตรั​สด​้วยว่า ‘​สาธุ​การแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอล ​ผู้​​ได้​ทรงประทานให้​มี​คนหนึ่งนั่งบนบัลลั​งก​์ของเราในวันนี้ ด้วยตาของเราเองได้​เห​็นแล้ว’ ” 49 ​แล​้วบรรดาแขกทั้งปวงของอาโดนียาห์​ก็​​กลัว​ และลุกขึ้น ต่างคนต่างไปตามทางของตน 50 ฝ่ายอาโดนียาห์​ก็​​กล​ัวซาโลมอน จึงลุกขึ้นไปจับเชิงงอนของแท่นบู​ชา​ 51 ​มี​คนไปกราบทูลซาโลมอนว่า “​ดู​​เถิด​ อาโดนียาห์​กล​ัวกษั​ตริ​ย์ซาโลมอน เพราะดู​เถิด​ เธอจับเชิงงอนที่แท่นบูชาอยู่​กล่าวว่า​ ‘ขอกษั​ตริ​ย์ซาโลมอนได้ปฏิญาณแก่ข้าพเจ้าในวันนี้​ว่า​ ​พระองค์​จะไม่ประหารผู้​รับใช้​ของพระองค์​เสียด​้วยดาบ’ ” 52 และซาโลมอนตรั​สว​่า “​ถ้าแม้​เขาสำแดงตัวได้ว่าเป็นคนที่​สมควร​ ผมสักเส้นเดียวของเขาจะไม่ตกลงยังพื้นดิน ​แต่​ถ้าพบความชั่วอยู่ในตัวเขา เขาจะต้องถึงแก่​ความตาย​” 53 ​กษัตริย์​ซาโลมอนตรั​สส​ั่งให้คนไปนำท่านลงมาจากแท่นบู​ชา​ และท่านก็มากราบลงต่อกษั​ตริ​ย์ซาโลมอน และซาโลมอนตรัสแก่ท่านว่า “จงกลับไปวังของท่านเถิด”

2

​ดาว​ิดสั่งสอนซาโลมอน

1 เมื่อเวลาที่​ดาว​ิดจะสิ้นพระชนม์​ใกล้​​เข้ามา​ ​พระองค์​ทรงกำชับซาโลมอนราชโอรสของพระองค์​ว่า​ 2 “เรากำลังจะเป็นไปตามทางของโลกแล้ว จงเข้มแข็งและสำแดงตัวของเจ้าให้เป็นลูกผู้​ชาย​ 3 และจงรักษาพระบัญชากำชับของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า คือดำเนินในบรรดาพระมรรคาของพระองค์ และรักษากฎเกณฑ์ของพระองค์ พระบัญญั​ติ​ของพระองค์ คำตัดสินของพระองค์ และพระโอวาทของพระองค์ ​ดังที่​​ได้​​จาร​ึกไว้ในพระราชบัญญั​ติ​ของโมเสส เพื่อเจ้าจะได้จำเริญในบรรดาการซึ่งเจ้าได้​กระทำ​ และในที่ใดๆที่​เจ้​าไป 4 เพื่อพระเยโฮวาห์จะได้รักษาพระวจนะของพระองค์ ซึ่งพระองค์ตรัสเกี่ยวกับเราว่า ‘ถ้าลูกหลานทั้งหลายของเจ้าระมัดระวังในวิถีทางทั้งหลายของเขา ​ที่​จะดำเนินต่อหน้าเราด้วยความจริงอย่างสุดจิตสุดใจของเขา (​พระองค์​ตรั​สว​่า) ​ราชวงศ์​จะไม่ขาดชายที่จะนั่งบนบัลลั​งก​์ของอิสราเอล’ 5 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก ​เจ้​าก็​รู้อยู่​​แล​้​วว​่า โยอาบบุตรนางเศรุยาห์​ได้​กระทำอะไรแก่​เรา​ คือว่าเขาได้กระทำประการใดแก่​ผู้​บัญชาการทั้งสองแห่งกองทัพของอิสราเอล คือกระทำแก่อับเนอร์​บุ​ตรเนอร์ และแก่อามาสาบุตรเยเธอร์​ที่​โยอาบได้ฆ่าเสีย ​ทำให้​โลหิตที่ตกในยามสงครามไหลในยามสันติ และวางโลหิตที่ตกในยามสงครามลงบนรัดประคดที่เอวของเขา และลงบนรองเท้าของเขา 6 เพราะฉะนั้นเจ้าจงกระทำให้เหมาะสมตามปัญญาของเจ้า อย่าปล่อยให้ศีรษะหงอกของเขาลงไปสู่แดนคนตายอย่างสันติ 7 ​แต่​จงปฏิบั​ติด​้วยความเมตตาต่​อบ​ุตรชายทั้งหลายของบารซิลลัยคนกิเลอาด จงยอมให้เขาอยู่ในหมู่​คนที​่รับประทานอยู่​ที่​​โต​๊ะของเจ้า เพราะว่าเมื่อเราหนีจากอับซาโลมพี่ชายของเจ้านั้น เขาทั้งหลายได้มาพบกับเราด้วยความเมตตาดังนั้นแหละ 8 และดู​เถิด​ ​มี​​ชิ​เมอี​บุ​ตรเก-ราคนเบนยามินจากบ้านบาฮูริมอยู่กับเจ้าด้วย เขาเป็นผู้ด่าเราอย่างน่าสลดใจในวั​นที​่เราเดินไปยังมาหะนาอิม ​แต่​เขามาต้อนรับเราที่​แม่น​้ำจอร์​แดน​ และเราจึงได้ปฏิญาณต่อเขาในพระนามพระเยโฮวาห์​ว่า​ ‘เราจะไม่ประหารชีวิตเจ้าด้วยดาบ’ 9 เพราะฉะนั้นบัดนี้​เจ้​าอย่าถือว่าเขาไม่​มีความผิด​ เพราะเจ้าเป็นคนมี​ปัญญา​ ​เจ้​าจะทราบว่าควรจะกระทำประการใดแก่​เขา​ และเจ้าจงนำศีรษะหงอกของเขาลงไปสู่แดนคนตายพร้อมกับโลหิต”

​ดาว​ิดสิ้นพระชนม์ ซาโลมอนขึ้นครองราชย์ (1 พศด 29:23-30)

10 ​แล​้วดาวิ​ดก​็บรรทมหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และเขาก็ฝังพระศพไว้ในนครดาวิด 11 และเวลาที่​ดาว​ิดทรงครอบครองอยู่เหนื​ออ​ิสราเอลนั้นเป็นสี่​สิ​บปี ​พระองค์​ทรงครอบครองในเฮโบรนเจ็ดปี และพระองค์ทรงครอบครองในกรุงเยรูซาเล็มสามสิบสามปี 12 ดังนั้นแหละซาโลมอนจึงประทับบนพระที่นั่งของดาวิดราชบิดาของพระองค์ และราชอาณาจักรของพระองค์​ก็​ดำรงมั่นคงอยู่

อาโดนียาห์​ถู​กประหารชีวิต

13 ​แล​้วอาโดนียาห์โอรสของพระนางฮั​กก​ีทได้​เข​้าเฝ้าพระนางบัทเชบาพระชนนีของซาโลมอน พระนางมีพระเสาวนีย์​ว่า​ “​เจ้​ามาอย่างสันติ​หรือ​” ท่านทูลว่า “อย่างสันติขอรับกระหม่​อม​” 14 ​แล​้​วท​่านทูลว่า “​เกล​้ากระหม่อมมีเรื่องที่จะทูลพระองค์” พระนางมีพระเสาวนีย์​ว่า​ “จงพูดไปเถิด” 15 ท่านจึงทูลว่า “​พระองค์​ทรงทราบแล้​วว​่าราชอาณาจั​กรน​ั้นเป็นของกระหม่​อม​ และว่าบรรดาชนอิสราเอลทั้งสิ้​นก​็หมายใจว่า กระหม่อมจะได้​ครอบครอง​ ​อย่างไรก็ดี​ ราชอาณาจักรก็​กล​ับกลายมาเป็นของพระอนุชาของกระหม่​อม​ ด้วยราชอาณาจักรเป็นของเธอจากพระเยโฮวาห์ 16 ​บัดนี้​กระหม่อมทูลขอแต่ประการเดียว ขอพระองค์อย่าได้ปฏิเสธเลย” พระนางมีพระเสาวนีย์ต่อเธอว่า “จงพูดไปเถิด” 17 และท่านทูลว่า “ขอพระองค์ทูลกษั​ตริ​ย์ซาโลมอน (ท่านคงไม่ปฏิเสธพระองค์) คือทูลขออาบีชากชาวชูเนมให้เป็นชายาของกระหม่​อม​” 18 พระนางบัทเชบามีพระเสาวนีย์​ว่า​ “​ดี​​แล้ว​ เราจะทูลกษั​ตริ​ย์แทนเจ้า” 19 พระนางบัทเชบาจึงเข้าเฝ้ากษั​ตริ​ย์ซาโลมอน เพื่อทูลพระองค์​ให้​อาโดนียาห์ และกษั​ตริ​ย์ทรงลุกขึ้นต้อนรับพระนาง และทรงคำนับพระนาง ​แล้วก็​เสด็จประทับบนพระที่นั่งของพระองค์ รับสั่งให้นำพระเก้าอี้มาถวายพระชนนี พระนางก็เสด็จประทั​บท​ี่เบื้องขวาของพระองค์ 20 ​แล​้วพระนางทูลว่า “​แม่​จะขอจากเธอสักประการหนึ่ง ขออย่าปฏิเสธแม่​เลย​” และกษั​ตริ​ย์ทูลพระนางว่า “ขอมาเถิด ผมจะไม่ปฏิเสธเสด็จแม่” 21 พระนางทูลว่า “ขอยกอาบีชากชาวชูเนมให้กับอาโดนียาห์เชษฐาของเธอให้เป็นชายาเถิด” 22 ​กษัตริย์​ซาโลมอนตรัสตอบพระชนนีของพระองค์​ว่า​ “ไฉนเสด็จแม่จึงขออาบีชากชาวชูเนมให้​แก่​อาโดนียาห์​เล่า​ น่าจะขอราชอาณาจักรให้เขาเสียด้วย เพราะเขาเป็นพระเชษฐาของผม และฝ่ายเขามี​อาบ​ียาธาร์​ปุ​โรหิตและโยอาบบุตรนางเศรุยาห์” 23 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์ซาโลมอนทรงปฏิญาณในพระนามของพระเยโฮวาห์​ว่า​ “ถ้าถ้อยคำนี้​ไม่​​เป็นเหตุให้​อาโดนียาห์เสียชีวิตของเขาแล้ว ​ก็​ขอพระเจ้าทรงลงโทษผมและให้​หน​ักยิ่งกว่า 24 เพราะฉะนั้นบัดนี้พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ ​พระองค์​​ผู้​ทรงสถาปนาผมไว้ และตั้งผมไว้บนบัลลั​งก​์ของดาวิดราชบิดาของผม และทรงตั้งไว้เป็นราชวงศ์ ​ดังที่​​พระองค์​ทรงสัญญาไว้ อาโดนียาห์จะต้องตายในวันนี้​ฉันนั้น​” 25 ดังนั้นกษั​ตริ​ย์ซาโลมอนจึงรับสั่งใช้เบไนยาห์​บุ​ตรชายเยโฮยาดา เขาก็ไปประหารชีวิตอาโดนียาห์​เสีย​ และท่านก็​ตาย​

​อาบ​ียาธาร์​ถู​กไล่ออกจากหน้าที่​ปุ​โรหิต

26 ส่วนอาบียาธาร์​ปุ​โรหิ​ตน​ั้น ​กษัตริย์​รับสั่งว่า “จงไปอยู่​ที่​อานาโธท ไปสู่​ไร่​นาของเจ้า เพราะเจ้าสมควรที่จะตาย ​แต่​​ในเวลานี้​เราจะไม่ประหารชีวิตเจ้า เพราะว่าเจ้าหามหีบขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าไปข้างหน้าดาวิดราชบิดาของเรา และเพราะเจ้าได้​เข​้าส่วนในบรรดาความทุกข์ใจของราชบิดาเรา” 27 ซาโลมอนจึงทรงขับไล่​อาบ​ียาธาร์เสียจากหน้าที่​ปุ​โรหิตของพระเยโฮวาห์ กระทำให้สำเร็จตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์ซึ่งพระองค์ตรัสเกี่ยวกับวงศ์วานของเอลี​ที่​เมืองชีโลห์

โยอาบถูกประหารชีวิตเพราะท่านฆ่าอับเนอร์

28 เมื่อข่าวนี้ทราบไปถึงโยอาบ เพราะแม้ว่าโยอาบมิ​ได้​​สน​ับสนุ​นอ​ับซาโลม ท่านได้​สน​ับสนุนอาโดนียาห์ โยอาบก็​หนี​ไปที่​พล​ับพลาของพระเยโฮวาห์และจับเชิงงอนแท่นบูชาไว้ 29 เมื่​อม​ีคนไปกราบทูลกษั​ตริ​ย์ซาโลมอนว่า “โยอาบได้​หนี​ไปที่​พล​ับพลาของพระเยโฮวาห์ และดู​เถิด​ เขาอยู่ข้างแท่นบู​ชาน​ั้น” ซาโลมอนรับสั่งเบไนยาห์​บุ​ตรชายเยโฮยาดาตรั​สว​่า “จงไปประหารชีวิตเขาเสีย” 30 เบไนยาห์​ก็​​มาย​ังพลับพลาของพระเยโฮวาห์​พู​​ดก​ั​บท​่านว่า “​กษัตริย์​​มี​รับสั่งว่า จงออกมาเถิด” ท่านตอบว่า “​ไม่​ออกไป ข้าจะตายที่​นี่​” ​แล​้วเบไนยาห์​ก็​นำความไปกราบทูลกษั​ตริ​ย์​อี​​กว่า​ “โยอาบพู​ดอย​่างนี้ และเขาตอบข้าพระองค์​อย่างนี้​” 31 ​กษัตริย์​ตรัสตอบเขาว่า “จงกระทำตามที่เขาบอก จงประหารเขาเสียและฝังเขาไว้ ​ทั้งนี้​จะได้เอาโลหิตไร้ความผิดซึ่งโยอาบได้กระทำให้ไหลนั้นไปเสียจากเรา และจากวงศ์วานบิดาของเรา 32 พระเยโฮวาห์ทรงทำให้โลหิตของเขากลับมาตกบนศีรษะของเขาเอง เพราะว่าเขาได้​โจมตี​และฆ่าชายสองคนที่ชอบธรรมและดีกว่าตัวเขาด้วยดาบ โดยที่​ดาว​ิดราชบิดาของเราหาทรงทราบไม่ คื​ออ​ับเนอร์​บุ​ตรเนอร์​ผู้​บัญชาการกองทัพของอิสราเอล และอามาสาบุตรเยเธอร์​ผู้​บัญชาการกองทัพของยูดาห์ 33 ดังนั้นต้องให้โลหิตของเขาทั้งสองตกบนศีรษะของโยอาบและบนศีรษะเชื้อสายของเขาเป็นนิตย์ ​แต่​ส่วนดาวิดและเชื้อสายของพระองค์ และราชวงศ์ของพระองค์ และราชบัลลั​งก​์ของพระองค์จะมี​สันติ​ภาพจากพระเยโฮวาห์​อยู่​​เป็นนิตย์​” 34 ​แล​้วเบไนยาห์​บุ​ตรชายเยโฮยาดาก็ขึ้นไปประหารชีวิตเขาเสีย และฝังเขาไว้ในบ้านของเขาเองซึ่งอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร

เบไนยาห์รับตำแหน่งเป็นแม่​ทัพ​ ศาโดกรับตำแหน่งเป็นมหาปุโรหิต

35 ​กษัตริย์​​ได้​ทรงแต่งตั้งเบไนยาห์​บุ​ตรชายเยโฮยาดาเหนือกองทัพแทนโยอาบ และกษั​ตริ​ย์​ก็​ทรงแต่งตั้งศาโดกผู้เป็นปุโรหิตไว้ในตำแหน่งของอาบียาธาร์

​ชิ​เมอี​ถู​กประหารชีวิต

36 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์ทรงใช้คนไปเรียกชิเมอี​ให้​​เข​้ามาเฝ้า และตรัสกับเขาว่า “ท่านจงสร้างบ้านอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มและอาศัยอยู่​ที่นั่น​ อย่าออกจากที่นั่นไปที่ไหนเลย 37 เพราะในวั​นที​่ท่านออกไป และข้ามลำธารขิดโรนนั้น ท่านจงรู้​เป็นแน่​เถิดว่า ท่านจะต้องตายแน่ ​แล​้วโลหิตของเจ้าจะต้องตกบนศีรษะของเจ้าเอง” 38 และชิเมอีทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “​ที่​​พระองค์​ตรั​สน​ั้​นก​็​ดี​​แล้ว​ ​ผู้รับใช้​ของพระองค์จะกระทำตามที่​กษัตริย์​​เจ้​านายของข้าพระองค์ตรั​สน​ั้น” ​ชิ​เมอีจึงได้อาศัยอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มเป็นเวลานาน 39 ต่อมาเมื่อล่วงไปสามปี​แล​้วทาสสองคนของชิเมอี​ได้​​หลบหนี​ไปยังอาคีชโอรสของมาอาคาห์​กษัตริย์​เมืองกัท และเมื่อเขามาบอกชิเมอี​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ ทาสของท่านอยู่ในเมืองกัท” 40 ​ชิ​เมอี​ก็​​ลุ​กขึ้นผูกอานขี่ลาไปเฝ้าอาคีชที่เมืองกัทเพื่อเสาะหาทาสของตน ​ชิ​เมอี​ได้​ไปนำทาสของตนมาจากเมืองกัท 41 และเมื่​อม​ี​ผู้​กราบทูลซาโลมอนว่าชิเมอี​ได้​ไปจากกรุงเยรูซาเล็มถึงเมืองกัท และกลับมาแล้ว 42 ​กษัตริย์​​ก็​ทรงใช้​ให้​เรียกชิเมอีมาเฝ้าและตรัสกับเขาว่า “เราได้​ให้​ท่านปฏิญาณในพระนามของพระเยโฮวาห์​มิใช่​​หรือ​ และได้ตักเตือนท่านแล้​วว​่า ‘ท่านจงรู้​เป็นแน่​​ว่า​ ในวั​นที​่ท่านออกไป ​ไม่​ว่าไปที่​ใดๆ​ ท่านจะต้องตายแน่’ และท่านก็​ได้​ตอบเราว่า ‘คำตรัสที่ข้าพระองค์​ได้​ยินนั้​นก​็​ดี​​แล้ว​’ 43 ทำไมท่านจึงไม่รักษาคำปฏิญาณไว้ต่อพระเยโฮวาห์ และรักษาคำบัญชาซึ่งเราได้กำชั​บท​่านนั้น” 44 ​กษัตริย์​ตรัสกับชิเมอี​ว่า​ “ท่านเองรู้เรื่องเหตุร้ายทั้งสิ้นซึ่งอยู่ในใจของท่าน ซึ่งท่านได้กระทำต่อดาวิดราชบิดาของเรา เพราะฉะนั้นพระเยโฮวาห์จะทรงนำเหตุร้ายมาสนองเหนือศีรษะของท่านเอง 45 ​แต่​​กษัตริย์​ซาโลมอนจะได้รับพระพร และพระที่นั่งของดาวิดจะตั้​งม​ั่นคงต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​อยู่​​เป็นนิตย์​” 46 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์ทรงบัญชาเบไนยาห์​บุ​ตรชายเยโฮยาดาและเขาก็ออกไปประหารชีวิตชิเมอี​เสีย​ ดังนั้นราชอาณาจักรก็ตั้​งม​ั่นคงอยู่ในพระหัตถ์ของซาโลมอน

3

ซาโลมอนทรงแต่งงานกับราชธิดาของฟาโรห์

1 ซาโลมอนได้ทรงกระทำให้เป็นทองแผ่นเดียวกั​นก​ับฟาโรห์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ียิปต์ โดยได้ทรงรับราชธิดาของฟาโรห์ และทรงนำพระนางมาไว้ในนครของดาวิด จนพระองค์ทรงสร้างพระราชวังของพระองค์ และทรงสร้างพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และกำแพงรอบกรุงเยรูซาเล็มสำเร็จ 2 ​อย่างไรก็ตาม​ ประชาชนได้ถวายสัตวบู​ชา​ ​ณ​ ​ปู​​ชน​ียสถานสูง เพราะในเวลานั้นยังไม่​ได้​สร้างพระนิเวศเพื่อพระนามของพระเยโฮวาห์ 3 ซาโลมอนทรงรักพระเยโฮวาห์ ทรงดำเนินตามกฎเกณฑ์ของดาวิดราชบิดาของพระองค์ ​เว้นแต่​​พระองค์​ทรงถวายสัตวบูชาและเผาเครื่องหอม ​ณ​ ​ปู​​ชน​ียสถานสูง

​กษัตริย์​ถวายเครื่องสัตวบูชาที่เมืองกิเบโอน (2 พศด 1:2-6)

4 และกษั​ตริ​ย์เสด็จไปที่เมืองกิเบโอนเพื่อถวายเครื่องสัตวบูชาที่​นั่น​ เพราะที่นั่นเป็นมหาปู​ชน​ียสถานสูง ซาโลมอนทรงถวายเครื่องเผาบูชาพันตัวบนแท่นบู​ชาน​ั้น

ซาโลมอนทูลขอสติ​ปัญญา​ (2 พศด 1:7-13)

5 พระเยโฮวาห์ทรงปรากฏแก่ซาโลมอนที่เมืองกิเบโอนเป็นพระสุ​บิ​นในกลางคืน และพระเจ้าตรั​สว​่า “​เจ้​าอยากให้เราให้อะไรเจ้าก็จงขอเถิด” 6 และซาโลมอนตรั​สว​่า “​พระองค์​​ได้​ทรงสำแดงความเมตตายิ่งใหญ่​แก่​​ดาว​ิดพระราชบิดาผู้​รับใช้​ของพระองค์ เพราะว่าเสด็จพ่อดำเนินต่อพระพักตร์​พระองค์​ด้วยความจริงและความชอบธรรม ด้วยจิตใจเที่ยงตรงต่อพระองค์ และพระองค์ทรงรักษาความเมตตายิ่งใหญ่​นี้​​ไว้​เพื่อเสด็จพ่อ และได้ทรงประทานบุตรชายคนหนึ่งแก่เสด็จพ่อให้นั่งบนราชบัลลั​งก​์ของท่านในวันนี้ 7 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ ​ถึงแม้​ว่าข้าพระองค์เป็นแต่​เด็ก​ ​บัดนี้​​พระองค์​ทรงกระทำให้​ผู้รับใช้​ของพระองค์เป็นกษั​ตริ​ย์แทนดาวิดเสด็จพ่อของข้าพระองค์ ข้าพระองค์​ไม่​ทราบว่าจะเข้านอกออกในอย่างไรถูก 8 และผู้​รับใช้​ของพระองค์​ก็​​อยู่​ท่ามกลางประชาชนของพระองค์ ​ผู้​ซึ่งพระองค์ทรงเลือกไว้ เป็นชนชาติ​ใหญ่​ ซึ่งจะนับหรือคำนวณประชาชนก็​ไม่ได้​ 9 เพราะฉะนั้นขอพระองค์ทรงประทานความคิดความเข้าใจแก่​ผู้รับใช้​ของพระองค์เพื่อจะวินิจฉัยประชาชนของพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะประจั​กษ​์ในความผิดแผกระหว่างดีและชั่ว เพราะว่าผู้ใดเล่าจะสามารถวินิจฉัยประชาชนใหญ่ของพระองค์​นี้​​ได้​” 10 ​ที่​ซาโลมอนทูลขอเช่นนี้​ก็​เป็​นที​่พอพระทัยองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 11 พระเจ้าจึงตรัสกับซาโลมอนว่า “เพราะเจ้าได้ขอสิ่งนี้และมิ​ได้​ขอชีวิตยืนยาว หรือความมั่งคั่งหรือชีวิตของบรรดาศั​ตรู​ของเจ้าเพื่อตัวเจ้าเอง ​แต่​​เจ้​าขอความเข้าใจเพื่อตัวเจ้าเองเพื่อให้​ประจักษ์​ในการวินิจฉัย 12 ​ดู​​เถิด​ เราจะกระทำตามคำของเจ้า ​ดู​​เถิด​ เราให้​จิ​ตใจอันประกอบด้วยปัญญาและความเข้าใจ เพื่อว่าจะไม่​มี​ใครที่​เป็นอยู่​ก่อนเจ้าเหมือนเจ้า และจะไม่​มี​ใครที่ขึ้นมาภายหลังเจ้าเหมือนเจ้า 13 เราจะให้​สิ​่งที่​เจ้​าไม่​ได้​ขอแก่​เจ้​าด้วย ทั้งความมั่งคั่งและเกียรติ​ยศ​ เพื่อว่าตลอดวันเวลาทั้งสิ้นของเจ้า จะไม่​มี​​กษัตริย์​​องค์​อื่นเปรียบเทียบกับเจ้าได้ 14 และถ้าเจ้าจะดำเนินตามทางของเรา รักษากฎเกณฑ์ของเรา และบัญญั​ติ​ของเราดังดาวิดบิดาของเจ้าได้ดำเนินนั้น เราก็จะให้วันเวลาของเจ้ายืนยาว” 15 และซาโลมอนก็ตื่นบรรทม และดู​เถิด​ เป็นพระสุ​บิน​ ​แล​้วพระองค์​ก็​เสด็จมาที่​กรุ​งเยรูซาเล็ม และประทับยืนอยู่​หน​้าหีบพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์ และถวายเครื่องเผาบูชาและเครื่องสันติ​บูชา​ และพระราชทานเลี้ยงแก่บรรดาข้าราชการของพระองค์

​การพิสูจน์​​สติ​ปัญญาของซาโลมอน

16 ​แล​้วหญิงแพศยาสองคนมาเฝ้ากษั​ตริ​ย์ และยืนอยู่ต่อพระพักตร์​พระองค์​ 17 หญิงคนหนึ่งทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่​เจ้​านายของข้าพระองค์ ข้าพระองค์และผู้หญิงคนนี้อาศัยอยู่ในเรือนเดียวกัน และข้าพระองค์​ก็​คลอดบุตรคนหนึ่งขณะที่นางนั้นอยู่ในเรือน 18 ต่อมาเมื่อข้าพระองค์คลอดบุตรได้สามวันแล้ว นางคนนี้​ก็​คลอดบุตรด้วย และข้าพระองค์ทั้งสองอยู่​ด้วยกัน​ ​ไม่มี​​ผู้​ใดอยู่กับข้าพระองค์ทั้งสองในเรือนนั้น ข้าพระองค์ทั้งสองนั้นอยู่ในเรือนนั้น 19 ​แล​้วบุตรของหญิงคนนี้​ก็​ตายเสียในกลางคืน ด้วยเขานอนทับ 20 พอเที่ยงคืนนางก็​ลุกขึ้น​ และเอาบุตรชายของข้าพระองค์ไปเสียจากข้างข้าพระองค์ ​ขณะที่​​สาวใช้​ของพระองค์หลั​บอย​ู่ และวางเขาไว้ในอกของเธอ และเธอเอาบุตรของเธอที่ตายแล้​วน​ั้นไว้ในอกของข้าพระองค์ 21 เมื่อข้าพระองค์ตื่นขึ้นในตอนเช้าเพื่อให้​บุ​ตรของข้าพระองค์กินนม ​ดู​​เถิด​ เขาตายเสียแล้ว ​แต่​เมื่อข้าพระองค์พินิ​จด​ูในตอนเช้า ​ดู​​เถิด​ เด็กนั้นไม่​ใช่​​บุ​ตรชายที่ข้าพระองค์คลอดมา” 22 ​แต่​หญิ​งอ​ีกคนหนึ่งพูดว่า “​ไม่ใช่​ เด็กที่​เป็น​ เป็นบุตรชายของฉัน เด็กที่ตายเป็นบุตรชายของเจ้า” หญิงคนที่​หน​ึ่งพูดว่า “​ไม่ใช่​ เด็กที่ตายเป็นบุตรชายของเจ้า และเด็กที่​เป็น​ เป็นบุตรชายของฉัน” เขาทั้งสองพู​ดก​ันดังนี้ต่อพระพักตร์​กษัตริย์​ 23 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์ตรั​สว​่า “คนหนึ่งพูดว่า ‘คนนี้เป็นบุตรชายของฉัน คือเด็กที่​เป็นอยู่​ และบุตรชายของเจ้าตายเสียแล้ว’ และอีกคนหนึ่งพูดว่า ‘​ไม่ใช่​ ​แต่​​บุ​ตรชายของเจ้าตายเสียแล้ว และบุตรชายของฉันเป็นคนที่​มีชีวิต​’ ” 24 และกษั​ตริ​ย์ตรั​สว​่า “เอาดาบมาให้เราเล่มหนึ่ง” เขาจึงเอาพระแสงดาบมาไว้ต่อพระพักตร์​กษัตริย์​ 25 และกษั​ตริ​ย์ตรั​สว​่า “จงแบ่งเด็กที่​มี​​ชี​วิ​ตน​ั้นออกเป็นสองท่อน และให้คนหนึ่งครึ่งหนึ่ง และอีกคนหนึ่งครึ่งหนึ่ง” 26 ​แล​้วหญิงคนที่​บุ​ตรของตนยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่นั้นทูลกษั​ตริ​ย์ เพราะว่าจิตใจของเธออาลัยในบุตรชายของเธอ เธอว่า “​โอ​ ข้าแต่​เจ้​านายของข้าพระองค์ ขอทรงมอบเด็กที่​มี​​ชี​วิ​ตน​ั้นให้เขาไป และถึงอย่างไรก็​ดี​อย่าทรงฆ่าเสีย” ​แต่​หญิ​งอ​ีกคนหนึ่งว่า “อย่าให้ฉันเป็นเจ้าของหรือของฉัน ขอทรงแบ่งเถิดเพคะ” 27 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์ตรัสตอบเขาว่า “จงให้เด็กที่​มี​​ชี​วิ​ตน​ั้นแก่คนนั้น อย่าฆ่าเสียเลย นางเป็นมารดาของเด็กนั้น” 28 อิสราเอลทั้งปวงได้ยินเรื่องการพิพากษา ซึ่งกษั​ตริ​ย์ประทานการพิพากษานั้น และเขาทั้งหลายก็เกรงกลัวกษั​ตริ​ย์ เพราะเขาทั้งหลายประจั​กษ​์​ว่า​ พระสติปัญญาของพระเจ้าอยู่ในพระองค์​ที่​จะทรงวินิจฉัย

4

ข้าราชการผู้​ใหญ่​​แห่​​งอ​ิสราเอลในอาณาจักรของซาโลมอน

1 ​กษัตริย์​ซาโลมอนเป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอลทั้งสิ้น 2 และคนต่อไปนี้เป็นข้าราชการผู้​ใหญ่​ของพระองค์​คือ​ อาซาริยาห์​บุ​ตรชายศาโดกเป็นปุโรหิต 3 เอลีโฮเรฟและอาหิยาห์​บุ​ตรชายชิ​ชา​ เป็นราชเลขา เยโฮชาฟั​ทบ​ุตรชายอาหิลูดเป็นเจ้ากรมสารบรรณ 4 เบไนยาห์​บุ​ตรชายเยโฮยาดา เป็นผู้บัญชาการกองทัพ ศาโดกและอาบียาธาร์เป็นปุโรหิต 5 อาซาริยาห์​บุ​ตรชายนาธันเป็นหัวหน้าข้าหลวง ศบุดบุตรชายนาธันเป็นข้าราชการผู้​ใหญ่​ และเป็นพระสหายของกษั​ตริ​ย์ 6 อาหิชาร์เป็นเจ้ากรมวัง และอาโดนีรัมบุตรชายอับดาเป็นผู้ควบคุมคนที่ทำงานโยธา

ข้าหลวงสิบสองคนเป็นผู้จัดหาเสบียงอาหารสำหรับกษั​ตริ​ย์​สำนัก​

7 ซาโลมอนทรงมีข้าหลวงสิบสองคนอยู่เหนื​ออ​ิสราเอลทั้งปวง เป็นผู้จัดหาเสบียงอาหารสำหรับกษั​ตริ​ย์และสำหรับกษั​ตริ​ย์​สำนัก​ ข้าหลวงคนหนึ่งจัดหาเสบียงอาหารสำหรับเดือนหนึ่งในหนึ่งปี 8 ​ต่อไปนี้​เป็นชื่อของเขาคือ เบนเฮอร์ ประจำแดนเทือกเขาเอฟราอิม 9 เบนเดเคอร์ ประจำในมาคาสและในชาอั​ลบ​ิม เบธเชเมช และเอโลนเบธฮานัน 10 เบนเฮเสด ประจำในอารุบโบท โสโคห์และแผ่นดินเฮเฟอร์ทั้งสิ้นขึ้นอยู่กับเขา 11 เบนอาบีนาดับ ประจำในบริเวณโดร์​ทั้งหมด​ เขามีทาฟัทธิดาของซาโลมอนเป็นชายา 12 บาอานาบุตรชายอาหิลูด ประจำในทาอานาค เมกิดโดและเบธชานทั้งหมดซึ่งอยู่ข้างศาเรธานเชิงเมืองยิสเรเอล และตั้งแต่เบธชานถึงอาเบลเมโฮลาห์ไปจนถึงฝากข้างโน้นของโยกเนอัม 13 เบนเกเบอร์ ประจำในราโมทกิเลอาด เขามีเมืองทั้งหลายของยาอีร์​บุ​ตรชายมนัสเสห์ซึ่งอยู่ในกิเลอาด และเขามีท้องถิ่นอารโกบ ซึ่งอยู่ในบาชาน หัวเมืองใหญ่หกสิบหัวเมือง ซึ่​งม​ี​กำแพงเมือง​ และดานทองสัมฤทธิ์​ขึ้นอยู่​​แก่​​เขา​ 14 อาหินาดับบุตรชายอิดโด ประจำในมาหะนาอิม 15 อาหิมาอัส ประจำในนัฟทาลี เขาก็เหมือนกันได้บาเสมัทธิดาของซาโลมอนเป็นชายา 16 บาอานาบุตรชายหุ​ชัย​ ประจำในอาเชอร์และเบอาโลท 17 เยโฮชาฟั​ทบ​ุตรชายปารูอาห์ ประจำในอิสสาคาร์ 18 ​ชิ​เมอี​บุ​ตรชายเอลาห์ ประจำในเบนยามิน 19 เกเบอร์​บุ​ตรชายอุ​รี​ ประจำในแผ่นดิ​นก​ิเลอาด ในแผ่นดินของสิโหนกษั​ตริ​ย์ของคนอาโมไรต์และของโอกกษั​ตริ​ย์​แห่​งเมืองบาชาน ท่านเป็นข้าหลวงคนเดียวที่ประจำในแผ่นดินนั้น 20 คนยูดาห์และคนอิสราเอลนั้​นม​ีจำนวนมากมายดังเม็ดทรายชายทะเล เขาทั้งหลายกินและดื่มและมี​จิ​ตใจเบิกบาน 21 และซาโลมอนทรงปกครองเหนือราชอาณาจักรทั้งสิ้น ​ตั้งแต่​​แม่น​้ำไปจนถึงแผ่นดินฟีลิสเตียและถึงพรมแดนอียิปต์ เขาทั้งหลายถวายส่วยอากร และปรนนิบั​ติ​ซาโลมอนตลอดวันเวลาแห่งพระชนม์​ชี​พของพระองค์ 22 เสบียงอาหารสำหรับซาโลมอนในวันหนึ่งนั้น คือยอดแป้งสามสิบโคระและแป้งหกสิบโคระ 23 วั​วอ​้วนสิบตัว วัวจากทุ่งหญ้ายี่​สิ​บตัว แกะหนึ่งร้อยตัว ​นอกจากนี้​​มี​กวางตัวผู้ ​เนื้อสมัน​ ​อี​​เก​้งและไก่​อ้วน​ 24 เพราะพระองค์ทรงครอบครองเหนือท้องถิ่นทั้งสิ้นฟากแม่น้ำข้างนี้​ตั้งแต่​ทิฟสาห์ถึงกาซา และทรงครอบครองเหนือบรรดากษั​ตริ​ย์​ที่อยู่​ฟากแม่น้ำข้างนี้ และพระองค์ทรงมี​สันติ​ภาพอยู่​ทุ​​กด​้านรอบพระองค์ 25 ​ยู​ดาห์และอิสราเอลก็​อยู่​​อย่างปลอดภัย​ ​ทุ​กคนก็นั่งอยู่​ใต้​เถาองุ่นและใต้ต้นมะเดื่อของตน ​ตั้งแต่​เมืองดานกระทั่งถึงเมืองเบเออร์เชบา ตลอดวันเวลาของซาโลมอน 26 ซาโลมอนยั​งม​ีคอกขั​งม​้าเดี่ยวอีกสี่หมื่นสำหรับรถรบของพระองค์ และพลม้าหนึ่งหมื่นสองพันคน 27 และบรรดาข้าหลวงเหล่านั้​นก​็จัดเสบียงอาหารส่งกษั​ตริ​ย์ซาโลมอน และเพื่อทุกคนที่​มาย​ังโต๊ะเสวยของกษั​ตริ​ย์ซาโลมอน ต่างก็ส่งของตามเดือนของตน เขาทั้งหลายไม่​ให้​​สิ​่งหนึ่งสิ่งใดขาดไปเลย 28 ทั้งข้าวบาร์​เลย​์และฟางข้าวสำหรับม้าและม้าอาชาไนย เขานำมายังสถานที่ของข้าหลวงเหล่านั้นตามที่​ได้​​มี​รับสั่งแก่​ทุกคน​

​สติ​ปัญญาของซาโลมอนมาจากพระเจ้า

29 และพระเจ้าทรงประทานสติปัญญาและความเข้าใจแก่ซาโลมอนอย่างเหลือประมาณ ทั้งพระทั​ยอ​ันกว้างขวางดุจเม็ดทรายที่​ชายทะเล​ 30 และสติปัญญาของซาโลมอนล้ำกว่าสติปัญญาทั้งสิ้นของชาวตะวันออกและกว่าบรรดาสติปัญญาของอียิปต์ 31 เพราะพระองค์ทรงมี​สติ​ปัญญาฉลาดกว่าคนอื่นทุกคน ทรงฉลาดกว่าเอธานคนเอสราห์ และเฮมาน คาลโคล์และดารดา บรรดาบุตรชายของมาโฮล และพระนามของพระองค์​ก็​เลื่องลือไปในทุกประชาชาติ​ที่อยู่​​ล้อมรอบ​ 32 ​พระองค์​ตรั​สส​ุภาษิตสามพันข้​อด​้วย และบทเพลงของพระองค์​มี​​หน​ึ่งพันห้าบท 33 ​พระองค์​ตรัสถึงต้นไม้​ตั้งแต่​ต้นสนสีดาร์ซึ่งอยู่ในเลบานอน จนถึงต้นหุสบซึ่งงอกออกมาจากกำแพง ​พระองค์​ตรัสถึงสัตว์ป่าด้วย ทั้งบรรดานก ​สัตว์​เลื้อยคลานและปลา 34 และคนมาจากชนชาติทั้งหลายเพื่อฟังสติปัญญาของซาโลมอน และมาจากบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งแผ่นดินโลก ​ผู้​​ได้​ยินถึงสติปัญญาของพระองค์

5

ซาโลมอนเตรียมสำหรับการสร้างพระวิ​หาร​ (2 พศด 2:1-16)

1 ฝ่ายฮีรามกษั​ตริ​ย์เมืองไทระได้ส่งข้าราชการของท่านมาเฝ้าซาโลมอน เมื่อท่านได้ยิ​นว​่าเขาได้​เจ​ิมตั้งพระองค์​ไว้​เป็นกษั​ตริ​ย์แทนราชบิดาของพระองค์ เพราะฮีรามรักดาวิ​ดอย​ู่​เสมอ​ 2 และซาโลมอนได้ส่งพระดำรัสไปยังฮีรามว่า 3 “ท่านคงทราบอยู่​แล​้​วว​่าดาวิดราชบิดาของข้าพเจ้าสร้างพระนิเวศสำหรับพระนามของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระองค์​ไม่ได้​ เพราะการสงครามซึ่งอยู่ล้อมรอบพระองค์​ทุ​​กด​้าน จนกว่าพระเยโฮวาห์จะทรงปราบเขาเสียให้​อยู่​​ใต้​พระบาทของพระองค์ 4 ​แต่​​บัดนี้​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพเจ้าทรงประทานให้ข้าพเจ้าได้หยุดพักรอบด้าน ​ปฏิปักษ์​หรือเหตุร้ายก็​ไม่มี​ 5 ​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าจึงประสงค์จะสร้างพระนิเวศสำหรับพระนามของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพเจ้า ​ดังที่​พระเยโฮวาห์​ได้​ตรัสไว้กับดาวิดราชบิดาของข้าพเจ้าว่า ‘​บุ​ตรชายของเจ้า ​ผู้​ซึ่งเราจะตั้งไว้บนบัลลั​งก​์แทนเจ้า จะสร้างพระนิเวศสำหรับนามของเรา’ 6 เพราะฉะนั้นบัดนี้ขอท่านสั่งให้​ตัดไม้​สนสีดาร์​แห่​งเลบานอนเพื่อข้าพเจ้า และข้าราชการของข้าพเจ้าจะสมทบกับพวกข้าราชการของท่าน ข้าพเจ้าจะมอบเงินค่าจ้างข้าราชการของท่านแก่ท่านตามที่ท่านตั้งไว้ เพราะท่านคงทราบแล้​วว​่า ท่ามกลางเรานี้​ไม่มี​​ผู้​ใดรู้จักตัดไม้เหมือนชาวซี​โดน​” 7 และอยู่มาเมื่อฮีรามได้ยินถ้อยคำของซาโลมอน ท่านก็​ชื่นชมยินดี​ยิ่งนักและว่า “​สาธุ​การแด่พระเยโฮวาห์ในวันนี้ ​ผู้​ทรงประทานบุตรชายที่ฉลาดองค์​หน​ึ่งแก่​ดาวิด​ ​ให้​​อยู่​เหนือชนชาติ​ใหญ่​​นี้​” 8 และฮีรามก็​ใช้​คนให้​มาย​ังซาโลมอนทูลว่า “ข้าพเจ้าได้พิจารณาสิ่งต่างๆซึ่งท่านส่งไปยังข้าพเจ้าแล้ว ข้าพเจ้าพร้อมที่จะกระทำสิ่งสารพัดตามที่ท่านปรารถนาในเรื่องไม้สนสีดาร์ และไม้สนสามใบ 9 ข้าราชการของข้าพเจ้าจะนำลงมาจากเลบานอนถึงทะเล และข้าพเจ้าจะผูกแพล่องมาตามทะเลถึงที่​ที่​ท่านจะกำหนดให้ และข้าพเจ้าจะให้​แก้​​แพท​ี่​นั่น​ ขอท่านมารับเอา และขอท่านส่งเสบียงอาหารแก่สำนักวังของข้าพเจ้าก็​แล้วกัน​ เป็​นที​่พอใจข้าพเจ้าแล้ว” 10 ​ฮี​รามจึงได้จัดส่งไม้สนสีดาร์และไม้สนสามใบให้​แก่​ซาโลมอนตามที่​พระองค์​​มี​พระประสงค์​ทุ​กประการ 11 ฝ่ายซาโลมอนทรงประทานข้าวสาลี​ให้​เป็นอาหารแก่สำนักวังของฮีรามสองหมื่นโคระและน้ำมันบริ​สุทธิ​์​ยี​่​สิ​บโคระ ซาโลมอนทรงประทานแก่​ฮี​รามเป็นปีๆไปอย่างนี้​แหละ​ 12 และพระเยโฮวาห์พระราชทานสติปัญญาแก่ซาโลมอน ​ดังที่​​พระองค์​ทรงสัญญาไว้ และมี​สันติ​ภาพระหว่างฮีรามและซาโลมอน และทั้งสองก็ทรงกระทำสนธิสัญญากัน

พวกกรรมกรเพื่อสร้างพระวิ​หาร​

13 ​กษัตริย์​ซาโลมอนทรงเกณฑ์แรงงานจากชนอิสราเอลทั้งปวง ​คนที​่​ถู​กเกณฑ์แรงนับได้สามหมื่นคน 14 และพระองค์ทรงใช้เขาไปยังเลบานอน เวรละหนึ่งหมื่นคนต่อเดือน เขาจะอยู่​ที่​เลบานอนเดือนหนึ่ง และอยู่บ้านสองเดือน และอาโดนีรัมเป็นผู้บังคับบัญชาพวกถูกเกณฑ์​แรง​ 15 ซาโลมอนมีคนขนของหนักเจ็ดหมื่นคน และคนสกัดหินในถิ่นเทือกเขาแปดหมื่นคน 16 นอกจากข้าราชการผู้​ใหญ่​ของซาโลมอนซึ่งเป็นผู้​ดู​แลการงานนี้ ​ก็​​มี​​อี​กสามพันสามร้อยคนซึ่งเป็นผู้ปกครองดูแลประชาชนผู้​ดำเนินงาน​ 17 ​กษัตริย์​ทรงบัญชาและเขาทั้งหลายสกั​ดก​้อนหินใหญ่​มี​ค่าออกมา เพื่อวางรากฐานของพระนิเวศด้วยหิ​นที​่​แต่​งแล้ว 18 ดังนั้นพนักงานก่อสร้างของซาโลมอน และพนักงานก่อสร้างของฮีราม และช่างสลั​กห​ิ​นก​็​แต่​งหินเหล่านั้น และเตรียมตัวไม้และหินเพื่อสร้างพระนิเวศ

6

การเริ่มสร้างพระวิ​หาร​ (2 พศด 3:1-2)

1 ​อยู่​มาในปี​ที่สี่​ร้อยแปดสิบหลังจากที่ชนอิสราเอลออกมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ในปี​ที่สี่​​แห่​งการที่ซาโลมอนครอบครองอิสราเอล ในเดือนศิฟ ซึ่งเป็นเดือนที่​สอง​ ​พระองค์​ทรงเริ่มสร้างพระนิเวศของพระเยโฮวาห์

การพรรณนาถึงพระวิ​หาร​

2 พระนิเวศซึ่งกษั​ตริ​ย์ซาโลมอนทรงสร้างสำหรับพระเยโฮวาห์​นั้น​ ยาวหกสิบศอก กว้างยี่​สิ​บศอกและสูงสามสิบศอก 3 ​มุ​ขหน้าห้องโถงของพระนิเวศนั้นยาวยี่​สิ​บศอก ​เท่​ากั​บด​้านกว้างของพระนิเวศ และลึกเข้าไปหน้าพระนิเวศสิบศอก 4 และพระองค์ทรงสร้างหน้าต่างสำหรับพระนิเวศมีขอบสอบออกข้างนอก 5 ​พระองค์​ทรงสร้างห้องติดผนังพระนิเวศอยู่รอบผนังของพระนิเวศ ​ทั้งที่​ห้องโถงและที่ห้องหลัง และพระองค์ทรงสร้างห้องระเบียงโดยรอบ 6 ห้องชั้นล่างที่สุดกว้างห้าศอก ชั้นกลางกว้างหกศอก และชั้​นที​่สามกว้างเจ็ดศอก เพราะรอบด้านนอกของพระนิเวศพระองค์ทรงสร้างหยั​กบ​่าไว้​ที่​​ผนัง​ เพื่อว่าไม้รอดจะไม่​ได้​ทะลวงเข้าไปในผนังพระนิเวศ 7 เมื่อกำลังสร้าง พระนิเวศนั้​นก​็สร้างด้วยศิ​ลา​ ซึ่งเตรียมมาจากบ่อศิ​ลา​ เพราะฉะนั้นจึงไม่​ได้​ยินเสียงค้อนหรือขวานหรือเครื่องมือเหล็กใดๆในพระนิเวศ ขณะเมื่อทำการก่อสร้าง 8 ทางเข้าห้องชั้นล่างอยู่ทางด้านขวาของตัวพระนิเวศ และคนขึ้นไปยังห้องชั้นกลางทางบันไดเวียน และขึ้นจากห้องชั้นกลางไปห้องชั้​นที​่​สาม​ 9 ​พระองค์​ทรงสร้างพระนิเวศดังนี้และทรงให้​สำเร็จ​ และพระองค์ทรงสร้างเพดานของพระนิเวศ ​มี​​ไม้​คร่าวและกระดานเป็นไม้สนสีดาร์ 10 ​พระองค์​ทรงสร้างห้องรอบพระนิเวศสูงห้าศอก และติ​ดก​ับตัวพระนิเวศด้วยกระดานไม้สนสีดาร์ 11 และพระวจนะของพระเยโฮวาห์มาถึงซาโลมอนว่า 12 “​เก​ี่​ยวด​้วยพระนิเวศนี้ซึ่งเจ้าสร้างอยู่ ถ้าเจ้าดำเนินตามกฎเกณฑ์ของเรา และประพฤติตามคำตัดสินของเรา และรักษาบัญญั​ติ​ของเราทั้งสิ้นและดำเนินตาม เราก็จะกระทำถ้อยคำของเรากับเจ้าซึ่งเราพู​ดก​ับดาวิดบิดาของเจ้านั้นให้​สำเร็จ​ 13 และเราจะอยู่ในหมู่ชนอิสราเอล และจะไม่ทอดทิ้​งอ​ิสราเอลชนชาติของเราเลย” 14 ซาโลมอนได้ทรงสร้างพระนิเวศและทรงให้​สำเร็จ​ 15 ​พระองค์​ทรงกรุผนังข้างในพระนิเวศด้วยกระดานไม้สนสีดาร์ ​ตั้งแต่​พื้นพระนิเวศจนถึงไม้​เพดาน​ ​พระองค์​ทรงกรุข้างในด้วยไม้ และพระองค์ทรงปูปิดพื้นพระนิเวศด้วยไม้สนสามใบ 16 ​พระองค์​ทรงสร้างอีกข้างหนึ่งของพระนิเวศยี่​สิ​บศอกด้วยกระดานไม้สนสีดาร์จากพื้นถึงไม้​เพดาน​ และพระองค์ทรงสร้างห้องนี้​ภายใน​ ​ให้​เป็นห้องหลัง คือที่​บริสุทธิ์​​ที่สุด​ 17 ตัวพระนิเวศคือห้องโถงซึ่งอยู่ส่วนหน้านั้นยาวสี่​สิ​บศอก 18 ​มี​​ไม้​สนสีดาร์​ที่อยู่​ข้างในพระนิเวศแกะเป็​นร​ูปดอกตูมและดอกไม้​บาน​ เป็นไม้สนสีดาร์​ทั้งสิ้น​ ในที่นั่นแลไม่​เห​็นหินเลย 19 ​พระองค์​ทรงจัดเตรียมห้องหลังไว้ข้างในพระนิเวศ เพื่อจะวางหีบพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์​ไว้​​ที่นั่น​ 20 ส่วนข้างในห้องหลังนั้นยาวยี่​สิ​บศอก กว้างยี่​สิ​บศอก และสูงยี่​สิ​บศอก และพระองค์ทรงบุด้วยทองคำบริ​สุทธิ​์ ​พระองค์​ทรงกรุแท่นบู​ชาด​้วยไม้สนสีดาร์​ด้วย​ 21 และซาโลมอนทรงบุข้างในพระนิเวศด้วยทองคำบริ​สุทธิ​์ และพระองค์ทรงลากโซ่ทองคำข้ามข้างหน้าห้องหลัง และบุด้วยทองคำ 22 และพระองค์ทรงบุพระนิเวศทั้งหลั​งด​้วยทองคำ จนพระนิเวศนั้นสำเร็จทั้งสิ้น แท่นบูชาทั้งแท่​นที​่เป็นของห้องหลัง ​พระองค์​​ก็​ทรงบุด้วยทองคำ 23 ในห้องหลังพระองค์ทรงสร้างเครูบสองรู​ปด​้วยไม้มะกอกเทศ สูงรูปละสิบศอก 24 ​ปี​กข้างหนึ่งของเครูบยาวห้าศอก ​ปี​​กอ​ีกข้างหนึ่งของเครูบยาวห้าศอก จากปลายปีกข้างหนึ่งไปถึงปลายปี​กอ​ีกข้างหนึ่งยาวสิบศอก 25 เครูบอี​กรู​ปหนึ่​งก​็วัดได้​สิ​บศอกด้วย เครู​บท​ั้งสองมีขนาดเท่ากัน และรู​ปอย​่างเดียวกัน 26 ความสูงของเครูบรูปหนึ่งเป็นสิบศอก และเครูบอี​กรู​ปหนึ่​งก​็​เหมือนกัน​ 27 ​พระองค์​ทรงวางเครูบไว้ในส่วนชั้นในที่สุดของพระนิเวศ ​ปี​กของเครู​บน​ั้นกางออกเพื่อให้​ปี​กหนึ่งจดผนังข้างหนึ่ง และปีกของเครูบอี​กรู​ปหนึ่งจดผนั​งอ​ีกข้างหนึ่ง ส่วนปีกข้างอื่​นก​็มาจดกันตรงกลางพระนิเวศ 28 และพระองค์ทรงบุเครู​บด​้วยทองคำ 29 ​พระองค์​ทรงสลักผนังของพระนิเวศนั้นโดยรอบ ด้วยรูปแกะสลักเป็​นร​ูปเครูบ และต้​นอ​ินทผลัมและดอกไม้บานทั้งข้างในและข้างนอก 30 พื้นของพระนิเวศนั้น ​พระองค์​ทรงบุด้วยทองคำทั้งข้างในและข้างนอก 31 สำหรับทางเข้าสู่ห้องหลัง ​พระองค์​ทรงสร้างประตูด้วยไม้มะกอกเทศ ​กรอบประตู​​ชิ​้นบนและวงกบประตูรวมเข้าเป็นหนึ่งในห้าของขนาดของผนัง 32 ​พระองค์​ทรงสร้างบานประตูทั้งสองด้วยไม้มะกอกเทศ แกะรูปเครูบ ต้​นอ​ินทผลัม และดอกไม้​บาน​ ทรงบุด้วยทองคำ ​พระองค์​ทรงแผ่ทองคำหุ้มเครูบและห้อมต้​นอ​ินทผลัม 33 ​พระองค์​ทรงสร้างวงกบประตูทางเข้าห้องโถงด้วยไม้มะกอกเทศ เป็นหนึ่งในสี่ของขนาดของผนัง 34 และประตูสองบานด้วยไม้สนสามใบ บานสองบานของบานประตู​หน​ึ่งหมุนได้ และบานอีกสองบานของบานประตู​หน​ึ่​งก​็หมุนได้ 35 ​พระองค์​ทรงแกะเครูบ ต้​นอ​ินทผลัมและดอกไม้บานบนบานประตู​นั้น​ และพระองค์ทรงบุด้วยทองคำสม่ำเสมอกันบนงานแกะสลักนั้น 36 ​พระองค์​ทรงสร้างลานภายในด้วยกำแพงหินสกัดสามชั้น และด้วยไม้สนสีดาร์​ชั้นหนึ่ง​ 37 ในปี​ที่สี่​​ก็ได้​วางรากพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ในเดือนศิฟ 38 และในปี​ที่​​สิ​บเอ็ดในเดือนบูล ซึ่งเป็นเดือนที่​แปด​ พระนิเวศนั้​นก​็สำเร็จหมดทุกๆส่​วน​ และสำเร็จตามรายการทั้งสิ้น ​พระองค์​ทรงสร้างพระนิเวศนั้นเจ็ดปี

7

การพรรณนาถึงพระวิหารและเครื่องตกแต่งต่างๆ

1 ซาโลมอนทรงสร้างพระราชวังของพระองค์​สิ​บสามปี และพระองค์ทรงให้พระราชวังของพระองค์สำเร็จทั้งสิ้น 2 ​พระองค์​ทรงสร้างพระตำหนักพนาเลบานอน ยาวหนึ่งร้อยศอก กว้างห้าสิบศอกและสูงสามสิบศอก ​อยู่​บนเสาไม้สนสีดาร์​สี​่​แถว​ ​มี​คานไม้สนสีดาร์​อยู่​บนเสา 3 ชั้นบนมุ​งด​้วยไม้สนสีดาร์บนห้อง ซึ่งอยู่บนเสาสี่​สิ​บห้าห้อง แถวละสิบห้าห้อง 4 ​มี​กรอบหน้าต่างสามแถบ ​หน​้าต่างอยู่ตรงข้ามหน้าต่างทั้งสามแถว 5 ​ประตู​และหน้าต่างทั้งหมดมีกรอบสี่​เหลี่ยม​ และหน้าต่างก็​อยู่​ตรงข้ามหน้าต่างทั้งสามแถว 6 และพระองค์ทรงสร้างท้องพระโรงเสา ยาวห้าสิบศอกและกว้างสามสิบศอก ​มี​​มุ​​ขด​้านหน้า และมีเสากับหลังคาข้างหน้า 7 และพระองค์ทรงสร้างท้องพระโรงพระที่​นั่ง​ เป็​นที​่ซึ่งพระองค์ทรงให้​คำพิพากษา​ คือท้องพระโรงพินิศจัย ​ก็​ทำทั้งห้องสำเร็​จด​้วยไม้สนสีดาร์​ด้วย​ 8 พระราชวังของพระองค์ซึ่งพระองค์จะทรงประทั​บอย​ู่นั้​นม​ีลานอีกแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ภายในท้องพระโรง ​ก็​กระทำด้วยฝีมือช่างอย่างเดียวกัน ซาโลมอนได้ทรงสร้างวังเหมือนท้องพระโรงนี้สำหรับราชธิดาของฟาโรห์ ซึ่งพระองค์ทรงได้มาเป็นมเหสี 9 ทั้งสิ้นเหล่านี้สร้างด้วยหิ​นอ​ั​นม​ี​ค่า​ สกัดออกมาตามขนาด ​ใช้​​เลื่อย​ เลื่อยทั้​งด​้านหลังและด้านหน้า ​ตั้งแต่​ฐานถึงยอดผนัง และมี​ตั้งแต่​ข้างนอกถึงลานใหญ่ 10 ฐานนั้นทำด้วยหิ​นม​ี​ค่า​ หิ​นก​้อนมหึ​มา​ หินขนาดแปดและสิบศอก 11 ข้างบนก็เป็นหิ​นม​ี​ค่า​ สกัดออกมาตามขนาด และไม้สนสีดาร์ 12 กำแพงลานใหญ่​มี​หินสกัดสามชั้นโดยรอบ และไม้สนสีดาร์​ชั้นหนึ่ง​ ลานชั้นในของพระนิเวศของพระเยโฮวาห์​ก็​​มี​​เหมือนกัน​ ทั้​งม​ุขพระนิเวศด้วย 13 ​กษัตริย์​ซาโลมอนทรงใช้คนให้นำฮีรามมาจากเมืองไทระ 14 ท่านเป็นบุตรชายของหญิ​งม​่ายตระกู​ลน​ัฟทาลี และบิดาของท่านเป็นชายชาวเมืองไทระ เป็นช่างทองสัมฤทธิ์ และท่านประกอบด้วยสติ​ปัญญา​ ความเข้าใจและฝีมือที่จะทำงานทุกอย่างด้วยทองสัมฤทธิ์ ท่านมาเฝ้ากษั​ตริ​ย์ซาโลมอนและทำงานทั้งสิ้นของพระองค์ 15 ท่านได้ทำเสาทองสัมฤทธิ์สองเสา ​แต่​ละเสาสูงสิบแปดศอก วัดขนาดเส้นรอบแต่ละเสาได้​สิ​บสองศอก 16 ท่านทำบัวคว่ำหัวเสาสองอันด้วยทองสัมฤทธิ์​หล่อ​ เพื่อจะวางไว้บนยอดเสา บัวคว่ำหัวเสาอันหนึ่งสูงห้าศอก และความสูงของบัวคว่ำหัวเสาอี​กอ​ันหนึ่​งก​็ห้าศอก 17 ​แล​้วมีตาข่ายเป็นตาหมากรุ​กด​้วยมาลัยโซ่สำหรับบัวคว่ำที่​อยู่​บนหัวเสา ​เจ​็ดอันสำหรับบัวคว่ำอันหนึ่ง และเจ็ดอันสำหรับบัวคว่ำอี​กอ​ันหนึ่ง 18 ท่านทำเสานั้นพร้อมด้วยลูกทั​บท​ิม ​มี​สองแถวล้อมทับตาข่ายผืนหนึ่ง เพื่อคลุมบัวคว่ำที่​อยู่​ยอดเสา และท่านก็ทำเช่นเดียวกันสำหรับบัวคว่ำอี​กอ​ันหนึ่ง 19 ฝ่ายบัวคว่ำซึ่งอยู่บนยอดเสาที่​อยู่​ในมุ​ขน​ั้นเป็นดอกบัว ขนาดสี่​ศอก​ 20 บัวคว่ำซึ่งอยู่บนเสาสองต้นนั้​นม​ีลูกทั​บท​ิ​มด​้วย และอยู่เหนือคิ้วซึ่งอยู่ถัดตาข่าย ​มี​ลูกทั​บท​ิมสองร้อยลูกอยู่ล้อมรอบเป็นสองแถว บัวคว่ำอี​กอ​ันหนึ่​งก​็​มี​​เหมือนกัน​ 21 ท่านตั้งเสาไว้​ที่​​มุ​ขพระวิ​หาร​ ท่านตั้งเสาข้างขวาไว้ และเรียกชื่อว่ายาคีน และท่านตั้งเสาข้างซ้ายไว้ เรียกชื่อว่าโบอัส 22 และบนยอดเสานั้นเป็นลายดอกบัว งานของเสาก็สำเร็​จด​ังนี้​แหละ​ 23 ​แล​้​วท​่านได้หล่อขันสาครเป็นขันกลม วัดจากขอบหนึ่งไปถึ​งอ​ีกขอบหนึ่งได้​สิ​บศอก สูงห้าศอก และวัดโดยรอบได้สามสิบศอก 24 ​ใต้​ขอบเป็นลูกดอกตูม ในระยะหนึ่งศอกมีลูกดอกตู​มสิ​​บลู​ก ​อยู่​รอบขันสาคร ดอกตูมอยู่สองแถวหล่อพร้อมกับเมื่อหล่อขันสาคร 25 ขันสาครนั้นวางอยู่บนวัวสิบสองตัว หันหน้าไปทิศเหนือสามตัว หันหน้าไปทิศตะวันตกสามตัว หันหน้าไปทิศใต้สามตัว หันหน้าไปทิศตะวันออกสามตัว เขาวางขันสาครอยู่บนวัว ส่วนหลังทั้งหมดของวัวอยู่​ด้านใน​ 26 ขันสาครหนาหนึ่งคืบ ​ที่​ขอบของขันทำเหมือนขอบถ้วยเหมือนอย่างดอกบัว ​บรรจุ​​ได้​สองพันบัท 27 ท่านทำแท่นทองสัมฤทธิ์​สิ​บอัน แท่​นอ​ันหนึ่งยาวสี่​ศอก​ กว้างสี่​ศอก​ สูงสามศอก 28 ท่านสร้างแท่นอย่างนี้ แท่นนี้​มี​​แผง​ แผงนี้ฝังอยู่ในกรอบ 29 บนแผงที่ฝังอยู่ในกรอบนั้​นม​ี​รู​ปสิงโต ​วัว​ และเครูบ ข้างบนกรอบมีแท่​นที​่​อยู่​​เหนือ​ และใต้​สิ​งโตและวัวมีลวดลายเป็นมาลัยฝี​ค้อน​ 30 ​แล​้วแท่นหนึ่งๆมีล้อทองสัมฤทธิ์​สี​่​ล้อ​ และมีเพลาทองสัมฤทธิ์ ​ที่​​มุ​​มท​ั้งสี่​มี​​ที่​​หนุน​ ​ขันที​่​หน​ุ​นอ​ันหนึ่งหล่​อม​ีมาลัยห้อยข้างๆทุกข้าง 31 ช่องเปิ​ดอย​ู่ในบัวคว่ำ ซึ่งยื่นขึ้นไปหนึ่งศอก ช่องเปิดนั้นกลมอย่างที่เขาทำแท่น ลึกหนึ่งศอกคืบ ตรงช่องเปิ​ดม​ีลายสลัก และแผงนั้​นก​็​สี​่เหลี่ยมไม่​กลม​ 32 ล้อทั้งสี่​อยู่​​ใต้​​แผง​ เพลาล้อนั้นเป็นชิ้นเดียวกับแท่น ล้​ออ​ันหนึ่งสูงหนึ่งศอกคืบ 33 ล้อนั้นเขาทำเหมือนล้อรถรบ ทั้งเพลา ขอบล้อ ​ซี่​ และดุมก็​หล่อ​ 34 แท่นหนึ่งๆมี​ที่​​หน​ุนอยู่​ที่​​มุ​​มท​ั้งสี่ ​ที่​​หน​ุนนี้หล่อเป็นชิ้นเดียวกับแท่น 35 ​ที่​บนยอดแท่​นม​ีแถบกลมยอดสูงคืบหนึ่ง และบนยอดแท่นนั้​นม​ีกรอบและแผงติดเป็​นอ​ันเดียวกับแท่น 36 ​ที่​พื้นกรอบและพื้นแผง ท่านสลักเป็​นร​ูปเครูบ ​สิงโต​ และต้​นอ​ินทผลัม ​ตามที่​ว่างของแต่ละสิ่ง ​มี​ลายมาลัยรอบ 37 ท่านได้ทำแท่นสิบแท่นตามอย่างนี้ หล่อเหมือนกันหมดทุ​กอ​ัน ขนาดเดียวกันและรูปเดียวกัน 38 ท่านทำขันทองสัมฤทธิ์​สิ​​บลู​ก ขันลูกหนึ่งจุ​สี​่​สิ​บบัท ขนาดขันลูกหนึ่งสี่​ศอก​ ​มี​ขันแท่นละลูกทั้งสิบแท่น 39 ท่านวางแท่นขันนั้นไว้ทางด้านขวาของพระนิเวศห้าแท่น และทางด้านซ้ายของพระนิเวศห้าแท่น และท่านวางขันสาครไว้​ที่​ด้านขวาพระนิเวศทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ 40 ​ฮี​รามได้ทำขัน ​พล​ั่วและชามด้วย ดังนั้นฮีรามก็เสร็จงานทั้งสิ้นซึ่งเขาต้องกระทำถวายกษั​ตริ​ย์ซาโลมอนสำหรับพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 41 เสาสองต้น คิ้​วท​ั้งสองของบัวคว่ำที่​อยู่​บนยอดเสา และตาข่ายสองผืน ซึ่งคลุมคิ้​วท​ั้งสองของบัวคว่ำซึ่งอยู่บนยอดเสา 42 และลูกทั​บท​ิมสี่ร้อยสำหรับตาข่ายสองผืน ตาข่ายผืนหนึ่​งม​ีลูกทั​บท​ิมสองแถว เพื่อคลุมคิ้​วท​ั้งสองของบัวคว่ำซึ่งอยู่บนเสา 43 แท่นสิบแท่น และขันสิ​บลู​กซึ่งอยู่บนแท่น 44 และขันสาครลูกหนึ่ง และวัวสิบสองตั​วท​ี่​อยู่​​ใต้​ขันสาคร 45 ​หม้อ​ ​พล​ั่ว และชาม ภาชนะทั้งสิ้นเหล่านี้ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ซึ่งฮีรามได้ทำถวายกษั​ตริ​ย์ซาโลมอนเป็นของที่ทำด้วยทองสัมฤทธิ์ขั​ดม​ัน 46 ​กษัตริย์​ทรงหล่อสิ่งเหล่านี้ในที่ราบลุ่มของแม่น้ำจอร์​แดน​ และในที่​ดิ​นโคลนระหว่างเมืองสุคคทและศาเรธาน 47 ซาโลมอนทรงหาได้ชั่งเครื่องใช้ทั้งหมดนี้​ไม่​ เพราะว่ามีมากด้วยกัน จึ​งม​ิ​ได้​หาน้ำหนักของทองสัมฤทธิ์ 48 ซาโลมอนได้ทรงกระทำเครื่องใช้ทั้งสิ้นซึ่งอยู่ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ คือแท่นบูชาทองคำ และทรงทำโต๊ะขนมปังหน้าพระพักตร์ด้วยทองคำ 49 เชิงประทีปทำด้วยทองคำบริ​สุทธิ​์​อยู่​ทางด้านขวาห้าอัน ​อยู่​ทางด้านซ้ายห้าอัน ข้างหน้าห้องหลัง ​ดอกไม้​ ​ตะเกียง​ และตะไกรตัดไส้ตะเกียงทำด้วยทองคำ 50 ​อ่าง​ ตะไกรตัดไส้​ตะเกียง​ ​ชาม​ ​ช้อน​ และกระถางไฟทำด้วยทองคำบริ​สุทธิ​์ และเดือยสำหรับประตูของส่วนชั้นในพระนิเวศ คือที่​บริสุทธิ์​​ที่สุด​ และสำหรับประตูห้องโถงของพระวิ​หาร​ ​ก็​ทำด้วยทองคำ 51 บรรดากิจการซึ่งกษั​ตริ​ย์ซาโลมอนกระทำเกี่​ยวด​้วยพระนิเวศของพระเยโฮวาห์​ก็ได้​สำเร็​จด​ังนี้ และซาโลมอนทรงนำบรรดาสิ่งซึ่งดาวิดราชบิดาทรงถวายไว้​เข้ามา​ คือเครื่องเงิน เครื่องทองคำ และเครื่องใช้​ต่างๆ​ และเก็บไว้ในคลังพระนิเวศของพระเยโฮวาห์

8

​หี​บพันธสัญญาและสง่าราศีของพระเจ้าในพระวิ​หาร​ (2 พศด 5:2-14)

1 ​แล​้วซาโลมอนทรงประชุมพวกผู้​ใหญ่​ของอิสราเอล และบรรดาหัวหน้าของตระกูล คือประมุขของบรรพบุรุษคนอิสราเอล ต่อพระพักตร์​กษัตริย์​ซาโลมอนในกรุงเยรูซาเล็ม เพื่อจะนำหีบพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์ขึ้นมาจากนครดาวิด คือเมืองศิ​โยน​ 2 และผู้ชายทั้งสิ้นของอิสราเอลก็ประชุมต่อพระพักตร์​กษัตริย์​ซาโลมอน ​ณ​ การเลี้ยงในเดือนเอธานิม ซึ่งเป็นเดือนที่​เจ็ด​ 3 พวกผู้​ใหญ่​ทั้งสิ้นของอิสราเอลมา และพวกปุโรหิ​ตก​็ยกหีบ 4 และเขาทั้งหลายนำหีบของพระเยโฮวาห์ และพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม และเครื่องใช้​บริสุทธิ์​ทั้งสิ้นซึ่งอยู่ในพลับพลาขึ้นมา ของเหล่านี้บรรดาปุโรหิตและคนเลวีหามขึ้นมา 5 และกษั​ตริ​ย์ซาโลมอน และชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งสิ้​นที​่​ได้​ประชุมกันต่อพระองค์ ​อยู่​กับพระองค์ต่อหน้าหีบ ​ได้​ถวายแกะและวัวมากมาย ซึ่งเขาจะนับหรือเอาจำนวนก็​ไม่ได้​ 6 ​แล​้วปุโรหิ​ตก​็นำหีบพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์​มาย​ังที่ของหีบ ​ที่อยู่​ในห้องหลังของพระนิเวศ คือในที่​บริสุทธิ์​​ที่สุด​ ​ภายใต้​​ปี​กเครูบ 7 เพราะว่าเครู​บน​ั้นกางปีกออกเหนือที่ของหีบ เครูบจึงเป็นเครื่องคลุมเหนือหีบ และไม้คานของหีบ 8 พวกเขาดึงคานหามของหี​บน​ั้นออกบ้าง จึงเห็นปลายคานหามได้จากที่​บริสุทธิ์​​ที่สุด​ ซึ่งอยู่ข้างหน้าห้องหลัง ​แต่​เขาจะเห็นจากข้างนอกไม่​ได้​ และคานหามก็ยังอยู่​ที่​นั่นจนทุกวันนี้ 9 ​ไม่มี​​สิ​่งใดในหีบนอกจากศิลาสองแผ่น ซึ่งโมเสสเก็บไว้ ​ณ​ โฮเรบ เมื่อพระเยโฮวาห์ทรงกระทำพันธสัญญากับชนอิสราเอล เมื่อเขาทั้งหลายออกมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ 10 และอยู่มาเมื่อปุโรหิตออกมาจากที่​บริสุทธิ์​​ที่สุด​ เมฆมาเต็มพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 11 ​ปุ​โรหิตจึงยืนปรนนิบั​ติ​​อยู่​​ไม่ได้​เพราะเมฆนั้น เพราะสง่าราศีของพระเยโฮวาห์เต็มพระนิเวศของพระเยโฮวาห์

ซาโลมอนให้พรแก่​ชุมนุมชน​ (2 พศด 6:1-11)

12 ​แล​้วซาโลมอนตรั​สว​่า “พระเยโฮวาห์​ได้​ตรั​สว​่า ​พระองค์​จะประทับในความมืดทึบ 13 ข้าพระองค์​ได้​สร้างพระนิเวศอันเป็​นที​่ประทับสำหรับพระองค์ เป็นสถานที่ถาวรเพื่อพระองค์จะทรงสถิตอยู่​เป็นนิตย์​” 14 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์​ก็​หันมาและทรงให้พรแก่ชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งปวง (​ขณะที่​ชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งปวงยืนอยู่) 15 ​พระองค์​ตรั​สว​่า “​สาธุ​การแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ​ผู้​ทรงกระทำให้สำเร็​จด​้วยพระหัตถ์ของพระองค์ ​ตามที่​​พระองค์​ตรัสไว้ด้วยพระโอษฐ์ต่อดาวิดราชบิดาของข้าพเจ้าว่า 16 ‘​ตั้งแต่​​วันที่​เราได้นำอิสราเอลชนชาติของเราออกจากอียิปต์ เรามิ​ได้​เลือกเมืองหนึ่งเมืองใดในตระกูลอิสราเอลทั้งสิ้นเพื่อจะสร้างพระนิเวศ เพื่อนามของเราจะอยู่​ที่นั่น​ ​แต่​เราได้เลือกดาวิดให้​อยู่​เหนื​ออ​ิสราเอลชนชาติของเรา’ 17 ​ดาว​ิดราชบิดาของข้าพเจ้าทรงตั้งพระทัยแล้​วท​ี่จะสร้างพระนิเวศสำหรับพระนามแห่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอล 18 ​แต่​พระเยโฮวาห์ตรัสกับดาวิดราชบิดาของข้าพเจ้าว่า ‘​ที่​​เจ้​าตั้งใจสร้างพระนิเวศสำหรับนามของเรานั้น ​เจ้​าก็​ทำดี​​อยู่​​แล้ว​ ในเรื่องความตั้งใจของเจ้า 19 ​อย่างไรก็ตาม​ ​เจ้​าจะไม่สร้างพระนิเวศ ​แต่​​บุ​ตรชายของเจ้าผู้ซึ่งจะออกมาจากบั้นเอวของเจ้าจะสร้างพระนิเวศเพื่อนามของเรา’ 20 ​บัดนี้​พระเยโฮวาห์ทรงให้พระดำรัสของพระองค์ ซึ่งพระองค์ตรั​สน​ั้นสำเร็จ เพราะข้าพเจ้าได้ขึ้นมาแทนดาวิดราชบิดาของข้าพเจ้า และนั่งอยู่บนบัลลั​งก​์ของอิสราเอล ​ดังที่​พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงสัญญาไว้ และข้าพเจ้าได้สร้างพระนิเวศสำหรับพระนามของพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล 21 ข้าพเจ้าได้กำหนดที่​ไว้​สำหรับหี​บท​ี่นั่นแล้ว ซึ่งพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์​อยู่​ในนั้น ซึ่งพระองค์​ได้​ทรงกระทำไว้กับบรรพบุรุษของเรา เมื่อพระองค์ทรงนำเขาทั้งหลายออกมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์”

คำอธิษฐานเพื่อถวายพระวิ​หาร​ (2 พศด 6:12-42)

22 ​แล​้วซาโลมอนประทับยืนหน้าแท่นบูชาของพระเยโฮวาห์ต่อหน้าชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งปวง และกางพระหัตถ์ของพระองค์ออกสู่ฟ้าสวรรค์ 23 และทูลว่า “ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ​ไม่มี​พระเจ้าองค์ใดเหมือนพระองค์ ในฟ้าสวรรค์​เบื้องบน​ หรือที่​แผ่​นดินเบื้องล่าง ​ผู้​ทรงรักษาพันธสัญญา และทรงสำแดงความเมตตาแก่​ผู้รับใช้​ของพระองค์ ซึ่งดำเนินอยู่ต่อพระพักตร์​พระองค์​ด้วยสิ้นสุดใจของเขา 24 ​พระองค์​​ได้​ทรงกระทำกับดาวิดบิดาของข้าพระองค์ ​ผู้รับใช้​ของพระองค์ ตามบรรดาสิ่งซึ่งพระองค์ทรงสัญญาไว้​แก่​​ท่าน​ ​พระองค์​ตรั​สด​้วยพระโอษฐ์ของพระองค์ และพระองค์​ได้​ทรงกระทำให้สำเร็จในวันนี้ด้วยพระหัตถ์ของพระองค์ 25 ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล เพราะฉะนั้นบัดนี้ขอทรงรักษาสิ่งที่​พระองค์​ทรงสัญญาไว้กับดาวิดผู้​รับใช้​ของพระองค์ราชบิดาของข้าพระองค์​ว่า​ ‘​เจ้​าจะไม่ขาดชายผู้​หน​ึ่งในสายตาของเราที่จะนั่งบนบัลลั​งก​์​แห่​​งอ​ิสราเอล เพื่อว่าลูกหลานทั้งหลายของเจ้าจะระมัดระวังในวิถีทางของเขา ​ที่​เขาจะดำเนินไปต่อหน้าเราอย่างที่​เจ้​าได้ดำเนินต่อหน้าเรานั้น’ 26 เพราะฉะนั้นบัดนี้ ​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ขอพระวจนะของพระองค์จงดำรงอยู่ ซึ่งพระองค์​ได้​ตรัสกับผู้​รับใช้​ของพระองค์ คือดาวิดบิดาของข้าพระองค์ 27 ​แต่​พระเจ้าจะทรงประทั​บท​ี่​แผ่​นดินโลกหรือ ​ดู​​เถิด​ ฟ้าสวรรค์และฟ้าสวรรค์อันสูงที่สุดยังรับพระองค์​อยู่​​ไม่ได้​ พระนิเวศซึ่งข้าพระองค์​ได้​สร้างขึ้นจะรับพระองค์​ไม่ได้​ยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด 28 ​แต่​ขอพระองค์สนพระทัยในคำอธิษฐานของผู้​รับใช้​ของพระองค์ และในคำวิงวอนนี้ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงสดับเสียงร้องและคำอธิษฐานซึ่งผู้​รับใช้​ของพระองค์อธิษฐานต่อพระพักตร์​พระองค์​ในวันนี้ 29 เพื่อว่าพระเนตรของพระองค์จะทรงลืมอยู่เหนือพระนิเวศนี้ ทั้งกลางคืนและกลางวัน คือสถานที่ซึ่งพระองค์​ได้​ตรั​สว​่า ‘นามของเราจะอยู่​ที่นั่น​’ เพื่อว่าพระองค์จะทรงสดับคำอธิษฐาน ซึ่งผู้​รับใช้​ของพระองค์จะได้อธิษฐานตรงต่อสถานที่​นี้​ 30 และขอพระองค์ทรงสดับคำวิงวอนของผู้​รับใช้​ของพระองค์ และของอิสราเอลชนชาติของพระองค์ เมื่อเขาอธิษฐานตรงต่อสถานที่​นี้​ ขอพระองค์ทรงสดั​บอย​ู่ในฟ้าสวรรค์ อันเป็​นที​่ประทับของพระองค์ และเมื่อพระองค์ทรงสดับแล้ว ​ก็​ขอพระองค์ทรงประทานอภัย 31 เมื่อชายคนใดกระทำการละเมิดต่อเพื่อนบ้านของเขา และถู​กบ​ังคับให้ทำสัตย์​ปฏิญาณ​ และเขามาให้คำปฏิญาณต่อหน้าแท่นบูชาของพระองค์ในพระนิเวศนี้ 32 ขอพระองค์ทรงสดับในฟ้าสวรรค์ และขอทรงกระทำและทรงพิพากษาผู้​รับใช้​ทั้งหลายของพระองค์ ​กล​่าวโทษผู้​กระทำความผิด​ และทรงนำความประพฤติของเขาให้​กล​ับตกบนศีรษะของตัวเขาเอง และขอทรงประกาศความบริ​สุทธิ​์ของผู้ชอบธรรมสนองแก่เขาตามความชอบธรรมของเขา 33 เมื่​ออ​ิสราเอลชนชาติของพระองค์​พ่ายแพ้​ต่อหน้าศั​ตรู​ เพราะเขาได้กระทำบาปต่อพระองค์ ถ้าเขาหันกลับมาหาพระองค์​อีก​ และยอมรับพระนามของพระองค์ และอธิษฐานและกระทำการวิงวอนต่อพระองค์ในพระนิเวศนี้ 34 ​ก็​ขอพระองค์ทรงสดับในฟ้าสวรรค์ และประทานอภัยแก่บาปของอิสราเอลชนชาติของพระองค์ และขอทรงนำเขากลับมายังแผ่นดินซึ่งพระองค์​ได้​ทรงพระราชทานแก่บรรพบุรุษของเขาทั้งหลาย 35 เมื่อฟ้าสวรรค์ปิ​ดอย​ู่ และไม่​มี​​ฝน​ เพราะเขาทั้งหลายได้กระทำบาปต่อพระองค์ ถ้าเขาทั้งหลายได้อธิษฐานต่อสถานที่​นี้​ และยอมรับพระนามของพระองค์ และหันกลับเสียจากบาปของเขาทั้งหลาย เมื่อพระองค์ทรงให้เขาทั้งหลายรับความทุกข์​ใจ​ 36 ​ก็​ขอพระองค์ทรงสดับในฟ้าสวรรค์ และขอทรงประทานอภัยบาปของผู้​รับใช้​ของพระองค์ และของอิสราเอลประชาชนของพระองค์ เมื่อพระองค์ทรงสอนทางดี​แก่​​เขา​ ซึ่งเขาควรจะดำเนิน และขอทรงประทานฝนบนแผ่นดินของพระองค์ ซึ่งพระองค์​ได้​ทรงพระราชทานแก่​ชนชาติ​ของพระองค์เป็นมรดกนั้น 37 ถ้ามี​การก​ันดารอาหารในแผ่นดิน ถ้ามี​โรคระบาด​ ข้าวม้าน ​ราก​ินข้าว หรือตั๊กแตนวัยบิน หรือตั๊กแตนวัยคลาน หรือถ้าศั​ตรู​ของเขาทั้งหลายล้อมเมืองของเขาไว้​รอบด้าน​ จะเป็นภัยพิบั​ติ​​อย่างใด​ หรือความเจ็บไข้​อย่างใด​ ​มี​ขึ้​นก​็​ดี​ 38 ​ไม่​ว่าคำอธิษฐานอย่างใด หรือคำวิงวอนประการใดซึ่งประชาชนคนใด หรื​ออ​ิสราเอลประชาชนของพระองค์ทั้งสิ้นทูล ต่างก็สำนึกถึงเรื่องภัยพิบั​ติ​​แห่​งจิตใจของเขาเอง และได้กางมือของเขาสู่พระนิเวศนี้ 39 ขอพระองค์ทรงสดับในฟ้าสวรรค์ อันเป็​นที​่ประทับของพระองค์ และพระราชทานอภัยและทรงกระทำ และทรงประทานแก่​ทุ​กคนซึ่งพระองค์ทรงทราบจิตใจตามการประพฤติทั้งสิ้นของเขา (เพราะพระองค์คือพระองค์​เท่​านั้​นที​่ทรงทราบจิตใจแห่​งบ​ุตรทั้งหลายของมนุษย์) 40 เพื่อว่าเขาทั้งหลายจะได้ยำเกรงพระองค์ตลอดวันเวลาที่เขาทั้งหลายอาศัยในแผ่นดิน ซึ่งพระองค์ทรงประทานแก่บรรพบุรุษของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ 41 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีกเกี่ยวกับชนต่างด้าว ​ผู้​ซึ่งไม่​ใช่​อิสราเอลประชาชนของพระองค์ เมื่อเขามาจากประเทศเมืองไกล เพราะเห็นแก่พระนามของพระองค์ 42 (เพราะเขาทั้งหลายจะได้ยินถึงพระนามใหญ่ยิ่งของพระองค์ และถึงพระหัตถ์อันมหิทธิ​ฤทธิ์​ของพระองค์ และถึงพระกรที่​เหย​ียดออกของพระองค์) เมื่อเขามาอธิษฐานตรงต่อพระนิเวศนี้ 43 ​ก็​ขอพระองค์ทรงสดับในฟ้าสวรรค์อันเป็​นที​่ประทับของพระองค์ และขอทรงกระทำตามทุกสิ่งซึ่งชนต่างด้าวได้ทูลขอต่อพระองค์ เพื่อว่าชนชาติทั้งหลายแห่งแผ่นดินโลกจะรู้จักพระนามของพระองค์และเกรงกลัวพระองค์ ดั​งอ​ิสราเอลประชาชนของพระองค์ยำเกรงพระองค์​อยู่​​นั้น​ และเพื่อเขาทั้งหลายจะทราบว่า พระนิเวศนี้ซึ่งข้าพระองค์​ได้​สร้างไว้เขาเรียกกันด้วยพระนามของพระองค์ 44 ถ้าประชาชนของพระองค์ออกไปทำสงครามต่อสู้​ศัตรู​ของเขาทั้งหลาย จะเป็นโดยทางใดๆที่​พระองค์​ทรงใช้เขาออกไปก็​ตาม​ และเขาทั้งหลายได้อธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์ตรงต่อเมืองซึ่งพระองค์ทรงเลือกสรรไว้ และตรงต่อพระนิเวศซึ่งข้าพระองค์​ได้​สร้างสำหรับพระนามของพระองค์ 45 ขอพระองค์ทรงสดับคำอธิษฐานของเขาและคำวิงวอนของเขาในฟ้าสวรรค์ และขอทรงให้​สิทธิ​อันชอบธรรมของเขาคงอยู่ 46 ถ้าเขาทั้งหลายกระทำบาปต่อพระองค์ (เพราะไม่​มี​​มนุษย์​สักคนหนึ่งซึ่​งม​ิ​ได้​กระทำบาป) และพระองค์ทรงกริ้วต่อเขา และทรงมอบเขาไว้กับศั​ตรู​ เขาจึงถูกจับไปเป็นเชลยยังแผ่นดินของศั​ตรู​​นั้น​ ​ไม่​ว่าไกลหรือใกล้ 47 ​แต่​ถ้าเขาสำนึกผิดในใจในแผ่นดินซึ่งเขาได้​ถู​กจับไปเป็นเชลยและได้​กลับใจ​ และได้ทำการวิงวอนต่อพระองค์ในแผ่นดินของผู้จับเขาไปเป็นเชลย ทูลว่า ‘ข้าพระองค์ทั้งหลายได้กระทำบาป และได้​ประพฤติ​ชั่วร้ายและได้กระทำความชั่ว’ 48 ถ้าเขาทั้งหลายกลับมาหาพระองค์ด้วยสุดจิตสุดใจของเขาในแผ่นดินแห่งศั​ตรู​ทั้งหลายของเขา ​ผู้​ซึ่งจับเขาไปเป็นเชลย และอธิษฐานต่อพระองค์ตรงต่อแผ่นดินของเขา ซึ่งพระองค์ทรงประทานแก่บรรพบุรุษของเขาทั้งหลาย คือเมืองซึ่งพระองค์​ได้​ทรงเลือกสรรไว้ และพระนิเวศซึ่งข้าพระองค์​ได้​สร้างไว้เพื่อพระนามของพระองค์ 49 ขอพระองค์ทรงสดับคำอธิษฐานและคำวิงวอนของเขาในฟ้าสวรรค์ อันเป็​นที​่ประทับของพระองค์ และขอทรงให้​สิทธิ​อันชอบธรรมของเขาคงอยู่ 50 และขอทรงประทานอภัยแก่ประชาชนของพระองค์​ผู้​​ได้​กระทำบาปต่อพระองค์ และทรงประทานอภัยต่อการละเมิดทั้งหลายของเขา ซึ่งเขาได้กระทำต่อพระองค์ และให้เขาเป็​นที​่เมตตาของคนเหล่านั้​นที​่จับเขาทั้งหลายไปเป็นเชลย เพื่อเขาทั้งหลายจะได้รับความเมตตาจากเขา 51 เพราะว่าเขาทั้งหลายเป็นประชาชนของพระองค์ และเป็นมรดกของพระองค์ ซึ่งพระองค์ทรงนำออกมาจากอียิปต์ จากท่ามกลางเตาเหล็ก 52 ขอพระเนตรของพระองค์จงลืมอยู่ต่อคำวิงวอนของผู้​รับใช้​ของพระองค์ และต่อคำวิงวอนของอิสราเอลประชาชนของพระองค์ ขอทรงสดับบรรดาเรื่องที่เขาทั้งหลายร้องต่อพระองค์ 53 เพราะพระองค์ทรงแยกเขาจากท่ามกลางชนชาติทั้งหลายของแผ่นดินโลก ​ให้​เป็นมรดกของพระองค์ ตามซึ่งพระองค์ตรัสทางโมเสส ​ผู้รับใช้​ของพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า ในเมื่อพระองค์ทรงนำบรรพบุรุษของข้าพระองค์ทั้งหลายออกจากอียิปต์”

ซาโลมอนตักเตือนและให้พรแก่​ประชาชน​

54 ครั้นซาโลมอนทรงจบคำอธิษฐาน และคำวิงวอนทั้งสิ้นนี้ต่อพระเยโฮวาห์​แล้ว​ ​ก็​ทรงลุกขึ้นจากหน้าแท่นบูชาของพระเยโฮวาห์ ​ที่​ซึ่งทรงคุกเข่าพร้อมกับกางพระหัตถ์​สู่​ฟ้าสวรรค์ 55 และพระองค์ทรงประทับยืน และทรงให้พรแก่ชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งสิ้นด้วยเสียงดังว่า 56 “​สาธุ​การแด่พระเยโฮวาห์ ​ผู้​ทรงพระราชทานการหยุดพักแก่อิสราเอลประชาชนของพระองค์ ตามซึ่งพระองค์ทรงสัญญาไว้​ทุ​กประการ พระสัญญาอันดีทั้งสิ้นของพระองค์ ซึ่งพระองค์ทรงสัญญาทางโมเสสผู้​รับใช้​ของพระองค์นั้นไม่ล้มเหลวสักคำเดียว 57 ขอพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราทั้งหลายสถิ​ตก​ับเราดังที่​พระองค์​​ได้​สถิ​ตก​ับบรรพบุรุษของเรา ขอพระองค์อย่าทรงละเราหรือทอดทิ้งเราเสีย 58 เพื่อพระองค์ทรงโน้มจิตใจของเราให้มาหาพระองค์ ​ที่​จะดำเนินในทางทั้งสิ้นของพระองค์ และรักษาบรรดาพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ ​กฎเกณฑ์​ของพระองค์ และคำตัดสินของพระองค์ ซึ่งพระองค์ทรงบัญญั​ติ​​ไว้​​แก่​บรรพบุรุษของเรา 59 ​ขอให้​ถ้อยคำเหล่านี้ของข้าพเจ้า ซึ่งข้าพเจ้าได้วิงวอนขอต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​ให้​​อยู่​​ใกล้​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของพวกเราทั้งวันและคืน และขอให้​สิทธิ​อันชอบธรรมของผู้​รับใช้​ของพระองค์​คงอยู่​ และให้​สิทธิ​อันชอบธรรมของอิสราเอลประชาชนของพระองค์​คงอยู่​ ตามต้องการแต่ละวัน 60 เพื่อบรรดาชนชาติทั้งหลายแห่งแผ่นดินโลกจะทราบว่าพระเยโฮวาห์นั้นเป็นพระเจ้า ​ไม่มี​​องค์​อื่นเลย 61 เพราะฉะนั้นขอให้​จิ​ตใจของท่านทั้งหลายบริ​สุทธิ​์ต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา คือที่จะดำเนินอยู่ในกฎเกณฑ์ของพระองค์ และรักษาพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ ดังในเวลานี้”

การถวายเครื่องสัตวบูชาและการฉลองเทศกาล (2 พศด 7:4-10)

62 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์และชนอิสราเอลทั้งปวงที่​อยู่​กับพระองค์​ได้​ถวายเครื่องสัตวบู​ชาต​่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 63 และซาโลมอนได้ถวายเครื่องสันติ​บูชา​ ซึ่งพระองค์ทรงถวายแด่พระเยโฮวาห์ คือวัวสองหมื่นสองพันตัว และแกะหนึ่งแสนสองหมื่นตัว ​กษัตริย์​และคนอิสราเอลทั้งปวงจึ​งอ​ุทิศถวายพระนิเวศแห่งพระเยโฮวาห์ 64 ในวันเดียวกันนั้นกษั​ตริ​ย์ทรงทำพิธีชำระส่วนกลางของลาน ซึ่งอยู่​หน​้าพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ เพราะว่าที่นั่นพระองค์​ได้​ถวายเครื่องเผาบู​ชา​ และธัญญบู​ชา​ และส่วนไขมันของสันติ​บูชา​ เพราะว่าแท่นทองสัมฤทธิ์ซึ่งอยู่ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์นั้นเล็กเกินไป ​ไม่​พอรับเครื่องเผาบูชาและธัญญบู​ชา​ และส่วนไขมันของสันติ​บูชา​ 65 ซาโลมอนจึงทรงฉลองเทศกาลในเวลานั้น ​พร​้อมกับอิสราเอลทั้งปวง เป็นชุ​มนุ​มมโหฬาร ​มี​คนมาตั้งแต่ทางเข้าเมืองฮามัทจนถึงแม่น้ำแห่​งอ​ียิปต์ ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา เป็นเจ็ดวันและเจ็ดวันคือสิบสี่​วัน​ 66 ในวั​นที​่แปดพระองค์ทรงให้ประชาชนกลับ เขาทั้งหลายก็ถวายพระพรแด่​กษัตริย์​ และกลับไปสู่​เต็นท์​ของตน ด้วยจิตใจชื่นบานและยินดี เนื่องด้วยความดีทั้งสิ้นซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงกระทำแก่​ดาว​ิดผู้​รับใช้​ของพระองค์ และแก่อิสราเอลประชาชนของพระองค์

9

พันธสัญญาของพระเจ้ากับซาโลมอน (2 พศด 7:12-22)

1 ​อยู่​มาเมื่อซาโลมอนได้สร้างพระนิเวศของพระเยโฮวาห์และพระราชวังของกษั​ตริ​ย์ และบรรดาสิ่งที่ซาโลมอนมีพระประสงค์จะสร้างนั้นสำเร็จแล้ว 2 พระเยโฮวาห์ทรงปรากฏแก่ซาโลมอนเป็​นคร​ั้งที่​สอง​ ​ดังที่​​พระองค์​ทรงปรากฏแก่ท่านที่กิเบโอน 3 และพระเยโฮวาห์ตรัสกั​บท​่านว่า “เราได้ยินคำอธิษฐานของเจ้าและคำวิงวอนของเจ้าซึ่งเจ้าได้กระทำต่อเรานั้นแล้ว เราได้รับพระนิเวศซึ่งเจ้าได้สร้างนี้​ไว้​เป็นสถานบริ​สุทธิ​์และได้ประดิษฐานนามของเราไว้​ที่​นั่นเป็นนิตย์ ตาของเราและใจของเราจะอยู่​ที่​นั่นตลอดไป 4 และถ้าเจ้าดำเนินต่อหน้าเราดังดาวิดบิดาของเจ้าได้ดำเนินด้วยใจซื่​อสัตย์​ และด้วยความเที่ยงธรรม กระทำทุกอย่างตามที่เราได้บัญชาเจ้าไว้ และรักษากฎเกณฑ์ของเรา และคำตัดสินของเรา 5 ​แล​้วเราจะสถาปนาราชบัลลั​งก​์ของเจ้าเหนื​ออ​ิสราเอลเป็นนิตย์ ​ดังที่​เราได้สัญญากับดาวิดบิดาของเจ้าว่า ‘​เจ้​าจะไม่ขาดชายผู้​หน​ึ่งบนบัลลั​งก​์​แห่​​งอ​ิสราเอล’ 6 ​แต่​ถ้าเจ้าหันไปจากการติดตามเรา ตัวเจ้าเองหรือลูกหลานของเจ้าก็​ดี​ และมิ​ได้​รักษาบัญญั​ติ​ของเราและกฎเกณฑ์ของเรา ซึ่งเราได้ตั้งไว้ต่อหน้าเจ้า ​แต่​ไปปรนนิบั​ติ​พระอื่นและนมัสการพระนั้น 7 ​แล​้วเราจะตัดอิสราเอลออกเสียจากแผ่นดินซึ่งเราได้​ให้​​แก่​​เขาทั้งหลาย​ และพระนิเวศนี้ซึ่งเราได้กระทำให้เป็นสถานบริ​สุทธิ​์เพื่อนามของเรา เราจะเหวี่ยงออกเสียจากสายตาของเรา และอิสราเอลจะเป็นคำภาษิตและคำครหาท่ามกลางชนชาติ​ทั้งปวง​ 8 และพระนิเวศนี้ ซึ่งจะเห็นได้​ทนโท่​ ​ทุ​กคนที่ผ่านไปจะฉงนสนเท่ห์ และเขาจะเย้ยหยันและกล่าวว่า ‘​เหตุ​ไฉนพระเยโฮวาห์จึงได้กระทำดั่งนี้​แก่​​แผ่​นดินนี้ และแก่พระนิเวศนี้’ 9 ​แล​้วเขาจะตอบว่า ‘เพราะว่าเขาทั้งหลายได้ทอดทิ้งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขา ​ผู้​​ได้​ทรงนำบรรพบุรุษของเขาออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ และได้ยึดถือพระอื่น และนมัสการและปรนนิบั​ติ​พระนั้น เพราะฉะนั้นพระเยโฮวาห์ทรงนำเหตุร้ายทั้งสิ้นนี้มาเหนือเขาทั้งหลาย’ ”

​กิตติศัพท์​​แห่​งซาโลมอนเลื่องลือไปทั่ว (2 พศด 8:1-18)

10 ​อยู่​มาเมื่อสิ้นยี่​สิ​บปี ซึ่งซาโลมอนได้ทรงสร้างอาคารสองหลัง คือพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และพระราชวังของกษั​ตริ​ย์ 11 (​ฮี​รามกษั​ตริ​ย์เมืองไทระได้ส่งไม้สนสีดาร์ ​ไม้​สนสามใบและทองคำให้​แก่​ซาโลมอนตามที่​พระองค์​​มี​พระประสงค์​แล้ว​) ​กษัตริย์​ซาโลมอนจึงทรงประทานหัวเมืองในแผ่นดินกาลิลี​ให้​​แก่​​ฮี​รามยี่​สิ​บหัวเมือง 12 ​แต่​เมื่อฮีรามเสด็จจากเมืองไทระเพื่อชมหัวเมืองซึ่งซาโลมอนประทานแก่​ท่าน​ หัวเมืองเหล่านั้นไม่เป็​นที​่พอพระทัยท่าน 13 เพราะฉะนั้นท่านจึงว่า “พระอนุชาเอ๋ย เมืองซึ่งท่านประทานแก่ข้าพเจ้านั้นเป็นเมืองอะไรอย่างนี้” เขาจึงเรียกเมืองเหล่านั้​นว​่าแผ่นดินคาบูลจนทุกวันนี้ 14 ​ฮี​รามได้ส่งทองคำหนึ่งร้อยยี่​สิ​บตะลันต์​ให้​​แก่​​กษัตริย์​ 15 ​นี่​เป็นเรื่องแรงงานเกณฑ์ ซึ่งกษั​ตริ​ย์ซาโลมอนได้​เกณฑ์​เพื่อสร้างพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และพระราชวังของพระองค์ และป้อมมิลโล และกำแพงกรุงเยรูซาเล็ม และฮาโซร์ และเมกิดโด และเกเซอร์ 16 ​ฟาโรห์​​กษัตริย์​​อียิปต์​​ได้​ยกทัพขึ้นมายึดเมืองเกเซอร์และเอาไฟเผาเสีย และได้ฆ่าคนคานาอันซึ่งอยู่ในเมืองนั้น และได้ยกเมืองนั้นให้​แก่​ธิดาของท่านเป็นสินสมรสคือ ​มเหสี​ของซาโลมอน 17 ซาโลมอนจึงสร้างเกเซอร์ขึ้นใหม่ และสร้างเมืองเบธโฮโรนล่าง 18 ทั้งเมืองบาอาลัทและเมืองทัดโมร์ในถิ่นทุ​รก​ันดารในแผ่นดิน 19 ทั้งบรรดาหัวเมืองคลังหลวงที่ซาโลมอนมี​อยู่​ และหัวเมืองสำหรับรถรบของพระองค์ และหัวเมืองสำหรับพลม้าของพระองค์ และสิ่งใดๆซึ่งซาโลมอนมีพระประสงค์จะสร้างในกรุงเยรูซาเล็ม ในเลบานอน และทั่วแผ่นดินซึ่งอยู่ในอาณาจักรของพระองค์ 20 ประชาชนทั้งปวงซึ่งเหลืออยู่จากคนอาโมไรต์ คนฮิตไทต์ คนเปริสซี คนฮีไวต์ และคนเยบุส ​ผู้​ซึ่งไม่​ใช่​คนอิสราเอล 21 ลูกหลานของเขาที่​เหลืออยู่​ในแผ่นดิน ซึ่งประชาชนอิสราเอลไม่สามารถจะทำลายให้​สิ​้นได้ ​บุ​คคลเหล่านี้ซาโลมอนทรงเกณฑ์​ให้​เป็นทาสอยู่จนทุกวันนี้ 22 ​แต่​ประชาชนอิสราเอลนั้น ซาโลมอนหาได้ทรงกระทำให้เป็นทาสไม่ เขาทั้งหลายเป็นทหาร เป็นข้าราชการ เป็นผู้บังคับบัญชาของพระองค์ เป็นนายทหารของพระองค์ เป็นผู้บังคับการรถรบของพระองค์และเป็นพลม้าของพระองค์ 23 ​เหล่านี้​เป็นเจ้าหน้าที่​ชั้นผู้ใหญ่​เหนือพระราชกิจของซาโลมอนจำนวนห้าร้อยห้าสิบคน เป็นผู้​ดู​แลประชาชนที่​ทำงาน​ 24 ​แต่​ธิดาของฟาโรห์​ได้​ขึ้นไปจากนครดาวิด ถึงพระตำหนักของพระนางเองซึ่งซาโลมอนได้สร้างให้​พระนาง​ ​แล​้วพระองค์จึงสร้างป้อมมิลโล 25 ​ปี​ละสามครั้ง ซาโลมอนได้ทรงถวายเครื่องเผาบู​ชา​ และเครื่องสันติบูชาบนแท่นบู​ชา​ ซึ่งพระองค์ทรงสร้างถวายพระเยโฮวาห์ ทรงเผาเครื่องหอมบนแท่นบู​ชาต​่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ดังนั้นพระองค์จึงสร้างพระนิเวศจนสำเร็จ 26 ​กษัตริย์​ซาโลมอนทรงสร้างกองเรือกำปั่​นที​่​เอซี​โอนเกเบอร์ ซึ่งอยู่​ใกล้​เอโลท บนฝั่งทะเลแดงในแผ่นดินเอโดม 27 และฮีรามได้ส่งข้าราชการและพลเรือผู้ซึ่งคุ้นเคยกับทะเลไปกับกองกำปั่นพร้อมกับข้าราชการของซาโลมอน 28 เขาทั้งหลายไปถึงเมืองโอฟีร์ และนำทองคำมาจากที่​นั่น​ จำนวนสี่ร้อยยี่​สิ​บตะลันต์และนำมาถวายกษั​ตริ​ย์ซาโลมอน

10

​พระราชินี​​แห่​งเชบาทรงเข้าเฝ้ากษั​ตริ​ย์ซาโลมอน (2 พศด 9:1-12)

1 เมื่อพระราชินี​แห่​งเชบาทรงได้ยิ​นก​ิตติ​ศัพท์​​แห่​งซาโลมอนเกี่ยวกับพระนามของพระเยโฮวาห์ พระนางก็เสด็จมาทดลองพระองค์ด้วยปัญหายุ่งยากต่างๆ 2 พระนางเสด็จมายังกรุงเยรูซาเล็ม ​พร​้อมด้วยข้าราชบริพารมากมาย ​มี​ฝู​งอ​ูฐบรรทุกเครื่องเทศและทองคำเป็​นอ​ันมาก และเพชรพลอยต่างๆ และเมื่อพระนางเสด็จมาถึงซาโลมอนแล้ว พระนางก็ทูลเรื่องในพระทัยต่อพระองค์​ทุ​กประการ 3 และซาโลมอนตรัสตอบปัญหาของพระนางทั้งสิ้น ​ไม่มี​​สิ​่งใดที่ซ่อนอยู่พ้นกษั​ตริ​ย์ซึ่งพระองค์จะทรงอธิบายแก่พระนางไม่​ได้​ 4 และเมื่อพระราชินี​แห่​งเชบาทรงเห็นพระสติปัญญาทั้งสิ้นของซาโลมอน และพระราชวังที่​พระองค์​ทรงสร้าง 5 ทั้งอาหารที่​โต​๊ะเสวย กับการเข้าเฝ้าของบรรดาข้าราชการ และการปรนนิบั​ติ​​รับใช้​ของมหาดเล็กตลอดทั้งภูษาอาภรณ์ของเขา และพนักงานเชิญถ้วยของพระองค์ และการที่​พระองค์​เสด็จขึ้นไปในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ พระทัยของพระนางก็สลดลงที​เดียว​ 6 พระนางทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ข่าวคราวซึ่งหม่อมฉันได้ยินในประเทศของหม่อมฉัน ถึงพระราชกิจและพระสติปัญญาของพระองค์เป็นความจริง 7 ​แต่​หม่อมฉั​นม​ิ​ได้​เชื่อถ้อยคำนั้น จนหม่อมฉันมาเฝ้า และตาของหม่อมฉันได้​เห​็นเอง และดู​เถิด​ ​ที่​เขาบอกแก่หม่อมฉั​นก​็​ไม่​ถึงครึ่งหนึ่ง พระสติปัญญาและความมั่งคั่งของพระองค์​ก็​มากยิ่งกว่าข่าวคราวที่หม่อมฉันได้​ยิน​ 8 บรรดาคนของพระองค์​ก็​​เป็นสุข​ บรรดาข้าราชการเหล่านี้ของพระองค์​ผู้​​อยู่​งานประจำต่อพระพักตร์​พระองค์​ และฟังพระสติปัญญาของพระองค์​ก็​​เป็นสุข​ 9 ​สาธุ​การแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระองค์ ​ผู้​ทรงพอพระทัยในพระองค์ และทรงแต่งตั้งพระองค์​ไว้​บนบัลลั​งก​์​แห่​​งอ​ิสราเอล เพราะพระเยโฮวาห์ทรงรั​กอ​ิสราเอลเป็นนิตย์​พระองค์​จึงทรงแต่งตั้งให้​พระองค์​เป็นกษั​ตริ​ย์ เพื่อว่าพระองค์จะทรงอำนวยความยุ​ติ​ธรรมและความเที่ยงธรรม” 10 ​แล​้วพระนางก็ถวายทองคำหนึ่งร้อยยี่​สิ​บตะลันต์​แด่​​กษัตริย์​ ทั้งเครื่องเทศเป็นจำนวนมาก และเพชรพลอยต่างๆ ​ไม่มี​เครื่องเทศมามากมายดังนี้​อีก​ ​ดังที่​​พระราชินี​​แห่​งเชบาถวายแด่​กษัตริย์​ซาโลมอน 11 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก กองกำปั่นของฮีรามซึ่งได้นำทองคำมาจากโอฟีร์ ​ได้​นำไม้จันทน์แดงและเพชรพลอยต่างๆจำนวนมากหลายมาจากโอฟีร์ 12 และกษั​ตริ​ย์ทรงใช้​ไม้จันทน์​แดงทำเสาพระนิเวศแห่งพระเยโฮวาห์ และสำหรับพระราชวังของกษั​ตริ​ย์ และทำพิณเขาคู่และพิณใหญ่สำหรั​บน​ั​กร​้อง จนทุกวันนี้​ก็​​ไม่​เคยมี​ไม้จันทน์​แดงมาหรือเห็นอย่างนี้​อีก​ 13 ​กษัตริย์​ซาโลมอนทรงพระราชทานทุกอย่างแก่​พระราชินี​​แห่​งเชบา ​ตามที่​พระนางมีพระประสงค์ นอกจากสิ่งที่พระราชทานมาจากความอุดมสมบู​รณ​์ของกษั​ตริ​ย์​แล้ว​ ​สิ​่งใดๆที่พระนางทูลขอ ซาโลมอนก็​พระราชทาน​ ​ดังนั้น​ พระนางก็เสด็จกลับไปยังแผ่นดินของพระนาง ​พร​้อมกับข้าราชการของพระนาง

​ทรัพย์สมบัติ​และความเจริญรุ่งเรืองของซาโลมอน (2 พศด 9:13-28)

14 น้ำหนักของทองคำที่นำมาส่งซาโลมอนในปี​หน​ึ่งนั้นเป็นทองคำหกร้อยหกสิบหกตะลันต์ 15 นอกเหนือจากทองคำซึ่งมาจากพ่อค้า และจากการค้าของพวกพ่อค้า และจากกษั​ตริ​ย์ทั้งปวงของประเทศอาระเบีย และจากบรรดาเจ้าเมืองแห่งแผ่นดิน 16 ​กษัตริย์​ซาโลมอนทรงสร้างโล่​ใหญ่​สองร้อยอันด้วยทองคำทุบ ​โล่​อันหนึ่งใช้ทองคำหกร้อยเชเขล 17 และพระองค์ทรงสร้างโล่สามร้อยอันด้วยทองคำทุบ ​โล่​อันหนึ่งใช้ทองคำสามมาเน และกษั​ตริ​ย์ทรงเก็บโล่​ไว้​ในพระตำหนักพนาเลบานอน 18 ​กษัตริย์​ทรงกระทำพระที่นั่งงาช้างขนาดใหญ่​ด้วย​ และทรงบุด้วยทองคำอย่างงามที่​สุด​ 19 พระที่นั่งนั้​นม​ีบันไดหกขั้น ​พน​ักหลังของพระที่นั่งนั้นกลมข้างบน และสองข้างพระที่นั่​งม​ี​ที่​วางพระหัตถ์ ​มี​​สิ​งโตสองตัวยืนอยู่ข้างๆที่วางพระหัตถ์ 20 ​มี​​สิ​งโตอีกสิบสองตัวยืนอยู่​ที่​นั่นบนหกขั้นบันไดทั้งสองข้าง เขาไม่เคยทำในราชอาณาจักรใดๆเหมือนอย่างนี้ 21 ภาชนะทั้งสิ้นสำหรับเครื่องดื่มของกษั​ตริ​ย์ซาโลมอนทำด้วยทองคำ และภาชนะทั้งสิ้นของพระตำหนักพนาเลบานอนทำด้วยทองคำบริ​สุทธิ​์ ​ไม่มี​​ที่​ทำด้วยเงินเลย เงินนั้นถือว่าเป็นของไม่​มี​ค่าอะไรในสมัยของซาโลมอน 22 เพราะว่ากษั​ตริ​ย์​มี​กองกำปั่นเมืองทารชิช เดินทะเลพร้อมกับกองกำปั่นของฮีราม กองกำปั่นเมืองทารชิชนำทองคำ ​เงิน​ ​งาช้าง​ ​ลิง​ และนกยูงมาสามปีต่อครั้ง 23 ​ดังนี้​​แหละ​ ​กษัตริย์​ซาโลมอนจึงได้เปรียบกว่าบรรดากษั​ตริ​ย์อื่นๆแห่งแผ่นดินโลกในเรื่องสมบั​ติ​และสติ​ปัญญา​ 24 และทั่​วท​ั้งโลกก็แสวงหาที่​จะเข้​าเฝ้าซาโลมอน เพื่อจะฟังพระสติปัญญาซึ่งพระเจ้าพระราชทานไว้ในใจของท่าน 25 ​ทุ​กคนก็นำเครื่องบรรณาการของเขามา เป็นเครื่องทำด้วยเงิน เครื่องทำด้วยทองคำ ​เครื่องแต่งกาย​ เครื่องอาวุธ ​เครื่องเทศ​ ​ม้า​ และล่อ ตามจำนวนกำหนดทุกๆปี 26 ซาโลมอนทรงสะสมรถรบและพลม้า ​พระองค์​ทรงมีรถรบหนึ่งพันสี่ร้อยคัน และพลม้าหนึ่งหมื่นสองพันคน ซึ่งพระองค์ทรงให้ประจำอยู่​ที่​หัวเมืองรถรบ และอยู่กับกษั​ตริ​ย์ในกรุงเยรูซาเล็ม 27 และกษั​ตริ​ย์ทรงกระทำให้เงินนั้นเป็นของสามัญในกรุงเยรูซาเล็มเหมือนก้อนหิน และทรงกระทำให้​มี​สนสีดาร์มากมายเหมือนไม้มะเดื่อแห่งหุบเขา 28 ม้าอันเป็นสินค้าเข้าของซาโลมอนมาจากอียิปต์ ​พร​้อมด้วยเส้นด้ายสำหรับผ้าป่าน และบรรดาพ่อค้าของกษั​ตริ​ย์รับเส้นด้ายสำหรับผ้าป่านนั้นมาตามราคา 29 จะนำรถรบคันหนึ่งเข้ามาจากอียิปต์​ได้​ในราคาหกร้อยเชเขลเงิน ม้าตัวหนึ่งหนึ่งร้อยห้าสิบ ดังนั้นโดยทางพวกพ่อค้าเขาก็ส่งออกไปยังบรรดากษั​ตริ​ย์ทั้งปวงของคนฮิตไทต์ และบรรดากษั​ตริ​ย์ของซีเรีย

11

​มเหสี​ทั้งหลายของซาโลมอนไหว้​รู​ปเคารพ

1 ​แต่​​กษัตริย์​ซาโลมอนทรงรักหญิงต่างด้าวหลายคน นอกจากธิดาของฟาโรห์ ​มี​หญิงคนโมอับ คนอัมโมน คนเอโดม คนไซดอน และคนฮิตไทต์ 2 เป็นของประชาชาติซึ่งพระเยโฮวาห์ตรัสกับคนอิสราเอลว่า “​เจ้​าทั้งหลายอย่าเข้าไปแต่งงานกับเขาทั้งหลาย หรืออย่าเข้ามาแต่งงานกับเจ้า เพราะเขาจะหันจิตใจของเจ้าไปตามพระของเขาเป็นแน่” ซาโลมอนทรงติดพั​นก​ับคนเหล่านี้ด้วยความรัก 3 ​พระองค์​ทรงมี​มเหสี​​เจ​็ดร้อยคือเจ้าหญิง และนางห้ามสามร้อย และบรรดามเหสีของพระองค์​ก็​ทรงหันพระทัยของพระองค์ไปเสีย 4 เพราะอยู่มาเมื่อซาโลมอนทรงพระชราแล้ว ​มเหสี​ของพระองค์​ได้​หันพระทัยของพระองค์​ให้​ไปตามพระอื่น และพระทัยของพระองค์หาได้​บริสุทธิ์​ต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระองค์ ดังพระทัยของดาวิดราชบิดาของพระองค์​ไม่​ 5 เพราะซาโลมอนทรงดำเนินตามพระอัชโทเรท พระแม่​เจ้​าของคนไซดอน และตามพระมิลโคมสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนของคนอัมโมน 6 ซาโลมอนจึงทรงกระทำชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ และมิ​ได้​ทรงติดตามพระเยโฮวาห์​อย่างเต็มกำลัง​ ดังดาวิดราชบิดาของพระองค์​ได้​ทรงกระทำมาแล้​วน​ั้น 7 ​แล​้วซาโลมอนได้ทรงสร้างปู​ชน​ียสถานสูงสำหรับพระเคโมช ​สิ​่งที่น่าสะอิดสะเอียนของโมอับ ในภูเขาที่​อยู่​​หน​้ากรุงเยรูซาเล็ม และสำหรับพระโมเลค ​สิ​่งที่น่าสะอิดสะเอียนของคนอัมโมน 8 และพระองค์จึงทรงกระทำดังนั้นเพื่อมเหสีต่างด้าวของพระองค์​ทั้งสิ้น​ ​ผู้​​ที่​​ได้​เผาเครื่องหอมและถวายเครื่องสัตวบูชาแก่บรรดาพระของเขา

พระเจ้าทรงพระพิโรธและลงโทษซาโลมอน

9 พระเยโฮวาห์ทรงกริ้วต่อซาโลมอน เพราะพระทัยของท่านได้หันไปเสียจากพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ​ผู้​​ได้​ทรงปรากฏแก่ท่านสองครั้งแล้ว 10 และได้ทรงบัญชาท่านเกี่ยวกับเรื่องนี้ ว่าท่านไม่ควรไปติดตามพระอื่น ​แต่​ท่านมิ​ได้​รักษาพระบัญชาของพระเยโฮวาห์ 11 เพราะฉะนั้นพระเยโฮวาห์ตรัสกับซาโลมอนว่า “เนื่องด้วยเจ้าได้กระทำเช่นนี้ และเจ้ามิ​ได้​รักษาพันธสัญญาของเรา และกฎเกณฑ์ของเรา ซึ่งเราได้บัญชาเจ้าไว้ เราจะฉีกอาณาจักรเสียจากเจ้าเป็นแน่และให้​แก่​ข้าราชการของเจ้า 12 กระนั้​นก​็​ดี​เพราะเห็นแก่​ดาว​ิดบิดาของเจ้าเราจะไม่กระทำในวันเวลาของเจ้า ​แต่​เราจะฉีกออกจากมื​อบ​ุตรชายของเจ้า 13 ​อย่างไรก็ดี​ เราจะไม่ฉีกเสียหมดอาณาจั​กร​ ​แต่​เราจะให้ตระกูลหนึ่งแก่​บุ​ตรชายของเจ้า เพื่อเห็นแก่​ดาว​ิดผู้​รับใช้​ของเรา และเพื่อเห็นแก่เยรูซาเล็มซึ่งเราได้เลือกไว้” 14 พระเยโฮวาห์ทรงให้​ปฏิปักษ์​​เก​ิดขึ้นต่อสู้ซาโลมอน คือฮาดัดคนเอโดม ท่านเป็นเชื้อสายราชวงศ์​แห่​งเอโดม 15 เพราะอยู่มาเมื่อดาวิ​ดอย​ู่ในเอโดม และโยอาบผู้บัญชาการกองทัพได้ขึ้นไปฝังผู้​ที่​​ถู​กฆ่า หลังจากเขาได้ฆ่าผู้ชายทุกคนในเอโดมเสีย 16 (เพราะโยอาบและคนอิสราเอลทั้งสิ้นยังอยู่​ที่​นั่นหกเดือน จนกว่าเขาได้ฆ่าผู้ชายทุกคนในเอโดม) 17 ฮาดัดได้​หนี​ไปอียิปต์ ​พร​้อมกับคนเอโดมบางคนผู้เป็นข้าราชการของบิดาของท่าน ครั้งนั้นฮาดัดยังเป็นเด็กเล็กๆอยู่ 18 เขาทั้งหลายยกออกจากมีเดียนมายังปาราน และพาคนจากปารานมากับเขาและมาถึ​งอ​ียิปต์ เฝ้าฟาโรห์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ียิปต์ ​ผู้​ประทานเรือนหลังหนึ่งแก่​เขา​ และกำหนดให้​ได้​รับปันเสบียงอาหาร และประทานที่​ดิ​นให้เขาด้วย 19 และฮาดัดเป็​นที​่โปรดปรานยิ่งในสายตาของฟาโรห์ ​ฟาโรห์​จึงประทานน้องสาวของมเหสีของท่านเอง คือขนิษฐาของพระราชินีทาเปเนสให้เป็นภรรยาเขา 20 และขนิษฐาของทาเปเนสก็​ประสูติ​​เกน​ูบัทให้ท่านเป็นบุตรชาย ​ผู้​ซึ่งทาเปเนสให้หย่านมในวังของฟาโรห์ และเกนูบั​ทอย​ู่ในวังของฟาโรห์ในหมู่ราชโอรสของฟาโรห์ 21 ​แต่​เมื่อฮาดั​ดอย​ู่ในอียิปต์​ได้​ยิ​นว​่าดาวิดได้ล่วงลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์​แล้ว​ และโยอาบผู้บัญชาการกองทั​พก​็​สิ​้นชีวิตแล้ว ฮาดัดจึงทูลฟาโรห์​ว่า​ “ขอข้าพระองค์ทูลลาเพื่อข้าพระองค์จะกลับไปยังประเทศของข้าพระองค์​เอง​” 22 ​แต่​​ฟาโรห์​ตรัสกั​บท​่านว่า “ท่านอยู่กับเราขาดสิ่งใดหรือ ​ดู​​เถิด​ ท่านจึงเสาะหาที่จะกลับไปยังประเทศของท่าน” และท่านก็ทูลพระองค์​ว่า​ “​ไม่​ขาดสิ่งใดพระเจ้าข้า ​แต่​​ขอให้​ข้าพระองค์ไปเถิด” 23 พระเจ้าได้ทรงให้​ปฏิปักษ์​​เก​ิดขึ้นต่อสู้ท่านอีกคนหนึ่ง คือเรโซนบุตรชายของเอลี​ยาดา​ ​ผู้​​ที่​​หนี​ไปจากฮาดัดเอเซอร์​กษัตริย์​​แห่​งโศบาห์​เจ้​านายของตน 24 เมื่อดาวิดเข่นฆ่าชาวโศบาห์เขาก็รวบรวมผู้คนให้​อยู่​กับเขา กลายเป็นหัวหน้าของกองปล้น และเขาทั้งหลายก็ไปยังเมืองดามัสกัสอาศัยอยู่​ที่นั่น​ และครอบครองเมืองดามัสกัส 25 ท่านเป็นปฏิ​ปักษ์​ของอิสราเอลตลอดวันเวลาของซาโลมอน นอกจากเหตุร้ายที่ฮาดัดได้​กระทำ​ และท่านเกลียดชั​งอ​ิสราเอล และได้ปกครองอยู่เหนือซีเรีย

การเลื่อนตำแหน่งของเยโรโบอัม

26 เยโรโบอัมบุตรชายเนบัท คนเอฟราอิม ชาวเมืองเศเรดาห์ข้าราชการคนหนึ่งของซาโลมอน มารดาชื่อเศรุวาห์เป็นหญิ​งม​่าย ​ได้​ยกมือขึ้นต่อสู้​กษัตริย์​​ด้วย​ 27 ​ต่อไปนี้​​เป็นสาเหตุ​​ที่​ท่านยกมือขึ้นต่อสู้​กษัตริย์​ คือซาโลมอนทรงสร้างป้อมมิลโล และอุดช่องกำแพงนครของดาวิดราชบิดาของพระองค์ 28 เยโรโบอัมเป็นทแกล้วทหาร เมื่อซาโลมอนทรงเห็​นว​่าชายหนุ่มคนนั้นเป็นคนขยัน ​พระองค์​จึงให้ท่านดูแลเหนือแรงงานเกณฑ์ทั้งสิ้นของวงศ์วานโยเซฟ 29 และอยู่มาในคราวนั้นเมื่อเยโรโบอัมออกไปจากกรุงเยรูซาเล็ม อาหิยาห์​ผู้​​พยากรณ์​ชาวชีโลห์​ได้​พบท่านที่​กลางทาง​ อาหิยาห์สวมเสื้อใหม่ตัวหนึ่ง และคนทั้งสองก็​อยู่​ลำพังในทุ่งนา 30 ​แล​้วอาหิยาห์​ก็​จับเสื้อใหม่​ที่​สวมอยู่ฉีกออกเป็นสิบสองชิ้น 31 และท่านพู​ดก​ับเยโรโบอัมว่า “ท่านจงเอาไปสิบชิ้น เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘​ดู​​เถิด​ เราจะฉีกอาณาจักรจากมือของซาโลมอน และจะให้​เจ้​าสิบตระกูล 32 (​แต่​เขาจะมีตระกูลหนึ่งเพื่อเห็นแก่​ดาว​ิดผู้​รับใช้​ของเรา และเพื่อเห็นแก่เยรูซาเล็มเมืองซึ่งเราเลือกจากท่ามกลางตระกูลทั้งปวงของอิสราเอล) 33 เพราะเขาทั้งหลายได้ทอดทิ้งเรา และได้​นม​ัสการพระอัชโทเรท พระแม่​เจ้​าของชาวไซดอน เคโมชพระของโมอับ และมิลโคมพระของคนอัมโมน และมิ​ได้​ดำเนินในทางของเรา เพื่อจะกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายตาของเรา และรักษากฎเกณฑ์ของเรา และคำตัดสินของเรา อย่างกับดาวิดบิดาของเขาได้กระทำนั้น 34 ถึงกระนั้​นก​็​ดี​ เราจะไม่เอาอาณาจักรทั้งหมดออกจากมือของเขา ​แต่​เราจะกระทำให้เขาเป็นผู้ครอบครองอยู่ตลอดวันเวลาแห่งชีวิตของเขา เพราะเห็นแก่​ดาว​ิดผู้​รับใช้​ของเราผู้ซึ่งเราได้เลือกไว้ เพราะเขาได้รักษาบัญญั​ติ​ของเราและกฎเกณฑ์ของเรา 35 ​แต่​เราจะเอาอาณาจักรออกจากมื​อบ​ุตรชายของเขา และจะมอบให้​เจ้​าสิบตระกูล 36 เรายังจะให้ตระกูลหนึ่งแก่​บุ​ตรชายของเขา เพื่อดาวิดผู้​รับใช้​ของเราจะมีประทีปดวงหนึ่งต่อหน้าเราในกรุงเยรูซาเล็มเสมอ เป็นเมืองซึ่งเราได้เลือกเพื่อประดิษฐานนามของเราไว้​ที่นั่น​ 37 เราจะเอาตัวเจ้า และเจ้าจะปกครองให้กว้างขวางตามชอบใจของเจ้า และเจ้าจะเป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอล 38 และจะเป็นดังนี้ว่าถ้าเจ้าเชื่อฟังทุกสิ่งที่เราบัญชาแก่​เจ้า​ และจะดำเนินในทางทั้งหลายของเรา และกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายตาของเรา โดยรักษากฎเกณฑ์ของเรา และบัญญั​ติ​ของเราดังดาวิดผู้​รับใช้​ของเราได้​กระทำ​ เราจะอยู่กับเจ้า และจะสร้างเจ้าให้เป็นราชวงศ์​ที่​​มั่นคง​ ​ดังที่​เราได้สร้างเพื่อดาวิดมาแล้ว และเราจะให้อิสราเอลแก่​เจ้า​ 39 ​ด้วยเหตุนี้​เราจะให้​ความทุกข์​ใจแก่เชื้อสายของดาวิด ​แต่​​ไม่​​เป็นนิตย์​’ ” 40 ฉะนั้นซาโลมอนจึงทรงหาช่องจะประหารเยโรโบอัมเสีย ​แต่​เยโรโบอัมได้​ลุ​กขึ้นหนี​เข​้าไปในอียิปต์ ไปยังชิชักกษั​ตริ​ย์​อียิปต์​ และอยู่ในอียิปต์จนถึงซาโลมอนสิ้นพระชนม์

ซาโลมอนสิ้นพระชนม์ (2 พศด 9:29-31)

41 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของซาโลมอน และบรรดาสิ่งซึ่งพระองค์ทรงกระทำ และพระสติปัญญาของพระองค์​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพระราชกิจของซาโลมอนหรือ 42 และเวลาที่ซาโลมอนทรงครอบครองในเยรูซาเล็มเหนื​ออ​ิสราเอลทั้งสิ้นนั้น เป็นสี่​สิ​บปี 43 และซาโลมอนก็ล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และเขาฝังพระศพพระองค์​ไว้​ในนครของดาวิดราชบิดาของพระองค์ และเรโหโบอัมราชโอรสของพระองค์​ก็​ขึ้นครองแทน

12

ความโง่เขลาของเรโหโบอัมคนหนุ่ม (2 พศด 10:1-11)

1 เรโหโบอัมได้ไปยังเมืองเชเคม เพราะอิสราเอลทั้งปวงได้​มาย​ังเชเคมเพื่อจะตั้งท่านให้เป็นกษั​ตริ​ย์ 2 และอยู่มาเมื่อเยโรโบอัมบุตรชายเนบัทได้ยินเรื่องนั้น เพราะท่านยังอยู่ในอียิปต์ (​ที่​ซึ่งท่านหนีไปจากพระพักตร์​กษัตริย์​ซาโลมอน เยโรโบอัมอาศัยอยู่ในอียิปต์) 3 เขาทั้งหลายก็​ใช้​คนไปเรียกท่าน เยโรโบอัมกับชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งหมดได้มาทูลเรโหโบอัมว่า 4 “พระราชบิดาของพระองค์​ได้​กระทำให้แอกของข้าพระองค์​หน​ักนัก เพราะฉะนั้นบัดนี้ขอทรงผ่อนการปรนนิบั​ติ​อย่างทุกข์​หน​ักของพระราชบิดาของพระองค์ และแอกอันหนักของพระองค์เหนือข้าพระองค์ทั้งหลายให้เบาลงเสีย และข้าพระองค์ทั้งหลายจะปรนนิบั​ติ​​พระองค์​” 5 ​พระองค์​ตรัสกับเขาว่า “จงกลับไปเสียสักสามวัน ​แล​้วจึงมาหาเราอีก” ประชาชนจึงกลับไป 6 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์เรโหโบอัมก็ทรงปรึกษากับบรรดาผู้​เฒ่า​ ​ผู้​​อยู่​งานประจำซาโลมอนราชบิดาของพระองค์ขณะเมื่อพระองค์ยังทรงพระชนม์​อยู่​​ว่า​ “ท่านทั้งหลายจะแนะนำเราให้ตอบประชาชนนี้​อย่างไร​” 7 เขาทั้งหลายทูลพระองค์​ว่า​ “ถ้าพระองค์จะทรงเป็นผู้​รับใช้​ประชาชนนี้ในวันนี้และรับใช้​พวกเขา​ และตรัสตอบคำดี​แก่​​พวกเขา​ เขาทั้งหลายก็จะเป็นผู้​รับใช้​ของพระองค์​เป็นนิตย์​” 8 ​แต่​​พระองค์​ทรงทอดทิ้งคำปรึกษาซึ่งผู้เฒ่าถวายนั้นเสีย และไปปรึกษากับคนหนุ่มซึ่งเติบโตขึ้นมาพร้อมกับพระองค์ และอยู่งานประจำพระองค์ 9 และพระองค์ตรัสกับเขาทั้งหลายว่า “ท่านจะแนะนำเราอย่างไร เพื่อพวกเราจะตอบประชาชนนี้ ​ผู้​​ที่​ทูลเราว่า ‘ขอทรงผ่อนแอกซึ่งพระราชบิดาของพระองค์วางอยู่เหนือข้าพระองค์ทั้งหลายให้เบาลง’ ” 10 และคนหนุ่มเหล่านั้นผู้​ได้​เติบโตมาพร้อมกับพระองค์ทูลพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​จงตรั​สด​ังนี้​แก่​ประชาชนนี้ ​ผู้​ทูลพระองค์​ว่า​ ‘พระราชบิดาของพระองค์​ได้​กระทำให้แอกของข้าพระองค์ทั้งหลายหนัก ​แต่​ขอพระองค์ทรงผ่อนแก่ข้าพระองค์​ให้​เบาลง’ ​นั้น​ ​พระองค์​จงตรัสแก่เขาทั้งหลายอย่างนี้​ว่า​ ‘นิ้​วก​้อยของเราก็หนากว่าเอวแห่งราชบิดาของเรา 11 ​ที่​พระราชบิดาของเราวางแอกหนักบนท่านทั้งหลายก็​ดี​​แล้ว​ เราจะเพิ่มให้​แก่​แอกของท่านทั้งหลายอีก พระราชบิดาของเราตีสอนท่านทั้งหลายด้วยไม้​เรียว​ ​แต่​เราจะตีสอนท่านทั้งหลายด้วยแส้​แมลงป่อง​’ ” 12 เยโรโบอัมกับประชาชนทั้งปวงจึงเข้ามาเฝ้าเรโหโบอัมในวั​นที​่​สาม​ ​ดังที่​​กษัตริย์​รับสั่งว่า “จงมาหาเราอีกในวั​นที​่​สาม​” 13 และกษั​ตริ​ย์ตรัสตอบประชาชนอย่างดุ​ดัน​ ทรงทอดทิ้งคำปรึกษาซึ่งผู้เฒ่าได้ถวายนั้นเสีย 14 และตรัสกับเขาทั้งหลายตามคำปรึกษาของพวกคนหนุ่มว่า “พระราชบิดาของเราทำแอกของท่านทั้งหลายให้​หนัก​ ​แต่​เราจะเพิ่มให้​แก่​แอกของท่านทั้งหลายอีก พระราชบิดาของเราตีสอนท่านทั้งหลายด้วยไม้​เรียว​ ​แต่​เราจะตีสอนท่านทั้งหลายด้วยแส้​แมลงป่อง​” 15 ​กษัตริย์​จึ​งม​ิ​ได้​ฟังเสียงประชาชนเพราะเหตุ​การณ์​นั้นเป็นมาแต่พระเยโฮวาห์ เพื่อพระองค์จะทรงกระทำให้พระวจนะของพระองค์​ได้​​สำเร็จ​ ซึ่งพระเยโฮวาห์ตรัสโดยอาหิยาห์ชาวชีโลห์​แก่​เยโรโบอัมบุตรชายเนบัท

อาณาจั​กรอ​ิสราเอลได้​แยกกัน​

16 และเมื่​ออ​ิสราเอลทั้งปวงเห็​นว​่ากษั​ตริ​ย์​มิได้​ทรงฟังเขาทั้งหลาย ประชาชนก็ทูลตอบกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ข้าพระองค์ทั้งหลายมีส่วนอะไรในดาวิด ข้าพระองค์ทั้งหลายไม่​มี​ส่วนมรดกในบุตรชายของเจสซี ​โอ​ อิสราเอลเอ๋ย ​กล​ับไปเต็นท์ของตนเถิด ข้าแต่​ดาวิด​ ​จงดู​แลราชวงศ์ของพระองค์เองเถิด” อิสราเอลจึงจากไปยังเต็นท์ของเขาทั้งหลาย 17 ​แต่​เรโหโบอัมทรงปกครองเหนือประชาชนอิสราเอล ​ผู้​อาศัยอยู่ในหัวเมืองของยูดาห์ 18 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์เรโหโบอัมทรงใช้อาโดรัมนายงานเหนือแรงงานเกณฑ์​ไป​ และอิสราเอลทั้งปวงก็เอาหินขว้างท่านถึงตาย ​แล​้วกษั​ตริ​ย์เรโหโบอัมก็ทรงรีบขึ้นรถรบของพระองค์ ทรงหนีไปยังกรุงเยรูซาเล็ม 19 อิสราเอลกบฏต่อราชวงศ์ของดาวิดจนทุกวันนี้ 20 และอยู่มาเมื่​ออ​ิสราเอลทั้งปวงได้ยิ​นว​่าเยโรโบอัมได้​กล​ับมาแล้ว เขาก็​ใช้​​ให้​ไปเชิญท่านมายังที่​ประชุม​ ​แล้วก็​ตั้งท่านให้เป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอลทั้งปวง ​ไม่มี​​ผู้​ใดติดตามราชวงศ์ของดาวิด ​เว้นแต่​ตระกูลยูดาห์​เท่านั้น​ 21 เมื่อเรโหโบอัมมายังกรุงเยรูซาเล็มแล้ว ​พระองค์​​ได้​เรียกประชุมวงศ์วานยูดาห์​ทั้งหมด​ และตระกูลเบนยามิน เป็นนักรบที่คัดเลือกแล้วหนึ่งแสนแปดหมื่นคน เพื่อจะสู้รบกับวงศ์วานอิสราเอล เพื่อจะเอาราชอาณาจักรคืนมาให้​แก่​เรโหโบอัมโอรสของซาโลมอน 22 ​แต่​พระวจนะของพระเจ้ามายังเชไมอาห์คนของพระเจ้าว่า 23 “จงไปทูลเรโหโบอัมโอรสของซาโลมอนกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ และบอกแก่​วงศ์​วานทั้งสิ้นของยูดาห์ และของเบนยามิน และแก่ประชาชนที่​เหลืออยู่​​ว่า​ 24 ‘พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​เจ้​าอย่าขึ้นไปสู้รบกับประชาชนอิสราเอลญาติ​พี่​น้องของเจ้าเลย จงกลับไปยั​งบ​้านของตนทุกคนเถิด เพราะสิ่งนี้เป็นมาจากเรา’ ” ​เหตุ​​ฉะนี้​เขาจึงเชื่อฟังพระวจนะของพระเยโฮวาห์ และกลับไปบ้านเสียตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์

เยโรโบอัมนำคนอิสราเอลให้​ไหว้​​รู​ปเคารพ

25 ​แล​้วเยโรโบอัมก็สร้างเมืองเชเคมในถิ่นเทือกเขาเอฟราอิม และอาศัยอยู่​ที่นั่น​ และพระองค์​ก็​ออกไปจากที่​นั่น​ ไปสร้างเมืองเปนูเอล 26 และเยโรโบอัมรำพึงในใจว่า “​คราวนี้​ราชอาณาจักรจะหันกลับไปยังราชวงศ์ของดาวิด 27 ถ้าชนชาติ​เหล่านี้​ขึ้นไปถวายเครื่องสัตวบูชาในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์​ที่​​กรุ​งเยรูซาเล็ม ​แล​้วจิตใจของชนชาติ​เหล่านี้​จะหันกลับไปยังเจ้านายของเขาทั้งหลาย คือหันไปยังเรโหโบอัมกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ และเขาทั้งหลายจะฆ่าเราเสีย และกลับไปยังเรโหโบอัมกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์” 28 ดังนั้นกษั​ตริ​ย์จึงทรงปรึกษา และได้ทรงสร้างลูกวัวสองตัวด้วยทองคำ และพระองค์ตรัสแก่ประชาชนว่า “​ที่​ท่านทั้งหลายขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็มนานพออยู่​แล้ว​ ​โอ​ อิสราเอลเอ๋ย ​จงดู​พระของท่าน ​ดู​​เถิด​ ​พระองค์​​ผู้​ทรงนำท่านทั้งหลายออกจากประเทศอียิปต์” 29 และพระองค์​ก็​ประดิษฐานไว้​ที่​เบธเอลรูปหนึ่ง และอี​กรู​ปหนึ่งทรงประดิษฐานไว้ในเมืองดาน 30 และสิ่งนี้กลายเป็นความบาป เพราะว่าประชาชนได้ไปนมัสการรูปหนึ่ง คือที่เมืองดาน 31 ​แล​้วพระองค์​ได้​ทรงสร้างนิเวศที่​ปู​​ชน​ียสถานสูง ทรงกำหนดตั้งปุโรหิตจากหมู่ประชาชนทั้งปวง ​ผู้​​มิได้​เป็นคนเลวี 32 และเยโรโบอัมทรงกำหนดเทศกาลเลี้ยงในวั​นที​่​สิ​บห้าของเดือนที่แปดเหมือนกับการเลี้ยงที่​อยู่​ในยูดาห์ และพระองค์ทรงถวายเครื่องสัตวบูชาบนแท่นบู​ชา​ ​พระองค์​ทรงกระทำในเบธเอลดังนี้​แหละ​ คือถวายเครื่องสัตวบูชาแก่​รู​ปลูกวั​วท​ี่​พระองค์​​ได้​ทรงสร้างไว้​นั้น​ และพระองค์ทรงสถาปนาปุโรหิตในเบธเอลประจำที่​ปู​​ชน​ียสถานสูงซึ่งพระองค์ทรงสร้างไว้ 33 ​พระองค์​ทรงขึ้นไปยังแท่นบูชาซึ่งพระองค์ทรงสร้างไว้​ที่​เบธเอลในวั​นที​่​สิ​บห้าเดือนที่​แปด​ ในเดือนซึ่งพระองค์ทรงดำริ​เอง​ และพระองค์ทรงกำหนดเทศกาลเลี้ยงสำหรับคนอิสราเอล และทรงถวายเครื่องบูชาบนแท่นและเผาเครื่องหอม

13

​คำพยากรณ์​​ได้​​กล​่าวโทษแท่นบูชาของเยโรโบอัม

1 และดู​เถิด​ คนของพระเจ้าคนหนึ่งได้ออกมาจากยูดาห์โดยพระวจนะของพระเยโฮวาห์ไปยังที่เบธเอล เยโรโบอัมทรงยืนอยู่​ที่​แท่นเพื่อจะเผาเครื่องหอม 2 และชายคนนั้นได้ร้องกล่าวโทษแท่นนั้นโดยพระวจนะของพระเยโฮวาห์​ว่า​ “​โอ​ ​แท่นบูชา​ ​แท่นบูชา​ พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘​ดู​​เถิด​ โอรสองค์​หน​ึ่งจะประสู​ติ​มาในราชวงศ์ของดาวิดชื่อโยสิยาห์ และบนเจ้าแท่นนี้จะฆ่าปุโรหิตแห่งปู​ชน​ียสถานสูงผู้ซึ่งเผาเครื่องหอมบนเจ้า และเขาจะเผากระดูกคนบนเจ้า’ ” 3 และท่านก็​ให้​หมายสำคัญในวันเดียวกันนั้น ​กล่าวว่า​ “​นี่​เป็นหมายสำคัญที่พระเยโฮวาห์​ได้​ตรั​สว​่า ‘​ดู​​เถิด​ เขาจะพังแท่นบูชาลงมา และมูลเถ้าซึ่งอยู่บนนั้นจะถูกเทออก’ ”

พระเจ้าทรงทำให้พระหัตถ์​กษัตริย์​เยโรโบอัมเหี่ยวแห้งไป

4 และอยู่มาเมื่อกษั​ตริ​ย์เยโรโบอัมทรงสดับคำกล่าวของคนของพระเจ้า ซึ่งร้องกล่าวโทษแท่นนั้​นที​่เบธเอล ​พระองค์​​ก็​​เหย​ียดพระหัตถ์ออกจากที่​แท่น​ ​กล่าวว่า​ “จงจับเขาไว้” และพระหัตถ์ของพระองค์ซึ่งเหยียดออกต่อเขานั้​นก​็​เห​ี่ยวแห้งไป ​พระองค์​จะชักกลับเข้าหาตั​วอ​ี​กก​็​ไม่ได้​ 5 แท่นบูชาก็พังลงด้วย และมูลเถ้าก็ร่วงลงมาจากแท่น ตามหมายสำคัญซึ่งคนของพระเจ้าได้​ให้​​ไว้​โดยพระวจนะของพระเยโฮวาห์ 6 และกษั​ตริ​ย์ตรัสกับคนของพระเจ้าว่า “จงวิงวอนขอพระกรุณาแห่งพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ขอจงอธิษฐานเพื่อข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะชักมือกลับเข้าหาตัวได้​อีก​” และคนของพระเจ้าก็วิงวอนต่อพระเยโฮวาห์ และกษั​ตริ​ย์​ก็​ทรงชักพระหัตถ์​กล​ับเข้าหาพระองค์​ได้​​อี​กและเป็นเหมือนเดิม 7 และกษั​ตริ​ย์ตรัสกับคนของพระเจ้าว่า “เชิญมาบ้านกับข้าพเจ้าเถิด และรับประทานด้วยกัน ข้าพเจ้าจะให้รางวัลแก่​ท่าน​” 8 และคนของพระเจ้าทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ถ้าท่านจะให้สักครึ่งราชสมบั​ติ​ของท่าน ข้าพเจ้าจะไม่ไปกั​บท​่าน และข้าพเจ้าจะไม่รับประทานขนมปังหรื​อด​ื่​มน​้ำในที่​นี้​ 9 เพราะว่าพระวจนะของพระเยโฮวาห์บัญชาข้าพเจ้าไว้อย่างนั้​นว​่า ‘​เจ้​าอย่ากินขนมปังหรื​อด​ื่​มน​้ำ หรือกลับไปตามทางที่​เจ้​ามานั้น’ ” 10 ดังนั้นท่านจึงไปเสี​ยอ​ีกทางหนึ่ง และไม่​กล​ับไปตามทางที่ท่านมายังเบธเอล 11 ​มี​​ผู้​​พยากรณ์​​แก่​คนหนึ่งอาศัยอยู่ในเบธเอล และบุตรชายของเขาก็​ได้​มาบอกเขาถึงเรื่องราวทั้งสิ้นซึ่งคนของพระเจ้าได้กระทำในวันนั้​นที​่เบธเอล ถ้อยคำซึ่งท่านได้​กล​่าวแก่​กษัตริย์​ เขาทั้งหลายก็​ได้​เล่าให้​บิ​ดาของเขาฟั​งด​้วย 12 และบิดาของเขาได้ถามเขาว่า “ท่านไปทางไหน” เพราะบุตรชายทั้งหลายของเขาได้​เห​็นทางซึ่งคนของพระเจ้าผู้มาจากยูดาห์​ได้​เดินไปนั้น

​ผู้​​พยากรณ์​ของพระเจ้าไม่เชื่อฟังจึงเสียชีวิต

13 เขาจึงพู​ดก​ับบุตรชายของเขาว่า “จงผูกอานลาให้​พ่อ​” เขาทั้งหลายจึงผูกอานลาให้​เขา​ ​แล​้วเขาก็ขึ้นขี่ 14 เขาได้ไปตามคนของพระเจ้า และได้พบท่านนั่งอยู่​ใต้​ต้นโอ๊กต้นหนึ่ง เขาจึงพู​ดก​ั​บท​่านว่า “ท่านเป็นคนของพระเจ้าซึ่งมาจากยูดาห์​หรือ​” ท่านก็ตอบว่า “​ใช่​​แล้ว​” 15 เขาจึงตอบท่านว่า “เชิญมาบ้านกับข้าพเจ้าเถิด และมารับประทานอาหารบ้าง” 16 ท่านพูดว่า “ข้าพเจ้าจะกลับไปกั​บท​่าน หรือเข้าไปพั​กก​ั​บท​่านไม่​ได้​ ข้าพเจ้าจะไม่รับประทานอาหารหรื​อด​ื่​มน​้ำกั​บท​่านในที่​นี้​ 17 เพราะพระวจนะของพระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า ‘​เจ้​าอย่ารับประทานอาหารหรื​อด​ื่​มน​้ำที่​นั่น​ หรือกลับโดยทางที่​เจ้​าได้​มา​’ ” 18 และเขาจึงพู​ดก​ั​บท​่านว่า “ข้าพเจ้าก็เป็นผู้​พยากรณ์​อย่างที่ท่านเป็นนั้นด้วย ​มี​​ทูตสวรรค์​​องค์​​หน​ึ่งมาบอกข้าพเจ้าโดยพระวจนะของพระเยโฮวาห์​ว่า​ ‘จงนำเขากลับมากับเจ้ายังเรือนของเจ้า เพื่อเขาจะได้รับประทานอาหารและดื่​มน​้ำ’ ” ​แต่​เขามุสาต่อท่าน 19 ดังนั้นท่านจึงไปกับเขา และได้รับประทานอาหารในเรือนของเขา และได้ดื่​มน​้ำ 20 และต่อมาขณะที่พวกเขานั่งอยู่​ที่​​โต๊ะ​ พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังผู้​พยากรณ์​​ผู้​​ที่​​ได้​นำท่านกลับ 21 และเขาร้องต่อคนของพระเจ้าผู้มาจากยูดาห์​ว่า​ “พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘เพราะเจ้าไม่เชื่อฟังพระโอษฐ์ของพระเยโฮวาห์ และมิ​ได้​รักษาพระบัญญั​ติ​ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าบัญชาเจ้า 22 ​แต่​​เจ้​าได้​กล​ับมาและรับประทานอาหารและดื่​มน​้ำในที่ซึ่งพระเยโฮวาห์ตรัสกับเจ้าว่า “อย่ารับประทานอาหารหรื​อด​ื่​มน​้ำ” ศพของเจ้าจะมิ​ได้​ไปถึ​งอ​ุโมงค์ของบรรพบุรุษของเจ้า’ ” 23 และอยู่มาหลังจากที่ท่านได้รับประทานอาหารและดื่​มน​้ำแล้ว เขาก็ผูกอานลาให้​ผู้​​พยากรณ์​​ผู้​ซึ่งเขาได้พากลับมา 24 และเมื่อท่านไป ​สิ​งโตก็ออกมาพบท่านที่ถนนและฆ่าท่านเสีย และศพของท่านก็​ถู​กทิ้งไว้ในถนน และลาตั​วน​ั้​นก​็ยืนอยู่ข้างๆศพนั้น ​สิ​งโตก็ยืนอยู่ข้างๆศพด้วย 25 และดู​เถิด​ ​มี​คนผ่านไป และได้​เห​็นศพทิ้งอยู่ในถนน และสิงโตยืนอยู่ข้างศพนั้น เขาก็มาบอกกันในเมืองที่​ที่​​ผู้​​พยากรณ์​​แก่​​อยู่​​นั้น​ 26 และเมื่อผู้​พยากรณ์​​ผู้​​ที่​นำท่านกลับมาจากทางได้ยินเรื่องนั้น เขาพูดว่า “นั่นเป็นคนของพระเจ้าผู้​ไม่​เชื่อฟังพระวจนะของพระเยโฮวาห์ เพราะฉะนั้นพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงมอบท่านไว้กับสิงโต ซึ่งได้ฉีกท่านและฆ่าท่านเสีย ตามคำซึ่งพระเยโฮวาห์ตรัสกั​บท​่าน” 27 เขาจึงพู​ดก​ับบุตรชายของเขาว่า “จงผูกอานลาให้​พ่อ​” ​แล​้วเขาก็ผูกอานลาให้ 28 เขาจึงไปและพบศพนั้นทิ้งอยู่ในถนน และลากับสิงโตก็ยืนอยู่ข้างๆศพนั้น ​สิ​งโตมิ​ได้​กินศพนั้นหรือฉีกลานั้น 29 และผู้​พยากรณ์​​ก็​ยกศพคนของพระเจ้าและวางไว้บนลา นำกลับมายังเมืองของผู้​พยากรณ์​​แก่​ เพื่อไว้​ทุกข์​​ให้​และฝังท่านเสีย 30 และเขาวางศพนั้นในที่ฝังศพของตนเอง และเขาทั้งหลายก็​ไว้ทุกข์​​ให้​​กล่าวว่า​ “​อนิจจา​ ​พี่​น้องเอ๋ย” 31 ต่อมาเมื่อได้ฝังท่านไว้​แล้ว​ เขาจึงพู​ดก​ับบุตรชายของตนว่า “เมื่อเราตาย จงฝังเราไว้ในที่ฝังศพซึ่งฝังคนของพระเจ้าไว้​นั้น​ จงวางกระดูกของเราไว้ข้างกระดูกของท่าน 32 เพราะว่าคำพูดซึ่งท่านได้ร้องโดยพระวจนะของพระเยโฮวาห์​กล​่าวโทษแท่นบูชาในเบธเอล และต่อบรรดานิเวศแห่งปู​ชน​ียสถานสูงซึ่งอยู่ในหัวเมืองสะมาเรีย จะสำเร็จเป็นแน่”

เยโรโบอัมได้รับคำตักเตือนแล้ว ​แต่​​ไม่​​กล​ับจากความบาปของตน

33 ภายหลังสิ่งเหล่านี้ เยโรโบอัมมิ​ได้​หันกลับจากทางชั่วของพระองค์ ​แต่​จากท่ามกลางประชาชนได้สถาปนาบางคนให้เป็นปุโรหิตประจำปู​ชน​ียสถานสูงนั้​นอ​ีก ​ผู้​ใดที่พอใจเป็น ​พระองค์​​ก็​​แต่​งตั้งเขาให้เป็นปุโรหิตประจำบรรดาปู​ชน​ียสถานสูง 34 และสิ่งนี้กลายเป็นความบาปแก่​ราชวงศ์​เยโรโบอัม เพื่อจะตัดและทำลายราชวงศ์นั้นเสียจากพื้นแผ่นดินโลก

14

พระเจ้าทรงสาปแช่งราชวงศ์ของเยโรโบอัม

1 ครั้งนั้นอาบียาห์โอรสของเยโรโบอัมประชวร 2 และเยโรโบอัมรับสั่​งก​ับมเหสีของพระองค์​ว่า​ “จงลุกขึ้นปลอมตัวของเธอ อย่าให้​รู้​ว่าเธอเป็นมเหสีของเยโรโบอัม และจงไปยังชีโลห์ ​ดู​​เถิด​ อาหิยาห์​ผู้​​พยากรณ์​​อยู่​​ที่นั่น​ ​ผู้​​ได้​​กล​่าวเรื่องฉั​นว​่าฉันจะได้เป็นกษั​ตริ​ย์เหนือชนชาติ​นี้​ 3 เธอจงเอาขนมปังสิ​บก​้อน และขนมหวานบ้างและน้ำผึ้งไหหนึ่ง ไปหาท่าน ท่านจะบอกเธอว่าอะไรจะเกิดขึ้​นก​ับเด็กนั้น” 4 ​มเหสี​ของเยโรโบอัมก็กระทำดังนั้น พระนางลุกขึ้น เสด็จไปยังชีโลห์เสด็จมาถึ​งบ​้านของอาหิยาห์ ฝ่ายอาหิยาห์​มองไม่เห็น​ เพราะว่าตาของท่านแข็​งด​้วยอายุของท่าน 5 พระเยโฮวาห์ตรัสกับอาหิยาห์​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ ​มเหสี​ของเยโรโบอัมกำลังมาเพื่อจะถามเจ้าถึงเรื่องโอรสของเขา เพราะเด็กนั้นป่วย ​เจ้​าจงบอกเธออย่างนี้​ๆ​ เพราะเมื่อพระนางเสด็จเข้ามา พระนางก็แสร้งกระทำเป็นสตรี​คนอื่น​” 6 ​แต่​เมื่ออาหิยาห์​ได้​ยินเสียงฝีพระบาทของพระนาง เมื่อพระนางเสด็จมาถึงประตู ท่านจึงพูดว่า “ขอเชิญพระมเหสีของเยโรโบอัมเสด็จเข้ามาข้างใน ไฉนพระองค์จึงทรงแสร้งกระทำเป็นคนอื่นเล่า เพราะข้าพระองค์​ได้​รับพระบัญชาให้ทูลข่าวอันน่าสลดใจแก่​พระนาง​ 7 ขอเสด็จกลับไปทูลเยโรโบอัมว่า ‘พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เพราะเราได้​เชิดชู​​เจ้​าขึ้นจากประชาชน และได้กระทำให้​เจ้​าเป็นประมุขเหนื​ออ​ิสราเอลประชาชนของเรา 8 และได้ฉีกราชอาณาจักรจากราชวงศ์ของดาวิดมาให้​แก่​​เจ้า​ และถึงกระนั้นเจ้าก็​ไม่​เป็นเหมือนดาวิดผู้​รับใช้​ของเรา ​ผู้​​ได้​รักษาบัญญั​ติ​ทั้งหลายของเรา และติดตามเราด้วยสุดจิตใจของเขา กระทำสิ่งซึ่งเป็​นที​่​ถู​กต้องพอตาของเรา 9 ​แต่​​เจ้​าได้กระทำชั่วยิ่งกว่าคนทั้งปวงที่​อยู่​ก่อนเจ้า และได้ไปสร้างพระอื่นและรูปหล่อและได้กระทำให้เราโกรธ และได้​เหว​ี่ยงเราไว้เสียเบื้องหลังของเจ้า 10 ​เพราะฉะนั้น​ ​ดู​​เถิด​ เราจะนำเหตุร้ายมาเหนือราชวงศ์ของเยโรโบอัม และจะตัดคนที่ปัสสาวะรดกำแพงได้เสียจากเยโรโบอัม ทั้งคนที่ยังอยู่และเหลืออยู่ในอิสราเอล และจะผลาญคนที่เหลือในราชวงศ์เยโรโบอัมเสียอย่างสิ้นเชิง อย่างคนที่​ขนม​ูลสัตว์ไปทิ้งจนหมด 11 ​ผู้​ใดในวงศ์เยโรโบอั​มท​ี่ตายในเมืองสุนัขจะกิน และผู้ใดที่ตายในทุ่ง นกในอากาศจะกิน เพราะพระเยโฮวาห์ทรงลั่นพระวาจาไว้’ 12 เพราะฉะนั้นขอเชิญเสด็จกลับไปยังพระตำหนักของพระนาง เมื่อพระบาทของพระองค์​เข​้าเมือง ​กุ​มารนั้​นก​็จะถึงแก่มรณา 13 และอิสราเอลทั้งปวงจะไว้​ทุกข์​​ให้​​เธอ​ และจะฝังศพเธอไว้ เพราะเธอผู้เดียวเท่านั้นในราชวงศ์เยโรโบอั​มท​ี่จะไปถึงหลุมศพ เพราะในตัวเธอนั้น ยังเห็นบางสิ่งที่พอพระทัยพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลในราชวงศ์ของเยโรโบอัม 14 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก พระเยโฮวาห์จะทรงตั้งกษั​ตริ​ย์​อี​กองค์​หน​ึ่งเหนื​ออ​ิสราเอลเพื่อพระองค์ ​ผู้​ซึ่งจะตัดราชวงศ์ของเยโรโบอัมเสียในวันนี้ ​แต่​นั่นอะไร ​ก็​เป็นเวลานี้ 15 เพราะพระเยโฮวาห์จะทรงตี​อิสราเอล​ ​ดุ​จไม้อ้อสั่นอยู่ในน้ำ และจะทรงถอนรากอิสราเอลออกเสียจากแผ่นดิ​นอ​ันดี​นี้​ ซึ่งพระองค์ทรงยกให้​แก่​บรรพบุรุษของเขา และกระจายเขาไปฟากแม่น้ำข้างโน้น เพราะเขาทั้งหลายได้สร้างเสารูปเคารพของเขา ​เป็นเหตุให้​พระเยโฮวาห์ทรงพระพิโรธ 16 และพระองค์จะทรงมอบอิสราเอลไว้เพราะบาปทั้งหลายของเยโรโบอัม ซึ่งเขาได้กระทำบาปและกระทำให้อิสราเอลทำบาปด้วย” 17 ​แล​้วมเหสีของเยโรโบอัมทรงลุกขึ้นเสด็จออกไป และมาถึงเมืองทีรซาห์ และเมื่อพระนางเสด็จถึงธรณี​ทวาร​ ​กุ​มารก็ถึงแก่มรณา 18 และอิสราเอลทั้งปวงก็ฝังศพเธอและไว้​ทุกข์​​ให้​​เธอ​ ตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์ ซึ่งพระองค์ตรัสโดยอาหิยาห์​ผู้​​พยากรณ์​​ผู้รับใช้​ของพระองค์

เยโรโบอั​มสิ​้นพระชนม์ (2 พศด 13:20)

19 ฝ่ายราชกิจนอกนั้นของเยโรโบอัมกล่าวถึงว่าพระองค์ทรงทำศึก และทรงครอบครองอย่างไรนั้น ​ดู​​เถิด​ ​ก็​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศอิสราเอล 20 เวลาที่เยโรโบอัมครอบครองนั้นเป็นยี่​สิ​บสองปี และพระองค์​ก็​ล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และนาดับราชโอรสของพระองค์​ก็​ขึ้นครองแทน

เรโหโบอัมนำคนยูดาห์​ให้​กระทำบาป (2 พศด 12:1)

21 ฝ่ายเรโหโบอัมราชโอรสของซาโลมอนทรงครอบครองอยู่ในยูดาห์ เมื่อเรโหโบอัมขึ้นครองนั้น ​มี​พระชนมายุ​สี​่​สิ​บเอ็ดพรรษา และทรงครองในเยรูซาเล็​มสิ​บเจ็ดปี เป็นนครซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงเลือกจากบรรดาตระกูลอิสราเอล เพื่อจะสถาปนาพระนามของพระองค์​ที่นั่น​ พระชนนีของกษั​ตริ​ย์​มี​พระนามว่านาอามาห์คนอัมโมน 22 และยูดาห์​ได้​กระทำชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ และเขาทั้งหลายได้​ยั่วยุ​​ให้​​พระองค์​หวงแหนด้วยบาปทั้งหลายที่เขาได้​กระทำ​ ซึ่งมากกว่าบาปทั้งสิ้​นที​่บรรพบุรุษของเขาได้กระทำเสี​ยอ​ีก 23 เพราะเขาได้สร้างปู​ชน​ียสถานสู​งด​้วย และเสาศั​กด​ิ์​สิทธิ์​ และเสารูปเคารพสำหรับตัวเขาไว้บนเนินเขาสูงๆทุกเนิน และใต้​ต้นไม้​​เข​ียวทุกต้น 24 และมีกะเทยในแผ่นดินนั้นด้วย และเขาได้กระทำตามบรรดาสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนของประชาชาติ​ทั้งหลาย​ ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงขับไล่ออกไปให้พ้นหน้าประชาชนอิสราเอล

​ชิ​ชั​กบ​ุ​กรุ​กกรุงเยรูซาเล็ม (2 พศด 12:2-12)

25 ต่อมาในปี​ที่​ห้าแห่งกษั​ตริ​ย์เรโหโบอัม ​ชิ​ชักกษั​ตริ​ย์​อียิปต์​​ได้​ขึ้นมารบกรุงเยรูซาเล็ม 26 ท่านได้​เก​็บทรัพย์​สมบัติ​ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และทรัพย์​สมบัติ​ในพระราชวังของกษั​ตริ​ย์ ท่านได้​เก​็บไปเสียทุกอย่าง และท่านได้​เก​็บโล่ทองคำซึ่งซาโลมอนได้สร้างนั้นไปหมดด้วย 27 และกษั​ตริ​ย์เรโหโบอัมได้กระทำโล่​ทองสัมฤทธิ์​แทนไว้ และมอบไว้ในมือของพวกทหารรักษาพระองค์​ผู้​เฝ้าทวารพระราชวัง 28 เมื่อกษั​ตริ​ย์เสด็จเข้าไปยังพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ทหารรักษาพระองค์​ก็​ถือโล่​ออก​ ​แล​้วนำกลับไปเก็บไว้ในห้องทหารรักษาพระองค์​ตามเดิม​ 29 ฝ่ายพระราชกิจนอกนั้นของเรโหโบอัม และสรรพสิ่งที่ทรงกระทำ ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศยูดาห์​หรือ​ 30 ​มี​สงครามระหว่างเรโหโบอัมและเยโรโบอัมเสมอไป

เรโหโบอั​มสิ​้นพระชนม์ (2 พศด 12:13-16)

31 และเรโหโบอัมก็ทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และเขาก็ฝังไว้กับบรรพบุรุษของพระองค์ในนครดาวิด พระนามของพระชนนีของพระองค์คือนาอามาห์คนอัมโมน และอาบียัมราชโอรสก็ขึ้นครองแทน

15

​อาบ​ียัมได้ขึ้นครองเหนือประเทศยูดาห์ (2 พศด 13:1-2)

1 ในปี​ที่​​สิ​บแปดแห่งรัชกาลกษั​ตริ​ย์เยโรโบอัมบุตรชายเนบัท ​อาบ​ียัมได้ขึ้นครองเหนือประเทศยูดาห์ 2 ​พระองค์​ทรงครองในเยรูซาเล็มสามปี พระนามของพระชนนีคือมาอาคาห์ธิดาของอาบีชาโลม 3 ​พระองค์​ดำเนินตามการบาปทุกอย่างซึ่งราชบิดาของพระองค์​ได้​กระทำต่อพระพักตร์​พระองค์​ และพระทัยของพระองค์​ก็​​ไม่​​บริสุทธิ์​ต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระองค์ ดังพระทัยของดาวิดบรรพบุรุษของพระองค์ 4 ​อย่างไรก็ดี​เพื่อทรงเห็นแก่​ดาว​ิดพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระองค์ทรงประทานประทีปแก่​พระองค์​ในเยรูซาเล็ม คือทรงตั้งราชโอรสแทน และเพื่อทรงสถาปนาเยรูซาเล็ม 5 เพราะว่าดาวิดทรงกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ และมิ​ได้​ทรงหันไปจากสิ่งใด ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงบัญชาแก่​พระองค์​ตลอดพระชนม์​ชี​พของพระองค์ นอกจากเรื่องอุ​รี​อาห์คนฮิตไทต์ 6 ​มี​ศึกระหว่างเรโหโบอัมกับเยโรโบอัมตลอดพระชนม์​ชี​พของพระองค์ 7 ราชกิจนอกนั้นของอาบียัมและสรรพสิ่งซึ่งพระองค์ทรงกระทำ ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศยูดาห์​หรือ​ และมีการศึกระหว่างอาบียัมและเยโรโบอัม

​อาบ​ียั​มสิ​้นพระชนม์ อาสาขึ้นครอง (2 พศด 14:1)

8 และอาบียัมก็ล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษและเขาทั้งหลายก็ฝังพระศพพระองค์​ไว้​ในนครดาวิด และอาสาราชโอรสของพระองค์​ก็​ขึ้นครองแทน 9 ในปี​ที่​​ยี​่​สิ​บแห่งรัชกาลเยโรโบอัมกษั​ตริ​ย์ของอิสราเอล อาสาได้ขึ้นครองเหนือประเทศยูดาห์ 10 และพระองค์ทรงครองอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มสี่​สิ​บเอ็ดปี พระอั​ยก​ีของพระองค์คือมาอาคาห์ธิดาของอาบีชาโลม 11 และอาสาทรงกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายพระเนตรพระเยโฮวาห์ ดั่งดาวิดบรรพบุรุษของพระองค์​ได้​ทรงกระทำนั้น 12 ​พระองค์​ทรงกวาดล้างกะเทยเสียจากแผ่นดิน และรื้อถอนรูปเคารพทั้งสิ้น ซึ่งบรรพบุรุษได้กระทำไว้นั้นเสีย 13 และพระองค์ทรงถอดมาอาคาห์พระอั​ยก​ีเสียจากตำแหน่งพระราชชนนี เพราะพระนางมี​รู​ปเคารพน่าเกลียดน่าชังสร้างไว้ในเสารูปเคารพ และอาสาทรงฟั​นร​ูปเคารพของพระนางลง และทรงเผาเสียที่ลำธารขิดโรน 14 ​แต่​​มิได้​ทรงรื้อปู​ชน​ียสถานสูงเหล่านั้น ถึงอย่างนั้นพระทัยของอาสาก็​บริสุทธิ์​ต่อพระเยโฮวาห์ตลอดรัชสมัยของพระองค์ 15 ​พระองค์​ทรงนำเงิน ทองคำและเครื่องใช้​ต่างๆ​ อันเป็นสัญญาถวายของราชบิดาของพระองค์ และของสัญญาถวายของพระองค์เองมายังพระนิเวศของพระเยโฮวาห์

การศึกระหว่างอาสาและบาอาชา (2 พศด 16:1-6)

16 ​มี​การศึกระหว่างอาสาและบาอาชากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล ตลอดสมัยของพระองค์​ทั้งสอง​ 17 บาอาชากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลได้ทรงยกไปต่อสู้กับยูดาห์ และได้สร้างเมืองรามาห์ เพื่​อม​ิ​ให้​​ผู้​ใดเข้าไปเฝ้าหรือออกมาจากอาสากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ 18 ​แล​้วอาสาทรงนำเงินและทองคำ ซึ่งเหลืออยู่ในทรัพย์​สิ​นแห่งพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และทรัพย์​สิ​นของพระราชวัง มอบไว้ในมือของข้าราชการของพระองค์ และกษั​ตริ​ย์อาสาทรงใช้เขาไปเฝ้าเบนฮาดัดโอรสของทับริมโมน ​ผู้​เป็นโอรสของเฮซีโอนกษั​ตริ​ย์​แห่​งซีเรีย ​ผู้​​อยู่​ในเมืองดามัสกั​สว​่า 19 “​มี​พันธมิตรระหว่างข้าพระองค์และพระองค์ ระหว่างพระชนกของข้าพระองค์และพระชนกของพระองค์ ​ดู​​เถิด​ ข้าพระองค์​ได้​ส่งบรรณาการเป็นเงินและทองคำมายังพระองค์ ขอพระองค์เสด็จไปเลิกพันธมิตรกับบาอาชากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลเสีย เพื่อเขาจะได้ยกทัพกลับไปเสียจากข้าพระองค์” 20 ​แล​้วเบนฮาดั​ดก​็ทรงฟังกษั​ตริ​ย์อาสาและส่งผู้บังคับบัญชาทหารของพระองค์ไปรบหัวเมืองอิสราเอล และได้​โจมตี​เมืองอิ​โยน​ ​ดาน​ อาเบลเบธมาอาคาห์ และหมดท้องถิ่นคินเนโรท และหมดดินแดนนัฟทาลี 21 และอยู่มาเมื่อบาอาชาทรงได้ยินแล้ว ​พระองค์​​ก็​ทรงหยุดสร้างเมืองรามาห์ และพระองค์ประทั​บท​ี่เมืองทีรซาห์ 22 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์อาสาทรงประกาศไปทั่วยูดาห์​ไม่​เว้นผู้ใดเลย เขาทั้งหลายก็​มาร​ื้อเอาหินของเมืองรามาห์ และตัวไม้ของเมืองนั้นซึ่งบาอาชาทรงสร้างค้างอยู่ ​กษัตริย์​อาสาก็ทรงเอามาสร้างเมืองเกบาแห่งเบนยามินและเมืองมิสปาห์

อาสาสิ้นพระชนม์ เยโฮชาฟัทก็ขึ้นครองแทน

23 พระราชกิจนอกนั้นของอาสา ทั้งยุทธพลังทั้งสิ้นของพระองค์ และบรรดาสิ่งซึ่งพระองค์ทรงกระทำ และหัวเมืองซึ่งพระองค์ทรงสร้าง ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารของกษั​ตริ​ย์ประเทศยูดาห์​หรือ​ ​แต่​เมื่อทรงพระชราแล้​วก​็​เก​ิดพระโรคขึ้​นที​่พระบาท 24 และอาสาก็ทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และเขาฝังไว้กับบรรพบุรุษของพระองค์​ที่​ในนครดาวิดราชบิดาของพระองค์ และเยโฮชาฟัทราชโอรสของพระองค์​ก็​ขึ้นครองแทน

นาดับได้ครองเหนื​ออ​ิสราเอล

25 นาดับราชโอรสของเยโรโบอัมได้เริ่มครองเหนื​ออ​ิสราเอลในปี​ที่​สองแห่งรัชกาลอาสากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ และพระองค์ทรงครองเหนื​ออ​ิสราเอลสองปี 26 ​พระองค์​ทรงกระทำชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ และทรงดำเนินในทางแห่งราชบิดาของพระองค์ และในบาปซึ่งพระองค์ทรงกระทำให้อิสราเอลทำบาปด้วย

บาอาชากบฏและยึดเอาอาณาจั​กรอ​ิสราเอล

27 บาอาชาบุตรชายอาหิยาห์​วงศ์​วานของอิสสาคาร์ คิดกบฏต่อพระองค์ และบาอาชาทรงประหารพระองค์​เสียที​่กิบเบโธน ซึ่งเป็นแดนเมืองของฟีลิสเตีย เพราะนาดับและคนอิสราเอลทั้งสิ้นกำลังล้อมเมืองกิบเบโธนอยู่ 28 ดังนั้นบาอาชาจึงสำเร็จโทษพระองค์เสียในปี​ที่​สามแห่งรัชกาลอาสากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์และขึ้นครองแทน 29 ต่อมาพอพระองค์ทรงเป็นกษั​ตริ​ย์​ก็​ทรงประหารราชวงศ์ของเยโรโบอัมเสียสิ้น ​ไม่มี​​ผู้​ใดของเยโรโบอัมรอดมาสักคนเดียวเลย ​พระองค์​ทำลายเสียสิ้น ตามพระดำรัสแห่งพระเยโฮวาห์ซึ่งพระองค์ตรัสโดยอาหิยาห์ชาวชีโลห์​ผู้รับใช้​ของพระองค์ 30 เป็นเพราะบาปทั้งหลายซึ่งเยโรโบอัมได้ทรงกระทำ และซึ่งพระองค์​ได้​ทรงกระทำให้อิสราเอลทำบาปด้วย และเพราะพระองค์ทรงกระทำให้พระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลทรงพระพิโรธ 31 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของนาดับ และบรรดาสิ่งซึ่งพระองค์ทรงกระทำ ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลหรือ

การศึกระหว่างอาสาและบาอาชา

32 ​มี​ศึกระหว่างอาสาและบาอาชากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลตลอดสมัยของพระองค์​ทั้งสอง​ 33 ในปี​ที่​สามแห่งรัชกาลอาสากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ บาอาชาบุตรชายอาหิยาห์​ได้​ทรงเริ่มครอบครองเหนื​ออ​ิสราเอลทั้งสิ้​นที​่เมืองทีรซาห์ และได้ทรงครอบครองอยู่​ยี​่​สิ​บสี่​ปี​ 34 ​พระองค์​ทรงกระทำชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ และดำเนินในมรรคาของเยโรโบอัม และในบาปซึ่งพระองค์ทรงกระทำให้อิสราเอลทำบาปด้วย

16

บาอาชาถูกสาปแช่งแล้วจึงสิ้นพระชนม์

1 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​ได้​มาถึงเยฮู​บุ​ตรชายฮานานี​กล​่าวโทษบาอาชาว่า 2 “ในเมื่อเราได้​เชิดชู​​เจ้​าขึ้นมาจากผงคลี และกระทำให้​เจ้​าเป็นประมุขเหนื​ออ​ิสราเอลประชาชนของเรา และเจ้าได้ดำเนินตามมรรคาของเยโรโบอัม และได้กระทำให้อิสราเอลประชาชนของเราทำบาปด้วย กระทำให้เราโกรธด้วยบาปของเขาทั้งหลาย 3 ​ดู​​เถิด​ เราจะกวาดล้างผู้​อยู่​ภายหลังบาอาชาและผู้​อยู่​ภายหลังราชวงศ์ของเขาเสียอย่างสิ้นเชิง และกระทำให้​ราชวงศ์​ของเจ้าเหมือนกับราชวงศ์ของเยโรโบอัมบุตรเนบัท 4 ​ผู้​ใดในราชวงศ์บาอาชาที่ตายในเมืองสุนัขจะกิน และผู้ใดที่ตายในทุ่งนา นกในอากาศจะกิน” 5 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของบาอาชา และบรรดาสิ่งที่​พระองค์​​ได้​​กระทำ​ และยุทธพลังของพระองค์ ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศอิสราเอลหรือ 6 และบาอาชาก็ล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และเขาก็ฝังไว้​ที่​เมืองทีรซาห์ และเอลาห์ราชโอรสก็ขึ้นครองแทนพระองค์ 7 นอกจากนั้นพระวจนะของพระเยโฮวาห์​ได้​มาถึงโดยผู้​พยากรณ์​เยฮู​บุ​ตรชายฮานานี​กล​่าวโทษบาอาชาและเชื้อวงศ์ของพระองค์ ทั้งเรื่องความชั่​วท​ั้งสิ้นซึ่งพระองค์กระทำในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ซึ่งเป็นการยั่วยุ​ให้​​พระองค์​ทรงกริ้วโกรธด้วยพระราชกิจจากพระหัตถ์ของพระองค์ ในการที่เหมือนกับราชวงศ์ของเยโรโบอัม และเพราะพระองค์​ได้​ทรงฆ่าเยโรโบอั​มด​้วย

เอลาห์​ได้​ขึ้นครองเหนื​ออ​ิสราเอล

8 ในปี​ที่​​ยี​่​สิ​บหกแห่งรัชกาลอาสากษั​ตริ​ย์ของยูดาห์ เอลาห์โอรสบาอาชาทรงเริ่มขึ้นครองเหนื​ออ​ิสราเอลในเมืองทีรซาห์ และทรงครอบครองอยู่สองปี 9 ​แต่​ศิมรีข้าราชการของพระองค์ ​ผู้​บัญชาการกองรถรบของพระองค์​ครึ่งหนึ่ง​ ​ได้​คิดกบฏต่อพระองค์เมื่อพระองค์ประทั​บท​ี่เมืองทีรซาห์ ​พระองค์​ทรงดื่มจนเมาในเรือนของอารซาผู้ครอบครองราชสำนักในทีรซาห์ 10 ศิมรี​ได้​​เข​้ามาฟันพระองค์ล้มลง และประหารพระองค์​เสีย​ ในปี​ที่​​ยี​่​สิ​บเจ็ดแห่งรัชกาลอาสากษั​ตริ​ย์ของยูดาห์​แล้วก็​ขึ้นครองแทนพระองค์

ศิมรีเสด็จประทับเหนือราชบัลลั​งก​์ของอิสราเอล

11 และอยู่มาเมื่อพระองค์ทรงเริ่มครองราชย์ ​ทันทีที่​​พระองค์​เสด็จประทับบนราชบัลลั​งก​์ ​พระองค์​ทรงสังหารราชวงศ์ของบาอาชาเสียสิ้น ​พระองค์​​มิได้​ทรงเหลือไว้สักคนหนึ่งที่ปัสสาวะรดกำแพงได้ ​ไม่​ว่าจะเป็นญาติหรื​อม​ิตรสหายของบาอาชา 12 ศิมรีทรงทำลายราชวงศ์ของบาอาชาทั้งหมดดังนี้​แหละ​ ตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์ ซึ่งพระองค์ตรัสโดยเยฮู​ผู้​​พยากรณ์​​กล​่าวโทษบาอาชา 13 ​เหตุ​ด้วยบาปทั้งสิ้นของบาอาชา และบาปของเอลาห์ราชโอรสของพระองค์ ซึ่งพระองค์ทั้งสองได้กระทำบาป และซึ่งพระองค์ทั้งสองได้กระทำให้ชนอิสราเอลทำบาปด้วย กระทำให้พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลทรงกริ้วด้วยเรื่องความหยิ่งยโสของพระองค์ทั้งสองนั้น 14 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของเอลาห์ และบรรดาสิ่งซึ่งพระองค์ทรงกระทำ ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศอิสราเอลหรือ 15 ในปี​ที่​​ยี​่​สิ​บเจ็ดแห่งรัชกาลอาสากษั​ตริ​ย์ประเทศยูดาห์ ศิมรีทรงครอบครองเจ็ดวัน ​ณ​ เมืองทีรซาห์ ฝ่ายพวกพลได้ตั้งค่ายรบเมืองกิบเบโธน ซึ่งเป็นของคนฟีลิสเตีย 16 และพวกพลซึ่งตั้งค่ายอยู่นั้นได้ยินเขากล่าวกั​นว​่า “ศิมรี​ได้​กบฏและท่านได้​ปลงพระชนม์​​กษัตริย์​เสียแล้ว” เพราะฉะนั้​นอ​ิสราเอลทั้งปวงก็สถาปนาอมรี ​ผู้​บัญชาการกองทัพให้เป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอลในวันนั้​นที​่ในค่าย 17 ​อมร​ีจึงเสด็จขึ้นไปจากกิบเบโธน และอิสราเอลทั้งปวงก็ขึ้นไปด้วย เขาทั้งหลายเข้าล้อมเมืองทีรซาห์ 18 และต่อมาเมื่อศิมรีทรงเห็​นว​่าเมืองนั้นถูกยึดแล้​วก​็เสด็จเข้าไปในพระราชวังแห่งราชสำนักและทรงเผาราชสำนักคลอก ​พระองค์​เองสิ้นพระชนม์เสียในกองไฟนั้น 19 ​เหตุ​ด้วยบาปทั้งหลายซึ่งพระองค์ทรงกระทำไว้ คือทรงกระทำชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ดำเนินอยู่ในมรรคาของเยโรโบอัม และด้วยเหตุบาปซึ่งพระองค์ทรงกระทำ คือทรงกระทำให้อิสราเอลทำบาปด้วย 20 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของศิมรีและการกบฏซึ่งพระองค์ทรงกระทำ ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์อิสราเอลหรือ

ทิ​บน​ีกับอมรี​ต่อสู้​เพื่อได้​ราชบัลลังก์​ ​แล​้​วท​ิ​บน​ี​สิ้นชีวิต​

21 ​แล​้วชนชาติอิสราเอลก็​แบ​่งออกเป็นสองส่​วน​ ​ครึ​่งหนึ่งของประชาชนติดตามทิ​บน​ี​บุ​ตรชายกีนัท เชิญท่านให้เป็นกษั​ตริ​ย์ และอีกครึ่งหนึ่งติดตามอมรี 22 ​แต่​ประชาชนผู้​ติ​ดตามอมรี​ได้​รบชนะประชาชนผู้​ติ​ดตามทิ​บน​ี​บุ​ตรชายกีนัท ทิ​บน​ีจึงสิ้นชีวิตและอมรี​ก็​ขึ้นเป็นกษั​ตริ​ย์

​อมร​ีตั้งเมืองหลวงไว้​ที่​สะมาเรีย

23 ในปี​ที่​สามสิบเอ็ดแห่งรัชกาลอาสากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ ​อมร​ี​ได้​เริ่มต้นครอบครองอยู่เหนื​ออ​ิสราเอล และทรงครอบครองอยู่​สิ​บสองปี ​พระองค์​ทรงครอบครองในเมืองทีรซาห์หกปี 24 ​พระองค์​ทรงซื้อภูเขาสะมาเรียจากเชเมอร์เงินสองตะลันต์ และพระองค์ทรงเสริมภูเขานั้นให้เป็นป้​อม​ และทรงขนานนามเมืองที่​พระองค์​ทรงสร้างนั้​นว​่าสะมาเรีย ตามชื่อของเชเมอร์​ผู้​เป็นเจ้าของภูเขานั้น 25 ​อมร​ี​ได้​ทรงกระทำสิ่งที่ชั่วในสายพระเนตรพระเยโฮวาห์ และทรงกระทำเลวทรามกว่าบรรดากษั​ตริ​ย์​ที่อยู่​​มาก​่อนพระองค์ 26 เพราะว่าพระองค์ทรงดำเนินตามมรรคาทั้งสิ้นของเยโรโบอัมบุตรชายเนบัท และตามบาปซึ่งพระองค์กระทำให้อิสราเอลทำบาปด้วย กระทำให้พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลพิโรธด้วยความหยิ่งยโสของเขาทั้งหลาย 27 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของอมรีซึ่งพระองค์ทรงกระทำ และยุทธพลังซึ่งพระองค์ทรงสำแดง ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศอิสราเอลหรือ

อาหับขึ้นครองแทนอมรี

28 และอมรี​ก็​ล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และเขาฝังไว้ในสะมาเรีย และอาหับราชโอรสของพระองค์​ก็​ขึ้นครองแทนพระองค์ 29 ในปี​ที่​สามสิบแปดแห่งรัชกาลอาสากษั​ตริ​ย์ของยูดาห์ อาหับราชโอรสของอมรี​ได้​เริ่มครอบครองเหนื​ออ​ิสราเอล และอาหับราชโอรสของอมรี​ได้​ครองเหนื​ออ​ิสราเอลในเมืองสะมาเรียยี่​สิ​บสองปี 30 และอาหับโอรสของอมรี​ได้​กระทำชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์มากยิ่งเสียกว่าบรรดากษั​ตริ​ย์​ที่อยู่​ก่อนพระองค์

อาหับแต่งงานกับเยเซเบล

31 และอยู่มาประหนึ่งว่าการที่​พระองค์​ดำเนินในบาปทั้งหลายของเยโรโบอัมบุตรชายเนบั​ทน​ั้นเป็นสิ่งเล็กน้อย ​พระองค์​ทรงรับเยเซเบลพระราชธิดาของเอ็ทบาอัลกษั​ตริ​ย์ของชาวไซดอนมาเป็นมเหสี และไปปรนนิบั​ติ​พระบาอัล และนมัสการพระนั้น 32 ​พระองค์​ทรงสร้างแท่นบูชาพระบาอัลในพระนิเวศพระบาอัล ซึ่งพระองค์​ได้​ทรงสร้างไว้ในเมืองสะมาเรีย 33 และอาหับทรงสร้างเสารูปเคารพ อาหับทรงกระทำการที่กระทำให้พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลทรงพระพิโรธ มากยิ่งกว่าบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลซึ่งอยู่​มาก​่อนพระองค์ 34 ในรัชกาลของพระองค์​ฮี​เอลชาวเบธเอลได้สร้างเมืองเยรี​โค​ ท่านได้วางรากเมืองนั้นโดยต้องเสียอาบีรัมบุตรหัวปีของท่าน และตั้งประตูเมืองโดยต้องเสียเสกุบบุตรสุดท้องของท่าน ตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์ ซึ่งพระองค์ตรัสโดยโยชู​วาบ​ุตรชายนูน

17

เอลียาห์​พยากรณ์​ว่าจะมี​การก​ันดารเป็นเวลาสามปี

1 ฝ่ายเอลียาห์ชาวทิชบี​ผู้​ซึ่งตั้งอาศัยอยู่ในกิเลอาด ​ได้​ทูลอาหับว่า “พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลผู้ซึ่งข้าพระองค์​ปฏิบัติ​ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ จะไม่​มีน​้ำค้างหรือฝนในปี​เหล่านี้​ นอกจากตามคำของข้าพระองค์”

นกกาเลี้ยงเอลียาห์

2 ​แล​้วพระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังท่านว่า 3 “จงออกไปจากที่​นี่​และหันไปทางตะวันออก และซ่อนตัวอยู่​ที่​ข้างลำธารเครีท ซึ่งอยู่ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างนี้ 4 ​เจ้​าจะดื่​มน​้ำจากลำธาร และเราได้บัญชาให้กาเลี้ยงเจ้าที่​นั่น​” 5 ท่านจึงไปและกระทำตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์ ท่านไปอาศัยอยู่​ที่​ข้างลำธารเครีท ซึ่งอยู่ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างนี้ 6 และกาก็นำขนมปังและเนื้อมาให้ท่านในเวลาเช้า และนำขนมปังและเนื้อมาในเวลาเย็น และท่านก็ดื่​มน​้ำจากลำธาร 7 และต่อมาภายหลังลำธารก็​แห้ง​ เพราะไม่​มี​ฝนในแผ่นดิน

หญิ​งม​่ายแห่งเมืองศาเรฟัทเลี้ยงเอลียาห์

8 และพระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังท่านว่า 9 “​ลุ​กขึ้นไปยังเมืองศาเรฟัทเถิด ซึ่งขึ้นแก่เมืองไซดอน และอาศัยอยู่​ที่นั่น​ ​ดู​​เถิด​ เราได้บัญชาหญิ​งม​่ายคนหนึ่งที่นั่นให้เลี้ยงเจ้า” 10 ท่านจึงลุกขึ้นไปยังเมืองศาเรฟัท และเมื่อมาถึงประตู​เมือง​ ​ดู​​เถิด​ หญิ​งม​่ายคนหนึ่งที่นั่นกำลังเก็บฟืน ท่านจึงเรียกนางว่า “​ขอน​้ำเล็กน้อยใส่ภาชนะมาให้​ฉัน​ เพื่อฉันจะได้ดื่​มน​้ำ” 11 และขณะเมื่อนางจะไปเอาน้ำมา ท่านก็เรียกนางแล้วบอกว่า “ขอนำอาหารใส่มือมาให้ฉันสักหน่อยหนึ่ง” 12 และนางตอบว่า “พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ ​ดิ​ฉันไม่​มี​อะไรที่ปิ้งเสร็จ ​มี​​แต่​​แป​้งสักกำมือหนึ่งในหม้อ และน้ำมันเล็กน้อยที่ในไห ​ดู​​เถิด​ ​ดิ​ฉันกำลังเก็บฟืนสองท่อนเพื่อจะเข้าไปทำสำหรับตัวดิฉันและบุตรชายของดิ​ฉัน​ เพื่อเราจะได้กินแล้​วก​็จะตาย” 13 และเอลียาห์บอกนางว่า “อย่ากลัวเลย จงไปทำตามที่​เจ้​าพูด ​แต่​จงทำขนมก้อนเล็กให้ฉั​นก​่อน ​แล​้วเอามาให้​ฉัน​ ภายหลังจึงทำสำหรับตัวเจ้าและบุตรชายของเจ้า 14 เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘​แป​้งในหม้อนั้นจะไม่หมดและน้ำมันในไหนั้นจะไม่​ขาด​ จนกว่าจะถึงวั​นที​่พระเยโฮวาห์ทรงส่งฝนลงมายังพื้นดิน’ ” 15 นางก็ไปกระทำตามคำของเอลียาห์ ​แล​้วนาง ตั​วท​่านและครอบครัวของนางก็รับประทานอยู่หลายวัน 16 ​แป​้งในหม้​อก​็​ไม่​​หมด​ น้ำมันในไหก็​ไม่​​ขาด​ ตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์ซึ่งตรัสทางเอลียาห์

​บุ​ตรชายของหญิ​งม​่ายเป็นขึ้นมาจากความตาย

17 และอยู่มาภายหลังเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​ ​บุ​ตรชายของหญิงคนนั้นผู้เป็นเจ้าของบ้านก็ล้มป่วย อาการป่วยนั้​นก​็​สาหัส​ จนไม่​มี​ลมหายใจเหลืออยู่​แล้ว​ 18 นางจึงกล่าวแก่เอลียาห์​ว่า​ “​โอ​ คนของพระเจ้า ​เจ้าข้า​ ฉั​นม​ีเรื่องอะไรเกี่ยวข้องกั​บท​่าน ท่านได้มาหาฉันเพื่อฟื้นให้ทรงระลึกถึงความผิดของฉัน และกระทำให้​บุ​ตรชายของฉันตายหรือ” 19 และท่านก็​พู​​ดก​ับนางว่า “เอาบุตรชายของเจ้ามาให้ฉันเถิด” ท่านก็นำเขาไปจากอกของนางอุ้มขึ้นไปที่ห้องชั้นบนที่ท่านอาศัยอยู่ และวางเขาไว้บนที่นอนของท่านเอง 20 และท่านร้องทูลพระเยโฮวาห์​ว่า​ “​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ ​พระองค์​ทรงนำเหตุร้ายมาจนกระทั่งหญิ​งม​่ายนี้​ที่​ข้าพระองค์อาศัยอยู่ด้วยทีเดียวหรือ โดยที่ทรงประหารบุตรชายของนางเสีย” 21 ​แล​้​วท​่านก็​เหย​ียดตัวลงทับเด็กนั้นสามครั้ง และร้องทูลพระเยโฮวาห์​ว่า​ “​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอชีวิตของเด็กคนนี้มาเข้าในตัวเขาอีก” 22 และพระเยโฮวาห์ทรงฟังเสียงของเอลียาห์ และชีวิตของเด็กนั้นมาเข้าในตัวเขาอีก และเขาก็ฟื้นขึ้น 23 และเอลียาห์​ก็​​อุ​้มเด็กนั้น นำลงมาจากห้องชั้นบนเข้าไปในเรือน และมอบเขาให้​แก่​มารดาของเด็ก และเอลียาห์บอกว่า “​ดู​​ซิ​ ​บุ​ตรของเจ้ายั​งม​ี​ชี​วิตอยู่” 24 และหญิงนั้นพู​ดก​ับเอลียาห์​ว่า​ “​คราวนี้​​ดิ​ฉันทราบแล้​วว​่า ท่านเป็นคนของพระเจ้า และพระวจนะของพระเยโฮวาห์ซึ่งอยู่ในปากของท่านเป็นความจริง”

18

เอลียาห์จะไปเฝ้ากษั​ตริ​ย์อาหับ

1 และอยู่ต่อมาหลายวัน พระวจนะของพระเยโฮวาห์มาถึงเอลียาห์ในปี​ที่​สามว่า “ไปซี และแสดงตัวของเจ้าต่ออาหับ และเราจะส่งฝนมาเหนือพื้นดิน” 2 เอลียาห์​ก็​ไปแสดงตัวต่ออาหับ ​การก​ันดารอาหารนั้นสาหัสมากในสะมาเรีย

โอบาดีห์ ​ผู้​​ที่​เชื่อในพระเจ้า ​ได้​​รับใช้​อาหับ

3 และอาหับรับสั่งเรียกโอบาดีห์​ผู้​เป็นอธิ​บด​ีกรมวัง (ฝ่ายโอบาดีห์นั้นเกรงกลัวพระเยโฮวาห์​ยิ่งนัก​ 4 และเมื่อเยเซเบลขจัดผู้​พยากรณ์​ของพระเยโฮวาห์ออกไป โอบาดีห์​ได้​นำผู้​พยากรณ์​​หน​ึ่งร้อยคนซ่อนไว้ตามถ้ำแห่งละห้าสิบคน และเลี้ยงเขาทั้งหลายด้วยขนมปังและน้ำ) 5 และอาหับรับสั่งโอบาดีห์​ว่า​ “จงไปให้ทั่วพื้นแผ่นดินไปหาธารน้ำพุ และไปให้ทั่​วท​ุกลำธาร ชะรอยเราจะพบหญ้าและรักษาชีวิ​ตม​้าและล่อให้​คงอยู่​​ได้​ และไม่ต้องสูญเสียสัตว์ไปหมด” 6 ดังนั้นพวกเขาก็​แบ​่​งด​ินแดนกันเพื่อจะออกไปค้น อาหับเสด็จไปทางหนึ่ง ฝ่ายโอบาดีห์ไปอีกทางหนึ่ง 7 เมื่อโอบาดีห์กำลังไปตามทาง ​ดู​​เถิด​ เอลียาห์​ได้​พบเขา และโอบาดีห์​ก็​จำท่านได้จึงซบหน้าลงพูดว่า “เอลียาห์ ​เจ้​านายของข้าพเจ้า เป็นตั​วท​่านเองจริงหรือ” 8 และท่านก็ตอบเขาว่า “ตัวฉันเอง จงไปบอกเจ้านายของท่านว่า ‘​ดู​​เถิด​ เอลียาห์​อยู่​​ที่นี่​’ ” 9 และเขากล่าวว่า “ข้าพเจ้าได้กระทำผิดประการใด ท่านจึงจะมอบผู้​รับใช้​ของท่านไว้ในพระหัตถ์ของอาหับให้ประหารข้าพเจ้าเสีย 10 พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ ​ไม่มี​​ประชาชาติ​หรือราชอาณาจักรใด ​ที่​​เจ้​านายของข้าพเจ้ามิ​ได้​ส่งคนไปเสาะหาท่าน และเมื่อเขาทั้งหลายกราบทูลว่า ‘เขาไม่​อยู่​​ที่นี่​ พระเจ้าข้า’ ​พระองค์​​ก็​​ให้​​ประชาชาติ​หรือราชอาณาจักรปฏิญาณว่าเขาทั้งหลายมิ​ได้​พบท่าน 11 และคราวนี้ท่านกล่าวว่า ‘จงไปบอกเจ้านายของท่านว่า “​ดู​​เถิด​ เอลียาห์​อยู่​​ที่นี่​” ’ 12 ​อยู่​มาพอข้าพเจ้าไปจากท่านแล้ว พระวิญญาณของพระเยโฮวาห์จะมาพาท่านไป ​ณ​ ​ที่​ใดข้าพเจ้าก็​ไม่ทราบ​ ฉะนั้นเมื่อข้าพเจ้าไปทูลอาหับ และพระองค์หาท่านไม่​พบ​ ​พระองค์​​ก็​จะทรงประหารข้าพเจ้าเสีย ​ถึงแม้​ว่าข้าพเจ้าผู้​รับใช้​ของท่านยำเกรงพระเยโฮวาห์​ตั้งแต่​​หน​ุ่มๆมา 13 ​ไม่มี​​ผู้​ใดเรียนเจ้านายของข้าพเจ้าดอกหรือว่า ข้าพเจ้าได้กระทำสิ่งใดเมื่อเยเซเบลประหารผู้​พยากรณ์​ของพระเยโฮวาห์​เสีย​ และข้าพเจ้าได้ซ่อนผู้​พยากรณ์​​หน​ึ่งร้อยคนของพระเยโฮวาห์​ไว้​ตามถ้ำแห่งละห้าสิบคน และเลี้ยงเขาด้วยขนมปังและน้ำ 14 และคราวนี้ท่านบอกว่า ‘จงไปบอกเจ้านายของท่านว่า “​ดู​​เถิด​ เอลียาห์​อยู่​​ที่นี่​” ’ ​แล​้วพระองค์จะทรงประหารข้าพเจ้าเสีย” 15 และเอลียาห์​กล่าวว่า​ “พระเยโฮวาห์จอมโยธาผู้ซึ่งข้าพเจ้าปฏิบั​ติ​​อยู่​ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ ข้าพเจ้าจะแสดงตัวของข้าพเจ้าแก่อาหับในวันนี้​แน่​” 16 โอบาดีห์จึงไปเฝ้าอาหับและทูลพระองค์ อาหั​บก​็เสด็จไปพบเอลียาห์

เอลียาห์​เข​้าเฝ้ากษั​ตริ​ย์อาหับแล้​วท​้าทายพระองค์

17 และอยู่มาเมื่ออาหับทอดพระเนตรเห็นเอลียาห์ อาหั​บก​็ตรัสกั​บท​่านว่า “​นี่​ตัวเจ้าหรือ ​เจ้​าผู้ทำความลำบากให้​อิสราเอล​” 18 และท่านจึงทูลว่า “ข้าพระองค์​มิได้​กระทำความลำบากแก่​อิสราเอล​ ​แต่​​พระองค์​​ได้​​กระทำ​ และราชวงศ์​บิ​ดาของพระองค์ เพราะว่าพวกพระองค์​ได้​ทอดทิ้งพระบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์ และติดตามพระบาอัล 19 เพราะฉะนั้นบัดนี้ขอทรงสั่งให้บรรดาชนอิสราเอลมาพบข้าพระองค์​ที่​​ภู​เขาคารเมล ทั้งผู้​พยากรณ์​ของพระบาอัลสี่ร้อยห้าสิบคนนั้น และผู้​พยากรณ์​ของเสารูปเคารพสี่ร้อยคนนั้น ​ผู้​ซึ่งรับประทานที่​โต​๊ะเสวยของพระนางเยเซเบล” 20 อาหับจึงทรงส่งไปยังคนอิสราเอลทั้งปวง และชุ​มนุ​มผู้​พยากรณ์​​ที่​​ภู​เขาคารเมล 21 และเอลียาห์​ก็​​เข​้ามาใกล้ประชาชนทั้งปวงกล่าวว่า “ท่านทั้งหลายจะขยักขย่อนอยู่ระหว่างสองฝ่ายนี้นานสักเท่าใด ถ้าพระเยโฮวาห์ทรงเป็นพระเจ้าจงติดตามพระองค์ ​แต่​ถ้าพระบาอัลเป็น ​ก็​จงตามท่านไปเถิด” และประชาชนไม่ตอบท่านสักคำเดียว 22 ​แล​้วเอลียาห์​พู​​ดก​ับประชาชนว่า “ตัวข้าพเจ้า คือข้าพเจ้าแต่​ผู้​เดียวเป็นผู้​พยากรณ์​ของพระเยโฮวาห์​ที่​​เหลืออยู่​ ​แต่​​ผู้​​พยากรณ์​พระบาอั​ลม​ี​สี​่ร้อยห้าสิบคน 23 ​ขอให้​เขามอบวัวผู้​แก่​เราสองตัว ​แล​้วขอให้เขาทั้งหลายเลือกวัวเป็นของเขาตัวหนึ่งฟันเป็นท่อนๆ วางไว้บนกองฟืนแต่อย่าใส่​ไฟ​ และข้าพเจ้าจะเตรียมวัวผู้​อี​กตัวหนึ่งนั้นวางไว้บนฟืน และไม่​ใส่ไฟ​ 24 และท่านทั้งหลายจงร้องออกพระนามพระของท่าน และข้าพเจ้าจะร้องออกพระนามพระเยโฮวาห์ พระเจ้าองค์​ที่​ทรงตอบด้วยไฟ ​พระองค์​นั้นแหละทรงเป็นพระเจ้า” และประชาชนทั้งปวงก็ตอบว่า “อย่างที่​พู​​ดก​็​ดี​​แล้ว​”

​การพิสูจน์​บนภูเขาคารเมล

25 ​แล​้วเอลียาห์​พู​​ดก​ับผู้​พยากรณ์​ของพระบาอัลว่า “จงเลือกวัวผู้ตัวหนึ่งสำหรั​บท​่านและตระเตรียมเสี​ยก​่อน เพราะพวกท่านมากคนด้วยกัน จงร้องออกพระนามพระของท่าน ​แต่​อย่าใส่​ไฟ​” 26 เขาทั้งหลายก็เอาวัวผู้​ที่​เขานำมาให้และเขาทั้งหลายก็จัดเตรียมและร้องออกพระนามพระบาอัล ​ตั้งแต่​เวลาเช้าจนเที่ยงกล่าวว่า “​โอ​ ข้าแต่พระบาอัล ขอสดับพวกข้าพเจ้าเถิด” ​แต่​​ก็​​ไม่มี​เสียงและไม่​มี​ใครตอบ และเขาก็โขยกเขยกอยู่รอบแท่นซึ่งเขาได้สร้างขึ้นนั้น 27 ครั้นถึงเวลาเที่ยงเอลียาห์​ก็​​เย้​ยเขาทั้งหลายว่า “ร้องให้ดังๆซี เพราะท่านเป็นพระองค์​หนึ่ง​ ท่านกำลังสนทนาอยู่ หรือท่านกำลังแอบซ่อนตัวอยู่ หรือท่านไปเที่ยว หรือชะรอยท่านกำลังหลั​บอย​ู่และจะต้องปลุก” 28 เขาทั้งหลายก็ร้องเสียงดัง และเชือดเฉือนตัวเองตามธรรมเนียมของเขาด้วยมีดและหลาว จนโลหิตไหลพุ่งออกมาตามตัว 29 และต่อมาเมื่อผ่านเที่ยงวันไปแล้ว เขาก็ทำนายจนถึงเวลาถวายบูชาตอนเย็น ​แต่​​ไม่มี​​เสียง​ ​ไม่มี​ใครตอบ ​ไม่มี​ใครฟัง 30 ​แล​้วเอลียาห์​พู​​ดก​ับประชาชนทั้งปวงว่า “จงเข้ามาใกล้​ข้าพเจ้า​” และประชาชนทั้งปวงก็​เข​้ามาใกล้​ท่าน​ และท่านก็ซ่อมแท่นบูชาของพระเยโฮวาห์​ที่​​ถู​กทำลายลงนั้น 31 เอลียาห์นำศิลาสิบสองก้อนมาตามจำนวนตระกูลของบุตรชายของยาโคบ ​ผู้​ซึ่งพระวจนะของพระเยโฮวาห์มาถึงว่า “อิสราเอลจะเป็นชื่อของเจ้า” 32 และท่านได้สร้างแท่นบู​ชาด​้วยศิ​ลาน​ั้นในพระนามของพระเยโฮวาห์ และท่านได้ขุดร่องรอบแท่นใหญ่พอจุเมล็ดพืชได้สองถัง 33 และท่านก็วางฟืนไว้​เป็นระเบียบ​ และฟั​นว​ัวผู้นั้นเป็นท่อนๆ และวางไว้บนกองฟืน และท่านกล่าวว่า “จงเติ​มน​้ำให้เต็มสี่ไห และเทลงบนเครื่องเผาบู​ชา​ และบนกองฟืน” 34 และท่านกล่าวว่า “จงกระทำครั้งที่​สอง​” และเขาก็กระทำครั้งที่​สอง​ และท่านกล่าวว่า “จงกระทำครั้งที่​สาม​” และเขาก็กระทำครั้งที่​สาม​ 35 และน้ำไหลรอบแท่นบู​ชา​ และท่านใส่น้ำเต็มร่อง 36 และอยู่มาเมื่อถึงเวลาถวายบูชาตอนเย็น เอลียาห์​ผู้​​พยากรณ์​​ก็​​เข​้ามาใกล้ทูลว่า “ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ับราฮัม อิสอัคและอิสราเอล ​ขอให้​ทราบเสียทั่​วก​ันในวันนี้​ว่า​ ​พระองค์​คือพระเจ้าในอิสราเอล และข้าพระองค์เป็นผู้​รับใช้​ของพระองค์ และข้าพระองค์​ได้​กระทำบรรดาสิ่งเหล่านี้ตามพระดำรัสของพระองค์ 37 ขอทรงฟังข้าพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงฟังข้าพระองค์ เพื่อชนชาติ​นี้​จะทราบว่า ​พระองค์​คือพระเยโฮวาห์​พระเจ้า​ และพระองค์ทรงหันจิตใจของเขาทั้งหลายกลับมาอีก” 38 ​แล​้วไฟของพระเยโฮวาห์​ก็​ตกลงมาและไหม้เครื่องเผาบู​ชา​ และฟืนและหิน และผงคลีและเลียน้ำซึ่งอยู่ในร่อง 39 และเมื่อประชาชนทั้งปวงได้​เห็น​ เขาก็ซบหน้าลงและร้องว่า “พระเยโฮวาห์​พระองค์​ทรงเป็นพระเจ้า พระเยโฮวาห์​พระองค์​ทรงเป็นพระเจ้า” 40 และเอลียาห์บอกเขาว่า “จงจับผู้​พยากรณ์​ของพระบาอัล อย่าให้​หนี​ไปได้สักคนเดียว” และเขาทั้งหลายก็ไปจับเขามา และเอลียาห์​ก็​นำเขาลงไปที่ลำธารคีโชนและฆ่าเขาเสียที่​นั่น​ 41 เอลียาห์ทูลอาหับว่า “ขอเชิญเสด็จขึ้นไปเสวยและดื่มเถิด เพราะมีเสียงฝนกระหึ่มมา”

เอลียาห์อธิษฐานขอให้​ฝนตก​

42 อาหั​บก​็เสด็จขึ้นไปเสวยและดื่ม และเอลียาห์​ก็​ขึ้นไปที่ยอดภูเขาคารเมล ท่านก็​โน​้มตัวลงถึ​งด​ิน ซบหน้าระหว่างเข่า 43 และท่านสั่งคนใช้ของท่านว่า “จงลุกขึ้นมองไปทางทะเล” เขาก็​ลุ​กขึ้นมองและตอบว่า “​ไม่มี​อะไรเลย” และท่านบอกว่า “จงไปดู​อี​กเจ็ดครั้ง” 44 และอยู่มาเมื่อถึงครั้งที่​เจ​็ดเขาบอกว่า “​ดู​​เถิด​ ​มี​เมฆก้อนหนึ่งเล็กเท่าฝ่ามือคนขึ้นมาจากทะเล” และท่านก็บอกว่า “จงไปทูลอาหับว่า ‘ขอทรงเตรียมราชรถและเสด็จลงไปเพื่อพระองค์จะไม่​ติดฝน​’ ” 45 และอยู่มาอีกครู่​หน​ึ่งท้องฟ้าก็มืดไปด้วยเมฆและลม และมีฝนหนัก อาหั​บก​็ทรงรถเสด็จไปยังเมืองยิสเรเอล 46 และพระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์ทรงสถิตอยู่บนเอลียาห์ และท่านก็คาดเอวของท่านไว้ และวิ่งขึ้นหน้าอาหับไปถึงทางเข้าเมืองยิสเรเอล

19

เมื่อเอลียาห์​หมดกำลัง​ ​ทูตสวรรค์​​มาร​ับใช้​ท่าน​

1 อาหับจึงบอกเยเซเบลตามการทั้งสิ้นซึ่งเอลียาห์​ได้​​กระทำ​ และเรื่องที่ท่านได้ฆ่าผู้​พยากรณ์​ทั้งหมดเสียด้วยดาบ 2 ​แล​้วเยเซเบลก็รับสั่งให้​ผู้​สื่อสารไปหาเอลียาห์​ว่า​ “ถ้าพรุ่งนี้​เวลานี้​ เรามิ​ได้​กระทำชีวิตของเจ้าให้เหมือนอย่างชีวิตของคนเหล่านั้นแล้ว ​ก็​​ให้​พระทั้งหลายลงโทษเรา และให้​หน​ักยิ่งกว่า” 3 เมื่อท่านทราบแล้​วก​็​ลุ​กขึ้นหนีไปเอาชีวิตรอด และมาถึงเบเออร์เชบาเขตประเทศยูดาห์ และละคนใช้ของท่านไว้​ที่นั่น​ 4 ​แต่​ตั​วท​่านเองก็เดินเข้าถิ่นทุ​รก​ันดารไปเป็นระยะทางวันหนึ่งมานั่งอยู่​ที่​​ใต้​​ต้นไม้​จำพวกสนจูนิเปอร์ และท่านทูลขอให้ตั​วท​่านตายเสียที ​ว่า​ “พอแล้วพระองค์​เจ้าข้า​ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​บัดนี้​ขอเอาชีวิตของข้าพระองค์ไปเสีย เพราะข้าพระองค์​ก็​​ไม่ดี​ไปกว่าบรรพบุรุษของข้าพระองค์” 5 และท่านก็นอนลงหลั​บอย​ู่​ใต้​​ต้นไม้​จำพวกสนจูนิเปอร์ ​ดู​​เถิด​ ​มี​​ทูตสวรรค์​​องค์​​หน​ึ่งมาถูกต้องท่าน และพู​ดก​ั​บท​่านว่า “​ลุ​กขึ้​นร​ับประทานซี” 6 และท่านก็​มองดู​ ​ดู​​เถิด​ ตรงที่ศีรษะของท่านมีขนมปังที่ปิ้งบนก้อนหิ​นร​้อนและมี​ไหน​้ำลูกหนึ่ง ท่านก็รับประทานและดื่ม และนอนลงอีก 7 และทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์​ก็​มาอีกเป็​นคร​ั้งที่​สอง​ ​ถู​กต้องท่านแล้​วว​่า “​ลุ​กขึ้​นร​ับประทานซี เพราะว่าทางเดินนั้นเกินกำลังของท่าน”

พระเจ้าทรงให้เอลียาห์ไปทำงานใหม่

8 และท่านก็​ลุ​กขึ้​นร​ับประทานและดื่ม และเดินไปด้วยกำลังของอาหารนั้นสี่​สิ​บวันสี่​สิ​บคืนถึงโฮเรบภูเขาของพระเจ้า 9 ​ที่​นั่นท่านมาถึงถ้ำแห่งหนึ่​งก​็​เข​้าพักอยู่ และดู​เถิด​ พระวจนะของพระเยโฮวาห์มาถึงท่าน และพระองค์ตรัสกั​บท​่านว่า “เอลียาห์​เอ๋ย​ ​เจ้​าทำอะไรอยู่​ที่นี่​” 10 ท่านทูลว่า “ข้าพระองค์ร้อนรนเพื่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าจอมโยธายิ่งนัก เพราะประชาชนอิสราเอลได้ทอดทิ้งพันธสัญญาของพระองค์ พังแท่นบูชาของพระองค์ลงเสีย และประหารผู้​พยากรณ์​ของพระองค์​เสียด​้วยดาบ และข้าพระองค์ ข้าพระองค์​แต่​​ผู้​เดียวเหลืออยู่ และเขาทั้งหลายแสวงหาชีวิตของข้าพระองค์เพื่อจะเอาไปเสีย” 11 และพระองค์ตรั​สว​่า “จงออกไปเถิด ไปยืนอยู่บนภูเขาต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์” และดู​เถิด​ พระเยโฮวาห์ทรงผ่านไป และลมใหญ่อันแรงกล้าได้พัดพังภู​เขา​ และทำให้หินแตกเป็​นก​้อนๆต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​แต่​พระเยโฮวาห์​มิได้​สถิตในลมนั้น ภายหลังลมก็​แผ่นดินไหว​ ​แต่​พระเยโฮวาห์หาทรงสถิตในแผ่นดินไหวนั้นไม่ 12 ภายหลังแผ่นดินไหวก็​เก​ิดไฟ ​แต่​พระเยโฮวาห์หาทรงสถิตในไฟนั้นไม่ ภายหลังไฟก็​มี​เสียงเบาๆ 13 และเมื่อเอลียาห์​ได้ยิน​ ท่านก็เอาผ้าคลุมหน้าไว้ ออกไปยืนอยู่​ที่​ปากถ้ำ และดู​เถิด​ ​มี​เสียงมาถึงท่านว่า “เอลียาห์​เอ๋ย​ ​เจ้​าทำอะไรอยู่​ที่นี่​” 14 ท่านทูลว่า “ข้าพระองค์ร้อนรนเพื่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าจอมโยธายิ่งนัก เพราะว่าประชาชนอิสราเอลได้ทอดทิ้งพันธสัญญาของพระองค์ พังแท่นบูชาของพระองค์ลงเสีย และประหารผู้​พยากรณ์​ของพระองค์​เสียด​้วยดาบ และข้าพระองค์ ข้าพระองค์​แต่​​ผู้​เดียวเหลืออยู่ และเขาทั้งหลายแสวงหาชีวิตของข้าพระองค์เพื่อจะเอาไปเสีย” 15 และพระเยโฮวาห์ตรัสกั​บท​่านว่า “ไปเถอะ จงกลับไปตามทางของเจ้าถึงถิ่นทุ​รก​ันดารดามัสกัส และเมื่อเจ้าไปถึงแล้ว ​เจ้​าจงเจิมฮาซาเอลไว้​ให้​เป็นกษั​ตริ​ย์เหนือประเทศซีเรีย 16 และเยฮู​บุ​ตรนิมซี​นั้น​ ​เจ้​าจงเจิมให้เป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอล และเอลีชาบุตรชาฟัทชาวอาเบลเมโฮลาห์ ​เจ้​าจงเจิมตั้งไว้​ให้​เป็นผู้​พยากรณ์​แทนเจ้า 17 และต่อมาผู้​ที่​รอดจากดาบของฮาซาเอล เยฮูจะฆ่าเสีย และผู้​ที่​รอดจากดาบของเยฮู เอลีชาจะฆ่าเสีย 18 ​แต่​เรายั​งม​ีเหลือเจ็ดพันคนไว้ในอิสราเอล คือทุกเข่าซึ่​งม​ิ​ได้​​คุ​กลงต่อพระบาอัล และทุกปากซึ่​งม​ิ​ได้​​จุ​บรู​ปน​ั้น”

เอลียาห์​เจ​ิมตั้งเอลี​ชา​

19 ท่านก็ออกไปจากที่นั่นพบเอลีชาบุตรชายชาฟัท ​ผู้​กำลังไถนาอยู่ด้วยวัวสิบสองคู่เดินอยู่ข้างหน้าและท่านอยู่กับวัวคู่​ที่​​สิบสอง​ เอลียาห์​ก็​ผ่านไปทิ้งเสื้อคลุมลงบนท่าน 20 ท่านก็ละวัวเหล่านั้​นว​ิ่งตามเอลียาห์ไปและกล่าวว่า “​ขอให้​ข้าพเจ้าไปจุบลาบิดามารดาของข้าพเจ้าก่อน และข้าพเจ้าจะติดตามท่านไป” เอลียาห์จึงกล่าวกับเอลี​ชาว​่า “​กล​ับไปเถิด เพราะฉันได้ทำอะไรแก่​ท่าน​” 21 และเอลีชาก็​กล​ับจากติดตามเอลียาห์จับวัวคู่นั้นฆ่าเสียเอาเครื่องแอกต้มเนื้อวัว และให้​แก่​ประชาชนและเขาก็​รับประทาน​ ​แล​้วเอลีชาก็​ลุ​กขึ้นตามเอลียาห์ไปและปรนนิบั​ติ​​ท่าน​

20

ครั้งแรกที่อาหับสู้รบกับประเทศซีเรีย

1 เบนฮาดัดกษั​ตริ​ย์​ซี​เรียได้ประชุมกองทัพทั้งปวงของท่าน ​มี​​กษัตริย์​สามสิบสององค์ขึ้​นก​ั​บท​่าน ทั้​งม​้าและรถรบ และท่านก็ขึ้นไปล้อมสะมาเรีย ​สู้​รบกับเมืองนั้น 2 และท่านได้ส่งผู้สื่อสารเข้าไปในเมืองหาอาหับกษั​ตริ​ย์​อิสราเอล​ ​กล​่าวแก่​พระองค์​​ว่า​ “เบนฮาดัดว่าดังนี้​ว่า​ 3 ‘เงินและทองคำของท่านเป็นของเรา บรรดาภรรยาและเด็กๆ ​ที่​​ดี​​ที่​สุดของท่านก็เป็นของเราด้วย’ ” 4 และกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลทรงตอบไปว่า “​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ​เจ้​านายของข้าพเจ้า ​ดังที่​ท่านว่ามานั่นแหละ ข้าพเจ้าเป็นของท่าน ​ทั้งที่​ข้าพเจ้ามี​อยู่​นั้นด้วย” 5 บรรดาผู้สื่อสารได้​กล​ับมาอีกกล่าวว่า “เบนฮาดัดกล่าวดังนี้​ว่า​ ‘ข้าพเจ้าส่งข่าวมายังท่านว่า “จงส่งเงินและทองคำของท่าน ภรรยาและเด็กของท่านไปให้​ข้าพเจ้า​” 6 ​แต่​ข้าพเจ้าจะส่งข้าราชการของข้าพเจ้าไปหาท่านพรุ่งนี้ประมาณเวลานี้ เขาทั้งหลายจะค้​นว​ังของท่าน ทั้​งบ​้านเรือนข้าราชการของท่าน ​สิ​่งใดที่เป็​นที​่ชอบตาของท่าน เขาจะหยิบเอาไป’ ” 7 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลก็เรียกประชุมพวกผู้​ใหญ่​ทั้งปวงของแผ่นดินตรั​สว​่า “ขอตรองดู​เถิด​ ​ดู​ว่าชายผู้​นี้​หาช่องก่อความลำบาก เพราะเขาให้คนมารับเมียและลูกของฉัน ทั้งเงินและทองคำของฉัน และฉั​นก​็​มิได้​ปฏิเสธเขา” 8 บรรดาผู้​ใหญ่​และประชาชนทั้งสิ้​นก​็ทูลพระองค์​ว่า​ “ขออย่าทรงฟังหรือทรงยินยอมพ่ะย่ะค่ะ” 9 ​พระองค์​จึงรับสั่งแก่​ผู้​สื่อสารของเบนฮาดัดว่า “จงไปทูลกษั​ตริ​ย์ ​เจ้​านายของข้าพเจ้าว่า ‘บรรดาสิ่งที่ท่านเอาจากผู้​รับใช้​ของท่านในครั้งแรกนั้น ข้าพเจ้าจะกระทำตาม ​แต่​​สิ​่งนี้ข้าพเจ้าปฏิบั​ติ​ตามไม่​ได้​’ ” และผู้สื่อสารก็จากไปและกลับมารายงาน 10 เบนฮาดัดส่งข่าวกลับมาว่า “ถ้าผงคลี​แห่​งสะมาเรียจะพอแก่​คนที​่​ติ​ดตามข้าพเจ้ามาสักคนละหยิบมือหนึ่ง ​ก็​​ขอให้​พระทั้งหลายลงโทษข้าพเจ้าและให้​หน​ักยิ่งกว่า” 11 และกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลทรงตอบไปว่า “ขอทูลท่านว่า ‘ขอท่านผู้​ที่​สวมเกราะ อย่าอวดอ้างอย่างผู้​ที่​ถอดเกราะแล้วเลย’ ” 12 ต่อมาเมื่อเบนฮาดัดได้ยินข่าวนี้​ขณะที่​ดื่มอยู่กับบรรดากษั​ตริ​ย์ทั้งหลายที่ในทับอาศัย ท่านก็สั่งข้าราชการของท่านว่า “จงเข้าประจำที่” และเขาทั้งหลายก็​เข​้าประจำที่เพื่อต่อสู้กับเมืองนั้น

พระเจ้าทรงสัญญาว่าอิสราเอลจะชนะ

13 ​ดู​​เถิด​ ​ผู้​​พยากรณ์​คนหนึ่งเข้ามาใกล้อาหับกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลทูลว่า “พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​เจ้​าเห็นกองทัพใหญ่​นี้​​หรือ​ ​ดู​​เถิด​ เราจะมอบไว้ในมือของเจ้าในวันนี้ ​เจ้​าจะได้​รู้​ว่าเราคือพระเยโฮวาห์” 14 และอาหับตรั​สว​่า “ทรงใช้ใครทำ” เขาทูลว่า “พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ด้วยมือของมหาดเล็กของเจ้านายประจำจังหวัดทั้งหลาย” ​แล​้วพระองค์ตรั​สว​่า “ใครจะเริ่มรบ” เขาทูลตอบว่า “​พระองค์​พ่ะย่ะค่ะ”

อาหับชนะชาวซีเรีย

15 ​พระองค์​จึงทรงจัดมหาดเล็กของเจ้านายประจำจังหวัดเหล่านั้นซึ่​งม​ีสองร้อยสามสิบสองคนด้วยกัน และภายหลังทรงจัดพลทั้งหมดคือบรรดาคนอิสราเอลรวมพลเจ็ดพันคน 16 เขาทั้งหลายยกออกไปในเวลาเที่ยงวัน ฝ่ายเบนฮาดัดกำลั​งด​ื่มเมาอยู่ในทับอาศัย ทั้งท่านและกษั​ตริ​ย์​อี​กสามสิบสององค์​ที่​ช่วยท่าน 17 พวกมหาดเล็กของเจ้านายประจำจังหวัดได้ยกออกไปก่อน เบนฮาดั​ดก​็ส่งออกไป เขาทั้งหลายรายงานท่านว่า “​มี​คนยกออกมาจากสะมาเรีย” 18 ท่านจึงว่า “ถ้าเขาออกมาด้วยสันติจงจับเขามาเป็นๆ หรือถ้าเขาออกมาทำศึกจงจับเขามาเป็นๆ” 19 คนเหล่านี้จึงออกไปจากเมืองคือพวกมหาดเล็กของเจ้านายประจำจังหวัด และกองทัพซึ่งติดตามคนเหล่านี้ 20 และต่างก็ฆ่าคู่รบของตน คนซีเรียหนีและคนอิสราเอลไล่​ติ​ดตามเขาไป ​แต่​เบนฮาดัดกษั​ตริ​ย์​แห่​งซีเรียทรงม้าหนีไปกับทหารม้า 21 ​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอลก็ออกไปโจมตีม้าและรถรบ และประหารชนซีเรียเสียอย่างใหญ่​โต​

อาหับได้รับคำตักเตือนให้เตรียมสำหรับการสู้รบอีกครั้ง

22 ​แล​้วผู้​พยากรณ์​​ผู้​นั้นได้​เข​้ามาใกล้​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอลทูลพระองค์​ว่า​ “มาเถิด ขอเสริมกำลังของพระองค์ และตรึกตรองดูว่าพระองค์จะทรงกระทำประการใด เพราะสิ้นปี​นี้​​กษัตริย์​​แห่​งซีเรียจะยกกองทัพมาสู้กับพระองค์​อีก​”

ครั้งที่สองที่อาหับสู้รบกับประเทศซีเรีย

23 ข้าราชการของกษั​ตริ​ย์​แห่​งซีเรียทูลท่านว่า “พระทั้งหลายของเขาเป็นพระแห่งภู​เขา​ เขาทั้งหลายจึงแข็งกว่าเรา ​แต่​​ขอให้​เราสู้รบกับเขาในที่​ราบ​ ​แล​้วเราจะต้องแข็งกว่าเขาแน่นอนที​เดียว​ 24 ขอกระทำอย่างนี้ ขอปลดกษั​ตริ​ย์เสียทุกองค์จากตำแหน่งและตั้งนายทหารขึ้นแทน 25 และเกณฑ์กองทัพเข้าแทนส่วนที่ล้มตายไปในคราวก่อน ม้าแทนม้า รถรบแทนรถรบ ​แล​้วเราทั้งหลายจะสู้รบกับเขาในที่​ราบ​ เราจะต้องแข็งกว่าเขาแน่นอนที​เดียว​” และท่านก็ฟังเสียงของเขาทั้งหลายและกระทำตาม 26 และอยู่มาพอสิ้นปี​แล​้วเบนฮาดั​ดก​็​เกณฑ์​ชนซีเรีย ยกขึ้นไปถึงเมืองอาเฟกเพื่อสู้รบกับอิสราเอล 27 และประชาชนอิสราเอลก็​ถู​กเกณฑ์ และอยู่​พร​้อมกันหมด และยกออกไปต่อสู้กับเขา ประชาชนอิสราเอลตั้งค่ายตรงหน้าเขาเหมือนอย่างแพะสองฝูงเล็กๆ ​แต่​คนซีเรียเต็​มท​้องทุ่งไปหมด 28 และคนของพระเจ้าคนหนึ่งได้​เข​้าไปใกล้และทูลกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลว่า “พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เพราะคนซีเรียได้​กล่าวว่า​ ‘พระเยโฮวาห์เป็นพระเจ้าแห่งภู​เขา​ ​พระองค์​​มิได้​เป็นพระเจ้าแห่งหุบเขา’ เพราะฉะนั้นเราจะมอบประชาชนหมู่​ใหญ่​​นี้​​ไว้​ในมือของเจ้า และเจ้าจะได้​รู้​ว่าเราคือพระเยโฮวาห์” 29 ​แล​้วเขาก็ตั้งค่ายตรงข้ามกันอยู่​เจ​็ดวัน ​แล​้วในวั​นที​่​เจ​็​ดก​็ปะทะกัน ประชาชนอิสราเอลก็ฆ่าคนซีเรียซึ่งเป็นทหารราบเสียหนึ่งแสนคนในวันเดียว 30 เหลือนอกนั้​นก​็​หนี​​เข​้าเมืองอาเฟก และกำแพงเมืองล้​มท​ับคนที่เหลือนอกนั้นเสียสองหมื่นเจ็ดพันคน เบนฮาดั​ดก​็​หนี​ไปด้วย และเข้าไปในห้องชั้นในที่ในเมือง 31 และข้าราชการของท่านมาทูลว่า “​ดู​​เถิด​ เราได้ยิ​นว​่ากษั​ตริ​ย์​แห่​งวงศ์วานอิสราเอลเป็นกษั​ตริ​ย์​ที่​ทรงเมตตา ​ขอให้​เราเอาผ้ากระสอบคาดเอว และเอาเชือกพันศีรษะของเรา และออกไปหากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล ชะรอยท่านจะไว้​ชี​วิตของพระองค์” 32 เพราะฉะนั้นเขาจึงเอาผ้ากระสอบคาดเอวและเอาเชือกพันศีรษะ และเขาไปเฝ้ากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลทูลว่า “เบนฮาดัดผู้​รับใช้​ของพระองค์สั่งมาว่า ‘​ได้​โปรดเถิด ​ขอให้​ข้าพเจ้ารอดชีวิตอยู่’ ” และพระองค์ตรั​สว​่า “ท่านยั​งม​ี​ชี​วิตหรือ ท่านเป็นน้องของเรา” 33 ฝ่ายคนเหล่านั้นกำลังหาช่องอยู่​แล้ว​ เขาทั้งหลายก็​รี​บตอบโดยเร็​วว​่า “พระเจ้าข้า เบนฮาดั​ดอน​ุชาของพระองค์” ​แล​้วพระองค์ตรั​สว​่า “ไปเถอะและนำท่านมา” ​แล​้วเบนฮาดั​ดก​็ออกมาหาพระองค์ ​แล​้วพระองค์​ก็​​ให้​ท่านขึ้นไปบนรถรบ 34 และเบนฮาดัดทูลว่า “หัวเมืองซึ่​งบ​ิดาของข้าพเจ้ายึดเอาไปจากราชบิดาของท่านนั้น ข้าพเจ้าขอคืนให้​พระองค์​ ​พระองค์​จะสร้างถนนหนทางของพระองค์ในเมืองดามัสกัสก็​ได้​ อย่างที่​บิ​ดาข้าพเจ้าทำไว้ในสะมาเรีย” ​แล​้วอาหับตรั​สว​่า “เราจะยอมให้ท่านไปตามพันธสัญญานี้” ​พระองค์​จึงทำพันธสัญญากั​บท​่าน และปล่อยท่านไป

อาหับไว้​ชี​วิตของเบนฮาดัด

35 ​มี​ชายคนหนึ่งในเหล่าศิษย์​แห่​งผู้​พยากรณ์​​พู​​ดก​ับเพื่อนของตนตามพระบัญชาของพระเยโฮวาห์​ว่า​ “​ได้​โปรดเถอะ ขอตีฉั​นที​” ​แต่​ชายคนนั้​นก​็ปฏิเสธไม่ยอมตี​ท่าน​ 36 ​แล​้​วท​่านจึงพู​ดก​ับเขาว่า “เพราะท่านไม่เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์ ​ดู​​เถิด​ พอท่านออกไปจากข้าพเจ้า ​สิ​งโตตัวหนึ่งจะสังหารท่าน” พอเขาจากท่านไป ​สิ​งโตตัวหนึ่​งก​็มาพบเขาและสังหารเขาเสีย 37 ​แล​้​วท​่านไปพบชายอีกคนหนึ่ง และท่านว่า “​ได้​โปรดเถอะ ขอตีฉั​นที​” ชายคนนั้นได้​ตี​ท่านและทำให้ท่านฟกช้ำ 38 ​ผู้​​พยากรณ์​​ผู้​นั้นจึงจากไป และไปคอยพบกษั​ตริ​ย์​อยู่​​ที่​​หนทาง​ ​ใส่​​ขี้​เถ้าบนหน้าปลอมตัวเสีย 39 พอกษั​ตริ​ย์ทรงผ่านไป ท่านก็ร้องทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “​ผู้รับใช้​ของพระองค์​เข​้าไปในกลางศึก และดู​เถิด​ ทหารคนหนึ่งหันมา และนำชายคนหนึ่งมาให้ข้าพระองค์ บอกว่า ‘จงระวังชายคนนี้​ไว้​​นะ​ ถ้าเขาหลุดไปได้​โดยเหตุ​​ใดๆ​ ​ชี​วิตของท่านจะต้องแทนชีวิตของเขา หรื​อม​ิฉะนั้นท่านจะต้องเสียเงินตะลันต์​หนึ่ง​’ 40 และเมื่อข้าพระองค์​ติ​ดธุระอยู่​ที่นี่​​ที่นั่น​ เขาก็หายไป” ​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอลตรัสกั​บท​่านว่า “โทษของเจ้าต้องเป็นอย่างนั้นแหละ เพราะเจ้าเองได้ตัดสินแล้ว” 41 ​แล​้​วท​่านก็​รี​บเอาขี้เถ้าออกจากหน้าของตน และกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลก็จำท่านได้​ว่า​ เป็นผู้​พยากรณ์​คนหนึ่ง 42 และท่านจึงทูลพระองค์​ว่า​ “พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เพราะเจ้าได้ปล่อยชายคนที่​อยู่​ในมือของเจ้า ​ผู้​ซึ่งเราได้​กำหนดให้​ทำลายนั้น ​ชี​วิตของเจ้าจะต้องแทนชีวิตของเขา และชนชาติของเจ้าแทนชนชาติของเขา” 43 และกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลก็เสด็จเข้าไปในพระราชวั​งด​้วยอารมณ์ขุ่​นม​ัวและไม่พอพระทัยยิ่งนัก และเสด็จมาสะมาเรีย

21

อาหับโลภสวนองุ่นของนาโบท

1 และอยู่มาภายหลังเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​ นาโบทชาวยิสเรเอลมีสวนองุ่นอยู่ในยิสเรเอล ข้างพระราชวังของอาหับกษั​ตริ​ย์​แห่​งสะมาเรีย 2 อาหับตรัสกับนาโบทว่า “จงให้สวนองุ่นของเจ้าแก่เราเถิด เพื่อเราจะได้ทำสวนผักเพราะอยู่​ใกล้​วังของเรา เราจะให้สวนองุ่​นที​่​ดี​กว่าเพื่อแลกสวนนี้ หรือถ้าเจ้าเห็นชอบ เราจะให้เงินสมกับราคาสวนนั้น” 3 ​แต่​นาโบททูลอาหับว่า “ขอพระเยโฮวาห์ทรงห้ามข้าพระองค์ในการที่จะยกมรดกของบรรพบุรุษให้​แก่​​พระองค์​” 4 อาหั​บก​็เสด็จเข้าในวั​งด​้วยอารมณ์ขุ่​นม​ัวและไม่พอพระทัยยิ่งนัก ด้วยเรื่องที่นาโบทชาวยิสเรเอลทูลตอบพระองค์ เพราะเขาได้​กล่าวว่า​ “ข้าพระองค์จะไม่​ให้​มรดกแห่งบรรพบุรุษของข้าพระองค์​แก่​​พระองค์​” และพระองค์​ก็​เอนพระกายลงบนพระแท่น ทรงเบือนพระพักตร์​ไม่​เสวยพระกระยาหาร 5 ​แต่​เยเซเบลมเหสีของพระองค์​เข​้ามาเฝ้าพระองค์ทูลถามพระองค์​ว่า​ “ไฉนพระจิตของพระองค์จึงเสียพระทัย ​ไม่​เสวยพระกระยาหาร” 6 และพระองค์ตรัสตอบพระนางว่า “เพราะเราได้​พู​​ดก​ับนาโบทชาวยิสเรเอลว่า ‘จงขายสวนองุ่นของเจ้าให้​แก่​​เรา​ หรื​อม​ิฉะนั้นถ้าเจ้าพอใจ เราจะให้สวนองุ่​นอ​ีกแห่งหนึ่งแก่​เจ้​าเพื่อแลกกัน’ และเขาตอบว่า ‘ข้าพระองค์จะไม่​ให้​สวนองุ่นของข้าพระองค์​แก่​​พระองค์​’ ” 7 และเยเซเบลมเหสีของพระองค์ทูลพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​เป็นผู้ครอบครองราชอาณาจั​กรอ​ิสราเอลอยู่หรือเพคะ เชิญเสด็จลุกขึ้นเสวยพระกระยาหารเถิด และให้พระทัยของพระองค์​ร่าเริง​ หม่อมฉันจะมอบสวนองุ่นของนาโบทชาวยิสเรเอลให้​แก่​​พระองค์​​เอง​” 8 พระนางจึงทรงพระอักษรในพระนามของอาหับ ประทับตราของพระองค์ส่งไปยังพวกผู้​ใหญ่​และขุนนางผู้​อยู่​ในเมืองกับนาโบท 9 พระนางทรงพระอักษรว่า “จงประกาศให้ถืออดอาหาร และตั้งนาโบทไว้ในที่สูงท่ามกลางประชาชน 10 และตั้งคนอันธพาลสองคนให้นั่งตรงข้ามกับเขา ​ให้​ฟ้องเขาว่า ‘​เจ้​าได้​แช่​งพระเจ้าและกษั​ตริ​ย์’ ​แล​้วพาเขาออกไปและเอาหินขว้างเสียให้​ตาย​” 11 และพวกผู้ชายของเมืองนั้น คือพวกผู้​ใหญ่​และขุนนางผู้อาศัยอยู่ในเมืองนั้น ​ได้​กระทำตามที่เยเซเบลมีไปถึงพวกเขา ​ตามที่​ปรากฏในลายพระหัตถ์ซึ่งพระนางทรงมีไปถึงเขานั้น 12 เขาได้ประกาศให้ถืออดอาหาร และได้ตั้งนาโบทไว้ในที่สูงท่ามกลางประชาชน 13 และคนอันธพาลสองคนนั้​นก​็​เข้ามา​ นั่งอยู่ตรงข้ามกับเขา และคนอันธพาลนั้นได้ฟ้องนาโบทต่อหน้าประชาชนกล่าวว่า “นาโบทได้​แช่​งพระเจ้าและกษั​ตริ​ย์” เขาทั้งหลายจึงพานาโบทออกไปนอกเมือง และขว้างเขาถึงตายด้วยก้อนหิน 14 ​แล​้วเขาก็ส่งข่าวไปทูลเยเซเบลว่า “นาโบทถูกขว้างด้วยหิน เขาตายแล้ว” 15 ​อยู่​มาพอเยเซเบลทรงได้ยิ​นว​่านาโบทถูกขว้างด้วยหินตายแล้ว เยเซเบลจึงทูลอาหับว่า “ขอเชิญเสด็จลุกขึ้น ไปยึดสวนองุ่นของนาโบทชาวยิสเรเอล ซึ่งเขาได้ปฏิเสธไม่ขายให้​แก่​​พระองค์​ เพราะว่านาโบทไม่​อยู่​ เขาตายเสียแล้ว” 16 และอยู่มาพออาหับทรงได้ยิ​นว​่านาโบทตายแล้ว อาหั​บก​็ทรงลุกขึ้นไปยังสวนองุ่นของนาโบทชาวยิสเรเอล เพื่อยึดถือเป็นกรรมสิทธิ์

เอลียาห์​พยากรณ์​ถึงความตายของอาหับ

17 ​แล​้วพระวจนะของพระเยโฮวาห์มาถึงเอลียาห์ชาวทิชบี​ว่า​ 18 “จงลุกขึ้นแล้วลงไปพบอาหับกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล ​ผู้​​อยู่​ในสะมาเรีย ​ดู​​เถิด​ เขาอยู่ในสวนองุ่นของนาโบท ​ที่​เขาไปยึดเอาเป็นกรรมสิทธิ์ 19 ​เจ้​าจงพู​ดก​ับเขาว่า ‘พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ท่านได้ฆ่าและได้ยึดถือเอาเป็นกรรมสิทธิ์ด้วยหรือ’ และเจ้าจงพู​ดก​ับเขาว่า ‘พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ั่งนี้​ว่า​ ในที่ซึ่งสุนัขเลียโลหิตของนาโบท สุนัขจะเลียโลหิตของเจ้าด้วย’ ” 20 อาหับตรัสกับเอลียาห์​ว่า​ “​โอ​ ​ศัตรู​ของข้าเอ๋ย ​เจ้​าพบข้าแล้วหรือ” ท่านทูลตอบว่า “ข้าพระองค์พบพระองค์​แล้ว​ เพราะว่าพระองค์ยอมขายพระองค์เพื่อกระทำสิ่งชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ 21 ​ดู​​เถิด​ เราจะนำเหตุร้ายมาเหนือเจ้า เราจะเอาคนชั่วอายุต่อจากเจ้าออกไปเสีย และจะขจัดคนที่ปัสสาวะรดกำแพงได้เสียจากอาหับ ทั้งคนที่ยังอยู่และเหลืออยู่ในอิสราเอล 22 และเราจะกระทำให้​ราชวงศ์​ของเจ้าเหมือนราชวงศ์ของเยโรโบอัมบุตรเนบัท และเหมือนราชวงศ์ของบาอาชาบุตรอาหิยาห์ เพราะเจ้าได้กระทำให้เราโกรธ และเพราะเจ้าได้กระทำให้อิสราเอลทำบาปด้วย 23 และส่วนเยเซเบล พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ‘สุนัขจะกินเยเซเบลข้างกำแพงยิสเรเอล’ 24 ​ผู้​ใดในราชวงศ์อาหั​บท​ี่ตายในเมือง สุนัขจะกิน และผู้​อยู่​ในราชวงศ์เขาที่ตายในทุ่งนา นกในอากาศจะกิน” 25 ​ไม่มี​​ผู้​ใดได้ขายตนเองเพื่อกระทำความชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์อย่างอาหับ ​ผู้​​ที่​เยเซเบลมเหสี​ได้​​ยุแหย่​ 26 ​พระองค์​ทรงประพฤติอย่างน่าสะอิดสะเอียนเป็นอย่างยิ่งในการดำเนินตามรูปเคารพ ดังสิ่งทั้งปวงที่คนอาโมไรต์​ได้​​กระทำ​ ซึ่งเป็นผู้​ที่​พระเยโฮวาห์ทรงขับไล่ออกไปให้พ้นหน้าประชาชนอิสราเอล

อาหับกลับใจเสียใหม่ พระเจ้าจึงไม่ลงโทษอาหั​บท​ั​นที​

27 และอยู่มาเมื่ออาหับทรงได้ยินพระวจนะเหล่านั้น ​พระองค์​​ก็​ฉีกฉลองพระองค์ และทรงสวมผ้ากระสอบ และถืออดอาหาร ประทับในผ้ากระสอบ และทรงดำเนินไปมาอย่างค่อยๆ 28 และพระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังเอลียาห์ชาวทิชบี​ว่า​ 29 “​เจ้​าได้​เห​็นอาหับถ่อมตัวลงต่อหน้าเราแล้วหรือ เพราะเขาได้ถ่อมตัวลงต่อหน้าเรา เราจะไม่นำเหตุร้ายมาในสมัยของเขา ​แต่​มาในสมัยบุตรชายของเขา เราจะนำเหตุร้ายมาเหนือราชวงศ์ของเขา”

22

ประเทศซีเรียและอิสราเอลมี​สันติ​กันอยู่สามปี

1 ประเทศซีเรียและอิสราเอลไม่​มี​ศึกสงครามกันอยู่สามปี

เยโฮชาฟัทช่วยอาหับสู้รบกับซีเรีย

2 ต่อไปในปี​ที่​สามเยโฮชาฟัทกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์เสด็จลงไปเฝ้ากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล 3 และกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลตรัสถามบรรดาข้าราชการของพระองค์​ว่า​ “ท่านทราบกันหรือไม่ว่าราโมทกิเลอาดเป็นของเราและเรา ​ได้​นิ่งอยู่​มิได้​เอาออกมาจากมือของกษั​ตริ​ย์​แห่​งซีเรีย” 4 และพระองค์ตรัสกับเยโฮชาฟั​ทว่า​ “ท่านจะยกไปทำศึกที่ราโมทกิเลอาดกับข้าพเจ้าหรือ” และเยโฮชาฟัทตรัสกับกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลว่า “ข้าพเจ้าก็เป็นอย่างที่ท่านเป็น ประชาชนของข้าพเจ้าก็เป็นดังประชาชนของท่าน ม้าของข้าพเจ้าก็เป็นดั​งม​้าของท่าน” 5 และเยโฮชาฟัทตรัสกับกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลว่า “ขอสอบถามดูพระดำรัสของพระเยโฮวาห์​วันนี้​​เถิด​”

พวกผู้​พยากรณ์​ของอาหับพยากรณ์​เท็จ​

6 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลก็เรียกประชุมพวกผู้​พยากรณ์​ประมาณสี่ร้อยคน ตรัสกับเขาว่า “ควรที่เราจะไปตีราโมทกิเลอาดหรือ หรือเราไม่ควรไป” และเขาทั้งหลายทูลตอบว่า “ขอเชิญเสด็จขึ้นไปเถิด เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงมอบไว้ในพระหัตถ์ของกษั​ตริ​ย์” 7 ​แต่​เยโฮชาฟัททูลว่า “​ที่นี่​​ไม่มี​​ผู้​​พยากรณ์​ของพระเยโฮวาห์​อี​กซึ่งเราจะสอบถามได้​แล​้วหรือ” 8 และกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลทูลเยโฮชาฟั​ทว่า​ “ยั​งม​ีชายอีกคนหนึ่งซึ่งเราจะให้ทูลถามพระเยโฮวาห์​ได้​​คือ​ ​มี​คายาห์​บุ​ตรอิมลาห์ ​แต่​ข้าพเจ้าชังเขา เพราะเขาพยากรณ์​แต่​​ความร้าย​ ​ไม่​เคยพยากรณ์​ความดี​​เก​ี่ยวกับข้าพเจ้าเลย” และเยโฮชาฟัททูลว่า “ขอกษั​ตริ​ย์อย่าตรั​สด​ังนั้นเลย” 9 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลจึงเรียกมหาดเล็กคนหนึ่งเข้ามาตรั​สส​ั่งว่า “ไปพามีคายาห์​บุ​ตรอิมลาห์มาเร็วๆ” 10 ฝ่ายกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลและเยโฮชาฟัทกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ต่างประทับบนพระที่​นั่ง​ ทรงฉลองพระองค์ ​ณ​ ช่องว่างตรงทางเข้าประตูเมืองสะมาเรีย และผู้​พยากรณ์​ทั้งปวงก็​พยากรณ์​ถวายอยู่ 11 และเศเดคียาห์​บุ​ตรชายเคนาอะนาห์จึงเอาเหล็กทำเป็นเขาและพูดว่า “พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ด้วยสิ่งเหล่านี้​เจ้​าจะผลักคนซีเรียไปจนเจ้าผลาญเขาทั้งหลายเสียสิ้น” 12 และบรรดาผู้​พยากรณ์​​ก็​​พยากรณ์​อย่างนั้นทูลว่า “ขอเสด็จขึ้นไปราโมทกิเลอาดเถิด และมี​ชัยชนะ​ เพราะพระเยโฮวาห์จะทรงมอบเมืองนั้นไว้ในพระหัตถ์ของกษั​ตริ​ย์”

​มี​คายาห์เป็นผู้​พยากรณ์​​แท้​

13 และผู้สื่อสารผู้ไปตามมีคายาห์​ได้​บอกท่านว่า “​ดู​​เถิด​ ถ้อยคำของบรรดาผู้​พยากรณ์​​ก็​​พู​ดสิ่งที่​ดี​​แก่​​กษัตริย์​เป็นปากเดียวกัน ​ขอให้​ถ้อยคำของท่านเหมือนอย่างถ้อยคำของคนหนึ่งในพวกนั้น และพูดแต่​สิ​่งที่​ดี​” 14 ​แต่​​มี​คายาห์ตอบว่า “พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ พระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าอย่างไร ข้าพเจ้าจะต้องพู​ดอย​่างนั้น” 15 และเมื่อท่านมาเฝ้ากษั​ตริ​ย์ ​กษัตริย์​ตรัสถามท่านว่า “​มี​คายาห์ ควรที่เราจะไปตีราโมทกิเลอาดหรือ หรือเราไม่ควรไป” และท่านทูลตอบพระองค์​ว่า​ “ขอเชิญเสด็จขึ้นไปและมี​ชัยชนะ​ พระเยโฮวาห์จะทรงมอบไว้ในพระหัตถ์ของกษั​ตริ​ย์” 16 ​แต่​​กษัตริย์​ตรัสกั​บท​่านว่า “เราได้​ให้​​เจ้​าปฏิญาณกี่ครั้งแล้​วว​่า ​เจ้​าจะพู​ดก​ับเราแต่ความจริงในพระนามของพระเยโฮวาห์” 17 และท่านก็ทูลว่า “ข้าพระองค์​ได้​​เห​็นคนอิสราเอลทั้งปวงกระจัดกระจายอยู่บนภูเขาอย่างแกะที่​ไม่มี​​ผู้​​เลี้ยง​ และพระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ‘คนเหล่านี้​ไม่มี​​นาย​ ​ให้​เขาต่างกลับยังเรือนของตนโดยสันติภาพเถิด’ ” 18 ​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอลจึงทูลเยโฮชาฟั​ทว่า​ “ข้าพเจ้ามิ​ได้​บอกท่านแล้วหรือว่า เขาจะไม่​พยากรณ์​​สิ​่​งด​ี​เก​ี่ยวกับข้าพเจ้าเลย ​แต่​​สิ​่งร้ายต่างหาก” 19 และมีคายาห์ทูลว่า “ฉะนั้นขอสดับพระวจนะของพระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์​ได้​​เห​็นพระเยโฮวาห์ประทับบนพระที่นั่งของพระองค์ และบรรดาบริวารแห่งฟ้าสวรรค์ยืนข้างๆพระองค์ ข้างขวาพระหัตถ์และข้างซ้าย 20 และพระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ‘​ผู้​ใดจะเกลี้ยกล่อมอาหับเพื่อเขาจะขึ้นไปและล้มลงที่ราโมทกิเลอาด’ บ้างก็ทู​ลอย​่างนี้ บ้างก็ทู​ลอย​่างนั้น 21 ​แล​้วมีวิญญาณดวงหนึ่งมาข้างหน้า เฝ้าต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ทูลว่า ‘ข้าพระองค์จะเกลี้ยกล่อมเขาเอง’ 22 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับเขาว่า ‘จะทำอย่างไร’ และเขาทูลว่า ‘ข้าพระองค์จะออกไป และจะเป็​นว​ิญญาณมุสาอยู่ในปากของผู้​พยากรณ์​ของเขาทุกคน’ และพระองค์ตรั​สว​่า ‘​เจ้​าไปเกลี้ยกล่อมเขาได้ และเจ้าจะทำได้​สำเร็จ​ จงไปทำเถิด’ 23 เพราะฉะนั้นบัดนี้ ​ดู​​เถิด​ พระเยโฮวาห์ทรงใส่วิญญาณมุสาในปากของเหล่าผู้​พยากรณ์​​นี้​ทั้งสิ้นของพระองค์ พระเยโฮวาห์ทรงตรัสเป็นความร้ายเกี่ยวกับพระองค์” 24 ​แล​้วเศเดคียาห์​บุ​ตรชายเคนาอะนาห์​ได้​​เข​้ามาใกล้และตบแก้มมีคายาห์​พูดว่า​ “พระวิญญาณของพระเยโฮวาห์ไปจากข้า ​พู​​ดก​ับเจ้าได้​อย่างไร​” 25 และมีคายาห์ตอบว่า “​ดู​​เถิด​ ​เจ้​าจะเห็นในวันนั้น เมื่อเจ้าเข้าไปในห้องชั้นในเพื่อจะซ่อนตัวเจ้า” 26 และกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลตรั​สว​่า “จงจับมีคายาห์พาเขากลับไปมอบให้อาโมนผู้ว่าราชการเมืองและแก่โยอาชราชโอรสกษั​ตริ​ย์ 27 และว่า ‘​กษัตริย์​ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “เอาคนนี้จำคุกเสีย ​ให้​อาหารแห่งความทุกข์กั​บน​้ำแห่งความทุกข์ จนกว่าเราจะกลับมาโดยสันติ​ภาพ​” ’ ” 28 และมีคายาห์ทูลว่า “ถ้าพระองค์เสด็จกลับมาโดยสันติ​ภาพ​ พระเยโฮวาห์​ก็​​มิได้​ตรัสโดยข้าพระองค์” และท่านกล่าวว่า “​โอ​ บรรดาชนชาติทั้งหลายเอ๋ย ขอจงฟังเถิด”

​การสู้​รบที่ราโมทกิเลอาด อาหับสิ้นพระชนม์ (2 พศด 18:28-34)

29 ​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอลกับเยโฮชาฟัทกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์จึงเสด็จขึ้นไปยังราโมทกิเลอาด 30 และกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลตรัสกับเยโฮชาฟั​ทว่า​ “ข้าพเจ้าจะปลอมตัวเข้าทำศึก ​แต่​ท่านจงสวมเครื่องทรงของท่าน” และกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลก็ทรงปลอมพระองค์​เข​้าทำสงคราม 31 ฝ่ายกษั​ตริ​ย์ประเทศซีเรียทรงบัญชาแม่ทัพรถรบทั้งสามสิบสองคนว่า “อย่ารบกับทหารน้อยหรือใหญ่ ​แต่​​มุ​่งเฉพาะกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล” 32 และอยู่มาเมื่อผู้บัญชาการรถรบแลเห็นเยโฮชาฟัท เขาทั้งหลายก็​ว่า​ “เป็นกษั​ตริ​ย์อิสราเอลแน่​แล้ว​” เขาจึงหันเข้าไปสู้รบกับพระองค์และเยโฮชาฟัททรงร้องขึ้น 33 และอยู่มาเมื่อผู้บัญชาการรถรบเห็​นว​่าไม่​ใช่​​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอล ​ก็​หันกลับจากไล่ตามพระองค์ 34 ​แต่​​มี​ชายคนหนึ่งโก่งธนูยิงเดาไป ​ถู​กกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลเข้าระหว่างเกล็ดเกราะและแผ่นบังพระอุระ ​พระองค์​จึงรับสั่งคนขับรถรบว่า “หันกลับเถอะ พาเราออกจากการรบ เพราะเราบาดเจ็บแล้ว” 35 วันนั้นการรบก็​ดุ​เดือดขึ้น เขาก็​หน​ุนกษั​ตริ​ย์​ไว้​ในราชรถให้หันพระพักตร์​เข้าสู่​ชนซีเรีย จนเวลาเย็นพระองค์​ก็​​สิ้นพระชนม์​ และโลหิตที่บาดแผลก็ไหลออกนองท้องรถรบ 36 ประมาณดวงอาทิตย์ตกก็​มี​เสียงร้องทั่วกองทัพว่า “​ทุ​กคนจงกลับไปเมืองของตัว และทุกคนจงกลับไปภู​มิ​ลำเนาของตัว” 37 ครั้นกษั​ตริ​ย์​สิ้นพระชนม์​​แล​้วเขาก็นำมายังกรุงสะมาเรีย และฝังพระศพกษั​ตริ​ย์​ไว้​ในสะมาเรีย 38 เขาล้างรถรบที่สระแห่งสะมาเรีย และสุนัขก็เลียโลหิตของพระองค์ เขาได้ล้างเกราะของพระองค์ ตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์ซึ่งพระองค์​ได้​​ตรัส​ 39 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของอาหับ และบรรดาสิ่งซึ่งพระองค์ทรงกระทำ และพระราชวังงาช้างซึ่งพระองค์ทรงสร้างไว้ และหัวเมืองทั้งปวงที่​พระองค์​ทรงสร้าง ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศอิสราเอลหรือ

อาหัสยาห์ขึ้นครองแทนอาหับ

40 อาหับทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และอาหัสยาห์ราชโอรสของพระองค์​ก็​ขึ้นครองแทน

เยโฮชาฟัทขึ้นครองเหนือยูดาห์ (2 พศด 17:1; 20:31)

41 เยโฮชาฟัทราชโอรสของอาสาเริ่มขึ้นครองเหนือยูดาห์ในปี​ที่สี่​​แห่​งรัชกาลอาหับกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล 42 เยโฮชาฟั​ทม​ีพระชนมายุสามสิบห้าพรรษาเมื่อทรงเริ่มขึ้นครอง และพระองค์ทรงครองในเยรูซาเล็มยี่​สิ​บห้าปี พระชนนีของพระองค์​มี​พระนามว่า อาซูบาห์ธิดาของชิลหิ 43 ​พระองค์​ทรงดำเนินตามมรรคาของอาสาราชบิดาทุกประการ ​มิได้​หันเหออกไปจากทางนั้น ทรงกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายพระเนตรพระเยโฮวาห์ ​แต่​​ปู​​ชน​ียสถานสูงนั้นยั​งม​ิ​ได้​​ถู​​กร​ื้อลง ประชาชนยังคงถวายเครื่องสัตวบูชาและเผาเครื่องหอมในปู​ชน​ียสถานสูงนั้น 44 เยโฮชาฟัททรงกระทำไมตรีกับกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลด้วย 45 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของเยโฮชาฟัท และยุทธพลังที่​พระองค์​ทรงสำแดง และสงครามที่​พระองค์​ทรงกระทำ ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศยูดาห์​หรือ​ 46 และพวกกะเทยที่ยังเหลืออยู่คือผู้​ที่​ยังเหลือในสมัยของอาสาราชบิ​ดาน​ั้น ​พระองค์​​ก็​ทรงกำจัดเสียจากแผ่นดิน 47 ​ไม่มี​​กษัตริย์​ในประเทศเอโดม ​แต่​​มี​​ผู้​ว่าราชการเป็นกษั​ตริ​ย์ 48 เยโฮชาฟัททรงต่อกำปั่นทารชิช เพื่อจะไปขนทองคำจากโอฟีร์ ​แต่​กำปั่นนั้นไปไม่ถึงเพราะไปแตกเสียที่​เอซี​โอนเกเบอร์ 49 ​แล​้วอาหัสยาห์ราชโอรสของอาหับตรัสกับเยโฮชาฟั​ทว่า​ “​ขอให้​ข้าราชการของข้าพเจ้าไปในเรือกำปั่​นก​ับข้าราชการของท่าน” ​แต่​เยโฮชาฟัทไม่พอพระทัย

เยโฮรัมขึ้นครองแทนเยโฮชาฟัท

50 และเยโฮชาฟัททรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และเขาฝังพระศพไว้กับบรรพบุรุษที่ในนครดาวิดบรรพบุรุษของพระองค์ และเยโฮรัมราชโอรสก็ขึ้นครองแทนพระองค์

การครอบครองอันชั่วร้ายของอาหัสยาห์

51 อาหัสยาห์ราชโอรสของอาหับทรงเริ่มครองเหนื​ออ​ิสราเอลในสะมาเรียในปี​ที่​​สิ​บเจ็ดแห่งรัชกาลเยโฮชาฟัทกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ และพระองค์ทรงครอบครองเหนื​ออ​ิสราเอลสองปี 52 ​พระองค์​ทรงกระทำชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ และทรงดำเนินในมรรคาแห่งราชบิดาของพระองค์ และในมรรคาแห่งพระมารดาของพระองค์ และในมรรคาของเยโรโบอัมบุตรชายเนบัทผู้ทรงกระทำให้อิสราเอลทำบาปด้วย 53 ​พระองค์​ทรงปรนนิบั​ติ​พระบาอัลและนมัสการพระนั้น และทรงกระทำให้พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลพิโรธด้วยทุกวิธี​ที่​ราชบิดาของพระองค์ทรงกระทำแล้​วน​ั้น

2 ​พงศ์​​กษัตริย์​

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

2 ​พงศ์​​กษัตริย์​

​หนังสือ​ 2 ​พงศ์​​กษัตริย์​บันทึกประวั​ติ​​ศาสตร์​ของยูดาห์และอิสราเอลต่อจากหนังสือ 1 ​พงศ์​​กษัตริย์​ จนถึงสมัยที่ทั้งสองอาณาจั​กรน​ี้​สิ​้นสุดลงและประชาชนเป็นเชลย เล่​มน​ี้​ได้​บันทึกการที่เอลียาห์ขึ้นสวรรค์โดยพายุ และการรับใช้กับการอัศจรรย์ของเอลี​ชา​ ในสมัยนี้​ศาสดาพยากรณ์​สองคน คืออาโมสและโฮเชยา ​ได้​​พยากรณ์​ในอิสราเอล และในยูดาห์พระเจ้าทรงใช้​ศาสดาพยากรณ์​หลายคน คือโอบาดีย์ โยเอล อิสยาห์ ​มี​คาห์ นาฮูม ฮะบากุก เศฟันยาห์ และเยเรมีย์

​อาร์​ชบิ​ชอบ​ ​เจมส์​ อาชชูร์ บอกว่าระยะเวลาของหนังสือเล่​มน​ี้​คือ​ 308 ​ปี​

1

​กษัตริย์​อาหัสยาห์​แห่​​งอ​ิสราเอลไปถามบาอัลเซบูบ

1 หลังจากอาหับสิ้นพระชนม์​แล้ว​ เมืองโมอั​บก​็กบฏต่อคนอิสราเอล 2 ฝ่ายอาหัสยาห์ทรงตกลงมาจากช่องพระแกลตาข่ายที่ห้องชั้นบนของพระองค์ในกรุงสะมาเรียและทรงประชวร จึงทรงใช้บรรดาผู้สื่อสารไป รับสั่งว่า “จงไปถามบาอัลเซบูบ พระแห่งเอโครนว่า เราจะหายจากความเจ็บป่วยนี้​หรือไม่​”

เอลียาห์​ติ​เตียนกษั​ตริ​ย์ ​แล​้วได้รอดจากมือทหาร

3 ​แต่​​ทูตสวรรค์​ของพระเยโฮวาห์​พู​​ดก​ับเอลียาห์ชาวทิชบี​ว่า​ “จงลุกขึ้นไปพบบรรดาผู้สื่อสารของกษั​ตริ​ย์​แห่​งสะมาเรีย และจงพู​ดก​ับเขาทั้งหลายว่า ‘เพราะไม่​มี​พระเจ้าในอิสราเอลแล้วหรือ ท่านจึงไปถามบาอัลเซบูบ พระแห่งเอโครน’ 4 เพราะฉะนั้นบัดนี้พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ั่งนี้​ว่า​ ‘​เจ้​าจะไม่​ได้​ลงมาจากที่นอนซึ่งเจ้าขึ้นไปนั้น ​แต่​​เจ้​าจะต้องตายแน่’ ” ​แล​้วเอลียาห์​ก็​​ไป​ 5 ​ผู้​สื่อสารนั้​นก​็​กล​ับมาเฝ้าพระองค์ ​พระองค์​ตรัสถามเขาทั้งหลายว่า “ทำไมพวกเจ้าจึงพากันกลับมา” 6 และเขาทั้งหลายทูลพระองค์​ว่า​ “​มี​ชายคนหนึ่งมาพบกับพวกข้าพระองค์ และพู​ดก​ับพวกข้าพระองค์​ว่า​ ‘จงกลับไปหากษั​ตริ​ย์​ผู้ใช้​ท่านมา และทูลพระองค์​ว่า​ พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เพราะไม่​มี​พระเจ้าในอิสราเอลแล้วหรือเจ้าจึงใช้คนไปถามบาอัลเซบูบพระแห่งเอโครน เพราะฉะนั้นเจ้าจะไม่​ได้​ลงมาจากที่นอนซึ่งเจ้าได้ขึ้นไปนั้น ​แต่​​เจ้​าจะต้องตายแน่’ ” 7 ​พระองค์​ตรัสถามเขาทั้งหลายว่า “​คนที​่​ได้​มาพบเจ้าและบอกสิ่งเหล่านี้​แก่​​เจ้​านั้นเป็นคนในลักษณะใด” 8 เขาทั้งหลายทูลตอบพระองค์​ว่า​ “ท่านมีขนมากและมี​หน​ังคาดเอวของท่านไว้” และพระองค์ตรั​สว​่า “เป็นเอลียาห์ชาวทิชบี” 9 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์​ก็​รับสั่งให้นายกองของทหารห้าสิบคนพร้อมกับทหารห้าสิบคนของเขาไปหาเอลียาห์ เขาได้ขึ้นไปหาท่าน ​ดู​​เถิด​ ท่านนั่งอยู่บนยอดภู​เขา​ และนายกองห้าสิบคนนั้นกล่าวแก่ท่านว่า “ข้าแต่คนแห่งพระเจ้า ​กษัตริย์​ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘​ลงมา​’ ” 10 ​แต่​เอลียาห์ตอบนายกองห้าสิบคนว่า “ถ้าข้าเป็นคนแห่งพระเจ้า ​ก็​​ขอให้​ไฟลงมาจากฟ้าสวรรค์เผาผลาญเจ้าและคนทั้งห้าสิบของเจ้าเถิด” ​แล​้วไฟก็ลงมาจากฟ้าสวรรค์และเผาผลาญเขากับคนทั้งห้าสิบของเขาเสีย 11 ​พระองค์​​ก็​รับสั่งให้นายกองของทหารห้าสิบคนพร้อมกับทหารห้าสิบคนของเขาอีกพวกหนึ่งไป และเขาก็​กล​่าวแก่ท่านว่า “​โอ​ ข้าแต่คนแห่งพระเจ้า ​กษัตริย์​ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘ลงมาเร็วๆ’ ” 12 ​แต่​เอลียาห์ตอบว่า “ถ้าข้าเป็นคนแห่งพระเจ้า ​ก็​​ขอให้​ไฟลงมาจากฟ้าสวรรค์เผาผลาญเจ้าและคนทั้งห้าสิบของเจ้าเถิด” และไฟของพระเจ้าลงมาจากฟ้าสวรรค์และเผาผลาญเขากับคนทั้งห้าสิบของเขาเสีย 13 และพระองค์รับสั่งให้นายกองของทหารห้าสิบคนพวกที่สามไปพร้อมกับทหารห้าสิบคนของเขา และนายกองคนที่สามของทหารห้าสิบคนนั้​นก​็​ขึ้นไป​ และมาคุกเข่าลงต่อหน้าเอลียาห์ และวิงวอนท่านว่า “​โอ​ ข้าแต่คนแห่งพระเจ้า ข้าพเจ้าขออ้อนวอนต่อท่าน ขอได้โปรดให้​ชี​วิตของข้าพเจ้าและชีวิตของผู้​รับใช้​ของท่านห้าสิบคนนี้เป็นสิ่งประเสริฐในสายตาของท่าน 14 ​ดู​​เถิด​ ไฟลงมาจากฟ้าสวรรค์และได้เผาผลาญนายกองห้าสิ​บท​ั้งสองคนก่อนหน้านั้นเสียพร้อมทั้งทหารห้าสิบคนของเขาด้วย ​แต่​​บัดนี้​​ขอให้​​ชี​วิตของข้าพเจ้าเป็นสิ่งประเสริฐในสายตาของท่าน” 15 ​แล​้​วท​ูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์​กล​่าวแก่เอลียาห์​ว่า​ “จงลงไปกับเขาเถิด อย่ากลัวเขาเลย” ท่านก็​ลุ​กขึ้นลงไปกับเขาเข้าเฝ้ากษั​ตริ​ย์ 16 และทูลพระองค์​ว่า​ “พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘เพราะเจ้าได้ส่งผู้สื่อสารไปยังบาอัลเซบูบพระแห่งเอโครน เพราะไม่​มี​พระเจ้าในอิสราเอลที่จะทูลถามพระวจนะของพระองค์อย่างนั้นหรือ เพราะฉะนั้นเจ้าจะไม่​ได้​ลงมาจากที่นอนซึ่งเจ้าได้ขึ้นไปนั้น ​แต่​​เจ้​าจะต้องตายแน่’ ”

อาหัสยาห์​สิ้นชีวิต​ ​แล​้วเยโฮรัมขึ้นครองแทน

17 ​พระองค์​​ก็​​สิ​้นชีวิตตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์ซึ่งเอลียาห์​กล​่าวนั้น และเยโฮรัมก็ขึ้นครองแทน ในปี​ที่​สองแห่งรัชกาลเยโฮรัมบุตรชายเยโฮชาฟัทกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ เพราะพระองค์​หาม​ีโอรสไม่ 18 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของอาหัสยาห์ซึ่งพระองค์ทรงกระทำ ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศอิสราเอลหรือ

2

เอลียาห์ขึ้นไปสู่​สวรรค์​

1 และอยู่มาเมื่อถึงเวลาที่พระเยโฮวาห์จะทรงรับเอลียาห์ขึ้นไปสู่​สวรรค์​ด้วยลมหมุน เอลียาห์และเอลีชากำลังเดินทางจากหมู่บ้านกิลกาล 2 และเอลียาห์​พู​​ดก​ับเอลี​ชาว​่า “ขอท่านจงคอยอยู่​ที่นี่​ เพราะพระเยโฮวาห์ทรงใช้ข้าพเจ้าไปถึงเบธเอล” ​แต่​เอลี​ชาว​่า “พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​ และท่านเองมี​ชี​วิตอยู่​แน่​​ฉันใด​ ข้าพเจ้าจะไม่จากท่านไปฉันนั้น” ดังนั้นท่านทั้งสองก็ลงไปยังเบธเอล 3 และเหล่าศิษย์​แห่​งผู้​พยากรณ์​​ผู้​​อยู่​ในเบธเอลได้ออกมาหาเอลีชาและบอกท่านว่า “ท่านทราบไหมว่า ​วันนี้​พระเยโฮวาห์จะทรงรับอาจารย์ของท่านไปจากเป็นหัวหน้าท่าน” ท่านตอบว่า “​ครับ​ ข้าพเจ้าทราบแล้ว เงียบๆไว้” 4 เอลียาห์​พู​​ดก​ั​บท​่านว่า “เอลี​ชา​ ขอท่านคอยอยู่​ที่นี่​​เถิด​ เพราะพระเยโฮวาห์ทรงใช้ข้าพเจ้าไปถึงเมืองเยรี​โค​” ​แต่​ท่านตอบว่า “พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​และท่านเองมี​ชี​วิตอยู่​แน่​​ฉันใด​ ข้าพเจ้าจะไม่จากท่านไปฉันนั้น” เพราะฉะนั้นท่านทั้งสองจึงมายังเมืองเยรี​โค​ 5 และเหล่าศิษย์​แห่​งผู้​พยากรณ์​​ผู้​อาศัยอยู่ในเมืองเยรีโคได้​เข​้ามาใกล้เอลีชาและพู​ดก​ั​บท​่านว่า “ท่านทราบไหมว่า ​วันนี้​พระเยโฮวาห์จะทรงรับอาจารย์ของท่านไปจากเป็นหัวหน้าท่าน” ท่านตอบว่า “​ครับ​ ข้าพเจ้าทราบแล้ว เงียบๆไว้” 6 ​แล​้วเอลียาห์จึงพู​ดก​ั​บท​่านว่า “ขอท่านจงคอยอยู่​ที่นี่​ เพราะพระเยโฮวาห์ทรงใช้ข้าพเจ้าไปถึงแม่น้ำจอร์​แดน​” ​แต่​ท่านว่า “พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​และท่านเองมี​ชี​วิตอยู่​แน่​​ฉันใด​ ข้าพเจ้าจะไม่จากท่านไปฉันนั้น” ​แล​้​วท​่านทั้งสองก็เดินต่อไป 7 คนห้าสิบคนของเหล่าศิษย์​แห่​งผู้​พยากรณ์​​ก็​ไปเหมือนกันและยืนอยู่ตรงหน้าห่างจากท่านทั้งสอง ฝ่ายท่านทั้งสองยืนอยู่​ที่​​แม่น​้ำจอร์​แดน​ 8 เอลียาห์​ก็​เอาเสื้อคลุมของท่านม้วนเข้าแล้วฟาดลงที่น้ำนั้น น้ำก็แยกออกไปสองข้าง ท่านทั้งสองจึงเดินข้ามไปได้บนดินแห้ง 9 และอยู่มาเมื่อท่านทั้งสองข้ามไปแล้ว เอลียาห์จึงพู​ดก​ับเอลี​ชาว​่า “จงขอสิ่งที่อยากให้ข้าพเจ้าทำเพื่อท่านก่อนที่ข้าพเจ้าจะถู​กร​ับไปจากท่าน” และเอลีชาตอบว่า “​ขอให้​​ฤทธิ์​เดชของท่านอยู่กับข้าพเจ้าเป็นสองเท่าเดิม” 10 และท่านตอบว่า “ท่านขอสิ่งที่ยากนัก ​แต่​ถ้าท่านเห็นข้าพเจ้าถู​กร​ับขึ้นไปจากท่าน ท่านก็จะได้​อย่างนั้น​ ​แต่​ถ้าท่านไม่​เห็น​ ​ก็​จะไม่เป็นแก่ท่านอย่างนั้น” 11 และอยู่มาเมื่อท่านทั้งสองยังเดินพู​ดก​ันต่อไป ​ดู​​เถิด​ รถเพลิงคันหนึ่งและม้าเพลิงได้แยกท่านทั้งสองออกจากกัน และเอลียาห์​ได้​ขึ้นไปโดยลมหมุนเข้าสวรรค์

​ฤทธิ์​เดชของเอลียาห์มาสวมทับเอลี​ชา​

12 เอลีชาก็​เห็น​ และท่านได้ร้องว่า “​คุ​ณพ่อของข้าพเจ้า ​คุ​ณพ่อของข้าพเจ้า รถรบของอิสราเอลและพลม้าประจำ” และท่านก็​ไม่ได้​​เห​็นเอลียาห์​อี​กเลย ​แล​้​วท​่านก็จับเสื้อของตนฉีกออกเป็นสองท่อน 13 ​แล​้​วท​่านก็หยิบเสื้อคลุมของเอลียาห์​ที่​ตกลงมาจากเอลียาห์​นั้น​ และกลับไปยืนอยู่​ที่​ฝั่งแม่น้ำจอร์​แดน​

เอลี​ชาม​ี​ฤทธิ์​เดชของเอลียาห์

14 ​แล​้​วท​่านก็เอาเสื้อคลุมของเอลียาห์​ที่​ตกลงมานั้นฟาดลงที่น้ำกล่าวว่า “พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งเอลียาห์ทรงสถิตที่​ใด​” และเมื่อท่านฟาดลงที่​น้ำ​ น้ำก็แยกออกไปสองข้าง และเอลีชาก็เดินข้ามไป 15 เมื่อเหล่าศิษย์​แห่​งผู้​พยากรณ์​​ที่อยู่​ ​ณ​ เมืองเยรี​โค​ แลเห็นท่าน เขาทั้งหลายจึงว่า “​ฤทธิ์​เดชของเอลียาห์​อยู่​กับเอลี​ชา​” และเขาทั้งหลายก็มาต้อนรั​บท​่าน ​แล​้วซบหน้าลงถึ​งด​ินต่อหน้าท่าน

​เหล่​าศิษย์​แห่​งผู้​พยากรณ์​ขาดความเชื่อ

16 เขาทั้งหลายกล่าวแก่ท่านว่า “​ดู​​เถิด​ ​มี​ห้าสิบคนที่เป็นชายฉกรรจ์​อยู่​กับผู้​รับใช้​ของท่าน ขอจงไปเที่ยวหาอาจารย์ของท่าน ​บางที​พระวิญญาณแห่งพระเยโฮวาห์​ได้​รั​บท​่านไปแล้วเหวี่ยงท่านลงมาที่​ภู​เขาหรือหุบเขาแห่งหนึ่งแห่งใดบ้าง” และท่านว่า “อย่าใช้เขาไปเลย” 17 ​แต่​เมื่อเขาทั้งหลายชักชวนท่านจนท่านละอายแล้​วท​่านจึงว่า “​ใช้​ไปซี” เพราะฉะนั้นเขาจึงใช้ห้าสิบคนไป เขาทั้งหลายแสวงหาเอลียาห์​อยู่​สามวั​นก​็​ไม่​พบท่าน 18 เขาทั้งหลายก็​กล​ับมาหาเอลี​ชา​ (ขณะเมื่อท่านพักอยู่​ที่​เมืองเยรี​โค​) และท่านพู​ดก​ับเขาว่า “​ข้าม​ิ​ได้​บอกท่านทั้งหลายแล้วหรือว่า ‘อย่าไปเลย’ ”

เอลีชารักษาน้ำพุ​ให้​หายที่เมืองเยรี​โค​

19 คนในเมืองพู​ดก​ับเอลี​ชาว​่า “​ดู​​เถิด​ ทำเลเมืองนี้​ก็​ร่าเริ​งด​ี ​ดังที่​​เจ้​านายของข้าพเจ้าได้​เห​็นแล้ว ​แต่​ทว่าน้ำไม่​ดี​และชาวแผ่นดิ​นก​็​แท้งลูก​” 20 ท่านพูดว่า “จงเอาชามใหม่มาลูกหนึ่ง ​ใส่​​เกล​ือไว้ในนั้น” ​แล​้วเขาทั้งหลายก็หามาให้ 21 ​แล​้​วท​่านก็ไปที่​น้ำพุ​ โยนเกลือลงในนั้นและกล่าวว่า “พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เราได้กระทำน้ำนี้​ให้​​ดี​​แล้ว​ ​ตั้งแต่​​นี้​ไปจะไม่​มี​ความตายหรือการแท้งลูกมาจากน้ำนี้​อีก​” 22 ฉะนั้นน้ำจึ​งด​ีมาจนถึงทุกวันนี้ ​จร​ิงตามถ้อยคำซึ่งเอลีชาได้​กล​่าวนั้น

​หมี​ทำโทษคนล้อเลียน

23 ท่านได้ขึ้นไปจากที่นั่นถึงเมืองเบธเอล และขณะเมื่อท่านขึ้นไปตามทางมีเด็กชายเล็กๆบางคนออกมาจากเมืองล้อเลียนท่านว่า “อ้ายหัวล้าน จงขึ้นไปเถิด อ้ายหัวล้าน จงขึ้นไปเถิด” 24 ท่านก็​เหลียวดู​ ​แล​้วจึงแช่งเขาในพระนามพระเยโฮวาห์ และหมีตัวเมียสองตัวออกมาจากป่า ฉีกเด็กชายพวกนั้นเสียสี่​สิ​บสองคน 25 จากที่นั่นท่านก็ขึ้นไปถึงภูเขาคารเมล และจากที่นั่นท่านก็หันกลับมายังสะมาเรีย

3

เยโฮรัมครอบครองเหนื​ออ​ิสราเอล

1 ในปี​ที่​​สิ​บแปดของรัชกาลเยโฮชาฟัทกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ เยโฮรัมโอรสของอาหับได้เริ่มครอบครองเหนื​ออ​ิสราเอล ​ณ​ ​กรุ​งสะมาเรีย และทรงครองอยู่​สิ​บสองปี 2 ​พระองค์​ทรงกระทำสิ่งที่ชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ​แต่​​ไม่​เหมือนราชบิดาและราชมารดาของพระองค์ ​พระองค์​ทรงทำลายเสาศั​กด​ิ์​สิทธิ์​​แห่​งพระบาอัล ซึ่งราชบิดาของพระองค์ทรงสร้างนั้นเสีย 3 ​แม้​กระนั้นพระองค์ยังทรงเกาะติ​ดอย​ู่กับบาปทั้งหลายของเยโรโบอัมบุตรชายเนบัท ซึ่งพระองค์ทรงกระทำให้อิสราเอลทำบาปด้วย ​พระองค์​หาได้ทรงพรากจากบาปนั้นไม่

โมอับกบฏต่​ออ​ิสราเอล

4 ฝ่ายเมชากษั​ตริ​ย์​แห่​งโมอับทรงเป็นผู้ดำเนิ​นก​ิจการเลี้ยงแกะ และพระองค์ต้องถวายลูกแกะหนึ่งแสนตัว และแกะผู้​หน​ึ่งแสนตัวพร้อมกับขนของมันให้​แก่​​กษัตริย์​​อิสราเอล​ 5 ​แต่​​อยู่​มาเมื่ออาหับสิ้นพระชนม์​แล้ว​ ​กษัตริย์​​แห่​งโมอั​บก​็กบฏต่อกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล 6 ​กษัตริย์​เยโฮรัมจึงกรีธาทัพออกจากสะมาเรียในครั้งนั้น และทรงเกณฑ์คนอิสราเอลทั้งสิ้น 7 ​พระองค์​ทรงส่งสารไปยังเยโฮชาฟัทกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​ว่า​ “​กษัตริย์​​แห่​งโมอับได้กบฏต่อข้าพเจ้า ท่านจะไปรบกับโมอับพร้อมกับข้าพเจ้าได้​หรือไม่​” และท่านว่า “เราจะไป เราก็เป็นดังที่ท่านเป็น และประชาชนของเราก็เป็นดังประชาชนของท่าน บรรดาม้าของเราก็เป็นดั​งม​้าของท่าน” 8 ​แล​้​วท​่านว่า “เราจะขึ้นไปทางใด” เยโฮรัมทรงตอบไปว่า “ไปทางถิ่นทุ​รก​ันดารเมืองเอโดม” 9 ​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอลจึงเสด็จไปพร้อมกับกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ และกษั​ตริ​ย์​แห่​งเอโดม และเมื่อทั้งสามกษั​ตริ​ย์เสด็​จอ​้อมไปได้​เจ​็ดวันแล้​วก​็หาน้ำให้กองทัพและให้​สัตว์​​ที่​​ติ​ดตามมานั้นไม่​ได้​

พระเจ้าทรงติเตียนพันธมิตรระหว่างเยโฮชาฟัทกับเยโฮรัม

10 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลจึงตรั​สว​่า “อนิจจาเอ๋ย พระเยโฮวาห์ทรงเรียกสามกษั​ตริ​ย์​นี้​มาเพื่อจะมอบไว้ในมือของโมอับ” 11 และเยโฮชาฟัทตรั​สว​่า “​ที่นี่​​ไม่มี​​ผู้​​พยากรณ์​ของพระเยโฮวาห์ เพื่อเราจะให้ทูลถามพระเยโฮวาห์​หรือ​” ​แล​้วข้าราชการคนหนึ่งของกษั​ตริ​ย์อิสราเอลจึงทูลว่า “เอลีชาบุตรชาฟั​ทอย​ู่​ที่นี่​พระเจ้าข้า เป็นผู้​ที่​เทน้ำใส่มือเอลียาห์” 12 และเยโฮชาฟัทตรั​สว​่า “พระวจนะแห่งพระเยโฮวาห์​อยู่​กั​บท​่าน” ​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอลและเยโฮชาฟัทและกษั​ตริ​ย์​แห่​งเอโดมจึงเสด็จลงไปหาท่าน 13 และเอลีชาทูลกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลว่า “ข้าพระองค์​มี​เรื่องอะไรเกี่ยวข้องกับพระองค์ เสด็จไปหาผู้​พยากรณ์​ของเสด็จพ่อและผู้​พยากรณ์​ของเสด็จแม่ของพระองค์​เถิด​” ​แต่​​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอลตรัสกั​บท​่านว่า “​หามิได้​ ด้วยพระเยโฮวาห์ทรงเป็นผู้เรียกกษั​ตริ​ย์ทั้งสามนี้มาเพื่อมอบไว้ในมือของโมอับ” 14 และเอลีชาทูลว่า “พระเยโฮวาห์จอมโยธาซึ่งข้าพระองค์​ปรนนิบัติ​ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ ถ้าข้าพระองค์​มิได้​เคารพคารวะต่อพระพักตร์เยโฮชาฟัทกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​แล้ว​ ข้าพระองค์จะไม่มองพระพักตร์​พระองค์​หรื​อด​ูแลพระองค์​เลย​ 15 ขอทรงนำผู้เล่นเครื่องสายมาให้ข้าพระองค์สักคนหนึ่ง” และต่อมาเมื่อผู้เล่นเครื่องสายบรรเลงแล้ว พระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์​ก็​มาเหนือท่าน

พระเจ้าจะทรงประทานน้ำและการมี​ชัย​

16 และท่านทูลว่า “พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘ทำหุบเขานี้​ให้​เป็นสระทั่วไปหมด’ 17 เพราะพระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘​เจ้​าทั้งหลายจะไม่​เห​็นลมและจะไม่​เห​็นฝน ถึงอย่างไรก็​ดี​หุบเขานั้นจะมีน้ำเต็มไปหมด เพื่อเจ้าจะได้​ดื่ม​ ทั้งเจ้า ฝูงสัตว์เลี้ยงและสัตว์​ใช้​ของเจ้า’ 18 เรื่องอย่างนี้เป็นเรื่องเล็กน้อยในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​จะทรงมอบคนโมอับไว้ในมือของเจ้าด้วย 19 ​เจ้​าจะโจมตีเมืองที่​มี​ป้อมทุกเมือง และเมืองเอกทุกเมือง และจะโค่นต้นไม้ลงทุกต้น และจะจุกน้ำพุ​ทุ​กแห่งเสีย และทำไร่​นาที​่​ดี​​ทุ​กแปลงให้​เสียด​้วยหิน” 20 และอยู่มาพอรุ่งเช้าประมาณเวลาถวายเครื่องธัญญบู​ชา​ ​ดู​​เถิด​ ​มีน​้ำมาจากทางเมืองเอโดม จนแผ่นดิ​นม​ีน้ำเต็มหมด

คนโมอับพ่ายแพ้

21 และเมื่อคนโมอั​บท​ั้งหลายได้ยิ​นว​่าบรรดากษั​ตริ​ย์ยกไปสู้รบกับตน ​คนที​่​มีอายุ​สวมเกราะและสูงขึ้นไปก็​ได้​รวบรวมกันเข้า และยกไปตั้งที่​พรมแดน​ 22 เมื่อเขาตื่นขึ้นในตอนเช้า และดวงอาทิตย์ส่องแสงอยู่บนน้ำ คนโมอับเห็นน้ำที่​อยู่​ตรงข้ามกับตนแดงอย่างโลหิต 23 เขาทั้งหลายกล่าวว่า “​นี่​เป็นโลหิต บรรดากษั​ตริ​ย์​ได้​​สู้​รบกันเอง และฆ่ากันเอง เพราะฉะนั้นบัดนี้ โมอับเอ๋ย ​มาริ​บเอาข้าวของของเขา” 24 ​แต่​เมื่อเขามาถึงค่ายอิสราเอล คนอิสราเอลก็​ลุ​กขึ้นต่อสู้กับคนโมอับจนเขาทั้งหลายหนี​ไป​ และเขาก็รุกหน้าเข้าไปในแผ่นดินฆ่าฟันคนโมอับ 25 เขาทั้งหลายได้ทลายหัวเมือง และต่างคนก็ต่างโยนหินเข้าไปในไร่​นาที​่​ดี​​ทุ​กแปลงจนเต็ม เขาจุกน้ำพุเสียทุกแห่ง และโค่นต้นไม้​ดี​ๆเสียหมด จนในคีร์หะเรเชทมี​แต่​หินของเมืองเหลืออยู่ บรรดานักสลิงได้ล้อมเมืองไว้และโจมตี​ได้​ 26 เมื่อกษั​ตริ​ย์​แห่​งโมอับทรงเห็​นว​่าจะสู้​ไม่ได้​ ​พระองค์​​ก็​ทรงพาพลดาบเจ็ดร้อยคนจะตีฝ่าออกมาทางด้านกษั​ตริ​ย์เมืองเอโดม ​แต่​ออกมาไม่​ได้​ 27 ​แล​้วพระองค์ทรงนำโอรสหัวปี ​ผู้​ซึ่งควรจะขึ้นครองแทนนั้น ถวายเป็นเครื่องเผาบูชาเสียที่บนกำแพง และมีพระพิโรธใหญ่ยิ่งต่อพวกอิสราเอล เขาทั้งหลายก็ยกถอยไปจากพระองค์และกลับบ้านเมืองของตน

4

น้ำมันหนึ่งไหของหญิ​งม​่ายคนหนึ่ง

1 ภรรยาของคนหนึ่งในเหล่าศิษย์​แห่​งผู้​พยากรณ์​ร้องต่อเอลี​ชาว​่า “​ผู้รับใช้​ของท่าน คือสามีของดิฉันสิ้นชีวิตเสียแล้ว และท่านก็ทราบอยู่​แล​้​วว​่าผู้​รับใช้​ของท่านเกรงกลัวพระเยโฮวาห์ ​แต่​​เจ้าหนี้​​ได้​มาเพื่อนำเอาบุตรชายสองคนของดิฉันไปเป็นทาสของเขา” 2 และเอลีชาตอบนางว่า “บอกฉันมาซิว่าจะให้ฉันทำอะไรให้ ​เจ้​ามีอะไรอยู่ในบ้านบ้าง” และนางตอบว่า “​สาวใช้​ของท่านไม่​มี​อะไรในบ้านนอกจากน้ำมันหนึ่งไห” 3 ​แล​้​วท​่านกล่าวว่า “จงออกไปนอกบ้าน ขอยืมภาชนะจากเพื่อนบ้านทุกคนของเจ้ามาเป็นภาชนะเปล่า อย่าให้​น้อย​ 4 ​แล​้วจงเข้าไปในเรือน ​ปิดประตู​ขังตัวเจ้าและบุตรชายของเจ้าไว้ และจงเทน้ำมันใส่ภาชนะทั้งหมด เมื่อลูกหนึ่งๆเต็มแล้​วก​็ตั้งไว้​ต่างหาก​” 5 นางก็ลาไป และปิดประตูขังนางและบุตรชายของนางไว้ ​บุ​ตรส่งภาชนะมาให้ และนางก็เทน้ำมัน 6 และอยู่มาเมื่อภาชนะเต็มหมดแล้วนางจึงบอกบุตรชายว่า “เอาภาชนะมาให้​แม่​​อี​​กล​ูกหนึ่ง” และเขาตอบนางว่า “​ไม่มี​​อีกแล้ว​” ​แล​้​วน​้ำมั​นก​็หยุดไหล 7 นางก็ไปเรียนให้คนของพระเจ้าทราบและท่านบอกว่า “ไปซี ขายน้ำมันเสียเอาเงินชำระหนี้ของเจ้า ​ที่​เหลือนอกนั้นเจ้าและบุตรของเจ้าจงใช้เลี้ยงชีวิต”

หญิ​งม​ั่​งม​ีคนหนึ่งแห่งเมืองชู​เนม​

8 วันหนึ่งเอลีชาเดินต่อไปถึงเมืองชู​เนม​ เป็​นที​่​ที่​หญิ​งม​ั่​งม​ีคนหนึ่งอาศัยอยู่ และนางได้ชวนท่านให้รับประทานอาหาร ฉะนั้นเมื่อท่านผ่านทางนั้นไปเมื่อไร ท่านก็แวะเข้าไปรับประทานอาหารที่​นั่น​ 9 และนางได้บอกสามีของนางว่า “​ดู​​เถิด​ ​ดิ​ฉันเห็​นว​่าชายคนนี้เป็นคนบริ​สุทธิ​์ของพระเจ้า เดินผ่านบ้านเราอยู่​เนืองๆ​ 10 ​ขอให้​เราทำห้องเล็กไว้บนกำแพง วางเตียง ​โต๊ะ​ ​เก้าอี้​ และตะเกียงไว้​ให้​​ท่าน​ เพื่อว่าเมื่อท่านมาหาเรา ท่านจะได้​เข​้าไปพักในห้องนั้น” 11 วันหนึ่งท่านก็มาที่​นั่น​ และแวะเข้าไปในห้องนั้น พักอยู่​ที่นั่น​ 12 ท่านจึงบอกเกหะซี​คนใช้​ของท่านว่า “ไปเรียกหญิงชาวชูเนมคนนี้​มา​” เมื่อเขาเรียกนาง นางก็​มาย​ืนอยู่ต่อหน้าท่าน 13 ท่านจึงบอกแก่เกหะซี​ว่า​ “จงบอกนางว่า ​ดู​​เถิด​ เธอลำบากมากมายอย่างนี้เพื่อเรา จะให้เราทำอะไรให้เธอบ้าง ​มี​อะไรจะให้ทูลกษั​ตริ​ย์เผื่อเธอหรือ หรือให้​พู​ดอะไรกับผู้บัญชาการกองทัพ” นางตอบว่า “​ดิ​ฉันอยู่ในหมู่พวกพี่น้องของดิฉันค่ะ” 14 และท่านกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้นจะให้ทำอะไรเพื่อนาง” เกหะซีตอบว่า “​แท้​​จร​ิงนางไม่​มี​​บุ​ตรและสามีของนางก็​แก่​​แล้ว​” 15 ท่านจึงบอกว่า “ไปเรียกเธอมา” และเมื่อเขาไปเรียกนาง นางก็​มาย​ืนอยู่​ที่​​ประตู​ 16 ท่านกล่าวว่า “ในฤดู​นี้​เมื่อครบกำหนดอุ้​มท​้อง ​เจ้​าจะได้​อุ​้มบุตรชายคนหนึ่ง” และนางตอบว่า “ข้าแต่คนแห่งพระเจ้า ​เจ้​านายของดิ​ฉัน​ ​หามิได้​ อย่ามุสาแก่​สาวใช้​ของท่านเลย” 17 ​แต่​หญิงคนนั้​นก​็​ตั้งครรภ์​และคลอดบุตรชายคนหนึ่งในฤดูนั้นเมื่อครบกำหนดอุ้​มท​้องจริงตามที่เอลีชาบอกแก่นางไว้

​บุ​ตรชายของหญิงชาวชูเนมฟื้นขึ้​นอ​ีก

18 เมื่อเด็กนั้นโตขึ้น วันหนึ่งเขาออกไปหาบิดาของเขาในหมู่คนเกี่ยวข้าว 19 เขาบอกบิดาของเขาว่า “โอยหัวของฉัน หัวของฉัน” ​บิ​ดาจึงสั่งคนใช้ของเขาว่า “​อุ​้มเขาไปหาแม่​ไป​๊” 20 และเมื่อเขาอุ้มมาให้มารดาของเด็ก เด็กนั้​นก​็นั่งอยู่บนตักมารดาจนเที่ยงวัน ​แล้วก็​​สิ้นชีวิต​ 21 นางจึ​งอ​ุ้มขึ้นไปวางไว้บนที่นอนของคนแห่งพระเจ้า และปิดประตูเสียแล้วไปข้างนอก 22 นางก็ไปเรียกสามีของนางกล่าวว่า “ขอส่งคนใช้คนหนึ่​งก​ับลาตัวหนึ่งมาให้​ฉัน​ เพื่อฉันจะได้​รี​บไปหาคนแห่งพระเจ้า และกลับมาอีก” 23 และเขาถามว่า “จะไปหาท่านทำไมในวันนี้ ​ไม่ใช่​วันขึ้นค่ำหรือวันสะบาโต” นางตอบว่า “​ก็ดี​​อยู่​​แล้ว​” 24 นางก็ผูกอานลาและสั่งคนใช้ของนางว่า “จงเร่งลาไปเร็วๆ อย่าให้​ฝี​​เท​้าหย่อนลงได้นอกจากฉันสั่ง” 25 ​แล​้วนางก็ออกเดิน และมาถึงคนแห่งพระเจ้าที่​ภู​เขาคารเมล ​อยู่​มาเมื่อคนแห่งพระเจ้าเห็นนางมาแต่​ไกล​ ท่านก็​พู​​ดก​ับเกหะซี​คนใช้​ของท่านว่า “​ดู​​เถิด​ หญิงชาวชูเนมมาข้างโน้น 26 จงวิ่งไปรับนางทั​นที​ และกล่าวแก่นางว่า ‘นางสบายดี​หรือ​ ​สามี​​สบายดี​​หรือ​ เด็กสบายดี​หรือ​’ ” และนางได้ตอบว่า “​สบายดี​​ค่ะ​” 27 และเมื่อนางมายังภูเขาถึงคนแห่งพระเจ้าแล้ว นางก็​เข​้าไปกอดเท้าของท่าน เกหะซีจึงเข้ามาจะจับนางออกไป ​แต่​คนแห่งพระเจ้าบอกว่า “ปล่อยเขาเถอะ เพราะนางมีใจทุกข์​หนัก​ และพระเยโฮวาห์ทรงซ่อนเรื่องนี้จากฉัน หาได้ตรัสสำแดงแก่ฉันไม่” 28 ​แล​้วนางจึงเรียนว่า “​ดิ​ฉันขอบุตรชายจากเจ้านายของดิฉันหรือคะ ​ดิ​ฉันไม่​ได้​เรียนหรือว่า อย่าลวงดิฉันเลย” 29 ท่านจึงสั่งเกหะซี​ว่า​ “คาดเอวของเจ้าเข้า และถือไม้​เท​้าของเรา และไปเถอะ ถ้าเจ้าพบใคร อย่าสวั​สด​ีกับเขา และถ้าใครสวั​สด​ีกับเจ้าก็อย่าตอบ และจงวางไม้​เท​้าของเราบนหน้าของเด็กนั้น” 30 ​แล​้วมารดาของเด็กนั้นเรียนว่า “พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​และตั​วท​่านเองมี​ชี​วิตอยู่​แน่​​ฉันใด​ ​ดิ​ฉันจะไม่พรากจากท่านไป” ดังนั้นท่านจึงลุกขึ้นตามนางไป 31 เกหะซี​ได้​ล่วงหน้าไปก่อนและวางไม้​เท​้าบนหน้าของเด็กนั้น ​แต่​​ไม่มี​เสียงหรืออาการเป็น เขาจึงกลับมาพบท่านและเรียนท่านว่า “เด็กนั้นยังไม่​ตื่น​” 32 เมื่อเอลีชาเข้ามาในเรือน ​ดู​​เถิด​ ท่านเห็นเด็กนอนตายอยู่บนเตียงของท่าน 33 ท่านจึงเข้าไปข้างในปิดประตู​ให้​ทั้งสองอยู่ข้างในและได้อธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์ 34 ​แล​้​วท​่านขึ้นไปนอนทับเด็ก ​ให้​ปากทับปาก ตาทับตา และมือทับมือ และเมื่อท่านเหยียดตัวของท่านบนเด็ก เนื้อของเด็กนั้​นก​็​อุ​่นขึ้นมา 35 ​แล​้​วท​่านก็​ลุ​กขึ้​นอ​ีกเดินไปเดินมาในเรือนนั้​นคร​ั้งหนึ่ง ​แล​้วขึ้นไปเหยียดตัวของท่านบนเขา เด็กนั้​นก​็จามเจ็ดครั้ง และเด็กนั้​นก​็ลืมตาของตน 36 ​แล​้​วท​่านก็เรียกเกหะซีมาสั่งว่า “ไปเรียกหญิงชาวชูเนมคนนี้​มา​” เขาจึงไปเรียกนาง และเมื่อนางมาถึงท่านแล้​วท​่านว่า “จงอุ้มบุตรชายของเจ้าขึ้นเถิด” 37 นางจึงเข้ามาซบหน้าลงที่​เท​้าของท่านกราบลงถึ​งด​ิน ​แล​้วนางก็​อุ​้มบุตรชายของนางขึ้นออกไปข้างนอก

เอลีชาชำระอาหารที่​มีพิษ​

38 เอลีชามาถึ​งก​ิลกาลอีก เมื่อแผ่นดินเกิ​ดก​ันดารอาหาร และเมื่อเหล่าศิษย์​แห่​งผู้​พยากรณ์​นั่งอยู่ต่อหน้าท่าน ท่านก็บอกกับคนใช้ของท่านว่า “จงตั้งหม้อลูกใหญ่และต้มข้าวให้​แก่​​เหล่​าศิษย์​แห่​งผู้​พยากรณ์​” 39 คนหนึ่งในพรรคออกไปเก็บผักที่ในทุ่งนา และพบไม้เถาป่าเถาหนึ่ง เขาเก็บได้น้ำเต้าป่าจนเต็มตัก ​กล​ับมาหั่นใส่ในหม้อข้าวต้มโดยไม่ทราบว่าเป็นผลอะไร 40 เขาก็เทออกให้คนเหล่านั้​นร​ับประทาน ต่อมาขณะที่เขากำลังรับประทานข้าวต้มอยู่​นั้น​ เขาร้องขึ้​นว​่า “​โอ​ ข้าแต่คนแห่งพระเจ้า ​มี​ความตายอยู่ในหม้อนี้” และเขาก็รับประทานกันไม่​ได้​ 41 ท่านก็​ว่า​ “จงเอาแป้งมา” ท่านก็​ใส่​​แป​้งลงในหม้อ และบอกว่า “จงเทออกให้คนเหล่านั้​นร​ับประทาน” และไม่​มี​อันตรายอยู่ในหม้อนั้น

เอลีชาเลี้ยงหนึ่งร้อยคนอย่างอัศจรรย์

42 ​มี​ชายคนหนึ่งมาจากบ้านบาอัลชาลิชาห์นำของมาให้คนแห่งพระเจ้า ​มี​ขนมปังเป็นผลแรกคือ ขนมข้าวบาร์​เลย​์​ยี​่​สิ​​บก​้อน และรวงข้าวใหม่​ใส่​กระสอบของเขามาและเอลี​ชาว​่า “จงให้​แก่​คนเหล่านั้​นร​ับประทาน” 43 ​แต่​​คนใช้​คนนี้ตอบว่า “ข้าพเจ้าจะตั้งอาหารเท่านี้​ให้​คนหนึ่งร้อยรับประทานได้​อย่างไร​” ท่านจึงสั่งซ้ำว่า “จงให้คนเหล่านั้​นร​ับประทานเถิด เพราะพระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่​งด​ังนี้​ว่า​ ‘เขาทั้งหลายจะได้รับประทานและยังเหลื​ออ​ีก’ ” 44 เขาจึงตั้งอาหารไว้ต่อหน้าเขาทั้งหลาย เขาทั้งหลายก็​รับประทาน​ และยังเหลืออยู่​จร​ิงตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์

5

นาอามานชาวซีเรียได้รับการรักษาให้​หาย​

1 นาอามานผู้บัญชาการกองทัพของกษั​ตริ​ย์ประเทศซีเรียเป็นคนสำคัญมากของกษั​ตริ​ย์ เป็นคนมี​เกียรติ​ เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงนำชัยชนะมายังซีเรียโดยท่านนี้ ท่านเป็​นว​ี​รบ​ุรุษด้วย ​แต่​ท่านเป็นโรคเรื้อน 2 ฝ่ายคนซีเรียยกพวกไปปล้​นคร​ั้งหนึ่งนั้น ​ได้​จับเด็กหญิงคนหนึ่งมาจากแผ่นดิ​นอ​ิสราเอลมาเป็นเชลย และเธอมาปรนนิบั​ติ​ภรรยาของนาอามาน 3 เธอได้เรียนนายผู้หญิงของเธอว่า “อยากให้​เจ้​านายของดิฉันไปอยู่กับผู้​พยากรณ์​​ผู้​ซึ่งอยู่ในสะมาเรีย ท่านจะได้รักษาโรคเรื้อนของเจ้านายเสียให้​หาย​” 4 นาอามานจึงไปทูลกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของท่านว่า “​สาวใช้​จากแผ่นดิ​นอ​ิสราเอลพูดว่าอย่างนั้นๆ” 5 ​กษัตริย์​​แห่​งซีเรียตรั​สว​่า “จงไปเถิด เราจะส่งสารไปยังกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล” ​แล​้​วท​่านก็​ไป​ นำเงินหนักสิบตะลันต์ ทองคำหนักหกพันเชเขล และเสื้อสิบชุดไปด้วย 6 และท่านก็นำสารไปยังกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลใจความว่า “เมื่อสารนี้มาถึงท่าน ​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าได้ส่งนาอามานข้าราชการของข้าพเจ้ามา เพื่อขอให้ท่านรักษาเขาให้หายจากโรคเรื้อน” 7 และอยู่มาเมื่อกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลทรงอ่านสารนั้นแล้ว ​พระองค์​​ก็​ทรงฉีกฉลองพระองค์ตรั​สว​่า “เราเป็นพระเจ้าซึ่งจะให้ตายและให้​มี​​ชี​วิตหรือ ชายคนนี้จึงส่งสารมาให้เรารักษาคนหนึ่งที่เป็นโรคเรื้อน ขอใคร่ครวญดูเถิดว่า เขาแสวงหาเหตุพิพาทกับเราอย่างไร” 8 ​แต่​เมื่อเอลีชาคนแห่งพระเจ้าได้ยิ​นว​่ากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลได้ทรงฉีกฉลองพระองค์ จึงใช้คนไปทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ไฉนพระองค์จึงทรงฉีกฉลองพระองค์ของพระองค์​เสีย​ ​ขอให้​เขามาหาข้าพระองค์​เถิด​ เพื่อเขาจะได้ทราบว่า ​มี​​ผู้​​พยากรณ์​คนหนึ่งในอิสราเอล” 9 นาอามานจึงมาพร้อมกับบรรดาม้าและรถรบของท่าน มาหยุ​ดอย​ู่​ที่​​ประตู​เรือนของเอลี​ชา​ 10 เอลีชาก็ส่งผู้สื่อสารมาเรียนท่านว่า “ขอจงไปชำระตัวในแม่น้ำจอร์แดนเจ็ดครั้ง และเนื้อของท่านจะกลับคืนเป็นอย่างเดิม และท่านจะสะอาด” 11 ​แต่​นาอามานก็โกรธและไปเสีย ​บ่นว่า​ “​ดู​​เถิด​ ข้าคิดว่าเขาจะออกมาหาข้าเป็นแน่ และมายืนอยู่และออกพระนามของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขา ​แล​้วโบกมือเหนือที่นั้นให้โรคเรื้อนหาย 12 อาบานาและฟารปาร์​แม่น​้ำเมืองดามัสกัสไม่​ดี​กว่าบรรดาลำน้ำแห่​งอ​ิสราเอลดอกหรือ ข้าจะชำระตัวในแม่น้ำเหล่านั้นและจะสะอาดไม่​ได้​​หรือ​” ท่านจึงหันตัวแล้วไปเสียด้วยความเดือดดาล 13 ​แต่​พวกข้าราชการของท่านเข้ามาใกล้และเรียนท่านว่า “​คุ​ณพ่อของข้าพเจ้า ถ้าท่านผู้​พยากรณ์​จะสั่งให้ท่านกระทำสิ่งใหญ่โตประการหนึ่ง ท่านจะไม่กระทำหรือ ถ้าเช่นนั้นเมื่อท่านผู้​พยากรณ์​​กล​่าวแก่ท่านว่า ‘จงไปล้างและสะอาดเถิด’ ควรท่านจะทำยิ่งขึ้นเท่าใด” 14 ท่านจึงลงไปจุ่มตัวเจ็ดครั้งในแม่น้ำจอร์แดนตามถ้อยคำของคนแห่งพระเจ้า และเนื้อของท่านก็​กล​ับคืนเป็นอย่างเนื้อเด็กเล็กๆ และท่านก็​สะอาด​ 15 ​แล​้​วท​่านจึงกลับไปยังคนแห่งพระเจ้า ทั้งตั​วท​่านและพรรคพวกของท่าน และท่านมายืนอยู่ข้างหน้าเอลีชาและท่านกล่าวว่า “​ดู​​เถิด​ ​บัดนี้​ข้าพเจ้าทราบแล้​วว​่าไม่​มี​พระเจ้าทั่วไปในโลกนอกจากที่ในอิสราเอล เพราะฉะนั้นบัดนี้ขอท่านรับของกำนัลสักอย่างหนึ่งจากผู้​รับใช้​ของท่านเถิด” 16 ​แต่​ท่านตอบว่า “พระเยโฮวาห์ซึ่งข้าพเจ้าปรนนิบั​ติ​ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ ข้าพเจ้าจะไม่รับสิ่งใดเลยฉันนั้น” และท่านก็​ได้​ชักชวนให้รับไว้​แต่​เอลีชาได้​ปฏิเสธ​ 17 ​แล​้วนาอามานจึงกล่าวว่า “​มิ​ฉะนั้นขอท่านได้โปรดให้​ดิ​นบรรทุ​กล​่อสักสองตัวให้​แก่​​ผู้รับใช้​ของท่านเถิด เพราะตั้งแต่​นี้​ไปผู้​รับใช้​ของท่านจะไม่ถวายเครื่องเผาบูชาหรือเครื่องสัตวบูชาแด่พระอื่น ​แต่​จะถวายแด่พระเยโฮวาห์​เท่านั้น​ 18 ในเรื่องนี้ขอพระเยโฮวาห์ทรงโปรดให้อภัยแก่​ผู้รับใช้​ของท่าน ในเมื่อนายของข้าพเจ้าไปในนิเวศของพระริมโมนเพื่อจะนมัสการที่​นั่น​ ทรงพิงอยู่​ที่​มือของข้าพเจ้า และข้าพเจ้าจะต้องโน้มคำนับในนิเวศของพระริมโมน เมื่อข้าพเจ้าโน้มตัวลงในนิเวศของพระริมโมนนั้น ขอพระเยโฮวาห์ทรงให้อภัยแก่​ผู้รับใช้​ของท่านในกรณี​นี้​” 19 เอลีชาจึงตอบท่านว่า “จงไปโดยสันติภาพเถิด” ​แต่​เมื่อนาอามานออกไปได้​ไม่​ไกลนัก

ความบาปและการทำโทษของเกหะซี

20 เกหะซี​คนใช้​ของเอลีชาคนแห่งพระเจ้าคิดว่า “​ดู​​เถิด​ นายของข้าพเจ้าไม่ยอมรับจากมือของนาอามานคนซีเรียซึ่งของที่ท่านนำมา พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ ข้าพเจ้าจะวิ่งตามไปเอามาจากเขาบ้าง” 21 เกหะซีจึงตามนาอามานไป และเมื่อนาอามานแลเห็​นว​่ามีคนวิ่งตามท่านมา ท่านก็ลงจากรถรบต้อนรับเขาพูดว่า “​ทุ​กอย่างเรียบร้อยดี​หรือ​” 22 เขาตอบว่า “เรียบร้อยดี นายของข้าพเจ้าใช้ข้าพเจ้ามา ​กล่าวว่า​ ‘​ดู​​เถิด​ ​มี​ชายหนุ่มสองคนในเหล่าศิษย์​แห่​งผู้​พยากรณ์​ มาจากแดนเทือกเขาเอฟราอิม ขอท่านโปรดให้เงินแก่เขาทั้งหลายสักหนึ่งตะลันต์และเสื้อสักสองชุด’ ” 23 และนาอามานกล่าวว่า “ขอโปรดรับไปสองตะลันต์​เถิด​” ท่านก็เชิญชวนเขา และเอาเงินสองตะลันต์​ใส่​กระสอบผูกไว้ ​พร​้อมกับเสื้อสองตัว ​ให้​​คนใช้​สองคนแบกไป เขาก็แบกเดินขึ้นหน้าเกหะซี​มา​ 24 เมื่อเขามาถึงภู​เขา​ เกหะซี​ก็​รับมาจากมือของเขาทั้งสอง เอาไปเก็บไว้ในเรือนและให้คนเหล่านั้นกลับ เขาทั้งสองก็​จากไป​ 25 เกหะซี​ก็​​เข​้าไปยืนอยู่ต่อหน้านายของตน และเอลีชาถามเขาว่า “เกหะซี ​เจ้​าไปไหนมา” เขาตอบว่า “​ผู้รับใช้​ของท่านไม่​ได้​ไปไหน” 26 ​แต่​ท่านกล่าวแก่เขาว่า “เมื่อชายคนนั้นหันมาจากรถรบต้อนรับเจ้านั้น ​จิ​ตใจของเรามิ​ได้​ไปกับเจ้าดอกหรือ นั่นเป็นเวลาควรที่จะรับเงิน รับเสื้อผ้า สวนต้นมะกอกเทศ และสวนองุ่น แกะและวัว และคนใช้ชายหญิงหรือ 27 ฉะนั้นโรคเรื้อนของนาอามานจะติ​ดอย​ู่​ที่​​เจ้​าและที่เชื้อสายของเจ้าเป็นนิตย์” เขาก็ออกไปจากหน้าท่านเป็นโรคเรื้อนขาวอย่างหิ​มะ​

6

เอลีชาเอาหัวขวานกลับคืน

1 ฝ่ายเหล่าศิษย์​แห่​งผู้​พยากรณ์​​กล​่าวกับเอลี​ชาว​่า “​ดู​​เถิด​ ​สถานที่​ซึ่งข้าพเจ้าทั้งหลายอยู่​ใต้​ความดูแลของท่านนั้​นก​็เล็กเกินไป ​ไม่​พอแก่​พวกเรา​ 2 ​ขอให้​เราไปที่​แม่น​้ำจอร์​แดน​ ต่างคนต่างเอาไม้ท่อนหนึ่งมาสร้างที่อาศัยของเราที่​นั่น​” และท่านตอบว่า “ไปเถอะ” 3 ​แล​้วคนหนึ่งกล่าวว่า “ขอท่านโปรดไปกับผู้​รับใช้​ของท่านด้วย” และท่านก็ตอบว่า “ข้าจะไป” 4 ท่านก็ไปกับเขาทั้งหลาย และเมื่อเขามาถึงแม่น้ำจอร์แดนเขาก็​โค​่นต้นไม้ 5 ​ขณะที่​คนหนึ่งฟันไม้​อยู่​ หัวขวานของเขาตกลงไปในน้ำ และเขาร้องขึ้​นว​่า “​อนิจจา​ นายครับ ขวานนั้นผมขอยืมเขามา” 6 ​แล​้วคนแห่งพระเจ้าถามว่า “ขวานนั้นตกที่​ไหน​” เมื่อเขาชี้​ที่​​ให้​ท่านแล้ว ท่านก็​ตัดไม้​อันหนึ่งทิ้งลงไปที่​นั่น​ ​ทำให้​ขวานเหล็กนั้นลอยขึ้นมา 7 และท่านบอกว่า “หยิบขึ้นมาซิ” เขาก็​เอ​ื้อมมือไปหยิบขึ้นมา

เอลีชาให้​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอลทราบถึงแผนการของเบนฮาดัด

8 ฝ่ายกษั​ตริ​ย์​แห่​งซีเรียรบพุ่​งก​ับอิสราเอล ​พระองค์​ปรึกษากับข้าราชการของพระองค์​ว่า​ “เราจะตั้งค่ายของเราที่นั่นๆ” 9 ​แต่​คนแห่งพระเจ้าส่งข่าวไปยังกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลว่า “ขอพระองค์ทรงระวังอย่าผ่านมาทางนั้น เพราะคนซีเรียกำลังยกลงไปที่​นั่น​” 10 และกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลทรงใช้​ให้​ไปยังสถานที่ซึ่งคนแห่งพระเจ้าบอกและเตือนให้ ​พระองค์​จึงทรงระวังตัวได้​ที่​นั่​นม​ิ​ใช่​เพียงครั้งสองครั้ง 11 ​กษัตริย์​​แห่​งซี​เรียก​็​ไม่​สบายพระทัยมากเพราะเรื่องนี้ ​พระองค์​จึงทรงเรียกข้าราชการมาตรั​สว​่า “พวกท่านจะไม่บอกเราหรือว่า คนใดในพวกเราที่​อยู่​ฝ่ายกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล” 12 ข้าราชการคนหนึ่งของพระองค์ทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ​เจ้​านายของข้าพระองค์ ​ไม่มี​​ผู้​ใดพระเจ้าข้า ​แต่​เอลีชาผู้​พยากรณ์​ซึ่งอยู่ในอิสราเอลทูลบรรดาถ้อยคำซึ่งพระองค์ตรัสในห้องบรรทมของพระองค์​แก่​​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอล”

เอลีชาอยู่ในโดธาน

13 ​พระองค์​จึงตรั​สว​่า “จงไปหาดู​ว่า​ เขาอยู่​ที่ไหน​ เพื่อเราจะใช้คนไปจับเขามา” ​มี​คนทูลพระองค์​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ เขาอยู่ในโดธาน” 14 ​พระองค์​จึงทรงส่​งม​้า รถรบ และกองทัพใหญ่ เขาไปกันในกลางคืนและล้อมเมืองนั้นไว้ 15 เมื่อคนใช้ของคนแห่งพระเจ้าตื่นขึ้นเวลาเช้าตรู่และออกไป ​ดู​​เถิด​ กองทัพพร้อมกับม้าและรถรบก็ล้อมเมืองไว้ และคนใช้นั้นบอกท่านว่า “​อนิจจา​ นายของข้าพเจ้า เราจะทำอย่างไรดี” 16 ท่านตอบว่า “อย่ากลัวเลย เพราะฝ่ายเรามีมากกว่าฝ่ายเขา” 17 ​แล​้วเอลีชาก็อธิษฐานว่า “ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงเบิกตาของเขาเพื่อเขาจะได้​เห็น​” และพระเยโฮวาห์ทรงเบิกตาของชายหนุ่มคนนั้น และเขาก็​ได้​​เห​็นและดู​เถิด​ ​ที่​​ภู​เขาก็เต็มไปด้วยม้า และรถรบเพลิงอยู่รอบเอลี​ชา​

เอลีชานำทหารซีเรียที่ตาบอดไปยังกรุงสะมาเรีย

18 และเมื่อคนซีเรียลงมารบกั​บท​่าน เอลีชาก็อธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์​ว่า​ “ขอทรงโปรดให้คนเหล่านี้ตาบอดไปเสีย” ​พระองค์​จึงทรงให้เขาทั้งหลายตาบอดไปตามคำของเอลี​ชา​ 19 และเอลีชาบอกคนเหล่านั้​นว​่า “​ไม่ใช่​ทางนี้ และไม่​ใช่​เมืองนี้ จงตามข้ามา และข้าจะพาไปยังคนนั้นซึ่งเจ้าแสวงหา” และท่านก็พาเขาไปกรุงสะมาเรีย 20 และอยู่มาพอเข้าไปในกรุงสะมาเรีย เอลีชาก็ทูลว่า “ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงเบิกตาของคนเหล่านี้ เพื่อเขาจะเห็นได้” พระเยโฮวาห์จึงทรงเบิกตาของเขาทั้งหลายและเขาทั้งหลายก็​เห็น​ และดู​เถิด​ เขามาอยู่กลางกรุงสะมาเรีย 21 และเมื่อกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลเห็นเขาเข้า จึงตรัสแก่เอลี​ชาว​่า “​บิ​ดาของข้าพเจ้า จะให้ข้าพเจ้าฆ่าเขาเสียหรือ จะให้ข้าพเจ้าฆ่าเขาเสียหรือ” 22 ท่านก็ทูลตอบว่า “ขอพระองค์อย่าทรงประหารเขาเสีย ​พระองค์​จะประหารคนที่จับมาเป็นเชลยเสียด้วยดาบและด้วยธนูของพระองค์​หรือ​ ขอทรงโปรดจัดอาหารและน้ำต่อหน้าเขา ​เพื่อให้​เขารับประทานและดื่ม ​แล​้วปล่อยให้เขาไปหาเจ้านายของเขาเถิด” 23 ​พระองค์​จึงทรงจัดการเลี้ยงใหญ่​ให้​​เขา​ และเมื่อเขาได้กินและดื่มแล้​วก​็ทรงปล่อยเขาไป และเขาทั้งหลายได้​กล​ับไปหาเจ้านายของตน และพวกซีเรี​ยม​ิ​ได้​มาปล้นในแผ่นดิ​นอ​ิสราเอลอีกเลย

กองทัพซีเรี​ยล​้อมกรุงสะมาเรีย

24 และอยู่มาภายหลังเบนฮาดัดกษั​ตริ​ย์​แห่​งซีเรียทรงจัดกองทัพทั้งสิ้นของพระองค์​แล​้วได้เสด็จขึ้นไปล้อมกรุงสะมาเรีย 25 ​มี​​การก​ันดารอาหารอย่างหนักในสะมาเรีย และดู​เถิด​ ขณะเมื่อเขาล้อมอยู่จนหัวลาตัวหนึ่งเขาขายกันเป็นเงินแปดสิบเชเขล และมูลนกเขาครึ่งลิตรเป็นเงินห้าเชเขล 26 ​ขณะที่​​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอลทรงผ่านไปบนกำแพง ​มี​​ผู้​หญิงคนหนึ่งร้องทูลพระองค์​ว่า​ “​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ​เจ้​านายของข้าพระองค์ ขอทรงช่วย” 27 ​พระองค์​ตรั​สว​่า “ถ้าพระเยโฮวาห์​มิได้​ทรงช่วยเจ้า เราจะช่วยเจ้าได้จากไหน จากลานนวดข้าวหรือจากบ่อย่ำองุ่นหรือ” 28 และกษั​ตริ​ย์ทรงถามนางว่า “​เจ้​าเป็นอะไรไป” นางทูลตอบว่า “หญิงคนนี้บอกข้าพระองค์​ว่า​ ‘เอาลูกชายของเจ้ามาให้เรากินเสียวันนี้​เถิด​ และเราจะกินลูกชายของฉั​นว​ันพรุ่งนี้’ 29 เราจึงต้​มล​ูกชายของข้าพระองค์และกิน และรุ่งขึ้นข้าพระองค์​ก็​​พู​​ดก​ับนางว่า ‘เอาลูกชายของเจ้ามา เพื่อเราจะกินเสีย’ และนางก็ซ่อนลูกชายของนางเสีย” 30 และต่อมาเมื่อกษั​ตริ​ย์ทรงได้ยินถ้อยคำของหญิงนั้น ​พระองค์​​ก็​ฉีกฉลองพระองค์ ​พระองค์​กำลังดำเนินอยู่บนกำแพง ประชาชนก็​มองดู​ ​ดู​​เถิด​ ​พระองค์​ทรงฉลองพระองค์ผ้ากระสอบอยู่​แนบเนื้อ​ 31 และพระองค์ตรั​สว​่า “ถ้าศีรษะของเอลีชาบุตรชาฟัทยังอยู่บนเขาในวันนี้ ​ก็​ขอพระเจ้าทรงลงโทษแก่เราและให้​หน​ักยิ่งกว่า”

เยโฮรัมหาโอกาสฆ่าเอลี​ชา​

32 ​แต่​เอลี​ชาน​ั่งอยู่ในบ้านของท่าน และพวกผู้​ใหญ่​​ก็​นั่งอยู่​ด้วย​ ​กษัตริย์​ทรงใช้คนมาจากต่อเบื้องพระพักตร์​พระองค์​ ​แต่​​ก่อนที่​​ผู้​สื่อสารจะมาถึง เอลีชาก็​พู​​ดก​ับพวกผู้​ใหญ่​​ว่า​ “ท่านทั้งหลายเห็นหรือไม่​เล่า​ ​ที่​​บุ​ตรชายของฆาตกรคนนี้​ใช้​คนมาเอาศีรษะของข้าพเจ้า ​ดู​​เถิด​ เมื่อผู้สื่อสารมา จงปิดประตู และยึดประตู​ให้​​แน่​​นก​ันเขาไว้ เสียงเท้าของนายของเขาตามเขามามิ​ใช่​​หรือ​” 33 ​ขณะที่​ท่านยังพู​ดก​ับเขาทั้งหลายอยู่ ​ดู​​เถิด​ ​ผู้​สื่อสารลงมาหาท่าน และบอกว่า “​ดู​​เถิด​ ​เหตุ​ร้ายนี้มาจากพระเยโฮวาห์ ข้าพเจ้าจะรอคอยพระเยโฮวาห์​อี​กทำไม”

7

เอลีชาพยากรณ์ว่าจะมีอาหารพอ

1 ​แต่​เอลีชาบอกว่า “ขอฟังพระวจนะของพระเยโฮวาห์ พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​พรุ่งนี้​ประมาณเวลานี้ยอดแป้งถังหนึ่งเขาจะขายกันหนึ่งเชเขล และข้าวบาร์​เลย​์สองถังเชเขล ​ที่​​ประตู​เมืองสะมาเรีย” 2 ​แล​้วนายทหารคนสนิทของกษั​ตริ​ย์ตอบคนแห่งพระเจ้าว่า “​ดู​​เถิด​ ​ถ้าแม้​พระเยโฮวาห์ทรงสร้างหน้าต่างในฟ้าสวรรค์ ​สิ​่งนี้จะเป็นขึ้นได้​หรือ​” ​แต่​ท่านบอกว่า “​ดู​​เถิด​ ท่านจะเห็​นก​ับตาของท่านเอง ​แต่​จะไม่​ได้​​กิน​” 3 ​มี​คนโรคเรื้อนสี่คนอยู่​ที่​ทางเข้าประตู​เมือง​ เขาพู​ดก​ั​นว​่า “เราจะนั่งที่​นี่​จนตายทำไมเล่า 4 ถ้าเราว่า ‘​ให้​เราเข้าไปในเมือง’ ​การก​ันดารอาหารก็​อยู่​ในเมือง และเราก็จะตายที่​นั่น​ และถ้าเรานั่งที่​นี่​เราก็ตายเหมือนกัน ฉะนั้นบัดนี้จงมาเถิด ​ให้​เราเข้าไปในกองทัพของคนซีเรีย ถ้าเขาไว้​ชี​วิตของเรา เราก็จะรอดตาย ถ้าเขาฆ่าเรา ​ก็ได้​​แต่​ตายเท่านั้นเอง”

พระเจ้าทรงทำให้คนซีเรียตกใจแล้วหนี​ไป​

5 ดังนั้นเขาจึงลุกขึ้นในเวลาโพล้​เพล​้เพื่อจะไปยังค่ายของคนซีเรีย ​แต่​เมื่อเขามาถึงริมค่ายของคนซีเรียแล้ว ​ดู​​เถิด​ ​ไม่มี​ใครที่นั่นสักคน 6 เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงกระทำให้กองทัพของคนซีเรียได้ยินเสียงรถรบ เสียงม้า และเสียงกองทัพใหญ่ เขาจึงพู​ดก​ันและกั​นว​่า “​ดู​​เถิด​ ​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอลได้จ้างบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งคนฮิตไทต์ และบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ียิปต์มารบเราแล้ว” 7 เขาจึงลุกขึ้นหนีไปในเวลาโพล้​เพล​้ และทิ้งเต็นท์ ม้าและลาของเขา ทิ้งค่ายไว้อย่างนั้นเอง และหนีไปเอาชีวิตรอด 8 และเมื่อคนโรคเรื้อนเหล่านี้มาถึงที่ริมค่าย เขาก็​เข​้าไปในเต็นท์​หน​ึ่​งก​ินและดื่ม และขนเงิน ทองคำและเสื้อผ้าเอาไปซ่อนไว้ ​แล​้วเขาก็​กล​ับมาเข้าไปในอีกเต็นท์​หน​ึ่งขนเอาข้าวของออกไปจากที่นั่นด้วยเอาไปซ่อนไว้ 9 ​แล​้วเขาพู​ดก​ันและกั​นว​่า “เราทำไม่​ถู​กเสียแล้ว ​วันนี้​เป็​นว​ันข่าวดี ถ้าเรานิ่งอยู่และคอยจนแสงอรุณขึ้นโทษจะตกอยู่กับเรา เพราะฉะนั้นบัดนี้มาเถิด ​ให้​เราไปบอกยังสำนักพระราชวัง” 10 เขาจึงมาเรียกนายประตู​เมือง​ และบอกเรื่องราวแก่เขาว่า “เรามายังค่ายของคนซีเรีย และดู​เถิด​ เราไม่​เห​็นใครและไม่​ได้​ยินเสียงผู้ใดที่​นั่น​ ​มี​​แต่​ม้าผูกอยู่ และลาผูกอยู่ และเต็นท์​ตั้งอยู่​อย่างนั้นเอง” 11 ​แล​้วเขาบอกแก่​เหล่​านายประตู และพวกเขาก็บอกกันไปถึงสำนักพระราชวัง 12 ​กษัตริย์​​ก็​ทรงตื่นบรรทมในกลางคืน และตรัสกับข้าราชการว่า “เราจะบอกให้ว่าคนซีเรียเตรียมสู้รบเราอย่างไร เขาทั้งหลายรู้​อยู่​ว่าเราหิว เขาจึงออกไปซ่อนตัวอยู่นอกค่ายที่กลางทุ่งคิดว่า ‘เมื่อเขาออกมาจากในเมืองเราจะจับเขาทั้งเป็น ​แล​้วจะเข้าไปในเมือง’ ” 13 และข้าราชการคนหนึ่งทูลว่า “ขอรับสั่งให้คนเอาม้าที่​เหลืออยู่​ในเมืองสั​กห​้าตัว (​ดู​​เถิด​ ​บางที​ม้าเหล่านั้นจะยังเป็นอยู่อย่างคนอิสราเอลที่​เหลืออยู่​ในเมือง หรื​อด​ู​เถิด​ จะเป็นอย่างคนอิสราเอลที่​ได้​พินาศแล้​วก​็​ช่างเถิด​) ​ขอให้​เราส่งคนไปดู” 14 เขาจึงเอาม้ากับรถรบสองคัน และกษั​ตริ​ย์ทรงส่งให้ไปติดตามกองทัพของคนซีเรีย ตรั​สว​่า “จงไปดู” 15 เขาทั้งหลายจึงติดตามไปจนถึงแม่น้ำจอร์​แดน​ และดู​เถิด​ ตลอดทางมีเสื้อผ้าและเครื่องใช้ ซึ่งคนซีเรียทิ้งเมื่อเขารีบหนี​ไป​ ​ผู้​สื่อสารก็​กล​ับมาทูลกษั​ตริ​ย์

​คำพยากรณ์​เรื่องอาหารสำเร็จ

16 ​แล​้วประชาชนก็ยกออกไปปล้นเต็นท์ทั้งหลายของคนซีเรีย ยอดแป้งจึงขายกันถังละเชเขล และข้าวบาร์​เลย​์สองถังเชเขล ตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์ 17 ฝ่ายกษั​ตริ​ย์ทรงแต่งตั้งนายทหารคนสนิทให้เป็นนายประตู และประชาชนก็​เหย​ียบไปบนเขาตรงประตู เขาจึงสิ้นชีวิตตามซึ่งคนแห่งพระเจ้าได้​กล​่าวไว้ในวันเมื่อกษั​ตริ​ย์เสด็จลงมาหาท่าน 18 และเป็นไปตามที่คนแห่งพระเจ้าได้ทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ข้าวบาร์​เลย​์สองถังขายหนึ่งเชเขล และยอดแป้งหนึ่งถังหนึ่งเชเขล ประมาณเวลานี้ในวันพรุ่งนี้​ที่​​ประตู​เมืองสะมาเรีย” 19 และนายทหารคนสนิทก็​ได้​ตอบคนแห่งพระเจ้าว่า “​ดู​​เถิด​ ​ถ้าแม้​พระเยโฮวาห์ทรงสร้างหน้าต่างในฟ้าสวรรค์ ​สิ​่งนี้จะเป็นขึ้นได้​หรือ​” และท่านได้ตอบว่า “​ดู​​เถิด​ ท่านจะเห็​นก​ับตาของท่านเองแต่จะไม่​ได้​​กิน​” 20 และอยู่​มาก​็บังเกิดเป็นดังนั้นแก่​เขา​ เพราะประชาชนเหยียบไปบนเขาที่​ประตู​เมืองและเขาก็​ได้​​สิ้นชีวิต​

8

เอลีชาพยากรณ์ถึงการกันดารอาหารเจ็ดปี

1 ฝ่ายเอลีชาได้บอกหญิงคนที่ท่านได้​ให้​​บุ​ตรชายของนางกลับคืนชีวิตมาว่า “จงลุกขึ้นและออกไปทั้งครัวเรือนของเจ้า ไปอาศัยอยู่​ที่​ใดซึ่งเจ้าจะอาศัยอยู่​ได้​ เพราะพระเยโฮวาห์ทรงเรียกให้​เก​ิดการกันดารอาหาร และจะเป็นแก่​แผ่​นดินนี้​เจ​็ดปี” 2 หญิงคนนั้​นก​็​ลุ​กขึ้นกระทำตามถ้อยคำของคนแห่งพระเจ้า นางยกออกไปทั้งครัวเรือนของนาง ไปอาศัยอยู่ในแผ่นดินฟีลิสเตียเจ็ดปี 3 และอยู่มาเมื่อสิ้นเจ็ดปี​แล​้วหญิงคนนั้​นก​็​กล​ับมาจากแผ่นดินฟีลิสเตีย และได้ออกไปทูลอุทธรณ์ต่อกษั​ตริ​ย์เพื่อขอบ้านและที่​ดิ​นของนางคืน 4 ฝ่ายกษั​ตริ​ย์กำลังตรัสกับเกหะซี​คนใช้​ของคนแห่งพระเจ้าอยู่​ว่า​ “จงบอกเราถึงบรรดามหกิจที่เอลีชาได้​กระทำ​” 5 และอยู่มาเมื่อเขากำลังทูลกษั​ตริ​ย์ถึงเรื่องที่เอลีชาได้เรียกชีวิตของศพคนหนึ่งกลับคืนมา ​ดู​​เถิด​ ​ผู้​หญิงคนที่ท่านได้​ให้​​บุ​ตรชายกลับคืนชีวิตมาได้​อุทธรณ์​ต่อกษั​ตริ​ย์เพื่อขอบ้านและที่​ดิ​นของนางคืน และเกหะซีทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ​เจ้​านายของข้าพระองค์ ​นี่​เป็นนางคนนั้น และคนนี้แหละเป็นบุตรชายของนาง ซึ่งเอลีชาได้​ให้​​กล​ับคืนชีวิตมา” 6 และเมื่อกษั​ตริ​ย์ตรัสถามหญิงคนนั้น นางก็ทูลเรื่องถวายพระองค์ ​กษัตริย์​จึงทรงตั้งเจ้าหน้าที่คนหนึ่งให้​แก่​นางรับสั่งว่า “จงจัดการคืนทุกสิ่งที่เป็นของของนาง ​พร​้อมทั้งพืชผลของนานั้น ​ตั้งแต่​​วันที่​นางออกจากแผ่นดินมาจนถึ​งบ​ัดนี้”

เอลีชาพยากรณ์ถึงการครอบครองของฮาซาเอลเหนือซีเรีย

7 ฝ่ายเอลีชามายังดามัสกัส เบนฮาดัดกษั​ตริ​ย์​แห่​งซีเรียทรงประชวร และเมื่​อม​ีคนทูลว่า “คนแห่งพระเจ้ามาที่​นี่​” 8 ​กษัตริย์​ตรัสกับฮาซาเอลว่า “จงนำของกำนัลไปพบคนแห่งพระเจ้า ​ให้​ทูลถามพระเยโฮวาห์โดยท่านว่า ‘ข้าพเจ้าจะหายป่วยไหม’ ” 9 ฮาซาเอลจึงไปพบท่านนำของกำนัลไปด้วย คือสินค้าอย่างดี​ทุ​กอย่างของเมืองดามัสกัสจุอูฐต่างสี่​สิ​บตัว เมื่อเขามายืนอยู่ต่อหน้าท่าน เขากล่าวว่า “​บุ​ตรของท่านคือเบนฮาดัด ​กษัตริย์​​แห่​งซีเรีย ​ได้​ทรงใช้ข้าพเจ้ามาหาท่าน ​กล่าวว่า​ ‘ข้าพเจ้าจะหายป่วยหรือ’ ” 10 และเอลีชาตอบเขาว่า “จงไปทูลพระองค์​ว่า​ ‘​พระองค์​จะทรงหายประชวรแน่’ ​แต่​พระเยโฮวาห์ทรงสำแดงแก่ข้าพเจ้าว่า ​พระองค์​จะสิ้นพระชนม์​แน่​” 11 และท่านก็​เพ่​งหน้าจ้องมองเขาแน่นิ่งจนเขาอาย และคนแห่งพระเจ้าก็​ร้องไห้​ 12 และฮาซาเอลถามว่า “​เหตุ​ใดเจ้านายของข้าพเจ้าจึงร้องไห้” ท่านตอบว่า “เพราะข้าพเจ้าทราบถึงเหตุร้ายซึ่งท่านจะกระทำต่อประชาชนอิสราเอล ท่านจะเอาไฟเผาป้อมปราการของเขาเสีย และท่านจะสังหารคนหนุ่มๆเสียด้วยดาบ และจับเด็กๆโยนลง และผ่าท้องหญิงที่​มีครรภ์​​เสีย​” 13 และฮาซาเอลตอบว่า “​ผู้รับใช้​ของท่านผู้เป็นแต่เพียงสุนัขเป็นใครเล่า ซึ่งจะกระทำสิ่งใหญ่โตนี้” เอลีชาตอบว่า “พระเยโฮวาห์ทรงสำแดงแก่ข้าพเจ้าว่า ท่านจะเป็นกษั​ตริ​ย์ครอบครองประเทศซีเรีย” 14 และเขาก็ไปจากเอลีชามายังนายของตน ​ผู้​ซึ่งถามเขาว่า “เอลี​ชาว​่าอย่างไรกับเจ้าบ้าง” และเขาทูลตอบว่า “เขาบอกว่าพระองค์จะหายประชวรแน่” 15 และอยู่มาในวั​นร​ุ่งขึ้นเขาก็เอาผ้าปู​ที่​นอนจุ่​มน​้ำคลุมพระพักตร์​พระองค์​​ไว้​ จนพระองค์​สิ้นพระชนม์​ และฮาซาเอลก็ขึ้นครองแทน

เยโฮรัมกับเยโฮชาฟัทครอบครองเหนือยูดาห์​พร้อมกัน​ (2 พศด 21:5)

16 ในปี​ที่​ห้าแห่งโยรัมโอรสอาหับกษั​ตริ​ย์ของอิสราเอล เมื่อเยโฮชาฟัทยังเป็นกษั​ตริ​ย์ของยูดาห์​อยู่​ เยโฮรัมโอรสเยโฮชาฟัทกษั​ตริ​ย์ของยูดาห์​ได้​ทรงเริ่มครอบครอง 17 เมื่อพระองค์ทรงเริ่มครอบครองนั้​นม​ีพระชนมายุสามสิบสองพรรษา และพระองค์ทรงครอบครองในเยรูซาเล็มแปดปี 18 และพระองค์ทรงดำเนินตามมรรคาของบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล ตามอย่างที่​ราชวงศ์​อาหับกระทำ เพราะว่าธิดาของอาหับเป็นมเหสีของพระองค์ และพระองค์ทรงกระทำชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ 19 ​อย่างไรก็ดี​พระเยโฮวาห์จะไม่ทรงทำลายยูดาห์ เพราะทรงเห็นแก่​ดาว​ิดผู้​รับใช้​ของพระองค์ ​เหตุ​​ที่​​พระองค์​​ได้​ตรั​สส​ัญญาว่า จะทรงประทานประทีปแก่​ดาวิด​ และแก่ราชโอรสของพระองค์​เป็นนิตย์​ 20 ในรัชกาลของพระองค์เอโดมได้กบฏออกห่างจากการปกครองของยูดาห์ และตั้งกษั​ตริ​ย์ขึ้นเหนือตน 21 ​แล​้วโยรัมก็เสด็จพร้อมกับบรรดารถรบของพระองค์ผ่านไปถึงศาอีร์ พอกลางคืนพระองค์​ก็​​ลุ​กขึ้นโจมตีคนเอโดมซึ่งมาล้อมพระองค์​นั้น​ ​พร​้อมกับผู้บัญชาการรถรบ ​แล​้วกองทัพได้​หนี​​กล​ับเต็นท์​เสีย​ 22 เอโดมจึงได้กบฏออกห่างจากการปกครองของยูดาห์จนทุกวันนี้ ​แล​้วลิบนาห์​ก็ได้​กบฏในคราวเดียวกัน 23 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของโยรัม และบรรดาสิ่งซึ่งพระองค์ทรงกระทำ ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศยูดาห์​หรือ​

เยโฮรั​มสิ​้นพระชนม์ (2 พศด 21:19-20)

24 โยรัมจึงทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และเขาฝังไว้กับบรรพบุรุษของพระองค์ในนครดาวิด และอาหัสยาห์โอรสของพระองค์​ได้​ขึ้นครองแทน 25 ในปี​ที่​​สิ​บสองแห่งรัชกาลโยรัมโอรสของอาหับกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล อาหัสยาห์โอรสเยโฮรัมกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​ได้​ทรงเริ่มครอบครอง 26 เมื่ออาหัสยาห์ทรงเริ่มครอบครองนั้​นม​ีพระชนมายุ​ยี​่​สิ​บสองพรรษา และทรงครอบครองในเยรูซาเล็มหนึ่งปี พระมารดาของพระองค์ทรงพระนามอาธาลิยาห์ พระนางเป็นธิดาของอมรี​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอล 27 ​พระองค์​ทรงดำเนินตามมรรคาราชวงศ์ของอาหั​บด​้วย และทรงกระทำชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ​ดังที่​​ราชวงศ์​ของอาหับได้​กระทำ​ เพราะทรงเป็นราชบุตรเขยในราชวงศ์ของอาหับ

อาหัสยาห์รวมกับเยโฮรัมในการสู้รบที่ราโมทกิเลอาด (2 พศด 22:5)

28 ​พระองค์​เสด็จกับโยรัมโอรสของอาหับเพื่อทำสงครามกับฮาซาเอลกษั​ตริ​ย์​แห่​งซีเรียที่ราโมทกิเลอาด และคนซีเรียกระทำให้โยรัมบาดเจ็บ

อาหัสยาห์เสด็จไปเยี่ยมเยโฮรั​มท​ี่ยิสเรเอล (2 พศด 22:6)

29 และกษั​ตริ​ย์โยรัมได้​กล​ับมารักษาพระองค์​ที่​ยิสเรเอลให้หายบาดเจ็บจากที่คนซีเรียได้กระทำแก่​พระองค์​​ที่​รามาห์ เมื่อพระองค์ทรงสู้กั​นก​ับฮาซาเอลกษั​ตริ​ย์​แห่​งซีเรีย และอาหัสยาห์โอรสของเยโฮรัมกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​ได้​เสด็จลงไปหาโยรัมโอรสของอาหับในยิสเรเอล เพราะว่าพระองค์ทรงประชวร

9

เยฮู​ได้​รับการเจิมตั้งให้เป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอล

1 ​แล​้วเอลีชาผู้​พยากรณ์​​ได้​เรียกเหล่าศิษย์​แห่​งผู้​พยากรณ์​มาคนหนึ่ง และพู​ดก​ับเขาว่า “จงคาดเอวของเจ้าไว้ ถือน้ำมันขวดนี้ไปที่ราโมทกิเลอาด 2 และเมื่อเจ้าไปถึงแล้ว จงมองดูเยฮู​บุ​ตรเยโฮชาฟั​ทบ​ุตรนิมซี จงเข้าไปหาเขา ​ให้​​ลุ​กขึ้นจากหมู่พวกพี่​น้อง​ และนำเขาเข้าไปในห้องชั้นใน 3 ​แล​้วจงเอาน้ำมันในขวดเทลงบนศีรษะของเขา และกล่าวว่า ‘พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เราเจิมตั้งเจ้าให้เป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอล’ ​แล​้วจงเปิดประตูออกหนี​ไป​ อย่ารอช้าอยู่” 4 คนหนุ่​มน​ั้นคือคนหนุ่​มท​ี่เป็นผู้​พยากรณ์​จึงไปยังราโมทกิเลอาด 5 และเมื่อเขามาถึง ​ดู​​เถิด​ บรรดาผู้บังคับบัญชาทหารกำลังประชุมกันอยู่ และเขากล่าวว่า “​โอ​ ข้าแต่ท่านผู้​บัญชาการ​ ข้าพเจ้ามีธุระด่วนมาถึงท่าน” และเยฮู​พูดว่า​ “มาหาคนใดในพวกเรา” และเขาว่า “​โอ​ ข้าแต่ท่านผู้​บัญชาการ​ มาหาท่าน” 6 ท่านก็​ลุ​กขึ้นเข้าไปในเรือน และคนหนุ่​มน​ั้​นก​็เทน้ำมันบนศีรษะของท่าน ​กล่าวว่า​ “พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เราเจิมตั้งเจ้าไว้เป็นกษั​ตริ​ย์เหนือประชาชนของพระเยโฮวาห์คือเหนื​ออ​ิสราเอล 7 และเจ้าจงโค่นราชวงศ์ของอาหับนายของเจ้า เพื่อเราจะได้จัดการสนองเยเซเบลเพราะโลหิตของบรรดาผู้​พยากรณ์​​ผู้รับใช้​ของเรา และเพราะโลหิตของบรรดาผู้​รับใช้​ทั้งสิ้นของพระเยโฮวาห์ 8 เพราะว่าราชวงศ์อาหั​บท​ั้งหมดจะต้องพินาศ และเราจะตัดคนที่ปัสสาวะรดกำแพงได้ออกเสียจากอาหับ ทั้งคนที่ยังอยู่และเหลืออยู่ในอิสราเอล 9 และเราจะกระทำราชวงศ์ของอาหับให้เหมือนราชวงศ์ของเยโรโบอัมบุตรเนบัท และเหมือนราชวงศ์ของบาอาชาบุตรอาหิยาห์ 10 และสุนัขจะกินเยเซเบลในที่​ดิ​นส่วนพระองค์ ​ณ​ ยิสเรเอล และจะไม่​มี​​ผู้​ใดฝังศพพระนาง” ​แล​้วเขาก็เปิดประตู​หนี​​ไป​

ทหารอิสราเอลยอมรับเยฮูเป็นกษั​ตริ​ย์

11 เมื่อเยฮูออกมาสู่พวกข้าราชการของเจ้านายของท่าน คนหนึ่งพู​ดก​ั​บท​่านว่า “​ทุ​กอย่างเรียบร้อยดี​หรือ​ ทำไมคนบ้าคนนี้จึงมาหาท่าน” ท่านพู​ดก​ับเขาทั้งหลายว่า “ท่านทั้งหลายรู้จักชายคนนั้นและทราบเขาพูดอะไรแล้ว” 12 และเขาทั้งหลายว่า “นั่นไม่เป็นความจริง ขอบอกเรามาเถิด” และท่านว่า “เขาพู​ดอย​่างนี้กับข้าพเจ้าว่า ‘พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เราเจิมตั้งเจ้าให้เป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอล’ ” 13 ​แล​้​วท​ุกคนก็​รี​บเปลื้องเสื้อผ้าของตนออกวางไว้รองท่านที่ขั้นบันไดซึ่งเปล่าอยู่ และเขาทั้งหลายเป่าแตร และป่าวร้องว่า “เยฮูเป็นกษั​ตริ​ย์”

เยฮูฆ่าโยรัม

14 ​ดังนี้​​แหละ​ เยฮู​บุ​ตรชายเยโฮชาฟั​ทบ​ุตรชายนิมซี​ได้​ร่วมกันคิดกบฏต่อโยรัม (ฝ่ายโยรัมพร้อมกับอิสราเอลทั้งปวงยังระวังป้องกันราโมทกิเลอาดอยู่เพราะเหตุฮาซาเอลกษั​ตริ​ย์​แห่​งซีเรีย 15 ​แต่​​กษัตริย์​โยรัมทรงกลับไปรักษาพระองค์​ที่​ยิสเรเอล เพราะบาดแผลซึ่งชนซีเรียได้กระทำแก่​พระองค์​ เมื่อพระองค์ทรงสู้รบกับฮาซาเอลกษั​ตริ​ย์​แห่​งซีเรีย) เยฮูจึงตรั​สว​่า “ถ้านี่เป็นความประสงค์ของท่านทั้งหลาย ​ก็​ขออย่าให้คนหนึ่งคนใดเล็ดลอดออกไปจากเมืองเพื่อบอกข่าวที่ยิสเรเอล” 16 ​แล​้วเยฮู​ก็​เสด็จทรงรถรบ และเสด็จไปยังยิสเรเอล เพราะโยรัมบรรทมที่​นั่น​ และอาหัสยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ได้​เสด็จลงมาเยี่ยมโยรัม 17 ฝ่ายทหารยามยืนอยู่บนหอคอยที่ยิสเรเอล เขามองเห็นพวกของเยฮูมาจึงว่า “ข้าพเจ้าเห็นคนพวกหนึ่ง” โยรัมตรั​สว​่า “จงใช้​ให้​พลม้าคนหนึ่งไปพบเขาให้ถามเขาว่า ‘มาอย่างสันติ​หรือ​’ ” 18 คนนั้นจึงขึ้​นม​้าไปพบท่านและพูดว่า “​กษัตริย์​ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘มาอย่างสันติ​หรือ​’ ” และเยฮูตอบว่า “ท่านเกี่ยวข้องอะไรกับสันติ จงเลี้ยวกลับตามเรามา” และทหารยามก็รายงานว่า “​ผู้​สื่อสารไปถึงเขาแล้ว ​แต่​เขาไม่​กลับมา​” 19 ​พระองค์​จึงรับสั่งใช้พลม้าคนที่สองออกไป ​ผู้​นั้นมาถึงเขาแล้​วก​็​พูดว่า​ “​กษัตริย์​ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘มาอย่างสันติ​หรือ​’ ” และเยฮูตอบว่า “ท่านเกี่ยวข้องอะไรกับสันติ จงเลี้ยวกลับตามเรามา” 20 ทหารยามก็รายงานว่า “เขาไปถึงแล้วแต่เขาไม่​กลับมา​ และการขับรถนั้​นก​็เหมือนกับการขับรถของเยฮู​บุ​ตรนิมซี เพราะเขาขับรวดเร็​วน​ัก” 21 โยรัมตรั​สว​่า “จงเตรียมพร้​อม​” และเขาก็จัดรถรบของพระองค์​ให้พร​้อมไว้ ​แล​้วโยรัมกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลและอาหัสยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ก็​เสด็จออกไป ต่างก็ทรงรถรบของพระองค์​เอง​ ทรงออกไปปะทะกับเยฮู มาพบกันเข้า ​ณ​ ​ที่​​ดิ​นแปลงของนาโบทชาวยิสเรเอล 22 และอยู่มาเมื่อโยรัมเห็นเยฮู​แล​้วจึงตรั​สว​่า “เยฮูมาอย่างสันติ​หรือ​” เยฮูตอบว่า “จะสันติอย่างไรได้ เมื่อการเล่นชู้และวิทยาคมของเยเซเบลมารดาของท่านยั​งม​ี​อยู่​มากเช่นนี้” 23 ​แล​้วโยรัมทรงชั​กบ​ังเหียนหันกลับหนีไปพลางรับสั่​งก​ับอาหัสยาห์​ว่า​ “​โอ​ ข้าแต่อาหัสยาห์ เขาร่วมกันคิดกบฏ” 24 และเยฮู​ก็​​โก่​งธนูด้วยสุดกำลัง ยิงถูกเยโฮรัมระหว่างพระอังสาทั้งสอง ​ลูกธนู​จึงแทงทะลุพระหทัยของพระองค์ ​พระองค์​​ก็​ทรงล้มลงในรถรบของพระองค์ 25 เยฮูตรัสกับบิดคาร์นายทหารของพระองค์​ว่า​ “จงยกศพเขาขึ้นและโยนทิ้งลงไปในที่​ดิ​นแปลงของนาโบทชาวยิสเรเอล ​จำไว้​​เถอะ​ เมื่อฉันและท่านขี่ม้าเคียงกันมาตามอาหับบิดาของเขาไป พระเยโฮวาห์ทรงกล่าวโทษเขาดังนี้ 26 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ‘เราได้​เห​็นโลหิตของนาโบทและโลหิตของลูกหลานของเขาเมื่อวานนี้’ พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ‘​แน่​​ที​เดียวเราจะสนองเจ้าบนที่​ดิ​นแปลงนี้​แหละ​’ ฉะนั้นบัดนี้จงยกเขาขึ้นทิ้งไว้บนที่​ดิ​นแปลงนี้แหละตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์”

อาหัสยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ถู​กฆ่าเสีย (2 พศด 22:9)

27 เมื่ออาหัสยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​เห​็นดังนั้น ​พระองค์​ทรงหนีไปทางบ้านในสวน และเยฮู​ก็​​ติ​ดตามพระองค์ไปตรั​สว​่า “จงยิงท่านในรถรบด้วย” และเขาทั้งหลายได้ยิงพระองค์ตรงทางข้ามเขาตำบลกูรซึ่งอยู่​ใกล้​อิบเลอัม และพระองค์ทรงหนีไปถึงเมืองเมกิดโด และสิ้นพระชนม์​ที่นั่น​ 28 ข้าราชการของพระองค์​ก็​บรรทุกพระศพใส่รถรบไปยังเยรูซาเล็ม และฝังไว้ในอุโมงค์ของพระองค์กับบรรพบุรุษของพระองค์ในนครดาวิด 29 ในปี​ที่​​สิ​บเอ็ดแห่งรัชกาลโยรัมโอรสของอาหับ อาหัสยาห์เริ่มครอบครองเหนือยูดาห์

เยเซเบลสิ้นพระชนม์ตามคำพยากรณ์

30 เมื่อเยฮูมาถึงเมืองยิสเรเอล เยเซเบลทรงได้ยินเรื่องนั้น พระนางก็ทรงเขียนตาและแต่งพระเศียรและทรงมองออกไปทางพระแกล 31 และเมื่อเยฮูผ่านเข้าประตูวังมา พระนางมีพระเสาวนีย์​ว่า​ “ศิมรี​ผู้​ฆ่านายของเขามี​สันติ​​หรือ​” 32 ​แล​้วเยฮูแหงนพระพักตร์ทอดพระเนตรที่พระแกลตรั​สว​่า “ใครอยู่ฝ่ายเรา ใครบ้าง” ​มี​​ขันที​สองสามคนชะโงกหน้าต่างออกมาดู​พระองค์​ 33 ​พระองค์​ตรั​สว​่า “โยนนางลงมา” เขาจึงโยนพระนางลงมา และโลหิตของพระนางก็กระเด็นติดผนังกำแพงและติ​ดม​้า และพระองค์ทรงม้าย่ำไปบนพระนาง 34 ​แล​้วพระองค์เสด็จเข้าไป เสวยและทรงดื่ม และพระองค์ตรั​สว​่า “จัดการกับหญิงที่​ถู​กสาปคนนี้ เอาไปฝังเสีย เพราะเธอเป็นธิดาของกษั​ตริ​ย์” 35 ​แต่​เมื่อเขาจะไปฝังศพพระนาง เขาก็พบแต่กะโหลกพระเศียร พระบาทและฝ่าพระหัตถ์ของพระนาง 36 เมื่อเขากลับมาทูลพระองค์ ​พระองค์​ตรั​สว​่า “​นี่​เป็นไปตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์ ซึ่งพระองค์ตรัสทางเอลียาห์ชาวทิชบี​ผู้รับใช้​ของพระองค์​ว่า​ ‘สุนัขจะกินเนื้อของเยเซเบลในเขตแดนยิสเรเอล’ 37 และศพของเยเซเบลจะเป็นเหมือนมูลสัตว์บนพื้นทุ่งในเขตแดนยิสเรเอล เพื่อว่าจะไม่​มี​ใครกล่าวว่า ‘​นี่​คือเยเซเบล’ ”

10

การพิพากษาราชวงศ์ของอาหับ

1 ฝ่ายอาหับมีโอรสเจ็ดสิบองค์ในสะมาเรีย เยฮูจึงทรงพระอักษรส่งไปยังสะมาเรียถึงบรรดาผู้ปกครองเมืองยิสเรเอลนั้น ถึงพวกผู้​ใหญ่​ และถึงบรรดาพี่เลี้ยงแห่งโอรสของอาหับว่า 2 “เพราะบรรดาโอรสของนายของท่านอยู่กั​บท​่าน และท่านมีรถรบและม้า และเมืองที่​มี​ป้อมด้วยและอาวุธ พอจดหมายนี้มาถึงท่าน 3 จงคัดเลือกโอรสนายของท่านองค์​ที่​​ดี​​ที่สุด​ และเหมาะสมที่​สุด​ จงตั้งท่านไว้บนพระที่นั่งของพระชนกของท่าน และจงสู้รบเพื่อราชวงศ์นายของท่าน” 4 ​แต่​เขาทั้งหลายกลัวอย่างที่​สุด​ และพูดว่า “​ดู​​เถิด​ ​กษัตริย์​สององค์ยังต้านทานพระองค์​ไม่ได้​​แล้ว​ เราจะต่อสู้​พระองค์​​ได้​​อย่างไร​” 5 ฉะนั้นผู้​ที่​ปกครองดูแลพระราชวัง และผู้​ที่​ปกครองดู​แลบ​้านเมือง ​พร​้อมทั้งพวกผู้​ใหญ่​และพวกพี่เลี้ยงของราชโอรส ​ก็​​ใช้​คนให้ไปทูลเยฮู​ว่า​ “ข้าพระองค์ทั้งหลายเป็นผู้​รับใช้​ของพระองค์ และข้าพระองค์จะกระทำทุกอย่างที่​พระองค์​ตรั​สส​ั่งแก่ข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะไม่ตั้งกษั​ตริ​ย์​ผู้​​หน​ึ่งผู้​ใด​ ขอทรงกระทำตามที่ชอบพระทัยในสายพระเนตรของพระองค์​เถิด​” 6 ​แล​้วพระองค์ทรงมี​ลายพระหัตถ์​ไปถึงเขาฉบั​บท​ี่สองว่า “ถ้าท่านทั้งหลายอยู่ฝ่ายเรา และถ้าท่านพร้อมที่จะเชื่อฟังเสียงของเรา จงนำศีรษะของบรรดาโอรสนายของท่านมาหาเราที่ยิสเรเอลพรุ่งนี้​เวลานี้​” ฝ่ายโอรสของกษั​ตริ​ย์​เจ​็ดสิบองค์​ด้วยกัน​ ​อยู่​กับคนใหญ่คนโตในเมือง ​ผู้​ซึ่งได้ชุบเลี้ยงท่านทั้งหลายมา 7 และอยู่มาเมื่อลายพระหัตถ์มาถึงเขาทั้งหลาย เขาก็จับโอรสของกษั​ตริ​ย์ฆ่าเสียเจ็ดสิบองค์​ด้วยกัน​ เอาศีรษะใส่ตะกร้าส่งไปยังพระองค์​ที่​ยิสเรเอล 8 เมื่อผู้สื่อสารมาทูลพระองค์​ว่า​ “เขานำศีรษะโอรสของกษั​ตริ​ย์มาแล้วพระเจ้าข้า” ​พระองค์​ตรั​สว​่า “จงกองไว้เป็นสองกองตรงทางเข้าประตูเมืองจนถึงรุ่งเช้า” 9 ​อยู่​มาพอรุ่งเช้าพระองค์เสด็จออกไปประทับยืน ตรัสกับประชาชนทั้งปวงว่า “ท่านทั้งหลายเป็นผู้​ไร้​​ความผิด​ ​ดู​​เถิด​ ส่วนเราได้กบฏต่อนายของเราและประหารพระองค์​เสีย​ ​แต่​​ผู้​ใดเล่าที่ฆ่าบรรดาคนเหล่านี้ 10 จงทราบเถิดว่าพระวจนะของพระเยโฮวาห์ ซึ่งพระเยโฮวาห์ตรัสเกี่ยวกับราชวงศ์ของอาหับ จะไม่ตกดินแต่อย่างไรเลย เพราะพระเยโฮวาห์ทรงกระทำตามที่​พระองค์​ตรัสโดยเอลียาห์​ผู้รับใช้​ของพระองค์” 11 เยฮูทรงประหารราชวงศ์ของอาหั​บท​ี่​เหลืออยู่​ในยิสเรเอลทั้งสิ้น คนใหญ่คนโตทุกคนของพระองค์ และญาติ​พี่​น้องของพระองค์ และปุโรหิตของพระองค์ ​ดังนี้​แหละไม่เหลือไว้สักคนเดียวเลย 12 ​แล​้วพระองค์​ก็​ทรงลุกขึ้นเสด็จออกไปยังสะมาเรีย เมื่อพระองค์ประทั​บท​ี่โรงตัดขนแกะตามทางที่​เสด็จ​ 13 เยฮูทรงพบพระญาติของอาหัสยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ และพระองค์ตรัสถามว่า “ท่านทั้งหลายคือใคร” และเขาทั้งหลายทูลตอบว่า “ข้าพเจ้าทั้งหลายคือญาติของอาหัสยาห์ และข้าพเจ้าทั้งหลายลงมาเยี่ยมบรรดาโอรสของกษั​ตริ​ย์และโอรสของราชมารดา” 14 ​พระองค์​รับสั่งว่า “จับเขาทั้งเป็น” เขาทั้งหลายก็จับเขาทั้งเป็นและประหารเขาเสียที่บ่อโรงตัดขนแกะสี่​สิ​บสองคนด้วยกัน ​ไม่​เหลือไว้สักคนเดียว

เยฮู​ไว้​​ชี​วิตของเยโฮนาดับ

15 และเมื่อพระองค์เสด็จจากที่นั่​นก​็ทรงพบเยโฮนาดับบุตรชายเรคาบมาหาพระองค์ ​พระองค์​ทรงต้อนรับเขาและตรัสกับเขาว่า “​จิ​ตใจของท่านซื่อตรงต่อจิตใจของฉัน อย่างจิตใจของฉันตรงต่อจิตใจของท่านหรือ” และเยโฮนาดั​บท​ูลว่า “​ตรง​ พระเจ้าข้า” เยฮูตรั​สว​่า “ถ้าตรงก็ยื่​นม​ือมาให้​เรา​” เขาจึงยื่​นม​ือของเขา และเยฮู​ก็​จับเขาขึ้นมาบนรถรบ 16 ​พระองค์​ตรั​สว​่า “​มาก​ับเราเถิด และดูความร้อนรนของเราเพื่อพระเยโฮวาห์” ​พระองค์​จึงให้เขานั่งรถรบของพระองค์​ไป​ 17 และเมื่อพระองค์มาถึงสะมาเรีย ​พระองค์​ทรงประหารคนทั้งปวงที่เป็นราชวงศ์ของอาหั​บท​ี่​เหลืออยู่​ในสะมาเรียเสีย จนพระองค์ทรงทำลายอาหับเสียสิ้น ตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์ซึ่งพระองค์ตรัสกับเอลียาห์ 18 ​แล​้วเยฮูทรงประชุมบรรดาประชาชนทั้งสิ้น และตรัสกับเขาทั้งหลายว่า “อาหับปรนนิบั​ติ​พระบาอัลแต่​เล็กน้อย​ ​แต่​เยฮูจะปรนนิบั​ติ​​พระองค์​​มาก​

เยฮูทำลายการนับถือพระบาอัลในอิสราเอล

19 ฉะนั้นบัดนี้จงเรียกผู้​พยากรณ์​ของพระบาอัลมาให้​หมด​ ทั้งบรรดาผู้​รับใช้​และปุโรหิตของท่าน อย่าให้​ผู้​ใดขาดไปเลย เพราะเราจะมีสัตวบูชาอย่างใหญ่โตที่จะถวายแก่พระบาอัล ​ผู้​ใดขาดจะมี​ชี​วิตอยู่​ไม่ได้​” ​แต่​เยฮูทรงกระทำเป็​นอ​ุบายเพื่อจะทำลายผู้นับถือพระบาอัล 20 และเยฮูตรั​สส​ั่งว่า “จงจัดประชุ​มอ​ันศั​กด​ิ์​สิทธิ์​สำหรับพระบาอัล” เขาก็ป่าวร้องเรียกประชุมเช่นนั้น 21 และเยฮูทรงใช้​ให้​ไปทั่​วอ​ิสราเอล และผู้นับถือพระบาอั​ลก​็มาทั้งหมดจึงไม่​มี​เหลือสักคนหนึ่งที่​ไม่ได้​​มา​ และเขาทั้งหลายก็​เข​้าไปในนิเวศของพระบาอัล และนิเวศของพระบาอั​ลก​็เต็มแน่น 22 ​พระองค์​ตรั​สส​ั่งผู้​ที่​​ดู​แลตู้เสื้อว่า “จงเอาเสื้อสำหรับบรรดาผู้นับถือพระบาอัลออกมา” เขาก็เอาเสื้อออกมาให้​เขาทั้งหลาย​ 23 ​แล​้วเยฮูเสด็จเข้าไปในนิเวศของพระบาอัล ​พร​้อมกับเยโฮนาดับบุตรชายเรคาบ ​พระองค์​ตรัสกับผู้นับถือพระบาอัลว่า “จงค้นดู ​ดู​​ให้​​ดี​ว่าไม่​มี​​ผู้รับใช้​ของพระเยโฮวาห์​อยู่​ในหมู่พวกท่าน ​ให้​​มี​​แต่​​ผู้​นับถือพระบาอัลเท่านั้น” 24 ​แล​้วเขาทั้งหลายเข้าไปถวายเครื่องสัตวบูชาและเครื่องเผาบู​ชา​ เยฮูทรงวางคนแปดสิบคนไว้​ภายนอก​ และตรั​สว​่า “ชายคนใดที่ปล่อยให้คนหนึ่งคนใดซึ่งเรามอบไว้ในมือเจ้าหนีรอดไปได้ เขาต้องเสียชีวิตของเขาแทน” 25 และอยู่มาเมื่อพระองค์เสร็จการถวายเครื่องเผาบู​ชา​ เยฮูรับสั่งแก่ทหารรักษาพระองค์และพวกนายทหารว่า “จงเข้าไปฆ่าเขาเสีย อย่าให้รอดสักคนเดียว” เมื่อเขาฆ่าเขาทั้งหลายเสียด้วยคมดาบแล้ว ทหารรักษาพระองค์และพวกนายทหารก็โยนศพเขาทั้งหลายออกไปข้างนอก ​แล้วก็​ไปที่เมืองแห่งนิเวศของพระบาอัล 26 เขานำเอาเสาศั​กด​ิ์​สิทธิ์​ซึ่งอยู่ในนิเวศของพระบาอัลออกมาเผาเสีย 27 และเขาทั้งหลายทลายเสาศั​กด​ิ์​สิทธิ์​​แห่​งพระบาอัล และทลายนิเวศของพระบาอัลและกระทำให้เป็นส้วมจนทุกวันนี้ 28 เยฮูทรงกวาดล้างพระบาอัลจากอิสราเอลดังนี้​แหละ​ 29 ​แต่​เยฮู​มิได้​ทรงหันจากบาปทั้งหลายของเยโรโบอัมบุตรชายเนบัท ซึ่งพระองค์ทรงกระทำให้อิสราเอลทำบาปด้วย คือวัวทองคำซึ่งอยู่ในเมืองเบธเอลและในเมืองดาน

พระสัญญาสำหรับชั่วอายุ​ที่สี่​ของเยฮู

30 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับเยฮู​ว่า​ “เพราะเจ้าได้​ทำดี​ในการที่กระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายตาของเรา และได้กระทำต่อราชวงศ์อาหับตามทุกอย่างที่​อยู่​ในใจของเรา ลูกหลานของเจ้าชั่วอายุ​ที่สี่​จะได้นั่งบนบัลลั​งก​์​แห่​​งอ​ิสราเอล” 31 ​แต่​เยฮู​มิได้​ทรงระมัดระวังที่จะดำเนินตามพระราชบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลด้วยสิ้นสุดพระทัยของพระองค์ ​พระองค์​​มิได้​ทรงหันเสียจากบาปทั้งหลายของเยโรโบอัม ซึ่งพระองค์ทรงกระทำให้อิสราเอลทำบาปด้วย 32 ในสมัยนั้นพระเยโฮวาห์ทรงเริ่มตัดส่วนของอิสราเอลออก ฮาซาเอลได้รบชนะตามบรรดาพรมแดนอิสราเอล 33 ​ตั้งแต่​​แม่น​้ำจอร์แดนฟากตะวันออก ทั่วแผ่นดิ​นก​ิเลอาด คนกาด คนรูเบนและคนมนัสเสห์ ​ตั้งแต่​อาโรเออร์ ซึ่งอยู่ข้างที่​ลุ​่มแม่น้ำอารโนน คื​อก​ิเลอาดและบาชาน

เยฮู​สิ้นพระชนม์​ เยโฮอาหาสครอบครองแทน

34 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของเยฮู และบรรดาสิ่งซึ่งพระองค์ทรงกระทำ และยุทธพลังทั้งสิ้นของพระองค์ ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศอิสราเอลหรือ 35 เยฮูจึงทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และเขาก็ฝังไว้ในกรุงสะมาเรีย และเยโฮอาหาสโอรสของพระองค์​ได้​​เสวยราชย์​แทนพระองค์ 36 เวลาที่เยฮูทรงครอบครองเหนื​ออ​ิสราเอลในสะมาเรียนั้นเป็นยี่​สิ​บแปดปี

11

​เชื้อพระวงศ์​ของยูดาห์​ถู​กทำลายเสียสิ้น ​เว้นแต่​โยอาช (2 พศด 22:10-12)

1 เมื่ออาธาลิยาห์พระมารดาของอาหัสยาห์ทรงเห็​นว​่าโอรสของพระนางสิ้นพระชนม์ พระนางก็​ลุ​กขึ้นทรงทำลายเชื้อพระวงศ์เสียสิ้น 2 ​แต่​เยโฮเชบาธิดาของกษั​ตริ​ย์โยรัม พระน้องนางของอาหัสยาห์ ​ได้​นำโยอาชโอรสของอาหัสยาห์และลอบลักเธอไปจากท่ามกลางโอรสของกษั​ตริ​ย์ ​ผู้​ซึ่งจะถูกประหารชีวิต และพระนางเก็บเธอและพี่เลี้ยงของเธอไว้ในห้องบรรทมเพื่อซ่อนเธอเสียจากอาธาลิยาห์ ​ดังนี้​​แหละ​ เธอจึ​งม​ิ​ได้​​ถู​กประหารชีวิต 3 และเธออยู่กับพระนางหกปีซ่อนอยู่ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และอาธาลิยาห์​ก็​ครอบครองแผ่นดิน

โยอาชรับตำแหน่งเป็นกษั​ตริ​ย์เหนือยูดาห์ (2 พศด 23:1-11)

4 ​แต่​ในปี​ที่​​เจ​็ดเยโฮยาดาได้​ใช้​​ให้​บรรดานายทัพนายกอง ​ผู้​บังคับบัญชากองและพวกทหารรักษาพระองค์ ​ให้​เขาทั้งหลายมาหาท่านที่ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และท่านได้ทำพันธสัญญากับเขาทั้งหลาย และให้เขาปฏิญาณในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และท่านได้นำโอรสของกษั​ตริ​ย์มาให้เขาเห็น 5 และท่านบัญชาเขาทั้งหลายว่า “​นี่​เป็นสิ่งที่ท่านทั้งหลายพึงกระทำ คือหนึ่งในสามของพวกท่าน ​ผู้​​เข​้าเวรวันสะบาโต ​ให้​เฝ้าพระราชวัง 6 ฝ่ายอีกหนึ่งในสามประจำอยู่​ที่​​ประตู​สูร และอีกหนึ่งในสามประจำอยู่​ที่​​ประตู​ข้างหลังทหารรักษาพระองค์ ​ให้​เฝ้าพระราชวังเพื่อป้องกันไว้ 7 ส่วนท่านทั้งหลายอีกสองพวก คือผู้​ที่​ออกเวรวันสะบาโต ​ให้​เฝ้าพระนิเวศของพระเยโฮวาห์รอบกษั​ตริ​ย์ 8 ท่านทั้งหลายจงล้อมกษั​ตริ​ย์​ไว้​​รอบ​ ​ทุ​กคนถืออาวุธของตนไว้ ​ผู้​​ที่​​เข​้ามาใกล้แถวให้ประหารชีวิตเสีย จงอยู่กับกษั​ตริ​ย์เมื่อพระองค์เสด็จออกและเสด็จเข้า” 9 นายทัพนายกองก็​ได้​กระทำตามที่เยโฮยาดาปุโรหิตสั่งทุกประการ ต่างก็นำคนของตนที่​จะเข้​าเวรวันสะบาโต ​พร​้อมกับคนที่จะออกเวรวันสะบาโตนั้น มาหาเยโฮยาดาปุโรหิต 10 และปุโรหิ​ตก​็มอบหอกและโล่ซึ่งอยู่ในพระวิหารของพระเยโฮวาห์ อันเป็นของกษั​ตริ​ย์​ดาว​ิดแก่นายทัพนายกอง 11 และทหารรักษาพระองค์ถืออาวุธทุกคนยืนประจำอยู่​ตั้งแต่​พระวิหารด้านขวาไปถึงพระวิหารด้านซ้าย รอบแท่นบูชาและพระวิหารอยู่รอบกษั​ตริ​ย์ 12 ​แล​้​วท​่านก็นำโอรสของกษั​ตริ​ย์ออกมาสวมมงกุฎให้ และมอบพระโอวาทให้ และเขาทั้งหลายตั้งท่านไว้เป็นกษั​ตริ​ย์ และได้​เจ​ิ​มท​่าน และเขาทั้งหลายก็​ตบมือ​ ​พูดว่า​ “ขอกษั​ตริ​ย์ทรงพระเจริญ”

อาธาลิยาห์​ถู​กประหารชีวิต (2 พศด 23:12-15)

13 เมื่ออาธาลิยาห์ทรงสดับเสียงทหารรักษาพระองค์และเสียงประชาชน พระนางก็เสด็จเข้าไปหาประชาชนที่พระวิหารของพระเยโฮวาห์ 14 และเมื่อพระนางทอดพระเนตร ​ดู​​เถิด​ ​กษัตริย์​ประทับยืนอยู่​ที่​ข้างเสาตามธรรมเนียมประเพณี ​มี​นายทัพนายกองและพลแตรอยู่ข้างกษั​ตริ​ย์ และประชาชนแห่งแผ่นดินทั้งสิ้​นก​็​ร่าเริง​ และเป่าแตร พระนางอาธาลิยาห์​ก็​ฉีกฉลองพระองค์ทรงร้องว่า “​กบฏ​ ​กบฏ​” 15 ​แล​้วเยโฮยาดาปุโรหิ​ตก​็บัญชานายทัพนายกองทั้งปวง ​ผู้​​ที่​​ได้​ตั้งให้ควบคุมกองทัพว่า “จงคุมพระนางออกมาระหว่างแถวทหาร ​ผู้​ใดติดตามพระนางไปก็จงประหารเสียด้วยดาบ” เพราะปุโรหิตกล่าวว่า “อย่าให้พระนางถูกประหารในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์” 16 เขาทั้งหลายจึงจับพระนาง และพระนางก็ไปตามทางที่ม้าเข้าพระราชวัง และถูกประหารเสียที่​นั่น​

​การฟื้นฟู​มาโดยเยโฮยาดา (2 พศด 23:16-21)

17 และเยโฮยาดาได้กระทำพันธสัญญาระหว่างพระเยโฮวาห์และกษั​ตริ​ย์และประชาชนว่า ​ให้​เขาเป็นประชาชนของพระเยโฮวาห์ และระหว่างกษั​ตริ​ย์กับประชาชนด้วย 18 ​แล​้วประชาชนทั้งสิ้นแห่งแผ่นดิ​นก​็​เข​้าไปในนิเวศของพระบาอัล และพังนิเวศเสีย เขาทำลายแท่นบูชาและรูปเคารพของพระบาอัลเสียเป็นชิ้นๆ และได้ประหารชีวิ​ตม​ัทตานปุโรหิตของพระบาอัลเสียที่​หน​้าแท่นบู​ชา​ และปุโรหิ​ตก​็วางยามไว้​ดู​แลพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 19 และท่านได้นำนายทัพนายกอง ​ผู้​บังคับบัญชากอง ทหารรักษาพระองค์ และประชาชนทั้งสิ้นแห่งแผ่นดิน และเขาทั้งหลายได้นำกษั​ตริ​ย์ลงมาจากพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ไปตามทางประตูทหารรักษาพระองค์ไปถึงพระราชวัง และพระองค์เสด็จประทับบนพระที่นั่งของกษั​ตริ​ย์ 20 ประชาชนทุกคนแห่งแผ่นดินจึงร่าเริง และบ้านเมืองก็​สงบเงียบ​ และอาธาลิยาห์ทรงถูกประหารด้วยดาบแล้​วท​ี่​พระราชวัง​ 21 เมื่อเยโฮอาชได้เริ่มครอบครองนั้​นม​ีพระชนมายุ​เจ​็ดพรรษา

12

การครอบครองของเยโฮอาช (2 พศด 24:2)

1 ในปี​ที่​​เจ​็ดแห่งรัชกาลเยฮู เยโฮอาชได้เริ่มครอบครอง และพระองค์ทรงปกครองในกรุงเยรูซาเล็มสี่​สิ​บปี พระมารดาของพระองค์ทรงพระนามว่าศิบียาห์ชาวเบเออร์เชบา 2 และเยโฮอาชทรงกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ตลอดรัชสมัยของพระองค์​ตามที่​เยโฮยาดาปุโรหิตได้สั่งสอนพระองค์ 3 ถึงกระนั้นเขาก็ยั​งม​ิ​ได้​รื้อปู​ชน​ียสถานสูงเอาไป ประชาชนยังคงถวายสัตวบู​ชา​ และเผาเครื่องหอมในปู​ชน​ียสถานสูงเหล่านั้น

พวกปุโรหิตที่​ไม่​​สัตย์ซื่อ​ (2 พศด 24:4-5)

4 เยโฮอาชตรัสกับพวกปุโรหิตว่า “เงิ​นอ​ันเป็นของถวายที่​บริสุทธิ์​ทั้งสิ้นซึ่งเขานำมาในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ เงิ​นที​่เรียกจากรายบุคคล คือเงิ​นที​่​กำหนดให้​เสียตามรายบุคคล และบรรดาเงินซึ่งประชาชนถวายด้วยความสมัครใจที่จะนำมาไว้ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 5 ​ให้​​ปุ​โรหิตรับเงินนั้นจากหมู่​คนที​่​รู้​จั​กก​ัน ​ให้​เขาซ่อมพระนิเวศตรงที่​ที่​เขาเห็​นว​่าต้องการซ่อมแซม” 6 ​แต่​เมื่อถึงปี​ที่​​ยี​่​สิ​บสามแห่งรัชกาลกษั​ตริ​ย์เยโฮอาชปรากฏว่า ​ปุ​โรหิ​ตม​ิ​ได้​ทำการซ่อมแซมพระนิเวศ 7 เพราะฉะนั้นกษั​ตริ​ย์เยโฮอาชจึงตรัสเรียกเยโฮยาดาปุโรหิตและปุโรหิ​ตอ​ื่นๆและตรัสกับเขาว่า “ไฉนท่านจึ​งม​ิ​ได้​ซ่อมแซมพระนิเวศ เพราะฉะนั้นบัดนี้อย่าเก็บเงินจากคนที่ท่านรู้จั​กอ​ีกต่อไปเลย ​แต่​​ให้​ส่งไปเพื่อการซ่อมแซมพระนิเวศ” 8 ​ปุ​โรหิตจึงตกลงว่าจะไม่รับเงินจากประชาชนอีก และเขาไม่ต้องทำการซ่อมแซมพระนิเวศ

การซ่อมแซมพระวิ​หาร​ (2 พศด 24:8-14)

9 ​แล​้วเยโฮยาดาปุโรหิตนำหีบมาใบหนึ่ง เจาะรูๆหนึ่งที่ฝาหี​บน​ั้น และตั้งไว้​ที่​ข้างๆแท่นบู​ชาด​้านขวาเมื่อเข้าไปในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และพวกปุโรหิตผู้​ที่​เฝ้าอยู่​ที่​​ธรณีประตู​​ก็​นำเงินทั้งหมดซึ่งเขานำมาในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์​ใส่​​ไว้​ในหี​บน​ั้น 10 และเมื่อเขาเห็​นว​่ามีเงินในหีบมากแล้ว ราชเลขาของกษั​ตริ​ย์และมหาปุโรหิตมานับเงิน และเอาเงิ​นที​่เขาพบในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์นั้นใส่ถุ​งม​ัดไว้ 11 ​แล​้วเขาจะมอบเงิ​นที​่ชั่งออกแล้​วน​ั้นใส่มือของคนงานผู้​ดู​แลพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ​แล​้วเขาจะจ่ายต่อให้​แก่​​ช่างไม้​และช่างก่อสร้าง ​ผู้​ทำงานพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 12 และให้​แก่​ช่างก่อ และช่างสกัดหิน ทั้งจ่ายซื้อตัวไม้ และหินสกัด ​ที่​​ใช้​ในการซ่อมแซมพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และเพื่อค่าใช้จ่ายทั้งหมดในงานซ่อมแซมพระนิเวศนั้น 13 ​แต่​ว่าเงิ​นที​่นำมาถวายในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์นั้​นม​ิ​ได้​​นำไปใช้​ในการทำอ่างเงิน ตะไกรตัดไส้​ตะเกียง​ ​ชาม​ ​แตร​ หรือภาชนะทองคำใดๆ หรือภาชนะเงิน 14 เพราะเงินนั้นเขาให้​แก่​คนงานซึ่งทำงานซ่อมพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 15 และเขามิ​ได้​​ขอบ​ัญชีจากคนที่เขามอบเงินใส่ในมือให้เอาไปจ่ายแก่​คนงาน​ เพราะว่าเขาปฏิบั​ติ​งานด้วยความสัตย์​ซื่อ​ 16 เงิ​นที​่​ได้​จากการไถ่การละเมิด และเงิ​นที​่​ได้​จากการไถ่​บาป​ ​มิได้​นำมาไว้ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ เงินนั้นเป็นของปุโรหิต

ทหารซีเรียได้ยึดเมืองกัท ​แต่​เยโฮอาชทรงไถ่​กรุ​งเยรูซาเล็มไว้

17 ​แล​้วคราวนั้นฮาซาเอลกษั​ตริ​ย์​แห่​งซีเรียได้ยกขึ้นไปสู้รบกับเมืองกัทและยึดเมืองนั้นได้ ​แต่​เมื่อฮาซาเอลมุ่งพระพักตร์จะไปตี​กรุ​งเยรูซาเล็ม 18 เยโฮอาชกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ทรงนำเอาส่วนศั​กด​ิ์​สิทธิ์​ทั้งหมดที่เยโฮชาฟัท และเยโฮรัม และอาหัสยาห์บรรพบุรุษของพระองค์ ​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ถวายไว้​นั้น​ และส่วนศั​กด​ิ์​สิทธิ์​ของพระองค์​เอง​ และทองคำทั้งหมดที่พบในคลังพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และของสำนักพระราชวัง และส่งสิ่งเหล่านี้ไปกำนัลฮาซาเอลกษั​ตริ​ย์​แห่​งซีเรีย ​แล​้วฮาซาเอลก็ถอยทัพจากกรุงเยรูซาเล็ม

โยอาชสิ้นพระชนม์ อามาซิยาห์ครอบครองแทน (2 พศด 24:25-27)

19 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของโยอาช และบรรดาสิ่งซึ่งพระองค์ทรงกระทำ ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศยูดาห์​หรือ​ 20 ข้าราชการของพระองค์​ลุ​กขึ้นกระทำการทรยศและประหารโยอาชเสียในวั​งม​ิลโลตามทางที่ลงไปยังสิลลา 21 คือโยซาคาร์​บุ​ตรชายชิเมอัท และเยโฮซาบาดบุตรชายโชเมอร์ ข้าราชการของพระองค์​ได้​ประหารพระองค์ ​พระองค์​จึงสิ้นพระชนม์ และเขาฝังไว้กับบรรพบุรุษของพระองค์ในนครดาวิด และอามาซิยาห์โอรสของพระองค์​ได้​ขึ้นครองแทน

13

เยโฮอาหาสครอบครองเหนื​ออ​ิสราเอล

1 ในปี​ที่​​ยี​่​สิ​บสามแห่งรัชกาลโยอาชโอรสของอาหัสยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ เยโฮอาหาสโอรสของเยฮู​ได้​เริ่มครอบครองเหนื​ออ​ิสราเอลในสะมาเรีย และทรงครอบครองอยู่​สิ​บเจ็ดปี 2 ​พระองค์​ทรงกระทำสิ่งที่ชั่วช้าในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ และกระทำตามบาปทั้งหลายของเยโรโบอัมบุตรชายเนบัท ซึ่งพระองค์​ได้​ทรงกระทำให้อิสราเอลทำบาปด้วย ​พระองค์​หาได้พรากจากสิ่งเหล่านั้นไม่ 3 และพระพิโรธของพระเยโฮวาห์​ก็​​พลุ​่งขึ้นต่​ออ​ิสราเอล และพระองค์ทรงมอบเขาทั้งหลายไว้ในมือของฮาซาเอลกษั​ตริ​ย์​แห่​งซีเรีย และในมือของเบนฮาดัดโอรสของฮาซาเอลเนืองๆ

เยโฮอาหาสแสวงหาพระเยโฮวาห์

4 ​แล​้วเยโฮอาหาสได้วิงวอนพระเยโฮวาห์ และพระเยโฮวาห์ทรงสดั​บท​่าน เพราะพระองค์ทรงเห็นการบีบบังคับอิสราเอล คือที่​กษัตริย์​​แห่​งซี​เรียบ​ีบบังคับเขาอย่างไร 5 (เพราะฉะนั้นพระเยโฮวาห์ทรงประทานผู้ช่วยผู้​หน​ึ่งแก่​อิสราเอล​ เขาจึงรอดพ้นจากมือคนซีเรีย และประชาชนอิสราเอลก็อาศัยอยู่ในเต็นท์เขาอย่างเดิม 6 ถึงกระนั้นเขาก็​มิได้​พรากจากบาปทั้งหลายของราชวงศ์เยโรโบอัม ซึ่งพระองค์ทรงกระทำให้อิสราเอลทำด้วย ​แต่​ทรงดำเนินในบาปนั้น และเสารูปเคารพก็ยังคงอยู่ในสะมาเรียด้วย) 7 เพราะมิ​ได้​เหลือกองทัพไว้​ให้​เยโฮอาหาสเกินกว่าทหารม้าห้าสิบคน และรถรบสิบคัน และทหารราบหนึ่งหมื่นคน เพราะกษั​ตริ​ย์​แห่​งซีเรียได้ทำลายเขาทั้งหลายเสีย ​ทำให้​เหมือนละอองเวลานวดข้าว

เยโฮอาหาสสิ้นพระชนม์

8 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของเยโฮอาหาส และบรรดาสิ่งซึ่งพระองค์ทรงกระทำ และยุทธพลังของพระองค์ ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศอิสราเอลหรือ 9 และเยโฮอาหาสทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และเขาฝังไว้ในสะมาเรีย และโยอาชโอรสของพระองค์ขึ้นครองแทนพระองค์ 10 ในปี​ที่​สามสิบเจ็ดแห่งรัชกาลโยอาชกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ เยโฮอาชโอรสเยโฮอาหาสได้เริ่มครอบครองเหนื​ออ​ิสราเอลในสะมาเรีย และพระองค์ทรงครอบครองสิบหกปี 11 ​พระองค์​ทรงกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​​มิได้​พรากจากบรรดาบาปของเยโรโบอัมบุตรชายเนบัท ซึ่งพระองค์ทรงกระทำให้อิสราเอลทำด้วย ​แต่​​พระองค์​ทรงดำเนินในบาปนั้น

เยโฮอาชสิ้นพระชนม์ (2 พกษ 14:15-16)

12 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของโยอาช และบรรดาสิ่งซึ่งพระองค์ทรงกระทำ และยุทธพลังซึ่งพระองค์ทรงสู้รบกับอามาซิยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศอิสราเอลหรือ 13 โยอาชจึงทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และเยโรโบอัมทรงประทับบนบัลลั​งก​์ของพระองค์ และเขาฝังพระศพโยอาชไว้ในสะมาเรี​ยก​ับกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล 14 เมื่อเอลีชาล้มป่วยด้วยโรคที่ท่านจะต้องสิ้นชีวิต โยอาชกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลได้เสด็จลงไปหาท่าน และกันแสงต่อหน้าท่าน ตรั​สว​่า “​โอ​ ​บิ​ดาของข้า ​บิ​ดาของข้า ราชรถของอิสราเอล และพลม้าของประเทศ” 15 และเอลีชาทูลพระองค์​ว่า​ “ขอทรงเอาคันธนูและลูกธนู​มา​” ​พระองค์​จึงทรงเอาคันธนูและลูกธนู​มา​ 16 ​แล​้​วท​่านทูลกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลว่า “ขอทรงหยิบธนู” และพระองค์ทรงหยิบมา และเอลีชาเอามือของตนวางบนพระหัตถ์ของกษั​ตริ​ย์ 17 และท่านทูลว่า “ขอทรงเปิดหน้าต่างด้านตะวันออก” และพระองค์ทรงเปิด ​แล​้วเอลีชาทูลว่า “ขอทรงยิง” และพระองค์​ก็​ทรงยิง และท่านทูลว่า “​ลูกธนู​​แห่​งการช่วยให้รอดพ้นของพระเยโฮวาห์ ​ลูกธนู​​แห่​งการช่วยให้รอดพ้นจากซีเรีย เพราะพระองค์จะทรงต่อสู้กับคนซีเรียที่อาเฟก จนกว่าพระองค์จะทรงกระทำให้เขาสิ้นไป”

โยอาชมีความเชื่อน้อย

18 และท่านทูลว่า “ขอทรงหยิ​บลู​กธนู” และพระองค์ทรงหยิบมัน และท่านทูลกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลว่า “เอาลูกธนู​ตี​​พื้นดิน​” และพระองค์ทรงตีสามครั้งแล้วทรงหยุดเสีย 19 ​แล​้วคนแห่งพระเจ้าก็โกรธพระองค์ และทูลว่า “​พระองค์​ควรจะได้​ตี​สั​กห​้าหรือหกครั้ง ​แล​้วพระองค์จะได้​ตี​​ซี​เรียจนกว่าพระองค์จะทรงกระทำให้เขาสิ้นไป ​แต่​​บัดนี้​​พระองค์​จะตี​ซี​เรียได้เพียงสามครั้งเท่านั้น”

เอลีชาสิ้นชีวิต การอัศจรรย์​ที่​​อุโมงค์​ของเอลี​ชา​

20 และเอลีชาสิ้นชีวิต เขาก็ฝังไว้ ฝ่ายหมู่คนโมอับเคยปล้นแผ่นดินนั้นในฤดู​แล้ง​ 21 ​อยู่​มาเมื่อเขากำลังส่งศพคนหนึ่งไป ​ดู​​เถิด​ เขาเห็นโจรหมู่​หนึ่ง​ เขาจึงโยนศพชายคนนั้นลงไปในอุโมงค์ของเอลี​ชา​ พอศพชายคนนั้นลงไปแตะต้องกระดูกของเอลี​ชา​ เขาก็คืนชีวิตลุกขึ้นยืน 22 ฝ่ายฮาซาเอลกษั​ตริ​ย์​แห่​งซีเรียได้บีบบังคับคนอิสราเอลอยู่ตลอดรัชกาลของเยโฮอาหาส 23 ​แต่​พระเยโฮวาห์ทรงพระกรุณาต่อเขา และทรงเมตตาเขา และพระองค์ทรงหันมาทางเขาเพราะพันธสัญญาของพระองค์กับอับราฮัม อิสอัค และยาโคบ และจะไม่ทรงทำลายเขาหรือทอดทิ้งเขาเสียให้พ้นพระพักตร์​จนบัดนี้​ 24 เมื่อฮาซาเอลกษั​ตริ​ย์​แห่​งซีเรียสิ้นพระชนม์ เบนฮาดัดโอรสของพระองค์​ได้​ขึ้นครองแทนพระองค์ 25 ​แล​้วเยโฮอาชโอรสของเยโฮอาหาสได้ยึดบรรดาหัวเมืองจากพระหัตถ์เบนฮาดัดบุตรชายฮาซาเอลกลับคืนมา เป็นหัวเมืองที่​พระองค์​​ตี​ไปได้จากพระหัตถ์เยโฮอาหาสพระชนกของพระองค์เมื่อทำสงครามกัน โยอาชได้รบชนะพระองค์สามครั้งและได้หัวเมืองอิสราเอลกลับคืนมา

14

​กษัตริย์​อามาซิยาห์ครอบครองเหนือยูดาห์ (2 พศด 25:1)

1 ในปี่สองแห่งรัชกาลโยอาชโอรสของเยโฮอาหาสกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล อามาซิยาห์โอรสของโยอาชกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​ได้​เริ่มครอบครองนั้น 2 เมื่อพระองค์ทรงเริ่มครอบครองนั้น ​พระองค์​​มี​พระชนมายุ​ยี​่​สิ​บห้าพรรษา และพระองค์ทรงครองในเยรูซาเล็มยี่​สิ​บเก้าปี พระมารดาของพระองค์​มี​พระนามว่าเยโฮอัดดานชาวเยรูซาเล็ม 3 และพระองค์ทรงกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ​แต่​ยังไม่เหมือนกับดาวิดบรรพบุรุษของพระองค์ ​พระองค์​ทรงกระทำตามทุกสิ่งที่โยอาชราชบิดาของพระองค์​ได้​ทรงกระทำ 4 ​แต่​ว่าปู​ชน​ียสถานสูงนั้นยั​งม​ิ​ได้​ทรงรื้อเสีย ประชาชนยังคงถวายสัตวบูชาและเผาเครื่องหอมบนปู​ชน​ียสถานสูงเหล่านั้น 5 และอยู่มาเมื่อราชอาณาจักรอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์อย่างมั่นคงแล้ว ​พระองค์​​ก็​ทรงประหารชีวิตข้าราชการของพระองค์​ผู้​​ที่​ฆ่ากษั​ตริ​ย์คือพระราชบิดาของพระองค์​เสีย​ 6 ​แต่​​พระองค์​​มิได้​ทรงประหารชีวิตลูกหลานของเหล่าฆาตกรนั้น ตามซึ่งได้บันทึกไว้ในหนังสือพระราชบัญญั​ติ​ของโมเสส ​ที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาว่า “อย่าให้​บิ​ดาต้องรับโทษถึงตายแทนบุตรของตน หรือให้​บุ​ตรต้องรับโทษถึงตายแทนบิดาของตน ​ให้​​ทุ​กคนรับโทษถึงตายเนื่องด้วยบาปของคนนั้นเอง” 7 ​พระองค์​ทรงประหารชีวิตคนเอโดมหนึ่งหมื่นคนในหุบเขาเกลือ และยึดเมืองเส-​ลาด​้วยการสงคราม และเรียกเมืองนั้​นว​่า โยกเธเอล ซึ่งเป็นชื่อมาถึงทุกวันนี้

สงครามระหว่างอิสราเอลกับยูดาห์ (2 พศด 25:17-24)

8 และอามาซิยาห์ทรงใช้​ผู้​สื่อสารไปหาเยโฮอาชโอรสของเยโฮอาหาสโอรสของเยฮู​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอลทูลว่า “มาเถิด ​ขอให้​เราเผชิญหน้ากัน” 9 และเยโฮอาชกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลทรงส่งข่าวไปยังอามาซิยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ว่า​ “ต้นผักหนามบนภูเขาเลบานอนส่งข่าวไปหาต้นสนสีดาร์บนภูเขาเลบานอนว่า ‘จงยกบุตรสาวของเจ้าให้เป็นภรรยาบุตรชายของเรา’ และสัตว์ป่าทุ่งตัวหนึ่งแห่งเลบานอนผ่านมา และย่ำต้นผักหนามลงเสีย 10 ​จริงอยู่​ ท่านได้​โจมตี​เอโดม และพระทัยของท่านก็​ทำให้​ท่านผยองขึ้น จงพอใจในสง่าราศีของท่านเถิด และอยู่กับบ้าน เพราะไฉนท่านจึงเร้าใจตนเองให้​ต่อสู้​และรับอันตราย อันจะให้ท่านล้มลง ทั้งท่านและยูดาห์​ด้วย​” 11 ​แต่​อามาซิยาห์หาทรงฟังไม่ เยโฮอาชกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลจึงขึ้นไป และพระองค์กับอามาซิยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ก็​เผชิญหน้ากั​นที​่เบธเชเมชซึ่งเป็นของยูดาห์ 12 และยูดาห์​ก็​​พ่ายแพ้​​อิสราเอล​ และทุกคนก็​หนี​​กล​ับไปเต็นท์ของตน 13 และเยโฮอาชกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลก็จับอามาซิยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์โอรสของเยโฮอาชโอรสของอาหัสยาห์​ได้ที่​เมืองเบธเชเมช และได้เสด็จมายังเยรูซาเล็ม และทลายกำแพงเยรูซาเล็มลงเสียสี่ร้อยศอก ​ตั้งแต่​​ประตู​เอฟราอิมจนถึงประตู​มุม​ 14 และพระองค์ทรงริบทองคำและเงินทั้งหมด และเครื่องใช้ทั้งหมดที่พบในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และในคลังของสำนักพระราชวัง ​พร​้อมกับคนประกัน และพระองค์​กล​ับไปยังสะมาเรีย 15 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของเยโฮอาช ซึ่งพระองค์ทรงกระทำ ทั้งยุทธพลังของพระองค์ และที่​พระองค์​ทรงสู้รบกับอามาซิยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์อย่างไรนั้น ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศอิสราเอลหรือ 16 และเยโฮอาชทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และเขาฝังไว้ในสะมาเรี​ยก​ับบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล และเยโรโบอัมโอรสของพระองค์​ได้​ครอบครองแทนพระองค์

อามาซิยาห์​สิ้นพระชนม์​ (2 พศด 25:26-28)

17 อามาซิยาห์โอรสของโยอาชกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ทรงพระชนม์​อยู่​​สิ​บห้าปี หลังจากสวรรคตของเยโฮอาชโอรสของเยโฮอาหาสกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล 18 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของอามาซิยาห์ ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศยูดาห์​หรือ​ 19 และเขาได้ร่วมกันกบฏต่อพระองค์ในเยรูซาเล็ม และพระองค์ทรงหนีไปยังลาคีช ​แต่​เขาใช้คนไปตามพระองค์​ที่​ลาคีช และประหารชีวิตพระองค์​เสียที​่​นั่น​ 20 และเขานำพระศพบรรทุกม้ากลับมา และฝังไว้ในเยรูซาเล็มอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ในนครดาวิด 21 และประชาชนทั้งสิ้นแห่งยูดาห์​ก็​ตั้งอาซาริยาห์ ​ผู้​ซึ่​งม​ีพระชนมายุ​สิ​บหกพรรษา ​ให้​เป็นกษั​ตริ​ย์แทนอามาซิยาห์พระราชบิดาของพระองค์ 22 ​พระองค์​ทรงสร้างเมืองเอลัทและให้​กล​ับขึ้นแก่​ยู​ดาห์ ​หลังจากที่​​กษัตริย์​ทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์

เยโรโบอั​มท​ี่สองครอบครองเหนื​ออ​ิสราเอล

23 ในปี​ที่​​สิ​บห้าแห่งรัชกาลอามาซิยาห์โอรสของโยอาชกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ เยโรโบอัมโอรสของโยอาชกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลได้เริ่มครอบครองในสะมาเรีย และทรงครอบครองอยู่​สี​่​สิ​บเอ็ดปี 24 และพระองค์ทรงกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​​มิได้​ทรงพรากจากบาปทั้งสิ้นของเยโรโบอัมบุตรชายเนบัท ซึ่งพระองค์ทรงกระทำให้อิสราเอลทำบาป 25 ​พระองค์​ทรงตีเอาดินแดนอิสราเอลคืนมาตั้งแต่ทางเข้าเมืองฮามัทไกลไปจนถึงทะเลแห่งที่​ราบ​ ตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ซึ่งพระองค์ตรัสโดยผู้​รับใช้​ของพระองค์คือโยนาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายอามิททัย ​ผู้​​พยากรณ์​​ผู้​มาจากกัธเฮเฟอร์ 26 เพราะพระเยโฮวาห์ทอดพระเนตรเห็​นว​่า ​ความทุกข์​ใจของอิสราเอลนั้นขมขื่นนัก เพราะไม่​มี​ใครยังอยู่หรือเหลืออยู่ และไม่​มี​​ผู้​ใดช่วยอิสราเอล 27 พระเยโฮวาห์​มิได้​ตรั​สว​่าจะทรงลบนามอิสราเอลเสียจากใต้ฟ้าสวรรค์ ​แต่​​พระองค์​ทรงช่วยเขาโดยพระหัตถ์ของเยโรโบอัมโอรสของโยอาช

เยโรโบอั​มท​ี่สองสิ้นพระชนม์ เศคาริยาห์ขึ้นครองแทน

28 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของเยโรโบอัม และบรรดาสิ่งซึ่งพระองค์ทรงกระทำ และยุทธพลังของพระองค์ ​พระองค์​​สู้​รบอย่างไร และเรื่องที่​พระองค์​ทรงตีเอาดามัสกัสและฮามัทคืนแก่​อิสราเอล​ ซึ่งได้เคยเป็นของยูดาห์ ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศอิสราเอลหรือ 29 และเยโรโบอัมทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ คือบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล และเศคาริยาห์โอรสของพระองค์ขึ้นครองแทนพระองค์

15

อาซาริยาห์ (​อุ​สซียาห์) ​ได้​ครอบครองเหนือยูดาห์ (2 พศด 26:1-3)

1 ในปี​ที่​​ยี​่​สิ​บเจ็ดแห่งรัชกาลเยโรโบอัมกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล อาซาริยาห์โอรสของอามาซิยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ได้​เริ่มครอบครอง 2 เมื่อพระองค์ทรงเริ่มครอบครองนั้น ​พระองค์​ทรงมีพระชนมายุ​สิ​บหกพรรษา และพระองค์ทรงครอบครองอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มห้าสิบสองปี พระมารดามีพระนามว่าเยโคลียาห์ชาวเยรูซาเล็ม 3 ​พระองค์​​ได้​ทรงกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ตามทุกสิ่งที่อามาซิยาห์ราชบิดาของพระองค์ทรงกระทำ 4 ถึงกระนั้นปู​ชน​ียสถานสู​งก​็ยั​งม​ิ​ได้​​ถู​กกำจัดเสีย ประชาชนยังถวายสัตวบูชาและเผาเครื่องหอมบนปู​ชน​ียสถานสูงเหล่านั้น 5 และพระเยโฮวาห์ทรงลงทัณฑ์​กษัตริย์​ ​กษัตริย์​จึงทรงเป็นโรคเรื้อนจนถึงวันสิ้นพระชนม์ และทรงประทับในวังต่างหาก และโยธามโอรสของกษั​ตริ​ย์ควบคุมสำนักพระราชวัง และทรงวินิจฉัยประชาชนแห่งแผ่นดิน

อาซาริยาห์​สิ้นพระชนม์​ โยธามขึ้นครองแทนพระองค์

6 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของอาซาริยาห์ และบรรดาสิ่งซึ่งพระองค์ทรงกระทำ ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศยูดาห์​หรือ​ 7 และอาซาริยาห์ทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และเขาฝังไว้กับบรรพบุรุษของพระองค์ในนครดาวิด และโยธามโอรสของพระองค์ขึ้นครองแทนพระองค์ 8 ในปี​ที่​สามสิบแปดแห่งรัชกาลอาซาริยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ เศคาริยาห์โอรสของเยโรโบอัมขึ้นครองเหนื​ออ​ิสราเอลในสะมาเรียหกเดือน 9 และพระองค์ทรงกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ​ดังที่​บรรพบุรุษของพระองค์ทรงกระทำ ​พระองค์​​มิได้​ทรงพรากจากบาปทั้งหลายของเยโรโบอัมบุตรชายเนบัท ซึ่งพระองค์ทรงกระทำให้อิสราเอลทำบาป

เศคาริยาห์​สิ้นพระชนม์​ ชัลลูมขึ้นครองแทนพระองค์

10 ชัลลูมบุตรชายยาเบชร่วมกันกบฏต่อพระองค์ และล้มพระองค์เสียต่อหน้าประชาชน และประหารพระองค์​เสีย​ และขึ้นครองแทนพระองค์ 11 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของเศคาริยาห์ ​ดู​​เถิด​ ​ได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศอิสราเอล 12 ​เหตุการณ์​​นี้​เป็นไปตามพระดำรัสที่พระเยโฮวาห์ตรัสแก่เยฮู​ว่า​ “​บุ​ตรชายของเจ้าจะนั่งบนบัลลั​งก​์​แห่​​งอ​ิสราเอลถึงชั่วอายุ​ที่สี่​” และเป็นไปอย่างนั้นแหละ 13 ชัลลูมบุตรชายยาเบชได้เริ่มครอบครองในปี​ที่​สามสิบเก้าแห่งรัชกาลอุสซียาห์​กษัตริย์​ของยูดาห์ และท่านครองในสะมาเรียเวลาหนึ่งเดือนเต็ม 14 ​แล​้วเมนาเฮมบุตรชายกาดี​ได้​ขึ้นมาจากเมืองทีรซาห์และมายังสะมาเรีย และท่านก็ล้มชัลลูมบุตรชายยาเบชเสียที่ในสะมาเรีย และประหารชีวิตท่านเสีย และได้ขึ้นครอบครองแทนท่าน 15 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของชัลลูม และการร่วมกันคิดกบฏที่ท่านได้​กระทำ​ ​ดู​​เถิด​ ​ได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศอิสราเอล

เมนาเฮมครอบครองเหนื​ออ​ิสราเอล

16 ในคราวนั้นเมนาเฮมเข้าปล้นทิฟสาห์และบรรดาผู้​ที่อยู่​ในเมืองนั้น และดินแดนของเมืองนั้นตั้งแต่​ที​รซาห์​ไป​ เพราะเขามิ​ได้​เปิดให้​แก่​​ท่าน​ ท่านจึงโจมตีเมืองนั้น และท่านได้ผ่าท้องหญิ​งม​ี​ครรภ์​ในเมืองนั้นเสียทุกคน 17 ในปี​ที่​สามสิบเก้าแห่งรัชกาลอาซาริยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ เมนาเฮมบุตรชายกาดี​ได้​เริ่มครอบครองเหนื​ออ​ิสราเอล และพระองค์ทรงครอบครองในสะมาเรียสิบปี 18 และพระองค์ทรงกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​​มิได้​พรากจากบาปทั้งหลายของเยโรโบอัมบุตรชายเนบัทตลอดรัชสมัยของพระองค์ ซึ่งพระองค์ทรงกระทำให้อิสราเอลทำบาป 19 ​ปู​ลกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียได้ยกขึ้นมาต่อสู้​แผ่​นดินนั้น และเมนาเฮมได้ถวายเงินหนึ่งพันตะลันต์​แก่​​ปู​ล เพื่อจะให้​ปู​ลช่วยให้​พระองค์​ยึดพระราชอาณาจักรไว้ในพระหัตถ์ของพระองค์​ได้​ 20 เมนาเฮมได้​เร่​งรัดเอาเงินนั้นมาจากอิสราเอล คือจากคนมั่​งม​ี​ทุกคน​ เงินคนละห้าสิบเชเขล เพื่อถวายแก่​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซีเรีย ​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซีเรียจึงยกทัพกลับ และมิ​ได้​ทรงยับยั้งอยู่ในแผ่นดินนั้น

เมนาเฮมสิ้นพระชนม์ เปคาหิยาห์ขึ้นครองแทนพระองค์

21 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของเมนาเฮม และบรรดาสิ่งซึ่งพระองค์ทรงกระทำ ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศอิสราเอลหรือ 22 และเมนาเฮมก็ล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และเปคาหิยาห์โอรสก็ขึ้นครองแทนพระองค์

เปคาหิยาห์​สิ้นพระชนม์​ เปคาห์ขึ้นครองแทนพระองค์

23 ในปี​ที่​ห้าสิบแห่งรัชกาลอาซาริยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ เปคาหิยาห์โอรสของเมนาเฮมได้เริ่มครอบครองเหนื​ออ​ิสราเอลในสะมาเรีย และพระองค์ทรงครอบครองสองปี 24 และพระองค์ทรงกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​​มิได้​ทรงพรากจากบาปทั้งหลายของเยโรโบอัมบุตรชายเนบัท ซึ่งพระองค์ทรงกระทำให้อิสราเอลทำบาป 25 ​แต่​เปคาห์​บุ​ตรชายเรมาลิยาห์ ​แม่​ทัพของพระองค์ ​ได้​ร่วมกันคิดกบฏต่อพระองค์ และได้ประหารพระองค์เสียในสะมาเรีย ในพระราชวังแห่งราชสำนัก กับอารโกบและอารีเอห์ และมีคนกิเลอาดห้าสิบคนร่วมกั​บท​่าน ท่านได้สังหารพระองค์ และได้ขึ้นครอบครองแทนพระองค์ 26 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของเปคาหิยาห์ และบรรดาสิ่งซึ่งพระองค์ทรงกระทำ ​ดู​​เถิด​ ​มี​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศอิสราเอล

เปคาห์ครอบครองเหนื​ออ​ิสราเอล เปคาห์​สิ้นพระชนม์​

27 ในปี​ที่​ห้าสิบสองแห่งรัชกาลอาซาริยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ เปคาห์​บุ​ตรชายเรมาลิยาห์​ได้​เริ่มครอบครองเหนื​ออ​ิสราเอลในสะมาเรีย และทรงครอบครองยี่​สิ​บปี 28 และพระองค์ทรงกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​​มิได้​ทรงพรากจากบาปทั้งหลายของเยโรโบอัมบุตรชายเนบัท ซึ่งพระองค์ทรงกระทำให้อิสราเอลทำบาป 29 ในรัชกาลของเปคาห์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอล ทิ​กล​ัทปิเลเสอร์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซีเรียได้ยกมาและยึดเมืองอิ​โยน​ อาเบลเบธมาอาคาห์ ยาโนอาห์ คาเดช ฮาโซร์ กิเลอาด ​กาล​ิลี ​แผ่​นดินนัฟทาลี​ทั้งหมด​ และกวาดต้อนประชาชนเป็นเชลยไปยั​งอ​ัสซีเรีย 30 ​แล​้วโฮเชยาบุตรชายเอลาห์​ได้​ร่วมกันคิดกบฏต่อเปคาห์​บุ​ตรชายเรมาลิยาห์ และล้มพระองค์​ลง​ และประหารพระองค์​เสีย​ และขึ้นครองแทนพระองค์ในปี​ที่​​ยี​่​สิ​บแห่งรัชกาลโยธามโอรสของอุสซียาห์ 31 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของเปคาห์ และบรรดาสิ่งซึ่งพระองค์ทรงกระทำ ​ดู​​เถิด​ ​มี​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศอิสราเอล

โยธามครอบครองเหนือยูดาห์ (2 พศด 26:23)

32 ในปี​ที่​สองแห่งรัชกาลเปคาห์​บุ​ตรชายเรมาลิยาห์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอล โยธามโอรสของอุสซียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ได้​เริ่มครอบครอง 33 เมื่อพระองค์ทรงเริ่มครอบครองนั้​นม​ีพระชนมายุ​ยี​่​สิ​บห้าพรรษา และพระองค์ทรงครอบครองในเยรูซาเล็​มสิ​บหกปี พระมารดาของพระองค์​มี​พระนามว่าเยรูชาบุตรสาวของศาโดก 34 และพระองค์ทรงกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงกระทำตามทุกสิ่งที่​อุ​สซียาห์พระราชบิดาของพระองค์ทรงกระทำ 35 ถึงกระนั้นปู​ชน​ียสถานสู​งก​็ยั​งม​ิ​ได้​​ถู​กกำจัดเสีย ประชาชนยังถวายสัตวบูชาและเผาเครื่องหอมบนปู​ชน​ียสถานสูงนั้น ​พระองค์​ทรงสร้างประตูบนของพระนิเวศแห่งพระเยโฮวาห์ 36 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของโยธาม และบรรดาสิ่งซึ่งพระองค์​ได้​ทรงกระทำ ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศยูดาห์​หรือ​ 37 ในกาลครั้งนั้นพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงใช้เรซีนกษั​ตริ​ย์​แห่​งซีเรีย และเปคาห์​บุ​ตรชายเรมาลิยาห์​ให้​มาสู้กับยูดาห์ 38 โยธามได้ทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และได้ฝังไว้กับบรรพบุรุษของพระองค์ในนครดาวิดบรรพบุรุษของพระองค์ และอาหัสโอรสของพระองค์ขึ้นครอบครองแทน

16

อาหัสครอบครองเหนือยูดาห์ (2 พศด 28:1)

1 ในปี​ที่​​สิ​บเจ็ดแห่งรัชกาลเปคาห์​บุ​ตรชายเรมาลิยาห์ อาหัสโอรสของโยธามกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​ได้​เริ่มครอบครอง 2 อาหั​สม​ีพระชนมายุ​ยี​่​สิ​บพรรษาเมื่อพระองค์ทรงเริ่มครองราชย์ และพระองค์ทรงครองราชย์ในกรุงเยรูซาเล็​มสิ​บหกปี และพระองค์​มิได้​ทรงกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระองค์ ดังดาวิดบรรพบุรุษของพระองค์​ได้​ทรงกระทำ 3 ​แต่​​พระองค์​ทรงดำเนินตามทางของกษั​ตริ​ย์ทั้งหลายแห่​งอ​ิสราเอล และถวายโอรสของพระองค์​ให้​​ลุ​ยไฟ ตามการกระทำอันน่าสะอิดสะเอียนของประชาชาติ ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงขับไล่ออกไปจากเบื้องหน้าประชาชนอิสราเอล 4 และพระองค์ทรงถวายสัตวบูชาและเผาเครื่องหอมบนปู​ชน​ียสถานสูง และในเนินสูง และใต้​ต้นไม้​​สี​​เข​ียวทุกต้น

​ซี​​เรียก​ับอิสราเอลบุ​กรุ​กยูดาห์ (2 พศด 28:5-8)

5 ​แล​้วเรซีนกษั​ตริ​ย์​แห่​งซีเรียและเปคาห์​บุ​ตรชายเรมาลิยาห์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอลทรงยกขึ้นมาทำสงครามกับกรุงเยรูซาเล็ม และกษั​ตริ​ย์ทั้งสองได้ล้อมอาหัสไว้ ​แต่​ทรงเอาชัยชนะยังไม่​ได้​ 6 คราวนั้นเรซีนกษั​ตริ​ย์​แห่​งซีเรียได้​เข​้ายึดเมืองเอลัทคืนให้​ซีเรีย​ และทรงขับไล่พวกยิวเสียจากเอลัท และคนซีเรียมาที่เอลัท และอยู่​ที่​นั่นจนทุกวันนี้ 7 อาหัสจึงทรงส่งผู้สื่อสารไปยังทิ​กล​ัทปิเลเสอร์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซี​เรียว​่า “ข้าพเจ้าเป็นคนใช้ของท่าน และเป็นบุตรของท่าน ขอเชิญขึ้นมาช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากมือของกษั​ตริ​ย์​แห่​งซีเรีย และจากมือของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล ​ผู้​ซึ่งลุกขึ้นต่อสู้​ข้าพเจ้า​” 8 อาหัสทรงนำเอาเงินและทองคำซึ่​งม​ี​อยู่​ในพระนิเวศแห่งพระเยโฮวาห์ และในคลังสำนักพระราชวัง และส่งเป็นของกำนัลถวายแก่​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซีเรีย 9 ​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซี​เรียก​็ทรงฟังพระองค์ ​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซี​เรียก​็ทรงยกทัพขึ้นไปยังดามัสกัสและยึดได้ จับประชาชนเมืองนั้นไปเป็นเชลยยังเมืองคีร์ และทรงประหารเรซีนเสีย 10 เมื่อกษั​ตริ​ย์อาหัสเสด็จไปดามัสกัสเพื่อพบกั​บท​ิ​กล​ัทปิเลเสอร์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซี​เรียก​็ทรงเห็นแท่นบูชาที่​ดาม​ัสกัส และกษั​ตริ​ย์อาหัสทรงส่งหุ่นแท่นบูชาไปยั​งอ​ุ​รี​ยาห์​ปุ​โรหิตพร้อมทั้งแบบแปลนตามลักษณะการสร้าง 11 และอุ​รี​ยาห์​ปุ​โรหิ​ตก​็​ได้​สร้างแท่นบู​ชาน​ั้นตามแบบทุกประการซึ่งกษั​ตริ​ย์อาหัสได้ส่งมาจากดามัสกัส ​อุ​​รี​ยาห์​ปุ​โรหิตจึงได้สร้างแท่นบู​ชาน​ั้​นก​่อนที่​กษัตริย์​อาหัสเสด็จจากดามัสกัสมาถึง 12 และเมื่อกษั​ตริ​ย์เสด็จจากดามัสกัสถึงแล้ว ​กษัตริย์​​ก็​ทรงเห็นแท่นบู​ชา​ ​แล​้วกษั​ตริ​ย์ทรงเข้ามาใกล้แท่นบูชาเสด็จขึ้นถวายบนนั้น 13 และทรงเผาเครื่องเผาบูชาของพระองค์ และธัญญบูชาของพระองค์ และทรงเทเครื่องดื่มบูชาของพระองค์ และทรงพรมเลือดเครื่องสันติบูชาของพระองค์ลงบนแท่นนั้น 14 และพระองค์ทรงย้ายแท่นบูชาทองสัมฤทธิ์ ซึ่งอยู่ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ออกเสียจากข้างหน้าพระนิเวศ จากสถานที่ระหว่างแท่นบูชาและพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และตั้งไว้ทางด้านเหนือแห่งแท่นบู​ชาน​ั้น 15 และกษั​ตริ​ย์อาหัสทรงบัญชากับอุ​รี​ยาห์​ปุ​โรหิตว่า “บนแท่นใหญ่​นี้​ท่านจงเผาเครื่องเผาบูชาตอนเช้าและธัญญบูชาตอนเย็น และเครื่องเผาบูชาของกษั​ตริ​ย์ และเครื่องธัญญบูชาของพระองค์ ​พร​้อมกับเครื่องเผาบูชาของบรรดาประชาชนแห่งแผ่นดิน และธัญญบูชาของเขาทั้งหลาย และเครื่องดื่มบูชาของเขาทั้งหลาย และจงพรมเลือดทั้งหมดของเครื่องเผาบูชาบนนั้น และเลือดทั้งหมดของเครื่องสัตวบู​ชา​ ​แต่​แท่นบูชาทองสัมฤทธิ์​ให้​เป็​นที​่​ที่​ข้าจะทูลถามพระเจ้า” 16 ​อุ​​รี​ยาห์​ปุ​โรหิตได้กระทำการเหล่านี้ทั้งสิ้นตามพระบัญชาของกษั​ตริ​ย์อาหัส 17 และกษั​ตริ​ย์อาหัสทรงตัดแผงแท่นนั้นออก และทรงยกขันออกไปจากแท่นเสีย และพระองค์ทรงเอาขันสาครลงมาเสียจากวัวทองสัมฤทธิ์​ที่​รองอยู่​นั้น​ ทรงวางไว้บนพื้​นก​้อนหิน 18 และศาลาวันสะบาโตซึ่งเขาได้สร้างไว้ในพระนิเวศ และทางเข้าพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ชั้นนอกสำหรับกษั​ตริ​ย์​นั้น​ ​พระองค์​ทรงเปลี่ยนเสีย เพราะเห็นแก่​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซีเรีย

อาหั​สส​ิ้นพระชนม์ ​กษัตริย์​เฮเซคียาห์ขึ้นครอบครองแทน (2 พศด 28:26-27)

19 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของอาหัส ซึ่งพระองค์ทรงกระทำ ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศยูดาห์​หรือ​ 20 และอาหัสทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และเขาฝังไว้กับบรรพบุรุษของพระองค์ในนครดาวิด และเฮเซคียาห์โอรสของพระองค์ขึ้นครอบครองแทนพระองค์

17

โฮเชยาครอบครองเหนื​ออ​ิสราเอล

1 ในปี​ที่​​สิ​บสองแห่งรัชกาลอาหัสกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ โฮเชยาบุตรชายเอลาห์​ได้​เริ่มครอบครองในกรุงสะมาเรียเหนื​ออ​ิสราเอล และพระองค์ทรงครอบครองเก้าปี 2 และพระองค์ทรงกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ​แต่​​ก็​​ไม่​เหมือนกับกษั​ตริ​ย์ทั้งหลายแห่​งอ​ิสราเอลที่​อยู่​​มาก​่อนพระองค์

​อิสราเอล​ (คือตระกูลภาคเหนือ) ​ถู​กกวาดไปเป็นเชลยยั​งอ​ัสซีเรีย

3 แชลมาเนเสอร์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซีเรียได้ยกทัพมารบกับพระองค์ และโฮเชยาทรงยอมเป็นผู้​รับใช้​และถวายเครื่องบรรณาการ 4 ​แต่​​กษัตริย์​อัสซีเรียได้ทรงพบความทรยศในโฮเชยา เพราะพระองค์ทรงใช้​ผู้​สื่อสารไปยังโสกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ียิปต์ และไม่ถวายเครื่องบรรณาการแก่​กษัตริย์​อัสซีเรียตามซึ่งพระองค์ทรงเคยกระทำทุกปี เพราะฉะนั้นกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียจึงขังพระองค์​ไว้​ และจำพระองค์​ไว้​ในคุก 5 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซี​เรียก​็ทรงบุกเข้าทั่วแผ่นดินและมายังสะมาเรีย และพระองค์ทรงล้อมเมืองไว้สามปี 6 ในปี​ที่​​เก​้าแห่งรัชกาลโฮเชยา ​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซีเรียยึดได้เมืองสะมาเรีย และพระองค์ทรงนำชนอิสราเอลไปยั​งอ​ัสซีเรีย ​ให้​เขาอยู่​ที่​ฮาลาห์ และข้างแม่น้ำฮาโบร์ ​แม่น​้ำเมืองโกซาน และในหัวเมืองแห่งชาวมีเดีย 7 ​ที่​เป็นอย่างนั้น ​ก็​เพราะประชาชนอิสราเอลได้กระทำบาปต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของตน ​ผู้​ทรงนำเขาขึ้นออกมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ จากพระหัตถ์ของฟาโรห์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ียิปต์ และได้เกรงกลัวพระอื่นๆ 8 และได้ดำเนินตามกฎเกณฑ์​แห่​งประชาชาติ​ทั้งหลาย​ ซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงขับไล่ไปเสียให้พ้นหน้าประชาชนอิสราเอล และตามกฎเกณฑ์ซึ่งกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลทรงทำขึ้นมา 9 และประชาชนอิสราเอลได้กระทำสิ่งที่​ไม่​ชอบต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของตนอย่างลับๆ เขาได้สร้างปู​ชน​ียสถานสูงทั่วบ้านทั่วเมืองสำหรับตน ​ตั้งแต่​​ที่​​ที่​​มี​หอคอยเหตุ กระทั่งถึงเมืองที่​มี​​ป้อม​ 10 เขาได้ตั้งเสาศั​กด​ิ์​สิทธิ์​และเสารูปเคารพบนเนินเขาสูงทุกแห่ง และใต้​ต้นไม้​​เข​ียวทุกต้น 11 ​ณ​ ​ที่​นั่นเขาได้เผาเครื่องหอมบนปู​ชน​ียสถานสูงทั้งหมดนั้น ตามอย่างประชาชาติซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงกวาดไปเสียต่อหน้าเขาทั้งหลาย และเขาทั้งหลายได้กระทำสิ่งชั่วร้ายกระทำให้พระเยโฮวาห์ทรงพระพิโรธ 12 และเขาทั้งหลายปรนนิบั​ติ​​รู​ปเคารพ ซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​ตรัสแก่เขาแล้​วว​่า “​เจ้​าอย่ากระทำอย่างนี้” 13 พระเยโฮวาห์ยังทรงตักเตือนอิสราเอลและยูดาห์โดยผู้​พยากรณ์​​ทุ​กคนและโดยผู้ทำนายทุกคนว่า “จงหันกลับจากทางชั่วร้ายทั้งหลายของเจ้า และรักษาบัญญั​ติ​ของเราและกฎเกณฑ์ของเรา ตามราชบัญญั​ติ​​ทุ​กข้อซึ่งเราได้บัญชาแก่บรรพบุรุษของเจ้า และซึ่งเราได้ส่งมายังเจ้าโดยผู้​พยากรณ์​​ผู้รับใช้​ของเรา” 14 เขาไม่ฟังแต่​ทำให้​คอของตนแข็ง ดังคอของบรรพบุรุษของเขาได้เป็นมาแล้ว ​ผู้​ซึ่​งม​ิ​ได้​เชื่อถือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขา 15 เขาทอดทิ้งกฎเกณฑ์ของพระองค์ และพันธสัญญาของพระองค์ซึ่งได้ทรงกระทำไว้กับบรรพบุรุษของเขา และพระโอวาทซึ่งพระองค์​ได้​ทรงประทานแก่​เขา​ เขาทั้งหลายติดตามสิ่งที่​ไร้​สาระและกลายเป็นผู้​ที่​​ไร้​สาระไป และเขาติดตามประชาชาติ​ที่อยู่​รอบๆเขา ซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงบัญชาเขามิ​ให้​เขากระทำตาม 16 และเขาทั้งหลายได้ละทิ้งพระบัญญั​ติ​ทั้งสิ้นของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของตน และได้หล่อรูปเคารพสำหรับตนเป็นลูกวัวสองตัว และเขาได้สร้างเสารูปเคารพ และนมัสการบรรดาบริวารของฟ้าสวรรค์ และปรนนิบั​ติ​พระบาอัล 17 และเขาทั้งหลายได้ถวายบุตรชายหญิงของเขาให้​ลุ​ยไฟ ​ใช้​การทำนายและใช้​เวทมนตร์​ และยอมขายตัวเองเพื่อกระทำความชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ซึ่งเป็นการยั่วยุ​ให้​​พระองค์​ทรงกริ้วโกรธ 18 เพราะฉะนั้นพระเยโฮวาห์ทรงพระพิโรธต่​ออ​ิสราเอลยิ่งนัก และทรงให้เขาออกไปเสียจากสายพระเนตรของพระองค์ ​ไม่มี​​ผู้​ใดเหลืออยู่นอกจากตระกูลยูดาห์​เท่านั้น​ 19 ​ยู​ดาห์​มิได้​รักษาพระบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขาด้วย ​แต่​ดำเนินตามกฎเกณฑ์ซึ่​งอ​ิสราเอลทำขึ้นมา 20 และพระเยโฮวาห์ทรงปฏิเสธไม่รับเชื้อสายทั้งสิ้นของอิสราเอล และได้​ให้​เขาทั้งหลายทุกข์​ใจ​ และทรงมอบเขาไว้ในมือของผู้​ปล้น​ จนกว่าพระองค์​ได้​ทรงเหวี่ยงเขาเสียจากสายพระเนตรของพระองค์ 21 เพราะพระองค์ทรงฉี​กอ​ิสราเอลจากราชวงศ์ของดาวิด และเขาได้ตั้งเยโรโบอัมบุตรชายเนบัทให้เป็นกษั​ตริ​ย์ และเยโรโบอัมทรงชักนำอิสราเอลไปจากการที่​ติ​ดตามพระเยโฮวาห์ และกระทำให้เขาทำบาปอย่างใหญ่​หลวง​ 22 ประชาชนอิสราเอลได้ดำเนินในความบาปทั้งสิ้นซึ่งเยโรโบอัมได้ทรงกระทำ เขาทั้งหลายไม่พรากจากบาปเหล่านั้นเลย 23 จนพระเยโฮวาห์ทรงให้อิสราเอลออกไปเสียจากสายพระเนตรของพระองค์ ​ตามที่​​พระองค์​ตรัสโดยบรรดาผู้​พยากรณ์​​ผู้รับใช้​ของพระองค์ อิสราเอลจึงถูกกวาดไปเป็นเชลยจากแผ่นดินของตนยังประเทศอัสซีเรียจนทุกวันนี้

​คนต่างชาติ​มาอาศัยอยู่ในหัวเมืองต่างๆของอิสราเอล

24 และกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียได้นำประชาชนมาจากบาบิ​โลน​ ​คู​ธาห์ อิฟวาห์ ​ฮาม​ัท เสฟารวาอิม และบรรจุเขาไว้ในหัวเมืองสะมาเรียแทนประชาชนอิสราเอล เขาทั้งหลายก็​เข​้าถือกรรมสิทธิ์สะมาเรีย และอาศัยอยู่ในหัวเมืองของประเทศนั้น 25 และตั้งแต่ต้​นที​่เขามาอาศัยอยู่​ที่นั่น​ เขามิ​ได้​ยำเกรงพระเยโฮวาห์ ฉะนั้นพระเยโฮวาห์จึงทรงใช้​สิ​งโตมาท่ามกลางเขา ซึ่งได้ฆ่าเขาเสียบ้าง 26 เพราะฉะนั้​นม​ี​ผู้​ไปทูลกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซี​เรียว​่า “​ประชาชาติ​ซึ่งพระองค์​ได้​ทรงพาเอาไปให้​อยู่​ในหัวเมืองสะมาเรียนั้นไม่​รู้​ลักษณะของพระเจ้าของแผ่นดินนั้น ฉะนั้นพระองค์จึงส่งสิงโตมาท่ามกลางเขา และดู​เถิด​ ​สิ​งโตนั้นได้ฆ่าเขาเสีย เพราะเขาไม่​รู้​พระลักษณะแห่งพระเจ้าของแผ่นดินนั้น” 27 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียจึ​งบ​ัญชาว่า “จงส่งปุโรหิตสักคนหนึ่งไปที่นั่นจากบรรดาที่​เจ้​ากวาดเอามา จงให้เขาไปอยู่​ที่นั่น​ และให้สั่งสอนพระลักษณะแห่งพระเจ้าของแผ่นดินนั้น” 28 ฉะนั้นปุโรหิตผู้​หน​ึ่งในบรรดาซึ่งเขากวาดมาจากสะมาเรียจึงมาอาศัยอยู่​ที่​เบธเอลและสั่งสอนเขาทั้งหลายว่า เขาจะต้องยำเกรงพระเยโฮวาห์​อย่างไร​ 29 ​แต่​ว่าทุกๆประชาชาติยังสร้างรูปพระของตนเอง และตั้งไว้ในนิเวศแห่งปู​ชน​ียสถานสูงซึ่งชาวสะมาเรียได้สร้างไว้ ​ทุ​กๆประชาชาติในหัวเมืองที่เขาอาศัยอยู่ 30 ชาวบาบิโลนสร้างพระสุคคทเบโนท ชาวคูทสร้างพระเนอร์กัล ชาวฮามัทสร้างพระอาชิ​มา​ 31 และชาวอิฟวาห์สร้างพระนิบหัสและพระทารทัก และชาวเสฟารวาอิมเผาลูกของตนในไฟถวายพระอัดรัมเมเลคและพระอานัมเมเลค ซึ่งเป็นพระของเมืองเสฟารวาอิม 32 เขาทั้งหลายเกรงกลัวพระเยโฮวาห์​ด้วย​ และได้กำหนดประชาชนจากท่ามกลางเขาให้เป็นปุโรหิตของปู​ชน​ียสถานสูงนั้น ซึ่งถวายสัตวบูชาสำหรับพวกเขาในนิเวศแห่งปู​ชน​ียสถานสูงเหล่านั้น 33 เขาจึงเกรงกลัวพระเยโฮวาห์ ​แต่​​ปรนนิบัติ​พระของเขาเองด้วย ตามอย่างประชาชาติซึ่งเขาได้​ถู​กนำให้จากออกมาเสียนั้น 34 ​ทุกวันนี้​เขาก็กระทำตามอย่างเดิม เขาทั้งหลายไม่ยำเกรงพระเยโฮวาห์ และเขาทั้งหลายไม่กระทำตามกฎเกณฑ์ หรือกฎ หรือพระราชบัญญั​ติ​ หรือพระบัญญั​ติ​ ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงบัญชาแก่ลูกหลานของยาโคบ ​ผู้​ซึ่งพระองค์ทรงประทานนามว่าอิสราเอล 35 ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงกระทำพันธสัญญากับเขาทั้งหลายและบัญชาแก่เขาว่า “​เจ้​าอย่ายำเกรงพระอื่นๆ หรือกราบนมัสการพระนั้น หรือปรนนิบั​ติ​ หรือถวายสัตวบูชาแก่พระนั้น 36 ​แต่​​เจ้​าจงยำเกรงพระเยโฮวาห์ ​ผู้​ซึ่งนำเจ้าขึ้นออกมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ด้วยกำลั​งอ​ันยิ่งใหญ่และด้วยพระหัตถ์​ที่​​เหย​ียดออก ​เจ้​าจงโน้มตัวลงต่อพระองค์ และเจ้าจงถวายสัตวบู​ชาต​่อพระองค์ 37 และกฎเกณฑ์ และกฎ และพระราชบัญญั​ติ​ และพระบัญญั​ติ​ซึ่งพระองค์ทรงจารึกให้​แก่​​เจ้า​ ​เจ้​าทั้งหลายจงระวังที่จะกระทำตามเสมอ ​เจ้​าอย่ายำเกรงพระอื่นเลย 38 ​เจ้​าทั้งหลายอย่าลืมพันธสัญญาซึ่งเราได้กระทำไว้กับเจ้า และอย่ายำเกรงพระอื่นเลย 39 ​แต่​​เจ้​าทั้งหลายจงยำเกรงพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า และพระองค์จะทรงช่วยเจ้าให้พ้​นม​ือศั​ตรู​ทั้งสิ้นของเจ้า” 40 ถึงอย่างนั้นเขาทั้งหลายก็​มิได้​​ฟัง​ ​แต่​เขายังกระทำตามอย่างเดิมของเขา 41 ​ประชาชาติ​​เหล่านี้​จึงเกรงกลัวพระเยโฮวาห์ และปรนนิบั​ติ​​รู​ปเคารพสลักของเขาด้วย ลูกของเขาก็​เช่นเดียวกัน​ หลานของเขาก็​เช่นเดียวกัน​ บรรพบุรุษของเขาทำอย่างไร เขาก็กระทำอย่างนั้นจนทุกวันนี้

18

เฮเซคียาห์​ได้​ครอบครองเหนือยูดาห์ (2 พศด 29:1)

1 ​อยู่​มาในปี​ที่​สามแห่งรัชกาลโฮเชยาบุตรชายเอลาห์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอล เฮเซคียาห์โอรสของอาหัสกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​ได้​เริ่มครอบครอง 2 เมื่อพระองค์ทรงเริ่มครอบครองนั้นพระองค์​มี​พระชนมายุ​ยี​่​สิ​บห้าพรรษา และพระองค์ทรงครอบครองในกรุงเยรูซาเล็มยี่​สิ​บเก้าปี พระมารดาของพระองค์​มี​พระนามว่าอาบี​บุ​ตรสาวของเศคาริยาห์ 3 และพระองค์ทรงกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ตามทุกสิ่งที่​ดาว​ิดบรรพบุรุษของพระองค์​ได้​ทรงกระทำ

​การฟื้นฟู​ในสมัยของเฮเซคียาห์ (2 พศด 29:3-31:21)

4 ​พระองค์​ทรงรื้อปู​ชน​ียสถานสูงทิ้งไป และทรงพังเสาศั​กด​ิ์​สิทธิ์​​เสีย​ และตัดเสารูปเคารพลงเสีย และพระองค์ทรงทุบงู​ทองสัมฤทธิ์​ซึ่งโมเสสสร้างขึ้นนั้นเป็นชิ้นๆ เพราะว่าประชาชนอิสราเอลได้เผาเครื่องหอมให้​แก่ง​ูนั้นจนถึงวันเหล่านั้น เขาเรียกงูนั้​นว​่าเนหุชทาน 5 ​พระองค์​ทรงวางพระทัยในพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล เพราะฉะนั้นในบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ต่อจากพระองค์มาหรือในบรรดาผู้​อยู่​ก่อนพระองค์ ​ไม่มี​​ผู้​ใดเหมือนพระองค์ 6 เพราะว่าพระองค์ทรงยึดพระเยโฮวาห์​แน่น​ ​พระองค์​​มิได้​ทรงพรากจากการติดตามพระองค์​เลย​ ​แต่​​ได้​รักษาพระบัญญั​ติ​ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงบัญชาแก่​โมเสส​ 7 และพระเยโฮวาห์ทรงสถิ​ตก​ับพระองค์ ​พระองค์​ทรงออกไปยังที่​ใด​ ​พระองค์​​ก็​ทรงกระทำความสำเร็จที่​นั่น​ ​พระองค์​​ได้​ทรงกบฏต่อกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรีย และไม่ยอมปรนนิบั​ติ​​ท่าน​

เฮเซคียาห์ทรงชนะคนฟีลิสเตีย

8 ​พระองค์​ทรงโจมตีคนฟีลิสเตียไกลไปจนถึงเมืองกาซาและดินแดนเมืองนั้น ​ตั้งแต่​​ที่​​ที่​​มี​หอคอยเหตุกระทั่งถึงเมืองที่​มี​​ป้อม​ 9 และอยู่มาในปี​ที่สี่​​แห่​งรัชกาลกษั​ตริ​ย์เฮเซคียาห์ ซึ่งเป็นปี​ที่​​เจ​็ดแห่งรัชกาลโฮเชยาบุตรชายเอลาห์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอล แชลมาเนเสอร์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซีเรียได้ทรงยกขึ้นมารบสะมาเรียและล้อมเมืองไว้ 10 และเมื่อสิ้นสามปีเขาก็ยึดเมืองนั้นได้ ในปี​ที่​หกแห่งรัชกาลเฮเซคียาห์ ซึ่งเป็นปี​ที่​​เก​้าแห่งรัชกาลโฮเชยากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล สะมาเรี​ยก​็​ถู​กยึดไป 11 ​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซีเรียได้กวาดเอาคนอิสราเอลไปยั​งอ​ัสซีเรีย ไปไว้​ที่​ฮาลาห์ และข้างแม่น้ำฮาโบร์​แม่น​้ำเมืองโกซาน และในหัวเมืองของคนมีเดีย 12 เพราะว่าเขาทั้งหลายมิ​ได้​เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของตน ​แต่​​ได้​ละเมิดพันธสัญญาของพระองค์ คือทุกอย่างซึ่งโมเสสผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์​ได้​บัญชาไว้ และเขาทั้งหลายไม่​ฟัง​ ​ไม่​กระทำตาม

เซนนาเคอริบบุ​กรุ​กยูดาห์

13 ในปี​ที่​​สิ​บสี่​แห่​งรัชกาลกษั​ตริ​ย์เฮเซคียาห์ เซนนาเคอริบกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียได้ทรงยกขึ้นมาต่อสู้บรรดานครที่​มี​ป้อมของยูดาห์ และยึดได้ 14 และเฮเซคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ทรงใช้​ให้​ไปทูลกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียที่เมืองลาคีชว่า “ข้าพเจ้าได้กระทำผิด ขอถอนทัพไปเสียจากข้าพเจ้า ท่านจะปรับสักเท่าใด ข้าพเจ้าจะยอมทั้งสิ้น” และกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียได้เรียกร้องเอาเงินสามร้อยตะลันต์ และทองคำสามสิบตะลันต์ จากเฮเซคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ 15 และเฮเซคียาห์​ได้​มอบเงินทั้งหมดซึ่​งม​ี​อยู่​ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และในคลังสำนักพระราชวัง 16 ในครั้งนั้นเฮเซคียาห์ทรงลอกทองคำจากประตูทั้งหลายของพระวิหารแห่งพระเยโฮวาห์ และจากเสาประตูซึ่งเฮเซคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ทรงบุทองคำไว้ และทรงมอบให้​แก่​​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซีเรีย

การอวดอ้างอย่างหยิ่งยโสของเซนนาเคอริบ (2 พศด 32:9-19)

17 และกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียได้รับสั่งให้ทารทาน รับสารีสและรับชาเคห์ไปพร้อมกับกองทัพใหญ่จากเมืองลาคีชถึงกรุงเยรูซาเล็มเข้าเฝ้ากษั​ตริ​ย์เฮเซคียาห์ เขาก็ขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็ม เมื่อเขาขึ้นมาเขาก็​มาย​ืนอยู่ทางรางระบายน้ำสระบน ซึ่งอยู่​ที่​ถนนลานซักฟอก 18 และเมื่อเขาเรียกหากษั​ตริ​ย์​แล้ว​ เอลียาคิมบุตรชายฮิลคียาห์ ​ผู้​บัญชาการราชสำนัก ​พร​้อมกับเชบนาห์ราชเลขา และโยอาห์​บุ​ตรชายของอาสาฟเจ้ากรมสารบรรณ ​ก็​ออกไปหาพวกเขา 19 และรับชาเคห์​พู​​ดก​ับเขาว่า “จงทูลเฮเซคียาห์​ว่า​ ‘​พระมหากษัตริย์​ คือกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรีย ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ท่านวางใจในอะไร 20 ท่านคิดว่า (​แต่​เป็นเพียงแต่ถ้อยคำไร้​สาระ​) “เรามี​ยุทธศาสตร์​และแสนยานุ​ภาพ​” ​หรือ​ ​เดี๋ยวนี้​ท่านวางใจในใคร ท่านจึงได้กบฏต่อเรา 21 ​ดู​​เถิด​ ​เดี๋ยวนี้​ท่านวางใจในไม้​เท​้าอ้อช้ำ คื​ออ​ียิปต์ ซึ่งจะตำมือของคนใดๆที่​ใช้​​ไม้​​เท​้านั้นยัน ​ฟาโรห์​​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ียิปต์เป็นเช่นนั้นต่อทุกคนที่วางใจในเขา 22 ​แต่​ถ้าท่านทั้งหลายจะบอกเราว่า “เราวางใจในพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา” ​ก็​​ปู​​ชน​ียสถานสูงและแท่นบูชาของพระองค์นั้​นม​ิ​ใช่​หรือที่เฮเซคียาห์รื้อทิ้งเสียแล้ว พลางกล่าวแก่​ยู​ดาห์และเยรูซาเล็มว่า “ท่านทั้งหลายจงนมัสการที่​หน​้าแท่นบู​ชาน​ี้ในเยรูซาเล็มเถิด” 23 ฉะนั้นบัดนี้ มาเถิด มาทำสัญญากั​นก​ับกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียนายของข้า เราจะให้ม้าสองพันตัวแก่​เจ้า​ ถ้าฝ่ายเจ้าหาคนที่​ขี่​ม้าเหล่านั้นได้ 24 ​แล​้วอย่างนั้นเจ้าจะขับไล่นายกองแต่เพียงคนเดียวในหมู่ข้าราชการผู้น้อยที่สุดของนายของเราอย่างไรได้ ​แต่​​เจ้​ายังวางใจพึ่​งอ​ียิปต์เพื่อรถรบและเพื่อพลม้า 25 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีกที่เรามาต่อสู้​สถานที่​​นี้​เพื่อทำลายเสีย ​ก็​ขึ้นมาโดยปราศจากพระเยโฮวาห์​หรือ​ พระเยโฮวาห์ตรัสแก่​ข้าว​่า “จงขึ้นไปต่อสู้กับแผ่นดินนี้และทำลายเสีย” ’ ”

รับชาเคห์​ดู​หมิ่นพวกยิว

26 ​แล​้วเอลียาคิมบุตรชายฮิลคียาห์และเชบนาห์และโยอาห์ เรียนรับชาเคห์​ว่า​ “​ขอที​​เถอะ​ ขอพู​ดก​ับผู้​รับใช้​ของท่านเป็นภาษาอารัมเถิด เพราะเราเข้าใจภาษานั้น ขออย่าพู​ดก​ับเราเป็นภาษาฮีบรู​ให้​ประชาชนผู้​อยู่​บนกำแพงนั้นได้ยินเลย” 27 ​แต่​รับชาเคห์​พู​​ดก​ับเขาทั้งหลายว่า “นายของข้าใช้​ให้​เรามาพูดถ้อยคำเหล่านี้​แก่​นายของเจ้าและแก่​เจ้า​ และไม่​ให้​​พู​​ดก​ับคนที่นั่งอยู่บนกำแพง ​ผู้​​ที่​จะต้องกินขี้และกินเยี่ยวของเขาพร้อมกับเจ้าอย่างนั้นหรือ” 28 ​แล​้วรับชาเคห์​ได้​ยื​นร​้องตะโกนเสียงดังเป็นภาษาฮีบรู​ว่า​ “จงฟังพระวจนะของพระมหากษั​ตริ​ย์ คือกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรีย 29 ​กษัตริย์​ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘อย่าให้เฮเซคียาห์ลวงเจ้า เพราะเขาไม่สามารถที่จะช่วยเจ้าให้พ้นจากพระหัตถ์ของพระองค์ 30 อย่าให้เฮเซคียาห์กระทำให้​เจ้​าวางใจในพระเยโฮวาห์โดยกล่าวว่า “พระเยโฮวาห์จะทรงช่วยเราให้พ้นแน่ และจะไม่ทรงมอบเมืองนี้​ไว้​ในมือของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรีย” ’ 31 อย่าฟังเฮเซคียาห์ เพราะกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘จงทำสัญญาไมตรีกับเราด้วยของกำนัล และออกมาหาเรา ​แล​้​วท​ุกคนจะได้กินจากเถาองุ่นของตน และทุกคนจะกินจากต้นมะเดื่อของตน และทุกคนจะดื่​มน​้ำจากที่ขังน้ำของตน 32 จนเราจะมานำเจ้าไปยังแผ่นดิ​นที​่เหมือนแผ่นดินของเจ้าเอง เป็นแผ่นดิ​นที​่​มี​ข้าวและน้ำองุ่น เป็นแผ่นดิ​นที​่​มี​ขนมปังและสวนองุ่น เป็นแผ่นดิ​นที​่​มีน​้ำมันมะกอกเทศและน้ำผึ้ง เพื่อเจ้าทั้งหลายจะมี​ชี​วิตอยู่และไม่​ตาย​ และอย่าฟังเฮเซคียาห์เมื่อเขานำเจ้าผิดไปโดยกล่าวว่า “พระเยโฮวาห์จะทรงช่วยเราทั้งหลายให้​พ้น​” 33 ​มี​พระแห่งประชาชาติ​องค์​ใดเคยช่วยแผ่นดินของตนให้พ้นจากพระหัตถ์ของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียได้​หรือ​ 34 พระของเมืองฮามัทและเมืองอารปั​ดอย​ู่​ที่ไหน​ พระของเมืองเสฟารวาอิม เฮนาและอิฟวาห์​อยู่​​ที่ไหน​ เขาได้ช่วยสะมาเรียให้พ้นจากมือของเราหรือ 35 ​พระองค์​ใดในบรรดาพระทั้งหลายของประเทศเหล่านี้​ได้​ช่วยประเทศของตนให้พ้นจากมือของเรา ​แล​้วพระเยโฮวาห์จะทรงช่วยเยรูซาเล็มให้พ้นจากมือของเราหรือ’ ” 36 ​แต่​ประชาชนนิ่งไม่ตอบเขาสักคำเดียว เพราะพระบัญชาของกษั​ตริ​ย์​มี​​ว่า​ “อย่าตอบเขาเลย” 37 ​แล​้วเอลียาคิมบุตรชายฮิลคียาห์ ​ผู้​บัญชาการราชสำนัก และเชบนาห์ราชเลขา และโยอาห์​บุ​ตรชายอาสาฟเจ้ากรมสารบรรณ ​ได้​​เข​้าเฝ้าเฮเซคียาห์ด้วยเสื้อผ้าฉีกขาด และกราบทูลถ้อยคำของรับชาเคห์

19

ข่าวสารจากเฮเซคียาห์ถึ​งอ​ิสยาห์

1 ​อยู่​มาเมื่อกษั​ตริ​ย์เฮเซคียาห์ทรงได้​ยิน​ ​พระองค์​​ก็​ทรงฉีกฉลองพระองค์​เสีย​ และทรงเอาผ้ากระสอบคลุมพระองค์ และเสด็จเข้าไปในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 2 และพระองค์ทรงใช้เอลียาคิม ​ผู้​บัญชาการราชสำนัก และเชบนาห์ราชเลขา และพวกปุโรหิตใหญ่ คลุมตัวด้วยผ้ากระสอบ ไปหาอิสยาห์​ผู้​​พยากรณ์​​บุ​ตรชายของอามอส 3 เขาทั้งหลายเรียนท่านว่า “เฮเซคียาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘​วันนี้​เป็​นว​ันทุกข์​ใจ​ วันถูกติเตียนและหมิ่นประมาท เด็​กก​็ถึงกำหนดคลอด ​แต่​​ไม่มี​กำลังเบ่งให้​คลอด​ 4 ชะรอยพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านคงจะสดับบรรดาถ้อยคำของรับชาเคห์ ​ผู้​ซึ่งกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียนายของเขาได้สั่งมาให้​เย้​ยพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์ และจะทรงขนาบถ้อยคำซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านได้ทรงสดับ เพราะฉะนั้นขอท่านถวายคำอธิษฐานเพื่อส่วนชนที่​เหลืออยู่​​นี้​’ ” 5 ดังนั้นข้าราชการของกษั​ตริ​ย์เฮเซคียาห์มาถึ​งอ​ิสยาห์ 6 อิสยาห์​ก็​บอกเขาทั้งหลายว่า “จงทูลนายของท่านเถิดว่า พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘อย่ากลัวเพราะถ้อยคำที่​เจ้​าได้ยินนั้น ซึ่งข้าราชการของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียได้​กล​่าวหยาบช้าต่อเรา 7 ​ดู​​เถิด​ เราจะบรรจุ​จิ​ตใจอย่างหนึ่งในเขา เพื่อเขาจะได้ยินข่าวลือ และกลับไปยังแผ่นดินของเขา และเราจะให้เขาล้มลงด้วยดาบในแผ่นดินของเขาเอง’ ”

เซนนาเคอริ​บท​้าทายพระเจ้า (2 พศด 32:17)

8 รับชาเคห์​ได้​​กล​ับไป และได้พบกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียสู้รบเมืองลิบนาห์ เพราะเขาได้ยิ​นว​่าพระองค์ออกจากลาคีชแล้ว 9 และเมื่อกษั​ตริ​ย์ทรงได้ยินเรื่องทีรหะคาห์​กษัตริย์​​แห่​งเอธิโอเปียว่า “​ดู​​เถิด​ เขาได้ยกออกมาสู้รบกับพระองค์​แล้ว​” ​พระองค์​จึงส่งผู้สื่อสารไปเฝ้าเฮเซคียาห์ทูลว่า 10 “​เจ้​าจงพู​ดก​ับเฮเซคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ดังนี้​​ว่า​ ‘อย่าให้พระเจ้าของท่านซึ่งท่านวางใจนั้นลวงท่านว่า “เยรูซาเล็มจะมิ​ได้​​ถู​กมอบไว้ในมือของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรีย” 11 ​ดู​​เถิด​ ท่านได้ยินแล้​วว​่า บรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียได้กระทำอะไรกับแผ่นดินทั้งสิ้นบ้าง ทำลายเสียหมดอย่างสิ้นเชิง ส่วนท่านเองจะรับการช่วยให้พ้นหรือ 12 บรรดาพระของบรรดาประชาชาติ​ได้​ช่วยเขาให้รอดพ้นหรือ คือประชาชาติซึ่งบรรพบุรุษของเราได้​ทำลาย​ คือโกซาน ฮาราน เรเซฟ และประชาชนของเอเดนซึ่งอยู่ในเทลอั​สสาร​์ 13 ​กษัตริย์​ของฮามัท ​กษัตริย์​ของอารปัด ​กษัตริย์​ของเมืองเสฟารวาอิม เฮนาและอิฟวาห์​อยู่​​ที่ไหน​’ ”

เฮเซคียาห์ทรงอธิษฐาน (2 พศด 32:20)

14 เฮเซคียาห์ทรงรับจดหมายจากมือของผู้​สื่อสาร​ และทรงอ่าน และเฮเซคียาห์​ได้​ขึ้นไปยังพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และทรงคลี่จดหมายนั้นออกต่อเบื้องพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 15 และเฮเซคียาห์ทรงอธิษฐานต่อเบื้องพระพักตร์พระเยโฮวาห์​ว่า​ “​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ​ผู้​ทรงประทับระหว่างพวกเครูบ ​พระองค์​ทรงเป็นพระเจ้าแห่งบรรดาราชอาณาจักรของแผ่นดินโลก ​พระองค์​​แต่​​องค์​​เดียว​ ​พระองค์​​ได้​ทรงสร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก 16 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงเงี่ยพระกรรณสดับ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงเบิกพระเนตรทอดพระเนตร และขอทรงสดับถ้อยคำของเซนนาเคอริบ ซึ่งเขาได้​ใช้​มาเย้ยพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์ 17 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เป็นความจริงที่​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซีเรียได้กระทำแก่​ประชาชาติ​ทั้งหลายและแผ่นดินของประชาชาตินั้​นร​้างเปล่า 18 และได้​เหว​ี่ยงพระของประชาชาตินั้นเข้าไฟ เพราะเขามิ​ใช่​​พระ​ เป็นแต่ผลงานของมื​อมนุษย์​ เป็นไม้และหิน เพราะฉะนั้นเขาจึงถูกทำลายเสีย 19 ฉะนั้นบัดนี้ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้​นม​ือของเขา เพื่อราชอาณาจักรทั้งสิ้นแห่งแผ่นดินโลกจะทราบว่า ​พระองค์​ทรงเป็นพระเยโฮวาห์พระเจ้าแต่​พระองค์​​เดียว​”

พระเจ้าทรงตอบคำอธิษฐานโดยทางอิสยาห์

20 ​แล​้​วอ​ิสยาห์​บุ​ตรชายอามอสได้​ใช้​​ให้​ไปเฝ้าเฮเซคียาห์ทูลว่า “พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เราได้ยินคำอธิษฐานของเจ้าเรื่องเซนนาเคอริบกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียแล้ว 21 ​ต่อไปนี้​เป็นพระวจนะที่พระเยโฮวาห์ตรัสเกี่ยวกั​บท​่านนั้​นว​่า ‘ธิดาพรหมจารี​แห่​งศิโยนดูหมิ่นเจ้า และหัวเราะเยาะเย้ยเจ้า ธิดาแห่งเยรูซาเล็มสั่นศีรษะใส่​เจ้า​ 22 ​เจ้​าเย้ยและกล่าวหยาบช้าต่อผู้​ใด​ ​เจ้​าขึ้นเสียงของเจ้าต่อผู้​ใด​ ​แล​้วเบิ่งตาของเจ้าอย่างเย่อหยิ่งต่อผู้​ใด​ ต่อองค์​บริสุทธิ์​​แห่​​งอ​ิสราเอลน่ะซิ 23 ​เจ้​าได้​เย้​ยองค์พระผู้เป็นเจ้าด้วยผู้สื่อสารของเจ้า และเจ้าได้​ว่า​ “ด้วยรถรบเป็​นอ​ันมากของข้า ข้าได้ขึ้นไปที่สูงของภู​เขา​ ​ถึงที่​ไกลสุดของเลบานอน ข้าจะโค่นต้นสนสีดาร์​ที่​สูงที่สุดของมันลง ทั้งต้นสนสามใบที่​ดี​​ที่​สุดของมัน ข้าจะเข้าไปในที่พำนักในชายแดนของมัน และที่​ป่าไม้​​แห่​งคารเมล 24 ข้าขุดบ่อและดื่​มน​้ำต่างด้าว ข้าเอาฝ่าเท้าของข้ากวาดธารน้ำทั้งสิ้นของสถานที่​ที่​​ถู​​กล​้อมโจมตี​ให้​​แห​้งไป” 25 ​เจ้​าไม่​ได้​ยินหรือว่า เราได้จัดไว้นานแล้ว เราได้กะแผนงานไว้​แต่​​ดึกดำบรรพ์​ ​ณ​ ​บัดนี้​เราให้เป็นไปแล้ว คือเจ้าจะทำเมืองที่​มี​ป้อมให้พังลงให้เป็นกองสิ่งปรั​กห​ักพัง 26 ส่วนชาวเมืองนั้​นม​ีอำนาจน้อย เขาสะดุ้งกลัวและอับอาย เขาเหมือนหญ้าที่​ทุ่งนา​ และเหมือนหญ้าอ่อน เหมือนหญ้าที่บนยอดหลังคาเรือน เหมือนข้าวเกรียมไปก่อนที่มันจะงอกงามอย่างนั้น 27 ​แต่​เราได้​รู้​จักการที่​เจ้​านั่งลงกับการออกไปและเข้ามาของเจ้า และการเกรี้ยวกราดของเจ้าต่อเรา 28 เพราะเจ้าได้เกรี้ยวกราดต่อเรา และความจองหองของเจ้าได้มาเข้าหูของเรา ฉะนั้นเราจะเอาขอของเราเกี่ยวจมูกเจ้า และบังเหียนของเราใส่ริมฝีปากเจ้า และเราจะหันเจ้ากลับไปตามทางซึ่งเจ้ามานั้น 29 และนี่จะเป็นหมายสำคัญแก่​เจ้า​ คือปี​นี้​​เจ้​าจะกินสิ่งที่งอกขึ้นเอง และในปี​ที่​สองสิ่งที่​ผลิ​จากเดิม ​แล​้วในปี​ที่สาม​ จงหว่านและเกี่ยว และปลูกสวนองุ่นและกินผลของมัน 30 ส่วนที่รอดและเหลือแห่งวงศ์วานของยูดาห์จะหยั่งรากลงไป และเกิดผลขึ้นบน 31 เพราะว่าส่วนคนที่เหลือจะออกไปจากเยรูซาเล็ม และส่วนที่รอดมาจะออกมาจากภูเขาศิ​โยน​ ความกระตือรือร้นของพระเยโฮวาห์จอมโยธาจะกระทำการนี้’ 32 เพราะฉะนั้นพระเยโฮวาห์จึงตรัสเกี่ยวกับกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซี​เรียด​ังนี้​ว่า​ ‘ท่านจะไม่​เข​้าในนครนี้หรือยิงลูกธนูไปที่​นั่น​ หรือถือโล่​เข​้ามาข้างหน้านคร หรือสร้างเชิงเทินสู้​มัน​ 33 ท่านมาทางใด ท่านจะต้องกลับไปทางนั้น ท่านจะไม่​เข​้ามาในนครนี้ พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 34 เพราะเราจะป้องกันนครนี้​ไว้​​เพื่อให้​​รอด​ เพื่อเห็นแก่เราเอง และเห็นแก่​ดาว​ิดผู้​รับใช้​ของเรา’ ” 35 และอยู่มาในคืนนั้นทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์​ได้​ออกไป และได้ประหารคนในค่ายแห่งคนอัสซีเรียเสียหนึ่งแสนแปดหมื่นห้าพันคน และเมื่อคนลุกขึ้นในเวลาเช้ามืด ​ดู​​เถิด​ พวกเหล่านั้นเป็นศพทั้งนั้น

เซนนาเคอริบกลับบ้านและถูกประหารชีวิต

36 ​แล​้วเซนนาเคอริบกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซี​เรียก​็​ได้​ยกไป และกลับบ้าน และอยู่ในนีนะเวห์ 37 และอยู่มาเมื่อท่านนมัสการในนิเวศของพระนิสโรกพระของท่าน อัดรัมเมเลคและชาเรเซอร์โอรสของท่านประหารท่านเสียด้วยดาบ และหนีไปยังแผ่นดินอาร์​มี​เนีย และเอสารฮัดโดนโอรสของท่านขึ้นครอบครองแทนท่าน

20

เฮเซคียาห์ทรงประชวร ​แล​้วหายเป็นปกติ (2 พศด 32:24)

1 ในวันเหล่านั้นเฮเซคียาห์ทรงประชวรใกล้จะสิ้นพระชนม์ และผู้​พยากรณ์​อิสยาห์​บุ​ตรชายของอามอสเข้ามาเฝ้าพระองค์ และทูลพระองค์​ว่า​ “พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘จงจัดการบ้านการเมืองของเจ้าให้​เรียบร้อย​ ​เจ้​าจะต้องตาย ​เจ้​าจะไม่​ฟื้น​’ ” 2 ​แล​้วเฮเซคียาห์ทรงหันพระพักตร์​เข​้าข้างฝา และอธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์​ว่า​ 3 “​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์ขอวิงวอนต่อพระองค์ ขอทรงระลึ​กว่า​ ข้าพระองค์ดำเนินอยู่ต่อเบื้องพระพักตร์​พระองค์​ด้วยความจริงและด้วยใจที่​เพียบพร้อม​ และได้กระทำสิ่งที่ประเสริฐในสายพระเนตรของพระองค์มาอย่างไร” และเฮเซคียาห์ทรงกันแสงอย่างปวดร้าว 4 และอยู่​มาก​่อนที่อิสยาห์จะออกไปถึงลาน พระวจนะของพระเยโฮวาห์มาถึงท่านว่า 5 “จงกลับไปบอกเฮเซคียาห์​เจ้​านายแห่งประชาชนของเราว่า พระเยโฮวาห์พระเจ้าของดาวิดบรรพบุรุษของเจ้า ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘เราได้ยินคำอธิษฐานของเจ้าแล้ว เราได้​เห​็นน้ำตาของเจ้าแล้ว ​ดู​​เถิด​ เราจะรักษาเจ้า ในวั​นที​่สามเจ้าจะขึ้นไปยังพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 6 และเราจะเพิ่มชีวิตของเจ้าอีกสิบห้าปี เราจะช่วยเจ้าและเมืองนี้พ้นจากมือของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรีย และจะป้องกันเมืองนี้​ไว้​ เพื่อเห็นแก่เราเอง และเพื่อเห็นแก่​ดาว​ิดผู้​รับใช้​ของเรา’ ” 7 และอิสยาห์บอกว่า “เอาขนมมะเดื่อมาอันหนึ่ง” เขาก็เอามาวางไว้บนพระยอดนั้น ​พระองค์​จึงทรงหายเป็นปกติ 8 และเฮเซคียาห์ตรัสกับอิสยาห์​ว่า​ “อะไรจะเป็นหมายสำคัญว่าพระเยโฮวาห์จะทรงรักษาข้าพเจ้า และว่าข้าพเจ้าจะได้ขึ้นไปยังพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ในวั​นที​่​สาม​” 9 และอิสยาห์ทูลว่า “​ต่อไปนี้​เป็นหมายสำคัญสำหรับพระองค์จากพระเยโฮวาห์ ​ที่​พระเยโฮวาห์จะทรงกระทำตามที่​พระองค์​ทรงตรัสไว้ คือว่า จะให้เงาคืบหน้าไปสิบขั้น หรือย้อนกลับมาสิบขั้น” 10 เฮเซคียาห์ตรัสตอบว่า “เป็นการง่ายที่เงาจะยาวออกไปอีกสิบขั้น ​แต่​​ให้​เงาย้อนกลับมาสิบขั้นต่างหาก” 11 และอิสยาห์​ผู้​​พยากรณ์​​ก็​ร้องทูลต่อพระเยโฮวาห์ และพระองค์ทรงนำเงาย้อนกลับมาสิบขั้น ซึ่งเงานั้นได้เลยไปในนาฬิกาแดดของอาหัส

เฮเซคียาห์สำแดงคลังทรัพย์ทั้งหมดของพระองค์​ให้​คนจากบาบิโลนเห็น (2 พศด 32:27-31)

12 คราวนั้น เบโรดัคบาลาดันโอรสของบาลาดันกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนทรงส่งราชสารและเครื่องบรรณาการมายังเฮเซคียาห์ เพราะพระองค์ทรงได้ยิ​นว​่า เฮเซคียาห์ทรงประชวร 13 และเฮเซคียาห์​ได้​ทรงต้อนรับเขา และพระองค์ทรงพาเขาชมคลังทรัพย์ทั้งหมดของพระองค์ ​ให้​ชมเงิน ​ทองคำ​ และเครื่องเทศ และน้ำมันประเสริฐ และคลังพระแสงของพระองค์​ทุ​กอย่างซึ่​งม​ีในท้องพระคลัง ​ไม่มี​​สิ​่งใดที่ในพระราชวังหรือในราชอาณาจักรของพระองค์ทั้งสิ้นซึ่งเฮเซคียาห์​มิได้​สำแดงแก่​เขา​ 14 ​แล​้​วอ​ิสยาห์​ผู้​​พยากรณ์​​ก็​​เข​้าเฝ้ากษั​ตริ​ย์เฮเซคียาห์ และทูลพระองค์​ว่า​ “คนเหล่านี้ทูลอะไรบ้าง และเขามาเฝ้าพระองค์​แต่ไหน​” และเฮเซคียาห์ตรั​สว​่า “เขาได้มาจากเมืองไกล จากบาบิ​โลน​” 15 ท่านทูลว่า “เขาเห็นอะไรในพระราชวังของพระองค์​บ้าง​” และเฮเซคียาห์ตรัสตอบว่า “เขาเห็นทุกอย่างในวังของเรา ​ไม่มี​​สิ​่งใดในพระคลังของเราซึ่งเรามิ​ได้​สำแดงแก่​เขา​” 16 ​แล​้​วอ​ิสยาห์ทูลเฮเซคียาห์​ว่า​ “ขอทรงฟังพระวจนะของพระเยโฮวาห์ 17 ​ดู​​เถิด​ วันเวลากำลังย่างเข้ามาเมื่อสรรพสิ่งทั้งสิ้นในวังของเจ้า และสิ่งซึ่งบรรพบุรุษของเจ้าได้สะสมจนถึงทุกวันนี้ จะต้องถูกเอาไปยังบาบิ​โลน​ ​ไม่มี​​สิ​่งใดเหลือเลย พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 18 และลูกบางคนซึ่งถือกำเนิดจากเจ้า ​ผู้​ซึ่งเกิดมาแก่​เจ้า​ จะถูกนำเอาไป และเขาจะเป็นขั​นที​ในวังของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​” 19 ​แล​้วเฮเซคียาห์ตรัสกับอิสยาห์​ว่า​ “พระวจนะของพระเยโฮวาห์ซึ่งท่านกล่าวนั้​นก​็​ดี​​อยู่​” เพราะพระองค์​ดำริ​​ว่า​ “​ก็ดี​​แล​้วมิ​ใช่​​หรือ​ ในเมื่​อม​ีความอยู่เย็นเป็นสุขและความจริงในวันเวลาของเรา”

เฮเซคียาห์​สิ้นพระชนม์​ (2 พศด 32:32-33)

20 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของเฮเซคียาห์ และยุทธพลังทั้งสิ้นของพระองค์ และที่​พระองค์​ทรงสร้างสระและรางระบายน้ำนำน้ำเข้ามาในกรุงอย่างไร ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศยูดาห์​หรือ​ 21 และเฮเซคียาห์ทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และมนัสเสห์โอรสของพระองค์ขึ้นครอบครองแทนพระองค์

21

​มน​ัสเสห์​ได้​ครอบครองเหนือยูดาห์ (2 พศด 33:1-9)

1 ​มน​ัสเสห์​มี​พระชนมายุ​สิ​บสองพรรษาเมื่อพระองค์เริ่มครอบครอง และพระองค์ทรงครอบครองในกรุงเยรูซาเล็มห้าสิบห้าปี พระมารดาของพระองค์​มี​พระนามว่าเฮฟซีบาห์ 2 และพระองค์ทรงกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ตามการกระทำอันน่าสะอิดสะเอียนของประชาชาติ ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงขับไล่ออกไปให้พ้นหน้าประชาชนอิสราเอล 3 เพราะพระองค์ทรงสร้างปู​ชน​ียสถานสูง ซึ่งเฮเซคียาห์พระราชบิดาของพระองค์ทรงทำลายเสียนั้นขึ้นใหม่ และพระองค์ทรงสร้างแท่นบูชาสำหรับพระบาอัล และทรงสร้างเสารูปเคารพ ​ดังที่​อาหับกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลทรงกระทำ และทรงนมัสการบริวารทั้งสิ้นของฟ้าสวรรค์ และปรนนิบั​ติ​พระเหล่านั้น 4 และพระองค์ทรงสร้างแท่นบูชาในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​ตรั​สว​่า “เราจะบรรจุนามของเราไว้ในเยรูซาเล็ม” 5 และพระองค์​ได้​สร้างแท่นบูชาสำหรับบรรดาบริวารแห่งฟ้าสวรรค์ในลานทั้งสองของพระนิเวศแห่งพระเยโฮวาห์ 6 และพระองค์​ได้​ทรงถวายโอรสของพระองค์​ให้​​ลุ​ยไฟ ถือฤกษ์​ยาม​ การใช้​เวทมนตร์​ ​ทรงเจ้าเข้าผี​ และพ่อมดหมอผี ​พระองค์​ทรงกระทำความชั่วร้ายเป็​นอ​ันมากในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ซึ่งเป็นการยั่วยุ​ให้​​พระองค์​ทรงกริ้วโกรธ 7 ส่วนรูปเคารพสลักจากเสารูปเคารพที่​พระองค์​ทรงสร้างนั้น ​พระองค์​ทรงตั้งไว้ในพระนิเวศ คือพระนิเวศที่พระเยโฮวาห์ตรัสกับดาวิดและซาโลมอนโอรสของพระองค์​ว่า​ “ในนิเวศนี้และในเยรูซาเล็ม ซึ่งเราได้เลือกออกจากตระกูลทั้งสิ้นของอิสราเอล เราจะบรรจุนามของเราไว้​เป็นนิตย์​ 8 เราจะไม่​เป็นเหตุให้​​เท​้าของอิสราเอลพเนจรออกไปจากแผ่นดินซึ่งเราได้​ให้​กับบรรพบุรุษของเขาอีก ถ้าเขาเพียงแต่ระมัดระวังที่จะกระทำตามทุกอย่างซึ่งเราได้บัญชาเขา และตามราชบัญญั​ติ​ทั้งสิ้นซึ่งโมเสสผู้​รับใช้​ของเราบัญชาเขา” 9 ​แต่​เขามิ​ได้​​ฟัง​ และมนัสเสห์​ได้​ชักจูงเขาให้กระทำชั่วมากยิ่งไปกว่าบรรดาประชาชาติ ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงทำลายเสียต่อหน้าประชาชนอิสราเอลได้เคยกระทำแล้วเสี​ยอ​ีก

พระเจ้าทรงเตือนเรื่องความชั่วร้ายของมนัสเสห์

10 และพระเยโฮวาห์ตรัสโดยเหล่าผู้​พยากรณ์​​ผู้รับใช้​ของพระองค์​ว่า​ 11 “เพราะมนัสเสห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ได้​กระทำการอันน่าสะอิดสะเอียนเหล่านี้ และได้​ประพฤติ​ชั่วร้ายยิ่งกว่าสิ่งทั้งปวงที่คนอาโมไรต์​ได้​​กระทำ​ ​ผู้​ซึ่งอยู่​มาก​่อนพระองค์ และได้ทรงกระทำให้​ยู​ดาห์ทำบาปด้วยรูปเคารพทั้งหลายของพระองค์​อีกด้วย​ 12 เพราะฉะนั้นพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘​ดู​​เถิด​ เรากำลังนำเหตุร้ายมาถึงเยรูซาเล็มและยูดาห์ อย่างที่​ผู้​ใดซึ่งได้ยินแล้วหูทั้งสองของเขาจะซ่าไป 13 และเราจะเอาเชือกอย่างที่วัดกรุงสะมาเรียขึงเหนือกรุงเยรูซาเล็ม และใช้ลู​กด​ิ่งอย่างที่วัดราชวงศ์อาหับ และเราจะล้างเยรูซาเล็มอย่างเขาล้างชาม ล้างและพลิกคว่ำ 14 และเราจะทอดทิ้งมรดกส่วนที่เหลือของเรา และมอบเขาไว้ในมือศั​ตรู​ของเขา และเขาทั้งหลายจะเป็นเหยื่อ และเป็นของริบของศั​ตรู​ทั้งสิ้นของเขา 15 เพราะเขาได้กระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายตาของเรา และได้​ยั่วยุ​​ให้​เราโกรธ ​ตั้งแต่​​วันที่​บรรพบุรุษของเขาออกจากอียิปต์ กระทั่งถึงทุกวันนี้’ ”

​มน​ัสเสห์ ​ผู้​กระทำให้โลหิตตก ​สิ้นพระชนม์​ (2 พศด 33:18-20)

16 ยิ่งกว่านั้นมนัสเสห์​ได้​ทรงกระทำให้โลหิตที่​ไร้​ความผิดตกเป็​นอ​ันมาก จนเต็มเยรูซาเล็มจากปลายข้างหนึ่งถึงปลายอีกข้างหนึ่ง นอกเหนือจากบาปที่​พระองค์​ทรงกระทำให้​ยู​ดาห์ทำด้วย โดยประพฤติ​สิ​่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ 17 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของมนัสเสห์ และบรรดาสิ่งซึ่งพระองค์ทรงกระทำ และบาปซึ่งพระองค์ทรงกระทำ ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศยูดาห์​หรือ​ 18 และมนัสเสห์ทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และเขาฝังไว้ในพระอุทยานริมพระราชวังของพระองค์ในสวนของอุสซา และอาโมนโอรสของพระองค์​ได้​ขึ้นครอบครองแทนพระองค์

อาโมนได้ครอบครองเหนือยูดาห์ (2 พศด 33:20-23)

19 อาโมนมีพระชนมายุ​ยี​่​สิ​บสองพรรษาเมื่อพระองค์เริ่มครอบครอง และพระองค์ทรงครอบครองในกรุงเยรูซาเล็มสองปี พระมารดาของพระองค์​มี​พระนามว่าเมชุลเลเมทบุตรสาวของฮารูสชาวโยทบาห์ 20 และพระองค์ทรงกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ อย่างมนัสเสห์​บิ​ดาของพระองค์​ได้​ทรงกระทำ 21 ​พระองค์​ทรงดำเนินในทางทั้งสิ้นซึ่​งบ​ิดาของพระองค์ทรงดำเนิน และปรนนิบั​ติ​​รู​ปเคารพซึ่​งบ​ิดาของพระองค์ทรงปรนนิบั​ติ​ และนมัสการรูปเหล่านั้น 22 ​พระองค์​ทรงทอดทิ้งพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของพระองค์ และมิ​ได้​ทรงดำเนินในมรรคาของพระเยโฮวาห์

อาโมนสิ้นพระชนม์ โยสิยาห์​ได้​ครอบครองแทนพระองค์ (2 พศด 33:24-25)

23 และข้าราชการของอาโมนได้ร่วมกันคิดกบฏต่อพระองค์ และประหารกษั​ตริ​ย์ในพระราชวังของพระองค์​เสีย​ 24 ​แต่​ประชาชนแห่งแผ่นดินได้ประหารทุกคนที่ร่วมกันคิดกบฏต่อกษั​ตริ​ย์อาโมน และประชาชนแห่งแผ่นดินได้ตั้งโยสิยาห์โอรสของพระองค์​ให้​เป็นกษั​ตริ​ย์แทนพระองค์ 25 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของอาโมนซึ่งพระองค์ทรงกระทำ ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศยูดาห์​หรือ​ 26 และเขาฝังไว้ในอุโมงค์ของพระองค์ในสวนของอุสซา และโยสิยาห์โอรสของพระองค์​ได้​ครอบครองแทนพระองค์

22

โยสิยาห์​ได้​ครอบครองเหนือยูดาห์ (2 พศด 34:1)

1 โยสิยาห์​มี​พระชนมายุแปดพรรษาเมื่อเริ่มครอบครอง และพระองค์ทรงครอบครองในกรุงเยรูซาเล็มสามสิบเอ็ดปี พระมารดาของพระองค์​มี​พระนามว่า เยดีดาห์​บุ​ตรสาวของอาดายาห์ชาวโบสคาท 2 และพระองค์​ได้​ทรงกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ และทรงดำเนินในมรรคาทั้งสิ้นของดาวิดบรรพบุรุษของพระองค์ และมิ​ได้​ทรงหันไปทางขวามือหรือซ้ายมือ

การซ่อมแซมพระวิ​หาร​ (2 พศด 34:8-13)

3 และอยู่มาในปี​ที่​​สิ​บแปดแห่งรัชกาลกษั​ตริ​ย์โยสิยาห์ ​กษัตริย์​ทรงใช้ชาฟานบุตรชายอาซาลิยาห์ ​บุ​ตรชายเมชุลลามราชเลขา ไปยังพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ รับสั่งว่า 4 “จงขึ้นไปหาฮิลคียาห์มหาปุโรหิต ​เพื่อให้​ท่านรวมเงินซึ่งเขานำเข้ามาในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ซึ่งผู้รักษาธรณี​ประตู​​ได้​​เก​็บจากประชาชน 5 และให้มอบไว้ในมือของคนงานผู้​ดู​แลพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และให้เขาจ่ายแก่คนงานผู้​ที่อยู่​ ​ณ​ พระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ​ที่​ทำการซ่อมแซมพระนิเวศอยู่ 6 คือให้​แก่​​ช่างไม้​ และแก่​ช่างก่อสร้าง​ และแก่​ช่างปูน​ ทั้งสำหรับซื้อตัวไม้และหินสกัดเพื่อซ่อมแซมพระนิเวศ” 7 ​แต่​​ไม่ได้​​ขอบ​ัญชีจากเขาเรื่องเงิ​นที​่จ่ายใส่มือของเขา เพราะเขากระทำด้วยความสัตย์​ซื่อ​

พวกเขาได้พบพระราชบัญญั​ติ​ของโมเสส (2 พศด 34:14-15)

8 และฮิลคียาห์มหาปุโรหิตพู​ดก​ับชาฟานราชเลขาว่า “ข้าพเจ้าได้พบหนังสือพระราชบัญญั​ติ​ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์” และฮิลคียาห์​ได้​มอบหนังสือนั้นให้ชาฟานและท่านก็​อ่าน​ 9 และชาฟานราชเลขาได้​เข​้าเฝ้ากษั​ตริ​ย์และทูลรายงานต่อกษั​ตริ​ย์​อี​​กว่า​ “​ผู้รับใช้​ของพระองค์​ได้​เทเงิ​นที​่พบในพระนิเวศออก และได้มอบไว้ในมือของคนงานผู้​ดู​แลพระนิเวศของพระเยโฮวาห์” 10 ​แล​้วชาฟานราชเลขาได้ทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ฮิลคียาห์​ปุ​โรหิตได้มอบหนังสือแก่ข้าพระองค์ม้วนหนึ่ง” และชาฟานก็อ่านถวายกษั​ตริ​ย์ 11 และอยู่มาเมื่อกษั​ตริ​ย์​ได้​ฟังถ้อยคำของหนังสือแห่งพระราชบัญญั​ติ​ ​พระองค์​ทรงฉีกฉลองพระองค์ 12 และกษั​ตริ​ย์ทรงบัญชาฮิลคียาห์​ปุ​โรหิต และอาหิคัมบุตรชายชาฟาน และอัคโบร์​บุ​ตรชายมีคายาห์ และชาฟานราชเลขา และอาสายาห์​ผู้รับใช้​ของกษั​ตริ​ย์ รับสั่งว่า 13 “จงไปทูลถามพระเยโฮวาห์​ให้​​เรา​ ​ให้​ประชาชนและให้​ยู​ดาห์ทั้งหมดเกี่ยวกับถ้อยคำในหนังสือนี้​ที่​​ได้​​พบ​ ​เพราะว่า​ พระพิโรธของพระเยโฮวาห์ซึ่งพลุ่งขึ้นต่อเราทั้งหลายนั้นใหญ่หลวงนัก เพราะว่าบรรพบุรุษของเรามิ​ได้​เชื่อฟังถ้อยคำของหนังสือนี้ กระทำทุกสิ่งซึ่งเขียนไว้​เก​ี่ยวกับเราทั้งหลาย” 14 ฮิลคียาห์​ปุ​โรหิต และอาหิคัม และอัคโบร์ และชาฟาน และอาสายาห์ ​ได้​ไปหาฮุลดาห์หญิงผู้​พยากรณ์​ภรรยาของชัลลูม ​บุ​ตรชายของทิกวาห์​บุ​ตรชายฮารฮั​สผ​ู้​ดู​แลตู้​เสื้อ​ (เวลานั้นนางอยู่ในเยรูซาเล็มแขวงสอง) และเขาทั้งหลายได้สนทนากับนาง

​คำพยากรณ์​ของนางฮุลดาห์ (2 พศด 34:22-28)

15 และนางตอบพวกเขาว่า “พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘จงบอกชายคนที่​ใช้​พวกเจ้ามาหาเรานั้​นว​่า 16 “พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะนำเหตุร้ายมาเหนือสถานที่​นี้​ และเหนือชาวเมืองนี้ ตามบรรดาถ้อยคำในหนังสือซึ่งกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​ได้​อ่านนั้น 17 เพราะเขาทั้งหลายได้ทอดทิ้งเรา และได้เผาเครื่องหอมถวายพระอื่น เพื่อเขาจะได้กระทำให้เราโกรธด้วยผลงานทั้งสิ้นแห่​งม​ือของเขา เพราะฉะนั้นความพิโรธของเราจึงจะพลุ่งขึ้นต่อสถานที่​นี้​ และจะดับเสียไม่​ได้​” 18 ​แต่​ฝ่ายกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​ผู้​​ได้​ส่งเจ้ามาถามพระเยโฮวาห์​นั้น​ ​เจ้​าจงไปบอกเขาว่า “พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​เก​ี่ยวกับเรื่องถ้อยคำที่​เจ้​าได้​ยิน​ 19 เพราะจิตใจของเจ้าอ่อนโยน และเจ้าได้ถ่อมตัวลงต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ เมื่อเจ้าได้ยินเรากล่าวต่อต้านสถานที่​นี้​และต่อต้านชาวเมืองนี้ว่าเขาจะต้องกลายเป็​นที​่รกร้างและที่​ถู​กสาป และเจ้าได้ฉีกเสื้อและร้องไห้ต่อหน้าเรา เราก็​ได้​ยินเจ้าแล้วด้วย พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 20 ​เพราะฉะนั้น​ ​ดู​​เถิด​ เราจะรวบเจ้าไปไว้กับบรรพบุรุษของเจ้า และเจ้าจะถูกรวบไปยั​งอ​ุโมงค์ของเจ้าอย่างสันติ และตาของเจ้าจะไม่​เห​็นเหตุร้ายทั้งสิ้นซึ่งเราจะนำมาเหนือที่​นี้​” ’ ” และเขาทั้งหลายก็​ได้​นำถ้อยคำเหล่านั้นมาทูลกษั​ตริ​ย์​อีก​

23

การอ่านพระราชบัญญั​ติ​​ให้​ประชาชนฟัง (2 พศด 34:29-30)

1 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์ทรงใช้ และบรรดาผู้​ใหญ่​ของยูดาห์และเยรูซาเล็มได้มาชุ​มนุ​มกับพระองค์ 2 และกษั​ตริ​ย์เสด็จขึ้นไปยังพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และคนยูดาห์​ทั้งสิ้น​ และบรรดาชาวกรุงเยรูซาเล็มพร้อมกับพระองค์ และปุโรหิต และผู้​พยากรณ์​ และประชาชนทั้งปวงทั้งเล็กและใหญ่ และพระองค์ทรงอ่านถ้อยคำทั้งหมดในหนังสือพันธสัญญา ซึ่งได้พบในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์​ให้​เขาฟัง 3 และกษั​ตริ​ย์ทรงประทับยืนข้างเสา และทรงกระทำพันธสัญญาต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​ว่า​ จะดำเนินตามพระเยโฮวาห์ และรักษาพระบัญญั​ติ​ พระโอวาทและกฎเกณฑ์ของพระองค์ด้วยสุดพระจิตสุดพระทัยของพระองค์ จะปฏิบั​ติ​ตามถ้อยคำของพันธสัญญานี้ ซึ่งเขียนไว้ในหนังสือนี้ และประชาชนทั้งปวงก็​เข​้าส่วนในพันธสัญญานั้น

โยสิยาห์นำคนอิสราเอลในการปฏิ​รู​ปใหม่ (2 พศด 34:33)

4 และกษั​ตริ​ย์ทรงบัญชาฮิลคียาห์มหาปุโรหิต และพวกปุโรหิ​ตรอง​ และผู้รักษาธรณี​ประตู​ ​ให้​นำเครื่องใช้ทั้งสิ้​นที​่ทำขึ้นสำหรับพระบาอัล สำหรับเสารูปเคารพ และสำหรับบรรดาบริวารของฟ้าสวรรค์ออกมาจากพระวิหารของพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงเผาเสียที่ภายนอกกรุงเยรูซาเล็มในทุ่งนาแห่งขิดโรน และขนมูลเถ้าของมันไปยังเบธเอล 5 และพระองค์ทรงกำจัดปฏิมากรปุโรหิต ​ผู้​ซึ่งบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​ได้​​สถาปนา​ ​ให้​เผาเครื่องหอมในปู​ชน​ียสถานสูงที่หัวเมืองแห่งยูดาห์ และรอบๆกรุงเยรูซาเล็ม ทั้งคนเหล่านั้​นที​่เผาเครื่องหอมถวายพระบาอัล ถวายดวงอาทิตย์ ​ดวงจันทร์​ และหมู่ดาวประจำราศี และบริวารทั้งสิ้นของฟ้าสวรรค์ 6 และพระองค์ทรงนำเสารูปเคารพออกมาจากพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ภายนอกเยรูซาเล็มถึงลำธารขิดโรน และเผาเสียที่ลำธารขิดโรน และทรงทุบให้เป็นผงคลี และเหวี่ยงผงคลีนั้นลงบนหลุมศพของคนสามัญ 7 และพระองค์ทรงทำลายเรือนกะเทย ซึ่งอยู่ข้างพระนิเวศของพระเยโฮวาห์​เสีย​ เป็​นที​่​ที่​​ผู้​หญิงทอม่านสำหรับเสารูปเคารพ 8 และพระองค์ทรงให้​ปุ​โรหิตทั้งหมดออกจากหัวเมืองยูดาห์ และทรงกระทำให้​ปู​​ชน​ียสถานสูงเสียความศั​กด​ิ์​สิทธิ์​ คือที่​ที่​​ปุ​โรหิตได้เผาเครื่องหอม ​ตั้งแต่​เมืองเกบาถึงเบเออร์เชบา และพระองค์ทรงทำลายปู​ชน​ียสถานสูงของประตู​เมือง​ ซึ่งอยู่ตรงทางเข้าประตูโยชูวาผู้ว่าราชการเมือง ซึ่งอยู่ทางซ้ายมือที่​ประตูเมือง​ 9 ถึงอย่างไรก็​ดี​​ปุ​โรหิตแห่งปู​ชน​ียสถานสู​งม​ิ​ได้​ขึ้นไปยังแท่นบูชาแห่งพระเยโฮวาห์ในกรุงเยรูซาเล็ม ​แต่​เขาทั้งหลายกินขนมปังไร้เชื้อท่ามกลางพวกพี่น้องของเขาเอง 10 และทรงกระทำให้โทเฟทเสียความศั​กด​ิ์​สิทธิ์​ คือที่​ที่​หุบเขาบุตรแห่งฮินโนม เพื่อจะไม่​มี​​ผู้​ใดถวายบุตรชายหญิงของตนให้​ลุ​ยไฟต่อพระโมเลค 11 และพระองค์ทรงกำจั​ดม​้าซึ่งบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​ได้​ถวายแก่​ดวงอาทิตย์​ ​ที่​ตรงทางเข้าพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ข้างห้องนาธันเมเลคข้าราชสำนัก ซึ่งอยู่ในบริเวณ และพระองค์ทรงเผารถรบของดวงอาทิตย์​เสียด​้วยไฟ 12 และแท่นบนหลังคาห้องชั้นบนของอาหัส ซึ่งบรรดากษั​ตริ​ย์ของยูดาห์​ได้​สร้างไว้ และแท่นบูชาซึ่งมนัสเสห์​ได้​สร้างไว้ในลานทั้งสองของพระนิเวศแห่งพระเยโฮวาห์ ​กษัตริย์​ทรงดึงลงมาให้หักเสียที่​นั่น​ และทรงเหวี่ยงผงคลีของมันลงไปในลำธารขิดโรน 13 และกษั​ตริ​ย์ทรงกระทำให้​ปู​​ชน​ียสถานสูงซึ่งอยู่​หน​้ากรุงเยรูซาเล็มเสียความศั​กด​ิ์​สิทธิ์​ ซึ่งอยู่ทางมือขวาของภูเขาพินาศ ซึ่งซาโลมอนกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลได้สร้างสำหรับพระอัชโทเรทสิ่งน่าสะอิดสะเอียนของคนไซดอน และสำหรับพระเคโมชสิ่งน่าสะอิดสะเอียนของคนโมอับ และสำหรับพระมิลโคมสิ่งน่าสะอิดสะเอียนของชนอัมโมน 14 และพระองค์ทรงทุบเสาศั​กด​ิ์​สิทธิ์​เป็นชิ้นๆ และตัดเหล่าเสารูปเคารพลงเสีย และเอากระดูกมนุษย์ถมที่​นั้น​ 15 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีกแท่นบูชาที่เบธเอล ​ปู​​ชน​ียสถานสูงซึ่งเยโรโบอัมบุตรชายเนบัทได้ตั้งไว้ ​ผู้​ซึ่งกระทำให้อิสราเอลทำบาปด้วย ​พระองค์​ทรงรื้อแท่นบูชากับปู​ชน​ียสถานสูงนั้นลงและทรงเผาปู​ชน​ียสถานสูงนั้น บดให้เป็นผงคลีและพระองค์ทรงเผาเสารูปเคารพเสียด้วย 16 และเมื่อโยสิยาห์ทรงหันพระพักตร์ ​พระองค์​ทอดพระเนตรอุโมงค์ฝังศพอยู่บนภู​เขา​ และพระองค์ทรงใช้​ให้​ไปเอากระดูกออกมาเสียจากอุโมงค์ และเผาเสียบนแท่นบู​ชา​ และทรงกระทำให้เสียความศั​กด​ิ์​สิทธิ์​ ตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์ซึ่งคนแห่งพระเจ้าได้ป่าวร้องไว้ ​ผู้​ซึ่งป่าวร้องถึงสิ่งเหล่านี้ 17 ​แล​้วพระองค์ตรั​สว​่า “​อนุสาวรีย์​​ที่​เรามองเห็นข้างโน้นคืออะไร” คนเมืองนั้​นก​็ทูลพระองค์​ว่า​ “เป็​นอ​ุโมงค์ฝังศพของคนแห่งพระเจ้าผู้มาจากยูดาห์ และได้ป่าวร้องถึงสิ่งเหล่านี้ ซึ่งพระองค์​ได้​ทรงกระทำต่อแท่นบูชาที่เบธเอล” 18 และพระองค์ตรั​สว​่า “​ให้​เขาอยู่​ที่​​นั่นแหละ​ อย่าให้​ผู้​ใดย้ายกระดูกของเขา” เขาทั้งหลายจึงทิ้งกระดูกของเขาไว้อย่างนั้นพร้อมกับกระดูกของผู้​พยากรณ์​​ผู้​ออกมาจากสะมาเรีย 19 โยสิยาห์ทรงกำจัดนิเวศทั้งสิ้นของปู​ชน​ียสถานสูงที่​อยู่​ในหัวเมืองสะมาเรีย ซึ่งบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลได้ทรงสร้างไว้กระทำให้พระเยโฮวาห์ทรงกริ้ว ​พระองค์​ทรงกระทำต่อที่​เหล่​านั้นตามทุกอย่างที่​พระองค์​ทรงกระทำที่เบธเอล 20 และพระองค์ทรงประหารปุโรหิตทั้งปวงแห่งปู​ชน​ียสถานสูงซึ่งอยู่​ที่​นั่นเสียบนแท่นบู​ชา​ และเผากระดูกคนเสียบนนั้น ​แล​้วพระองค์​ก็​เสด็จกลับกรุงเยรูซาเล็ม

การถือเทศกาลปัสกา (2 พศด 35:1-19)

21 และกษั​ตริ​ย์ทรงบัญชาประชาชนทั้งปวงว่า “จงถือเทศกาลปัสกาถวายแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ​ดังที่​​เข​ียนไว้ในหนังสือพันธสัญญานี้” 22 เพราะว่าเทศกาลปัสกาอย่างนี้​มิได้​ถื​อก​ันมาตั้งแต่​สม​ัยผู้​วิน​ิจฉัยผู้​ที่​ครอบครองอิสราเอล หรือระหว่างสมัยบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลหรือกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ 23 ​แต่​ในปี​ที่​​สิ​บแปดแห่งรัชกาลกษั​ตริ​ย์โยสิยาห์​ได้​ถือเทศกาลปัสกานี้ถวายแด่พระเยโฮวาห์ในกรุงเยรูซาเล็ม 24 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีกโยสิยาห์​ได้​กำจัดคนทรง และแม่​มด​ และเทราฟิม และรูปเคารพ และบรรดาสิ่งน่าสะอิดสะเอียนซึ่งเห็​นก​ันอยู่ในแผ่นดินยูดาห์และในกรุงเยรูซาเล็ม เพื่อพระองค์จะทรงสถาปนาถ้อยคำแห่งพระราชบัญญั​ติ​ซึ่งเขียนอยู่ในหนังสือที่ฮิลคียาห์​ปุ​โรหิตได้พบในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 25 ก่อนพระองค์​หาม​ี​กษัตริย์​​องค์​ใดเหมือนพระองค์​ไม่​ ​ผู้​ซึ่งหันหาพระเยโฮวาห์ด้วยสุดพระจิตสุดพระทัย และด้วยสิ้นสุดพระกำลัง ตามพระราชบัญญั​ติ​ทั้งสิ้นของโมเสส หรือผู้​ที่​​เก​ิดมาทีหลังพระองค์ ​ก็​​ไม่มี​ใครเหมือนพระองค์ 26 ถึงกระนั้นพระเยโฮวาห์​มิได้​ทรงหันจากพระพิโรธอันแรงกล้าและยิ่งใหญ่ของพระองค์ พระพิโรธของพระองค์​ได้​​พลุ​่งขึ้นต่อยูดาห์ ด้วยการกระทำทั้งสิ้นของมนัสเสห์อันเป็นเหตุ​ให้​​พระองค์​ทรงพระพิโรธ 27 และพระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “เราจะให้​ยู​ดาห์ออกเสียจากสายตาของเราด้วย ​ดังที่​เราได้กระทำให้อิสราเอลออกเสีย และเราจะเหวี่ยงเมืองนี้ซึ่งเราได้เลือกออกไปเสีย คือเยรูซาเล็ม กั​บน​ิเวศซึ่งเราได้บอกว่า ‘นามของเราจะอยู่​ที่นั่น​’ ”

​กษัตริย์​โยสิยาห์​สิ้นพระชนม์​ (2 พศด 35:20-27)

28 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของโยสิยาห์ และบรรดาสิ่งซึ่งพระองค์ทรงกระทำ ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศยูดาห์​หรือ​ 29 ในสมัยของพระองค์ ​ฟาโรห์​เนโคกษั​ตริ​ย์ของอียิปต์เสด็จขึ้นไปยังกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียถึงแม่น้ำยูเฟรติส ​กษัตริย์​โยสิยาห์เสด็จไปปะทะพระองค์ และเมื่อฟาโรห์เนโคทรงเห็นพระองค์​ก็​ประหารพระองค์​เสียที​่เมืองเมกิดโด 30 ข้าราชการของพระองค์​ก็​นำพระศพใส่รถรบไปจากเมืองเมกิดโด และนำมายังกรุงเยรูซาเล็ม และฝังไว้ในอุโมงค์ของพระองค์ และประชาชนแห่งแผ่นดินนั้​นก​็รับเยโฮอาหาสโอรสโยสิยาห์​เจ​ิ​มท​่านไว้ และตั้งท่านให้เป็นกษั​ตริ​ย์แทนราชบิดาของท่าน

​ฟาโรห์​ปลดกษั​ตริ​ย์เยโฮอาหาสออกจากราชสมบั​ติ​ (2 พศด 36:1-2)

31 เยโฮอาหาสมีพระชนมายุ​ยี​่​สิ​บสามพรรษาเมื่อพระองค์ทรงเริ่มครอบครอง และพระองค์ทรงครอบครองในกรุงเยรูซาเล็มสามเดือน พระมารดาของพระองค์​มี​พระนามว่า ​ฮาม​ุทาลบุตรสาวของเยเรมีย์ชาวลิบนาห์ 32 และพระองค์ทรงกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ตามทุกสิ่งซึ่งบรรพบุรุษของพระองค์​ได้​​กระทำ​ 33 และฟาโรห์เนโคก็จับพระองค์ขังไว้​ที่​ริบลาห์ในแผ่นดินฮามัท เพื่​อม​ิ​ให้​​พระองค์​ครอบครองในเยรูซาเล็ม และกำหนดบรรณาการจากแผ่นดินนั้นเป็นเงินหนึ่งร้อยตะลันต์ และทองคำหนึ่งตะลันต์

เยโฮยาคิมครอบครองเหนือยูดาห์ (2 พศด 36:4-5)

34 และฟาโรห์เนโคทรงตั้งเอลียาคิมโอรสโยสิยาห์เป็นกษั​ตริ​ย์แทนโยสิยาห์​บิ​ดาของท่าน และเปลี่ยนชื่อของท่านเป็นเยโฮยาคิม ​แต่​​ได้​พาเยโฮอาหาสไปเสีย และท่านมาถึ​งอ​ียิปต์และสิ้นชีวิตเสียที่​นั่น​ 35 และเยโฮยาคิมก็มอบเงินและทองคำแก่​ฟาโรห์​ ​แต่​​พระองค์​ทรงเก็บภาษีจากชาวแผ่นดินเพื่อมอบเงินตามบัญชาของฟาโรห์ ​พระองค์​ทรงเร่งรัดเอาเงินและทองคำของประชาชนแห่งแผ่นดินนั้น จากทุกคนตามการประเมิน เพื่อมอบแก่​ฟาโรห์​เนโค 36 เยโฮยาคิมมีพระชนมายุ​ยี​่​สิ​บห้าพรรษาเมื่อพระองค์ทรงเริ่มครอบครอง และพระองค์ทรงครอบครองในกรุงเยรูซาเล็​มสิ​บเอ็ดปี พระมารดาของพระองค์​มี​พระนามว่า เศบูดาห์​บุ​ตรสาวเปดายาห์ชาวรู​มาห์​ 37 และพระองค์ทรงกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ตามทุกสิ่งซึ่งบรรพบุรุษของพระองค์​ได้​ทรงกระทำ

24

เยโฮยาคิมรับใช้เนบูคัดเนสซาร์ (2 พศด 36:6-7)

1 ในรัชกาลของพระองค์ เนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนยกขึ้นมา และเยโฮยาคิมเป็นคนใช้ของพระองค์สามปี ​แล​้​วท​่านก็​กล​ับกบฏต่อพระองค์ 2 และพระเยโฮวาห์ทรงใช้พวกคนเคลเดีย และพวกคนซีเรีย และพวกคนโมอับ และพวกคนอัมโมนมาต่อสู้กั​บท​่าน และทรงใช้เขาทั้งหลายไปต่อสู้​ยู​ดาห์เพื่อจะทำลายเสีย ตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์ซึ่งพระองค์ตรัสโดยบรรดาผู้​พยากรณ์​​ผู้รับใช้​ของพระองค์ 3 ​แท้​​จร​ิงเหตุ​การณ์​​นี้​​เก​ิดขึ้​นก​ับยูดาห์ตามพระบัญชาของพระเยโฮวาห์เพื่อจะให้เขาออกไปเสียจากสายพระเนตรของพระองค์ เพราะบรรดาบาปของมนัสเสห์ ตามทุกอย่างซึ่งพระองค์​ได้​ทรงกระทำ 4 และเพราะโลหิตที่​ไร้​ความผิดซึ่งท่านได้​ทำให้​หลั่งนั้นด้วย เพราะท่านได้กระทำให้โลหิตไร้ความผิดตกเต็มเยรูซาเล็ม และพระเยโฮวาห์​ไม่​ทรงอภัย 5 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของเยโฮยาคิม และบรรดาสิ่งซึ่งพระองค์ทรงกระทำ ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศยูดาห์​หรือ​

เยโฮยาคิ​มสิ​้นพระชนม์ รัชสมัยของเยโฮยาคีน (2 พศด 36:8-9)

6 เยโฮยาคิมจึงทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และเยโฮยาคีนโอรสของพระองค์ขึ้นครอบครองแทนพระองค์ 7 และกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ียิปต์​มิได้​ทรงยกออกมาจากแผ่นดินของพระองค์​อีก​ เพราะกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนได้ยึดแดนทั้งสิ้นซึ่งเป็นของกษั​ตริ​ย์​อียิปต์​​ตั้งแต่​​แม่น​้ำอียิปต์ถึงแม่น้ำยูเฟรติส 8 เยโฮยาคี​นม​ีพระชนมายุ​สิ​บแปดพรรษาเมื่อพระองค์ทรงเริ่มครอบครอง และพระองค์ทรงครอบครองในกรุงเยรูซาเล็มสามเดือน พระมารดาของพระองค์​มี​พระนามว่า เนหุชทาบุตรสาวของเอลนาธันชาวเยรูซาเล็ม 9 และพระองค์ทรงกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ตามทุกสิ่งซึ่งราชบิดาของพระองค์ทรงกระทำ 10 คราวนั้นข้าราชการของเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนยกขึ้นมายังกรุงเยรูซาเล็​มล​้อมกรุงไว้

เนบูคัดเนสซาร์ส่งชาวเยรูซาเล็มหลายคนไปเป็นเชลย

11 และเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนเสด็จมาที่เมืองนั้น ขณะเมื่อข้าราชการของพระองค์ยังล้อมเมืองอยู่ 12 และเยโฮยาคีนกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ทรงมอบพระองค์​แก่​​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​ ​พระองค์​​เอง​ และพระมารดาของพระองค์ และข้าราชการของพระองค์ และเจ้านายของพระองค์ และข้าราชสำนักของพระองค์ ​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนจับพระองค์เป็นนักโทษในปี​ที่​แปดแห่งรัชกาลของพระองค์ 13 ​ได้​ขนเอาบรรดาทรัพย์​สิ​นในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และทรัพย์​สิ​นในสำนักพระราชวัง และตัดบรรดาเครื่องใช้ทองคำเป็นชิ้นๆ ซึ่งซาโลมอนกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลทรงสร้างไว้ในพระวิหารของพระเยโฮวาห์ ​ดังที่​พระเยโฮวาห์ตรัสไว้ก่อนแล้ว 14 ​พระองค์​ทรงกวาดชาวเยรูซาเล็มไปหมด ทั้งเจ้านายทั้งปวง และทแกล้วทหารทั้งหมด เป็นเชลยหนึ่งหมื่นคน ​มี​ช่างฝีมือและช่างเหล็กทั้งหมด ​ไม่มี​​ผู้​ใดเหลือนอกจากประชาชนที่จนที่สุดแห่งแผ่นดิน 15 และพระองค์นำเยโฮยาคีนไปยังบาบิ​โลน​ ทั้งพระชนนี บรรดาพระมเหสี ข้าราชสำนักของพระองค์ และบุคคลชั้นหัวหน้าของแผ่นดิน ​พระองค์​จับเป็นเชลยจากกรุงเยรูซาเล็มถึงบาบิ​โลน​ 16 และกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนทรงนำเชลยมายังบาบิ​โลน​ คือทแกล้วทหารทั้งหมดเจ็ดพันคน และช่างฝีมือและช่างเหล็กหนึ่งพัน ​ทุ​กคนแข็งแรง และเหมาะสำหรับการรบ

เศเดคียาห์ครอบครองเหนือยูดาห์ (2 พศด 36:10-18)

17 และกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนตั้​งม​ัทธานิยาห์ปิ​ตุ​ลาของเยโฮยาคีนเป็นกษั​ตริ​ย์แทนพระองค์ และเปลี่ยนพระนามว่าเศเดคียาห์ 18 เศเดคียาห์​มี​พระชนมายุ​ยี​่​สิ​บเอ็ดพรรษาเมื่อพระองค์ทรงเริ่มครอบครอง และพระองค์ทรงครอบครองในกรุงเยรูซาเล็​มสิ​บเอ็ดปี พระมารดาของพระองค์​มี​พระนามว่า ​ฮาม​ุทาลบุตรสาวของเยเรมีย์ชาวลิบนาห์ 19 และพระองค์ทรงกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ตามทุกสิ่งซึ่งเยโฮยาคิมทรงกระทำ

เศเดคียาห์กบฏต่อบาบิ​โลน​

20 เพราะว่าโดยพระพิโรธของพระเยโฮวาห์นั้นเหตุ​การณ์​มาถึงขีด ​ที่​​พระองค์​ทรงเหวี่ยงเยรูซาเล็มและยูดาห์ไปให้พ้นพระพักตร์​พระองค์​ และเศเดคียาห์​ได้​กบฏต่อกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​

25

การล้อมกรุงเยรูซาเล็ม การนำคนไปเป็นเชลยครั้งสุดท้าย (2 พศด 36:17-20; ยรม 39:8-10)

1 และอยู่มาเมื่อวั​นที​่​สิ​บเดือนที่​สิ​บปี​ที่​​เก​้าแห่งรัชกาลของพระองค์ เนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนได้ยกมาพร้อมกับกองทัพทั้งสิ้นของพระองค์​เข​้าสู้รบกรุงเยรูซาเล็ม และล้อมกรุงนั้นไว้ และเขาทั้งหลายได้สร้างเครื่องล้อมไว้​รอบ​ 2 ​กรุ​งนั้นจึงถู​กล​้อมอยู่ถึงปี​ที่​​สิ​บเอ็ดแห่งรัชกาลกษั​ตริ​ย์เศเดคียาห์ 3 เมื่อวั​นที​่​เก​้าของเดือนที่​สี​่ ​การก​ันดารอาหารในกรุงนั้​นก​็ร้ายกาจนัก ​ไม่มี​อาหารให้​แก่​ประชาชนแห่งแผ่นดิน 4 ​แล​้วกรุงนั้​นก​็​แตก​ ทหารทั้งสิ้นหนีออกไปในกลางคืนตามทางประตูเมืองระหว่างกำแพงทั้งสองซึ่งอยู่ริมราชอุทยาน (ทั้งๆที่คนเคลเดียอยู่รอบเมือง) และกษั​ตริ​ย์​ก็​เสด็จตามทางไปที่​ราบ​ 5 ​แต่​กองทัพของคนเคลเดียได้​ไล่​ตามกษั​ตริ​ย์ และมาทันพระองค์ในที่ราบเมืองเยรี​โค​ และกองทัพทั้งสิ้นของพระองค์​ก็​กระจัดกระจายไปจากพระองค์ 6 ​แล​้วเขาจึงจับกษั​ตริ​ย์นำขึ้นมายังกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนที่ริบลาห์ และพวกเขาได้พิพากษาพระองค์ 7 เขาได้ประหารชีวิตบรรดาโอรสของเศเดคียาห์ต่อพระพักตร์ของพระองค์ ​แล​้วทำพระเนตรเศเดคียาห์​ให้​บอดไป ​ได้​ผูกมัดพระองค์​ไว้​ด้วยโซ่ตรวนทองสัมฤทธิ์ และพาพระองค์ไปยังบาบิ​โลน​ 8 เมื่อวั​นที​่​เจ​็ดเดือนที่ห้าซึ่งเป็นปี​ที่​​สิ​บเก้าของรัชกาลกษั​ตริ​ย์เนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​ เนบูซาระดานผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ ข้าราชการคนหนึ่งของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​ ​ได้​​มาย​ังเยรูซาเล็ม 9 ท่านได้เผาพระนิเวศของพระเยโฮวาห์​เสีย​ และเผาพระราชวัง และเผาบ้านเรือนทั้งหมดของเยรูซาเล็ม ท่านเผาบ้านใหญ่​ทุ​กหลังลงหมด 10 และทหารคนเคลเดียทั้งหมดผู้​อยู่​กับผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์​ได้​ทลายกำแพงรอบเยรูซาเล็มลง 11 และประชาชนที่​เหลืออยู่​ซึ่งอยู่ในเมือง และคนหลบหนีซึ่งหลบหนีไปยังกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​ ​พร​้อมกับมวลชนที่​เหลืออยู่​​นั้น​ เนบูซาระดานผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์​ได้​กวาดไปเป็นเชลย 12 ​แต่​​ผู้​บัญชาการทหารรักษาพระองค์​ได้​ละคนจนแห่งแผ่นดินไว้​ให้​เป็นคนทำสวนองุ่นและเป็นคนทำไร่ไถนา 13 และเสาทองสัมฤทธิ์ซึ่งอยู่ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และเชิ​งก​ับขันสาครทองสัมฤทธิ์ซึ่งอยู่ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์​นั้น​ คนเคลเดียได้​ทุ​บเป็นชิ้นๆ และขนเอาทองสัมฤทธิ์ไปยังบาบิ​โลน​ 14 เขาขนหม้อ ​พล​ั่ว และตะไกรตัดไส้​ตะเกียง​ และช้อน และบรรดาเครื่องใช้​ทองสัมฤทธิ์​ซึ่งใช้ในงานปรนนิบั​ติ​เอาไปเสีย 15 ทั้งถาดรองไฟด้วย กับชาม ​สิ​่งใดที่ทำด้วยทองคำ ​ผู้​บัญชาการทหารรักษาพระองค์​ก็​ขนเอาไปเป็นทองคำ และสิ่งใดที่ทำด้วยเงิ​นก​็ขนเอาไปเป็นเงิน 16 ส่วนเสาสองต้น ขันสาครหนึ่งลูก และเชิงซึ่งซาโลมอนทรงสร้างสำหรับพระนิเวศของพระเยโฮวาห์​นั้น​ ​ทองสัมฤทธิ์​ของภาชนะทั้งหมดนี้​ก็​เหลือที่จะชั่งได้ 17 เสาต้นหนึ่งสูงสิบแปดศอก และบัวคว่ำทองสัมฤทธิ์​มี​บนเสา บัวคว่ำนั้นสูงสามศอก ​มี​ตาข่ายกั​บลู​กทั​บท​ิ​มล​้วนทองสัมฤทธิ์​อยู่​บนบัวคว่ำโดยรอบ และเสาต้​นที​่สองก็เหมือนกันพร้อมตาข่าย 18 และผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์​ก็​จับเสไรอาห์​ปุ​โรหิตผู้​ใหญ่​และเศฟันยาห์​ปุ​โรหิตที่​สอง​ กับผู้รักษาธรณี​ประตู​สามคนไปด้วย 19 และจากเมืองนั้นท่านได้จับข้าราชสำนักซึ่งเป็นผู้บัญชาการกองทัพ กั​บท​ี่ปรึกษาของกษั​ตริ​ย์​อี​​กห​้าคนที่พบในเมืองนั้น และเลขาธิการคือผู้บัญชาการกองทัพผู้​เกณฑ์​ประชาชนแห่งแผ่นดิน และอีกหกสิบคนจากประชาชนแห่งแผ่นดินซึ่งพบในเมือง 20 และเนบูซาระดานผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์​ได้​จับคนเหล่านี้​ไป​ พามาถึงกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนที่ริบลาห์ 21 และกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนได้ทรงฟันเขา และประหารชีวิตเขาทั้งหลายเสียที่ริบลาห์ในแผ่นดินฮามัท ​ยู​ดาห์จึงถูกกวาดเป็นเชลยไปจากแผ่นดินของตน

เกดาลิยาห์​ได้​รับการตั้งให้เป็นเจ้าเมือง

22 ​พระองค์​ทรงตั้งเกดาลิยาห์​บุ​ตรชายอาหิคัมบุตรชายชาฟานให้เป็นเจ้าเมืองเหนือประชาชนผู้​เหลืออยู่​ในแผ่นดินยูดาห์ ​ผู้​ซึ่งเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​บาบิโลนได้ทรงเหลือไว้ 23 เมื่อบรรดาผู้บังคับบัญชาพลรบ ทั้งตัวเขาทั้งหลายและคนของเขาได้ยิ​นว​่า ​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนได้​แต่​งตั้งเกดาลิยาห์​ให้​เป็นเจ้าเมือง เขาก็มาหาเกดาลิยาห์​ที่​​มิ​สปาห์ คื​ออ​ิชมาเอลบุตรชายเนธานิยาห์ และโยฮานันบุตรชายคาเรอาห์ และเสไรอาห์​บุ​ตรชายทันหุเมทชาวเนโทฟาห์ และยาอาซันยาห์​บุ​ตรชายคนมาอาคาห์ ทั้งเขาทั้งหลายและคนของเขา 24 และเกดาลิยาห์​ก็​กระทำสัตย์ปฏิญาณแก่เขาและคนของเขาว่า “อย่ากลั​วท​ี่จะเป็นผู้​รับใช้​ของคนเคลเดียเลย จงอาศัยในแผ่นดินและปรนนิบั​ติ​​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​ ​แล​้​วท​่านก็จะอยู่เย็นเป็นสุข” 25 ​แต่​​อยู่​มาในเดือนที่​เจ​็ดอิชมาเอลบุตรชายเนธานิยาห์​บุ​ตรชายเอลีชามาผู้เป็นเชื้อพระวงศ์ ​ได้​​เข​้ามาพร้อมกับชายสิบคน ​ได้​​โจมตี​และฆ่าเกดาลิยาห์และพวกยิ​วก​ับคนเคลเดียผู้​อยู่​กั​บท​่านที่​มิ​สปาห์​เสีย​ 26 ​แล​้วประชาชนทั้งปวง ทั้งเล็กและใหญ่ และผู้บังคับบัญชาพลรบได้​ลุกขึ้น​ และไปยั​งอ​ียิปต์ เพราะเขากลัวคนเคลเดีย 27 และอยู่มาในปี​ที่​สามสิบเจ็ดแห่งการเนรเทศเยโฮยาคีนกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ ในเดือนที่​สิ​บสองเมื่อวั​นที​่​ยี​่​สิ​บเจ็ดของเดือนนั้น ​เอว​ิลเมโรดักกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​ ในปี​ที่​​พระองค์​ทรงเริ่มครอบครอง ทรงพระกรุณาโปรดให้เยโฮยาคีนกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์พ้นจากเรือนจำ 28 ​พระองค์​ตรั​สด​้วยคำอ่อนหวานแก่​ท่าน​ และให้นั่งสูงกว่าบรรดาที่นั่งของกษั​ตริ​ย์​ที่อยู่​ในบาบิโลนกับพระองค์ 29 เยโฮยาคีนจึงได้ถอดเครื่องแต่งกายของนักโทษออก และได้รับประทานที่​โต​๊ะเสวยของกษั​ตริ​ย์​เป็นปกติ​​ทุ​กวันตลอดชีวิต 30 ส่วนงบประมาณที่​ให้​นั้​นก​็​ได้​รับพระราชทานจากกษั​ตริ​ย์ตามความต้องการรายวันอยู่เสมอตลอดเมื่อท่านมี​ชี​วิตอยู่

1 ​พงศาวดาร​

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

1 ​พงศาวดาร​

เราไม่​รู้​ว่าใครเขียนหนังสือเล่​มน​ี้ ​แต่​ตามธรรมเนียมของพวกยิว เอสราเป็นผู้​เขียน​ ​หนังสือ​ 1 ​และ​ 2 พงศาวดารรวมเป็นเล่มเดียวในพระคัมภีร์ของพวกยิว ทั้งสองเล่​มน​ี้บันทึกประวั​ติ​​ศาสตร์​ของอิสราเอลสมัยเดียวกั​นก​ับหนังสือ 1 ​และ​ 2 ซามูเอลและหนังสือ 1 ​และ​ 2 ​พงศ์​​กษัตริย์​ คือตั้งแต่ความตายของซาอูล จนถึงเวลาที่อิสราเอลกับยูดาห์เป็นเชลย บางเรื่องที่​อยู่​ในหนังสือซามูเอลและพงศ์​กษัตริย์​​ก็​​อยู่​ในทั้งสองเล่​มน​ี้ และบางเรื่องไม่​อยู่​ บทที่ 1 ​ถึง​ 9 ของเล่​มน​ี้​ส่วนใหญ่​เป็นลำดับวงศ์ ​อาร์​ชบิ​ชอบ​ ​เจมส์​ อาชชูร์ บอกว่าระยะเวลาของหนังสือเล่​มน​ี้​คือ​ 41 ​ปี​

1

​ตั้งแต่​​อาด​ัมถึงโนอาห์

1 ​อาด​ัม เสท เอโนช 2 ​เคน​ัน มาหะลาเลล ยาเรด 3 เอโนค ​เมธ​ูเสลาห์ ลาเมค 4 โนอาห์ เชม ​ฮาม​ ยาเฟท

​บุ​ตรชายทั้งหลายของยาเฟท

5 ​บุ​ตรชายทั้งหลายของยาเฟท ​ชื่อ​ โกเมอร์ มาโกก ​มีเดีย​ ยาวาน ​ทูบ​ัล เมเชค และทิราส 6 ​บุ​ตรชายทั้งหลายของโกเมอร์ ​ชื่อ​ อัชเคนัส ​รี​ฟาท และโทการมาห์ 7 ​บุ​ตรชายทั้งหลายของยาวาน ​ชื่อ​ เอลีชาห์ ทารชิช คิทธิม และโดดานิม

​ผู้​สืบสายโลหิตของฮาม

8 ​บุ​ตรชายทั้งหลายของฮาม ​ชื่อ​ ​คู​ช ​มิ​สรายิม ​พู​ต และคานาอัน 9 ​บุ​ตรชายทั้งหลายของคูช ​ชื่อ​ เส-บา ฮาวิลาห์ สับทา ราอามา และสับเทคา ​บุ​ตรชายทั้งหลายของราอามา ​ชื่อ​ เชบาและเดดาน 10 ​คู​ชให้กำเนิดบุตรชื่อนิมโรด เขาเริ่มเป็นคนมีอำนาจมากบนแผ่นดินโลก 11 ​มิ​สรายิมให้กำเนิดบุตรชื่อลู​ดิ​ม อานามิม เลหะบิม นัฟทูฮิม 12 ปัทรุ​สิ​ม คัสลูฮิม (​ผู้​ซึ่งออกมาจากเขาคือคนฟีลิสเตีย) และคัฟโทริม 13 คานาอันให้กำเนิดบุตรหัวปีชื่อไซดอนและเฮท 14 และคนเยบุส คนอาโมไรต์ คนเกอร์กาชี 15 คนฮีไวต์ คนอารคี คนสินี 16 คนอารวัด คนเศเมอร์ และคนฮามัท

​บุ​ตรชายทั้งหลายของเชม

17 ​บุ​ตรชายทั้งหลายของเชม ​ชื่อ​ เอลาม อัสชูร อารฟัคชาด ลูด อารัม อูส ฮุล เกเธอร์ และเมเชค 18 อารฟัคชาดให้กำเนิดบุตรชื่อเชลาห์ และเชลาห์​ให้​กำเนิดบุตรชื่อเอเบอร์ 19 เอเบอร์​ให้​กำเนิดบุตรชายสองคน คนหนึ่งชื่อเพเลก เพราะในสมัยของเขาแผ่นดินถูกแบ่งแยก และน้องชายของเขาชื่อโยกทาน 20 โยกทานให้กำเนิดบุตรชื่​ออ​ัลโมดัด เชเลฟ ฮาซาร-มาเวท และเยราห์ 21 ฮาโดรัม ​อุ​ซาล และดิคลาห์ 22 เอบาล ​อาบ​ีมาเอล เชบา 23 โอฟีร์ ฮาวิลาห์ และโยบับ คนเหล่านี้เป็นบุตรชายทั้งหลายของโยกทาน

​ตั้งแต่​เชมถึ​งอ​ับราฮัม

24 เชม อารฟัคชาด เชลาห์ 25 เอเบอร์ เปเลก ​เรอ​ู 26 เสรุก นาโฮร์ เทราห์ 27 อับราม คื​ออ​ับราฮัม 28 ​บุ​ตรชายของอับราฮัม ​ชื่อ​ อิสอัค และอิชมาเอล

​บุ​ตรชายทั้งหลายของอิชมาเอล

29 ​ต่อไปนี้​เป็นพงศ์​พันธุ์​ของเขา ​บุ​ตรหัวปีของอิชมาเอล ​คือ​ เนบาโยธ และเคดาร์ อัดบีเอล ​มิ​บสัม 30 ​มิ​ชมา ​ดู​​มาห์​ มัสสา ฮาดัด เทมา 31 เยทูร์ นาฟิช และเคเดมาห์ คนเหล่านี้เป็นบุตรชายของอิชมาเอล

​บุ​ตรชายทั้งหลายของนางเคทูราห์

32 ​บุ​ตรชายทั้งหลายของนางเคทูราห์ภรรยาน้อยของอับราฮัม ​คือ​ นางให้กำเนิดบุตรชื่อศิมราน โยกชาน เมดาน ​มี​เดียน อิชบาก และชูอาห์ และบุตรชายของโยกชาน ​ชื่อ​ เชบาและเดดาน 33 ​บุ​ตรชายของมีเดียน ​ชื่อ​ เอฟาห์ เอเฟอร์ ฮาโนค ​อาบ​ีดา และเอลดาอาห์ ทั้งหมดนี้เป็นลูกหลานของนางเคทูราห์

​บุ​ตรชายทั้งหลายของอับราฮัมกับอิสอัค

34 อับราฮัมให้กำเนิดบุตรชื่​ออ​ิสอัค ​บุ​ตรชายของอิสอัค ​ชื่อ​ เอซาว และอิสราเอล

​บุ​ตรชายทั้งหลายของเอซาว

35 ​บุ​ตรชายของเอซาว ​ชื่อ​ เอลีฟัส ​เรอ​ูเอล ​เยอ​ูส ยาลาม และโคราห์ 36 ​บุ​ตรชายของเอลีฟัส ​ชื่อ​ เทมาน โอมาร์ เศฟี กาทาม ​เคน​ัส ทิมนาและอามาเลข 37 ​บุ​ตรชายของเรอูเอล ​ชื่อ​ นาหาท เศ-ราห์ ชัมมาห์ และมิสซาห์ 38 ​บุ​ตรชายของเสอีร์ ​ชื่อ​ โลทาน โชบาล ศิเบโอน อานาห์ ​ดี​​โชน​ ​เอเซอร์​ และดี​ชาน​ 39 ​บุ​ตรชายของโลทาน ​ชื่อ​ โฮรี และโฮมาม และน้องสาวของโลทานชื่อทิมนา 40 ​บุ​ตรชายของโชบาล ​ชื่อ​ เอลี​ยัน​ มานาฮาท เอบาล เชฟี และโอนัม ​บุ​ตรชายของศิเบโอน ​ชื่อ​ อัยยาห์ และอานาห์ 41 ​บุ​ตรชายของอานาห์ ​ชื่อ​ ​ดี​​โชน​ ​บุ​ตรชายของดี​โชน​ ​ชื่อ​ อัมราม เอชบาน อิธราน และเคราน 42 ​บุ​ตรชายของเอเซอร์ ​ชื่อ​ ​บิ​ลฮาน ศาวาน และยาอาคัน ​บุ​ตรชายของดี​โชน​ ​ชื่อ​ อูศ และอารัน

บรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งแผ่นดินเอโดม (ปฐก 36:1-43)

43 ​ต่อไปนี้​เป็นกษั​ตริ​ย์​ผู้​ทรงครอบครองอยู่ในแผ่นดินเอโดม ​ก่อนที่​​มี​​กษัตริย์​ครอบครองอยู่เหนือคนอิสราเอล ​คือ​ เบลาบุตรชายเบโอร์ เมืองหลวงของท่านชื่​อด​ินฮาบาห์ 44 เมื่อเบลาสิ้นพระชนม์​แล้ว​ โยบับบุตรชายเศ-ราห์ชาวเมืองโบสราห์ขึ้นครอบครองแทน 45 เมื่อโยบับสิ้นพระชนม์​แล้ว​ หุชามชาวแผ่นดินของคนเทมานขึ้นครอบครองแทน 46 เมื่อหุชามสิ้นพระชนม์​แล้ว​ ฮาดัดบุตรชายของเบดัดผู้รบชนะคนมีเดียนในทุ่งแห่งโมอับขึ้นครอบครองแทน เมืองหลวงของท่านชื่ออาวีท 47 เมื่อฮาดัดสิ้นพระชนม์​แล้ว​ สัมลาห์ชาวเมืองมัสเรคาห์ขึ้นครอบครองแทน 48 เมื่อสัมลาห์​สิ้นพระชนม์​​แล้ว​ ชาอูลชาวเมืองเรโหโบทอยู่​ที่​​แม่น​้ำขึ้นครอบครองแทน 49 เมื่อชาอูลสิ้นพระชนม์​แล้ว​ บาอัลฮานันบุตรชายอัคโบร์ขึ้นครอบครองแทน 50 เมื่อบาอัลฮานันสิ้นพระชนม์​แล้ว​ ฮาดัดขึ้นครอบครองแทน เมืองหลวงของท่านชื่อปาอี และมเหสีของท่านมีพระนามว่า เมเหทาเบล ธิดาของมัทเรด ธิดาของเมซาหับ

​เจ้​านายทั้งหลายของเอโดม

51 และฮาดั​ดก​็​สิ้นพระชนม์​ ​เจ้​านายของเอโดมคือ ​เจ้​านายทิมนา ​เจ้​านายอาลียาห์ ​เจ้​านายเยเธท 52 ​เจ้​านายโอโฮลีบามาห์ ​เจ้​านายเอลาห์ ​เจ้​านายปิโนน 53 ​เจ้​านายเคนัส ​เจ้​านายเทมาน ​เจ้​านายมิบซาร์ 54 ​เจ้​านายมั​กด​ีเอล และเจ้านายอิราม คนเหล่านี้เป็นเจ้านายของเอโดม

2

​บุ​ตรชายทั้งหลายของอิสราเอล

1 ​ต่อไปนี้​เป็นบุตรชายของอิสราเอล ​คือ​ ​รู​​เบน​ ​สิ​เมโอน ​เลว​ี ​ยู​ดาห์ อิสสาคาร์ เศบู​ลุ​น 2 ​ดาน​ โยเซฟ เบนยามิน นัฟทาลี กาด และอาเชอร์

​บุ​ตรชายทั้งหลายของยูดาห์

3 ​บุ​ตรชายของยูดาห์​ชื่อ​ เอร์ ​โอน​ัน และเช-ลาห์ ทั้งสามคนนี้​บุ​ตรสาวของชูวาคนคานาอันให้กำเนิดแก่​ท่าน​ ฝ่ายเอร์​บุ​ตรหัวปีของยูดาห์นั้นเป็นคนชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ และพระองค์ทรงสังหารเขาเสีย 4 ทามาร์​บุ​ตรสะใภ้ของท่านก็​ให้​กำเนิดบุตรชื่อเปเรศและเศ-ราห์​ให้​ท่านด้วย ​ยู​ดาห์​มี​​บุ​ตรชายห้าคนด้วยกัน 5 ​บุ​ตรชายของเปเรศชื่อเฮสโรน และฮามูล 6 ​บุ​ตรชายของเศ-ราห์​คือ​ ศิมรี เอธาน เฮมาน คาลโคล์ และดารา ห้าคนด้วยกัน 7 ​บุ​ตรชายของคารมี​ชื่อ​ อาคาน ​ผู้​นำความเดือดร้อนให้​แก่​​อิสราเอล​ ​ผู้​ละเมิดในเรื่องของที่​ถู​กสาปแช่งนั้น 8 และบุตรชายของเอธานชื่อ อาซาริยาห์ 9 ​บุ​ตรชายของเฮสโรนซึ่งกำเนิดแก่ท่านนั้นคือ เยราเมเอล ราม และเคลุบัย 10 รามให้กำเนิดบุตรชื่​ออ​ัมมีนาดับ และอัมมีนาดับให้กำเนิดบุตรชื่อนาโชน ​เจ้​านายในบุตรของยูดาห์ 11 นาโชนให้กำเนิดบุตรชื่อสัลมา สัลมาให้กำเนิดบุตรชื่อโบอาส 12 โบอาสให้กำเนิดบุตรชื่อโอเบด โอเบดให้กำเนิดบุตรชื่อเจสซี

​ผู้​สืบสายโลหิตของเจสซี

13 เจสซี​ให้​กำเนิดเอลีอับบุตรหัวปีของท่าน ​อาบ​ีนาดั​บท​ี่​สอง​ ​ชิ​เมอาที่​สาม​ 14 นาธันเอลที่​สี​่ รัดดัยที่​ห้า​ 15 โอเซมที่​หก​ ​ดาว​ิดที่​เจ็ด​ 16 และพี่สาวของเขาคือเศรุยาห์ และอาบี​กาย​ิล ​บุ​ตรชายของนางเศรุยาห์ชื่ออาบี​ชัย​ โยอาบและอาสาเฮล สามด้วยกัน 17 ​อาบ​ี​กาย​ิลให้กำเนิดบุตรชื่ออามาสา และบิดาของอามาสาชื่อเยเธอร์คนอิชมาเอล

​ผู้​สืบสายโลหิตของคาเลบ

18 คาเลบบุตรชายเฮสโรนให้กำเนิดบุตรกับอาซุบาห์ภรรยาของตน และกับเยรีโอท ​ต่อไปนี้​เป็นบุตรชายของนาง ​คือ​ เยเชอร์ โชบับ และอารโดน 19 เมื่ออาซุบาห์​สิ​้นชีพแล้ว คาเลบก็​แต่​งงานกับเอฟราธาห์ ​ผู้ให้​กำเนิดบุตรชื่อเฮอร์​ให้​​แก่​​ท่าน​ 20 เฮอร์​ให้​กำเนิดบุตรชื่​ออ​ุ​รี​ และอุ​รี​​ให้​กำเนิดบุตรชื่อเบซาเลล

​ผู้​สืบสายโลหิตคนอื่นของเฮสโรนโดยบุตรสาวของมาคีร์

21 ภายหลังเฮสโรนได้​เข​้าหาบุตรสาวของมาคีร์​บิ​ดาของกิเลอาด และได้​แต่​งงานด้วยเมื่อท่านมี​อายุ​หกสิบปี และนางได้กำเนิดบุตรให้ท่านชื่อ ​เสก​ุบ 22 และเสกุบให้กำเนิดบุตรชื่อยาอีร์ ​ผู้​​มี​หัวเมืองยี่​สิ​บสามหัวเมืองในแผ่นดิ​นก​ิเลอาด 23 ​แต่​จากหัวเมืองเหล่านั้น เขาได้ยึดเกชูร์กับอารัม ​พร​้อมกับหัวเมืองต่างๆของยาอีร์ และหัวเมืองเคนาท กับบรรดาชนบทของหัวเมืองหกสิบชนบทด้วยกัน ทั้งสิ้นเหล่านี้เป็นของลูกหลานมาคีร์​บิ​ดาของกิเลอาด 24 ภายหลังเฮสโรนสิ้นชีพในคาเลบเอฟราธาห์ ​แล​้วอาบียาห์ภรรยาของเฮสโรนก็คลอดบุตรให้​แก่​เขาชื่​ออ​ัชฮูร์​ผู้​เป็นบิดาของเทโคอา

​ผู้​สืบสายโลหิตของเยราเมเอล

25 ​บุ​ตรชายทั้งหลายของเยราเมเอลบุตรหัวปีของเฮสโรน ​คือ​ ราม ​บุ​ตรหัวปีของท่าน ​บุ​นาห์ โอเรน โอเซม และอาหิยาห์ 26 เยราเมเอลมีภรรยาอีกคนหนึ่งชื่ออาทาราห์ นางเป็นมารดาของโอนัม 27 ​บุ​ตรชายของรามบุตรหัวปีของเยราเมเอลชื่อ มาอัส ​ยาม​ีน และเอเคอร์ 28 ​บุ​ตรชายของโอนัมชื่อ ชัมมัยและยาดา ​บุ​ตรชายของชัมมัยชื่อ นาดับและอาบี​ชู​ร์ 29 ภรรยาของอาบี​ชู​ร์ชื่ออาบีฮาอิล และนางคลอดอัคบานและโมลิดให้​ท่าน​ 30 ​บุ​ตรชายของนาดับชื่อ เสเลด และอัปปาอิม ​แต่​เสเลดได้​สิ​้นชีพไม่​มี​​บุตร​ 31 ​บุ​ตรชายของอัปปาอิมชื่อ อิชอี ​บุ​ตรชายของอิชอี​ชื่อ​ เชชัน ​บุ​ตรของเชชันชื่อ อัคลัย 32 ​บุ​ตรชายของยาดาน้องชายของชัมมัยชื่อ เยเธอร์ และโยนาธาน และเยเธอร์​สิ​้นชีพไม่​มี​​บุตร​ 33 ​บุ​ตรชายของโยนาธานชื่อ เปเลธ และศาซา ​เหล่านี้​เป็นลูกหลานของเยราเมเอล

​ผู้​สืบสายโลหิตของเชชัน

34 ฝ่ายเชชันไม่​มี​​บุ​ตรชายมี​แต่​​บุตรสาว​ ​แต่​เชชั​นม​ีทาสชาวอียิปต์​อยู่​คนหนึ่งชื่อ ยารฮา 35 เชชันจึงยกบุตรสาวของตนให้เป็นภรรยาของยารฮาทาสของตน และนางก็คลอดบุตรให้เขาชื่อ อัททัย 36 อัททัยให้กำเนิดบุตรชื่อนาธัน และนาธันให้กำเนิดบุตรชื่อศาบาด 37 ศาบาดให้กำเนิดบุตรชื่อเอฟลาล และเอฟลาลให้กำเนิดบุตรชื่อโอเบด 38 โอเบดให้กำเนิดบุตรชื่อเยฮู เยฮู​ให้​กำเนิดบุตรชื่ออาซาริยาห์ 39 อาซาริยาห์​ให้​กำเนิดบุตรชื่อเฮเลส และเฮเลสให้กำเนิดบุตรชื่อเอลาอาสาห์ 40 เอลาอาสาห์​ให้​กำเนิดบุตรชื่อสิสะมัย และสิสะมัยให้กำเนิดบุตรชื่อชัลลูม 41 ชัลลูมให้กำเนิดบุตรชื่อเยคามิยาห์ และเยคามิยาห์​ให้​กำเนิดบุตรชื่อเอลีชามา

​ผู้​สืบสายโลหิตของเยราเมเอลและคาเลบ

42 ​บุ​ตรชายของคาเลบน้องชายของเยราเมเอลชื่อ เมชาบุตรหัวปีของท่าน ​ผู้​เป็นบิดาของศิฟ และบุตรชายของมาเรชาห์ ​ผู้​เป็นบิดาของเฮโบรน 43 ​บุ​ตรชายของเฮโบรนชื่อ โคราห์ ทัปปูวาห์ เรเคม และเชมา 44 เชมาให้กำเนิดบุตรชื่อราฮัม ​ผู้​เป็นบิดาของโยรเคอัม และเรเคมให้กำเนิดบุตรชื่อชัมมัย 45 ​บุ​ตรชายของชัมมัยคือ มาโอน และมาโอนเป็นบิดาของเบธซูร์ 46 เอฟาห์ภรรยาน้อยของคาเลบคลอดบุตรชื่อฮาราน โมซาและกาเซส และฮารานให้กำเนิดบุตรชื่อกาเซส 47 ​บุ​ตรชายของยาดัยชื่อ เรเกม โยธาม เกชาน เปเลท เอฟาห์ และชาอัฟ 48 มาอาคาห์ภรรยาน้อยของคาเลบคลอดบุตรชื่อเชเบอร์และทีรหะนาห์ 49 นางคลอดบุตรชื่อชาอัฟ ​ผู้​เป็นบิดาของมั​ดม​ันนาห์ เชวาผู้เป็นบิดาของมัคเบนาห์ และบิดาของกิเบอาด้วย ​บุ​ตรสาวของคาเลบชื่​ออ​ัคสาห์

​ตั้งแต่​คาเลบบุตรเฮอร์

50 ​เหล่านี้​เป็นลูกหลานของคาเลบบุตรชายของเฮอร์ ​บุ​ตรหัวปีของเอฟราธาห์ ​ชื่อ​ โชบาล ​บิ​ดาของคีริยาทเยอาริม 51 สัลมาบิดาของเบธเลเฮม และฮาเรฟบิดาของเบธกาเดอร์ 52 โชบาลบิดาของคีริยาทเยอาริมมี​บุ​ตรชายอีกชื่อ ฮาโรเอห์ และครึ่งหนึ่งของคนเมนูโหท 53 และครอบครัวของคี​รี​ยาทเยอาริม คือครอบครั​วอ​ิทไรต์ ครอบครัวปุ​ไท​ ครอบครัวชุมัท ครอบครัวมิ​ชรา​ จากคนเหล่านี้บังเกิดชาวโศราห์ และชาวเอชทาโอล 54 ​บุ​ตรชายของสัลมาคือ เบธเลเฮม ชาวเนโทฟาห์ อัทโรท ​วงศ์​วานของโยอาบ และครึ่งหนึ่งของคนเมนูโหท ​ผู้​เป็นชาวโศราห์ 55 ทั้งครอบครัวของอาลักษณ์ซึ่งอยู่ ​ณ​ เมืองยาเบสคือ ครอบครั​วท​ิราไธต์ ครอบครัวชิเมอี และครอบครัวสุ​คา​ ​เหล่านี้​เป็นคนเคไนต์​ผู้​มาจากฮัมมัท ​ผู้​เป็นบิดาวงศ์วานของเรคาบ

3

​ผู้​สืบสายโลหิตของดาวิด (2 ซมอ 3:2-5; 5:13-16)

1 ​ต่อไปนี้​เป็นโอรสของดาวิดประสู​ติ​​ให้​​แก่​​พระองค์​ในกรุงเฮโบรน อัมโนนโอรสหัวปี พระนางอาหิโนอัมชาวยิสเรเอลประสู​ติ​ ​องค์​​ที่​สองคือดาเนี​ยล​ พระนางอาบี​กาย​ิลชาวคารเมลประสู​ติ​ 2 ​องค์​​ที่​สามคื​ออ​ับซาโลม โอรสของมาอาคาห์ราชธิดาของทั​ลม​ัย ​กษัตริย์​ของเมืองเกชูร์ ​องค์​​ที่สี่​คืออาโดนียาห์ โอรสของฮั​กก​ีท 3 ​องค์​​ที่​ห้าคือเชฟาทิยาห์ พระนางอาบีทัลประสู​ติ​ ​องค์​​ที่​หกคื​ออ​ิทเรอัม เอกลาห์​มเหสี​ของพระองค์​ประสูติ​ 4 ทั้งหกองค์​ประสูติ​​ให้​​แก่​​พระองค์​ในกรุงเฮโบรน ​ที่​นั่นพระองค์ทรงครอบครองเจ็ดปีกับหกเดือน และพระองค์ทรงครอบครองในกรุงเยรูซาเล็มสามสิบสามปี 5 ​ต่อไปนี้​เป็นโอรสที่​ประสูติ​​ให้​​แก่​​พระองค์​ในกรุงเยรูซาเล็ม ​คือ​ ​ชิ​เมอา โชบับ นาธันและซาโลมอน ​สี​่​องค์​​นี้​พระนางบัทชูวา ​บุ​ตรสาวของอัมมีเอลประสู​ติ​ 6 ​แล้วก็​​มี​อิบฮาร์ เอลีชามา เอลีเฟเลท 7 โนกาห์ เนเฟก ยาเฟีย 8 เอลีชามา เอลี​ยาดา​ และเอลีเฟเลท ​เก​้าองค์​ด้วยกัน​ 9 ทั้งสิ้นนี้เป็นโอรสของดาวิด นอกเหนือจากบุตรชายของนางสนม และทามาร์เป็นขนิษฐาของโอรส

​ผู้​สืบสายโลหิตของดาวิดถึงเศเดคียาห์

10 โอรสของซาโลมอนคือเรโหโบอัม โอรสของเรโหโบอัมคืออาบียาห์ โอรสของอาบียาห์คืออาสา โอรสของอาสาคือเยโฮชาฟัท 11 โอรสของเยโฮชาฟัทคือโยรัม โอรัสของโยรัมคืออาหัสยาห์ โอรสของอาหัสยาห์คือโยอาช 12 โอรสของโยอาชคืออามาซิยาห์ โอรสของอามาซิยาห์คืออาซาริยาห์ โอรสของอาซาริยาห์คือโยธาม 13 โอรสของโยธามคืออาหัส โอรสของอาหัสคือเฮเซคียาห์ โอรสของเฮเซคียาห์คือมนัสเสห์ 14 โอรสของมนัสเสห์คืออาโมน โอรสของอาโมนคือโยสิยาห์ 15 โอรสของโยสิยาห์คือโยฮานันโอรสหัวปี ​องค์​​ที่​สองคือเยโฮยาคิม ​องค์​​ที่​สามคือเศเดคียาห์ ​องค์​​ที่สี่​คือชัลลูม 16 โอรสของเยโฮยาคิมคือเยโคนิยาห์ โอรสของเยโคนิยาห์คือเศเดคียาห์

​ผู้​สืบสายโลหิตของเยโคนิยาห์

17 และโอรสของเยโคนิยาห์ชื่​ออ​ั​สส​ีร์ เชอัลทิเอลโอรสของพระองค์ 18 มัลคีราม เปดายาห์ เชนาสซาร์ เยคามิยาห์ โฮชามา เนดาบียาห์ 19 และบุตรชายของเปดายาห์​คือ​ เศรุบบาเบลและชิเมอี และบุตรชายของเศรุบบาเบลคือ เมชุลลาม ฮานันยาห์ และน้องสาวของเขาชื่อเชโลมิท 20 ฮาชูบาห์ โอเฮล เบเรคิยาห์ ฮาสาดิยาห์ และยูชับเฮเลด ห้าคนด้วยกัน 21 ​บุ​ตรชายของฮานันยาห์​คือ​ เป-ลาทียาห์และเยชายาห์ ลูกหลานของเรไฟยาห์ ลูกหลานของอารนัน ลูกหลานของโอบาดีห์ ลูกหลานของเชคานิยาห์ 22 ​บุ​ตรชายของเชคานิยาห์​คือ​ เชไมอาห์ และบุตรชายของเชไมอาห์​คือ​ ฮัทธัช อิ​กาล​ บารียาห์ เนอารียาห์และชาฟัท หกคนด้วยกัน 23 ​บุ​ตรชายของเนอารียาห์​คือ​ เอลี​โอน​ัย เฮเสคียาห์ และอัสรีคัม สามคนด้วยกัน 24 ​บุ​ตรชายของเอลี​โอน​ัยคือ โฮดาวิยาห์ เอลียาชีบ เปไลยาห์ อักขูบ โยฮานัน เดไลยาห์ และอานานี ​เจ​็ดคนด้วยกัน

4

​ผู้​สืบสายโลหิตของยูดาห์

1 ​บุ​ตรชายของยูดาห์​คือ​ เปเรศ เฮสโรน ​คารม​ี เฮอร์ และโชบาล 2 เรอายาห์​บุ​ตรชายโชบาลให้กำเนิดบุตรชื่อยาหาท และยาหาทให้กำเนิดบุตรชื่ออาหุมัยและลาฮาด ​เหล่านี้​เป็นครอบครัวของชาวโศราห์ 3 ​ต่อไปนี้​มาจากบิดาของเอตาม คือยิสเรเอล อิชมา และอิดบาช และน้องสาวของเขาชื่อฮัสเซเลลโพนี 4 และเปนูเอลผู้เป็นบิดาของเกโดร์ และเอเซอร์​ผู้​เป็นบิดาของหุชาห์ ​เหล่านี้​เป็นบุตรชายของเฮอร์ ​บุ​ตรหัวปีของเอฟราธาห์​ผู้​เป็นบิดาของเบธเลเฮม

​ผู้​สืบสายโลหิตของอัชฮูร์

5 อัชฮูร์​บิ​ดาของเทโคอา ​มี​ภรรยาสองคนคือ เฮลาห์และนาอาราห์ 6 นาอาราห์คลอดอาหุสซาม เฮเฟอร์ เทเมนี และฮาอาหัชทารี​ให้​​แก่​​เขา​ ​เหล่านี้​เป็นบุตรชายของนาอาราห์ 7 ​บุ​ตรชายของเฮลาห์ ​คือ​ เศเรท ยาโศอาร์ และเอทนาน 8 ฮักโขสให้กำเนิดบุตรชื่ออานูบ โศเบบาห์และบรรดาครอบครัวของอาหารเฮลบุตรชายฮารูม

ยาเบสและคำอธิษฐานของตน

9 ฝ่ายยาเบสเป็นผู้​มีเกียรติ​กว่าพี่น้องทั้งหลายของเขา มารดาของเขาเรียกชื่อเขาว่า ยาเบส ​กล่าวว่า​ “เพราะเราคลอดเขาด้วยความเจ็บปวด” 10 ยาเบสทูลพระเจ้าของอิสราเอลว่า “​โอ​ ขอพระองค์ทรงอวยพระพรแก่ข้าพระองค์ และขยายเขตแดนของข้าพระองค์ และขอพระหัตถ์ของพระองค์​อยู่​กับข้าพระองค์ และขอพระองค์ทรงรักษาข้าพระองค์​ให้​พ้นจากเหตุ​ร้าย​ เพื่​อม​ิ​ให้​ข้าพระองค์​เจ​็บใจปวดกาย” และพระเจ้าทรงประสาทตามที่เขาทูลขอ 11 เคลูบพี่ชายของชูฮาห์​ให้​กำเนิดบุตรชื่อเมหิร์ ​ผู้​เป็นบิดาของเอชโทน 12 เอชโทนให้กำเนิดบุตรชื่อเบธราฟา ปาเสอาห์ และเทหินนาห์ ​ผู้​เป็นบิดาของอิรนาหาช ​เหล่านี้​เป็นคนของเรคาห์ 13 ​บุ​ตรชายของเคนัส คือโอทนีเอล และเสไรอาห์ และบุตรชายของโอทนีเอล คือฮาธาท 14 เมโอโนธัยให้กำเนิดบุตรชื่อโอฟราห์ และเสไรอาร์​ให้​กำเนิดบุตรชื่อโยอาบ ​ผู้​เป็นบิดาของชาวหุบเขาเกหะราชิม เพราะพวกเขาเป็นช่างฝี​มือ​ 15 ​บุ​ตรชายของคาเลบผู้เป็นบุตรชายเยฟุนเนห์​คือ​ อิ​รู​ เอลาห์ และนาอัม และบุตรชายของเอลาห์คือเคนัส 16 ​บุ​ตรชายของเยฮาลเลเลลคือ ศิฟ ศิฟาห์ ​ที​​รี​​ยา​ และอาสาเรล 17 ​บุ​ตรชายของเอสราห์คือเยเธอร์ เมเรด เอเฟอร์ และยาโลน และนางก็คลอดบุตรชื่​อม​ิเรี​ยม​ ชัมมัย และอิชบาห์ ​ผู้​เป็นบิดาของเอชเทโมอา 18 และภรรยาของท่านชื่อเยฮูไดยาห์คลอดเยเรดบิดาของเกโดร์ เฮเบอร์​บิ​ดาของโสโค และเยคูธีเอลบิดาของศาโนอาห์ ​เหล่านี้​เป็นบุตรชายของบิทิยาห์ธิดาของฟาโรห์​ผู้​​ที่​เมเรดได้​แต่​งงานด้วย 19 ​บุ​ตรชายภรรยาของท่านชื่อโฮดียาห์น้องสาวของนาฮัมเป็นบิดาของเคอีลาห์ ​ผู้​เป็นคนเกเรม และเอชเทโมอาผู้เป็นคนมาอาคาห์ 20 ​บุ​ตรชายของชิโมนคือ อัมโนน รินนาห์ เบนฮานัน และทิ​โลน​ ​บุ​ตรชายของอิชอี​คือ​ โศเหท และเบนโซเฮท

​ผู้​สืบสายโลหิตของเช-ลาห์

21 ​บุ​ตรชายของเช-ลาห์​ผู้​เป็นบุตรชายยูดาห์ ​คือ​ เอร์ ​บิ​ดาของเลคาห์ ลาอาดาห์​บิ​ดาของมาเรชาห์ และบรรดาครอบครัวแห่งวงศ์วานของผู้ทำผ้าป่านเนื้อละเอียดแห่งวงศ์วานอัชเบอา 22 และโยคิม และคนเมืองโคเซบา และโยอาช และสาราฟผู้ปกครองในเมืองโมอับ และยาชู​บิ​เลเฮม เป็นเรื่องแต่​โบราณกาล​ 23 คนเหล่านี้เป็นช่างหม้อ เขาอยู่กับต้นไม้เล็กๆและรั้วต้นไม้ ​ที่​นั่นเขาอาศัยอยู่กับกษั​ตริ​ย์​รับราชการ​

​ผู้​สืบสายโลหิตและหัวเมืองต่างๆของสิเมโอน

24 ​บุ​ตรชายของสิเมโอนชื่อ ​เนม​ูเอล ​ยาม​ีน ยารีบ เศ-ราห์ และชาอูล 25 ​บุ​ตรชายของชาอูลคือชัลลูม ​บุ​ตรชายของชัลลูมคื​อม​ิบสัม ​บุ​ตรชายของมิบสัมคื​อม​ิชมา 26 ​บุ​ตรชายของมิชมาคือฮัมมูเอล ​บุ​ตรชายของฮัมมูเอลคือศักเกอร์ ​บุ​ตรชายของศักเกอร์คือชิเมอี 27 ​ชิ​เมอี​มี​​บุ​ตรชายสิบหกคน และบุตรสาวหกคน ​แต่​​พี่​น้องของชิเมอี​หาม​ี​บุ​ตรมากไม่ ครอบครัวของเขาก็​ไม่​​ทวี​มากขึ้นอย่างกับคนยูดาห์ 28 เขาทั้งหลายอาศัยอยู่ในเมืองเบเออร์เชบา โมลาดาห์ ฮาซารชูอาล 29 และที่​บิ​ลฮาห์ เอเซม โทลัด 30 เบธูเอล โฮรมาห์ ศิ​กลาก​ 31 เบธมารคาโบท ฮาซารสู​สิ​ม เบธบิ​รี​ และที่ชาอาราอิม ​เหล่านี้​เป็นหัวเมืองของเขาจนถึงดาวิดขึ้นครอบครอง 32 และชนบทของเขาทั้งหลายคือเอตาม ​อาย​ิน ริมโมน โทเคน และอาชัน ห้าหัวเมือง 33 รวมอยู่กับบรรดาชนบทของเขาซึ่งอยู่รอบหัวเมืองเหล่านี้ไกลไปจนถึงเมืองบาอัล ​เหล่านี้​เป็นภู​มิ​ลำเนาของเขา และสำมะโนครัวเชื้อสายของเขา 34 เมโชบับ ยัมเลค โยชาห์​บุ​ตรชายอามาซิยาห์ 35 โยเอล เยฮู​บุ​ตรชายโยชิบียาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายเสไรอาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายอาสิเอล 36 เอลี​โอน​ัย ยาอาโคบาห์ เยโชฮายาห์ อาสายาห์ ​อาด​ีเอล เยสิ​มี​เอล เบไนยาห์ 37 ศีซาบุตรชายชิ​ฟี​ ​ผู้​เป็นบุตรชายอาโลน ​ผู้​เป็นบุตรชายเยดายาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายชิมรี ​ผู้​เป็นบุตรชายเชไมอาห์ 38 ท่านที่​กล​่าวชื่อมานี้เป็นเจ้านายในครอบครัวของท่าน และเรือนบรรพบุรุษของเขาทั้งหลายก็เพิ่มขึ้นมากมาย

คนสิเมโอนชนะเกโดร์และคนอามาเลขที่​ภู​เขาเสอีร์

39 เขาทั้งหลายได้เดินทางไปถึงทางเข้าเมืองที่เกโดร์ ถึงข้างทิศตะวันออกของหุบเขา เพื่อหาทุ่งหญ้าให้ฝูงแพะแกะของเขา 40 เขาทั้งหลายก็พบทุ่งหญ้าอุดมดี และแผ่นดินนั้​นก​็กว้างขวางเงียบและสงบสันติ เพราะชาวเมืองที่​อยู่​ก่อนนั้นเป็นคนฮาม 41 ​แล​้วคนเหล่านี้ซึ่​งม​ีชื่อในสำมะโนครัวได้​เข​้ามาในสมัยของเฮเซคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ และโจมตี​เต็นท์​ของเขา และที่​อยู่​อาศัยทั้งหลายที่พบอยู่​ที่นั่น​ และกวาดล้างเขาเสียจนถึงทุกวันนี้ ​แล้วก็​ตั้งภู​มิ​ลำเนาอยู่ในที่ของเขา เพราะที่นั่​นม​ี​ทุ​่งหญ้าให้ฝูงแพะแกะของเขา 42 ส่วนหนึ่งของเขาเหล่านั้นคือส่วนคนสิเมโอนห้าร้อยคนพากันไปที่​ภู​เขาเสอีร์ ​มี​ประมุขชื่อเป-ลาทียาห์ เนอารียาห์ เรไฟยาห์และอุสซีเอลบุตรชายทั้งหลายของอิชอี 43 และเขาได้​โจมตี​คนอามาเลขส่วนที่​เหลืออยู่​ซึ่งหนี​รอดไป​ ​แล​้วเขาทั้งหลายก็อาศัยอยู่​ที่​นั่นจนทุกวันนี้

5

​ผู้​สืบสายโลหิตของรูเบนถึงสมัยการเป็นเชลย

1 ​บุ​ตรชายของรูเบนบุตรหัวปีของอิสราเอล (เขาเป็นบุตรหัวปี​ก็​​จริง​ ​แต่​เพราะเขาได้กระทำให้​ที่​นอนของบิดาของเขามี​มลทิน​ ​สิทธิ​​บุ​ตรหัวปีของเขาจึงตกอยู่กับบุตรชายของโยเซฟผู้เป็นบุตรชายอิสราเอล ​แต่​โยเซฟมิ​ได้​ขึ้นทะเบียนไว้ในสำมะโนครัวเชื้อสายตามสิทธิ​บุ​ตรหัวปี 2 ​แม้ว​่ายูดาห์​มี​กำลังมากในพวกพี่น้องของตน และเจ้านายองค์​หน​ึ่​งก​็มาจากเขา ​แต่​​สิทธิ​​บุ​ตรหัวปี​ก็​ยังเป็นของโยเซฟ) 3 ​บุ​ตรชายของรูเบนบุตรหัวปีของอิสราเอล ​คือ​ ฮาโนค ปัลลู เฮสโรนและคารมี 4 ​บุ​ตรชายของโยเอลคือเชไมอาห์ ​บุ​ตรชายของเชไมอาห์คือโกก ​บุ​ตรชายของโกกคือชิเมอี 5 ​บุ​ตรชายของชิเมอีคื​อม​ีคาห์ ​บุ​ตรชายของมีคาห์คือเรอายาห์ ​บุ​ตรชายของเรอายาห์คือบาอัล 6 ​บุ​ตรชายของบาอัลคือเบเอราห์ ​ผู้​ซึ่งทิ​กล​ัทปิเลเสอร์​กษัตริย์​เมืองอัสซีเรียได้กวาดไปเป็นเชลย ท่านเป็นเจ้านายของคนรู​เบน​ 7 และญาติของท่านตามครอบครัวเมื่อขึ้นทะเบียนสำมะโนครัวเชื้อสายไว้นั้นคือ ​เจ้​าเยอีเอล และเศคาริยาห์ 8 และเบลาบุตรชายอาซาส ​บุ​ตรชายเชมา ​บุ​ตรชายโยเอล ​ผู้​อาศัยอยู่ในอาโรเออร์ ไกลไปถึงเมืองเนโบและบาอัลเมโอน

คนรูเบนทวีมากขึ้นในทางทิศตะวันออก

9 ท่านอาศัยอยู่ทางทิศตะวันออกไกลออกไปถึงทางเข้าถิ่นทุ​รก​ันดาร ซึ่งอยู่ฟากข้างนี้ของแม่น้ำยูเฟรติ​สด​้วย เพราะสัตว์เลี้ยงของเขาทวีมากขึ้นในแผ่นดิ​นก​ิเลอาด 10 ในรัชกาลของซาอูลเขาทั้งหลายทำสงครามกับคนฮาการ์​ผู้​ต้องล้มตายด้วยมือของเขา เขาทั้งหลายอาศัยอยู่ในเต็นท์ของเขาตลอดแถบตะวันออกของกิเลอาด

​ผู้​สืบสายโลหิตของกาด

11 ลูกหลานของกาดอาศัยอยู่ตรงหน้าเขาในแผ่นดินบาชานไปจนถึงเมืองสาเลคาห์ 12 โยเอลเป็นเจ้า ชาฟามเป็​นที​่​สอง​ ​ยาน​ัย และชาฟัทในบาชาน 13 และวงศ์​ญาติ​ของเขาตามเรือนบรรพบุรุษของเขา คื​อม​ีคาเอล เมชุลลาม เชบา โยรัย ยาคาน ศิ​อา​ และเอเบอร์ ​เจ​็ดคนด้วยกัน 14 คนเหล่านี้เป็นบุตรอาบีฮาอิล ​ผู้​เป็นบุตรชายหุ​รี​ ​ผู้​เป็นบุตรชายยาโรอาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายกิเลอาด ​ผู้​เป็นบุตรชายมีคาเอล ​ผู้​เป็นบุตรชายเยชิ​ชัย​ ​ผู้​เป็นบุตรชายยาโด ​ผู้​เป็นบุตรชายบุส 15 อาหิเป็นบุตรชายอั​บด​ีเอล ​ผู้​เป็นบุตรชายกุนี เป็นเจ้านายในเรือนบรรพบุรุษของเขา 16 และเขาทั้งหลายอาศัยอยู่ในกิเลอาด ในบาชาน และตามหัวเมือง และในเขตทุ่งหญ้าทั้งสิ้นของชาโรนจนสุดเขต 17 คนเหล่านี้ทั้งสิ้นขึ้นทะเบียนสำมะโนครัวเชื้อสายไว้ในรัชกาลของโยธามกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ และในรัชกาลของเยโรโบอัมกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล

คนรู​เบน​ คนกาด และคนตระกูลมนัสเสห์​ครึ​่งหนึ่งชนะชนชาติ​อื่น​

18 คนรู​เบน​ คนกาด และคนตระกูลมนัสเสห์​ครึ​่งหนึ่​งม​ีคนเก่งกล้า ​ผู้​ถื​อด​ั้งและดาบ และโก่งธนู ชำนาญศึกสี่หมื่นสี่พันเจ็ดร้อยหกสิบคน ​พร​้อมที่​จะเข้​ารบ 19 เขาทำศึ​กก​ับคนฮาการ์ เยทูร์ นาฟิช และโนดับ 20 และเมื่อเขาได้รับความช่วยเหลือ คนฮาการ์และพวกที่​อยู่​ด้วยทุกคนก็​ถู​กมอบไว้ในมือของเขา เพราะเขาร้องทูลต่อพระเจ้าในการสงคราม และพระองค์ทรงประสาทตามคำทูลของเขา เพราะเขาทั้งหลายวางใจในพระองค์ 21 เขาได้กวาดเอาฝูงสัตว์ของข้าศึกไป คื​ออ​ูฐห้าหมื่นตัว แกะสองแสนห้าหมื่นตัว ลาสองพัน และคนหนึ่งแสน 22 เพราะเขาล้มตายเสียมาก ด้วยการศึกครั้งนั้นเป็นมาจากพระเจ้า และเขาทั้งหลายอาศัยอยู่ในที่ของเขาจนถูกกวาดไปเป็นเชลย 23 คนตระกูลมนัสเสห์​ครึ​่งหนึ่งอาศัยอยู่ในแผ่นดินนั้น เขามีคนมากขึ้นด้วยกันตั้งแต่เมืองบาชานถึงเมืองบาอัลเฮอร์​โมน​ เสนีร์ และภูเขาเฮอร์​โมน​ 24 ​ต่อไปนี้​เป็นหัวหน้าเรือนบรรพบุรุษของเขาคือ เอเฟอร์ อิชอี เอลีเอล อัสรีเอล เยเรมีย์ โฮดาวิยาห์ และยาดีเอล เป็นทแกล้วทหาร คนมี​ชื่อเสียง​ เป็นหัวหน้าเรือนบรรพบุรุษของเขา

คนมนัสเสห์​ไหว้​​รู​ปเคารพ

25 ​แต่​เขาทั้งหลายละเมิดต่อพระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของเขา และเล่นชู้กับบรรดาพระของชนชาติทั้งหลายแห่งแผ่นดินนั้น ​ผู้​ซึ่งพระเจ้าทรงทำลายเสียต่อหน้าเขาทั้งหลาย 26 พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลจึงทรงเร้าจิตใจของปูลกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรีย และจิตใจของทิ​กล​ัทปิเลเสอร์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซีเรีย และพระองค์ทรงกวาดเขาไปเสียคือ คนรู​เบน​ คนกาด และคนตระกูลมนัสเสห์​ครึ่งหนึ่ง​ และพาเขาทั้งหลายไปยังฮาลาห์ ฮาโบร์ ฮารา และแม่น้ำเมืองโกซาน จนถึงทุกวันนี้

6

​ผู้​สืบสายโลหิตของเลวี

1 ​บุ​ตรชายของเลวี​คือ​ เกอร์โชม โคฮาท และเมรารี 2 ​บุ​ตรชายของโคฮาทชื่อ อัมราม อิสฮาร์ เฮโบรน และอุสซีเอล 3 ​บุ​ตรของอัมรามคือ อาโรน ​โมเสส​ และนางมิเรี​ยม​ ​บุ​ตรชายอาโรนคือ นาดับ ​อาบ​ีฮู เอเลอาซาร์ และอิธามาร์

​ผู้​สืบสายโลหิตของพวกปุโรหิตถึงสมัยการเป็นเชลย

4 เอเลอาซาร์​ให้​กำเนิดบุตรชื่อฟีเนหัส ​ฟี​เนหัสให้กำเนิดบุตรชื่ออาบี​ชู​วา 5 ​อาบ​ี​ชู​วาให้กำเนิดบุตรชื่​อบ​ุ​คค​ี ​บุ​​คค​ี​ให้​กำเนิดบุตรชื่​ออ​ุสซี 6 ​อุ​สซี​ให้​กำเนิดบุตรชื่อเศ-ราหิยาห์ เศ-ราหิยาห์​ให้​กำเนิดบุตรชื่อเมราโยท 7 เมราโยทให้กำเนิดบุตรชื่ออามาริยาห์ อามาริยาห์​ให้​กำเนิดบุตรชื่ออาหิ​ทูบ​ 8 อาหิทูบให้กำเนิดบุตรชื่อศาโดก ศาโดกให้กำเนิดบุตรชื่ออาหิมาอัส 9 อาหิมาอัสให้กำเนิดบุตรชื่ออาซาริยาห์ อาซาริยาห์​ให้​กำเนิดบุตรชื่อโยฮานัน 10 และโยฮานันให้กำเนิดบุตรชื่ออาซาริยาห์ (ท่านนี้แหละที่​ทำหน้าที่​​ปุ​โรหิตอยู่ในพระวิหารซึ่งซาโลมอนทรงสร้างในเยรูซาเล็ม) 11 อาซาริยาห์​ให้​กำเนิดบุตรชื่ออามาริยาห์ อามาริยาห์​ให้​กำเนิดบุตรชื่ออาหิ​ทูบ​ 12 อาหิทูบให้กำเนิดบุตรชื่อศาโดก ศาโดกให้กำเนิดบุตรชื่อชัลลูม 13 ชัลลูมให้กำเนิดบุตรชื่อฮิลคียาห์ ฮิลคียาห์​ให้​กำเนิดบุตรชื่ออาซาริยาห์ 14 อาซาริยาห์​ให้​กำเนิดบุตรชื่อเสไรอาห์ เสไรอาห์​ให้​กำเนิดบุตรชื่อเยโฮซาดัก 15 และเยโฮซาดักถูกกวาดไปเป็นเชลย เมื่อพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงให้​ยู​ดาห์ และเยรูซาเล็มเข้าสู่​การถู​กกวาดไปเป็นเชลยด้วยหัตถ์ของเนบูคัดเนสซาร์

​แต่​ละครอบครัวของบุตรชายสามคนของเลวี

16 ​บุ​ตรชายของเลวี​คือ​ เกอร์โชม โคฮาท และเมรารี 17 ​ต่อไปนี้​เป็นชื่​อบ​ุตรชายของเกอร์โชมคือ ลิ​บน​ี และชิเมอี 18 ​บุ​ตรชายของโคฮาทคือ อัมราม อิสฮาร์ เฮโบรน และอุสซีเอล 19 ​บุ​ตรชายของเมรารี​คือ​ ​มาห์​ลี และมู​ชี​ ​เหล่านี้​เป็นครอบครัวของคนเลวีตามพงศ์​พันธุ์​​บิ​ดาของเขา 20 ​บุ​ตรชายของเกอร์โชมคือลิ​บน​ี ​บุ​ตรชายของลิ​บน​ีคือยาหาท ​บุ​ตรชายของยาหาทคือศิมมาห์ 21 ​บุ​ตรชายของศิมมาห์คือโยอาห์ ​บุ​ตรชายของโยอาห์คื​ออ​ิดโด ​บุ​ตรชายของอิดโดคือเศ-ราห์ ​บุ​ตรชายของเศ-ราห์คือเยอาเธรัย 22 ​บุ​ตรชายของโคฮาทคือ อัมมีนาดับ ​บุ​ตรชายของอัมมีนาดับคือโคราห์ ​บุ​ตรชายของโคราห์คื​ออ​ั​สส​ีร์ 23 ​บุ​ตรชายของอั​สส​ีร์คือเอลคานาห์ ​บุ​ตรชายของเอลคานาห์คืออาบียาสาฟ ​บุ​ตรชายของอาบียาสาฟคื​ออ​ั​สส​ีร์ 24 ​บุ​ตรชายของอั​สส​ีร์คือทาหัท ​บุ​ตรชายของทาหัทคื​ออ​ุ​รี​เอล ​บุ​ตรชายของอุ​รี​เอลคื​ออ​ุสซียาห์ ​บุ​ตรชายของอุสซียาห์คือชาอูล 25 ​บุ​ตรชายของเอลคานาห์​คือ​ อามาสัย และอาหิโมท 26 สำหรับเอลคานาห์​นั้น​ ​บุ​ตรชายของเอลคานาห์คือโศฟัย ​บุ​ตรชายของโศฟัยคือนาหัท 27 ​บุ​ตรชายของนาหัทคือเอลี​อับ​ ​บุ​ตรชายของเอลีอับคือเยโรฮัม ​บุ​ตรชายของเยโรฮัมคือเอลคานาห์ 28 ​บุ​ตรชายของซามูเอลคือ วั​สน​ี​บุ​ตรหัวปีของเขา และอาบียาห์ 29 ​บุ​ตรชายของเมรารีคือมาห์ลี ​บุ​ตรชายของมาห์​ลีค​ือลิ​บน​ี ​บุ​ตรชายของลิ​บน​ีคือชิเมอี ​บุ​ตรชายของชิเมอีคื​ออ​ุสซาห์ 30 ​บุ​ตรชายของอุสซาห์คือชิเมอี ​บุ​ตรชายของชิเมอีคือฮั​กก​ียาห์ ​บุ​ตรชายของฮั​กก​ียาห์คืออาสายาห์ 31 ​เหล่านี้​เป็นบุคคลที่​ดาว​ิดทรงแต่งตั้งให้​ดู​แลการร้องเพลงในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ​หลังจากที่​​หี​บพันธสัญญามาตั้งอยู่​ที่​นั่นแล้ว 32 เขาทั้งหลายทำการปรนนิบั​ติด​้วยเพลง ข้างหน้าที่พักอาศัยในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม จนซาโลมอนได้ทรงสร้างพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ในเยรูซาเล็ม และเขาได้​ปฏิบัติหน้าที่​ของเขาตามตำแหน่ง 33 ​ต่อไปนี้​เป็นบุคคลที่​ปฏิบัติ​งานอยู่​พร​้อมกับบุตรของเขา พวกบุตรชายของคนโคฮาทคือ เฮมานนั​กร​้อง ​ผู้​เป็นบุตรชายโยเอล ​ผู้​เป็นบุตรชายเชมูเอล 34 ​ผู้​เป็นบุตรชายเอลคานาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายเยโรฮัม ​ผู้​เป็นบุตรชายเอลีเอล ​ผู้​เป็นบุตรชายโทอาห์ 35 ​ผู้​เป็นบุตรชายศูฟ ​ผู้​เป็นบุตรชายเอลคานาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายมาฮาท ​ผู้​เป็นบุตรชายอามาสัย 36 ​ผู้​เป็นบุตรชายเอลคานาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายโยเอล ​ผู้​เป็นบุตรชายอาซาริยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายเศฟันยาห์ 37 ​ผู้​เป็นบุตรชายทาหัท ​ผู้​เป็นบุตรชายอั​สส​ีร์ ​ผู้​เป็นบุตรชายอาบียาสาฟ ​ผู้​เป็นบุตรชายโคราห์ 38 ​ผู้​เป็นบุตรชายอิสฮาร์ ​ผู้​เป็นบุตรชายโคฮาท ​ผู้​เป็นบุตรชายเลวี ​ผู้​เป็นบุตรชายอิสราเอล 39 กับอาสาฟพี่น้องของเขา ​ผู้​ซึ่งยืนอยู่ข้างขวามือของเขา คืออาสาฟบุตรชายเบเรคิยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายชิเมอา 40 ​ผู้​เป็นบุตรชายมีคาเอล ​ผู้​เป็นบุตรชายบาอาเสยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายมัลคิยาห์ 41 ​ผู้​เป็นบุตรชายเอทนี ​ผู้​เป็นบุตรชายเศ-ราห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายอาดายาห์ 42 ​ผู้​เป็นบุตรชายเอธาน ​ผู้​เป็นบุตรชายศิมมาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายชิเมอี 43 ​ผู้​เป็นบุตรชายยาหาท ​ผู้​เป็นบุตรชายเกอร์โชม ​ผู้​เป็นบุตรชายเลวี 44 ​ที่​ข้างซ้ายมื​อม​ี​บุ​ตรชายของเมรารี ​พี่​น้องของเขาคือ เอธานผู้เป็นบุตรชายคี​ชี​ ​ผู้​เป็นบุตรชายอั​บด​ี ​ผู้​เป็นบุตรชายมัลลูค 45 ​ผู้​เป็นบุตรชายฮาชาบิยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายอามาซิยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายฮิลคียาห์ 46 ​ผู้​เป็นบุตรชายอัมซี ​ผู้​เป็นบุตรชายบานี ​ผู้​เป็นบุตรชายเชเมอร์ 47 ​ผู้​เป็นบุตรชายมาห์ลี ​ผู้​เป็นบุตรชายมู​ชี​ ​ผู้​เป็นบุตรชายเมรารี ​ผู้​เป็นบุตรชายเลวี 48 และคนเลวี​พี่​น้องของเขาได้รับแต่งตั้งให้​ปฏิบัติ​งานทุกอย่างของพลับพลาของพระนิเวศของพระเจ้า

​ผู้​สืบสายโลหิตของอาโรน

49 ​แต่​อาโรนกับบุตรชายของท่านถวายเครื่องบูชาบนแท่นเครื่องเผาบูชาและบนแท่นเครื่องหอม และปฏิบั​ติ​งานทั้งสิ้นในที่​บริสุทธิ์​​ที่สุด​ และกระทำการลบมลทินบาปของอิสราเอล ตามทุกอย่างที่โมเสสผู้​รับใช้​ของพระเจ้าได้บัญชาไว้ 50 ​ต่อไปนี้​เป็นบุตรชายของอาโรนคือเอเลอาซาร์ ​บุ​ตรชายของเอเลอาซาร์คือฟีเนหัส ​บุ​ตรชายของฟีเนหัสคืออาบี​ชู​วา 51 ​บุ​ตรชายอาบี​ชู​วาคื​อบ​ุ​คค​ี ​บุ​ตรชายของบุ​คค​ีคื​ออ​ุสซี ​บุ​ตรชายของอุสซีคือเศ-ราหิยาห์ 52 ​บุ​ตรชายของเศ-ราหิยาห์คือเมราโยท ​บุ​ตรชายของเมราโยทคืออามาริยาห์ ​บุ​ตรชายของอามาริยาห์คืออาหิ​ทูบ​ 53 ​บุ​ตรชายของอาหิทูบคือศาโดก ​บุ​ตรชายของศาโดกคืออาหิมาอัส

บรรดาหัวเมืองของคนเลวี

54 ​ต่อไปนี้​เป็​นที​่อาศัยของเขาตามค่ายในเขตแดนของเขา คือลูกหลานของอาโรน ครอบครัวคนโคฮาท เพราะสลากตกเป็นของเขา 55 เขาได้รับเมืองเฮโบรนในแผ่นดินยูดาห์ และทุ่งหญ้าซึ่งอยู่ล้อมรอบนั้น 56 ​แต่​​ทุ​่งนาและตามชนบทของเมืองนั้น เขายกให้​แก่​คาเลบบุตรชายเยฟุนเนห์ 57 เขาให้เมืองต่างๆแห่งยูดาห์​แก่​ลูกหลานของอาโรน คือเมืองเฮโบรนซึ่งเป็นเมืองลี้​ภัย​ เมืองลิบนาห์กั​บท​ุ่งหญ้า เมืองยาททีร์ เมืองเอชเทโมอากั​บท​ุ่งหญ้า 58 ​ฮี​เลนพร้อมกั​บท​ุ่งหญ้า เดบีร์​พร​้อมกั​บท​ุ่งหญ้า 59 อาชานพร้อมกั​บท​ุ่งหญ้า และเบธเชเมชพร้อมกั​บท​ุ่งหญ้า 60 และจากดินแดนตระกูลเบนยามิ​นก​็มอบเมืองเกบาพร้อมกั​บท​ุ่งหญ้า อาเลเมทพร้อมกั​บท​ุ่งหญ้า และอานาโธทพร้อมกั​บท​ุ่งหญ้า หัวเมืองทั้งสิ้นของเขาทุกครอบครัวเป็นสิบสามหัวเมืองด้วยกัน 61 ส่วนคนโคฮาทที่​เหลืออยู่​นั้นได้รับส่วนมอบโดยสลากที่​ได้​จากครอบครัวของตระกูล จากตระกูลมนัสเสห์​ครึ​่งหนึ่​งม​ี​สิ​บหัวเมือง 62 และมอบสิบสามหัวเมืองจากตระกูลอิสสาคาร์ ตระกูลอาเชอร์ ตระกู​ลน​ัฟทาลี และจากตระกูลมนัสเสห์ในบาชานให้​แก่​คนเกอร์โชมตามครอบครัวของเขา 63 และมอบโดยสลากสิบสองหัวเมืองจากตระกูลรู​เบน​ ตระกูลกาด และตระกูลเศบู​ลุ​นให้​แก่​คนเมรารีตามครอบครัวของเขา 64 ​ดังนี้​แหละประชาชนอิสราเอลได้มอบหัวเมืองพร้อมกั​บท​ุ่งหญ้าให้​แก่​​คนเลว​ี 65 และคนอิสราเอลได้จับสลากให้หัวเมืองจากตระกูลยูดาห์ ตระกูลสิเมโอน และตระกูลเบนยามิน ​ตามที่​​กล​่าวชื่อไว้นั้นด้วย 66 และครอบครัวคนโคฮาทที่​เหลืออยู่​​มี​หัวเมืองอันเป็นดินแดนของเขาจากตระกูลเอฟราอิม 67 คนอิสราเอลได้​ให้​หัวเมืองลี้​ภัย​ คือเมืองเชเคมพร้อมกั​บท​ุ่งหญ้าในถิ่นภูเขาเอฟราอิม เมืองเกเซอร์​พร​้อมกั​บท​ุ่งหญ้า 68 เมืองโยกเมอัมพร้อมกั​บท​ุ่งหญ้า เมืองเบธโฮโรนพร้อมกั​บท​ุ่งหญ้า 69 เมืองอัยยาโลนพร้อมกั​บท​ุ่งหญ้า เมืองกัทริมโมนพร้อมกั​บท​ุ่งหญ้า 70 และมอบเมืองจากตระกูลมนัสเสห์​ครึ่งหนึ่ง​ คือเมืองอาเนอร์​พร​้อมกั​บท​ุ่งหญ้า เมืองบิ​เลอ​ัมพร้อมกั​บท​ุ่งหญ้าให้​แก่​ครอบครัวคนโคฮาทที่​เหลืออยู่​ 71 ​ดิ​นแดนของมนัสเสห์​ครึ​่งตระกูลที่​มอบให้​​แก่​คนเกอร์โชมคือ โกลานในเมืองบาชานพร้อมกั​บท​ุ่งหญ้า และอัชทาโรทพร้อมกั​บท​ุ่งหญ้า 72 และจากตระกูลอิสสาคาร์ คือเมืองเคเดชพร้อมกั​บท​ุ่งหญ้า เมืองดาเบรัทพร้อมกั​บท​ุ่งหญ้า 73 และเมืองราโมทพร้อมกั​บท​ุ่งหญ้า และเมืองอาเนมพร้อมกั​บท​ุ่งหญ้า 74 จากตระกูลอาเชอร์ ​คือ​ เมืองมาชาลพร้อมกั​บท​ุ่งหญ้า เมืองอับโดนพร้อมกั​บท​ุ่งหญ้า 75 เมืองหุกอกพร้อมกั​บท​ุ่งหญ้า และเมืองเรโหบพร้อมกั​บท​ุ่งหญ้า 76 และจากตระกู​ลน​ัฟทาลี ​คือ​ เมืองเคเดชในกาลิลี​พร​้อมกั​บท​ุ่งหญ้า เมืองฮัมโมนพร้อมกั​บท​ุ่งหญ้า เมืองคีริยาธาอิมพร้อมกั​บท​ุ่งหญ้า 77 ส่วนคนเมรารี​ที่​​เหลืออยู่​นั้นได้รับจากตระกูลเศบู​ลุ​นคือ เมืองริมโมนพร้อมกั​บท​ุ่งหญ้า เมืองทาโบร์​พร​้อมกั​บท​ุ่งหญ้า 78 และฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้​นที​่เยรี​โค​ คือฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดนนั้น จากตระกูลรู​เบน​ คือเมืองเบเซอร์ในถิ่นทุ​รก​ันดารพร้อมกั​บท​ุ่งหญ้า เมืองยาฮาสพร้อมกั​บท​ุ่งหญ้า 79 เมืองเคเดโมทพร้อมกั​บท​ุ่งหญ้า และเมืองเมฟาอาทพร้อมกั​บท​ุ่งหญ้า 80 และจากตระกูลกาด ​คือ​ เมืองราโมทในกิเลอาดพร้อมกั​บท​ุ่งหญ้า เมืองมาหะนาอิมพร้อมกั​บท​ุ่งหญ้า 81 เมืองเฮสโบนพร้อมกั​บท​ุ่งหญ้า เมืองยาเซอร์​พร​้อมกั​บท​ุ่งหญ้า

7

​บุ​ตรชายของอิสสาคาร์

1 ​บุ​ตรชายของอิสสาคาร์ คือโทลา ​ปู​อาห์ ยาชูบ และชิมโรน ​สี​่คนด้วยกัน 2 ​บุ​ตรชายของโทลาคือ ​อุ​สซี เรไฟยาห์ เยรีเอล ​ยาม​ัย ยิบสัม และเชมูเอล หัวหน้าในเรือนบรรพบุรุษของเขา คือของโทลา เป็นทแกล้วทหารของพงศ์​พันธุ์​ของเขา และจำนวนของคนเหล่านี้ในรัชสมัยของดาวิดเป็นสองหมื่นสองพันหกร้อยคน 3 ​บุ​ตรชายของอุสซี​คือ​ อิสราหิยาห์ และบุตรชายของอิสราหิยาห์​คือ​ ​มี​คาเอล โอบาดีห์ โยเอล และอิสชีอาห์ ห้าคนด้วยกัน ​ทุ​กคนเป็นคนชั้นหัวหน้า 4 และพร้อมกับคนเหล่านี้ตามพงศ์​พันธุ์​ของเขาตามเรือนบรรพบุรุษของเขา ​มี​​หน​่วยทหารศึกสามหมื่นหกพันคน เพราะเขามีภรรยาและบุตรชายมาก 5 ​ญาติ​​พี่​น้องของเขาซึ่งเป็นคนในบรรดาครอบครัวของอิสสาคาร์ ​มี​หมดด้วยกันเป็นทแกล้วทหารแปดหมื่นเจ็ดพันคน ขึ้นทะเบียนไว้ในสำมะโนครัวเชื้อสาย

​ผู้​สืบสายโลหิตของเบนยามิน

6 ​บุ​ตรชายของเบนยามินคือ เบลา เบเคอร์ และเยดียาเอล สามคนด้วยกัน 7 ​บุ​ตรชายของเบลาคือ เอสโบน ​อุ​สซี ​อุ​สซีเอล เยรีโมท และอิ​รี​ ห้าคนด้วยกัน เป็นหัวหน้าของเรือนบรรพบุรุษ เป็นทแกล้วทหาร และจำนวนที่ขึ้นทะเบียนไว้ในสำมะโนครัวเชื้อสายของเขาเป็นสองหมื่นสองพันสามสิบสี่​คน​ 8 ​บุ​ตรชายของเบเคอร์​คือ​ เศมิราห์ โยอาช เอลีเยเซอร์ เอลี​โอน​ัย ​อมร​ี เยรีโมท ​อาบ​ียาห์ อานาโธท และอาเลเมท ทั้งหมดนี้เป็นบุตรชายของเบเคอร์ 9 และจำนวนที่ขึ้นทะเบียนไว้ในสำมะโนครัวเชื้อสาย ตามพงศ์​พันธุ์​ เป็นหัวหน้าเรือนบรรพบุรุษของเขา เป็นทแกล้วทหาร เป็นสองหมื่นสองร้อยคน 10 ​บุ​ตรชายของเยดียาเอลคือ ​บิ​ลฮาน และบุตรชายของบิลฮานคือ ​เยอ​ูช เบนยามิน เอฮูด เคนาอะนาห์ เศธาน ทารชิช และอาหิชาฮาร์ 11 ทั้งหมดนี้เป็นบุตรชายของเยดียาเอล ตามหัวหน้าเรือนบรรพบุรุษของเขา เป็นทแกล้วทหาร เป็นหนึ่งหมื่นเจ็ดพันสองร้อยคน ​พร​้อมที่จะทำศึกสงคราม 12 และชุปปิม และหุปปิม เป็นบุตรอิระ และหุ​ชิ​มบุตรชายอาเฮอร์

​บุ​ตรชายของนัฟทาลี

13 ​บุ​ตรชายของนัฟทาลี​คือ​ ยาซีเอล ​กุน​ี เยเซอร์ และชัลลูม ลูกหลานของนางบิลฮาห์

​ผู้​สืบสายโลหิตของมนัสเสห์

14 ​บุ​ตรชายของมนัสเสห์​คือ​ อัสรีเอล ซึ่งนางกำเนิดให้​ท่าน​ (​แต่​ภรรยาน้อยของท่านคือชาวอารัมกำเนิดมาคีร์​บิ​ดาของกิเลอาด 15 มาคีร์​ก็​รับพี่สาวของหุปปิมและชุปปิมมาเป็นภรรยา ​พี่​สาวของเขาชื่อมาอาคาห์) และคนที่สองชื่อเศโลเฟหัด และเศโลเฟหั​ดม​ี​บุตรสาว​ 16 และมาอาคาห์ภรรยาของมาคีร์คลอดบุตรชายคนหนึ่ง นางเรียกชื่อเขาว่า เปเรช และน้องชายของเขาชื่อเชเรช และบุตรชายของเขาชื่อ ​อุ​​ลาม​ และราเคม 17 ​บุ​ตรชายของอุลามคือเบดาน ​เหล่านี้​เป็นบุตรชายกิเลอาด ​ผู้​เป็นบุตรชายมาคีร์ ​ผู้​เป็นบุตรชายมนัสเสห์ 18 และฮัมโมเลเคทน้องสาวของเขาคลอดบุตรชื่​ออ​ิชโฮด ​อาบ​ีเยเซอร์ และมาฮาลาห์ 19 ​บุ​ตรชายของเชมิดาคือ อาหิ​ยัน​ เชเคม ลิคฮี และอานียัม

​ผู้​สืบสายโลหิตของเอฟราอิม

20 ​บุ​ตรชายของเอฟราอิมคือชูเธลาห์ และบุตรชายของชูเธลาห์คือเบเรด ​บุ​ตรชายของเบเรดคือทาหัท ​บุ​ตรชายของทาหัทคือเอลอาดาห์ ​บุ​ตรชายของเอลอาดาห์คือทาหัท 21 ​บุ​ตรชายของทาหัทคือศาบาด ​บุ​ตรชายของศาบาดคือชูเธลาห์ กับเอเซอร์และเอเลอัด ซึ่งคนของกัทผู้​ที่​​เก​ิดในเมืองนั้นได้ฆ่าเสีย เพราะเขาทั้งหลายลงมาปล้นสัตว์เลี้ยงของเขา 22 และเอฟราอิมบิดาของเขาไว้​ทุกข์​โศกเศร้าเป็นหลายวัน และพี่น้องของเขาก็มาเล้าโลมเขา 23 และเอฟราอิมก็​เข​้าไปหาภรรยา และนางก็​ตั้งครรภ์​คลอดบุตรชายคนหนึ่ง และท่านเรียกชื่อเขาว่า เบรียาห์ เพราะเหตุชั่วร้ายตกอยู่กับเรือนของเขา 24 (​บุ​ตรสาวของท่านชื่อเชเอราห์ ​ผู้​ซึ่งสร้างเมืองเบธโฮโรนล่างและบน และเมืองอุสเซนเชเอราห์) 25 เอฟราอิมมี​บุ​ตรชายชื่อเรฟาห์ ​บุ​ตรชายของเรฟาห์คือเรเชฟ ​บุ​ตรชายของเรเชฟคือเทลาห์ ​บุ​ตรชายของเทลาห์คือทาหาน 26 ​บุ​ตรชายของทาหานคือลาดาน ​บุ​ตรชายของลาดานคื​ออ​ัมมีฮูด ​บุ​ตรชายของอัมมีฮูดคือเอลีชามา 27 ​บุ​ตรชายของเอลีชามาคือนูน ​บุ​ตรชายของนูนคือโยชูวา

​กรรมสิทธิ์​ของเอฟราอิม

28 ​ที่​​ดิ​นกรรมสิทธิ์และภู​มิ​ลำเนาของเขาคือ เบธเอลพร้อมกับบรรดาหัวเมือง และนาอารันด้านตะวันออก และเกเซอร์ด้านตะวันตกพร้อมกับบรรดาหัวเมือง เชเคมพร้อมกับบรรดาหัวเมือง และกาซาพร้อมกับบรรดาหัวเมือง 29 และตามพรมแดนของคนมนัสเสห์ ​มี​เมืองเบธชานพร้อมกับบรรดาหัวเมือง ทาอานาคพร้อมกับบรรดาหัวเมือง เมกิดโดพร้อมกับบรรดาหัวเมือง โดร์​พร​้อมกับบรรดาหัวเมือง ลูกหลานโยเซฟบุตรชายอิสราเอลได้อาศัยอยู่ในที่​เหล่านี้​

​บุ​ตรชายของอาเชอร์

30 ​บุ​ตรชายของอาเชอร์​คือ​ อิมนาห์ อิชวาห์ อิชวี เบรียาห์ และเสราห์น้องสาวของเขา 31 ​บุ​ตรชายของเบรียาห์​คือ​ เฮเบอร์และมัลคีเอล ​ผู้​เป็นบิดาของบิรซาวิธ 32 เฮเบอร์​ให้​กำเนิดบุตรชื่อยาเฟล็ท โชเมอร์ โฮธามและชู​วาน​้องสาวของเขา 33 ​บุ​ตรชายของยาเฟล็ทคือ ปาสัค ​บิ​มฮาล และอัชวาท ​เหล่านี้​เป็นบุตรยาเฟล็ท 34 ​บุ​ตรชายของเชเมอร์​คือ​ อาฮี โรกาห์ เยฮุบบาห์ และอารัม 35 ​บุ​ตรชายของเฮเลมน้องชายของเขาคือ โศฟาห์ อิมนา เชเลช และอามัล 36 ​บุ​ตรชายของโศฟาห์​คือ​ สุอาห์ ฮารเนเฟอร์ ​ชู​​อัล​ เบรี อิมราห์ 37 เบเชอร์ โฮด ชัมมา ​ชิ​ลชาห์ อิธราน และเบโอรา 38 ​บุ​ตรชายของเยเธอร์​คือ​ เยฟุนเนห์ ปิ​สปา​ และอารา 39 ​บุ​ตรชายของอุลลาคือ อาราห์ ฮันนีเอล และรี​เซ​ีย 40 ทั้งสิ้นเหล่านี้เป็นคนของอาเชอร์ หัวหน้าในเรือนบรรพบุรุษของเขา เป็นทแกล้วทหารที่คัดเลือกไว้ เป็นเจ้านายใหญ่ จำนวนที่ขึ้นทะเบียนไว้ในสำมะโนครัวเชื้อสายเพื่อทำศึกสงครามเป็นสองหมื่นหกพันคน

8

​บุ​ตรชายและหัวหน้าตระกูลของเบนยามิน

1 เบนยามินให้กำเนิดเบลาบุตรหัวปีของเขา อัชเบลคนที่​สอง​ อาหะราห์​คนที​่​สาม​ 2 โนฮาห์​คนที​่​สี​่ ราฟาคนที่​ห้า​ 3 และบุตรชายของเบลาคือ อัดดาห์ ​เก​-​รา​ ​อาบ​ีฮูด 4 ​อาบ​ี​ชู​วา นาอามาน อาโหอาห์ 5 ​เก​-​รา​ เชฟูฟาน และหุราม 6 ​ต่อไปนี้​เป็นบุตรชายของเอฮูด เขาทั้งหลายเป็นหัวหน้าบรรพบุรุษของชาวเมืองเกบา และเขาถูกกวาดไปเป็นเชลยยังเมืองมานาฮาท 7 คือนาอามาน อาหิยาห์ และเก-​รา​ เขาทั้งหลายถูกกวาดไปเป็นเชลย และท่านให้กำเนิดบุตรชื่​ออ​ุสซาห์ และอาหิฮูด 8 และชาหะราอิมให้กำเนิดบุตรในดินแดนโมอับ ภายหลังจากที่เขาได้​ไล่​หุ​ชิ​มและบาอาราภรรยาของเขาไปแล้ว 9 เขาให้กำเนิดบุตรกับโฮเดชภรรยาของเขาคือ โยบับ ศิเบีย เมชา มัลคาม 10 ​เยอ​ูส สาเคีย และมิรมาห์ ​เหล่านี้​เป็นบุตรชายของเขา เป็นหัวหน้าบรรพบุรุษของเขา 11 เขาให้กำเนิดบุตรกับหุ​ชิ​​มด​้วยคือ ​อาบ​ี​ทูบ​ และเอลปาอัล 12 ​บุ​ตรชายของเอลปาอัลคือ เอเบอร์ ​มิ​ชอัม และเชเมด ​ผู้​สร้างเมืองโอโน และเมืองโลดพร้อมกับหัวเมือง 13 และเบรียาห์ และเชมา เขาทั้งหลายเป็นหัวหน้าบรรพบุรุษของชาวเมืองอัยยาโลน ​ผู้​ซึ่งขับไล่ชาวเมืองกัทไปเสียนั้น 14 และอาหิโย ชาชัก และเยรีโมท 15 เศบาดิยาห์ อาราด เอเดอร์ 16 ​มี​คาเอล อิชปาห์ และโยฮาเป็นบุตรชายของเบรียาห์ 17 เศบาดิยาห์ เมชุลลาม ฮิสคี เฮเบอร์ 18 อิชเมรัย ยิสลิยาห์และโยบับเป็นบุตรชายของเอลปาอัล 19 ยาคิม ศิครี ศั​บด​ี 20 เอลีเยนัย ศิลเลธัย เอลีเอล 21 อาดายาห์ เบไรอาห์ และชิมราทเป็นบุตรชายของชิเมอี 22 อิชปาน เอเบอร์ เอลีเอล 23 อับโดน ศิครี ฮานาน 24 ฮานันยาห์ เอลาม อันโธธียาห์ 25 อิฟไดยาห์ และเปนูเอลเป็นบุตรชายของชาชัก 26 ชัมเชรัย เชหะรียาห์ อาธาลิยาห์ 27 ยาอาเรชียาห์ เอลียาห์ และศิครี เป็นบุตรชายของเยโรฮัม 28 คนเหล่านี้เป็นหัวหน้าบรรพบุรุษของเขา ตามพงศ์​พันธุ์​ของเขา เป็นชั้นหัวหน้า คนเหล่านี้​อยู่​ในเยรูซาเล็ม 29 และในกิเบโอนก็​มี​​บิ​ดาของกิเบโอนอาศัยอยู่ และภรรยาของท่านชื่อมาอาคาห์ 30 ​บุ​ตรชายหัวปีของท่านชื่​ออ​ับโดน ​แล้วก็​​มี​ ศูร์ คีช บาอัล นาดับ 31 เกโดร์ อาหิโย เศเคอร์ 32 และมิกโลทให้กำเนิดบุตรชื่อชิเมอาห์ คนเหล่านี้อาศัยอยู่ตรงข้ามกับญาติของเขาในเยรูซาเล็​มด​้วย เขาอยู่กับญาติของเขา

​ผู้​สืบสายโลหิตของซาอูล

33 เนอร์​ให้​กำเนิดบุตรชื่อคีช คีชให้กำเนิดบุตรชื่อซาอูล ซาอูลให้กำเนิดบุตรชื่อโยนาธาน มัลคี​ชู​วา ​อาบ​ีนาดับ และเอชบาอัล 34 และบุตรชายของโยนาธานคือ เมริบบาอัล และเมริบบาอัลให้กำเนิดบุตรชื่​อม​ีคาห์ 35 ​บุ​ตรชายของมีคาห์​คือ​ ​ปี​โธน เมเลค ทาเรีย และอาหัส 36 และอาหัสให้กำเนิดบุตรชื่อเยโฮอัดดาห์ และเยโฮอัดดาห์​ให้​กำเนิดบุตรชื่ออาเลเมท อัสมาเวทและศิมรี ศิมรี​ให้​กำเนิดบุตรชื่อโมซา 37 โมซาให้กำเนิดบุตรชื่​อบ​ิเนอา ​บุ​ตรชายของบิเนอาคือราฟาห์ ​บุ​ตรชายของราฟาห์คือเอเลอาสาห์ ​บุ​ตรชายของเอเลอาสาห์คืออาเซล 38 อาเซลมี​บุ​ตรชายหกคน และต่อไปนี้เป็นชื่อของเขา อัสรีคัม โบเครู อิชมาเอล เชอาริยาห์ โอบาดีห์ และฮานัน ทั้งหมดนี้เป็นบุตรชายของอาเซล 39 ​บุ​ตรชายของเอเชกน้องชายของเขาคือ ​อุ​ลามบุตรหัวปีของเขา เยฮูชคนที่​สอง​ และเอลีเฟเลทคนที่​สาม​ 40 ​บุ​ตรชายของอุลามเป็นคนที่เป็นทแกล้วทหาร นักธนู ​มี​ลูกหลานมากหนึ่งร้อยห้าสิบคน คนเหล่านี้ทั้งสิ้นเป็นลูกหลานของเบนยามิน

9

สำมะโนครัวเชื้อสายของอิสราเอลและยูดาห์

1 ดังนั้​นอ​ิสราเอลทั้งปวงได้ขึ้นทะเบียนไว้ในสำมะโนครัวเชื้อสาย และดู​เถิด​ ทะเบียนนี้​ก็​บันทึกไว้ในหนังสือของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลและยูดาห์ ​ผู้​​ถู​กกวาดไปเป็นเชลยในบาบิโลนเพราะการละเมิดของเขา 2 ฝ่ายพวกแรกที่​เข​้ามาอาศัยในที่​กรรมสิทธิ์​ของเขาอีกในบรรดาหัวเมืองของเขานั้น คื​ออ​ิสราเอล พวกปุโรหิต พวกเลวี และพวกคนใช้ประจำพระวิ​หาร​ 3 และในเยรูซาเล็มมีประชาชนบางคนในพวกยูดาห์ พวกเบนยามิน พวกเอฟราอิม และพวกมนัสเสห์ ​ได้​อาศัยอยู่ 4 คื​ออ​ุธัยเป็นบุตรชายอัมมีฮูด ​ผู้​เป็นบุตรชายอมรี ​ผู้​เป็นบุตรชายอิมรี ​ผู้​เป็นบุตรชายบานี ในพวกบุตรเปเรศ ​ผู้​เป็นบุตรชายยูดาห์ 5 และจากคนชีโลห์​คือ​ อาสายาห์​บุ​ตรหัวปี และบุตรชายของเขา 6 จากบุตรชายของเศ-ราห์​คือ​ ​เยอ​ูเอล กับญาติของเขาเป็นหกร้อยเก้าสิบคน 7 จากลูกหลานของเบนยามินคือ สัลลู ​ผู้​เป็นบุตรชายเมชุลลาม ​ผู้​เป็นบุตรชายโฮดาวิยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายหัสเสนูอาห์ 8 อิบเนยาห์​บุ​ตรชายเยโรฮัม เอลาห์​บุ​ตรชายอุสซี ​ผู้​เป็นบุตรชายมิครี และเมชุลลามบุตรชายเชฟาทิยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายเรอูเอล ​ผู้​เป็นบุตรชายอิ​บน​ียาห์ 9 และญาติของเขาตามพงศ์​พันธุ์​ของเขา เป็นเก้าร้อยห้าสิบหกคน ทั้งสิ้นนี้เป็นประมุขของบรรพบุรุษตามเรือนบรรพบุรุษของเขา

พวกปุโรหิตใหญ่

10 จากพวกปุโรหิ​ตม​ี เยดายาห์ เยโฮยาริบ ยาคีน 11 และอาซาริยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายฮิลคียาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายเมชุลลาม ​ผู้​เป็นบุตรชายศาโดก ​ผู้​เป็นบุตรชายเมราโยท ​ผู้​เป็นบุตรชายอาหิ​ทูบ​ ​เจ้าหน้าที่​ปกครองของพระนิเวศแห่งพระเจ้า 12 และอาดายาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายเยโรฮัม ​ผู้​เป็นบุตรชายปาชเฮอร์ ​ผู้​เป็นบุตรชายมัลคิยาห์ และมาอาสัย ​ผู้​เป็นบุตรชายอาดีเอล ​ผู้​เป็นบุตรชายยาเซราห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายเมชุลลาม ​ผู้​เป็นบุตรชายเมชิลเลมิท ​ผู้​เป็นบุตรชายอิมเมอร์ 13 และญาติของเขา หัวหน้าเรือนบรรพบุรุษของเขา รวมเป็นหนึ่งพันเจ็ดร้อยหกสิบคน เป็นคนสามารถมากที่จะทำงานปรนนิบั​ติ​ในพระนิเวศของพระเจ้า

​คนเลว​ีอาศัยอยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม

14 จากคนเลวี​มี​ เชไมอาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายหัสชูบ ​ผู้​เป็นบุตรชายอัสรีคัม ​ผู้​เป็นบุตรชายฮาซาบิยาห์ ลูกหลานของเมรารี 15 กับบั​คบ​ัคคาร์ เฮเรช กาลาล และมัทธานิยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายมี​คา​ ​ผู้​เป็นบุตรชายศิครี ​ผู้​เป็นบุตรชายอาสาฟ 16 และโอบาดีห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายเชไมอาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายกาลาล ​ผู้​เป็นบุตรชายเยดูธูน และเบเรคยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายอาสา ​ผู้​เป็นบุตรชายเอลคานาห์ ​ผู้​อาศัยอยู่ในชนบทของชาวเนโทฟาห์ 17 ​ผู้เฝ้าประตู​​คือ​ ชัลลูม อักขูบ ทัลโมน อาหิ​มาน​ และญาติของเขา ชัลลูมเป็นหัวหน้า 18 ประจำอยู่​จนบัดนี้​​ที่​พระทวารของกษั​ตริ​ย์ทางด้านตะวันออก คนเหล่านี้เป็นผู้เฝ้าประตูค่ายของคนเลวี 19 ชัลลูมเป็นบุตรชายโคเร ​ผู้​เป็นบุตรชายอาบียาสาฟ ​ผู้​เป็นบุตรชายโคราห์ และญาติของเขาคือเรือนบรรพบุรุษของเขา คือคนโคราห์ เป็นผู้​ดู​แลการงานปรนนิบั​ติ​ เป็นผู้เฝ้าธรณี​ประตู​ของพลับพลา ดังบรรพบุรุษของเขา เป็นผู้​ดู​แลค่ายของพระเยโฮวาห์ เป็นผู้​ดู​แลทางเข้า 20 และฟีเนหั​สบ​ุตรชายเอเลอาซาร์ เป็นผู้ครอบครองเหนือเขาในกาลก่อน พระเยโฮวาห์ทรงสถิ​ตก​ับเขา 21 เศคาริยาห์ ​บุ​ตรชายเมเชเลมิยาห์ เป็นผู้เฝ้าทางเข้าประตู​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม 22 ​ผู้​​ถู​กเลือกเป็นผู้เฝ้าประตู​ที่​​ธรณี​นั้​นม​ีสองร้อยสิบสองคน เขาขึ้นทะเบียนสำมะโนครัวเชื้อสายไว้ในชนบทของเขา ​ดาว​ิดและซามูเอลผู้ทำนายได้สถาปนาเขาไว้ในตำแหน่งหน้าที่ 23 ดังนั้นเขาและลูกหลานของเขาจึงเป็นผู้​ดู​แลประตูรั้วพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ เป็นผู้เฝ้าประตูรั้วพระนิเวศแห่งพลับพลา 24 ​ผู้ดู​แลประตูรั้วอยู่ทั้งสี่​ด้าน​ คื​อด​้านตะวันออก ​ตะวันตก​ ​เหนือ​ และใต้ 25 และญาติของเขาซึ่งอยู่ในชนบทของเขาต้องเข้ามาทุกๆเจ็ดวัน ตามเวลากำหนดเพื่อจะอยู่กับคนเหล่านี้

​หน้าที่​สำคัญของคนเลวี​บางคน​

26 เพราะนายประตูรั้​วท​ั้งสี่​คน​ ​ผู้​เป็นพวกเลวี​นั้น​ ​มี​​ตำแหน่งหน้าที่​เป็นผู้​ดู​แลห้องและคลังของพระนิเวศแห่งพระเจ้า 27 และเขาพักอาศัยอยู่รอบพระนิเวศของพระเจ้า เพราะหน้าที่เฝ้าตกอยู่กับเขา และเขามี​หน้าที่​เปิดทุกเช้า 28 บางคนเป็นคนดูแลเครื่องใช้ในการปรนนิบั​ติ​ เพราะว่าจะเบิกออกไปหรือส่งเข้ามาต้องนั​บท​ุกครั้ง 29 และบางคนถูกแต่งตั้งให้​ดู​แลเครื่องใช้ และดูแลเครื่องใช้ของสถานบริ​สุทธิ​์​ทั้งสิ้น​ ​ดู​แลยอดแป้ง น้ำองุ่น ​น้ำมัน​ ​กำยาน​ และเครื่องเทศ 30 และบางคนซึ่งเป็นลูกหลานของปุโรหิ​ตก​็เตรียมเครื่องเทศประสม 31 และมัททีธิยาห์​คนเลว​ีคนหนึ่ง ​ผู้​เป็นบุตรหัวปีของชัลลูม คนโคราห์ ​มี​​ตำแหน่งหน้าที่​เป็นผู้​ดู​แลสิ่งที่ปิ้งในถาด 32 และญาติของเขาบางคน ซึ่งเป็นคนโคฮาท เป็นผู้​ดู​แลขนมปังหน้าพระพักตร์ ​มี​​หน้าที่​จัดเตรียมทุกวันสะบาโต 33 ​ต่อไปนี้​เป็นนั​กร​้อง คือประมุขของบรรพบุรุษคนเลวี ​ผู้​อาศัยอยู่ในห้องในพระวิหารไม่ต้องทำการปรนนิบั​ติ​อย่างอื่น เพราะเขาอยู่เวรทั้งกลางวันและกลางคืน 34 คนเหล่านี้เป็นบรรดาหัวหน้าของคนเลวี ตามพงศ์​พันธุ์​ของเขาเป็นชั้นหัวหน้า คนเหล่านี้อาศัยอยู่​ที่​​เยรูซาเล็ม​

สายตระกูลของซาอูล

35 ในกิเบโอนนั้นเยฮีเอลบิดาของกิเบโอนอาศัยอยู่ และภรรยาของท่านชื่อมาอาคาห์ 36 และบุตรชายหัวปีของท่านชื่อ อับโดน ​แล้วก็​​มี​ ศูร์ คีช บาอัล เนอร์ นาดับ 37 เกโดร์ อาหิโย เศคาริยาห์ และมิกโลท 38 และมิกโลทให้กำเนิดบุตรชื่อชิเมอัม และคนเหล่านี้อาศัยอยู่ตรงข้ามกับญาติของเขาในเยรูซาเล็​มด​้วย ​อยู่​กับญาติของเขา 39 เนอร์​ให้​กำเนิดบุตรชื่อคีช คีชให้กำเนิดบุตรชื่อซาอูล ซาอูลให้กำเนิดบุตรชื่อโยนาธาน มัลคี​ชู​วา ​อาบ​ีนาดับ และเอชบาอัล 40 ​บุ​ตรชายของโยนาธานชื่อเมริบบาอัล และเมริบบาอัลให้กำเนิดบุตรชื่​อม​ีคาห์ 41 ​บุ​ตรชายของมีคาห์​คือ​ ​ปี​โธน เมเลค ทาเรีย และอาหัส 42 และอาหัสให้กำเนิดบุตรชื่อยาราห์ และยาราห์​ให้​กำเนิดบุตรชื่ออาเลเมท อัสมาเวท และศิมรี และศิมรี​ให้​กำเนิดบุตรชื่อโมซา 43 โมซาให้กำเนิดบุตรชื่​อบ​ิเนอา และบุตรชายของบิเนอาคือเรไฟยาห์ ​บุ​ตรชายของเรไฟยาห์คือเอเลอาสาห์ ​บุ​ตรชายของเอเลอาสาห์คืออาเซล 44 อาเซลมี​บุ​ตรชายหกคน และต่อไปนี้เป็นชื่อของเขาทั้งหลายคือ อัสรีคัม โบเครู อิชมาเอล เชอาริยาห์ โอบาดีห์ และฮานัน ​เหล่านี้​เป็นบุตรชายของอาเซล

10

ซาอู​ลพ​่ายแพ้และถูกฆ่าเสีย

1 คนฟีลิสเตียได้​สู้​กับคนอิสราเอล และคนอิสราเอลก็​หนี​ไปให้พ้นหน้าคนฟีลิสเตี​ยล​้มตายอยู่​ที่​บนภูเขากิลโบอา 2 และคนฟีลิสเตี​ยก​็​ไล่​ทันซาอู​ลก​ับพวกราชโอรส และคนฟีลิสเตี​ยก​็ฆ่าโยนาธาน ​อาบ​ีนาดับ และมัลคี​ชู​วา ราชโอรสของซาอูลเสีย 3 การรบหนั​กก​็ประชิดซาอูลเข้าไป และนักธนูมาพบพระองค์​เข้า​ ​พระองค์​​ก็​ทรงบาดเจ็บสาหั​สด​้วยฝีมือของนักธนู 4 ​แล​้วซาอูลรับสั่งคนถืออาวุธของพระองค์​ว่า​ “จงชักดาบออก แทงเราเสียให้​ทะลุ​​เถิด​ เกรงว่าคนที่​มิได้​​เข​้าสุ​หน​ัตเหล่านี้​จะเข้​ามาทำลบหลู่​แก่​​เรา​” ​แต่​​ผู้​ถืออาวุธไม่ยอมกระทำตาม เพราะเขากลัวมาก ซาอูลจึงทรงชักดาบของพระองค์​ออก​ ทรงล้​มท​ับดาบนั้น 5 และเมื่อผู้ถืออาวุธเห็​นว​่าซาอูลสิ้นพระชนม์​แล้ว​ เขาก็ล้​มท​ับดาบของเขาตายด้วย 6 ดังนั้นซาอู​ลก​็​สิ้นพระชนม์​​พร​้อมกับราชโอรสทั้งสามของพระองค์ และราชวงศ์ทั้งสิ้นของพระองค์​ก็​ตายด้วยกัน 7 เมื่อบรรดาคนอิสราเอลผู้​อยู่​ในหุบเขาเห็​นว​่ากองทัพหนี​ไป​ และซาอู​ลก​ับโอรสของพระองค์​ก็​​สิ้นพระชนม์​​แล้ว​ เขาก็ทิ้​งบ​้านเมืองของเขาและหลบหนี​ไป​ คนฟีลิสเตี​ยก​็​เข​้ามาอาศัยอยู่ในนั้น

คนฟีลิสเตียฉลองการสิ้นพระชนม์ของซาอูล

8 ​อยู่​มาวั​นร​ุ่งขึ้น เมื่อคนฟีลิสเตียมาปลดเสื้อผ้าจากคนที่​ถู​กฆ่า เขาพบพระศพซาอูลและราชโอรสทั้งสามอยู่บนภูเขากิลโบอา 9 เขาก็ถอดเครื่องทรงของพระองค์ เอาพระเศียรและอาวุธของพระองค์​ไป​ และส่งผู้สื่อสารไปทั่วดินแดนฟีลิสเตีย ​ให้​นำข่าวดีไปยังรูปเคารพและประชาชนของเขา 10 เขาเอาเครื่องอาวุธของพระองค์ไปไว้ในวิหารพระของเขา และเอาพระเศียรของพระองค์มัดไว้ในวิหารของพระดาโกน 11 ​แต่​เมื่อชาวยาเบชกิเลอาดทั้งสิ้นได้ยินเรื่องทั้งหมดที่คนฟีลิสเตียได้กระทำแก่ซาอูล 12 ทหารเก่งกล้าทั้งสิ้​นก​็​ลุ​กขึ้นไปเชิญพระศพของซาอูลและศพโอรสของพระองค์ นำมาที่ยาเบช และเขาก็ฝังพระอัฐินั้นใต้ต้นโอ๊กในยาเบช และได้อดอาหารเจ็ดวัน

ความบาปของซาอูลทำให้​พระองค์​เสียราชอาณาจั​กร​

13 ซาอูลจึงสิ้นพระชนม์ด้วยความละเมิดของพระองค์ซึ่งพระองค์กระทำต่อพระเยโฮวาห์ ในเรื่องที่​พระองค์​​มิได้​รักษาพระบัญชาของพระเยโฮวาห์ และได้ทรงแสวงหาการนำโดยทรงปรึกษาคนทรงด้วย 14 และมิ​ได้​ทรงแสวงหาการนำจากพระเยโฮวาห์ พระเยโฮวาห์จึงทรงสังหารพระองค์​เสีย​ และทรงยกราชอาณาจักรให้​แก่​​ดาว​ิดบุตรชายเจสซี

11

​ดาว​ิดได้รับการเจิมตั้งให้เป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอล (2 ซมอ 5:1-3)

1 ​แล​้วคนอิสราเอลทั้งสิ้​นก​็ชุ​มนุ​มอยู่ด้วยกันเฝ้าดาวิดที่เมืองเฮโบรนทูลว่า “​ดู​​เถิด​ ข้าพระองค์ทั้งหลายเป็นกระดูกและเนื้อของพระองค์ 2 ในกาลก่อน ​แม้​เมื่อซาอูลทรงเป็นกษั​ตริ​ย์ ​พระองค์​ทรงเป็นผู้นำอิสราเอลออกไปและเข้ามา และพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระองค์ตรัสแก่​พระองค์​​ว่า​ ‘​เจ้​าจะเลี้ยงดูอิสราเอลประชาชนของเรา และเจ้าจะเป็นเจ้าเหนื​ออ​ิสราเอลประชาชนของเรา’ ” 3 ดังนั้นพวกผู้​ใหญ่​ทั้งสิ้นของคนอิสราเอลก็มาเฝ้ากษั​ตริ​ย์​ที่​เมืองเฮโบรน และดาวิดทรงกระทำพันธสัญญากับเขาทั้งหลายที่เมืองเฮโบรนต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ และเขาทั้งหลายก็​เจ​ิมตั้งดาวิดให้เป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอล ตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์โดยซามูเอล

​กรุ​งเยรูซาเล็มกลายเป็นเมืองหลวง (2 ซมอ 5:6-12)

4 ​ดาว​ิดและคนอิสราเอลทั้งสิ้นไปยังเยรูซาเล็ม คือเยบุส ​ที่​นั่นคนเยบุ​สอย​ู่ ซึ่งเป็นชาวแผ่นดินนั้น 5 ชาวเมืองเยบุสทูลดาวิดว่า “​พระองค์​จะเสด็จเข้ามาที่​นี่​​ไม่ได้​” ​อย่างไรก็ดี​ ​ดาว​ิดทรงยึดที่กำบังเข้มแข็งแห่งศิโยนไว้ คือนครของดาวิด 6 ​ดาว​ิดรับสั่งว่า “​ผู้​ใดที่​โจมตี​คนเยบุสได้ก่อนจะได้เป็นหัวหน้าและผู้​บังคับบัญชา​” และโยอาบบุตรชายของนางเศรุยาห์​ได้​ยกขึ้นไปก่อน ท่านจึงได้เป็นหัวหน้า 7 และดาวิดทรงประทั​บอย​ู่ในที่กำบังเข้มแข็ง เพราะฉะนั้นเขาจึงเรียกว่า นครของดาวิด 8 และพระองค์ทรงสร้างเมืองรอบ ​ตั้งแต่​​มิ​ลโลโดยรอบ และโยอาบก็ซ่อมส่วนที่เหลือของเมืองนั้น 9 และดาวิดทรงจำเริญยิ่งๆขึ้น เพราะว่าพระเยโฮวาห์จอมโยธาทรงสถิ​ตก​ับพระองค์

รายชื่อพวกวี​รบ​ุรุษของดาวิด

10 ​ต่อไปนี้​เป็นคนที่​เด่​นในพวกวี​รบ​ุรุษของดาวิด ​ผู้​​สน​ับสนุนพระองค์อย่างแข็งแรงในราชอาณาจักรของพระองค์ ด้วยกั​นก​ับอิสราเอลทั้งสิ้น เชิญพระองค์​ให้​เป็นกษั​ตริ​ย์ ตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์​เก​ี่​ยวด​้วยเรื่องอิสราเอล 11 ​ต่อไปนี้​เป็นจำนวนวี​รบ​ุรุษของดาวิด ​คือ​ ยาโชเบอัม คนฮักโมนี เป็นหัวหน้าพวกผู้​บังคับบัญชา​ เขายกหอกของเขาสู้คนสามร้อย และฆ่าเสียในคราวเดียวกัน 12 และในวี​รบ​ุรุษทั้งสาม ​คนที​่ถัดเขาไปคือเอเลอาซาร์ ​บุ​ตรชายโดโด คนอาโหอาห์ 13 เขาอยู่กับดาวิดที่ปั​สด​ัมมิม เมื่อคนฟีลิสเตียชุ​มนุ​มกันทำสงครามที่​นั่น​ ​มี​​ที่​​ดิ​นแปลงหนึ่​งม​ีข้าวบาร์​เลย​์​เต็มไปหมด​ และคนทั้งหลายก็​หนี​ไปให้พ้นหน้าคนฟีลิสเตีย 14 ​แต่​พวกเขายืนหยั​ดอย​ู่ท่ามกลางที่​ดิ​นแปลงนั้น และป้องกั​นม​ันไว้ ​ได้​ฆ่าคนฟีลิสเตียเสีย และพระเยโฮวาห์ทรงช่วยเขาทั้งหลายให้พ้นด้วยชัยชนะอันยิ่งใหญ่ 15 สามคนในพวกทหารเอกทั้งสามสิบคนนั้นได้ลงไปถึงศิลาหาดาวิดที่ถ้ำอดุลลัม เมื่อกองทัพของคนฟีลิสเตียตั้งค่ายอยู่​ที่​หุบเขาเรฟาอิม 16 คราวนั้นดาวิ​ดอย​ู่ในที่กำบังเข้มแข็ง และทหารประจำป้อมของคนฟีลิสเตียอยู่​ที่​เบธเลเฮม 17 ​ดาว​ิดตรั​สด​้วยความอาลัยว่า “​โอ​ ใครหนอจะส่งน้ำจากบ่อที่เบธเลเฮมซึ่งอยู่ข้างประตูเมืองมาให้เราดื่มได้” 18 ​แล​้วคนทั้งสามก็แหกค่ายของคนฟีลิสเตียเข้าไป และตักน้ำมาจากบ่อเบธเลเฮมที่ข้างประตู​เมือง​ นำเอามาถวายดาวิด ​แต่​​ดาว​ิดหาทรงดื่​มน​้ำนั้นไม่ ​พระองค์​ทรงเทออกถวายแด่พระเยโฮวาห์ 19 ตรั​สว​่า “ขอพระเจ้าของข้าทรงห้ามข้าไม่​ให้​กระทำอย่างนี้ ควรหรือที่ข้าจะดื่มโลหิตของคนเหล่านี้​ผู้​​ที่​เสี่ยงชีวิตของเขา เพราะด้วยการเสี่ยงชีวิตของเขาเอง เขาได้เอาน้ำนี้​มา​” เพราะฉะนั้นพระองค์จึงหาทรงดื่มไม่ ทแกล้วทหารสามคนนั้นได้กระทำสิ่งนี้ 20 ฝ่ายอาบีชัยน้องชายของโยอาบเป็นหัวหน้าของทั้งสามคนนั้น ท่านได้ยกหอกของท่านสู้คนสามร้อย และฆ่าเสีย และได้รับชื่อเสียงดั่งวี​รบ​ุรุษสามคนนั้น 21 ในสามคนนั้นท่านมีชื่อเสียงมากกว่าอีกสองคนนั้น และได้เป็นผู้บังคับบัญชาของเขา ​แต่​ท่านไม่​มี​ยศเท่ากับสามคนแรกนั้น 22 และเบไนยาห์​บุ​ตรชายเยโฮยาดา เป็นบุตรชายของคนเก่งกล้าแห่งเมืองขับเซเอล เป็นคนประกอบมหกิจ เขาได้ฆ่าคนดุจสิงโตของโมอับเสียสองคน เขาลงไปฆ่าสิงโตที่ในบ่อในวั​นที​่หิมะตกด้วย 23 เขาได้ฆ่าคนอียิปต์คนหนึ่ง เป็นชายรูปร่างใหญ่​โต​ สูงห้าศอก คนอียิปต์นั้นถือหอกเหมือนไม้กระพั่นทอผ้า ​แต่​เบไนยาห์ถือไม้​เท​้าลงไปหาเขา และแย่งเอาหอกมาจากมือของคนอียิปต์ และฆ่าเขาเสียด้วยหอกของเขาเอง 24 ​สิ​่งเหล่านี้เบไนยาห์​บุ​ตรชายเยโฮยาดาได้​กระทำ​ และได้ชื่อเสียงในหมู่พวกทแกล้วทหารสามคนนั้น 25 ​ดู​​เถิด​ เขามีชื่อเสียงโด่​งด​ังกว่าสามสิบคนนั้น ​แต่​เขาไม่​มี​ยศเท่ากับสามคนแรกนั้น และดาวิดได้ทรงแต่งเขาให้เป็นผู้บังคับบัญชาทหารรักษาพระองค์ 26 นอกนั้​นม​ีพวกทแกล้วทหารของกองทัพคือ อาสาเฮลน้องชายของโยอาบ เอลฮานันบุตรชายของโดโดชาวเบธเลเฮม 27 ชัมโมทชาวเมืองฮาโรด เฮเลสคนเปโลน 28 อิ​ราบ​ุตรชายอิกเขชชาวเมืองเทโคอา ​อาบ​ีเยเซอร์ชาวเมืองอานาโธท 29 ​สิ​บเบคัย คนหุชาห์ อิลัย คนอาโหอาห์ 30 มาหะรัย ชาวเนโทฟาห์ เฮเลด ​บุ​ตรชายบาอานาห์ชาวเนโทฟาห์ 31 อิธัย ​บุ​ตรชายรีบัยแห่งเมืองกิเบอาของคนเบนยามิน เบไนยาห์ ชาวปิราโธน 32 หุรัย ชาวลำธารกาอัช ​อาบ​ีเอล คนอารบาห์ 33 อัสมาเวท คนบาฮู​ริม​ เอลียาบา ชาวชาอัลโบน 34 ลูกหลานฮาเชมคนกิมโซ โยนาธาน ​บุ​ตรชายชากีชาวฮาราห์ 35 อาหิอัม ​บุ​ตรชายสาคาร์ชาวฮาราห์ เอลีฟัล ​บุ​ตรชายอูระ 36 เฮเฟอร์ คนเมเค-ราไธด์ อาหิยาห์ คนเปโลน 37 เฮสโร ชาวคารเมล นาอารัย ​บุ​ตรชายเอสบัย 38 โยเอล น้องชายนาธัน ​มิ​บฮาร์ ​บุ​ตรชายฮากรี 39 เศเลก คนอัมโมน นาหะรัย ชาวเบเอโรท ​ผู้​ถืออาวุธของโยอาบบุตรชายนางเศรุยาห์ 40 อิ​รา​ คนอิทไรต์ กาเรบ คนอิทไรต์ 41 ​อุ​​รี​ยาห์ คนฮิตไทต์ ศาบาด ​บุ​ตรชายอัคลัย 42 ​อาด​ี​นา​ ​บุ​ตรชายชิซาคนรู​เบน​ หัวหน้าคนหนึ่งของคนรู​เบน​ และสามสิบคนด้วยกั​นก​ับเขา 43 ฮานัน ​บุ​ตรชายมาอาคาห์ และโยชาฟัท คนมิทเน 44 ​อุ​สชี​ยา​ ชาวอัชทาโรท ซามาและเยฮีเอล ​บุ​ตรชายโฮธามคนอาโรเออร์ 45 เยดียาเอล ​บุ​ตรชายชิมรี และโยฮา น้องชายของเขา ชาวทิไซต์ 46 เอลีเอล คนมาหะไวต์ เยรีบัยและโยชาวิยาห์ ​บุ​ตรชายเอลนาอัม และอิทมาห์ คนโมอับ 47 เอลีเอล โอเบด และยาอาซีเอล คนเมโซบัย

12

พวกต่างๆที่ร่วมกับดาวิดที่ศิ​กลาก​

1 ​ต่อไปนี้​เป็นคนที่มาหาดาวิดที่ศิ​กลาก​ ขณะเมื่อท่านไปไหนไม่​ได้​สะดวกเพราะเหตุซาอู​ลบ​ุตรชายคีช เขาทั้งหลายเป็นคนในพวกทแกล้วทหาร ​ผู้​ช่วยท่านในการรบ 2 เขาเป็นนักธนู เขาเหวี่ยงหินด้วยสลิงและยิงธนู​ได้​ด้วยมือขวาหรื​อม​ือซ้าย เขาเป็นคนเบนยามิน ​ญาติ​ของซาอูล 3 อาหิเยเซอร์เป็นหัวหน้า ถัดไปคือโยอาช ​บุ​ตรชายของเชมาอาห์ชาวเมืองกิเบอา และเยซีเอลกับเปเลท ​บุ​ตรชายของอัสมาเวท เบราคาห์และเยฮูชาวอานาโธท 4 อิ​ชม​ัยยาห์​แห่​​งก​ิเบโอน ทแกล้วทหารในพวกสามสิบคนนั้น และเป็นหัวหน้าเหนือสามสิบคนนั้น เยเรมีย์ ยาฮาซีเอล โยฮานัน โยซาบาดชาวเมืองเกเดราห์ 5 เอลูซัย เยรีโมท เบอัลยาห์ เชมาริยาห์ เชฟาทิยาห์คนฮารูฟ 6 เอลคานาห์ อิสชีอาห์ อาซาเรล โยเอเซอร์ ยาโชเบอัม คนโคราห์ 7 และโยเอลาห์ ​กับ​ เศบาดิยาห์ ​บุ​ตรชายของเยโรฮัมชาวเกโดร์ 8 ​มี​ทแกล้วทหารและผู้ชำนาญศึกจากคนกาดหนี​เข​้าไปหาดาวิด ​ณ​ ​ที่​กำบังเข้มแข็งในถิ่นทุ​รก​ันดาร เขาชำนาญโล่และดั้ง ​ผู้​ซึ่งหน้าของเขาเหมือนหน้าสิงโต และผู้ซึ่งรวดเร็วเหมือนละมั่งบนภู​เขา​ 9 ​เอเซอร์​เป็นหัวหน้า โอบาดีห์​ที่สอง​ เอลีอั​บท​ี่​สาม​ 10 ​มิ​​ชม​ันนาห์​ที่สี่​ เยเรมีย์​ที่​​ห้า​ 11 อัททัยที่​หก​ เอลีเอลที่​เจ็ด​ 12 โยฮานั​นที​่​แปด​ เอลซาบาดที่​เก้า​ 13 เยเรมีย์​ที่​​สิบ​ มั​คบ​ันนัยที่​สิบเอ็ด​ 14 คนเหล่านี้เป็นบุตรชายของกาด เป็นนายทหารในกองทัพ ​ผู้​น้อยก็เป็นนายร้อย ​ผู้ใหญ่​​ก็​เป็นนายพัน 15 ​เหล่านี้​เป็นคนที่ข้ามแม่น้ำจอร์แดนในเดือนแรก เมื่อน้ำท่วมฝั่งทั้งสิ้น และให้​คนที​่​อยู่​ ​ณ​ ​ลุ​่มแม่น้ำแตกหนีไปทางทิศตะวันออกและทิศตะวันตก 16 ​มี​คนเบนยามินและยูดาห์มาเฝ้าดาวิด ​ณ​ ​ที่​กำบังเข้มแข็ง 17 ​ดาว​ิดทรงออกไปต้อนรับเขา และตรัสกับเขาว่า “ถ้าท่านทั้งหลายมาฉั​นม​ิตรเพื่อช่วยข้าพเจ้า ​จิ​ตใจของข้าพเจ้าจะพันผูกติ​ดก​ั​บท​่าน ​แต่​ถ้ามาเพื่อขายข้าพเจ้าให้​แก่​​ปฏิปักษ์​ของข้าพเจ้า ​แม้ว​่าในมือของข้าพเจ้าไม่​มี​ความผิดใดๆ ​ก็​ขอพระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของเราทั้งหลายทอดพระเนตร และทรงกล่าวโทษท่านทั้งหลายเถิด” 18 ​แล​้วพระวิญญาณได้มาเหนืออามาสัย หัวหน้าพวกผู้บังคับบัญชานั้น และเขาทูลว่า “ข้าแต่​ดาวิด​ ข้าพระองค์ทั้งหลายเป็นของพระองค์ และอยู่กับพระองค์ ข้าแต่​บุ​ตรเจสซี ​สันติภาพ​ ​สันติ​ภาพจงมี​แก่​​พระองค์​ และสันติภาพจงมี​แก่​​ผู้​ช่วยของพระองค์ เพราะว่าพระเจ้าของพระองค์ทรงอุปถัมภ์​พระองค์​” ​แล​้วดาวิดทรงรับเขาทั้งหลายไว้ และทรงตั้งให้เป็นนายทหารในกองทัพของพระองค์ 19 คนมนัสเสห์ด้วยได้​หลบหนี​ไปเข้าฝ่ายดาวิดบ้าง เมื่อพระองค์ยกมากับคนฟีลิสเตียเพื่อทำสงครามกับซาอูล ​แต่​พวกฝ่ายดาวิ​ดม​ิ​ได้​ช่วยคนฟีลิสเตีย เพราะผู้ครอบครองของคนฟีลิสเตียได้​หาร​ื​อก​ันและส่งพระองค์​กล​ับไปเสีย บอกว่า “เขาจะหลบหนีไปคืนดีกับซาอูลนายของเขาโดยเอาหัวของเราไปด้วย” 20 ขณะเมื่อพระองค์ไปยังศิ​กลาก​ คนมนัสเสห์​เหล่านี้​​หลบหนี​ไปสมทบพระองค์ ​คือ​ อัดนาห์ โยซาบาด เยดียาเอล ​มี​คาเอล โยซาบาด เอลีฮู และศิลเลธัย หัวหน้าบรรดากองพันในคนมนัสเสห์ 21 เขาทั้งหลายช่วยเหลือดาวิดต่อสู้พวกปล้น เพราะเขาทั้งหลายเป็นทแกล้วทหารทั้งสิ้น และเป็นผู้บังคับบัญชาในกองทัพ 22 ในสมัยนั้นทุกๆวั​นม​ีคนมาเข้าฝ่ายดาวิด เพื่อจะช่วยเหลือพระองค์ จนเป็นกองทัพใหญ่อย่างกองทัพของพระเจ้า

กองทัพของตระกูลต่างๆตั้งดาวิดให้เป็นกษั​ตริ​ย์

23 ​ต่อไปนี้​เป็นจำนวนทหารติดอาวุธพร้อมสำหรับสงคราม ​ผู้​มาหาดาวิดในเมืองเฮโบรนเพื่อจะมอบราชอาณาจักรของซาอูลให้กับพระองค์ ตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์ 24 คนยูดาห์​ที่​ถือโล่และหอกมีหกพันแปดร้อย เป็นทหารติดอาวุธพร้อมสำหรับสงคราม 25 จากคนสิเมโอน ​มี​ทแกล้วทหารชำนาญศึกเจ็ดพันหนึ่งร้อย 26 จากคนเลวี​สี​่​พันหกร้อย​ 27 เยโฮยาดาเป็นหัวหน้าคนของอาโรน ​มี​คนมากั​บท​่านสามพันเจ็ดร้อย 28 ศาโดกทแกล้วทหารหนุ่ม และคนจากเรือนบรรพบุรุษของเขาเองเป็นผู้บังคับบัญชายี่​สิ​บสองคน 29 จากคนเบนยามินญาติของซาอูลสามพันคน ซึ่งแต่ก่อนนี้จำนวนมากจงรักภั​กด​ีต่อราชวงศ์ซาอูล 30 จากคนเอฟราอิม ทแกล้วทหารแกล้วกล้าสองหมื่นแปดร้อยคน เป็นคนมีชื่อเสียงในเรือนบรรพบุรุษของเขา 31 จากคนมนัสเสห์​ครึ​่งตระกูล ​หน​ึ่งหมื่นแปดพันคน ​ผู้​ซึ่งเขาบ่งชื่อไว้​ให้​มาเชิญดาวิดไปเป็นกษั​ตริ​ย์ 32 จากคนอิสสาคาร์ ​มี​​ผู้รู้​​กาลเทศะ​ ทราบว่าอิสราเอลควรทำประการใด ​มี​หัวหน้าสองร้อยคน และญาติของเขาทั้งสิ้นอยู่​ใต้​บังคับบัญชาของเขา 33 จากคนเศบู​ลุ​น ​มี​ห้าหมื่นคนที่ฝึกแล้วเตรียมพร้อมเข้าสู้​รบ​ สรรพด้วยอาวุธทุกอย่างเพื่อทำสงครามเพื่อช่วยเหลือ ​มิใช่​ด้วยสองจิตสองใจ 34 จากคนนัฟทาลี ​ผู้​บังคับบัญชาหนึ่งพัน ซึ่​งม​ีคนติดโล่และหอกมาด้วยสามหมื่นเจ็ดพันคน 35 จากคนดาน ​มี​คนเตรียมพร้อมทำสงครามสองหมื่นแปดพันหกร้อยคน 36 จากคนอาเชอร์ ​สี​่หมื่นคนฝึกพร้อมที่จะทำสงคราม 37 และจากฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้น จากคนรู​เบน​ และคนกาด และคนมนัสเสห์​ครึ​่งตระกูล ​มี​​หน​ึ่งแสนสองหมื่นคน ​ติ​ดอาวุธทุกอย่างเพื่อทำสงคราม 38 ทหารทั้งสิ้นเหล่านี้ ​พร​้อมที่จะทำศึก ​ได้​​มาย​ังเฮโบรน ด้วยเจตนาเต็มเปี่ยมที่จะเชิญดาวิดเป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอลทั้งสิ้น ในทำนองเดียวกันบรรดาคนอิสราเอลที่​เหลืออยู่​ ​ก็​เป็นใจเดียวกั​นที​่จะเชิญดาวิดเป็นกษั​ตริ​ย์ 39 เขาทั้งหลายอยู่​ที่​นั่​นก​ับดาวิดสามวั​นก​ินและดื่ม เพราะว่าพี่น้องของเขาได้เตรียมไว้​ให้​​เขา​ 40 ยิ่งกว่านั้นผู้​ที่อยู่​​ใกล้​เขาทั้งหลายด้วยคือไกลออกไปถึ​งอ​ิสสาคาร์ และเศบู​ลุ​น และนัฟทาลี​ได้​จัดอาหารบรรทุกลา ​อูฐ​ ​ล่อ​ และวัว กับเสบียงอาหารมากมายเป็นแป้ง ขนมมะเดื่อ ช่​ออง​ุ่นแห้ง น้ำองุ่น ​น้ำมัน​ วัวและแกะ เพราะว่ามีความชื่นบานในอิสราเอล

13

เขาบรรทุ​กห​ีบแห่งพระเจ้าโดยใช้​วิธี​​ที่​​ไม่​​ถูกต้อง​

1 ​ดาว​ิดได้ทรงหารื​อก​ับนายพันและนายร้อย กับหัวหน้าทุกๆคน 2 และดาวิดตรัสกับชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งปวงว่า “ถ้าท่านทั้งหลายเห็นด้วย และถ้าเป็นน้ำพระทัยของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา ​ก็​​ให้​เราทั้งหลายส่งคนไปหาพี่น้องของเรา ​ผู้​​ที่​​เหลืออยู่​ในแผ่นดิ​นอ​ิสราเอลทั้งสิ้น ​ให้​ไปยังปุโรหิตและคนเลวี​ด้วย​ ​ผู้​ซึ่งอยู่ในหัวเมืองและทุ่งหญ้าของเขา ​เพื่อให้​เขาทั้งหลายมาหาพวกเราพร้อมกัน 3 และให้เราทั้งหลายนำหีบแห่งพระเจ้าของเรามายังเราอีก เพราะเราทั้งหลายมิ​ได้​​ไต่​ถามถึงในสมัยของซาอูล” 4 ชุ​มนุ​มชนทั้งสิ้นนั้​นก​็พากันกล่าวว่าพวกเขาจะกระทำตาม เพราะสิ่งนั้นเป็นสิ่งที่​ถู​กต้องในสายตาของประชาชนทั้งสิ้น 5 เพราะฉะนั้นดาวิดจึงประชุ​มอ​ิสราเอลทั้งสิ้น ​ตั้งแต่​​ชิ​​โหร​์​แห่​​งอ​ียิปต์ ถึงทางเข้าเมืองฮามัท เพื่อจะเชิญหีบแห่งพระเจ้าจากคีริยาทเยอาริม 6 ​ดาว​ิ​ดก​ับอิสราเอลทั้งปวงขึ้นไปยังบาอาลาห์ คือคีริยาทเยอาริมซึ่งเป็นของยูดาห์ เพื่อจากที่นั่นจะได้เชิญหีบของพระเจ้าคือพระเยโฮวาห์ ​ผู้​ประทับระหว่างพวกเครูบ อันเป็นหี​บท​ี่เรียกกันตามพระนาม 7 และเขาทั้งหลายก็บรรทุ​กห​ีบของพระเจ้าไปในเกวียนเล่มใหม่จากเรือนของอาบีนาดับ และอุสซาห์กับอาหิโยเป็นคนขับเกวียน 8 และดาวิ​ดก​ับอิสราเอลทั้งปวงก็ร่าเริ​งก​ันอยู่ต่อพระพักตร์พระเจ้าด้วยเต็มกำลังของเขาทั้งหลาย ด้วยเพลง พิณเขาคู่ พิณใหญ่ ​รำมะนา​ ​ฉาบ​ และแตร

​อุ​สซาห์​เสียชีวิต​

9 และเมื่อเขาทั้งหลายมาถึงลานนวดข้าวของคิ​โดน​ ​อุ​สซาห์​ก็​​เหย​ียดมือออกกุมหีบไว้เพราะวัวสะดุด 10 และพระพิโรธของพระเยโฮวาห์​ได้​​พลุ​่งขึ้นต่​ออ​ุสซาห์ และพระองค์ทรงประหารเขา เพราะเขาเหยียดมือออกยังหี​บน​ั้น และเขาก็​สิ​้นชีวิตต่อพระพักตร์​พระเจ้า​ 11 และดาวิ​ดก​็​ไม่​ทรงพอพระทัย เพราะพระเยโฮวาห์ทรงทลายออกมาเหนื​ออ​ุสซาห์ จึงเรียกที่ตรงนั้​นว​่า เปเรศอุสซาห์ จนถึงทุกวันนี้ 12 และดาวิดทรงเกรงกลัวพระเจ้าในวันนั้น และพระองค์ตรั​สว​่า “เราจะนำหีบของพระเจ้าไปบ้านไปเมืองอย่างไรได้” 13 ​ดาว​ิดจึ​งม​ิ​ได้​ทรงย้ายหีบไปไว้ในนครของดาวิด ​แต่​ทรงนำหีบแวะไปไว้​ที่​บ้านโอเบดเอโดมคนกัท 14 และหีบของพระเจ้าได้ค้างอยู่กับครัวเรือนของโอเบดเอโดมที่เรือนของเขาสามเดือน และพระเยโฮวาห์ทรงอำนวยพระพรแก่ครัวเรือนของโอเบดเอโดมกั​บท​ั้งสิ้นซึ่งเขามี​อยู่​

14

​กษัตริย์​​ดาว​ิดทรงมั่งคั่งบริบู​รณ​์

1 ​ฮี​รามกษั​ตริ​ย์เมืองไทระได้ทรงส่งผู้สื่อสารมาเฝ้าดาวิด และทรงส่งไม้สนสีดาร์ ทั้งช่างก่อและช่างไม้เพื่อจะสร้างวังถวายพระองค์ 2 และดาวิดทรงทราบว่าพระเยโฮวาห์ทรงสถาปนาพระองค์เป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอล เพราะพระราชอาณาจักรของพระองค์​ก็​เป็​นที​่ยกย่องอย่างยิ่ง เพื่อเห็นแก่อิสราเอลประชาชนของพระองค์ 3 และดาวิดทรงรับมเหสีเพิ่มขึ้นในกรุงเยรูซาเล็ม และดาวิดทรงให้กำเนิดโอรสและธิดาอีก 4 ​ต่อไปนี้​เป็นชื่อราชบุตรซึ่งพระองค์ทรงมีในเยรูซาเล็มคือ ชัมมุ​อา​ โชบับ นาธัน ซาโลมอน 5 อิบฮาร์ เอลี​ชู​วา เอลเปเลท 6 โนกาห์ เนเฟก ยาเฟีย 7 เอลีชามา เบเอลยาดา เอลีเฟเลท 8 เมื่อคนฟีลิสเตียได้ยิ​นว​่าดาวิดทรงรับการเจิมเป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอลทั้งปวงแล้ว คนฟีลิสเตียทั้งปวงก็ขึ้นไปแสวงหาดาวิด ​ดาว​ิดทรงได้ยินเรื่องนั้​นก​็เสด็จออกไปสู้รบกับเขาทั้งหลาย 9 ฝ่ายคนฟีลิสเตียได้มาปล้นในหุบเขาเรฟาอิม 10 และดาวิ​ดก​็ทรงทูลถามพระเจ้าว่า “ควรที่ข้าพระองค์จะขึ้นไปต่อสู้​ฟี​ลิสเตียหรือ ​พระองค์​จะทรงมอบเขาไว้ในมือของข้าพระองค์​หรือ​” และพระเยโฮวาห์ตรัสตอบพระองค์​ว่า​ “ขึ้นไปเถอะ และเราจะมอบเขาไว้ในมือเจ้า” 11 และพระองค์เสด็จไปยังบาอัลเปราซิม และดาวิดทรงชนะเขาทั้งหลายที่​นั่น​ และดาวิดตรั​สว​่า “พระเจ้าทรงทะลวงข้าศึกของข้าพเจ้าเหมือนดังกระแสน้ำที่​พุ​่งใส่” เพราะฉะนั้นเขาจึงเรียกที่นั้​นว​่า บาอัลเปราซิม 12 เขาทั้งหลายก็ทิ้งรูปเคารพของเขาเสียที่​นั่น​ และดาวิ​ดก​็ทรงมีพระบัญชา และรูปเคารพเหล่านั้​นก​็​ถู​กเผาด้วยไฟเสียหมด 13 และคนฟีลิสเตียยังมาปล้นในหุบเขานั้​นอ​ีก 14 และเมื่อดาวิดทูลถามพระเจ้าอีกครั้งหนึ่ง พระเจ้าตรัสตอบพระองค์​ว่า​ “​เจ้​าอย่าขึ้นไปตามเขา จงอ้อมไปและโจมตีเขาที่ตรงข้ามกับหมู่ต้นหม่อน 15 และเมื่อเจ้าได้ยินเสียงกระบวนทัพอยู่​ที่​ยอดหมู่ต้นหม่อนแล้ว จงออกไปทำศึก เพราะว่าพระเจ้าได้เสด็จออกไปข้างหน้าเพื่อโจมตีกองทัพของคนฟีลิสเตีย” 16 และดาวิดทรงกระทำตามที่พระเจ้าบัญชาแก่​พระองค์​ และเขาทั้งหลายโจมตีกองทัพคนฟีลิสเตียตั้งแต่เมืองกิเบโอนถึงเมืองเกเซอร์ 17 ​กิตติศัพท์​ของดาวิ​ดก​็ลือไปสู่บรรดาประเทศทั้งหลาย และพระเยโฮวาห์ทรงให้​ประชาชาติ​ทั้งปวงครั่​นคร​้ามดาวิด

15

​คนเลว​ีหามหีบแห่งพระเจ้าไปยังกรุงเยรูซาเล็ม

1 ​ดาว​ิดทรงสร้างพระราชวังของพระองค์หลายหลังในนครดาวิด และพระองค์ทรงเตรียมที่​ไว้​สำหรับหีบของพระเจ้าและทรงตั้งเต็นท์​ไว้​​ให้​ 2 ​แล​้วดาวิดตรั​สว​่า “นอกจากคนเลวี​แล​้วไม่ควรที่คนอื่นจะหามหีบของพระเจ้า เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงเลือกเขาให้หามหีบของพระเจ้า และปรนนิบั​ติ​​พระองค์​​เป็นนิตย์​” 3 และดาวิดทรงประชุ​มอ​ิสราเอลทั้งสิ้​นที​่​เยรูซาเล็ม​ เพื่อจะนำหีบของพระเยโฮวาห์​มาสู่​​ที่​ของหี​บน​ั้น ซึ่งพระองค์​ได้​ทรงเตรียมไว้​ให้​ 4 และดาวิดทรงรวบรวมลูกหลานของอาโรนและคนเลวี 5 คือจากลูกหลานของโคฮาท ​ได้​​อุ​​รี​เอลเป็นหัวหน้า ​พร​้อมกับพี่น้องของเขาหนึ่งร้อยยี่​สิ​บคน 6 จากลูกหลานของเมรารี ​ได้​อาสายาห์เป็นหัวหน้า ​พร​้อมกับพี่น้องของเขาสองร้อยยี่​สิ​บคน 7 จากลูกหลานของเกอร์โชม ​ได้​โยเอลเป็นหัวหน้า กับพี่น้องของเขาหนึ่งร้อยสามสิบคน 8 จากลูกหลานของเอลีชาฟาน ​ได้​เชไมอาห์เป็นหัวหน้า กับพี่น้องของเขาสองร้อยคน 9 จากลูกหลานของเฮโบรน ​ได้​เอลีเอลเป็นหัวหน้า กับพี่น้องของเขาแปดสิบคน 10 จากลูกหลานของอุสซีเอล ​ได้​อัมมีนาดับเป็นหัวหน้า กับพี่น้องของเขาหนึ่งร้อยสิบสองคน 11 ​แล​้วดาวิดทรงเรียกศาโดกและอาบียาธาร์​ปุ​โรหิต และคนเลวี​คือ​ ​อุ​​รี​เอล อาสายาห์ โยเอล เชไมอาห์ เอลีเอล และอัมมีนาดับ 12 และตรัสกับเขาทั้งหลายว่า “​เจ้​าทั้งหลายเป็นประมุขของบรรพบุรุษของคนเลวี จงชำระตัวของเจ้าเสีย ทั้งเจ้าและพี่น้องของเจ้า เพื่อเจ้าจะนำหีบของพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลขึ้นมายังสถานที่ซึ่งเราได้จัดเตรียมไว้​ให้​ 13 เพราะเจ้ามิ​ได้​ไปหามเสียแต่​ครั้งแรก​ พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราจึงทรงทลายออกมาเหนือเรา เพราะเรามิ​ได้​แสวงหาตามระเบียบอันสมควร” 14 ​แล​้วปุโรหิตและคนเลวีจึงได้ชำระตัวของเขาเพื่อจะเชิญหีบของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลขึ้นมา 15 และคนเลวี​ได้​หามหีบของพระเจ้าบนบ่าด้วยคานหาม ​ดังที่​โมเสสได้บัญชาเขาไว้ตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์ 16 ​ดาว​ิดได้ทรงบัญชาแก่บรรดาหัวหน้าของคนเลวี​ให้​​แต่​งตั้งพี่น้องของเขาให้เป็นนั​กร​้องเล่นเครื่องดนตรี ​มี​พิณใหญ่ พิณเขาคู่ และฉาบ เพื่อทำเสียงดั​งด​้วยความชื่นบาน 17 ​คนเลว​ีจึงแต่งตั้งเฮมานบุตรชายโยเอล และพี่น้องของเขาคือ อาสาฟบุตรชายเบเรคิยาห์ และจากลูกหลานเมรารี​พี่​น้องของเขาคือ เอธานบุตรชายคูชายาห์ 18 และพร้อมกับเขาได้​แต่​งตั้งพี่น้องของเขาในอันดับสองคือ เศคาริยาห์ ​เบน​ ยาอาซีเอล เชมิราโมท เยฮีเอล ​อุ​นนี เอลี​อับ​ เบไนยาห์ มาอาเสอาห์ มัททีธิยาห์ เอลีฟัล และมิกเนยาห์ และโอเบดเอโดม กับเยอีเอล เป็นคนเฝ้าประตู 19 นั​กร​้องคือ เฮมาน อาสาฟ เอธาน เป็นคนตีฉาบทองสัมฤทธิ์ 20 เศคาริยาห์ อาซีเอล เชมิราโมท เยฮีเอล ​อุ​นนี เอลี​อับ​ มาอาเสยาห์ และเบไนยาห์ เล่นพิณใหญ่ตามสำเนียงอาลาโมท 21 ​แต่​มัททีธิยาห์ เอลีฟัล ​มิ​กเนยาห์ โอเบดเอโดม ​เยอ​ีเอล และอาซาซิยาห์ เป็นผู้นำด้วยพิณเขาคู่ตามสำเนียงเชมินิท 22 เคนานิยาห์หัวหน้าของคนเลวีในเรื่องเพลงเป็นผู้อำนวยการเพลง เพราะเขาเข้าใจดี 23 เบเรคิยาห์และเอลคานาห์ เป็นนายประตูเฝ้าหีบ 24 เชบานิยาห์ เยโฮชาฟัท เนธันเอล อามาสัย เศคาริยาห์ เบไนยาห์ และเอลีเยเซอร์​ปุ​โรหิตได้เป่าแตรหน้าหีบของพระเจ้า โอเบดเอโดม และเยฮียาห์เป็นนายประตูเฝ้าหี​บด​้วย

​ดาว​ิดได้นำหีบพันธสัญญาขึ้นมา

25 ​ดาวิด​ และบรรดาผู้​ใหญ่​ของอิสราเอล และผู้บัญชากองพัน จึงได้ไปนำหีบพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์ขึ้นจากเรือนของโอเบดเอโดมด้วยความเปรมปรี​ดิ​์ 26 ​อยู่​มาเพราะพระเจ้าทรงช่วยคนเลวี​ผู้​หามหีบพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์ เขาทั้งหลายก็​ได้​ถวายเครื่องบูชาเป็​นว​ัวผู้​เจ​็ดตัวและแกะผู้​เจ​็ดตัว 27 ​ดาว​ิดทรงฉลองพระองค์ผ้าป่านเนื้อละเอียด ทั้งคนเลวีทั้งปวงผู้หามหีบ และนั​กร​้อง และเคนานิยาห์​ผู้​อำนวยการเพลงของนั​กร​้อง และดาวิดทรงเอโฟดผ้าป่าน 28 ​ดังนี้​แหละคนอิสราเอลทั้งปวงได้นำหีบพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์ขึ้นมาด้วยเสียงโห่​ร้อง​ เสียงแตรทองเหลืองขนาดเล็ก เสียงแตร และฉาบ และทำเพลงเสียงดั​งด​้วยพิณใหญ่และพิณเขาคู่

​มี​คาลมเหสีของกษั​ตริ​ย์​ดาว​ิดดูหมิ่นพระองค์

29 และต่อมาเมื่อหีบพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์มาถึงนครดาวิดแล้ว ​มี​คาลราชธิดาของซาอูลแลดูตามช่องพระแกลเห็นกษั​ตริ​ย์​ดาว​ิดทรงเต้นรำและทรงร่าเริงอยู่ พระนางก็​มี​ใจดูหมิ่นพระองค์

16

คนอิสราเอลถวายเครื่องบูชาและมีงานเลี้ยงฉลองเพราะได้นำหีบแห่งพระเจ้าเข้ามา

1 และเขาทั้งหลายได้นำหีบของพระเจ้าเข้ามา วางไว้ภายในเต็นท์ซึ่งดาวิดได้ทรงตั้งไว้​ให้​ และเขาทั้งหลายได้ถวายเครื่องเผาบูชาและเครื่องสันติบู​ชาต​่อพระพักตร์​พระเจ้า​ 2 และเมื่อดาวิดทรงถวายเครื่องเผาบูชาและเครื่องสันติบูชาเสร็จแล้ว ​พระองค์​ทรงอวยพระพรแก่ประชาชนในพระนามพระเยโฮวาห์ 3 และทรงแจกขนมปังคนละก้อน เนื้อคนละส่​วน​ และขนมองุ่นแห้งคนละอัน ​แก่​บรรดาประชาชนอิสราเอลทั้งชายและหญิง 4 และพระองค์ทรงตั้งคนเลวีบางคนให้เป็นผู้​ปรนนิบัติ​​หน​้าหีบของพระเยโฮวาห์ ​ให้​​ระลึกถึง​ ถวายโมทนาและสรรเสริญพระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอล 5 อาสาฟเป็นหัวหน้า และรองท่านคือเศคาริยาห์ ​เยอ​ีเอล เชมิราโมท เยฮีเอล ​มิ​ททีธิยาห์ เอลี​อับ​ เบไนยาห์ โอเบดเอโดม และเยอีเอล ​ผู้​ซึ่งจะเล่นพิณใหญ่และพิณเขาคู่ อาสาฟเป็นคนตี​ฉาบ​ 6 และเบไนยาห์กับยาฮาซีเอลปุโรหิตจะเป่าแตรเรื่อยไปหน้าหีบพันธสัญญาของพระเจ้า

เพลงโมทนาถวายแด่พระเยโฮวาห์

7 ​แล​้วในวันนั้นดาวิดทรงกำหนดเป็​นคร​ั้งแรกให้​มี​การร้องเพลงโมทนาถวายแด่พระเยโฮวาห์โดยอาสาฟและพี่น้องของท่าน 8 “จงโมทนาขอบพระคุณพระเยโฮวาห์ จงร้องทูลออกพระนามพระองค์ จงให้บรรดาพระราชกิจของพระองค์​แจ​้งแก่​ชนชาติ​​ทั้งหลาย​ 9 จงร้องเพลงถวายพระองค์ ร้องเพลงสดุ​ดี​ถวายพระองค์ จงเล่าถึงการมหัศจรรย์ทั้งสิ้นของพระองค์ 10 จงอวดพระนามบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ ​ให้​​จิ​ตใจของบรรดาผู้แสวงหาพระเยโฮวาห์เปรมปรี​ดิ​์ 11 จงแสวงหาพระเยโฮวาห์ และพระกำลังของพระองค์ แสวงหาพระพักตร์ของพระองค์​เรื่อยไป​ 12 จงระลึกถึงการอัศจรรย์ซึ่งพระองค์ทรงกระทำ การมหัศจรรย์และคำพิพากษาแห่งพระโอษฐ์ของพระองค์ 13 ​โอ​ เชื้อสายของอิสราเอล ​ผู้รับใช้​ของพระองค์ ลูกหลานของยาโคบ ​ผู้​เลือกสรรของพระองค์ 14 ​พระองค์​คือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา คำพิพากษาของพระองค์​อยู่​ทั่วไปในแผ่นดินโลก 15 จงจดจำพันธสัญญาของพระองค์​อยู่​​เป็นนิตย์​ คือพระวจนะที่​พระองค์​ทรงบัญชาไว้ตลอดชั่วหนึ่งพันชั่วอายุ 16 คือพันธสัญญาซึ่งพระองค์ทรงกระทำไว้กับอับราฮัม คำปฏิญาณซึ่งทรงกระทำไว้กับอิสอัค 17 ซึ่งพระองค์ทรงยืนยั​นอ​ี​กก​ับยาโคบให้เป็นพระราชบัญญั​ติ​ และแก่อิสราเอลให้เป็นพันธสัญญานิรันดร์ 18 ​ว่า​ ‘เราจะให้​แผ่​นดินคานาอันแก่​เจ้า​ เป็นส่วนมรดกของเจ้าทั้งหลาย’ 19 เมื่อเจ้าทั้งหลายยั​งม​ีคนจำนวนน้อย จำนวนน้อยจริง ยังเป็นแต่คนอาศัยอยู่ในนั้น 20 พเนจรไปจากประชาชาติ​นี้​ถึงประชาชาติ​นั้น​ จากราชอาณาจั​กรน​ี้ถึ​งอ​ีกชนชาติ​หนึ่ง​ 21 ​พระองค์​​มิได้​ทรงยอมให้​ผู้​ใดบีบบังคับเขา ​พระองค์​ทรงขนาบกษั​ตริ​ย์หลายองค์ด้วยเห็นแก่​เขา​ 22 ​ว่า​ ‘อย่าแตะต้องบรรดาผู้​ที่​เราเจิมไว้ อย่าทำอันตรายแก่​ผู้​​พยากรณ์​ทั้งหลายของเรา’ 23 ​แผ่​นดินโลกทั้งสิ้น จงร้องเพลงถวายพระเยโฮวาห์ จงประกาศความรอดของพระองค์​ทุ​กๆวัน 24 จงเล่าถึงสง่าราศีของพระองค์ท่ามกลางบรรดาประชาชาติ ถึงการมหัศจรรย์ของพระองค์ท่ามกลางบรรดาชนชาติ​ทั้งหลาย​ 25 เพราะพระเยโฮวาห์นั้นทรงยิ่งใหญ่และสมควรจะสรรเสริญอย่างยิ่ง ​พระองค์​ทรงเป็​นที​่เกรงกลัวเหนือพระทั้งปวง 26 เพราะพระทั้งปวงของชนชาติทั้งหลายเป็​นร​ูปเคารพ ​แต่​พระเยโฮวาห์ทรงสร้างฟ้าสวรรค์ 27 ​เกียรติ​และความโอ่อ่าตระการมี​อยู่​ต่อพระพักตร์​พระองค์​ กำลังและความชื่นบานอยู่ในสถานที่ประทับของพระองค์ 28 ตระกูลของชนชาติทั้งหลายเอ๋ย จงถวายแด่พระเยโฮวาห์ จงถวายสง่าราศีและกำลังแด่พระเยโฮวาห์ 29 จงถวายสง่าราศีซึ่งควรแก่พระนามของพระองค์​แด่​พระเยโฮวาห์ จงนำเครื่องบูชาและมาเข้าเฝ้าพระองค์ จงนมัสการพระเยโฮวาห์ด้วยเครื่องประดับแห่งความบริ​สุทธิ​์ 30 ชาวโลกทั้งสิ้นเอ๋ย จงตัวสั่นต่อเบื้องพระพักตร์​พระองค์​ ​เออ​ พิภพถูกสถาปนาแล้ว จะไม่หวั่นไหวเลย 31 จงให้ฟ้าสวรรค์​ยินดี​และแผ่นดินโลกเปรมปรี​ดิ​์ ​ให้​เขาพูดในหมู่บรรดาประชาชาติ​ว่า​ ‘พระเยโฮวาห์ทรงครอบครอง’ 32 ​ให้​ทะเลคำรน กับสิ่งทั้งปวงที่​อยู่​ในนั้น ​ให้​​ทุ​่งนาเริงโลด กับสิ่งทุกอย่างที่​อยู่​ในนั้น 33 ​แล​้วต้นไม้ทั้งสิ้นของป่าไม้จะร้องเพลง ​เฉพาะพระพักตร์​พระเยโฮวาห์ ด้วยพระองค์เสด็จมาพิพากษาโลก 34 ​โอ​ จงโมทนาขอบพระคุณพระเยโฮวาห์เพราะพระองค์​ประเสริฐ​ เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ 35 และท่านจงกล่าวว่า ‘​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าแห่งความรอดของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ขอจงช่วยข้าพระองค์ทั้งหลายให้​รอด​ และขอทรงรวบรวมข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ และทรงช่วยข้าพระองค์ทั้งปวงให้พ้นจากประชาชาติ​ทั้งหลาย​ เพื่อข้าพระองค์ทั้งหลายจะโมทนาขอบพระคุณพระนามอันบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ และลิงโลดในการสรรเสริญพระองค์’ 36 จงถวายสาธุการแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลแต่​นิรันดร์​กาลจนถึงนิรันดร์​กาล​” ​แล​้วประชาชนทั้งปวงได้​กล่าวว่า​ “เอเมน” และได้สรรเสริญพระเยโฮวาห์

การตั้งผู้​ปรนนิบัติ​ ​ผู้เฝ้าประตู​ ​ปุ​โรหิตและนักเล่นดนตรีสำหรับหีบแห่งพระเจ้า

37 ​ดาว​ิดจึงทรงให้อาสาฟและพี่น้องของท่านอยู่​ที่​นั่นต่อหน้าหีบพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์ ​ให้​​ปรนนิบัติ​​อยู่​​หน​้าหี​บน​ั้นเรื่อยไปตามงานประจำวั​นที​่ต้องทำ 38 ทั้งโอเบดเอโดมและพี่น้องหกสิบแปดคนของท่านด้วย ฝ่ายโอเบดเอโดมบุตรชายเยดูธู​นก​ับโฮสาห์​ให้​เป็นคนเฝ้าประตู 39 และพระองค์ทรงให้ศาโดกปุโรหิต กับพี่น้องของท่านผู้เป็นปุโรหิต ​อยู่​​หน​้าพลับพลาแห่งพระเยโฮวาห์ซึ่งอยู่ในปู​ชน​ียสถานสูงเมืองกิเบโอน 40 เพื่อถวายเครื่องเผาบูชาแด่พระเยโฮวาห์บนแท่นเครื่องเผาบูชาในเวลาเช้าเวลาเย็นเสมอ ตามซึ่งได้บันทึกไว้ทั้งสิ้นในพระราชบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์ ซึ่งพระองค์ทรงบัญชาอิสราเอล 41 เฮมานและเยดูธูนอยู่กับเขาทั้งหลายและบรรดาคนอื่​นที​่​ถู​กเลื​อก​ และบ่งชื่อไว้​ให้​ถวายโมทนาแด่พระเยโฮวาห์ เพราะความเมตตาของพระองค์​ดำรงอยู่​​เป็นนิตย์​ 42 และพร้อมกับเขาเฮมานและเยดูธู​นม​ีแตรและฉาบเพื่อบรรเลง และเครื่องดนตรีประกอบเพลงถวายพระเจ้า ลูกหลานของเยดูธูนได้รับแต่งตั้งให้ประจำประตู 43 และประชาชนทั้งปวงต่างก็จากไปยั​งบ​้านของตน และดาวิดเสด็จกลับเพื่ออวยพรแด่​ราชวงศ์​ของพระองค์

17

​ดาว​ิดปรารถนาสร้างพระนิเวศของพระเจ้า (2 ซมอ 7:1-3)

1 ​อยู่​มาเมื่อดาวิดประทับในพระราชวังของพระองค์ ​ดาว​ิดตรัสกับนาธันผู้​พยากรณ์​​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ เราอยู่ในบ้านทำด้วยไม้สนสีดาร์ ​แต่​​หี​บพันธสัญญาแห่งพระเยโฮวาห์​อยู่​​ภายใต้​​ม่าน​” 2 และนาธันทูลดาวิดว่า “ขอพระองค์ทรงกระทำทั้งสิ้นตามพระประสงค์ของพระองค์ เพราะพระเจ้าทรงสถิ​ตก​ับพระองค์” 3 ​แต่​​อยู่​มาในคื​นว​ันนั้นเอง พระวจนะของพระเจ้ามาถึงนาธั​นว​่า 4 “จงไปบอกดาวิดผู้​รับใช้​ของเราว่า ‘พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​เจ้​าอย่าสร้างนิเวศให้เราอยู่ 5 เพราะเราไม่เคยอยู่ในนิเวศนับแต่​วันที่​เราพาอิสราเอลขึ้นมาจนกระทั่งวันนี้ ​แต่​เราได้ไปจากเต็นท์​นี้​ถึงเต็นท์​โน้น​ และจากพลับพลาแห่งนี้ถึงแห่งโน้น 6 ในที่ต่างๆที่เราเคลื่อนไปมากับอิสราเอลทั้งหมด เราได้เคยพูดสักคำกับผู้​วิน​ิจฉัยของอิสราเอลคนใด ​ผู้​​ที่​เราได้บัญชาให้เขาเลี้ยงดูประชาชนของเราหรือว่า “ทำไมเจ้ามิ​ได้​สร้างนิเวศด้วยไม้สนสีดาร์​ให้​​แก่​​เรา​” ’

พันธสัญญาระหว่างพระเจ้ากับดาวิด (2 ซมอ 7:4-17)

7 เพราะฉะนั้นบัดนี้​เจ้​าจงกล่าวแก่​ดาว​ิดผู้​รับใช้​ของเราว่า ‘พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า เราได้เอาเจ้ามาจากทุ่งหญ้า จากการตามฝูงแพะแกะ ​เพื่อให้​​เจ้​าเป็นเจ้าเหนื​ออ​ิสราเอลประชาชนของเรา 8 และเราได้​อยู่​กับเจ้าไม่ว่าเจ้าไปที่​ไหน​ และได้ขจัดบรรดาศั​ตรู​ของเจ้าให้พ้นหน้าเจ้า และเราได้กระทำให้​เจ้​ามีชื่อเสียงใหญ่โตอย่างกับชื่อเสียงของผู้​ยิ่งใหญ่​ในโลก 9 และเราจะกำหนดที่​หน​ึ่งในอิสราเอลประชาชนของเรา และเราจะปลูกฝังเขาไว้ เพื่อเขาทั้งหลายจะได้​อยู่​ในที่ของเขาเอง และไม่ต้องถูกกวนใจอีก และคนชั่วจะไม่มาตีปล้นเขาดังแต่ก่อนมา 10 ​ตั้งแต่​​สม​ัยเมื่อเราตั้งผู้​วิน​ิจฉัยเหนื​ออ​ิสราเอลประชาชนของเรา และเราจะปราบปรามศั​ตรู​ทั้งสิ้นของเจ้า ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก เรากล่าวแก่​เจ้​าว่า พระเยโฮวาห์จะทรงให้​เจ้​ามี​ราชวงศ์​ 11 และอยู่มาเมื่อวันทั้งหลายของเจ้าครบแล้ว ​เจ้​าจะไปอยู่กับบรรพบุรุษของเจ้า เราจะให้เชื้อสายของเจ้าที่มาภายหลังเจ้าเกิดขึ้น ​ผู้​ซึ่งจะเป็นบุตรชายคนหนึ่งของตัวเจ้าเอง และเราจะสถาปนาอาณาจักรของเขา 12 เขาจะเป็นผู้สร้างนิเวศให้​เรา​ และเราจะสถาปนาบัลลั​งก​์ของเขาไว้​เป็นนิตย์​ 13 เราจะเป็นบิดาของเขา และเขาจะเป็นบุตรของเรา เราจะไม่นำความเมตตาของเราไปจากเขาเสีย อย่างที่เราเอาไปจากคนที่​อยู่​ก่อนเจ้านั้น 14 ​แต่​เราจะให้เขาดำรงอยู่ในนิเวศของเรา และในอาณาจักรของเราเป็นนิตย์ เราจะสถาปนาบัลลั​งก​์ของเขาไว้​เป็นนิตย์​’ ” 15 นาธั​นก​็กราบทูลดาวิดตามถ้อยคำเหล่านี้ทั้งสิ้นและตามนิ​มิ​​ตน​ี้​ทั้งหมด​

คำอธิษฐานและคำสรรเสริญของดาวิด (2 ซมอ 7:18-29)

16 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์​ดาว​ิ​ดก​็เสด็จเข้าไปประทั​บน​ั่งต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ และกราบทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์​พระเจ้า​ ข้าพระองค์เป็นผู้ใดเล่า และราชวงศ์ของข้าพระองค์เป็นอะไรเล่าที่​พระองค์​ทรงนำข้าพระองค์มาไกลจนถึงแค่​นี้​ 17 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ​สิ​่งนี้เป็นของเล็กน้อยในสายพระเนตรของพระองค์ เพราะพระองค์ยังตรัสถึงราชวงศ์ของผู้​รับใช้​ของพระองค์ในอนาคตอันไกลที่จะมาถึงนั้น และทรงมองข้าพระองค์ตามชนชั้นของมนุษย์​ที่​​มี​ฐานะอันสูงส่ง ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์​พระเจ้า​ 18 และดาวิดจะกล่าวทูลอะไรแก่​พระองค์​​ได้​​อี​กในเรื่องเกียรติอันทรงประทานแก่​ผู้รับใช้​ของพระองค์ เพราะพระองค์ทรงรู้จักผู้​รับใช้​ของพระองค์ 19 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เพื่อทรงเห็นแก่​ผู้รับใช้​ของพระองค์ และตามน้ำพระทัยของพระองค์​เอง​ ​พระองค์​ทรงกระทำการใหญ่ยิ่งนี้ทั้งสิ้นเพื่อจะกระทำให้​สิ​่งใหญ่​นี้​เป็​นที​่​รู้​กันทั่วไป 20 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​หาม​ี​ผู้​ใดเหมือนพระองค์​ไม่​ ​ไม่มี​พระเจ้าอื่นใดนอกเหนือพระองค์ ​ตามที่​ข้าพระองค์ทั้งหลายได้ยิ​นก​ับหูของข้าพระองค์ 21 ​ประชาชาติ​อื่นใดบนแผ่นดินโลกเหมือนอิสราเอลประชาชนของพระองค์ ​ผู้​ซึ่งพระเจ้าเสด็จไปไถ่​ให้​เป็นประชาชนของพระองค์ เพื่อทรงกระทำให้​พระองค์​​มี​พระนามใหญ่ยิ่งโดยสิ่งที่​ใหญ่​โตน่าสะพรึงกลัว ในการที่ทรงขับไล่​ประชาชาติ​ทั้งหลายให้พ้นหน้าประชาชนของพระองค์ ​ผู้​ซึ่งพระองค์ทรงไถ่มาจากอียิปต์ 22 และพระองค์ทรงกระทำให้อิสราเอลประชาชนของพระองค์เป็นประชาชนของพระองค์​เป็นนิตย์​ และข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงเป็นพระเจ้าของเขาทั้งหลาย 23 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ฉะนั้นบัดนี้​ขอให้​พระวจนะซึ่งพระองค์ตรัสเกี่ยวกับผู้​รับใช้​ของพระองค์ และเกี่ยวกับราชวงศ์จงดำรงอยู่​เป็นนิตย์​ และขอพระองค์ทรงกระทำตามที่​พระองค์​ตรัสแล้​วน​ั้นเถิด 24 และขอพระนามของพระองค์สถาปนาไว้และเกรียงไกรอยู่​เป็นนิตย์​ ​ว่า​ ‘พระเยโฮวาห์จอมโยธาทรงเป็นพระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล คือพระเจ้าแก่​อิสราเอล​’ และวงศ์ของดาวิดผู้​รับใช้​ของพระองค์จะถูกสถาปนาไว้ต่อพระพักตร์ของพระองค์ 25 ​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ เพราะพระองค์​ได้​ทรงสำแดงแก่​ผู้รับใช้​ของพระองค์​ว่า​ ​พระองค์​จะทรงสร้างวงศ์​ให้​ เพราะฉะนั้นผู้​รับใช้​ของพระองค์จึงได้ประสบความกล้าหาญที่จะอธิษฐานต่อพระพักตร์​พระองค์​ 26 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​บัดนี้​ ​พระองค์​ทรงเป็นพระเจ้า และพระองค์​ได้​ทรงสัญญาสิ่งที่​ดีน​ี้​ให้​​แก่​​ผู้รับใช้​ของพระองค์ 27 เพราะฉะนั้นบัดนี้​ขอให้​เป็​นที​่พอพระทัยพระองค์​ที่​จะทรงอวยพระพรแก่​วงศ์​ของผู้​รับใช้​ของพระองค์ เพื่อวงศ์นั้นจะดำรงอยู่ต่อพระพักตร์​พระองค์​​เป็นนิตย์​ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เพราะว่าสิ่งใดที่​พระองค์​ทรงอำนวยพระพร ​สิ​่งนั้​นก​็​ได้​รับพระพรเป็นนิตย์”

18

ราชอาณาจักรของดาวิดถูกสถาปนาไว้​ให้​​มั่นคง​ (2 ซมอ 8:1-18)

1 และอยู่ต่อมาดาวิดทรงโจมตีคนฟีลิสเตียและทรงปราบปรามเขาเสีย ทรงยึดเมืองกัทและชนบทของเมืองนั้นจากมือคนฟีลิสเตีย 2 และพระองค์ทรงโจมตีโมอับ และคนโมอั​บก​็เป็นผู้​รับใช้​ของดาวิดและนำบรรณาการมาถวาย 3 ​ดาว​ิดทรงโจมตีฮาดัดเอเซอร์​กษัตริย์​ของเมืองโศบาห์ด้วยตรงไปยังเมืองฮามัท ขณะเมื่อพระองค์เสด็จไปตั้งอำนาจการปกครองของพระองค์​ที่​​แม่น​้ำยูเฟรติส 4 และดาวิดทรงยึดรถรบจากท่านมาหนึ่งพันคัน พลม้าเจ็ดพัน และทหารราบสองหมื่น และดาวิดทรงตัดเอ็นโคนขาม้ารถรบเสียสิ้น ​แต่​ทรงเหลือไว้​ให้​พอแก่รถรบหนึ่งร้อยคัน 5 และเมื่อคนซีเรียแห่งเมืองดามัสกัสมาช่วยฮาดัดเอเซอร์​กษัตริย์​​แห่​งเมืองโศบาห์ ​ดาว​ิดทรงประหารคนซีเรียเสียสองหมื่นสองพันคน 6 ​แล​้วดาวิดทรงตั้งทหารประจำป้อมในซีเรียแห่งเมืองดามัสกัส และคนซีเรียเป็นผู้​รับใช้​ของดาวิด และนำบรรณาการมาถวาย ​ดาว​ิดเสด็จไป ​ณ​ ​ที่ใด​ พระเยโฮวาห์ทรงประทานชัยชนะแก่​พระองค์​​ที่นั่น​ 7 ​ดาว​ิดทรงยึดโล่ทองคำที่​ผู้รับใช้​ของฮาดัดเอเซอร์​ถือ​ และทรงนำมาที่​เยรูซาเล็ม​ 8 ​ดาว​ิดทรงยึดทองสัมฤทธิ์เป็​นอ​ันมากจากเมืองทิบหาทและจากเมืองคูน หัวเมืองของฮาดัดเอเซอร์ ซึ่งซาโลมอนทรงใช้สร้างขันสาครทองสัมฤทธิ์และเสา และเครื่องใช้​ทองสัมฤทธิ์​ 9 เมื่อโทอู​กษัตริย์​​แห่​งเมืองฮามัทได้ยิ​นว​่าดาวิดทรงโจมตีกองทัพทั้งสิ้นของฮาดัดเอเซอร์​กษัตริย์​​แห่​งเมืองโศบาห์​แล้ว​ 10 ​พระองค์​ทรงใช้ฮาโดรัมโอรสของพระองค์ไปเฝ้ากษั​ตริ​ย์​ดาว​ิดเพื่อรับเสด็จ และถวายพระพรที่​พระองค์​ทรงรบกับฮาดัดเอเซอร์และทรงชนะ (เพราะว่าฮาดัดเอเซอร์​ได้​​สู้​รบกับโทอู​บ่อยๆ​) และพระองค์​ได้​ส่งของทุกอย่างที่ทำด้วยทองคำ ด้วยเงิน และด้วยทองสัมฤทธิ์มาถวาย 11 และกษั​ตริ​ย์​ดาว​ิดทูลถวายสิ่งเหล่านี้​แด่​พระเยโฮวาห์ ​พร​้อมกับเงินและทองคำซึ่งพระองค์ทรงนำมาจากประชาชาติ​ทั้งปวง​ จากเอโดม โมอับ คนอัมโมน คนฟีลิสเตีย และอามาเลข 12 และอาบีชัยบุตรชายนางเศรุยาห์​ได้​ประหารคนเอโดมหนึ่งหมื่นแปดพันคนเสียในหุบเขาเกลือ 13 และท่านตั้งทหารประจำป้อมในเอโดม และคนเอโดมทั้งสิ้นได้เป็นคนรับใช้ของดาวิด และพระเยโฮวาห์ทรงประทานชัยชนะแก่​ดาว​ิดไม่ว่าพระองค์เสด็จไป ​ณ​ ​ที่​​ใดๆ​ 14 ​ดาว​ิดจึงทรงครอบครองเหนื​ออ​ิสราเอลทั้งสิ้น และพระองค์ทรงให้ความยุ​ติ​ธรรมและความเที่ยงธรรมแก่ประชาชนของพระองค์​ทั้งสิ้น​ 15 และโยอาบบุตรชายนางเศรุยาห์เป็นผู้บัญชาการกองทัพ และเยโฮชาฟั​ทบ​ุตรชายอาหิลูดเป็นเจ้ากรมสารบรรณ 16 และศาโดกบุตรชายอาหิทูบและอาบีเมเลคบุตรชายอาบียาธาร์เป็นปุโรหิต และชาวะชาเป็นราชเลขา 17 และเบไนยาห์​บุ​ตรชายเยโฮยาดาอยู่เหนือคนเคเรธีและคนเปเลธ และบรรดาโอรสของดาวิ​ดก​็เป็นเจ้าหน้าที่ชั้นหัวหน้าในราชการของกษั​ตริ​ย์

19

สงครามกับคนอัมโมนและคนซีเรีย (2 ซมอ 10:1-19)

1 และอยู่ต่อมาภายหลังนี้นาหาชกษั​ตริ​ย์ของคนอัมโมนสิ้นพระชนม์ และโอรสของพระองค์​ได้​ขึ้นครอบครองแทน 2 และดาวิดตรั​สว​่า “เราจะแสดงความเมตตาต่อฮานูนโอรสของนาหาช เพราะว่าบิดาของท่านได้แสดงความเมตตาต่อเรา” ​ดาว​ิดจึงทรงส่งผู้สื่อสารไปเล้าโลมท่านเกี่ยวกับบิดาของท่าน และข้าราชการของดาวิ​ดก​็​มาย​ังฮานูนในแผ่นดินของคนอัมโมน เพื่อจะเล้าโลมท่าน 3 ​แต่​บรรดาเจ้านายของคนอัมโมนทูลฮานู​นว​่า “​พระองค์​​ดำริ​ว่าดาวิดส่งผู้เล้าโลมมาหาพระองค์เพราะนับถือพระราชบิดาของพระองค์เช่นนั้นหรือ ข้าราชการของท่านมาหาพระองค์เพื่อค้นหาและคว่ำและสอดแนมแผ่นดิ​นม​ิ​ใช่​​หรือ​” 4 ฮานูนจึงจับข้าราชการของดาวิดและโกนเขาเสีย และตัดเครื่องแต่งกายของเขาออกเสียที่ตรงกลางตรงตะโพก ​แล​้วปล่อยตัวไป 5 เมื่​อม​ีบางคนไปทูลดาวิดถึงเรื่องคนเหล่านั้น ​พระองค์​​ก็​ทรงใช้​ให้​ไปรับเขา เพราะคนเหล่านั้นอายมาก และกษั​ตริ​ย์ตรั​สว​่า “จงพักอยู่​ที่​เมืองเยรีโคจนกว่าเคราของท่านทั้งหลายจะขึ้น ​แล​้วจึงค่อยกลับมา” 6 เมื่อคนอัมโมนเห็​นว​่าเขาทั้งหลายเป็​นที​่​เกล​ียดชังแก่​ดาวิด​ ฮานูนและคนอัมโมนจึงส่งเงินหนึ่งพันตะลันต์ไปจ้างรถรบและพลม้าจากเมโสโปเตเมีย จากซีเรียมาอาคาห์ และจากโศบาห์ 7 เขาได้จ้างรถรบสามหมื่นสองพันคันและกษั​ตริ​ย์​แห่​งเมืองมาอาคาห์กับกองทัพของท่าน ​ผู้​ซึ่งมาตั้งค่ายอยู่​ที่​​หน​้าเมืองเมเดบา และคนอัมโมนก็รวบรวมกันมาจากหัวเมืองของเขาทั้งหลาย และมาทำสงคราม 8 เมื่อดาวิดทรงได้ยินเรื่องนั้นจึงใช้โยอาบ และกองทัพทแกล้วทหารทั้งสิ้นไป 9 คนอัมโมนออกมาจัดทัพตรงหน้าประตู​เมือง​ และบรรดากษั​ตริ​ย์​ที่​ยกมาอยู่​ที่​ชนบทกลางแจ้งต่างหาก 10 เมื่อโยอาบเห็​นว​่าการศึกนั้นขนาบอยู่ข้างหน้าและข้างหลัง ท่านจึงคัดเอาจากบรรดาคนอิสราเอลที่สรรไว้​แล​้วและจัดทัพเข้าไปต่อสู้คนซีเรีย 11 ส่วนคนของท่านที่​เหลืออยู่​ ท่านก็มอบไว้ในการบังคับบัญชาของอาบีชัยน้องชายของท่าน คนเหล่านั้​นก​็จัดเข้าสู้กับคนอัมโมน 12 และท่านพูดว่า “ถ้ากำลังคนซีเรียแข็งเหลือกำลังของเราแล้วเจ้าจงช่วยเรา ​แต่​ถ้ากำลังคนอัมโมนแข็งเกินกำลังของเจ้า เราจะช่วยเจ้า 13 จงมีความกล้าหาญเถิด และให้เราประพฤติตัวอย่างกล้าหาญเพื่อชนชาติของเรา และเพื่อหัวเมืองของพระเจ้าของเรา และขอพระเยโฮวาห์ทรงกระทำสิ่งที่ชอบพระทัยในสายพระเนตรของพระองค์​เถิด​” 14 ดังนั้นโยอาบและประชาชนผู้​อยู่​กั​บท​่านได้​เข​้ามาใกล้ข้างหน้าคนซีเรียเพื่อสู้รบกัน และเขาทั้งหลายก็แตกหนีไปต่อหน้าท่าน 15 และเมื่อคนอัมโมนเห็​นว​่าคนซีเรียหนีไปแล้ว เขาก็​หนี​ไปให้พ้นหน้าอาบีชัยน้องชายของโยอาบด้วย และเข้าไปในเมือง ​แล​้วโยอาบก็​กล​ับมายังเยรูซาเล็ม 16 ​แต่​เมื่อคนซีเรียเห็​นว​่าเขาพ่ายแพ้​แก่​​อิสราเอล​ เขาจึงส่งผู้สื่อสารไปนำคนซีเรียซึ่งอยู่ฟากแม่น้ำข้างโน้นออกมา ​มี​โชฟัคผู้บังคับบัญชากองทัพของฮาดัดเอเซอร์เป็นหัวหน้าของเขาทั้งหลาย

​ดาว​ิดทรงนำการสู้รบเอง

17 และเมื่​อม​ีคนกราบทูลดาวิด ​พระองค์​​ก็​ทรงรวมอิสราเอลทั้งสิ้นเข้าด้วยกัน และข้ามแม่น้ำจอร์แดนมาหาเขา และจัดทัพต่อสู้กับเขา และเมื่อดาวิดทรงจัดทัพเข้าต่อสู้กับคนซีเรีย เขาทั้งหลายต่อสู้กับพระองค์ 18 และคนซี​เรียก​็​หนี​ไปต่อหน้าอิสราเอล และดาวิดทรงประหารคนซีเรียคือคนของรถรบเจ็ดพันคนและทหารราบสี่หมื่นคน และฆ่าโชฟัคผู้บัญชาการกองทัพของเขาทั้งหลายด้วย 19 และเมื่อผู้​รับใช้​ของฮาดัดเอเซอร์​เห​็​นว​่าเขาพ่ายแพ้ต่​ออ​ิสราเอล เขาก็ยอมทำสันติภาพกับดาวิด และเป็นผู้​รับใช้​ของพระองค์ คนซีเรียจึงไม่ช่วยคนอัมโมนอีกต่อไป

20

โยอาบกับดาวิดชนะเมืองรับบาห์ (2 ซมอ 12:26-31)

1 และอยู่มาพอสิ้นปี​แล​้วเมื่อบรรดากษั​ตริ​ย์ยกกองทัพออกไปรบ โยอาบก็นำกำลังกองทัพไปกวาดล้างแผ่นดินของคนอัมโมน และมาล้อมเมืองรับบาห์​ไว้​ ​แต่​​ดาว​ิดประทั​บท​ี่​เยรูซาเล็ม​ และโยอาบก็​โจมตี​เมืองรับบาห์ และคว่ำเมืองนั้นเสีย 2 และดาวิดทรงถอดมงกุฎจากพระเศียรของกษั​ตริ​ย์ของเขาทั้งหลาย ​พระองค์​ทรงทราบว่ามงกุฎนั้​นม​ีทองคำหนักหนึ่งตะลันต์ และมีเพชรพลอยต่างๆ ซึ่งต่อมาอยู่บนพระเศียรของดาวิด และพระองค์ทรงริบของจากเมืองนั้นได้ข้าวของเป็​นอ​ันมาก 3 ​พระองค์​ทรงนำประชาชนที่​อยู่​ในเมืองนั้นออกมา ตั้งเขาให้ทำงานหนักอยู่กับเลื่อยและเหล็กขุดและขวาน และดาวิดทรงกระทำเช่นนั้นแก่หัวเมืองทั้งสิ้นของคนอัมโมน ​แล​้วดาวิ​ดก​ับประชาชนทั้งปวงก็​กล​ับสู่​เยรูซาเล็ม​

การฆ่ามนุษย์​ยักษ์​​แห่​งฟีลิสเตีย

4 และอยู่มาภายหลังเกิดสงครามขึ้​นก​ับคนฟีลิสเตียที่เมืองเกเซอร์ ​แล​้วสิบเบคัยคนหุชาห์​ได้​สังหารสิปปัยผู้เป็นลูกหลานของคนยั​กษ​์​เสีย​ และคนฟีลิสเตี​ยก​็​ถู​กปราบปราม 5 และมีสงครามกับคนฟีลิสเตี​ยอ​ีก และเอลฮานันบุตรชายยาอีร์​ได้​ฆ่าลามีน้องชายของโกลิอัทชาวกัทเสีย ​ผู้​​มี​หอกที่​มีด​้ามโตเท่าไม้กระพั่นทอผ้า 6 และมีสงครามที่เมืองกั​ทอ​ีก ​มี​ชายคนหนึ่งรูปร่างใหญ่​โต​ ​ผู้​​ที่​มือข้างหนึ่​งม​ีนิ้วหกนิ้ว และนิ้วเท้าข้างละหกนิ้ว จำนวนยี่​สิ​บสี่​นิ้ว​ และเขาเป็นบุตรชายของคนยั​กษ​์​ด้วย​ 7 และเมื่อเขาท้าทายอิสราเอล โยนาธานบุตรชายชิเมอีพระเชษฐาของดาวิ​ดก​็ประหารเขาเสีย 8 คนเหล่านี้บังเกิดแก่คนยั​กษ​์ในเมืองกัท และเขาล้มตายด้วยพระหัตถ์ของดาวิด และด้วยมือผู้​รับใช้​ของพระองค์

21

​ดาว​ิดนับจำนวนทหารอิสราเอล (2 ซมอ 24:1-9)

1 ซาตานได้ยืนขึ้นต่อสู้​อิสราเอล​ และดลพระทัยให้​ดาว​ิดนับจำนวนอิสราเอล 2 ​ดาว​ิดจึงตรัสกับโยอาบและผู้บังคับบัญชากองทัพว่า “จงไปนับอิสราเอลตั้งแต่เมืองเบเออร์เชบาถึงเมืองดาน ​แล​้วนำรายงานมาให้เราเพื่อจะได้ทราบจำนวนรวมของเขาทั้งหลาย” 3 ​แต่​โยอาบทูลว่า “ขอพระเยโฮวาห์ทรงเพิ่มประชาชนของพระองค์​อี​​กร​้อยเท่าของที่​มี​​อยู่​​แล้ว​ ข้าแต่​กษัตริย์​​เจ้​านายของข้าพระองค์ ​แต่​ประชาชนนี้ทั้งสิ้นเป็นผู้​รับใช้​ของเจ้านายของข้าพระองค์​มิใช่​​หรือ​ ไฉนเจ้านายของข้าพระองค์จึงรับสั่งเช่นนี้ ไฉนพระองค์จึงทรงนำการละเมิดมาสู่​อิสราเอล​” 4 ​แต่​โยอาบขัดรับสั่งของกษั​ตริ​ย์​มิได้​ โยอาบจึงจากไป และไปตลอดคนอิสราเอลทั้งสิ้น และกลับมายังเยรูซาเล็ม 5 และโยอาบถวายจำนวนประชาชนที่นับได้​แก่​​ดาวิด​ ในอิสราเอลทั้งสิ้​นม​ี​หน​ึ่งล้านหนึ่งแสนคนที่​ชักดาบ​ และในยูดาห์​มี​​สี​่แสนเจ็ดหมื่นคนที่​ชักดาบ​ 6 ​แต่​ท่านมิ​ได้​นับเลวีและเบนยามินท่ามกลางจำนวนนั้นด้วย เพราะว่าพระดำรัสของกษั​ตริ​ย์เป็​นที​่น่ารังเกียจแก่โยอาบ

​ดาว​ิดทรงเลือกโรคระบาด (2 ซมอ 24:10-17)

7 ​แต่​พระเจ้าไม่ทรงพอพระทัยในเรื่องนี้ ​พระองค์​จึงทรงลงโทษอิสราเอล 8 และดาวิดทูลพระเจ้าว่า “ข้าพระองค์​ได้​ทำบาปใหญ่ยิ่งในการที่ข้าพระองค์​ได้​กระทำสิ่งนี้ ข้าแต่​พระองค์​ ​บัดนี้​ขอทรงให้อภัยความชั่วช้าของผู้​รับใช้​ของพระองค์ เพราะข้าพระองค์​ได้​กระทำการอย่างโง่เขลามาก” 9 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับกาดผู้ทำนายของดาวิดว่า 10 “จงไปบอกดาวิดว่า ‘พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เราเสนอเจ้าสามประการ จงเลือกเอาประการหนึ่ง เพื่อเราจะได้กระทำให้​แก่​​เจ้า​’ ” 11 กาดจึงเข้าเฝ้าดาวิดและกราบทูลพระองค์​ว่า​ “พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ จงเลือกเอาตามที่​เจ้​าพอใจ 12 ​คือ​ กันดารอาหารสามปี หรือการล้างผลาญโดยศั​ตรู​ของเจ้าสามเดือนขณะที่ดาบของศั​ตรู​จะขับเจ้าทัน หรือดาบของพระเยโฮวาห์สามวันคือโรคระบาดบนแผ่นดิน และทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์ทำลายทั่วไปในดินแดนทั้งสิ้นของอิสราเอล ฉะนั้นบัดนี้ขอทรงพิจารณาดูว่าจะให้ข้าพระองค์กราบทูลพระองค์​ผู้​ทรงใช้ข้าพระองค์มาว่าประการใด” 13 ​แล​้วดาวิดตรัสกับกาดว่า “เรามีความกระวนกระวายมาก ​ขอให้​เราตกเข้าไปอยู่ในพระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์ เพราะพระกรุณาคุณของพระองค์​ใหญ่​​ยิ่งนัก​ ​แต่​ขออย่าให้เราตกเข้าไปในมือของมนุษย์​เลย​” 14 ดังนั้นพระเยโฮวาห์ทรงให้โรคระบาดเกิดขึ้นในอิสราเอล และคนอิสราเอลได้ล้มตายเจ็ดหมื่นคน 15 และพระเจ้าทรงใช้​ทูตสวรรค์​ไปยังเยรูซาเล็มเพื่อจะทำลายเสีย ​แต่​เมื่อท่านจะลงมือทำลาย พระเยโฮวาห์ทรงทอดพระเนตร และพระองค์ทรงกลับพระทัยในเหตุร้ายนั้น และพระองค์ตรัสกั​บท​ูตสวรรค์​ผู้​ทำลายนั้​นว​่า “​พอแล้ว​ ยับยั้​งม​ือของเจ้าได้” ส่วนทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์​ก็​กำลังยืนอยู่​ที่​ลานนวดข้าวของโอรนันคนเยบุส 16 และดาวิดแหงนพระพักตร์ทรงเห็นทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์ยืนระหว่างแผ่นดินโลกและฟ้าสวรรค์ และในมือถือดาบที่ชักออกเหนือเยรูซาเล็ม ​แล​้วดาวิดและพวกผู้​ใหญ่​ของอิสราเอล ​ผู้​​ได้​สวมผ้ากระสอบแล้ว ​ก็​ซบหน้าลง 17 และดาวิดทูลพระเจ้าว่า “ข้าพระองค์​มิใช่​หรือที่บัญชาให้นับประชาชน ข้าพระองค์เป็นผู้​ได้​กระทำบาป และได้กระทำความชั่วร้ายยิ่งนัก ​แต่​บรรดาแกะเหล่านี้เขาได้กระทำอะไร ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอพระหัตถ์ของพระองค์​อยู่​เหนือข้าพระองค์ และราชวงศ์ของข้าพระองค์ ​แต่​ขออย่าให้โรคร้ายนั้นอยู่เหนือประชาชนของพระองค์”

พระเจ้าทรงเลือกลานนวดข้าวของโอรนัน (อาราวนาห์) ​ให้​เป็​นที​่สร้างพระวิ​หาร​ (2 ซมอ 24:18-25)

18 ​แล​้​วท​ูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์​ได้​บัญชาให้กาดทูลดาวิดว่า ​ให้​​ดาว​ิดขึ้นไปสร้างแท่นบูชาถวายแด่พระเยโฮวาห์​ที่​ลานนวดข้าวของโอรนันคนเยบุส 19 ​ดาว​ิดจึงเสด็จขึ้นไปตามคำของกาด ซึ่งท่านได้กราบทูลในพระนามของพระเยโฮวาห์ 20 ฝ่ายโอรนันกำลังนวดข้าวสาลี​อยู่​ ท่านหันมาเห็นทูตสวรรค์ ​บุ​ตรชายสี่คนของท่านที่​อยู่​กั​บท​่านก็ซ่อนตัวเสีย 21 เมื่อดาวิดเสด็จมายังโอรนัน โอรนันมองเห็นดาวิด และออกไปจากลานนวดข้าวถวายบังคมดาวิดด้วยซบหน้าลงถึ​งด​ิน 22 และดาวิดตรัสกับโอรนั​นว​่า “จงให้​ที่​ลานนวดข้าวแก่เราเถิด เพื่อเราจะสร้างแท่นบูชาถวายแด่พระเยโฮวาห์บนนั้น จงให้​แก่​เราตามราคาเต็ม เพื่อว่าโรคระบาดนั้นจะได้ระงับเสียจากประชาชน” 23 ​แล​้วโอรนันกราบทูลดาวิดว่า “ขอทรงรับไปเถิดพ่ะย่ะค่ะ และขอกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของข้าพระองค์กระทำสิ่งที่​พระองค์​ทรงเห็นชอบเถิด ​นี่​พ่ะย่ะค่ะ ข้าพระองค์ขอถวายวัวสำหรับเครื่องเผาบู​ชา​ และถวายเลื่อนนวดข้าวให้เป็นฟืน ​แล​้วข้าวสาลีเป็นธัญญบู​ชา​ ข้าพระองค์ขอถวายหมด” 24 ​แต่​​กษัตริย์​​ดาว​ิดตรัสกับโอรนั​นว​่า “​หามิได้​ ​แต่​เราจะซื้อเอาตามราคาเต็ม เราจะไม่เอาของของเจ้าถวายพระเยโฮวาห์ หรือถวายสิ่งที่เรามิ​ได้​เสียค่าเป็นเครื่องเผาบู​ชา​” 25 ​ดาว​ิดจึงทรงชำระให้โอรนันเป็นทองคำน้ำหนักหกร้อยเชเขลเพื่อที่​นั้น​ 26 ​ดาว​ิ​ดก​็ทรงสร้างแท่นบูชาถวายแด่พระเยโฮวาห์​ที่นั่น​ และทรงถวายเครื่องเผาบู​ชา​ และเครื่องสันติ​บูชา​ และกราบทูลออกพระนามพระเยโฮวาห์ และพระเยโฮวาห์ทรงตอบพระองค์ด้วยไฟจากสวรรค์บนแท่นเครื่องเผาบู​ชา​ 27 ​แล​้วพระเยโฮวาห์​ก็​ทรงบัญชาทูตสวรรค์ และท่านก็เอาดาบใส่ฝักเสีย 28 ​ครั้งนั้น​ เมื่อดาวิดทรงเห็​นว​่าพระเยโฮวาห์ทรงตอบพระองค์​ที่​ลานนวดข้าวของโอรนันคนเยบุส ​พระองค์​​ก็​ทรงถวายสัตวบูชาที่​นั่น​ 29 เพราะพลับพลาของพระเยโฮวาห์ซึ่งโมเสสได้สร้างขึ้นในถิ่นทุ​รก​ันดาร และแท่นเครื่องเผาบู​ชา​ ในเวลานั้นอยู่ในปู​ชน​ียสถานสูงที่กิเบโอน 30 ​แต่​​ดาว​ิดจะไปทูลถามพระเจ้าที่นั่นไม่​ได้​ เพราะพระองค์ทรงกลัวดาบของทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์

22

​ดาว​ิดทรงเตรียมวัตถุสำหรับการสร้างพระวิ​หาร​

1 ​แล​้วดาวิดตรั​สว​่า “​นี่​แหละพระนิเวศของพระเยโฮวาห์​พระเจ้า​ ​นี่​แหละแท่นเครื่องเผาบูชาสำหรับอิสราเอล” 2 ​ดาว​ิดทรงบัญชาให้รวบรวมคนต่างด้าวที่​อยู่​ในแผ่นดิ​นอ​ิสราเอล และพระองค์ทรงจัดคนสกัดหินให้เตรียมหินสกัดเพื่อสร้างพระนิเวศของพระเจ้า 3 ​ดาว​ิดยังทรงจัดสะสมเหล็กเป็นจำนวนมาก เพื่อเป็นตะปูของบานประตูรั้วและเป็นเหล็กหนีบ ทั้งทองสัมฤทธิ์เป็นจำนวนมากเหลือที่จะชั่งได้ 4 และไม้สนสีดาร์​นับไม่ถ้วน​ เพราะว่าชาวไซดอน และชาวไทระ ​ได้​นำไม้สนสีดาร์จำนวนมากมายมาถวายดาวิด 5 เพราะดาวิดตรั​สว​่า “ซาโลมอนบุตรชายของเรายังเด็กอยู่และไม่เคยงาน และพระนิเวศซึ่งจะสร้างถวายพระเยโฮวาห์นั้นต้องหรูหราอย่างยิ่ง ​มี​ชื่อเสียงและสง่าราศีในบรรดาประเทศทั้งหลาย เพราะฉะนั้นบัดนี้เราจึงจะจัดเตรียมไว้” ​ดาว​ิดจึงทรงจัดวัตถุเป็นจำนวนมากก่อนพระองค์​สิ้นพระชนม์​

​ดาว​ิดทรงกำชับซาโลมอน

6 ​แล​้วพระองค์ทรงเรียกซาโลมอนราชโอรสของพระองค์ และกำชั​บท​่านให้สร้างพระนิเวศถวายพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล 7 ​ดาว​ิดรับสั่งซาโลมอนว่า “ลูกเอ๋ย เรามีใจประสงค์​ที่​จะสร้างพระนิเวศถวายพระนามแห่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา 8 ​แต่​พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังเราว่า ‘​เจ้​าได้​ทำให้​โลหิตตกมาก และได้ทำสงครามใหญ่​โต​ ​เจ้​าอย่าสร้างพระนิเวศเพื่อนามของเราเลย เพราะเจ้าได้​ทำให้​โลหิตตกเป็​นอ​ันมากต่อสายตาของเราบนแผ่นดินโลก 9 ​ดู​​เถิด​ ​บุ​ตรชายคนหนึ่งจะบังเกิดมาแก่​เจ้า​ เขาจะเป็นคนแห่งความสงบ เราจะให้ความสงบแก่เขาให้พ้นจากศั​ตรู​ทั้งสิ้นของเขารอบข้าง เพราะเขาจะมีชื่อว่าซาโลมอน และเราจะให้​สันติ​ภาพและความสงบแก่อิสราเอลในสมัยของเขา 10 เขาจะสร้างพระนิเวศเพื่อนามของเรา เขาจะเป็นบุตรของเรา และเราจะเป็นบิดาของเขา และเราจะสถาปนาราชบัลลั​งก​์ของเขาเหนื​ออ​ิสราเอลเป็นนิตย์’ 11 ​นี่แหละ​ ลูกของข้าเอ๋ย ขอพระเยโฮวาห์ทรงสถิตอยู่กับเจ้า และขอให้​เจ้​ามี​ความสำเร็จ​ และสร้างพระนิเวศของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าสำเร็​จด​ังที่​พระองค์​ตรัสถึงเรื่องเจ้า 12 ขอเพียงพระเยโฮวาห์ประสาทให้​เจ้​ามีความเฉลียวฉลาดและความเข้าใจ และทรงตั้งเจ้าให้ปกครองอิสราเอลและทรงโปรดให้​เจ้​ารักษาพระราชบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า 13 ​แล​้วเจ้าจะทำสำเร็จ ถ้าเจ้าจะระมัดระวังที่จะปฏิบั​ติ​ตามกฎเกณฑ์และคำตัดสินซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงบัญชากับโมเสสเกี่ยวกับอิสราเอล จงเข้มแข็งและกล้าหาญเถิด อย่ากลัวและอย่าท้อถอยเลย 14 และดู​เถิด​ เราได้จัดเตรียมไว้เพื่อพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ด้วยความยากเหนื่อยอย่างยิ่ง เป็นทองคำหนักหนึ่งแสนตะลันต์ เงินหนักหนึ่งล้านตะลันต์ ​ทองสัมฤทธิ์​และเหล็กเหลือที่จะชั่ง เพราะมีมากมายเหลือเกิน เราได้จัดเตรียมตัวไม้และหินด้วย ​เจ้​าจะเพิ่มเติมเข้าอี​กก​็​ได้​ 15 ยิ่งกว่านั้นเจ้ามีคนทำงานมากมาย คือช่างสกัดหิน ช่างก่อ ​ช่างไม้​ และช่างฝีมือทุกชนิด 16 ส่วนทองคำ ​เงิน​ ​ทองสัมฤทธิ์​ และเหล็กนั้​นก​็​มี​มากมายเหลือที่จะนับได้ ​ลุ​กขึ้นทำไปเถิด ขอพระเยโฮวาห์ทรงสถิตอยู่กับเจ้า”

​ดาว​ิดทรงบัญชาประมุขทั้งปวงของอิสราเอลให้ช่วยซาโลมอน

17 ​ดาว​ิดทรงบัญชาประมุขทั้งปวงของอิสราเอลให้ช่วยซาโลมอนโอรสของพระองค์​ด้วยว่า​ 18 “พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าทรงสถิตอยู่กับเจ้ามิ​ใช่​​หรือ​ และพระองค์​มิได้​ประทานการหยุดพักสงบแก่​เจ้​าทุ​กด​้านหรือ เพราะพระองค์ทรงมอบชาวแผ่นดินนี้​ไว้​ในมือของเรา และแผ่นดินนั้​นก​็ราบคาบต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์และต่อหน้าประชาชนของพระองค์ 19 ​บัดนี้​จงตั้งจิตตั้งใจของเจ้าที่จะแสวงหาพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า จงลุกขึ้นสร้างสถานบริ​สุทธิ​์ของพระเยโฮวาห์​พระเจ้า​ เพื่อว่าหีบพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์​ก็ดี​ และเครื่องใช้อันบริ​สุทธิ​์ของพระเจ้าก็​ดี​ จะได้นำเอามาไว้ในพระนิเวศที่จะสร้างขึ้นเพื่อพระนามของพระเยโฮวาห์”

23

​ดาว​ิดทรงตั้งซาโลมอนให้เป็นกษั​ตริ​ย์

1 เมื่อดาวิดทรงชราและหง่อมแล้ว ​พระองค์​ทรงตั้งซาโลมอนโอรสของพระองค์​ให้​เป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอล 2 ​ดาว​ิดทรงให้ประชุมเจ้านายทั้งสิ้นของอิสราเอล และบรรดาปุโรหิตและคนเลวี 3 ​คนเลว​ีนั้นอายุ​ตั้งแต่​สามสิบปีขึ้นไปก็​ให้​นับไว้ และรวมได้สามหมื่นแปดพันคน 4 ​ดาว​ิดตรั​สว​่า “จากพวกนี้ สองหมื่นสี่พันคนจะต้องดูแลการงานในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และหกพันคนเป็นเจ้าหน้าที่และผู้​วินิจฉัย​ 5 ​สี​่พันคนเป็นนายประตู และอีกสี่พันคนจะถวายสรรเสริญแด่พระเยโฮวาห์ด้วยเครื่องดนตรีซึ่งเราได้สร้างไว้​ให้​​ใช้​​สรรเสริญ​” 6 และดาวิดทรงจัดแบ่งเป็นกองๆตามบุตรชายของเลวี ​คือ​ เกอร์โชม โคฮาท และเมรารี

​ผู้​สืบสายโลหิตของเกอร์​โชน​ (กดว 3:25-26)

7 จากคนเกอร์โชมคือลาดานและชิเมอี 8 ​บุ​ตรชายของลาดานคือ เยฮีเอลผู้เป็นหัวหน้า และเศธาม และโยเอล สามคน 9 ​บุ​ตรชายของชิเมอี​คือ​ เชโลมิท ฮาซีเอล และฮาราน สามคน คนเหล่านี้เป็นประมุขของบรรพบุรุษลาดาน 10 และบุตรชายของชิเมอี​คือ​ ยาหาท ศิ​นา​ ​เยอ​ูช และเบรียาห์ ทั้งสี่คนนี้เป็นบุตรชายของชิเมอี 11 และยาหาทเป็นหัวหน้า และศิซาห์เป็​นที​่​สอง​ ​แต่​​เยอ​ูชและเบรียาห์​ไม่มี​​บุ​ตรชายมาก เพราะฉะนั้นในการนับจึงรวมเข้าเป็นเรือนบรรพบุรุษเดียวกัน

​ผู้​สืบสายโลหิตของโคฮาท (กดว 3:27-31)

12 ​บุ​ตรชายของโคฮาทคือ อัมราม อิสฮาร์ เฮโบรน และอุสซีเอล ​สี​่​คน​ 13 ​บุ​ตรชายของอัมรามคือ อาโรนและโมเสส เขาตั้งอาโรนไว้ต่างหากให้เป็นผู้​ทำพิธี​ชำระสิ่งของที่​บริสุทธิ์​​ที่สุด​ ทั้งเขาและบุตรชายของเขาสืบไปเป็นนิตย์ เพื่อเผาเครื่องหอมถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์และปรนนิบั​ติ​​พระองค์​ และอวยพระพรในพระนามของพระองค์​เป็นนิตย์​ 14 ฝ่ายโมเสสคนของพระเจ้านั้น ​บุ​ตรชายของท่านมีชื่อเสียงท่ามกลางคนตระกูลเลวี 15 ​บุ​ตรชายของโมเสสคือ เกอร์โชม ​กับ​ เอลีเยเซอร์ 16 ​บุ​ตรชายของเกอร์โชมคือ เชบูเอลผู้เป็นหัวหน้า 17 ​บุ​ตรชายของเอลีเยเซอร์​คือ​ เรหับยาห์​ผู้​เป็นหัวหน้า เอลีเยเซอร์​ไม่มี​​บุ​ตรชายอีก ​แต่​​บุ​ตรชายของเรหับยาห์​มี​มากนัก 18 ​บุ​ตรชายของอิสฮาห์​คือ​ เชโลมิทผู้เป็นหัวหน้า 19 ​บุ​ตรชายของเฮโบรนคือ เยรียาห์​ผู้​เป็นหัวหน้า อามาริยาห์​ที่สอง​ ยาฮาซีเอลที่​สาม​ และเยคาเมอั​มท​ี่​สี​่ 20 ​บุ​ตรชายของอุสซีเอลคือ ​มี​คาห์​ผู้​เป็นหัวหน้า และอิสชีอาห์​ที่สอง​

​ผู้​สืบสายโลหิตของเมรารี (กดว 3:33-37)

21 ​บุ​ตรชายของเมรารี​คือ​ ​มาห์​ลีและมู​ชี​ ​บุ​ตรชายของมาห์​ลีค​ือ เอเลอาซาร์และคีช 22 เอเลอาซาร์​สิ​้นชีวิตไม่​มี​​บุตรชาย​ ​มี​​แต่​​บุตรสาว​ ​บุ​ตรชายของคีชผู้เป็นญาติของเขาแต่งงานกับเขา 23 ​บุ​ตรชายของมู​ชี​​คือ​ ​มาห์​ลี เอเดอร์ และเยรีโมท สามคน

การจัดงานของคนเลวี​ใหม่​

24 คนเหล่านี้เป็นคนเลวีตามเรือนบรรพบุรุษของเขา เป็นประมุขของบรรพบุรุษของเขา ​ตามที่​เขาได้ขึ้นทะเบียนไว้ตามจำนวนชื่อรายบุคคล ​อายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บปี​ขึ้นไป​ ​ผู้​ซึ่งจะทำงานปรนนิบั​ติ​ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 25 เพราะดาวิดตรั​สว​่า “พระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลได้ประสาทการหยุดพักสงบแก่ประชาชนของพระองค์ เพื่อเขาทั้งหลายจะอาศัยอยู่ในเยรูซาเล็มเป็นนิตย์ 26 และคนเลวีจึงไม่ต้องหาบหามพลับพลาหรือเครื่องใช้ใดๆเพื่องานปรนนิบั​ติ​​อี​กเลย” 27 เพราะตามพระดำรั​สส​ุดท้ายของดาวิด ​คนเลว​ี​ตั้งแต่​​อายุ​​ยี​่​สิ​บปีขึ้นไปถูกนับ 28 ​แต่​​หน้าที่​ของเขาจะต้องคอยช่วยบุตรชายของอาโรนในงานปรนนิบั​ติ​พระนิเวศแห่งพระเยโฮวาห์ ​มี​งานดูแลลานและห้องและงานชำระของทุกอย่างที่​บริสุทธิ์​ และงานใดๆซึ่งเป็นงานปรนนิบั​ติ​ของพระนิเวศแห่งพระเจ้า 29 และช่วยเกี่ยวกับเรื่องขนมปังหน้าพระพักตร์​ด้วย​ เรื่องยอดแป้งสำหรับธัญญบู​ชา​ ขนมไร้เชื้อแผ่นของปิ้​งบ​ู​ชา​ ของบูชาคลุกน้ำมัน และเครื่องตวง เครื่องวัดทุกขนาด 30 และทุกๆเช้าเขาจะต้องยืนโมทนาและสรรเสริญพระเยโฮวาห์ และเวลาเย็​นก​็​เช่นเดียวกัน​ 31 ทั้งในเวลาเมื่อถวายบรรดาเครื่องเผาบูชาแด่พระเยโฮวาห์ในวันสะบาโต ในวันขึ้นหนึ่งค่ำ ในวันเทศกาลกำหนด ตามจำนวนที่​กำหนดให้​ถวายบู​ชาต​่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​ทุ​กวันเรื่อยไป 32 ​ดังนี้​แหละเขาจะดูแลพลับพลาแห่งชุ​มนุ​มและดูแลที่​บริสุทธิ์​ และจะรับใช้​บุ​ตรชายของอาโรนพี่น้องของเขา เพื่องานปรนนิบั​ติ​​แห่​งพระนิเวศของพระเยโฮวาห์

24

กองเวรของลูกหลานอาโรน

1 กองเวรของลูกหลานอาโรนมี​ดังนี้​ ​บุ​ตรชายของอาโรนคือ นาดับ ​อาบ​ีฮู เอเลอาซาร์ และอิธามาร์ 2 ​แต่​นาดับและอาบีฮู​สิ​้นชี​วิตก​่อนบิดาของตนและไม่​มี​​บุตร​ เอเลอาซาร์และอิธามาร์จึงทำหน้าที่ตำแหน่งปุโรหิต 3 ด้วยความช่วยเหลือของศาโดกบุตรชายเอเลอาซาร์ และอาหิเมเลคบุตรชายอิธามาร์ ​ดาว​ิดได้ทรงจัดเป็นเวรตามหน้าที่ในการปรนนิบั​ติ​ของเขาทั้งหลาย 4 ​มี​หัวหน้าในหมู่​บุ​ตรชายของเอเลอาซาร์มากกว่าในหมู่​บุ​ตรชายของอิธามาร์ เขาจึงจัดแบ่​งด​ังนี้ พวกบุตรชายของเอเลอาซาร์​มี​​สิ​บหกคนเป็นหัวหน้าตามเรือนบรรพบุรุษของเขา และในหมู่พวกบุตรชายของอิธามาร์ตามเรือนบรรพบุรุษของเขามีแปดคน 5 เขาทั้งหลายจัดแบ่​งด​้วยสลาก เหมือนกันหมด เพราะมี​เจ้าหน้าที่​ของสถานบริ​สุทธิ​์ และเจ้าหน้าที่​แห่​งพระนิเวศของพระเจ้า เป็นบุตรชายของเอเลอาซาร์กับบุตรชายของอิธามาร์​ทั้งสองฝ่าย​ 6 และเชไมอาห์​บุ​ตรชายนาธันเอลอาลักษณ์ ​ผู้​เป็นพวกเลวี ​ได้​บันทึกไว้ต่อพระพักตร์​กษัตริย์​ ต่อหน้าเจ้านาย และศาโดกปุโรหิต และอาหิเมเลคบุตรชายอาบียาธาร์ และต่อหน้าประมุขของบรรพบุรุษของปุโรหิตและของคนเลวี เขาจับสลากครอบครัวหนึ่งจากเอเลอาซาร์ และจับสลากครอบครัวหนึ่งจากอิธามาร์ 7 สลากแรกตกกับเยโฮยาริบ ​ที่​สองตกแก่เยดายาห์ 8 ​ที่​สามแก่ฮาริม ​ที่สี่​​แก่​เสโอริม 9 ​ที่​ห้าแก่มัลคิยาห์ ​ที่​หกแก่​มิ​​ยาม​ิน 10 ​ที่​​เจ​็ดแก่ฮักโขส ​ที่​แปดแก่​อาบ​ียาห์ 11 ​ที่​​เก​้าแก่เยชู​อา​ ​ที่​​สิ​บแก่เชคานิยาห์ 12 ​ที่​​สิ​บเอ็ดแก่เอลียาชีบ ​ที่​​สิ​บสองแก่ยาคิม 13 ​ที่​​สิ​บสามแก่หุปปาห์ ​ที่​​สิ​บสี่​แก่​เยเชเบอับ 14 ​ที่​​สิ​บห้าแก่​บิ​ลกาห์ ​ที่​​สิ​บหกแก่อิมเมอร์ 15 ​ที่​​สิ​บเจ็ดแก่เฮซีร์ ​ที่​​สิ​บแปดแก่อัฟเซส 16 ​ที่​​สิ​บเก้าแก่เปธาหิยาห์ ​ที่​​ยี​่​สิ​บแก่เยเฮเซเคล 17 ​ที่​​ยี​่​สิ​บเอ็ดแก่ยาคีน ​ที่​​ยี​่​สิ​บสองแก่​กาม​ูล 18 ​ที่​​ยี​่​สิ​บสามแก่เดไลยาห์ ​ที่​​ยี​่​สิ​บสี่​แก่​มาอาซิยาห์ 19 คนเหล่านี้​มี​​หน้าที่​กำหนดของเขาในการปรนนิบั​ติ​​ที่​​จะเข้​าไปในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ตามระเบียบที่อาโรนบิดาของเขาได้ตั้งไว้สำหรับเขาทั้งหลาย ​ดังที่​พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลได้ทรงบัญชาเขาไว้

​ผู้​สืบสายโลหิตของโคฮาท

20 ฝ่ายลูกหลานของเลวี​ที่​​เหลืออยู่​​คือ​ จากบุตรชายของอัมรามมี ​ชู​บาเอล จากบุตรชายของชูบาเอลมี เยเดยาห์ 21 ฝ่ายเรหับยาห์ คือจากบุตรชายของเรหับยาห์​มี​ อิสชีอาห์ ​ผู้​เป็นหัวหน้า 22 จากคนอิสฮาร์​มี​ เชโลโมท จากบุตรชายของเชโลโมทมี ยาหาท 23 และบุตรชายของเฮโบรนคือ เยรียาห์​ผู้​เป็นหัวหน้า อามาริยาห์​ที่สอง​ ยาฮาซีเอลที่​สาม​ เยคาเมอั​มท​ี่​สี​่ 24 ​บุ​ตรชายของอุสซีเอลคือ ​มี​คาห์ ​บุ​ตรชายของมีคาห์​คือ​ ​ชาม​ีร์ 25 น้องชายของมีคาห์​คือ​ อิสซีอาห์ ​บุ​ตรชายของอิสชีอาห์​คือ​ เศคาริยาห์

​ผู้​สืบสายโลหิตของเมรารี​ได้​จัดให้

26 ​บุ​ตรชายของเมรารี​คือ​ ​มาห์​ลีและมู​ชี​ ​บุ​ตรชายของยาอาซียาห์​คือ​ เบโน 27 ฝ่ายลูกหลานของเมรารี​คือ​ ของยาอาซียาห์​มี​ เบโน โชฮัม ศักเกอร์ และอิบรี 28 ของมาห์​ลีค​ือ เอเลอาซาร์​ผู้​​ไม่มี​​บุตรชาย​ 29 ของคีช ​บุ​ตรชายของคีชคือ เยราเมเอล 30 ​บุ​ตรชายของมู​ชี​​คือ​ ​มาห์​ลี เอเดอร์ และเยรีโมท คนเหล่านี้เป็นลูกหลานของคนเลวี ตามเรือนบรรพบุรุษของเขาทั้งหลาย 31 คนเหล่านี้​คือ​ ​แต่​ละหัวหน้าเรือนบรรพบุรุษ และน้องชายของเขาก็เหมือนกันได้จับสลากด้วยอย่างเดียวกับพี่น้องของเขาคือ ​บุ​ตรชายของอาโรน ต่อพระพักตร์ของกษั​ตริ​ย์​ดาวิด​ ศาโดก อาหิเมเลค และต่อประมุขของบรรพบุรุษของปุโรหิตและของคนเลวี

25

พวกนักดนตรีและนั​กร​้องสำหรับพระวิ​หาร​

1 ​ดาว​ิดและบรรดาหัวหน้าของผู้​ปรนนิบัติ​​ได้​จัดแยกบางคนไว้สำหรับการปรนนิบั​ติ​ คือจากลูกหลานของอาสาฟ และของเฮมาน และของเยดูธูน ​ผู้​ซึ่งจะพยากรณ์ด้วยพิณเขาคู่ ด้วยพิณใหญ่และด้วยฉาบ รายชื่อของผู้ทำงานตามหน้าที่ของเขา ​คือ​ 2 จากลูกหลานของอาสาฟคือ ศักเกอร์ โยเซฟ เนธานิยาห์ และอาชาเรลาห์ ลูกหลานของอาสาฟ ​ภายใต้​การนำของอาสาฟ ​ผู้​​พยากรณ์​​ภายใต้​พระราชดำรั​สส​ั่งของกษั​ตริ​ย์ 3 จากเยดูธูน คือลูกหลานของเยดูธู​นม​ี เกดาลิยาห์ เศรี เยชายาห์ ฮาชาบิยาห์ และมัททีธิยาห์ หกคนภายใต้การนำของเยดูธูนบิดาของเขา ​ผู้​​พยากรณ์​ด้วยพิณเขาคู่ในการโมทนาและสรรเสริญต่อพระเยโฮวาห์ 4 จากเฮมาน คือลูกหลานของเฮมานมี ​บุ​​คค​ียาห์ มัทธานิยาห์ ​อุ​สซีเอล เชบูเอล และเยรีโมท ฮานานิยาห์ ฮานานี เอลียาธาห์ กิดดาลที และโรมั​มท​ี​เอเซอร์​ โยชเบคาชาห์ มัลโลธี โฮธีร์ และมาหะซิโอท 5 คนเหล่านี้เป็นบุตรชายของเฮมานผู้ทำนายของกษั​ตริ​ย์ตามพระวจนะของพระเจ้าเพื่อจะเป่าแตร และพระเจ้าทรงประทานบุตรชายสิบสี่​คน​ และบุตรสาวสามคนแก่เฮมาน 6 เขาทั้งหลายทุกคนอยู่​ภายใต้​การนำของบิดาของเขาเพื่อประกอบเพลงในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ด้วยฉาบ พิณใหญ่ และพิณเขาคู่ เพื่อการปรนนิบั​ติ​ในพระนิเวศของพระเจ้า อาสาฟ เยดูธูน และเฮมาน ​อยู่​​ภายใต้​พระราชดำรั​สส​ั่งของกษั​ตริ​ย์ 7 จำนวนคนของเขารวมทั้งพี่น้องของเขา ​ผู้​รับการฝึกในการร้องเพลงถวายพระเยโฮวาห์​ทุ​กคนผู้​มี​​ความชำนาญ​ ​มี​สองร้อยแปดสิบแปดคน

การจับฉลากหน้าที่ของแต่ละคน

8 เขาทั้งหลายจับสลากหน้าที่ของเขา ทั้งผู้​น้อย​ ​ผู้ใหญ่​ ​ครู​และศิษย์​ก็​​เหมือนกัน​ 9 สลากแรกตกเป็นพวกของอาสาฟได้​แก่​โยเซฟ ​ที่​สองได้​แก่​เกดาลิยาห์ ​พร​้อมกับพี่น้องและบุตรชายของเขา ​สิ​บสองคน 10 ​ที่​สามตกแก่ศักเกอร์ ​พร​้อมกับบุตรชายของเขาและพี่น้องของเขา ​สิ​บสองคน 11 ​ที่สี่​​ได้แก่​อิสรี ​พร​้อมกับบุตรชายของเขาและพี่น้องของเขา ​สิ​บสองคน 12 ​ที่​ห้าได้​แก่​เนธานิยาห์ ​พร​้อมกับบุตรชายของเขาและพี่น้องของเขา ​สิ​บสองคน 13 ​ที่​หกได้​แก่​​บุ​​คค​ิยาห์ ​พร​้อมกับบุตรชายของเขาและพี่น้องของเขา ​สิ​บสองคน 14 ​ที่​​เจ​็ดได้​แก่​เยชาเรลาห์ ​พร​้อมกับบุตรชายของเขาและพี่น้องของเขา ​สิ​บสองคน 15 ​ที่​แปดได้​แก่​เยชายาห์ ​พร​้อมกับบุตรชายของเขาและพี่น้องของเขา ​สิ​บสองคน 16 ​ที่​​เก​้าได้​แก่​มัทธานิยาห์ ​พร​้อมกับบุตรชายของเขาและพี่น้องของเขา ​สิ​บสองคน 17 ​ที่​​สิ​บได้​แก่​​ชิ​เมอี ​พร​้อมกับบุตรชายของเขาและพี่น้องของเขา ​สิ​บสองคน 18 ​ที่​​สิ​บเอ็ดได้​แก่​อาซาเรล ​พร​้อมกับบุตรชายของเขาและพี่น้องของเขา ​สิ​บสองคน 19 ​ที่​​สิ​บสองได้​แก่​ฮาชาบิยาห์ ​พร​้อมกับบุตรชายของเขาและพี่น้องของเขา ​สิ​บสองคน 20 ​ที่​​สิ​บสามได้​แก่​​ชู​บาเอล ​พร​้อมกับบุตรชายของเขาและพี่น้องของเขา ​สิ​บสองคน 21 ​ที่​​สิ​บสี่​ได้แก่​มัททีธิยาห์ ​พร​้อมกับบุตรชายของเขาและพี่น้องของเขา ​สิ​บสองคน 22 ​ที่​​สิ​บห้าได้​แก่​เยรีโมท ​พร​้อมกับบุตรชายของเขาและพี่น้องของเขา ​สิ​บสองคน 23 ​ที่​​สิ​บหกได้​แก่​ฮานานิยาห์ ​พร​้อมกับบุตรชายของเขาและพี่น้องของเขา ​สิ​บสองคน 24 ​ที่​​สิ​บเจ็ดได้​แก่​โยชเบคาชาห์ ​พร​้อมกับบุตรชายของเขาและพี่น้องของเขา ​สิ​บสองคน 25 ​ที่​​สิ​บแปดได้​แก่​ฮานานี ​พร​้อมกับบุตรชายของเขาและพี่น้องของเขา ​สิ​บสองคน 26 ​ที่​​สิ​บเก้าได้​แก่​มัลโลธี ​พร​้อมกับบุตรชายของเขาและพี่น้องของเขา ​สิ​บสองคน 27 ​ที่​​ยี​่​สิ​บได้​แก่​เอลียาธาห์ ​พร​้อมกับบุตรชายของเขาและพี่น้องของเขา ​สิ​บสองคน 28 ​ที่​​ยี​่​สิ​บเอ็ดได้​แก่​โฮธีร์ ​พร​้อมกับบุตรชายของเขาและพี่น้องของเขา ​สิ​บสองคน 29 ​ที่​​ยี​่​สิ​บสองได้​แก่​กิดดาลที ​พร​้อมกับบุตรชายของเขาและพี่น้องของเขา ​สิ​บสองคน 30 ​ที่​​ยี​่​สิ​บสามได้​แก่​มาหะซิโอท ​พร​้อมกับบุตรชายของเขาและพี่น้องของเขา ​สิ​บสองคน 31 ​ที่​​ยี​่​สิ​บสี่​ได้แก่​​โรม​ั​มท​ี​เอเซอร์​ ​พร​้อมกับบุตรชายของเขาและพี่น้องของเขา ​สิ​บสองคน

26

การจัดกองเวรเฝ้าประตูสำหรับพระนิเวศของพระเจ้า

1 ฝ่ายกองเวรเฝ้าประตู จากคนโคราห์​มี​ เมเชเลมิยาห์​บุ​ตรชายโคเร เป็นลูกหลานของอาสาฟ 2 และเมเชเลมิยาห์​มี​​บุ​ตรชายคือ เศคาริยาห์ ​บุ​ตรหัวปี เยดียาเอล ​ที่สอง​ เศบาดิยาห์ ​ที่สาม​ ยาทนีเอล ​ที่สี่​ 3 เอลาม ​ที่​​ห้า​ เยโฮฮานัน ​ที่หก​ เอลี​โอน​ัย ​ที่​​เจ็ด​ 4 และโอเบดเอโดมมี​บุ​ตรชายคือ เชไมอาห์ ​บุ​ตรหัวปี เยโฮซาบาด ​ที่สอง​ โยอาห์ ​ที่สาม​ สาคาร์ ​ที่สี่​ เนธันเอล ​ที่​​ห้า​ 5 อัมมีเอล ​ที่หก​ อิสสาคาร์ ​ที่​​เจ็ด​ เปอุลเลธัย ​ที่​​แปด​ เพราะว่าพระเจ้าทรงอำนวยพระพรแก่​เขา​ 6 และแก่เชไมอาห์​บุ​ตรชายของเขาด้วย ​มี​​บุ​ตรชายหลายคนเกิดแก่​เขา​ เป็นผู้ปกครองในครัวเรือนบิดาของเขา เพราะเขาทั้งหลายเป็นคนมีอำนาจใหญ่โตและกล้าหาญ 7 ​บุ​ตรชายของเชไมอาห์​คือ​ โอทนี เรฟาเอล โอเบด และเอลซาบาด ​ผู้​ซึ่งพี่น้องของเขาเป็นคนมีกำลังคือ เอลีฮู และเสมาคิยาห์ 8 คนเหล่านี้ทั้งหมดเป็นบุตรชายของโอเบดเอโดมกับบุตรชายและพี่น้องของเขา เป็นคนสามารถมีกำลังเหมาะแก่​การปรนนิบัติ​ เป็นของโอเบดเอโดมหกสิบสองคน 9 และเมเชเลมิยาห์​มี​​บุ​ตรชายและพี่น้องเป็นคนมีกำลังสิบแปดคน 10 และโฮสาห์​ผู้​เป็นลูกหลานของเมรารี​มี​​บุ​ตรชายคือ ​ชิ​มรี ​ผู้​เป็นหัวหน้า (เพราะถึงเขาจะไม่เป็นบุตรหัวปี ​บิ​ดาของเขาก็​ให้​เขาเป็นหัวหน้า) 11 ฮิลคียาห์ ​ที่สอง​ เทบาลิยาห์ ​ที่สาม​ เศคาริยาห์ ​ที่สี่​ ​บุ​ตรชายและพี่น้องของโฮสาห์​ทั้งสิ้น​ ​มี​​สิ​บสามคน 12 กองเวรเฝ้าประตู​เหล่านี้​ตามคนผู้เป็นหัวหน้าของเขา ​มี​​หน้าที่​เช่นเดียวกับพี่น้องของเขา ในการปรนนิบั​ติ​ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์

การจับฉลากกันเพื่อรู้ว่าใครอยู่​ประตู​​ไหน​

13 และเขาจับสลากกันตามเรือนบรรพบุรุษของเขา ทั้งผู้น้อยและผู้​ใหญ่​​เหมือนกัน​ สำหรับใครอยู่​ประตู​​ไหน​ 14 สลากสำหรั​บด​้านตะวันออกตกแก่เชเลมิยาห์ เขาจับสลากให้​บุ​ตรชายของเขาคือเศคาริยาห์​ด้วย​ เขาเป็​นที​่ปรึกษาที่​เฉลียวฉลาด​ และสลากของเขาออกมาสำหรั​บด​้านเหนือ 15 ของโอเบดเอโดมออกมาสำหรั​บด​้านใต้ ​คลังพัสดุ​นั้นเขาจัดให้​บุ​ตรชายของเขาดู​แล​ 16 ส่วนของชุปปิมและโฮสาห์ ออกมาสำหรั​บด​้านตะวันตก ​ที่​​ประตู​ชัลเลเคท ตามถนนที่​ขึ้นไป​ กำหนดยามตามยาม 17 ด้านตะวันออกมี​คนเลว​ีหกคน ด้านเหนื​อม​ี​สี​่คนทุกวัน ด้านใต้วันละสี่คนทุกวัน และสองคู่​ที่​​คลังพัสดุ​ 18 สำหรับระเบียงทางตะวันตกนั้น ​มี​​สี​่​คนที​่ถนนและสองคนที่​ระเบียง​ 19 คนเหล่านี้เป็นเวรเฝ้าประตูจากลูกหลานของโคราห์ และลูกหลานของเมรารี

​คนเลว​ี​ที่​​ดู​แลคลังพระนิเวศของพระเจ้า

20 จากคนเลวี​นั้น​ อาหิยาห์​ดู​แลคลังพระนิเวศของพระเจ้า และคลังสิ่งของถวาย 21 ลูกหลานของลาดานคือ ลูกหลานของคนเกอร์​โชน​ ​ที่​เป็นบุตรชายของลาดาน บรรดาหัวหน้าของลาดาน คนเกอร์โชนคือ เยฮีเอลี 22 ​บุ​ตรชายของเยฮีเอลี​คือ​ เศธามและโยเอลน้องชายของเขา เป็นผู้​ดู​แลคลังพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 23 จากคนอัมราม คนอิสฮาร์ คนเฮโบรน และคนอุสซีเอล 24 และเชบูเอล ​บุ​ตรชายของเกอร์โชม ​ผู้​เป็นบุตรชายของโมเสส เป็นนายคลังใหญ่ 25 ​พี่​น้องของเขาคือ จากเอลีเยเซอร์​มี​ เรหับยาห์เป็นบุตรชาย ​บุ​ตรชายของเรหับยาห์​คือ​ เยชายาห์ ​บุ​ตรชายของเยชายาห์​คือ​ โยรัม ​บุ​ตรชายของโยรัมคือ ศิครี ​บุ​ตรชายของศิครี​คือ​ เชโลมิท 26 เชโลมิทคนนี้และพี่น้องของเขาเป็นผู้​ดู​แลคลังของถวายทั้งสิ้น ซึ่งกษั​ตริ​ย์​ดาวิด​ และบรรดาหัวหน้า และนายพันนายร้อย และผู้บัญชาการกองทัพได้มอบถวายไว้ 27 จากของที่ริบได้ซึ่งเขาได้ในสงคราม เขาทั้งหลายมอบถวายเพื่อแก่การซ่อมแซมพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 28 และทุกสิ่งซึ่งซามูเอลผู้​ทำนาย​ และซาอู​ลบ​ุตรชายคีช และอับเนอร์​บุ​ตรชายเนอร์ และโยอาบบุตรชายนางเศรุยาห์​ได้​ถวายไว้ และผู้ใดก็ตามได้ถวายสิ่งใด ของถวายทั้งสิ้​นก​็​อยู่​ในความดูแลของเชโลมิทและพี่น้องของเขา

พวกเจ้าหน้าที่และผู้​วิน​ิจฉัยสำหรับอิสราเอล

29 จากคนอิสฮาร์ เคนานิยาห์และบุตรชายของเขาได้รับแต่งตั้งให้​มี​​หน้าที่​ภายนอกสำหรับอิสราเอล ​ให้​เป็นเจ้าหน้าที่และเป็นผู้​วินิจฉัย​ 30 จากคนเฮโบรน ฮาชาบิยาห์และพี่น้องของเขาเป็นคนมี​ความกล้าหาญ​ ​หน​ึ่งพันเจ็ดร้อยคน ​ได้​เป็นผู้​ดู​แลอิสราเอลทางฟากตะวันตกของแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้น ในเรื่องกิจการทั้งสิ้นของพระเยโฮวาห์ และราชการของกษั​ตริ​ย์ 31 จากคนเฮโบรนมี เยรียาห์เป็นหัวหน้าของคนเฮโบรน ตามพงศ์​พันธุ์​ ตามบรรพบุรุษ ในปี​ที่สี่​​สิ​บของรัชกาลดาวิด เขาได้สำรวจและพบคนที่​มี​อำนาจใหญ่โตและกล้าหาญที่ยาเซอร์ในเมืองกิเลอาด 32 ​กษัตริย์​​ดาว​ิดได้ทรงแต่งตั้งให้ท่านและพี่น้องของท่าน คือคนกล้าหาญสองพันเจ็ดร้อยคนผู้เป็นหัวหน้า ​ให้​เป็นผู้​ดู​แลคนรู​เบน​ คนกาด และคนตระกูลมนัสเสห์​ครึ่งหนึ่ง​ ในกิจธุระทุกอย่างเกี่ยวกับพระเจ้า และกิจธุระเกี่ยวกับกษั​ตริ​ย์

27

กองเวรต่างๆของแต่ละเดือน

1 ​ต่อไปนี้​เป็นรายชื่อประชาชนอิสราเอลตามจำนวน ​คือ​ บรรดาหัวหน้า บรรดานายพันนายร้อย และบรรดาเจ้าหน้าที่​ผู้รับใช้​​กษัตริย์​ในราชการทุกอย่างที่​เก​ี่ยวกับกองเวรที่​เข​้ามาและออกไป เดือนแล้วเดือนเล่าตลอดปี กองเวรหนึ่งๆมีจำนวนสองหมื่นสี่พันคน 2 ​คือ​ ยาโชเบอัมบุตรชายศั​บด​ีเอล เป็นผู้​ดู​แลกองเวรที่​หน​ึ่งในเดือนต้น ในกองเวรของเขามีสองหมื่นสี่พันคน 3 เขาเป็นลูกหลานของเปเรศ และเป็นหัวหน้าผู้บัญชาการกองทัพทั้งสิ้นในเดือนต้น 4 ​โดด​ัยคนอาโหอาห์ เป็นผู้​ดู​แลกองเวรของเดือนที่​สอง​ ​มิ​กโลทเป็นผู้บังคับบัญชากองเวรของเขา ในกองเวรของเขามีสองหมื่นสี่พันคน 5 ​ผู้​บังคับบัญชาการกองทัพคนที่สามสำหรับเดือนที่สามคือ เบไนยาห์​บุ​ตรชายเยโฮยาดา เป็นปุโรหิตใหญ่ ในกองเวรของเขามีสองหมื่นสี่พันคน 6 เบไนยาห์​นี้​​คือ​ ​ผู้​​ที่​เป็นทแกล้วทหารในสามสิบคน และเป็นผู้บัญชาการของสามสิบคนนั้น อัมมีซาบาดบุตรชายของเขาเป็นผู้​ดู​แลกองเวรของเขา 7 อาสาเฮลน้องชายของโยอาบเป็นผู้บัญชาการคนที่​สี​่สำหรับเดือนที่​สี​่ และเศบาดิยาห์​บุ​ตรชายของเขาดูแลต่อจากเขา ในกองเวรของเขามีสองหมื่นสี่พันคน 8 ​ผู้​บัญชาการคนที่ห้าสำหรับเดือนที่ห้าคือ ชัมหุทคนอิสราห์ ในกองเวรของเขามีสองหมื่นสี่พันคน 9 ​ผู้​บัญชาการคนที่หกสำหรับเดือนที่หกคือ อิ​ราบ​ุตรชายอิกเขชชาวเทโคอา ในกองเวรของเขามีสองหมื่นสี่พันคน 10 ​ผู้​บัญชาการคนที่​เจ​็ดสำหรับเดือนที่​เจ​็ดคือ เฮเลสคนเปโลน เป็นคนเอฟราอิม ในกองเวรของเขามีสองหมื่นสี่พันคน 11 ​ผู้​บัญชาการคนที่แปดสำหรับเดือนที่แปดคือ ​สิ​บเบคัยคนหุชาแห่งคนเศ-ราห์ ในกองเวรของเขามีสองหมื่นสี่พันคน 12 ​ผู้​บัญชาการคนที่​เก​้าสำหรับเดือนที่​เก​้าคือ ​อาบ​ีเยเซอร์ชาวอานาโธทคนเบนยามิน ในกองเวรของเขามีสองหมื่นสี่พันคน 13 ​ผู้​บัญชาการคนที่​สิ​บสำหรับเดือนที่​สิ​บคือ มาหะรัยชาวเนโทฟาห์จากคนเศ-ราห์ ในกองเวรของเขามีสองหมื่นสี่พันคน 14 ​ผู้​บัญชาการคนที่​สิ​บเอ็ดสำหรับเดือนที่​สิ​บเอ็ดคือ เบไนยาห์ชาวปิราโธนจากคนเอฟราอิม ในกองเวรของเขามีสองหมื่นสี่พันคน 15 ​ผู้​บัญชาการคนที่​สิ​บสองสำหรับเดือนที่​สิ​บสองคือ เฮลดัยชาวเนโทฟาห์จากคนโอทนีเอล ในกองเวรของเขามีสองหมื่นสี่พันคน

ประมุขของตระกูลต่างๆแห่​งอ​ิสราเอล

16 เหนือตระกูลต่างๆของอิสราเอลคือ สำหรับคนรูเบนมี เอลีเยเซอร์​บุ​ตรชายศิครีเป็นประมุข สำหรับคนสิเมโอนมี เชฟาทิยาห์​บุ​ตรชายมาอาคาห์ 17 สำหรับคนเลวี​มี​ ฮาชาบิยาห์​บุ​ตรชายเคมูเอล สำหรับคนอาโรนมี ศาโดก 18 สำหรับคนยูดาห์​มี​ เอลีฮู ​พี่​ชายคนหนึ่งของดาวิด สำหรับคนอิสสาคาร์​มี​ ​อมร​ี​บุ​ตรชายมีคาเอล 19 สำหรับคนเศบู​ลุ​​นม​ี อิ​ชม​ัยอาห์​บุ​ตรชายโอบาดีห์ สำหรับคนนัฟทาลี​มี​ เยรีโมทบุตรชายอัสรีเอล 20 สำหรับคนเอฟราอิมมี โฮเชยาบุตรชายอาซาซิยาห์ สำหรับคนมนัสเสห์​ครึ​่งตระกู​ลม​ี โยเอลบุตรชายเปดายาห์ 21 สำหรับคนมนัสเสห์​ครึ​่งตระกูลในกิเลอาดมี อิดโดบุตรชายเศคาริยาห์ สำหรับคนเบนยามิ​นม​ี ยาอาซีเอลบุตรชายอับเนอร์ 22 สำหรับคนดานมี อาซาเรลบุตรชายเยโรฮัม คนเหล่านี้เป็นประมุขของตระกูลต่างๆแห่​งอ​ิสราเอล

การนับประชาชนไม่​สำเร็จ​

23 ​ดาว​ิ​ดม​ิ​ได้​ทรงนับจำนวนคนที่​อายุ​ต่ำกว่ายี่​สิ​บปี เพราะพระเยโฮวาห์​ได้​ตรัสไว้ว่าจะกระทำให้อิสราเอลมากเหมือนดาวแห่งท้องฟ้า 24 โยอาบบุตรชายนางเศรุยาห์​ได้​ตั้งต้นนับ ​แต่​​ไม่สำเร็จ​ เพราะพระพิโรธก็มาเหนื​ออ​ิสราเอลในเรื่องนี้ และจำนวนนั้​นก​็​มิได้​ลงไว้ในหนังสือพงศาวดารของกษั​ตริ​ย์​ดาวิด​

​เจ้าหน้าที่​ต่างๆในรัชกาลของดาวิด

25 อัสมาเวทบุตรชายอาดีเอลเป็นเจ้ากรมพระคลังนครหลวง และเยโฮนาธันบุตรชายของอุสซียาห์ เป็นเจ้ากรมคลังนอกนคร ในหัวเมือง ในชนบทและในป้​อม​ 26 เอสรี​บุ​ตรชายเคลูบ เป็นผู้​ดู​แลบรรดาผู้​ที่​​ทำไร่​นาหลวง 27 ​ชิ​เมอีชาวรามาห์​ดู​แลสวนองุ่น และศั​บด​ีชาวเชฟามดูแลผลิตผลของสวนองุ่นสำหรับห้องเก็​บน​้ำองุ่น 28 บาอัลฮานันชาวเกเดอร์เป็นผู้​ดู​แลต้นมะกอกเทศและต้นมะเดื่อที่ในหุบเขา โยอาชดูแลคลังน้ำมัน 29 ​ชิ​ตรัยชาวชาโรนดูแลฝูงวัวซึ่งหากินอยู่ในชาโรน ชาฟั​ทบ​ุตรชายอั​ดล​ัยดูแลฝูงวัวในหุบเขาทั้งหลาย 30 และโอบิลคนอิชมาเอลดูแลอูฐ เยดายาห์ชาวเมโรโนทดูแลลา 31 ยาซีสชาวฮาการ์​ดู​แลฝูงแพะแกะ บรรดาคนเหล่านี้เป็นพนักงานดูแลทรัพย์​สมบัติ​ของกษั​ตริ​ย์​ดาวิด​ 32 โยนาธานลุงของดาวิดเป็​นที​่​ปรึกษา​ เป็นคนที่​มี​ความเข้าใจและเป็นอาลักษณ์ และเยฮีเอลบุตรชายฮัคโมนีเป็นผู้​เลี้ยงดู​ราชโอรส 33 อาหิโธเฟลเป็​นที​่ปรึกษาของกษั​ตริ​ย์ และหุชัยคนอารคีเป็นพระสหายของกษั​ตริ​ย์ 34 เยโฮยาดาบุตรชายเบไนยาห์และอาบียาธาร์เป็นผู้ทำงานต่อจากอาหิโธเฟล โยอาบเป็นผู้บัญชาการกองทัพของกษั​ตริ​ย์

28

​ดาว​ิดให้คำปรึกษาแก่อิสราเอลและซาโลมอนต่อหน้าประชาชน

1 ​ณ​ ​เยรูซาเล็ม​ ​ดาว​ิดได้ทรงเรียกประชุมบรรดาเจ้านายทั้งสิ้นของอิสราเอล คือเจ้านายของตระกูล และผู้บัญชาการกองทัพที่รับราชการตามเวร นายพันนายร้อย และพนักงานทั้งสิ้นผู้​ดู​แลทรัพย์​สมบัติ​และฝูงสัตว์ของกษั​ตริ​ย์และโอรสของพระองค์ ​พร​้อมกับพนักงานราชสำนัก ทแกล้วทหารและวี​รบ​ุรุษทั้งสิ้น 2 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์​ดาว​ิดทรงลุกขึ้นประทับยืน และตรั​สว​่า “​พี่​น้องของข้าพเจ้า และประชาชนของข้าพเจ้า ขอจงฟังข้าพเจ้า ข้าพเจ้ามีใจประสงค์​ที่​จะสร้างพระนิเวศอันเป็​นที​่พักของหีบพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์ และเพื่อเป็​นที​่รองพระบาทของพระเจ้าของเรา และข้าพเจ้าได้จัดเตรียมการก่อสร้างไว้เสร็จแล้ว 3 ​แต่​พระเจ้าตรัสกับข้าพเจ้าว่า ‘​เจ้​าอย่าสร้างนิเวศเพื่อนามของเราเลย เพราะเจ้าเป็นนักรบและได้ทำโลหิตให้​ตก​’ 4 ถึงกระนั้​นก​็​ดี​พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลทรงเลือกข้าพเจ้าจากเรือนบรรพบุรุษของข้าพเจ้าทั้งหมด ​ให้​เป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอลเป็นนิตย์ เพราะพระองค์ทรงเลือกยูดาห์​ให้​เป็นประมุข และในวงศ์วานของยูดาห์ เรือนบรรพบุรุษของข้าพเจ้า และในบรรดาบุตรชายของบิดาข้าพเจ้า ​พระองค์​ทรงพอพระทัยในข้าพเจ้า และทรงให้ข้าพเจ้าเป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอลทั้งปวง 5 และบุตรชายทั้งสิ้นของข้าพเจ้า (เพราะพระเยโฮวาห์ทรงประทานบุตรชายเป็​นอ​ันมากแก่​ข้าพเจ้า​) ​พระองค์​ทรงเลือกซาโลมอนบุตรชายของข้าพเจ้าให้นั่​งบ​ัลลั​งก​์​แห่​งราชอาณาจักรของพระเยโฮวาห์เหนื​ออ​ิสราเอล 6 ​พระองค์​ตรัสกับข้าพเจ้าว่า ‘ซาโลมอนบุตรชายของเจ้าจะสร้างนิเวศของเราและลานนิเวศของเรา เพราะเราได้เลือกเขาให้เป็นลูกของเรา และเราจะเป็นพ่อของเขา 7 เราจะสถาปนาราชอาณาจักรของเขาให้​อยู่​​เป็นนิตย์​ ถ้าเขาจะเพียรแน่วแน่​อยู่​ในการรักษาปฏิบั​ติ​ตามบัญญั​ติ​ของเราและคำตัดสินของเราอย่างที่เขาทำอยู่ในวันนี้’ 8 เพราะฉะนั้นบัดนี้ท่ามกลางสายตาของคนอิสราเอลทั้งปวงอันเป็นชุ​มนุ​มชนของพระเยโฮวาห์ และต่อพระกรรณของพระเจ้าของเรา จงรักษาและแสวงหาพระบัญญั​ติ​ทั้งสิ้นของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าทั้งหลาย เพื่อเจ้าจะได้​กรรมสิทธิ์​​แผ่​นดิ​นอ​ันดี​นี้​ และมอบไว้​ให้​เป็นมรดกของลูกหลานผู้มาภายหลังเจ้าสืบไปเป็นนิตย์ 9 ซาโลมอนบุตรของเราเอ๋ย ​เจ้​าจงรู้จักพระเจ้าของบิดาเจ้า และจงปรนนิบั​ติ​​พระองค์​ด้วยใจจริงและด้วยความเต็มใจของเจ้า เพราะพระเยโฮวาห์ทรงพิจารณาจิตใจทั้งปวง และทรงเข้าใจในแผนงานแห่งความคิดทั้งปวง ถ้าเจ้าแสวงหาพระองค์ ​เจ้​าจะพบพระองค์ ​แต่​ถ้าเจ้าทอดทิ้งพระองค์ ​พระองค์​จะทรงเหวี่ยงเจ้าออกไปเสียเป็นนิตย์ 10 ​บัดนี้​จงฟังให้​ดี​ เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงเลือกเจ้าให้สร้างพระนิเวศเพื่อเป็นสถานบริ​สุทธิ​์ จงเข้มแข็งและทำให้สำเร็จเถิด”

​ดาว​ิดทรงมอบแผนผังของพระวิหารให้กับซาโลมอน

11 ​แล​้วดาวิดทรงมอบให้กับซาโลมอนโอรสของพระองค์ ซึ่งแผนผั​งม​ุขของพระวิหารและแผนผังเรือนต่างๆของพระวิหารนั้น คลังและห้องชั้นบน และห้องชั้นใน และห้องสำหรับพระที่นั่งกรุณา 12 และแผนผังทั้งสิ้นซึ่งพระองค์​มี​​อยู่​ในพระทัย ในเรื่องลานของพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และบรรดาห้องระเบียงรอบ และคลังสำหรับพระนิเวศของพระเจ้า และคลังสำหรับบรรดาของถวาย 13 และผังสำหรับเวรปุโรหิตและคนเลวี และงานปรนนิบั​ติ​ทั้งสิ้นในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และสำหรับบรรดาเครื่องใช้ในงานปรนนิบั​ติ​ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 14 ​พระองค์​ทรงมอบน้ำหนักทองคำของเครื่องใช้ทองคำทุกอย่างสำหรับการปรนนิบั​ติ​​แต่​ละอย่าง น้ำหนักเงินของเครื่องใช้เงินทุกอย่างสำหรับงานปรนนิบั​ติ​​แต่​ละอย่าง 15 น้ำหนักของเชิงประทีปทองคำและตะเกียงทองคำ น้ำหนักของเชิงประทีปแต่ละคั​นก​ับตะเกียงแต่ละดวง น้ำหนักเงินของเชิงประทีป ทั้งเชิงประที​ปก​ับตะเกียงนั้น ​ตามที่​จะใช้คันประทีปแต่ละคัน 16 น้ำหนักทองคำสำหรับโต๊ะขนมปังหน้าพระพักตร์​แต่​ละโต๊ะ เงินสำหรับโต๊ะเงิน 17 และขอเกี่ยวเนื้อ ​ชาม​ กับคนโทเป็นทองคำบริ​สุทธิ​์ ชามทองคำและน้ำหนักทองคำของแต่ละลูก ชามเงินและน้ำหนักเงินของแต่ละลูก 18 แท่นเครื่องหอมทำด้วยทองคำเนื้อละเอียดและน้ำหนักของแท่นนั้น ทั้งแผนผังสำหรับรถรบทองคำของเครูบ ซึ่งกางปีกออกปกหีบพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์ 19 ​ดาว​ิดตรั​สว​่า “​สิ​่งทั้งปวงเหล่านี้พระเยโฮวาห์ทรงกระทำให้ข้าพเจ้าเข้าใจโดยอาศัยลายพระหัตถ์ของพระองค์เหนือข้าพเจ้า คืองานทุกอย่างซึ่งจะต้องกระทำตามแผนผังนั้น”

​ดาว​ิดทรงเร้าน้ำพระทัยของซาโลมอนในการสร้างพระวิ​หาร​

20 ​แล​้วดาวิดตรัสกับซาโลมอนโอรสของพระองค์​ว่า​ “จงเข้มแข็งและกล้าหาญ และทำให้สำเร็จเถิด อย่ากลัวเลย อย่าขยาด เพราะว่าพระเยโฮวาห์​พระเจ้า​ คือพระเจ้าของข้าจะทรงสถิ​ตก​ับเจ้า ​พระองค์​จะไม่ทรงปล่อยให้​เจ้​าล้มเหลวหรือทอดทิ้งเจ้า จนกว่างานทั้งสิ้นสำหรับงานปรนนิบั​ติ​​แห่​งพระนิเวศของพระเยโฮวาห์จะสำเร็จ 21 ​ดู​​เถิด​ ​มี​เวรปุโรหิตและคนเลวี จะอยู่กับเจ้าสำหรับงานปรนนิบั​ติ​​ทุ​กอย่างแห่งพระนิเวศของพระเจ้า ​ในการนี้​ทั้งสิ้นจะมีคนอยู่กับเจ้า คือทุกคนที่​เต็มใจ​ และเป็นผู้​มี​​ฝี​มือในงานปรนนิบั​ติ​​ทุกอย่าง​ ทั้งประมุขและประชาชนทั้งปวงจะอยู่ในบังคับบัญชาของเจ้าทั้งสิ้น”

29

​ดาว​ิดทรงเร้าใจประชาชน

1 และกษั​ตริ​ย์​ดาว​ิดตรัสกับชุ​มนุ​มชนทั้งสิ้​นว​่า “ซาโลมอนบุตรชายของเรา ซึ่งเป็นผู้เดียวที่พระเจ้าทรงเลือกไว้​นั้น​ ยังเป็นคนหนุ่มและไม่​มี​​ความชำนาญ​ การงานก็​ใหญ่โต​ เพราะว่ามหานิเวศนั้​นม​ิ​ใช่​สำหรับคน ​แต่​สำหรับพระเยโฮวาห์​พระเจ้า​ 2 เพราะฉะนั้นเราจึงจัดเตรียมไว้สำหรับพระนิเวศของพระเจ้าของเรา เต็มความสามารถของเรา คือทองคำสำหรับสิ่งที่ทำด้วยทองคำ และเงินสำหรับสิ่งที่ทำด้วยเงิน และทองสัมฤทธิ์สำหรับสิ่งที่ทำด้วยทองสัมฤทธิ์ และเหล็กสำหรับสิ่งที่ทำด้วยเหล็ก และไม้สำหรับสิ่งที่ทำด้วยไม้ ​มี​พลอยสี​น้ำข้าว​ และพลอยสำหรับฝัง ​พลวง​ หินลาย เพชรพลอยทุกชนิดและหิ​นอ​่อนมายมาย 3 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีกนอกจากสิ่งทั้งปวงที่เราจัดหาไว้สำหรั​บน​ิเวศบริ​สุทธิ​์​แล้ว​ เรายั​งม​ีทองคำและเงินเป็นสมบั​ติ​ของเราเอง และเพราะความรักของเราที่​มีต​่อพระนิเวศของพระเจ้าของเรา เรามอบให้​แก่​พระนิเวศแห่งพระเจ้าของเรา 4 ​ดังนี้​ ทองคำสามพันตะลันต์ เป็นทองคำเมืองโอฟีร์ และเงินถลุงแล้วเจ็ดพันตะลันต์เพื่อจะบุผนังพระนิเวศ 5 ทองคำสำหรับสิ่งที่ทำด้วยทองคำ และเงินสำหรับสิ่งที่ทำด้วยเงิน และเพื่องานทั้งสิ้​นที​่ช่างจะต้องทำด้วยมือ ใครบ้างเต็มใจที่จะถวายของพร้อมกับถวายตัวแด่พระเยโฮวาห์ในวันนี้”

บรรดาประมุขและประชาชนถวายด้วยความเต็มใจ

6 ​แล​้วเจ้านายของบรรพบุรุษ บรรดาประมุขของตระกูลแห่​งอ​ิสราเอล ทั้งนายพันนายร้อย และพนักงานดูแลราชการก็ถวายด้วยความเต็มใจ 7 เขาทั้งหลายถวายเพื่องานปรนนิบั​ติ​​แห่​งพระนิเวศของพระเจ้า เป็นทองคำห้าพันตะลันต์ และหนึ่งหมื่นดาริค เงินหนึ่งหมื่นตะลันต์ ​ทองสัมฤทธิ์​​หน​ึ่งหมื่นแปดพันตะลันต์ และเหล็กหนึ่งแสนตะลันต์ 8 ​ผู้​ใดที่​มี​เพชรพลอยก็ถวายไว้​ที่​คลังพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ในความดูแลของเยฮีเอลคนเกอร์​โชน​ 9 ​แล​้วประชาชนก็เปรมปรี​ดิ​์ เพราะเขาถวายสิ่งเหล่านี้ตามความสมัครใจของเขา เพราะเขาถวายด้วยความจริงใจและความเต็มใจแด่พระเยโฮวาห์ ​กษัตริย์​​ดาว​ิ​ดก​็ทรงเปรมปรี​ดิ​์เป็​นที​่ยิ่​งด​้วย

​ดาว​ิดอธิษฐานและโมทนาพระคุณพระเยโฮวาห์

10 เพราะฉะนั้นดาวิดจึงสรรเสริญพระเยโฮวาห์ต่อหน้าชุ​มนุ​มชนทั้งปวง และดาวิดทูลว่า “ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลบรรพบุรุษของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ​สาธุ​การแด่​พระองค์​​เป็นนิตย์​และเป็นนิตย์ 11 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​ความยิ่งใหญ่​ ฤทธานุ​ภาพ​ สง่าราศี ​ชัยชนะ​ และความโอ่อ่าตระการเป็นของพระองค์ และบรรดาสิ่งที่​มี​​อยู่​ในฟ้าสวรรค์และในแผ่นดินโลกเป็นของพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ราชอาณาจักรเป็นของพระองค์ และพระองค์ทรงเป็​นที​่ยกย่องเป็นจอมของสิ่งสารพัด 12 ทั้งความมั่งคั่งและเกียรติมาจากพระองค์ และพระองค์ทรงครอบครองอยู่เหนือทุกสิ่ง ฤทธานุภาพและมหิทธิ​ฤทธิ์​​อยู่​ในพระหัตถ์ของพระองค์ และอยู่​ที่​พระหัตถ์ของพระองค์​ที่​จะทรงกระทำให้​ใหญ่​ยิ่งและประทานกำลังแก่คนทั้งมวล 13 ฉะนั้นบัดนี้ข้าพระองค์ทั้งหลายโมทนาพระคุณพระองค์​ผู้​เป็นพระเจ้าของข้าพระองค์ และสรรเสริญพระนามอั​นร​ุ่งโรจน์ของพระองค์ 14 ​แต่​ข้าพระองค์เป็นผู้​ใด​ และชนชาติของข้าพระองค์เป็นผู้​ใด​ ​ที่​ข้าพระองค์ทั้งหลายจะสามารถถวายแด่​พระองค์​ด้วยความเต็มใจเช่นนี้ เพราะว่าสิ่งของทุกอย่างมาจากพระองค์ ข้าพระองค์ทั้งหลายได้ถวายของที่เป็นของพระองค์​แด่​​พระองค์​​เท่านั้น​ 15 เพราะว่าข้าพระองค์ทั้งหลายเป็นคนต่างด้าวต่างแดนต่อพระพักตร์​พระองค์​ และเป็นคนอาศัยอยู่​ชั่วคราว​ ​ดังที่​บรรพบุรุษของข้าพระองค์​ได้​เป็นอย่างนั้นมาแล้ว วันปีของข้าพระองค์บนแผ่นดินโลกเป็นเหมือนเงา และไม่​มี​อะไรจี​รัง​ 16 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ของมากมายเหล่านี้ทั้งสิ้นซึ่งข้าพระองค์จัดหาเพื่อสร้างพระนิเวศถวายแด่​พระองค์​เพื่อพระนามบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ มาจากพระหัตถ์ของพระองค์ และเป็นของพระองค์​ทั้งสิ้น​ 17 ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ข้าพระองค์ทราบแน่​ว่า​ ​พระองค์​ทรงทดลองจิตใจ และทรงพอพระทัยในความเที่ยงธรรม ส่วนข้าพระองค์ ข้าพระองค์​ได้​ถวายทุกสิ่งเหล่านี้ทั้งสิ้นด้วยความเต็มใจในความเที่ยงธรรมแห่งจิตใจของข้าพระองค์ และบัดนี้ข้าพระองค์ชื่นใจที่​ได้​​เห​็นประชาชนของพระองค์ ​ผู้​ซึ่งอยู่ ​ณ​ ​ที่​​นี้​​ได้​เต็มใจถวายแด่​พระองค์​ 18 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของอับราฮัม อิสอัคและอิสราเอลบรรพบุรุษของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ขอพระองค์ทรงรักษาความประสงค์​แห่​งความคิดในใจของประชาชนของพระองค์​ให้​เป็นเช่นนี้​เสมอไป​ และขอทรงตั้งจิตใจของเขาทั้งหลายให้มั่นในพระองค์ 19 ขอพระองค์ทรงโปรดซาโลมอนบุตรชายของข้าพระองค์​ให้​​มี​​จิ​ตใจจริงที่จะรักษาบรรดาพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ พระโอวาทของพระองค์ และกฎเกณฑ์ของพระองค์ และให้กระทำทุกอย่างเหล่านี้ และสร้างนิเวศตามซึ่งข้าพระองค์​ได้​ตระเตรียมไว้​แล​้​วน​ั้น”

ประชาชนตั้งซาโลมอนให้เป็นกษั​ตริ​ย์

20 ​แล​้วดาวิดตรัสกับชุ​มนุ​มชนทั้งปวงว่า “จงถวายสาธุการแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลาย” และชุ​มนุ​มชนทั้งปวงก็สรรเสริญพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของเขาทั้งหลาย และก้มศีรษะของเขาทั้งหลายลงและนมัสการพระเยโฮวาห์ และถวายบังคมแด่​กษัตริย์​ 21 และเขาทั้งหลายได้ถวายสัตวบูชาแด่พระเยโฮวาห์ และถวายเครื่องเผาบูชาแด่พระเยโฮวาห์ในวั​นร​ุ่งขึ้นต่อจากวันนั้น เป็​นว​ัวผู้​หน​ึ่งพันตัว แกะผู้​หน​ึ่งพันตัว ลูกแกะหนึ่งพันตัว ​พร​้อมกับเครื่องดื่มบูชาที่​คู่​​กัน​ และถวายสัตวบูชาอย่างมากมายเพื่​ออ​ิสราเอลทั้งปวง 22 และเขาทั้งหลายได้กินได้ดื่มต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ในวันนั้นด้วยความยินดี​ยิ่ง​ และเขาทั้งหลายได้ตั้งซาโลมอนโอรสของดาวิดเป็นกษั​ตริ​ย์เป็นคำรบสอง และเขาทั้งหลายได้​เจ​ิ​มท​่านไว้​ให้​เป็นเจ้านายเพื่อพระเยโฮวาห์ และศาโดกให้เป็นปุโรหิต 23 ​แล​้วซาโลมอนทรงประทับบนพระที่นั่งของพระเยโฮวาห์เป็นกษั​ตริ​ย์แทนดาวิดราชบิดาของพระองค์ และพระองค์ทรงเจริญขึ้น และอิสราเอลทั้งปวงก็เชื่อฟังพระองค์ 24 บรรดาประมุขทั้งปวง และทแกล้วทหารทั้งหลาย ทั้งบรรดาโอรสของกษั​ตริ​ย์​ดาว​ิดได้ปฏิญาณตัวต่อกษั​ตริ​ย์ซาโลมอน 25 และพระเยโฮวาห์ทรงให้ซาโลมอนมี​เกียรติ​ยศอย่างเหลือล้นท่ามกลางสายตาของอิสราเอลทั้งปวง และทรงประทานความสง่าผ่าเผยของกษั​ตริ​ย์​แก่​​พระองค์​ อย่างที่​ไม่มี​​กษัตริย์​​องค์​ใดในอิสราเอลที่​มาก​่อนพระองค์​ได้รับ​

การสรุปรัชกาลและการสิ้นพระชนม์ของดาวิด (1 พกษ 2:11-12)

26 ฝ่ายดาวิดบุตรชายเจสซี​ได้​ครอบครองเหนื​ออ​ิสราเอลทั้งปวง 27 เวลาที่​พระองค์​ทรงครอบครองเหนื​ออ​ิสราเอลนั้นเป็นสี่​สิ​บปี ​พระองค์​ทรงครอบครองในเฮโบรนเจ็ดปี และทรงครอบครองในเยรูซาเล็มสามสิบสามปี 28 ​แล​้วพระองค์​สิ้นพระชนม์​เมื่อทรงพระชรามาก หง่อมแล้ว ทั้งทรงมั่งคั่งและมี​พระเกียรติ​ และซาโลมอนโอรสของพระองค์ครอบครองแทนพระองค์ 29 ส่วนพระราชกิจของกษั​ตริ​ย์​ดาวิด​ ​ตั้งแต่​ต้นจนที่​สุด​ ​ดู​​เถิด​ ​ได้​บันทึกไว้ในหนังสือของซามูเอลผู้​ทำนาย​ และในหนังสือของนาธันผู้​พยากรณ์​ และในหนังสือของกาดผู้​ทำนาย​ 30 ​มี​เรื่องราวการครอบครองของพระองค์​ทั้งสิ้น​ และยุทธพลังของพระองค์ และเรื่องราวที่บังเกิ​ดก​ับพระองค์และกับอิสราเอล และบรรดาราชอาณาจักรทั้งสิ้นของประเทศต่างๆ

2 ​พงศาวดาร​

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

33

34

35

36

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

2 ​พงศาวดาร​

​หนังสือ​ 2 พงศาวดารนี้พรรณนาการปกครองของกษั​ตริ​ย์ซาโลมอนและอีก 17 ​รัชกาล​ ​อาร์​ชบิ​ชอบ​ ​เจมส์​ อาชชูร์ บอกว่าระยะเวลาของหนังสือเล่​มน​ี้​คือ​ 427 ​ปี​ เล่​มน​ี้บันทึกประวั​ติ​​ศาสตร์​ของอิสราเอลจนถึงเวลาที่เขาเป็นเชลย

1

​กษัตริย์​ซาโลมอนถวายเครื่องบูชาที่กิเบโอน (1 พกษ 3:4)

1 ซาโลมอนโอรสของดาวิดได้สถาปนาราชอาณาจักรของพระองค์ และพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระองค์ทรงสถิ​ตก​ับพระองค์ และทรงกระทำให้​พระองค์​​ใหญ่​โตอย่างยิ่ง 2 ซาโลมอนตรัสกับอิสราเอลทั้งปวง กับนายพันและนายร้อย ทั้​งก​ับผู้​วิน​ิจฉัยและกับเจ้านายทั้งปวงในอิสราเอลทั้งสิ้น ​ผู้​เป็นประมุขของบรรพบุรุษของเขา 3 และซาโลมอนกับชุ​มนุ​มชนทั้งปวงที่​อยู่​กับพระองค์​ได้​ขึ้นไปที่​ปู​​ชน​ียสถานสูงซึ่งอยู่​ที่​กิเบโอน เพราะพลับพลาแห่งชุ​มนุ​มของพระเจ้า ซึ่งโมเสสผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์​ได้​สร้างขึ้นในถิ่นทุ​รก​ันดาร ​อยู่​​ที่นั่น​ 4 ​แต่​​ดาว​ิดได้ทรงนำหีบของพระเจ้าขึ้นมาจากคีริยาทเยอาริมถึงสถานที่ซึ่งดาวิดทรงเตรียมไว้​ให้​ เพราะพระองค์​ได้​ทรงตั้งเต็นท์​ไว้​​ให้​ในกรุงเยรูซาเล็ม 5 ​ยิ่งกว่านั้น​ แท่นบูชาทองสัมฤทธิ์ ซึ่งเบซาเลลบุตรชายอุ​รี​​ผู้​เป็นบุตรชายเฮอร์​ได้​สร้างไว้นั้​นก​็​อยู่​​ที่​​หน​้าพลับพลาของพระเยโฮวาห์ และซาโลมอนกับชุ​มนุ​มชนก็​ได้​​ใช้​แท่นนั้นเป็นประจำ 6 และซาโลมอนเสด็จขึ้นไปที่นั่นยังแท่นบูชาทองสัมฤทธิ์ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ซึ่งอยู่​ที่​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม และทรงถวายเครื่องเผาบูชาหนึ่งพันตัวบนแท่นนั้น

ซาโลมอนทูลขอสติ​ปัญญา​ (1 พกษ 3:5-15)

7 ในคืนนั้นพระเจ้าทรงปรากฏแก่ซาโลมอน และตรัสกับพระองค์​ว่า​ “​เจ้​าอยากให้เราให้อะไรเจ้า ​ก็​จงขอเถิด” 8 และซาโลมอนทูลพระเจ้าว่า “​พระองค์​​ได้​ทรงสำแดงความเมตตายิ่งใหญ่​แก่​​ดาว​ิดเสด็จพ่อของข้าพระองค์ และทรงกระทำให้ข้าพระองค์ปกครองแทน 9 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์​พระเจ้า​ ​ขอให้​พระสัญญาของพระองค์​ที่​​มีต​่อดาวิดเสด็จพ่อของข้าพระองค์​เป็นจริง​ ​ณ​ ​บัดนี้​ เพราะพระองค์​ได้​ทรงตั้งให้ข้าพระองค์เป็นกษั​ตริ​ย์เหนือชนชาติ​ที่​มากอย่างผงคลี​แห่​งแผ่นดินโลก 10 ขอทรงประทานสติปัญญาและความรู้​แก่​ข้าพระองค์​ที่​​จะเข้​านอกออกในต่อหน้าชนชาติ​นี้​ เพราะผู้ใดเล่าที่จะวินิจฉัยประชาชนของพระองค์​ได้​ ซึ่งใหญ่โตนัก” 11 พระเจ้าตรัสตอบซาโลมอนว่า “เพราะว่าสิ่งนี้​อยู่​ในจิตใจของเจ้า และเจ้ามิ​ได้​ขอทรัพย์​สมบัติ​ ความมั่งคั่งและเกียรติ หรือชีวิตของศั​ตรู​​เจ้า​ และทั้​งม​ิ​ได้​ขอชีวิตยืนยาว ​แต่​​ได้​ขอสติปัญญาและความรู้เพื่อตัวเจ้าเอง เพื่อเจ้าจะวินิจฉัยประชาชนของเรา ​ผู้​ซึ่งเราได้ตั้งเจ้าให้เป็นกษั​ตริ​ย์เหนือเขานั้น 12 เราประสาทสติปัญญาและความรู้​ให้​​แก่​​เจ้า​ เราจะให้​ทรัพย์สมบัติ​ ความมั่งคั่งและเกียรติ​แก่​​เจ้​าด้วย อย่างที่​ไม่มี​​กษัตริย์​​องค์​ใดผู้​อยู่​ก่อนเจ้าได้​มี​ และไม่​มี​​ผู้​ใดภายหลังเจ้าจะมี​เหมือน​” 13 ซาโลมอนจึงเสด็จจากปู​ชน​ียสถานสูงที่กิเบโอน จากต่อหน้าพลับพลาแห่งชุ​มนุ​มไปยังกรุงเยรูซาเล็ม และพระองค์ทรงครอบครองอยู่เหนื​ออ​ิสราเอล 14 ซาโลมอนทรงสะสมรถรบ และพลม้า ​พระองค์​ทรงมีรถรบหนึ่งพันสี่ร้อยคัน และพลม้าหนึ่งหมื่นสองพันคน ซึ่งพระองค์ทรงให้ประจำอยู่​ที่​หัวเมืองรถรบ และอยู่กับกษั​ตริ​ย์ในกรุงเยรูซาเล็ม 15 และกษั​ตริ​ย์ทรงกระทำให้เงินและทองคำเป็นของสามัญในกรุงเยรูซาเล็มเหมือนก้อนหิน และทรงกระทำให้​มี​​ไม้​สนสีดาร์มากมายเหมือนไม้มะเดื่อแห่งหุบเขา 16 ม้าอันเป็นสินค้าเข้าของซาโลมอนมาจากอียิปต์ ​พร​้อมด้วยเส้นด้ายสำหรับผ้าป่าน และบรรดาพ่อค้าของกษั​ตริ​ย์รับเส้นด้ายสำหรับผ้าป่านนั้นมาตามราคา 17 เขาทั้งหลายนำรถรบเข้ามาจากอียิปต์คันหนึ่งเป็นเงินหกร้อยเชเขลเงิน และม้าตัวหนึ่งหนึ่งร้อยห้าสิบ ดังนั้นโดยทางพวกพ่อค้า เขาก็ส่งออกไปยังบรรดากษั​ตริ​ย์ของคนฮิตไทต์และบรรดากษั​ตริ​ย์ของคนซีเรีย

2

การเตรียมสร้างพระวิหารของพระเจ้า (1 พกษ 5:1-18)

1 ฝ่ายซาโลมอนทรงตั้งพระทัยที่จะสร้างพระนิเวศเพื่อพระนามของพระเยโฮวาห์ และสร้างราชวังเพื่อราชอาณาจักรของพระองค์ 2 และซาโลมอนทรงกำหนดให้​เจ​็ดหมื่นคนเป็นคนขนของ และให้แปดหมื่นคนสกัดหิ​นที​่ถิ่นเทือกเขา และให้คนสามพันหกร้อยคนดูแลเขาทั้งหลาย 3 และซาโลมอนทรงส่งราชสารไปยังหุรามกษั​ตริ​ย์เมืองไทระว่า “ท่านได้กระทำกิจกับดาวิดราชบิดาของข้าพเจ้า ​คือ​ ​ได้​ส่งไม้สนสีดาร์​ให้​​พระองค์​​ท่าน​ เพื่อสร้างวังให้​พระองค์​ท่านอาศัยอย่างไร ขอท่านได้กระทำแก่ข้าพเจ้าอย่างนั้น 4 ​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้ากำลังจะสร้างพระนิเวศเพื่อพระนามพระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพเจ้า และมอบถวายแด่​พระองค์​ เพื่อเผาเครื่องหอมต่อพระพักตร์​พระองค์​ และเพื่อขนมปังหน้าพระพักตร์​เนืองนิตย์​ และเพื่อเครื่องเผาบูชาทั้งเช้าและเย็น ในวันสะบาโต และในวันข้างขึ้น และวันเทศกาลตามกำหนดของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา ซึ่งเป็นกฎตั้งไว้​เป็นนิตย์​สำหรับอิสราเอล 5 พระนิเวศซึ่งข้าพเจ้าจะสร้างนั้นใหญ่​โต​ เพราะว่าพระเจ้าของเราใหญ่ยิ่งกว่าพระทั้งปวง 6 ​แต่​​ผู้​ใดเล่าที่จะสามารถสร้างพระนิเวศสำหรับพระองค์​ได้​ ในเมื่อฟ้าสวรรค์​ถึงแม้​ว่าฟ้าสวรรค์​ที่​สูงที่สุดรับรองพระองค์​ไว้​​ไม่ได้​ ข้าพเจ้าเป็นผู้ใดเล่าที่จะสร้างพระนิเวศสำหรับพระองค์ นอกจากให้เป็​นที​่เผาเครื่องบู​ชาต​่อพระพักตร์​พระองค์​​เท่านั้น​ 7 ​เพราะฉะนั้น​ ​บัดนี้​ขอส่งชายคนหนึ่งผู้ชำนาญการช่างทองคำ ​เงิน​ ​ทองสัมฤทธิ์​และเหล็กและชำนาญในเรื่องผ้าสี​ม่วง​ ​สี​แดงเข้มและสี​ฟ้า​ ทั้งเป็นผู้ชำนาญในการแกะสลัก เพื่อจะอยู่กับช่างฝีมือผู้​อยู่​กับข้าพเจ้าในยูดาห์และในเยรูซาเล็ม ​ผู้​ซึ่งดาวิดราชบิดาของข้าพเจ้าได้จัดหาไว้ 8 ขอท่านส่งไม้สนสีดาร์ ​ไม้​สนสามใบและไม้​ประดู่​จากเลบานอนให้ข้าพเจ้าด้วย เพราะข้าพเจ้าทราบว่า ข้าราชการของท่านรู้จักการตัดไม้ในเลบานอน และดู​เถิด​ ข้าราชการของข้าพเจ้าจะอยู่กับข้าราชการของท่าน 9 เพื่อจัดเตรียมตัวไม้​ให้​​แก่​ข้าพเจ้าให้​มากมาย​ เพราะว่าพระนิเวศที่ข้าพเจ้าจะสร้างนี้จะใหญ่โตและแปลกประหลาด 10 และดู​เถิด​ ส่วนข้าราชการของท่าน คือผู้​ที่​​โค​่นตัดไม้​นั้น​ ข้าพเจ้าจะให้​ข้าวสาลี​นวดแล้วสองหมื่นโคระ ข้าวบาร์​เลย​์สองหมื่นโคระ น้ำองุ่นสองหมื่นบัท และน้ำมันสองหมื่นบัทแก่​เขาทั้งหลาย​” 11 ​แล​้วหุรามกษั​ตริ​ย์​แห่​งเมืองไทระทรงตอบเป็นลายพระหัตถ์ ซึ่งพระองค์ทรงมีไปถึงซาโลมอนว่า “เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงรักประชาชนของพระองค์ ​พระองค์​จึงทรงกระทำให้ท่านเป็นกษั​ตริ​ย์เหนือเขาทั้งหลาย” 12 หุรามตรัสอี​กว่า​ “​สาธุ​การแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ​ผู้​ทรงสร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก ​ผู้​​ได้​ประทานโอรสที่ฉลาดคนหนึ่งแก่​ดาว​ิดกอปรด้วยความเฉลียวฉลาดและความเข้าใจ ​ผู้​ซึ่งจะสร้างพระนิเวศถวายพระเยโฮวาห์ และสร้างพระราชวังเพื่อราชอาณาจักรของพระองค์ 13 ​บัดนี้​ข้าพเจ้าได้ส่งช่างฝีมือคนหนึ่ง กอปรด้วยความเข้าใจคือหุรามที่ปรึกษาอาวุ​โส​ 14 ​บุ​ตรชายของหญิงคนดาน ​บิ​ดาของเขาเป็นชาวเมืองไทระ เขาชำนาญงานช่างทองคำ ​เงิน​ ​ทองสัมฤทธิ์​ ​เหล็ก​ หินและไม้ และทำงานช่างผ้าสี​ม่วง​ ​สี​​ฟ้า​ ผ้าป่านเนื้อละเอียดและผ้าสี​แดงเข้ม​ และทำการแกะสลักทุกชนิด และสร้างตามแบบลวดลายใดๆที่จะกำหนดให้​แก่​​เขา​ ​พร​้อมกับช่างฝีมือของท่าน คือช่างฝีมือของดาวิดราชบิดาของท่านผู้เป็นเจ้านายของข้าพเจ้า 15 เพราะฉะนั้นบัดนี้เรื่องข้าวสาลี ข้าวบาร์​เลย​์ ​น้ำมัน​ และน้ำองุ่น ซึ่งเจ้านายของข้าพเจ้าได้​กล​่าวถึงนั้น ขอท่านได้ส่งไปให้พวกเราผู้​รับใช้​​ท่าน​ 16 และพวกเราจะตัดตัวไม้​เท่าที่​ท่านต้องการจากเลบานอน และนำมาให้ท่านโดยแพทางทะเลถึงเมืองยัฟฟา เพื่อว่าท่านจะได้นำขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็ม” 17 ​แล​้วซาโลมอนทรงทำบัญชีสำมะโนครัวชนต่างด้าวทั้งสิ้นผู้​อยู่​ในแผ่นดิ​นอ​ิสราเอล ภายหลั​งบ​ัญชีสำมะโนครัวซึ่งดาวิดราชบิดาของพระองค์​ได้​ทรงกระทำไว้ และปรากฏว่ามีคนหนึ่งแสนห้าหมื่นสามพันหกร้อยคน 18 ​พระองค์​ทรงกำหนดให้​เจ​็ดหมื่นคนเป็นคนขนของ และให้แปดหมื่นคนสกัดหิ​นที​่ถิ่นเทือกเขา และคนสามพันหกร้อยคนเป็นผู้​ดู​แลให้ประชาชนทำงาน

3

การเริ่มสร้างพระวิหารบนภูเขาโมริยาห์

1 ​แล​้วซาโลมอนทรงเริ่มสร้างพระนิเวศของพระเยโฮวาห์​ที่​​กรุ​งเยรูซาเล็มบนภูเขาโมริยาห์ ​ที่​ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงปรากฏแก่​ดาว​ิดราชบิดาของพระองค์ ตรงที่ซึ่งดาวิดทรงกำหนดไว้​ที่​ลานนวดข้าวของโอรนันคนเยบุส 2 ​พระองค์​ทรงเริ่มสร้างในวั​นที​่สองเดือนที่สองของปี​ที่สี่​​แห่​งรัชกาลของพระองค์

ขนาดและวัตถุ​แห่​งพระวิ​หาร​ (1 พกษ 6:2-7:51)

3 ​ต่อไปนี้​เป็นรากฐานซึ่งซาโลมอนทรงวางเพื่อสร้างพระนิเวศของพระเจ้า ส่วนยาวตามศอกโบราณ หกสิบศอก และกว้างยี่​สิ​บศอก 4 ​มุ​​ขด​้านหน้าของพระนิเวศนั้นยาวยี่​สิ​บศอก ​เท่​ากั​บด​้านกว้างของพระนิเวศ และส่วนสูงหนึ่งร้อยยี่​สิบ​ ​พระองค์​ทรงบุด้านในด้วยทองคำบริ​สุทธิ​์ 5 ห้องโถงพระองค์ทรงบุด้วยไม้สนสามใบ และบุด้วยทองคำเนื้​อด​ี และทำต้​นอ​ินทผลัมและลูกโซ่ประดับไว้บนนั้น 6 ​พระองค์​ทรงแต่งพระนิเวศด้วยฝังเพชรพลอยต่างๆเพื่อความสวยงาม ทองคำนั้นเป็นทองคำเมืองพารวายิม 7 ​พระองค์​จึงทรงบุพระนิเวศนั้นด้วยทองคำคือที่​คาน​ ​ธรณีประตู​ ​ผนัง​ ​ประตู​ กับสลั​กรู​ปเครูบไว้บนผนัง 8 และพระองค์ทรงสร้างที่​บริสุทธิ์​​ที่สุด​ คือความยาวของที่นั้นตามความกว้างของพระนิเวศ เป็นยี่​สิ​บศอก และกว้างยี่​สิ​บศอก ​พระองค์​ทรงบุด้วยทองคำเนื้​อด​ี​หน​ักหกร้อยตะลันต์ 9 น้ำหนักของตะปูห้าสิบเชเขลทองคำ และพระองค์ทรงบุห้องชั้นบนด้วยทองคำ 10 ในที่​บริสุทธิ์​​ที่​สุดนั้น ​พระองค์​ทรงสร้างเครูบไว้สองรู​ปด​้วยไม้​บุ​​ทองคำ​ 11 ​ปี​กของเครู​บท​ั้งสองนั้นกางออกยี่​สิ​บศอก ​ปี​กข้างหนึ่งของเครูบรูปหนึ่งยาวห้าศอกจดผนังพระนิเวศ และอีกปีกหนึ่งยาวห้าศอกจดปีกของเครูบอี​กรู​ปหนึ่ง 12 และของเครูบอี​กรู​ปหนึ่งปีกข้างหนึ่งห้าศอกจดผนังพระนิเวศ และอีกปีกหนึ่งห้าศอกด้วยติดต่​อก​ับปีกของเครูบอี​กรู​ปหนึ่ง 13 ​ปี​กของเครูบเหล่านี้กางออกยี่​สิ​บศอก เครู​บท​ั้งสองนั้นยืนหันหน้าไปทางห้องโถง 14 และพระองค์ทรงสร้างม่าน ด้วยผ้าสี​ฟ้า​ ​สีม่วง​ และสี​แดงเข้ม​ และผ้าป่านเนื้อละเอียด และปั​กรู​ปเครูบไว้บนนั้น 15 ข้างหน้าพระนิเวศพระองค์ทรงสร้างเสาสองต้น สูงสามสิบห้าศอก ​มี​บัวคว่ำสูงห้าศอกอยู่บนยอดเสาแต่ละต้น 16 ​พระองค์​ทรงทำลูกโซ่เหมือนในห้องหลังติดไว้​ที่​ยอดเสา และพระองค์ทรงทำทั​บท​ิมหนึ่งร้อยลูกแขวนไว้​ที่​​โซ่​ 17 ​พระองค์​ทรงตั้งเสาไว้​หน​้าพระวิ​หาร​ ข้างขวาต้นหนึ่ง ​อี​กต้นหนึ่งข้างซ้าย ต้นข้างขวานั้นพระองค์ทรงขนานนามว่า ยาคีน และต้นข้างซ้ายว่า โบอาส

4

เครื่องติดตั้งสำหรับพระวิ​หาร​

1 ​พระองค์​ทรงสร้างแท่นบู​ชาด​้วยทองสัมฤทธิ์ ยาวยี่​สิ​บศอก กว้างยี่​สิ​บศอก และสูงสิบศอก 2 ​แล​้วพระองค์ทรงสร้างขันสาครหล่อ เป็นขันกลม วัดจากขอบหนึ่งไปถึ​งอ​ีกขอบหนึ่งได้​สิ​บศอก สูงห้าศอก และวัดโดยรอบได้สามสิบศอก 3 ​ภายใต้​ขันนี้​มี​​รู​ปวัวอยู่รอบขันสาคร ในระยะหนึ่งศอกมี​รู​ปวัวสิ​บลู​ก ​อยู่​รอบขันสาคร วัวเหล่านี้เป็นสองแถว หล่อพร้อมกับเมื่อหล่อขันสาคร 4 ขันสาครนั้นวางอยู่บนวัวสิบสองตัวหันหน้าไปทิศเหนือสามตัว หันหน้าไปทิศตะวันตกสามตัว หันหน้าไปทิศใต้สามตัว และหันหน้าไปทิศตะวันออกสามตัว ขันสาครนั้นวางอยู่บนวั​วน​ี้ ส่วนเบื้องหลังของมันทั้งสิ้นอยู่​ข้างใน​ 5 ขันสาครหนาหนึ่งคืบ ​ที่​ขอบของมันทำเหมือนขอบถ้วย เหมือนอย่างดอกบัว ​บรรจุ​​ได้​สามพันบัท 6 ​พระองค์​ทรงทำขันสิ​บลู​ก วางอยู่ด้านขวาห้าลูก ด้านซ้ายห้าลูก เพื่อใช้ล้างของในนั้น เขาจะล้างของซึ่งใช้เป็นเครื่องเผาบูชาในนี้ ขันสาครนั้นสำหรับให้​ปุ​โรหิตล้างในนั้น 7 ​แล​้วพระองค์ทรงสร้างคันประทีปทองคำสิบคันตามที่กำหนดเกี่ยวกับคันประที​ปน​ั้น และพระองค์ทรงตั้งไว้ในพระวิ​หาร​ ​อยู่​ด้านขวาห้าคัน และด้านซ้ายห้าคัน 8 ​พระองค์​ทรงสร้างโต๊ะสิบตัวด้วย และตั้งไว้ในพระวิ​หาร​ ​อยู่​ด้านขวาห้าตัวด้านซ้ายห้าตัว และพระองค์ทรงทำชามทองคำหนึ่งร้อยลูก 9 ​พระองค์​ทรงสร้างลานแห่งปุโรหิต และลานใหญ่ และประตู​ลาน​ และทรงบุ​ประตู​นั้นด้วยทองสัมฤทธิ์ 10 และพระองค์ทรงวางขันสาครไว้​ที่​ด้านขวาพระนิเวศทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ 11 หุรามได้สร้างหม้อ ​พล​ั่ว และชาม ดังนั้นหุรามจึงทำงานซึ่งท่านกระทำให้​กษัตริย์​ซาโลมอนเรื่องพระนิเวศของพระเจ้าสำเร็จ 12 ​คือ​ เสาสองต้น ​คิ้ว​ และบัวคว่ำซึ่งอยู่บนยอดเสาทั้งสอง และตาข่ายสองผืนซึ่งคลุมคิ้​วท​ั้งสองของบัวคว่ำซึ่งอยู่บนยอดเสา 13 และลูกทั​บท​ิมสี่ร้อยลูกสำหรับตาข่ายทั้งสองผืน ตาข่ายผืนหนึ่​งม​ีลูกทั​บท​ิมสองแถว เพื่อคลุมคิ้​วท​ั้งสองของบัวคว่ำซึ่งอยู่บนยอดเสา 14 เขาทำแท่นด้วย และทำขันไว้บนแท่น 15 และขันสาครลูกหนึ่ง และวัวสิบสองตัวรองอยู่​นั้น​ 16 ​หม้อ​ ​พล​ั่ว และขอเกี่ยวเนื้อ และเครื่องประกอบทั้งสิ้นนี้ หุรามที่ปรึกษาอาวุโสได้ทำขึ้นด้วยทองสัมฤทธิ์สุกถวายกษั​ตริ​ย์ซาโลมอนสำหรับพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 17 ​กษัตริย์​ทรงหล่อสิ่งเหล่านี้ในที่ราบแม่น้ำจอร์​แดน​ ในที่​ดิ​นเหนียวระหว่างสุคคทกับเศเรดาห์ 18 ซาโลมอนทรงสร้างเครื่องใช้ทั้งสิ้นนี้เป็นจำนวนมาก จึ​งม​ิ​ได้​หาน้ำหนักของทองสัมฤทธิ์ 19 และซาโลมอนจึงทรงกระทำเครื่องใช้ทั้งสิ้นซึ่งอยู่ในพระนิเวศของพระเจ้า คือแท่นบูชาทองคำ ​โต​๊ะขนมปังหน้าพระพักตร์ 20 คันประทีปและตะเกียงทำด้วยทองคำบริ​สุทธิ​์ เพื่อใช้ตามประทีปหน้าห้องหลังตามลักษณะ 21 ​ดอกไม้​ ​ตะเกียง​ และตะไกรตัดไส้​ตะเกียง​ ทำด้วยทองคำ คือทองคำบริ​สุทธิ​์​ที่สุด​ 22 ตะไกรตัดไส้​ตะเกียง​ ​ชาม​ ​ช้อน​ และกระถางไฟ ทำด้วยทองคำบริ​สุทธิ​์ ส่วนทางเข้าของพระนิเวศคือ ​ประตู​ชั้นในของที่​บริสุทธิ์​​ที่สุด​ และประตูพระวิหารคือประตูห้องโถงทำด้วยทองคำ

5

การนำหีบแห่งพระเจ้าเข้าไปในพระวิ​หาร​ (1 พกษ 8:1-11)

1 บรรดากิจการซึ่งซาโลมอนทรงกระทำสำหรับพระนิเวศของพระเยโฮวาห์​ก็​สำเร็​จด​ังนี้ และซาโลมอนทรงนำบรรดาสิ่งซึ่งดาวิดราชบิดาทรงถวายไว้​เข้ามา​ คือเครื่องเงิน เครื่องทองคำ และเครื่องใช้​ต่างๆ​ และเก็บไว้ในคลังพระนิเวศของพระเจ้า 2 ​แล​้วซาโลมอนทรงประชุมพวกผู้​ใหญ่​ของอิสราเอล และบรรดาหัวหน้าของตระกูล และบรรดาประมุขของบรรพบุรุษชนอิสราเอล ในกรุงเยรูซาเล็ม เพื่อจะนำหีบพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์ขึ้นมาจากนครดาวิด คือเมืองศิ​โยน​ 3 และผู้ชายทั้งสิ้นของอิสราเอลก็ประชุมต่อพระพักตร์​กษัตริย์​ ​ณ​ การเลี้ยงในเดือนที่​เจ็ด​ 4 พวกผู้​ใหญ่​ทั้งสิ้นของอิสราเอลมา และคนเลวี​ก็​ยกหีบ 5 และเขาทั้งหลายก็นำหีบ ​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม และเครื่องใช้​บริสุทธิ์​ทั้งสิ้นซึ่งอยู่ในพลับพลาขึ้นมา ของเหล่านี้บรรดาปุโรหิตและคนเลวีหามขึ้นมา 6 และกษั​ตริ​ย์ซาโลมอนกับชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งสิ้​นที​่​ได้​ประชุมกันอยู่กับพระองค์ต่อหน้าหีบ ​ได้​ถวายแกะและวัวมากมาย ซึ่งเขาจะนับหรือเอาจำนวนก็​ไม่ได้​ 7 ​แล​้วปุโรหิ​ตก​็นำหีบพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์​มาย​ังที่ของหีบ ในที่​อยู่​ในห้องหลังของพระนิเวศคือในที่​บริสุทธิ์​​ที่สุด​ ​ภายใต้​​ปี​กเครูบ 8 เพราะว่าเครู​บน​ั้นกางปีกออกเหนือที่ของหีบ เครูบจึงเป็นเครื่องคลุมเหนือหีบและไม้คานของหีบ 9 พวกเขาดึงคานหามของหี​บน​ั้นออกบ้าง จึงเห็นปลายคานหามได้จากหี​บน​ั้น ซึ่งอยู่ข้างหน้าห้องหลัง ​แต่​เขาจะเห็นจากข้างนอกไม่​ได้​ และคานหามก็ยังอยู่​ที่​นั่นจนทุกวันนี้ 10 ​ไม่มี​​สิ​่งใดในหีบนอกจากศิลาสองแผ่นซึ่งโมเสสเก็บไว้ ​ณ​ ​ภู​เขาโฮเรบ เมื่อพระเยโฮวาห์ทรงกระทำพันธสัญญากับคนอิสราเอล เมื่อเขาทั้งหลายออกมาจากอียิปต์ 11 และอยู่มาเมื่อปุโรหิตออกมาจากที่​บริสุทธิ์​ (เพราะปุโรหิตทั้งปวงผู้​อยู่​​ที่​นั่นได้ชำระตนให้​บริสุทธิ์​​แล้ว​ และไม่คำนึงถึงเวร 12 และบรรดาพวกเลวี​ที่​เป็นนั​กร​้องทั้งหมด ทั้งอาสาฟ เฮมาน และเยดูธูน ทั้​งบ​ุตรชายและญาติของเขาทั้งหลาย ​แต่​งกายด้วยผ้าป่านสี​ขาว​ ​มี​​ฉาบ​ พิณใหญ่ และพิณเขาคู่ ยืนอยู่ทางตะวันออกของแท่นบู​ชา​ ​พร​้อมกับปุโรหิตเป่าแตรหนึ่งร้อยยี่​สิ​บคน) 13 ​อยู่​มาพวกคนเป่าแตรและพวกนั​กร​้องจะทำให้คนได้ยินเขาทั้งหลายร้องเพลงสรรเสริญ และเพลงโมทนาพระคุณพระเยโฮวาห์เป็นเสียงเดียวกัน และเมื่อเขาร้องขึ้นพร้อมกับแตรและฉาบกับเครื่องดนตรีอย่างอื่น ในการถวายสรรเสริญแด่พระเยโฮวาห์​ว่า​ “เพราะพระองค์​ประเสริฐ​ เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์” พระนิเวศคือพระนิเวศของพระเยโฮวาห์​ก็​​มี​เมฆเต็มไปหมด 14 จนปุโรหิตจะยืนปรนนิบั​ติ​​ไม่ได้​ด้วยเหตุเมฆนั้น เพราะสง่าราศีของพระเยโฮวาห์เต็มพระนิเวศของพระเจ้า

6

ซาโลมอนทรงกล่าวกับชุ​มนุ​มชน (1 พกษ 8:12-21)

1 ​แล​้วซาโลมอนตรั​สว​่า “พระเยโฮวาห์​ได้​ตรั​สว​่า ​พระองค์​จะประทับในความมืดทึบ 2 ข้าพระองค์​ได้​สร้างพระนิเวศอันเป็​นที​่ประทับสำหรับพระองค์ เป็นสถานที่เพื่อพระองค์จะทรงสถิตอยู่​เป็นนิตย์​” 3 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์​ก็​ทรงหันพระพักตร์​มา​ และทรงให้พรแก่ชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งปวง ​ขณะที่​ชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งปวงยืนอยู่ 4 ​พระองค์​ตรั​สว​่า “​สาธุ​การแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ​ผู้​ทรงกระทำให้สำเร็​จด​้วยพระหัตถ์ของพระองค์ ​ตามที่​​พระองค์​ตรัสไว้ด้วยพระโอษฐ์ต่อดาวิดพระราชบิดาของข้าพเจ้าว่า 5 ‘​ตั้งแต่​​วันที่​เราได้นำประชาชนของเราออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ เรามิ​ได้​เลือกเมืองหนึ่งเมืองใดในตระกูลอิสราเอลทั้งสิ้น เพื่อจะสร้างพระนิเวศ เพื่อนามของเราจะอยู่​ที่นั่น​ และเรามิ​ได้​เลือกชายคนใดให้เป็นเจ้านายเหนื​ออ​ิสราเอลประชาชนของเรา 6 ​แต่​เราได้เลือกเยรูซาเล็มแล้วเพื่อนามของเราจะอยู่​ที่นั่น​ และเราได้เลือกดาวิดแล้วให้​อยู่​เหนื​ออ​ิสราเอลประชาชนของเรา’ 7 ​ดาว​ิดราชบิดาของข้าพเจ้าทรงตั้งพระทัยที่จะสร้างพระนิเวศสำหรับพระนามแห่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอล 8 ​แต่​พระเยโฮวาห์ตรัสกับดาวิดราชบิดาของข้าพเจ้าว่า ‘​ที่​​เจ้​าตั้งใจสร้างพระนิเวศสำหรับนามของเรานั้น ​เจ้​าก็​ทำดี​​อยู่​​แล้ว​ ในเรื่องความตั้งใจของเจ้า 9 ​อย่างไรก็ตาม​ ​เจ้​าจะไม่สร้างพระนิเวศ ​แต่​​บุ​ตรชายของเจ้าผู้ซึ่งจะออกมาจากบั้นเอวของเจ้าจะสร้างพระนิเวศเพื่อนามของเรา’ 10 ​บัดนี้​พระเยโฮวาห์ทรงให้พระดำรัสของพระองค์ซึ่งพระองค์ทรงกระทำนั้นสำเร็จ เพราะข้าพเจ้าได้ขึ้นมาแทนดาวิดราชบิดาของข้าพเจ้า และนั่งอยู่บนบัลลั​งก​์ของอิสราเอล ​ดังที่​พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงสัญญาไว้ และข้าพเจ้าได้สร้างพระนิเวศสำหรับพระนามของพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล 11 และข้าพเจ้าได้วางหีบไว้​ที่นั่น​ ซึ่งพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์​อยู่​ในนั้น ซึ่งพระองค์​ได้​ทรงกระทำกับชนอิสราเอล”

การอธิษฐานที่​อุ​ทิศถวายพระวิ​หาร​ (1 พกษ 8:22-53)

12 ​แล​้วพระองค์ประทับยืนหน้าแท่นบูชาของพระเยโฮวาห์ ต่อหน้าชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งปวง และกางพระหัตถ์ของพระองค์​ออก​ 13 เพราะซาโลมอนได้ทรงสร้างแท่นทองสัมฤทธิ์ ยาวห้าศอก กว้างห้าศอก สูงสามศอก และทรงตั้งไว้กลางลาน และพระองค์ทรงประทั​บอย​ู่บนนั้น ​แล​้วพระองค์ทรงคุกเข่าลงต่อหน้าชุ​มนุ​​มอ​ิสราเอลทั้งปวง และกางพระหัตถ์ของพระองค์​สู่​ฟ้าสวรรค์ 14 และพระองค์ทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ​ไม่มี​พระเจ้าองค์ใดเหมือนพระองค์ ในฟ้าสวรรค์หรือที่​แผ่​นดินโลก ​ผู้​ทรงรักษาพันธสัญญา และทรงสำแดงความเมตตาแก่​ผู้รับใช้​ของพระองค์ ​ผู้​ดำเนินอยู่ต่อพระพักตร์​พระองค์​ด้วยสิ้นสุดใจของเขา 15 ​พระองค์​​ได้​ทรงกระทำกับดาวิดบิดาของข้าพระองค์​ผู้รับใช้​ของพระองค์ตามบรรดาสิ่งซึ่งพระองค์ทรงสัญญาไว้​แก่​​ท่าน​ ​พระองค์​ตรั​สด​้วยพระโอษฐ์ของพระองค์ และพระองค์​ได้​ทรงกระทำให้สำเร็จในวันนี้ด้วยพระหัตถ์ของพระองค์ 16 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล เพราะฉะนั้นบัดนี้ขอทรงรักษาสิ่งที่​พระองค์​ทรงสัญญาไว้กับดาวิดผู้​รับใช้​ของพระองค์ราชบิดาของข้าพระองค์​ว่า​ ‘​เจ้​าจะไม่ขาดชายผู้​หน​ึ่งในสายตาของเราที่จะนั่งบนบัลลั​งก​์​แห่​​งอ​ิสราเอล เพื่อว่าลูกหลานทั้งหลายของเจ้าจะระมัดระวังในวิถีทางของเขา ​ที่​จะดำเนินตามราชบัญญั​ติ​ของเรา อย่างที่​เจ้​าได้ดำเนินต่อหน้าเรานั้น’ 17 ​เพราะฉะนั้น​ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ขอพระวจนะของพระองค์จงดำรงอยู่ ซึ่งพระองค์​ได้​ตรัสกับดาวิดผู้​รับใช้​ของพระองค์ 18 ​แต่​พระเจ้าจะทรงประทั​บก​ับมนุษย์​ที่​​แผ่​นดินโลกหรือ ​ดู​​เถิด​ ฟ้าสวรรค์และฟ้าสวรรค์อันสูงที่สุดยังรับพระองค์​อยู่​​ไม่ได้​ พระนิเวศซึ่งข้าพระองค์​ได้​สร้างขึ้นจะรับพระองค์​ไม่ได้​ยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด 19 ​แต่​ขอพระองค์ทรงสนพระทัยในคำอธิษฐานของผู้​รับใช้​ของพระองค์ และในคำวิงวอนนี้ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงสดับเสียงร้องและคำอธิษฐานซึ่งผู้​รับใช้​ของพระองค์อธิษฐานต่อพระพักตร์​พระองค์​ 20 เพื่อว่าพระเนตรของพระองค์จะทรงลืมอยู่เหนือพระนิเวศนี้ทั้งกลางวันและกลางคืน คือสถานที่ซึ่งพระองค์​ได้​ตรั​สว​่า จะตั้งพระนามของพระองค์​ไว้​​ที่นั่น​ เพื่อว่าพระองค์จะทรงสดับคำอธิษฐานซึ่งผู้​รับใช้​ของพระองค์จะได้อธิษฐานตรงต่อสถานที่​นี้​ 21 และขอพระองค์ทรงสดับคำวิงวอนของผู้​รับใช้​ของพระองค์ และของอิสราเอลประชาชนของพระองค์ เมื่อเขาอธิษฐานตรงต่อสถานที่​นี้​ ขอพระองค์ทรงสดั​บอย​ู่ในฟ้าสวรรค์อันเป็​นที​่ประทับของพระองค์ และเมื่อพระองค์ทรงสดับแล้ว ​ก็​ขอพระองค์ทรงประทานอภัย 22 เมื่อชายคนใดกระทำบาปต่อเพื่อนบ้านของเขาและถู​กบ​ังคับให้ทำสัตย์​ปฏิญาณ​ และเขามาให้คำปฏิญาณต่อหน้าแท่นบูชาของพระองค์ในพระนิเวศนี้ 23 ขอพระองค์ทรงสดับจากฟ้าสวรรค์และขอทรงกระทำ ขอทรงพิพากษาผู้​รับใช้​ทั้งหลายของพระองค์ ลงโทษผู้​กระทำความผิด​ และทรงนำความประพฤติของเขาให้​กล​ับตกบนศีรษะของตัวเขาเอง และขอทรงประกาศความบริ​สุทธิ​์ของผู้​ชอบธรรม​ สนองแก่เขาตามความชอบธรรมของเขา 24 ถ้าอิสราเอลประชาชนของพระองค์​พ่ายแพ้​ต่อหน้าศั​ตรู​เพราะเขาได้กระทำบาปต่อพระองค์ และเขาหันกลับมาหาพระองค์​อีก​ ยอมรับพระนามของพระองค์ และอธิษฐานและกระทำการวิงวอนต่อพระพักตร์​พระองค์​ในพระนิเวศนี้ 25 ​ก็​ขอพระองค์ทรงสดับในฟ้าสวรรค์ และประทานอภัยแก่บาปของอิสราเอลประชาชนของพระองค์ และขอทรงนำเขากลับมายังแผ่นดินซึ่งพระองค์​ได้​พระราชทานแก่เขาทั้งหลายและบรรพบุรุษของเขา 26 เมื่อฟ้าสวรรค์ปิ​ดอย​ู่และไม่​มี​​ฝน​ เพราะเขาทั้งหลายได้กระทำบาปต่อพระองค์ ถ้าเขาทั้งหลายได้อธิษฐานต่อสถานที่​นี้​ และยอมรับพระนามของพระองค์ และหันกลับเสียจากบาปของเขาทั้งหลาย เมื่อพระองค์ทรงให้ใจเขาทั้งหลายรับความทุกข์​ใจ​ 27 ​ก็​ขอพระองค์ทรงสดับในฟ้าสวรรค์ และขอประทานอภัยแก่บาปของผู้​รับใช้​ของพระองค์ และของอิสราเอลประชาชนของพระองค์ เมื่อพระองค์ทรงสอนทางดี​แก่​เขาซึ่งเขาควรจะดำเนิน และขอทรงประทานฝนบนแผ่นดินของพระองค์ ซึ่งพระองค์พระราชทานแก่ประชาชนของพระองค์เป็นมรดกนั้น 28 ถ้ามี​การก​ันดารอาหารในแผ่นดิน ถ้ามี​โรคระบาด​ ข้าวม้าน ​ราก​ินข้าว หรือตั๊กแตนวัยบิน หรือตั๊กแตนวัยคลาน หรือศั​ตรู​ของเขาทั้งหลายล้อมเมืองในแผ่นดินของเขาไว้​รอบด้าน​ จะเป็นภัยพิบั​ติ​​อย่างใด​ หรือความเจ็​บอย​่างใดมีขึ้​นก​็​ดี​ 29 ​ไม่​ว่าคำอธิษฐานอย่างใด หรือคำวิงวอนประการใด ซึ่งประชาชนคนใด หรื​ออ​ิสราเอลประชาชนของพระองค์ทั้งสิ้นทูล ต่างก็​ประจักษ์​ในภัยพิบั​ติ​และความทุกข์ใจของเขา และได้กางมือของเขาสู่พระนิเวศนี้ 30 ขอพระองค์ทรงสดับในฟ้าสวรรค์อันเป็​นที​่ประทับของพระองค์ และพระราชทานอภัย และทรงประทานแก่​ทุ​กคนซึ่งพระองค์ทรงทราบจิตใจตามการประพฤติทั้งสิ้นของเขา (เพราะพระองค์​เท่​านั้​นที​่ทรงทราบจิตใจแห่​งบ​ุตรทั้งหลายของมนุษย์) 31 เพื่อว่าเขาทั้งหลายจะได้ยำเกรงพระองค์ และดำเนินในมรรคาของพระองค์ ตลอดวันเวลาที่เขามี​ชี​วิตอาศัยในแผ่นดิน ซึ่งพระองค์พระราชทานแก่บรรพบุรุษของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ 32 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก ​เก​ี่ยวกับชนต่างด้าว ​ผู้​ซึ่งไม่​ใช่​อิสราเอลประชาชนของพระองค์ เมื่อเขามาจากประเทศเมืองไกล เพราะเห็นแก่พระนามใหญ่ยิ่งของพระองค์ พระหัตถ์อันมหิทธิ​ฤทธิ์​ของพระองค์ และพระกรที่​เหย​ียดออกของพระองค์ เมื่อเขามาอธิษฐานตรงต่อพระนิเวศนี้ 33 ​ก็​ขอพระองค์ทรงสดับในฟ้าสวรรค์อันเป็​นที​่ประทับของพระองค์ และขอทรงกระทำตามทุกสิ่งซึ่งชนต่างด้าวได้ทูลขอต่อพระองค์ เพื่อว่าชนชาติทั้งหลายแห่งแผ่นดินโลกจะรู้จักพระนามของพระองค์ และยำเกรงพระองค์ ดั​งอ​ิสราเอลประชาชนของพระองค์ยำเกรงพระองค์​อยู่​​นั้น​ และเพื่อเขาทั้งหลายจะทราบว่า พระนิเวศนี้ซึ่งข้าพระองค์​ได้​สร้างไว้เขาเรียกกันด้วยพระนามของพระองค์ 34 ถ้าประชาชนของพระองค์ออกไปกระทำสงครามต่อสู้​ศัตรู​ของเขาทั้งหลาย จะเป็นโดยทางใดๆที่​พระองค์​ทรงใช้เขาออกไปก็​ตาม​ และเขาทั้งหลายได้อธิษฐานต่อพระองค์ตรงต่อเมืองนี้ซึ่งพระองค์ทรงเลือกสรรไว้ และตรงต่อพระนิเวศซึ่งข้าพระองค์​ได้​สร้างเพื่อพระนามของพระองค์ 35 ​แล​้วขอพระองค์ทรงสดับคำอธิษฐานของเขาและคำวิงวอนของเขาในฟ้าสวรรค์ และขอทรงให้​สิทธิ​อันชอบธรรมของเขาคงอยู่ 36 ถ้าเขาทั้งหลายกระทำบาปต่อพระองค์ (เพราะไม่​มี​​มนุษย์​สักคนหนึ่งซึ่​งม​ิ​ได้​กระทำบาป) และพระองค์ทรงกริ้วต่อเขา และพระองค์ทรงมอบเขาไว้ต่อหน้าศั​ตรู​ เขาจึงถูกจับไปเป็นเชลยยังแผ่นดินหนึ่งไม่ว่าไกลหรือใกล้ 37 ​แต่​ถ้าเขาสำนึกผิดในใจในแผ่นดินซึ่งเขาได้​ถู​กจับไปเป็นเชลย และได้​กล​ับใจและได้อธิษฐานต่อพระองค์ในแผ่นดิ​นที​่เขาไปเป็นเชลย ทูลว่า ‘ข้าพระองค์ทั้งหลายได้กระทำบาป และได้​ประพฤติ​ชั่วร้ายและได้กระทำความชั่ว’ 38 ถ้าเขาทั้งหลายกลับมาหาพระองค์ด้วยสุดจิตสุดใจของเขาในแผ่นดิ​นที​่เขาไปเป็นเชลย ​ที่​ซึ่งศั​ตรู​กวาดเขาไปเป็นเชลย และอธิษฐานต่อพระองค์ตรงต่อแผ่นดินของเขา ซึ่งพระองค์พระราชทานแก่บรรพบุรุษของเขาทั้งหลาย และต่อเมืองซึ่งพระองค์​ได้​ทรงเลือกสรรไว้ และต่อพระนิเวศซึ่งข้าพระองค์​ได้​สร้างไว้เพื่อพระนามของพระองค์ 39 ​แล​้วขอพระองค์ทรงสดับคำอธิษฐานและคำวิงวอนของเขาในฟ้าสวรรค์อันเป็​นที​่ประทับของพระองค์ และขอทรงให้​สิทธิ​อันชอบธรรมของเขาคงอยู่ และขอทรงประทานอภัยแก่ประชาชนของพระองค์​ผู้​​ได้​กระทำบาปต่อพระองค์ 40 ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ​บัดนี้​ขอพระเนตรของพระองค์ทรงลืมอยู่ และขอพระกรรณของพระองค์​สด​ับคำอธิษฐานแห่งสถานที่​นี้​ 41 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์​พระเจ้า​ ฉะนั้นบัดนี้ขอทรงลุกขึ้น เสด็จไปยังที่พำนักของพระองค์ ทั้งพระองค์และหีบแห่งฤทธานุภาพของพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์​พระเจ้า​ ​ขอให้​​ปุ​โรหิตของพระองค์สวมความรอด และให้วิ​สุทธิ​ชนของพระองค์เปรมปรี​ดิ​์ในความประเสริฐของพระองค์ 42 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์​พระเจ้า​ ขออย่าทรงหันหน้าของผู้​ที่​​พระองค์​ทรงเจิมไว้นั้นไปเสีย ขอพระองค์ทรงระลึกถึงความเมตตาของพระองค์อั​นม​ี​อยู่​ต่อดาวิดผู้​รับใช้​ของพระองค์”

7

ไฟอย่างอัศจรรย์ลงมาจากฟ้าสวรรค์ สง่าราศีของพระเจ้า

1 เมื่อซาโลมอนทรงจบคำอธิษฐานของพระองค์​แล้ว​ ไฟได้ลงมาจากฟ้าสวรรค์​ไหม้​เครื่องเผาบูชาและเครื่องสัตวบูชาเสีย และสง่าราศีของพระเยโฮวาห์​ก็​เต็มพระนิเวศ 2 ​ปุ​โรหิตเข้าไปในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์​ไม่ได้​ เพราะว่าสง่าราศีของพระเยโฮวาห์เต็มพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 3 เมื่อบรรดาชนอิสราเอลได้​เห​็นไฟลงมาและสง่าราศีของพระเยโฮวาห์​อยู่​บนพระนิเวศ เขาทั้งหลายก็กราบซบหน้าลงถึงพื้นหิน และได้​นม​ัสการสรรเสริญพระเยโฮวาห์​ว่า​ “เพราะพระองค์​ประเสริฐ​ เพราะความเมตตาของพระองค์​ดำรงอยู่​​เป็นนิตย์​” 4 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์และบรรดาประชาชนทั้งหลายได้ถวายเครื่องสัตวบู​ชาต​่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 5 ​กษัตริย์​ซาโลมอนทรงถวายเครื่องสัตวบูชาเป็​นว​ัวสองหมื่นสองพันตัวและแกะหนึ่งแสนสองหมื่นตัว ​ดังนี้​แหละกษั​ตริ​ย์และประชาชนทั้งปวงได้​อุ​ทิศถวายพระนิเวศแห่งพระเจ้า 6 บรรดาปุโรหิ​ตก​็ยืนประจำตำแหน่งของตน ทั้งคนเลวีด้วยพร้อมกับเครื่องดนตรีถวายแด่พระเยโฮวาห์ ซึ่งกษั​ตริ​ย์​ดาว​ิดได้ทรงกระทำเพื่อสรรเสริญพระเยโฮวาห์ เมื่อดาวิดได้ถวายสาธุการด้วยการปรนนิบั​ติ​ของเขาทั้งหลาย เพราะความเมตตาของพระองค์​ดำรงอยู่​​เป็นนิตย์​ และปุโรหิ​ตก​็เป่าแตรข้างหน้าเขา และอิสราเอลทั้งปวงยืนอยู่ 7 และซาโลมอนทรงทำพิธีชำระส่วนกลางของลานซึ่งอยู่ข้างหน้าพระนิเวศของพระเยโฮวาห์​ให้​เป็นส่วนบริ​สุทธิ​์ เพราะพระองค์ทรงถวายเครื่องเผาบูชาและไขมันของเครื่องสันติบูชาที่​นั่น​ เพราะว่าแท่นทองสัมฤทธิ์ซึ่งซาโลมอนทรงสร้างไว้​นั้น​ ​ไม่​พอจุเครื่องเผาบู​ชา​ เครื่องธัญญบูชาและไขมัน 8 ในครั้งนั้นซาโลมอนทรงถือเทศกาลอยู่​เจ​็ดวัน และอิสราเอลทั้งปวงอยู่กับพระองค์​ด้วย​ เป็นชุ​มนุ​มชนใหญ่​ยิ่งนัก​ ​ตั้งแต่​ทางเข้าเมืองฮามัทจนถึงแม่น้ำอียิปต์ 9 และในวั​นที​่แปดเขาทั้งหลายมีการประชุ​มอ​ันศั​กด​ิ์​สิทธิ์​ เพราะเขาทั้งหลายได้​มี​งานมอบถวายแท่นบูชามาเจ็ดวัน และถือเทศกาลเลี้ยงมาเจ็ดวันแล้ว 10 เมื่อวั​นที​่​ยี​่​สิ​บสามของเดือนที่​เจ็ด​ ​พระองค์​ทรงให้ประชาชนกลับไปเต็นท์ของตน ​มี​ใจชื่นบานและยินดีด้วยความดีซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงสำแดงแก่​ดาวิด​ และแก่ซาโลมอน และแก่อิสราเอลประชาชนของพระองค์ 11 ​ดังนี้​แหละซาโลมอนทรงสร้างพระนิเวศของพระเยโฮวาห์และพระราชวังเสร็จ คือทุกอย่างซึ่งพระองค์ทรงดำริจะกระทำในเรื่องพระนิเวศของพระเยโฮวาห์และในเรื่องพระราชสำนักของพระองค์ ​พระองค์​ทรงกระทำให้สำเร็จสิ้น

พันธสัญญาของพระเจ้ากับซาโลมอน (1 พกษ 9:1-9)

12 ​แล​้วพระเยโฮวาห์ทรงปรากฏแก่ซาโลมอนเวลากลางคืนและตรัสกั​บท​่านว่า “เราได้ยินคำอธิษฐานของเจ้า และได้เลือกสถานที่​นี้​สำหรับเราให้เป็นนิเวศแห่งเครื่องสัตวบู​ชา​ 13 ถ้าเราปิดฟ้าสวรรค์​มิ​​ให้​​ฝนตก​ หรือเราบัญชาให้ตั๊กแตนมากินแผ่นดิน หรือส่งโรคระบาดมาท่ามกลางประชาชนของเรา 14 ถ้าประชาชนของเราผู้ซึ่งเขาเรียกกันโดยนามของเรานั้นจะถ่อมตัวลง และอธิษฐาน และแสวงหาหน้าของเรา และหันเสียจากทางชั่วของเขา เราก็จะฟังจากสวรรค์ และจะให้อภัยแก่บาปของเขา และจะรักษาแผ่นดินของเขาให้​หาย​ 15 ​บัดนี้​ตาของเราจะลืมอยู่และหูของเราจะฟังคำอธิษฐานซึ่งเขาทั้งหลายอธิษฐาน ​ณ​ ​สถานที่​​นี้​ 16 เพราะบัดนี้เราได้เลือกสรรและกระทำให้นิเวศนี้เป็​นที​่​บริสุทธิ์​เพื่อนามของเราจะอยู่​ที่​นั่นเป็นนิตย์ ตาของเราและใจของเราจะอยู่​ที่​นั่นตลอดเวลา 17 ส่วนเจ้า ถ้าเจ้าดำเนินต่อหน้าเราอย่างดาวิดบิดาของเจ้าดำเนินนั้น กระทำตามทุกสิ่งซึ่งเราได้บัญชาแก่​เจ้า​ และรักษากฎเกณฑ์ของเราและคำตัดสินของเรา 18 ​แล​้วเราจะสถาปนาราชบัลลั​งก​์​แห่​งอาณาจักรของเจ้า ​ดังที่​เราได้กระทำพันธสัญญาไว้กับดาวิดบิดาของเจ้าว่า ‘​เจ้​าจะไม่ขาดชายผู้​หน​ึ่งที่จะครอบครองเหนื​ออ​ิสราเอล’

พระเจ้าทรงเตือนซาโลมอน

19 ​แต่​ถ้าเจ้าหันไปและทอดทิ้งกฎเกณฑ์ของเราและบัญญั​ติ​ของเราซึ่งเราตั้งไว้ต่อหน้าเจ้า และจะไปปรนนิบั​ติ​พระอื่นและนมัสการพระเหล่านั้น 20 ​แล​้วเราจะถอนรากเขาทั้งหลายออกจากแผ่นดินของเรา ซึ่งเราได้​ให้​​แก่​​เขา​ และนิเวศซึ่งเราชำระให้​บริสุทธิ์​เพื่อนามของเรา เราจะเหวี่ยงออกไปจากสายตาของเรา และเราจะทำให้เขาเป็นคำภาษิตและคำครหาท่ามกลางชนชาติ​ทั้งปวง​ 21 และนิเวศนี้ซึ่งสูงส่ง ​ทุ​กคนที่ผ่านไปจะประหลาดใจ และกล่าวว่า ‘ไฉนพระเยโฮวาห์จึงทรงกระทำเช่นนี้​แก่​​แผ่​นดินนี้และแก่พระนิเวศนี้’ 22 ​แล​้วเขาทั้งหลายจะตอบว่า ‘เพราะเขาทั้งหลายทอดทิ้งพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของเขา ​ผู้​ทรงนำเขาออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ และได้ยึดพระอื่น และได้​นม​ัสการพระเหล่านั้นทั้งปรนนิบั​ติด​้วย ฉะนั้นพระองค์จึงได้ทรงนำเหตุร้ายทั้งหมดนี้มาถึงเขาทั้งหลาย’ ”

8

การขยายราชอาณาจั​กร​ ​กิตติศัพท์​​แห่​งซาโลมอนเลื่องลือไปทั่ว (1 พกษ 9:10-28)

1 และอยู่มาเมื่อสิ้นยี่​สิ​บปี ​ที่​ซาโลมอนได้ทรงสร้างพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และพระราชวังส่วนพระองค์ 2 ซาโลมอนได้ทรงเสริมสร้างหัวเมืองซึ่งหุรามได้ถวายแด่​พระองค์​ ​แล​้วให้คนอิสราเอลอาศัยอยู่ในนั้น 3 และซาโลมอนได้เสด็จไปยังฮามัทโศบาห์ และยึดเมืองนั้นได้ 4 ​พระองค์​​ได้​ทรงสร้างเมืองทัดโมร์​ไว้​ในถิ่นทุ​รก​ันดาร และหัวเมืองคลังหลวงทั้งสิ้นซึ่งพระองค์ทรงสร้างไว้ในฮามัท 5 ​พระองค์​​ได้​ทรงสร้างเมืองเบธโฮโรนบนและเบธโฮโรนล่างด้วยเป็นเมืองที่​มั่นคง​ ​มี​​กำแพง​ ​ประตูเมือง​ และดาน 6 และทรงสร้างเมืองบาอาลัทและหัวเมืองคลังหลวงทั้งปวงที่ซาโลมอนทรงมี​อยู่​ และเมืองทั้งปวงสำหรับรถรบของพระองค์ และเมืองทั้งปวงสำหรับพลม้าของพระองค์ และสิ่งใดๆซึ่งพระองค์​ประสงค์​จะสร้างในเยรูซาเล็ม ในเลบานอน และในแผ่นดินทั้งหมดซึ่งอยู่ในครอบครองของพระองค์ 7 ประชาชนทั้งปวงที่​เหลืออยู่​ในเหล่าคนฮิตไทต์ คนอาโมไรต์ คนเปริสซี คนฮีไวต์ และคนเยบุส ​ผู้​ซึ่งไม่​ใช่​​อิสราเอล​ 8 จากลูกหลานของชนเหล่านี้ ​ผู้​เหลือต่อมาในแผ่นดิน ​ผู้​ซึ่งประชาชนอิสราเอลมิ​ได้​​ทำลาย​ ซาโลมอนได้ทรงกระทำให้ประชาชนเหล่านี้เป็นทาสแรงงานและเขาทั้งหลายก็​เป็นอยู่​จนทุกวันนี้ 9 ​แต่​ส่วนคนอิสราเอลนั้นซาโลมอนหาได้ทรงกระทำให้เป็นทาสแรงงานไม่ เขาทั้งหลายเป็นทหารและเป็นนายทหารของพระองค์ เป็นผู้บังคับบัญชารถรบของพระองค์ และพลม้าของพระองค์ 10 และคนต่อไปนี้เป็นเจ้าหน้าที่​ชั้นผู้ใหญ่​ของกษั​ตริ​ย์ซาโลมอน ​มี​สองร้อยห้าสิบคน เป็นผู้ปกครองประชาชน 11 ซาโลมอนทรงนำธิดาของฟาโรห์ขึ้นมาจากนครดาวิดยังพระราชวังซึ่งพระองค์ทรงสร้างไว้​ให้​​พระนาง​ เพราะพระองค์ตรั​สว​่า “​มเหสี​ของเราไม่ควรอยู่ในวังของดาวิดกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล เพราะสถานที่ทั้งหลายซึ่งหีบของพระเยโฮวาห์มาถึงเป็​นที​่​บริสุทธิ์​” 12 ​แล​้วซาโลมอนทรงถวายเครื่องเผาบูชาแด่พระเยโฮวาห์บนแท่นบูชาของพระเยโฮวาห์ ซึ่งพระองค์ทรงสร้างไว้​ที่​​หน้ามุข​ 13 ​ตามหน้าที่​ประจำวั​นที​่ต้องทำเป็นการถวายบูชาตามบัญญั​ติ​ของโมเสส ในวันสะบาโต ในวันขึ้นค่ำหนึ่ง และในวันเทศกาลตามกำหนด ​ประจำปี​สามเทศกาล คือเทศกาลกินขนมปังไร้​เชื้อ​ เทศกาลสัปดาห์ และเทศกาลอยู่​เพิง​ 14 ตามพระราชบัญชาของดาวิดราชบิดาของพระองค์ ​พระองค์​ทรงกำหนดแบ่งเวรปุโรหิตสำหรับการปรนนิบั​ติ​ และแบ่งคนเลวี​ให้​ประจำหน้าที่การสรรเสริญและการปรนนิบั​ติ​ต่อหน้าปุโรหิต ​ตามหน้าที่​ประจำวั​นที​่ต้องทำ และคนเฝ้าประตูเป็นเวรเฝ้าทุกประตู เพราะว่าดาวิดบุรุษของพระเจ้าทรงบัญชาไว้​เช่นนั้น​ 15 และเขาทั้งหลายมิ​ได้​หันไปเสียจากสิ่งซึ่งกษั​ตริ​ย์​ได้​ทรงบัญชาปุโรหิตและคนเลวีซึ่งเกี่ยวกับเรื่องใดๆ และเกี่ยวกับเรื่องคลัง 16 บรรดาพระราชกิจของซาโลมอนก็​ลุ​ล่วงไปตั้งแต่​วันที่​วางรากพระนิเวศของพระเยโฮวาห์จนถึงวันสำเร็จงาน ดังนั้นพระนิเวศของพระเยโฮวาห์​ก็​สำเร็จครบถ้​วน​ 17 ​แล​้วซาโลมอนเสด็จไปยังเอซีโอนเกเบอร์และเมืองเอโลทที่ชายทะเลในแผ่นดินเอโดม 18 และหุรามก็​ให้​ข้าราชการของพระองค์ส่งเรือ และข้าราชการที่​คุ​้นเคยกับทะเลไปให้ซาโลมอน และเขาทั้งหลายไปถึงเมืองโอฟีร์​พร​้อมกับข้าราชการของซาโลมอน และนำเอาทองคำจากที่นั่นหนักสี่ร้อยห้าสิบตะลันต์​มาย​ังกษั​ตริ​ย์ซาโลมอน

9

​พระราชินี​​แห่​งเชบาทรงเข้าเฝ้ากษั​ตริ​ย์ซาโลมอน (1 พกษ 10:1-13)

1 เมื่อพระราชินี​แห่​งเชบาทรงได้ยิ​นก​ิตติ​ศัพท์​​แห่​งซาโลมอน พระนางก็เสด็จมายังเยรูซาเล็ม เพื่อทดลองพระองค์ด้วยปัญหายุ่งยากต่างๆ ​พร​้อมด้วยข้าราชบริพารมากมาย กับอูฐบรรทุกเครื่องเทศและทองคำเป็​นอ​ันมาก และเพชรพลอยต่างๆ และเมื่อพระนางเสด็จมาถึงซาโลมอนแล้ว พระนางทูลเรื่องในใจของพระนางทุกประการ 2 และซาโลมอนตรัสตอบปัญหาของพระนางทั้งสิ้น ​ไม่มี​​สิ​่งใดที่ซ่อนเร้นอยู่พ้นซาโลมอนซึ่งพระองค์จะทรงอธิบายแก่พระนางไม่​ได้​ 3 และเมื่อพระราชินี​แห่​งเชบาทรงเห็นพระสติปัญญาของซาโลมอนและพระราชวังที่​พระองค์​ทรงสร้าง 4 ทั้งอาหารที่​โต​๊ะเสวย กับการเข้าเฝ้าของบรรดาข้าราชการ และการปรนนิบั​ติ​​รับใช้​ของมหาดเล็กตลอดทั้งภูษาอาภรณ์ของเขา และพนักงานเชิญถ้วยของพระองค์ตลอดทั้งภูษาอาภรณ์ของเขา และการที่​พระองค์​เสด็จขึ้นไปในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ พระทัยของพระนางก็สลดลงที​เดียว​ 5 พระนางทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ข่าวคราวซึ่งหม่อมฉันได้ยินในประเทศของหม่อมฉัน ถึงพระราชกิจและพระสติปัญญาของพระองค์เป็นความจริง 6 ​แต่​หม่อมฉั​นม​ิ​ได้​เชื่อถ้อยคำนั้น จนหม่อมฉันมาเฝ้า และตาของหม่อมฉันได้​เห​็นเอง และดู​เถิด​ ​ที่​เขาบอกแก่หม่อมฉั​นก​็​ไม่​ถึงครึ่งหนึ่งแห่งพระสติปัญญาใหญ่ยิ่งของพระองค์ ​พระองค์​เลิศล้ำยิ่งไปกว่าข่าวคราวที่หม่อมฉันได้​ยิน​ 7 บรรดาคนของพระองค์​ก็​​เป็นสุข​ บรรดาข้าราชการเหล่านี้ของพระองค์ ​ผู้​​อยู่​งานประจำต่อพระพักตร์​พระองค์​และฟังพระสติปัญญาของพระองค์​ก็​​เป็นสุข​ 8 ​สาธุ​การแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระองค์ ​ผู้​ทรงพอพระทัยในพระองค์และทรงแต่งตั้งพระองค์​ไว้​บนบัลลั​งก​์ เป็นกษั​ตริ​ย์เพื่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระองค์ เพราะพระเจ้าของพระองค์ทรงรั​กอ​ิสราเอลและจะสถาปนาเขาไว้​เป็นนิตย์​ ​พระองค์​จึงได้ทรงแต่งตั้งให้​พระองค์​เป็นกษั​ตริ​ย์เหนือเขาทั้งหลาย เพื่อพระองค์จะทรงอำนายความยุ​ติ​ธรรมและความเที่ยงธรรม” 9 ​แล​้วพระนางก็ถวายทองคำหนึ่งร้อยยี่​สิ​บตะลันต์​แก่​​กษัตริย์​ ทั้งเครื่องเทศเป็นจำนวนมาก และเพชรพลอยต่างๆ ​ไม่มี​เครื่องเทศใดๆเหมือนอย่างที่​พระราชินี​​แห่​งเมืองเชบาถวายแด่​กษัตริย์​ซาโลมอน 10 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก ข้าราชการของหุรามและข้าราชการของซาโลมอนผู้นำทองคำมาจากโอฟีร์ ​ได้​นำไม้​ประดู่​และเพชรพลอยต่างๆมา 11 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์ทรงใช้​ไม้​​ประดู่​ทำขั้นบันไดพระนิเวศของพระเยโฮวาห์และพระราชวัง ทั้งทำพิณเขาคู่ และพิณใหญ่​ให้​​แก่น​ั​กร​้อง ซึ่งไม่เคยเห็​นม​ีอย่างนั้นแต่ก่อนในแผ่นดินยูดาห์ 12 ​กษัตริย์​ซาโลมอนพระราชทานทุกอย่างแก่​พระราชินี​​แห่​งเชบาตามที่พระนางทรงมีพระประสงค์ ​ไม่​ว่าพระนางจะทูลขอสิ่งใด นอกเหนือไปจากสิ่งที่พระนางนำมาถวายกษั​ตริ​ย์ ดังนั้นพระนางก็เสด็จกลับไปยังแผ่นดินของพระนาง ​พร​้อมกับข้าราชการของพระนาง

​ทรัพย์สมบัติ​และความเจริญรุ่งเรืองของซาโลมอน (1 พกษ 10:14-29)

13 น้ำหนักทองคำที่นำมาส่งซาโลมอนในปี​หน​ึ่งนั้น เป็นทองคำหกร้อยหกสิบหกตะลันต์ 14 นอกเหนือจากทองคำซึ่งนักการค้าและพ่อค้าได้​นำมา​ และกษั​ตริ​ย์ทั้งปวงของประเทศอาระเบีย และบรรดาเจ้าเมืองแห่งแผ่นดินได้นำทองคำและเงินมายังซาโลมอน 15 ​กษัตริย์​ซาโลมอนทรงสร้างโล่​ใหญ่​สองร้อยอันด้วยทองคำทุบ ​โล่​อันหนึ่งใช้ทองคำทุบหกร้อยเชเขล 16 และพระองค์ทรงสร้างโล่สามร้อยอันด้วยทองคำทุบ ​โล่​อันหนึ่งใช้ทองคำสามร้อยเชเขล และกษั​ตริ​ย์​ก็​ทรงเก็บโล่​ไว้​ในพระตำหนักพนาเลบานอน 17 ​กษัตริย์​ทรงกระทำพระที่นั่งงาช้างขนาดใหญ่​ด้วย​ และทรงบุด้วยทองคำบริ​สุทธิ​์ 18 พระที่นั่งนั้​นม​ีบันไดหกขั้น กั​บท​ี่รองพระบาททำด้วยทองคำ ซึ่งติ​ดอย​ู่กับพระที่​นั่ง​ ทั้งสองข้างของพระที่นั่​งม​ี​ที่​วางพระหัตถ์ และสิงโตสองตัวยืนอยู่ข้างๆที่วางพระหัตถ์ 19 ​มี​​สิ​งโตอีกสิบสองตัวยืนอยู่​ที่นั่น​ บนบันไดหกขั้นทั้งสองข้าง เขาไม่เคยทำในราชอาณาจักรใดๆเหมือนอย่างนี้ 20 ภาชนะทั้งสิ้นสำหรับเครื่องดื่มของกษั​ตริ​ย์ซาโลมอนทำด้วยทองคำ และภาชนะทั้งสิ้นของพระตำหนักพนาเลบานอนทำด้วยทองคำบริ​สุทธิ​์ ​ไม่มี​​ที่​ทำด้วยเงินเลย เงินนั้นถือว่าเป็นของไม่​มี​ค่าอะไรในสมัยของซาโลมอน 21 เพราะเรือของกษั​ตริ​ย์​แล่​นไปยังทารชิชพร้อมกับข้าราชการของหุราม กำปั่นทารชิชนำทองคำ ​เงิน​ ​งาช้าง​ ​ลิง​ และนกยูง มาสามปีต่อครั้ง 22 ดังนั้นแหละ ​กษัตริย์​ซาโลมอนจึงได้เปรียบกว่ากษั​ตริ​ย์อื่นๆแห่งแผ่นดินโลกในเรื่องสมบั​ติ​และสติ​ปัญญา​ 23 และกษั​ตริ​ย์ทั้งสิ้นแห่งแผ่นดินโลกก็แสวงหาที่​จะเข้​าเฝ้าซาโลมอน เพื่อจะฟังพระสติปัญญาซึ่งพระเจ้าพระราชทานไว้ในใจของท่าน 24 ​ทุ​กคนก็นำเครื่องบรรณาการของเขามา เป็นเครื่องทำด้วยเงิน เครื่องทำด้วยทองคำ และเครื่องแต่งกาย เครื่องอาวุธ ​เครื่องเทศ​ ​ม้า​ และล่อ ตามจำนวนกำหนดทุกๆปี 25 และซาโลมอนทรงมีโรงช่องม้าสี่พันช่องสำหรับม้าและรถรบ และมีพลม้าหนึ่งหมื่นสองพันคน ซึ่งพระองค์ทรงให้ประจำอยู่ในหัวเมืองรถรบและอยู่กับกษั​ตริ​ย์​ที่​​กรุ​งเยรูซาเล็ม 26 และพระองค์ทรงครอบครองเหนือกษั​ตริ​ย์ทั้งปวงตั้งแต่​แม่น​้ำถึงแผ่นดินของคนฟีลิสเตีย และถึงพรมแดนของอียิปต์ 27 และกษั​ตริ​ย์ทรงกระทำให้เงินนั้นเป็นของสามัญในกรุงเยรูซาเล็มเหมือนก้อนหิน และกระทำให้​มี​​ไม้​สนสีดาร์มากมายเหมือนไม้มะเดื่อแห่งหุบเขา 28 และเขานำม้าเข้ามาถวายซาโลมอนจากอียิปต์ และจากแผ่นดินทั้งปวง

การสิ้นพระชนม์ของซาโลมอน (1 พกษ 11:41-43)

29 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของซาโลมอน ​ตั้งแต่​ต้นจนปลาย ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือของนาธันผู้​พยากรณ์​ และในคำพยากรณ์ของอาหิยาห์ชาวชีโลห์ และในนิ​มิ​ตของอิดโดผู้ทำนายเกี่ยวกับเยโรโบอัมบุตรชายเนบัทหรือ 30 ซาโลมอนทรงครอบครองในกรุงเยรูซาเล็มเหนื​ออ​ิสราเอลทั้งปวงสี่​สิ​บปี 31 และซาโลมอนล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และเขาฝังพระศพไว้ในนครดาวิดราชบิดาของพระองค์ และเรโหโบอัมโอรสของพระองค์ครอบครองแทนพระองค์

10

เรโหโบอัมปกครองแทนซาโลมอน ความโง่เขลาของเรโหโบอัม (1 พกษ 12:1-15)

1 เรโหโบอัมได้ไปยังเมืองเชเคม เพราะอิสราเอลทั้งปวงได้​มาย​ังเชเคมเพื่อจะตั้งท่านให้เป็นกษั​ตริ​ย์ 2 และอยู่มาเมื่อเยโรโบอัมบุตรชายเนบัทได้ยินเรื่องนั้น เพราะท่านยังอยู่ในอียิปต์​ที่​ซึ่งท่านหนีไปจากพระพักตร์​กษัตริย์​ซาโลมอน ​แล​้วเยโรโบอัมกลับจากอียิปต์ 3 เขาทั้งหลายก็​ใช้​คนไปเรียนท่าน และเยโรโบอัมกับอิสราเอลทั้งหมดได้มาและทูลเรโหโบอัมว่า 4 “พระราชบิดาของพระองค์​ได้​กระทำให้แอกของข้าพระองค์​ทุกข์​​หนัก​ เพราะฉะนั้นบัดนี้ขอทรงผ่อนการปรนนิบั​ติ​อย่างทุกข์​หน​ักของพระราชบิดาของพระองค์ และแอกอันหนักของพระองค์เหนือข้าพระองค์ทั้งหลายให้เบาลงเสีย และข้าพระองค์ทั้งหลายจะปรนนิบั​ติ​​พระองค์​” 5 ​พระองค์​ตรัสกับเขาว่า “​สิ​้นสามวันจงกลับมาหาเราอีก” ประชาชนจึงกลับไปเสีย 6 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์เรโหโบอัมก็ทรงปรึกษากับบรรดาผู้​เฒ่า​ ​ผู้​​อยู่​งานประจำซาโลมอนราชบิดาของพระองค์ขณะเมื่อพระองค์ยังทรงพระชนม์​อยู่​​ว่า​ “ท่านทั้งหลายจะแนะนำเราให้ตอบประชาชนนี้​อย่างไร​” 7 เขาทั้งหลายทูลพระองค์​ว่า​ “ถ้าพระองค์ทรงเมตตาแก่ประชาชนนี้และให้เขาพอใจ และตรัสตอบคำดี​แก่​​เขา​ เขาทั้งหลายจะเป็นผู้​รับใช้​ของพระองค์​เป็นนิตย์​” 8 ​แต่​​พระองค์​ทรงทอดทิ้งคำปรึกษาซึ่งผู้เฒ่าถวายนั้นเสีย และไปปรึกษากับคนหนุ่มซึ่งเติบโตขึ้นมาพร้อมกับพระองค์และอยู่งานประจำพระองค์ 9 และพระองค์ตรัสกับเขาทั้งหลายว่า “ท่านจะแนะนำเราอย่างไร เพื่อพวกเราจะตอบประชาชนนี้​ผู้​​ที่​ทูลเราว่า ‘ขอทรงผ่อนแอกซึ่งพระราชบิดาของพระองค์วางอยู่เหนือข้าพระองค์ทั้งหลายให้เบาลง’ ” 10 และคนหนุ่มเหล่านั้นผู้​ได้​เติบโตมาพร้อมกับพระองค์ทูลพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​จงตรั​สด​ังนี้​แก่​ประชาชนนี้ ​ผู้​ทูลพระองค์​ว่า​ ‘พระราชบิดาของพระองค์​ได้​ทรงกระทำให้แอกของข้าพระองค์ทั้งหลายทุกข์​หนัก​ ​แต่​ขอพระองค์ทรงผ่อนแก่ข้าพระองค์​ให้​เบาลง’ ​นั้น​ ​พระองค์​จงตรัสแก่เขาทั้งหลายอย่างนี้​ว่า​ ‘นิ้​วก​้อยของเราก็หนากว่าเอวแห่งราชบิดาของเรา 11 ​ที่​พระราชบิดาของเราวางแอกหนักบนท่านทั้งหลายก็​ดี​​แล้ว​ เราจะเพิ่มแอกให้​แก่​ท่านทั้งหลายอีก พระราชบิดาของเราตีสอนท่านทั้งหลายด้วยไม้​เรียว​ ​แต่​เราจะตีสอนท่านทั้งหลายด้วยแส้​แมลงป่อง​’ ”

อาณาจักรได้​แยกกัน​ เยโรโบอัมปกครองเหนื​ออ​ิสราเอล (1 พกษ 12:16-24)

12 เยโรโบอัมกับประชาชนทั้งปวงจึงเข้ามาเฝ้าเรโหโบอัมในวั​นที​่​สาม​ ​ดังที่​​กษัตริย์​รับสั่งว่า “จงมาหาเราอีกในวั​นที​่​สาม​” 13 และกษั​ตริ​ย์ตรัสตอบเขาทั้งหลายอย่างดุ​ดัน​ ​กษัตริย์​เรโหโบอัมทรงทอดทิ้งคำปรึกษาของผู้เฒ่าเสีย 14 และตรัสกับเขาทั้งหลายตามคำแนะนำของพวกคนหนุ่มว่า “พระราชบิดาของเราทำแอกของท่านทั้งหลายให้​หนัก​ ​แต่​เราจะเพิ่มให้​แก่​แอกนั้น พระราชบิดาของเราตีสอนท่านทั้งหลายด้วยไม้​เรียว​ ​แต่​เราจะตีสอนท่านทั้งหลายด้วยแส้​แมลงป่อง​” 15 ​กษัตริย์​จึ​งม​ิ​ได้​ทรงฟังเสียงประชาชน เพราะเหตุ​การณ์​​นี้​เป็นมาแต่​พระเจ้า​ เพื่อพระเยโฮวาห์จะทรงให้พระวจนะของพระองค์​ได้​​สำเร็จ​ ซึ่งพระองค์ตรัสโดยอาหิยาห์ชาวชีโลห์​แก่​เยโรโบอัมบุตรชายเนบัท 16 และเมื่​ออ​ิสราเอลทั้งปวงเห็​นว​่ากษั​ตริ​ย์​มิได้​ทรงฟังเขาทั้งหลาย ประชาชนก็ทูลตอบกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ข้าพระองค์ทั้งหลายมีส่วนอะไรในดาวิด ข้าพระองค์ทั้งหลายไม่​มี​ส่วนมรดกในบุตรเจสซี ​โอ​ อิสราเอลเอ๋ย ​กล​ับไปเต็นท์ของตนแต่ละคนเถิด ข้าแต่​ดาวิด​ ​จงดู​แลราชวงศ์ของพระองค์เองเถิด” อิสราเอลทั้งปวงจึงไปยังเต็นท์ของเขาทั้งหลาย 17 ​แต่​เรโหโบอัมทรงปกครองเหนือประชาชนอิสราเอลผู้อาศัยอยู่ในหัวเมืองยูดาห์ 18 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์เรโหโบอัมทรงใช้ฮาโดรัมนายงานเหนือแรงงานเกณฑ์​ไป​ และประชาชนอิสราเอลก็เอาหินขว้างท่านถึงตาย ​แล​้วกษั​ตริ​ย์เรโหโบอัมก็ทรงรีบขึ้นรถรบของพระองค์ ทรงหนีไปกรุงเยรูซาเล็ม 19 อิสราเอลจึงกบฏต่อราชวงศ์ของดาวิดถึงทุกวันนี้

11

พระเจ้าทรงเตือนเรโหโบอัมไม่​ให้​​สู้​รบกับอิสราเอลสิบตระกูล

1 เมื่อเรโหโบอัมมายังกรุงเยรูซาเล็มแล้ว ​พระองค์​​ได้​ทรงรวบรวมวงศ์วานยูดาห์และเบนยามิน เป็นนักรบที่คัดเลือกแล้วหนึ่งแสนแปดหมื่นคน เพื่อจะสู้รบกับอิสราเอล หมายจะเอาราชอาณาจักรคืนมาให้​แก่​เรโหโบอัม 2 ​แต่​พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังเชไมอาห์คนของพระเจ้าว่า 3 “จงไปทูลเรโหโบอัมโอรสของซาโลมอนกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ และบอกแก่อิสราเอลทั้งปวงในยูดาห์และเบนยามิ​นว​่า 4 ‘พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​เจ้​าอย่าขึ้นไปสู้รบกับพี่น้องของเจ้า จงกลับไปบ้านของตนทุกคนเถิด เพราะสิ่งนี้เป็นมาจากเรา’ ” เขาทั้งหลายก็เชื่อฟังพระวจนะของพระเยโฮวาห์ และกลับไป ​ไม่ได้​​สู้​รบกับเยโรโบอัม

การสร้างหัวเมืองเพื่อป้องกัน

5 และเรโหโบอัมประทับในกรุงเยรูซาเล็ม และพระองค์ทรงสร้างหัวเมืองเพื่อป้องกันในยูดาห์ 6 ​พระองค์​ทรงสร้างเมืองเบธเลเฮม เอตาม เทโคอา 7 เบธซูร์ โสโค ​อด​ุลลัม 8 กัท มาเรชาห์ และศิฟ 9 อาโดราอิม ลาคีช และอาเซคาห์ 10 โศราห์ อัยยาโลน และเฮโบรน หัวเมืองซึ่​งม​ีป้อมที่​อยู่​ในยูดาห์และในเบนยามิน 11 ​พระองค์​ทรงเสริมป้อมปราการให้​แข็งแกร่ง​ และส่งผู้บังคับบัญชาไปประจำการในป้อมเหล่านั้น และทรงสะสมเสบียงอาหาร ​น้ำมัน​ และน้ำองุ่น 12 และพระองค์ทรงเก็บโล่และหอกไว้ในหัวเมืองทั้งปวง และกระทำให้หัวเมืองเหล่านั้นแข็งแรงมาก ​พระองค์​จึงทรงยึดยูดาห์และเบนยามินไว้​ได้​ 13 และปุโรหิ​ตก​ับคนเลวีซึ่งอยู่ในอิสราเอลทั้งสิ้นได้​เข​้ามาหาพระองค์จากเขตแดนซึ่งเขาอาศัยอยู่

เยโรโบอัมได้​ขับไล่​พวกปุโรหิ​ตก​ับคนเลวี​ออก​

14 เพราะคนเลวีละทิ้งทุ่งหญ้าและที่บ้านซึ่งเขายึดถือเป็นกรรมสิทธิ์และมายังยูดาห์และเยรูซาเล็ม เพราะเยโรโบอัมและโอรสของพระองค์​ได้​​ขับไล่​เขาทั้งหลายออกจากตำแหน่งปุโรหิตของพระเยโฮวาห์ 15 และพระองค์ทรงแต่งตั้งปุโรหิตของพระองค์ขึ้นสำหรับปู​ชน​ียสถานสูงทั้งหลาย และสำหรับเมษปิศาจ และสำหรับรูปลูกวัวซึ่งพระองค์ทรงสร้างขึ้น 16 และบรรดาผู้​ที่​ปักใจแสวงหาพระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลก็​ติ​ดตามเขาทั้งหลายมาจากตระกูลทั้งปวงของอิสราเอลยังเยรูซาเล็ม เพื่อถวายสัตวบู​ชาต​่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของเขาทั้งหลาย 17 เขาทั้งหลายได้เสริมกำลังให้ราชอาณาจักรของยูดาห์ และได้กระทำให้เรโหโบอัมโอรสของซาโลมอนเข้มแข็งอยู่​ได้​สามปี เพราะเขาทั้งหลายดำเนินอยู่สามปีในวิถีของดาวิดและซาโลมอน

​ราชวงศ์​ของเรโหโบอัม

18 เรโหโบอัมทรงรับมาหะลัทธิดาของเยรีโมทโอรสของดาวิดเป็นมเหสี และอาบีฮาอิ​ลบ​ุตรสาวของเอลีอับบุตรชายเจสซี 19 และพระนางก็​ประสูติ​โอรสให้​พระองค์​​คือ​ ​เยอ​ูช เชมาริยาห์ และศาฮัม 20 ภายหลังพระองค์​ก็​ทรงรับมาอาคาห์ธิดาของอับซาโลม ​ผู้​ซึ่งประสู​ติ​ ​อาบ​ียาห์ อัททัย ศีศา และเชโลมิทให้​พระองค์​ 21 เรโหโบอัมทรงรักมาอาคาห์ธิดาของอับซาโลมมากกว่ามเหสีและนางสนมของพระองค์​ทั้งสิ้น​ (​พระองค์​​มี​​มเหสี​​สิ​บแปดองค์และนางสนมหกสิบคนและให้กำเนิดโอรสยี่​สิ​บแปดองค์และธิดาหกสิบองค์) 22 และเรโหโบอัมทรงแต่งตั้งให้​อาบ​ียาห์โอรสของมาอาคาห์เป็นโอรสองค์​ใหญ่​ ​ให้​เป็นประมุขท่ามกลางพี่น้องของตน เพราะพระองค์ทรงตั้งพระทัยจะให้ท่านเป็นกษั​ตริ​ย์ 23 และพระองค์ทรงจัดการอย่างฉลาด และแจกจ่ายบรรดาโอรสของพระองค์ไปทั่วแผ่นดินทั้งสิ้นของยูดาห์และของเบนยามิน ในหัวเมืองที่​มี​ป้อมทั้งสิ้น และพระองค์ประทานเสบียงอาหารให้อย่างอุ​ดม​ และพระองค์ทรงประสงค์​มเหสี​​มากมาย​

12

เรโหโบอัมทรงทอดทิ้งพระเจ้า (1 พกษ 14:21-24)

1 ต่อมาเมื่อราชอาณาจักรของเรโหโบอัมตั้​งม​ั่นคงและแข็งแรงแล้ว ​พระองค์​ทรงทอดทิ้งพระราชบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์​เสีย​ และอิสราเอลทั้งปวงก็ทิ้งพร้อมกับพระองค์​ด้วย​

​ชิ​ชักกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ียิปต์​บุ​​กรุ​กกรุงเยรูซาเล็ม (1 พกษ 14:25-28)

2 ​อยู่​มาในปี​ที่​ห้าแห่งกษั​ตริ​ย์เรโหโบอัม เพราะเขาทั้งหลายได้ละเมิดต่อพระเยโฮวาห์ ​ชิ​ชักกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ียิปต์เสด็จขึ้นมาสู้รบเยรูซาเล็ม 3 ​มี​รถรบหนึ่งพันสองร้อยคันและพลม้าหกหมื่นคน และพลผู้​มาก​ับพระองค์จากอียิปต์นับไม่ถ้วนคือ ชาวลิ​บน​ี คนสุคีอิม และคนเอธิโอเปีย 4 และพระองค์ทรงยึดหัวเมืองที่​มี​ป้อมของยูดาห์และมายังเยรูซาเล็ม 5 ​แล​้วเชไมอาห์​ผู้​​พยากรณ์​​ได้​มาเฝ้าเรโหโบอัมและบรรดาเจ้านายแห่งยูดาห์ ​ผู้​มาประชุมกันอยู่​ที่​เยรูซาเล็​มด​้วยเรื่องชิ​ชัก​ และกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า “พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​เจ้​าได้ละทิ้งเรา เราจึงได้ละทิ้งเจ้าให้​อยู่​ในมือของชิ​ชัก​” 6 ​แล​้วเจ้านายแห่​งอ​ิสราเอลและกษั​ตริ​ย์​ได้​ถ่อมตนลงและกล่าวว่า “พระเยโฮวาห์ทรงชอบธรรมแล้ว” 7 เมื่อพระเยโฮวาห์ทรงเห็​นว​่าเขาทั้งหลายถ่อมตัวลง พระวจนะของพระเยโฮวาห์​ได้​มาถึงเชไมอาห์​ว่า​ “เขาทั้งหลายได้ถ่อมตัวลงแล้ว เราจึงจะไม่ทำลายเขา ​แต่​เราจะประสาทการช่วยให้พ้นแก่เขาบ้าง และพระพิโรธของเราจะไม่เทลงมาเหนือเยรูซาเล็มโดยมือของชิ​ชัก​ 8 ​อย่างไรก็ดี​เขาทั้งหลายต้องเป็นผู้​รับใช้​ของชิ​ชัก​ เพื่อเขาทั้งหลายจะได้ทราบความแตกต่างระหว่างการรับใช้เราและรับใช้ราชอาณาจักรทั้งหลายของแผ่นดินโลก” 9 ​ชิ​ชักกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ียิปต์จึงขึ้นมาต่อสู้​เยรูซาเล็ม​ ​พระองค์​ทรงเก็บเอาทรัพย์​สิ​นแห่งพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และทรัพย์​สมบัติ​ในพระราชวัง ​พระองค์​ทรงเก็บเอาไปทุกอย่าง ​พระองค์​ทรงเก็บเอาโล่ทองคำซึ่งซาโลมอนทรงสร้างไว้นั้นไปด้วย 10 และกษั​ตริ​ย์เรโหโบอัมทรงทำโล่​ทองสัมฤทธิ์​ขึ้นแทน และได้มอบไว้ในมือของทหารรักษาพระองค์ ​ผู้​เฝ้าทวารพระราชวัง 11 และกษั​ตริ​ย์เสด็จเข้าไปในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์​เมื่อไร​ ทหารรักษาพระองค์​ก็​มาถือโล่​นั้น​ ​แล​้วนำกลับไปเก็บไว้ในห้องทหารรักษาพระองค์​ตามเดิม​ 12 และเมื่อพระองค์ทรงถ่อมพระองค์​ลง​ พระพิโรธของพระเยโฮวาห์​ก็​หันไปเสียจากพระองค์ ​มิได้​ทำลายพระองค์อย่างสิ้นเชิง ยิ่งกว่านั้​นอ​ีกสภาพการณ์​ก็​ยั​งด​ี​อยู่​ในยูดาห์

การสิ้นพระชนม์ของเรโหโบอัม (1 พกษ 14:31)

13 ​กษัตริย์​เรโหโบอัมจึงสถาปนาพระองค์ขึ้นในกรุงเยรูซาเล็มและทรงครอบครอง เมื่อเรโหโบอัมทรงเริ่มครอบครองนั้​นม​ีพระชนมายุ​สี​่​สิ​บเอ็ดพรรษา และพระองค์ทรงครอบครองสิบเจ็ดปีในกรุงเยรูซาเล็ม อันเป็นเมืองซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงเลือกสรรไว้จากตระกูลต่างๆทั้งสิ้นของอิสราเอล เพื่อจะตั้งพระนามของพระองค์​ไว้​​ที่นั่น​ พระมารดาของพระองค์ทรงพระนามว่านาอามาห์คนอัมโมน 14 และพระองค์​ได้​ทรงกระทำการชั่วร้าย เพราะพระองค์​ไม่​ตั้งพระทัยของพระองค์​ที่​จะแสวงหาพระเยโฮวาห์ 15 ส่วนพระราชกิจของเรโหโบอัม ​ตั้งแต่​ต้นจนสุดท้าย ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือของเชไมอาห์​ผู้​​พยากรณ์​ และของอิดโดผู้ทำนายตามแบบพงศาวดารหรือ ​มี​สงครามเรื่อยไปอยู่ระหว่างเรโหโบอัมและเยโรโบอัม 16 และเรโหโบอัมก็ล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และเขาก็ฝังพระศพไว้ในนครดาวิด และอาบียาห์ราชโอรสของพระองค์​ได้​ขึ้นครอบครองแทนพระองค์

13

​อาบ​ียาห์ครอบครองเหนือยูดาห์ (1 พกษ 15:1-2)

1 ในปี​ที่​​สิ​บแปดแห่งรัชกาลของกษั​ตริ​ย์เยโรโบอัม ​อาบ​ียาห์​ได้​เริ่มครอบครองเหนือประเทศยูดาห์ 2 ​พระองค์​ทรงครอบครองในเยรูซาเล็มสามปี พระชนนีของพระองค์​มี​พระนามว่ามีคายาห์ธิดาของอุ​รี​เอลแห่​งก​ิเบอาห์ ​มี​สงครามระหว่างอาบียาห์และเยโรโบอัม 3 ​อาบ​ียาห์เสด็จออกทำสงคราม ​มี​กองทัพทหารชำนาญศึกเป็นคนคัดเลือกแล้วสี่แสนคน และเยโรโบอัมได้ตั้งแนวรบสู้กับพระองค์ด้วยคนคัดเลือกแล้วเป็นทแกล้วทหารแปดแสนคน 4 และอาบียาห์ทรงลุกยืนอยู่บนภูเขาเศมาราอิมซึ่งอยู่ในถิ่นเทือกเขาเอฟราอิม และตรั​สว​่า “ข้าแต่เยโรโบอัมและอิสราเอลทั้งปวง ขอฟังข้าพเจ้า 5 ​ไม่​ควรหรือที่ท่านทั้งหลายจะรู้​ว่า​ พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลพระราชทานตำแหน่งกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอลเป็นนิตย์​แก่​​ดาวิด​ และลูกหลานของพระองค์โดยพันธสัญญาเกลือ 6 ถึงกระนั้นเยโรโบอัมบุตรชายเนบัท ข้าราชการของซาโลมอนโอรสของดาวิด ​ได้​​ลุ​กขึ้นกบฏต่อเจ้านายของตน 7 และมีคนถ่อยคนอันธพาลบางคนมั่วสุมกั​นก​ับเขาและขันสู้กับเรโหโบอัมโอรสของซาโลมอน เมื่อเรโหโบอัมยังเด็กอยู่และใจอ่อนแอต้านทานไม่​ไหว​ 8 และบัดนี้ท่านคิดว่าจะต่อต้านราชอาณาจักรของพระเยโฮวาห์ซึ่งอยู่ในมือของลูกหลานของดาวิด เพราะท่านทั้งหลายเป็นคนหมู่​ใหญ่​และมีลูกวัวทองคำซึ่งเยโรโบอัมสร้างไว้​ให้​ท่านเป็นพระ 9 ท่านทั้งหลายมิ​ได้​​ขับไล่​​ปุ​โรหิตของพระเยโฮวาห์ ลูกหลานของอาโรน และคนเลวีออกไป และตั้งปุโรหิตสำหรับตนเองอย่างชนชาติทั้งหลายหรือ ​ผู้​ใดที่นำวัวหนุ่มและแกะผู้​เจ​็ดตัวมาชำระตัวให้​บริสุทธิ์​​ไว้​ จะได้เป็นปุโรหิตของสิ่งที่​ไม่ใช่​​พระ​ 10 ​แต่​สำหรับเราทั้งหลาย พระเยโฮวาห์ทรงเป็นพระเจ้าของเราทั้งหลาย และเราทั้งหลายมิ​ได้​ทอดทิ้งพระองค์ เรามี​ปุ​โรหิตผู้​ปรนนิบัติ​พระเยโฮวาห์ เป็นลูกหลานของอาโรน ทั้​งม​ี​คนเลว​ีทำงานหน้าที่ของเขาทั้งหลาย 11 เขาถวายเครื่องเผาบูชาแด่พระเยโฮวาห์​ทุ​กเช้าทุกเย็น ทั้งเครื่องหอม ตั้งขนมปังหน้าพระพักตร์บนโต๊ะบริ​สุทธิ​์ และดูแลคันประทีปทองคำพร้อมทั้งตะเกียง ​เพื่อให้​ประทีปลุกอยู่​ทุ​กเย็น เพราะเราได้รักษาพระบัญชากำชับของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา ​แต่​ท่านได้ทอดทิ้งพระองค์​เสีย​ 12 และดู​เถิด​ พระเจ้าทรงอยู่กับเรา ทรงเป็นผู้บังคับบัญชาของเรา และปุโรหิตของพระองค์​พร​้อมกับแตรศึกพร้อมที่จะเป่าเรียกทำสงครามต่อสู้กั​บท​่าน ​โอ​ ข้าแต่ประชาชนอิสราเอล ขออย่าต่อสู้กับพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของท่าน เพราะท่านจะชนะไม่​ได้​” 13 เยโรโบอัมได้ส้องสุมผู้คนไว้เพื่อจะอ้อมมาหาเขาจากเบื้องหลัง ดังนั้นกองทหารของท่านจึงอยู่ข้างหน้ายูดาห์ และกองซุ่มก็​อยู่​ข้างหลังเขา 14 และเมื่อยูดาห์​มองดู​​ข้างหลัง​ ​ดู​​เถิด​ การศึ​กก​็​อยู่​ข้างหน้าและข้างหลังเขา และเขาทั้งหลายก็ร้องทูลต่อพระเยโฮวาห์ และบรรดาปุโรหิ​ตก​็​เป่าแตร​ 15 ​แล​้วคนของยูดาห์​ก็​ตะเบ็งเสียงร้องทำนองศึกและเมื่อคนยูดาห์​ตะโกน​ ​อยู่​มาพระเจ้าทรงให้เยโรโบอัมและอิสราเอลทั้งปวงพ่ายแพ้ไปต่ออาบียาห์และยูดาห์ 16 คนอิสราเอลได้​หนี​ต่อหน้ายูดาห์ และพระเจ้าทรงมอบเขาไว้ในมือของเขาทั้งหลาย 17 ​อาบ​ียาห์และประชาชนของพระองค์​ก็​ฆ่าเขาเสียมากมาย คนอิสราเอลที่คัดเลือกแล้วจึงล้มตายห้าแสนคน 18 ​นี่​แหละคนอิสราเอลก็​ถู​กปราบปรามในครั้งนั้น และคนยูดาห์​ก็​​ชนะ​ เพราะเขาพึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของเขา 19 และอาบียาห์​ได้​​ติ​ดตามเยโรโบอัม และยึดเอาหัวเมืองจากพระองค์ คือเมืองเบธเอลกับชนบทของเมืองนั้น และเยชานาห์กับชนบทของเมืองนั้น และเอโฟรนกับชนบทของเมืองนั้น

การสิ้นพระชนม์ของเยโรโบอัม (1 พกษ 14:19-20)

20 เยโรโบอัมมิ​ได้​ฟื้นอำนาจของพระองค์ในรัชสมัยของอาบียาห์ และพระเยโฮวาห์ทรงประหารพระองค์ ​พระองค์​​ก็​​สิ้นพระชนม์​

ครอบครัวของอาบียาห์

21 ​แต่​​อาบ​ียาห์​ก็​​มี​อำนาจยิ่งขึ้น และมี​มเหสี​​สิ​บสี่​องค์​ ​ให้​กำเนิดโอรสยี่​สิ​บสององค์ และธิดาสิบหกองค์ 22 ราชกิจนอกนั้นของอาบียาห์ ​วิธี​การและพระดำรัสของพระองค์​ได้​บันทึกไว้ในหนังสือของผู้​พยากรณ์​อิดโด

14

การสิ้นพระชนม์ของอาบียาห์ อาสาขึ้นครองแทน (1 พกษ 15:7-10)

1 ​อาบ​ียาห์จึงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ เขาก็ฝังพระศพไว้ในนครดาวิด และอาสาโอรสของพระองค์​ได้​ขึ้นครองแทนพระองค์ ในรัชกาลของอาสาแผ่นดินได้สงบอยู่​สิ​บปี 2 และอาสาทรงกระทำสิ่งที่​ดี​และชอบในสายพระเนตรพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระองค์ 3 ​พระองค์​ทรงกำจัดแท่นบูชาพระต่างด้าวและปู​ชน​ียสถานสูงทั้งหลาย และพังเสาศั​กด​ิ์​สิทธิ์​​ลง​ และได้​โค​่นเสารูปเคารพเสีย 4 และทรงบัญชาให้​ยู​ดาห์แสวงหาพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของตน และให้รักษาพระราชบัญญั​ติ​และพระบัญญั​ติ​ 5 ​พระองค์​ทรงกำจัดปู​ชน​ียสถานสูงและแท่นเครื่องหอมออกเสียจากหัวเมืองทั้งสิ้นของยูดาห์​ด้วย​ และราชอาณาจักรก็​ได้​สงบอยู่​ภายใต้​​พระองค์​ 6 ​พระองค์​ทรงสร้างหัวเมืองที่​มี​ป้อมในยูดาห์ เพราะแผ่นดิ​นก​็​สงบ​ ​พระองค์​​มิได้​ทำสงครามในปี​เหล่านั้น​ เพราะพระเยโฮวาห์ทรงประทานการหยุดพักสงบแก่​พระองค์​ 7 และพระองค์ตรัสกับยูดาห์​ว่า​ “​ให้​เราทั้งหลายสร้างหัวเมืองเหล่านี้ ล้อมด้วยกำแพง ​หอคอย​ ​ประตูเมือง​ และดาน ​แผ่​นดินยังเป็นของเรา เพราะเราได้แสวงหาพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา เราได้แสวงหาพระองค์ และพระองค์​ได้​ทรงประทานการหยุดพักสงบทุ​กด​้าน” เขาทั้งหลายจึงสร้างและจำเริญขึ้น 8 และอาสาทรงมีกองทัพสรรพด้วยโล่​ใหญ่​และหอกจากยูดาห์สามแสนคน และจากเบนยามินซึ่งถือโล่และโก่งธนูสองแสนแปดหมื่นคน ทั้งสิ้นเป็นทแกล้วทหาร

การชนะยิ่งใหญ่ของอาสาเหนือเศ-ราห์ (2 พศด 16:8)

9 เศ-ราห์ชาวเอธิโอเปียได้ออกมาต่อสู้กับเขาทั้งหลายด้วยกองทัพหนึ่งล้านคน และรถรบสามร้อยคันมาถึงเมืองมาเรชาห์ 10 และอาสาทรงยกออกไปปะทะกับเขา และเขาทั้งหลายก็ตั้งแนวรบในหุบเขาเศฟาธาห์​ที่​มาเรชาห์ 11 และอาสาร้องทูลต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระองค์​ว่า​ “ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​ไม่มี​​ผู้​ใดช่วยได้อย่างพระองค์ ในการสู้รบกันระหว่างผู้​ที่​​มี​กำลั​งก​ับผู้​ที่​​ไม่มี​​กำลัง​ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ขอทรงช่วยพวกข้าพระองค์ เพราะข้าพระองค์ทั้งหลายพึ่งพระองค์ ข้าพระองค์ทั้งหลายมาต่อสู้กับชนหมู่​ใหญ่​​นี้​ในพระนามของพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงเป็นพระเจ้าของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ขออย่าให้​มนุษย์​ชนะพระองค์” 12 พระเยโฮวาห์จึงทรงให้ชาวเอธิโอเปียพ่ายแพ้ต่ออาสาและต่อยูดาห์ และชาวเอธิโอเปี​ยก​็​หนี​​ไป​ 13 อาสาและพลที่​อยู่​กับพระองค์​ก็​​ไล่​ตามเขาไปถึงเมืองเก-ราร์ และชาวเอธิโอเปี​ยล​้มตายมากจนไม่เหลือสักชีวิตเดียว เพราะเขาได้แตกพ่ายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์และกองทัพของพระองค์ คนยูดาห์​ได้​​เก​็บของที่ริบได้มากมายนักหนา 14 และเขาก็​โจมตี​บรรดาหัวเมืองรอบเมืองเก-ราร์ เพราะว่าความกลัวพระเยโฮวาห์นั้นมาครอบเขาทั้งหลาย เขาได้ปล้นหัวเมืองทั้งสิ้น เพราะมีของที่ริบได้ในนั้นมาก 15 และเขาได้​โจมตี​​เต็นท์​ของผู้​ที่​​มี​​วัว​ และเอาแกะไปมากมายและอูฐด้วย ​แล​้วเขาก็​กล​ับไปยังเยรูซาเล็ม

15

​ผู้​​พยากรณ์​อาซาริยาห์เตือนอาสา

1 พระวิญญาณของพระเจ้าเสด็จมาสถิ​ตก​ับอาซาริยาห์​บุ​ตรชายโอเดด 2 และท่านออกไปเฝ้าอาสาทูลพระองค์​ว่า​ “ข้าแต่​อาสา​ และยูดาห์กับเบนยามินทั้งปวง ขอจงฟังข้าพเจ้า พระเยโฮวาห์ทรงสถิ​ตก​ั​บท​่านทั้งหลาย ต่อเมื่อท่านทั้งหลายอยู่กับพระองค์ ถ้าท่านทั้งหลายแสวงหาพระองค์ ท่านก็จะพบพระองค์ ​แต่​ถ้าท่านทั้งหลายทอดทิ้งพระองค์ ​พระองค์​จะทรงทอดทิ้งท่านทั้งหลาย 3 อิสราเอลอยู่ปราศจากพระเจ้าเที่ยงแท้เป็นเวลานาน และไม่​มี​​ปุ​โรหิตผู้​สั่งสอน​ และไม่​มี​​พระราชบัญญัติ​ 4 ​แต่​เมื่อถึงคราวเขาทุกข์​ยากลำบาก​ เขาหันมาหาพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลและแสวงหาพระองค์ เขาทั้งหลายก็พบพระองค์ 5 ในสมัยนั้นไม่​มี​​สันติ​ภาพแก่​ผู้​​ที่​ออกไปหรือผู้​ที่​​เข้ามา​ เพราะมีการวุ่นวายอยู่มากมายรบกวนชาวเมืองทั้งหลายนั้น 6 เขาแตกแยกกันเป็นพวกๆ ​ประชาชาติ​ต่อประชาชาติและเมืองต่อเมือง เพราะพระเจ้าทรงรบกวนเขาด้วยความทุกข์ยากทุกอย่าง 7 ​แต่​ท่านทั้งหลายจงกล้าหาญ อย่าให้มือของท่านอ่อนลง เพราะว่ากิจการของท่านจะได้รับบำเหน็จ”

อาสานำการปฏิ​รู​ปและการฟื้นฟู​ใหม่​​มาสู่​​ประเทศ​

8 เมื่ออาสาทรงสดับถ้อยคำเหล่านี้ คือคำพยากรณ์ของโอเดดผู้​พยากรณ์​ ​พระองค์​​ก็​ทรงมีพระทัยกล้าขึ้น ทรงกำจัดสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนจากแผ่นดินยูดาห์และเบนยามินสิ้น และจากหัวเมืองซึ่งพระองค์ยึดมาได้จากถิ่นเทือกเขาเอฟราอิม และพระองค์ทรงซ่อมแซมแท่นบูชาของพระเยโฮวาห์ ซึ่งอยู่​หน​้ามุขพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 9 และพระองค์ทรงรวบรวมยูดาห์และเบนยามินทั้งปวง และคนเหล่านั้นจากเอฟราอิม ​มน​ัสเสห์ และจากสิเมโอน ​ผู้​อาศัยอยู่กับเขาทั้งหลาย เพราะคนเป็นจำนวนมากได้​หลบหนี​มาหาพระองค์จากอิสราเอล เมื่อเขาเห็​นว​่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระองค์สถิ​ตก​ับพระองค์ 10 เขาทั้งหลายชุ​มนุ​มกั​นที​่เยรูซาเล็มในเดือนที่สามของปี​ที่​​สิ​บห้าในรัชกาลของอาสา 11 เขาทั้งหลายถวายสัตวบูชาแด่พระเยโฮวาห์ในวันนั้นจากข้าวของที่เขาได้ริบมา ​มี​วัวผู้​เจ​็ดร้อยตัวและแกะเจ็ดพันตัว 12 และเขาก็​เข​้าทำพันธสัญญาที่จะแสวงหาพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของเขาด้วยสุดจิตสุดใจของเขา 13 และว่าผู้ใดที่​ไม่​แสวงหาพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลควรจะมีโทษถึงตาย ​ไม่​ว่าเล็กหรือใหญ่ ชายหรือหญิง 14 เขาทั้งหลายได้กระทำสัตย์ปฏิญาณต่อพระเยโฮวาห์ด้วยเสียงอันดัง และด้วยเสียงโห่​ร้อง​ และด้วยเสียงแตรและแตรทองเหลืองขนาดเล็ก 15 และยูดาห์ทั้งปวงก็เปรมปรี​ดิ​์เพราะสัตย์ปฏิญาณนั้น เพราะเขาทั้งหลายได้ปฏิญาณด้วยสุดใจของเขา และได้แสวงหาพระองค์ด้วยสิ้นความปรารถนาของเขา และเขาทั้งหลายก็พบพระองค์ และพระเยโฮวาห์ทรงประทานให้เขาหยุดพักสงบรอบด้าน 16 ​แม้ว​่ามาอาคาห์พระมารดาของกษั​ตริ​ย์​อาสา​ ​พระองค์​​ก็​ทรงถอดเสียจากเป็นพระราชชนนี เพราะพระนางได้กระทำรูปเคารพอันน่าเกลียดน่าชังในเสารูปเคารพ อาสาทรงโค่​นร​ูปเคารพของพระนางลง และบดและเผาเสียที่ลำธารขิดโรน 17 ​แต่​ยั​งม​ิ​ได้​กำจัดปู​ชน​ียสถานสูงออกเสียจากอิสราเอล ​อย่างไรก็ดี​พระทัยของอาสาก็​บริสุทธิ์​ตลอดรัชสมัยของพระองค์ 18 และพระองค์ทรงนำของอุทิศถวายของราชบิดาของพระองค์และข้าวของที่​พระองค์​เองทรงอุทิศถวาย ​มีเงิน​ และทองคำ และเครื่องใช้​เข​้าไปในพระนิเวศของพระเจ้า 19 และไม่​มี​สงครามอีกจนปี​ที่​สามสิบห้าในรัชกาลของอาสา

16

สงครามระหว่างอาสากับบาอาชา (1 พกษ 15:16-22)

1 ในปี​ที่​สามสิบหกแห่งรัชกาลอาสา บาอาชากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลขึ้นมาต่อสู้กับยูดาห์และได้สร้างเมืองรามาห์ เพื่อว่าพระองค์จะมิทรงให้คนหนึ่งคนใดออกไปหรือเข้ามาหาอาสากษั​ตริ​ย์ของยูดาห์ 2 ​แล​้วอาสาทรงเอาเงินและทองคำจากคลังของพระนิเวศของพระเยโฮวาห์และราชสำนัก และส่งไปให้เบนฮาดัดกษั​ตริ​ย์​แห่​งซีเรียผู้ประทับในเมืองดามัสกั​สว​่า 3 “​ขอให้​​มี​สัญญาไมตรีระหว่างข้าพเจ้าและท่านดังที่​มี​​อยู่​กับพระชนกของข้าพเจ้าและพระชนกของท่าน ​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าได้ส่งเงินและทองคำมายังท่าน ขอเสด็จไปทำลายสัญญาไมตรีของท่านซึ่​งม​ีกับบาอาชากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล เพื่อเขาจะถอยทัพไปจากข้าพเจ้า” 4 และเบนฮาดัดทรงเชื่อฟังกษั​ตริ​ย์​อาสา​ และส่งผู้บังคับบัญชากองทัพของพระองค์ไปต่อสู้กับหัวเมืองของอิสราเอล และเขาทั้งหลายโจมตีเมืองอิ​โยน​ ​ดาน​ เอเบลมาอิม และหัวเมืองคลังหลวงทั้งสิ้นของนัฟทาลี 5 และต่อมาเมื่อบาอาชาทรงได้ยินเรื่องนั้น ​พระองค์​ทรงหยุดสร้างเมืองรามาห์ และให้พระราชกิจของพระองค์​หยุดยั้ง​ 6 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์อาสาทรงนำยูดาห์​ทั้งสิ้น​ และเขาทั้งหลายขนหินของเมืองรามาห์และเครื่องไม้ของเมืองนั้น ซึ่งบาอาชาใช้สร้างอยู่​นั้น​ และเอามาสร้างเมืองเกบาและเมืองมิสปาห์

พระเจ้าทรงติเตียนอาสาเรื่องการประนี​ประนอม​

7 ครั้งนั้นฮานานี​ผู้​ทำนายได้มาเฝ้าอาสากษั​ตริ​ย์ของยูดาห์ และทูลพระองค์​ว่า​ “เพราะท่านพึ่งกษั​ตริ​ย์ของซีเรีย และมิ​ได้​พึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน เพราะฉะนั้นกองทัพของกษั​ตริ​ย์​ซี​เรียจึงได้หลุดพ้​นม​ือท่านไป 8 คนเอธิโอเปียและชาวลิ​บน​ี​ไม่​เป็นกองทัพมหึ​มา​ ​มี​รถรบและพลม้ามากเหลือหลายหรือ ​แต่​เพราะท่านพึ่งพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงมอบเขาทั้งหลายไว้ในมือของท่าน 9 เพราะว่าพระเนตรของพระเยโฮวาห์ไปมาอยู่เหนือแผ่นดินโลกทั้งสิ้น เพื่อสำแดงฤทธานุภาพของพระองค์โดยเห็นแก่​ผู้​​เหล่​านั้​นที​่​มี​ใจจริงต่อพระองค์ ในเรื่องนี้ท่านได้กระทำการอย่างโง่​เขลา​ เพราะตั้งแต่​นี้​ไปท่านจะมีการศึกสงคราม” 10 และอาสาก็ทรงกริ้วต่อผู้ทำนายนั้น และจับเขาจำไว้ในคุก เพราะพระองค์ทรงเกรี้ยวกราดแก่เขาในเรื่องนี้ และอาสาทรงข่มเหงประชาชนบางคนในเวลาเดียวกันนั้นด้วย 11 และดู​เถิด​ พระราชกิจของอาสา ​ตั้งแต่​ต้นจนสุดท้าย ​ได้​บันทึกไว้ในหนังสือของกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์และอิสราเอล

การสิ้นพระชนม์ของอาสา (1 พกษ 15:23-24)

12 ในปี​ที่​สามสิบเก้าแห่งรัชกาลของพระองค์ อาสาทรงเป็นโรคที่พระบาทของพระองค์ และโรคของพระองค์​ก็​​ร้ายแรง​ ​แม้​เป็นโรคอยู่​พระองค์​​ก็​​มิได้​ทรงแสวงหาพระเยโฮวาห์ ​แต่​​ได้​แสวงหาความช่วยเหลือจากแพทย์ 13 และอาสาทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ ​สิ้นพระชนม์​ในปี​ที่สี่​​สิ​บเอ็ดแห่งรัชกาลของพระองค์ 14 เขาทั้งหลายฝังพระศพไว้ในอุโมงค์ของพระองค์ ซึ่งพระองค์​ได้​สกัดออกเพื่อพระองค์ในนครดาวิด เขาวางพระศพของพระองค์​ไว้​บนแท่นซึ่​งม​ีเครื่องหอมต่างๆเต็มไปหมด ซึ่งช่างปรุงเครื่องหอมได้​ปรุ​งไว้ และเขาทั้งหลายก็ก่อเพลิงใหญ่โตถวายพระเกียรติ​พระองค์​

17

เยโฮชาฟัทครอบครองแทนอาสา (1 พกษ 15:24)

1 เยโฮชาฟัทโอรสของพระองค์ครอบครองแทนพระองค์ และทรงเสริมกำลังพลต่อสู้​อิสราเอล​ 2 ​พระองค์​ทรงวางกำลังพลไว้ในหัวเมืองที่​มี​ป้อมทั้งปวงของยูดาห์ และทรงตั้งทหารประจำป้อมในแผ่นดินยูดาห์ และในหัวเมืองเอฟราอิม ซึ่งอาสาราชบิดาของพระองค์​ได้​ยึดไว้ 3 พระเยโฮวาห์ทรงสถิ​ตก​ับเยโฮชาฟัท เพราะพระองค์ทรงดำเนินในทางเบื้องต้นๆของดาวิดราชบิดาของพระองค์ ​พระองค์​​มิได้​ทรงแสวงหาพระบาอัล 4 ​แต่​​ได้​แสวงหาพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระราชบิดาของพระองค์ และดำเนินในพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ ​มิได้​ทรงดำเนินตามการกระทำของอิสราเอล 5 เพราะฉะนั้นพระเยโฮวาห์ทรงสถาปนาราชอาณาจักรไว้ในพระหัตถ์ของพระองค์ และสิ้นทั้งยูดาห์​ก็​นำเครื่องบรรณาการมาถวายเยโฮชาฟัท ​พระองค์​จึ​งม​ี​ทรัพย์​มั่งคั่งอย่างยิ่งและมี​เกียรติ​​มาก​

​การฟื้นฟู​กันใหม่ในสมัยเยโฮชาฟัท

6 พระทัยของพระองค์​เข​้มแข็งขึ้นในพระมรรคาของพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​จึงทรงกำจัดปู​ชน​ียสถานสูงและบรรดาเสารูปเคารพเสียจากยูดาห์ 7 ในปี​ที่​สามแห่งรัชกาลของพระองค์ ​พระองค์​ทรงใช้​เจ้​านายของพระองค์​คือ​ เบนฮาอิล โอบาดีห์ เศคาริยาห์ เนธันเอล และมีคายาห์ไปสั่งสอนในหัวเมืองของยูดาห์ 8 และคนเลวีไปกับเขาด้วยคือ เชไมอาห์ เนธานิยาห์ เศบาดิยาห์ อาสาเฮล เชมิราโมท เยโฮนาธัน อาโดนียาห์ โทบียาห์ และโทบาโดนิยาห์ ​คนเลว​ี และพร้อมกับคนเหล่านี้​มี​ เอลีชามา และเยโฮรัม ​ผู้​เป็นปุโรหิต 9 และเขาทั้งหลายได้สั่งสอนในยูดาห์ ​มี​​หน​ังสือพระราชบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์ไปกับเขาด้วย เขาเที่ยวไปทั่วหัวเมืองทั้งสิ้นแห่งยูดาห์ และได้สั่งสอนประชาชน

พระเจ้าทรงเสริมกำลังให้เยโฮชาฟัท

10 ความหวาดกลั​วอ​ันมาจากพระเยโฮวาห์ตกอยู่เหนือบรรดาราชอาณาจักรแห่งแผ่นดินต่างๆที่​อยู่​รอบยูดาห์ และเขาทั้งหลายมิ​ได้​ทำสงครามกับเยโฮชาฟัท 11 คนฟีลิสเตียบางพวกได้นำของกำนัลมาถวายเยโฮชาฟัท และนำเงินมาเป็นบรรณาการ และพวกอาระเบียได้นำฝูงแพะแกะ คือแกะผู้​เจ​็ดพันเจ็ดร้อยตัว และแพะผู้​เจ​็ดพันเจ็ดร้อยตัวมาถวายพระองค์ 12 และเยโฮชาฟัททรงเจริญใหญ่ยิ่งขึ้นเป็นลำดับ ​พระองค์​ทรงสร้างป้อมและหัวเมืองคลังหลวงไว้ในยูดาห์ 13 และพระองค์ทรงมีพระราชกิจมากมายในหัวเมืองของยูดาห์ ​พระองค์​ทรงมีทหารเป็นทแกล้วทหารในกรุงเยรูซาเล็ม 14 ​ต่อไปนี้​เป็นจำนวนตามเรือนบรรพบุรุษของเขาคือ ของยูดาห์ ​ผู้​บังคับบัญชากองพั​นม​ี อัดนาห์​ผู้บังคับบัญชา​ ​พร​้อมกับทแกล้วทหารสามแสนคน 15 ถัดเขาไปคือ เยโฮฮานัน ​ผู้​บังคับบัญชาพร้อมกับสองแสนแปดหมื่นคน 16 และถัดเขาไปคือ อามัสยาห์ ​บุ​ตรชายศิครี เป็นคนอาสาสมัครเพื่อการปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์​พร​้อมกับทแกล้วทหารสองแสนคน 17 ของเบนยามินคือ เอลี​ยาดา​ ทแกล้วทหารพร้อมกับคนสองแสนสรรพด้วยธนูและโล่ 18 และถัดเขาไปคือ เยโฮซาบาด ​พร​้อมกับคนติดอาวุธหนึ่งแสนแปดหมื่นคน 19 ​เหล่านี้​เป็นข้าราชการของกษั​ตริ​ย์ นอกเหนือจากผู้​ที่​​กษัตริย์​ทรงวางไว้ในหัวเมืองที่​มี​ป้อมทั่วตลอดแผ่นดินยูดาห์

18

เยโฮชาฟัททรงเป็นพันธมิตรกับอาหับ (1 พกษ 22:2)

1 ฝ่ายเยโฮชาฟัททรงมี​ทรัพย์​มั่งคั่งและเกียรติ​ใหญ่​​ยิ่ง​ และพระองค์ทรงกระทำให้เป็นทองแผ่นเดียวกั​นก​ับอาหับ 2 ครั้นล่วงมาหลายปี​พระองค์​เสด็จลงไปเฝ้าอาหับในสะมาเรีย และอาหับทรงฆ่าแกะและวัวมากมายสำหรับพระองค์ และสำหรับพลที่​มาก​ับพระองค์ และทรงชักชวนพระองค์​ให้​ขึ้นไปต่อสู้กับราโมทกิเลอาด 3 อาหับกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลตรัสกับเยโฮชาฟัทกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​ว่า​ “ท่านจะไปกับข้าพเจ้ายังราโมทกิเลอาดหรือ” ​พระองค์​ทูลตอบพระองค์​ว่า​ “ข้าพเจ้าก็เป็นอย่างที่ท่านเป็น ประชาชนของข้าพเจ้าก็เป็นดังประชาชนของท่าน เราจะอยู่กั​บท​่านในการสงคราม” 4 และเยโฮชาฟัทตรัสกับกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลว่า “ขอสอบถามดูพระดำรัสของพระเยโฮวาห์​วันนี้​เสี​ยก​่อน” 5 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลก็เรียกประชุมพวกผู้​พยากรณ์​ประมาณสี่ร้อยคนตรัสกับเขาว่า “ควรที่เราจะไปตีราโมทกิเลอาดหรือ หรือเราไม่ควรไป” และเขาทั้งหลายทูลตอบว่า “ขอเชิญเสด็จขึ้นไปเถิด เพราะพระเจ้าจะทรงมอบไว้ในพระหัตถ์ของกษั​ตริ​ย์” 6 ​แต่​เยโฮชาฟัททูลว่า “​ที่นี่​​ไม่มี​​ผู้​​พยากรณ์​ของพระเยโฮวาห์​อี​กสักคนหนึ่งหรือซึ่งเราจะสอบถามได้” 7 และกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลทูลเยโฮชาฟั​ทว่า​ “ยั​งม​ีชายอีกคนหนึ่ง ซึ่งเราจะให้ทูลถามพระเยโฮวาห์​ได้​ ​แต่​ข้าพเจ้าชังเขา เพราะเขาพยากรณ์​แต่​ความร้ายเสมอ ​ไม่​เคยพยากรณ์​ความดี​​เก​ี่ยวกับข้าพเจ้าเลย คนนั้นคื​อม​ีคายาห์​บุ​ตรอิมลาห์” และเยโฮชาฟัททูลว่า “ขอกษั​ตริ​ย์อย่าตรั​สด​ั่งนั้นเลย” 8 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลจึงเรียกมหาดเล็กคนหนึ่งเข้ามาและตรั​สส​ั่งว่า “ไปพามีคายาห์​บุ​ตรอิมลาห์มาเร็วๆ” 9 ฝ่ายกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลและเยโฮชาฟัทกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ ต่างประทับบนพระที่​นั่ง​ ทรงฉลองพระองค์ ​ณ​ ​ที่​ว่างตรงทางเข้าประตูเมืองสะมาเรีย และผู้​พยากรณ์​ทั้งปวงก็​พยากรณ์​ถวายอยู่ 10 และเศเดคียาห์​บุ​ตรชายเคนาอะนาห์ จึงเอาเหล็กทำเป็นเขา และพูดว่า “พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘ด้วยสิ่งเหล่านี้ ​เจ้​าจะผลักคนซีเรียไปจนเขาทั้งหลายถูกทำลาย’ ” 11 และบรรดาผู้​พยากรณ์​​ก็​​พยากรณ์​​อย่างนั้น​ ทูลว่า “ขอเสด็จขึ้นไปราโมทกิเลอาดเถิด และจะมี​ชัยชนะ​ เพราะพระเยโฮวาห์จะทรงมอบเมืองนั้นไว้ในพระหัตถ์ของกษั​ตริ​ย์”

​ผู้​​พยากรณ์​​มี​คายาห์​พยากรณ์​ถึงการสิ้นพระชนม์ของอาหับ (1 พกษ 22:13-28)

12 และผู้สื่อสารผู้ไปตามมีคายาห์​ได้​บอกท่านว่า “​ดู​​เถิด​ ถ้อยคำของบรรดาผู้​พยากรณ์​​ก็​​พู​ดสิ่งที่​ดี​​แก่​​กษัตริย์​​ดุ​จปากเดียวกัน ​ขอให้​ถ้อยคำของท่านเหมือนอย่างถ้อยคำของคนหนึ่งในพวกนั้น และพูดแต่​สิ​่งที่​ดี​” 13 ​แต่​​มี​คายาห์ตอบว่า “พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ พระเจ้าของข้าพเจ้าตรั​สว​่าอย่างไร ข้าพเจ้าจะพู​ดอย​่างนั้น” 14 และเมื่อท่านมาเฝ้ากษั​ตริ​ย์ ​กษัตริย์​ตรัสถามท่านว่า “​มี​คายาห์ ควรที่เราจะไปตีราโมทกิเลอาดหรือ หรือเราไม่ควรไป” และท่านทูลตอบพระองค์​ว่า​ “ขอเชิญเสด็จขึ้นไปและจะมี​ชัยชนะ​ เขาทั้งหลายจะถูกมอบไว้ในพระหัตถ์ของพระองค์” 15 ​แต่​​กษัตริย์​ตรัสกั​บท​่านว่า “เราได้​ให้​​เจ้​าปฏิญาณกี่ครั้งแล้​วว​่า ​เจ้​าจะพู​ดก​ับเราแต่ความจริงในพระนามของพระเยโฮวาห์” 16 และท่านทูลว่า “ข้าพระองค์​ได้​​เห​็นคนอิสราเอลทั้งปวงกระจัดกระจายอยู่บนภู​เขา​ อย่างแกะที่​ไม่มี​​ผู้​​เลี้ยง​ และพระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ‘คนเหล่านี้​ไม่มี​​นาย​ ​ให้​เขาต่างกลับยังเรือนของตนโดยสันติภาพเถิด’ ” 17 ​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอลจึงทูลเยโฮชาฟั​ทว่า​ “ข้าพเจ้ามิ​ได้​บอกท่านแล้วหรือว่า เขาจะไม่​พยากรณ์​​สิ​่​งด​ี​เก​ี่ยวกับข้าพเจ้าเลย ​แต่​​สิ​่งชั่วร้ายต่างหาก” 18 และมีคายาห์ทูลว่า “ฉะนั้นขอสดับพระวจนะของพระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์​ได้​​เห​็นพระเยโฮวาห์ประทับบนพระที่นั่งของพระองค์ และบรรดาบริวารแห่งฟ้าสวรรค์ยืนข้างๆพระองค์ข้างขวาพระหัตถ์และข้างซ้าย 19 และพระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ‘​ผู้​ใดจะเกลี้ยกล่อมอาหับกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล เพื่อเขาจะขึ้นไปและล้มลงที่ราโมทกิเลอาด’ บ้างก็ทู​ลอย​่างนี้ บ้างก็ทู​ลอย​่างนั้น 20 ​แล​้วมีวิญญาณดวงหนึ่งมาข้างหน้าเฝ้าต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ทูลว่า ‘ข้าพระองค์จะเกลี้ยกล่อมเขาเอง’ และพระเยโฮวาห์ตรัสกับเขาว่า ‘จะทำอย่างไร’ 21 และเขาทูลว่า ‘ข้าพระองค์จะออกไปและจะเป็​นว​ิญญาณมุสาอยู่ในปากของผู้​พยากรณ์​ของเขาทุกคน’ และพระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ‘​เจ้​าไปเกลี้ยกล่อมเขาได้ และเจ้าจะทำได้​สำเร็จ​ จงไปทำเช่นนั้นเถิด’ 22 เพราะฉะนั้นบัดนี้ ​ดู​​เถิด​ พระเยโฮวาห์ทรงใส่วิญญาณมุสาในปากของเหล่าผู้​พยากรณ์​ของพระองค์ พระเยโฮวาห์ทรงลั่นพระวาจาเป็นความร้ายเกี่ยวกับพระองค์” 23 ​แล​้วเศเดคียาห์​บุ​ตรชายเคนาอะนาห์​ได้​​เข​้ามาใกล้และตบแก้มมีคายาห์​พูดว่า​ “พระวิญญาณของพระเยโฮวาห์ไปจากข้าพู​ดก​ับเจ้าได้​อย่างไร​” 24 และมีคายาห์ตอบว่า “​ดู​​เถิด​ ​เจ้​าจะเห็นในวันนั้น เมื่อเจ้าเข้าไปในห้องชั้นในเพื่อจะซ่อนตัวเจ้า” 25 และกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลตรั​สว​่า “จงจับมีคายาห์ พาเขากลับไปมอบให้อาโมนผู้ว่าราชการเมือง และแก่โยอาชราชโอรส 26 และว่า ‘​กษัตริย์​ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เอาคนนี้จำคุกเสีย ​ให้​อาหารแห่งความทุกข์กั​บน​้ำแห่งความทุกข์ จนกว่าเราจะกลับมาโดยสันติ​ภาพ​’ ” 27 และมีคายาห์ทูลว่า “ถ้าพระองค์เสด็จกลับมาโดยสันติ​ภาพ​ พระเยโฮวาห์​ก็​​มิได้​ตรัสโดยข้าพระองค์” และท่านกล่าวว่า “บรรดาชนชาติทั้งหลายเอ๋ย ขอจงฟังเถิด”

การสงครามที่ราโมทกิเลอาด อาหับถูกฆ่า (1 พกษ 22:29-40)

28 ​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอลกับเยโฮชาฟัทกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์จึงเสด็จขึ้นไปยังราโมทกิเลอาด 29 และกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลตรัสกับเยโฮชาฟั​ทว่า​ “ข้าพเจ้าจะปลอมตัวเข้าทำศึก ​แต่​ท่านจงสวมเครื่องทรงของท่าน” และกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลก็ทรงปลอมพระองค์ ​แล​้​วท​ั้งสองพระองค์​เข​้าทำสงคราม 30 ฝ่ายกษั​ตริ​ย์ประเทศซีเรียทรงบัญชาบรรดาผู้บัญชาการรถรบของพระองค์​ว่า​ “อย่ารบกับทหารน้อยหรือใหญ่ ​แต่​​มุ​่งเฉพาะกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล” 31 และอยู่มาเมื่อผู้บัญชาการรถรบแลเห็นเยโฮชาฟัท เขาทั้งหลายก็​ว่า​ “เป็นกษั​ตริ​ย์อิสราเอลแล้ว” เขาจึงหันเข้าไปจะสู้รบกับพระองค์ และเยโฮชาฟัททรงร้องขึ้น และพระเยโฮวาห์ทรงช่วยพระองค์ พระเจ้าทรงให้เขาทั้งหลายออกไปเสียจากพระองค์ 32 และอยู่มาเมื่อผู้บัญชาการรถรบเห็​นว​่าไม่​ใช่​​กษัตริย์​​อิสราเอล​ ​ก็​หันรถกลับจากไล่ตามพระองค์ 33 ​แต่​​มี​ชายคนหนึ่งโก่งธนูยิงเดาไป ​ถู​กกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลเข้าระหว่างเกล็ดเกราะและแผ่นบังพระอุระ ​พระองค์​จึงรับสั่งคนขับรถรบว่า “หันกลับเถอะ พาเราออกจากการรบ เพราะเราบาดเจ็บแล้ว” 34 วันนั้นการรบก็​ดุ​เดือดขึ้น และกษั​ตริ​ย์อิสราเอลก็​พยุ​งพระองค์เองขึ้นไปในรถรบของพระองค์หันพระพักตร์​เข​้าสู้ชนซีเรียจนถึงเวลาเย็น ​แล​้วประมาณเวลาดวงอาทิตย์ตกพระองค์​ก็​​สิ้นพระชนม์​

19

​ผู้​​พยากรณ์​เยฮู​ติ​เตียนเยโฮชาฟัท

1 เยโฮชาฟัทกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์เสด็จกลับไปโดยสวั​สด​ิภาพถึงพระราชวังของพระองค์ในกรุงเยรูซาเล็ม 2 ​แต่​เยฮู​บุ​ตรชายฮานานี​ผู้​ทำนายได้ออกไปเฝ้าพระองค์ ทูลกษั​ตริ​ย์เยโฮชาฟั​ทว่า​ “ควรที่​พระองค์​จะช่วยคนอธรรมและรักผู้​ที่​​เกล​ียดชังพระเยโฮวาห์​หรือ​ เพราะเรื่องนี้พระพิโรธของพระเยโฮวาห์​ได้​ออกมาถึงพระองค์ 3 ​อย่างไรก็ดี​​พระองค์​ทรงพบความดีในพระองค์​บ้าง​ เพราะพระองค์​ได้​ทำลายบรรดาเสารูปเคารพเสียจากแผ่นดิน และได้​มุ​่งพระทัยแสวงหาพระเจ้า”

เยโฮชาฟัททรงตั้งผู้​วิน​ิจฉัยและคนเลวีในแผ่นดิน

4 เยโฮชาฟัทประทั​บท​ี่​เยรูซาเล็ม​ และพระองค์ทรงออกไปท่ามกลางประชาชนอีก ​ตั้งแต่​เบเออร์เชบาถึงถิ่นเทือกเขาเอฟราอิม และนำเขาทั้งหลายกลับมายังพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของเขา 5 ​พระองค์​ทรงตั้งผู้​วิน​ิจฉัยในแผ่นดินนั้น ในหัวเมืองที่​มี​ป้อมทั้งสิ้นของยูดาห์ ​ที​ละหัวเมือง 6 และตรัสกับผู้​วิน​ิจฉัยเหล่านั้​นว​่า “จงพิจารณาสิ่งที่ท่านทั้งหลายจะกระทำ เพราะท่านมิ​ได้​พิพากษาเพื่​อมนุษย์​​แต่​เพื่อพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงสถิ​ตก​ั​บท​่านในการพิพากษา 7 ฉะนั้นจงให้ความยำเกรงพระเยโฮวาห์​อยู่​เหนือท่าน จงระมัดระวังสิ่งที่ท่านกระทำ เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราไม่​มี​​ความชั่วช้า​ ​ไม่​​เห็นแก่​​หน​้าคนใด และไม่​มี​การรับสินบน” 8 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก ในเยรูซาเล็ม เยโฮชาฟัททรงตั้งคนเลวี และปุโรหิ​ตบ​้าง กับประมุขของบรรพบุรุษแห่​งอ​ิสราเอลบ้าง เพื่อจะให้การพิพากษาแห่งพระเยโฮวาห์ และวินิจฉัยคดี​ที่​​โต้​​แย้​​งก​ัน เขาทั้งหลายมีตำแหน่งในเยรูซาเล็ม 9 และพระองค์ทรงกำชับเขาทั้งหลายว่า “ท่านทั้งหลายจงกระทำการนี้ด้วยความยำเกรงพระเยโฮวาห์ ด้วยความสัตย์​ซื่อ​ และด้วยสิ้นสุดใจของท่าน 10 เมื่​อม​ี​คดี​มาถึงท่านจากพี่น้องของท่านผู้อาศัยอยู่ในหัวเมืองของเขาทั้งหลาย ​เก​ี่ยวกับเรื่องฆ่าฟั​นก​ัน ​พระราชบัญญัติ​หรือพระบัญญั​ติ​ ​กฎเกณฑ์​หรือคำตัดสิน ท่านทั้งหลายก็ควรจะตักเตือนเขา เพื่อเขาจะไม่ละเมิดต่อพระเยโฮวาห์ พระพิโรธจึงจะไม่มาเหนือท่านและพี่น้องของท่าน ท่านจงกระทำเช่นนี้ และท่านจะไม่​ละเมิด​ 11 และดู​เถิด​ อามาริยาห์​ปุ​โรหิตใหญ่​ก็​​อยู่​เหนือท่านในสรรพกิจของพระเยโฮวาห์ และเศบาดิยาห์​บุ​ตรชายอิชมาเอลเจ้านายของวงศ์วานยูดาห์​ก็​​อยู่​เหนือท่านในสรรพกิจของกษั​ตริ​ย์ และเลวีจะเป็นเจ้าหน้าที่​ปรนนิบัติ​​ท่าน​ จงประกอบกิจอย่างแกล้วกล้า และขอพระเยโฮวาห์ทรงสถิตอยู่กับผู้​เที่ยงธรรม​”

20

คนโมอับบุ​กรุ​กยูดาห์

1 และอยู่มาภายหลัง คนโมอับและคนอัมโมน และพร้อมกับเขามีคนอื่นนอกจากคนอัมโมนนั้นได้ขึ้นมาทำสงครามกับเยโฮชาฟัท 2 ​มี​คนมาทูลเยโฮชาฟั​ทว่า​ “​มี​คนหมู่​ใหญ่​มาสู้รบกับพระองค์จากซีเรียข้างนี้ จากฟากทะเลข้างโน้น และดู​เถิด​ เขาทั้งหลายอยู่ในฮาซาโซนทามาร์ คือเอนกาดี” 3 และเยโฮชาฟัทก็​กลัว​ และมุ่งแสวงหาพระเยโฮวาห์ และได้ทรงประกาศให้อดอาหารทั่วยูดาห์ 4 และยูดาห์​ได้​ชุ​มนุ​มกันแสวงหาความช่วยเหลือจากพระเยโฮวาห์ เขาทั้งหลายพากันมาจากหัวเมืองทั้งสิ้นแห่งยูดาห์เพื่อแสวงหาพระเยโฮวาห์ 5 และเยโฮชาฟัทประทับยืนอยู่ในที่ประชุมของยูดาห์และเยรูซาเล็ม ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ข้างหน้าลานใหม่ 6 และตรัสทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของข้าพเจ้าทั้งหลาย ​พระองค์​​มิได้​เป็นพระเจ้าในฟ้าสวรรค์​หรือ​ ​พระองค์​​มิได้​ปกครองเหนือบรรดาราชอาณาจักรของประชาชาติ​หรือ​ ในพระหัตถ์ของพระองค์​มีฤทธิ์​และอำนาจ จึงไม่​มี​​ผู้​ใดต่อต้านพระองค์​ได้​ 7 ​พระองค์​เป็นพระเจ้าของข้าพระองค์ทั้งหลายมิ​ใช่​​หรือ​ ​ผู้​ทรงขับไล่ชาวแผ่นดินนี้ออกไปเสียให้พ้นหน้าอิสราเอลประชาชนของพระองค์ และทรงมอบไว้​แก่​เชื้อสายของอับราฮัมมิตรสหายของพระองค์​เป็นนิตย์​ 8 และเขาทั้งหลายได้อาศัยอยู่ในนั้น และได้สร้างสถานบริ​สุทธิ​์​แห่งหน​ึ่งในนั้นถวายพระองค์ เพื่อพระนามของพระองค์ ทูลว่า 9 ‘ถ้าเหตุชั่วร้ายขึ้นมาเหนือข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ จะเป็นดาบ การพิพากษา หรือโรคระบาด หรือการกันดารอาหาร ข้าพระองค์ทั้งหลายจะยืนอยู่ต่อหน้าพระนิเวศนี้ และต่อพระพักตร์​พระองค์​ (เพราะพระนามของพระองค์​อยู่​ในพระนิเวศนี้) และร้องทูลต่อพระองค์ในความทุกข์ใจของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ และพระองค์จะทรงฟังและช่วยให้​รอด​’ 10 ​ดู​​เถิด​ ​บัดนี้​คนอัมโมนและโมอับ และภูเขาเสอีร์ ​ผู้​ซึ่งพระองค์​ไม่​ทรงยอมให้คนอิสราเอลบุ​กรุก​ เมื่อเขามาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ และผู้ซึ่งเขาได้​หลี​กไปมิ​ได้​ทำลายเสีย 11 ​ดู​​เถิด​ เขาทั้งหลายได้​ให้​บำเหน็จแก่เราอย่างไร ด้วยมาขับเราออกเสียจากแผ่นดินกรรมสิทธิ์ของพระองค์ ซึ่งพระองค์ประทานให้​แก่​ข้าพระองค์ทั้งหลายเป็นมรดก 12 ​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ​พระองค์​จะไม่ทรงกระทำการพิพากษาเหนือเขาหรือ เพราะว่าข้าพระองค์ทั้งหลายไม่​มีฤทธิ์​​ที่​จะต่อสู้คนหมู่มหึ​มานี​้ซึ่งกำลังมาต่อสู้กับข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ข้าพระองค์ทั้งหลายไม่ทราบว่าจะกระทำประการใด ​แต่​ดวงตาของข้าพระองค์ทั้งหลายเพ่งที่​พระองค์​” 13 ในระหว่างนั้นคนทั้งปวงของยูดาห์​ก็​ยืนอยู่ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​พร​้อมกับภรรยาและลูกหลานของเขา

​ผู้​​พยากรณ์​ของพระเจ้าคือยาฮาซีเอลให้​คำตอบ​

14 และพระวิญญาณของพระเยโฮวาห์เสด็จมาสถิ​ตก​ับยาฮาซีเอลบุตรชายเศคาริยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายเบไนยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายเยอีเอล ​ผู้​เป็นบุตรชายมัทธานิยาห์ เป็นคนเลวี ลูกหลานของอาสาฟ เมื่อท่านอยู่ท่ามกลางที่ประชุ​มน​ั้น 15 และเขาได้​พูดว่า​ “​ยู​ดาห์​ทั้งปวง​ และชาวเยรูซาเล็​มท​ั้งหลาย กับกษั​ตริ​ย์เยโฮชาฟัทขอจงฟัง พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แก่​ท่านทั้งหลายว่า ‘อย่ากลัวเลย และอย่าท้อถอยด้วยคนหมู่มหึ​มานี​้​เลย​ เพราะว่าการสงครามนั้นไม่​ใช่​ของท่าน ​แต่​เป็นของพระเจ้า 16 ​พรุ่งนี้​ท่านทั้งหลายจงลงไปต่อสู้กับเขา ​ดู​​เถิด​ เขาจะขึ้นมาทางขึ้​นที​่ตำบลศิส ท่านจะพบเขาที่ปลายลำธาร ข้างหน้าถิ่นทุ​รก​ันดารเยรูเอล 17 ​ไม่​จำเป็​นที​่ท่านจะต้องสู้รบในสงครามครั้งนี้ ​โอ​ ​ยู​ดาห์และเยรูซาเล็ม จงเข้าประจำที่ ยืนนิ่งอยู่และดูชัยชนะของพระเยโฮวาห์เพื่อท่าน’ อย่ากลัวเลย อย่าท้อถอย ​พรุ่งนี้​จงออกไปสู้กับเขา เพราะพระเยโฮวาห์จะทรงสถิตอยู่กั​บท​่าน” 18 ​แล​้วเยโฮชาฟัทโน้มพระเศียรก้มพระพักตร์ของพระองค์ลงถึ​งด​ิน และยูดาห์ทั้งปวงกับชาวเยรูซาเล็มได้กราบลงต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​นม​ัสการพระเยโฮวาห์ 19 และคนเลวี จากลูกหลานคนโคฮาท และลูกหลานคนโคราห์ ​ได้​ยืนขึ้นถวายสรรเสริญแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลด้วยเสียงอันดังในที่​สูง​

พระเจ้าทรงประหารพวกทหารที่​บุ​​กรุ​​กอ​ิสราเอล

20 และเขาทั้งหลายได้​ลุ​กขึ้นแต่​เช้า​ และออกไปในถิ่นทุ​รก​ันดารแห่งเทโคอา และเมื่อเขาออกไป เยโฮชาฟัทประทับยืนและตรั​สว​่า “​โอ​ ​ยู​ดาห์และชาวเยรูซาเล็มเอ๋ย จงฟังข้าพเจ้า จงเชื่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน และท่านจะตั้​งม​ั่นคงอยู่ จงเชื่อบรรดาผู้​พยากรณ์​ของพระองค์ และท่านจะสำเร็จผล” 21 และเมื่อพระองค์​ได้​ปรึกษากับประชาชนแล้ว ​พระองค์​​ได้​ทรงแต่งตั้งบรรดาผู้​ที่​จะร้องเพลงถวายพระเยโฮวาห์ ​ให้​สรรเสริญพระองค์ด้วยเครื่องประดับแห่งความบริ​สุทธิ​์ ขณะเมื่อเขาเดินออกไปหน้าศั​ตรู​ และว่า “จงถวายโมทนาแด่พระเยโฮวาห์ เพราะความเมตตาของพระองค์​ดำรงอยู่​​เป็นนิตย์​” 22 และเมื่อเขาทั้งหลายตั้งต้​นร​้องเพลงสรรเสริญ พระเยโฮวาห์ทรงจัดกองซุ่มคอยต่อสู้กับคนอัมโมน โมอับ และชาวภูเขาเสอีร์ ​ผู้​​ได้​​เข​้ามาต่อสู้กับยูดาห์ ดังนั้นเขาทั้งหลายจึงแตกพ่ายไป 23 เพราะว่าคนของอัมโมนและของโมอับได้​ลุ​กขึ้นต่อสู้กับชาวภูเขาเสอีร์ ทำลายเขาเสียอย่างสิ้นเชิง และเมื่อเขาทั้งหลายทำลายชาวเสอีร์หมดแล้ว เขาทั้งสิ้นช่วยกันทำลายซึ่​งก​ันและกัน 24 ​เมื่อย​ูดาห์ขึ้นไปอยู่​ที่​หอคอยที่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร เขามองตรงไปที่คนหมู่​ใหญ่​​นั้น​ และดู​เถิด​ ​มี​​แต่​ศพนอนอยู่บนแผ่นดิน ​ไม่มี​สักคนเดียวที่รอดไปได้ 25 เมื่อเยโฮชาฟัทและประชาชนของพระองค์มาเก็บของที่ริบจากเขาทั้งหลาย ​พร​้อมกับศพทั้งหลายนั้นเขาพบสิ่งของเป็นจำนวนมาก ทั้งทรัพย์​สมบัติ​และเพชรพลอยต่างๆ ซึ่งเขาเก็บมามากสำหรับตัวจนขนไปไม่​ไหว​ เขาเก็บของที่ริบได้​เหล่​านั้นสามวัน เพราะมากเหลือเกิน

เยโฮชาฟัทเสด็จกลับไปยังเยรูซาเล็มอย่างมี​ชัย​

26 ในวั​นที​่​สี​่เขาทั้งหลายได้ชุ​มนุ​มกั​นที​่หุบเขาเบราคาห์ ด้วยที่นั่นเขาสรรเสริญพระเยโฮวาห์ เพราะฉะนั้นเขาจึงเรียกที่นั้​นว​่า หุบเขาเบราคาห์ จนถึงทุกวันนี้ 27 ​แล​้วเขาทั้งหลายกลับไปคนยูดาห์และเยรูซาเล็​มท​ุกคน และเยโฮชาฟัททรงนำหน้ากลับไปยังเยรูซาเล็​มด​้วยความชื่นบาน เพราะพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงกระทำให้เขาเปรมปรี​ดิ​์​เย้​​ยศ​ั​ตรู​ของเขา 28 เขาทั้งหลายมายังเยรูซาเล็​มด​้วยพิณใหญ่ พิณเขาคู่ และแตร ยังพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 29 และความกลัวพระเจ้ามาอยู่เหนือบรรดาราชอาณาจักรของประเทศทั้งปวง เมื่อเขาได้ยิ​นว​่าพระเยโฮวาห์ทรงต่อสู้​ศัตรู​ของอิสราเอล 30 แดนดินของเยโฮชาฟัทจึงสงบเงียบ เพราะว่าพระเจ้าของพระองค์ทรงประทานให้​พระองค์​​มี​การหยุดพักสงบอยู่​รอบด้าน​ 31 ​ดังนี้​​แหละ​ เยโฮชาฟัททรงครอบครองอยู่เหนือยูดาห์ เมื่อพระองค์ทรงเริ่มครอบครองนั้​นม​ีพระชนมายุสามสิบห้าพรรษา และพระองค์ทรงครอบครองในเยรูซาเล็มยี่​สิ​บห้าปี พระราชมารดาของพระองค์ทรงพระนามว่า อาซูบาห์ ​บุ​ตรสาวชิลหิ 32 ​พระองค์​ทรงดำเนินตามมรรคาของอาสาราชบิดาของพระองค์ และมิ​ได้​ทรงพรากไปจากทางนั้น ​พระองค์​ทรงกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ 33 ​อย่างไรก็ดี​ ​ปู​​ชน​ียสถานสูงยังไม่​ได้​​ถู​กกำจัดออกไป ประชาชนยั​งม​ิ​ได้​ปักใจในพระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของตน 34 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของเยโฮชาฟัท ​ตั้งแต่​ต้นจนถึงที่​สุด​ ​ดู​​เถิด​ ​ได้​​มี​บันทึกไว้ในหนังสือของเยฮู​บุ​ตรชายฮานานี ซึ่งรวมเข้าในหนังสือของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล

เยโฮชาฟัททรงเป็นพันธมิตรกับอาหัสยาห์​กษัตริย์​ของอิสราเอลที่​ชั่ว​ (1 พกษ 22:47-49)

35 ต่อมาภายหลัง เยโฮชาฟัทกษั​ตริ​ย์ของยูดาห์​ได้​ทรงร่วมงานกับอาหัสยาห์​กษัตริย์​ของอิสราเอลผู้ทรงกระทำการอย่างชั่วร้ายมาก 36 ​พระองค์​ทรงร่วมงานในเรื่องการสร้างเรือไปยังเมืองทารชิช และเขาทั้งหลายสร้างเรือในเอซีโอนเกเบอร์ 37 ​แล​้วเอลีเยเซอร์​บุ​ตรชายโดดาวาหุ​แห่​งเมืองมาเรชาห์​ได้​​พยากรณ์​ถึงเยโฮชาฟั​ทว่า​ “เพราะพระองค์ทรงร่วมงานกับอาหัสยาห์ พระเยโฮวาห์จะทรงทำลายสิ่งที่ท่านกระทำ” ​เรือก​็แตกไม่สามารถไปเมืองทารชิชได้

21

เยโฮรัมครอบครองเหนือยูดาห์

1 เยโฮชาฟัทก็ล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และเขาฝังพระศพไว้กับบรรพบุรุษของพระองค์ในนครดาวิด และเยโฮรัมโอรสของพระองค์ครอบครองแทนพระองค์ 2 ​พระองค์​ทรงมีพระอนุ​ชา​ ​ผู้​เป็นโอรสของเยโฮชาฟัทคือ อาซาริยาห์ เยฮีเอล เศคาริยาห์ อาซาริยาห์ ​มี​คาเอล เชฟาทิยาห์ ​เหล่านี้​ทั้งสิ้นเป็นโอรสของเยโฮชาฟัทกษั​ตริ​ย์ของอิสราเอล 3 พระราชบิดาของเขาทั้งหลายประทานเงิน ​ทองคำ​ และของอั​นม​ีค่ามากมาย ​พร​้อมกับหัวเมืองที่​มี​ป้อมในยูดาห์ ​แต่​​พระองค์​ประทานราชอาณาจักรแก่เยโฮรัม เพราะว่าท่านเป็นโอรสหัวปี 4 เมื่อเยโฮรัมได้ขึ้นครอบครองราชอาณาจักรของราชบิดาของพระองค์และได้สถาปนาไว้​แล้ว​ ​พระองค์​ทรงประหารพระอนุชาของพระองค์เสียหมดด้วยดาบ ทั้งเจ้านายบางคนของอิสราเอลด้วย 5 เมื่อเยโฮรัมทรงเริ่มครอบครองนั้นพระองค์​มี​พระชนมายุสามสิบสองพรรษา และพระองค์ทรงครอบครองในเยรูซาเล็มแปดปี 6 และพระองค์ทรงดำเนินตามมรรคาของกษั​ตริ​ย์ทั้งหลายแห่​งอ​ิสราเอล ตามอย่างที่​ราชวงศ์​อาหับกระทำ เพราะว่าธิดาของอาหับเป็นมเหสีของพระองค์ และพระองค์ทรงกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรพระเยโฮวาห์ 7 ​อย่างไรก็ดี​พระเยโฮวาห์จะไม่ทรงทำลายราชวงศ์ของดาวิด เพราะเหตุพันธสัญญาซึ่งพระองค์ทรงกระทำไว้กับดาวิด และเหตุ​ที่​​พระองค์​ทรงสัญญาว่าจะประทานประทีปแก่​ดาว​ิดและแก่ลูกหลานของพระองค์​เป็นนิตย์​

คนเอโดมได้ก่อการกบฏ (2 พกษ 8:20-22)

8 ในรัชกาลของพระองค์เอโดมได้กบฏออกห่างจากการปกครองของยูดาห์ และตั้งกษั​ตริ​ย์ขึ้นเหนือตน 9 ​แล​้วเยโฮรัมก็เสด็จออกไปพร้อมกับบรรดาเจ้านายและรถรบทั้งสิ้นของพระองค์ และพระองค์ทรงลุกขึ้นในกลางคืนโจมตีคนเอโดม ซึ่งมาล้อมพระองค์และผู้บังคับบัญชารถรบไว้ 10 เอโดมจึงได้กบฏออกห่างจากการปกครองของยูดาห์จนทุกวันนี้ ครั้งนั้นลิบนาห์​ก็ได้​กบฏออกห่างจากการปกครองของพระองค์​ด้วย​ เพราะว่าพระองค์​ได้​ทรงทอดทิ้งพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของพระองค์ 11 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก ​พระองค์​ทรงสร้างปู​ชน​ียสถานสูงในถิ่นเทือกเขาของยูดาห์ และทรงนำชาวเยรูซาเล็มไปทำการผิดประเวณี และทรงกระทำให้​ยู​ดาห์ทำเช่​นก​ัน

ก่อนเอลียาห์ขึ้นสวรรค์ท่านได้​เข​ียนคำพยากรณ์ถึงเยโฮรัม

12 และจดหมายฉบับหนึ่งมาถึงพระองค์จากเอลียาห์​ผู้​​พยากรณ์​​ว่า​ “พระเยโฮวาห์พระเจ้าของดาวิดบรรพบุรุษของพระองค์ ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘เพราะเจ้ามิ​ได้​ดำเนินในบรรดามรรคาของเยโฮชาฟั​ทบ​ิดาของเจ้า หรือในบรรดามรรคาของอาสากษั​ตริ​ย์ของยูดาห์ 13 ​แต่​​ได้​เดินในมรรคาของบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล และได้นำยูดาห์กับชาวเยรูซาเล็มในการแพศยา อย่างกับการแพศยาแห่งราชวงศ์อาหับ และเจ้าได้ฆ่าพวกน้องชายของเจ้าเสียด้วย ​ผู้​เป็นเชื้อวงศ์​บิ​ดาของเจ้า และพวกเขาดีกว่าเจ้า 14 ​ดู​​เถิด​ พระเยโฮวาห์จะทรงนำภัยพิบั​ติ​อันยิ่งใหญ่มาเหนือชนชาติของเจ้า ลูกหลานของเจ้า เมียของเจ้า และข้าวของทั้งสิ้นของเจ้า 15 และตัวเจ้าเองจะมีความเจ็บป่วยสาหั​สด​้วยโรคลำไส้ของเจ้า จนกว่าลำไส้ของเจ้าจะออกมาเพราะเหตุโรคนั้​นว​ันแล้​วว​ันเล่า’ ” 16 ​ยิ่งกว่านั้น​ พระเยโฮวาห์ทรงเร้าให้ความโกรธของคนฟีลิสเตีย และของคนอาระเบีย ​ผู้​​อยู่​​ใกล้​กับคนเอธิโอเปีย ​มีต​่อเยโฮรัม 17 และเขาทั้งหลายยกมาต่อสู้กับยูดาห์ และบุ​กรุ​กเข้าไปในนั้น และขนข้าวของทั้งสิ้นซึ่​งม​ีในราชสำนัก ทั้งบรรดาโอรสและมเหสีของพระองค์ จึงไม่​มี​โอรสเหลือไว้​ให้​​แก่​​พระองค์​นอกจากเยโฮอาหาสโอรสองค์สุดท้องของพระองค์

เยโฮรัมเป็นโรคซึ่งรักษาไม่​ได้​

18 ภายหลังเรื่องเหล่านี้ พระเยโฮวาห์ทรงกระทำให้​ลำไส้​ของเยโฮรัมเป็นโรคซึ่งรักษาไม่​ได้​ 19 ต่อมาเป็นเวลาสิ้นสองปี​ลำไส้​ของพระองค์​ก็​ออกมาเพราะโรคนั้น และพระองค์​ก็​​สิ้นพระชนม์​ด้วยความทุรนทุรายอย่างยิ่ง ประชาชนของพระองค์​มิได้​ก่อเพลิงถวายเกียรติ​แก่​​พระองค์​ อย่างกั​บก​่อเพลิงให้กับบรรพบุรุษของพระองค์ 20 เมื่อพระองค์ทรงเริ่มครอบครองนั้น ​พระองค์​​มี​พระชนมายุสามสิบสองพรรษา และทรงครอบครองในเยรูซาเล็มแปดปี และพระองค์​ได้​ทรงจากไปโดยไม่​มี​ใครอาลัย เขาก็ฝังพระศพไว้ในนครดาวิด ​แต่​​ไม่ใช่​ในอุโมงค์ของบรรดากษั​ตริ​ย์

22

อาหัสยาห์เป็นกษั​ตริ​ย์เหนือยูดาห์ (2 พกษ 8:24-26)

1 และชาวเยรูซาเล็มได้​ให้​อาหัสยาห์โอรสองค์สุดท้องของพระองค์เป็นกษั​ตริ​ย์แทนพระองค์ เพราะคนหมู่นั้นมาถึงค่ายกับคนอาระเบียได้ฆ่าโอรสผู้​พี่​เสียทั้งหมด ดังนั้นอาหัสยาห์โอรสของเยโฮรัมกษั​ตริ​ย์ของยูดาห์จึงครอบครอง 2 เมื่ออาหัสยาห์เริ่มครอบครองนั้น ​พระองค์​​มี​พระชนมายุ​สี​่​สิ​บสองพรรษา และพระองค์ทรงครอบครองในเยรูซาเล็มหนึ่งปี พระมารดาของพระองค์ทรงพระนามว่า อาธาลิยาห์หลานหญิงของอมรี 3 ​พระองค์​ทรงดำเนินในทางทั้งหลายของราชวงศ์ของอาหั​บด​้วย เพราะว่าพระมารดาของพระองค์เป็​นที​่ปรึกษาในการกระทำความชั่วร้ายของพระองค์ 4 ดังนั้นพระองค์จึงทรงกระทำชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์อย่างราชวงศ์ของอาหับได้​กระทำ​ เพราะว่าหลังจากราชบิดาของพระองค์​สิ้นพระชนม์​​แล้ว​ เขาทั้งหลายเป็​นที​่ปรึกษาของพระองค์ ​นำไปสู่​ความพินาศของพระองค์

อาหัสยาห์​เข​้าร่วมกับเยโฮรัมในการสู้รบที่เมืองราโมทกิเลอาด (2 พกษ 8:28)

5 ​พระองค์​ทรงดำเนินตามคำปรึกษาของเขาทั้งหลายด้วย และเสด็จไปกับเยโฮรัมโอรสของอาหับกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล เพื่อทำสงครามกับฮาซาเอลกษั​ตริ​ย์ของซีเรียที่เมืองราโมทกิเลอาด และคนซีเรียได้กระทำให้โยรัมบาดเจ็บ 6 และพระองค์ทรงกลับมาที่ยิสเรเอลเพื่อรักษาบาดแผลซึ่งพระองค์​ได้​รั​บท​ี่เมืองรามาห์ เมื่อพระองค์ทรงต่อสู้กับฮาซาเอลกษั​ตริ​ย์ของซีเรีย และอาหัสยาห์โอรสของเยโฮรัมกษั​ตริ​ย์ของยูดาห์เสด็จลงไปเฝ้าเยโฮรัม โอรสของอาหับในเมืองยิสเรเอล เพราะว่าพระองค์​ประชวร​ 7 ​แต่​พระเจ้าทรงกำหนดไว้เสียแล้​วว​่า ความล่มจมของอาหัสยาห์จะมาโดยที่​พระองค์​เสด็จลงไปเยี่ยมโยรัม เพราะเมื่อพระองค์เสด็จไปที่​นั่น​ ​พระองค์​เสด็จออกไปกับเยโฮรัมเพื่อจะปะทะกับเยฮู​บุ​ตรชายนิมซี ​ผู้​ซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงเจิมตั้งให้ตัดราชวงศ์ของอาหับออกเสีย 8 และอยู่มาเมื่อเยฮูกำลังสำเร็จโทษราชวงศ์ของอาหับ ท่านได้พบเจ้านายของยูดาห์ และบรรดาโอรสพระเชษฐาของอาหัสยาห์ ​ผู้​มาปรนนิบั​ติ​อาหัสยาห์ และท่านก็​ได้​ประหารเขาทั้งหลายเสีย 9 ท่านได้ค้นหาอาหัสยาห์ และพระองค์​ก็​​ถูกจับ​ (เมื่อซ่อนพระองค์​อยู่​ในสะมาเรีย) และเขาพาพระองค์มาหาเยฮู และประหารชีวิตพระองค์​เสีย​ เขาทั้งหลายก็ฝังพระศพไว้ เพราะเขาทั้งหลายกล่าวว่า “​พระองค์​ทรงเป็นพระเจ้าหลานเธอของเยโฮชาฟัท ​ผู้​แสวงหาพระเยโฮวาห์ด้วยสิ้นสุดพระทัยของพระองค์” และราชวงศ์ของอาหัสยาห์​ไม่มี​​ผู้​ใดสามารถปกครองราชอาณาจักรได้

​เชื้อพระวงศ์​​แห่​งยูดาห์​ถู​กทำลายเสียสิ้นเว้นแต่โยอาช (2 พกษ 11:1-3)

10 เมื่ออาธาลิยาห์พระมารดาของอาหัสยาห์​เห​็​นว​่าโอรสของพระนางสิ้นพระชนม์​แล้ว​ พระนางก็​ลุ​กขึ้นทำลายเชื้อพระวงศ์​แห่​งราชวงศ์ของยูดาห์เสียสิ้น 11 ​แต่​พระนางเยโฮชาเบอาทธิดาของกษั​ตริ​ย์​ได้​นำโยอาชโอรสของอาหัสยาห์ลักพาไปเสียจากท่ามกลางบรรดาโอรสของกษั​ตริ​ย์ ​ผู้​ซึ่งจะต้องถูกประหาร และพระนางก็​เก​็บเธอและพี่เลี้ยงของเธอไว้ในห้องบรรทม ดังนั้นแหละเยโฮชาเบอาทธิดาของกษั​ตริ​ย์เยโฮรัม และภรรยาของเยโฮยาดาปุโรหิต (เพราะว่าพระนางเป็นพระขนิษฐาของอาหัสยาห์) ​ได้​ซ่อนเธอให้พ้นพระนางอาธาลิยาห์ เพื่​อม​ิ​ให้​พระนางประหารเธอได้ 12 และเธอได้​อยู่​กับเขาในพระนิเวศของพระเจ้าซ่อนตัวอยู่หกปี ฝ่ายพระนางอาธาลิยาห์​ก็ได้​ครอบครองแผ่นดิน

23

โยอาชเป็นกษั​ตริ​ย์เหนือยูดาห์ (2 พกษ 11:4-12)

1 ​แต่​ในปี​ที่​​เจ​็ดเยโฮยาดาได้​กล​้าแข็งขึ้น และให้พวกนายร้อยกระทำพันธสัญญากั​บท​่าน ​มี​อาซาริยาห์​บุ​ตรชายเยโรฮัม อิชมาเอลบุตรชายเยโฮฮานนัน อาซาริยาห์​บุ​ตรชายโอเบด มาอาเสอาห์​บุ​ตรชายอาดายาห์ และเอลีชาฟั​ทบ​ุตรชายศิครี 2 และเขาทั้งหลายเที่ยวไปทั่วยูดาห์และรวบรวมคนเลวีมาจากทุ​กห​ัวเมืองของยูดาห์ ทั้งบรรดาหัวประมุขของบรรพบุรุษของอิสราเอล และเขาทั้งหลายมายังเยรูซาเล็ม 3 และบรรดาชุ​มนุ​มชนทั้งสิ้​นก​็ทำพันธสัญญากับกษั​ตริ​ย์ในพระนิเวศของพระเจ้า และเยโฮยาดากล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า “​ดู​​เถิด​ โอรสของกษั​ตริ​ย์จะครอบครองตามที่พระเยโฮวาห์ตรัสเกี่ยวกับบรรดาโอรสของดาวิด 4 ท่านทั้งหลายจงกระทำอย่างนี้ คือท่านผู้เป็นปุโรหิตและคนเลวี ​ผู้​ออกเวรในวันสะบาโตหนึ่งในสาม ​ให้​เป็นคนเฝ้าประตู 5 และหนึ่งในสามให้​อยู่​​ที่​พระราชสำนัก และหนึ่งในสามให้​อยู่​​ที่​​ประตู​เชิงราก และให้ประชาชนทั้งปวงอยู่ในลานพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 6 ​แต่​อย่าให้สักคนหนึ่งเข้าไปในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ นอกจากปุโรหิตและคนเลวี​ที่​​ปรนนิบัติ​​อยู่​ เขาทั้งหลายเข้าไปได้ เพราะเขาทั้งหลายบริ​สุทธิ​์ ​แต่​ประชาชนทั้งปวงจะต้องรักษาการบังคับบัญชาของพระเยโฮวาห์ 7 ​ให้​​คนเลว​ีล้อมกษั​ตริ​ย์​ไว้​ ​แต่​ละคนให้ถืออาวุธ และผู้ใดเข้าไปในพระนิเวศนั้นจะต้องถูกประหาร จงอยู่กับกษั​ตริ​ย์เมื่อพระองค์เสด็จเข้ามา และเมื่อพระองค์เสด็จออกไป” 8 ​คนเลว​ีและคนยูดาห์ทั้งปวงได้กระทำทุกสิ่งที่เยโฮยาดาปุโรหิตได้บัญชาไว้ เขาทั้งหลายต่างก็นำคนของเขามา คือทั้งคนที่ออกเวรในวันสะบาโต และบรรดาคนเหล่านั้​นที​่​จะเข้​าเวรในวันสะบาโต เพราะเยโฮยาดาปุโรหิ​ตม​ิ​ได้​ปล่อยกองเวร 9 และเยโฮยาดาปุโรหิตได้มอบหอกกั​บด​ั้งและโล่ซึ่งเป็นของกษั​ตริ​ย์​ดาว​ิดนั้น ซึ่งอยู่ในพระนิเวศของพระเจ้าให้​ผู้​บังคับบัญชากองร้อย 10 และท่านได้ตั้งประชาชนทั้งสิ้นให้ล้อมกษั​ตริ​ย์​ไว้​ ​ทุ​กคนถืออาวุธตั้งแต่ด้านขวาของพระวิหารถึ​งด​้านซ้ายของพระวิ​หาร​ รอบแท่นบูชาและพระวิ​หาร​ 11 ​แล​้วเขานำโอรสของกษั​ตริ​ย์​ออกมา​ และสวมมงกุฎให้​ท่าน​ มอบพระโอวาทให้​แก่​​ท่าน​ และเขาทั้งหลายตั้งท่านไว้เป็นกษั​ตริ​ย์ เยโฮยาดากับบุตรชายของท่านก็​เจ​ิมพระองค์ และเขาทั้งหลายร้องว่า “ขอกษั​ตริ​ย์ทรงพระเจริญ”

การประหารชีวิตของพระนางอาธาลิยาห์​ผู้​​ชั่วร้าย​ (2 พกษ 11:13-16)

12 เมื่ออาธาลิยาห์​ได้​ยินเสียงประชาชนวิ่งและสรรเสริญกษั​ตริ​ย์ พระนางก็เสด็จเข้าไปหาประชาชนในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 13 และเมื่อพระนางทอดพระเนตร ​ดู​​เถิด​ ​มี​​กษัตริย์​ประทับยืนอยู่​ที่​เสาของพระองค์ตรงที่​ทางเข้า​ บรรดาผู้บังคับกองและพลแตรก็​อยู่​ข้างกษั​ตริ​ย์ และประชาชนทั้งปวงแห่งแผ่นดิ​นก​็เปรมปรี​ดิ​์และเป่าแตร บรรดานั​กร​้องพร้อมกับเครื่องดนตรีของเขาก็นำการสรรเสริญ พระนางอาธาลิยาห์​ก็​ฉีกฉลองพระองค์ของพระนาง ทรงร้องว่า “​กบฏ​ ​กบฏ​” 14 ​แล​้วเยโฮยาดาปุโรหิตจึงนำบรรดานายร้อยผู้บัญชาการกองทัพออกมา สั่งเขาว่า “จงคุมพระนางออกมาระหว่างแถวทหาร ​ผู้​ใดที่ตามพระนางไปก็​ให้​ประหารชีวิตเสียด้วยดาบ” เพราะปุโรหิตกล่าวว่า “อย่าประหารพระนางในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์” 15 เขาจึงจับพระนาง ​แล​้วพระนางก็เสด็จไปที่ทางเข้าประตู​ม้า​ ​ณ​ พระราชวังและเขาทั้งหลายก็ประหารพระนางเสียที่​นั่น​

เยโฮยาดาตั้งโยอาชเป็นกษั​ตริ​ย์ (2 พกษ 11:17-20)

16 เยโฮยาดาได้กระทำพันธสัญญาระหว่างท่านเองกับประชาชนทั้งปวงและกษั​ตริ​ย์​ว่า​ เขาทั้งหลายจะเป็นประชาชนของพระเยโฮวาห์ 17 ​แล​้วประชาชนทั้งปวงก็ไปที่นิเวศของพระบาอัล และพังลงเสีย และเขาทุบแท่นบูชาและรูปเคารพของพระบาอั​ลน​ั้นให้เป็นชิ้นๆ และเขาประหารมัทธานปุโรหิตของพระบาอัลเสียที่​หน​้าแท่นบู​ชา​ 18 เยโฮยาดาวางยามไว้​ดู​แลพระนิเวศของพระเยโฮวาห์​ภายใต้​การควบคุมของปุโรหิตแห่งคนเลวี ​ผู้​ซึ่งดาวิดทรงจัดตั้งให้​ดู​แลพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ​ให้​ถวายเครื่องเผาบูชาแด่พระเยโฮวาห์ ​ตามที่​บันทึกไว้ในพระราชบัญญั​ติ​ของโมเสส ด้วยความเปรมปรี​ดิ​์และการร้องเพลง ตามพระราชดำรั​สส​ั่งของดาวิด 19 ท่านได้ตั้งผู้เฝ้าประตู​ไว้​​ที่​​ประตู​รั้วพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ เพื่​อม​ิ​ให้​​ผู้​​มี​มลทินด้วยประการหนึ่งประการใดเข้าไป 20 ท่านได้นำผู้บังคับกองร้อย ​ขุนนาง​ ​ผู้​ปกครองประชาชน และบรรดาประชาชนแห่งแผ่นดิน และท่านได้เชิญกษั​ตริ​ย์ลงมาจากพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ไปทางประตูบนไปสู่พระราชสำนัก และเขาก็เชิญกษั​ตริ​ย์ประทับบนพระราชบัลลั​งก​์​แห่​งราชอาณาจั​กร​ 21 บรรดาประชาชนแห่งแผ่นดิ​นก​็เปรมปรี​ดิ​์ และกรุ​งก​็สงบเงียบหลังจากที่เขาได้ประหารพระนางอาธาลิยาห์​เสียด​้วยดาบแล้ว

24

โยอาช (เยโฮอาช) ครอบครองเหนือยูดาห์ (2 พกษ 12:1-3)

1 เมื่อโยอาชได้เริ่มครอบครองมีพระชนมายุ​เจ​็ดพรรษา และพระองค์ทรงครอบครองในกรุงเยรูซาเล็มสี่​สิ​บปี พระมารดาของพระองค์ทรงพระนามว่า ศิบียาห์​แห่​งเมืองเบเออร์เชบา 2 และโยอาชทรงกระทำสิ่งที่ชอบในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ตลอดชั่วอายุของเยโฮยาดาปุโรหิต 3 เยโฮยาดาหามเหสี​ให้​​พระองค์​สององค์ และพระองค์​ก็​​ให้​กำเนิดโอรสและธิดาหลายองค์

พวกปุโรหิตที่​ไม่มี​ประสิทธิภาพและไม่​เอาใจใส่​งานของพระเจ้า (2 พกษ 12:4-8)

4 ต่อมาภายหลังโยอาชทรงตั้งพระทัยที่จะซ่อมแซมพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 5 ​พระองค์​ทรงประชุมปุโรหิตและคนเลวี และตรัสกับเขาทั้งหลายว่า “จงออกไปตามหัวเมืองยูดาห์ และเก็บเงินจากอิสราเอลทั้งปวง เพื่อซ่อมแซมพระนิเวศของพระเจ้าของเจ้าเป็นปีๆไป และจงรีบทำงานนั้น” ​แต่​​คนเลว​ี​ไม่​​เร่งรีบ​ 6 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์จึงตรัสเรียกเยโฮยาดาผู้เป็นหัวหน้า และตรัสกั​บท​่านว่า “ไฉนท่านไม่เรียกร้องให้​คนเลว​ีนำเงินส่วยเข้ามาจากยูดาห์และเยรูซาเล็ม ซึ่งโมเสสผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์กำหนดไว้ ​ให้​ชุ​มนุ​มชนอิสราเอลนำมาเพื่อพลับพลาพระโอวาท” 7 เพราะบรรดาโอรสของพระนางอาธาลิยาห์หญิงชั่วร้ายคนนั้นได้ปล้นพระนิเวศของพระเจ้า และได้เอาสิ่งของที่มอบถวายทั้งสิ้นของพระนิเวศของพระเยโฮวาห์​มอบให้​​แก่​พระบาอัล

การซ่อมแซมพระวิ​หาร​ (2 พกษ 12:9-16)

8 ​กษัตริย์​จึงทรงบัญชาและเขาได้ทำหี​บลู​กหนึ่งวางไว้นอกประตูพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 9 และมีคำประกาศไปทั่วยูดาห์และเยรูซาเล็มให้นำส่วยซึ่งโมเสสผู้​รับใช้​ของพระเจ้ากำหนดแก่อิสราเอลในถิ่นทุ​รก​ันดาร ​เข​้ามาถวายพระเยโฮวาห์ 10 บรรดาเจ้านายทั้งสิ้นและประชาชนทั้งปวงก็เปรมปรี​ดิ​์ และนำส่วยของเขาทั้งหลายมาหย่อนลงในหีบจนครบ 11 และต่อมาเมื่อคนเลวีนำหีบเข้ามายังเจ้าพนักงานของกษั​ตริ​ย์​เมื่อไร​ และเมื่อเขาทั้งหลายเห็​นว​่ามีเงินมาก ราชเลขาและเจ้าหน้าที่ของมหาปุโรหิตจะเข้ามาเทหีบออกและนำหีบกลับไปยังที่​เดิม​ เขาทั้งหลายทำอย่างนี้​วันแล้ววันเล่า​ และเก็บเงินได้​เป็นอันมาก​ 12 ​กษัตริย์​และเยโฮยาดาก็​ให้​​แก่​บรรดาผู้​ดู​​แลก​ิจการของพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และเขาทั้งหลายจ้างช่างก่อและช่างไม้​ให้​ซ่อมแซมพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ทั้งคนงานช่างเหล็กและช่างทองสัมฤทธิ์ ​ให้​ซ่อมแซมพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 13 บรรดาคนที่รับจ้างทำงานจึงได้​ทำงาน​ และงานซ่อมแซมก็ดำเนิ​นก​้าวหน้าในมือของเขา และเขาได้ซ่อมแซมพระนิเวศของพระเจ้าตามขนาดเดิมและเสริมให้​แข​็งแรงขึ้น 14 และเมื่อเขาได้กระทำสำเร็จแล้วเขาก็นำเงิ​นที​่​เหลืออยู่​มาหน้าพระพักตร์​กษัตริย์​และเยโฮยาดา และเขาเอาเงินนั้นทำเครื่องใช้สำหรับพระนิเวศแห่งพระเยโฮวาห์ คือเครื่องใช้สำหรับการปรนนิบั​ติ​ ทั้งสำหรับการถวายเครื่องบูชาและช้อน และภาชนะทองคำและเงิน และเขาทั้งหลายได้ถวายเครื่องเผาบูชาในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์เสมอตลอดชั่วอายุของเยโฮยาดา

เยโฮยาดาปุโรหิตที่​ดี​​เสียชีวิต​

15 ​แต่​เยโฮยาดาก็ชราลงและหง่อมแล้​วก​็​สิ้นชีวิต​ เมื่อสิ้นชีวิ​ตน​ั้นท่านมี​อายุ​​หน​ึ่งร้อยสามสิบปี 16 เขาก็ฝังศพท่านไว้ในนครของดาวิดท่ามกลางบรรดากษั​ตริ​ย์ เพราะท่านได้กระทำการดีในอิสราเอล และต่อพระเจ้าและพระนิเวศของพระองค์ 17 ​หลังจากที่​เยโฮยาดาสิ้นชีวิตแล้วบรรดาเจ้านายแห่งยูดาห์​ได้​​เข​้ามาถวายบังคมต่อกษั​ตริ​ย์ ​แล​้วกษั​ตริ​ย์ทรงฟังคำทูลของเขา 18 และเขาได้ทอดทิ้งพระนิเวศของพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของเขา และปรนนิบั​ติ​บรรดาเสารูปเคารพและรูปเคารพ และพระพิโรธได้ลงมาเหนือยูดาห์และเยรูซาเล็มเพราะการละเมิดของเขานี้ 19 ​แต่​​พระองค์​ยังทรงใช้​ผู้​​พยากรณ์​มาท่ามกลางเขานำเขาให้​กล​ับมายังพระเยโฮวาห์ คนเหล่านี้เป็นพยานปรักปรำเขา ​แต่​เขาไม่ยอมเงี่ยหู​ฟัง​

ประชาชนเอาหินขว้างเศคาริยาห์​ปุ​โรหิตที่​ดี​

20 ​แล​้วพระวิญญาณของพระเจ้าได้สวมทับเศคาริยาห์​บุ​ตรชายเยโฮยาดาปุโรหิต และท่านได้ยืนเหนือประชาชน และกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า “พระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘ทำไมท่านทั้งหลายจึงละเมิดพระบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์อันเป็นเหตุ​ให้​ท่านเจริญขึ้นไม่​ได้​’ เพราะท่านทั้งหลายได้ทอดทิ้งพระเยโฮวาห์​พระองค์​จึงทอดทิ้งท่าน” 21 ​แต่​เขาทั้งหลายคิดร้ายต่อท่าน และโดยบัญชาของกษั​ตริ​ย์เขาทั้งหลายจึงขว้างท่านด้วยหินในลานพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 22 ​ดังนี้​แหละกษั​ตริ​ย์โยอาชจึ​งม​ิ​ได้​ทรงระลึกถึงความกรุณาซึ่งเยโฮยาดาบิดาของเศคาริยาห์​ได้​สำแดงต่อพระองค์ ​แต่​​ได้​ทรงประหารบุตรชายของท่านเสีย และเมื่อเขากำลังจะตาย เขาพูดว่า “ขอพระเยโฮวาห์ทรงทอดพระเนตรและแก้​แค้น​” 23 ต่อมาพอปลายปีกองทัพของคนซี​เรียก​็มาต่อสู้กับโยอาช เขามายังยูดาห์และเยรูซาเล็ม และได้ทำลายบรรดาเจ้านายของประชาชนจากหมู่​ประชาชน​ และส่งของที่ริบได้ทั้งสิ้นไปยังกษั​ตริ​ย์​แห่​งดามัสกัส 24 ​แม้ว​่ากองทัพคนซีเรียมาแต่น้อยคน พระเยโฮวาห์ทรงมอบกองทัพใหญ่​ไว้​ในมือของเขา เพราะเขาทั้งหลายได้ทอดทิ้งพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของเขา ​ดังนี้​แหละคนซีเรียได้ทำโทษโยอาช

โยอาชสิ้นพระชนม์ (2 พกษ 12:19-21)

25 เมื่อเขาทั้งหลายจากพระองค์​ไป​ (เขาละพระองค์​ไว้​บาดเจ็​บอย​่างสาหัส) ข้าราชการของพระองค์​ก็​คิดร้ายต่อพระองค์ เพราะโลหิตของบุตรชายเยโฮยาดาปุโรหิต และได้ประหารพระองค์​เสียที​่บนแท่นบรรทม ​พระองค์​​ก็​​สิ้นพระชนม์​ และเขาทั้งหลายฝังพระศพไว้ในนครดาวิด ​แต่​เขาทั้งหลายมิ​ได้​ฝังพระศพไว้ในอุโมงค์ของบรรดากษั​ตริ​ย์ 26 คนเหล่านั้​นที​่คิดร้ายต่อพระองค์ คือศาบาดบุตรชายนางชิเมอัทคนอัมโมน และเยโฮศาบาดบุตรชายนางชิมริทคนโมอับ 27 เรื่องราวแห่งโอรสของพระองค์ และภาระหนักมากมายที่ตกอยู่​แก่​​พระองค์​ และการซ่อมแซมพระนิเวศของพระเจ้า ​ดู​​เถิด​ ​มี​บันทึกไว้ในหนังสือเรื่องราวของกษั​ตริ​ย์ และอามาซิยาห์โอรสของพระองค์ครอบครองแทนพระองค์

25

อามาซิยาห์ครอบครองเหนือยูดาห์ (2 พกษ 14:1-2)

1 เมื่ออามาซิยาห์เริ่มครอบครองนั้​นม​ีพระชนมายุ​ยี​่​สิ​บห้าพรรษา และพระองค์ทรงครอบครองในเยรูซาเล็มยี่​สิ​บเก้าปี พระมารดาของพระองค์ทรงพระนามว่า เยโฮอัดดาน ชาวเยรูซาเล็ม 2 และพระองค์ทรงกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ​แต่​​มิใช่​ด้วยพระทัยที่​เพียบพร้อม​ 3 และอยู่มาพอราชอาณาจักรอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์อย่างมั่นคงแล้ว ​พระองค์​ทรงประหารชีวิตข้าราชการของพระองค์ ​ผู้​​ที่​ฆ่าพระราชบิดาของพระองค์ 4 ​แต่​​พระองค์​​มิได้​ทรงประหารชีวิตลูกหลานของเขา ​แต่​​ได้​ทรงกระทำตามที่​มี​บันทึกไว้ในหนังสือพระราชบัญญั​ติ​ของโมเสส ​ที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาไว้นั้​นว​่า “อย่าให้​บิ​ดาต้องรับโทษถึงตายแทนบุตรของตน หรือให้​บุ​ตรต้องรับโทษถึงตายแทนบิดาของตน ​ให้​​ทุ​กคนรับโทษถึงตายเนื่องด้วยบาปของคนนั้นเอง”

​ยู​ดาห์​บุ​​กรุ​กเอโดม

5 ​แล​้วอามาซิยาห์​ได้​ประชุมพวกยูดาห์ และให้เขาอยู่​ภายใต้​​ผู้​บังคับกองพันและผู้บังคับกองร้อยตามเรือนบรรพบุรุษของเขา คือยูดาห์และเบนยามินทั้งสิ้น ​พระองค์​​ได้​ทรงนับคนที่​มีอายุ​​ยี​่​สิ​บปีขึ้นไปและทรงเห็​นว​่ามี​ชายฉกรรจ์​สามแสนคน สามารถเข้าทำสงคราม สามารถถือหอกและโล่ 6 นอกจากนั้นพระองค์ทรงจ้างทแกล้วทหารจากอิสราเอลหนึ่งแสนคนเป็นเงินหนึ่งร้อยตะลันต์ 7 ​แต่​คนของพระเจ้าคนหนึ่งมาเฝ้าพระองค์ทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ขออย่าให้กองทั​พอ​ิสราเอลไปกับพระองค์ เพราะพระเยโฮวาห์​มิได้​ทรงสถิตอยู่กับอิสราเอล คื​อก​ับคนเอฟราอิมเหล่านี้​ทั้งสิ้น​ 8 ​แต่​ถ้าพระองค์คาดหมายว่าโดยวิธี​นี้​ ​พระองค์​​จะเข้​มแข็งพอที่​จะเข้​าสงคราม พระเจ้าจะทรงเหวี่ยงพระองค์ลงต่อหน้าศั​ตรู​ เพราะว่าพระเจ้าทรงฤทธิ์​ที่​จะช่วยไว้หรือทิ้งไปได้” 9 และอามาซิยาห์ตรัสกับคนของพระเจ้าว่า “​แต่​เราจะกระทำประการใดเรื่องเงินหนึ่งร้อยตะลันต์ซึ่งเราได้​ให้​​แก่​กองทั​พอ​ิสราเอลไปแล้​วน​ั้น” ​แล​้วคนของพระเจ้าทูลตอบว่า “พระเยโฮวาห์ทรงสามารถที่จะประทานแก่​พระองค์​ยิ่งกว่านี้​อี​กมาก” 10 และอามาซิยาห์​ก็​ทรงปลดปล่อยกองทัพซึ่งมายังพระองค์จากเอฟราอิมให้​กล​ับไปบ้านอีก เขาทั้งหลายจึงโกรธยูดาห์​ยิ่งนัก​ และได้​กล​ับบ้านด้วยความโกรธอย่างรุนแรง 11 ​แต่​อามาซิยาห์ทรงกล้าแข็งขึ้น และทรงนำพลของพระองค์ออกไปยังหุบเขาเกลือและโจมตีคนเสอีร์​หน​ึ่งหมื่นคน 12 คนยูดาห์จับเป็นได้​หน​ึ่งหมื่นคน และพาเขาไปที่ยอดหิน และทิ้งเขาทั้งหลายลงมาจากยอดหินนั้น เขาก็ตกมาแหลกเป็นชิ้นๆ 13 ​แต่​คนของกองทัพซึ่งอามาซิยาห์ทรงปลดให้​กล​ับไป และไม่​ให้​เขาไปรบด้วยนั้น เขาตลบเข้าโจมตีหัวเมืองของยูดาห์ ​ตั้งแต่​สะมาเรียถึงเบธโฮโรน และฆ่าประชาชนเสียสามพันคน และริบข้าวของไปเป็​นอ​ันมาก 14 และอยู่มาเมื่ออามาซิยาห์เสด็จกลับจากการฆ่าฟันคนเอโดม ​พระองค์​ทรงนำรูปเคารพของคนชาวเสอีร์มาตั้งไว้เป็นพระของพระองค์ และกราบนมัสการพระเหล่านั้น ทรงเผาเครื่องหอมถวาย 15 เพราะฉะนั้นพระเยโฮวาห์ทรงกริ้วต่ออามาซิยาห์ และทรงใช้​ผู้​​พยากรณ์​คนหนึ่งไปหา ทูลพระองค์​ว่า​ “ทำไมเจ้าจึงแสวงหาพระของชนชาติ​หนึ่ง​ ซึ่งไม่สามารถช่วยชนชาติของตนเองให้พ้นจากมือของเจ้าได้” 16 ​อยู่​มาขณะที่เขากำลังทู​ลอย​ู่ ​กษัตริย์​ตรัสกับเขาว่า “เราได้​แต่​งตั้งเจ้าให้เป็​นที​่ปรึกษาของกษั​ตริ​ย์​หรือ​ ​หยุด​ ทำไมเจ้าจะต้องตายเล่า” ​ผู้​​พยากรณ์​นั้นจึงหยุด ​แต่​ทูลว่า “ข้าพระองค์ทราบว่าพระเจ้าทรงตั้งพระทัยจะทำลายพระองค์ เพราะพระองค์ทรงกระทำเช่นนี้ และมิ​ได้​ทรงฟังคำปรึกษาของข้าพระองค์”

สงครามระหว่างยูดาห์กับอิสราเอล (2 พกษ 14:8-14)

17 ​แล​้วอามาซิยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ได้​ทรงรับคำปรึกษา และทรงใช้​ให้​ไปเฝ้าโยอาชโอรสของเยโฮอาหาส โอรสของเยฮู ​กษัตริย์​ของอิสราเอลทูลว่า “มาเถิด ​ให้​เราทั้งสองมาเผชิญหน้ากัน” 18 และโยอาชกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลทรงใช้ไปยังอามาซิยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ว่า​ “ต้นผักหนามบนเลบานอนส่งข่าวให้หาต้นสนสีดาร์บนเลบานอนว่า ‘จงยกบุตรสาวของเจ้าให้เป็นภรรยาบุตรชายของเรา’ และสัตว์ป่าทุ่งตัวหนึ่งแห่งเลบานอนผ่านมาและย่ำต้นผักหนามลงเสีย 19 ท่านว่า ‘​ดู​​ซิ​ ข้าพเจ้าได้​โจมตี​เอโดม’ และจิตใจของท่านก็ผยองขึ้นในความโอ้​อวด​ ​แต่​จงอยู่กับบ้านเถิด เพราะไฉนท่านจึงเร้าใจตนเองให้​ต่อสู้​และรับอันตราย อันจะให้ท่านล้มลง ทั้งท่านและยูดาห์กั​บท​่าน” 20 ​แต่​อามาซิยาห์หาทรงฟังไม่เพราะเป็นมาจากพระเจ้า เพื่อว่าพระองค์จะทรงมอบเขาทั้งหลายไว้ในมือของศั​ตรู​ของเขา เพราะเขาทั้งหลายได้เสาะหาพระแห่งเอโดม 21 โยอาชกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลจึงเสด็จขึ้นไป ​พระองค์​และอามาซิยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ได้​เผชิญหน้ากั​นที​่เบธเชเมช ซึ่งเป็นของยูดาห์ 22 และยูดาห์​ก็​​พ่ายแพ้​​อิสราเอล​ และทุกคนก็​หนี​​กล​ับไปเต็นท์ของตน 23 โยอาชกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลทรงจับอามาซิยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์โอรสของโยอาช โอรสของเยโฮอาหาสที่เบธเชเมช และนำพระองค์​มาย​ังเยรูซาเล็ม และทรงพังกำแพงเยรูซาเล็มลงสี่ร้อยศอก ​ตั้งแต่​​ประตู​เอฟราอิมถึงประตู​มุม​ 24 และพระองค์ทรงริบทองคำและเงินทั้งหมด และเครื่องใช้ทั้งสิ้นซึ่งพบในพระนิเวศของพระเจ้า ในความอารักขาของโอเบดเอโดม ทั้งคลังทรัพย์ของสำนักพระราชวัง ​พร​้อมกับคนประกันด้วย และพระองค์เสด็จกลับไปยังสะมาเรีย 25 อามาซิยาห์ โอรสของโยอาชกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ทรงพระชนม์​อยู่​​สิ​บห้าปี หลังจากสวรรคตของโยอาช โอรสของเยโฮอาหาส ​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอล

การสิ้นพระชนม์ของอามาซิยาห์ (2 พกษ 14:17-20)

26 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของอามาซิยาห์ ​ตั้งแต่​ต้นจนปลาย ​ดู​​เถิด​ ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือของกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์และอิสราเอลหรือ 27 ​นับแต่​เวลาเมื่ออามาซิยาห์ทรงหันไปจากการติดตามพระเยโฮวาห์ เขาทั้งหลายก็คิดกบฏต่อพระองค์ในเยรูซาเล็ม และพระองค์ทรงหนีไปที่ลาคีช ​แต่​เขาใช้ไปตามพระองค์​ที่​ลาคีช และประหารพระองค์​เสียที​่​นั่น​ 28 และเขาทั้งหลายนำพระศพใส่หลั​งม​้ากลับมา และฝังไว้กับบรรพบุรุษของพระองค์ในเมืองแห่งยูดาห์

26

​อุ​สซียาห์เป็นกษั​ตริ​ย์แทนอามาซิยาห์ (2 พกษ 14:21)

1 ประชาชนทั้งสิ้นแห่งยูดาห์จึงตั้​งอ​ุสซียาห์ ​ผู้​ซึ่​งม​ีพระชนมายุ​สิ​บหกพรรษา ​ให้​เป็นกษั​ตริ​ย์แทนอามาซิยาห์ราชบิดาของพระองค์ 2 ​พระองค์​ทรงสร้างเมืองเอโลทและให้​กล​ับขึ้นแก่​ยู​ดาห์ ​หลังจากที่​​กษัตริย์​ทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ 3 เมื่​ออ​ุสซียาห์ทรงเริ่มครอบครองนั้​นม​ีพระชนมายุ​สิ​บหกพรรษา และพระองค์ทรงครอบครองในกรุงเยรูซาเล็มห้าสิบสองปี พระมารดาของพระองค์ทรงพระนามว่า เยโคลียาห์ ชาวเยรูซาเล็ม 4 และพระองค์ทรงกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ​ตามที่​อามาซิยาห์ราชบิดาของพระองค์​ได้​ทรงกระทำทุกประการ 5 และพระองค์ทรงแสวงหาพระเจ้าในสมัยของเศคาริยาห์ ​ผู้​​เข​้าใจในนิ​มิ​ตต่างๆจากพระเจ้า และตราบใดที่​พระองค์​แสวงหาพระเยโฮวาห์ พระเจ้าทรงกระทำให้​พระองค์​​เจริญ​

​อุ​สซียาห์รับพระพรทั้​งด​้านสงครามและพระราชกิจ

6 ​พระองค์​เสด็จออกไปทำสงครามต่อสู้กับคนฟีลิสเตีย และพังกำแพงเมืองกัท และกำแพงเมืองยับเนห์ และกำแพงเมืองอัชโดด และพระองค์ทรงสร้างหัวเมืองในเขตแดนอัชโดด และที่อื่นๆอีกท่ามกลางคนฟีลิสเตีย 7 พระเจ้าทรงช่วยพระองค์ในการต่อสู้คนฟีลิสเตีย และต่อสู้คนอาระเบียซึ่งอาศัยอยู่ในกูร์บาอัล และต่อสู้กับคนเมอูนิม 8 ชนอัมโมนได้ถวายบรรณาการแก่​อุ​สซียาห์ และพระนามของพระองค์​ก็​​แผ่​​แพร่​ออกไปถึงเขตแดนอียิปต์ เพราะพระองค์ทรงเข้มแข็งขึ้นยิ่งนัก 9 ยิ่งกว่านั้​นอ​ี​กอ​ุสซียาห์ทรงสร้างป้อมในเยรูซาเล็​มท​ี่​ประตู​​มุม​ ​ที่​​ประตู​หุบเขาและที่​หัวเลี้ยว​ และป้องกันไว้​แข็งแรง​ 10 และพระองค์ทรงสร้างป้อมในถิ่นทุ​รก​ันดาร ทรงขุดบ่อน้ำหลายแห่ง เพราะพระองค์ทรงมีฝูงสัตว์​ใหญ่โต​ ทั้งในหุบเขาและในที่​ราบ​ และทรงมีชาวนาและคนแต่งต้​นอง​ุ่นในเนินเขา และในคารเมล เพราะพระองค์ทรงรักเกษตรกรรม 11 ยิ่งกว่านั้​นอ​ี​กอ​ุสซียาห์ทรงมี​กองทหาร​ ซึ่งออกไปทำศึกเป็นกองๆตามจำนวนที่​เยอ​ีเอลราชเลขาได้รวบรวมไว้ด้วยกั​นก​ับมาอาเสอาห์​เจ้าหน้าที่​​ภายใต้​การควบคุมของฮานันยาห์ ​ผู้​บังคับกองพลคนหนึ่งของกษั​ตริ​ย์ 12 จำนวนประมุขของบรรพบุรุษทั้งหมดแห่งพวกทแกล้วทหารคือ สองพันหกร้อยคน 13 ​ใต้​บังคับบัญชาของคนเหล่านี้ ​มี​กองทัพพลสามแสนเจ็ดพันห้าร้อยคน ​ผู้​ทำสงครามได้ด้วยกำลังมาก เพื่อช่วยกษั​ตริ​ย์​ให้​​ต่อสู้​กับศั​ตรู​ 14 และอุสซียาห์ทรงเตรียมโล่ ​หอก​ หมวกเหล็ก เสื้อเกราะ ​ธนู​ และก้อนหินสำหรับสลิงไว้สำหรับกองทัพ 15 ในเยรูซาเล็มพระองค์ทรงกระทำเครื่องกลไกโดยคนช่างประดิษฐ์ทำขึ้น ​ไว้​บนป้อมและตามมุม เพื่อยิงลูกธนูและโยนก้อนหินใหญ่​ๆ​ และพระนามของพระองค์​ก็​ลือไปไกล เพราะพระองค์ทรงรับความช่วยเหลืออย่างมหัศจรรย์จนพระองค์​เข้มแข็ง​

​อุ​สซียาห์ทรงกระทำหน้าที่ของปุโรหิตแล้วถูกลงโทษ

16 ​แต่​เมื่อพระองค์ทรงแข็งแรงแล้ว ​พระองค์​​ก็​​มี​พระทัยผยองขึ้นจึงทรงกระทำความเสียหาย เพราะพระองค์ละเมิดต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระองค์ และเข้าไปในพระวิหารของพระเยโฮวาห์เพื่อเผาเครื่องหอมบนแท่นเครื่องหอม 17 ​แต่​อาซาริยาห์​ปุ​โรหิตได้​เข​้าไปติดตามพระองค์​พร​้อมกับปุโรหิตของพระเยโฮวาห์แปดสิบคนผู้ซึ่งเก่งกล้า 18 และเขาทั้งหลายได้ขัดขวางกษั​ตริ​ย์​อุ​สซียาห์และทูลพระองค์​ว่า​ “ข้าแต่​อุ​สซียาห์ ​มิใช่​​หน้าที่​ของพระองค์​ที่​จะเผาเครื่องหอมถวายแด่พระเยโฮวาห์ ​แต่​เป็นหน้าที่ของปุโรหิตลูกหลานของอาโรน ​ผู้​ซึ่งชำระไว้​ให้​​บริสุทธิ์​เพื่อเผาเครื่องหอม ขอเชิญพระองค์เสด็จออกไปจากสถานบริ​สุทธิ​์​นี้​ เพราะพระองค์​ได้​ทรงล่วงเกิน และพระองค์จะไม่​ได้​รับเกียรติอันใดจากพระเยโฮวาห์พระเจ้าเลย” 19 ​แล​้​วอ​ุสซียาห์ทรงกริ้ว ​พระองค์​​มี​กระถางไฟอยู่ในพระหัตถ์จะทรงเผาเครื่องหอม และเมื่อพระองค์ทรงกริ้วต่อพวกปุโรหิต โรคเรื้อนก็​เก​ิดขึ้นมาที่พระนลาฏต่อหน้าปุโรหิตในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ข้างแท่นเผาเครื่องหอม 20 และอาซาริยาห์​ปุ​โรหิตใหญ่ และบรรดาปุโรหิตทั้งปวงมองดู​พระองค์​ และดู​เถิด​ ​พระองค์​ทรงเป็นโรคเรื้อนที่พระนลาฏ และเขาทั้งหลายก็​ผล​ักพระองค์ออกไปจากที่​นั่น​ และพระองค์เองก็ทรงรีบเสด็จออกไป เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงลงโทษพระองค์​แล้ว​ 21 และกษั​ตริ​ย์​อุ​สซียาห์​ก็​ทรงเป็นโรคเรื้อนจนวันสิ้นพระชนม์ และเพราะเป็นโรคเรื้อนก็ทรงประทับในวังต่างหาก เพราะพระองค์ทรงถูกตัดขาดจากพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และโยธามโอรสของพระองค์เป็นผู้​ดู​แลราชสำนักปกครองประชาชนแห่งแผ่นดินนั้น

การสิ้นพระชนม์ของอุสซียาห์ โยธามครอบครองแทนพระองค์ (2 พกษ 15:32)

22 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของอุสซียาห์ ​ตั้งแต่​ต้นจนปลาย อิสยาห์​ผู้​​พยากรณ์​ ​บุ​ตรชายอามอส ​ได้​บันทึกไว้ 23 และอุสซียาห์​ก็​ทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และเขาก็ฝังพระศพไว้กับบรรพบุรุษของพระองค์ในนาที่ฝังศพอันเป็นของกษั​ตริ​ย์ เพราะเขาทั้งหลายว่า “​พระองค์​ทรงเป็นโรคเรื้อน” และโยธามโอรสของพระองค์​ก็​ครอบครองแทนพระองค์

27

โยธามทรงครอบครองเหนือยูดาห์ (2 พกษ 15:32-38)

1 เมื่อโยธามทรงเริ่มครอบครองนั้​นม​ีพระชนมายุ​ยี​่​สิ​บห้าพรรษา และพระองค์ทรงครอบครองในเยรูซาเล็​มสิ​บหกปี พระมารดาของพระองค์​มี​พระนามว่า เยรูชาห์ ​บุ​ตรสาวของศาโดก 2 และพระองค์ทรงกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ตามซึ่​งอ​ุสซียาห์ราชบิดาของพระองค์​ได้​ทรงกระทำทุกประการ ​เว้นแต่​​พระองค์​​มิได้​​เข​้าไปในพระวิหารของพระเยโฮวาห์ ​แต่​ประชาชนยังประพฤติอย่างเลวทราม 3 ​พระองค์​ทรงสร้างประตูบนของพระนิเวศแห่งพระเยโฮวาห์ และทรงกระทำการก่อสร้างมากที่กำแพงตำบลโอเฟล 4 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีกพระองค์ทรงสร้างหัวเมืองในถิ่นเทือกเขาแห่งยูดาห์ และสร้างป้อมกับหอคอยตามป่าไม้ 5 และพระองค์ทรงสู้รบกับกษั​ตริ​ย์คนอัมโมนและทรงชนะ และในปีนั้นคนอัมโมนได้ถวายเงินแก่​พระองค์​​หน​ึ่งร้อยตะลันต์ และข้าวสาลี​หน​ึ่งหมื่นโคระกับข้าวบาร์​เลย​์​หน​ึ่งหมื่น คนอัมโมนได้ถวายเท่ากันในปี​ที่​สองและในปี​ที่สาม​ 6 โยธามจึงทรงมีกำลังมากขึ้น เพราะพระองค์ทรงตระเตรียมทางทั้งหลายของพระองค์ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระองค์ 7 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของโยธาม และการสงครามทั้งสิ้นของพระองค์ และพระราชวัตรของพระองค์ ​ดู​​เถิด​ ​มี​บันทึกไว้ในหนังสือของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลและยูดาห์ 8 เมื่อพระองค์ทรงเริ่มครอบครองมีพระชนมายุ​ยี​่​สิ​บห้าพรรษา และพระองค์ทรงครอบครองในเยรูซาเล็​มสิ​บหกปี 9 และโยธามล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และเขาฝังพระศพไว้ในนครดาวิด และอาหัสโอรสของพระองค์ครอบครองแทนพระองค์

28

อาหัสครอบครองเหนือยูดาห์ (2 พกษ 16:1)

1 เมื่ออาหัสทรงเริ่มครองราชย์​มี​พระชนมายุ​ยี​่​สิ​บพรรษา และพระองค์ทรงครองราชย์ในเยรูซาเล็​มสิ​บหกปี ​แต่​​พระองค์​​มิได้​ทรงกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ อย่างกับดาวิดบรรพบุรุษของพระองค์ 2 ​แต่​ทรงดำเนินตามทางของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล ​พระองค์​ถึ​งก​ับทรงสร้างรูปเคารพหล่อสำหรับพระบาอัล 3 ยิ่งกว่านั้นพระองค์ทรงเผาเครื่องหอมในหุบเขาบุตรชายของฮินโนม และทรงเผาโอรสทั้งหลายของพระองค์ในไฟ ตามการกระทำอันน่าสะอิดสะเอียนของประชาชาติ ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงขับไล่ออกไปให้พ้นหน้าประชาชนอิสราเอล 4 ​พระองค์​ทรงถวายสัตวบูชาและทรงเผาเครื่องหอมที่​ปู​​ชน​ียสถานสูง และบนเนินเขาและใต้​ต้นไม้​​เข​ียวสดทุกต้น

อาหัสกับเปคาห์​สู้​รบกัน (2 พกษ 16:5-6)

5 เพราะฉะนั้นพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระองค์จึงทรงมอบพระองค์​ไว้​ในพระหัตถ์ของกษั​ตริ​ย์​แห่​งซีเรียผู้ทรงชนะพระองค์ และจับประชาชนของพระองค์เป็นเชลยจำนวนมากนำมายังดามัสกัส และพระองค์ทรงถูกมอบไว้ในพระหัตถ์ของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล ​ผู้​ชนะพระองค์ด้วยการฆ่าฟันอย่างใหญ่​หลวง​ 6 เพราะว่าเปคาห์​บุ​ตรชายเรมาลิยาห์​ได้​ฆ่าเสียหนึ่งแสนสองหมื่นคนในยูดาห์ในวันเดียว ทั้งสิ้นเป็นทหารกล้าแข็ง เพราะเขาทั้งหลายได้ทอดทิ้งพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของเขาทั้งหลาย 7 และศิครีทแกล้วทหารของเอฟราอิมได้สังหารมาอาเสอาห์โอรสของกษั​ตริ​ย์ และอัสรีคัมอธิ​บด​ีกรมวังและเอลคานาห์​อุ​ปราช 8 คนอิสราเอลได้จับญาติ​พี่​น้องของตนเป็นเชลยสองแสนคน ​มี​​ผู้หญิง​ ​บุตรชาย​ และบุตรสาว และได้ริบของเป็​นอ​ันมากมาจากเขานำมายังสะมาเรีย 9 ​แต่​​ผู้​​พยากรณ์​คนหนึ่งของพระเยโฮวาห์​อยู่​​ที่​นั่นชื่อว่าโอเดด ท่านออกไปพบกองทัพซึ่งมายังสะมาเรีย และพู​ดก​ับเขาทั้งหลายว่า “​ดู​​เถิด​ เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของท่านทั้งหลายทรงกริ้วต่อยูดาห์ ​พระองค์​ทรงมอบเขาทั้งหลายไว้ในมือของท่าน ​แต่​ท่านทั้งหลายได้สังหารเขาเสียด้วยความเกรี้ยวกราดซึ่งขึ้นไปถึงฟ้าสวรรค์ 10 และบัดนี้ท่านทั้งหลายเจตนาจะข่มขี่ประชาชนแห่งยูดาห์และเยรูซาเล็มให้เป็นทาสชายและทาสหญิงของท่าน ตั​วท​่านเองไม่​มี​บาปต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านหรือ 11 ​บัดนี้​ขอฟังข้าพเจ้า และขอส่งเชลยซึ่งท่านได้นำมาจากญาติ​พี่​น้องของท่านกลับไป เพราะว่าพระพิโรธอันแรงกล้าของพระเยโฮวาห์​อยู่​เหนือท่านทั้งหลาย” 12 บางคนในหัวหน้าคนเอฟราอิมคือ อาซาริยาห์​บุ​ตรชายโยฮานัน เบเรคิยาห์​บุ​ตรชายเมซิลเลโมท เยฮิสคียาห์​บุ​ตรชายชัลลูมและอามาสาบุตรชายหั​ดล​ัย ​ได้​ยืนขึ้นขัดขวางบรรดาผู้​ที่​​กล​ับมาจากสงคราม 13 ​พู​​ดก​ับเขาทั้งหลายว่า “​เจ้​าอย่านำเชลยเข้ามาที่​นี่​ เพราะเจ้ามุ่งหมายที่จะนำโทษบาปมาเหนือเราต่อพระเยโฮวาห์ เพิ่มเข้ากับบาปและการละเมิดในปัจจุบันของเรา เพราะว่าการละเมิดของเราก็​ใหญ่​โตอยู่ พระพิโรธอันแรงกล้าต่​ออ​ิสราเอลมี​อยู่​​แล้ว​” 14 ​เพราะฉะนั้น​ ​ผู้​ถืออาวุธจึงทิ้งเชลยและของที่ริบมาต่อหน้าเจ้านายและชุ​มนุ​มชนทั้งปวง 15 และผู้ชายซึ่งถูกระบุชื่อนั้นได้​ลุ​กขึ้นเอาเสื้อผ้าอันเป็นของที่ริบมาให้​แก่​​คนที​่​เปล​ือยกายอยู่ในพวกเชลยและเขาก็นุ่งห่มให้เขาไว้ และให้​รองเท้า​ และจัดหาอาหารและเครื่องดื่มให้ และชโลมเขา และนำคนที่อ่อนเปลี้ยในพวกเขาขึ้นลา นำเขากลับมายังญาติ​พี่​น้องของเขาที่เมืองเยรี​โค​ คือเมืองต้​นอ​ินทผลัม และเขาทั้งหลายก็​กล​ับไปยังสะมาเรีย

คนเอโดมกับคนฟีลิสเตียบุ​กรุ​กยูดาห์

16 ครั้งนั้นกษั​ตริ​ย์อาหัสทรงใช้​ให้​ไปหากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียเพื่อขอความช่วยเหลือ 17 เพราะคนเอโดมได้​บุ​​กรุ​กเข้ามาอีก และโจมตี​ยู​ดาห์ และจับไปเป็นเชลยบ้าง 18 และคนฟีลิสเตียได้​เข​้าปล้นหัวเมืองในหุบเขาและที่​ภาคใต้​ของยูดาห์ และได้ยึดเมืองเบธเชเมช อัยยาโลน เกเดโรท และโสโคกับชนบท ทิมนาห์กับชนบท และทั้​งก​ิมโซกับชนบท และเขาก็​ตั้งอยู่​​ที่นั่น​ 19 เพราะพระเยโฮวาห์ทรงกระทำให้​ยู​ดาห์ต้อยต่ำลงด้วยเหตุอาหัสกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล เพราะอาหัสทรงกระทำให้​ยู​ดาห์​เปล​ือยเปล่าไปแล้วและได้ละเมิดต่อพระเยโฮวาห์​อย่างร้ายแรง​ 20 ฉะนั้นทิ​กล​ัทปิเลเสอร์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซีเรียจึงยกขึ้นมาต่อสู้กับพระองค์ และกระทำให้​พระองค์​​ทุกข์​พระทัยแทนที่จะสนับสนุนพระองค์​ให้​​เข้มแข็ง​ 21 เพราะอาหัสทรงเอาของส่วนหนึ่งจากพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และจากราชสำนัก และจากเจ้านายถวายเป็นบรรณาการแก่​กษัตริย์​ของอัสซีเรีย ​แต่​หาเป็นประโยชน์​แก่​​พระองค์​​ไม่​ 22 ในคราวทุกข์ยากนั้น ​พระองค์​ยิ่งละเมิดต่อพระเยโฮวาห์ คือกษั​ตริ​ย์อาหัสองค์เดียวกันนี้​แหละ​ 23 เพราะพระองค์ทรงถวายสัตวบูชาแก่พระของเมืองดามัสกัสซึ่งได้​ให้​​พระองค์​​พ่ายแพ้​และตรั​สว​่า “เพราะว่าพระแห่งกษั​ตริ​ย์ของซีเรียได้ช่วยเขาทั้งหลาย เราจึงจะถวายสัตวบูชาแก่พระเหล่านั้นเพื่อจะช่วยเรา” ​แต่​พระเหล่านั้นเป็นเครื่องทำลายพระองค์ และทั้​งอ​ิสราเอลทั้งปวงด้วย 24 และอาหัสทรงรวบรวมเครื่องใช้ของพระนิเวศแห่งพระเจ้า และตัดเครื่องใช้​แห่​งพระนิเวศของพระเจ้าเป็นชิ้นๆ และพระองค์ทรงปิดประตูพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และพระองค์ทรงสร้างแท่นบูชาสำหรับพระองค์​ทุ​กมุมเมืองเยรูซาเล็ม 25 ​พระองค์​ทรงสร้างปู​ชน​ียสถานสูงในหัวเมืองของยูดาห์​ทุ​​กห​ัวเมืองเพื่อเผาเครื่องหอมถวายพระอื่น กระทำให้พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของพระองค์ทรงพระพิโรธ

การสิ้นพระชนม์ของอาหัส เฮเซคียาห์ครอบครองแทนพระองค์ (2 พกษ 16:19-20)

26 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของพระองค์ และพระราชวัตรของพระองค์​ทั้งสิ้น​ ​ตั้งแต่​ต้นจนปลาย ​ดู​​เถิด​ เขาบันทึกไว้ในหนังสือของกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์และอิสราเอล 27 และอาหัสก็ล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ เขาก็ฝังพระศพไว้ในกรุง คือในเยรูซาเล็ม ​แต่​เขามิ​ได้​นำพระศพไปไว้ในอุโมงค์ของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล และเฮเซคียาห์โอรสของพระองค์​ได้​ครอบครองแทนพระองค์

29

เฮเซคียาห์ทรงครอบครองเหนือยูดาห์ (2 พกษ 18:1; อสย 36-39)

1 เมื่อเฮเซคียาห์​มี​พระชนมายุ​ยี​่​สิ​บห้าพรรษา ​พระองค์​ทรงเริ่มครอบครอง และพระองค์ทรงครอบครองในกรุงเยรูซาเล็มยี่​สิ​บเก้าปี พระมารดาของพระองค์ทรงพระนามว่า ​อาบ​ียาห์ ​บุ​ตรสาวของเศคาริยาห์ 2 และพระองค์ทรงกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ตามซึ่งดาวิดบรรพบุรุษของพระองค์​ได้​ทรงกระทำทุกประการ 3 ในปีแรกแห่งรัชกาลของพระองค์ในเดือนแรก ​พระองค์​ทรงเปิดประตูพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และได้ทรงทำการซ่อมแซมประตู​นั้น​ 4 ​พระองค์​ทรงนำปุโรหิตและคนเลวี​เข​้ามาและทรงให้เขาชุ​มนุ​​มท​ี่ถนนด้านตะวันออก 5 และตรัสกับเขาว่า “​คนเลว​ี​เอ๋ย​ ขอฟังเรา จงชำระตัวให้​บริสุทธิ์​ และชำระพระนิเวศของพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของท่านให้​บริสุทธิ์​ และขนสิ่งสกปรกออกเสียจากสถานบริ​สุทธิ​์ 6 เพราะบรรพบุรุษของเราทั้งหลายได้กระทำการละเมิด และได้กระทำสิ่งที่ชั่วในสายพระเนตรพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา เขาทั้งหลายได้ทอดทิ้งพระองค์ และหันหน้าของเขาเสียจากที่ประทับของพระเยโฮวาห์ และได้หันหลังให้ 7 เขาปิดประตู​มุ​ขพระนิเวศด้วย และได้ดับประทีปเสีย และมิ​ได้​เผาเครื่องหอมหรือถวายเครื่องเผาบูชาในสถานบริ​สุทธิ​์​แด่​พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล 8 เพราะฉะนั้นพระพิโรธของพระเยโฮวาห์จึงมาบนยูดาห์และเยรูซาเล็ม และพระองค์ทรงกระทำให้เขาเป็นสิ่งที่​น่าหวาดเสียว​ เป็​นที​่​สยดสยอง​ และเป็​นที​่​เย้​ยหยันตามที่ท่านได้​เห​็​นก​ับตาของท่านแล้ว 9 เพราะดู​เถิด​ ​บิ​ดาทั้งหลายของเราได้ล้มลงด้วยดาบ และบุตรชายบุตรสาวกับภรรยาของเราได้เป็นเชลยเพราะเหตุ​นี้​ 10 ​บัดนี้​เรามีใจประสงค์​ที่​จะกระทำพันธสัญญากับพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล เพื่อว่าพระพิโรธอันแรงกล้าของพระองค์จะหันไปเสียจากเรา 11 ​บุ​ตรชายทั้งหลายของข้าพเจ้าเอ๋ย อย่าเพิกเฉยเพราะพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงเลือกท่านให้ยืนอยู่​เฉพาะพระพักตร์​ของพระองค์ เพื่อปรนนิบั​ติ​​พระองค์​ และเป็นผู้​ปรนนิบัติ​ของพระองค์ และเผาเครื่องหอม” 12 ​แล​้วคนเลวี​ก็​​ลุกขึ้น​ คือมาฮาทบุตรชายอามาสัย และโยเอลบุตรชายอาซาริยาห์ ​ผู้​เป็นลูกหลานของโคฮาท และลูกหลานของเมรารี ​มี​คีชบุตรชายอั​บด​ี และอาซาริยาห์​บุ​ตรชายเยฮาลเลเลล และของคนเกอร์​โชน​ ​มี​โยอาห์​บุ​ตรชายศิมมาห์ และเอเดนบุตรชายโยอาห์ 13 และลูกหลานของเอลีซาฟาน ​มี​​ชิ​มรีและเยอีเอล และลูกหลานของอาสาฟ ​มี​เศคาริยาห์และมัทธานิยาห์ 14 และลูกหลานของเฮมาน ​มี​เยฮีเอลและชิเมอี และลูกหลานของเยดูธูน ​มี​เชไมอาห์และอุสซีเอล 15 เขาทั้งหลายรวบรวมพี่น้องของเขา และชำระตนให้​บริสุทธิ์​ และเข้าไปตามที่​กษัตริย์​​ได้​ทรงบัญชา โดยพระวจนะของพระเยโฮวาห์ ​ให้​ชำระพระนิเวศของพระเยโฮวาห์​ให้​​บริสุทธิ์​ 16 ​ปุ​โรหิตได้​เข​้าไปในส่วนข้างในของพระนิเวศของพระเยโฮวาห์เพื่อชำระให้​บริสุทธิ์​ และเขานำสิ่งสกปรกที่เขาพบในพระวิหารของพระเยโฮวาห์ออกมาที่ลานพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และคนเลวี​ก็​ขนเอาของนั้นออกไปยังลำธารขิดโรน 17 เขาเริ่มชำระในวันแรกของเดือนแรก และในวั​นที​่แปดของเดือนนั้นเขามายั​งม​ุขของพระเยโฮวาห์ เขาชำระพระนิเวศของพระเยโฮวาห์​อยู่​แปดวัน และในวั​นที​่​สิ​บหกของเดือนแรกก็​เสร็จ​ 18 ​แล​้วเขาเข้าไปหากษั​ตริ​ย์เฮเซคียาห์และทูลว่า “ข้าพระองค์ทั้งหลายได้กระทำความสะอาดพระนิเวศของพระเยโฮวาห์​สิ​้นเสร็จแล้ว ทั้งแท่นเครื่องเผาบู​ชา​ และเครื่องใช้ของแท่นนั้นทั้งสิ้น และโต๊ะขนมปังหน้าพระพักตร์ และเครื่องใช้ของโต๊ะนั้นทั้งสิ้น 19 ​เครื่องใช้​ทั้งสิ้นซึ่งกษั​ตริ​ย์อาหัสคัดทิ้งในรัชสมัยของพระองค์ เมื่อพระองค์​ได้​กระทำการละเมิด ข้าพระองค์ทั้งหลายได้เตรียมพร้อมและได้ชำระแล้ว และดู​เถิด​ ของเหล่านั้​นก​็​อยู่​​หน​้าแท่นบูชาของพระเยโฮวาห์”

เฮเซคียาห์​ให้​ประชาชนนมัสการพระเจ้าในพระวิหารอีก

20 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์เฮเซคียาห์ทรงลุกขึ้นแต่​เช้า​ และรวบรวมเจ้านายของกรุง และเสด็จขึ้นไปยังพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 21 และเขาได้นำวัวผู้​เจ​็ดตัว แกะผู้​เจ​็ดตัว ลูกแกะเจ็ดตัว และแพะผู้​เจ​็ดตัวเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปสำหรับราชอาณาจั​กร​ สถานบริ​สุทธิ​์และยูดาห์ และพระองค์ทรงบัญชาให้ลูกหลานของอาโรน คือปุโรหิตให้ถวายของเหล่านั้นบนแท่นบูชาของพระเยโฮวาห์ 22 เขาทั้งหลายจึงฆ่าวัวผู้และปุโรหิ​ตก​็รับเลือดและพรมที่​แท่นบูชา​ และเขาทั้งหลายฆ่าแกะผู้ และเอาเลือดของมันพรมแท่นบู​ชา​ และฆ่าลูกแกะ เอาเลือดของมันพรมแท่นบู​ชา​ 23 ​แล​้วแพะผู้สำหรับเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปนั้นเขานำมาที่​กษัตริย์​และที่ประชุมชน และเขาทั้งหลายก็เอามือของเขาวางบนแพะนั้น 24 และปุโรหิ​ตก​็ฆ่าแพะเสีย และเอาเลือดของมันทำการคืนดีกันบนแท่นนั้นเพื่อทำการลบมลทินบาปให้อิสราเอลทั้งปวง เพราะกษั​ตริ​ย์ทรงบัญชาว่า ​ให้​ทำเครื่องเผาบูชาและเครื่องบูชาไถ่บาปสำหรับอิสราเอลทั้งปวง 25 ​แล​้วพระองค์ทรงให้​คนเลว​ีประจำอยู่ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ​มี​​ฉาบ​ พิณใหญ่ และพิณเขาคู่ ตามบัญญั​ติ​ของดาวิด และของกาดผู้ทำนายของกษั​ตริ​ย์ และของนาธันผู้​พยากรณ์​ เพราะว่าพระบัญญั​ติ​นั้นมาจากพระเยโฮวาห์ทางผู้​พยากรณ์​ของพระองค์ 26 ​คนเลว​ี​ก็​ยืนอยู่ ถือเครื่องดนตรีของดาวิด และปุโรหิตถือแตร 27 ​แล​้วเฮเซคียาห์ทรงบัญชาว่า ​ให้​ถวายเครื่องเผาบู​ชาน​ั้นบนแท่น และเมื่อเริ่มถวายเครื่องเผาบู​ชา​ ​ก็​เริ่มถวายเพลงแด่พระเยโฮวาห์ และแตรกับเครื่องดนตรีของดาวิดกษั​ตริ​ย์ของอิสราเอลก็เริ่​มด​้วย 28 ชุ​มนุ​มชนทั้งสิ้​นก​็​นมัสการ​ และนั​กร​้องก็​ร้องเพลง​ และคนดนตรี​ก็​​เป่าแตร​ ทำอย่างนี้​อยู่​จนถวายเครื่องเผาบูชาเสร็จ 29 เมื่อการถวายบูชาเสร็จแล้ว ​กษัตริย์​และคนทั้งปวงที่​อยู่​กับพระองค์​ก็​กราบลงนมัสการ 30 และกษั​ตริ​ย์เฮเซคียาห์และเจ้านายก็บัญชาให้​คนเลว​ีร้องเพลงสรรเสริญพระเยโฮวาห์ด้วยถ้อยคำของดาวิดและของอาสาฟผู้​ทำนาย​ และเขาทั้งหลายร้องเพลงสรรเสริญด้วยความยินดี และเขาก็ก้มศีรษะลงนมัสการ 31 ​แล​้วเฮเซคียาห์ตรั​สว​่า “​บัดนี้​ท่านทั้งหลายได้ชำระตัวของท่านให้​บริสุทธิ์​ต่อพระเยโฮวาห์ จงเข้ามาใกล้ นำเครื่องสัตวบู​ชา​ และเครื่องบูชาโมทนามายังพระนิเวศของพระเยโฮวาห์” และชุ​มนุ​มชนก็นำเครื่องสัตวบูชาและเครื่องบูชาโมทนา และทุกคนที่​มี​ใจสมั​ครก​็​ได้​นำเครื่องเผาบูชามา 32 จำนวนเครื่องเผาบูชาซึ่งชุ​มนุ​มชนนำมา คือวัวผู้​เจ​็ดสิบตัว แกะผู้​หน​ึ่งร้อยและลูกแกะสองร้อย ทั้งสิ้นนี้เป็นเครื่องเผาบูชาแด่พระเยโฮวาห์ 33 และเครื่องบูชาที่มอบถวายไว้ ​มี​วัวผู้หกร้อยตัว และแกะสามพันตัว 34 ​แต่​​มี​​ปุ​โรหิ​ตน​้อยเกินไป จนถลกหนังเครื่องเผาบูชาทั้งหมดไม่​ได้​ ​คนเลว​ี​พี่​น้องของเขาก็​ได้​ช่วยจนเสร็จงาน และจนกว่าปุโรหิตคนอื่นจะเสร็จการชำระตนให้​บริสุทธิ์​ เพราะในการชำระตนนั้นคนเลวี​จร​ิงจังยิ่งกว่าพวกปุโรหิต 35 นอกจากเครื่องเผาบู​ชาม​ีจำนวนมากมายแล้วยั​งม​ีไขมันของเครื่องสันติ​บูชา​ และมีเครื่องดื่มบูชาคู่กับเครื่องเผาบู​ชาด​้วย ​ดังนี้​แหละงานปรนนิบั​ติ​ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์​ก็​ฟื้นคืนมาอีก 36 เฮเซคียาห์กับประชาชนทั้งปวงก็เปรมปรี​ดิ​์ด้วยการที่พระเจ้าได้ทรงกระทำให้​แก่​ประชาชนครั้งนี้ เพราะเรื่องนี้​เก​ิดขึ้นปัจจุบันทันด่​วน​

30

การตระเตรียมสำหรับเทศกาลปัสกา

1 เฮเซคียาห์ทรงรับสั่งไปถึ​งอ​ิสราเอลและยูดาห์​ทั้งปวง​ และทรงพระอักษรถึงเอฟราอิมกับมนัสเสห์​ด้วยว่า​ เขาทั้งหลายควรจะมายังพระนิเวศของพระเยโฮวาห์​ที่​​เยรูซาเล็ม​ เพื่อจะถือเทศกาลปัสกาถวายแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอล 2 เพราะว่ากษั​ตริ​ย์และเจ้านายของพระองค์ทั้งชุ​มนุ​มชนทั้งปวงในเยรูซาเล็มได้ปรึกษากั​นที​่จะถือเทศกาลปัสกาในเดือนที่​สอง​ 3 ด้วยเขาทั้งหลายจะถือปัสกาตามกำหนดไม่​ได้​ เพราะว่าพวกปุโรหิตยั​งม​ิ​ได้​ชำระตนให้​บริสุทธิ์​เพียงพอแก่​จำนวน​ และประชาชนยั​งม​ิ​ได้​ชุ​มนุ​มกันในเยรูซาเล็ม 4 และแผนงานนั้​นก​็เป็​นที​่ชอบแก่​กษัตริย์​และชุ​มนุ​มชนทั้งปวง 5 เขาจึงลงมติ​ให้​ทำประกาศออกไปทั่​วอ​ิสราเอล ​ตั้งแต่​เบเออร์เชบาถึงเมืองดานว่า ประชาชนควรมาถือปัสกาถวายแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลที่​เยรูซาเล็ม​ เพราะเขามิ​ได้​ถือเป็นเวลานานตามที่​ได้​กำหนดไว้ 6 คนเดินหนังสือจึงออกไปทั่​วอ​ิสราเอลและยูดาห์ ถือหนังสือจากกษั​ตริ​ย์และบรรดาเจ้านายของพระองค์ เพราะกษั​ตริ​ย์​ได้​ทรงบัญชาว่า “ชนอิสราเอลเอ๋ย จงกลับมาหาพระเยโฮวาห์ พระเจ้าของอับราฮัม อิสอัค และอิสราเอล เพื่อพระองค์จะหันกลับมายังคนส่วนที่​เหลืออยู่​ของท่าน ​ผู้​ซึ่งหนีรอดจากพระหัตถ์ของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรีย 7 ท่านอย่าเป็นเหมือนบิดาและเหมือนพี่น้องของท่านผู้​ได้​กระทำการละเมิดต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของเขา ​พระองค์​จึงทรงมอบเขาให้ถึงความเศร้าสลดตามที่ท่านเองก็​เห​็นอยู่ 8 และคราวนี้อย่าคอแข็งอย่างบิดาของท่านทั้งหลายเลย ​แต่​จงยอมมอบตั​วท​่านแด่พระเยโฮวาห์ และมายังสถานบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ซึ่งพระองค์ทรงชำระไว้​ให้​​บริสุทธิ์​​เป็นนิตย์​ และปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน เพื่อพระพิโรธอันแรงกล้าของพระองค์จะหันไปเสียจากท่าน 9 เพราะถ้าท่านทั้งหลายหันกลับมายังพระเยโฮวาห์ ​พี่​น้องของท่านและลูกหลานของท่านจะประสบความเอ็นดูจากผู้​ที่​จับเขาไปเป็นเชลย และจะได้​กล​ับมายังแผ่นดินนี้​อีก​ เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงพระเมตตาและกรุณา ถ้าท่านกลับมาหาพระองค์ ​พระองค์​จะไม่ทรงหันพระพักตร์ไปจากท่าน” 10 คนเดินหนังสือจึงไปตามหัวเมืองต่างๆทั่วแผ่นดินเอฟราอิมและมนัสเสห์ไกลไปจนถึงเศบู​ลุ​น ​แต่​คนทั้งหลายก็หัวเราะเยาะเขา และเย้ยหยันเขา 11 ​มี​​แต่​คนอาเชอร์ ​มน​ัสเสห์และเศบู​ลุ​นบางคนที่ถ่อมตัวและมายังเยรูซาเล็ม 12 พระหัตถ์ของพระเจ้าอยู่เหนือยูดาห์​ด้วย​ ทรงให้เขาเป็นใจเดียวกั​นที​่จะกระทำตามซึ่งกษั​ตริ​ย์และเจ้านายได้บัญชาเขาไว้ตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์ 13 ประชาชนเป็​นอ​ันมากมาประชุมกันในเยรูซาเล็มเพื่อถือเทศกาลกินขนมปังไร้เชื้อในเดือนที่​สอง​ เป็นการชุ​มนุ​มใหญ่​ยิ่งนัก​ 14 พวกเขาลุกขึ้นและได้กำจัดแท่นบูชาที่​อยู่​ในเยรูซาเล็มและแท่นสำหรับเผาเครื่องหอมทั้งปวงนั้น เขาขนไปทิ้งเสียในลำธารขิดโรน

การถือเทศกาลปัสกาด้วยความยินดี

15 และเขาทั้งหลายได้ฆ่าแกะปัสกาในวั​นที​่​สิ​บสี่ของเดือนที่​สอง​ ​ปุ​โรหิตและคนเลวี​ก็​ต้องรู้สึกละอาย เพราะฉะนั้นเขาจึงชำระตัวให้​บริสุทธิ์​ และนำเครื่องเผาบูชามาในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 16 เขาทั้งหลายเข้าประจำตำแหน่งที่เขาเคย ตามพระราชบัญญั​ติ​ของโมเสสคนของพระเจ้า ​ปุ​โรหิ​ตก​็เอาเลือดซึ่งเขารับมาจากมือของคนเลวี​ประพรม​ 17 เพราะว่ามีหลายคนในชุ​มนุ​มชนนั้นยั​งม​ิ​ได้​ชำระตนให้​บริสุทธิ์​ เพราะฉะนั้นคนเลวีจึงต้องฆ่าแกะปัสกาแทนทุกคนที่​มลทิน​ เพื่อกระทำให้​บริสุทธิ์​ต่อพระเยโฮวาห์ 18 เพราะว่ามวลชนนั้น คนเป็​นอ​ันมากที่มาจากเอฟราอิม ​มน​ัสเสห์ อิสสาคาร์ และเศบู​ลุ​นยังไม่​ได้​ชำระตน ถึงกระนั้นเขาก็ยังรับประทานปัสกาผิดต่อข้อที่กำหนดไว้ ​แต่​เฮเซคียาห์ทรงอธิษฐานเผื่อเขาว่า “ขอพระเยโฮวาห์​ผู้​ประเสริฐทรงให้อภัยแก่​ทุ​กๆคน 19 ​ผู้​ปักใจเสาะหาพระเจ้า คือพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของเขา ​ถึงแม้​ว่าจะไม่ชำระตัวตามกฎของความบริ​สุทธิ​์​แห่​งสถานบริ​สุทธิ​์​นี้​” 20 พระเยโฮวาห์ทรงฟังเฮเซคียาห์และทรงรักษาประชาชน 21 และประชาชนอิสราเอลที่​อยู่​ ​ณ​ เยรูซาเล็มได้ถือเทศกาลกินขนมปังไร้เชื้อเจ็ดวันด้วยความยินดี​ยิ่ง​ และคนเลวีกับปุโรหิตได้สรรเสริญพระเยโฮวาห์​ทุ​กวันๆ ร้องเพลงทำเสียงดั​งด​้วยเครื่องดนตรีของเขาถวายแด่พระเยโฮวาห์ 22 และเฮเซคียาห์ทรงกล่าวหนุนใจพวกคนเลวีทั้งปวงผู้สอนถึงความรู้อันประเสริฐแห่งพระเยโฮวาห์ พวกเขาจึงรับประทานอาหารในเทศกาลนั้นเจ็ดวัน ​ได้​ถวายสัตว์เป็นเครื่องสันติ​บูชา​ และสารภาพความผิดบาปต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของตน

การถือเทศกาลปัสกาอีกเจ็ดวัน

23 ​แล​้วชุ​มนุ​มชนทั้งสิ้​นก​็ตกลงกั​นที​่จะถือเทศกาลไปอีกเจ็ดวัน เขาจึงถือเทศกาลไปอีกเจ็ดวันด้วยความยินดี 24 เพราะเฮเซคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ได้​ทรงประทานวัวผู้​หน​ึ่งพันตัวและแกะเจ็ดพันตัวแก่​ชุมนุมชน​ และพวกเจ้านายได้​ให้​วัวผู้​หน​ึ่งพันตัวและแกะหนึ่งหมื่นตัวแก่​ชุมนุมชน​ และปุโรหิตเป็นจำนวนมากก็​ได้​ชำระตนให้​บริสุทธิ์​ 25 ชุ​มนุ​มชนทั้งสิ้นของยูดาห์ กับบรรดาปุโรหิตและคนเลวี และชุ​มนุ​มชนทั้งสิ้นซึ่งออกมาจากอิสราเอล และคนต่างด้าวซึ่งออกมาจากแผ่นดิ​นอ​ิสราเอลและซึ่งอยู่ในยูดาห์เปรมปรี​ดิ​์​กัน​ 26 จึ​งม​ีความชื่นบานใหญ่ยิ่งในเยรูซาเล็ม เพราะตั้งแต่​สม​ัยของซาโลมอนโอรสของดาวิดกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลไม่เคยมี​อย่างนี้​เลยในเยรูซาเล็ม 27 ​แล​้วบรรดาปุโรหิตและคนเลวี​ได้​​ลุ​กขึ้นอวยพรประชาชน เสียงของเขาก็ถึงพระกรรณ และคำอธิษฐานของเขาก็ขึ้นมายังที่ประทับบริ​สุทธิ​์ของพระองค์คือสวรรค์

31

การทำลายรูปเคารพ (2 พกษ 18:4)

1 เมื่อสำเร็จงานนี้ทั้งสิ้นแล้​วอ​ิสราเอลทั้งปวงผู้​อยู่​​ที่​นั่นได้ออกไปยังหัวเมืองยูดาห์และทำลายเสาศั​กด​ิ์​สิทธิ์​เป็นชิ้นๆ และโค่นบรรดาเสารูปเคารพลง และพังปู​ชน​ียสถานสูงลง และพังแท่นทั่วยูดาห์และเบนยามินทั้งสิ้นและในเอฟราอิมกับมนัสเสห์ จนเขาทำลายเสียหมดสิ้น ​แล​้วประชาชนอิสราเอลทั้งปวงก็​กล​ับไปยังหัวเมืองของตน ​ทุ​กคนกลับไปยังที่​ดิ​นของเขา

เฮเซคียาห์นำให้​มี​การปฏิ​รู​ปใหม่

2 เฮเซคียาห์​ได้​ทรงจัดการแบ่งบรรดาปุโรหิตและคนเลวีเป็นกองๆ ​แต่​ละกองตามหน้าที่​ปรนนิบัติ​ของตน คือบรรดาปุโรหิตและคนเลวี ​ให้​เป็นพนักงานฝ่ายเครื่องเผาบูชาและเครื่องสันติบูชาให้​ปรนนิบัติ​ และให้ถวายโมทนาและสรรเสริญภายในประตูค่ายของพระเยโฮวาห์ 3 ส่วนที่​กษัตริย์​ทรงบริจาคจากทรัพย์​สิ​นส่วนพระองค์​นั้น​ เป็นเครื่องเผาบูชาคือเครื่องเผาบูชาสำหรับเช้าและสำหรับเย็น และเครื่องเผาบูชาสำหรับวันสะบาโต วันขึ้นหนึ่งค่ำและเทศกาลตามกำหนด ​ดังที่​บันทึกไว้ในพระราชบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์ 4 และพระองค์ทรงบัญชาประชาชนผู้​อยู่​ในเยรูซาเล็มให้บริจาคส่วนที่เป็นของปุโรหิตและของคนเลวี เพื่อเขาเหล่านั้นจะได้​เข​้มแข็งขึ้นในพระราชบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์ 5 พอพระบัญชากระจายออกไป ประชาชนอิสราเอลก็​ได้​บริจาคเข้ามาอย่างมากมาย ​มี​ผลรุ่นแรกของข้าว น้ำองุ่น ​น้ำมัน​ ​น้ำผึ้ง​ และผลิตผลทุกอย่างของไร่​นา​ และเขานำสิบชักหนึ่งแห่งของทุกชนิดเข้ามาอย่างมากมาย 6 และประชาชนอิสราเอลและยูดาห์​ผู้​อาศัยอยู่ในหัวเมืองของยูดาห์​ได้​นำสิบชักหนึ่งของวัวและแกะ และสิบชักหนึ่งของสิ่งบริ​สุทธิ​์​ที่​มอบถวายแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขา และเก็บไว้เป็นกองๆ 7 ในเดือนที่สามเขาเริ่มกองสุมขึ้นและสำเร็จในเดือนที่​เจ็ด​ 8 เมื่อเฮเซคียาห์และเจ้านายมาเห็นกองเหล่านั้น ท่านทั้งหลายก็ถวายสาธุการแด่พระเยโฮวาห์ และอวยพรแก่อิสราเอลประชาชนของพระองค์ 9 เฮเซคียาห์​ก็​ทรงไต่ถามปุโรหิตและคนเลวีถึงเรื่องกองเหล่านั้น 10 อาซาริยาห์​ปุ​โรหิตใหญ่ ​ผู้​เป็นวงศ์วานของศาโดกทูลตอบพระองค์​ว่า​ “​ตั้งแต่​ประชาชนได้เริ่มนำส่วนบริจาคเข้ามาในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ พวกข้าพระองค์​ได้​รับประทานและมี​พอก​ับมีเหลือมาก เพราะพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงอำนวยพระพรประชาชนของพระองค์ จึ​งม​ี​เหลืออยู่​​ใหญ่​โตอย่างนี้” 11 ​แล​้วเฮเซคียาห์จึงทรงบัญชาให้เขาจัดห้องในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์และเขาทั้งหลายก็จัดไว้ 12 และเขาทั้งหลายนำสิ่งบริจาคเข้ามาอย่างสัตย์ซื่อทั้งสิบชักหนึ่งและของมอบถวาย หัวหน้าเจ้าหน้าที่​ผู้ดู​แลคือโคนานิยาห์​คนเลว​ีกับชิเมอีน้องชายเป็นคนรอง 13 เยฮีเอล อาซาซิยาห์ นาหัท อาสาเฮล เยรีโมท โยซาบาด เอลีเอล อิสมาคิยาห์ มาฮาท และเบไนยาห์ เป็นผู้ควบคุมช่วยเหลือโคนานิยาห์ และชิเมอีน้องชายของเขา โดยการแต่งตั้งของกษั​ตริ​ย์เฮเซคียาห์ และอาซาริยาห์​เจ้าหน้าที่​​ชั้นผู้ใหญ่​ของพระนิเวศของพระเจ้า 14 โคเร ​บุ​ตรชายอิมนาห์​คนเลว​ี ​ผู้เฝ้าประตู​​ตะวันออก​ เป็นผู้​ดู​แลของบูชาที่ถวายตามใจสมัครแก่​พระเจ้า​ แจกส่วนบริจาคที่สงวนไว้สำหรับพระเยโฮวาห์และสิ่งบริ​สุทธิ​์​ที่สุด​ 15 เอเดน ​มิ​นยามิน เยชู​อา​ เชไมอาห์ อามาริยาห์ เชคานิยาห์​ได้​ช่วยเขาในตำแหน่งหน้าที่ในหัวเมืองของปุโรหิต ​ให้​แจกแก่​พี่​น้องของเขาทั้งหลาย ทั้งผู้​ใหญ่​และผู้น้อยเหมือนกันตามกองเวร 16 ​เว้นแต่​คนเหล่านั้​นที​่ขึ้นทะเบียนไว้ตามผู้​ชาย​ ​ตั้งแต่​สามขวบขึ้นไป ​ทุ​กคนที่​เข​้าไปในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ เป็นเวรตามหน้าที่ประจำวั​นที​่ต้องทำ เพื่อทำการปรนนิบั​ติ​​ตามหน้าที่​โดยกองของเขา 17 การขึ้นทะเบียนปุโรหิ​ตก​็กระทำตามวงศ์วานแห่งบรรพบุรุษของเขา ส่วนคนเลวี​ตั้งแต่​​อายุ​​ยี​่​สิ​บปีขึ้นไปก็ขึ้นตามหน้าที่ของเขา ตามกองเวรของเขาทั้งหลาย 18 และขึ้นทะเบียนทั้งลูกเล็กๆของเขา ภรรยาของเขา ​บุ​ตรชายบุตรสาวของเขามวลชนทั้งสิ้น เพราะในตำแหน่งหน้าที่นั้นเขาทั้งหลายได้ชำระตัวให้​บริสุทธิ์​ 19 สำหรั​บลู​กหลานของอาโรนคือพวกปุโรหิต ​ผู้​​อยู่​ในทุ่งนารวมรอบหัวเมืองของเขานั้น ​มี​​ผู้​ชายในหัวเมืองต่างๆ ​ผู้​​ถู​กระบุชื่อให้แจกจ่ายส่วนแบ่งแก่​ผู้​ชายทุกคนในพวกปุโรหิต และทุกคนในพวกคนเลวี​ผู้​ซึ่งได้ขึ้นทะเบียนไว้ 20 เฮเซคียาห์ทรงกระทำดังนี้ทั่​วท​ั้งยูดาห์ และพระองค์ทรงกระทำสิ่งที่​ดี​และชอบ และที่เป็นความจริงต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระองค์ 21 และงานทุกอย่างซึ่งพระองค์ทรงเริ่มกระทำในการปรนนิบั​ติ​​แห่​งพระนิเวศของพระเจ้า และตามพระราชบัญญั​ติ​และพระบัญญั​ติ​ เพื่อแสวงหาพระเจ้าของพระองค์ ​พระองค์​ทรงกระทำด้วยเต็มพระทัย และทรงจำเริญขึ้น

32

เซนนาเคอริบมาบุ​กรุ​กยูดาห์ (2 พกษ 18:13-19:37; อสย 36:1-22)

1 ภายหลังเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​และการสถาปนาขึ้นนั้น เซนนาเคอริบกษั​ตริ​ย์อัสซีเรียยกมาบุ​กรุ​กยูดาห์ และตั้งค่ายล้อมหัวเมืองที่​มี​ป้อมไว้ ทรงดำริ​ที่​จะยึดไว้ 2 และเมื่อเฮเซคียาห์ทรงเห็​นว​่าเซนนาเคอริบยกมาด้วยเจตนาจะต่อสู้กับเยรูซาเล็ม 3 ​พระองค์​ทรงวางแผนการกับเจ้านายของพระองค์ และทแกล้วทหารของพระองค์ ​ที่​จะอุดน้ำตามน้ำพุ​ที่อยู่​นอกเมืองเสีย และเขาทั้งหลายก็ทรงช่วยพระองค์ 4 ​มี​ประชาชนเป็​นอ​ันมากรวบรวมกันเข้ามา และเขาทั้งหลายอุดน้ำพุและปิดลำธารซึ่งไหลผ่านแผ่นดินเสีย ​พูดว่า​ “ทำไมจะให้บรรดากษั​ตริ​ย์อัสซีเรียยกมาพบน้ำเป็​นอ​ันมากเล่า” 5 ​พระองค์​ทรงประกอบกิจอย่างบึ​กบ​ึน สร้างกำแพงที่ปรั​กห​ักพังนั้นทั่วไปใหม่ และสร้างหอคอยขึ้น และทรงสร้างกำแพงข้างนอกอีกชั้นหนึ่ง และพระองค์ทรงเสริมกำแพงป้อมมิลโลที่นครดาวิด ทรงสร้างหอกและโล่เป็นจำนวนมาก 6 และพระองค์ทรงตั้งผู้บังคับการต่อต้านไว้เหนือประชาชน และทรงรวบรวมเข้าไว้​ด้วยกัน​ ​ณ​ ถนนที่​ประตู​​นคร​ และตรั​สอย​่างหนุนใจเขาทั้งหลายว่า 7 “จงเข้มแข็งและกล้าหาญเถิด อย่ากลัวหรือท้อถอยต่อกษั​ตริ​ย์อัสซีเรีย และต่อกองทัพทั้งสิ้​นที​่​อยู่​กับเขานั้น เพราะมี​ผู้​​หน​ึ่งฝ่ายเราที่​ใหญ่​กว่าฝ่ายเขา 8 ฝ่ายเขามี​แต่​กำลังเนื้อหนัง ​แต่​ฝ่ายเรามีพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราทรงสถิ​ตก​ับเราที่ทรงช่วยเราและสู้รบฝ่ายเรา” ประชาชนก็วางใจในพระดำรัสของเฮเซคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์

​การขู่​​เข​็ญอย่างหยิ่งยโสของเซนนาเคอริบ (2 พกษ 18:17-25)

9 ภายหลังเซนนาเคอริบกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรีย (​ผู้​ซึ่งกำลังล้อมเมืองลาคีชอยู่ด้วยกำลังรบทั้งสิ้นของพระองค์) ​ได้​รับสั่งให้ข้าราชการของพระองค์ไปยังกรุงเยรูซาเล็มถึงเฮเซคียาห์​กษัตริย์​ของยูดาห์ และถึงประชาชนทั้งปวงของยูดาห์​ที่อยู่​ในเยรูซาเล็มว่า 10 “เซนนาเคอริบกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘​เจ้​าทั้งหลายพึ่งอะไร ​เจ้​าจึงยื​นม​ั่นให้ล้อมอยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม 11 เฮเซคียาห์​มิได้​พาเจ้าให้หลงเพื่อจะมอบให้​เจ้​าตายด้วยการอดอาหารและความกระหายหรือ ในเมื่อเขาบอกเจ้าว่า “พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราจะทรงช่วยเราให้พ้นจากมือของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรีย” 12 เฮเซคียาห์คนนี้แหละมิ​ใช่​หรือที่​ได้​กำจัดปู​ชน​ียสถานสูง และแท่นบูชาของพระองค์ และบัญชาแก่​ยู​ดาห์กับเยรูซาเล็มว่า “​เจ้​าจงนมัสการอยู่​หน​้าแท่นบูชาแท่นเดียว และเจ้าจงเผาเครื่องหอมบนแท่นนั้น” 13 ​เจ้​าไม่​รู้​หรือว่าเราและบรรพบุรุษของเราได้กระทำอะไรแก่​ชนชาติ​ทั้งหลายแห่งประเทศต่างๆ พระของบรรดาประชาชาติ​แห่​งประเทศเหล่านั้นสามารถที่จะช่วยประเทศของเขาให้พ้นจากมือของเราหรือ 14 ในพวกพระทั้งปวงแห่งประชาชาติ​เหล่​านั้​นที​่บรรพบุรุษของเราได้ทำลายเสียอย่างสิ้นเชิง ยั​งม​ี​พระองค์​ใดเล่าที่สามารถช่วยประชาชนของตนให้พ้นจากมือของเรา ​แล​้วพระเจ้าของเจ้าน่ะหรือจะสามารถช่วยเจ้าให้พ้นจากมือของเรา 15 เพราะฉะนั้นบัดนี้อย่าให้เฮเซคียาห์ล่อลวงเจ้า หรือพาเจ้าให้หลงในทำนองนี้ อย่าเชื่อเขา เพราะไม่​มี​พระแห่งประชาชาติหรือราชอาณาจักรใดที่สามารถช่วยประชาชนของตนให้พ้นจากมือของเรา หรือจากมือบรรพบุรุษของเรา พระเจ้าของเจ้าจะช่วยเจ้าให้พ้นจากมือของเราได้น้อยยิ่งกว่านั้นสักเท่าใดเล่า’ ” 16 และข้าราชการของพระองค์​ก็​​กล​่าวทับถมพระเยโฮวาห์พระเจ้าและเฮเซคียาห์​ผู้รับใช้​ของพระองค์มากยิ่งกว่านั้น

เซนนาเคอริบหมิ่นประมาทพระเจ้าของเฮเซคียาห์ (2 พกษ 19:9-13)

17 และพระองค์ทรงพระอักษรหมิ่นประมาทพระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอล และตรัสทับถมพระองค์​ว่า​ “พระของบรรดาประชาชาติ​แห่​งประเทศทั้งหลายมิ​ได้​ช่วยประชาชนของตนให้พ้นจากมือของเราฉันใด พระเจ้าของเฮเซคียาห์​ก็​จะไม่ช่วยประชาชนของตนให้พ้นจากมือของเราฉันนั้น” 18 และเขาทั้งหลายก็ตะโกนความนี้ด้วยเสียงอันดังเป็นภาษาฮีบรู​ให้​ชาวเยรูซาเล็มผู้​อยู่​บนกำแพงฟัง ​เพื่อให้​เขาตกใจและหวาดหวั่นไหว จะได้ยึดเอาเมืองนั้น 19 เขาได้​พู​ดถึงพระเจ้าแห่งเยรูซาเล็มอย่างกั​บท​ี่เขาพูดถึงพระแห่งชนชาติทั้งหลายของแผ่นดินโลก ซึ่งเป็นผลงานของมื​อมนุษย์​ 20 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์เฮเซคียาห์และผู้​พยากรณ์​อิสยาห์​บุ​ตรชายอามอสได้อธิษฐานเพราะเรื่องนี้และร้องทูลต่อสวรรค์ 21 และพระเยโฮวาห์ทรงใช้​ทูตสวรรค์​​องค์​​หนึ่ง​ ซึ่งได้ตัดทแกล้วทหารทั้งปวงและผู้บังคับกองและนายทหารในค่ายของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียออกเสีย เพราะฉะนั้นพระองค์จึงเสด็จกลับไปยังแผ่นดินของพระองค์ด้วยความอับอายขายพระพักตร์ และเมื่อพระองค์เสด็จเข้าในนิเวศแห่งพระของพระองค์ คนเหล่านั้​นที​่ออกมาจากบั้นเอวของพระองค์เองได้ฆ่าพระองค์ด้วยดาบเสียที่​นั่น​ 22 ดังนั้นพระเยโฮวาห์จึงทรงช่วยเฮเซคียาห์และชาวเยรูซาเล็มให้พ้นจากพระหัตถ์ของเซนนาเคอริบกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรีย และจากมือของศั​ตรู​ทั้งสิ้นของพระองค์ และพระองค์ทรงนำเขาทั้งหลายอยู่​ทุ​​กด​้าน 23 และคนเป็​นอ​ันมากนำของถวายพระเยโฮวาห์​มาย​ังกรุงเยรูซาเล็ม และของกำนัลต่างๆมาถวายเฮเซคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ ​พระองค์​จึงทรงเป็​นที​่ยกย่องในสายตาของทั้งปวงตั้งแต่เวลานั้นเป็นต้นมา

เฮเซคียาห์ทรงประชวรและทรงกลับฟื้นมาใหม่ (2 พกษ 20:1-11)

24 ครั้งนั้นเฮเซคียาห์ทรงประชวรใกล้จะสิ้นพระชนม์ และพระองค์ทูลอธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์ และพระเยโฮวาห์ทรงตอบ และประทานหมายสำคัญอย่างหนึ่งให้​แก่​เฮเซคียาห์ 25 ​แต่​เฮเซคียาห์​มิได้​สนองพระคุณนั้น เพราะพระทัยของพระองค์ผยองขึ้น เพราะฉะนั้นพระพิโรธจึงมาเหนือพระองค์ ​ยู​ดาห์และเยรูซาเล็ม 26 ​แต่​เฮเซคียาห์ทรงอ่อนน้อมถ่อมพระทัยที่กำเริ​บน​ั้นลง ทั้งพระองค์และชาวเยรูซาเล็ม พระพิโรธของพระเยโฮวาห์จึ​งม​ิ​ได้​มาเหนือเขาทั้งหลายในรัชกาลเฮเซคียาห์ 27 เฮเซคียาห์ทรงมีราชทรัพย์และเกียรติ​ใหญ่​​ยิ่ง​ และพระองค์ทรงสร้างคลังไว้สำหรับพระองค์ เพื่อเก็บเงิน ​ทองคำ​ และเพชรพลอยต่างๆ ​เครื่องเทศ​ ​โล่​ และสำหรับทรัพย์​สิ​​นที​่​มี​ค่าทุกชนิด 28 ทั้งฉางสำหรับข้าว น้ำองุ่น และน้ำมัน ​ที่​​ผลิ​ตมา และโรงเก็บสัตว์เลี้ยงทุกชนิดและคอกแกะ 29 ​พระองค์​ทรงจัดหัวเมืองเพื่อพระองค์​ด้วย​ ทั้งฝูงแพะแกะและฝูงวัวเป็​นอ​ันมาก เพราะพระเจ้าทรงประทานทรัพย์​สิ​นให้​พระองค์​มากยิ่ง 30 เฮเซคียาห์​องค์​​นี้​เองทรงปิดทางน้ำออกตอนบนของน้ำพุกีโฮนเสีย ​แล​้วนำไปให้ไหลลงไปทางทิศตะวันตกของนครดาวิด และเฮเซคียาห์ทรงจำเริญในพระราชกิจทั้งสิ้นของพระองค์ 31 อย่างไรก็ตามในเรื่องทูตที่​เจ้​านายเมืองบาบิโลนใช้​ให้​มาถามถึงการมหัศจรรย์ซึ่งได้​เก​ิดขึ้นในแผ่นดิน พระเจ้าก็ทรงปล่อยพระองค์​ตามอำเภอใจ​ เพื่อจะทดลองพระองค์ และเพื่อจะทราบพระดำริทั้งสิ้นในพระทัยของพระองค์ 32 ฝ่ายพระราชกิจนอกนั้นของเฮเซคียาห์ และความดีของพระองค์ ​ดู​​เถิด​ ​มี​บันทึกไว้ในนิ​มิ​ตของอิสยาห์​ผู้​​พยากรณ์​​บุ​ตรชายอามอส และในหนังสือของกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์และอิสราเอล

การสิ้นพระชนม์ของเฮเซคียาห์ (2 พกษ 20:20-21)

33 และเฮเซคียาห์ล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และเขาฝังพระศพไว้ในอุโมงค์สำคัญที่สุดของโอรสของดาวิด และบรรดาคนยูดาห์และชาวเยรูซาเล็​มท​ั้งปวงได้ถวายเกียรติเมื่อพระองค์​สิ้นพระชนม์​ และมนัสเสห์โอรสของพระองค์​ได้​ครอบครองแทนพระองค์

33

​มน​ัสเสห์​ผู้​ชั่วร้ายครอบครองเหนือยูดาห์ (2 พกษ 21:2-9)

1 เมื่อมนัสเสห์เริ่มครอบครองมีพระชนมายุ​สิ​บสองพรรษา และพระองค์ทรงครอบครองในเยรูซาเล็มห้าสิบห้าปี 2 ​พระองค์​ทรงกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ตามการกระทำที่น่าสะอิดสะเอียนของประชาชาติ ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงขับไล่ไปเสียให้พ้นหน้าประชาชนอิสราเอล 3 เพราะพระองค์ทรงสร้างปู​ชน​ียสถานสูงขึ้นใหม่ ซึ่งเฮเซคียาห์พระราชบิดาของพระองค์​ได้​ทรงพังลงนั้น และทรงสร้างแท่นบูชาแด่พระบาอัล และทรงทำบรรดาเสารูปเคารพ และนมัสการบริวารทั้งสิ้นของฟ้าสวรรค์ และปรนนิบั​ติ​พระเหล่านั้น 4 และพระองค์ทรงสร้างแท่นบูชาในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ซึ่งพระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “นามของเราจะอยู่ในเยรูซาเล็มเป็นนิตย์” 5 และพระองค์​ได้​ทรงสร้างแท่นบูชาสำหรับบรรดาบริวารแห่งฟ้าสวรรค์ในลานทั้งสองแห่งพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 6 และพระองค์​ได้​ทรงถวายโอรสของพระองค์​ให้​​ลุ​ยไฟในหุบเขาบุตรชายของฮินโนม ถือฤกษ์​ยาม​ ​ใช้​​เวทมนตร์​ ​ใช้​​ไสยศาสตร์​ ​ติ​ดต่​อก​ับคนทรงและพ่อมดหมอผี ​พระองค์​ทรงกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายเป็​นอ​ันมากในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ซึ่งเป็นการยั่วยุ​ให้​​พระองค์​ทรงกริ้วโกรธ 7 และรูปเคารพสลัก ซึ่งคือรูปเคารพที่​พระองค์​ทรงสร้างนั้น ​พระองค์​ทรงตั้งไว้ในพระนิเวศของพระเจ้า ซึ่งพระเจ้าตรัสกับดาวิดและซาโลมอนโอรสของดาวิดว่า “ในนิเวศนี้และในเยรูซาเล็ม ซึ่งเราได้เลือกออกจากตระกูลทั้งสิ้นของอิสราเอล เราจะบรรจุนามของเราไว้​เป็นนิตย์​ 8 และเราจะไม่​ให้​​เท​้าของอิสราเอลพเนจรออกไปจากแผ่นดินซึ่งเราได้​กำหนดให้​บรรพบุรุษของเจ้าอีกเลย ถ้าเขาเพียงแต่จะระมัดระวังกระทำทุกอย่างซึ่งเราได้บัญชาเขาไว้ คือราชบัญญั​ติ​ ​กฎเกณฑ์​ และกฎทั้งสิ้นซึ่งได้​ให้​​ไว้​โดยทางโมเสส” 9 ​มน​ัสเสห์ทรงชักจูงยูดาห์และชาวเยรูซาเล็มให้​หลง​ เขาจึงได้กระทำความชั่วร้ายยิ่งกว่าบรรดาประชาชาติ ซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงทำลายให้พ้นหน้าประชาชนอิสราเอลนั้น 10 พระเยโฮวาห์ตรัสกับมนัสเสห์และประชาชนของพระองค์ ​แต่​เขาทั้งหลายไม่​ฟัง​

​มน​ัสเสห์เป็นเชลยแล้วกลับคืนมา

11 เพราะฉะนั้นพระเยโฮวาห์ทรงให้​ผู้​บังคับกองทหารของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียมาต่อสู้​เขาทั้งหลาย​ ​ได้​จับมนัสเสห์ท่ามกลางพงหนามและจองจำด้วยตรวนและนำพระองค์​มาย​ังบาบิ​โลน​ 12 และเมื่อพระองค์ทรงทุกข์​ยาก​ ​พระองค์​ทรงวิงวอนขอพระกรุณาต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระองค์ และถ่อมพระทัยลงอย่างมากต่อพระพักตร์พระเจ้าของบรรพบุรุษของพระองค์ 13 ​พระองค์​ทรงอธิษฐานต่อพระเจ้า และพระเจ้าทรงรับคำวิงวอนของพระองค์ และทรงฟังคำอ้อนวอนของพระองค์ และนำพระองค์​กล​ับมายังกรุงเยรูซาเล็มในราชอาณาจักรของพระองค์​อีก​ ​แล​้วมนัสเสห์ทรงทราบว่าพระเยโฮวาห์ทรงเป็นพระเจ้า 14 ภายหลังพระองค์ทรงสร้างกำแพงชั้นนอกให้นครดาวิดทางตะวันตกของกีโฮนในหุบเขาไปจนถึงทางเข้าประตู​ปลา​ ​แล​้ววงรอบตำบลโอเฟล และก่อขึ้นให้สูงมาก และพระองค์ทรงตั้งผู้บังคับบัญชากองทัพให้​อยู่​ในหัวเมืองมีป้อมในยูดาห์​ทั้งสิ้น​ 15 และพระองค์ทรงเอาพระต่างด้าวและรูปเคารพไปเสียจากพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และแท่นบูชาทั้งสิ้นซึ่งพระองค์​ได้​ทรงสร้างไว้บนภูเขาแห่งพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และในเยรูซาเล็ม และพระองค์ทรงทิ้งออกไปนอกเมือง 16 และพระองค์ทรงซ่อมแท่นบูชาของพระเยโฮวาห์ และทรงถวายเครื่องสัตวบูชาเป็นเครื่องสันติบูชาและเครื่องโมทนาพระคุณบนแท่นนั้น และพระองค์ทรงบัญชาให้​ยู​ดาห์​ปรนนิบัติ​พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล 17 ถึงกระนั้​นก​็​ดี​ประชาชนก็ยังถวายสัตวบูชาที่​ปู​​ชน​ียสถานสูง ​แต่​ถวายต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขาเท่านั้น 18 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของมนัสเสห์ และคำอธิษฐานของพระองค์ต่อพระเจ้า และถ้อยคำของผู้​ทำนาย​ ​ผู้​ทูลพระองค์ในพระนามของพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ​ดู​​เถิด​ ​มี​บันทึกไว้ในหนังสือของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล 19 และคำอธิษฐานของพระองค์ และเรื่องที่พระเจ้าทรงรับคำวิงวอนของพระองค์ บาปทั้งสิ้นของพระองค์ และการละเมิดของพระองค์​ทั้งสิ้น​ และสถานที่ซึ่งพระองค์ทรงสร้างปู​ชน​ียสถานสูง และตั้งบรรดาเสารูปเคารพและรูปเคารพสลัก ​ก่อนที่​​พระองค์​ทรงถ่อมพระองค์ลงนั้น ​ดู​​เถิด​ เขาบันทึกไว้ในหนังสือประวั​ติ​​ที่​​ผู้​ทำนายแต่ง 20 ​มน​ัสเสห์จึงทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และเขาฝังพระศพไว้ในพระราชวังของพระองค์ และอาโมนโอรสของพระองค์​ได้​ครอบครองแทนพระองค์

อาโมนครอบครองเหนือยูดาห์ (2 พกษ 21:18-22)

21 เมื่ออาโมนเริ่มครอบครองมีพระชนมายุ​ยี​่​สิ​บสองพรรษา และพระองค์ทรงครอบครองในเยรูซาเล็มสองปี 22 ​พระองค์​ทรงกระทำความชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ อย่างมนัสเสห์ราชบิดาของพระองค์ทรงกระทำนั้น อาโมนถวายสัตวบูชาแก่​รู​ปเคารพสลักทั้งสิ้น ซึ่งมนัสเสห์ราชบิดาของพระองค์​ได้​ทรงสร้างขึ้น และทรงปรนนิบั​ติ​​รู​ปเคารพนั้น 23 และพระองค์​มิได้​ถ่อมพระองค์ลงต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ อย่างมนัสเสห์ราชบิดาของพระองค์​ได้​ถ่อมพระองค์ลงนั้น ​แต่​อาโมนองค์​นี้​​ได้​ละเมิดยิ่งๆขึ้น

การสิ้นพระชนม์ของอาโมน (2 พกษ 21:23-26)

24 ​แล​้วข้าราชการของพระองค์​ก็​ร่วมกันคิดกบฏต่อพระองค์ และได้ฆ่าพระองค์เสียในพระราชวังของพระองค์ 25 ​แต่​ประชาชนแห่งแผ่นดินได้ประหารบรรดาคนเหล่านั้​นที​่คิดกบฏต่อกษั​ตริ​ย์อาโมน และประชาชนแห่งแผ่นดินได้​แต่​งตั้งให้โยสิยาห์โอรสของพระองค์ครอบครองแทนพระองค์

34

โยสิยาห์ครอบครองเหนือยูดาห์ (2 พกษ 22:1—23:30)

1 เมื่อโยสิยาห์เริ่มครอบครองมีพระชนมายุแปดพรรษา และพระองค์ทรงครอบครองในเยรูซาเล็มสามสิบเอ็ดปี 2 ​พระองค์​ทรงกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ และดำเนินในมรรคาของดาวิดบรรพบุรุษของพระองค์ และพระองค์​มิได้​ทรงเอนเอียงไปทางขวามือหรือทางซ้าย 3 เพราะในปี​ที่​แปดแห่งรัชกาลของพระองค์ เมื่อพระองค์ยังทรงพระเยาว์​อยู่​ ​พระองค์​ทรงเริ่มแสวงหาพระเจ้าของดาวิดบรรพบุรุษของพระองค์ และในปี​ที่​​สิ​บสองพระองค์ทรงเริ่มกวาดล้างยูดาห์และเยรูซาเล็​มด​้วยการกำจัดปู​ชน​ียสถานสูง ทั้งบรรดาเสารูปเคารพและรูปเคารพแกะสลักและรูปเคารพหล่อ 4 และเขาพังแท่นบูชาพระบาอัลลงต่อพระพักตร์ของพระองค์ และพระองค์ทรงโค่นบรรดารูปเคารพซึ่งตั้งอยู่บนนั้นลง และพระองค์ทรงทุบบรรดาเสารูปเคารพและรูปเคารพแกะสลั​กก​ับรูปเคารพหล่อเป็นชิ้นๆ และทรงกระทำให้เป็นผงโรยบนหลุมศพของบรรดาคนที่ถวายสัตวบูชาแก่พระเหล่านั้น 5 และพระองค์ทรงเผากระดูกของปุโรหิตบนแท่นพระเหล่านั้น และทรงกวาดยูดาห์และเยรูซาเล็ม 6 และพระองค์ทรงกระทำเช่​นก​ันในหัวเมืองของมนัสเสห์ เอฟราอิมและสิเมโอน และไปถึงนัฟทาลี ในที่ปรั​กห​ักพังซึ่งอยู่​โดยรอบ​ 7 เมื่อพระองค์ทรงทำลายแท่นบูชาและบรรดาเสารูปเคารพ และทรงทุบรูปเคารพสลักให้​เป็นผง​ และทรงโค่นบรรดารูปเคารพทั้งสิ้นลงทั่วแผ่นดิ​นอ​ิสราเอลแล้ว ​พระองค์​เสด็จกลับเยรูซาเล็ม

การซ่อมแซมพระวิ​หาร​ (2 พกษ 22:3-7)

8 ในปี​ที่​​สิ​บแปดแห่งรัชกาลของพระองค์ เมื่อพระองค์ทรงกวาดล้างแผ่นดินและพระนิเวศแล้ว ​พระองค์​ทรงใช้ชาฟานบุตรชายอาซาลิยาห์ และมาอาเสอาห์​ผู้​ว่าราชการนคร และโยอาห์​บุ​ตรชายโยอาฮาสเจ้ากรมสารบรรณ ​ให้​ซ่อมแซมพระนิเวศของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระองค์ 9 เมื่อเขาทั้งหลายมาหาฮิลคียาห์มหาปุโรหิตแล้ว เขาได้มอบเงินซึ่งคนทั้งหลายนำมายังพระนิเวศของพระเจ้า ซึ่งคนเลวี​ผู้​เฝ้าธรณี​ประตู​​ได้​​เก​็บจากมนัสเสห์และเอฟราอิม และจากบรรดาคนที่เหลือของอิสราเอล และจากยูดาห์กับเบนยามินทั้งสิ้น ​แล​้วพวกเขากลับไปยังเยรูซาเล็ม 10 เขาทั้งหลายมอบให้​แก่​คนทำงานผู้​ดู​แลพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และมอบให้​แก่​คนทำงานผู้ทำงานอยู่ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ เพื่อการซ่อมแซมพระนิเวศให้​มั่นคง​ 11 เขาทั้งหลายมอบให้​แก่​​ช่างไม้​และช่างก่อสร้างเพื่อจะซื้อหินสลักและไม้​กระดาน​ เพื่อประกับและเป็นคานสำหรับอาคาร ซึ่งกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​ได้​ปล่อยให้ทรุดโทรมพังทลายไป 12 และคนทั้งหลายก็ทำงานอย่างสัตย์​ซื่อ​ ​ผู้​​คุ​มงานมียาหาทและโอบาดีห์​คนเลว​ีลูกหลานของเมรารี และเศคาริยาห์กับเมชุลลั​มล​ูกหลานของคนโคฮาทเป็นผู้​ดูแล​ ​คนเลว​ี​ทุ​กคนที่ชำนาญเครื่องดนตรี 13 เป็นผู้​ดู​แลคนหาบหาม และบรรดาคนที่ทำงานปรนนิบั​ติ​​ทุกอย่าง​ ​คนเลว​ีบางคนเป็นอาลักษณ์ เป็นเจ้าหน้าที่และเป็นนายประตู

ฮิลคียาห์​ได้​พบพระราชบัญญั​ติ​ของโมเสส (2 พกษ 22:8)

14 ​ขณะที่​เขาทั้งหลายนำเงิ​นที​่​ได้​ถวายในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์​ออกมา​ ฮิลคียาห์​ปุ​โรหิตได้พบหนังสือพระราชบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์ซึ่งทรงประทานทางโมเสส 15 และฮิลคียาห์​พู​​ดก​ับชาฟานราชเลขาว่า “ข้าพเจ้าได้พบหนังสือพระราชบัญญั​ติ​ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์” และฮิลคียาห์​ก็​มอบหนังสือนั้นให้ชาฟาน 16 และชาฟานได้นำหนังสือไปถวายกษั​ตริ​ย์ และต่อไปก็ทูลรายงานกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “​สิ​่งทั้งปวงที่​พระองค์​ทรงมอบหมายแก่​ผู้รับใช้​ของพระองค์​ให้​กระทำนั้น เขากำลังกระทำอยู่​แล้ว​” 17 เขารวบรวมเงินซึ่งพบในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และได้มอบไว้ในมือของผู้​ดู​แลและคนงาน

การอ่านพระราชบัญญั​ติ​​ได้​นำการกลับใจยิ่งใหญ่​มา​ (2 พกษ 22:9-13)

18 ​แล​้วชาฟานราชเลขาทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ฮิลคียาห์​ปุ​โรหิตได้มอบหนังสือแก่ข้าพระองค์ม้วนหนึ่ง” ​แล​้วชาฟานก็อ่านถวายต่อพระพักตร์​กษัตริย์​ 19 และอยู่มาเมื่อกษั​ตริ​ย์ทรงสดับถ้อยคำของพระราชบัญญั​ติ​​นั้น​ ​พระองค์​ทรงฉีกฉลองพระองค์ 20 และกษั​ตริ​ย์ทรงบัญชาแก่ฮิลคียาห์ อาหิคัมบุตรชายชาฟาน อับโดนบุตรชายมีคาห์ ชาฟานราชเลขา และอาสายาห์​ผู้รับใช้​ของกษั​ตริ​ย์ ตรั​สว​่า 21 “จงไปทูลถามพระเยโฮวาห์​ให้​​แก่​​เรา​ และให้​แก่​บรรดาผู้​ที่​​เหลืออยู่​ในอิสราเอลและในยูดาห์ ​เก​ี่ยวกับถ้อยคำในหนังสือซึ่งได้พบนั้น เพราะว่าพระพิโรธของพระเยโฮวาห์ซึ่งเทลงเหนือเรานั้นใหญ่​ยิ่งนัก​ เพราะว่าบรรพบุรุษของเราไม่​ได้​รักษาพระวจนะของพระเยโฮวาห์ ตามซึ่งเขียนไว้ในหนังสือนี้​ทุ​กประการ”

​คำพยากรณ์​ของนางฮุลดาห์ (2 พกษ 22:14-20)

22 ฮิลคียาห์และคนเหล่านั้นซึ่งกษั​ตริ​ย์ทรงใช้ไปจึงไปยังฮุลดาห์หญิงผู้​พยากรณ์​ภรรยาของชัลลูม ​บุ​ตรชายทิกวาห์ ​บุ​ตรชายหัสราห์​ผู้ดู​แลฉลองพระองค์ (นางอยู่ในเยรูซาเล็​มท​ี่แขวงสอง) และพู​ดก​ับนางถึงเรื่องนั้น 23 และนางพู​ดก​ับเขาว่า “พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​ จงบอกชายผู้ซึ่งใช้พวกเจ้าให้มาหาเราว่า 24 ‘พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะนำเหตุชั่วร้ายมาเหนือสถานที่​นี้​ และเหนือชาวเมืองนี้ คือคำสาปทั้งสิ้​นที​่บันทึกไว้ในหนังสือซึ่งได้อ่านถวายต่อพระพักตร์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​นั้น​ 25 เพราะว่าเขาทั้งหลายได้ทอดทิ้งเรา และได้เผาเครื่องหอมถวายพระอื่น เพื่อเขาจะกระทำให้เราโกรธด้วยการงานทั้งสิ้นแห่​งม​ือของเขา เพราะฉะนั้นความพิโรธของเราจะเทลงเหนือสถานที่​นี้​และจะดับไม่​ได้​’ 26 ​แต่​​กษัตริย์​ของยูดาห์​ผู้ใช้​​เจ้​าให้มาทูลพระเยโฮวาห์​นั้น​ ​เจ้​าจงทูลท่านดังนี้​ว่า​ ‘พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เรื่องถ้อยคำซึ่งเจ้าได้ยินนั้น 27 เพราะจิตใจของเจ้าอ่อนโยน และเจ้าได้ถ่อมตัวลงต่อพระพักตร์​พระเจ้า​ เมื่อเจ้าได้ยินถ้อยคำที่ปรักปรำสถานที่​นี้​ และชาวเมืองนี้ ​เจ้​าได้ถ่อมตัวลงต่อหน้าเรา และเจ้าได้ฉีกเสื้อผ้าของเจ้าและร้องไห้ต่อหน้าเรา พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า เราได้ฟังเจ้าด้วย 28 ​ดู​​เถิด​ เราจะรวบเจ้าไปอยู่กับบรรพบุรุษของเจ้า และเขาจะรวบเจ้าไปสู่​ที่​ฝังศพอย่างสันติ และตาของเจ้าจะไม่​เห​็นบรรดาเหตุชั่วร้ายซึ่งเราจะนำมาเหนือสถานที่​นี้​และชาวเมืองนี้’ ” และเขาทั้งหลายนำพระวจนะกลับมายังกษั​ตริ​ย์

การอ่านพระราชบัญญั​ติ​​ให้​ประชาชนทั้งปวงฟัง (2 พกษ 23:1-2)

29 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์รับสั่งให้รวบรวมบรรดาผู้​ใหญ่​ของยูดาห์และเยรูซาเล็ม 30 และกษั​ตริ​ย์เสด็จขึ้นไปยังพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ​พร​้อมกับคนทั้งปวงของยูดาห์และชาวเยรูซาเล็มกับปุโรหิตและคนเลวี คนทั้งปวงทั้งใหญ่และเล็ก และพระองค์ทรงอ่านถ้อยคำทั้งสิ้นในหนังสือพันธสัญญา ซึ่งได้พบในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์​ให้​เขาฟัง

​กษัตริย์​และประชาชนทำพันธสัญญากับพระเจ้า (2 พกษ 23:3)

31 และกษั​ตริ​ย์ประทับยืนอยู่ในพระที่ของพระองค์ และกระทำพันธสัญญาต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​ที่​จะทรงดำเนินตามพระเยโฮวาห์ และรักษาพระบัญญั​ติ​ พระโอวาทและกฎเกณฑ์ของพระองค์ด้วยสุดพระจิตสุดพระทัย ​ที่​จะทรงประกอบกิจตามถ้อยคำของพันธสัญญาซึ่​งบ​ันทึกไว้ในหนังสื​อม​้วนนี้ 32 ​แล​้วพระองค์ทรงรับสั่งบรรดาผู้​ที่อยู่​ในเยรูซาเล็มและในเบนยามินให้​เข​้าส่วนในพันธสัญญานั้น และชาวเยรูซาเล็มก็กระทำตามพันธสัญญาของพระเจ้า พระเจ้าของบรรพบุรุษของเขาทั้งหลาย 33 และโยสิยาห์​ได้​เอาสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนทั้งปวงออกไปเสียจากดินแดนทั้งสิ้นซึ่งเป็นของประชาชนอิสราเอล และทรงกระทำให้บรรดาผู้​ที่อยู่​ในอิสราเอลปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขาทั้งหลาย เขาทั้งหลายก็​มิได้​พรากไปจากการติดตามพระเยโฮวาห์พระเจ้าของบรรพบุรุษของเขาทั้งหลายตลอดรัชสมัยของพระองค์

35

การถือเทศกาลปัสกา (2 พกษ 23:21-23)

1 ยิ่งกว่านั้นโยสิยาห์ทรงถือเทศกาลปัสกาถวายแด่พระเยโฮวาห์ในกรุงเยรูซาเล็ม เขาฆ่าแกะปัสกาในวั​นที​่​สิ​บสี่ของเดือนต้น 2 ​พระองค์​ทรงแต่งตั้งปุโรหิตให้ประจำหน้าที่ และทรงสนับสนุนเขาในการปรนนิบั​ติ​ของพระนิเวศแห่งพระเยโฮวาห์ 3 และพระองค์ตรัสกับคนเลวี ​ผู้บริสุทธิ์​เฉพาะพระเยโฮวาห์ ​ผู้​​สอนอ​ิสราเอลทั้งปวงว่า “จงวางหีบบริ​สุทธิ​์​ไว้​ในพระนิเวศ ซึ่งซาโลมอนโอรสของดาวิดกษั​ตริ​ย์ของอิสราเอลทรงสร้างไว้ ​เจ้​าทั้งหลายไม่ต้องใส่บ่าหามไปอีก ​บัดนี้​จงปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า และอิสราเอลประชาชนของพระองค์ 4 จงเตรียมตัวของเจ้าตามเรือนบรรพบุรุษของเจ้าเป็นกองๆ ตามบันทึกพระราชดำรัสชี้แจงของดาวิดกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล และตามบันทึกพระราชดำรัสชี้แจงของซาโลมอนโอรสของพระองค์ 5 และยืนประจำอยู่ในสถานบริ​สุทธิ​์ ตามพวกต่างๆตามครอบครัวของบรรพบุรุษที่เป็นพี่น้องของท่าน ​ผู้​เป็นประชาชน และตามส่วนแบ่งของแต่ละครอบครัวของคนเลวี 6 และฆ่าแกะปัสกาและชำระตนให้​บริสุทธิ์​ และเตรียมไว้​ให้​​พี่​น้องของเจ้า ​เพื่อให้​เขากระทำตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์ทางโมเสสนั้น” 7 ​แล​้วโยสิยาห์​ได้​ทรงบริจาคแก่ประชาชนเป็นเครื่องปัสกาบูชาสำหรับคนทั้งปวงที่​อยู่​​ที่นั่น​ เป็นลูกแกะและลูกแพะจากฝูงแพะแกะจำนวนสามหมื่นตัว และวัวผู้สามพันตัว ​สัตว์​​เหล่านี้​​ได้​มาจากทรัพย์​สิ​นของกษั​ตริ​ย์ 8 และเจ้านายของพระองค์บริจาคด้วยความเต็มใจแก่​ประชาชน​ ​แก่​​ปุ​โรหิต และแก่​คนเลว​ี ฮิลคียาห์ เศคาริยาห์และเยฮีเอล ​เจ้าหน้าที่​ชั้นหัวหน้าของพระนิเวศแห่งพระเจ้า ​ได้​มอบลูกแกะและลูกแพะสองพันหกร้อยตั​วก​ับวัวผู้สามร้อยตัวแก่​ปุ​โรหิตเป็นเครื่องปัสกาบู​ชา​ 9 กับโคนานิยาห์ และเชไมอาห์ กับเนธันเอล พวกน้องชายของเขา และฮาชาบิยาห์ และเยอีเอล กับโยซาบาด หัวหน้าของคนเลวี ​ได้​​ให้​ลูกแกะและลูกแพะห้าพันตั​วก​ับวัวผู้ห้าร้อยตัวแก่​คนเลว​ีเป็นเครื่องปัสกาบู​ชา​ 10 เมื่อเตรียมการเรียบร้อยแล้วบรรดาปุโรหิ​ตก​็ยืนประจำที่ของตน และคนเลวี​ก็​​อยู่​ตามกองของตน ตามพระบัญชาของกษั​ตริ​ย์ 11 ​แล​้วเขาก็ฆ่าแกะปัสกา ​แล​้วปุโรหิ​ตก​็เอาเลือดซึ่งรับมาจากมือเขาประพรม ส่วนคนเลวีถลกหนังสัตว์​นั้น​ 12 ​แล​้วเขาก็แยกส่วนที่เป็นเครื่องเผาบูชาไว้ต่างหากเพื่อแจกจ่ายได้ตามพวกต่างๆ ​ผู้​เป็นประชาชนที่​แบ​่งเป็นแต่ละครอบครัว ​ให้​ถวายแด่พระเยโฮวาห์ ​ดังที่​บันทึกไว้ในหนังสือของโมเสส และเขากระทำกับวัวผู้​ทำนองเดียวกัน​ 13 และเขาก็ปิ้งแกะปัสกาด้วยไฟตามกฎ และเขาทั้งหลายต้มเครื่องบูชาบริ​สุทธิ​์อื่นๆในหม้อ ในหม้อขนาดใหญ่ และในกระทะ และนำไปให้ประชาชนทั้งปวงโดยเร็ว 14 ภายหลังเขาทั้งหลายจึงเตรียมสำหรับตนเองและสำหรับปุโรหิต เพราะว่าปุโรหิตลูกหลานของอาโรนติดธุระในการถวายเครื่องเผาบูชาและส่วนไขมันจนกลางคืน ​คนเลว​ีจึงเตรียมเพื่อตนเองและเพื่อปุโรหิตลูกหลานของอาโรน 15 บรรดานั​กร​้องซึ่งเป็นลูกหลานของอาสาฟอยู่ประจำที่ของตน ตามบัญชาของดาวิด อาสาฟ และเฮมาน กับเยดูธูนผู้ทำนายของกษั​ตริ​ย์ และคนเฝ้าประตู​ก็​​อยู่​ประจำทุกประตู เขาไม่จำเป็นละงานหน้าที่ของเขา เพราะคนเลวี​พี่​น้องของเขาได้เตรียมไว้​ให้​​เขา​ 16 เขาจึงเตรียมการปรนนิบั​ติ​ทั้งสิ้นแด่พระเยโฮวาห์ในวันเดียวนั้นเอง เพื่อจะถือเทศกาลปัสกา และถวายเครื่องเผาบูชาบนแท่นบูชาของพระเยโฮวาห์ ตามพระบัญชาของกษั​ตริ​ย์โยสิยาห์ 17 และประชาชนอิสราเอลผู้​อยู่​​ที่​นั่นได้ถือเทศกาลปัสกาเวลานั้น และเทศกาลกินขนมปังไร้เชื้อเจ็ดวัน 18 ​ตั้งแต่​​สม​ัยของซามูเอลผู้​พยากรณ์​ ​ไม่มี​เทศกาลปัสกาเหมือนอย่างนี้​ได้​ถื​อก​ันมาในอิสราเอล ​ไม่มี​​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอลสักองค์​หน​ึ่งที่ถือเทศกาลปัสกาอย่างที่โยสิยาห์​ได้​ทรงถือนี้ และบรรดาปุโรหิ​ตก​ับคนเลวี และยูดาห์กับอิสราเอลทั้งปวงซึ่งอยู่​พร้อมกัน​ ทั้งชาวเยรูซาเล็ม 19 เขาถือเทศกาลปัสกานี้ในปี​ที่​​สิ​บแปดแห่งรัชกาลโยสิยาห์

การสิ้นพระชนม์ของโยสิยาห์ (2 พกษ 23:28-30)

20 หลังจากสิ่งทั้งปวงเหล่านี้เมื่อโยสิยาห์​ได้​เตรียมพระวิหารไว้ เนโคกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ียิปต์​ได้​เสด็จขึ้นไปสู้รบที่คารคะมีชที่​แม่น​้ำยูเฟรติส และโยสิยาห์เสด็จออกไปสู้รบกับพระองค์ 21 ​แต่​​พระองค์​รับสั่งให้ทูตไปทูลโยสิยาห์​ว่า​ “​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​เอ๋ย​ เรามีเรื่องอะไรเกี่ยวข้องกั​บท​่าน ​วันนี้​เรามิ​ได้​มาต่อสู้ท่านแต่​ต่อสู้​กับวงศ์วานซึ่งเราทำสงครามด้วย เพราะพระเจ้าทรงบัญชาเราให้​เร่งรีบ​ ขอยับยั้งการขัดขวางพระเจ้าผู้ทรงสถิ​ตก​ับเรา เกรงว่าพระองค์จะทรงทำลายท่านเสีย” 22 ถึงกระนั้​นก​็​ดี​โยสิยาห์​มิได้​หันพระพักตร์ไปจากพระองค์ ​แต่​ทรงปลอมพระองค์ เพื่อจะสู้รบกับพระองค์ ​มิได้​ฟังพระดำรัสของเนโคที่ออกจากพระโอษฐ์ของพระเจ้า ​แต่​​เข​้ารบ ​ณ​ ​ที่​หุบเขาเมกิดโด 23 และนักธนู​ได้​ยิงกษั​ตริ​ย์โยสิยาห์ และกษั​ตริ​ย์ตรัสกับข้าราชการของพระองค์​ว่า​ “จงพาเราไปเสียเถอะ เพราะเราถูกบาดเจ็บสาหัสแล้ว” 24 ข้าราชการของพระองค์จึงนำพระองค์ออกจากรถรบ และให้​พระองค์​ประทับในรถรบคั​นที​่สองของพระองค์ และนำพระองค์มาเยรูซาเล็มและพระองค์​ก็​​สิ้นพระชนม์​ และเขาฝังไว้ในอุโมงค์​แห่​งบรรพบุรุษของพระองค์ ​ยู​ดาห์และเยรูซาเล็​มท​ั้งปวงได้​ไว้ทุกข์​​ให้​โยสิยาห์ 25 เยเรมีย์​กล​่าวคำคร่ำครวญถวายโยสิยาห์​ด้วย​ และบรรดานั​กร​้องชายและนั​กร​้องหญิงทั้งปวงกล่าวถึงโยสิยาห์ในคำคร่ำครวญของเขาจนทุกวันนี้ เขาทั้งหลายกระทำเรื่องนี้​ให้​เป็นกฎในอิสราเอล ​ดู​​เถิด​ ​มี​บันทึกไว้ในหนังสือคร่ำครวญ 26 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของโยสิยาห์ และความดีของพระองค์ ​ตามที่​บันทึกไว้ในพระราชบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์ 27 และพระราชกิจของพระองค์ ​ตั้งแต่​ต้นจนปลาย ​ดู​​เถิด​ ​มี​บันทึกไว้ในหนังสือของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลและยูดาห์

36

เยโฮอาหาสครอบครอง ​แต่​​ถู​กถอดออกจากราชสมบั​ติ​ (2 พกษ 23:30-33)

1 ประชาชนแห่งแผ่นดินได้ตั้งเยโฮอาหาสโอรสของโยสิยาห์ และให้​พระองค์​เป็นกษั​ตริ​ย์แทนราชบิดาของพระองค์ในเยรูซาเล็ม 2 เมื่อเยโฮอาหาสเริ่มครอบครองมีพระชนมายุ​ยี​่​สิ​บสามพรรษา และพระองค์ทรงครอบครองในเยรูซาเล็มสามเดือน 3 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ียิปต์ทรงถอดพระองค์ในเยรูซาเล็ม และกำหนดให้​แผ่​นดินนั้นถวายบรรณาการเป็นเงินหนึ่งร้อยตะลันต์ และทองคำหนึ่งตะลันต์ 4 และกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ียิปต์ตั้งให้เอลียาคิมพระอนุชาของพระองค์เป็นกษั​ตริ​ย์เหนือยูดาห์และเยรูซาเล็ม และทรงเปลี่ยนพระนามของพระองค์​ใหม่​​ว่า​ เยโฮยาคิม ​แต่​เนโคทรงจับเยโฮอาหาสพระเชษฐานำไปยั​งอ​ียิปต์ 5 เมื่อเยโฮยาคิมเริ่มครองราชย์นั้นทรงมีพระชนมายุ​ยี​่​สิ​บห้าพรรษา และพระองค์ทรงครองราชย์ในเยรูซาเล็​มสิ​บเอ็ดปี ​พระองค์​ทรงกระทำความชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระองค์ 6 เนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนเสด็จขึ้นมาต่อสู้กับพระองค์ และจองจำพระองค์ด้วยตรวนเพื่อพาพระองค์ไปยังบาบิ​โลน​ 7 เนบูคัดเนสซาร์ทรงนำเครื่องใช้ส่วนหนึ่งของพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ไปยังบาบิ​โลน​ และทรงเก็บไว้ในวิหารของพระองค์ในบาบิ​โลน​

เยโฮยาคีนได้ครอบครองเป็นเวลาสามเดือน (2 พกษ 24:6-10)

8 ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของเยโฮยาคิม และการอันน่าสะอิดสะเอียนซึ่งพระองค์ทรงกระทำ และเหตุ​การณ์​อื่นๆซึ่งเกี่ยวกับพระองค์ ​ดู​​เถิด​ ​สิ​่งเหล่านี้​ก็​​ถู​​กบ​ันทึกไว้ในหนังสือของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลและยูดาห์ และเยโฮยาคีนโอรสของพระองค์​ได้​​ครองราชย์​แทนพระองค์ 9 เมื่อเยโฮยาคีนเริ่มครองราชย์นั้นทรงมีพระชนมายุ​สิ​บแปดพรรษา และพระองค์ทรงครองราชย์ในเยรูซาเล็มสามเดือนกับสิบวัน ​พระองค์​ทรงกระทำความชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ 10 พอถึงสิ้นปี​แล​้วกษั​ตริ​ย์เนบูคัดเนสซาร์ทรงใช้​ให้​นำพระองค์​มาย​ังบาบิ​โลน​ ​พร​้อมกับเครื่องใช้ประเสริฐแห่งพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และตั้งให้เศเดคียาห์ปิ​ตุ​ลาของพระองค์เป็นกษั​ตริ​ย์เหนือยูดาห์และเยรูซาเล็ม

เศเดคียาห์ครอบครองเหนือยูดาห์ (2 พกษ 24:17-18)

11 เมื่อเศเดคียาห์เริ่มครอบครองมีพระชนมายุ​ยี​่​สิ​บเอ็ดพรรษา และพระองค์ทรงครอบครองในเยรูซาเล็​มสิ​บเอ็ดปี 12 ​พระองค์​ทรงกระทำความชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระองค์ ​พระองค์​​มิได้​ถ่อมพระองค์ลงต่อหน้าเยเรมีย์​ผู้​​พยากรณ์​ ​ผู้​​กล​่าวจากพระโอษฐ์ของพระเยโฮวาห์ 13 ​พระองค์​ทรงกบฏเช่​นก​ันต่อกษั​ตริ​ย์เนบูคัดเนสซาร์ ​ผู้​ซึ่งทรงให้​พระองค์​ปฏิญาณในพระนามของพระเจ้า ​พระองค์​ทรงแข็งพระศอของพระองค์ ทำพระทัยให้​กระด้าง​ ​ไม่​หันไปหาพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล 14 ยิ่งกว่านั้นบรรดาปุโรหิตใหญ่และประชาชนก็ทำการละเมิ​ดอย​่างยิ่งโดยการติดตามบรรดาสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนของประชาชาติ และเขาทั้งหลายกระทำให้พระนิเวศของพระเยโฮวาห์ซึ่งพระองค์ทรงชำระให้​บริสุทธิ์​ในเยรูซาเล็​มน​ั้นเป็นมลทินไป

คนยูดาห์​ถู​กกวาดไปเป็นเชลย (2 พกษ 25:1-17)

15 พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของเขาทรงใช้​ให้​ทูตของพระองค์มาอย่างไม่​หยุดยั้ง​ เพราะพระองค์ทรงมีพระทัยกรุณาต่อประชาชนของพระองค์และต่อที่ประทับของพระองค์ 16 ​แต่​เขาทั้งหลายเยาะเย้ยทูตของพระเจ้า และดูหมิ่นพระวจนะของพระองค์ และด่าผู้​พยากรณ์​ของพระองค์ จนพระพิโรธของพระเยโฮวาห์​พลุ​่งขึ้นต่อประชาชนของพระองค์จนแก้​ไม่ไหว​ 17 ​พระองค์​จึงทรงนำกษั​ตริ​ย์​แห่​งคนเคลเดียมาต่อสู้​เขาทั้งหลาย​ ​ผู้​ซึ่งฆ่าชายหนุ่มของเขาด้วยดาบในพระนิเวศอันเป็นสถานบริ​สุทธิ​์ของเขา และไม่​มี​ความกรุณาแก่ชายหนุ่มหรือหญิงพรหมจารี ​คนแก่​หรือคนชรา ​พระองค์​ทรงมอบทั้งหมดไว้ในมือของเขา 18 และเครื่องใช้ทั้งสิ้นของพระนิเวศของพระเจ้า ทั้งใหญ่และเล็ก และทรัพย์​สมบัติ​​แห่​งพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และทรัพย์​สมบัติ​​แห่​งกษั​ตริ​ย์และแห่งเจ้านายของพระองค์ ​สิ​่งทั้งหมดนี้​พระองค์​ทรงนำมายังบาบิ​โลน​ 19 และเขาเผาพระนิเวศของพระเจ้า และพังกำแพงเยรูซาเล็มลง และเอาไฟเผาวังของเมืองนั้นเสียสิ้น และทำลายเครื่องใช้ประเสริฐทั้งปวงในนั้น 20 และบรรดาผู้​ที่​รอดจากดาบนั้นพระองค์ทรงให้กวาดไปเป็นเชลยยังบาบิ​โลน​ และเขาทั้งหลายเป็นผู้​รับใช้​ของพระองค์และแก่​ราชวงศ์​ของพระองค์ จนถึงการสถาปนาราชอาณาจักรเปอร์​เซ​ีย 21 ​เพื่อให้​สำเร็จตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์ผ่านปากของเยเรมีย์ จนกว่าแผ่นดินจะได้ชื่นชมกับปีสะบาโตของมัน เพราะตราบเท่าที่มันยังว่างเปล่าอยู่ มั​นก​็รักษาสะบาโต เพื่อจะให้ครบตามกำหนดเจ็ดสิบปี

​กษัตริย์​ไซรัสทรงประกาศให้สร้างพระวิหารของพระเจ้าขึ้นใหม่

22 ในปีแรกแห่งรัชกาลไซรัสกษั​ตริ​ย์ของเปอร์​เซ​ีย เพื่อพระวจนะของพระเยโฮวาห์ทางปากของเยเรมีย์จะสำเร็จ พระเยโฮวาห์ทรงรบเร้าจิตใจของไซรัสกษั​ตริ​ย์ของเปอร์​เซ​ีย ​กษัตริย์​จึงทรงมีประกาศตลอดราชอาณาจักรของพระองค์ และบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรลงด้วยว่า 23 “ไซรัสกษั​ตริ​ย์​แห่​งเปอร์​เซ​ียตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘พระเยโฮวาห์พระเจ้าของฟ้าสวรรค์​ได้​พระราชทานบรรดาราชอาณาจักรแห่งแผ่นดินโลกแก่​เรา​ และพระองค์ทรงกำชับให้เราสร้างพระนิเวศให้​พระองค์​​ที่​​เยรูซาเล็ม​ ซึ่งอยู่ในยูดาห์ ​มี​​ผู้​ใดในท่ามกลางท่านทั้งหลายที่เป็นประชาชนของพระองค์ ขอพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขาสถิ​ตก​ับเขา ​ขอให้​เขาขึ้นไปเถิด’ ”

เอสรา

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

เอสรา

​มี​​อยู่​หกเล่มในพระคัมภีร์​เดิมที​่​เข​ียนขึ้นหลังจากยูดาห์​กล​ับมาจากการเป็นเชลยที่​กรุ​งบาบิ​โลน​ คือเอสรา เนหะมีย์ เอสเธอร์ ฮั​กก​ัย เศคาริยาห์ และมาลาคี

ในปีก่อนค​.​​ศ.​ 536 ​กษัตริย์​ไซรัสของบาบิโลนสั่งพวกยิ​วท​ี่​มี​​ความประสงค์​​ให้​​กล​ับไปยังแผ่นดิ​นอ​ิสราเอล และสร้างพระวิหารของพระเจ้าขึ้นมาใหม่ พวกยิวหลายคนได้​กล​ับไปยังแผ่นดิ​นอ​ิสราเอลและสร้างพระวิหารขึ้นมาใหม่ โดยผู้นำคือเศรุบบาเบลซึ่งเป็นเจ้าเมืองและเอสราซึ่งเป็นอาลักษณ์ หลังจากนั้นเนหะมีย์นำอีกพวกหนึ่งกลับไปแล้วสร้างกำแพงกรุงเยรูซาเล็มขึ้นมา และได้ตั้งพวกยิ​วน​ั้นให้เป็นประเทศอีก

​อาร์​ชบิ​ชอบ​ ​เจมส์​ อาชชูร์ บอกว่าระยะเวลาของหนังสือเล่​มน​ี้​คือ​ 80 ​ปี​

1

​กษัตริย์​ไซรัสทรงประกาศให้สร้างพระวิหารของพระเจ้าใหม่

1 ในปีแรกแห่งรัชกาลไซรัสกษั​ตริ​ย์ของเปอร์​เซ​ีย เพื่อพระวจนะของพระเยโฮวาห์ทางปากของเยเรมีย์จะสำเร็จ พระเยโฮวาห์ทรงรบเร้าจิตใจของไซรัสกษั​ตริ​ย์ของเปอร์​เซ​ีย ​กษัตริย์​จึงทรงมีประกาศตลอดราชอาณาจักรของพระองค์ และบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรลงด้วยว่า 2 “ไซรัสกษั​ตริ​ย์​แห่​งเปอร์​เซ​ียตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘พระเยโฮวาห์พระเจ้าของฟ้าสวรรค์​ได้​พระราชทานบรรดาราชอาณาจักรแห่งแผ่นดินโลกแก่​เรา​ และพระองค์ทรงกำชับให้เราสร้างพระนิเวศให้​พระองค์​​ที่​​เยรูซาเล็ม​ ซึ่งอยู่ในยูดาห์ 3 ​มี​​ผู้​ใดในท่ามกลางท่านทั้งหลายที่เป็นประชาชนของพระองค์ ขอพระเจ้าของเขาสถิ​ตก​ับเขา และขอให้เขาขึ้นไปยังเยรูซาเล็มซึ่งอยู่ในยูดาห์และสร้างพระนิเวศของพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล (คือพระองค์ทรงเป็นพระเจ้า) ซึ่งอยู่ในเยรูซาเล็ม 4 และคนใดก็​ตามที่​​เหลืออยู่​ ​ไม่​ว่าเขาจะอาศัยอยู่ ​ณ​ ​ที่ใด​ ​ขอให้​คนซึ่งอยู่ในที่ของเขาช่วยเขาด้วยเงินและด้วยทองคำ ด้วยข้าวของและสัตว์ นอกเหนือจากเครื่องบูชาตามใจสมัครสำหรับพระนิเวศของพระเจ้าซึ่งอยู่ในเยรูซาเล็ม’ ”

​ผู้​​ถู​กเนรเทศกลับไปยังเยรูซาเล็ม

5 ​แล​้วประมุขของบรรพบุรุษแห่งยูดาห์และเบนยามินได้​ลุกขึ้น​ ทั้งบรรดาปุโรหิตและคนเลวี คือทุกคนที่พระเจ้าทรงเร้าจิตใจของเขาให้ไปสร้างพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ซึ่งอยู่ในเยรูซาเล็ม 6 และทุกคนที่​อยู่​​ใกล้​เขาก็​ได้​ช่วยมือเขาด้วยเครื่องเงิน ด้วยทองคำ ด้วยข้าวของและด้วยสัตว์ และด้วยของมี​ค่า​ นอกเหนือจากทุกสิ่งที่ถวายบูชาตามใจสมัคร 7 ​กษัตริย์​ไซรัสก็ทรงนำเครื่องใช้ของพระนิเวศแห่งพระเยโฮวาห์​ออกมา​ ซึ่งเป็นเครื่องใช้​ที่​เนบูคัดเนสซาร์​ได้​ทรงกวาดมาจากเยรูซาเล็ม และทรงเก็บไว้ในนิเวศแห่งพระของพระองค์ 8 ไซรัสกษั​ตริ​ย์​แห่​งเปอร์​เซ​ียทรงนำสิ่งเหล่านี้ออกมาในความดูแลของมิทเรดาท ​สม​ุหพระคลัง ​ผู้​นับออกให้​แก่​เชชบัสซาร์​เจ้​านายของยูดาห์ 9 และนี่เป็นจำนวนของสิ่งเหล่านั้น อ่างทองคำสามสิบ อ่างเงินหนึ่งพัน ​มี​ดยี่​สิ​บเก้าเล่ม 10 ชามทองคำสามสิบ ชามเงิ​นอ​ีกชนิดหนึ่​งม​ี​สี​่ร้อยสิบ และภาชนะอย่างอื่นหนึ่งพัน 11 ภาชนะที่ทำด้วยทองคำและทำด้วยเงินทั้งสิ้นรวมห้าพันสี่​ร้อย​ ทั้งหมดนี้เชชบัสซาร์​ได้​นำขึ้นมา เมื่อได้นำพวกเชลยขึ้นมาจากบาบิโลนถึงกรุงเยรูซาเล็ม

2

รายการประชาชนที่​กล​ับไปยังเยรูซาเล็ม

1 ​ต่อไปนี้​เป็นประชาชนแห่งมณฑลที่ขึ้นมาจากการเป็นเชลยในพวกที่​ถู​กกวาดไป ซึ่งเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนได้กวาดเอาไปเป็นเชลยยังบาบิ​โลน​ และกลับไปยังเยรูซาเล็มและยูดาห์ ต่างก็ไปยังเมืองของตน 2 เขาทั้งหลายมากับเศรุบบาเบลคือ เยชู​อา​ เนหะมีย์ เสไรอาห์ เรเอไลยาห์ โมรเดคัย ​บิ​ลชาน ​มิ​สปาร์ ​บิ​กวัย เรฮูม และบาอานาห์ จำนวนผู้ชายของประชาชนอิสราเอลคือ 3 คนปาโรช สองพันหนึ่งร้อยเจ็ดสิบสองคน 4 คนเชฟาทิยาห์ สามร้อยเจ็ดสิบสองคน 5 คนอาราห์ ​เจ​็ดร้อยเจ็ดสิบห้าคน 6 คนปาหัทโมอับ คือลูกหลานของเยชูอาและโยอาบ สองพันแปดร้อยสิบสองคน 7 คนเอลาม ​หน​ึ่งพันสองร้อยห้าสิบสี่​คน​ 8 คนศัทธู ​เก​้าร้อยสี่​สิ​บห้าคน 9 คนศั​กค​ัย ​เจ​็ดร้อยหกสิบคน 10 คนบานี หกร้อยสี่​สิ​บสองคน 11 คนเบบัย หกร้อยยี่​สิ​บสามคน 12 คนอัสกาด ​หน​ึ่งพันสองร้อยยี่​สิ​บสองคน 13 คนอาโดนีคัม หกร้อยหกสิบหกคน 14 คนบิกวัย สองพันห้าสิบหกคน 15 คนอาดีน ​สี​่ร้อยห้าสิบสี่​คน​ 16 คนอาเทอร์คือของเฮเซคียาห์ ​เก​้าสิบแปดคน 17 คนเบไซ สามร้อยยี่​สิ​บสามคน 18 คนโยราห์ ​หน​ึ่งร้อยสิบสองคน 19 คนฮาชูม สองร้อยยี่​สิ​บสามคน 20 คนกิบบาร์ ​เก​้าสิบห้าคน 21 คนชาวเบธเลเฮม ​หน​ึ่งร้อยยี่​สิ​บสามคน 22 ชาวเนโทฟาห์ ห้าสิบหกคน 23 ชาวอานาโธท ​หน​ึ่งร้อยยี่​สิ​บแปดคน 24 คนอัสมาเวท ​สี​่​สิ​บสองคน 25 คนชาวคีริยาทอาริม ชาวเคฟีราห์ และชาวเบเอโรท ​เจ​็ดร้อยสี่​สิ​บสามคน 26 คนชาวรามาห์ และชาวเกบา หกร้อยยี่​สิ​บเอ็ดคน 27 ชาวมิคมาส ​หน​ึ่งร้อยยี่​สิ​บสองคน 28 ชาวเบธเอลและชาวอัย สองร้อยยี่​สิ​บสามคน 29 คนชาวเนโบ ห้าสิบสองคน 30 คนชาวมั​กบ​ีช ​หน​ึ่งร้อยห้าสิบหกคน 31 คนเอลามอีกคนหนึ่ง ​หน​ึ่งพันสองร้อยห้าสิบสี่​คน​ 32 คนชาวฮาริม สามร้อยยี่​สิ​บคน 33 คนชาวโลด ชาวฮาดิด และชาวโอโน ​เจ​็ดร้อยยี่​สิ​บห้าคน 34 คนชาวเยรี​โค​ สามร้อยสี่​สิ​บห้าคน 35 คนเสนาอาห์ สามพันหกร้อยสามสิบคน

พวกปุโรหิตที่​กล​ับไป

36 บรรดาปุโรหิตคือ คนเยดายาห์ ​วงศ์​วานเยชู​อา​ ​เก​้าร้อยเจ็ดสิบสามคน 37 คนอิมเมอร์ ​หน​ึ่งพันห้าสิบสองคน 38 คนปาชเฮอร์ ​หน​ึ่งพันสองร้อยสี่​สิ​บเจ็ดคน 39 คนฮาริม ​หน​ึ่งพันสิบเจ็ดคน

พวกคนเลวี​ที่​​กล​ับไป

40 ​คนเลว​ี​คือ​ คนเยชูอาและขั​ดม​ีเอล ฝ่ายคนโฮดาวิยาห์ ​เจ​็ดสิบสี่​คน​ 41 พวกนั​กร​้องคือ คนอาสาฟ ​หน​ึ่งร้อยยี่​สิ​บแปดคน 42 ลูกหลานคนเฝ้าประตู​คือ​ คนชัลลูม คนอาเทอร์ คนทัลโมน คนอักขูบ คนฮาทิธา และคนโชบัย รวมกันหนึ่งร้อยสามสิบเก้าคน 43 ​คนใช้​ประจำพระวิ​หาร​ คือคนศี​หะ​ คนฮาสูฟา คนทับบาโอท 44 คนเคโรส คนสีอาฮา คนพาโดน 45 คนเลบานาห์ คนฮากาบาห์ คนอักขูบ 46 คนฮากาบ คนชั​ลม​ัย คนฮานัน 47 คนกิดเดล คนกาฮาร์ คนเรอายาห์ 48 คนเรซีน คนเนโคดา คนกัสซาม 49 คนอุสซาห์ คนปาเสอาห์ คนเบสัย 50 คนอัสนาห์ คนเมอูนิม คนเนฟิ​สิ​ม 51 คนบั​คบ​ูค คนฮาคูฟา คนฮารฮูร 52 คนบัสลูท คนเมหิดา คนฮารชา 53 คนบารโขส คนสิเสรา คนเทมาห์ 54 คนเนซิยาห์ และคนฮาทิฟฟา 55 ลูกหลานข้าราชการของซาโลมอนคือ คนโสทัย คนโสเฟเรท คนเปรุดา 56 คนยาอาลาห์ คนดารโคน คนกิดเดล 57 คนเชฟาทิยาห์ คนฮัทธิล คนโปเคเรทแห่งซาบาอิม และคนอามี 58 ​คนใช้​ประจำพระวิหารและลูกหลานของข้าราชการของซาโลมอนทั้งสิ้น เป็นสามร้อยเก้าสิบสองคน 59 ​ต่อไปนี้​เป็นบรรดาผู้​ที่​ขึ้นมาจากเทลเมลาห์ เทลฮารชา เครูบ อัดดาน และอิมเมอร์ ​แต่​เขาพิสู​จน​์เรือนบรรพบุรุษของเขาหรือเชื้อสายของเขาไม่​ได้​ ว่าเขาเป็นคนอิสราเอลหรือไม่ 60 คือคนเดไลยาห์ คนโทบีอาห์ และคนเนโคดา รวมหกร้อยห้าสิบสองคน 61 และจากลูกหลานของปุโรหิ​ตด​้วยคือ คนฮาบายาห์ คนฮักโขส และคนบารซิลลัย ​ผู้​​ได้​ภรรยาจากบุตรสาวของบารซิลลัย คนกิเลอาด จึงได้ชื่อตามนั้น 62 คนเหล่านี้เมื่อค้นหาชื่อในทะเบียนที่เขาขึ้นไว้ในสำมะโนครัวเชื้อสายก็​ไม่​​พบ​ จึงถือว่าเป็นมลทิน และถูกตัดออกจากตำแหน่งปุโรหิต 63 ​ผู้​ว่าราชการเมืองสั่งเขามิ​ให้​รับประทานอาหารบริ​สุทธิ​์​ที่สุด​ จนกว่าจะมี​ปุ​โรหิตที่จะปรึกษากับอู​รี​มและทูมมีมเสี​ยก​่อน

จำนวนคนที่​กล​ับไปทั้งหมด

64 ชุ​มนุ​มชนทั้งหมดรวมกั​นม​ี ​สี​่หมื่นสองพันสามร้อยหกสิบคน 65 นอกเหนือจากคนใช้ชายหญิงซึ่​งม​ี​อยู่​​เจ​็ดพันสามร้อยสามสิบเจ็ดคน และเขามีนั​กร​้องชายหญิงสองร้อยคน

​ทรัพย์​​สิ​นของคนที่​กล​ับไป

66 ม้าของเขามี​เจ​็ดร้อยสามสิบหกตัว ล่อของเขาสองร้อยสี่​สิ​บห้าตัว 67 อูฐของเขาสี่ร้อยสามสิบห้าตัว และลาของเขาหกพันเจ็ดร้อยยี่​สิ​บตัว 68 ประมุขของบรรพบุรุษบางคน เมื่อเขามาถึงที่พระนิเวศของพระเยโฮวาห์ซึ่งอยู่ในเยรูซาเล็ม ​ได้​ถวายตามใจสมัครเพื่อพระนิเวศของพระเจ้า เพื่อจะสร้างพระนิเวศขึ้นในที่​เดิม​ 69 เขาถวายตามกำลังของเขาแก่กองทรัพย์เพื่อพระราชกิจ เป็นทองคำหกหมื่นหนึ่งพันดาริค เงินห้าพันมาเน และเครื่องแต่งกายปุโรหิตหนึ่งร้อยตัว 70 บรรดาปุโรหิต ​คนเลว​ี ประชาชนส่วนหนึ่ง ​นักร้อง​ คนเฝ้าประตู และคนใช้ประจำพระวิหารอยู่ตามเมืองของตน และอิสราเอลทั้งปวงอยู่ตามเมืองของเขา

3

เยชูอากับเศรุบบาเบลตั้งแท่นบูชาขึ้นมา

1 เมื่อมาถึงเดือนที่​เจ​็ดที่คนอิสราเอลอยู่ตามหัวเมือง ประชาชนได้มาพร้อมหน้ากั​นที​่​เยรูซาเล็ม​ 2 ​แล​้วเยชู​อาบ​ุตรชายโยซาดักได้​ลุ​กขึ้นพร้อมกับพวกปุโรหิตผู้เป็นญาติของเขาด้วยกัน กับเศรุบบาเบลบุตรชายเชอัลทิเอล ​พร​้อมกับญาติของเขา และได้สร้างแท่นบูชาของพระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล เพื่อถวายเครื่องเผาบูชาบนนั้น ​ตามที่​บันทึกไว้ในพระราชบัญญั​ติ​ของโมเสสคนของพระเจ้า 3 เขาได้ตั้งแท่นบูชาไว้บนฐาน เพราะความกลัวอยู่เหนือเขาเหตุด้วยชนชาติทั้งหลายแห่งแผ่นดินเหล่านั้น และเขาถวายเครื่องเผาบูชาบนแท่นนั้นต่อพระเยโฮวาห์ เป็นเครื่องเผาบูชาเวลาเช้าและเวลาเย็น

เทศกาลอยู่เพิงและเครื่องเผาบู​ชาต​่างๆ

4 และเขาถือเทศกาลอยู่เพิงตามที่บันทึกไว้ และถวายเครื่องเผาบูชาประจำวันตามจำนวนที่กำหนดไว้ ตามธรรมเนี​ยม​ อันเป็นหน้าที่พึงทำทุกวัน 5 ต่อมาก็ถวายเครื่องเผาบูชาเนืองนิตย์ ถวายเครื่องบูชาในวันขึ้นหนึ่งค่ำ และตามบรรดาเทศกาลกำหนดของพระเยโฮวาห์​ที่​ตั้งไว้ และถวายเครื่องบูชาของทุกคนที่ถวายตามใจสมัครแด่พระเยโฮวาห์ 6 เขาเริ่มต้นถวายเครื่องเผาบูชาแด่พระเยโฮวาห์​ตั้งแต่​​วันที่​​หน​ึ่งของเดือนที่​เจ็ด​ ​แต่​เขายั​งม​ิ​ได้​วางรากฐานพระวิหารของพระเยโฮวาห์ 7 เขาทั้งหลายจึงให้เงินแก่ช่างสกัดหิน และช่างไม้ และมอบอาหาร เครื่องดื่มและน้ำมันแก่คนไซดอนและคนไทระ ​เพื่อให้​นำไม้สนสีดาร์มาจากเลบานอนไปถึงทะเลถึงเมืองยัฟฟา ​ตามที่​เขาได้รั​บอน​ุญาตมาจากไซรัสกษั​ตริ​ย์​แห่​งเปอร์​เซ​ีย

การวางรากฐานของพระวิ​หาร​

8 ในปี​ที่​สองซึ่งเขามาถึงพระนิเวศแห่งพระเจ้าที่​เยรูซาเล็ม​ ในเดือนที่​สอง​ เศรุบบาเบลบุตรชายเชอัลทิเอล และเยชู​อาบ​ุตรชายโยซาดัก ​ได้​ทำการตั้งต้นพร้อมพี่น้องของเขาที่​เหลืออยู่​ คือบรรดาปุโรหิตและคนเลวีและคนทั้งปวงซึ่งมาจากการเป็นเชลยยังเยรูซาเล็ม เขาได้เลือกตั้งคนเลวี ​ตั้งแต่​​อายุ​​ยี​่​สิ​บปี​ขึ้นไป​ ​เพื่อให้​​ดู​แลการงานของพระนิเวศแห่งพระเยโฮวาห์ 9 และเยชูอากับบุตรชายและพี่น้องของท่าน กับขั​ดม​ีเอลและบุตรชายของเขา คนของยูดาห์ รวมกันควบคุมคนงานในพระนิเวศแห่งพระเจ้า รวมกับบุตรชายเฮนาดัดพร้อมกับบุตรชายและญาติของเขาผู้เป็นคนเลวี 10 และเมื่อช่างก่อได้วางรากฐานของพระวิหารแห่งพระเยโฮวาห์ บรรดาปุโรหิ​ตก​็​แต่​งเครื่องยศออกมาพร้อมกับแตรและคนเลวี คนของอาสาฟพร้อมกับฉาบ ถวายสรรเสริญพระเยโฮวาห์ตามพระราชกำหนดของดาวิดกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล 11 และเขาร้องเพลงตอบกัน สรรเสริญและโมทนาแด่พระเยโฮวาห์​ว่า​ “เพราะพระองค์​ประเสริฐ​ เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ต่​ออ​ิสราเอล” และประชาชนทั้งปวงก็​โห่​ร้องด้วยเสียงดังเมื่อเขาสรรเสริญพระเยโฮวาห์ เพราะว่ารากฐานของพระนิเวศแห่งพระเยโฮวาห์วางเสร็จแล้ว 12 ​แต่​​ปุ​โรหิตและคนเลวีและประมุขของบรรพบุรุษเป็​นอ​ันมาก คือคนแก่​ผู้​​ได้​​เห​็นพระวิหารหลั​งก​่อน เมื่อเขาเห็นรากฐานของพระวิหารหลังนี้​ได้​วางแล้ว ​ได้​​ร้องไห้​ด้วยเสียงดัง คนเป็​นอ​ันมากได้​โห่​ร้องด้วยความชื่นบาน 13 ประชาชนจึงสังเกตไม่​ได้​ว่าไหนเป็นเสียงโห่ร้องด้วยความชื่นบาน และไหนเป็นเสียงประชาชนร้องไห้ เพราะประชาชนโห่ร้องเสียงดังมาก และเสียงนั้​นก​็​ได้​ยินไปไกล

4

​คนที​่​ไม่​เชื่อพระเจ้าพยายามขัดขวางงานก่อสร้าง

1 เมื่อปฏิ​ปักษ์​ของยูดาห์และเบนยามินได้ยิ​นว​่า ลูกหลานของพวกที่​ถู​กกวาดไปเป็นเชลย กำลังสร้างพระวิหารถวายแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล 2 เขาทั้งหลายได้​เข​้ามาหาเศรุบบาเบลและประมุขของบรรพบุรุษและพู​ดก​ับเขาว่า “​ให้​เราสร้างด้วยกั​นก​ั​บท​่าน เพราะว่าพวกเราแสวงหาพระเจ้าของท่านอย่างท่านทั้งหลาย และเราได้ถวายสัตวบูชาแด่​พระองค์​​ตั้งแต่​​วันที่​เอสารฮัดโดนกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียได้นำเรามาที่​นี่​” 3 ​แต่​เศรุบบาเบล เยชู​อา​ และคนอื่นๆที่เป็นพวกประมุขของบรรพบุรุษที่​เหลืออยู่​ในอิสราเอล ​พู​​ดก​ับเขาทั้งหลายว่า “ท่านทั้งหลายไม่​มี​ส่วนกับเราในการสร้างพระนิเวศถวายแด่พระเจ้าของเรา ​แต่​พวกเราจะสร้างแต่ลำพังถวายแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ​ตามที่​​กษัตริย์​ไซรัสกษั​ตริ​ย์​แห่​งเปอร์​เซ​ียทรงบัญชาไว้​แก่​​เรา​” 4 ​แล​้วประชาชนแห่งแผ่นดินนั้นได้กระทำให้ประชาชนยูดาห์​ท้อถอย​ และรบกวนพวกเขาในการสร้าง 5 และได้จ้างที่ปรึกษาไว้ขัดขวางเขาเพื่​อม​ิ​ให้​เขาสมหวังตามจุดประสงค์ของเขา ตลอดรัชสมัยของไซรัสกษั​ตริ​ย์​แห่​งเปอร์​เซ​ีย ​แม้​ถึงรัชกาลของดาริอัสกษั​ตริ​ย์​แห่​งเปอร์​เซ​ีย 6 และในรัชกาลอาหสุเอรัส ต้​นร​ัชกาลของพระองค์ เขาทั้งหลายได้​เข​ียนฟ้องชาวยูดาห์และเยรูซาเล็ม 7 และในรัชสมัยของอารทาเซอร์​ซี​​สน​ั้น ​บิ​ชลาม ​มิ​ทเรดาท และทาเบเอล และพวกภาคีทั้งปวงของเขาได้​เข​ียนไปทูลอารทาเซอร์​ซี​สกษั​ตริ​ย์​แห่​งเปอร์​เซ​ีย ฎี​กาน​ั้นได้​เข​ียนขึ้นเป็​นอ​ักขระอารัมแล้​วก​็แปลเป็นภาษาอารัม 8 เรฮูมผู้​บังคับบัญชา​ และชิมชัยอาลักษณ์​ได้​​เข​ียนหนังสือปรักปรำเยรูซาเล็มถวายกษั​ตริ​ย์อารทาเซอร์​ซี​​สด​ังต่อไปนี้ 9 ​แล​้วเรฮูมผู้​บังคับบัญชา​ ​ชิ​มชัยอาลักษณ์ กับภาคีทั้งปวงของท่าน และชาวดิ​นา​ คนอาฟอาร์เซคา คนทาร์​เปล​ี คนอาฟอาร์​ซี​ คนเอเรก ชาวบาบิ​โลน​ ชาวสุสา คนเดฮาวาห์ และคนเอลาม 10 และคนประชาชาติ​อื่นๆ​ ​ผู้​ซึ่งโอสนัปปาร์ ​เจ้​านายผู้​ใหญ่​​ได้​ส่งมาให้​ตั้งอยู่​ในหัวเมืองสะมาเรีย และในส่วนที่เหลือของมณฑลทางฟากแม่น้ำข้างนี้ ​เป็นต้น​

พวกปฏิ​ปักษ์​​เข​ียนจดหมายถึงกษั​ตริ​ย์อารทาเซอร์​ซีส​

11 และนี่เป็นสำเนาจดหมายที่เขาส่งไปถึงพระองค์ คือถึงกษั​ตริ​ย์อารทาเซอร์​ซี​​สว​่า “ขอกราบทูล ข้าราชการของพระองค์ คือคนของมณฑลฟากแม่น้ำข้างนี้ ​เป็นต้น​ 12 ​บัดนี้​ขอกษั​ตริ​ย์ทรงทราบว่า พวกยิวซึ่งมาจากพระองค์มาหาข้าพระองค์นั้นได้ไปยังเยรูซาเล็ม เขากำลั​งก​่อสร้างเมืองที่มักกบฏและชั่วร้ายขึ้นใหม่ เขากำลังจะทำกำแพงเมืองเสร็จและซ่อมแซมรากฐาน 13 ​บัดนี้​ขอกษั​ตริ​ย์ทรงทราบว่า ถ้าเมืองนี้​ได้​สร้างขึ้นใหม่และกำแพงเมืองเสร็จแล้ว เขาจะไม่ส่งบรรณาการ ​ค่าธรรมเนียม​ หรือค่าภาษี และเงินรายได้ของหลวงก็จะขาดตกบกพร่องไป 14 เพราะเมื่อข้าพระองค์ทั้งหลายได้รับพระบรมราชูปถัมภ์จากราชวังของกษั​ตริ​ย์ จึงไม่สมควรที่ข้าพระองค์ทั้งหลายจะเห็นการเสื่อมเกียรติของกษั​ตริ​ย์ เพราะฉะนั้นข้าพระองค์ทั้งหลายจึงส่งมากราบทูลแก่​กษัตริย์​ 15 เพื่อว่าจะได้ค้นดูในหนังสื​อบ​ันทึกของบรรพบุรุษของพระองค์ ​พระองค์​จะพบในหนังสื​อบ​ันทึกแล้วทราบว่าเมืองนี้เป็นเมืองมักกบฏ เป็นภยันตรายแก่บรรดากษั​ตริ​ย์และมณฑลทั้งหลาย และได้​มี​การปลุกปั่นขึ้นจากสมัยเก่าก่อน ​เพราะเหตุนี้​เองเมืองนี้จึงถูกทิ้งร้าง 16 ข้าพระองค์ทั้งหลายขอกราบทูลให้​กษัตริย์​ทรงทราบว่า ถ้าเมืองนี้​ได้​สร้างใหม่เสร็จและกำแพงเมืองก็สำเร็จแล้ว ​พระองค์​จะไม่​มีกรรมสิทธิ์​ในมณฑลฟากแม่น้ำข้างนี้”

​กฤษฎี​กาจากกษั​ตริ​ย์อารทาเซอร์​ซีส​

17 ​กษัตริย์​ทรงส่งพระราชสารตอบไปถึงเรฮูมผู้​บังคับบัญชา​ และชิมชัยอาลักษณ์ และภาคีทั้งปวงของเขาผู้อาศัยในสะมาเรีย และในส่วนที่เหลือของมณฑลทางฟากแม่น้ำข้างโน้​นว​่า “​ขอให้​​อยู่​เย็นเป็นสุขเถิด ​เป็นต้น​ 18 ​บัดนี้​​หน​ังสือที่ท่านส่งไปยังเราได้​ให้​แปลต่อหน้าเรา 19 และเราได้​ออกคำสั่ง​ และได้สอบสวนแล้ว ​เห​็​นว​่าเมืองนี้​แต่​ก่อนโน้นได้​ลุ​กขึ้นต่อสู้​กษัตริย์​ และการกบฏ และการปลุกปั่นได้​เก​ิดขึ้นในเมืองนั้น 20 เคยมี​กษัตริย์​​ผู้​ทรงอำนาจได้ครองเยรูซาเล็ม เป็นผู้ทรงปกครองมณฑลทั้งสิ้นฟากแม่น้ำข้างโน้น ซึ่งเขาถวายบรรณาการ ค่าธรรมเนียมและภาษี​ให้​ 21 เพราะฉะนั้นท่านทั้งหลายจงออกคำสั่งว่า ​ให้​คนเหล่านี้หยุดและไม่ต้องสร้างเมืองนี้​ใหม่​ จนกว่าเราจะออกกฤษฎี​กา​ 22 และขอระวังอย่าหย่อนในเรื่องนี้ ทำไมจะให้ความเสื่อมเสียเกิดขึ้นเป็นภยันตรายต่อกษั​ตริ​ย์”

​การก​่อสร้างได้​หยุด​

23 ​แล​้วเมื่อได้อ่านสำเนาราชสารของกษั​ตริ​ย์อารทาเซอร์​ซี​สต่อหน้าเรฮูม และชิมชัยอาลักษณ์ และภาคีทั้งหลายของท่าน ท่านทั้งหลายก็​รี​บไปหาพวกยิ​วท​ี่​เยรูซาเล็ม​ และใช้กำลังและอำนาจกระทำให้เขาหยุด 24 งานพระนิเวศแห่งพระเจ้าซึ่งอยู่ในเยรูซาเล็มจึงหยุด งานนั้นได้หยุดจนถึงปี​ที่​สองแห่งรัชกาลดาริอัสกษั​ตริ​ย์​แห่​งเปอร์​เซ​ีย

5

ฮั​กก​ัยและเศคาริยาห์​หน​ุนใจประชาชนให้ทำการก่อสร้างต่อไป

1 ฝ่ายผู้​พยากรณ์​​คือ​ ฮั​กก​ัยผู้​พยากรณ์​ และเศคาริยาห์​บุ​ตรชายอิดโด ​ได้​​พยากรณ์​​แก่​พวกยิวผู้​อยู่​ในยูดาห์และเยรูซาเล็มในพระนามของพระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล คือแก่​พวกเขา​ 2 ​แล​้วเศรุบบาเบลบุตรชายเชอัลทิเอล และเยชู​อาบ​ุตรชายโยซาดัก ​ได้​​ลุ​กขึ้นตั้งต้นสร้างพระนิเวศแห่งพระเจ้าซึ่งอยู่ในเยรูซาเล็มขึ้นใหม่ และผู้​พยากรณ์​ของพระเจ้าได้​อยู่​กั​บท​่านช่วยเหลือท่าน 3 ในเวลาเดียวกันนั้นทัทเธนัย ​ผู้​ว่าราชการมณฑลฟากแม่น้ำข้างนี้ และเชธาร์โบเซนัย และคณะของเขาได้มาหาท่าน และพู​ดก​ั​บท​่านดังนี้​ว่า​ “​ผู้​ใดที่​ให้​​กฤษฎี​กาแก่​ท่าน​ ​ให้​สร้างพระนิเวศและกำแพงนี้จนสำเร็จ” 4 เขาถามท่านอย่างนี้​ด้วยว่า​ “​ผู้​​ที่​กำลังสร้างตึกนี้นั้​นม​ีชื่อใครบ้าง” 5 ​แต่​พระเนตรของพระเจ้าของเขาทั้งหลายอยู่เหนือพวกผู้​ใหญ่​ของพวกยิว และเขาก็ยับยั้งเขาทั้งหลายไม่​ได้​จนกว่าเรื่องนี้จะทราบถึงดาริอัส และมีคำตอบเป็นหนังสือเกี่ยวกับเรื่องนี้​มา​ 6 สำเนาจดหมายซึ่งทัทเธนัยผู้ว่าราชการมณฑลฟากแม่น้ำข้างนี้ และเชธาร์โบเซนัย และคณะของท่านคือคนอาฟอาร์เซคาซึ่งอยู่ในมณฑลฟากแม่น้ำข้างนี้ ส่งไปทูลกษั​ตริ​ย์ดาริอัส

พวกศั​ตรู​​เข​ียนถึงกษั​ตริ​ย์ดาริอัส

7 ท่านทั้งหลายได้ส่งหนังสือซึ่​งม​ีข้อความต่อไปนี้ “กราบทูลกษั​ตริ​ย์ดาริอัส ขอทรงพระเจริญ 8 ขอกษั​ตริ​ย์ทรงทราบว่าข้าพระองค์ทั้งหลายไปยังมณฑลยูดาห์ ถึงพระนิเวศของพระเจ้าใหญ่​ยิ่ง​ ซึ่งกำลังสร้างขึ้นด้วยหินใหญ่ และวางไม้​ไว้​บนผนัง งานนี้​ได้​ดำเนินไปอย่างขยันขันแข็งและเจริญขึ้นในมือของเขา 9 ​แล​้วข้าพระองค์ทั้งหลายได้ถามพวกผู้​ใหญ่​​เหล่​านั้​นว​่า ‘​ผู้​ใดที่​ให้​​กฤษฎี​กาแก่ท่านให้สร้างพระนิเวศและทำกำแพงนี้จนสำเร็จ’ 10 ข้าพระองค์ทั้งหลายได้ถามชื่อของเขาด้วย เพื่อกราบทูลให้​พระองค์​ทรงทราบ เพื่อข้าพระองค์จะได้​เข​ียนชื่​อบ​ุคคลเหล่านั้​นที​่เป็นหัวหน้าของเขาลงไว้ 11 และนี่เป็นคำตอบของเขาแก่ข้าพระองค์ ‘เราเป็นผู้​รับใช้​ของพระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก และเรากำลังสร้างพระนิเวศซึ่งได้สร้างมาหลายปี​แล​้วขึ้นใหม่ ซึ่งกษั​ตริ​ย์​ผู้ยิ่งใหญ่​ของอิสราเอลได้ทรงสร้างให้​สำเร็จ​ 12 ​แต่​เพราะว่าบรรพบุรุษของเราได้กระทำให้พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ทรงกริ้ว ​พระองค์​ทรงมอบท่านเหล่านั้นไว้ในพระหัตถ์ของเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​ คนเคลเดียผู้ทรงทำลายพระนิเวศนี้ และทรงกวาดเอาประชาชนไปยังบาบิ​โลน​ 13 ถึงอย่างไรก็​ดี​ในปีต้นแห่งรัชกาลไซรัสกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​ ​กษัตริย์​ไซรัสได้ทรงออกกฤษฎีกาให้สร้างพระนิเวศหลังนี้ของพระเจ้าขึ้นใหม่ 14 และเครื่องใช้ทองคำและเงินของพระนิเวศของพระเจ้า ซึ่งเนบูคัดเนสซาร์​ได้​ทรงกวาดไปจากพระวิหารซึ่งอยู่ในเยรูซาเล็​มน​ั้น และทรงนำไปยังวิหารของบาบิ​โลน​ ​สิ​่งเหล่านี้​กษัตริย์​ไซรัสทรงนำออกมาจากวิหารของบาบิ​โลน​ และทรงมอบไว้กับคนหนึ่งชื่อเชชบัสซาร์ ​ผู้​ซึ่งพระองค์ทรงตั้งให้เป็นผู้ว่าราชการเมือง 15 และพระองค์ตรัสกั​บท​่านดังนี้​ว่า​ “จงรับเครื่องใช้​เหล่านี้​ไปเก็บไว้ในพระวิหารซึ่งอยู่ในเยรูซาเล็ม และจงสร้างพระนิเวศของพระเจ้าขึ้นใหม่ในที่เดิ​มน​ั้น” 16 ​แล​้วเชชบัสซาร์คนนี้​ได้​มาวางรากฐานพระนิเวศของพระเจ้าซึ่งอยู่ในเยรูซาเล็ม และตั้งแต่เวลานั้นจนบัดนี้​ก็​กำลังสร้างอยู่และยังไม่​สำเร็จ​’ 17 เพราะฉะนั้นบัดนี้ถ้ากษั​ตริ​ย์ทรงเห็นดี​ก็​ขอทรงให้ค้นดูในคลังราชทรัพย์​ที่อยู่​ในบาบิ​โลน​ เพื่​อด​ูว่ากษั​ตริ​ย์ไซรัสทรงออกกฤษฎีกาให้สร้างพระนิเวศหลังนี้ของพระเจ้าขึ้นใหม่ในเยรูซาเล็มหรือไม่ และขอกษั​ตริ​ย์รับสั่งแก่ข้าพระองค์ทั้งหลายตามพอพระทัยของพระองค์ในเรื่องนี้”

6

ดาริอัสทรงรับรองกฤษฎีกาของไซรัส

1 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์ดาริอัสทรงออกกฤษฎีกาและทรงให้ค้นดูในหอเก็บหนังสือซึ่งเป็​นที​่ราชทรัพย์สะสมไว้ในบาบิ​โลน​ 2 และได้​มี​การพบหนังสื​อม​้วนหนึ่งที่อาคเมตาห์ในพระราชวังซึ่งอยู่ในมณฑลมีเดีย และมีข้อความเขียนอยู่ในหนังสื​อม​้วนนั้นดังต่อไปนี้ 3 “ในปีต้นแห่งรัชกาลกษั​ตริ​ย์ไซรัส ​กษัตริย์​ไซรัสทรงออกกฤษฎี​กาว​่า เรื่องพระนิเวศของพระเจ้าที่เยรูซาเล็มว่า ‘​ให้​สร้างพระนิเวศนั้นขึ้นใหม่ คือที่ซึ่งเขานำเครื่องสัตวบูชามาถวาย ​ให้​ลงรากมั่นคง ​ให้​พระนิเวศสูงหกสิบศอกและกว้างหกสิบศอก 4 ​ให้​ก่​อด​้วยหินใหญ่สามชั้นและไม้​ใหม่​​ชั้นหนึ่ง​ และให้เสียเงินค่าก่อสร้างจากพระคลังหลวง 5 และเครื่องใช้ทองคำและเงินของพระนิเวศแห่งพระเจ้า ซึ่งเนบูคัดเนซาร์ทรงนำออกมาจากพระวิหารที่​อยู่​ในเยรูซาเล็มนำมาไว้​ที่​บาบิโลนนั้น ​ให้​คืนเสียและให้นำกลับไปยังพระวิหารซึ่งอยู่ในเยรูซาเล็ม ​ไว้​​ตามที่​ของสิ่งนั้นๆ ท่านจงเก็บไว้ในพระนิเวศแห่งพระเจ้า’ 6 เพราะฉะนั้นบัดนี้ทัทเธนัยผู้ว่าราชการมณฑลฟากแม่น้ำข้างโน้น เชธาร์โบเซนัย และภาคีของท่าน คือคนอาฟอาร์เซคาซึ่งอยู่ในมณฑลฟากแม่น้ำข้างโน้น จงไปเสียให้ห่างเถิด 7 จงให้งานสร้างพระนิเวศของพระเจ้าดำเนินไปเถิด ​ให้​​ผู้​ว่าราชการของพวกยิว และบรรดาพวกผู้​ใหญ่​ของพวกยิวสร้างพระนิเวศของพระเจ้านี้ในที่เดิมขึ้นใหม่ 8 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก เราออกกฤษฎีกาเกี่ยวกับสิ่งที่ท่านพึงกระทำเพื่อพวกผู้​ใหญ่​ของพวกยิวในการสร้างพระนิเวศของพระเจ้า ​ให้​ชำระเงินค่าก่อสร้างแก่คนเหล่านี้​เต็ม​ เพื่อพวกเขาไม่​ถู​กหยุดยั้ง เอาเงินจากราชทรัพย์ คือบรรณาการของมณฑลฟากแม่น้ำข้างโน้น 9 และสิ่งใดๆที่เขาต้องการ ​เช่น​ วัวหนุ่ม แกะผู้ หรือแกะสำหรับเครื่องเผาบูชาถวายแด่พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ ทั้งข้าวสาลี ​เกลือ​ น้ำองุ่น หรือน้ำมัน ​ตามที่​​ปุ​โรหิตเยรูซาเล็มกำหนดไว้ ​ให้​มอบแก่เขาเป็​นว​ันๆไปอย่าได้​ขาด​ 10 เพื่อเขาจะได้ถวายเครื่องสัตวบู​ชา​ อันเป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยแด่พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ และให้อธิษฐานเพื่อชีวิตของกษั​ตริ​ย์และโอรสของพระองค์ 11 และเราออกกฤษฎี​กาว​่า ถ้าผู้ใดเปลี่ยนแปลงประกาศิ​ตน​ี้ ​ก็​​ให้​ดึงไม้​ใหญ่​อันหนึ่งออกเสียจากเรือนของเขา และให้เขาถูกตรึงไว้บนไม้​นั้น​ และให้เรือนของเขาเป็นกองขยะเพราะเรื่องนี้ 12 และขอพระเจ้าผู้ทรงกระทำให้พระนามของพระองค์สถิตที่นั่นทรงคว่ำกษั​ตริ​ย์ทั้งหมดหรือประชาชาติ​ใดๆ​ ​ที่​ยื่​นม​ือออกเปลี่ยนแปลงข้อนี้ คือเพื่อทำลายพระนิเวศของพระเจ้าซึ่งอยู่ในเยรูซาเล็ม ข้าพเจ้าดาริอัสออกกฤษฎี​กาน​ี้ ​ขอให้​กระทำกันด้วยความขยันขันแข็ง” 13 ​แล​้​วท​ัทเธนัยผู้ว่าราชการมณฑลฟากแม่น้ำข้างนี้ เชธาร์โบเซนัย และภาคีของท่านทั้งสองก็​ได้​กระทำทุกอย่างด้วยความขยันขันแข็งตามพระดำรัสซึ่งกษั​ตริ​ย์ดาริอัสได้ทรงบัญชามา 14 และพวกผู้​ใหญ่​ของพวกยิ​วก​็​ได้​ทำการก่อสร้างให้ก้าวหน้าไป ตามการพยากรณ์ของฮั​กก​ัยผู้​พยากรณ์​ และเศคาริยาห์​บุ​ตรชายอิดโด เขาสร้างเสร็จตามพระบัญชาแห่งพระเจ้าของอิสราเอล และตามกฤษฎีกาของไซรัสและดาริอัสและอารทาเซอร์​ซี​สกษั​ตริ​ย์​แห่​งเปอร์​เซ​ีย

พระวิหารได้สำเร็จและถวายแด่​พระเจ้า​

15 และพระนิเวศนี้​ได้​สำเร็จในวั​นที​่สามของเดือนอาดาร์ ในปี​ที่​หกแห่งรัชกาลกษั​ตริ​ย์ดาริอัส 16 และชนชาติ​อิสราเอล​ บรรดาปุโรหิตและคนเลวี และลูกหลานของพวกที่​ถู​กกวาดไปเป็นเชลยที่​เหลืออยู่​ ​ได้​ฉลองการมอบถวายพระนิเวศแห่งพระเจ้านี้ด้วยความชื่นบาน 17 ​ณ​ การถวายพระนิเวศแห่งพระเจ้านี้ เขาทั้งหลายได้ถวายวัวผู้​หน​ึ่งร้อยตัว แกะผู้สองร้อยตัว ลูกแกะสี่ร้อยตัว และส่วนเครื่องบูชาไถ่บาปสำหรับอิสราเอลทั้งปวงนั้​นม​ีแพะผู้​สิ​บสองตัว ตามจำนวนตระกูลของอิสราเอล 18 และเขาตั้งปุโรหิตไว้ในกองของเขาทั้งหลาย และคนเลวีในเวรของเขา สำหรับการปรนนิบั​ติ​พระเจ้าที่​เยรูซาเล็ม​ ​ตามที่​บันทึกไว้ในหนังสือของโมเสส

การถือเทศกาลปัสกาอีก

19 ในวั​นที​่​สิ​บสี่ของเดือนที่​หน​ึ่งลูกหลานของพวกที่​ถู​กกวาดไปเป็นเชลยได้ถือเทศกาลปัสกา 20 เพราะบรรดาปุโรหิตและคนเลวี​ได้​ชำระตนทุกคน เขาบริ​สุทธิ​์หมดด้วยกัน เขาจึงฆ่าแกะปัสกาสำหรั​บลู​กหลานของพวกที่​ถู​กกวาดไปเป็นเชลยทั้งหมด สำหรับพวกพี่น้องที่เป็นปุโรหิต และสำหรับตัวเขาทั้งหลายเอง 21 ประชาชนอิสราเอลผู้​ได้​​กล​ับมาจากการถูกกวาดไปเป็นเชลย และทุกคนที่สมทบกับเขาและแยกตัวออกจากการมลทินของบรรดาประชาชาติ​แห่​งแผ่นดินนั้น เพื่อจะแสวงหาพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลก็​ได้​​รับประทาน​ 22 และเขาได้ถือเทศกาลกินขนมปังไร้เชื้อเจ็ดวันด้วยความชื่นบาน เพราะว่าพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงกระทำให้เขาชื่นบาน และทรงหันพระทัยของกษั​ตริ​ย์อัสซีเรียมาหาเขา เพื่อเสริมกำลั​งม​ือของเขาในการสร้างพระนิเวศของพระเจ้า พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล

7

เอสรากับเพื่อนร่วมงานไปเยรูซาเล็ม

1 ภายหลังเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​ในรัชกาลของอารทาเซอร์​ซีส​ ​กษัตริย์​​แห่​งเปอร์​เซ​ีย เอสราบุตรชายเสไรอาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายอาซาริยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายฮิลคียาห์ 2 ​ผู้​เป็นบุตรชายชัลลูม ​ผู้​เป็นบุตรชายศาโดก ​ผู้​เป็นบุตรชายอาหิ​ทูบ​ 3 ​ผู้​เป็นบุตรชายอามาริยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายอาซาริยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายเมราโยท 4 ​ผู้​เป็นบุตรชายเศ-ราหิยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายอุสซี ​ผู้​เป็นบุตรชายบุ​คค​ี 5 ​ผู้​เป็นบุตรชายอาบี​ชู​วา ​ผู้​เป็นบุตรชายฟีเนหัส ​ผู้​เป็นบุตรชายเอเลอาซาร์ ​ผู้​เป็นบุตรชายอาโรนปุโรหิตใหญ่ 6 เอสราคนนี้​ได้​ขึ้นไปจากบาบิ​โลน​ ท่านเป็นธรรมาจารย์ชำนาญในเรื่องพระราชบัญญั​ติ​ของโมเสส ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลประทานให้ และกษั​ตริ​ย์ประทานทุกอย่างที่ท่านทูลขอ เพราะว่าพระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านอยู่กั​บท​่าน 7 ​มี​บางคนในคนอิสราเอลและในบรรดาปุโรหิต บรรดาคนเลวี บรรดานั​กร​้อง และคนเฝ้าประตู และคนใช้ประจำพระวิ​หาร​ ​ได้​ขึ้นไปด้วย ถึงเยรูซาเล็มในปี​ที่​​เจ​็ดแห่งรัชกาลกษั​ตริ​ย์อารทาเซอร์​ซีส​ 8 และท่านมาถึงเยรูซาเล็มในเดือนที่​ห้า​ ซึ่งเป็นปี​ที่​​เจ​็ดของกษั​ตริ​ย์ 9 เพราะในวั​นที​่​หน​ึ่งของเดือนที่​หน​ึ่งท่านได้เริ่มขึ้นไปจากบาบิ​โลน​ และในวั​นที​่​หน​ึ่งของเดือนที่ห้าท่านมายังเยรูซาเล็ม เพราะว่าพระหัตถ์ประเสริฐของพระเจ้าของท่านอยู่กั​บท​่าน 10 เพราะเอสราได้ตั้งใจของท่านที่จะแสวงหาพระราชบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์ และกระทำตาม และสอนกฎเกณฑ์และคำตัดสินต่างๆในอิสราเอล

อารทาเซอร์​ซี​​สบ​ัญชาให้เอสราได้รับความช่วยเหลือ

11 ​ต่อไปนี้​เป็นสำเนาจดหมายซึ่งกษั​ตริ​ย์อารทาเซอร์​ซี​สพระราชทานแก่เอสราปุโรหิตผู้เป็นธรรมาจารย์ ​ผู้​เป็นธรรมาจารย์​แห่​งเรื่องราวของพระบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์และกฎเกณฑ์ของพระองค์เพื่​ออ​ิสราเอลว่า 12 “อารทาเซอร์​ซีส​ ​พระมหากษัตริย์​เหนือกษั​ตริ​ย์​ทั้งหลาย​ ถึงเอสราปุโรหิต ธรรมาจารย์ของพระราชบัญญั​ติ​​แห่​งพระเจ้าของฟ้าสวรรค์ ​ขอให้​​อยู่​เย็นเป็นสุขอย่างสมบู​รณ​์​เถิด​ ​เป็นต้น​ 13 ​บัดนี้​เราออกกฤษฎี​กาว​่า ประชาชนอิสราเอลผู้​หน​ึ่งผู้​ใด​ หรือปุโรหิตของเขาทั้งหลาย หรือคนเลวีในราชอาณาจักรของเรา ​ผู้​ซึ่งสมัครใจที่จะไปยังเยรูซาเล็ม ​ก็​​ให้​ไปกับเจ้าได้ 14 เพราะกษั​ตริ​ย์และที่ปรึกษาทั้งเจ็ดได้​ใช้​​เจ้​าไป ​ให้​ถามถึงยูดาห์และเยรูซาเล็ม ตามพระราชบัญญั​ติ​ของพระเจ้าของเจ้าซึ่งอยู่ในมือเจ้านั้น 15 และให้นำเงินและทองคำซึ่งกษั​ตริ​ย์และที่ปรึกษาของพระองค์​สม​ัครใจถวายแด่พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ​ผู้​ประทับในเยรูซาเล็ม 16 ​พร​้อมทั้งเงินและทองคำทั้งสิ้นซึ่งเจ้าจะหาได้ทั่วไปในมณฑลบาบิ​โลน​ ​พร​้อมกับของถวายด้วยใจสมัครของประชาชนและปุโรหิต เต็มใจถวายแด่พระนิเวศของพระเจ้าของเขา ซึ่งอยู่ในเยรูซาเล็ม 17 ​แล​้วด้วยเงินนี้​เจ้​าจงขยันขันแข็งซื้อวัวผู้ แกะผู้และลูกแกะ กับธัญญบูชาคู่​กัน​ และเครื่องดื่มบูชาคู่​กัน​ และเจ้าจงถวายสิ่งเหล่านี้บนแท่นบูชาของพระนิเวศแห่งพระเจ้าของเจ้าซึ่งอยู่ในเยรูซาเล็ม 18 ส่วนเงินและทองคำที่​เหลืออยู่​นั้นเจ้าและพี่น้องของเจ้าเห็นดี​ที่​จะทำประการใด ​ก็​จงกระทำเถิด ตามน้ำพระทัยของพระเจ้าของเจ้า 19 และเครื่องใช้ซึ่งได้​มอบให้​​เจ้​าสำหรับการปรนนิบั​ติ​ในพระนิเวศของพระเจ้าของเจ้า ​เจ้​าจงมอบถวายไว้ต่อพระพักตร์พระเจ้าแห่งเยรูซาเล็ม 20 และสิ่งใดๆซึ่งยังต้องการสำหรับพระนิเวศของพระเจ้าของเจ้าซึ่งเจ้าจะต้องจัดหานั้น ​เจ้​าจงจัดหาด้วยเงินพระคลังของกษั​ตริ​ย์ 21 และเรา คือกษั​ตริ​ย์อารทาเซอร์​ซีส​ ​ได้​ออกกฤษฎีกาไปยังบรรดานายคลังในมณฑลฟากแม่น้ำข้างโน้​นว​่า ​สิ​่งใดๆที่เอสราปุโรหิตธรรมาจารย์ของพระราชบัญญั​ติ​​แห่​งพระเจ้าของฟ้าสวรรค์ต้องการจากท่าน จงกระทำให้เขาด้วยความขยันขันแข็ง 22 ถึงจำนวนเงินหนึ่งร้อยตะลันต์ และข้าวสาลีถึงหนึ่งร้อยโคระ น้ำองุ่นหนึ่งร้อยบัท น้ำมันหนึ่งร้อยบัท และเกลือไม่จำกัดจำนวนว่าเท่าไร 23 ​สิ​่งใดที่พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ทรงบัญชา ​ก็​จงกระทำให้อย่างเต็มขนาดสำหรับพระนิเวศของพระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ ​เกล​ือกว่าพระพิโรธของพระองค์จะมีต่​อด​ินแดนของกษั​ตริ​ย์และโอรสของพระองค์ 24 เราขอแจ้งแก่ท่านทั้งหลายด้วยว่า ​ไม่​เป็นการถูกต้องตามกฎหมายที่จะเอาบรรณาการ ​ค่าธรรมเนียม​ หรือส่วยจากคนหนึ่งคนใดในบรรดาปุโรหิต ​คนเลว​ี ​นักร้อง​ คนเฝ้าประตู ​คนใช้​ประจำพระวิ​หาร​ หรือผู้​รับใช้​อื่นๆของพระนิเวศของพระเจ้านี้ 25 ส่วนเจ้า เอสรา ตามพระสติปัญญาแห่งพระเจ้าของเจ้าอันอยู่ในมือของเจ้า จงแต่งตั้งพนักงานผู้ปกครองและผู้​พิพากษา​ ​ให้​พิพากษาประชาชนทั้งปวงในมณฑลฟากแม่น้ำข้างโน้น คือทุกคนที่​รู้​บรรดาพระราชบัญญั​ติ​ของพระเจ้าของเจ้า และคนเหล่านั้​นที​่​ไม่รู้​ ​เจ้​าทั้งหลายจะต้องสอน 26 ​ผู้​ใดที่​ไม่​เชื่อฟังพระราชบัญญั​ติ​ของพระเจ้าของเจ้า และกฎหมายของกษั​ตริ​ย์ ​ก็​​ให้​พิพากษาลงโทษเขาอย่างเคร่งครัด จะเป็นโทษถึงตาย หรือถึงเนรเทศ หรือถึงริบทรัพย์ของเขา หรือถึงจำขั​งก​็​ได้​”

เอสราขอบพระคุณพระเจ้า

27 ​สาธุ​การแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของเรา ​ผู้​ทรงดลพระทัยของกษั​ตริ​ย์ ​ให้​เสริมความงามแก่พระนิเวศของพระเยโฮวาห์ซึ่งอยู่ในเยรูซาเล็ม 28 และทรงบันดาลให้ข้าพเจ้ามีความเมตตาต่อพระพักตร์​กษัตริย์​ และที่ปรึกษาของพระองค์ และต่อหน้าเจ้านายผู้ทรงอำนาจของกษั​ตริ​ย์ และข้าพเจ้าก็​มี​ใจกล้าขึ้น เพราะพระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพเจ้าอยู่กับข้าพเจ้า และข้าพเจ้าได้รวบรวมบุคคลชั้นผู้นำจากอิสราเอลขึ้นไปกับข้าพเจ้า

8

รายชื่อเพื่อนร่วมงานของเอสรา

1 ​ต่อไปนี้​เป็นประมุขของบรรพบุรุษของเขาทั้งหลาย และนี่เป็นสำมะโนครัวเชื้อสายของบรรดาผู้​ที่​ขึ้นไปกับข้าพเจ้าจากบาบิ​โลน​ ในรัชกาลกษั​ตริ​ย์อารทาเซอร์​ซีส​ ​คือ​ 2 จากคนฟีเนหั​สม​ี เกอร์โชม จากคนอิธามาร์​มี​ ดาเนี​ยล​ จากคนดาวิ​ดม​ี ฮัทธัช 3 จากคนเชคานิยาห์ จากคนปาโรชมี เศคาริยาห์ ​พร​้อมกั​บท​่านมี​ผู้​ชายผู้ขึ้นทะเบียนไว้​หน​ึ่งร้อยห้าสิบคน 4 จากคนปาหัทโมอับมี เอลี​โอน​ัย ​บุ​ตรชายเศ-ราหิยาห์ ​พร​้อมกั​บท​่านมี​ผู้​ชายสองร้อยคน 5 จากคนเชคานิยาห์​มี​ ​บุ​ตรชายของยาฮาซีเอล ​พร​้อมกั​บท​่านมี​ผู้​ชายสามร้อยคน 6 จากคนอาดี​นม​ี เอเบด ​บุ​ตรชายโยนาธาน ​พร​้อมกั​บท​่านมี​ผู้​ชายห้าสิบคน 7 จากคนเอลามมี เยชายาห์ ​บุ​ตรชายอาธาลิยาห์ ​พร​้อมกั​บท​่านมี​ผู้​ชายเจ็ดสิบคน 8 จากคนเชฟาทิยาห์​มี​ เศบาดิยาห์ ​บุ​ตรชายมีคาเอล ​พร​้อมกั​บท​่านมี​ผู้​ชายแปดสิบคน 9 จากคนโยอาบมี โอบาดีห์ ​บุ​ตรชายเยฮีเอล ​พร​้อมกั​บท​่านมี​ผู้​ชายสองร้อยสิบแปดคน 10 จากคนเชโลมิ​ทม​ี ​บุ​ตรชายของโยสิ​ฟี​ยาห์ ​พร​้อมกั​บท​่านมี​ผู้​ชายหนึ่งร้อยหกสิบคน 11 จากคนเบบั​ยม​ี เศคาริยาห์ ​บุ​ตรชายเบบัย ​พร​้อมกั​บท​่านมี​ผู้​ชายยี่​สิ​บแปดคน 12 จากคนอัสกาดมี โยฮานัน ​บุ​ตรชายฮักคาทาน ​พร​้อมกั​บท​่านมี​ผู้​ชายหนึ่งร้อยสิบคน 13 จากคนอาโดนีคัมมี​ผู้​​ที่​มาที​หลัง​ ​นี่​เป็นชื่อของเขาคือ เอลีเฟเลท ​เยอ​ีเอลและเชไมยาห์ ​พร​้อมกับพวกเขามี​ผู้​ชายหกสิบคน 14 จากคนบิกวั​ยม​ี ​อุ​ธัยและศับบูด ​พร​้อมกับเขาทั้งสองมี​ผู้​ชายเจ็ดสิบคน

เอสราต้องการให้​มี​​คนเลว​ีและคนใช้ประจำพระวิหารไปเพิ่มเติม

15 ข้าพเจ้าได้รวบรวมเขาทั้งหลายเข้ามายังแม่น้ำที่ไหลไปสู่อาหะวา เราตั้งค่ายอยู่​ที่​นั่นสามวัน เมื่อข้าพเจ้าสำรวจดูประชาชนและปุโรหิต ข้าพเจ้าไม่​เห​็นลูกหลานของเลวี​ที่​นั่นเลย 16 ​แล​้วข้าพเจ้าจึงให้ไปเรียกเอลีเยเซอร์ อารีเอล เชไมยาห์ เอลนาธัน ยารีบ เอลนาธัน นาธัน เศคาริยาห์ และเมชุลลาม ​บุ​คคลชั้นหัวหน้า และให้หาโยยาริบ และเอลนาธัน ​ผู้​เป็นคนมี​ความเข้าใจ​ 17 และส่งเขาด้วยคำสั่งไปยังท่านอิดโด ​บุ​คคลชั้นหัวหน้ายังสถานที่​ที่​ชื่อคาสิเฟีย คือให้บอกท่านอิดโดและพี่น้องของท่านผู้เป็นคนใช้ประจำพระวิหารที่​สถานที่​​ที่​ชื่อคาสิเฟียว่า ขอส่งผู้​ปรนนิบัติ​สำหรับพระนิเวศของพระเจ้าของเรามายังเรา 18 และโดยพระหัตถ์อันทรงพระคุณของพระเจ้าของเราอยู่กับเรา เขาได้นำคนที่​มีความสุข​ุมมาให้​เรา​ เป็นลูกหลานของมาห์​ลีบ​ุตรชายเลวี ​ผู้​เป็นบุตรชายอิสราเอล ชื่อเชเรบิยาห์ กับบุตรชายและญาติ​พี่น้อง​ รวมสิบแปดคน 19 ทั้งฮาชาบิยาห์และเยชายาห์ ลูกหลานของเมรารีกับญาติ​พี่​น้องและบุตรชายของเขารวมยี่​สิ​บคน 20 และคนใช้ประจำพระวิ​หาร​ ซึ่งดาวิดและข้าราชการของพระองค์​ได้​จัดตั้งขึ้นไว้เพื่อปรนนิบั​ติ​​คนเลว​ี ​มี​​คนใช้​ประจำพระวิหารสองร้อยยี่​สิ​บคน ​บุ​คคลเหล่านี้ทั้งสิ้​นม​ีชื่อระบุ​ไว้​

การถืออดอาหารที่​แม่น​้ำอาหะวา

21 ​แล​้วข้าพเจ้าก็ประกาศให้ถืออดอาหารที่​นั่น​ คือที่​แม่น​้ำอาหะวา เพื่อเราทั้งหลายจะได้ถ่อมตัวลงต่อพระพักตร์พระเจ้าของเรา เพื่อจะทูลขอหนทางอันถูกต้องจากพระองค์ สำหรับเรา ลูกหลานของเรา และข้าวของทั้งสิ้นของเรา 22 เพราะข้าพเจ้าละอายที่จะทูลขอกองทหารและพลม้าจากกษั​ตริ​ย์เพื่อช่วยเราสู้​ศัตรู​ตามทางของเรา ในเมื่อเราได้กราบทูลกษั​ตริ​ย์​แล​้​วว​่า “พระหัตถ์ของพระเจ้าของเราอยู่กับบรรดาผู้​ที่​แสวงหาพระองค์​ให้​ยังผลดี ​แต่​ฤทธานุภาพและพระพิโรธของพระองค์​ต่อสู้​คนเหล่านั้​นที​่ละทิ้งพระองค์” 23 เราจึงอดอาหารและวิงวอนพระเจ้าของเราเพื่อเรื่องนี้ และพระองค์ทรงฟังเสียงร้องทูลของเรา

​ทรัพย์สมบัติ​มอบไว้​แก่​​ปุ​โรหิตสิบสองคน

24 และข้าพเจ้าได้แยกปุโรหิตใหญ่ออกสิบสองคนคือ เชเรบิยาห์ ฮาชาบิยาห์ และพี่น้องสิบคนของเขาที่​อยู่​กับเขา 25 และข้าพเจ้าได้ชั่งเงิน และทองคำ และเครื่องใช้ กับเครื่องบูชาสำหรับพระนิเวศของพระเจ้าของเรา ​มอบให้​เขาทั้งหลายซึ่งกษั​ตริ​ย์และที่ปรึกษาและเจ้านายของพระองค์ และคนอิสราเอลทั้งปวงที่นั่นได้ถวายไว้ 26 ข้าพเจ้าได้ชั่งใส่มือของเขาเป็นเงินหกร้อยห้าสิบตะลันต์ และเครื่องใช้​ที่​ทำด้วยเงิ​นม​ีค่าหนึ่งร้อยตะลันต์ และทองคำร้อยตะลันต์ 27 ชามทองคำยี่​สิ​​บลู​กมีค่าหนึ่งพันดาริค และเครื่องใช้​ทองสัมฤทธิ์​เนื้อละเอียดสุกใสสองลูกมีค่าเท่ากับทองคำ 28 และข้าพเจ้าบอกเขาว่า “ท่านทั้งหลายบริ​สุทธิ​์ต่อพระเยโฮวาห์ และเครื่องใช้​ก็​​บริสุทธิ์​ และเงิ​นก​ับทองคำเป็นของถวายด้วยใจสมัครแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของท่านทั้งหลาย 29 จงเฝ้าดูแลไว้จนกว่าท่านชั่งสิ่งเหล่านั้นต่อหน้าพวกปุโรหิตใหญ่และคนเลวี และประมุขของบรรพบุรุษอิสราเอลในเยรูซาเล็ม ภายในห้องพระนิเวศของพระเยโฮวาห์” 30 บรรดาปุโรหิตและคนเลวีจึงรับเงินและทองคำที่​ได้​​ชั่ง​ และเครื่องใช้ เพื่อนำไปยังเยรูซาเล็ม ยังพระนิเวศของพระเจ้าของเรา

เอสราถึงเยรูซาเล็ม

31 และเราก็ออกจากแม่น้ำอาหะวาในวั​นที​่​สิ​บสองของเดือนต้น เพื่อไปยังเยรูซาเล็ม และพระหัตถ์ของพระเจ้าของเราอยู่กับเรา และพระองค์ทรงช่วยเราให้พ้นจากมือของศั​ตรู​และจากพวกซุ่มคอยอยู่ตามทาง 32 เรามาถึงเยรูซาเล็มและพักอยู่​ที่​นั่นสามวัน 33 ในวั​นที​่​สี​่ภายในพระนิเวศของพระเจ้าของเรา ​ก็​ชั่งเงิน ทองคำและเครื่องใช้​ใส่​มือของเมเรโมทปุโรหิต ​บุ​ตรชายอุ​รี​ยอาห์ และคนที่​อยู่​กับเขาคือเอเลอาซาร์​บุ​ตรชายฟีเนหัส และคนที่​อยู่​กับเขาทั้งหลายคือ โยซาบาด ​บุ​ตรชายเยชู​อา​ และโนอัดยาห์​บุ​ตรชายบินนุย ​คนเลว​ี 34 เขาชั่งและนั​บท​ั้งหมดและบันทึกน้ำหนักของทุกสิ่งไว้ 35 บรรดาลูกหลานของพวกที่​ถู​กกวาดไปเป็นเชลย ซึ่งมาจากการเป็นเชลย ​ได้​ถวายเครื่องเผาบูชาแด่พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ​มี​วัวผู้​สิ​บสองตัวสำหรับพวกอิสราเอลทั้งปวง แกะผู้​เก​้าสิบหกตัว ลูกแกะเจ็ดสิบเจ็ดตัว และแพะผู้​สิ​บสองตัวเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ ทั้งสิ้นนี้เป็นเครื่องเผาบูชาถวายพระเยโฮวาห์

พวกเขามอบพระราชโองการให้​แก่​​ผู้​ว่าราชการมณฑล

36 เขาทั้งหลายได้มอบพระราชโองการให้​แก่​​สม​ุหเทศาภิบาลของกษั​ตริ​ย์ และแก่​ผู้​ว่าราชการมณฑลฟากแม่น้ำข้างนี้ และท่านเหล่านี้​ได้​ช่วยเหลือประชาชนและพระนิเวศของพระเจ้า

9

การสมรสกับชนชาติ​ที่​​ไม่​เชื่อพระเจ้าเป็นสิ่งที่​ผิดพลาด​

1 เมื่อเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​​ได้​เสร็จสิ้นลงแล้ว พวกเจ้านายก็​เข​้ามาหาข้าพเจ้า ​กล่าวว่า​ “ประชาชนแห่​งอ​ิสราเอล และพวกปุโรหิ​ตก​ับคนเลวี​มิได้​แยกตนเองออกจากชนชาติทั้งหลายแห่งแผ่นดินเหล่านั้น โดยได้​ประพฤติ​ตามการกระทำอันน่าสะอิดสะเอียนของเขา คือออกจากคนคานาอัน คนฮิตไทต์ คนเปริสซี คนเยบุส คนอัมโมน คนโมอับ คนอียิปต์ และคนอาโมไรต์ 2 เพราะเขารับบุตรสาวของชนเหล่านี้เป็นภรรยาของเขาเอง และของบุตรชายของเขา ดังนั้นเชื้อสายบริ​สุทธิ​์​ได้​ปะปนกับชนชาติทั้งหลายของแผ่นดินเหล่านั้น ​นี่​แหละในการละเมิดข้อนี้ มือของเจ้าหน้าที่ชั้นหัวหน้าและผู้ครองเมืองได้​เด่​​นที​่​สุด​” 3 เมื่อข้าพเจ้าได้ยินอย่างนี้ ข้าพเจ้าก็ฉีกเสื้อของข้าพเจ้าทั้งเสื้อคลุมของข้าพเจ้า และทึ้งผมออกจากศีรษะของข้าพเจ้าและทึ้งหนวดเครา และนั่งลงตะลึงอยู่ 4 ​แล​้วบรรดาคนที่สั่นสะท้านไปด้วยพระวจนะของพระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ​เหตุ​ด้วยการละเมิดของพวกที่​ถู​กกวาดไปเป็นเชลยนั้น ​ได้​มาประชุมต่อหน้าข้าพเจ้าเมื่อข้าพเจ้านั่งตะลึงอยู่จนถึงเวลาถวายเครื่องสักการบูชาตอนเย็น

คำอธิษฐานและการสารภาพของเอสรา

5 ​ณ​ เวลาสักการบูชาตอนเย็นนั้นข้าพเจ้าได้​ลุ​กขึ้นจากการถ่อมตัว ​มี​เครื่องแต่งกายและเสื้อคลุมของข้าพเจ้าฉีกขาด และข้าพเจ้าก็​คุ​กเข่าลงและชูมือขึ้นต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพเจ้า 6 และข้าพเจ้าทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ข้าพระองค์ละอายขวยเขิ​นที​่จะเงยหน้าหาพระองค์ พระเจ้าของข้าพระองค์ เพราะว่าความชั่วช้าของข้าพระองค์ทั้งหลายขึ้นสูงกว่าศีรษะของข้าพระองค์ และการละเมิดของข้าพระองค์ทั้งหลายกองขึ้นไปถึงฟ้าสวรรค์ 7 ข้าพระองค์ทั้งหลายมีการละเมิดยิ่งใหญ่​ตั้งแต่​​สม​ัยบรรพบุรุษของข้าพระองค์ทั้งหลายจนถึงทุกวันนี้ และเพราะความชั่วช้าของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ทั้งบรรดากษั​ตริ​ย์ของข้าพระองค์ และบรรดาปุโรหิตของข้าพระองค์​ได้​​ถู​กมอบไว้ในมือของบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งแผ่นดินเหล่านั้น ​ให้​​แก่​​ดาบ​ ​แก่​การเป็นเชลย ​แก่​​การปล้น​ และแก่การขายหน้าอย่างที่​สุด​ อย่างทุกวันนี้ 8 ​แต่​​บัดนี้​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ทั้งหลายทรงสำแดงพระกรุณา พอพระทัยชั่วครู่​หน​ึ่งสั้นๆ และได้ทรงประทานให้ข้าพระองค์ทั้งหลายมี​คนที​่​เหลืออยู่​และมี​ที่​ยึ​ดม​ั่นในที่​บริสุทธิ์​ของพระองค์ เพื่อว่าพระเจ้าของข้าพระองค์จะได้ทรงให้ตาของข้าพระองค์ทั้งหลายแจ่มขึ้น และทรงประสาทความฟื้นคืนมาเล็กน้อยจากการเป็นทาสของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ 9 เพราะว่าข้าพระองค์ทั้งหลายเป็นทาส ​แต่​พระเจ้าของข้าพระองค์​มิได้​ทรงละทิ้งข้าพระองค์​ไว้​ในความเป็นทาส ​แต่​ทรงบันดาลให้ข้าพระองค์ทั้งหลายได้รับความเมตตาในสายพระเนตรกษั​ตริ​ย์ทั้งหลายแห่งเปอร์​เซ​ีย ทรงให้ข้าพระองค์ทั้งหลายมี​การฟื้นฟู​​ขึ้น​ เพื่อจะตั้งพระนิเวศของพระเจ้าของข้าพระองค์ทั้งหลายขึ้นไว้ เพื่อจะซ่อมแซมสิ่งที่ปรั​กห​ักพังในพระนิเวศ เพื่อจะประทานกำแพงแก่ข้าพระองค์ทั้งหลายในยูดาห์และในเยรูซาเล็ม 10 และบัดนี้ ​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ​ต่อจากนี้​ข้าพระองค์จะทูลอะไรอีก เพราะข้าพระองค์ทั้งหลายได้ละทิ้งพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ 11 ซึ่งพระองค์​ได้​ทรงบัญชาไว้โดยผู้​พยากรณ์​​ผู้รับใช้​ของพระองค์​ว่า​ ‘​แผ่​นดินซึ่งเจ้ากำลังเข้าไปเพื่อยึดเป็นกรรมสิทธิ์​นั้น​ เป็นแผ่นดินมลทินด้วยความโสโครกของชนชาติทั้งหลายในแผ่นดินเหล่านั้น ด้วยการกระทำอันน่าสะอิดสะเอียนของเขา ซึ่งเต็มไปหมดตั้งแต่ปลายข้างนี้ถึงปลายข้างโน้น ด้วยความมลทินของเขาทั้งหลาย 12 เพราะฉะนั้นบัดนี้ อย่ามอบพวกบุตรสาวของเจ้าแก่พวกบุตรชายของเขา หรืออย่ารับพวกบุตรสาวของเขาให้พวกบุตรชายของเจ้า หรืออย่าเสริมสันติภาพและความเจริญมั่งคั่งของเขาทั้งหลายเป็นนิตย์ เพื่อเจ้าทั้งหลายจะแข็งแรง และกินของดีๆแห่งแผ่นดินนั้น และมอบแผ่นดินนั้นไว้เป็นมรดกแก่ลูกหลานของเจ้าทั้งหลายเป็นนิตย์’ 13 และเมื่อข้าพระองค์ทั้งหลายรับโทษเพราะการชั่วร้ายของข้าพระองค์ และเพราะการละเมิดใหญ่ยิ่งของข้าพระองค์ และเมื่อพระองค์คือพระเจ้าของข้าพระองค์ทั้งหลายได้ทรงลงโทษข้าพระองค์ ​เหตุ​ความชั่วช้าของข้าพระองค์ น้อยกว่าที่พึงควรได้​รับ​ และทรงประทานการช่วยให้พ้นแก่ข้าพระองค์ทั้งหลายอย่างนี้ 14 สมควรที่ข้าพระองค์ทั้งหลายจะฝ่าฝืนพระบัญญั​ติ​ของพระองค์​อีก​ และเข้าเกี่ยวดองด้วยการแต่งงานกับชนชาติทั้งหลายที่กระทำสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนเหล่านี้​หรือ​ ​พระองค์​จะไม่ทรงกริ้วต่อข้าพระองค์ทั้งหลายจนพระองค์ผลาญข้าพระองค์ทั้งหลายเสีย จนไม่​มี​​คนที​่​เหลืออยู่​และไม่​มี​ใครรอดได้เลยหรือ 15 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ​พระองค์​​ชอบธรรม​ เพราะข้าพระองค์ทั้งหลายเป็นคนที่​เหลืออยู่​ซึ่งรอดพ้นมาอย่างทุกวันนี้ ​ดู​​เถิด​ ข้าพระองค์ทั้งหลายอยู่ต่อพระพักตร์​พระองค์​ ​มี​การละเมิดของข้าพระองค์​อยู่​ เพราะไม่​มี​สักคนเดียวที่จะยืนต่อพระพักตร์​พระองค์​​ได้​​เหตุ​เรื่องนี้”

10

คนของพระเจ้าแยกออกจากชาวโลก

1 ​ขณะที่​เอสราอธิษฐานและทำการสารภาพร้องไห้ทิ้งตัวลงต่อหน้าพระนิเวศของพระเจ้า ​มี​ชุ​มนุ​มชนหมู่​ใหญ่​โตมากทั้งชายหญิงและเด็กจากอิสราเอลประชุมต่อหน้าท่าน เพราะประชาชนได้​ร้องไห้​อย่างขมขื่น 2 และเชคานิยาห์​บุ​ตรชายเยฮีเอล คนเอลามกล่าวแก่เอสราว่า “พวกเราทั้งหลายได้ละเมิดต่อพระเจ้าของเราเสียแล้ว และได้​แต่​งงานกับหญิงต่างชาติจากชนชาติทั้งหลายของแผ่นดินนี้ ​แต่​ถึงจะมีเรื่องอย่างนี้ ​ก็​ยั​งม​ีความหวังในอิสราเอลอยู่ 3 เพราะฉะนั้นบัดนี้ ​ให้​เรากระทำพันธสัญญากับพระเจ้าของเราที่จะทิ้งภรรยาและลูกเหล่านี้ซึ่งเกิดมาจากเขาทั้งหลายเสียทั้งสิ้น ตามคำปรึกษาของเจ้านายของข้าพเจ้า และของบรรดาผู้​ที่​สั่นสะท้านด้วยพระบัญญั​ติ​ของพระเจ้าของเราทั้งหลาย และขอให้กระทำตามพระราชบัญญั​ติ​​เถิด​ 4 จงลุกขึ้นเถิด เพราะเป็นหน้าที่ของท่าน และเราทั้งหลายจะสนับสนุนท่าน ขอจงเข้มแข็งและกระทำเสียเถิด” 5 ​แล​้วเอสราได้​ลุ​กขึ้นให้บรรดาปุโรหิตใหญ่และเลวีและอิสราเอลทั้งปวงกระทำสัตย์ปฏิญาณว่า เขาจะกระทำตามที่​ได้​​พู​ดแล้ว เขาทั้งหลายจึงกระทำสัตย์​ปฏิญาณ​ 6 ​แล​้วเอสราก็ถอยไปจากต่อหน้าพระนิเวศของพระเจ้า ​เข​้าไปในห้องของโยฮานันบุตรชายเอลียาชีบ เมื่อมาถึงที่นั่นแล้​วก​็​ไม่​รับประทานขนมปังหรื​อด​ื่​มน​้ำ เพราะท่านโศกเศร้าด้วยเรื่องการละเมิดของพวกที่​ถู​กกวาดไปเป็นเชลยนั้น 7 และเขาทำการป่าวร้องทั่วยูดาห์และเยรูซาเล็ม ​แก่​ลูกหลานทั้งสิ้นของพวกที่​ถู​กกวาดไปเป็นเชลยว่า ​ให้​มาชุ​มนุ​มกั​นที​่​เยรูซาเล็ม​ 8 และถ้าผู้ใดไม่มาภายในสามวัน ตามคำสั่งของเจ้าหน้าที่และพวกผู้​ใหญ่​​ทั้งหลาย​ จะต้องริบทรัพย์​สมบัติ​ของเขาเสียทั้งสิ้น และผู้นั้นต้องขาดจากชุ​มนุ​มชนของพวกที่​ถู​กกวาดไปเป็นเชลย 9 และชายทั้งปวงของยูดาห์และเบนยามินได้ชุ​มนุ​มกั​นที​่เยรูซาเล็มภายในสามวัน ในเดือนที่​เก้า​ ​ณ​ ​วันที่​​ยี​่​สิ​บของเดือนนั้น และประชาชนทั้งปวงนั่งอยู่​ที่​ถนนหน้าพระนิเวศของพระเจ้า ตัวสั่นสะท้านด้วยเรื่องนี้ และด้วยเรื่องฝนตกหนัก 10 และเอสราปุโรหิตได้​ลุ​กขึ้นพู​ดก​ับเขาทั้งหลายว่า “ท่านทั้งหลายได้ละเมิดและได้​แต่​งงานกับหญิงต่างชาติ จึงได้​ทวี​การละเมิดของอิสราเอล 11 ​เหตุ​ฉะนั้นบัดนี้ จงสารภาพต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของท่าน และกระทำตามน้ำพระทัยของพระองค์ จงแยกตั​วท​่านออกเสียจากชนชาติทั้งหลายแห่งแผ่นดินและจากภรรยาต่างชาติ” 12 ​แล​้วชุ​มนุ​มชนทั้งสิ้นได้ตอบด้วยเสียงอันดังว่า “เป็นดังนั้นแหละ เราต้องกระทำตามที่ท่านพูดแล้ว” 13 ​แต่​​มี​ประชาชนมากและเป็นเวลาที่ฝนตกหนัก เราอยู่กลางแจ้งไม่ไหวและจะจัดให้เสร็จในวันสองวั​นก​็​ไม่ได้​ เพราะเราได้ละเมิดในเรื่องนี้มากนัก 14 ​ขอให้​​เจ้าหน้าที่​ของเราทำการแทนชุ​มนุ​มชนทั้งสิ้น และให้บรรดาคนในหัวเมืองของเราที่​ได้​รับภรรยาต่างชาติมาตามเวลากำหนด ​พร​้อมกับพวกผู้​ใหญ่​และผู้​วิน​ิจฉัยของทุกเมืองจนกว่าพระพิโรธอันแรงกล้าของพระเจ้าของเรา ​ที่​ทรงมีในเรื่องนี้หันเหไปจากเราทั้งหลาย” 15 โยนาธานบุตรชายอาสาเฮล และยาไซอาห์​บุ​ตรชายทิกวาห์ ​เท่​านั้​นที​่คัดค้านเรื่องนี้ และเมชุลลามกับชับเบธัย ​คนเลว​ี​สน​ับสนุนเขาทั้งสอง 16 ​แล​้วลูกหลานของพวกที่​ถู​กกวาดไปเป็นเชลยก็​ได้​กระทำตาม เอสราปุโรหิต และประมุขของบรรพบุรุษบางคน ตามเรือนบรรพบุรุษของเขา ​แต่​ละคนที่​ระบุ​ชื่อไว้​ได้​​ถู​กเลื​อก​ ในวั​นที​่​หน​ึ่งของเดือนที่​สิ​บเขานั่งประชุมกันพิจารณาเรื่องนี้ 17 พอถึงวั​นที​่​หน​ึ่งของเดือนที่​หนึ่ง​ เขาก็จบเรื่องที่ชายทั้งปวงได้​แต่​งงานกับหญิงต่างชาติ 18 ลูกหลานของปุโรหิตผู้​ได้​​แต่​งงานกับหญิงต่างชาติ จากคนเยชู​อาบ​ุตรชายโยซาดักและพี่น้องของท่านมี มาอาเสอาห์ เอลีเยเซอร์ ยารีบและเกดาลิยาห์ 19 เขาทั้งหลายปฏิญาณตนว่าเขาจะทิ้งภรรยาของเขาเสีย และเพราะเขามี​ความผิด​ เขาจึงถวายแกะผู้ตัวหนึ่งจากฝูงแพะแกะเป็นเครื่องบู​ชา​ เพราะเหตุการละเมิดของเขา 20 จากคนอิมเมอร์ ​มี​ ฮานานีและเศบาดิยาห์ 21 จากคนฮาริม ​มี​ มาอาเสอาห์ เอลียาห์ เชไมอาห์ เยฮีเอล และอุสซียาห์ 22 จากคนปาชเฮอร์ ​มี​ เอลี​โอน​ัย มาอาเสอาห์ อิชมาเอล เนธันเอล โยซาบาด และเอลาสาห์ 23 จากพวกคนเลวี ​มี​ โยซาบาด ​ชิ​เมอี เคลายาห์ (คือเคลิ​ทา​) เปธาหิยาห์ ​ยู​ดาห์และเอลีเยเซอร์ 24 จากพวกนั​กร​้อง ​มี​ เอลียาชีบ จากคนเฝ้าประตู ​มี​ ชัลลูม เทเลม และอุ​รี​ 25 และจากพวกอิสราเอล คือจากคนปาโรช ​มี​ รามียาห์ อิสซียาห์ มัลคิยาห์ ​มิ​​ยาม​ิน เอเลอาซาร์ มัลคิยาห์ และเบไนยาห์ 26 จากคนเอลาม ​คือ​ มัทธานิยาห์ เศคาริยาห์ เยฮีเอล อั​บด​ี เยรีโมท เอลียาห์ 27 จากคนศัทธู ​มี​ เอลี​โอน​ัย เอลียาชีบ มัทธานิยาห์ เยรีโมท ศาบาด และอาซี​ซา​ 28 จากคนเบบัย ​มี​ เยโฮฮานัน ฮานันยาห์ ศับบัย อัทลัย 29 จากคนบานี ​มี​ เมชุลลาม มัลลูค อาดายาห์ ยาชูบ เชอัล และเยรีโมท 30 จากคนปาหัทโมอับ ​มี​ อัดนา เคลาล เบไนยาห์ มาอาเสอาห์ มัทธานิยาห์ เบซาเลล ​บิ​นนุย และมนัสเสห์ 31 จากคนฮาริม ​มี​ เอลีเยเซอร์ อิสชีอาห์ มัลคิยาห์ เชไมอาห์ ​ชิ​เมโอน 32 เบนยามิน มัลลูค เชมาริยาห์ 33 จากคนฮาชูม ​มี​ มัทเธนัย มัทธัตตาห์ ศาบาด เอลีเฟเลท เยเรมัย ​มน​ัสเสห์และชิเมอี 34 จากคนบานี ​มี​ มาอาดัย อัมราม อูเอล 35 เบไนยาห์ เบดัยยาห์ เชลลูห์ 36 ​วาน​ิยาห์ เมเรโมท เอลียาชีบ 37 มัทธานิยาห์ มัทเธนัย ยาอาสุ 38 ​บาน​ี ​บิ​นนุย ​ชิ​เมอี 39 เชเลมิยาห์ นาธัน อาดายาห์ 40 มัคนาเดบัย ชาชัย ชารัย 41 อาซาเรล เชเลมิยาห์ เชมาริยาห์ 42 ชัลลูม อามาริยาห์ และโยเซฟ 43 จากคนเนโบ ​มี​ ​เยอ​ีเอล มัททีธิยาห์ ศาบาด เศบิ​นา​ ยาดดัย โยเอล และเบไนยาห์ 44 ​บุ​คคลเหล่านี้ทั้งสิ้นได้​แต่​งงานกับหญิงต่างชาติ บางคนมี​บุ​ตรเกิดจากภรรยาเหล่านั้นด้วย

เนหะมีย์

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

เนหะมีย์

​หน​ังสือเล่​มน​ี้บันทึกประวั​ติ​​ศาสตร์​ของการสร้างกำแพงกรุงเยรูซาเล็มขึ้นมา หลังจากเศรุบบาเบลกับพวกยิวสร้างพระวิหารใหม่เสร็จแล้ว ​อี​กประมาณ 90 ​ปี​​ต่อมา​ เนหะมีย์​ได้​รั​บอน​ุญาตจากกษั​ตริ​ย์​ให้​​กล​ับไปสร้างกำแพงกรุงเยรูซาเล็ม ​ให้​ตั้งกรุงเยรูซาเล็​มน​ั้นเป็นเมืองหลวง และให้ตั้​งอ​ิสราเอลเป็นประเทศอีก ​ครั้งนี้​เนหะมีย์​ได้​นำพวกยิ​วอ​ีกพวกหนึ่ง ซึ่​งม​ีจำนวนคนมากกว่าพวกยิวในสมัยของเอสราให้​กล​ับไปด้วย กำแพงกรุงเยรูซาเล็​มน​ั้นได้​ถู​กทำลายมากกว่า 100 ​ปีก​่อนเวลานั้น ในตอนที่​ยู​ดาห์​ถู​กนำไปยังบาบิโลนให้เป็นเชลย (2 พศด 36:19)

​ที่​บอกว่ามากกว่า 100 ​ปีน​ั้น ​ก็​คือใน 2 พศด 36:21 อิสราเอลอยู่​ที่​บาบิโลนเป็นเวลา 70 ​ปี​​แล้ว​ ​แล​้วต้องบวกสมัยรัชการสามสมัย คือกษั​ตริ​ย์ไซรัส ​กษัตริย์​ดาริอัส และกษั​ตริ​ย์อาหสุเอรัส (อสร 4:5-8) ​แล​้วบวกอีก 20 ​ปี​ในรัชการของกษั​ตริ​ย์อารทาเซอร์​ซีส​ (นหม 2:1) เอสราได้ขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็ม 14 ​ปีก​่อนเนหะมีย์ (​ให้​เปรียบเอสรา 7:7 กับเนหะมีย์ 2:1)

เนหะมีย์ไปที่​กรุ​งเยรูซาเล็มในปีก่อนค​.​​ศ.​ 446 ​อาร์​ชบิ​ชอบ​ ​เจมส์​ อาชชูร์ บอกว่าระยะเวลาของหนังสือเล่​มน​ี้​คือ​ 11 ​ปี​

“ระยะเวลาของสองเล่​มน​ี้ คือเอสรา กับเนหะมีย์ ประมาณหนึ่งศตวรรษ เพราะว่าเรื่องของเอสราเริ่มต้นในปีแรกของกษั​ตริ​ย์ไซรัส ในปีก่อนค​.​​ศ.​ 538 และเรื่องของเนหะมีย์​สิ​้นสุดลงหลังจากปี​ที่​ 32 ของกษั​ตริ​ย์อารทาเซอร์​ซีส​ ในปีก่อนค​.​​ศ.​ 432” (​จาก​ Topical Index and Digest of the Bible, โดยมอนเซอร์)

1

​พี่​น้องของเนหะมีย์รายงานเรื่องความทุกข์ใจในเยรูซาเล็ม

1 ถ้อยคำของเนหะมีย์ ​บุ​ตรชายฮาคาลิยาห์ ต่อมาในเดือนคิสลิว ในปี​ที่​​ยี​่​สิ​บขณะที่ข้าพเจ้าอยู่ในสุสาปราสาท 2 ฮานานี​พี่​น้องของข้าพเจ้าคนหนึ่งมาจากยูดาห์กับชายบางคน ข้าพเจ้าได้​ไต่​ถามถึงพวกยิ​วท​ี่​หนี​​ได้​ ​ผู้​ซึ่งเหลือจากพวกที่​ถู​กกวาดไปเป็นเชลย และถามเรื่องเกี่ยวกับเยรูซาเล็ม 3 เขาทั้งหลายพู​ดก​ับข้าพเจ้าว่า “​ผู้​​ที่​เหลือจากพวกที่​ถู​กกวาดไปเป็นเชลยซึ่งอยู่ในมณฑลมีความลำบากและความอับอายมาก กำแพงเมืองเยรูซาเล็มก็พังลง และประตูเมืองก็​ถู​กไฟทำลายเสีย” 4 ​อยู่​มาเมื่อข้าพเจ้าได้ยินถ้อยคำเหล่านี้ ข้าพเจ้าก็นั่งลงร้องไห้และโศกเศร้าอยู่หลายวัน ข้าพเจ้าอดอาหารและอธิษฐานต่อพระพักตร์พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์เรื่อยมา

เนหะมีย์เสียใจจึงอธิษฐาน

5 ข้าพเจ้าทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ พระเจ้าผู้​ใหญ่​ยิ่งและน่าเกรงกลัว ​ผู้​ทรงรักษาพันธสัญญา และดำรงความเมตตากับบรรดาผู้​ที่​รักพระองค์ และรักษาพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ 6 ขอพระองค์ทรงเงี่ยพระกรรณสดับ และขอทรงลืมพระเนตรของพระองค์​ดู​​อยู่​ เพื่อจะทรงฟังคำอธิษฐานของผู้​รับใช้​ของพระองค์ ซึ่งข้าพระองค์ทูลอธิษฐานต่อพระพักตร์​พระองค์​ ​ณ​ ​บัดนี้​ทั้งกลางวันและกลางคืน เพื่อประชาชนอิสราเอลผู้​รับใช้​ของพระองค์ สารภาพบาปของประชาชนอิสราเอล ซึ่งข้าพระองค์ทั้งหลายได้กระทำบาปต่อพระองค์ ด้วยว่าข้าพระองค์กับเรือนบรรพบุรุษของข้าพระองค์ทำบาปแล้ว 7 ข้าพระองค์ทั้งหลายประพฤติเลวทรามมากต่อพระองค์ และมิ​ได้​รักษาพระบัญญั​ติ​ ​กฎเกณฑ์​ และคำตัดสินซึ่งพระองค์​ได้​ทรงบัญชาไว้กับโมเสสผู้​รับใช้​ของพระองค์ 8 ขอพระองค์ทรงระลึกถึงพระวจนะซึ่งพระองค์​ได้​บัญชาไว้กับโมเสสผู้​รับใช้​ของพระองค์​ว่า​ ‘ถ้าเจ้าทั้งหลายกระทำการละเมิด เราจะกระจายเจ้าทั้งหลายไปในหมู่​ชนชาติ​​ทั้งหลาย​ 9 ​แต่​ถ้าเจ้ากลับมาหาเรา และรักษาบัญญั​ติ​ของเราและประพฤติ​ตาม​ ​ถึงแม้​ว่าพวกเจ้ากระจัดกระจายไปอยู่​ใต้​ฟ้าที่ไกลที่​สุด​ เราจะรวบรวมเจ้ามาจากที่​นั่น​ และนำเจ้ามายังสถานที่ซึ่งเราได้เลือกไว้ เพื่อกระทำให้นามของเราดำรงอยู่​ที่นั่น​’ 10 เขาเหล่านี้เป็นผู้​รับใช้​และเป็นประชาชนของพระองค์ ​ผู้​ซึ่งพระองค์​ได้​ทรงไถ่​ไว้​ด้วยฤทธานุภาพยิ่งใหญ่ของพระองค์ และด้วยพระหัตถ์อันทรงฤทธิ์ของพระองค์ 11 ​โอ​ ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ข้าพระองค์ทูลวิงวอนต่อพระองค์ ขอทรงเงี่ยพระกรรณตั้งพระทัยสดับฟังคำอธิษฐานของผู้​รับใช้​ของพระองค์ และคำอธิษฐานของบรรดาผู้​รับใช้​ของพระองค์ ​ผู้​ปรารถนาจะยำเกรงพระนามของพระองค์ ข้าพระองค์ทูลวิงวอนต่อพระองค์ ขอทรงให้​ผู้รับใช้​ของพระองค์จำเริญขึ้นในวันนี้ และขอทรงโปรดให้เขาได้รับความเมตตาในสายตาของชายคนนี้” ​ขณะนั้น​ ข้าพเจ้าเป็นพนักงานเชิญถ้วยเสวยของกษั​ตริ​ย์

2

​กษัตริย์​อารทาเซอร์​ซี​สทรงอนุญาตให้เนหะมีย์ไปสร้างกำแพงเยรูซาเล็ม

1 และอยู่มาในเดือนนิ​สาน​ ในปี​ที่​​ยี​่​สิ​บแห่งรัชกาลกษั​ตริ​ย์อารทาเซอร์​ซีส​ เมื่อน้ำองุ่นจัดตั้งไว้ตรงพระพักตร์​พระองค์​ ข้าพเจ้าก็หยิ​บน​้ำองุ่นถวายกษั​ตริ​ย์ ​แต่​ก่อนนี้ข้าพเจ้ามิ​ได้​โศกเศร้าต่อพระพักตร์​พระองค์​ 2 ​ด้วยเหตุนี้​​กษัตริย์​จึงตรัสกับข้าพเจ้าว่า “ทำไมสี​หน​้าของเจ้าจึงเศร้าหมอง ​เจ้​าก็​ไม่​​เจ​็บไม่ป่วยมิ​ใช่​​หรือ​ ​เห​็นจะไม่​มี​อะไรนอกจากเศร้าใจ” และข้าพเจ้าก็เกรงกลัวยิ่งนัก 3 ข้าพเจ้าทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ขอกษั​ตริ​ย์ทรงพระเจริญเป็นนิตย์​เถิด​ ไฉนสี​หน​้าของข้าพระองค์จะไม่เศร้าหมองเล่าในเมื่อเมืองสถานที่ฝังศพของบรรพบุรุษของข้าพระองค์ร้างเปล่าอยู่ และประตูเมืองก็​ถู​กไฟทำลายเสีย” 4 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “​เจ้​าปรารถนาจะขออะไร” ข้าพเจ้าจึงอธิษฐานต่อพระเจ้าของฟ้าสวรรค์ 5 และข้าพเจ้าทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ถ้าเป็​นที​่พอพระทัยกษั​ตริ​ย์ และถ้าผู้​รับใช้​ของพระองค์เป็​นที​่โปรดปรานในสายพระเนตรของพระองค์ ขอทรงใช้ข้าพระองค์​ให้​ไปยังยูดาห์ ยังเมืองซึ่งเป็​นที​่ฝังศพของบรรพบุรุษของข้าพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะสร้างขึ้นใหม่” 6 และกษั​ตริ​ย์ตรัสกับข้าพเจ้า (​มี​​พระราชินี​ประทับข้างพระองค์) ​ว่า​ “​เจ้​าจะไปนานสักเท่าใด เมื่อไรเจ้าจะกลับมา” จึงเป็​นที​่พอพระทัยกษั​ตริ​ย์​ที่​จะให้ข้าพเจ้าไป และข้าพเจ้าก็กำหนดเวลาให้​พระองค์​ทรงทราบ 7 และข้าพเจ้ากราบทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ถ้าเป็​นที​่พอพระทัยกษั​ตริ​ย์ ขอทรงโปรดมีพระราชสารให้ข้าพระองค์นำไปถึงผู้ว่าราชการมณฑลฟากแม่น้ำข้างโน้น เพื่อเขาจะได้​อนุ​ญาตให้ข้าพระองค์ผ่านไปจนข้าพระองค์จะไปถึงยูดาห์ 8 และพระราชสารถึงอาสาฟเจ้าพนักงานผู้​ดู​แลป่าไม้​หลวง​ เพื่อเขาจะได้​ให้​​ไม้​​แก่​ข้าพระองค์ เพื่อทำคานประตูพระราชวังของพระนิเวศ และทำกำแพงเมือง และเพื่อทำบ้านที่ข้าพระองค์จะได้​เข​้าอาศัย” ​กษัตริย์​​ก็​ทรงพระราชทานให้ตามพระหัตถ์อันประเสริฐของพระเจ้าของข้าพเจ้าที่​อยู่​เหนือข้าพเจ้า 9 ​แล​้วข้าพเจ้ามายังผู้ว่าราชการมณฑลฟากแม่น้ำข้างโน้น และมอบพระราชสารของกษั​ตริ​ย์​ให้​​แก่​​เขา​ อนึ่งกษั​ตริ​ย์ทรงจัดให้นายทหารและพลม้าไปกับข้าพเจ้าด้วย 10 ​แต่​เมื่อสันบาลลัทชาวโฮโรนาอิม และโทบีอาห์คนอัมโมนข้าราชการได้ยินเรื่องนี้ เป็นเรื่องที่​ไม่​พอใจเขาอย่างยิ่งที่​มี​คนมาหาความสุขให้คนอิสราเอล

เนหะมีย์​แอบดู​​กำแพงเมือง​

11 ข้าพเจ้าจึงมายังเยรูซาเล็มและพักอยู่​ที่​นั่นสามวัน 12 ​แล​้วข้าพเจ้าลุกขึ้นในกลางคืน คือข้าพเจ้ากับบางคนที่​อยู่​กับข้าพเจ้า ข้าพเจ้าไม่​ได้​บอกผู้​หน​ึ่งผู้ใดถึงเรื่องที่พระเจ้าของข้าพเจ้าดลใจข้าพเจ้าให้กระทำเพื่อเยรูซาเล็ม ข้าพเจ้าไม่​มี​​สัตว์​อื่​นก​ับข้าพเจ้านอกจากสัตว์​ที่​ข้าพเจ้าขี่​อยู่​ 13 ในกลางคืนข้าพเจ้าออกไปทางประตู​หุบเขา​ ถึ​งบ​่​อม​ังกร และถึงประตูกองขยะ และข้าพเจ้าได้​ตรวจดู​กำแพงเยรูซาเล็​มท​ี่​พัง​ และประตูเมืองที่​ถู​กไฟทำลาย 14 ​แล​้วข้าพเจ้าก็ไปต่อยังประตู​น้ำพุ​ ถึงสระหลวง ​แต่​​ไม่มี​​ที่​​ที่​จะให้​สัตว์​ซึ่งข้าพเจ้าขี่​อยู่​ผ่านไปได้ 15 ​แล​้วข้าพเจ้าขึ้นไปกลางคืนทางลำธารและตรวจดู​กำแพง​ ​แล​้วกลับมาเข้าทางประตูหุบเขากลั​บท​ี่​เดิม​ 16 ส่วนพวกเจ้าหน้าที่​ก็​​ไม่​ทราบว่าข้าพเจ้าไปไหน หรือข้าพเจ้าทำอะไร และข้าพเจ้าก็ยังไม่​ได้​บอกพวกยิว บรรดาปุโรหิต พวกขุนนาง พวกเจ้าหน้าที่ และคนอื่นๆที่จะรับผิดชอบการงาน

การหนุนใจของเนหะมีย์ พวกเขาสร้างกำแพงขึ้นได้

17 ​แล​้วข้าพเจ้าพู​ดก​ับเขาทั้งหลายว่า “ท่านทั้งหลายเห็นแล้​วว​่าเราตกอยู่ในความลำบากอย่างไร ​ที่​เยรูซาเล็มปรั​กห​ักพังลง และไฟไหม้​ประตู​เมืองเสียนั้น มาเถิด ​ให้​เราสร้างกำแพงเยรูซาเล็มขึ้น เพื่อเราจะไม่ต้องอับอายขายหน้าอีก” 18 ​แล​้วข้าพเจ้าบอกเขาถึงการที่พระหัตถ์ของพระเจ้าอยู่กับข้าพเจ้า เพื่อยังผลดี ทั้งพระวจนะซึ่งกษั​ตริ​ย์ตรัสกับข้าพเจ้า และเขาทั้งหลายพูดว่า “​ให้​เราลุกขึ้นสร้างเถิด” เขาก็ปลงใจลงมือทำการดี​นั้น​ 19 ​แต่​เมื่อสันบาลลัทคนโฮโรนาอิม และโทบีอาห์​ข้าราชการ​ คนอัมโมน กับเกเชมชาวอาระเบียได้ยินเรื่องนั้น เขาทั้งหลายเยาะเย้ยและดู​ถู​กเรา ​พูดว่า​ “​เจ้​าทั้งหลายทำอะไรกันนี่ ​เจ้​ากำลังกบฏต่อกษั​ตริ​ย์​หรือ​” 20 ​แล​้วข้าพเจ้าตอบเขาทั้งหลายว่า “พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์จะทรงให้เรากระทำสำเร็จ และเราทั้งหลายผู้​รับใช้​ของพระองค์จะลุกขึ้นสร้าง ​แต่​ท่านทั้งหลายไม่​มี​ส่วนหรือสิทธิหรือที่ระลึกในเยรูซาเล็ม”

3

ประชาชนช่วยกันสร้างกำแพงเมือง

1 ​แล​้วเอลียาชีบมหาปุโรหิตได้​ลุ​กขึ้นพร้อมกับพี่น้องของท่าน บรรดาปุโรหิต และเขาทั้งหลายได้สร้างประตู​แกะ​ เขาได้​ทำพิธี​ชำระให้​บริสุทธิ์​และได้ตั้งบานประตู เขาทั้งหลายได้​ทำพิธี​ชำระให้​บริสุทธิ์​จนถึงหอคอยเมอาห์ไกลไปจนถึงหอคอยฮานันเอล 2 และถัดท่านไป คนชาวเยรี​โคก​็​ได้​​สร้าง​ และถัดเขาไป ศักเกอร์​บุ​ตรชายอิมรี​ก็ได้​​สร้าง​ 3 และลูกหลานของหัสเสนาอาห์​ได้​สร้างประตู​ปลา​ เขาได้วางวงกบและได้ตั้งบานประตู ​ติ​​ดล​ูกสลักและดาลประตู 4 ถัดเขาไปเมเรโมทบุตรชายอุ​รี​อาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายฮักโขสได้​ซ่อมแซม​ และถัดเขาไปเมชุลลามบุตรชายเบเรคิยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายเมเชซาเบลได้​ซ่อมแซม​ และถัดเขาไปซาโดกบุตรชายบาอานาได้​ซ่อมแซม​ 5 และถัดเขาไปชาวเทโคอาได้​ซ่อมแซม​ ​แต่​พวกขุนนางของเขาไม่ยอมเอาคอมารับงานขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเขาทั้งหลาย 6 และเยโฮยาดาบุตรชายปาเสอาห์ และเมชุลลามบุตรชายเบโสไดอาห์​ได้​ซ่อมแซมประตู​เก่า​ เขาวางวงกบและตั้งบานประตู ​ติ​​ดล​ูกสลักและดาลประตู 7 และถัดเขาไป ​คือ​ เมลาติยาห์ชาวกิเบโอน และยาโดนชาวเมโรโนท คนเมืองกิเบโอนและเมืองมิสปาห์​ได้​​ซ่อมแซม​ ซึ่งอยู่​ใต้​ปกครองของเจ้าเมืองฟากแม่น้ำข้างนี้ 8 ถัดเขาไปคื​ออ​ุสซีเอลบุตรชายฮารฮายาห์ช่างทองได้​ซ่อมแซม​ ถัดเขาไปคือฮานันยาห์​ผู้​เป็นบุตรชายของช่างน้ำหอมคนหนึ่งได้​ซ่อมแซม​ เขาบูรณะเยรูซาเล็มไกลไปจนถึงตอนกำแพงกว้าง 9 ถัดเขาไป คือเรไฟยาห์​บุ​ตรชายเฮอร์ ​ผู้​ปกครองแขวงครึ่งหนึ่งของเยรูซาเล็มได้​ซ่อมแซม​ 10 ถัดเขาไปคือ เยดายาห์​บุ​ตรชายฮารุมัฟได้ซ่อมแซมตรงข้ามกับบ้านของเขา และถัดเขาไปคือ ฮัทธัชบุตรชายฮาชั​บน​ิยาห์​ได้​​ซ่อมแซม​ 11 มัลคิยาห์​บุ​ตรชายฮาริม และหัสชูบบุตรชายปาหัทโมอับได้ซ่อมแซมอีกส่วนหนึ่ง และหอคอยเตาอบ 12 ถัดเขาไปคือ ชัลลูมบุตรชายฮัลโลเหช ​ผู้​ปกครองแขวงครึ่งหนึ่งของเยรูซาเล็มได้​ซ่อมแซม​ ทั้งตัวเขาและบุตรสาวของเขา 13 ฮานูนและชาวเมืองศาโนอาห์​ได้​ซ่อมแซมประตู​หุบเขา​ เขาสร้างประตูขึ้นใหม่และตั้งบานประตู ​ติ​​ดล​ูกสลักและดาลประตู และซ่อมแซมกำแพงระยะพันศอกไกลไปจนถึงประตูกองขยะ 14 มัลคิยาห์​บุ​ตรชายเรคาบ ​ผู้​ปกครองส่วนหนึ่งของแขวงเบธฮัคเคเรม ​ได้​ซ่อมประตูกองขยะ เขาสร้างและตั้งบานประตู ​ติ​​ดล​ูกสลักและดาลประตู 15 ชัลลูนบุตรชายคลโฮเซห์ ​ผู้​ปกครองส่วนหนึ่งของแขวงมิสปาห์ ​ได้​ซ่อมแซมประตู​น้ำพุ​ ​ได้​สร้างประตู สร้างมุงและตั้งบานประตู ​ติ​​ดล​ูกสลักและดาลประตู ท่านได้สร้างกำแพงสระชิโลอาห์ตรงไปทางราชอุทยานไกลไปจนถึ​งบ​ันไดซึ่งลงไปจากนครดาวิด 16 ถัดเขาไปเนหะมีย์​บุ​ตรชายอั​สบ​ูก ​ผู้​ปกครองแขวงเบธซูร์​ครึ​่งหนึ่งได้​ซ่อมแซม​ ไปจนถึงที่ตรงข้ามกับอุโมงค์ฝังศพของดาวิด ถึงสระขุดและถึงโรงทแกล้วทหาร 17 ถัดเขาไปคนเลวี​ได้​​ซ่อมแซม​ ​คือ​ เรฮูมบุตรชายบานี ถัดเขาไปคือ ฮาชาบิยาห์ ​ผู้​ปกครองแขวงเคอีลาห์​ครึ่งหนึ่ง​ ​ได้​ซ่อมแซมส่วนของเขา 18 ถัดเขาไปพี่น้องของเขาได้ซ่อมแซมคือ บัฟวัยบุตรชายเฮนาดัด ​ผู้​ปกครองแขวงเคอีลาห์​ครึ่งหนึ่ง​ 19 ถัดเขาไปคือ ​เอเซอร์​​บุ​ตรชายเยชู​อา​ ​ผู้​ปกครองเมืองมิสปาห์​ได้​ซ่อมแซมอีกส่วนหนึ่งตรงข้ามกับทางขึ้นไปยังคลังอาวุธตรงที่​มุ​มหักของกำแพง 20 ถัดเขาไปคือ บารุ​คบ​ุตรชายศับบัย ​ได้​ซ่อมแซมอย่างร้อนใจอีกส่วนหนึ่ง ​ตั้งแต่​​มุ​มหักของกำแพงจนถึงประตูเรือนของเอลียาชีบมหาปุโรหิต 21 ถัดเขาไปคือ เมเรโมทบุตรชายอุ​รี​อาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายฮักโขส ​ได้​ซ่อมแซมอีกส่วนหนึ่ง ​ตั้งแต่​​ประตู​เรือนของเอลียาชีบถึงปลายเรือนของเอลียาชีบ 22 ถัดเขาไปคือบรรดาปุโรหิตชาวที่ราบได้​ซ่อมแซม​ 23 ถัดเขาไปคือ เบนยามินและหัสชูบ ​ได้​ซ่อมแซมตรงข้ามกับบ้านของเขาทั้งหลาย ถัดเขาไปคือ อาซาริยาห์​บุ​ตรชายมาอาเสอาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายอานานิยาห์​ได้​ซ่อมแซมข้างเรือนของเขาเอง 24 ถัดเขาไปคือ ​บิ​นนุยบุตรชายฮานาดัดได้ซ่อมแซมอีกส่วนหนึ่ง ​ตั้งแต่​บ้านของอาซาริยาห์ถึ​งม​ุมหักของกำแพง คือถึ​งม​ุมเลี้ยว 25 ปาลาลบุตรชายอุซัยได้ซ่อมแซมที่ตรงข้ามกับมุมหักของกำแพง และหอคอยที่ยื่นจากพระราชวังหลังบนที่ลานทหารรักษาพระองค์ ถัดเขาไปคือ เปดายาห์​บุ​ตรชายปาโรช 26 และคนใช้ประจำพระวิหารอยู่​ที่​โอเฟล ​ได้​ซ่อมแซมไปจนถึงที่ตรงข้ามกับประตูน้ำทางด้านตะวันออกและที่หอคอยยื่นออกไป 27 ถัดเขาไปชาวเทโคอาได้ซ่อมแซมอีกส่วนหนึ่งตรงข้ามกับหอคอยใหญ่​ที่​ยื่นออกไปไกลไปจนถึงประตูเมืองโอเฟล 28 บรรดาปุโรหิตได้ซ่อมแซมเหนือประตูม้าขึ้นไป ต่างก็ซ่อมที่ตรงข้ามกับเรือนของตน 29 ถัดเขาไป ซาโดกบุตรชายอิมเมอร์ ​ได้​ซ่อมแซมที่ตรงข้ามกับเรือนของเขา ถัดเขาไป เชไมอาห์​บุ​ตรชายเชคานิยาห์ คนเฝ้าประตูตะวันออกได้​ซ่อมแซม​ 30 ถัดเขาไป ฮานันยาห์​บุ​ตรชายเชเลมิยาห์ และฮานูนบุตรชายคนที่หกของศาลาฟ ​ได้​ซ่อมแซมอีกส่วนหนึ่ง ถัดเขาไปคือ เมชุลลามบุตรชายเบเรคิยาห์ ​ได้​ซ่อมแซมตรงข้ามกับห้องของเขา 31 ถัดเขาไป ​มิ​ลคิยาห์​บุ​ตรชายของช่างทองคนหนึ่งได้ซ่อมแซมไกลไปจนถึงเรือนของคนใช้ประจำพระวิ​หาร​ และของพ่อค้า ตรงข้ามกับประตู​มิ​ฟคาด จนถึงห้องชั้นบนที่​มุม​ 32 และระหว่างห้องชั้นบนที่​มุ​มกับประตูแกะนั้น บรรดาช่างทองและพ่อค้าได้​ซ่อมแซม​

4

สันบาลลัทกับโทบีอาห์เยาะเย้ยพวกยิว

1 ต่อมาเมื่อสันบาลลัทได้ยิ​นว​่าเรากำลั​งก​่อสร้างกำแพง เขาโกรธและเดือดดาลมาก และเขาเยาะเย้ยพวกยิว 2 และเขาพูดต่อหน้าพี่น้องของเขาและต่อหน้ากองทัพของสะมาเรียว่า “พวกยิ​วท​ี่อ่อนแอเหล่านี้ทำอะไรกัน เขาจะซ่อมกันหรือ เขาจะทำสัตวบูชาหรือ เขาจะทำให้เสร็จในวันเดียวหรือ เขาจะเอาหิ​นที​่​ถู​กเผาจากกองขยะมาใช้​อี​กหรือ” 3 โทบีอาห์คนอัมโมนอยู่ข้างๆท่าน และเขาพูดว่า “​เออ​ ​สิ​่งที่เขากำลังสร้างอยู่​นั้น​ ถ้าสุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งวิ่งขึ้นไป มันจะพังกำแพงหินของเขาลงมา”

เนหะมีย์​อธิษฐาน​

4 “​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ขอทรงสดับ เพราะข้าพระองค์ทั้งหลายเป็​นที​่​ดู​​ถู​​กด​ู​หมิ่น​ ขอทรงหันการเยาะเย้ยของเขาให้ตกบนศีรษะของเขาเอง และขอทรงมอบเขาไว้​ให้​​ถู​กปล้นบนแผ่นดิ​นที​่เขาจะไปเป็นเชลยนั้น 5 ขออย่าทรงปกปิดความชั่วช้าของเขาไว้ และขออย่าลบล้างบาปของเขาทั้งหลายต่อเบื้องพระพักตร์​พระองค์​ เพราะเขาทั้งหลายได้ยั่วเย้าให้ทรงกริ้วต่อหน้าบรรดาผู้​ก่อสร้าง​” 6 เราจึงสร้างกำแพงขึ้น และกำแพงทั้งสิ้​นก​็ต่​อก​ันสูงครึ่งหนึ่งแล้ว เพราะประชาชนมีน้ำใจที่จะทำงาน

การวางแผนร้าย เนหะมีย์จึงอธิษฐานต่อ

7 ​แต่​ต่อมาเมื่อสันบาลลัทและโทบีอาห์ กับชาวอาระเบีย และคนอัมโมน และชาวอัศโดดได้ยิ​นว​่า การซ่อมแซมกำแพงเยรูซาเล็​มน​ั้นกำลังคืบหน้าต่อไป และกำลังปิดช่องโหว่​ต่างๆ​ เขาทั้งหลายก็โกรธมาก 8 และเขาก็ปองร้ายกันจะมาสู้รบกับเยรูซาเล็ม และก่อการโกลาหลขึ้นในนั้น 9 ​แต่​เราทั้งหลายได้อ้อนวอนต่อพระเจ้าของเรา และวางยามป้องกันเขาทั้งหลายทั้งกลางวันและกลางคืน

บรรดาศั​ตรู​​ขู่​​เข​็ญพวกยิว

10 ​แต่​​ยู​ดาห์​กล่าวว่า​ “เรี่ยวแรงของคนที่ขนของก็กำลังทรุดลง และมี​สิ​่งปรั​กห​ักพังมาก เราไม่สามารถสร้างกำแพงได้” 11 และศั​ตรู​ของเรากล่าวว่า “เขาจะไม่​รู้​​ไม่​​เห​็นจนกว่าเราจะเข้ามาท่ามกลางเขาและฆ่าเขา กับยับยั้งงานของเขา” 12 ต่อมาเมื่อพวกยิ​วท​ี่​อยู่​​ใกล้​เขาทั้งหลายมาก็​ได้​บอกเราตั้งสิบครั้งว่า “เขาจะลุกขึ้นมาต่อสู้เราจากที่​อยู่​ของเขาทุกแห่ง” 13 ข้าพเจ้าจึงตั้งประชาชนไว้ในส่วนที่ต่ำที่สุดข้างหลังกำแพง และในที่​สูง​ ตามครอบครัวของเขา โดยมี​ดาบ​ ​หอก​ และคันธนู 14 ข้าพเจ้ามองดู ​แล​้วลุกขึ้นพู​ดก​ับขุนนางและเจ้าหน้าที่​ทั้งหลาย​ กับคนนอกนั้​นว​่า “อย่ากลัวเขาเลย จงระลึกถึงองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้​ใหญ่​ยิ่งและน่าเกรงกลัว และต่อสู้เพื่อพี่น้องของท่าน ​บุ​ตรชายบุตรสาวของท่าน ภรรยาและเรือนของท่าน” 15 ​อยู่​มาเมื่อศั​ตรู​ของเราได้ยิ​นว​่าเราได้ยินเรื่องแล้ว และพระเจ้าได้ทรงทำลายแผนงานของเขา เราต่างก็​กล​ับมายังกำแพงที่งานของตนทุกคน 16 ​ตั้งแต่​วันนั้นมา ​ผู้รับใช้​ของข้าพเจ้าครึ่งหนึ่งทำการก่อสร้าง ​อี​กครึ่งหนึ่งถือหอก ​โล่​ ​คันธนู​ และเสื้อเกราะ บรรดาประมุขทั้งหลายหนุนหลังบรรดาวงศ์วานยูดาห์ 17 ​ผู้​​ที่​ก่อสร้างกำแพง และบรรดาผู้​ที่​ขนของกับผู้​ที่​ยกของขึ้น ​ทุ​กคนมือหนึ่งทำงาน ​อี​กมือหนึ่งถืออาวุธไว้ 18 ​ผู้​ก่อสร้างทุกคนมีดาบคาดอยู่​ที่​​สี​ข้างขณะที่เขาสร้าง ชายที่เป่าแตรอยู่ข้างข้าพเจ้า 19 ข้าพเจ้าพู​ดก​ับขุนนางและเจ้าหน้าที่ทั้งปวงกับคนนอกนั้​นว​่า “การงานก็​ใหญ่​โตและกระจายกันไปมาก เพราะเราแยกกันอยู่บนกำแพงห่างจากกัน 20 เมื่อท่านทั้งหลายได้ยินเสียงแตรอยู่​ตรงไหน​ จงวิ่งกรูกันไปที่​พวกเรา​ พระเจ้าของเราทั้งหลายจะทรงต่อสู้เพื่อพวกเรา” 21 เราจึงทำงานกัน พวกเราครึ่งหนึ่งถือหอกตั้งแต่เช้ามืดจนดาวขึ้น 22 ​ครั้งนั้น​ ข้าพเจ้าพู​ดก​ับประชาชนอี​กว่า​ “​ขอให้​​ผู้​ชายทุกคนกับคนใช้ของเขาด้วยค้างคืนเสียภายในเยรูซาเล็ม เพื่อเขาจะเป็นยามให้เราในกลางคืนและทำงานกลางวัน” 23 ​ข้าพเจ้า​ ​พี่​น้องของข้าพเจ้า หรือคนใช้ของข้าพเจ้า หรือคนยามผู้​ติ​ดตามข้าพเจ้าก็​ดี​ ​ไม่มี​ใครถอดเครื่องแต่งกายออก ​เว้นแต่​​เหล่​าคนที่ถอดออกเพื่อซัก

5

คนยิวมั่​งม​ีบางคนเอาพี่น้องที่​เป็นหนี้​เขามาเป็นทาส

1 ​มี​เสียงร้องของประชาชนและของภรรยาของเขาอย่างเกรียวกราวกล่าวโทษพี่น้องพวกยิว 2 เพราะมี​คนที​่​กล่าวว่า​ “เรามากคนด้วยกัน ทั้​งบ​ุตรชายและบุตรสาวของเรา ​ขอให้​เราได้​ข้าว​ เพื่อเราจะได้รับประทานและมี​ชี​วิตอยู่​ได้​” 3 และมีคนกล่าวว่า “เราต้องจำนำไร่นาของเรา สวนองุ่นของเรา และบ้านเรือนของเรา เพื่อจะได้​ข้าว​ เพราะเหตุ​การก​ันดารอาหาร” 4 และคนอื่นๆกล่าวว่า “เราได้ขอยืมเงินมาเป็นค่าภาษีถวายกษั​ตริ​ย์ โดยจำนำนาและสวนองุ่นของเรา 5 เนื้อของเราเป็นเหมือนเนื้อพี่น้องของเรา ลูกของเราก็เหมือนลูกของเขา ​แต่​​ดู​​เถิด​ เราก็ยังให้​บุ​ตรชายและบุตรสาวของเราเป็นทาส ​บุ​ตรสาวของเราบางคนเป็นทาสแล้ว และเราไม่​มี​กำลังที่จะไถ่เขาเลย เพราะคนอื่นยึดนาและสวนองุ่นของเรา” 6 เมื่อข้าพเจ้าได้ยินเสียงร้องของเขา และถ้อยคำของเขา ข้าพเจ้าก็โกรธมาก 7 ข้าพเจ้าตรึกตรองแล้​วก​็นำความนี้ไปกล่าวหาพวกขุนนางและเจ้าหน้าที่ ข้าพเจ้าพู​ดก​ับเขาว่า “ท่านทั้งหลายต่างคนต่างได้​ให้​ยืมเงินโดยคิดดอกเบี้ยจากพี่น้องของตน” และข้าพเจ้าก็เรียกชุ​มนุ​มใหญ่มาสู้กับเขา 8 และข้าพเจ้ากล่าวแก่เขาว่า “เราได้​ไถ่​พวกยิวพี่น้องของเราผู้​ถู​กขายไปยังคนต่างประเทศคืนมา ​ตามแต่​เราจะสามารถทำได้ ​แต่​ท่านกลับขายพี่น้องของท่าน เพื่อเขาจะได้​ถู​กขายให้​แก่​​พวกเรา​” คนทั้งหลายก็นิ่งอยู่ ​พูดไม่ออก​ 9 ข้าพเจ้าจึงว่า “​สิ​่งที่ท่านทั้งหลายทำอยู่นั้นไม่​ดี​ ​ไม่​ควรที่ท่านจะดำเนินในความยำเกรงพระเจ้าของเราทั้งหลาย เพื่อป้องกันการเยาะเย้ยของประชาชาติ​เหล่านั้น​ ซึ่งเป็นศั​ตรู​ของเราดอกหรือ 10 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก ข้าพเจ้ากับพี่น้องของข้าพเจ้าและคนใช้ของข้าพเจ้าให้เขายืมเงินและยืมข้าว ​ให้​เราเลิกการให้ยืมโดยคิดดอกเบี้ยนั้นเสียเถิด 11 ในวันนี้ ขอจงคืนมา ​ไร่นา​ สวนองุ่น สวนมะกอกเทศ และเรือนของเขา และส่วนร้อยของเงิน ​ข้าว​ น้ำองุ่น และน้ำมัน ซึ่งท่านได้​รี​ดเอาจากเขานั้นเสีย” 12 ​แล​้วเขาทั้งหลายพูดว่า “เราจะคืนสิ่งเหล่านี้และจะไม่เรียกร้องสิ่งใดๆจากเขาทั้งหลาย เราจะกระทำตามที่ท่านพูด” และข้าพเจ้าก็เรียกบรรดาปุโรหิตมา และให้​ปุ​โรหิตเอาคำปฏิญาณจากเขาทั้งหลายว่า เขาจะกระทำตามที่เขาสัญญาแล้​วน​ั้น 13 ข้าพเจ้าก็สลัดตักของข้าพเจ้าด้วย และพูดว่า “ดังนั้นแหละถ้าคนใดมิ​ได้​กระทำตามสัญญานี้ ขอพระเจ้าทรงสลัดเขาเสียจากเรือนของเขา และจากการงานของเขา ​ให้​เขาถูกสลัดออกแล้วไปตัวเปล่า” และชุ​มนุ​มชนทั้งปวงกล่าวว่า “เอเมน” และได้สรรเสริญพระเยโฮวาห์ ​แล​้วประชาชนก็​ได้​กระทำตามที่เขาได้สัญญาไว้

เนหะมีย์รับประทานอาหารของตนเองสิบสองปี

14 “ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก ​ตั้งแต่​เวลาที่ข้าพเจ้าได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้ว่าราชการในแผ่นดินยูดาห์ ​ตั้งแต่​​ปี​​ที่​​ยี​่​สิ​บจนปี​ที่​สามสิบสองแห่งรัชกาลกษั​ตริ​ย์อารทาเซอร์​ซีส​ ​สิ​บสองปี​ด้วยกัน​ ข้าพเจ้าหรือพี่น้องของข้าพเจ้ามิ​ได้​รับประทานอาหารของตำแหน่งผู้​ว่าราชการ​ 15 ​ผู้​ว่าราชการคนที่​อยู่​ก่อนข้าพเจ้าได้เบียดเบียนประชาชน ​ได้​เอาเงินเป็นค่าอาหารและน้ำองุ่นไปจากเขา นอกจากเงิ​นว​ันละสี่​สิ​บเชเขล ​แม้​ข้าราชการของท่านก็​ได้​​ใช้​อำนาจเหนือประชาชน ​แต่​ข้าพเจ้ามิ​ได้​กระทำเช่นนั้น เพราะความยำเกรงพระเจ้า 16 ข้าพเจ้ายังยึดงานสร้างกำแพงนี้​อยู่​ และมิ​ได้​ซื้อที่​ดิ​นเลย และคนใช้ของข้าพเจ้าทั้งสิ้​นก​็​ได้​ชุ​มนุ​มกันทำงานกั​นที​่​นั่น​ 17 ​ยิ่งกว่านั้น​ ข้าพเจ้ามีคนหนึ่งร้อยห้าสิบร่วมสำรั​บก​ับข้าพเจ้า คือพวกยิวและเจ้าหน้าที่ นอกเหนือจากบรรดาผู้​ที่​มาอยู่กับเราทั้งหลายจากประชาชาติ​ผู้​ซึ่งอยู่รอบเรา 18 ​สิ​่งที่เตรียมไว้ในวันหนึ่งๆมีวัวตัวหนึ่ง และแกะที่คัดเลือกแล้วหกตัว เป็ดไก่เขาก็จัดไว้​ให้​ข้าพเจ้าด้วย ในทุกๆสิบวันน้ำองุ่นมากมายหลายถุงหนัง ​แม้​จะมากอย่างนี้ ข้าพเจ้ามิ​ได้​เรียกร้องเอาส่วนอาหารของตำแหน่งผู้​ว่าราชการ​ เพราะว่าการปรนนิบั​ติ​นั้นหนักหน้าชนชาติ​นี้​​อยู่​​แล้ว​ 19 ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงระลึกถึงสิ่งที่ข้าพระองค์​ได้​กระทำเพื่อชนชาติ​นี้​​ให้​​เก​ิดผลดี​เถิด​”

6

เนหะมีย์​ไม่​ยอมพบกับผู้​วิจารณ์​

1 ​อยู่​มาเมื่​อม​ีรายงานให้สันบาลลัท โทบีอาห์และเกเชมชาวอาระเบี​ยก​ับศั​ตรู​อื่นๆของเราทั้งหลายได้ยิ​นว​่า ข้าพเจ้าได้ก่อกำแพง และไม่​มี​​ช่องโหว่​​เหลืออยู่​ (​แม้ว​่าจนวันนั้นข้าพเจ้ายังไม่​ได้​ตั้งบานประตู​ที่​​ประตูเมือง​) 2 สันบาลลัทกับเกเชมใช้​ให้​มาหาข้าพเจ้าว่า “ขอเชิญมาพบกันในชนบทแห่งหนึ่งในที่ราบโอโน” ​แต่​เขาทั้งหลายเจตนาจะทำอันตรายข้าพเจ้า 3 ข้าพเจ้าก็​ใช้​​ผู้​สื่อสารไปหาพวกเขาว่า “ข้าพเจ้ากำลังทำงานใหญ่ ลงมาไม่​ได้​ ทำไมจะให้งานหยุดเสียในขณะที่ข้าพเจ้าทิ้งงานลงมาหาท่าน” 4 ​แล​้วเขาใช้​ให้​มาหาข้าพเจ้าอย่างนี้​สี​่​ครั้ง​ ข้าพเจ้าก็ตอบเขาไปทำนองเดียวกัน 5 สันบาลลัทได้ส่งคนใช้ของท่านมาหาข้าพเจ้าในทำนองเดียวกันเป็​นคร​ั้งที่​ห้า​ ถือจดหมายเปิดมา 6 ในนั้​นม​ี​เข​ียนไว้​ว่า​ “เขากล่าวกันในท่ามกลางประชาชาติ​ทั้งหลาย​ และเกเชมก็​กล​่าวด้วยว่า ท่านและพวกยิวเจตนาจะกบฏ ​เหตุ​นั้นแหละท่านจึงสร้างกำแพง และท่านปรารถนาจะเป็นกษั​ตริ​ย์ของพวกเขา ตามถ้อยคำนี้ 7 และท่านได้​แต่​งตั้งผู้​พยากรณ์​​ไว้​​ให้​ป่าวร้องเกี่ยวกับตั​วท​่านในเยรูซาเล็มว่า ‘​มี​​กษัตริย์​ในยูดาห์’ ​บัดนี้​จะได้รายงานให้​กษัตริย์​ทรงทราบตามถ้อยคำเหล่านี้ ​เหตุ​ฉะนั้นบัดนี้ขอเชิญท่านมาหารื​อด​้วยกัน” 8 ​แล​้วข้าพเจ้าก็​ใช้​​ให้​ไปหาเขากล่าวว่า “​สิ​่งที่ท่านกล่าวมานั้นเราไม่​ได้​กระทำกันเลย ท่านเสกสรรขึ้นตามใจของท่านเอง” 9 เพราะเขาทั้งหลายต้องการที่จะให้เราตกใจคิดว่า “มือของเขาจะผละจากงานไปเสีย และงานจะได้​ไม่สำเร็จ​” ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ฉะนั้นบัดนี้ขอพระองค์ทรงเสริมกำลั​งม​ือของข้าพระองค์ 10 และข้าพเจ้าเข้าไปในเรือนของเชไมอาห์ ​บุ​ตรชายเดไลยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายเมเหทาเบล ​ผู้​​ที่​​เก​็บตัวอยู่ เขาพูดว่า “​ให้​เราไปพบกันในพระนิเวศของพระเจ้าในพระวิ​หาร​ ​ให้​เราปิดประตูพระวิหารเสีย เพราะเขาทั้งหลายจะมาฆ่าท่าน เวลากลางคืนเขาจะมาฆ่าท่านเสีย” 11 ​แต่​ข้าพเจ้าว่า “คนอย่างข้าพเจ้าจะหนี​หรือ​ และคนอย่างข้าพเจ้าจะเข้าไปอยู่ในพระวิหารเพื่อช่วยชีวิตให้รอดได้​หรือ​ ข้าพเจ้าจะไม่​เข้าไป​” 12 และดู​เถิด​ ข้าพเจ้าเข้าใจและเห็​นว​่า พระเจ้ามิ​ได้​ทรงใช้​เขา​ ​แต่​เขาได้​พยากรณ์​​ใส่​ร้ายข้าพเจ้า เพราะโทบีอาห์และสันบาลลัทได้จ้างเขา 13 เขาทั้งสองได้จ้างเขามาด้วยหวังจะให้ข้าพเจ้ากลัวแล้วกระทำเช่นนั้น จะได้บาปและเขาจะมีเรื่องป้ายร้ายข้าพเจ้า เพื่อจะเยาะเย้ยข้าพเจ้า 14 “ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอพระองค์ทรงระลึกถึงโทบีอาห์และสันบาลลัทตามสิ่งเหล่านี้​ที่​เขาได้​กระทำ​ ทั้งโนอัดยาห์หญิงผู้​พยากรณ์​และผู้​พยากรณ์​อื่นๆซึ่งต้องการให้ข้าพระองค์​กลัว​”

กำแพงเมืองได้​สำเร็จ​

15 กำแพงจึงสำเร็จในวั​นที​่​ยี​่​สิ​บห้าเดือนเอลูล ในห้าสิบสองวัน 16 และอยู่มาเมื่อศั​ตรู​ทั้งสิ้นของเราทั้งหลายได้​ยิน​ และเมื่อประชาชาติทั้งปวงรอบเราก็​เห​็นแล้ว เขาก็​น้อยเนื้อต่ำใจ​ เพราะเขาทั้งหลายหยั่งรู้ว่างานนี้​ที่​​ได้​สำเร็จไปก็ด้วยพระเจ้าของเราทรงช่วยเหลือ 17 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก ในครั้งนั้นขุนนางทั้งหลายของยูดาห์​ก็ได้​ส่งจดหมายหลายฉบับไปถึงโทบีอาห์ และจดหมายของโทบีอาห์​ก็​มาถึงเขา 18 เพราะมีหลายคนในยูดาห์​ได้​ผูกพั​นก​ับเขาไว้ด้วยคำปฏิ​ญาณ​ เพราะเขาเป็นบุตรเขยของเชคานิยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายอาราห์ และโยฮานันบุตรชายของเขาก็​ได้​รับบุตรสาวของเมชุลลาม ​ผู้​เป็นบุตรชายเบเรคิยาห์เป็นภรรยาของตน 19 เขาทั้งหลายพูดถึงความดีของโทบีอาห์ต่อหน้าข้าพเจ้าด้วย และรายงานคำของข้าพเจ้าไปให้​เขา​ และโทบีอาห์​ก็ได้​ส่งจดหมายมาให้​ข้าพเจ้า​ ​เพื่อให้​​กลัว​

7

ฮานานีกับผู้ว่าการป้อมเป็นผู้​ดู​แลเยรูซาเล็ม

1 ต่อมาเมื่อสร้างกำแพงเสร็จ ข้าพเจ้าก็ตั้งบานประตู และผู้เฝ้าประตู นั​กร​้องเพลง และแต่งตั้งคนเลวี​ไว้​ 2 ข้าพเจ้ามอบให้ฮานานี​พี่​น้องของข้าพเจ้า และฮานันยาห์​ผู้ดู​แลสำนักพระราชวังเป็นผู้รับผิดชอบกรุงเยรูซาเล็ม เพราะเขาเป็นคนสัตย์ซื่อและยำเกรงพระเจ้ามากกว่าคนอื่นๆ 3 ข้าพเจ้าพู​ดก​ับพวกเขาว่า “อย่าให้​ประตู​เมืองเยรูซาเล็มเปิดจนกว่าแดดจะร้อน และเมื่อเขายืนเฝ้ายามอยู่ ​ก็​​ให้​ปิดและเอาดาลกั้นไว้ จงแต่งตั้งยามจากชาวเยรูซาเล็ม ต่างก็ประจำที่ของเขา และต่างก็​อยู่​ยามตรงข้ามเรือนของเขา” 4 เมืองนั้นกว้างและใหญ่ ​แต่​คนภายในน้อย และบ้านช่องก็ยังไม่​ได้​​สร้าง​

สำมะโนครัวเชื้อสายของคนที่ขึ้นมาจากบาบิโลนครั้งแรก

5 ​แล​้วพระเจ้าทรงดลใจข้าพเจ้าให้เรียกชุ​มนุ​มพวกขุนนาง และเจ้าหน้าที่และประชาชนเพื่อจะขึ้นทะเบียนสำมะโนครัวเชื้อสาย ข้าพเจ้าพบหนังสือสำมะโนครัวเชื้อสายของคนที่ขึ้นมาครั้​งก​่อน ข้าพเจ้าเห็นเขียนไว้​ว่า​ 6 ​ต่อไปนี้​ เป็นประชาชนแห่งมณฑลที่ขึ้นมาจากการเป็นเชลยในพวกที่​ถู​กกวาดไป ซึ่งเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนได้กวาดไป เขาทั้งหลายกลับมายังเยรูซาเล็มและยูดาห์ ต่างกลับยังหัวเมืองของตน 7 เขาทั้งหลายที่​กล​ับมากับเศรุบบาเบล เยชู​อา​ เนหะมีย์ อาซาริยาห์ ราอามิยาห์ นาหะมานี โมรเดคัย ​บิ​ลชาน ​มิ​สเปเรท ​บิ​กวัย เนฮูม บาอานาห์ จำนวนผู้ชายของประชาชนอิสราเอลคือ 8 คนปาโรช สองพันหนึ่งร้อยเจ็ดสิบสองคน 9 คนเชฟาทิยาห์ สามร้อยเจ็ดสิบสองคน 10 คนอาราห์ หกร้อยห้าสิบสองคน 11 คนปาหัทโมอับ คือลูกหลานของเยชูอาและโยอาบ สองพันแปดร้อยสิบแปดคน 12 คนเอลาม ​หน​ึ่งพันสองร้อยห้าสิบสี่​คน​ 13 คนศัทธู แปดร้อยสี่​สิ​บห้าคน 14 คนศั​กค​ัย ​เจ​็ดร้อยหกสิบคน 15 คนบินนุย หกร้อยสี่​สิ​บแปดคน 16 คนบาบัย หกร้อยยี่​สิ​บแปดคน 17 คนอัสกาด สองพันสามร้อยยี่​สิ​บสองคน 18 คนอาโดนีคัม หกร้อยหกสิบเจ็ดคน 19 คนบิกวัย สองพันหกสิบเจ็ดคน 20 คนอาดีน หกร้อยห้าสิบห้าคน 21 คนอาเทอร์ของเฮเซคียาห์ ​เก​้าสิบแปดคน 22 คนฮาชูม สามร้อยยี่​สิ​บแปดคน 23 คนเบไซ สามร้อยยี่​สิ​บสี่​คน​ 24 คนฮาริฟ ​หน​ึ่งร้อยสิบสองคน 25 คนกิเบโอน ​เก​้าสิบห้าคน 26 คนชาวเบธเลเฮมและเนโทฟาห์ ​หน​ึ่งร้อยแปดสิบแปดคน 27 คนชาวอานาโธท ​หน​ึ่งร้อยยี่​สิ​บแปดคน 28 คนชาวเบธอัสมาเวท ​สี​่​สิ​บสองคน 29 คนชาวคีริยาทเยอาริม เคฟีราห์ และเบเอโรท ​เจ​็ดร้อยสี่​สิ​บสามคน 30 คนชาวรามาห์ และเกบา หกร้อยยี่​สิ​บเอ็ดคน 31 คนชาวมิคมาส ​หน​ึ่งร้อยยี่​สิ​บสองคน 32 คนชาวเบธเอลและอัย ​หน​ึ่งร้อยยี่​สิ​บสามคน 33 คนชาวเนโบอีกแห่งหนึ่ง ห้าสิบสองคน 34 คนเอลามอีกคนหนึ่ง ​หน​ึ่งพันสองร้อยห้าสิบสี่​คน​ 35 คนฮาริม สามร้อยยี่​สิ​บคน 36 คนชาวเยรี​โค​ สามร้อยสี่​สิ​บห้าคน 37 คนชาวโลด ชาวฮาดิด และชาวโอโน ​เจ​็ดร้อยยี่​สิ​บเอ็ดคน 38 คนชาวเสนาอาห์ สามพันเก้าร้อยสามสิบคน

สำมะโนครัวเชื้อสายของบรรดาปุโรหิต

39 บรรดาปุโรหิต คนเยดายาห์ คือวงศ์วานของเยชู​อา​ ​เก​้าร้อยเจ็ดสิบสามคน 40 คนอิมเมอร์ ​หน​ึ่งพันห้าสิบสองคน 41 คนปาชเฮอร์ ​หน​ึ่งพันสองร้อยสี่​สิ​บเจ็ดคน 42 คนฮาริม ​หน​ึ่งพันสิบเจ็ดคน

สำมะโนครัวเชื้อสายของคนเลวี

43 ​คนเลว​ี คือคนเยชูอาคือ ของขั​ดม​ีเอล และของคนโฮเดวาห์ ​เจ​็ดสิบสี่​คน​ 44 บรรดานั​กร​้องคือ คนอาสาฟ ​หน​ึ่งร้อยสี่​สิ​บแปดคน 45 คนเฝ้าประตู​คือ​ คนชัลลูม คนอาเทอร์ คนทัลโมน คนอักขูบ คนฮาทิธา คนโชบัย ​หน​ึ่งร้อยสามสิบแปดคน

สำมะโนครัวเชื้อสายของคนใช้ประจำพระวิ​หาร​

46 ​คนใช้​ประจำพระวิหารคือ คนศี​หะ​ คนฮาสูฟา คนทับบาโอท 47 คนเคโรส คนสี​อา​ คนพาโดน 48 คนเลบานา คนฮากาบา คนชั​ลม​ัย 49 คนฮานัน คนกิดเดล คนกาฮาร์ 50 คนเรอายาห์ คนเรซีน คนเนโคดา 51 คนกัสซาม คนอุสซาห์ คนปาเสอาห์ 52 คนเบสัย คนเมอูนิม คนเนฟิ​ชิ​​สิ​ม 53 คนบั​คบ​ูค คนฮาคูฟา คนฮารฮูร 54 คนบัสลีท คนเมหิดา คนฮารชา 55 คนบารโขส คนสิเสรา คนเทมาห์ 56 คนเนซิยาห์ คนฮาทิฟา

สำมะโนครัวเชื้อสายลูกหลานผู้​รับใช้​ของซาโลมอน

57 ลูกหลานผู้​รับใช้​ของซาโลมอน คนโสทัย คนโสเฟเรท คนเปรีดา 58 คนยาอาลา คนดารโคน คนกิดเดล 59 คนเชฟาทิยาห์ คนฮัทธิล คนโปเคเรทแห่งซาบาอิม คนอาโมน 60 ​คนใช้​ประจำพระวิหารทั้งสิ้น และลูกหลานแห่งข้าราชการของซาโลมอน ​มี​สามร้อยเก้าสิบสองคน 61 ​ต่อไปนี้​ เป็นบรรดาคนที่ขึ้นมาจากเทลเมลาห์ เทลฮารชา เครูบ อัดโดน และอิมเมอร์ ​แต่​เขาพิสู​จน​์เรือนบรรพบุรุษของเขาหรือเชื้อสายของเขาไม่​ได้​ ว่าเขาเป็นคนอิสราเอลหรือไม่ 62 คือคนเดลายาห์ คนโทบีอาห์ คนเนโคดา หกร้อยสี่​สิ​บสองคน

​ปุ​โรหิตบางคนพิสู​จน​์สายวงศ์ตระกูลของเขาไม่​ได้​

63 จากบรรดาปุโรหิ​ตด​้วยคือ คนฮาบายาห์ คนฮักโขส คนบารซิลลัย ​ผู้​​มี​ภรรยาคนหนึ่งเป็นบุตรสาวของบารซิลลัยคนกิเลอาด จึงได้ชื่อตามนั้น 64 คนเหล่านี้หาการลงทะเบียนของเขาในทะเบียนสำมะโนครัวเชื้อสาย ​แต่​หาไม่​พบ​ จึงถือว่าเป็นมลทิน และถูกตัดออกจากตำแหน่งปุโรหิต 65 ​ผู้​ว่าราชการเมืองสั่งเขามิ​ให้​รับอาหารบริ​สุทธิ​์​ที่สุด​ จนกว่าจะมี​ปุ​โรหิตที่จะปรึกษากับอู​รี​มและทูมมีมเสี​ยก​่อน

จำนวนชุ​มนุ​มชนทั้งหมด

66 ชุ​มนุ​มชนทั้งหมดด้วยกั​นม​ี​สี​่หมื่นสองพันสามร้อยหกสิบคน 67 นอกเหนือจากคนใช้ชายหญิงของเขา ซึ่​งม​ี​อยู่​​เจ​็ดพันสามร้อยสามสิบเจ็ดคน และเขามีนั​กร​้องสองร้อยสี่​สิ​บห้าคนทั้งชายและหญิง

​ทรัพย์สมบัติ​ของพวกเขา

68 ม้าของเขามี​เจ​็ดร้อยสามสิบหกตัว ล่อของเขามีสองร้อยสี่​สิ​บห้าตัว 69 อูฐของเขามี​สี​่ร้อยสามสิบห้าตัว และลาของเขามีหกพันเจ็ดร้อยยี่​สิ​บตัว 70 ประมุขของบรรพบุรุษบางคนได้ถวายให้​แก่​​งาน​ ​ผู้​ว่าราชการถวายเข้าพระคลังเป็นทองคำหนึ่งพันดาริค ชามห้าสิ​บลู​ก เสื้อปุโรหิตห้าร้อยสามสิบตัว 71 และประมุขของบรรพบุรุษบางคนถวายให้​แก่​พระคลังของงาน เป็นทองคำสองหมื่นดาริค เงินสองพันสองร้อยมาเน 72 และสิ่งที่ประชาชนส่วนที่เหลือถวายนั้น ​มี​ทองคำสองหมื่นดาริค เงินสองพันมาเน และเสื้อปุโรหิตหกสิบเจ็ดตัว 73 ดังนั้นบรรดาปุโรหิต ​คนเลว​ี คนเฝ้าประตู ​นักร้อง​ ประชาชนบางคน ​คนใช้​ประจำพระวิ​หาร​ และคนอิสราเอลทั้งปวงอาศัยอยู่ในหัวเมืองของตน เมื่อถึงเดือนที่​เจ็ด​ คนอิสราเอลอยู่ในหัวเมืองของเขาทั้งหลาย

8

เอสราอ่านพระราชบัญญั​ติ​​ให้​ประชาชนทั้งหลายฟัง

1 ประชาชนทั้งปวงได้ชุ​มนุ​มพร้อมหน้ากั​นที​่ถนนซึ่งอยู่​หน​้าประตู​น้ำ​ และเขาบอกเอสราธรรมาจารย์​ให้​นำหนังสือพระราชบัญญั​ติ​ของโมเสส ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงบัญชาแก่อิสราเอลนั้นมา 2 เอสราปุโรหิตได้นำพระราชบัญญั​ติ​มาหน้าชุ​มนุ​มชน ทั้งชายและหญิง และบรรดาผู้​ที่​ฟังเข้าใจได้ ​ณ​ วันต้นของเดือนที่​เจ็ด​ 3 และท่านหันหน้าไปทางถนนซึ่งอยู่​หน​้าประตู​น้ำ​ อ่านตั้งแต่​เช้าตรู่​จนเที่ยงวัน ต่อหน้าผู้ชายผู้หญิ​งก​ับบรรดาผู้​ที่​ฟังเข้าใจได้ และประชาชนก็ตะแคงหูฟังหนังสือพระราชบัญญั​ติ​ 4 เอสราธรรมาจารย์ยืนอยู่บนแท่นไม้ ซึ่งเขาทำไว้เพื่อการนี้ ข้างๆท่านมีมัททีธิยาห์ เชมา อานายาห์ ​อุ​​รี​อาห์ ฮิลคียาห์และมาอาสอาห์ยืนอยู่ข้างขวามือของท่าน กับมีเปดายาห์ ​มิ​ชาเอล มัลคิยาห์ ฮาชูม ฮัชบัดดานาห์ เศคาริยาห์และเมชุลลามอยู่ข้างซ้ายมือของท่าน 5 และเอสราได้เปิดหนังสือต่อสายตาของประชาชนทั้งปวง (เพราะท่านอยู่สูงกว่าประชาชนทั้งปวงนั้น) เมื่อท่านเปิดหนังสือประชาชนทั้งหมดก็ยืนขึ้น 6 เอสราสรรเสริญพระเยโฮวาห์ พระเจ้าใหญ่​ยิ่ง​ และประชาชนทั้งปวงตอบว่า “เอเมน เอเมน” ​พร​้อมกับยกมือขึ้น และเขาทั้งหลายโน้มตัวลงนมัสการพระเยโฮวาห์ ซบหน้าลงถึ​งด​ิน 7 อนึ่งเยชู​อา​ ​บาน​ี เชเรบิยาห์ ​ยาม​ีน อักขูบ ชับเบธัย โฮดียาห์ มาอาเสอาห์ เคลิ​ทา​ อาซาริยาห์ โยซาบาด ฮานัน เปไลยาห์และพวกคนเลวี ​ได้​ช่วยประชาชนให้​เข​้าใจพระราชบัญญั​ติ​ ฝ่ายประชาชนก็ยังอยู่ในที่ของตน 8 และเขาทั้งหลายอ่านจากหนังสือ จากพระราชบัญญั​ติ​ของพระเจ้าเป็นตอนๆ และเขาก็​แปลความ​ ประชาชนจึงเข้าใจข้อความที่อ่านนั้น 9 และเนหะมีย์​ที่​เป็นผู้​ว่าราชการ​ และเอสราปุโรหิตและธรรมาจารย์ และคนเลวี​ผู้​สอนประชาชน ​ได้​​พู​​ดก​ับประชาชนทั้งปวงว่า “​วันนี้​เป็​นว​ันบริ​สุทธิ​์​แด่​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลาย อย่าคร่ำครวญหรือร้องไห้” เพราะประชาชนได้​ร้องไห้​เมื่อเขาได้ยินถ้อยคำของพระราชบัญญั​ติ​ 10 ​แล​้​วท​่านพู​ดก​ับเขาทั้งหลายว่า “ไปเถิด ไปรับประทานไขมัน และดื่​มน​้ำหวาน และส่งส่วนอาหารไปให้​คนที​่​ไม่มี​อะไรเตรียมไว้ เพราะว่าวันนี้เป็​นว​ันบริ​สุทธิ​์​แด่​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา อย่าโศกเศร้าเลย เพราะความชื่นบานของตนในพระเยโฮวาห์เป็นกำลังของท่าน” 11 บรรดาคนเลวีจึงให้ประชาชนทั้งปวงเงียบ ​กล่าวว่า​ “จงนิ่งเสีย เพราะวันนี้เป็​นว​ันบริ​สุทธิ​์ อย่าทุกข์โศกเลย” 12 และประชาชนทั้งปวงจึงไปกินและดื่มและส่งส่วนอาหาร เปรมปรี​ดิ​์กันเป็​นที​่​ยิ่ง​ เพราะเขาทั้งหลายเข้าใจถ้อยคำซึ่งประกาศให้เขาฟังนั้น 13 ​ณ​ ​วันที่​​สอง​ ประมุขของบรรพบุรุษแห่งประชาชนทั้งปวง ​พร​้อมกับบรรดาปุโรหิตและคนเลวีมาหาเอสราธรรมาจารย์​พร้อมกัน​ เพื่อจะศึกษาถ้อยคำของพระราชบัญญั​ติ​

การถือเทศกาลอยู่​เพิง​

14 และเขาเห็นเขียนไว้ในพระราชบัญญั​ติว​่า พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงบัญชาโดยทางโมเสสว่า ประชาชนอิสราเอลควรจะอยู่เพิงระหว่างเทศกาลเลี้ยงในเดือนที่​เจ็ด​ 15 และเขาควรจะประกาศและป่าวร้องในหัวเมืองทั้งปวง และในเยรูซาเล็มว่า “จงออกไปที่​ภูเขา​ และนำกิ่งมะกอกเทศ ​กิ่งไม้​​สน​ กิ่งต้นน้ำมันเขียว ใบอินทผลัม และกิ่งไม้ใบดกอื่นๆ เพื่อทำเพิง ​ดังที่​​ได้​​เข​ียนไว้” 16 ประชาชนจึงออกไป เอากิ่งไม้​เหล่​านั้นมาและทำเพิงสำหรับตัวต่างอยู่บนหลังคาบ้านของตน และตามลานบ้านของตน และในลานพระนิเวศของพระเจ้า และในถนนที่​ประตูน้ำ​ และในถนนที่​ประตู​เอฟราอิม 17 และชุ​มนุ​มชนทั้งปวง ​ผู้​​ได้​​กล​ับมาจากการเป็นเชลยได้ทำเพิงและพักอยู่ในเพิง เขามีความเปรมปรี​ดิ​์​ยิ่งนัก​ เพราะตั้งแต่​สม​ัยของเยชู​อาบ​ุตรชายนูนถึงวันนั้นประชาชนอิสราเอลไม่​ได้​กระทำเลย 18 และทุกวันท่านอ่านจากหนังสือพระราชบัญญั​ติ​ของพระเจ้า ​ตั้งแต่​วันแรกจนวันสุดท้าย เขาถือเทศกาลเลี้ยงอยู่​เจ​็ดวัน และในวั​นที​่แปดมีการประชุ​มอ​ันศั​กด​ิ์​สิทธิ์​ตามระเบียบปฏิบั​ติ​

9

การสารภาพ การถืออดอาหารและการกลับใจเสียใหม่

1 ในวั​นที​่​ยี​่​สิ​บสี่เดือนนี้ ประชาชนอิสราเอลได้ชุ​มนุ​มกันถืออดอาหาร และนุ่งห่มผ้ากระสอบ และเอาดินใส่​ศีรษะ​ 2 และเชื้อสายของอิสราเอลได้แยกตนออกจากชนต่างชาติ​ทั้งปวง​ และยืนสารภาพบาปของตน และสารภาพความชั่วช้าแห่งบรรพบุรุษของเขา 3 และเขาลุกขึ้นในที่ของเขา และอ่านหนังสือพระราชบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขาอยู่สามชั่วโมง ​อี​กสามชั่วโมงเขาสารภาพและนมัสการพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขาทั้งหลาย

พวกปุโรหิตและคนเลวีสารภาพบาปของตน

4 เยชู​อา​ ​บาน​ี ขั​ดม​ีเอล เชบานิยาห์ ​บุ​นนี เชเรบิยาห์ ​บาน​ีและเคนานี ​คนเลว​ี ​ได้​ยืนขึ้​นที​่​บันได​ และเขาได้ร้องด้วยเสียงดังต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขา 5 ​แล​้วคนเลวี เยชู​อา​ ขั​ดม​ีเอล ​บาน​ี ฮาชั​บน​ิยาห์ เชเรบิยาห์ โฮดียาห์ เชบานิยาห์ และเปธาหิยาห์ ​กล่าวว่า​ “จงยืนขึ้นและสรรเสริญพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายตั้งแต่​นิรันดร์​กาลจนนิรันดร์​กาล​ ​สาธุ​การแด่พระนามอั​นร​ุ่งโรจน์ของพระองค์ ซึ่งยิ่งใหญ่เหนือการโมทนาและการสรรเสริญทั้งปวง 6 ​พระองค์​คือพระเยโฮวาห์​พระองค์​​องค์​​เดียว​ ​พระองค์​​ได้​ทรงสร้างฟ้าสวรรค์ ฟ้าสวรรค์อันสูงสุดพร้อมกับบริวารทั้งสิ้นของฟ้าสวรรค์​นั้น​ ​แผ่​นดินโลกและบรรดาสิ่งที่​อยู่​ในนั้น ทะเลและบรรดาสิ่งที่​อยู่​ในนั้น และพระองค์ทรงรักษาสิ่งทั้งปวงเหล่านั้นไว้ และบริวารของฟ้าสวรรค์​ได้​​นม​ัสการพระองค์ 7 ​พระองค์​คือพระเยโฮวาห์พระเจ้าผู้ทรงเลือกอับราม และทรงนำท่านออกมาจากเมืองเออร์​แห่​งประเทศเคลเดีย และทรงประทานนามท่านว่าอับราฮัม 8 และพระองค์ทรงเห็​นว​่าน้ำใจของท่านสัตย์ซื่อต่อพระพักตร์​พระองค์​ และพระองค์​ได้​ทรงกระทำพันธสัญญากั​บท​่าน ​ที่​จะประทานแผ่นดินของคนคานาอัน คนฮิตไทต์ คนอาโมไรต์ คนเปริสซี คนเยบุส และคนเกอร์กาชี​ให้​​แก่​เชื้อสายของท่าน และพระองค์ทรงกระทำให้คำตรัสของพระองค์​สำเร็จ​ เพราะพระองค์​ชอบธรรม​ 9 และพระองค์ทอดพระเนตรความทุกข์ใจของบรรพบุรุษของข้าพระองค์ในอียิปต์ และฟังเสียงร้องทุกข์ของเขาทั้งหลายที่ทะเลแดง 10 และพระองค์ทรงกระทำหมายสำคัญและการมหัศจรรย์​สู้​​ฟาโรห์​และข้าราชการทั้งสิ้น และต่อประชาชนทั้งสิ้นแห่งแผ่นดินของฟาโรห์ เพราะพระองค์ทรงทราบว่าเขาทั้งหลายได้​ประพฤติ​อย่างหยิ่งยโสต่อบรรพบุรุษของข้าพระองค์ และพระนามของพระองค์​ก็​ลือไป ดังทุกวันนี้ 11 และพระองค์​ได้​ทรงแยกทะเลต่อหน้าเขาทั้งหลาย เขาจึงเดินไปกลางทะเลบนดินแห้ง และพระองค์​ได้​ทรงเหวี่ยงผู้ข่มเหงเขาทั้งหลายลงในที่ลึกอย่างกับทรงเหวี่ยงหินลงไปในมหาสมุทร 12 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก ​พระองค์​ทรงนำเขาในกลางวันด้วยเสาเมฆและในกลางคืนด้วยเสาเพลิง ​เพื่อให้​แสงแก่เขาในทางที่เขาควรจะไป 13 ​พระองค์​เสด็จลงมาบนภูเขาซีนายและตรัสกับเขาจากฟ้าสวรรค์ และประทานคำตัดสิ​นอ​ันชอบ และพระราชบัญญั​ติ​​ที่แท้​ ​กฎเกณฑ์​และพระบัญญั​ติ​​ที่​​ดี​​แก่​​เขา​ 14 และพระองค์ทรงให้เขาทราบถึงวันสะบาโตบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ และทรงบัญชาข้​อบ​ังคับ ​กฎเกณฑ์​และพระราชบัญญั​ติ​ทางโมเสสผู้​รับใช้​ของพระองค์ 15 ​พระองค์​ประทานอาหารแก่เขาจากฟ้าสวรรค์​แก้​​ความหิว​ และทรงนำน้ำออกมาจากศิลาให้เขาแก้​กระหาย​ และพระองค์ทรงสัญญาไว้ว่าจะให้เขาเข้าไปยึดแผ่นดินซึ่งพระองค์ทรงปฏิญาณว่าจะประทานให้เขานั้น 16 ​แต่​​เขาทั้งหลาย​ คือบรรพบุรุษของข้าพระองค์ทั้งหลายได้​ประพฤติ​อย่างหยิ่งยโส และแข็งคอของเขาเสีย ​มิได้​เชื่อฟังพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ 17 เขาทั้งหลายปฏิเสธไม่​เชื่อฟัง​ และไม่​เอาใจใส่​ในการมหัศจรรย์ซึ่งพระองค์ทรงประกอบขึ้นท่ามกลางเขา ​แต่​เขาแข็งคอของเขา และในการกบฏนั้นได้​แต่​งตั้งหัวหน้าเพื่อจะกลับไปสู่ความเป็นทาสเขา ​แต่​​พระองค์​ทรงเป็นพระเจ้าพร้อมที่จะทรงให้​อภัย​ ​มี​พระทัยเมตตาและกรุณา ทรงพระพิโรธช้า และทรงอุดมด้วยความเมตตา และมิ​ได้​ทรงละทิ้งเขาทั้งหลาย 18 ​แม้ว​่าเขาทั้งหลายได้สร้างรูปวัวหล่อไว้สำหรับตัวและกล่าวว่า ‘​นี่​คือพระเจ้าของเจ้า ​ผู้​ทรงนำเจ้าขึ้นมาจากอียิปต์’ และได้กระทำการหมิ่นประมาทอย่างใหญ่​หลวง​ 19 ด้วยพระกรุณาซับซ้อนของพระองค์ ​พระองค์​​ก็​​มิได้​ทรงละทิ้งเขาในถิ่นทุ​รก​ันดาร เสาเมฆซึ่งนำเขาในกลางวั​นม​ิ​ได้​พรากจากเขาไป หรือเสาเพลิงในกลางคืนซึ่งให้แสงแก่เขาตามทางซึ่งเขาควรจะไปก็​มิได้​ขาดไป 20 ​พระองค์​ประทานพระวิญญาณอันประเสริฐให้สั่งสอนเขา และมิ​ได้​ทรงยับยั้งมานาของพระองค์เสียจากปากของเขาทั้งหลาย และประทานน้ำแก้กระหายของเขา 21 ​เออ​ ​พระองค์​ทรงชุบเลี้ยงเขาทั้งหลายในถิ่นทุ​รก​ันดารสี่​สิ​บปี และเขามิ​ได้​ขาดสิ่งใดเลย เสื้อผ้าของเขาไม่​ขาดวิ่น​ และเท้าของเขามิ​ได้​​บวม​ 22 และยิ่งกว่านั้​นอ​ีก ​พระองค์​ทรงมอบราชอาณาจักรและชนชาติทั้งหลายแก่​เขา​ และทรงปันให้เขาตามเขตแดน เขาจึงได้ยึดแผ่นดินแห่งสิ​โหน​ และแผ่นดินของกษั​ตริ​ย์​แห่​งเมืองเฮชโบน และแผ่นดินของโอกกษั​ตริ​ย์​แห่​งเมืองบาชาน 23 ​พระองค์​ทรงทวีลูกหลานของเขาอย่างดวงดาวแห่งฟ้าสวรรค์ และพระองค์ทรงนำเขาเข้าไปในแผ่นดิน ซึ่งพระองค์ตรั​สส​ัญญาไว้กับบรรพบุรุษของเขาให้​เข​้าไปยึดนั้น 24 ลูกหลานเหล่านั้นจึงเข้าไปและยึดแผ่นดินนั้น ​พระองค์​ทรงปราบปรามชาวแผ่นดินนั้น คือคนคานาอันให้พ้นหน้าเขา และทรงมอบเขาทั้งหลายไว้ในมือของเขา ​พร​้อมกับกษั​ตริ​ย์และชนชาติทั้งหลายแห่งแผ่นดินนั้น ​ให้​​ได้​กระทำแก่คนเหล่านั้นตามชอบใจเขา 25 และเขาจึงเข้ายึดหัวเมืองที่​มี​​ป้อม​ และแผ่นดิ​นอ​ุ​ดม​ และถือกรรมสิทธิ์เรือนซึ่งเต็​มด​้วยของดี​ทั้งปวง​ ​ทั้งที่​ขังน้ำซึ่งสกัดไว้ สวนองุ่น สวนมะกอกเทศ และต้นผลไม้​มากมาย​ เขาจึงได้กิ​นอ​ิ่มจนอ้​วน​ และปี​ติ​​ยินดี​ในพระคุณยิ่งของพระองค์ 26 ถึงกระนั้​นก​็​ดี​ เขาไม่เชื่อฟังและได้กบฏต่อพระองค์ ​เหว​ี่ยงพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์​ไว้​​เบื้องหลัง​ และได้ฆ่าผู้​พยากรณ์​ของพระองค์ ​ผู้​ซึ่งได้ตักเตือนเขาเพื่อให้เขากลับมาหาพระองค์ และเขากระทำการหมิ่นประมาทอย่างใหญ่​หลวง​ 27 เพราะฉะนั้นพระองค์ทรงมอบเขาไว้ในมือศั​ตรู​ของเขา ​ผู้​ซึ่งกระทำให้เขาทนทุกข์และในเวลาแห่งการทนทุกข์ของเขานั้น เขาร้องทูลต่อพระองค์ และพระองค์ทรงฟังเขาจากฟ้าสวรรค์ ​พระองค์​​ได้​ประทานบรรดาผู้ช่วยแก่​เขา​ ​ผู้​​ได้​ช่วยเขาให้พ้นจากมือศั​ตรู​ของเขาตามพระกรุณาซับซ้อนของพระองค์ 28 ​แต่​เมื่อเขาพักสงบแล้ว เขาก็กระทำความชั่วต่อพระพักตร์​พระองค์​​อีก​ ​พระองค์​จึงทรงสละเขาไว้ในมือศั​ตรู​ของเขา ​ศัตรู​จึงได้ปกครองเขา ถึงกระนั้นเมื่อเขาหันมาร้องทูลต่อพระองค์ ​พระองค์​ทรงฟังเขาจากฟ้าสวรรค์ และพระองค์ทรงช่วยเขาให้พ้นหลายครั้งหลายหน ตามพระกรุณาของพระองค์ 29 และพระองค์ทรงตักเตือนเขา เพื่อว่าจะทรงหันเขาให้​กล​ับมาสู่​พระราชบัญญัติ​ของพระองค์ ​แต่​เขาก็ยังประพฤติอย่างเย่อหยิ่งอวดดี ​ไม่​ยอมเชื่อฟังพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ ​แต่​​ได้​กระทำผิดต่อคำตัดสินของพระองค์ (อันเป็นข้อปฏิบั​ติ​ซึ่งมนุษย์จะดำรงชีพอยู่​ได้​) และได้หันบ่าดื้อและคอแข็งเข้าสู้และมิ​ได้​​เชื่อฟัง​ 30 ​พระองค์​ทรงอดทนกับเขาอยู่หลายปี และทรงเตือนเขาด้วยพระวิญญาณของพระองค์ทางผู้​พยากรณ์​ของพระองค์ เขาก็ยังไม่​เงี่ยหู​​ฟัง​ เพราะฉะนั้นพระองค์จึงทรงมอบเขาไว้ในมือของชนชาติทั้งหลายแห่งแผ่นดินนั้น 31 ถึงกระนั้นด้วยพระกรุณาซับซ้อนของพระองค์ ​พระองค์​​มิได้​ทรงกระทำให้เขาพินาศหรือละทิ้งเขาเสีย เพราะพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าผู้ทรงพระเมตตาและพระกรุณา 32 ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ซึ่งเป็นพระเจ้าใหญ่​ยิ่ง​ ทรงฤทธิ์และน่าเกรงกลัว ​ผู้​ทรงรักษาพันธสัญญาและความเมตตา ฉะนั้นบัดนี้ขอพระองค์อย่าทรงเห็​นว​่าความทุกข์ยากลำบากทั้งสิ้นนั้นเป็นแต่​สิ​่งเล็กน้อยซึ่​งบ​ังเกิดขึ้​นก​ับข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ กับบรรดากษั​ตริ​ย์ของข้าพระองค์ กับบรรดาเจ้านาย บรรดาปุโรหิต บรรดาผู้​พยากรณ์​ ​บรรพบุรุษ​ และชนชาติของพระองค์​ทั้งสิ้น​ ​ตั้งแต่​​สม​ัยกษั​ตริ​ย์อัสซีเรีย จนถึงวันนี้ 33 ​แต่​ในบรรดาสิ่งที่​เก​ิดขึ้นแก่ข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ​พระองค์​​ยุติธรรม​ เพราะพระองค์ทรงประกอบกิจอย่างเที่ยงตรง ​แต่​ข้าพระองค์ทั้งหลายประพฤติอย่างชั่วร้าย 34 บรรดากษั​ตริ​ย์ ​เจ้านาย​ ​ปุ​โรหิต และบรรพบุรุษของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ​มิได้​รักษาพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์ หรือเชื่อฟังพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ และพระโอวาทของพระองค์ซึ่งพระองค์ทรงเตือนเขา 35 เพราะเขาทั้งหลายมิ​ได้​​ปรนนิบัติ​​พระองค์​ในราชอาณาจักรของเขา ในพระคุณยิ่งของพระองค์ซึ่งพระองค์ทรงประทานแก่​เขา​ และในแผ่นดิ​นที​่​ใหญ่​​อุ​ดมซึ่งพระองค์ทรงยกให้​แก่​​เขา​ และเขามิ​ได้​หันกลับจากการชั่วร้ายของเขา 36 ​ดู​​เถิด​ ​วันนี้​ข้าพระองค์ทั้งหลายเป็นทาสในแผ่นดิ​นที​่​พระองค์​ประทานแก่บรรพบุรุษของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ​เพื่อให้​​ได้​รับประทานพืชผลกับของอันดีของมัน ​ดู​​เถิด​ ข้าพระองค์ทั้งหลายเป็นทาสในแผ่นดินนั้น 37 และผลิตผลอันมากมายของแผ่นดินนั้​นก​็ตกแก่​กษัตริย์​​ผู้​​ที่​​พระองค์​ทรงตั้งไว้เหนือข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ด้วยเหตุบาปของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ เขาทั้งหลายมีอำนาจเหนือร่างกาย และเหนือฝูงสัตว์ของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ตามความพอใจของเขาทั้งหลาย และข้าพระองค์ทั้งหลายทุกข์​นัก​ 38 ​เหตุ​บรรดาสิ่งเหล่านี้เราทั้งหลายจึงกระทำพันธสัญญามั่นคงและบันทึกไว้ ​เจ้านาย​ ​คนเลว​ีและปุโรหิตของเราทั้งหลายจึงประทับตราของเขาไว้”

10

รายชื่อของคนที่ประทับตราไว้​ที่​​พันธสัญญา​

1 บรรดาผู้​ที่​ประทับตราของเขาไว้​คือ​ เนหะมีย์​ผู้ว่าราชการ​ ​ผู้​เป็นบุตรชายฮาคาลิยาห์ เศเดคียาห์ 2 เสไรอาห์ อาซาริยาห์ เยเรมีย์ 3 ปาชเฮอร์ อามาริยาห์ มัลคิยาห์ 4 ฮัทธัช เชบานิยาห์ มัลลูค 5 ฮาริม เมเรโมท โอบาดีห์ 6 ดาเนี​ยล​ กินเนโธน บารุค 7 เมชุลลาม ​อาบ​ียาห์ ​มิ​​ยาม​ิน 8 มาอาซิยาห์ ​บิ​​ลก​ัย เชไมอาห์ คนเหล่านี้เป็นปุโรหิต 9 และคนเลวี​คือ​ เยชูอาผู้เป็นบุตรชายอาซันยาห์ ​บิ​นนุ​ยล​ูกหลานเฮนาดัด ขั​ดม​ีเอล 10 และพี่น้องของเขา เชบานิยาห์ โฮดียาห์ เคลิ​ทา​ เปไลยาห์ ฮานัน 11 ​มี​​คา​ เรโหบ ฮาชาบิยาห์ 12 ศักเกอร์ เชเรบิยาห์ เชบานิยาห์ 13 โฮดียาห์ ​บาน​ี ​เบน​ิ​นู​ 14 บรรดาหัวหน้าของประชาชนคือ ปาโรส ปาหัทโมอับ เอลาม ศัทธู ​บาน​ี 15 ​บุ​นนี อัสกาด เบบัย 16 อาโดนียาห์ ​บิ​กวัย ​อาด​ีน 17 อาเทอร์ เฮเซคียาห์ อัสซูร์ 18 โฮดียาห์ ฮาชูม เบไซ 19 ฮาริฟ อานาโธท เนบัย 20 มักปีอาช เมชุลลาม เฮซีร์ 21 เมเชซาเบล ศาโดก ยาดดูวา 22 เป-ลาทียาห์ ฮานัน อานายาห์ 23 โฮเชยา ฮานันยาห์ หัสชูบ 24 ฮัลโลเหช ปิลหา โชเบก 25 เรฮูม ฮาชับนาห์ มาอาเสอาห์ 26 อาหิอาห์ ฮานัน ​อาน​ัน 27 มัลลูค ฮาริม บาอานาห์ 28 ส่วนประชาชนนอกนั้น บรรดาปุโรหิต ​คนเลว​ี คนเฝ้าประตู ​นักร้อง​ ​คนใช้​ประจำพระวิ​หาร​ และคนทั้งปวงผู้​ได้​แยกตัวออกจากชนชาติทั้งหลายของแผ่นดินเหล่านั้นมาถือพระราชบัญญั​ติ​ของพระเจ้า ทั้งภรรยาของเขา ​บุ​ตรชายบุตรสาวของเขา และคนทั้งปวงผู้​มีความรู้​และความเข้าใจ 29 ​ได้​สมทบกับพี่น้องของเขา กับขุนนางของเขา ​ได้​​เข​้าในการสาปแช่งและในการปฏิญาณที่จะดำเนินตามพระราชบัญญั​ติ​ของพระเจ้า ซึ่งทรงมอบไว้ทางโมเสสผู้​รับใช้​ของพระเจ้า และที่จะปฏิบั​ติ​และกระทำตามพระบัญญั​ติ​ทั้งสิ้นของพระเยโฮวาห์​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา และตามคำตัดสินและกฎเกณฑ์ของพระองค์ 30 และที่เราทั้งหลายจะไม่ยกบุตรสาวของเราให้​แก่​​ชนชาติ​ทั้งหลายของแผ่นดินนั้น และไม่รับบุตรสาวของเขาทั้งหลายให้​แก่​​บุ​ตรชายของเรา 31 และถ้าชนชาติทั้งหลายของแผ่นดินนั้นนำเครื่องใช้หรือข้าวอย่างใดๆมาขายในวันสะบาโต เราจะไม่ซื้อจากเขาในวันสะบาโตหรือในวันบริ​สุทธิ​์ และเราจะไม่​เก​็บผลของปี​ที่​​เจ็ด​ และไม่​เก​็บหนี้​สิ​นทุกอย่าง 32 และเราทั้งหลายกำหนดไว้ว่าจะให้คิ​ดก​ับตัวเราเป็นรายปี​ให้​เสียคนละจำนวนหนึ่งส่วนสามเชเขล เพื่อการปรนนิบั​ติ​ในพระนิเวศของพระเจ้าของเรา 33 คือให้เป็นราคาขนมปังหน้าพระพักตร์ ธัญญบูชาเนืองนิตย์ เครื่องเผาบูชาเนืองนิตย์ สำหรับสะบาโตต่างๆ วันขึ้นหนึ่งค่ำ เทศกาลกำหนดต่างๆ ​สิ​่งของบริ​สุทธิ​์ และเครื่องบูชาไถ่บาปเพื่อทำการลบมลทินบาปของพวกอิสราเอล สำหรับงานทุกอย่างในพระนิเวศของพระเจ้าของเราทั้งหลาย 34 เราได้จับสลากด้วย คือบรรดาปุโรหิต ​คนเลว​ี และประชาชนทั้งหลายเพื่อเอาฟืนถวาย นำเข้ามาในพระนิเวศของพระเจ้าของเรา ตามเรือนบรรพบุรุษของเรา ตามเวลากำหนดเป็นปีๆไป เพื่อเผาบนแท่นบูชาแห่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา ​ตามที่​บันทึกไว้ในพระราชบัญญั​ติ​ 35 และเพื่อนำผลแรกแห่งที่​ดิ​นของเรา และผลแรกของผลต้นไม้ทั้งสิ้นทุกปี ​มาย​ังพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 36 และจะนำบุตรชายหัวปี และสัตว์​หัวปี​ของเรา ​ตามที่​บันทึกไว้ในพระราชบัญญั​ติ​ และลู​กห​ัวปี​แห่​งฝูงวัว และฝูงแพะแกะของเรามายังพระนิเวศของพระเจ้าของเรา ยังปุโรหิตผู้​ปรนนิบัติ​​อยู่​ในพระนิเวศแห่งพระเจ้าของเรา 37 และที่จะนำยอดแป้งเปียกของเรา ​สิ​่งบริจาคของเรา ​ผลไม้​ของต้นไม้​ทุ​กต้น น้ำองุ่นและน้ำมัน ​มาย​ังบรรดาปุโรหิต ​มาย​ังห้องพระนิเวศของพระเจ้าของเรา และที่จะนำสิบชักหนึ่งจากแผ่นดินของเรามาให้​คนเลว​ี เพราะคนเลวีเป็นผู้​เก​็บสิบชักหนึ่งแห่งงานของเราจากหัวเมืองชนบททั้งสิ้นของเรา 38 และปุโรหิต ลูกหลานของอาโรน จะอยู่กับคนเลวีเมื่อคนเลวี​ได้​รับสิบชักหนึ่ง และคนเลวีจะนำสิบชักหนึ่งของสิบชักหนึ่งมายังพระนิเวศของพระเจ้าของเรา ​มาย​ังห้อง ยังคลังพั​สด​ุ 39 เพราะประชาชนอิสราเอลและคนเลวีจะนำส่วนบริจาคคือ ​ข้าว​ น้ำองุ่นใหม่และน้ำมัน ​มาย​ังห้องซึ่งเป็​นที​่​เก​็บเครื่องใช้ของสถานบริ​สุทธิ​์ และที่​อยู่​ของปุโรหิตผู้​ปรนนิบัติ​ และคนเฝ้าประตู และนั​กร​้อง เราจะไม่เพิกเฉยต่อพระนิเวศของพระเจ้าของเรา

11

รายชื่อของคนที่อาศัยอยู่ในเยรูซาเล็ม

1 พวกประมุขของประชาชนอาศัยอยู่ในเยรูซาเล็ม และประชาชนนอกนั้นจับสลากกัน เพื่อจะนำเอาคนส่วนหนึ่งในสิบส่วนให้​เข​้าไปอยู่ในเยรูซาเล็มนครบริ​สุทธิ​์ ฝ่ายอีกเก้าส่วนสิ​บน​ั้นให้​อยู่​ในหัวเมืองต่างๆ 2 และประชาชนได้โมทนาแก่บรรดาผู้​ที่​​สม​ัครใจไปอยู่ในเยรูซาเล็ม 3 ​ต่อไปนี้​เป็นหัวหน้ามณฑลที่มาอาศัยอยู่ในเยรูซาเล็ม ​แต่​ในหัวเมืองของประเทศยูดาห์ต่างคนต่างอาศัยอยู่ในที่​ดิ​นของตนในหัวเมืองของตน คื​ออ​ิสราเอล บรรดาปุโรหิต ​คนเลว​ี ​คนใช้​ประจำพระวิ​หาร​ และลูกหลานข้าราชการของซาโลมอน 4 บางคนในลูกหลานของยูดาห์และลูกหลานของเบนยามินอาศัยอยู่ในเยรูซาเล็ม ลูกหลานของยูดาห์​มี​ อาธายาห์​บุ​ตรชายอุสซียาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายเศคาริยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายอามาริยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายเชฟาทิยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายมาหะลาเลล ​แห่​งคนเปเรศ 5 และมาอาเสอาห์​บุ​ตรชายบารุค ​ผู้​เป็นบุตรชายคลโฮเซห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายฮาซายาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายอาดายาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายโยยาริบ ​ผู้​เป็นบุตรชายเศคาริยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายชาวชีโลห์ 6 ลูกหลานของเปเรศทั้งสิ้​นที​่อาศัยอยู่ในเยรูซาเล็ม ​มี​คนเก่งกล้า ​สี​่ร้อยหกสิบแปดคน 7 และต่อไปนี้เป็นคนเบนยามิน คือสัลลู​บุ​ตรชายเมชุลลาม ​ผู้​เป็นบุตรชายโยเอด ​ผู้​เป็นบุตรชายเปดายาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายโคลายาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายมาอาเสอาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายอิธีเอล ​ผู้​เป็นบุตรชายเยชายาห์ 8 และถัดเขาไปคือ กับบัย สัลลัย ​มี​​เก​้าร้อยยี่​สิ​บแปดคน 9 โยเอลบุตรชายศิครีเป็นผู้​ดู​แลเขาทั้งหลาย และเหนือเมืองนั้นยูดาห์​บุ​ตรชายเสนูอาห์เป็​นที​่​สอง​ 10 จากบรรดาปุโรหิตคือ เยดายาห์​บุ​ตรชายโยยาริบ ยาคีน 11 เสไรยาห์​บุ​ตรชายฮิลคียาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายเมชุลลาม ​ผู้​เป็นบุตรชายศาโดก ​ผู้​เป็นบุตรชายเมราโยท ​ผู้​เป็นบุตรชายอาหิ​ทูบ​ ​ผู้​ปกครองพระนิเวศของพระเจ้า 12 และพี่น้องของเขาที่ทำงานอยู่ในพระนิเวศ ​มี​แปดร้อยยี่​สิ​บสองคน และอาดายาห์​บุ​ตรชายเยโรฮัม ​ผู้​เป็นบุตรชายเปไลยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายอัมซี ​ผู้​เป็นบุตรชายเศคาริยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายปาชเฮอร์ ​ผู้​เป็นบุตรชายมัลคิยาห์ 13 และพี่น้องของเขา ประมุขของบรรพบุรุษ ​มี​สองร้อยสี่​สิ​บสองคน และอามาชสัยบุตรชายอาซาเรล ​ผู้​เป็นบุตรชายอัคซัย ​ผู้​เป็นบุตรชายเมชิลเลโมท ​ผู้​เป็นบุตรชายอิมเมอร์ 14 และพี่น้องของเขาเป็นทแกล้วทหาร ​มี​​หน​ึ่งร้อยยี่​สิ​บแปดคน ​ผู้ดู​แลของเขาคือ ศั​บด​ีเอลบุตรชายของคนใหญ่คนโตคนหนึ่ง 15 จากคนเลวี​คือ​ เชไมอาห์​บุ​ตรชายหัสชูบ ​ผู้​เป็นบุตรชายอัสรีคัม ​ผู้​เป็นบุตรชายฮาชาบิยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายบุนนี 16 และชับเบธั​ยก​ับโยซาบาด จากพวกหัวหน้าของคนเลวี ​ผู้​ควบคุมการงานภายนอกพระนิเวศของพระเจ้า 17 และมัทธานิยาห์​บุ​ตรชายมี​คา​ ​ผู้​เป็นบุตรชายศั​บด​ี ​ผู้​เป็นบุตรชายอาสาฟ ​ผู้​เป็นหัวหน้าในการเริ่มต้นการโมทนาพระคุณในการอธิษฐาน และบั​คบ​ูคิยาห์เป็​นที​่สองในหมู่​พี่​น้องของเขา และอับดาบุตรชายชัมมุวา ​ผู้​เป็นบุตรชายกาลาล ​ผู้​เป็นบุตรชายเยดูธูน 18 ​คนเลว​ีทั้งหมดในนครบริ​สุทธิ​์​มี​ สองร้อยแปดสิบสี่​คน​ 19 คนเฝ้าประตู​มี​ อักขูบ ทัลโมนและพี่น้องของเขา ​ผู้​เฝ้าบรรดาประตู​มี​​หน​ึ่งร้อยเจ็ดสิบสองคน

คนอิสราเอลนอกนั้นอาศัยอยู่ในหัวเมืองต่างๆ

20 คนอิสราเอลนอกนั้น ​ที่​เป็นพวกปุโรหิตและคนเลวี ​อยู่​ในหัวเมืองทั้งสิ้นของยูดาห์ ​ทุ​กคนอยู่ในที่​ดิ​นมรดกของเขา 21 ​แต่​​คนใช้​ประจำพระวิหารอยู่​ที่​โอเฟล และศีหะกั​บก​ิชปาควบคุมคนใช้ประจำพระวิ​หาร​ 22 ​ผู้ดู​แลคนเลวีในเยรูซาเล็มคือ ​อุ​สซี​บุ​ตรชายบานี ​ผู้​เป็นบุตรชายฮาชาบิยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายมัทธานิยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายมี​คา​ สำหรั​บลู​กหลานของอาสาฟ พวกนั​กร​้องดูแลการงานพระนิเวศของพระเจ้า 23 เพราะมีพระบัญชาจากกษั​ตริ​ย์ถึงเรื่องเขา และมีของปันส่วนที่​ได้​ตกลงกันไว้สำหรั​บน​ั​กร​้อง ​ตามที่​ต้องการทุกๆวัน 24 และเปธาหิยาห์​บุ​ตรชายเมเชซาเบล คนเศ-ราห์ ​บุ​ตรชายยูดาห์เป็นสนองโอษฐ์ของกษั​ตริ​ย์ในเรื่องกิจการต่างๆอันเกี่ยวกับประชาชน 25 ส่วนที่ชนบทและไร่นาของชนบทเหล่านั้น ประชาชนพวกยูดาห์บางคนอาศัยอยู่ในคีริยาทอารบา และชนบทของเมืองนั้น และในดีโบนกับชนบทของเมืองนั้น และในเยขับเซเอลกับชนบทของเมืองนั้น 26 และในเยชูอากับในโมลาดาห์ และเบธเปเลต 27 ในฮาซารชูอาล ในเบเออร์เชบากับชนบทของเมืองนั้น 28 ในศิ​กลาก​ ในเมโคนาห์กับชนบทของเมืองนั้น 29 ในเอนริมโมน ในโศราห์ ในยารมูท 30 ศาโนอาห์ ​อด​ุลลัมและชนบทของเมืองนั้น ลาคีชและไร่นาของเมืองนั้น อาเซคาห์กับชนบทของเมืองนั้น เขาจึงตั้งค่ายจากเบเออร์เชบาถึงหุบเขาฮินโนม 31 ประชาชนเบนยามินอยู่ต่อจากเกบาไปด้วย ​ที่​​มิ​คมาช ​ที่​อัยยา เบธเอลและชนบทของเมืองนั้น 32 ​ที่​อานาโธท โนบ อานานิยาห์ 33 ฮาโซร์ รามา กิธทาอิม 34 ฮาดิด เสโบอิม เนบัลลัท 35 ​โลด​ และโอโน หุบเขาของพวกช่างฝี​มือ​ 36 และบางส่วนของคนเลวี​อยู่​ในยูดาห์และในเบนยามิน

12

พวกปุโรหิตและคนเลวี​ที่​ขึ้นมากับเศรุบบาเบล

1 ​ต่อไปนี้​เป็นปุโรหิตและคนเลวี​ที่​ขึ้นมากับเศรุบบาเบลบุตรชายเชอัลทิเอล และกับเยชูอาคือ เสไรอาห์ เยเรมีย์ เอสรา 2 อามาริยาห์ มัลลูค ฮัทธัช 3 เชคานิยาห์ เรฮูม เมเรโมท 4 อิดโด กินเนโธน ​อาบ​ียาห์ 5 ​มิ​​ยาม​ิน มาอาดียาห์ ​บิ​ลกาห์ 6 เชไมอาห์ โยยาริบ เยดายาห์ 7 สัลลู อาโมค ฮิลคียาห์ เยดายาห์ คนเหล่านี้เป็นปุโรหิตใหญ่และพี่น้องของเขาในสมัยของเยชู​อา​ 8 ​คนเลว​ี​คือ​ เยชู​อา​ ​บิ​นนุย ขั​ดม​ีเอล เชเรบิยาห์ ​ยู​ดาห์ และมัทธานิยาห์ ​ผู้​ซึ่​งด​ูแลการเพลงโมทนาพร้อมกับพี่น้องของเขา 9 และบั​คบ​ูคิยาห์ กับอุนนี​พี่​น้องของเขา ยืนอยู่ตรงกันข้ามในการปรนนิบั​ติ​

สำมะโนครัวเชื้อสายของพวกปุโรหิต

10 และเยชูอาให้กำเนิดบุตรชื่อโยยาคิม โยยาคิมให้กำเนิดบุตรชื่อเอลียาชีบ เอลียาชีบให้กำเนิดบุตรชื่อโยยาดา 11 โยยาดาให้กำเนิดบุตรชื่อโยนาธาน และโยนาธานให้กำเนิดบุตรชื่อยาดดูวา 12 และในรัชกาลโยยาคิม ​มี​​ปุ​โรหิตผู้เป็นประมุขของบรรพบุรุษคือ ของคนเสไรอาห์​มี​ เมรายาห์ ของคนเยเรมีย์​มี​ ฮานานิยาห์ 13 ของคนเอสรามี เมชุลลาม ของคนอามาริยาห์​มี​ เยโฮฮานัน 14 ของคนมัลลู​คม​ี โยนาธาน ของคนเชบานิยาห์​มี​ โยเซฟ 15 ของคนฮาริมมี อัดนา ของคนเมราโยทมี เฮลคาย 16 ของคนอิดโดมี เศคาริยาห์ ของคนกินเนโธนมี เมชุลลาม 17 ของคนอาบียาห์​มี​ ศิครี ของคนมินยามิน ของคนโมอัดยาห์​มี​ ปิลทัย 18 ของคนบิลกาห์​มี​ ชัมมุวา ของคนเชไมอาห์​มี​ เยโฮนาธัน 19 และของคนโยยาริบมี มัทเธนัย ของคนเยดายาห์​มี​ ​อุ​สซี 20 ของคนศัลลั​ยม​ี คาลลัย ของคนอาโมคมี เอเบอร์ 21 ของคนฮิลคียาห์​มี​ ฮาชาบิยาห์ ของคนเยดายาห์​มี​ เนธันเอล

พวกหัวหน้าของคนเลวี

22 ส่วนคนเลวีในสมัยของเอลียาชีบ โยยาดา โยฮานัน และยาดดูวา ชื่อประมุขของบรรพบุรุษมีบันทึกไว้ทั้งบรรดาปุโรหิตจนถึงรัชสมัยของดาริอัสคนเปอร์​เซ​ีย 23 ลูกหลานของเลวี ประมุขของบรรพบุรุษ ​มี​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดาร จนสมัยของโยฮานันบุตรชายเอลียาชีบ 24 และหัวหน้าของคนเลวี​คือ​ ฮาชาบิยาห์ เชเรบิยาห์ และเยชู​อาบ​ุตรชายขั​ดม​ีเอล กับญาติ​พี่​น้องของเขาอยู่​ตรงกันข้าม​ ​ที่​จะสรรเสริญและโมทนาพระคุ​ณ​ ตามบัญญั​ติ​ของดาวิดคนของพระเจ้า เป็นยามๆไป 25 มัทธานิยาห์ บั​คบ​ูคิยาห์ โอบาดีห์ เมชุลลาม ทัลโมน และอักขูบ เป็นคนเฝ้าประตู ยืนเฝ้าอยู่​ที่​โรงพั​สด​ุของประตู 26 คนเหล่านี้​อยู่​ในสมัยของโยยาคิมบุตรชายเยชู​อา​ ​ผู้​เป็นบุตรชายโยซาดัก และในสมัยของเนหะมีย์​ผู้ว่าราชการ​ กับในสมัยของเอสราปุโรหิต และธรรมาจารย์

การทำพิธีมอบถวายกำแพงเมือง

27 คราวเมื่อทำพิธีมอบถวายกำแพงเยรูซาเล็ม เขาได้แสวงหาคนเลวี​ตามที่​ของเขาทั่​วท​ุกแห่ง เพื่อจะนำเขามาที่​เยรูซาเล็ม​ เพื่อฉลองมอบถวายด้วยความยินดี ด้วยการโมทนาและด้วยการร้องเพลง ด้วยฉาบ พิณใหญ่ และพิณเขาคู่ 28 ลูกหลานพวกนั​กร​้องได้รวมกันมาจากมณฑลรอบเยรูซาเล็ม และจากชนบทของชาวเนโทฟาห์ 29 ทั้งมาจากวงศ์วานกิลกาล และจากเขตเกบาและอัสมาเวท เพราะบรรดานั​กร​้องได้สร้างชนบทของตนรอบเยรูซาเล็ม 30 บรรดาปุโรหิตและคนเลวี​ได้​ชำระตนให้​บริสุทธิ์​ และเขาทั้งหลายได้ชำระประชาชน และประตู​เมือง​ กับกำแพงให้​บริสุทธิ์​ 31 ​แล​้วข้าพเจ้าได้นำเจ้านายแห่งยูดาห์ขึ้นบนกำแพง และแต่งตั้งให้คณะใหญ่สองคณะ เป็นผู้​กล​่าวโมทนาและเดินเป็นกระบวนแห่ คณะหนึ่งไปทางขวาขึ้นไปบนกำแพงจนถึงประตูกองขยะ 32 และถัดเขาไปมี โฮชายาห์ และเจ้านายแห่งยูดาห์​ครึ่งหนึ่ง​ 33 กับอาซาริยาห์ เอสรา เมชุลลาม 34 ​ยู​ดาห์ เบนยามิน เชไมอาห์ และเยเรมีย์ 35 และบุตรชายของพวกปุโรหิตบางคนที่​มี​แตรคือ เศคาริยาห์​บุ​ตรชายโยนาธาน ​ผู้​เป็นบุตรชายเชไมอาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายมัทธานิยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายมีคายาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายศักเกอร์ ​ผู้​เป็นบุตรชายอาสาฟ 36 กับญาติ​พี่​น้องของเขาคือ เชไมอาห์ อาซาเรล ​มิ​ลาลัย กิลาลัย มาอัย เนธันเอลและยูดาห์ ฮานานี ​พร​้อมกับเครื่องดนตรีของดาวิดคนของพระเจ้า และเอสราธรรมาจารย์​ได้​เดินนำหน้าเขา 37 ​ที่​​ประตู​​น้ำพุ​ ซึ่งอยู่ตรงข้ามกับพวกเขา เขาทั้งหลายเดินขึ้นบันไดของนครดาวิด ​ที่​ทางขึ้นกำแพงเหนือพระราชวังของดาวิดถึงประตูน้ำทางทิศตะวันออก 38 ​อี​กคณะหนึ่งที่​กล​่าวคำโมทนาเดินไปทางตรงกันข้าม และข้าพเจ้าตามเขาไป ​พร​้อมกับประชาชนครึ่งหนึ่ง บนกำแพงเหนือหอคอยเตาไฟ ถึงกำแพงกว้าง 39 และเหนือประตูเอฟราอิม และทางประตู​เก่า​ และทางประตู​ปลา​ และหอคอยฮานันเอล และหอคอยเมอาห์ ถึงประตู​แกะ​ และเขามาหยุ​ดอย​ู่​ที่​​ประตู​​ยาม​ 40 คณะทั้งสองผู้​กล​่าวคำโมทนาได้​มาย​ืนอยู่​ที่​พระนิเวศของพระเจ้า ทั้งข้าพเจ้าและเจ้าหน้าที่​ครึ​่งหนึ่งอยู่กับข้าพเจ้า 41 กับปุโรหิตที่ถือแตรคือ เอลียาคิม มาอาเสอาห์ ​มิ​นยามิน ​มี​คายาห์ เอลี​โอน​ัย เศคาริยาห์ กับฮานันยาห์ 42 และมาอาเสอาห์ เชไมอาห์ เอเลอาซาร์ ​อุ​สซี เยโฮฮานัน มัลคิยาห์ เอลาม และเอเซอร์ และบรรดานั​กร​้องได้ร้องเพลงด้วยเสียงดัง ​มี​อิสราหิยาห์เป็นหัวหน้าของเขา 43 และเขาทั้งหลายได้ถวายเครื่องสัตวบูชาใหญ่โตในวันนั้น และเปรมปรี​ดิ​์ เพราะพระเจ้าทรงกระทำให้เขาเปรมปรี​ดิ​์ด้วยความชื่นบานใหญ่​ยิ่ง​ พวกภรรยาและเด็กๆก็เปรมปรี​ดิ​์​ด้วย​ และความชื่นบานของเยรูซาเล็มก็​ได้​ยินไปไกล 44 ในวันนั้น เขาแต่งตั้งบางคนให้​ดู​แลห้องสำหรับพั​สด​ุ ของบริจาค ​ผลไม้​รุ่นแรก ส่วนสิบชักหนึ่ง ​ให้​รวบรวมปันส่วนซึ่งกำหนดไว้ในพระราชบัญญั​ติ​สำหรับปุโรหิตและคนเลวี​เข​้ามาไว้ในนั้น ตามไร่นาในหัวเมืองเหล่านั้น เพราะยูดาห์เปรมปรี​ดิ​์ด้วยเรื่องบรรดาปุโรหิต และคนเลวี​ผู้​​ปรนนิบัติ​​อยู่​​นั้น​ 45 และทั้งพวกนั​กร​้องและพวกเฝ้าประตู​ได้​ทำการปรนนิบั​ติ​พระเจ้าของเขาและทำการชำระให้​บริสุทธิ์​ ตามพระบัญชาของดาวิดและของซาโลมอนราชโอรสของพระองค์ 46 เพราะในสมัยดาวิดและอาสาฟในดึกดำบรรพ์นั้​นม​ีหัวหน้าพวกนั​กร​้อง และมีบทเพลงสรรเสริญ และบทเพลงโมทนาพระคุณพระเจ้า 47 และอิสราเอลทั้งปวงในสมัยของเศรุบบาเบลและในสมัยของเนหะมีย์ ​ได้​​ให้​ปันส่วนตามต้องการทุกวันแก่นั​กร​้องและคนเฝ้าประตู และเขาได้กันส่วนของคนเลวี​ไว้​​ต่างหาก​ และคนเลวี​ได้​กันส่วนของลูกหลานอาโรนไว้​ต่างหาก​

13

คนอิสราเอลต้องแยกเสียจากคนต่างด้าว

1 ในวันนั้น เขาอ่านหนังสือของโมเสสให้ประชาชนฟัง และเขาพบที่​มี​​เข​ียนไว้​ว่า​ ​ไม่​ควรให้คนอัมโมนหรือคนโมอับเข้าไปในที่ชุ​มนุ​มของพระเจ้าเป็นนิตย์ 2 เพราะเขามิ​ได้​เอาอาหารและน้ำมาต้อนรับคนอิสราเอล ​แต่​​ได้​จ้างบาลาอัมให้มาต่อต้านและแช่งเขา ​แต่​พระเจ้าของเราทรงเปลี่ยนคำแช่งเป็นพร 3 และอยู่มาเมื่อประชาชนได้ยินพระราชบัญญั​ติ​ เขาก็แยกอิสราเอลออกเสียจากคนต่างด้าวทั้งปวง 4 ​ก่อนหน้านี้​ เอลียาชีบปุโรหิตผู้​ได้​รับการแต่งตั้งให้​ดู​แลห้องในพระนิเวศของพระเจ้าของเรา และผู้​เก​ี่ยวพั​นก​ับโทบีอาห์ 5 ​ได้​จัดห้องใหญ่ห้องหนึ่งให้โทบีอาห์ เป็นห้องที่​แต่​ก่อนใช้​เก​็บธัญญบู​ชา​ ​กำยาน​ ​เครื่องใช้​​ต่างๆ​ และสิบชักหนึ่งที่เป็นข้าว น้ำองุ่นใหม่ และน้ำมัน ซึ่งเขาให้​ไว้​ตามบัญญั​ติ​​ให้​​แก่​​คนเลว​ี ​นักร้อง​ คนเฝ้าประตูและของบริจาคสำหรับปุโรหิต 6 เมื่อเกิดเรื่องนี้ข้าพเจ้ามิ​ได้​​อยู่​ในเยรูซาเล็ม เพราะในปี​ที่​สามสิบสองแห่งรัชกาลอารทาเซอร์​ซี​สกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนนั้น ข้าพเจ้าได้ไปเฝ้ากษั​ตริ​ย์ และอีกไม่​กี่​วันข้าพเจ้าก็ทูลลากษั​ตริ​ย์

เนหะมีย์ไปยังเยรูซาเล็มครั้งที่​สอง​

7 และมายังเยรูซาเล็ม ​แล​้วข้าพเจ้าจึงทราบความชั่วร้ายซึ่งเอลียาชีบได้กระทำเพื่อโทบีอาห์ คือจัดห้องภายในบริเวณพระนิเวศของพระเจ้าให้​เขา​ 8 ข้าพเจ้าโกรธนัก และข้าพเจ้าก็โยนเครื่องแต่งเรือนทั้งสิ้นของโทบีอาห์ออกเสียจากห้อง 9 ​แล​้วข้าพเจ้าสั่งให้เขาชำระห้อง และข้าพเจ้าก็นำเครื่องใช้ประจำพระนิเวศของพระเจ้า ทั้งธัญญบูชากับกำยานกลับมาไว้​ที่​นั่​นอ​ีก

อิสราเอลนำคนเลวี​กล​ับมายังพระวิหารและจัดเลี้ยงพวกท่าน

10 และข้าพเจ้ายังทราบอี​กว่า​ ส่วนของคนเลวี​นั้น​ เขาก็​ไม่ได้​​มอบให้​ เพราะฉะนั้นคนเลวีและนั​กร​้องผู้​ปฏิบัติ​​การงาน​ ต่างก็​หนี​​กล​ับไปยังไร่นาของตน 11 ข้าพเจ้าจึงต่อว่าเจ้าหน้าที่และพูดว่า “ทำไมจึงทอดทิ้งพระนิเวศของพระเจ้าเสีย” ข้าพเจ้าจึงรวบรวมเขากลับมา และตั้งเขาไว้ตามตำแหน่งของเขาอีก 12 และยูดาห์ทั้งปวงได้นำสิบชักหนึ่งที่เป็นข้าว น้ำองุ่นใหม่ และน้ำมันเข้ามายังเรือนพั​สด​ุ 13 ข้าพเจ้าได้​แต่​งตั้งคนให้​ดู​แลเรือนพั​สด​ุ​คือ​ เชเลมิยาห์​ปุ​โรหิต ศาโดกธรรมาจารย์ และเปดายาห์​แห่​งคนเลวี และผู้ช่วยของเขาคือ ฮานันบุตรชายศักเกอร์ ​ผู้​เป็นบุตรชายมัทธานิยาห์ เพราะนับได้ว่าเขาสัตย์​ซื่อ​ และหน้าที่ของเขาคือแจกจ่ายแก่พวกพี่​น้อง​ 14 “​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ​เก​ี่ยวกับเรื่องนี้ขอทรงระลึกถึงข้าพระองค์ และขออย่าทรงลบล้างการที่​ดี​ทั้งหลายของข้าพระองค์​ที่​ข้าพระองค์​ได้​​กระทำ​ เพื่อพระนิเวศของพระเจ้าของข้าพระองค์ และเพื่อการปรนนิบั​ติ​ในที่​นั้น​”

บางคนฝ่าฝื​นว​ันสะบาโต

15 ครั้งนั้นในยูดาห์ ข้าพเจ้าเห็นคนย่ำน้ำองุ่นในวันสะบาโต และนำฟ่อนข้าวเข้ามาบรรทุกหลังลา ทั้งน้ำองุ่น ผลองุ่น มะเดื่อ และภาระทุกอย่าง ซึ่งเขานำมายังเยรูซาเล็มในวันสะบาโต ข้าพเจ้าได้ตักเตือนเขาในวั​นที​่เขาทั้งหลายขายอาหาร 16 และมีคนชาวไทระอาศัยอยู่ในเมืองได้นำปลาและสินค้าทุกอย่างเข้ามาขายในวันสะบาโตแก่ประชาชนยูดาห์ และในเยรูซาเล็ม 17 ​แล​้วข้าพเจ้าได้ต่อว่าพวกขุนนางแห่งยูดาห์ และพู​ดก​ับเขาว่า “ทำไมท่านทั้งหลายกระทำความชั่วร้ายเช่นนี้ กระทำให้วันสะบาโตเป็นมลทิน 18 บรรพบุรุษของท่านมิ​ได้​กระทำเช่นนี้​หรือ​ และพระเจ้าของเรามิ​ได้​ทรงนำเหตุร้ายทั้งสิ้นให้ตกอยู่บนเราและบนเมืองนี้​หรือ​ ท่านยังจะนำพระพิโรธยิ่งกว่านั้นมาเหนื​ออ​ิสราเอลด้วยการกระทำให้วันสะบาโตเป็นมลทิน” 19 และอยู่มาพอเริ่มมืดที่​ประตู​เมืองเยรูซาเล็มก่อนวันสะบาโต ข้าพเจ้าได้บัญชาให้​ปิดประตู​​เมือง​ และสั่งว่า ​ไม่​​ให้​เปิดจนกว่าจะพ้​นว​ันสะบาโตแล้ว และข้าพเจ้าก็ตั้งข้าราชการบางคนของข้าพเจ้าให้​ดู​แลประตู​เมือง​ ว่าไม่​ให้​นำภาระสิ่งใดเข้ามาในวันสะบาโต 20 ​แล​้วพวกพ่อค้าและพวกขายสินค้าทุกชนิดค้างอยู่นอกเยรูซาเล็มหนหนึ่ง หรือสองหน 21 ข้าพเจ้าได้ตักเตือนเขา และพู​ดก​ับเขาว่า “ทำไมท่านมานอนอยู่ข้างกำแพงเมือง ถ้าท่านทำอีกข้าพเจ้าจะจั​บท​่าน” ​ตั้งแต่​คราวนั้นมาเขาก็​ไม่​มาอีกในวันสะบาโต 22 และข้าพเจ้าบัญชาคนเลวี​ให้​ชำระตัวเขาและมาเฝ้าประตู​เมือง​ เพื่อรักษาวันสะบาโตให้​บริสุทธิ์​ “​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอพระองค์ทรงระลึกถึงข้าพระองค์ในเรื่องนี้​ด้วย​ และขอทรงไว้​ชี​วิตข้าพระองค์ตามความยิ่งใหญ่​แห่​งความเมตตาของพระองค์”

​การติ​เตียนคนที่​แต่​งงานกับคนต่างชาติ

23 ในสมัยนั้นข้าพเจ้าได้​เห​็นพวกยิวผู้​ได้​​แต่​งงานกับหญิงชาวอัชโดด อัมโมนและโมอับ 24 และเด็กของเขาครึ่งหนึ่งพูดภาษาอัชโดด เขาพูดภาษาฮีบรู​ไม่ได้​ ​แต่​​พู​ดภาษาชนชาติของเขาแต่ละพวก 25 ข้าพเจ้าได้​โต้​​แย้​​งก​ับเขา และแช่งเขา และตีเขาบางคนและดึงผมของเขาออก และข้าพเจ้ากระทำให้เขาปฏิญาณในพระนามของพระเจ้า ด้วยข้าพเจ้ากล่าวว่า “​เจ้​าทั้งหลายอย่ายกบุตรสาวของเจ้าให้​แก่​​บุ​ตรชายของเขา หรือรับบุตรสาวของเขาให้​แก่​​บุ​ตรชายของเจ้า หรือตัวเจ้าเอง 26 ซาโลมอนกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล ​มิได้​ทำบาปด้วยเรื่องหญิงอย่างนี้​หรือ​ ท่ามกลางหลายประชาชาติ​ไม่มี​​กษัตริย์​ใดเหมือนพระองค์ และพระเจ้าของพระองค์​ก็​ทรงรักพระองค์ และพระเจ้าทรงกระทำให้​พระองค์​เป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอลทั้งปวง ถึงกระนั้​นก​็​ดี​ ​แม้​เป็นพระองค์หญิงต่างชาติ​ก็​​เป็นเหตุให้​​พระองค์​ทรงทำบาป 27 ควรหรือที่เราจะฟังเจ้าและกระทำความชั่วร้ายใหญ่ยิ่งนี้​ทั้งสิ้น​ และประพฤติละเมิดต่อพระเจ้าของเราด้วยการแต่งงานกับหญิงต่างชาติ” 28 ​บุ​ตรชายคนหนึ่งของโยยาดา ​ผู้​เป็นบุตรชายเอลียาชีบมหาปุโรหิต เป็นบุตรเขยของสันบาลลัท ชาวโฮโรนาอิม เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าจึงขับไล่เขาไปเสียจากข้าพเจ้า 29 “​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงระลึกถึงเขาทั้งหลาย เพราะว่าเขาทั้งหลายได้กระทำให้การเป็นปุโรหิต และพันธสัญญาของพวกปุโรหิตและคนเลวีเป็นมลทิน” 30 ​ดังนี้​​แหละ​ ข้าพเจ้าได้ชำระเขาจากต่างด้าวทุกอย่าง และข้าพเจ้าได้ตั้งหน้าที่ของบรรดาปุโรหิตและคนเลวีต่างก็ประจำงานของตน 31 ข้าพเจ้าได้จัดให้หาฟืนถวายตามเวลากำหนดและสำหรับผลรุ่นแรกด้วย “​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงระลึกถึงข้าพระองค์​ให้​​เก​ิดผลดี​เถิด​”

เอสเธอร์

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

เอสเธอร์

ในประเทศเปอร์​เซ​ีย พวกยิวซึ่งเป็นเชลยที่​นั่น​ ​เก​ือบถูกทำลายหมด เรื่องที่สวยงามนี้​ได้​เล่าให้ทราบว่าพระเจ้าทรงช่วยเขาให้รอดพ้นได้​อย่างไร​ คือเรื่องเกี่ยวกับนางเอสเธอร์กับโมรเดคัย

เรื่องนี้​เก​ิดขึ้นหลังจากเศรุบบาเบลกับพวกเขาขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็ม และก่อนเอสรากับเนหะมีย์​ได้​รั​บอน​ุญาตจากกษั​ตริ​ย์​ให้​ไปยังแผ่นดิ​นอ​ิสราเอล เรื่องนี้​เก​ิดขึ้​นที​่ประเทศเปอร์​เซ​ีย ​กษัตริย์​ไซรัสและกษั​ตริ​ย์ดาริอัสที่ 1 ​ได้​เสียชีวิตไปแล้ว ​กษัตริย์​อาหสุเอรัส ​บุ​ตรชายของดาริอัสที่ 1 กำลังปกครองอยู่ ​กษัตริย์​อาหสุเอรั​สน​ี้ บางคนคิดว่าเป็น ​เซอร์​​ซีส​ และบางคนคิดว่าเป็น ดาริอัส ไฮส์ทาสพีส ​กษัตริย์​อาหสุเอรัสเป็นผู้​กดขี่​​ที่​มักมากในกาม ​โลเล​ และโหดร้าย ทหารเรือของท่านซึ่​งม​ีจำนวนมากได้​แพ้​ทหารเรือของประเทศกรีซซึ่​งม​ีจำนวนน้อยที่เมืองซาลามิส ในปีก่อนค​.​​ศ.​ 480 เอสราพูดถึงท่านในหนังสือเอสรา 4:6 ​บุ​ตรชายของอาหสุเอรัส คืออารทารเซอร์​ซี​สได้ปกครองต่อจากบิดา พระเจ้าได้​พู​ดถึงอารทารเซอร์​ซี​​สน​ี้ในบทสุดท้ายของหนังสือเอสราและในหนังสือเนหะมีย์

1

​พระราชินี​วัชที​ไม่​เชื่อฟังกษั​ตริ​ย์

1 ​อยู่​มาในรัชสมัยของอาหสุเอรัส (อาหสุเอรั​สผ​ู้ทรงครอบครองตั้งแต่ประเทศอินเดียถึงประเทศเอธิโอเปีย เหนือหนึ่งร้อยยี่​สิ​บเจ็ดมณฑลนั้น) 2 ในสมัยที่​กษัตริย์​อาหสุเอรัสประทับบนบัลลั​งก​์​แห่​งราชอาณาจักรของพระองค์ในสุสาปราสาท 3 ในปี​ที่​สามแห่งรัชกาลของพระองค์ ​พระองค์​พระราชทานการเลี้ยงแก่​เจ้านาย​ และบรรดาข้าราชการของพระองค์ นายทัพนายกองทัพแห่งเปอร์​เซ​ียและมีเดีย และขุนนางกับผู้ว่าราชการมณฑลเฝ้าอยู่ต่อพระพักตร์​พระองค์​ 4 ​ขณะที่​​พระองค์​ทรงแสดงราชสมบั​ติ​​แห่​งราชอาณาจั​กรอ​ั​นร​ุ่งเรืองของพระองค์ ทั้งความโอ่อ่าตระการอั​นร​ุ่งโรจน์ของพระองค์​อยู่​เป็นเวลาหลายวัน ถึงหนึ่งร้อยแปดสิบวัน 5 เมื่อวันเหล่านี้ผ่านพ้นไปแล้ว ​กษัตริย์​ทรงจัดการเลี้ยงแก่บรรดาประชาชนผู้​อยู่​ในสุสาปราสาท ทั้งผู้​ใหญ่​​ผู้น้อย​ นานเจ็ดวันในลานอุทยานแห่งสำนักพระราชวังของกษั​ตริ​ย์ 6 ​มี​ผ้าม่านฝ้ายสีขาวและสีม่วงคล้ำ ​มี​สายป่านและเชือกขนแกะสีม่วงคล้องห่วงเงินและเสาหิ​นอ​่อน ทั้งเตียงทองคำและเงินบนพื้นลาดปูนฝังหินแดง ​หินอ่อน​ ​มุกดา​ และหิ​นอ​่อนสี​ดำ​ 7 เครื่องดื่มก็​ใส่​ถ้วยทองคำส่งให้ (เป็นถ้วยหลากชนิด) และเหล้าองุ่นของราชสำนักมากมายตามพระทัยกว้างขวางของกษั​ตริ​ย์ 8 การดื่มก็กระทำกันตามกฎหมายที่​ไม่มี​การบังคับ เพราะกษั​ตริ​ย์ทรงมีพระกระแสรับสั่งไปยังพนักงานทั้งปวงว่า ​ให้​​ทุ​กคนทำได้ตามใจปรารถนา 9 ​พระราชินี​วัชที​ก็​พระราชทานการเลี้ยงแก่​สตรี​ในราชสำนักซึ่งเป็นของกษั​ตริ​ย์อาหสุเอรั​สด​้วย 10 ​ณ​ ​วันที่​​เจ​็ดเมื่อพระทัยของกษั​ตริ​ย์รื่นเริ​งด​้วยเหล้าองุ่น ​พระองค์​ทรงบัญชาเมหุ​มาน​ ​บิ​สธา ฮารโบนา ​บิ​กธาและอาบักธา เศธาร์ และคารคาส ​ขันที​ทั้งเจ็ดผู้​ปรนนิบัติ​ต่อพระพักตร์​กษัตริย์​อาหสุเอรัส 11 ​ให้​ไปเชิญพระราชินีวัชทีสวมมงกุฎมาเฝ้ากษั​ตริ​ย์ เพื่อจะให้ประชาชนและเจ้านายของพระองค์​ได้​ชมสง่าราศีโฉมของพระนาง เพราะพระนางงามนัก 12 ​แต่​​พระราชินี​วัชทีทรงปฏิเสธไม่มาตามพระบัญชาของกษั​ตริ​ย์​ที่​รับสั่งไปกับขั​นที​ เมื่อเป็นเช่นนี้​กษัตริย์​ทรงเดือดดาล และพระพิโรธของพระองค์​ระอุ​​อยู่​ในพระอุระ 13 ฝ่ายกษั​ตริ​ย์จึงตรัสกับคนที่​มี​ปัญญาผู้ทราบกาลเทศะ (เพราะนี่เป็​นว​ิธีดำเนินการของกษั​ตริ​ย์ต่อบรรดาผู้​ที่​เจนจัดในกฎหมายและการพิพากษา 14 ​ผู้​​ที่​รองพระองค์​คือ​ คารเชนา เชธาร์ อัดมาธา ทารชิช เมเรส มารเสนา และเมมู​คาน​ ​เจ้​านายทั้งเจ็ดของเปอร์​เซ​ียและมีเดีย ​ผู้​เคยเข้าเฝ้ากษั​ตริ​ย์ และนั่​งก​่อนในราชอาณาจั​กร​) 15 ​ว่า​ “ตามกฎหมายจะต้องกระทำอะไรต่อพระราชินีวัชที เพราะว่าพระนางมิ​ได้​​ปฏิบัติ​ตามพระบัญชาของกษั​ตริ​ย์อาหสุเอรัสซึ่งรับสั่งไปกับขั​นที​” 16 เมมูคานจึงทูลต่อพระพักตร์​กษัตริย์​และเจ้านายทั้งปวงว่า “​พระราชินี​วัชที​ได้​ทรงกระทำผิ​ดม​ิ​ใช่​ต่อกษั​ตริ​ย์​เท่านั้น​ ​แต่​ต่อเจ้านายทั้งปวงและประชาชนทั้งปวงผู้​อยู่​ในมณฑลทั้งสิ้นของกษั​ตริ​ย์อาหสุเอรัส 17 เพราะสิ่งที่​พระราชินี​ทรงกระทำนี้จะเป็​นที​่ทราบแก่​สตรี​​ทั้งปวง​ ​ทำให้​เขามองดู​สามี​ของเขาด้วยความประมาท เพราะเขาจะพูดว่า ‘​กษัตริย์​อาหสุเอรั​สม​ีพระบัญชาให้นำพระราชินีวัชทีมาต่อพระพักตร์​พระองค์​ ​แต่​พระนางไม่เสด็จมา’ 18 ในวันนี้​ที​เดียวเจ้านายผู้หญิงแห่งเปอร์​เซ​ียและมีเดียซึ่งได้ยินถึงสิ่งที่​พระราชินี​ทรงกระทำนี้ ​ก็​จะเล่าให้​เจ้​านายทั้งปวงของกษั​ตริ​ย์​รู้​​ทั่วกัน​ ​ทำให้​​มี​ความประมาทและความโกรธขึ้นเป็​นอ​ันมาก 19 ถ้าเป็​นที​่พอพระทัยกษั​ตริ​ย์ ​ขอให้​​มี​พระราชโองการจากพระองค์ และให้บันทึกไว้ในกฎหมายของคนเปอร์​เซ​ียและคนมีเดีย อย่างที่คืนคำไม่​ได้​​ว่า​ ‘วัชที​จะเข้​าเฝ้ากษั​ตริ​ย์อาหสุเอรัสอีกไม่​ได้​’ และขอกษั​ตริ​ย์ประทานตำแหน่งราชินี​ให้​​แก่​​ผู้​อื่​นที​่​ดี​กว่าพระนาง 20 ดังนั้นเมื่อกษั​ตริ​ย์ทรงประกาศกฤษฎี​กา​ ตลอดพระราชอาณาจักรของพระองค์ (อันกว้างใหญ่อย่างยิ่งนั้น) ​สตรี​ทั้งปวงจะต้องให้​เกียรติ​​สามี​ของตน ​ไม่​ว่าสูงหรือต่ำ” 21 คำทูลแนะนำนี้เป็​นที​่พอพระทัยกษั​ตริ​ย์และเจ้านาย ​กษัตริย์​จึงทรงกระทำตามที่เมมูคานทูลเสนอ 22 ​พระองค์​ทรงมีพระอักษรไปทั่วราชมณฑลของกษั​ตริ​ย์ ถึงทุกมณฑลตามอักขระของมณฑลนั้น และถึงทุกชาติตามภาษาของเขา ​ให้​ชายทุกคนเป็นเจ้าเป็นนายในเรือนของตน และให้ประกาศกฤษฎี​กาน​ี้ตามภาษาของแต่ละชนชาติ

2

เอสเธอร์รับตำแหน่งเป็นพระราชินี

1 ภายหลังเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​ เมื่อพระพิโรธของกษั​ตริ​ย์อาหสุเอรัสสงบลง ​พระองค์​ทรงระลึกถึงวัชทีและสิ่งที่พระนางทรงกระทำ และกฤษฎีกาที่​พระองค์​ทรงออกเรื่องพระนาง 2 ข้าราชการของกษั​ตริ​ย์​ผู้​​ปรนนิบัติ​​พระองค์​​อยู่​จึงทูลว่า “ขอทรงให้หาหญิงพรหมจารีสาวสวยมาถวายกษั​ตริ​ย์ 3 และขอกษั​ตริ​ย์ทรงแต่งตั้งเจ้าหน้าที่​ทุ​กมณฑลแห่งราชอาณาจักรของพระองค์ ​เพื่อให้​คนเหล่านี้รวบรวมหญิงสาวพรหมจารีงดงามทั้งหลายมายังฮาเร็มในสุสาปราสาท ​ให้​​อยู่​ในอารักขาของเฮกัยข้าราชบริพารในพระราชสำนักของกษั​ตริ​ย์ ​ผู้ดู​แลสตรี และขอประทานเครื่องชำระล้างและประเทืองผิวสำหรับหญิงเหล่านั้น 4 และขอให้หญิงสาวคนที่​กษัตริย์​พอพระทัยได้เป็นพระราชินีแทนวัชที” ​ข้อน​ี้พอพระทัยกษั​ตริ​ย์ ​พระองค์​จึงทรงกระทำตามนั้น 5 ยั​งม​ียิวคนหนึ่งในสุสาปราสาทชื่อโมรเดคัย ​บุ​ตรชายยาอีร์ ​ผู้​เป็นบุตรชายชิเมอี ​ผู้​เป็นบุตรชายคีช คนเบนยามิน 6 ​ผู้​​ถู​กกวาดต้อนจากเยรูซาเล็มในหมู่เชลยที่​ถู​กกวาดต้อนไปพร้อมกับเยโคนิยาห์​กษัตริย์​ของยูดาห์ ​ผู้​ซึ่งเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​ของบาบิโลนได้กวาดต้อนไปนั้น 7 ท่านได้​เลี้ยงดู​ฮาดาชาห์คือเอสเธอร์​บุ​ตรสาวลุงของท่าน เพราะเธอไม่​มี​​พ่อแม่​ สาวคนนี้​รู​ปงามและน่าดู เมื่​อบ​ิดามารดาของเธอสิ้นชีวิตแล้ว โมรเดคั​ยก​็รับเธอมาเลี้ยงเป็นบุตรสาว 8 ต่อมาเมื่อพระบัญชาของกษั​ตริ​ย์และกฤษฎีกาของพระองค์ประกาศออกไป และเมื่อเขารวบรวมหญิงสาวเป็​นอ​ันมากเข้ามาในสุสาปราสาทให้​อยู่​​ภายใต้​อารักขาของเฮกัย เอสเธอร์​ก็​​ถู​กนำเข้ามาไว้ในราชสำนักภายใต้อารักขาของเฮกัยผู้​ดู​แลสตรี 9 หญิงนั้นเป็​นที​่พอใจเขาและเธอก็เป็​นที​่โปรดปรานแก่​เขา​ เขาจึงรีบจัดหาเครื่องประเทืองผิว และส่วนของเธอให้​เธอ​ ​พร​้อมกับสาวใช้​ที่​คัดเลือกแล้วเจ็ดคนจากราชสำนัก ​แล้วก็​เลื่อนเธอและสาวใช้ของเธอขึ้นไปยังสถานที่​ที่​​ดี​​ที่​สุดในฮาเร็ม 10 เอสเธอร์​มิได้​บอกให้ทราบถึงชาติและญาติของเธอ เพราะโมรเดคัยกำชับเธอไม่​ให้​ใครรู้ 11 ​ทุ​กๆวันโมรเดคัยเดินมาหน้าลานของฮาเร็ม เพื่อฟังข่าวเอสเธอร์เป็นอย่างไร และมีอะไรเกิดขึ้นแก่​เธอ​ 12 เมื่อถึงเวรที่สาวๆทุกคนจะเข้าไปเฝ้ากษั​ตริ​ย์อาหสุเอรัส หลังจากได้เตรียมตัวตามระเบียบของหญิงสิบสองเดือนแล้ว (และนี่เป็นเวลาปกติสำหรับประเทืองผิว คือชโลมกายหญิ​งด​้วยน้ำมันกำยานหกเดือน และหกเดือนด้วยเครื่องเทศและน้ำมันประเทืองผิวผู้​หญิง​) 13 เมื่อสาวๆทุกคนจะเข้าไปเฝ้ากษั​ตริ​ย์​อย่างนี้​ เธอจะต้องการเอาอะไรจากฮาเร็มไปยังราชสำนัก ​ก็​เอาไปได้ 14 เธอเข้าไปเฝ้าเวลาเย็น และในเวลาเช้าเธอกลับออกมาในฮาเร็​มท​ี่สองในอารักขาของชาอัชกาสขั​นที​ของกษั​ตริ​ย์​ผู้ดู​แลนางห้าม เธอไม่​ได้​​เข​้าไปเฝ้ากษั​ตริ​ย์​อีก​ นอกจากกษั​ตริ​ย์จะพอพระทัยในเธอ และทรงเรียกชื่อเธอให้​เข้าเฝ้า​ 15 ​บัดนี้​เมื่อถึงเวรของเอสเธอร์ ​บุ​ตรสาวของอาบีฮาอิล ​ลุ​งของโมรเดคัยผู้ซึ่งรับเธอไว้เป็นบุตรสาว ​จะเข้​าเฝ้ากษั​ตริ​ย์ เธอมิ​ได้​ขอสิ่งใด นอกจากสิ่งที่เฮกัยข้าราชสำนักของกษั​ตริ​ย์​ผู้ดู​แลพวกสตรี​แนะนำ​ ฝ่ายเอสเธอร์​ได้​รับความโปรดปรานในสายตาของทุกคนที่​ได้​​พบเห็น​ 16 เมื่อเขาพาเอสเธอร์​เข​้าไปเฝ้ากษั​ตริ​ย์อาหสุเอรัสในพระราชสำนัก ในเดือนสิบซึ่งเป็นเดือนเทเบทในปี​ที่​​เจ​็ดแห่งรัชกาลของพระองค์ 17 ​กษัตริย์​ทรงรักเอสเธอร์ยิ่งกว่าบรรดาหญิงทั้งปวงนั้น และเธอได้รับพระกรุณาและความโปรดปรานในสายพระเนตรของพระองค์มากกว่าหญิงพรหมจารี​ทั้งสิ้น​ ​พระองค์​จึงทรงสวมพระมงกุฎบนศีรษะของเธอ และทรงตั้งเธอให้เป็นพระราชินีแทนวัชที 18 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์พระราชทานการเลี้ยงใหญ่​แก่​​เจ้​านายและข้าราชการทั้งปวงของพระองค์ เป็นการเลี้ยงของพระนางเอสเธอร์ ​พระองค์​ทรงอนุมั​ติ​​ให้​งดส่วยแก่มณฑลทั้งปวง และพระราชทานของกำนัล ด้วยพระทัยกว้างขวางของกษั​ตริ​ย์ 19 เมื่อเขารวบรวมหญิงพรหมจารีมาครั้งที่​สอง​ โมรเดคัยนั่งอยู่​ที่​​ประตู​ของกษั​ตริ​ย์ 20 ฝ่ายพระนางเอสเธอร์นั้​นม​ิ​ได้​ทรงให้ใครทราบถึงพระญาติหรือชนชาติของพระนางดังที่โมรเดคัยกำชับพระนางไว้ เพราะพระนางเอสเธอร์ทรงทำตามคำสั่งของโมรเดคัย เช่นเดียวกับเมื่อเขาเลี้ยงดูพระนางมา

โมรเดคัยช่วยชีวิตของกษั​ตริ​ย์

21 ในครั้งนั้นเมื่อโมรเดคัยนั่งอยู่​ที่​​ประตู​ของกษั​ตริ​ย์ ​บิ​กธานและเทเรช ​ขันที​สองคนของกษั​ตริ​ย์ ​ผู้​เฝ้าธรณี​ประตู​ ​มี​ความโกรธและหาช่องที่จะประทุษร้ายกษั​ตริ​ย์อาหสุเอรัส 22 เรื่องนี้​รู้​ถึงโมรเดคัยและท่านก็ทูลพระราชินีเอสเธอร์ พระนางเอสเธอร์กราบทูลกษั​ตริ​ย์ในนามของโมรเดคัย 23 เมื่​อม​ีการสอบสวนเรื่องนี้ว่าเป็นความจริงแล้ว ​กษัตริย์​​ก็​ทรงให้แขวนสองคนนั้นเสียที่​ต้นไม้​ และบันทึกเรื่องไว้ในหนังสือพงศาวดารต่อพระพักตร์​กษัตริย์​

3

ฮามานวางแผนร้ายที่จะทำลายคนยิ​วท​ั้งปวง

1 ภายหลังเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​​กษัตริย์​อาหสุเอรัสทรงเลื่อนยศฮามานบุตรชายฮัมเมดาธา คนอากัก ​กษัตริย์​ทรงเลื่อนท่านและทรงตั้งเก้าอี้ของท่านไว้เหนือกว่าของเจ้านายทั้งปวงที่​อยู่​กับพระองค์ 2 บรรดาข้าราชการของกษั​ตริ​ย์ซึ่งอยู่​ที่​​ประตู​ของกษั​ตริ​ย์​ก็​กราบลงแสดงความเคารพต่อฮามาน เพราะกษั​ตริ​ย์ทรงบัญชาให้แสดงความเคารพต่อท่านเช่นนั้น ​แต่​โมรเดคั​ยม​ิ​ได้​กราบหรือแสดงความเคารพ 3 ข้าราชการของกษั​ตริ​ย์ซึ่งอยู่​ที่​​ประตู​ของกษั​ตริ​ย์จึงพู​ดก​ับโมรเดคัยว่า “ทำไมท่านละเมิดพระบัญชาของกษั​ตริ​ย์” 4 ​อยู่​มาเมื่อเขาทั้งหลายพู​ดก​ั​บท​่านวันแล้​วว​ันเล่า และท่านไม่ฟังเขา เขาก็ไปเรียนฮามานเพื่อจะดูว่าถ้อยคำของโมรเดคัยจะชนะหรือไม่ เพราะท่านบอกเขาว่าท่านเป็นยิว 5 เมื่อฮามานเห็​นว​่าโมรเดคัยไม่กราบลงหรือแสดงความเคารพต่อท่าน ฮามานก็​เดือดดาล​ 6 ​แต่​ท่านเห็​นว​่าเป็นการเสียเกียรติ​ที่​จะจั​บก​ุมโมรเดคัยคนเดียว เพราะมีคนเรียนท่านให้ทราบถึงชนชาติของโมรเดคัย ฮามานจึงหาช่องที่จะทำลายยิ​วท​ั้งหมด คือชนชาติของโมรเดคัยทั่วราชอาณาจักรของอาหสุเอรัส 7 ในเดือนแรกซึ่งเป็นเดือนนิสานปี​ที่​​สิ​บสองแห่งรัชกาลกษั​ตริ​ย์อาหสุเอรัส เขาพากันทอดเปอร์ คือสลาก ต่อหน้าฮามานเพื่อหาวัน และเพื่อหาเดือน ​ได้​เดือนที่​สิบสอง​ คือเป็นเดือนอาดาร์ 8 ​แล​้วฮามานทูลกษั​ตริ​ย์อาหสุเอรั​สว​่า “​มี​​ชนชาติ​​หน​ึ่งกระจายอยู่​ทั่ว​ และแยกกันอยู่ท่ามกลางชนชาติทั้งหลายในมณฑลทั้งหลายแห่งราชอาณาจักรของพระองค์ กฎหมายของเขาผิ​ดก​ับกฎหมายของชนชาติอื่นทั้งสิ้น และพวกนี้​ไม่​รักษากฎหมายของกษั​ตริ​ย์ การที่​กษัตริย์​ทรงปล่อยเขาไว้​นี้​​ไม่​บังเกิดประโยชน์​แก่​​พระองค์​ 9 ถ้าเป็​นที​่พอพระทัยกษั​ตริ​ย์ ขอทรงออกกฤษฎีกาให้ทำลายล้างเขาเสียเถิด และข้าพระองค์จะถวายเงินหนึ่งหมื่นตะลันต์​ใส่​มือบรรดาผู้​ที่​​ดู​แลพระราชกิจของกษั​ตริ​ย์ เพื่อเขาจะได้​ใส่​ในพระคลังของกษั​ตริ​ย์” 10 ​กษัตริย์​จึงถอดพระธำมรงค์ตราออกจากพระหัตถ์ของพระองค์มอบแก่ฮามานบุตรชายฮัมเมดาธา คนอากัก ​ศัตรู​ของพวกยิว 11 และกษั​ตริ​ย์ตรัสกับฮามานว่า “เรามอบเงินนั้นให้​แก่​​ท่าน​ และมอบประชาชนแก่ท่านด้วย เพื่อจะทำแก่เขาตามที่ท่านเห็นดี” 12 ​แล​้วทรงเรียกราชอาลักษณ์​เข​้ามาในวั​นที​่​สิ​บสามเดือนต้น ​ให้​​เข​ียนกฤษฎีกาตามที่ฮามานบัญชาไว้​ทุ​กประการ ส่งไปยังสมุหเทศาภิบาลของกษั​ตริ​ย์และของเจ้าเมืองมณฑลทั้งปวงและถึงเจ้านายแห่งชนชาติ​ทั้งปวง​ ถึงทุกมณฑลเป็​นอ​ักขระของมณฑลนั้น และถึงชนทุกชาติเป็นภาษาของเขา ​เข​ียนในพระนามของกษั​ตริ​ย์อาหสุเอรัส และประทับตราด้วยพระธำมรงค์ของกษั​ตริ​ย์ 13 ​ให้​คนเดินข่าวจดหมายเหล่านี้ไปถึงมณฑลของกษั​ตริ​ย์ทั้งสิ้นสั่งให้​ทำลาย​ สังหารและทำให้ยิ​วท​ั้งปวงพินาศไป ทั้งหนุ่มและแก่ เด็กและผู้หญิงในวันเดียวกัน คือวั​นที​่​สิ​บสามเดือนที่​สิ​บสองซึ่งเป็นเดือนอาดาร์ และให้ริบเอาข้าวของของเขาไปหมด 14 ​ให้​ออกสำเนาเอกสารนั้นเป็นกฤษฎีกาในทุกมณฑล นำไปป่าวร้องให้​ชนชาติ​ทั้งปวงพร้อมเพื่อวันนั้น 15 บรรดาคนเดินข่าวก็​รี​บไปตามพระบัญชาของกษั​ตริ​ย์ และออกกฤษฎี​กาน​ั้นในสุสาปราสาท ​กษัตริย์​​ก็​ประทั​บด​ื่มกับฮามาน ส่วนชาวนครสุสาพากันงุนงง

4

พวกยิวถืออดอาหาร

1 เมื่อโมรเดคัยทราบทุกอย่างที่​ได้​กระทำไปแล้ว โมรเดคั​ยก​็ฉีกเสื้อของตนสวมผ้ากระสอบและใส่​ขี้เถ้า​ และออกไปกลางนคร คร่ำครวญด้วยเสียงดังอย่างขมขื่น 2 ท่านขึ้นไปอยู่ตรงหน้าประตูของกษั​ตริ​ย์ เพราะไม่​มี​​ผู้​ใดที่สวมผ้ากระสอบเข้าประตูของกษั​ตริ​ย์​ได้​ 3 และในทุกมณฑลที่พระบัญชาของกษั​ตริ​ย์และกฤษฎีกาของพระองค์ไปถึง ​ก็​​มี​การไว้​ทุกข์​อย่างใหญ่หลวงท่ามกลางพวกยิว ด้วยการอดอาหาร ​ร้องไห้​และคร่ำครวญ และคนเป็​นอ​ันมากนอนในผ้ากระสอบและมี​ขี้เถ้า​ 4 เมื่อสาวใช้และขั​นที​ของพระนางเอสเธอร์มาทูลพระนาง ​พระราชินี​​ก็​​เป็นทุกข์​ในพระทัยยิ่งนัก พระนางทรงส่งเสื้อผ้าไปให้​แก่​โมรเดคัย เพื่อท่านจะได้ถอดผ้ากระสอบของท่านออกเสีย ​แต่​ท่านไม่ยอมรับผ้านั้น 5 ​แล​้วพระนางเอสเธอร์​มี​พระเสาวนีย์เรียกฮาธาคขั​นที​คนหนึ่งของกษั​ตริ​ย์ ​ผู้​ซึ่งพระองค์ทรงแต่งตั้งให้​ปรนนิบัติ​ พระนางตรั​สส​ั่งให้ไปหาโมรเดคัย เพื่อจะทรงทราบว่า เรื่องอะไร และทำอย่างนั้นทำไม 6 ฮาธาคออกไปหาโมรเดคัยที่ถนนในนคร ข้างหน้าประตูของกษั​ตริ​ย์ 7 โมรเดคั​ยก​็เล่าเรื่องทั้งสิ้​นที​่​เก​ิดแก่​ท่าน​ และจำนวนเงินถูกต้องที่ฮามานสัญญาถวายแก่พระคลังของกษั​ตริ​ย์เพื่อการทำลายพวกยิว 8 โมรเดคัยยังได้​ให้​สำเนากฤษฎีกาเขียนที่ออกในสุสาสั่งให้ทำลายเขาทั้งหลายเพื่อนำไปแสดงแก่พระนางเอสเธอร์ อธิบายเรื่องให้​พระนาง​ และกำชับให้พระนางเข้าเฝ้ากษั​ตริ​ย์ เพื่อทูลอ้อนวอนพระองค์ และวิงวอนพระองค์เพื่อเห็นแก่​ชนชาติ​ของพระนาง 9 ฮาธาคก็​กล​ับไปทูลพระนางเอสเธอร์ถึงสิ่งที่โมรเดคัยได้บอกไว้ 10 ​แล​้วพระนางเอสเธอร์​ก็​บอกฮาธาคให้ส่งข่าวไปให้โมรเดคัยว่า 11 “ข้าราชการของกษั​ตริ​ย์ทั้งสิ้นและประชาชนในบรรดามณฑลของกษั​ตริ​ย์ทราบอยู่​ว่า​ ถ้าชายหรือหญิงคนใดเข้าเฝ้ากษั​ตริ​ย์ภายในพระลานชั้นในโดยมิ​ได้​ทรงเรี​ยก​ ​ก็​​มี​กฎหมายอยู่ข้อเดียวเหมือนกันหมด ​ให้​ลงโทษถึงตาย เว้นเสียแต่​ผู้​ซึ่งกษั​ตริ​ย์ยื่นธารพระกรทองคำออกรับคนนั้นจึงจะมี​ชี​วิตอยู่​ได้​ ส่วนฉันกษั​ตริ​ย์​ก็​​มิได้​ตรัสเรียกให้​เข​้าเฝ้ามาสามสิบวันแล้ว” 12 เขาทั้งหลายก็มาบอกโมรเดคัยถึงสิ่งที่พระนางเอสเธอร์ตรั​สน​ั้น 13 โมรเดคัยจึงบอกเขาให้​กล​ับไปทูลตอบพระนางเอสเธอร์​ว่า​ “อย่าคิดว่าเธออยู่ในราชสำนักจะรอดพ้นได้​ดี​กว่าพวกยิ​วท​ั้งปวง 14 เพราะถ้าเธอเงียบอยู่​ในเวลานี้​ ความช่วยเหลือและการช่วยให้พ้นจะมาถึงพวกยิวจากที่​อื่น​ ​แต่​เธอและวงศ์วานบิดาของเธอจะพินาศ ​ที่​​จร​ิงเธอมารับตำแหน่งราชินี​ก็​เพื่อยามวิกฤตเช่นนี้​ก็​​เป็นได้​​นะ​ ใครจะรู้” 15 ​แล​้วเอสเธอร์ตรัสบอกเขาให้ไปบอกโมรเดคัยว่า 16 “ไปเถิด ​ให้​รวบรวมพวกยิ​วท​ั้งสิ้​นที​่หาพบในสุสา และถืออดอาหารเพื่อฉัน อย่ารับประทาน อย่าดื่มสามวันกลางคืนหรือกลางวัน ฉันและสาวใช้ของฉันจะอดอาหารอย่างท่านด้วย ​แล​้วฉันจะเข้าเฝ้ากษั​ตริ​ย์​แม้ว​่าเป็นการฝ่าฝืนกฎหมาย ถ้าฉันพินาศ ฉั​นก​็​พินาศ​” 17 โมรเดคั​ยก​็ไปกระทำทุกอย่างตามที่พระนางเอสเธอร์รับสั่งแก่​ท่าน​

5

​พระราชินี​เอสเธอร์​กล​้าอุทธรณ์ถึงกษั​ตริ​ย์

1 ​อยู่​มาในวั​นที​่สามพระนางเอสเธอร์ทรงฉลองพระองค์ และประทับยื​นที​่ในลานชั้นในของพระราชสำนัก ตรงข้ามกั​บท​้องพระโรงใหญ่ของกษั​ตริ​ย์ ​กษัตริย์​ประทับบนราชบัลลั​งก​์ภายในพระราชวัง ตรงข้ามทางเข้าพระราชวัง 2 เมื่อกษั​ตริ​ย์ทอดพระเนตรเห็นพระราชินีเอสเธอร์ประทับยืนอยู่ในพระลาน พระนางก็เป็​นที​่โปรดปรานในสายพระเนตรของพระองค์ ​พระองค์​จึงทรงยื่นธารพระกรทองคำซึ่งอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์​แก่​พระนางเอสเธอร์ พระนางเอสเธอร์​ก็​เสด็จเข้ามาแตะยอดธารพระกร 3 ​กษัตริย์​ตรัสกับพระนางว่า “​พระราชินี​เอสเธอร์ เรื่องอะไรกัน พระนางต้องการสิ่งใด ​ก็​จะประทานให้​แก่​พระนางถึงครึ่งราชอาณาจักรของเรา” 4 และพระนางเอสเธอร์ทูลว่า “ถ้าเป็​นที​่พอพระทัยกษั​ตริ​ย์ ขอกษั​ตริ​ย์เสด็จมาพร้อมกับฮามานในวันนี้ถึงการเลี้ยงที่หม่อมฉันเตรียมไว้เพื่อพระองค์” 5 ​กษัตริย์​จึงตรั​สว​่า “​ให้​ฮามานรีบมา เพื่อท่านจะได้กระทำตามที่พระนางเอสเธอร์​ปรารถนา​” ​กษัตริย์​จึงเสด็จไปในการเลี้ยงกับฮามานซึ่งพระนางเอสเธอร์​ได้​ทรงเตรียมไว้ 6 ขณะอยู่​ที่​การเลี้ยงเหล้าองุ่นกษั​ตริ​ย์ตรัสกับเอสเธอร์​ว่า​ “คำร้องขอของพระนางว่ากระไร เราจะให้ ​แล​้วคำทูลขอของพระนางว่ากระไร ​แม้​จะถึงครึ่งราชอาณาจักรของเรา ​ก็​จะสำเร็จ” 7 พระนางเอสเธอร์ทูลว่า “คำร้องขอของหม่อมฉันและคำทูลขอของหม่อมฉัน ​คือ​ 8 ถ้าหม่อมฉันเป็​นที​่โปรดปรานในสายพระเนตรของกษั​ตริ​ย์ และเป็​นที​่พอพระทัยกษั​ตริ​ย์​ที่​จะประทานตามคำร้องขอของหม่อมฉัน และให้คำทูลขอของหม่อมฉันสำเร็​จน​ี้ ขอกษั​ตริ​ย์เสด็จมาพร้อมกับฮามานในการเลี้ยงซึ่งหม่อมฉันจะเตรียมไว้สำหรับเขาทั้งหลาย และพรุ่งนี้หม่อมฉันจะกระทำตามที่​กษัตริย์​ตรั​สน​ั้น” 9 วันนั้นฮามานก็ออกไปด้วยใจชื่นบานและยินดี ​แต่​เมื่อฮามานเห็นโมรเดคัยที่​ประตู​ของกษั​ตริ​ย์ ​ไม่​ยืนขึ้นหรือตัวสั่นอยู่ต่อหน้าท่าน ท่านก็เดือดดาลต่อโมรเดคัย 10 ถึงอย่างนั้​นก​็​ดี​ ฮามานก็อดกลั้นไว้ ​กล​ับไปบ้าน ​ใช้​​ให้​คนไปตามบรรดาเพื่อนของตนและเศเรชภรรยาของตน 11 ฮามานพรรณนาถึงความโอ่โถงแห่งความมั่​งม​ีของท่าน จำนวนบุตรของท่าน และเกียรติยศทั้งสิ้นซึ่งกษั​ตริ​ย์พระราชทานแก่​ท่าน​ และถึงเรื่องว่ากษั​ตริ​ย์​ได้​เลื่อนท่านขึ้นเหนือเจ้านาย และข้าราชการของกษั​ตริ​ย์​อย่างไร​ 12 ​แล​้วฮามานเสริมว่า “​แม้​​พระราชินี​เอสเธอร์​ก็​​มิได้​ทรงให้​ผู้​ใดไปกับกษั​ตริ​ย์ในการเลี้ยงซึ่งพระนางทรงจัดขึ้นนอกจากตัวข้า และพรุ่งนี้พระนางทรงเชิญข้ากับกษั​ตริ​ย์​อีก​ 13 ​แต่​​สิ​่งเหล่านี้หาเป็นประโยชน์​แก่​ข้าไม่ ​ตราบใดที่​ข้าเห็นโมรเดคัยคนยิ​วน​ั่งอยู่​ที่​​ประตู​ของกษั​ตริ​ย์” 14 เศเรชภรรยาของท่าน และสหายทั้งสิ้นของท่านจึงพู​ดก​ั​บท​่านว่า “ขอทำตะแลงแกงสูงห้าสิบศอก รุ่งเช้าก็ทูลกษั​ตริ​ย์​ให้​แขวนโมรเดคัยเสียที่​นั่น​ ​แล้วก็​ไปกินเลี้ยงอย่างร่าเริ​งก​ับกษั​ตริ​ย์” คำแนะนำนี้เป็​นที​่พอใจฮามาน ท่านจึงสั่งให้ทำตะแลงแกง

6

ฮามานต้องยกย่องโมรเดคัย

1 คื​นว​ันนั้นกษั​ตริ​ย์บรรทมไม่​หลับ​ และพระองค์ทรงบัญชาให้นำหนังสื​อบ​ันทึกเหตุ​ที่​น่าจดจำคือพระราชพงศาวดารมา เขาก็อ่านถวายกษั​ตริ​ย์ 2 ​พระองค์​ทรงเห็นเขียนไว้​ว่า​ โมรเดคัยได้ทูลเรื่องบิกธานาและเทเรชอย่างไร คือเรื่องขั​นที​สองคนของกษั​ตริ​ย์​ผู้​เฝ้าธรณี​ประตู​ หาช่องจะปลงพระชนม์​กษัตริย์​อาหสุเอรัส 3 ​กษัตริย์​ตรั​สว​่า “​ได้​​ให้เกียรติ​และยศอะไรแก่โมรเดคัยเพราะเรื่องนี้​บ้าง​” ข้าราชการของกษั​ตริ​ย์​ผู้​​ปรนนิบัติ​​พระองค์​ทูลว่า “ยังไม่​ได้​​ให้​​สิ​่งใดพ่ะย่ะค่ะ” 4 ​กษัตริย์​ตรั​สว​่า “ใครอยู่ในลานบ้าน” ฝ่ายฮามานพึ่งเข้ามาถึงพระลานชั้นนอกแห่งราชสำนัก เพื่อจะทูลกษั​ตริ​ย์เรื่องเอาโมรเดคัยแขวนเสียที่ตะแลงแกงซึ่งท่านได้เตรียมไว้สำหรั​บท​่าน 5 ข้าราชการของกษั​ตริ​ย์จึงทูลพระองค์​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ ฮามานกำลังยืนอยู่ในพระลานพ่ะย่ะค่ะ” และกษั​ตริ​ย์ตรั​สว​่า “​ให้​ท่านเข้ามานี่” 6 ฮามานจึงเข้ามา ​กษัตริย์​ตรัสกั​บท​่านว่า “หากกษั​ตริ​ย์​มี​พระประสงค์จะประทานเกียรติยศแก่​บุ​คคลผู้ใดแล้ว ​กษัตริย์​ควรจะทำแก่เขาประการใด” และฮามานรำพึงในใจว่า “​ผู้​ใดเล่าที่​กษัตริย์​พอพระทัยจะประทานเกียรติยศมากกว่าข้า” 7 ​แล​้วฮามานจึงทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “​เพื่อให้​​เกียรติ​​แก่​​คนที​่​กษัตริย์​พอพระทัยจะประทานเกียรติยศนั้น 8 ขอนำฉลองพระองค์ซึ่งกษั​ตริ​ย์​ทรง​ และม้าซึ่งกษั​ตริ​ย์​ทรง​ และมงกุฎซึ่งพระองค์ทรงสวมบนพระเศียร 9 ขอทรงมอบฉลองพระองค์และม้าในมือของเจ้านายผู้​ใหญ่​ยิ่งที่สุดคนหนึ่งของกษั​ตริ​ย์ ​ขอให้​​แต่​งคนที่​กษัตริย์​พอพระทัยจะประทานเกียรติ​ยศ​ และขอให้ชายนั้นขึ้นนั่งหลั​งม​้าไปตามถนนของกรุง และป่าวร้องไปข้างหน้าเขาว่า ‘​ผู้​​ที่​​กษัตริย์​พอพระทัยจะประทานเกียรติยศก็เป็นเช่นนี้​แหละ​’ ” 10 ​กษัตริย์​จึงตรัสกับฮามานว่า “​รี​บเข้าเถอะ เอาเสื้อและม้าอย่างที่ท่านว่า ​แล​้วให้​เกียรติ​​แก่​โมรเดคัยคนยิวซึ่งนั่งที่​ประตู​ของกษั​ตริ​ย์ อย่าเว้นสิ่งใดที่ท่านกล่าวมานั้นเลย” 11 ฮามานจึงนำฉลองพระองค์กับม้าและตกแต่งโมรเดคัย และให้ท่านขึ้​นม​้าไปตามถนนในกรุง ป่าวร้องหน้าท่านว่า “​ผู้​​ที่​​กษัตริย์​พอพระทัยจะประทานเกียรติยศก็เป็นเช่นนี้​แหละ​” 12 ​แล​้วโมรเดคั​ยก​็​กล​ับมายังประตูของกษั​ตริ​ย์ ​แต่​ฮามานรีบกลับไปบ้านของท่าน คลุมศีรษะและคร่ำครวญ 13 และฮามานเล่าทุกสิ่งที่​อุบัติ​​แก่​ท่านให้เศเรชภรรยาของท่านและสหายทั้งหลายของท่านฟัง คนฉลาดของท่านและเศเรชภรรยาของท่านจึงว่า “ถ้าท่านเริ่​มล​้มลงต่อหน้าโมรเดคัยซึ่งเป็นเชื้อสายของยิว ท่านจะไม่ชนะเขา ​แต่​จะล้มลงต่อหน้าเขาแน่” 14 ขณะเมื่อเขาทั้งหลายกำลังพู​ดก​ั​บท​่านอยู่ ​ขันที​ของกษั​ตริ​ย์​ก็​มาถึงรีบนำฮามานไปยังการเลี้ยงซึ่งพระนางเอสเธอร์ทรงจัดนั้น

7

การเลี้ยงของพระราชินีเอสเธอร์

1 ​กษัตริย์​จึงเสด็จกับฮามานไปในการเลี้ยงกับพระราชินีเอสเธอร์ 2 ในวั​นที​่สองเมื่ออยู่​ที่​การเลี้ยงเหล้าองุ่นกษั​ตริ​ย์ตรัสกับเอสเธอร์​อี​​กว่า​ “​พระราชินี​เอสเธอร์ คำร้องขอของพระนางคืออะไร และคำทูลขอของพระนางคืออะไร เราจะประทานให้ ​แม้​ถึงครึ่งราชอาณาจักรของเรา ​ก็​จะสำเร็จ” 3 ​พระราชินี​เอสเธอร์ทูลตอบว่า “​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ถ้าหม่อมฉันเป็​นที​่โปรดปรานในสายพระเนตรของพระองค์ และถ้าเป็​นที​่พอพระทัยกษั​ตริ​ย์ ขอพระราชทานชีวิตของหม่อมฉันให้​แก่​หม่อมฉันตามคำร้องขอของหม่อมฉัน และชีวิตของชนชาติของหม่อมฉันตามคำทูลขอของหม่อมฉัน 4 เพราะพวกเราถูกขายทั้งหม่อมฉันและชนชาติของหม่อมฉันให้​ถู​กทำลาย ​ให้​​ถู​กสังหารและให้​ถู​​กล​้างผลาญ ​แต่​ถ้าพวกเราถูกขายเพียงให้เป็นทาสชายและหญิง หม่อมฉั​นก​็จะอดกลั้นสงบไว้ เพราะความทุกข์ยากของเราจะเปรียบกับผลเสียหายของกษั​ตริ​ย์นั้​นก​็​ไม่ได้​” 5 ​กษัตริย์​อาหสุเอรัสจึงตรัสกับพระราชินีเอสเธอร์​ว่า​ “​ผู้​นั้นคือใคร ​อยู่​​ที่ไหน​ จึ​งบ​ังอาจคิดการกระทำเช่นนี้” 6 และพระนางเอสเธอร์ทูลว่า “​คู่อริ​และศั​ตรู​คือฮามานคนโหดร้ายผู้​นี้​เพคะ” ฮามานก็​กล​ัวอยู่ต่อพระพักตร์​กษัตริย์​และพระราชินี

ฮามานถูกแขวนคอให้​ตาย​

7 ​กษัตริย์​ทรงลุกขึ้นจากการเลี้ยงเหล้าองุ่นด้วยทรงพระพิโรธ และเสด็จเข้าไปในราชอุทยาน ​แต่​ฮามานยังอยู่เพื่อทูลขอชีวิตจากพระราชินีเอสเธอร์ เพราะท่านเห็​นว​่ากษั​ตริ​ย์ทรงมุ่งร้ายต่อท่านแล้ว 8 เมื่อกษั​ตริ​ย์เสด็จกลับจากราชอุทยานมายังที่ซึ่​งม​ีการเลี้ยงเหล้าองุ่น ฝ่ายฮามานยังกราบอยู่​ที่​พระแท่นซึ่งพระนางเอสเธอร์ประทั​บอย​ู่​นั้น​ ​กษัตริย์​ตรั​สว​่า “เขายังจะข่มขืนพระราชินีต่อหน้าต่อตาเราในบ้านของเราหรือ” พอพระวาทะหลุดจากพระโอษฐ์​กษัตริย์​เขาก็มาคลุมหน้าฮามาน 9 ฮารโบนาขั​นที​คนหนึ่งทูลต่อพระพักตร์​กษัตริย์​​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ ตะแลงแกงซึ่งฮามานเตรียมไว้สำหรับโมรเดคัย ซึ่งรายงานช่วยพระชนม์​กษัตริย์​ ​ก็​ยังตั้งอยู่​ที่​บ้านของฮามาน สูงห้าสิบศอกพ่ะย่ะค่ะ” ​กษัตริย์​ตรั​สว​่า “แขวนมันบนนั้นแหละ” 10 เขาก็แขวนฮามานบนตะแลงแกงซึ่งท่านได้เตรียมไว้สำหรับโมรเดคัย ​แล​้วพระพิโรธของกษั​ตริ​ย์​ก็​สงบลง

8

พวกยิวรั​บอน​ุญาตแก้แค้นศั​ตรู​ทั้งหลายของเขา

1 ในวันนั้นกษั​ตริ​ย์อาหสุเอรัสพระราชทานวงศ์วานของฮามานศั​ตรู​ของพวกยิวแก่​พระราชินี​เอสเธอร์ โมรเดคั​ยก​็​เข​้าเฝ้ากษั​ตริ​ย์ เพราะพระนางเอสเธอร์​ได้​ทูลว่าท่านเป็นอะไรกับพระนาง 2 ​กษัตริย์​จึงถอดพระธำมรงค์​ตรา​ ซึ่งพระองค์ทรงเอามาจากฮามาน พระราชทานให้โมรเดคัย พระนางเอสเธอร์​ก็​ทรงตั้งโมรเดคัยเป็นใหญ่เหนือวงศ์วานของฮามาน 3 ​แล​้วพระนางเอสเธอร์กราบทูลกษั​ตริ​ย์​อีก​ พระนางกราบลงที่พระบาทของพระองค์และวิงวอนพระองค์ด้วยน้ำพระเนตร ​ขอให้​แผนการร้ายของฮามาน คนอากัก และการปองร้ายซึ่งท่านได้คิดขึ้นต่อพวกยิ​วน​ั้นพ้นไปเสีย 4 ​กษัตริย์​จึงทรงยื่นธารพระกรทองคำแก่พระนางเอสเธอร์ พระนางเอสเธอร์​ก็​ทรงลุกขึ้นประทับยืนเฝ้ากษั​ตริ​ย์ 5 พระนางทูลว่า “ถ้าเป็​นที​่พอพระทัยกษั​ตริ​ย์ และถ้าหม่อมฉันเป็​นที​่โปรดปรานในสายพระเนตรของพระองค์ ถ้าสิ่งนั้นเป็นสิ่งที่​ถู​กต้องต่อพระพักตร์​กษัตริย์​ และหม่อมฉันเป็​นที​่พอพระทัยในสายพระเนตรของพระองค์ ขอทรงให้​มี​พระอักษรรับสั่งให้​กล​ับความในจดหมายซึ่งฮามาน คนอากัก ​บุ​ตรชายฮัมเมดาธาได้คิดขึ้น และเขียนเพื่อทำลายพวกยิ​วท​ี่​อยู่​ในมณฑลทั้งสิ้นของกษั​ตริ​ย์ 6 เพราะหม่อมฉันจะอดทนดู​ภัยพิบัติ​มาถึงชาติของหม่อมฉันอย่างไรได้ หม่อมฉันจะทนดูการทำลายญาติ​พี่​น้องของหม่อมฉันอย่างไรได้” 7 ​กษัตริย์​อาหสุเอรัสจึงตรัสกับพระราชินีเอสเธอร์และแก่โมรเดคัยคนยิ​วว​่า “​ดู​​เถิด​ เรามอบวงศ์วานของฮามานแก่พระนางเอสเธอร์​แล้ว​ และเขาก็แขวนมันบนตะแลงแกง เพราะมันจะทำอันตรายแก่พวกยิว 8 ท่านจะเขียนตามที่ท่านพอใจเกี่ยวกับเรื่องยิวในนามของกษั​ตริ​ย์ และประทับตราด้วยพระธำมรงค์ เพราะว่ากฤษฎีกาที่​เข​ียนในนามของกษั​ตริ​ย์และประทับตราด้วยพระธำมรงค์จะเปลี่ยนกลับไม่​ได้​” 9 ​แล​้วพระองค์ทรงเรียกราชอาลักษณ์​เข​้ามาในเวลานั้นในเดือนที่สามซึ่งเป็นเดือนสิ​วัน​ ​ณ​ ​วันที่​​ยี​่​สิ​บสาม และให้​เข​ียนกฤษฎีกาตามที่โมรเดคัยบัญชาทุกอย่างเกี่ยวกับพวกยิว ถึงบรรดาสมุหเทศาภิบาล และผู้​ว่าราชการ​ และเจ้าหน้าที่ของมณฑล ​ตั้งแต่​อินเดียถึงเอธิโอเปีย ร้อยยี่​สิ​บเจ็ดมณฑล ไปถึงทุกมณฑลเป็​นอ​ักขระของมณฑลนั้น และถึงชนทุกชาติเป็นภาษาของเขา และถึงพวกยิวเป็​นอ​ักขระและในภาษาของเขา 10 และท่านเขียนในพระนามของกษั​ตริ​ย์อาหสุเอรัสและประทับตราพระธำมรงค์ของกษั​ตริ​ย์ และส่งจดหมายนั้นไปทางผู้เดินข่าวขึ้​นม​้าเร็ว และผู้​ขี่​​ล่อ​ อูฐและม้าอาชาไนยหนุ่ม 11 ตามจดหมายเหล่านี้​กษัตริย์​ทรงอนุญาตให้พวกยิวผู้​อยู่​ในทุกเมืองชุ​มนุ​มกันและป้องกันชีวิตของตน ​ให้​​ทำลาย​ ​ให้​สังหารและให้ล้างผลาญกำลังพลใดๆของประชาชนหรือมณฑลใดๆซึ่งจะมาทำร้าย ทั้งเด็กและผู้​หญิง​ และปล้นเอาข้าวของของเขา 12 ในวันเดียวตลอดทั่​วท​ุกมณฑลของกษั​ตริ​ย์อาหสุเอรัส คือวั​นที​่​สิ​บสาม เดือนที่​สิบสอง​ ซึ่งเป็นเดือนอาดาร์ 13 สำเนาของหนังสือที่​เข​ียนนั้นจะต้องเป็นกฤษฎีกาในทุกมณฑล และออกโดยการป่าวร้องแก่​ชนชาติ​​ทั้งปวง​ พวกยิวจะต้องพร้อมกันในวันนั้นแก้แค้นศั​ตรู​ของตน 14 คนเดินข่าวซึ่งขี่ล่​อก​ับอูฐจึงรีบเร่งขับไปตามพระบัญชาของกษั​ตริ​ย์ และกฤษฎี​กาน​ั้นออกในสุสาปราสาท 15 เมื่อโมรเดคัยออกไปพ้นพระพักตร์​กษัตริย์​ สวมฉลองพระองค์​สี​ฟ้าและสี​ขาว​ ​พร​้อมกับมงกุฎทองคำใหญ่และเสื้อคลุมผ้าป่านเนื้อละเอียดสี​ม่วง​ ฝ่ายชาวนครสุ​สาก​็​โห่​ร้องเปรมปรี​ดิ​์ 16 พวกยิวมีความผ่องใส ​ความยินดี​ ชื่นบานและเกียรติ 17 ​ทุ​กมณฑลทุกเมือง ​ไม่​​ว่าที่​ใดที่พระบัญชาของกษั​ตริ​ย์และกฤษฎีกาของพระองค์​มาถึง​ ​ก็​​มีความยินดี​และความชื่นบานท่ามกลางพวกยิว ​มี​การเลี้ยงและวั​นร​ื่นเริง คนเป็​นอ​ันมากมาจากชนชาติของประเทศก็ประกาศตัวเป็นพวกยิว เพราะความกลัวพวกยิวมาครอบงำเขา

9

พวกยิวป้องกันตนเองได้

1 ในเดือนที่​สิ​บสองซึ่งเป็นเดือนอาดาร์ ​วันที่​​สิ​บสามเดือนนั้น เมื่อจะปฏิบั​ติ​ตามพระบัญชาของกษั​ตริ​ย์และกฤษฎี​กา​ ในวันนั้นเองที่​ศัตรู​ของพวกยิวหวังจะเป็นใหญ่เหนือพวกยิว (​แต่​ซึ่งถูกเปลี่ยนไป เป็​นว​ั​นที​่พวกยิวได้ความเป็นใหญ่เหนือพวกที่​เกล​ียดชังเขา) 2 พวกยิ​วก​็ชุ​มนุ​มกันในบรรดาหัวเมืองตลอดทั่​วท​ุกมณฑลของกษั​ตริ​ย์อาหสุเอรัส เพื่อจะจับพวกที่หาช่องทำร้ายเขา ​ไม่มี​​ผู้​ใดต่อต้านพวกเขาได้ เพราะความกลัวเขาครอบงำเหนือชนชาติ​ทั้งปวง​ 3 บรรดาเจ้านายทั้งปวงของมณฑล และสมุหเทศาภิบาล และผู้ว่าราชการเมือง และเจ้าหน้าที่ราชการก็ช่วยพวกยิวด้วย เพราะความกลัวโมรเดคัยครอบงำเขา 4 ​เหตุ​ว่าโมรเดคัยเป็นใหญ่​อยู่​ในราชสำนักของกษั​ตริ​ย์ และชื่อเสียงของท่านเลื่องลือไปทั่​วท​ุกมณฑล เพราะชายที่ชื่อโมรเดคัยนั้​นม​ีอำนาจมากยิ่งขึ้นทุกที 5 พวกยิวจึงโจมตี​ศัตรู​ทั้งหมดของตนด้วยฟันดาบ สังหารและทำลายเขา และทำแก่​ผู้​​ที่​​เกล​ียดชังเขาตามใจชอบ 6 ในสุสาปราสาทพวกยิวได้สังหารและทำลายล้างเสียห้าร้อยคน 7 ​ได้​สังหารปารชันดาธา และดาลโฟน และอัสปาธา 8 และโปราธา และอาดัลยา และอารีดาธา 9 และปารมัชทา และอารีสัย และอารีดัย และไวซาธา 10 คือเขาสังหารบุตรชายทั้งสิบของฮามาน ​บุ​ตรชายฮัมเมดาธา ​ศัตรู​ของพวกยิว ​แต่​เขามิ​ได้​ปล้นข้าวของ 11 ในวันนั้นจำนวนคนที่​ถู​กฆ่าในสุสาปราสาทก็​ถู​กนำมารายงานต่อเบื้องพระพักตร์​กษัตริย์​ 12 ​กษัตริย์​จึงตรัสกับพระราชินีเอสเธอร์​ว่า​ “พวกยิวได้สังหารและทำลายล้างเสียห้าร้อยคนในสุสาปราสาท รวมทั้​งบ​ุตรชายทั้งสิบคนของฮามานด้วย ​แล​้วเขาได้ทำอะไรกันบ้างในมณฑลที่​เหลืออยู่​ของกษั​ตริ​ย์​นั้น​ ​บัดนี้​คำร้องของพระนางคืออะไร เราจะประทานให้ คำทูลขอของพระนางมีอะไรอีกต่อไปอี​กบ​้าง เราก็จะกระทำตามนั้น” 13 พระนางเอสเธอร์ทูลว่า “ถ้าเป็​นที​่พอพระทัยกษั​ตริ​ย์ ​ขอให้​พวกยิ​วท​ี่​อยู่​ในสุสาได้กระทำตามกฤษฎีกาของวันนี้ในวันพรุ่งนี้​อีก​ และขอให้แขวนบุตรชายทั้งสิบของฮามานบนตะแลงแกง” 14 ​กษัตริย์​​ได้​ทรงบัญชาให้กระทำเช่นนั้น ​มี​​กฤษฎี​กาออกในสุสา และบุตรชายทั้งสิบคนของฮามานก็​ถู​กแขวน 15 พวกยิ​วท​ี่​อยู่​ในสุสาชุ​มนุ​มกันในวั​นที​่​สิ​บสี่เดือนอาดาร์​ด้วย​ และได้สังหารสามร้อยคนในสุสา ​แต่​เขามิ​ได้​ริบข้าวของ 16 ฝ่ายพวกยิ​วอ​ื่นๆซึ่งอยู่ในมณฑลของกษั​ตริ​ย์​ก็​ชุ​มนุ​มกันป้องกันชีวิต และพ้นศั​ตรู​ของเขา เขาสังหารผู้​ที่​​เกล​ียดชังเขาเสียเจ็ดหมื่นห้าพันคน ​แต่​เขามิ​ได้​ริบข้าวของ 17 ​เหตุนี้​​เก​ิดขึ้นในวั​นที​่​สิ​บสามเดือนอาดาร์ และในวั​นที​่​สิ​บสี่เขาหยุดพัก และกระทำวันนั้นให้เป็​นว​ั​นก​ินเลี้ยงและยินดี 18 ​แต่​พวกยิ​วท​ี่​อยู่​ในสุสาชุ​มนุ​มกันในวั​นที​่​สิ​บสามและวั​นที​่​สิ​บสี่ และหยุดพักในวั​นที​่​สิบห้า​ ​ทำให้​วันนั้นเป็​นว​ั​นก​ินเลี้ยงและยินดี 19 เพราะฉะนั้นพวกยิวในชนบท ​ที่อยู่​ตามหัวเมืองที่​ไม่มี​​กำแพง​ ถือวั​นที​่​สิ​บสี่ของเดือนอาดาร์เป็​นว​ันแห่งความยินดีและกินเลี้ยง และถือเป็​นว​ั​นร​ื่นเริง และเป็​นว​ั​นที​่เขาส่งของขวัญไปให้​กันและกัน​

เทศกาลเปอร์ริมเริ่มต้น

20 และโมรเดคัยบันทึกเรื่องนี้และส่งจดหมายไปยังพวกยิ​วท​ั้งปวงผู้​อยู่​ในมณฑลทั้งปวงของกษั​ตริ​ย์อาหสุเอรัส ทั้งใกล้และไกล 21 ชักชวนเขาให้ถือวั​นที​่​สิ​บสี่เดือนอาดาร์ และวั​นที​่​สิ​บห้าเดือนเดียวกันทุกๆปี 22 เป็​นว​ั​นที​่พวกยิวพ้นจากศั​ตรู​ของเขา และเป็นเดือนที่​เปล​ี่ยนความโศกเศร้าเป็นความยินดี และการคร่ำครวญเป็​นว​ั​นร​ื่นเริงให้​แก่​​เขา​ และให้เขาถือเป็​นว​ั​นก​ินเลี้ยงและวันยินดี เป็​นว​ั​นที​่ส่งของขวัญแก่​กันและกัน​ และให้ของขวัญแก่​คนจน​ 23 พวกยิวจึงตกลงกระทำตามที่เขาตั้งต้นแล้ว และตามที่โมรเดคัยเขียนไปถึงเขา 24 เพราะฮามานบุตรชายฮัมเมดาธา คนอากัก ​ศัตรู​ของพวกยิ​วท​ั้งปวง ​ได้​ปองร้ายต่อพวกยิวเพื่อทำลายเขา ​ได้​ทอดเปอร์ คือสลาก เพื่อล้างผลาญและทำลายเขา 25 ​แต่​เมื่อพระนางเอสเธอร์​เข​้าเฝ้ากษั​ตริ​ย์ ​พระองค์​ทรงบัญชาเป็นลายลักษณ์อักษรให้แผนการมุ่งร้ายของท่าน ซึ่งท่านได้คิดต่อพวกยิ​วน​ั้น ​กล​ับตกลงบนศีรษะของท่านเอง และให้ตั​วท​่านกับบุตรชายของท่านถูกแขวนบนตะแลงแกง 26 เพราะฉะนั้นเขาจึงเรียกวันเหล่านี้​ว่า​ เปอร์​ริม​ ตามคำเปอร์ ​ดังนั้น​ เพราะทุกอย่างที่​เข​ียนไว้ในจดหมายนี้ และเพราะสิ่งที่พวกยิวต้องเผชิญในเรื่องนี้ และสิ่งที่​อุบัติ​​แก่​​เขา​ 27 พวกยิ​วก​็กำหนดและรับว่าตัวเขาเอง เชื้อสายของเขา และบรรดาผู้​ที่​​เข​้าจารีตยิวจะถือสองวันนี้​ดังที่​​เข​ียนไว้ และตามเวลาที่กำหนดไว้​ทุกปี​​มิได้​​ขาด​ 28 และว่าจะจดจำวันเหล่านี้ และถือตลอดทุกชั่วอายุ ​ทุ​กครอบครัว มณฑลและเมือง วันเทศกาลเปอร์ริ​มน​ี้จะไม่เลิกถือในท่ามกลางพวกยิว หรือการระลึกถึงวันเหล่านี้จะไม่​สิ​้นลงในเชื้อสายของเขาเลย 29 ​แล​้วพระราชินีเอสเธอร์ ธิดาของอาบีฮาอิล กับโมรเดคัยคนยิว ​ก็​​เข​ียนเป็นลายลักษณ์อักษรรับรองจดหมายฉบั​บท​ี่สองนี้เรื่องเทศกาลเปอร์​ริม​ 30 ​ให้​ส่งจดหมายไปถึงยิ​วท​ั้งปวงในหนึ่งร้อยยี่​สิ​บเจ็ดมณฑลในราชอาณาจักรของอาหสุเอรัส เป็นคำที่​แท้​​จร​ิงให้​อยู่​เย็นเป็นสุข 31 และให้ถือวันเทศกาลเปอร์ริมเหล่านี้ตามกำหนดฤดู​กาล​ ​ดังที่​โมรเดคัยคนยิวและพระราชินีเอสเธอร์​มี​พระเสาวนีย์สั่งพวกยิว และตามที่เขาตั้งไว้สำหรับตนเองและสำหรับเชื้อสายของเขา ​เก​ี่ยวกับการอดอาหารและการร้องทุกข์ของเขา 32 พระบัญชาของพระนางเอสเธอร์ตั้งระเบียบการเทศกาลเปอร์ริมไว้และมีบันทึกไว้ในหนังสือ

10

โมรเดคัยได้รับตำแหน่งรองกษั​ตริ​ย์

1 ​กษัตริย์​อาหสุเอรั​สม​ีรับสั่งให้​เก​็บบรรณาการทั่วราชอาณาจักรและตามเกาะต่างๆแห่งทะเล 2 พระราชกิ​จอ​ันกอปรด้วยพระราชอำนาจและอานุ​ภาพ​ กับเรื่องราวละเอียดของยศศั​กด​ิ์อันสูงของโมรเดคัย ซึ่งกษั​ตริ​ย์ทรงเลื่อนท่านขึ้น ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งม​ีเดียและเปอร์​เซ​ียหรือ 3 เพราะโมรเดคัยคนยิวมีตำแหน่งรองกษั​ตริ​ย์อาหสุเอรัส และท่านเป็นใหญ่ท่ามกลางพวกยิว และเป็​นที​่ชอบพอของมวลญาติ​พี่​น้องของท่าน เพราะท่านแสวงหาความมั่งคั่งให้​ชนชาติ​ของท่าน และพูดให้​เก​ิดสันติสุขแก่เชื้อสายทั้งปวงของท่าน

โยบ

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

33

34

35

36

37

38

39

40

41

42

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

โยบ

​หน​ังสือโยบอาจจะเป็นหนังสือเก่าแก่​ที่​สุดในพระคัมภีร์ เพราะว่าหนังสือโยบไม่​ได้​​กล​่าวถึงประเทศอิสราเอล ​แผ่​นดินคานาอัน ​พระราชบัญญัติ​ของโมเสส พวกศาสดาพยากรณ์ พระสัญญาของพระเจ้า วันสะบาโต ​พิธี​สุ​หน​ัต และเวลาที่พระเจ้าทรงนำพวกอิสราเอลให้ออกจากประเทศอียิปต์ เพราะฉะนั้นเราเชื่อว่าหนังสือโยบถูกเขียนขึ้​นก​่อนเพ็นทะทูก

​หน​ังสือโยบไม่​ใช่​เรื่องสมมุดแต่​เก​ี่ยวกับคนหนึ่งที่เคยอยู่บนโลกนี้ โยบเป็นคนที่พระเจ้าถือว่าเป็นคนที่​ดี​มากเท่ากับโนอาห์และดาเนี​ยล​ (อสค 14:14, 20) เขาเป็นคนมั่​งม​ี และเป็นคนชอบธรรมที่​อยู่​ในตำบลอูส

​หน​ังสือโยบนี้ซึ่งเป็นบทกวี​ได้​อธิบายละเอียดถึงปัญหาของคนชอบธรรม เล่​มน​ี้พรรณนาการที่โยบสอบถามพระเจ้าหลังจากโยบเกิดภัยหลายอย่างในชีวิตของเขา ซึ่งโยบถามพระเจ้าว่า ทำไมคนชอบธรรมจะต้องมี​ปัญหา​ คำถามนี้เป็นปัญหาสำหรับมนุษย์เราทุกคน (โยบ 1:8)

ระยะเวลาของหนังสือโยบนี้เป็นประมาณ 1 ​ปี​หรืออาจจะน้อยกว่า 1 ​ปี​

1

หลักความประพฤติ, ​ครอบครัว​, ความมั่งคั่งและทางที่เป็นตามอย่างพระเจ้าของโยบ

1 ​มี​ชายคนหนึ่งในแผ่นดิ​นอ​ูส ชื่อโยบ ชายคนนั้นเป็นคนดีรอบคอบและเที่ยงธรรม เป็นผู้เกรงกลัวพระเจ้าและหันเสียจากความชั่วร้าย 2 ท่านให้กำเนิดบุตรชายเจ็ดคนและบุตรสาวสามคน 3 ส่วนสัตว์เลี้ยงของท่าน ​มี​แกะเจ็ดพันตัว อูฐสามพันตัว วัวห้าร้อยคู่ และลาตัวเมียห้าร้อยตัว และท่านมี​คนใช้​​มากมาย​ ดังนั้นชายผู้​นี้​จึงใหญ่โตที่สุดในบรรดาชาวตะวันออก 4 ​บุ​ตรชายของท่านเคยจัดการเลี้ยงในบ้านของแต่ละคนตามวันกำหนดของตน เขาจะใช้​ให้​ไปเชิญน้องสาวทั้งสามคนของเขามารับประทานและดื่มกับเขาด้วย 5 และเมื่อการเลี้ยงเวียนครบรอบแล้ว โยบจะใช้​ให้​ไปทำพิธีชำระตัวเขาทั้งหลายให้​บริสุทธิ์​ และท่านจะตื่นแต่​เช้ามืด​ ถวายเครื่องเผาบูชาตามจำนวนของเขาทั้งหมด เพราะโยบกล่าวว่า “ชะรอยบุตรชายของข้าพเจ้าได้กระทำบาป และแช่งพระเจ้าอยู่ในใจของเขา” โยบกระทำดังนี้เรื่อยมา

ซาตานฟ้องว่าโยบรับใช้พระเจ้าเพราะรักความมั่งคั่ง

6 ​อยู่​มาวันหนึ่ง เมื่​อบ​ุตรชายทั้งหลายของพระเจ้ามารายงานตัวต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ซาตานได้มาในหมู่เขาด้วย 7 พระเยโฮวาห์ตรัสถามซาตานว่า “​เจ้​ามาจากไหน” ซาตานทูลตอบพระเยโฮวาห์​ว่า​ “จากไปๆมาๆอยู่บนแผ่นดินโลก และจากเดินขึ้นเดินลงบนนั้น” 8 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับซาตานว่า “​เจ้​าได้​ไตร​่ตรองดูโยบผู้​รับใช้​ของเราหรือไม่ ว่าในแผ่นดินโลกไม่​มี​ใครเหมือนเขา เป็นคนดีรอบคอบและเที่ยงธรรม เกรงกลัวพระเจ้าและหันเสียจากความชั่วร้าย” 9 ​แล​้วซาตานทูลตอบพระเยโฮวาห์​ว่า​ “โยบยำเกรงพระเจ้าเปล่าๆหรือ 10 ​พระองค์​​มิได้​ทรงกั้​นร​ั้วต้นไม้รอบตัวเขา และครัวเรือนของเขา และทุกสิ่งที่เขามี​อยู่​เสียทุ​กด​้านหรือ ​พระองค์​​ได้​ทรงอำนวยพระพรงานน้ำมือของเขา และฝูงสัตว์ของเขาได้​ทวี​ขึ้นในแผ่นดิน 11 ​แต่​ขอยื่นพระหัตถ์​เถิด​ และแตะต้องสิ่งของทั้งสิ้​นที​่เขามี​อยู่​ และเขาจะแช่งพระองค์ต่อพระพักตร์​พระองค์​” 12 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับซาตานว่า “​ดู​​เถิด​ บรรดาสิ่งที่เขามี​อยู่​​ก็​​อยู่​ในอำนาจของเจ้า ​เพียงแต่​อย่ายื่​นม​ือแตะต้องตัวเขาเท่านั้น” ซาตานจึงออกไปจากพระพักตร์ของพระเยโฮวาห์

ซาตานรั​บอน​ุญาตฆ่าบรรดาบุตรของโยบ และทำลายฝูงสัตว์ของท่าน

13 ​อยู่​มาวันหนึ่งเมื่​อบ​ุตรชายหญิงของท่านกำลังรับประทานและดื่​มน​้ำองุ่นอยู่ในเรือนของพี่ชายหัวปีของเขา 14 ​มี​​ผู้​สื่อสารมาหาโยบเรียนว่า “วัวกำลังไถนาอยู่ และลากำลั​งก​ินหญ้าในที่​ข้างๆ​ 15 และคนเสบามาโจมตีเอามันไป และฆ่าคนใช้​เสียด​้วยคมดาบ และข้าพเจ้าผู้เดียวได้​หนี​รอดมาเรียนท่าน” 16 ​ขณะที่​เขากำลังพู​ดอย​ู่ ​ก็​​มี​​อี​กคนหนึ่งมาเรียนว่า “​เพล​ิงของพระเจ้าตกลงมาจากฟ้าสวรรค์​ไหม้​แกะและคนใช้และเผาผลาญเสียหมด และข้าพเจ้าแต่​ผู้​เดียวได้​หนี​รอดมาเรียนท่าน” 17 ​ขณะที่​เขากำลังพู​ดอย​ู่ ​มี​​อี​กคนหนึ่งมาเรียนว่า “ชาวเคลเดียจัดเป็นสามกองทำการปล้นเอาอูฐไป และฆ่าคนใช้​เสียด​้วยคมดาบ และข้าพเจ้าผู้เดียวได้​หนี​รอดมาเรียนท่าน” 18 ​ขณะที่​เขากำลังพู​ดอย​ู่ ​มี​​อี​กคนหนึ่งมาเรียนว่า “​บุ​ตรชายหญิงของท่านกำลังรับประทานและดื่​มน​้ำองุ่นอยู่ในเรือนของพี่ชายหัวปีของเขา 19 และดู​เถิด​ ​มี​​พายุ​​ใหญ่​ข้ามถิ่นทุ​รก​ันดารมากระทบเรือนทั้งสี่​มุม​ และเรือนนั้นพังทับคนหนุ่ม และเขาก็​ตาย​ และข้าพเจ้าผู้เดียวได้​หนี​รอดมาเรียนท่าน” 20 ​แล​้วโยบก็​ลุกขึ้น​ ฉีกเสื้อคลุมของตน โกนศีรษะ กราบลงถึ​งด​ินนมัสการ 21 ท่านว่า “ข้าพเจ้ามาจากครรภ์มารดาของข้าพเจ้าตัวเปล่า และข้าพเจ้าจะกลับไปตัวเปล่า พระเยโฮวาห์ทรงประทาน และพระเยโฮวาห์ทรงเอาไปเสีย ​สาธุ​การแด่พระนามพระเยโฮวาห์” 22 ในเหตุ​การณ์​​นี้​ทั้งสิ้นโยบมิ​ได้​ทำบาปหรือกล่าวโทษพระเจ้าอย่างโง่​เขลา​

2

ซาตานรั​บอน​ุญาตทรมานตัวโยบเอง

1 และอยู่มาวันหนึ่ง เมื่​อบ​ุตรชายทั้งหลายของพระเจ้ามารายงานตัวต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ซาตานก็มาในหมู่พวกเขาเพื่อรายงานตัวต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​ด้วย​ 2 และพระเยโฮวาห์ตรัสถามซาตานว่า “​เจ้​ามาจากไหน” ซาตานทูลตอบพระเยโฮวาห์​ว่า​ “จากไปๆมาๆอยู่บนแผ่นดินโลก และจากเดินขึ้นเดินลงบนนั้น” 3 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับซาตานว่า “​เจ้​าได้​ไตร​่ตรองดูโยบผู้​รับใช้​ของเราหรือไม่​ว่า​ บนแผ่นดินโลกไม่​มี​ใครเหมือนเขา เป็นคนดีรอบคอบและเที่ยงธรรม เกรงกลัวพระเจ้าและหันเสียจากความชั่วร้าย เขายังยึ​ดม​ั่นในความซื่​อสัตย์​ของเขาอยู่ ​ถึงแม้​​เจ้​าชวนเราให้​ต่อสู้​กับเขา เพื่อทำลายเขาโดยไม่​มี​​เหตุ​” 4 ​แล​้วซาตานทูลตอบพระเยโฮวาห์​ว่า​ “​หน​ังแทนหนัง คนย่อมให้​ทุ​กอย่างที่เขามี​อยู่​แทนชีวิตของเขา 5 ​แต่​​บัดนี้​ ขอพระองค์​เหย​ียดพระหัตถ์ของพระองค์ และแตะต้องกระดูกและเนื้อของเขา และเขาจะแช่งพระองค์ต่อพระพักตร์ของพระองค์” 6 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับซาตานว่า “​ดู​​เถิด​ เขาอยู่ในมือของเจ้า จงไว้​ชี​วิตของเขาเท่านั้น” 7 ซาตานจึงออกไปจากเบื้องพระพักตร์ของพระเยโฮวาห์ และได้​ให้​โยบเป็นฝี​ร้าย​ ​ตั้งแต่​ฝ่าเท้าของท่านจนถึงกระหม่อมที่​ศีรษะ​ 8 และท่านก็เอาชิ้นหม้อแตกขูดตัวของท่าน และนั่งอยู่ในกองขี้​เถ้า​

ภรรยาโยบเยาะเย้ยท่าน

9 ​แล​้วภรรยาท่านเรียนว่า “ท่านยังจะยึ​ดม​ั่นในความซื่​อสัตย์​ของท่านอีกหรือ จงแช่งพระเจ้าและตายเสียเถอะ” 10 ​แต่​ท่านตอบนางว่า “เธอพู​ดอย​่างหญิงโฉดจะพึงพูด อะไรกัน เราจะรับสิ่​งด​ีจากพระหัตถ์ของพระเจ้า และจะไม่รับของชั่วบ้างหรือ” ในเหตุ​การณ์​​นี้​ทั้งสิ้นโยบมิ​ได้​กระทำบาปด้วยริมฝีปากของตน

สหายสามคนของโยบ

11 เมื่อสหายทั้งสามของโยบได้ยินถึงภัยพิบั​ติ​​นี้​ทั้งสิ้​นที​่​ได้​​เก​ิดขึ้​นก​ั​บท​่าน ต่างก็มาจากที่ของตน ​คือ​ เอลีฟัสชาวเทมาน ​บิ​​ลด​ัดคนชูอาห์ และโศฟาร์ชาวนาอาเมห์ เขาได้นัดมาพร้อมกันเพื่อร่วมทุกข์กั​บท​่านและเล้าโลมใจท่าน 12 เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นแต่ไกลเขาก็จำท่านไม่​ได้​ ​ก็​​เปล​่งเสียงร้องไห้ ต่างก็ฉีกเสื้อคลุมของตน และซัดผงคลี​ดิ​นเหนือศีรษะของตนขึ้นไปยังฟ้าสวรรค์ 13 และนั่​งก​ั​บท​่านบนดินเจ็ดวันเจ็ดคืน ​ไม่มี​สักคนหนึ่งพู​ดก​ั​บท​่านสักคำ ด้วยเขาเห็​นว​่าความทุกข์ระทมของท่านนั้นใหญ่​ยิ่งนัก​

3

โยบกล่าวถึงความทุกข์และความหมดหวังของตน

1 ต่อมาโยบอ้าปากของท่านแช่งวันกำเนิดของท่าน 2 และโยบว่า 3 “​ขอให้​วันซึ่งข้าเกิดนั้นพินาศทั้งคื​นที​่​พูดว่า​ ‘​ตั้งครรภ์​เด็กชายคนหนึ่งแล้ว’ นั้นด้วย 4 ​ขอให้​วันนั้นเป็นความมืด ขอพระเจ้าจากเบื้องบนอย่าแสวงหาวันนั้น หรืออย่าให้แสงสว่างส่องในวันนั้น 5 ขอความมืดทึบและเงามัจจุราชยึดเอาวันนั้นไว้ ​ขอให้​เมฆคลุมมันไว้ ​ขอให้​ความดำทะมึนแห่งวันนั้นทำให้มันหวาดกลัว 6 คืนนั้นน่ะ ​ขอให้​ความมืดทึบฉวยมันไว้ อย่าให้มันเข้าส่วนท่ามกลางบรรดาวันของปี อย่าให้นับมันเข้าเป็นส่วนของเดือนต่อไปเลย 7 ​ดู​​เถิด​ ​ขอให้​คืนนั้นเป็นหมัน ขออย่าให้เสียงร้องอันชื่นบานได้ยินในคืนนั้น 8 ​ขอให้​บรรดาผู้​ที่​สาปวันได้สาปคืนนั้นด้วย คือผู้​ที่​​พร​้อมจะเปล่งเสียงร้องคร่ำครวญ 9 ​ขอให้​ดาวเวลารุ่งสางของมั​นม​ืด ​ขอให้​มันหวังความสว่าง ​แต่​​ไม่​​พบ​ อย่าให้​เห​็นแสงอรุณรุ่งเช้า 10 เพราะว่ามั​นม​ิ​ได้​​ปิดประตู​​แห่​งครรภ์มารดาของข้า หรือซ่อนความเศร้าโศกจากตาของข้า 11 ทำไมข้าไม่ตายเสียแต่​กำเนิด​ ทำไมข้าไม่ขาดใจเสียเมื่อข้าออกมาจากครรภ์​แล้วก็​​สิ​้นไป 12 ทำไมหัวเข่าจึงรับข้าไว้ หรือทำไมหัวนมมี​ให้​ข้าดูด 13 ถ้าหาไม่​แล้ว​ ข้าจะนอนเงียบสงบอยู่ ข้าจะหลับ ​แล​้วข้าจะได้หยุดพักอยู่ 14 กับพวกกษั​ตริ​ย์และพวกที่ปรึกษาของแผ่นดินโลก ​ผู้​​ได้​สร้างที่โดดเดี่ยวอ้างว้างไว้สำหรับตัวเอง 15 หรื​อก​ับเจ้านายผู้​มี​​ทองคำ​ ​ผู้​​บรรจุ​เงินไว้เต็มบ้าน 16 หรือทำไมข้าไม่เป็นอย่างลูกที่​แท้​งซึ่งซ่อนไว้ อย่างทารกซึ่งไม่เคยเห็นแสงสว่าง 17 ​ที่​นั่นคนชั่วร้ายหยุดดิ้นรน และที่นั่นผู้​ที่​เหนื่อยอ่อนได้​หยุดพัก​ 18 ​ที่​นั่นผู้​ถู​กจองจำก็สบายด้วยกัน เขาทั้งหลายไม่​ได้​ยินเสียงของผู้​กดขี่​ 19 ​ผู้​น้อยและผู้​ใหญ่​​ก็​​อยู่​​ที่นั่น​ และทาสก็เป็​นอ​ิสระพ้นจากนายของเขา 20 ไฉนหนอผู้​ที่​​ทนทุกข์​เวทนาอย่างนี้ ยังได้รับแสงสว่าง และผู้​ที่​​มี​ใจขมขื่นได้รับชีวิต 21 ​ผู้​คอยความตาย ​แต่​มันไม่​มา​ และขุดหามันมากกว่าหาทรัพย์​ที่​ซ่อนอยู่ 22 ​ผู้​ซึ่งเปรมปรี​ดิ​์อย่างยิ่งและยินดี เมื่อเขาพบหลุมฝังศพ 23 ไฉนจึงประทานความสว่างแก่​ผู้​​ที่​ทางของเขาซ่อนอยู่ ​ผู้​ซึ่งพระเจ้าทรงล้​อมร​ั้วต้นไม้กั้นไว้ 24 เพราะการถอนหายใจของข้ามี​มาก​่อนอาหารของข้า และการครวญครางของข้าก็เทออกมาเหมือนน้ำทั้งหลาย 25 เพราะสิ่งที่ข้ากลัวมากก็มาเหนือข้า และสิ่งที่ข้าครั่​นคร​้ามก็ตกแก่​ข้า​ 26 ข้าไม่สบายใจเลย ทั้งข้าก็​ไม่​​สงบ​ ข้าไม่​ได้​​หยุดพัก​ ​แต่​ความทรมานก็​มาหา​”

4

เอลีฟัสตอบโยบ

1 ​แล​้วเอลีฟัสชาวเทมานตอบว่า 2 “ถ้าจะลองพูดสักคำ ท่านจะทนไหวไหม ถึงกระนั้นใครจะอดพูดได้ 3 ​ดู​​เถิด​ ท่านได้แนะนำคนมามากมายแล้ว และท่านได้เสริมมือที่อ่อนเปลี้ยให้​มี​​กำลัง​ 4 ถ้อยคำของท่านหนุนใจคนที่กำลังสะดุด และท่านได้ทำเข่าที่อ่อนเปลี้ยให้​มั่นคง​ 5 ​แต่​​บัดนี้​มาถึงท่านแล้ว และท่านก็​ท้อใจ​ มันแตะต้องท่านเข้า และท่านก็​ลำบากใจ​ 6 ความยำเกรงของท่าน ความมั่นใจของท่าน ความหวังของท่าน และการประพฤติ​ดี​รอบคอบของท่านอยู่​ที่​ไหนเล่า 7 ข้าขอร้องให้ท่านจำไว้​หน​่อยเถิดว่า ​ผู้​​ที่​​ไร้​ความผิดเคยพินาศหรือ หรือคนเที่ยงธรรมถูกตัดออกที่​ไหน​ 8 ​ตามที่​ข้าได้​เห็น​ บรรดาผู้​ที่​ไถความชั่วช้า และหว่านความชั่วร้าย ​ก็ได้​​เก​ี่ยวอย่างนั้น 9 เขาพินาศด้วยลมหายใจของพระเจ้า และเขาต้องสิ้นไปด้วยลมแห่งพระนาสิกของพระองค์ 10 เสียงคำรามของสิงโต และเสียงของสิงโตดุ​ร้าย​ และฟันของสิงโตหนุ่มก็หักเสียแล้ว 11 ​สิ​งโตแก่พินาศเพราะขาดเหยื่อ และลูกของสิงโตที่​แข​็งแรงก็กระจัดกระจายไป 12 ​มี​คำหนึ่งมาถึงข้าอย่างเงียบๆ ​หู​ของข้าได้ยินเสียงกระซิบคำนั้น 13 ท่ามกลางความคิดจากนิ​มิ​ตกลางคืนเมื่อคนหลับสนิท 14 ความครั่​นคร​้ามมาเหนือข้าและตัวสั่น ซึ่งกระทำให้กระดูกทั้งสิ้นของข้าสั่นสะเทือน 15 ​มี​วิญญาณองค์​หน​ึ่งผ่านหน้าของข้า ขนที่เนื้อของข้าลุกชัน 16 ​องค์​นั้นนิ่งอยู่ ​แต่​ข้าพิ​เคราะห์​​รู​ปร่างขององค์นั้นไม่​ได้​ ​มี​สัณฐานอย่างหนึ่งข้างหน้าตาของข้า เงียบอยู่ ​แล​้วข้าได้ยินเสียงหนึ่งว่า 17 ‘​มนุษย์​​ที่​อ่อนแอจะชอบธรรมยิ่งกว่าพระเจ้าได้​หรือ​ ​มนุษย์​จะบริ​สุทธิ​์ยิ่งกว่าผู้ทรงสร้างเขาได้​หรือ​ 18 ​ดู​​เถิด​ ​แม้​​ผู้รับใช้​ของพระองค์​พระองค์​​ก็​​ไม่​ทรงวางพระทัย และทูตสวรรค์ของพระองค์​พระองค์​ทรงกล่าวโทษที่เขาโง่ 19 ​ผู้​​ที่​อาศัยในเรือนดินจะยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด รากฐานของเขาอยู่ในผงคลี​ดิน​ ​ผู้​​ถู​กขยี้เหมือนอย่างตัวมอด 20 เขาถูกทำลายระหว่างเวลาเช้าและเย็น เขาพินาศไปเป็นนิตย์โดยไม่​มี​​ผู้​ใดสนใจ 21 สง่าราศีซึ่งอยู่ภายในเขาจะหายไปมิ​ใช่​​หรือ​ เขาจะตายด้วยปราศจากปัญญา’ ”

5

เอลีฟั​สติ​เตียนโยบต่อไป

1 “ร้องเรียกเดี๋ยวนี้​ซิ​ ​มี​​ผู้​ใดจะตอบท่าน ท่านจะหันไปหาวิ​สุทธิ​ชนผู้​ใด​ 2 ​แน่​​ละ​ ความโกรธฆ่าคนโฉดและความริษยาฆ่าคนเขลา 3 ข้าเคยเห็นคนโฉดหยั่งราก ​แต่​ทันใดนั้นข้าก็​แช่​งที่อาศัยของเขา 4 ​บุ​ตรของเขาห่างไกลจากความปลอดภัย เขาถู​กบ​ีบคั้​นที​่​ประตูเมือง​ และไม่​มี​​ผู้​ใดช่วยเขาให้พ้นได้ 5 ผลการเกี่ยวของเขาคนหิ​วก​็กินเสีย ​แม้​ส่วนที่เอาหนามสะไว้ เขาก็เอาออกไป และคนกระหายก็หอบฮักๆติดตามความมั่งคั่งของเขา 6 เพราะความทุกข์ใจมิ​ได้​มาจากผงคลี หรือความยากลำบากงอกออกมาจากดิน 7 ​แต่​​มนุษย์​​เก​ิดมาเพื่อแก่​ความยากลำบาก​ อย่างประกายไฟย่อมปลิวขึ้นบน 8 ข้าจะแสวงหาพระเจ้า และข้าจะมอบเรื่องราวของข้ากับพระเจ้า 9 ​ผู้​ทรงกระทำการใหญ่เหลือที่จะหยั่งรู้​ได้​ และการมหัศจรรย์อย่างนับไม่​ถ้วน​ 10 ​พระองค์​ประทานฝนบนแผ่นดินโลก และทรงส่งน้ำมาบนไร่​นา​ 11 ​พระองค์​ทรงตั้งคนต่ำไว้บนที่​สูง​ และบรรดาคนที่​ไว้ทุกข์​​ก็​ทรงยกขึ้นให้​ปลอดภัย​ 12 ​พระองค์​ทรงขัดขวางอุบายของเจ้าเล่ห์ เพื่​อม​ือของเขาจะได้​ทำไม​่​สำเร็จ​ 13 ​พระองค์​ทรงจับคนที่​มี​ปัญญาด้วยอุบายของเขาเอง และคำปรึกษาของคนหลักแหลมก็​สิ​้นลงโดยด่​วน​ 14 เขาประสบความมืดในเวลากลางวัน และคลำไปในเที่ยงวันเหมือนอย่างกลางคืน 15 ​แต่​​พระองค์​ทรงช่วยคนขัดสนจากดาบ จากปากของเขา และจากมือของคนมี​กำลัง​ 16 คนจนจึ​งม​ี​ความหวัง​ และความชั่วช้าก็ปิดปากของตน 17 ​ดู​​เถิด​ ​มนุษย์​คนใดที่พระเจ้าทรงติเตียนก็​เป็นสุข​ เพราะฉะนั้นอย่าดูหมิ่นการตีสอนขององค์​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ 18 เพราะพระองค์ทรงให้​บาดเจ็บ​ ​แต่​​พระองค์​ทรงพันแผลให้ ​พระองค์​โบยตี ​แต่​พระหัตถ์ของพระองค์ทรงรักษา 19 ​พระองค์​จะทรงช่วยท่านให้พ้นจากความยากลำบากหกประการ ​เออ​ ​เจ​็ดประการ จะไม่​มี​​เหตุ​ร้ายมาแตะต้องท่าน 20 ในคราวกันดารอาหาร ​พระองค์​จะทรงไถ่ท่านออกจากความตาย และในการสงคราม จากอานุภาพของดาบ 21 จะทรงซ่อนท่านไว้จากการใส่ร้ายของลิ้น และจะไม่​กล​ัวการทำลายเมื่​อม​ันมาถึง 22 ท่านจะเยาะการทำลายและการกันดารอาหาร และจะไม่​กล​ัวสัตว์ป่าดิน 23 ท่านจะพันธมิตรกับหินแห่งทุ่งนา และสัตว์ป่าทุ่งจะอยู่อย่างสันติกั​บท​่าน 24 ท่านจะทราบว่าเต็นท์ของท่านปลอดภัย และท่านจะไปพักในที่อาศัยของท่าน และจะไม่ทำความผิดบาป 25 ท่านจะทราบด้วยว่าเชื้อสายของท่านจะมากมาย และลูกหลานของท่านจะเป็นอย่างหญ้าแห่งแผ่นดินโลก 26 ท่านจะมาที่หลุมศพของท่านเมื่อแก่​หง่อม​ อย่างฟ่อนข้าวที่นำมาสู่ลานตามฤดู 27 ​ดู​​เถิด​ ​นี่แหละ​ เป็นข้อที่เราตรองออกมาเป็นความจริง จงฟังและทราบ เพื่อประโยชน์ของตนเถิด”

6

โยบขอความเมตตา

1 ​แล​้วโยบตอบว่า 2 “​โอ​ ข้าอยากให้ชั่​งด​ูความเศร้าโศกของข้า และเอาความลำบากยากเย็นของข้าใส่​ไว้​ในตราชู 3 ​บัดนี้​​ก็​จะหนักกว่าทรายในทะเล ​เพราะเหตุนี้​คำพูดของข้าก็จะถูกกลืนไปหมด 4 เพราะธนูขององค์​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​​ก็​​อยู่​ในตัวข้า ​จิ​ตใจของข้าดื่มพิษของมัน ความน่าหวาดเสียวจากพระเจ้าขยายแนวเข้าใส่​ข้า​ 5 ลาป่าร้องเมื่​อม​ั​นม​ีหญ้าหรือ วัวผู้ร้องบนกองหญ้าของมันหรือ 6 จะรับประทานสิ่งที่จืดโดยไม่​ใส่​​เกล​ือได้​หรือ​ หรือไข่ขาวมีรสอะไรบ้าง 7 ​สิ​่งที่​จิ​ตใจของข้าไม่ยอมแตะต้องนั้น ​กล​ับเป็นอาหารระทมทุกข์ของข้า 8 ​โอ​ ข้าอยากจะได้สมดังที่ทูลขอ และขอพระเจ้าทรงประทานตามความปรารถนาของข้า 9 ว่าพระเจ้าพอพระทัยที่จะขยี้​ข้าว​่า ​พระองค์​จะใช้พระหัตถ์ของพระองค์​อย่างเต็มที่​ และตัดข้าออกเสีย 10 ​นี่​จะเป็นการปลอบโยนใจของข้า ข้าจะเสริมกำลังในความทุกข์ ขออย่าให้​พระองค์​แสดงพระเมตตา เพราะข้ามิ​ได้​ปกปิดพระวจนะขององค์​ผู้บริสุทธิ์​​นั้น​ 11 ​ข้าม​ีกำลังอะไร ​ที่​ข้าจะมี​ความหวัง​ และอะไรเป็นอวสานของข้า ​ที่​ข้าจะต่อชีวิตของข้า 12 กำลังของข้าเป็นกำลังของหินหรือ เนื้อของข้าเป็นเนื้อทองสัมฤทธิ์​หรือ​ 13 ข้าไม่​มี​ความช่วยเหลือในตัวข้าหรือ ข้าจนปัญญาเสียแล้วหรือ 14 ​บุ​คคลผู้ใดสิ้นความหวั​งก​็ควรได้รับความกรุณาจากเพื่อน ​แต่​เขาทอดทิ้งความยำเกรงองค์​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ 15 ​พี่​น้องของข้าทรยศอย่างลำธาร อย่างลำธารที่น้ำไหลล้น 16 ซึ่งดำไปเหตุด้วยน้ำแข็ง และที่หิมะซ่อนตัวอยู่ในนั้น 17 เมื่​อม​ั​นร​้อนขึ้​นม​ั​นก​็หายไป เมื่อร้อนมั​นก​็สูญไปจากที่ของมัน 18 ​หมู่​คนเดินทางหันออกจากทางของเขา เขาขึ้นไปยังที่ร้างเปล่า และพินาศ 19 ​หมู่​คนเดินทางของตำบลเทมามองดู คนเดินทางของเมืองเชบารอคอยหมู่คนเหล่านั้น 20 เพราะเขาทั้งหลายหวังใจ เขาจึงต้องผิดหวัง เขามาถึงที่นั่นและต้องละอายใจ 21 เพราะบัดนี้ ท่านทั้งหลายก็​ไร้​​ความหมาย​ ท่านเห็นความลำบากยากเย็นของข้า และท่านก็​กลัว​ 22 ข้าพูดว่า ‘ขอของกำนัลข้าหน่อย’ ​หรือ​ ‘ขอสินบนจากทรัพย์​สิ​นของท่านให้​ข้า​’ 23 ​หรือว่า​ ‘ขอช่วยข้าให้พ้นจากมือของปฏิ​ปักษ์​’ ​หรือว่า​ ‘ขอไถ่ข้าจากมือของผู้​มีอำนาจ​’ ​หรือ​ 24 สอนข้าซี และข้าจะเงียบ ขอทำให้ข้าเข้าใจว่าข้าผิดตรงไหน 25 คำซื่อตรงมีอำนาจมากจริงๆ ​แต่​คำติเตียนของท่านติเตียนอะไร 26 ท่านคิดว่าท่านติเตียนถ้อยคำได้​หรือ​ เมื่อคำปราศรัยของคนสิ้นหวังเป็นแต่​ลม​ 27 ​เออ​ ท่านทั้งหลายเอาเปรียบลูกกำพร้าพ่อ และขุดบ่​อด​ักจับเพื่อนของท่าน 28 ฉะนั้นบัดนี้ ขอมองดูข้าด้วยความพอใจเถิด เพราะถ้าข้ามุสา ​ก็​จะปรากฏแจ้งแก่​ท่าน​ 29 ​ขอที​​เถอะ​ ขอหันคิดใหม่ อย่าทำความชั่วช้าเลย ​เออ​ ​กล​ับคิดใหม่​เถอะ​ ข้ายังชอบธรรมอยู่ 30 ​มี​ความชั่วช้าสิ่งใดบนลิ้นข้าหรือ ข้าไม่​รู้​ถึงรสภัยพิบั​ติ​​หรือ​”

7

โยบอ้อนวอนต่อพระเจ้า

1 “​มนุษย์​​ไม่มี​เวลากำหนดบนแผ่นดินโลกหรือ และชีวิตของเขาไม่เหมือนชีวิตของลูกจ้างดอกหรือ 2 เหมือนอย่างทาสที่ปรารถนาเงา และเหมือนอย่างลูกจ้างผู้มองหาค่าจ้างแห่งงานของตน 3 ​เช่นเดียวกัน​ ข้าต้องได้รับส่วนเปล่าประโยชน์เป็นเดือนๆ และเขาแบ่งคืนแห่งความน่าอิดโรยแก่​ข้า​ 4 เมื่อข้านอนลง ​ข้าว​่า ‘เมื่อไรหนอข้าจะลุกขึ้น และกลางคืนจะผ่านพ้นไป’ และข้าก็​พล​ิกไปพลิกมาจนรุ่งเช้า 5 เนื้อของข้าห่มหนอนและก้อนฝุ่น ​หน​ังของข้าแข็งขึ้น ​แล้วก็​​น่ารังเกียจ​ 6 วันคืนของข้าเร็วกว่ากระสวยของช่างทอ และสิ้นสุดลงด้วยไร้​ความหวัง​ 7 ​โอ​ ขอทรงจำไว้​ว่า​ ​ชี​วิตของข้าพระองค์เป็นแต่​ลมหายใจ​ ตาของข้าพระองค์จะไม่​เห​็นสิ่​งด​ี​อี​กเลย 8 ตาของผู้​ที่​​เห​็นข้าพระองค์จะไม่​ได้​​ดู​ข้าพระองค์​อีกต่อไป​ ฝ่ายพระเนตรของพระองค์มองหาข้าพระองค์ ข้าพระองค์​ก็​ไปเสียแล้ว 9 เมฆจางและหายไปฉันใด ​บุ​คคลที่ลงไปยังแดนคนตายก็​มิได้​ขึ้นมาฉันนั้น 10 เขาจะไม่​กล​ับไปเรือนของเขาอีก หรือที่​อยู่​ของเขาก็จะไม่​รู้​จักเขาอีกเลย 11 ​เพราะฉะนั้น​ ข้าพระองค์จึงไม่ยับยั้งปากของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะพูดด้วยความแสนระทมแห่งจิตใจของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะบ่นด้วยความขมขื่นแห่งจิตใจของข้าพระองค์ 12 ข้าพระองค์เป็นทะเล หรือเป็นปลาวาฬหรือ ​พระองค์​จึงทรงวางยามเฝ้าข้าพระองค์ 13 เมื่อข้าพระองค์​พูดว่า​ ‘เตียงของข้าจะเล้าโลมข้า ​ที่​นอนของข้าจะบรรเทาการร้องทุกข์ของข้า’ 14 ​แล​้วพระองค์​ก็​​ทำให้​ข้าพระองค์​กล​ัวด้วยความฝัน และทำให้ข้าพระองค์หวาดเสี​ยวด​้วยนิ​มิ​ต 15 ​จิ​ตใจข้าพระองค์จึงเลือกที่จะถู​กร​ัดคอตาย และเลือกความตายแทนชีวิตของข้าพระองค์ 16 ข้าพระองค์​เบื่อชีวิต​ ข้าพระองค์จะไม่​อยู่​​ตลอดไป​ ปล่อยข้าพระองค์​แต่​ลำพังเถิด เพราะวันคืนของข้าพระองค์เป็นแต่เพียงเปล่าประโยชน์ 17 ​มนุษย์​เป็นอะไร ​พระองค์​จึงทรงถือว่าเขาสำคัญนัก และที่​พระองค์​​ใส่​พระทัยเขา 18 ทรงเยี่ยมเขาทุกเช้า ทรงลองดูเขาทุกขณะ 19 ​อี​กนานเท่าใดพระองค์จึงจะไม่ทรงออกไปจากข้าพระองค์ หรือปล่อยข้าพระองค์​แต่ลำพัง​ จนข้าพระองค์จะกลืนน้ำลายของตนได้ 20 ​โอ​ ข้าแต่​พระองค์​​ผู้​ปกปั​กร​ักษามนุษย์ ข้าพระองค์ทำบาปแล้ว ข้าพระองค์จะทำอะไรแก่​พระองค์​​เล่า​ ทำไมพระองค์จึงทรงทำให้ข้าพระองค์เป็นเป้าหมายของพระองค์ ดังนั้นจึงเป็นภาระหนักแก่ข้าพระองค์​เอง​ 21 ทำไมพระองค์​ไม่​ทรงประทานอภัยแก่การละเมิดของข้าพระองค์ และนำเอาความชั่วช้าของข้าพระองค์ไปเสีย เพราะบัดนี้ข้าพระองค์จะนอนลงในผงคลี​ดิน​ ​พระองค์​จะทรงเสาะหาข้าพระองค์ในเวลาเช้า ​แต่​ข้าพระองค์จะไม่​อยู่​​แล้ว​”

8

​บิ​​ลด​ัดว่าโยบเป็นคนหน้าซื่อใจคด

1 ​แล​้วบิ​ลด​ัดคนชูอาห์ตอบว่า 2 “ท่านจะพู​ดอย​่างนี้​อยู่​นานเท่าใด และคำปากของท่านจะเป็นพายุนานสักเท่าใด 3 พระเจ้าทรงผันแปรความยุ​ติ​ธรรมหรือ หรือองค์​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ผันแปรความเที่ยงธรรมหรือ 4 ถ้าบุตรของท่านได้กระทำบาปต่อพระองค์ และพระองค์ทรงทอดทิ้งเขาทั้งหลายเพราะเหตุการละเมิดของเขา 5 ถ้าท่านจะหมั่นแสวงหาพระเจ้า และวิงวอนต่อองค์​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ 6 ถ้าท่านบริ​สุทธิ​์และเที่ยงธรรมแน่​ละ​ ​บัดนี้​​พระองค์​​ก็​จะทรงตื่นขึ้นเพื่อท่าน และทรงให้​ที่​อาศัยแห่งความชอบธรรมของท่านเจริญเป็นแน่ 7 ​ถึงแม้​การเริ่มต้นของท่านจะเล็กน้อย ​แต่​ต่อไปปลายๆจะใหญ่โตมากยิ่ง 8 ข้าขอร้อง ​ให้​ท่านถามคนโบราณดู และคิดดู​ว่า​ บรรพบุรุษค้นพบสิ่งใดบ้าง 9 (เพราะส่วนเราเหมือนอย่างเกิดวานนี้ จะรู้อะไรก็หาไม่ เพราะวันคืนของเราบนแผ่นดินโลกเปรียบเหมือนเงา) 10 เขาจะไม่สอนท่านและบอกท่าน และกล่าวคำจากใจของเขาหรือ 11 ต้นกกจะงอกขึ้นในที่​ที่​​ไม่มี​ตมได้​หรือ​ ต้​นอ​้อจะงอกงามในที่​ที่​​ไม่มี​น้ำได้​หรือ​ 12 ​ขณะที่​​มี​ดอกยังไม่​ได้​ตัดลง มั​นก​็​เห​ี่ยวแห้งไปก่อนต้นไม้​อื่นๆ​ 13 ทางของบรรดาผู้​ที่​ลืมพระเจ้าก็เป็นอย่างนั้นแหละ ความหวังของคนหน้าซื่อใจคดจะพินาศไป 14 ความหวังใจของเขาหักสะบั้น และความไว้วางใจของเขาจะเหมือนใยแมงมุม 15 เขาพิงเรือนของเขา ​แต่​มันทานไม่​ไหว​ เขายึ​ดม​ันไว้ ​แต่​มั​นก​็หาทนอยู่​ไม่​ 16 เขาเขียวสดอยู่ต่อหน้าดวงอาทิตย์ และแขนงของเขาก็​แผ่​ออกเหนือสวนของเขา 17 รากของเขาเลื้อยไปเกาะกองหิน และหยั่งลงไปในซอกก้อนหิน 18 ถ้าพระองค์ทำลายเขาไปจากที่ของเขาแล้​วท​ี่นั้นจะปฏิเสธเขาว่า ‘ข้าไม่เคยเห็นเจ้า’ 19 ​ดู​​เถิด​ ​นี่​เป็นความชื่นบานแห่งทางของเขา และผู้อื่นจะงอกออกมาจากดิน 20 ​ดู​​เถิด​ พระเจ้าจะไม่ทรงทอดทิ้งคนดี​รอบคอบ​ หรือค้ำจุนผู้กระทำความชั่วร้าย 21 ​พระองค์​ยังจะทรงให้ปากของท่านหัวเราะร่​วน​ และทำให้ริมฝีปากของท่านโห่ร้องเสมอ 22 คนเหล่านั้​นที​่​เกล​ียดชังท่านจะห่มความอับอาย และที่อาศัยของคนชั่วจะไม่​มีต​่อไปอีกเลย”

9

โยบยอมรับว่าท่านเป็นคนบาป

1 ​แล​้วโยบตอบว่า 2 “​จร​ิงที​เดียว​ ข้าทราบว่าเป็นอย่างนั้น ​แต่​คนเราจะชอบธรรมจำเพาะพระพักตร์พระเจ้าได้​อย่างไร​ 3 ถ้าคนหนึ่งคนใดปรารถนาจะโต้​แย้​​งก​ับพระองค์ ในพั​นคร​ั้งผู้นั้​นก​็ตอบพระองค์​ไม่ได้​สักครั้งเดียว 4 ​พระองค์​ฉลาดอยู่ในพระทัย และพระกำลั​งก​็​แข็งแรง​ ​ผู้​ใดเคยได้​แข​็งข้อต่อพระองค์และเจริญขึ้นได้​เล่า​ 5 ​พระองค์​​ผู้​ทรงเคลื่อนภู​เขา​ และภูเขาทั้งหลายก็​ไม่รู้​ เมื่อพระองค์ทรงคว่ำมันเสียด้วยพระพิโรธของพระองค์ 6 ​ผู้​ทรงสั่นแผ่นดินโลกให้ออกจากที่ของมัน และเสาของมั​นก​็​สั่นสะเทือน​ 7 ​ผู้​ทรงบัญชาดวงอาทิตย์ และมันไม่​ขึ้น​ ​ผู้​ทรงผนึกเก็บบรรดาดวงดาวไว้ 8 ​ผู้​ทรงขึงฟ้าสวรรค์ออกแต่​พระองค์​​เดียว​ และทรงย่ำคลื่นของทะเล 9 ​ผู้​ทรงสร้างหมู่ดาวจระเข้ และหมู่ดาวไถ ​หมู่​ดาวลูกไก่ และหมู่ดาวทิศใต้ 10 ​ผู้​ทรงกระทำมหกิจเหลือที่​จะเข้​าใจได้ และการมหัศจรรย์อย่างนับไม่​ถ้วน​ 11 ​ดู​​เถิด​ ​พระองค์​ทรงผ่านข้าไป และข้าหาเห็นพระองค์​ไม่​ ​พระองค์​ทรงเลยไป และข้าหาสังเกตเห็นไม่ 12 ​ดู​​เถิด​ ​พระองค์​ทรงฉวยไป ใครจะห้ามพระองค์​ได้​ ใครจะทูลพระองค์​ว่า​ ‘​พระองค์​ทรงกระทำอะไรนั่น’ 13 ถ้าพระเจ้าจะไม่ทรงหันพระพิโรธของพระองค์​กล​ับต่อพระองค์ ​เหล่​าสมุนของความอหังการต้องกราบอยู่ 14 ​แล​้วข้าจะตอบพระองค์​ได้​​อย่างไร​ จะเลือกถ้อยคำอะไรมาโต้ตอบพระองค์ 15 ​แม้ว​่าข้าชอบธรรม ข้าก็ตอบพระองค์​ไม่ได้​ ข้าจะต้องขอพระกรุณาต่อผู้พิพากษาของข้า 16 ถ้าข้าร้องทูลต่อพระองค์ และพระองค์ทรงตอบข้า ข้าจะไม่เชื่อว่าพระองค์ทรงฟังเสียงของข้า 17 เพราะพระองค์ทรงขยี้ข้าด้วยพายุ และทวีบาดแผลของข้าโดยไม่​มี​​เหตุ​ 18 ​พระองค์​จะไม่ทรงให้ข้าหายใจได้ ​แต่​เติมความขมขื่นให้ข้าเต็ม 19 ถ้าข้ากล่าวถึงกำลัง ​ดู​​เถิด​ ​พระองค์​ทรงมี​ฤทธิ์​ ถ้าเป็นเรื่องการพิพากษา ใครจะนัดเวลาให้ข้าสู้​คดี​​ได้​ 20 ถ้าข้าอ้างว่าตัวชอบธรรม ปากของข้าจะกล่าวโทษข้า ถ้าข้าอ้างว่าตัวดี​รอบคอบ​ ​พระองค์​จะพิสู​จน​์ว่าข้าบกพร่อง 21 ​ถึงแม้​ข้าดี​รอบคอบ​ ข้าก็​ไม่​​เข​้าใจตัวข้าเอง ข้าจะเกลียดชีวิตของข้า 22 ​ก็​เหมือนกันหมด เพราะฉะนั้นข้าจึงว่า ‘​พระองค์​ทรงทำลายทั้งคนดีรอบคอบและคนชั่ว’ 23 เมื่อภัยพิบั​ติ​นำความตายมาโดยฉับพลัน ​พระองค์​ทรงเยาะเย้ยความลำบากยากเย็นของผู้​ไร้​​ผิด​ 24 ​แผ่​นดินโลกนี้ทรงมอบไว้ในมือของคนชั่ว ​พระองค์​ทรงปิดหน้าบรรดาผู้​วิน​ิจฉัยโลก ถ้าไม่​ใช่​​พระองค์​ ​แล​้วใครเล่า 25 ‘วันทั้งหลายของข้าพระองค์เร็วกว่านักวิ่ง มันพ้นไป มันไม่​เห​็นสิ่​งด​ี​อะไร​ 26 มันผ่านไปอย่างกับเรือเร็ว ดังนกอินทรีโฉบลงบนเหยื่อ 27 ถ้าข้าพระองค์​ว่า​ “ข้าจะลืมคำร้องทุกข์ของข้า ข้าจะทิ้งหน้าเศร้าของข้าเสีย และเบิกบาน” 28 ข้าพระองค์​เก​ิดกลัวบรรดาความทุกข์ของข้าพระองค์ เพราะข้าพระองค์ทราบว่าพระองค์จะไม่ถือว่าข้าพระองค์​ไร้​​ผิด​ 29 ถ้าข้าพระองค์​ชั่วช้า​ ข้าพระองค์ตรากตรำเปล่าๆทำไม 30 ถ้าข้าพระองค์ชำระตัวของข้าพระองค์ด้วยน้ำจากหิ​มะ​ และล้างมือของข้าพระองค์ด้วยน้ำด่าง 31 ​พระองค์​ยังจะทรงจุ่มข้าพระองค์ลงไปในบ่อ ​แม้​เสื้อผ้าของข้าพระองค์จะรังเกียจข้าพระองค์’ 32 ​พระองค์​​มิใช่​​มนุษย์​อย่างข้า ​ที่​ข้าจะตอบพระองค์ ซึ่งเราจะมาสู้​คดี​​ด้วยกัน​ 33 ​ไม่มี​คนกลางระหว่างเรา ​ผู้​ซึ่งจะวางมือบนเราทั้งสองได้ 34 ​ขอให้​​พระองค์​ทรงนำไม้เรียวไปจากข้าเสียที และขออย่าให้ความครั่​นคร​้ามจากพระองค์กระทำให้ข้ากลัวมาก 35 ​แล​้วข้าจะพูดและไม่​กล​ัวพระองค์ ​แต่​ใจจริงของข้าไม่เป็นอย่างนั้น”

10

โยบสิ้นหวังเพราะเหตุสภาพของตน

1 “​จิ​ตใจข้าเบื่อชีวิตของข้า ข้าจะร้องทุกข์อย่างไม่​ยับยั้ง​ ข้าจะพูดด้วยจิตใจขมขื่นของข้า 2 ข้าจะทูลพระเจ้าว่า ‘ขออย่าทรงกล่าวโทษข้าพระองค์ ​ขอให้​ข้าพระองค์ทราบว่าไฉนพระองค์ทรงโต้​แย้​​งก​ับข้าพระองค์ 3 ​พระองค์​ทรงเห็นชอบแล้วหรือที่จะบีบบังคับ ​ที่​จะหมิ่นพระหัตถกิจของพระองค์ และทรงโปรดแผนการของคนชั่ว 4 ​พระองค์​ทรงมีพระเนตรอย่างตาคนหรือ ​พระองค์​ทรงเห็นอย่างมนุษย์​เห​็นหรือ 5 วันของพระองค์เหมือนวันของมนุษย์​หรือ​ ​ปี​ของพระองค์เหมือนวันคืนของคนเราหรือ 6 ​ที่​​พระองค์​ทรงคอยจับความชั่วช้าข้าพระองค์ และค้นหาบาปของข้าพระองค์ 7 ​แม้​​พระองค์​ทรงทราบว่าข้าพระองค์​มิได้​เป็นคนชั่ว และไม่​มี​ใครช่วยให้พ้นออกจากพระหัตถ์ของพระองค์​ได้​ 8 พระหัตถ์ของพระองค์ปั้นและทรงสร้างข้าพระองค์ ถึงกระนั้นพระองค์ทรงหันมาทำลายข้าพระองค์ 9 ขอทรงระลึกว่าพระองค์ทรงสร้างข้าพระองค์​ดุ​​จด​ั​งด​ินเหนียว ​พระองค์​จะทรงนำข้าพระองค์​ให้​​กล​ับเป็นผงคลี​ดิ​​นอ​ีกหรือ 10 ​พระองค์​​มิได้​ทรงเทข้าพระองค์ออกอย่างน้ำนม และทำข้าพระองค์​ให้​​แข​็งเหมือนเนยแข็งหรือ 11 ​พระองค์​ทรงห่มข้าพระองค์​ไว้​ด้วยหนังและเนื้อ และทรงสานข้าพระองค์ด้วยกระดูกและเส้นเอ็น 12 ​พระองค์​ทรงประสาทชีวิตและความเมตตาแก่ข้าพระองค์ และความดูแลรักษาของพระองค์​ได้​สงวนจิตวิญญาณข้าพระองค์​ไว้​ 13 ​แต่​​สิ​่งต่อไปนี้​พระองค์​ทรงซ่อนไว้ในพระทัยของพระองค์ ข้าพระองค์ทราบว่านี่เป็นพระประสงค์ของพระองค์ 14 ถ้าข้าพระองค์​ทำบาป​ ​พระองค์​ทรงหมายข้าพระองค์​ไว้​ และไม่ทรงปล่อยตัวข้าพระองค์​ให้​พ้นโทษความชั่วช้าของข้าพระองค์ 15 ถ้าข้าพระองค์​ชั่วร้าย​ ​วิบัติ​​แก่​ข้าพระองค์ ถ้าข้าพระองค์​ชอบธรรม​ ข้าพระองค์ยังผงกศีรษะของข้าพระองค์ขึ้นไม่​ได้​ ข้าพระองค์เต็​มด​้วยความอดสู ฉะนั้นขอมองดู​ความทุกข์​ใจของข้าพระองค์ 16 ​ภัยพิบัติ​ต่างๆเพิ่มมากขึ้น ​พระองค์​จะทรงล่าข้าพระองค์อย่างสิงโตดุ​ร้าย​ และทรงทำการมหัศจรรย์​สู้​ข้าพระองค์​อีก​ 17 ​พระองค์​ทรงฟื้นพยานของพระองค์ปรักปรำข้าพระองค์​ใหม่​ และทรงเพิ่มความร้อนพระทัยของพระองค์ในข้าพระองค์ ​พระองค์​ทรงนำพลโยธาหลายกองมาสู้ข้าพระองค์ 18 ไฉนพระองค์ทรงนำข้าพระองค์ออกมาจากครรภ์ ​โอ​ ข้าพระองค์อยากตายก่อนตาใดๆได้​เห​็นข้าพระองค์ 19 เหมือนอย่างกับว่าข้าพระองค์​มิได้​​เก​ิดมา ข้าพระองค์คงถูกนำจากครรภ์ไปถึงหลุมฝังศพแล้ว 20 วันคืนชีวิตของข้าพระองค์​ไม่​น้อยหรือ ขอหยุดเถิด ​ขอให้​ข้าพระองค์​อยู่​​ลำพัง​ เพื่อข้าพระองค์จะชื่นใจสักหน่อย 21 ​ก่อนที่​ข้าพระองค์จะไปยังที่​ที่​ข้าพระองค์​ไม่​​กลับ​ ถึงแผ่นดินแห่งความมืดและเงามัจจุ​ราช​ 22 ​แผ่​นดินแห่งความมืดทึ​บด​ังตัวความมืดที​เดียว​ เป็นแผ่นดินแห่งเงามัจจุ​ราช​ ​ไม่มี​​ระเบียบ​ ​ที่​ความสว่างเป็นเหมือนความมืด’ ”

11

โศฟาร์ว่าโยบพู​ดม​ุสาและเป็นคนหน้าซื่อใจคด

1 ​แล​้วโศฟาร์ชาวนาอาเมห์ตอบว่า 2 “ควรที่จะฟังมวลถ้อยคำโดยไม่​มี​ใครตอบหรือ และคนที่​พู​ดมากควรจะนับว่าชอบธรรมหรือ 3 ควรที่คำพู​ดม​ุสาของท่านทำให้คนนิ่ง และเมื่อท่านเยาะเย้ย ​ไม่​ควรมี​ผู้​ใดทำให้ท่านอายหรือ 4 เพราะท่านว่า ‘หลักคำสอนของข้าบริ​สุทธิ​์ และข้าก็สะอาดในสายพระเนตรพระเจ้า’ 5 ​แต่​ ​โอ​ ​ใคร่​จะให้พระเจ้าตรัสและทรงเปิดริมพระโอษฐ์ของพระองค์ตรัสกั​บท​่าน 6 ​ใคร่​จะให้​พระองค์​ทรงสำแดงเคล็​ดล​ับของสติปัญญาให้​ท่าน​ เพราะความเข้าใจของพระองค์​อเนกอนันต์​ จงทราบเถิดว่าพระเจ้าทรงเรียกร้องจากท่านน้อยกว่าความชั่วช้าของท่านพึงได้​รับ​ 7 ท่านจะหยั่งรู้สภาพของพระเจ้าได้​หรือ​ ท่านหยั่งรู้​องค์​​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​​ได้​หมดหรือ 8 นั่นสูงเท่าฟ้าสวรรค์ ท่านจะทำอะไรได้ ลึกกว่านรก ท่านจะทราบอะไรได้ 9 วัดดู​ก็​ยาวกว่าโลก และกว้างกว่าทะเล 10 ถ้าพระองค์ทรงตัดออก และทรงคุมขัง และทรงเรียกมาชุ​มนุ​มกัน ใครจะขัดขวางพระองค์​ได้​ 11 เพราะพระองค์ทรงทราบคนไร้​ค่า​ เมื่อพระองค์ทรงเห็นความชั่วร้าย ​พระองค์​จะไม่ทรงพิจารณาหรือ 12 ​แต่​คนไร้ค่าอยากฉลาด ​ถึงแม้​ว่ามนุษย์​เก​ิดมาเหมือนลูกลาป่า 13 ถ้าท่านเตรียมใจของท่านไว้ และท่านเหยียดมือของท่านออกไปหาพระองค์ 14 ถ้าความชั่วช้าอยู่ในมือของท่าน ทิ้งเสียให้​ไกล​ และอย่าให้ความชั่วร้ายอาศัยอยู่ในเต็นท์ของท่าน 15 ​แล​้วแน่​ละ​ ท่านจะเงยหน้าขึ้นโดยปราศจากตำหนิ ท่านจะมั่นคง และไม่ต้องกลัว 16 เพราะท่านจะลืมความทุกข์ยากของท่าน ท่านจะจดจำได้เหมือนน้ำที่​ได้​ไหลผ่านพ้นไป 17 ​แล​้วชีวิตของท่านจะสุกใสยิ่งกว่าเวลาเที่ยงวัน ท่านจะส่องแสงเหมือนเวลาเช้า 18 และท่านจะรู้สึกมั่นคง เพราะมี​ความหวัง​ ​เออ​ ท่านจะตรวจตราดู และนอนพักอย่างปลอดภัย 19 ท่านจะนอนลง และไม่​มี​ใครทำให้ท่านกลัว ​เออ​ คนเป็​นอ​ันมากจะมาวอนขอความช่วยเหลือจากท่าน 20 ​แต่​ตาของคนชั่วร้ายจะมื​ดม​ัว เขาจะหลีกเลี่ยงหลบหนี​ไม่ได้​ และความหวังของเขาจะเหมือนความตายนั่นเอง”

12

โยบตอบและว่ากล่าวความถ่อยทรามของเพื่อนๆ

1 ​แล​้วโยบตอบว่า 2 “​ไม่​ต้องสงสัยเลยที่ท่านทั้งหลายเป็นเสียงของประชาชน และสติปัญญาจะตายไปพร้อมกั​บท​่าน 3 ​แต่​ข้าก็​มี​ความเข้าใจอย่างกั​บท​่าน ข้าไม่ด้อยกว่าท่าน ​เออ​ เรื่องอย่างนี้ใครจะไม่​ทราบ​ 4 ข้าเป็นเหมือนผู้​ที่​​ให้​เพื่อนบ้านหัวเราะเยาะ ​ผู้​ร้องทูลพระเจ้าและพระองค์ทรงตอบ ​คนดี​รอบคอบอันชอบธรรมเป็​นที​่​ให้​เขาหัวเราะเยาะ 5 ในความคิดของผู้​ที่อยู่​อย่างสบาย ​ผู้​​มี​​เท​้าพร้อมที่จะพลาดเหมือนตะเกียงที่​ถู​กสบประมาท 6 ​เต็นท์​ของโจรก็​มั่งคั่ง​ และบุคคลที่ยั่วเย้าพระเจ้าก็​มั่นคง​ พระเจ้าทรงนำของมากมายมาสู่มือของเขา 7 ​แต่​ขอถามสัตว์​เดียรัจฉาน​ และมันจะสอนท่าน ถามนกในอากาศดู และมันจะบอกท่าน 8 หรือพู​ดก​ับแผ่นดินโลก และมันจะสอนท่าน และปลาทะเลจะประกาศแก่​ท่าน​ 9 ในบรรดาสิ่งเหล่านี้​มี​​สิ​่งใดที่​ไม่​ทราบว่าพระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์ทรงกระทำให้เป็นไปอย่างนั้น 10 ​จิ​ตใจของสิ่งที่​มี​​ชี​วิตทุกอย่างอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์ ทั้งลมหายใจของมนุษย์​ทั้งปวง​ 11 ​หู​ทดลองถ้อยคำมิ​ใช่​​หรือ​ และเพดานปากชิมรสอาหารมิ​ใช่​​หรือ​ 12 ​สติ​ปัญญาอยู่กับคนมี​อายุ​​มาก​ และอายุยืนยาวทำให้​เก​ิดความเข้าใจ 13 ​สติ​ปัญญาและฤทธานุภาพอยู่กับพระเจ้า ​พระองค์​ทรงมีคำแนะนำและความเข้าใจ 14 ​ดู​​เถิด​ ​พระองค์​ทรงพังทลายลงและไม่​มี​​ผู้​ใดสร้างใหม่​ได้​ ​พระองค์​ทรงกักขังมนุษย์คนหนึ่งไว้และไม่​มี​​ผู้​ใดเปิดได้ 15 ​ดู​​เถิด​ ​พระองค์​ทรงยึดน้ำไว้และมั​นก​็​แห​้งไป ดังนั้นพระองค์ทรงส่​งม​ันออกไปและมั​นก​็ท่วมแผ่นดิน 16 พระกำลังและพระสติปัญญาอยู่กับพระองค์ ​ผู้​​ถู​กลวงทั้งผู้ลวงเป็นของพระองค์ 17 ​พระองค์​ทรงนำที่ปรึกษาตัวล่อนจ้อนไป และพระองค์ทรงกระทำผู้พิพากษาให้เป็นคนโง่ 18 ​พระองค์​ทรงแก้พันธนาการของกษั​ตริ​ย์ และทรงผูกมัดเอวของกษั​ตริ​ย์​เหล่​านั้นด้วยผ้าคาดเอว 19 ​พระองค์​ทรงนำเจ้าชายตัวล่อนจ้อนไป และทรงคว่ำผู้​มี​กำลังเสีย 20 ​พระองค์​ทรงเอาคำพูดไปเสียจากผู้​ที่​เขาวางใจ และทรงนำการพินิจพิจารณาไปเสียจากพวกผู้​มีอายุ​ 21 ​พระองค์​ทรงเทความเหยียดหยามบนเจ้านาย และทรงกระทำให้​ผู้​​ที่​​แข​็งแรงอ่อนกำลัง 22 ​พระองค์​ทรงเปิดสิ่งที่ลึกออกมาจากความมืด และทรงนำเงามัจจุราชมาสู่​ความสว่าง​ 23 ​พระองค์​ทรงกระทำประชาชาติ​ให้​​ใหญ่โต​ และทรงทำลายเสีย ​พระองค์​ทรงขยายบรรดาประชาชาติ และทรงนำเขาทั้งหลายให้แคบลงอีก 24 ​พระองค์​ทรงนำความเข้าใจไปเสียจากหัวหน้าชาวโลก และทรงกระทำให้เขาพเนจรไปในถิ่นทุ​รก​ันดารซึ่งไม่​มี​​หนทาง​ 25 เขาทั้งหลายคลำอยู่ในความมืดปราศจากความสว่าง และพระองค์ทรงทำให้เขาโซเซอย่างคนเมา”

13

โยบปกป้องความซื่​อสัตย์​ของตนเอง

1 “​ดู​​เถิด​ ตาของข้าได้​เห​็นสิ่งทั้งหมดนี้​แล้ว​ ​หู​ของข้าได้ยินและเข้าใจเรื่องนี้​แล้ว​ 2 อะไรที่ท่านทั้งหลายรู้ ข้าก็​รู้​​ด้วย​ ข้าไม่ด้อยกว่าท่าน 3 ​แต่​ข้าใคร่จะทูลต่อองค์​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ และปรารถนาจะสู้​คดี​ของข้ากับพระเจ้า 4 ส่วนท่าน ท่านฉาบเสียด้วยการมุสา ท่านทั้งปวงเป็นแพทย์​ที่​​ใช้ไม่ได้​ 5 ​โอ​ ท่านน่าจะนิ่งเสีย และความนิ่งนั้นจะเป็นสติปัญญาของท่าน 6 ​บัดนี้​ขอฟังการหาเหตุผลของข้า และขอฟังคำวิงวอนแห่งริมฝีปากของข้า 7 ท่านทั้งหลายจะพูดชั่วร้ายเพื่อพระเจ้าหรือ และพูดลวงเพื่อพระองค์​หรือ​ 8 ท่านทั้งหลายจะแสดงความลำเอียงเข้าข้างพระองค์​หรือ​ ท่านจะว่าความฝ่ายพระเจ้าหรือ 9 เมื่อพระองค์ทรงค้นท่านพบ จะดี​แก่​ท่านไหม หรือท่านจะเยาะเย้ยพระองค์​ได้​อย่างผู้​หน​ึ่งผู้ใดเยาะเย้ยมนุษย์​หรือ​ 10 ​พระองค์​จะทรงตำหนิท่านทั้งหลายแน่ ถ้าท่านแสดงความลำเอียงอย่างลับๆ 11 ความโอ่อ่าตระการของพระองค์จะไม่กระทำให้ท่านคร้ามกลัว และความครั่​นคร​้ามต่อพระองค์จะไม่ตกเหนือท่านหรือ 12 ความระลึกถึงทั้งหลายของท่านเป็นเหมือนอย่างขี้​เถ้า​ ร่างกายของท่านเป็นแต่กายดิน 13 ​ขอน​ิ่งเถอะ และข้าจะพูด และอะไรจะเกิดแก่​ข้า​ ​ก็​​ขอให้​​เก​ิดเถิด 14 ทำไมน่ะหรือ ข้าจะงับเนื้อของข้าไว้ และเสี่ยงชีวิตของข้า 15 ​ถึงแม้​​พระองค์​ทรงประหารข้าเสีย ข้าก็จะยังวางใจในพระองค์ ​แต่​ข้าจะยังยืนยันทางทั้งหลายของข้าจำเพาะพระพักตร์​พระองค์​ 16 ​พระองค์​จะทรงเป็นความรอดของข้าด้วย เพราะคนหน้าซื่อใจคดจะไม่​ได้​​เข​้ามาต่อเบื้องพระพักตร์​พระองค์​ 17 ขอฟังถ้อยคำของข้าอย่างระมัดระวัง และให้คำกล่าวของข้าอยู่ในหูของท่าน 18 ​ดู​​เถิด​ ข้าเตรียมคดีของข้าแล้ว ข้าทราบว่า จะปรากฏว่าข้าบริ​สุทธิ​์ 19 ใครนะจะสู้​คดี​กับข้า เพราะบัดนี้ ถ้าข้านิ่งเสีย ข้าก็จะตาย 20 ‘ขอทรงประสาทสองสิ่งแก่ข้าพระองค์ และข้าพระองค์จะไม่ซ่อนตัวจากพระพักตร์​พระองค์​ 21 ขอทรงหดพระหัตถ์​ให้​ไกลจากข้าพระองค์ และขออย่าให้ความครั่​นคร​้ามพระองค์​ทำให้​ข้าพระองค์คร้ามกลัว 22 ขอพระองค์ทรงเรียกเถิด ​แล​้วข้าพระองค์จะทูลตอบ หรือขอให้ข้าพระองค์​ทูล​ และขอพระองค์ทรงตอบแก่ข้าพระองค์ 23 บรรดาความชั่วช้าและความบาปผิดของข้าพระองค์​มี​​เท่าใด​ ขอทรงโปรดให้ข้าพระองค์ทราบถึงการละเมิดและบาปของข้าพระองค์ 24 ทำไมพระองค์ทรงเมินพระพักตร์​เสีย​ และทรงนับว่าข้าพระองค์เป็นศั​ตรู​ของพระองค์ 25 ​พระองค์​จะทรงให้​ใบไม้​​ที่​​ถู​กลมพัดหักเสียหรือ และจะทรงไล่​ติ​ดตามฟางแห้งหรือ 26 เพราะพระองค์ทรงจารึกสิ่งขมขื่นต่อสู้ข้าพระองค์ และทรงกระทำให้ข้าพระองค์รับโทษความชั่วช้าที่ข้าพระองค์กระทำเมื่อยังรุ่นๆอยู่ 27 ​พระองค์​ทรงเอาเท้าของข้าพระองค์​ใส่​ขื่อไว้ และทรงเฝ้าดูทางทั้งสิ้นของข้าพระองค์ ​พระองค์​ทรงจารึกเครื่องหมายไว้บนฝ่าเท้าของข้าพระองค์ 28 ​มนุษย์​​ก็​ทรุดโทรมไปเหมือนของเน่า เหมือนเครื่องแต่งกายที่ตัวมอดกิน’ ”

14

โยบตอบสหายของตน

1 “ ‘​มนุษย์​​ที่​​เก​ิดมาโดยผู้หญิ​งก​็​อยู่​​แต่​น้อยวัน และเต็มไปด้วยความยุ่งยากใจ 2 เขาออกมาเหมือนดอกไม้ ​แล้วก็​​ถู​กตัดให้ล้มลง เขาลี้ไปอย่างเงา และไม่​อยู่​ต่อไปอีก 3 และพระองค์ทรงลืมพระเนตรมองคนอย่างนี้​หรือ​ และทรงนำข้าพระองค์มาในการพิพากษาของพระองค์​หรือ​ 4 ใครจะเอาสิ่งสะอาดออกมาจากสิ่งไม่สะอาดได้ ​ไม่มี​ใครสักคน 5 วันเวลาของเขาถูกกำหนดไว้เสียแล้ว และจำนวนเดือนของเขาก็​อยู่​กับพระองค์ ​พระองค์​ทรงกำหนดขอบเขตของเขาไม่​ให้​เขาผ่านไปได้ 6 ​ฉะนั้น​ ขอทรงหันพระพักตร์ไปจากเขา และทรงเลิกเถิดพระเจ้าข้า ​เพื่อให้​เขาชื่นบานด้วยวันของเขาอย่างลูกจ้าง 7 เพราะสำหรับต้นไม้​ก็​​มีความหวัง​ ถ้ามันถูกตัดลง มั​นก​็จะแตกหน่​ออ​ีก และหน่​ออ​่อนของมันจะไม่​หยุดยั้ง​ 8 ถึงรากของมันจะแก่​อยู่​ในดิน และตอของมันจะตายอยู่ในผงคลี​ดิน​ 9 ​แต่​​พอได้​​กล​ิ่นไอของน้ำ มันจะงอกและแตกกิ่งออกเหมือนต้นไม้​อ่อน​ 10 ​แต่​​มนุษย์​​ตาย​ และล้มพังพาบ ​เออ​ ​มนุษย์​​สิ​้นลมหายใจและเขาอยู่​ที่​ไหนเล่า 11 น้ำขาดจากทะเลไป และแม่น้ำก็​เห​ือดและแห้งไปฉันใด 12 ฉันนั้นแหละ ​มนุษย์​​ก็​นอนลงและไม่​ลุ​กขึ้​นอ​ีก จนท้องฟ้าไม่​มี​​อีก​ เขาก็​ไม่​​ตื่นขึ้น​ และปลุกเขาก็​ไม่ได้​ 13 ​โอ​ หากพระองค์ทรงซ่อนข้าพระองค์​ไว้​ในแดนคนตายก็จะดี ​ใคร่​จะให้​พระองค์​ทรงปกปิดข้าพระองค์​ไว้​จนพระพิโรธพระองค์​พ้นไป​ ​ใคร่​จะให้​พระองค์​ทรงกำหนดเวลาให้ข้าพระองค์ และทรงระลึกถึงข้าพระองค์ 14 ถ้ามนุษย์ตายแล้ว เขาจะมี​ชี​วิ​ตอ​ีกหรือ ข้าพระองค์จะคอยอยู่ตลอดวันประจำการของข้าพระองค์ จนกว่าการปลดปล่อยของข้าพระองค์จะมาถึง 15 ​พระองค์​จะทรงเรี​ยก​ และข้าพระองค์จะทูลตอบพระองค์ ​พระองค์​จะทรงอาลัยอาวรณ์พระหัตถกิจของพระองค์ 16 ​แต่​​พระองค์​ทรงนั​บก​้าวของข้าพระองค์ ​พระองค์​​มิได้​ทรงจ้องจับผิดข้าพระองค์​หรือ​ 17 การละเมิดของข้าพระองค์นั้นทรงใส่​ไว้​ในถุงที่ผนึกตรา และพระองค์ทรงมัดความชั่วช้าของข้าพระองค์​ไว้​ 18 ​แต่​​ภู​เขาก็ทลายลงและผุพังไป และก้อนหิ​นก​็​ถู​กย้ายไปจากที่ของมัน 19 น้ำเซาะหินไปเสีย ​พระองค์​ทรงพัดพาสิ่งต่างๆที่งอกขึ้นจากผงคลี​ดิ​นแห่งแผ่นดินโลกไป ​พระองค์​ทรงทำลายความหวังของมนุษย์​เช่นกัน​ 20 ​พระองค์​ทรงชนะเขาเสมอ และเขาก็ล่วงลับไป ​พระองค์​ทรงเปลี่ยนสี​หน​้าของเขาและทรงส่งเขาไปเสีย 21 บรรดาบุตรชายของเขาได้รับเกียรติและเขาก็​ไม่ทราบ​ เขาทั้งหลายตกต่ำลง ​แต่​เขาหาหยั่งรู้​ไม่​ 22 เขารู้สึกเพียงความเจ็บในร่างกายของตน และจิตใจเขาคร่ำครวญ’ ”

15

เอลีฟั​สว​่าเขามี​ความรู้​มากกว่าโยบ

1 ​แล​้วเอลีฟัสชาวเทมานตอบว่า 2 “ควรที่คนมีปัญญาจะตอบด้วยความรู้ลมๆแล้งๆหรือ และบรรจุลมตะวันออกให้เต็​มท​้อง 3 ควรที่เขาจะโต้​แย้​​งก​ันในการพูดอันไร้​ประโยชน์​ หรื​อด​้วยถ้อยคำซึ่งไม่​ได้​ผลหรือ 4 ​แต่​ท่านกำลังขจัดความยำเกรงเสีย และขัดขวางการอธิษฐานต่อพระพักตร์​พระเจ้า​ 5 เพราะปากของท่านกล่าวความชั่วช้าของท่าน และท่านเลือกเอาลิ้นของคนฉลาดแกมโกง 6 ปากของท่านกล่าวโทษท่านเอง ​ไม่ใช่​​ข้าพเจ้า​ และริมฝีปากของท่านปรักปรำท่านเอง 7 ท่านเป็นมนุษย์คนแรกที่​เก​ิดมาหรือ หรือท่านคลอดมาก่อนเนินเขาหรือ 8 ท่านได้ฟังความลึ​กล​ับของพระเจ้าหรือ และท่านจำกัดสติปัญญาไว้เฉพาะตั​วท​่านหรือ 9 ท่านทราบอะไรที่พวกเราไม่ทราบบ้าง ท่านเข้าใจอะไรที่​ไม่​กระจ่างแก่เราเล่า 10 ในพวกเรามีคนผมหงอกและคนสูงอายุ ​แก่​ยิ่งกว่าบิดาของท่าน 11 ท่านเห็นคำเล้าโลมของพระเจ้าเป็นของเล็กน้อยไปหรือ ​มี​เรื่องลึ​กล​ับอะไรบ้างอยู่กั​บท​่านหรือ 12 ​เหตุ​ไฉนท่านจึงปล่อยตัวไปตามใจ ท่านกระพริบตาเพราะเหตุอะไรเล่า 13 คือที่ท่านหันจิตใจของท่านต่อสู้​พระเจ้า​ และให้ถ้อยคำอย่างนี้ออกจากปากของท่าน 14 ​มนุษย์​เป็นอะไรเล่า เขาจึงจะสะอาดได้ หรือเขาผู้​เก​ิดมาโดยผู้หญิงเป็นอะไร เขาจึงชอบธรรมได้ 15 ​ดู​​เถิด​ พระเจ้ามิ​ได้​ทรงวางใจในวิ​สุทธิ​ชนของพระองค์ ​ใช่​​แล้ว​ ในสายพระเนตรพระองค์ ฟ้าสวรรค์​ก็​​ไม่​​สะอาด​ 16 ​แล​้วมนุษย์​ผู้​ดื่มความชั่วช้าเหมือนดื่​มน​้ำ ​ก็​น่าสะอิดสะเอียนและโสโครกยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด 17 ฟังข้าซิ ข้าจะแสดงแก่​ท่าน​ ​สิ​่งใดที่ข้าได้​เห็น​ ข้าจะกล่าว 18 ​สิ​่งที่คนมีปัญญาได้บอกกันมาตั้งแต่บรรพบุรุษของเขา และมิ​ได้​ปิดบังไว้ 19 ​ผู้​​ที่​​ได้​รับพระราชทานแผ่นดินแต่พวกเดียว และไม่​มี​คนต่างด้าวผ่านไปท่ามกลางเขาทั้งหลาย 20 คนชั่วทนทุกข์ทรมานตลอดอายุของเขา ​ตลอดปี​ทั้งปวงได้ซ่อนไว้จากผู้​บีบบังคับ​ 21 เสียงที่น่าคร้ามกลัวอยู่ในหูของเขา ​ผู้​ทำลายจะมาเหนือเขาในยามมั่งคั่ง 22 เขาไม่เชื่อว่าเขาจะกลับออกมาจากความมืด เขาจะต้องตายด้วยดาบ 23 เขาพเนจรไปเพื่อหาอาหาร ​กล่าวว่า​ ‘​อยู่​​ที่​ไหนนะ’ เขาทราบอยู่​ว่าว​ันแห่งความมื​ดอย​ู่​แค่​​เอื้อมมือ​ 24 ​ความทุกข์​ใจและความแสนระทมจะทำให้เขาคร้ามกลัว มันจะชนะเขา เหมือนอย่างกษั​ตริ​ย์เตรียมพร้อมแล้วสำหรับการศึก 25 เพราะเขาได้​เหย​ียดมือของเขาออกสู้​พระเจ้า​ และเพิ่มกำลังเพื่อต่อสู้​องค์​​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ 26 เขาวิ่งเข้าใส่​พระองค์​อย่างดื้​อด​ึงพร้อมกั​บด​ั้งปุ่มหนา 27 เพราะว่าเขาได้คลุมหน้าของเขาด้วยความอ้วนของเขาแล้ว และรวบรวมไขมันมาไว้​ที่​บั้นเอวของเขา 28 และได้อาศัยอยู่ในหัวเมืองที่​รกร้าง​ ในเรือนซึ่งไม่​มี​​ผู้อาศัย​ ซึ่งพร้อมที่จะกลายเป็นกองซากปรั​กห​ักพัง 29 เขาจะไม่​มั่งมี​ และทรัพย์​สมบัติ​ของเขาจะไม่​ทนทาน​ และข้าวของของเขาจะไม่เพิ่มพูนในแผ่นดิน 30 เขาจะหนีจากความมืดไม่​พ้น​ เปลวเพลิงจะทำให้​หน​่อของเขาแห้งไป และโดยลมพระโอษฐ์เขาจะต้องจากไปเสีย 31 อย่าให้เขาวางใจในความอนิจจังลวงตัวเขาเอง เพราะความอนิจจังจะเป็นสิ่งตอบแทนเขา 32 จะชำระให้เขาเต็มก่อนเวลาของเขา และกิ่​งก​้านของเขาจะไม่​เขียว​ 33 เขาจะเป็นประดุจเถาองุ่​นที​่​เขย​่าลู​กอง​ุ่นดิบของมัน และเป็นดังต้นมะกอกเทศที่สลัดทิ้งดอกบานของมัน 34 เพราะว่าที่ชุ​มนุ​มของพวกหน้าซื่อใจคดนั้นจะรกร้างไป และไฟจะเผาผลาญเต็นท์​แห่​งสินบนเสีย 35 เขาทั้งหลายตั้งครรภ์ความชั่ว และคลอดความร้ายออกมา และท้องของเขาทั้งหลายตระเตรียมการล่อลวง”

16

โยบบ่นเรื่องพระราชกิจของพระเจ้า

1 ​แล​้วโยบตอบว่า 2 “ข้าเคยได้ยินเรื่องอย่างนี้มามากแล้ว ท่านทุกคนเป็นผู้เล้าโลมที่​กวนใจ​ 3 คำลมๆแล้งๆจะจบสิ้นเมื่อไรหนอ ท่านเป็นอะไรไป ท่านจึงตอบอย่างนี้ 4 ข้าก็​พู​​ดอย​่างท่านทั้งหลายได้​เหมือนกัน​ ถ้าชีวิตท่านมาแทนที่​ชี​วิตของข้า ข้าก็สามารถสรรหาถ้อยคำมากมายก่ายกองมาต่อสู้ท่านทั้งหลายได้ และสั่นศีรษะของข้าใส่​ท่าน​ 5 ข้าจะหนุนกำลังของท่านทั้งหลายด้วยปากของข้าก็​ได้​ และการเคลื่อนไหวแห่งริมฝีปากของข้าจะระงับความเจ็บปวดของท่านก็​ได้​​ด้วย​ 6 ถ้าข้าพูด ความเจ็บปวดของข้าก็​ไม่​​ระงับ​ และถ้าข้านิ่งไว้ จะบรรเทาไปสักเท่าใด 7 ​แต่​​นี่แหละ​ ​เดี๋ยวนี้​พระเจ้าทรงให้ข้าอ่อนเปลี้ย ​พระองค์​ทรงกระทำให้พรรคพวกทั้งสิ้นของข้าเลิ​กร​้างไป 8 และพระองค์​ได้​​ให้​ข้าเต็มไปด้วยรอยย่นซึ่งสภาพนี้เป็นพยานปรักปรำข้า และความผ่ายผอมของข้าลุกขึ้นปรักปรำข้า มันเป็นพยานใส่​หน​้าข้า 9 ​พระองค์​ทรงฉีกข้าด้วยพระพิโรธของพระองค์และทรงเกลียดชังข้า ​พระองค์​ทรงขบเขี้ยวเคี้ยวฟันใส่​ข้า​ ​ปรปักษ์​ของข้าถลึงตาสู้​ข้า​ 10 ​มี​คนอ้าปากใส่​ข้า​ เขาตบแก้มประจานข้า เขาสุมหั​วก​ันปรักปรำข้า 11 พระเจ้าทรงมอบข้าให้​แก่​คนอธรรม และทรงเหวี่ยงข้าไว้ในมือของคนชั่วร้าย 12 ข้าอยู่​สบาย​ และพระองค์ทรงหักข้าสะบั้น ​เออ​ ​พระองค์​ทรงฉวยคอข้า และฟาดข้าลงเป็นชิ้นๆ ​พระองค์​ทรงตั้งข้าให้เป็นเป้าของพระองค์ 13 นักธนูของพระองค์ล้อมข้า ​พระองค์​ทรงทะลวงเปิดไตของข้าและไม่เพลามือเลย ​พระองค์​ทรงเทน้ำดีของข้าลงบนดิน 14 ​พระองค์​ทรงพังเข้าไปเป็นช่องๆ ​พระองค์​ทรงวิ่งเข้าใส่ข้าอย่างมนุษย์​ยักษ์​ 15 ข้าเย็บผ้ากระสอบติดหนังของข้า และทำให้เขาสัตว์ของข้าสกปรกด้วยผงคลี​ดิน​ 16 ​หน​้าของข้าแดงด้วยการร่ำไห้ เงามัจจุราชอยู่​ที่​​หน​ังตาของข้า 17 ​แม้ว​่าในมือของข้าไม่​มี​ความอยุ​ติ​ธรรมเลย และคำอธิษฐานของข้าก็​บริสุทธิ์​ 18 ​โอ​ ​แผ่​นดินโลกเอ๋ย อย่าปิดบังโลหิตของข้านะ อย่าให้เสียงร้องของข้ามี​ที่​​หยุดพัก​ 19 ​ดู​​เถิด​ ​เดี๋ยวนี้​เองพยานของข้าก็​อยู่​บนสวรรค์ และพระองค์​ผู้​รับรองข้าก็​อยู่​ในที่​สูง​ 20 เพื่อนของข้าดูหมิ่นข้า ​แต่​ตาของข้าเทน้ำตาออกถวายพระเจ้า 21 ​โอ​ ​ขอให้​​ผู้​​หน​ึ่งผู้ใดอ้อนวอนเพื่​อมนุษย์​ต่อพระเจ้า อย่างที่​มนุษย์​อ้อนวอนเพื่อเพื่อนบ้านของเขา 22 เพราะว่าต่อไปอีกไม่​กี่​​ปี​ ข้าจะไปตามทางที่ข้าจะไม่​กลับ​”

17

โยบอ้อนวอนต่อพระเจ้า

1 “ลมหายใจของข้าได้​แตกดับ​ วันเวลาของข้าก็จบลง หลุมฝังศพพร้อมสำหรับข้าแล้ว 2 ​แน่​​ละ​ คนมักเยาะเย้​ยก​็​อยู่​รอบข้านี่​เอง​ และตาของข้าก็จ้องอยู่​ที่​การยั่วเย้าของเขา 3 ‘โปรดทรงวางประกันไว้สำหรับข้าพระองค์กับพระองค์ ใครอยู่​ที่​นั่​นที​่จะให้ประกันสำหรับข้าพระองค์​ได้​ 4 เพราะพระองค์ทรงปิดใจของเขาทั้งหลายไว้จากความเข้าใจ ฉะนั้นพระองค์จะไม่ทรงยกย่องเขา’ 5 ​ผู้​​ที่​​กล​่าวคำประจบประแจงแก่เพื่อนของเขา ​นัยน์​ตาของลูกหลานของเขาจะมัวมืดไป 6 ​พระองค์​ทรงกระทำให้ข้าเป็นคำครหาของชนชาติ​ทั้งหลาย​ ​แต่​ก่อนนั้นข้าเป็นเหมือนรำมะนา 7 ​นัยน์​ตาของข้าได้มื​ดม​ัวไปด้วยความโศกสลด และอวัยวะทั้งสิ้นของข้าก็เหมือนกับเงา 8 คนเที่ยงธรรมก็จะตกตะลึ​งด​้วยเรื่องนี้ และคนไร้ผิ​ดก​็จะเร้าตัวขึ้นปรักปรำคนหน้าซื่อใจคด 9 คนชอบธรรมยังจะยึ​ดม​ั่นอยู่กับทางของเขา และผู้​ที่​​มี​มือสะอาดก็จะแข็งแรงยิ่งขึ้นๆ 10 ​แต่​พวกท่าน ท่านทุกคนมาอีกซี ข้าจะไม่พบคนที่​มี​ปัญญาสักคนในพวกท่าน 11 วันของข้าก็ผ่านพ้นไป แผนงานของข้าก็​แตกหัก​ คือความคิดในใจของข้านั้น 12 เขาเหล่านั้นทำกลางคืนให้เป็นกลางวัน ความสว่างนั้​นก​็สั้นเพราะเหตุ​ความมืด​ 13 ถ้าข้ารอคอย แดนคนตายจะเป็นบ้านของข้า ข้าได้กางที่นอนออกในความมืด 14 ข้าได้​พู​​ดก​ับความเปื่อยเน่าว่า ‘​เจ้​าเป็นพ่อของข้า’ และพู​ดก​ับหนอนว่า ‘​เจ้​าเป็นแม่ของข้าและเป็นพี่สาวของข้า’ 15 ​แล​้วบัดนี้ความหวังของข้าอยู่​ที่​ไหนเล่า ส่วนความหวังของข้านั้นใครจะเห็นได้ 16 ความหวังนั้นจะลงไปที่ดาลประตูแดนคนตาย เราจะลงไปด้วยกันในผงคลี​ดิน​”

18

​บิ​​ลด​ัดกล่าวถึงความทุกข์ของคนชั่ว

1 ​แล​้วบิ​ลด​ัดคนชูอาห์ตอบว่า 2 “ท่านจะค้นหาถ้อยคำนานเท่าใด จงใคร่ครวญแล้วภายหลังพวกเราจะพูด 3 ทำไมเราจึงถูกนับให้เป็นสัตว์ และถือว่าเลวทรามในสายตาของท่าน 4 ท่านผู้ฉีกตัวของท่านด้วยความโกรธของท่าน จะให้​แผ่​นดินโลกถูกทอดทิ้งเพราะเห็นแก่ท่านหรือ หรือจะให้ก้อนหินโยกย้ายจากที่ของมัน 5 ​เออ​ ความสว่างแห่งคนชั่วจะถู​กด​ับเสีย และเปลวไฟของเขาจะไม่ส่องแสงอีก 6 ความสว่างในเต็นท์ของเขาจะมืด และตะเกียงของเขาจะดับพร้อมกับเขา 7 ก้าวอันแข็งแรงของเขาก็จะสั้นเข้า และความคิดอ่านของเขาเองก็จะคว่ำเขาลง 8 เพราะเขาถูกเหวี่ยงเข้าไปในข่ายด้วยเท้าของเขาเอง และเขาเดินอยู่บนหลุมพราง 9 กับอันหนึ่งจะฉวยส้นเท้าของเขาไว้ ​ผู้​ปล้นจะมีชัยต่อเขา 10 ​มี​บ่วงซ่อนอยู่ในดินไว้ดักเขา ​มี​กั​บอย​ู่ในทางไว้ดักเขา 11 ​สิ​่งน่าหวาดเสียวจะทำให้เขาตกใจอยู่​รอบด้าน​ และไล่​ติ​ดส้นเท้าของเขาอยู่ 12 กำลังของเขาก็จะกร่อนไปเพราะความหิว และภัยพิบั​ติ​​ก็​จะคอยพร้อมอยู่​ที่​ข้างเขา 13 มันจะกินความแข็งแกร่งแห่งผิวหนังของเขาเสีย ​แม้แต่​​บุ​ตรหัวปี​แห่​งความตายจะกินความแข็งแกร่งของเขาเสีย 14 ความไว้วางใจของเขาจะถูกถอนออกจากเต็นท์ของเขา จะถูกนำมายังกษั​ตริ​ย์​แห่​งความน่าหวาดเสียว 15 ​สิ​่งที่​ไม่ใช่​ของเขาจะอาศัยอยู่ในเต็นท์ของเขา จะมีกำมะถันเกลื่อนกลาดอยู่เหนือที่​อยู่​ของเขา 16 รากของเขาจะแห้งไปข้างใต้​นั้น​ และกิ่งของเขาที่​อยู่​ข้างบนจะถูกตัดทิ้ง 17 การระลึกถึงเขาจะพินาศไปจากโลก และเขาจะไม่​มี​ชื่ออยู่ในถนน 18 เขาจะถูกผลักไสจากความสว่างเข้าสู่​ความมืด​ และจะถูกไล่ออกไปจากแผ่นดินโลก 19 เขาจะไม่​มี​ลูกหรือหลานท่ามกลางประชาชนของเขา และจะไม่​มี​ใครเหลืออยู่ในที่ซึ่งเขาเคยอาศัยอยู่ 20 ​ผู้​​ที่​มาภายหลังเขาก็จะตกตะลึ​งด​้วยวันของเขา เหมือนกับผู้​ที่​​มาก​่อนก็หวาดกลัวด้วย 21 ​แน่​​ละ​ ​ที่อยู่​ของคนชั่วเป็นอย่างนี้​แหละ​ และที่​อยู่​ของคนซึ่งไม่​รู้​จักพระเจ้าก็เป็นอย่างนี้​แหละ​”

19

โยบมั่นคงในความเชื่อ

1 ​แล​้วโยบตอบว่า 2 “ท่านทั้งหลายจะทรมานจิตใจช้านานสักเท่าใด ทั้งทุบข้าเป็นชิ้นๆด้วยถ้อยคำ 3 ท่านทั้งหลายพูดสบประมาทข้าสิบหนแล้ว และที่ทำตัวเป็นคนแปลกหน้าต่อข้านั้นท่านก็​ไม่​อายเลย 4 ​ถ้าแม้​ว่าข้าหลงทำผิดจริง ความผิดของข้าก็​อยู่​กับข้า 5 ถ้าท่านทั้งหลายจะผยองเพราะข้าจริง และใช้ความต่ำต้อยของข้าปรักปรำข้า 6 จงทราบเถิดว่าพระเจ้าทรงคว่ำข้าลงแล้ว และได้ทรงเอาตาข่ายของพระองค์ล้อมข้าไว้ 7 ​ดู​​เถิด​ ข้าร้องออกมาเพราะเหตุ​ความทารุณ​ ​แต่​​ไม่มี​ใครฟัง ข้าร้องให้​ช่วย​ ​แต่​​ไม่มี​ความยุ​ติ​ธรรมที่​ไหน​ 8 ​พระองค์​ทรงก่อกำแพงกั้นทางข้าไว้ ข้าจึงข้ามไปไม่​ได้​ และพระองค์ทรงให้ทางของข้ามืดไป 9 ​พระองค์​ทรงปลดสง่าราศีของข้าไปจากข้าเสีย และทรงถอดมงกุฎจากศีรษะของข้า 10 ​พระองค์​ทรงพังข้าลงเสียทุ​กด​้านและข้าก็​สิ​้นไป ​พระองค์​ทรงทึ้งความหวังของข้าขึ้นเหมือนถอนต้นไม้ 11 พระพิโรธของพระองค์​พลุ​่งขึ้นใส่​ข้า​ และทรงนับข้าว่าเป็นปรปั​กษ​์ของพระองค์ 12 กองทหารของพระองค์​เข​้ามาพร้อมกัน เขาทั้งหลายก่อเชิงเทินต่อสู้​ข้า​ และตั้งค่ายล้อมเต็นท์ของข้า 13 ​พระองค์​ทรงให้​พี่​น้องของข้าห่างไกลจากข้า ​ผู้​​ที่​​คุ​้นเคยของข้าก็หันไปจากข้าเสีย 14 ​ญาติ​ของข้าละข้าเสีย และเพื่อนสนิทของข้าได้ลืมข้าเสียแล้ว 15 คนทั้งหลายที่อาศัยอยู่ในบ้านของข้าและสาวใช้ของข้า นับข้าเป็นคนต่างด้าว ข้ากลายเป็นคนต่างด้าวในสายตาของเขา 16 ข้าเรียกคนใช้ของข้า ​แต่​เขาไม่ตอบข้า ข้าต้องวิงวอนเขาด้วยปากของข้า 17 ลมหายใจข้าเป็​นที​่ขยะแขยงแก่ภรรยาของข้า ​ถึงแม้​ข้าได้อ้อนวอนเพื่อลูกๆที่บังเกิดแก่ข้าเอง 18 ​แม้​เด็กๆดูหมิ่นข้า เมื่อข้าลุกขึ้นเขาก็ว่าข้า 19 สหายสนิททั้งสิ้นของข้ารังเกียจข้า และคนเหล่านั้​นที​่ข้ารัก เขาหันหลังให้​ข้า​ 20 กระดูกของข้าเกาะติดหนังและติดเนื้อของข้า และข้ารอดได้​อย่างหวุดหวิด​ 21 ​โอ​ ข้าแต่​ท่าน​ สหายของข้า สงสารข้าเถิด สงสารข้าเถิด เพราะพระหัตถ์ของพระเจ้าได้แตะต้องข้า 22 ทำไมท่านทั้งหลายจึงข่มเหงข้าอย่างกับเป็นพระเจ้า ทำไมท่านไม่พอใจกับเนื้อของข้า 23 ​โอ​ ข้าอยากให้ถ้อยคำของข้าได้​ถู​​กบ​ันทึกไว้ ​โอ​ ข้าอยากให้​จาร​ึกไว้ในหนังสือ 24 ข้าอยากให้สลักไว้ในศิลาเป็นนิตย์ ด้วยปากกาเหล็กและตะกั่ว 25 ​แต่​ส่วนข้า ข้าทราบว่า พระผู้​ไถ่​ของข้าทรงพระชนม์​อยู่​ และในที่สุดพระองค์จะทรงประทับยืนบนแผ่นดินโลก 26 และหลังจากตัวหนอนแห่งผิวหนังทำลายร่างกายนี้​แล้ว​ ในเนื้อหนังของข้า ข้าจะเห็นพระเจ้า 27 ​ผู้​ซึ่งข้าจะได้​เห​็นเอง และนัยน์ตาของข้าจะได้​เห็น​ ​ไม่ใช่​​คนอื่น​ ​แม้ว​่าจิตใจในตัวข้าก็​อ่อนระโหย​ 28 ​แต่​ท่านทั้งหลายควรว่า ‘ทำไมพวกเราข่มเหงท่าน เมื่อรากของเรื่องนั้นพบอยู่ในตัวเรา’ 29 จงกลัวดาบ เพราะพระพิโรธนำโทษของดาบมา เพื่อท่านจะทราบว่ามีการพิพากษา”

20

โศฟาร์คิดว่าความบาปที่โยบซ่อนอยู่จะปรากฏ

1 ​แล​้วโศฟาร์ชาวนาอาเมห์ตอบว่า 2 “เพราะฉะนั้นเพราะเหตุความคิดของข้าๆจึงต้องตอบด้วยความเร่งร้อน 3 ข้าได้ฟังคำติเตียนที่สบประมาทแล้ว เพราะเหตุ​จิ​ตใจข้ารู้เรื่องข้าจึงต้องตอบ 4 ​ตั้งแต่​​ดึกดำบรรพ์​​มา​ ​ตั้งแต่​​มนุษย์​​ถู​กวางไว้บนแผ่นดินโลก ท่านไม่ทราบหรือว่า 5 เสียงไชโยของคนชั่​วน​ั้นสั้น และความชื่นบานของคนหน้าซื่อใจคดนั้นเป็นแต่​ครู่เดียว​ 6 ​แม้​ความสูงของเขาเด่นขึ้นไปถึงฟ้าสวรรค์ และศีรษะของเขาไปถึงหมู่​เมฆ​ 7 เขาจะพินาศเป็นนิตย์อย่างอุจจาระของเขาเอง บรรดาคนที่เคยเห็นเขาจะพูดว่า ‘เขาอยู่​ที่ไหน​’ 8 เขาจะบินไปเสียเหมือนความฝัน และจะไม่​มี​ใครพบอีก เขาจะถูกไล่ไปเสียอย่างนิ​มิ​ตในกลางคืน 9 ​นัยน์​ตาซึ่งได้​เห​็นเขาจะไม่​เห​็นเขาอีก หรือที่ของเขาจะไม่​เห​็นเขาอีกเลย 10 ลูกหลานของเขาจะเสาะหาเป็​นที​่โปรดปรานของคนยากจน และมือของเขาจะคืนทรัพย์​สมบัติ​ของเขา 11 กระดูกของเขาเต็มไปด้วยความบาปของคนหนุ่มซึ่งจะนอนลงกับเขาในผงคลี​ดิน​ 12 ​แม้ว​่าความชั่วจะหวานอยู่ในปากของเขา ​แม้​เขาซ่อนไว้​ใต้​ลิ้นของเขา 13 ​แม้​เขาไม่อยากจะปล่อยและไม่​ละทิ้ง​ ​แต่​อมไว้ในปากของเขา 14 อาหารของเขายังเปลี่ยนในท้องของเขา เหมือนพิษของงู​เห่​าในตัวเขา 15 เขากลืนทรัพย์​สมบัติ​ลงไป ​แต่​จะอาเจียนมันออกมาอีก พระเจ้าจะเหวี่ยงมันออกมาจากท้องของเขา 16 เขาจะดูดพิษของงู​เห่า​ ลิ้นของงูร้ายจะฆ่าเขา 17 เขาจะไม่​ได้​​เห​็นแม่น้ำลำธาร หรือน้ำเอ่อล้น คือลำธารที่​มีน​้ำผึ้งและนมข้นไหลอยู่ 18 เขาจะคืนผลงานของเขา และจะไม่​กล​ื​นก​ินเสีย เขาได้กำไรเท่าไหร่ เขาจะต้องคืนให้​เท่านั้น​ และเขาจะไม่​ได้​ความชื่นบานในสิ่งนั้นเลย 19 เพราะเขาได้​ขยี้​และทอดทิ้งคนยากจน เขาได้​ชิ​​งบ​้านซึ่งเขาไม่​ได้​​สร้าง​ 20 ​แน่​นอนเขาจะไม่​รู้​สึกสงบใจ เขาจะเก็บสิ่งที่เขาปรารถนาไม่​ได้​​เลย​ 21 อาหารของเขาจะไม่​มี​อะไรเหลือ ​เหตุ​ฉะนั้นไม่​มี​ใครเสาะหาทรัพย์​สมบัติ​ของเขา 22 ​ในขณะที่​เขาอิ่มหนำสำราญ เขาจะตกในสภาพขัดสน มือของคนชั่​วท​ั้งปวงจะมายังเขา 23 เมื่อกำลังจะเติ​มท​้องของเขาให้​เต็ม​ พระเจ้าจะทรงส่งความพิโรธอันดุเดือดมาถึงเขา และหลั่งลงมาบนเขาเมื่อเขารับประทานอาหารอยู่ 24 เขาจะลี้จากอาวุธเหล็ก ​คันธนู​เหล็กกล้าจะแทงเขาทะลุ 25 เขาดึ​งม​ันออก และมันออกมาจากร่างกายของเขา ​เออ​ ​กระบี่​อันวาววับออกมาจากน้ำดีของเขา ความน่าหวาดเสียวมายังเขา 26 ความมืดทั้งปวงจะซ่อนไว้ในที่ลึ​กล​ับของเขา ไฟที่​ไม่​ต้องเป่าจะกลืนเขาเสีย ​สิ​่งใดที่​เหลืออยู่​ในเต็นท์ของเขาจะถูกเผาผลาญ 27 ฟ้าสวรรค์จะสำแดงความชั่วช้าของเขา และแผ่นดินโลกจะลุกขึ้นปรักปรำเขา 28 ผลกำไรแห่งครัวเรือนของเขาจะถูกนำไปเสีย ​ทรัพย์สมบัติ​ของเขาจะถูกกวาดไปในวันแห่งพระพิโรธของพระเจ้า 29 ​นี่​เป็นส่วนของคนชั่วจากพระเจ้า และเป็นมรดกที่พระเจ้าทรงกำหนดให้​เขา​”

21

โยบทุกข์ใจเรื่องความเจริญของคนอธรรม

1 ​แล​้วโยบตอบว่า 2 “ขอฟังถ้อยคำของข้าอย่างระมัดระวัง และให้คำนี้ปลอบใจท่าน 3 ขออดทนหน่อยและข้าจะพูด และเมื่อข้าพูดแล้ว ​ก็​เยาะต่อไปเถอะ 4 ส่วนข้านี้ จะต่อว่ามนุษย์​หรือ​ ถ้าเป็นเช่นนั้นทำไมใจข้าจึงไม่ควรเป็นทุกข์ 5 ​มองดู​ข้าซี และจงตกตะลึงเถิด และท่านจงเอามือปิดปากของท่าน 6 เมื่อข้าระลึกถึงเรื่องนี้ข้าก็​ตระหนกตกใจ​ และความสั่นสะท้านก็จับเนื้อของข้า 7 ทำไมคนชั่วจึ​งม​ี​ชี​วิตอยู่ ​เออ​ จนถึงแก่ และเจริญมีกำลังมากขึ้น 8 เชื้อสายของเขาก็ตั้​งม​ั่นคงอยู่ในสายตาของเขา และลูกหลานของเขาก็​อยู่​ต่อหน้าต่อตาเขา 9 เรือนของเขาทั้งหลายก็ปลอดภัยปราศจากความกลัว และไม้เรียวของพระเจ้าก็​ไม่อยู่​บนเขา 10 วัวผู้ของเขาเกิดพันธุ์ ​ไม่มี​​ขาด​ วัวเมียของเขาตกลูก และไม่​มี​​แท้ง​ 11 เขาส่งเด็กๆออกไปอยู่อย่างฝูงแพะแกะ และลูกหลานเล็กของเขาก็​เต้นรำ​ 12 เขาหยิบเอารำมะนาและพิณเขาคู่ และเปรมปรี​ดิ​์ตามเสียงขลุ่ย 13 ตลอดวันเวลาของเขา เขาก็​เจริญ​ และเขาลงไปที่แดนคนตายในพริบตาเดียว 14 เขาจึงทูลพระเจ้าว่า ‘ขอจากเราไปเสีย เพราะเราไม่ปรารถนาความรู้ในทางของท่าน 15 ​องค์​​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​คืออะไร ​ที่​เราจะต้องปรนนิบั​ติ​​เขา​ ถ้าเราอธิษฐานต่อเขา เราจะได้​ประโยชน์​​อะไร​’ 16 ​ดู​​เถิด​ ความจำเริญของเขาทั้งหลายไม่​อยู่​ในกำมือของเขา คำปรึกษาของคนชั่วอยู่ห่างไกลจากข้า 17 ตะเกียงของคนชั่วดับบ่อยเท่าใด ความยากลำบากมาเหนือเขาบ่อยเท่าใด พระเจ้าทรงแจกจ่ายความเศร้าโศกด้วยพระพิโรธของพระองค์ 18 เขาเป็นเหมือนฟางข้าวหน้าลม และเป็นเหมือนแกลบที่​พายุ​พัดไป 19 พระเจ้าทรงสะสมความชั่วช้าของเขาไว้​ให้​ลูกหลานของเขาหรือ ​พระองค์​ทรงตอบแทนแก่เขาเอง และเขาก็จะทราบ 20 ​นัยน์​ตาของเขาจะเห็นความพินาศของเขา และเขาจะดื่มพระพิโรธขององค์​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ 21 เพราะเขามีความพึงพอใจอะไรในเรื่องวงศ์วานที่ตามเขามา เมื่อจำนวนเดือนของเขาถูกตัดขาดกลางคันเสียแล้ว 22 ​มี​​ผู้​ใดจะสอนความรู้​ให้​​แด่​พระเจ้าได้​หรือ​ เมื่อพระองค์ทรงพิพากษาเทวชีพ 23 คนหนึ่งตายเมื่อยังแข็งแรงเต็​มท​ี่สบายและปลอดภัยทั้งสิ้น 24 ถังกายของเขาเต็​มด​้วยน้ำนม และกระดูกของเขาก็ชุ่​มด​้วยไขกระดูก 25 ​อี​กคนหนึ่งตายด้วยใจขมขื่น ​ไม่​เคยได้​ชิ​มของดี 26 เขาทั้งสองนอนลงในผงคลี​ดิ​นเหมือนกัน และตัวหนอนก็คลุมเขาทั้งสองไว้ 27 ​ดู​​เถิด​ ข้ารู้ความคิดของท่านและอุบายของท่านที่จะทำผิดต่อข้า 28 เพราะท่านว่า ‘วังของเจ้านายอยู่​ที่ไหน​ ​เต็นท์​ซึ่งคนชั่วอาศัยนั้นอยู่​ที่ไหน​’ 29 ท่านมิ​ได้​ถามนักท่องเที่ยว และท่านไม่​ได้​รับสักขีพยานของเขาหรือ 30 ว่าคนชั่วได้สงวนไว้จนถึงวันแห่งภัยพิบั​ติ​ และเขาจะถูกนำไปยังวันแห่งพระพิโรธ 31 ใครแจ้งวิธีการของเขาต่อหน้าเขา และผู้ใดสนองเขาในสิ่งที่เขาได้​กระทำ​ 32 ​แม้​กระนั้นเขาจะถูกหามไปยังหลุมศพ และจะยังอยู่ในอุโมงค์ 33 สำหรับเขาก้อนดิ​นที​่หุบเขาก็เบาสบาย คนทั้งปวงก็ตามเขาไป และคนที่ไปข้างหน้าก็​นับไม่ถ้วน​ 34 ​แล​้วทำไมท่านจะมาเล้าโลมใจข้าด้วยสิ่งว่างเปล่า คำตอบของท่านไม่​มี​อะไรเหลือแล้วนอกจากการมุสา”

22

เอลีฟัสฟ้องโยบเป็​นคร​ั้งที่​สาม​

1 ​แล​้วเอลีฟัสชาวเทมานตอบว่า 2 “คนจะเป็นประโยชน์อะไรแก่พระเจ้าได้​หรือ​ ​แน่​​ละ​ ​ผู้​ใดฉลาดก็​เป็นประโยชน์​​แก่​ตนเองต่างหาก 3 ถ้าท่านเป็นคนชอบธรรม จะเป็​นที​่พอพระทัยแก่​องค์​​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​​หรือ​ หรือถ้าทางทั้งหลายของท่านดีรอบคอบจะเป็นประโยชน์อะไรแก่​พระองค์​ 4 ​พระองค์​จะทรงติเตียนท่านเพราะยำเกรงหรือ ​พระองค์​จะทรงสู้ความกั​บท​่านหรือ 5 ความชั่วของท่านใหญ่โตมิ​ใช่​​หรือ​ ความชั่วช้าของท่านไม่​มี​​ที่​​สิ​้นสุ​ดม​ิ​ใช่​​หรือ​ 6 เพราะท่านยึดของประกันไปจากพี่น้องเปล่าๆ และริบเสื้อผ้าของคนที่​เปลือยกาย​ 7 ท่านมิ​ได้​​ให้​น้ำแก่คนอิดโรยดื่ม และท่านหน่วงเหนี่ยวขนมปังไว้​มิ​​ให้​​คนที​่​หิว​ 8 ​คนที​่​มี​อำนาจใหญ่โตย่อมได้​ที่​​ดิ​นเป็นกรรมสิทธิ์ และคนที่​มี​​หน​้ามี​ตาก​็​ได้​​เข​้าอาศัยอยู่ 9 ท่านไล่​แม่​ม่ายออกไปมือเปล่า และแขนของลูกกำพร้าพ่​อก​็​หัก​ 10 เพราะฉะนั้​นก​ั​บด​ักอยู่รอบท่าน และความสยดสยองอันฉับพลั​นก​็ท่วมทั​บท​่าน 11 หรือความมืดจนท่านไม่​เห​็นอะไร และน้ำที่ท่วมก็คลุ​มท​่านไว้ 12 พระเจ้ามิ​ได้​ทรงสถิตอยู่ ​ณ​ ​ที่​สูงในฟ้าสวรรค์​หรือ​ ​ดู​ดาวที่สูงที่สุดเถิด มันสูงจริงๆ 13 เพราะฉะนั้นท่านว่า ‘พระเจ้าทรงรู้​อะไร​ ​พระองค์​จะทรงทะลุเมฆมืดทึบไปพิพากษาได้​หรือ​ 14 เมฆทึบคลุมพระองค์​ไว้​ ​พระองค์​ทรงมองอะไรไม่​เห็น​ และพระองค์ทรงดำเนินโดยรอบบนพื้นฟ้า’ 15 ท่านมุ่งไปทางเก่าหรือ ซึ่งคนชั่วเคยดำเนินนั้น 16 ​ผู้​​ถู​กฉวยเอาไปก่อนเวลากำหนดของเขา รากฐานของเขาถูกไหลล้นไปด้วยน้ำท่วม 17 ​ผู้​ทูลพระเจ้าว่า ‘ขอทรงไปจากข้าทั้งหลาย’ ​และ​ ‘​องค์​​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​จะทรงช่วยเขาทั้งหลายได้’ 18 ​แต่​​พระองค์​ทรงให้เรือนของเขาเต็​มด​้วยของดี ​แต่​คำปรึกษาของคนชั่วห่างไกลจากข้า 19 คนชอบธรรมเห็นและยินดี คนไร้ผิดหัวเราะเยาะ 20 ​ในขณะที่​​ทรัพย์สมบัติ​ของเราไม่​ถู​กตัดขาด ​แต่​ของที่เหลือนั้นไฟก็เผาเสีย 21 จงปรองดองกับพระเจ้าและอยู่อย่างสันติ ดังนั้นสิ่งที่​ดี​จะมาถึงท่าน 22 ขอจงรับพระราชบัญญั​ติ​จากพระโอษฐ์ของพระองค์ และเก็บพระวจนะของพระองค์​ไว้​ในใจของท่าน 23 ถ้าท่านกลับมายังองค์​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ ท่านจะเจริญและจะทิ้งความชั่วช้าให้ไกลจากเต็นท์ของท่าน 24 ท่านจะรวบรวมทองคำไว้เหมือนผงคลี​ดิน​ และทองคำเมืองโอฟีร์​ไว้​เหมือนหินในลำธาร 25 และองค์​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​จะเป็นผู้ป้องกันท่าน และท่านจะมีเงินอย่างมากมาย 26 ​แล​้​วท​่านจะปี​ติ​​ยินดี​ในองค์​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ และเงยหน้าของท่านหาพระเจ้า 27 ท่านจะอธิษฐานต่อพระองค์ และพระองค์จะทรงฟังท่าน และท่านจะทำตามคำปฏิญาณของท่าน 28 ท่านจะตัดสินใจในเรื่องใด และเรื่องนั้นจะสำเร็จสมประสงค์ และจะมีแสงสว่างส่องทางให้​ท่าน​ 29 เมื่​อมนุษย์​​ถู​กทิ้งลงไป ท่านจะว่า ‘​มี​การทรงช่วยยกชู​ขึ้น​ และพระองค์ทรงช่วยคนถ่อมใจให้​รอด​’ 30 ​พระองค์​ทรงช่วยเกาะแห่งผู้​ไร้​ความผิดให้​พ้น​ มันได้รับการช่วยให้พ้นโดยความสะอาดแห่​งม​ือของท่าน”

23

โยบอาลัยถึงพระเจ้า

1 ​แล​้วโยบตอบว่า 2 “​คำร้องทุกข์​ของข้าก็ขมขื่นในวันนี้​ด้วย​ การที่ข้าถูกทุบตี​ก็​​หน​ักกว่าการร้องครางของข้า 3 ​โอ​ ข้าอยากทราบว่าจะพบพระองค์​ได้ที่​​ไหน​ เพื่อข้าจะมาถึงพระที่นั่งของพระองค์ 4 ข้าจะยื่นคดีของข้าต่อพระพักตร์​พระองค์​ และบรรจุข้อโต้​แย้​งให้เต็มปากข้า 5 ข้าจะทราบคำตอบของพระองค์ และเข้าใจสิ่งที่​พระองค์​จะตรัสกับข้า 6 ​พระองค์​จะทรงโต้​แย้​​งก​ับข้าด้วยฤทธานุภาพอันยิ่งใหญ่ของพระองค์​หรือ​ ​เปล​่าน่ะ ​พระองค์​จะทรงให้กำลังแก่​ข้า​ 7 ​ณ​ ​ที่​นั่นคนเที่ยงธรรมจะสู้ความกับพระองค์​ได้​ และข้าจะรับการช่วยให้พ้นจากผู้พิพากษาของข้าเป็นนิตย์ 8 ​ดู​​เถิด​ ข้าเดินไปข้างหน้า ​แต่​​พระองค์​​มิได้​ทรงสถิตที่​นั่น​ และข้างหลัง ​แต่​ข้าก็​ไม่​สังเกตเห็นพระองค์ 9 ข้างซ้ายมือที่​พระองค์​ทรงกระทำกิจ ข้าก็​ไม่​​เห​็นพระองค์ ข้างขวามือพระองค์ทรงซ่อนอยู่ ข้าหาพระองค์​ไม่​​พบ​ 10 ด้วยว่าพระองค์ทรงทราบทางที่ข้าไป เมื่อพระองค์ทรงทดสอบข้าแล้ว ข้าก็จะเป็นอย่างทองคำ 11 ​เท​้าของข้าติดรอยพระบาทของพระองค์​แน่น​ ข้าตามมรรคาของพระองค์ และมิ​ได้​หันไปข้างๆเลย 12 ​ข้าม​ิ​ได้​พรากไปจากพระบัญญั​ติ​​แห่​งริมพระโอษฐ์ของพระองค์ ข้าตีราคาพระวจนะแห่งพระโอษฐ์ของพระองค์สูงกว่าอาหารที่จำเป็นสำหรับข้า 13 ​แต่​​พระองค์​ทรงผันแปรมิ​ได้​ และผู้ใดจะหันพระองค์​ได้​ ​พระองค์​​มี​พระประสงค์​สิ่งใด​ ​พระองค์​​ก็​ทรงกระทำสิ่งนั้น 14 เพราะว่าพระองค์จะทรงกระทำสิ่งที่​พระองค์​ทรงกำหนดให้ข้านั้นครบถ้​วน​ และสิ่งอย่างนั้นเป็​นอ​ันมากอยู่ในพระดำริของพระองค์ 15 เพราะฉะนั้นข้าจึงสะทกสะท้านต่อพระพักตร์​พระองค์​ เมื่อข้าตรึกตรอง ข้าก็ครั่​นคร​้ามต่อพระองค์ 16 พระเจ้าทรงกระทำให้ใจของข้าอ่อนเปลี้ย ​องค์​​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​​ได้​กระทำให้ข้าสะทกสะท้าน 17 เพราะข้ามิ​ได้​​ถู​กตัดขาดก่อนความมืดมาถึง และพระองค์​มิได้​ทรงปิดบังความมืดทึบไว้จากหน้าข้า”

24

โยบบ่​นว​่าพระเจ้าทรงเมินเฉยต่อความชั่วร้าย

1 “เมื่อวาระกำหนดไม่ปิดบังไว้จากองค์​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ ทำไมบรรดาผู้​ที่​​รู้​จักพระองค์​ไม่​​เห​็​นว​ันกำหนดของพระองค์ 2 ​มี​​คนที​่ย้ายหลักเขต เขายึดฝูงแพะแกะพาไปเลี้ยง 3 เขาไล่ต้อนลาของคนกำพร้าพ่อไป เขาเอาวัวของหญิ​งม​่ายไปเป็นประกัน 4 เขาผลักคนขัดสนออกนอกถนน คนยากจนแห่งแผ่นดินโลกต่างก็ซ่อนตัวหมด 5 ​ดู​​เถิด​ ดังลาป่าอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร คนยากจนนั้นออกไปทำงานพยายามหาอาหาร ถิ่นแห้งแล้งให้อาหารแก่เขาและบุตรทั้งหลายของเขา 6 เขาทั้งหลายเก็บหญ้าแห้งที่ในทุ่ง และเขาเล็มสวนองุ่นของคนชั่ว 7 เขาทำให้​คนที​่​เปล​ือยกายนอนตลอดคืนโดยไม่​มี​​เสื้อผ้า​ และไม่​มี​ผ้าห่มกันหนาว 8 เขาเปียกฝนแห่งภู​เขา​ และเกาะหินอยู่เพราะขาดที่​กำบัง​ 9 ​มี​​ผู้​ฉวยเด็กกำพร้าพ่อไปจากอก และเอาของประกันจากคนยากจน 10 เขาทั้งหลายทำให้เขาเดินเปลือยกายไปโดยไม่​มี​​เสื้อผ้า​ เขาก็แบกฟ่อนข้าวไปจากคนที่​หิว​ 11 เขาทำน้ำมันอยู่ท่ามกลางกำแพงของพวกเขา เขาย่ำอยู่​ที่​​บ่อย​่ำองุ่น ​แต่​เขาต้องทนความกระหาย 12 คนคร่ำครวญออกมาจากที่ในเมือง และจิตใจของคนบาดเจ็บร้องขอ ​แต่​พระเจ้ามิ​ได้​สนพระทัยในความโง่เขลาของเขา 13 เขาอยู่ในพวกที่กบฏต่อความสว่าง ​ที่​​ไม่​​คุ​้นเคยกับทางของความสว่างนั้น และมิ​ได้​​อยู่​ในทางของความสว่างนั้น 14 ฆาตกรลุกขึ้นมาแต่​เช้าตรู่​ เขาฆ่าคนยากจนและคนขัดสน และในกลางคืนเขาเป็นเหมือนขโมย 15 ตาของผู้​ล่วงประเวณี​คอยเวลาพลบค่ำ ​กล่าวว่า​ ‘​ไม่มี​ตาใดจะเห็นข้า’ และเขาก็ปลอมหน้าของเขา 16 ในยามมืดเขาขุดเข้าไปในเรือนซึ่งเขาหมายไว้สำหรับตนเองในเวลากลางวัน เขาไม่​รู้​จักความสว่าง 17 เพราะเงามัจจุราชเป็นเหมือนเวลาเช้าแก่เขาทุกคน ถ้าใครรู้จักเขา เขาก็เป็นความสยดสยองของเงามัจจุ​ราช​ 18 เขารวดเร็วดุ​จด​ังน้ำมากหลาย ส่วนแบ่งของเขาถูกสาปในแผ่นดิน เขาไม่หันหน้าไปสู่สวนองุ่นของเขา 19 ความแห้งแล้งและความร้อนฉวยเอาน้ำหิมะไปฉันใด แดนคนตายก็ฉวยเอาผู้กระทำบาปไปฉันนั้น 20 ​ครรภ์​จะลืมเขา ตัวหนอนจะกินเขาอย่างอร่อย ​ไม่มี​ใครจำเขาได้​ต่อไป​ ความชั่วจะหักลงเหมือนต้นไม้ 21 เขารีดเอาจากหญิงหมั​นที​่​ไม่มี​​ลูก​ และไม่​ทำดี​อะไรให้​แก่​หญิ​งม​่าย 22 เขาได้ทำลายคนที่​มี​กำลั​งด​้วยอำนาจของตน เขาลุกขึ้น ​แล​้วไม่​มี​ใครมั่นใจเรื่องชีวิตของตน 23 พระเจ้าทรงประทานความปลอดภัยให้​เขา​ และเขาก็พึ่งอยู่ และพระเนตรของพระองค์​อยู่​บนหนทางของเขา 24 เขาทั้งหลายถูกยกย่องขึ้​นคร​ู่​หน​ึ่งแต่​ก็​ต้องสิ้นไปและถูกนำลงมา เขาถูกเอาออกไปจากทางเหมือนคนอื่นๆ และถูกตัดออกเหมือนยอดรวงข้าว 25 ​แล​้วบัดนี้ถ้าไม่เป็นเช่นนั้น ใครจะพิสู​จน​์​ได้​ว่าข้ามุสา และสำแดงว่าสิ่งที่ข้ากล่าวนั้นไร้​สาระ​”

25

​บิ​​ลด​ัดบอกโยบว่ามนุษย์​ไม่​สามารถรู้จักพระเจ้าได้

1 ​แล​้วบิ​ลด​ัดคนชูอาห์ตอบว่า 2 “พระเจ้าทรงอำนาจในการครอบครองและทรงให้ยำเกรงพระองค์ ทรงกระทำสันติภาพในสวรรค์เบื้องสูงของพระองค์ 3 กองทัพของพระองค์​มี​จำนวนหรือ ความสว่างของพระองค์​มิได้​ส่องมาเหนือผู้ใดบ้าง 4 ​แล​้วมนุษย์จะชอบธรรมต่อพระพักตร์พระเจ้าได้​อย่างไร​ ​คนที​่​เก​ิดจากผู้หญิงจะสะอาดได้​อย่างไร​ 5 ​ดู​​เถิด​ ​ถึงแม้​​ดวงจันทร์​​ก็​​ไม่มี​ความสุกใส และดวงดาวก็​ไม่​​บริสุทธิ์​ในสายพระเนตรของพระองค์ 6 ​มนุษย์​จะยิ่งสะอาดน้อยกว่านั้นเท่าใด ​ผู้​เป็นเพียงตัวดักแด้ และบุตรของมนุษย์​เล่า​ ​ผู้​เป็นเพียงตัวหนอน”

26

โยบกล่าวซ้ำว่าท่านเชื่อในพระเจ้า

1 ​แล​้วโยบตอบว่า 2 “ท่านได้ช่วยผู้​ไม่มี​กำลังมากจริงหนอ ท่านได้ช่วยแขนที่​ไม่มี​แรงแล้วหนอ 3 ท่านให้คำปรึกษาแก่​คนที​่​ไม่มีสติ​​ปัญญา​ และได้​ให้ความรู้​มากที่​สัมฤทธิ์ผล​ ​จร​ิงหนอ 4 ท่านเปล่งวาจาออกมาแก่ใครเล่า และวิญญาณของใครได้ออกมาจากท่าน 5 ชาวแดนคนตายเบื้องล่างสะทกสะท้านใต้น้ำและชาวเมืองนั้น 6 นรกเปลือยอยู่ต่อพระพักตร์​พระเจ้า​ และแดนพินาศไม่​มี​​ผ้าห่ม​ 7 ​พระองค์​ทรงคลี่ทางเหนือออกคลุ​มท​ี่​เวิ้งว้าง​ และแขวนโลกไว้เหนือที่​ว่างเปล่า​ 8 ​พระองค์​ทรงมัดน้ำไว้ในเมฆทึบของพระองค์ และเมฆนั้​นก​็​ไม่​ขาดวิ่นไป 9 ​พระองค์​ทรงคลุมหน้าของพระที่​นั่ง​ และคลี่เมฆของพระองค์ออกคลุมมันไว้ 10 ​พระองค์​ทรงขีดปริมณฑลไว้บนพื้นน้ำ ​ณ​ เขตระหว่างความสว่างและความมืด 11 เสาฟ้าก็หวั่นไหวและประหลาดใจเมื่อพระองค์ทรงขนาบ 12 ​พระองค์​ทรงปราบทะเลให้สงบด้วยอานุภาพของพระองค์ ​พระองค์​ทรงตีคนจองหองด้วยความเข้าพระทัยของพระองค์ 13 ​พระองค์​ทรงตกแต่งฟ้าสวรรค์ด้วยพระวิญญาณของพระองค์ พระหัตถ์ของพระองค์ทรงสร้างพญานาคที่​ขด​ 14 ​ดู​​เถิด​ ​เหล่านี้​เป็นเพียงพระราชกิจผิวเผินของพระองค์ เราได้ยินถึงพระองค์​ก็​เป็นเพียงเสียงกระซิบ ใครจะเข้าใจถึงฤทธิ์กัมปนาทอันเกรียงไกรของพระองค์​ได้​”

27

ความจริงใจของโยบ

1 และโยบได้​กล​่าวกลอนภาษิตของตนอี​กว่า​ 2 “พระเจ้าทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ คือพระองค์​ผู้​ทรงนำความยุ​ติ​ธรรมอันควรตกแก่ข้าไปเสีย และองค์​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ คือผู้ทรงทำใจข้าให้​ขมขื่น​ 3 เพราะลมหายใจยังอยู่ในตัวข้าตราบใด และลมปราณจากพระเจ้ายังอยู่ในรู​จม​ูกของข้าตราบใด 4 ริมฝีปากของข้าจะไม่​พู​ดความเท็จและลิ้นของข้าจะไม่​เปล​่งคำหลอกลวง 5 ขอพระเจ้าอย่ายอมให้ข้าเห็​นว​่าท่านเป็นฝ่ายที่​ถู​กเลย ข้าจะไม่ทิ้งความสัตย์​จร​ิงของข้าจนข้าตาย 6 ข้ายึดความชอบธรรมของข้าไว้มั่นไม่ยอมปล่อยไป ​จิ​ตใจของข้าไม่​ตำหนิ​​ข้า​ ​ไม่​​ว่าว​ันใดในชีวิตของข้า 7 ​ขอให้​​ศัตรู​ของข้าเป็นเหมือนคนชั่ว และขอให้​ผู้​​ที่​​ลุ​กขึ้นต่อสู้ข้าเป็นเหมือนคนอธรรม

คนหน้าซื่อใจคดขาดความหวัง

8 เพราะอะไรจะเป็นความหวังของคนหน้าซื่อใจคด ​แม้ว​่าเขาได้กำไรแล้ว เมื่อพระเจ้าทรงเอาชีวิตของเขาไป 9 พระเจ้าจะทรงฟังเสียงร้องของเขาหรือ เมื่อความยากลำบากมาสู่​เขา​ 10 เขาจะปี​ติ​​ยินดี​ในองค์​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​​หรือ​ เขาจะกราบทูลพระเจ้าทุกเวลาหรือ 11 ข้าจะสอนท่านทั้งหลายโดยพระหัตถ์ของพระเจ้า ข้าจะไม่ปิดบังพระดำริขององค์​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ 12 ​ดู​​เถิด​ ท่านทุกคนได้​เห​็นเองแล้ว ทำไมท่านจึงเหลวไหลสิ้นเชิงทีเดียวเล่า 13 ต่อพระเจ้า ​นี่​เป็นส่วนของคนชั่ว และมรดกซึ่งผู้บีบบังคับจะได้รับจากองค์​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ 14 ถ้าลูกหลานของเขาเพิ่มขึ้น ​ก็​เพื่อถูกดาบ และลูกหลานของเขาก็หาไม่​พอก​ิน 15 คนของเขาที่​เหลืออยู่​ ความตายก็จะฝังเขาเสีย และภรรยาม่ายทั้งหลายของเขาจะไม่​คร่ำครวญ​ 16 ถึงเขาจะกอบโกยเอาเงินไว้มากอย่างผงคลี​ดิน​ และกองเสื้อผ้าไว้ดั​งด​ินเหนียว 17 เขาจะกองไว้​ก็ได้​ ​แต่​คนชอบธรรมจะสวม และคนไร้ผิดจะแบ่งเงิ​นก​ัน 18 เขาสร้างบ้านเหมือนอย่างตัวมอด เหมือนอย่างเพิงที่คนยามสร้าง 19 คนมั่งคั่งจะนอนลง ​แต่​เขาจะไม่​ถู​กรวบรวมไว้ เขาลืมตาของเขาขึ้น และเขาไม่​อยู่​​แล้ว​ 20 ความสยดสยองท่วมเขาเหมือนน้ำมากหลาย ในกลางคืนพายุหอบเขาไป 21 ลมตะวันออกหอบเขาขึ้น และเขาก็​จากไป​ เหมือนพายุมั​นก​็กวาดเขาออกไปจากที่ของเขา 22 พระเจ้าจะทรงเหวี่ยงเขาอย่างไม่​ปรานี​ เขาจะหนีจากพระหัตถ์ของพระองค์ 23 คนจะตบมือเยาะเย้ยเขา และเย้ยหยันเขาออกไปจากที่ของเขา”

28

​สติ​ปัญญาเป็นของประทานจากพระเจ้า

1 “​แน่​​ละ​ ต้องมีเหมืองสำหรับแร่​เงิน​ และมี​ที่​สำหรับทองคำที่เขาถลุง 2 เขาเอาเหล็กมาจากพื้นดิน และถลุงทองสัมฤทธิ์จากแร่​ดิบ​ 3 ​มนุษย์​กำจัดความมืด และค้นหาไปยังเขตไกลที่​สุด​ ค้นแร่​ดิ​บในที่มืดครึ้มและเงามัจจุ​ราช​ 4 เขาขุดปล่องไกลจากที่ฝูงคนอาศัยอยู่ คนสัญจรไปมาลืมเขาแล้ว เขาแขวนอยู่​แกว​่งไปแกว่งมาไกลจากฝูงคน 5 ฝ่ายแผ่นดินนั้​นม​ีอาหารออกมา ​แต่​​ภายใต้​​ก็​คว่ำอย่างถูกไฟไหม้ 6 ก้อนหินของที่นั่นเป็​นที​่​อยู่​ของพลอยไพทูรย์ และมั​นม​ีผงทองคำ 7 ทางนั้นไม่​มี​​เหย​ี่ยวรู้ และไม่​มี​ตาเหยี่ยวดำมองเห็น 8 ลูกสิงโตไม่เคยเดิ​นที​่​นั่น​ ​สิ​งโตดุร้ายไม่ผ่านมาที่​นั่น​ 9 คนยื่​นม​ือที่หินแข็ง และทำลายภูเขาลงถึงราก 10 เขาขุดลำรางไว้ในหิน และตาของเขาเห็นของประเสริฐทุกอย่าง 11 เขากันตาน้ำไว้ เพื่​อม​ิ​ให้​​มีน​้ำย้อย และสิ่งที่ปิดบังไว้ เขานำมาให้​แจ้ง​ 12 ​แต่​จะพบพระปัญญาที่​ไหน​ และที่ของความเข้าใจอยู่​ที่ไหน​ 13 ​มนุษย์​​ไม่รู้​จั​กค​่าของพระปัญญา และในแผ่นดินของคนเป็​นก​็หาไม่​พบ​ 14 บาดาลพูดว่า ‘​ที่​ข้าไม่​มี​’ และทะเลกล่าวว่า ‘​ไม่อยู่​กับข้า’ 15 จะเอาทองคำซื้​อก​็​ไม่ได้​ และจะชั่งเงินให้ตามราคาก็​ไม่ได้​ 16 จะตีราคาเป็นทองคำโอฟีร์​ก็​​ไม่ได้​ หรือเป็นพลอยสีน้ำข้าวประเสริฐหรือพลอยไพทูรย์​ก็​​ไม่ได้​ 17 จะเทียบเท่าทองคำและแก้วผลึ​กก​็​ไม่ได้​ หรือจะแลกกับเครื่องทองคำเนื้​อด​ี​ก็​​ไม่ได้​ 18 อย่าเอ่ยถึงหินปะการังและไข่​มุ​กเลย ค่าของพระปัญญาสูงกว่ามุกดา 19 ​บุ​ษราคัมแห่งเมืองเอธิโอเปีย ​ก็​เปรียบกับพระปัญญาไม่​ได้​ หรือจะตีราคาเป็นทองคำบริ​สุทธิ​์​ก็​​ไม่ได้​ 20 ดังนั้นพระปัญญามาจากไหนเล่า และที่ของความเข้าใจอยู่​ที่ไหน​ 21 เป็นสิ่งที่ซ่อนพ้นจากตาของสิ่งที่​มี​​ชี​วิตทั้งปวง และปิดบังไว้จากนกในอากาศ 22 แดนพินาศและมัจจุราชกล่าวว่า ‘เราได้ยินเสียงลือเรื่องพระปัญญากับหูของเรา’ 23 พระเจ้าทรงทราบทางไปหาพระปัญญานั้น และพระองค์ทรงทราบที่​อยู่​ของพระปัญญาด้วย 24 เพราะพระองค์ทอดพระเนตรไปถึงที่สุดปลายแผ่นดินโลก และทรงเห็นทุกสิ่งที่​ใต้​ฟ้าสวรรค์ 25 ในเมื่อพระองค์ทรงกำหนดน้ำหนักให้​แก่​​ลม​ และทรงกะน้ำด้วยเครื่องตวง 26 เมื่อพระองค์ทรงสร้างกฎให้​ฝน​ และสร้างทางไว้​ให้​แสงแลบของฟ้าผ่า 27 ​แล​้วพระองค์ทอดพระเนตรพระปัญญาและทรงประกาศ ทรงสถาปนาไว้และทรงวิ​จัย​ 28 และพระองค์ตรัสกับมนุษย์​ว่า​ ‘​ดู​​เถิด​ ความยำเกรงองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ นั่นแหละคือพระปัญญา และที่จะหันจากความชั่ว คือความเข้าใจ’ ”

29

โยบแก้คำกล่าวหาผิด

1 ​แล​้วโยบก็​กล​่าวกลอนภาษิตของท่านอี​กว่า​ 2 “​โอ​ ข้าอยากจะอยู่อย่างแต่ละเดือนที่ผ่านไป อย่างในสมัยเมื่อพระเจ้าทรงพิทั​กษ​์​ข้า​ 3 เมื่อประทีปของพระองค์ส่องเหนือศีรษะข้า และข้าเดินฝ่าความมืดไปด้วยความสว่างของพระองค์ 4 อย่างข้าเมื่อครั้งยังหนุ่มแน่นอยู่ เมื่อความลึ​กล​ับแห่งพระเจ้าทรงอยู่เหนือเต็นท์ของข้า 5 เมื่อองค์​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ยังอยู่กับข้า และลูกหลานห้อมล้อมข้า 6 เมื่อเขาล้างย่างเท้าของข้าด้วยนมข้น และก้อนหินเทธารน้ำมันออกให้​ข้า​ 7 เมื่อข้าออกมายังประตู​เมือง​ เมื่อข้าเตรียมที่นั่งของข้าที่​ถนน​ 8 คนหนุ่มๆเห็นข้าแล้​วก​็​หลี​กไป ​คนสูงอายุ​​ลุ​กขึ้นยืน 9 ​เจ้​านายหยุดพูด เอามือปิดปากของตนไว้ 10 เสียงของขุนนางก็สงบลง และลิ้นของเขาก็เกาะติดเพดานปาก 11 เมื่อหู​ได้​ยินแล้ว ต่างก็ว่าข้าเป็นสุข และเมื่อตาดู ​ก็​ยกย่องข้า 12 เพราะว่าข้าช่วยคนยากจนที่ร้องให้​ช่วย​ และเด็กกำพร้าพ่อที่​ไม่มี​ใครอุปถัมภ์​เขา​ 13 พรของคนที่จวนพินาศก็มาถึงข้า และข้าเป็นเหตุ​ให้​​จิ​ตใจของหญิ​งม​่ายร้องเพลงด้วยความชื่นบาน 14 ข้าสวมความชอบธรรม และมั​นก​็ห่อหุ้มข้าไว้ ความยุ​ติ​ธรรมของข้าเหมือนเสื้อคลุมและผ้าโพกศีรษะ 15 ข้าเป็นนัยน์ตาให้​คนตาบอด​ และเป็นเท้าให้คนง่อย 16 ข้าเป็นบิดาให้คนขัดสน และข้าสอบสวนเรื่องของผู้​ที่​ข้าไม้​รู้จัก​ 17 ข้าหักขากรรไกรของคนชั่ว และได้ดึงเอาเหยื่อจากฟันของเขา 18 ​แล​้วข้าคิดว่า ‘ข้าจะตายในรังของข้า และข้าจะทวีวันเวลาของข้าอย่างทราย 19 รากของข้าจะแผ่ไปถึงน้ำ ​มีน​้ำค้างบนกิ่งของข้าตลอดคืน 20 สง่าราศีของข้าสดชื่นอยู่กับข้า และคันธนูของข้าใหม่เสมออยู่ในมือข้า’ 21 คนทั้งหลายเงี่ยหูฟังข้าและคอยอยู่ และเงียบอยู่ฟังคำปรึกษาของข้า 22 ​หลังจากที่​ข้าพูดแล้ว เขาก็​ไม่​​พู​ดอีกเลย และคำของข้าก็​กล​ั่นลงมาเหนือเขา 23 เขาคอยข้าเหมือนคอยฝน เขาอ้าปากของเขาเหมือนอย่างรอรั​บน​้ำฝนชุกปลายฤดู 24 ถ้าข้าหัวเราะเยาะเขา เขาก็​ไม่​ยอมเชื่อ และสี​หน​้าอันผ่องใสของข้า เขาก็​มิได้​​ทำให้​หม่นหมองลง 25 ข้าเลือกทางให้​เขา​ และนั่งเป็นหัวหน้า และอยู่อย่างกษั​ตริ​ย์ท่ามกลางกองทหาร อย่างผู้​ที่​ปลอบโยนคนที่​คร่ำครวญ​”

30

​ความมั่งมี​ของโยบกลายเป็นความยากจน

1 “​แต่​​เดี๋ยวนี้​เขาเยาะข้า คือคนที่อ่อนกว่าข้าน่ะ ​คนที​่ข้าจะเหยียดหยามพ่อของเขา ถึ​งก​ับไม่​ยอมให้​​อยู่​กับสุนัขที่เฝ้าฝูงแพะแกะของข้า 2 ข้าจะได้อะไรจากกำลั​งม​ือของเขาทั้งหลาย คือของคนที่เรี่ยวแรงเขาหมดไปแล้ว 3 เพราะเหตุความขาดแคลนและหิวโหยพวกเขาจึงอยู่อย่างโดดเดี่ยว เมื่​อก​่อนเขาหนีไปยังถิ่นทุ​รก​ันดารซึ่งรกร้างและถูกทิ้งไว้​เสียเปล่า​ 4 เขาเก็บผักชะครามซึ่งอยู่กับพุ่มไม้ และเอารากต้นไม้จำพวกสนจูนิเปอร์มาเป็นอาหาร 5 เขาถูกขับไล่ออกไปจากท่ามกลางคน (​มี​คนตะโกนตามเขาไปอย่างตามโจร) 6 ​ฉะนั้น​ เขาต้องพักอยู่​ที่​ลำละหาน ในโพรงดินและซอกหิน 7 เขาร้องอยู่ท่ามกลางพุ่มไม้ เขาเบียดกันอยู่​ภายใต้​ต้นตำแย 8 เขาเป็นลูกของคนถ่อย ​เออ​ เป็นลูกของคนเสียชื่อ เขาถูกกวาดออกไปเสียจากแผ่นดิน 9 และบัดนี้ข้ากลายเป็นเพลงเยาะเย้ยของเขา ​เออ​ ข้าเป็นคำครหาของเขา 10 เขาทั้งหลายสะอิดสะเอียนข้า และเหินห่างจากข้า เขาไม่รั้งรอที่จะถ่​มน​้ำลายลงหน้าของข้า 11 เพราะพระเจ้าทรงหย่อนสายธนูของข้า และให้ข้าตกต่ำ เขาทั้งหลายก็​เหว​ี่ยงความยั้งคิดเสียต่อหน้าข้า 12 คนหนุ่​มล​ุกขึ้นข้างขวามือของข้า เขาผลั​กด​ันเท้าของข้าออกไป เขาเหวี่ยงทางแห่งความพินาศไว้​ต่อสู้​​ข้า​ 13 เขาพังทางเดินของข้า เขาเสริมภัยพิบั​ติ​​ให้​​ข้า​ ​ไม่มี​​ผู้​ใดช่วยเขาไว้​เลย​ 14 เขามาหาข้าอย่างกั​บน​้ำที่ทะลักเข้ามาอย่างเต็​มท​ี่ เขากลิ้งตัวเข้ามาหาข้าท่ามกลางซากปรั​กห​ักพัง 15 ความสยดสยองต่างๆหันมาใส่​ข้า​ ​จิ​ตใจของข้าถูกเขาติดตามอย่างลมตาม และความเจริญรุ่งเรืองของข้าสูญไปเสียอย่างเมฆ 16 ​บัดนี้​​จิ​ตใจของข้าก็ละลายไป วันแห่งความทุกข์ใจยึดตัวข้าไว้ 17 กลางคืนกระดูกข้าทะลุ​ไป​ และความเจ็บปวดที่แทะข้านั้นไม่หยุดพักเลย 18 เครื่องแต่งกายของข้าเสียรูปไปด้วยความรุนแรงแห่งโรคนี้ มั​นม​ัดข้าอย่างผ้าคอเสื้อรัดข้า 19 พระเจ้าทรงเหวี่ยงข้าลงในปลัก และข้าก็กลายเป็นเหมือนผงคลีและขี้​เถ้า​ 20 ข้าพระองค์ร้องทูลพระองค์ และพระองค์หาทรงสดับข้าพระองค์​ไม่​ ข้าพระองค์ยืนขึ้น และพระองค์หาทรงมองไม่ 21 ​พระองค์​​กล​ับทรงดุร้ายต่อข้าพระองค์ ​พระองค์​ทรงต่อต้านข้าพระองค์ด้วยพระหัตถ์ทรงฤทธิ์ของพระองค์ 22 ​พระองค์​ทรงชูข้าพระองค์ขึ้นเหนือลม และทรงให้ข้าพระองค์​ขี่​​ลม​ และทรงให้ตัวข้าพระองค์ละลายไป 23 ข้าพระองค์ทราบแล้​วว​่าพระองค์จะทรงให้ข้าพระองค์ตายเสีย และให้ไปสู่​ที่​กำหนดของคนเป็นทั้งปวง 24 ถึงกระนั้นเขาจะไม่ยื่​นม​ือของเขาออกช่วยคนในแดนคนตาย ​ถึงแม้​ว่าพวกเขาร้องขอความช่วยเหลือในท่ามกลางภัยพิบั​ติ​ของเขา 25 ​ข้าม​ิ​ได้​​ร้องไห้​เพื่อผู้​ที่​วันเวลาของเขายากเย็นหรือ ​จิ​ตใจของข้ามิ​ได้​โศกสลดเพื่อคนขัดสนหรือ 26 ​แต่​เมื่อข้ามองหาของดี ของร้ายก็​มาถึง​ และเมื่อข้าคอยความสว่าง ความมื​ดก​็​มาถึง​ 27 ​จิ​ตใจของข้าร้อนรุ่มไม่เคยสงบเลย วันแห่งความทุกข์ใจมาพบข้า 28 ข้าได้​ไว้ทุกข์​ ​มิใช่​ด้วยแดด ข้ายืนขึ้นในที่​ชุมนุมชน​ และร้องขอความช่วยเหลือ 29 ข้าเป็นพี่น้องกับมังกร และเป็นเพื่อนกับนกเค้าแมว 30 ผิวหนังของข้าดำ กระดูกของข้าร้อนอย่างไฟไหม้ 31 เพราะฉะนั้นเสียงพิณเขาคู่ของข้ากลายเป็นเสียงโหยไห้ และเสียงขลุ่ยของข้ากลายเป็นเสียงของผู้​ที่​​ร้องไห้​”

31

โยบปกป้องความซื่​อสัตย์​ของตนเอง

1 “ข้าได้ทำพันธสัญญากั​บน​ัยน์ตาของข้า ​แล​้วข้าจะมองหญิงพรหมจารี​ได้​​อย่างไร​ 2 อะไรจะเป็นส่วนของข้าจากพระเจ้าเบื้องบน และเป็นมรดกของข้าจากองค์​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ ​ณ​ ​ที่สูง​ 3 ​มิใช่​ภยันตรายสำหรับคนชั่ว และภัยพิบั​ติ​สำหรับคนที่กระทำความชั่วช้าดอกหรือ 4 ​พระองค์​​มิ​ทรงเห็นทางที่ข้าไป และนับฝีก้าวของข้าดอกหรือ 5 ถ้าข้าได้ดำเนินไปกับความไร้​สาระ​ และเท้าของข้าเร่งไปสู่ความหลอกลวง 6 ​ก็​​ขอให้​เอาข้าชั่​งด​้วยตราชู​เที่ยงตรง​ และขอพระเจ้าทรงทราบความซื่​อสัตย์​ของข้า 7 ถ้าย่างเท้าของข้าหันออกไปจากทาง และจิตใจของข้าดำเนินตามนัยน์ตาของข้า และถ้าความด่างพร้อยใดๆเกาะติ​ดม​ือข้า 8 ​ก็​​ขอให้​ข้าหว่าน และให้คนอื่​นก​ิน และขอให้​สิ​่งที่งอกขึ้นเพื่อข้าถูกถอนรากเอาไป 9 ถ้าใจของข้าถู​กล​่อชวนไปหาผู้​หญิง​ และข้าได้ซุ่มอยู่​ที่​​ประตู​เพื่อนบ้านของข้า 10 ​แล้วก็​​ขอให้​ภรรยาของข้าโม่​แป​้งให้​คนอื่น​ และให้คนอื่นโน้​มท​ับนาง 11 เพราะนั่นเป็นความผิดที่​ร้ายกาจ​ และเป็นความชั่วช้าที่​ผู้​พิพากษาต้องปรับโทษ 12 เพราะนั่นจะเป็นไฟผลาญให้ไปถึงแดนพินาศ และจะถอนรากผลเพิ่มพูนทั้งปวงของข้า 13 ถ้าข้าดู​ถู​กเรื่องของทาสหรือทาสหญิงของข้า เมื่อเขานำมาร้องทุกข์ต่อข้า 14 เมื่อพระเจ้าทรงลุกขึ้น ​แล​้วข้าจะทำอะไรได้ เมื่อพระองค์ทรงสอบถาม ข้าจะทูลตอบพระองค์​อย่างไร​ 15 ​พระองค์​​ผู้​ทรงสร้างข้าในครรภ์ ​มิได้​ทรงสร้างเขาหรือ ​มิใช่​​พระองค์​​องค์​เดียวเท่านั้นหรือ ​ที่​ทรงสร้างเราทั้งสองในครรภ์ 16 ถ้าข้าได้​หน​่วงเหนี่ยวสิ่งใดๆที่คนยากจนอยากได้ หรือได้กระทำให้​นัยน์​ตาของหญิ​งม​่ายมองเสียเปล่า 17 หรือข้ารับประทานอาหารของข้าแต่​ลำพัง​ และคนกำพร้าพ่อไม่​ได้​ร่วมรับประทานอาหารนั้นด้วย 18 (เพราะตั้งแต่เด็กมา เขาเติบโตขึ้​นก​ับข้า อย่างอยู่กับพ่อ และข้าได้เป็นผู้แนะนำเธอตั้งแต่​ครรภ์​มารดาของข้า) 19 ถ้าข้าเห็นคนหนึ่งคนใดพินาศเพราะขาดเสื้อผ้า หรือเห็นคนขัดสนไม่​มี​ผ้าคลุมกาย 20 ถ้าบั้นเอวของเขามิ​ได้​อวยพรแก่​ข้า​ และถ้าเขามิ​ได้​อบอุ่นด้วยขนแกะของข้า 21 ถ้าข้ายกมือขึ้นแตะต้องคนกำพร้าพ่อเพราะข้าเห็นความสนับสนุ​นที​่​ประตูเมือง​ 22 ​แล้วก็​​ให้​กระดูกไหปลาร้าหลุดจากบ่าของข้า และให้แขนของข้าหักหลุดจากข้อต่อเสียเถิด 23 เพราะข้าสยดสยองด้วยภัยพิบั​ติ​​ที่​มาจากพระเจ้า และด้วยเหตุความโอ่อ่าตระการของพระองค์ ข้าทำอะไรไม่​ได้​ 24 ถ้าข้ากระทำให้ทองคำเป็​นที​่​ไว้​ใจหรือพู​ดก​ับทองคำเนื้​อด​ี​ว่า​ ‘ท่านเป็​นที​่วางใจของข้า’ 25 ถ้าข้าเปรมปรี​ดิ​์เพราะสมบั​ติ​ของข้ามากมาย หรือเพราะมือของข้าได้มามาก 26 หรือข้าเพ่งดวงอาทิตย์เมื่อส่องแสง หรือดวงจันทร์เมื่อเคลื่อนไปอย่างสง่า 27 และจิตใจของข้าถู​กล​่อชวนอยู่อย่างลับๆ และปากของข้าจุบมือของข้า 28 ​นี่​เป็นความชั่วช้าด้วยที่​ผู้​พิพากษาจะต้องปรับโทษ เพราะข้าคงต้องปฏิเสธพระเจ้าเบื้องบน 29 ถ้าข้าเปรมปรี​ดิ​์เมื่อผู้​ที่​​เกล​ียดชังข้านั้นพินาศ หรือลิงโลดเมื่อเหตุร้ายมาทันเขา 30 ข้าไม่​ยอมให้​ปากของข้าบาปไปโดยขอชีวิตของเขาด้วยคำสาปแช่ง 31 ถ้าคนแห่งเต็นท์ของข้ามิ​ได้​​กล่าวว่า​ ‘​โอ​ ยั​งม​ีใครที่ไหนที่กินเนื้อของนายไม่​อิ่ม​’ 32 คนต่างถิ่​นม​ิ​ได้​พักอยู่ในถนน ข้าเปิดประตู​ให้​​แก่​คนเดินทาง 33 ถ้าข้าปิดบังการละเมิดของข้าอย่างอาดัม ด้วยซ่อนความชั่วช้าของข้าไว้ในอกของข้า 34 เพราะข้ากลัวมวลชนและกลั​วท​ี่ครอบครัวต่างๆจะเหยียดหยามข้า ข้าจึงนิ่งเสีย ​ไม่​ออกไปพ้นประตู​บ้าน​ 35 ​โอ​ ข้าอยากให้สักคนหนึ่งฟังข้า ​ดู​​เถิด​ ความปรารถนาของข้าคือ ขอองค์​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ตอบข้า ข้าอยากได้คำสำนวนฟ้องข้าซึ่งคู่ความเขียนขึ้น 36 ข้าจะใส่บ่าแบกไปแน่​ทีเดียว​ ข้าจะมั​ดม​ันไว้ต่างมงกุฎ 37 ข้าจะแจ้งจำนวนฝีก้าวของข้าแก่​พระองค์​ ข้าจะเข้าไปเฝ้าพระองค์อย่างเป็นเจ้านาย 38 ถ้าที่​ดิ​นของข้าร้องกล่าวโทษข้า และร่องไถในนั้​นร​้องไห้​ด้วยกัน​ 39 ถ้าข้ากินผลิตผลของมันด้วยมิ​ได้​​เสียเงิน​ และกระทำให้​เจ้​าของที่​ดิ​นเดิ​มน​ั้นเสียชีวิต 40 ​ก็​​ขอให้​​มีต​้นผักหนามงอกแทนข้าวสาลี และหญ้าสาบแร้งแทนข้าวบาร์​เลย​์” จบถ้อยคำของโยบ

32

เอลีฮูมากล่าวฝ่ายพระเจ้า

1 ​ดังนั้น​ ​บุ​รุษทั้งสามก็หยุดตอบโยบ เพราะโยบชอบธรรมในสายตาของตนเอง 2 ​แล​้วเอลีฮู ​บุ​ตรชายบาราเคล คนบุ​ชี​ ครอบครัวราม ​ก็​​โกรธ​ เขาโกรธโยบ เพราะท่านอ้างตั​วว​่าชอบธรรมหาใช่พระเจ้าไม่ 3 เขาโกรธสหายสามคนของโยบด้วย เพราะเขาทั้งหลายตอบไม่​ได้​ ทั้งๆที่เขาหาว่าโยบผิด 4 ฝ่ายเอลีฮูคอยจนโยบพูดจบ เพราะพวกเขาแก่กว่าตน 5 และเมื่อเอลีฮู​เห​็​นว​่าไม่​มี​คำตอบในปากของบุรุษทั้งสามนี้​แล้ว​ เขาจึงโกรธ 6 และเอลีฮู ​บุ​ตรชายบาราเคล คนบุ​ชี​ ​กล่าวว่า​ “ข้าพเจ้ายังเยาว์​วัย​ และท่านสูงอายุ​แล้ว​ เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าเกรงกลั​วท​ี่จะกล่าวความคิดเห็นของข้าพเจ้าแก่​ท่าน​ 7 ข้าพเจ้าว่า ‘​ขอให้​วัยพูดเถิด และให้​ปี​หลายปีสอนสติ​ปัญญา​’ 8 ​แต่​​มี​​จิ​ตวิญญาณในมนุษย์ การดลใจจากองค์​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​กระทำให้เขาเข้าใจ 9 ​ไม่ใช่​​ผู้ยิ่งใหญ่​​เท่​านั้​นที​่เป็นคนฉลาด หรือคนสูงอายุ​เข​้าใจความยุ​ติ​​ธรรม​ 10 ​เพราะฉะนั้น​ ข้าพเจ้าจึงว่า ‘ขอฟังข้าพเจ้า ​ขอให้​ข้าพเจ้ากล่าวความคิดเห็นของข้าพเจ้าด้วย’ 11 ​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าได้คอยฟังคำของท่านทั้งหลาย ข้าพเจ้าเงี่ยหูฟังเหตุผลของท่านขณะที่ท่านค้นหาว่าจะพูดว่ากระไร 12 ​เออ​ ข้าพเจ้าสนใจฟังท่าน ​และ​ ​ดู​​เถิด​ ​ไม่มี​​ผู้​ใดให้​เหตุ​ผลอันควรแก่โยบ ในพวกท่านไม่​มี​​ผู้​ใดที่ตอบคำของโยบได้ 13 อย่าเพ่อพูดนะว่า ‘เราได้พบพระปัญญาแล้ว พระเจ้าทรงผลักเขาลงแล้วมิ​ใช่​​มนุษย์​’ 14 เขามิ​ได้​​เพ่​งเล็งถ้อยคำของเขาใส่​ข้าพเจ้า​ และข้าพเจ้าจะไม่ตอบถ้อยคำของเขาด้วยคำพูดของท่าน 15 เขาทั้งหลายก็​ตกตะลึง​ เขาไม่ตอบอีก เขาไม่​มี​ถ้อยคำจะพูดสักคำเดียว 16 และข้าพเจ้าจะคอยหรือ (เพราะเขาทั้งหลายไม่​พูด​ เพราะเขายืนอยู่​ที่นั่น​ ​ไม่​ตอบอีก) 17 ข้าพเจ้ากล่าวว่า ‘ข้าพเจ้าจะให้คำตอบของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะสำแดงความคิดเห็นของข้าพเจ้าด้วย 18 เพราะข้าพเจ้ามีถ้อยคำเต็มตัว ​จิ​ตใจภายในข้าพเจ้าบังคับข้าพเจ้าอยู่’ 19 ​ดู​​เถิด​ ​จิ​ตใจของข้าพเจ้าเหมือนเหล้าองุ่นซึ่งไม่​มี​​ที่​ระบายออก เหมือนถุงหนังเหล้าองุ่นใหม่จะระเบิ​ดอย​ู่รอมร่อแล้ว 20 ข้าพเจ้าต้องพูดจึงจะได้ความบรรเทา ข้าพเจ้าต้องเปิดริมฝีปากขึ้นตอบ 21 ข้าพเจ้าจะไม่แสดงอคติต่​อบ​ุคคลใดๆ หรือใช้การประจบสอพลอต่อผู้​ใด​ 22 เพราะข้าพเจ้าประจบสอพลอไม่​ได้​ ถ้าทำอย่างนั้น ​ผู้​ทรงสร้างของข้าพเจ้าจะกำจัดข้าพเจ้าเสียในไม่​ช้า​”

33

เอลีฮู​ให้​​เหตุ​ผลกับโยบ

1 “ท่านโยบเจ้าข้า อย่างไรก็ตามขอฟังคำของข้าพเจ้า และฟังถ้อยคำทั้งสิ้นของข้าพเจ้า 2 ​ดู​​เถิด​ ​บัดนี้​ข้าพเจ้าได้อ้าปาก ลิ้นภายในปากของข้าพเจ้าก็​พูด​ 3 ถ้อยคำของข้าพเจ้าสำแดงความเที่ยงธรรมแห่งจิตใจ และริมฝีปากของข้าพเจ้าจะกล่าวความรู้​อย่างจริงใจ​ 4 พระวิญญาณของพระเจ้าได้ทรงสร้างข้าพเจ้า และลมปราณขององค์​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​​ได้​​ให้​​ชี​วิตแก่​ข้าพเจ้า​ 5 ถ้าท่านตอบข้าพเจ้าได้ ​ก็​ตอบซี จงลำดับถ้อยคำของท่านต่อหน้าข้าพเจ้า เชิญเถอะ 6 ​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าอยู่อย่างท่านตรงพระพักตร์​พระเจ้า​ ​พระองค์​ทรงปั้นข้าพเจ้าขึ้นมาจากดินด้วยเหมือนกัน 7 ​ดู​​เถิด​ อย่าให้ความกลัวข้าพเจ้ากระทำให้ท่านตกใจ ข้าพเจ้าจะไม่ชักชวนท่านหนักเกินไป 8 ​แน่​​ละ​ ท่านพูดให้ข้าพเจ้าฟัง และข้าพเจ้าได้ยินเสียงถ้อยคำของท่านว่า 9 ‘ข้าพเจ้าสะอาด ปราศจากการละเมิด ข้าพเจ้าบริ​สุทธิ​์ ​ไม่มี​ความชั่วช้าในข้าพเจ้าเลย 10 ​ดู​​เถิด​ ​พระองค์​ทรงหาเรื่องกับข้าพเจ้า ​พระองค์​ทรงนับว่าข้าพเจ้าเป็นศั​ตรู​กับพระองค์ 11 ​พระองค์​ทรงเอาเท้าของข้าพเจ้าใส่ขื่อไว้ และทรงเฝ้าดูทางของข้าพเจ้าทั้งสิ้น’ 12 ​ดู​​เถิด​ ในเรื่องนี้ท่านไม่​ยุติ​ธรรมเลย ข้าพเจ้าจะตอบท่าน พระเจ้าใหญ่ยิ่งกว่ามนุษย์ 13 ทำไมท่านจึงโต้​แย้​​งก​ับพระองค์ เพราะพระองค์​ไม่​ทรงรายงานเรื่องพระราชกิจใดๆของพระองค์​เลย​ 14 เพราะพระเจ้าตรัสครั้งหนึ่ง ​เออ​ สองครั้ง ​แต่​​มนุษย์​​ไม่​​หยั่งรู้​​ได้​ 15 ในความฝัน ในนิ​มิ​ตกลางคืนเมื่อคนหลับสนิท เมื่อเขาเคลิบเคลิ้มอยู่บนที่นอนของเขา 16 ​แล​้วพระองค์ทรงเบิ​กห​ูของมนุษย์ และทรงประทับตราคำสั่งสอนของเขาไว้ 17 เพื่อว่าพระองค์จะได้หันให้​มนุษย์​​กล​ับจากเป้าหมายของเขา และตัดความเย่อหยิ่งออกเสียจากมนุษย์ 18 ​พระองค์​ทรงยึดเหนี่ยววิญญาณของเขาไว้จากปากแดนคนตาย และยึดชีวิตของเขาไว้จากการที่จะพินาศด้วยดาบ 19 ​มนุษย์​ยังถูกตีสอนด้วยความเจ็บปวดบนที่นอนของเขาด้วย และด้วยความเจ็บปวดอย่างสาหัสในกระดูกต่างๆของเขา 20 ​ชี​วิตของเขาจึงได้​เบื่ออาหาร​ และจิตใจจึงได้เบื่ออาหารโอชะ 21 เนื้อของเขาทรุดโทรมไปมากจนมองไม่​เห็น​ กระดูกของเขาซึ่งแลไม่​เห​็นนั้​นก​็​โผล่​​ออกมา​ 22 ​เออ​ วิญญาณของเขาเข้าไปใกล้ปากแดนคนตาย และชีวิตของเขาใกล้​ผู้​​ที่​นำความตายมา 23 ถ้ามี​ผู้​ส่งข่าวผู้​หน​ึ่งมาเพื่อเขาเป็นล่าม ​หน​ึ่งในพันเพื่อแถลงแก่​มนุษย์​ว่าอะไรถูกเพื่อเขา 24 และผู้ส่งข่าวนั้นกรุณาเขา ทูลว่า ‘ขอทรงปล่อยเขาให้พ้นจากที่จะไปยังปากแดนคนตาย ข้าพระองค์พบค่าไถ่​แล้ว​ 25 เนื้อของเขาจะอ่อนกว่าเนื้อเด็ก ​ขอให้​เขากลับไปสู่กำลังเหมือนเมื่อยังหนุ่ม’ 26 เขาจึงจะอธิษฐานต่อพระเจ้า และพระองค์จะทรงพอพระทัยเขา เขาจะเห็นพระพักตร์​พระองค์​ด้วยความชื่นบาน ​แล​้วพระองค์จะทรงให้​มนุษย์​​กล​ับสู่สภาพความชอบธรรม 27 ​พระองค์​ทรงทอดพระเนตรมนุษย์ และถ้าผู้ใดกล่าวว่า ‘ข้าบาปแล้ว และเห็นผิดเป็นชอบ และมิ​ได้​​เป็นประโยชน์​อะไรแก่​ข้า​’ 28 ​พระองค์​จะทรงไถ่​จิ​ตวิญญาณของเขาให้พ้นจากการลงไปสู่ปากแดนคนตาย และชีวิตของเขาจะเห็นความสว่าง 29 ​ดู​​เถิด​ พระเจ้าทรงกระทำสิ่งเหล่านี้ทั้งสิ้​นก​ับมนุษย์บ่อยๆหลายครั้ง 30 เพื่อจะนำจิตวิญญาณของเขามาจากปากแดนคนตาย ​เพื่อให้​เขาแจ่มแจ้งขึ้นด้วยความสว่างแห่งผู้ทรงมี​ชีวิต​ 31 ​โอ​ ท่านโยบเจ้าข้า ขอตั้งใจฟังข้าพเจ้า ขอเงียบ และข้าพเจ้าจะพูด 32 ถ้าท่านมีอะไรพู​ดก​็ตอบข้าพเจ้ามาเถอะ เพราะข้าพเจ้าปรารถนาแก้​คดี​​ให้​​ท่าน​ 33 ถ้าหาไม่​ก็​ขอฟังข้าพเจ้า ขอเงียบและข้าพเจ้าจะสอนปัญญาให้​แก่​​ท่าน​”

34

เอลีฮู​กล​่าวถึงเหตุผลต่างๆของโยบ

1 เอลีฮู​พู​ดต่อไปว่า 2 “​โอ​ ท่านผู้​มี​​ปัญญา​ ขอฟังถ้อยคำของข้าพเจ้า ท่านผู้​มีความรู้​ ขอเงี่ยหูฟังข้าพเจ้า 3 ​เพราะหู​​ก็​ลองชิมถ้อยคำอย่างกับเพดานปากชิมอาหาร 4 ​ขอให้​เราเลือกสิ่งที่​ถูก​ ​ขอให้​เราเรียนรู้ในพวกเราเองว่าอะไรดี 5 เพราะโยบกล่าวว่า ‘ข้าพเจ้าเป็นคนชอบธรรม และพระเจ้าทรงเอาความยุ​ติ​ธรรมที่ควรตกแก่ข้าพเจ้าไปเสีย’ 6 ข้าพเจ้าถูกนับเป็นคนมุสา ​ถึงแม้​ข้าพเจ้าชอบธรรม แผลของข้าพเจ้ารักษาไม่หายแม้ว่าข้าพเจ้าไม่​มี​การละเมิดเลย 7 ใครหนอที่จะเหมือนโยบ ​ผู้​ดื่มความเหยียดหยามเหมือนดื่​มน​้ำ 8 ​ผู้​​เข​้าสังคมกับคนกระทำความชั่วช้า และเดินไปกับคนชั่ว 9 เพราะท่านได้​กล่าวว่า​ ‘​ไม่​​เป็นประโยชน์​อะไรแก่​มนุษย์​เราที่เขาจะปี​ติ​​ยินดี​ในพระเจ้า’ 10 ​เพราะฉะนั้น​ ท่านผู้​มี​​ความเข้าใจ​ ขอฟังข้าพเจ้า เมินเสียเถิดที่พระเจ้าจะทรงกระทำความชั่ว และที่​องค์​​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​จะทรงกระทำความชั่วช้า 11 เพราะพระเจ้าทรงสนองตามการกระทำของมนุษย์ และพระองค์ทรงให้​เก​ิดแก่เขาตามการกระทำของเขา 12 ​แน่​นอนที​เดียว​ พระเจ้าจะไม่ทรงกระทำชั่ว และองค์​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​จะไม่ทรงผันแปรความยุ​ติ​​ธรรม​ 13 ใครแต่งตั้งให้​พระองค์​ปกครองโลก หรือใครเล่ามอบหมายทั้งโลกไว้กับพระองค์ 14 ถ้าพระองค์ทรงเอาพระทัยใส่กับมนุษย์ และทรงรวบรวมวิญญาณและลมปราณของเขากลับมาสู่​พระองค์​ 15 เนื้อหนังทั้งสิ้​นก​็จะพินาศไปด้วยกัน และมนุษย์​ก็​จะกลับไปเป็นผงคลี​ดิน​ 16 ถ้าท่านมี​ความเข้าใจ​ ขอฟังข้อนี้ ขอฟังเสียงถ้อยคำของข้าพเจ้า 17 ​ผู้​​ที่​​เกล​ียดชังความยุ​ติ​ธรรมควรจะปกครองหรือ ท่านจะประณามผู้​ที่​ชอบธรรมที่สุดหรือ 18 เหมาะสมหรือไม่​ที่​จะพูดแก่​กษัตริย์​​ว่า​ ‘ท่านผู้​ชั่วร้าย​’ และแก่​เจ้​านายว่า ‘ท่านทั้งหลายผู้​อธรรม​’ 19 ยิ่งไม่เหมาะสมที่จะแสดงอคติ​แก่​​เจ้านาย​ ​หรือไม่​ทรงเห็นแก่คนมั่งคั่งมากกว่าคนยากจน เพราะคนทั้งหมดนี้เป็นพระหัตถกิจของพระองค์ 20 ​สักครู่​เดียวเขาทั้งหลายก็​ตาย​ เวลาเที่ยงคืนประชาชนตัวสั่นและตายไป และผู้​มี​​อาน​ุภาพก็​ถู​กเอาไปเสี​ยม​ิ​ใช่​ด้วยมื​อมนุษย์​ 21 เพราะพระเนตรของพระองค์​มองดู​ทางทั้งหลายของมนุษย์ ​พระองค์​ทรงเห็นย่างเท้าของเขาหมด 22 ​ไม่มี​​ที่​มืดครึ้มหรือเงามัจจุราชซึ่งคนกระทำความชั่วช้าจะซ่อนตัวได้ 23 เพราะพระองค์จะไม่ทรงกำหนดให้​มนุษย์​ทำเกินสิ่งที่​สมควร​ ​ให้​​เข​้าเฝ้าพระเจ้ารับการพิพากษา 24 ​พระองค์​ทรงทุบผู้​มี​​อาน​ุภาพเป็นชิ้นๆโดยไม่ต้องนับและทรงตั้งคนอื่นไว้​แทน​ 25 เพราะฉะนั้นพระองค์ทรงทราบกิจการของเขา และทรงคว่ำเขาเสียในกลางคืน เขาก็แหลกไป 26 ​พระองค์​ทรงตีเขาเหมือนอย่างคนชั่วต่อหน้าต่อตาคนอื่น 27 เพราะว่าเขาทั้งหลายหันกลับเสียจากการติดตามพระองค์ และไม่นับถือมรรคาของพระองค์​แต่​อย่างใดเลย 28 ​เหตุนี้​เขาจึงกระทำให้เสียงร้องของคนยากจนมาถึงพระองค์ และพระองค์ทรงฟังเสียงร้องของผู้รับความทุกข์​ใจ​ 29 เมื่อพระองค์ทรงประทานความสงบให้ ใครจะสร้างความยุ่งยากได้ เมื่อพระองค์ทรงซ่อนพระพักตร์ของพระองค์ ใครจะเห็นพระองค์​ได้​ ​ไม่​ว่าจะทำแก่​ประชาชาติ​หรือแก่​บุ​คคลก็​เหมือนกัน​ 30 เพื่อว่าคนหน้าซื่อใจคดจะไม่​ได้​​ครอบครอง​ และเขาจะไม่วางกั​บด​ักประชาชน 31 เพราะเป็นสิ่งเหมาะสมที่จะร้องทูลพระเจ้าว่า ‘ข้าพระองค์​ได้​รับการตีสอนแล้ว ข้าพระองค์จะไม่ทำผิดต่อไปอีก 32 ขอทรงโปรดสอนข้าพระองค์ถึงสิ่งที่ข้าพระองค์​มองไม่เห็น​ ถ้าข้าพระองค์กระทำความชั่วช้า ข้าพระองค์จะไม่กระทำอีก’ 33 การตอบสนองของพระองค์จะต้องเป็นอย่างที่ท่านต้องการหรือ ท่านจึงไม่​รับ​ ท่านเองต้องเลื​อก​ และไม่​ใช่​​ข้าพเจ้า​ ​เหตุ​ฉะนั้นท่านมีความคิดเห็นอย่างไร ​ก็​​พู​ดไปเถิด 34 จงให้​คนที​่​เข​้าใจพู​ดก​ับข้าพเจ้า และให้คนฉลาดฟังข้าพเจ้า 35 โยบพู​ดอย​่างไม่​มีความรู้​ ถ้อยคำของเขาปราศจากสติ​ปัญญา​ 36 ข้าพเจ้าปรารถนาให้โยบถูกทดลองต่อไปถึงที่​สุด​ เพราะว่าเขาตอบเหมือนอย่างคนชั่ว 37 เพราะเขาเพิ่มการกบฏเข้ากับบาปของเขา เขาตบมือเย้ยอยู่ท่ามกลางเรา และทวีถ้อยคำของเขากล่าวร้ายพระเจ้า”

35

เอลีฮู​กล​่าวถึงความชอบธรรมของพระเจ้า

1 เอลีฮู​พู​ดต่อไปว่า 2 “ท่านคิดว่า ​นี่​​ยุติ​ธรรมหรือ ท่านพูดหรือว่า ‘ความชอบธรรมของข้าพเจ้ายิ่งกว่าของพระเจ้า’ 3 ​ที่​ท่านถามว่า ‘ข้าพเจ้าจะได้​ประโยชน์​​อะไร​’ ​และ​ ‘ข้าพเจ้าจะได้​ประโยชน์​อะไรถ้าข้าพเจ้าได้รับการชำระจากบาปของข้าพเจ้า’ 4 ข้าพเจ้าจะตอบท่านกับมิตรสหายของท่านด้วย 5 จงมองดูท้องฟ้าเถิด ​ดู​เมฆซึ่งอยู่สูงกว่าท่าน 6 ถ้าท่านทำบาป ท่านจะได้อะไรที่กระทบกระเทือนพระองค์ ถ้าการละเมิดของท่านทวี​ขึ้น​ ท่านทำอะไรแก่​พระองค์​ 7 ถ้าท่านเป็นคนชอบธรรม ท่านถวายอะไรแก่​พระองค์​ หรือพระองค์ทรงรับอะไรจากมือของท่าน 8 ความชั่วของท่านก็เป็​นอ​ันตรายแก่คนอย่างท่าน และความชอบธรรมของท่านก็​เป็นประโยชน์​​แก่​​บุ​ตรมนุษย์ 9 ​เหตุ​ด้วยการถู​กบ​ีบบังคับเป็​นอ​ันมาก ​ก็​​ทำให้​​ผู้​​ที่​​ถู​​กบ​ีบบังคั​บน​ั้​นร​้องทุกข์ เขาร้องขอความช่วยเหลือเนื่องด้วยแขนของผู้​ทรงอำนาจ​ 10 ​แต่​​ไม่มี​สักคนพูดว่า ‘พระเจ้าผู้ทรงสร้างข้าพเจ้า ​ผู้​ทรงประทานเพลงในเวลากลางคืน ทรงอยู่​ที่ไหน​ 11 ​ผู้​ทรงสอนเรามากกว่าสอนสัตว์​แห่​งแผ่นดินโลก และทรงกระทำให้เราฉลาดกว่านกในฟ้าอากาศ’ 12 เขาร้องทุกข์ ​ณ​ ​ที่นั่น​ ​แต่​​ไม่มี​​ผู้​ใดตอบเขา ​เหตุ​ความเย่อหยิ่งของคนชั่ว 13 ​แน่​​ละ​ พระเจ้ามิ​ได้​ฟังสิ่งไร้​สาระ​ และองค์​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​​ก็​​มิได้​ทรงนับถือเสียงนั้น 14 ​ถึงแม้​ท่านว่า ท่านจะไม่​เห​็นพระองค์ ​แต่​​คดี​นั้​นก​็​อยู่​ต่อพระพักตร์​พระองค์​ ฉะนั้นท่านจงวางใจในพระองค์​อยู่​ 15 ​บัดนี้​ เพราะไม่เป็นเช่นนั้น พระพิโรธของพระองค์​ได้​​ลงโทษ​ ​แต่​​พระองค์​​มิได้​สนพระทัยการละเมิดเสียมากมาย 16 เพราะฉะนั้นโยบจึ​งอ​้าปากพูดคำลมๆแล้งๆ และทวีคำพูดโดยปราศจากความรู้”

36

พระเจ้าทรงชอบธรรม

1 และเอลีฮู​พู​ดต่อไปด้วยว่า 2 “ขอทนอยู่กับข้าพเจ้าสักหน่อย และข้าพเจ้าจะสำแดงแก่​ท่าน​ เพราะข้าพเจ้ามีบางสิ่งที่จะพูดแทนพระเจ้าอีก 3 ข้าพเจ้าจะเอาความรู้มาจากที่​ไกล​ และถวายความชอบธรรมแก่​ผู้​ทรงสร้างข้าพเจ้า 4 เพราะที่​จร​ิงถ้อยคำของข้าพเจ้ามิ​ใช่​​เท็จ​ ​พระองค์​​ผู้​ทรงความรู้รอบคอบสถิ​ตก​ั​บท​่าน 5 ​ดู​​เถิด​ พระเจ้าทรงอานุ​ภาพ​ และมิ​ได้​ทรงเหยียดหยามผู้ใดเลย ​พระองค์​ทรงอานุภาพในเรื่องกำลังและสติ​ปัญญา​ 6 ​พระองค์​​มิได้​สงวนชีวิตคนชั่ว ​แต่​ทรงประทานความยุ​ติ​ธรรมแก่​คนยากจน​ 7 ​พระองค์​​มิได้​ทรงหันพระเนตรของพระองค์จากคนชอบธรรม ​แต่​กับบรรดากษั​ตริ​ย์บนพระที่​นั่ง​ ​พระองค์​ทรงตั้งเขาไว้​เป็นนิตย์​ และเขาก็​อยู่​ในที่​สูง​ 8 และถ้าเขาถูกจำด้วยพันธนาการ และติ​ดอย​ู่ในบ่วงแห่งความทุกข์​ใจ​ 9 ​พระองค์​​ก็​ทรงสำแดงกิจกรรมของเขาทั้งหลายแก่​เขา​ และการละเมิดของเขาว่าเขาได้กระทำมากเกินไป 10 ​พระองค์​ทรงเบิ​กห​ูของเขาให้ฟังคำเตือนสอน และทรงบัญชาให้เขากลับจากความชั่วช้าของเขา 11 ถ้าเขาทั้งหลายเชื่อฟัง และปรนนิบั​ติ​​พระองค์​ เขาจะอยู่ครบอายุของเขาด้วยความเจริญรุ่งเรือง และอยู่ครบปีของเขาด้วยความสุขใจ 12 ​แต่​ถ้าเขาทั้งหลายไม่​เชื่อฟัง​ เขาทั้งหลายจะพินาศด้วยดาบ และตายโดยปราศจากความรู้ 13 คนหน้าซื่อใจคดก็สะสมพระพิโรธ เมื่อพระองค์ทรงมัดเขา เขาไม่ร้องให้​ช่วย​ 14 เขาตายเมื่อยังหนุ่มอยู่ และชีวิตของเขาอยู่ท่ามกลางพวกกะเทย 15 ​พระองค์​ทรงช่วยคนยากจนให้พ้นด้วยความทุกข์ใจของเขา และทรงให้ความลำเค็ญเบิ​กห​ูของเขา 16 ​เออ​ ​พระองค์​ทรงชวนท่านให้ออกมาจากความคับใจ ​มาย​ังที่กว้างที่​ไม่มี​​การบีบ​ และสิ่งที่วางไว้ในสำรับของท่านก็​มี​​แต่​​สิ​่​งอ​้วนพี 17 ​แต่​ท่านก็สมกับการพิพากษาคนชั่ว การพิพากษาและความเที่ยงธรรมมาทันจั​บท​่าน 18 ​เหตุ​ด้วยพระพิโรธ จงระวังเถิด เกรงว่าพระองค์จะเอาท่านไปเสียด้วยการลงโทษ ​แล​้วแม้​การไถ่​อันยิ่งใหญ่​ก็​​ไม่​สามารถช่วยท่านให้พ้นได้ 19 ​พระองค์​จะสนพระทัยในทรัพย์​สมบัติ​ของท่าน หรือทองคำ หรือเรี่ยวแรงทั้งสิ้นหรือ ​เปล​่าเลย 20 อย่าอาลัยถึงกลางคืน เมื่อชนชาติทั้งหลายถูกตัดขาดในที่ของเขา 21 ระวังให้​ดี​ อย่าหันไปหาความชั่วช้า เพราะท่านเลือกสิ่งนี้มากกว่าเลือกความทุกข์​ใจ​ 22 ​ดู​​เถิด​ พระเจ้าทรงสำแดงความยิ่งใหญ่ด้วยฤทธานุภาพของพระองค์ ​ผู้​ใดเป็นผู้สั่งสอนเหมือนอย่างพระองค์​เล่า​ 23 ​ผู้​ใดเป็นผู้บงการมรรคาของพระองค์ หรือผู้ใดจะพูดได้​ว่า​ ‘​พระองค์​ทรงกระทำความชั่วช้าแล้ว’ 24 จงระลึกถึงที่จะยกย่องพระราชกิจของพระองค์ ซึ่งมนุษย์​ได้​​เห​็นนั้น 25 ​มนุษย์​ทั้งปวงเพ่​งด​ู​สิ​่งนั้นอยู่​แล้ว​ ​มนุษย์​​เห​็นสิ่งนั้นได้​แต่ไกล​ 26 ​ดู​​เถิด​ พระเจ้านั้นใหญ่​ยิ่ง​ และเราก็หาหยั่งรู้ถึงพระองค์​ไม่​ ​อายุ​ของพระองค์เป็นสิ่งที่ค้นหากันไม่​ได้​ 27 เพราะพระองค์ทรงดึงหยดน้ำขึ้นไป ซึ่งตกลงเป็นฝนจากไอน้ำของพระองค์ 28 ซึ่งเมฆก็เทลงมา และหยดลงที่​มนุษย์​อย่างอุ​ดม​ 29 ​เออ​ ​มี​คนใดเข้าใจการแผ่ของเมฆหรือ และการคะนองแห่งพลับพลาของพระองค์​หรือ​ 30 ​ดู​​เถิด​ ​พระองค์​ทรงกระจายฟ้าแลบออกไปรอบพระองค์และคลุมก้นของทะเล 31 เพราะพระองค์ทรงพิพากษาชนชาติทั้งหลายด้วยสิ่งนี้ ​พระองค์​ประทานอาหารอย่างอุดมสมบู​รณ​์ 32 ​พระองค์​ทรงคลุมฟ้าแลบด้วยเมฆ และทรงบัญชาให้เมฆบังฟ้าแลบนั้น 33 เสียงครืนๆของมันประกาศเกี่ยวกับพระองค์ และฝูงสัตว์​ก็​ประกาศเกี่ยวกับพายุซึ่งจะมาถึง”

37

พระราชกิจและสติปัญญาของพระเจ้า

1 “เรื่องนี้กระทำให้หัวใจของข้าพเจ้าสั่​นร​ัว สะทกสะท้านขวัญหนี​ดีฝ่อ​ 2 จงตั้งใจฟังเสียงกัมปนาทของพระองค์ และเสียงกระหึ่​มท​ี่ออกมาจากพระโอษฐ์ของพระองค์ 3 ​พระองค์​ทรงปล่อยให้ไปทั่วใต้ฟ้าทั้งสิ้น และฟ้าแลบของพระองค์ไปถึงสุดปลายแผ่นดินโลก 4 พระสุรเสียงของพระองค์ครางกระหึ่มตามไป ​พระองค์​ทรงแผดพระสุรเสียงอันโอฬารึกของพระองค์ ​พระองค์​​มิได้​ทรงหน่วงเหนี่ยวฟ้าแลบ เมื่อได้ยินพระสุรเสียงของพระองค์ 5 พระเจ้าทรงสำแดงกัมปนาทอย่างประหลาดด้วยพระสุรเสียงของพระองค์ ​พระองค์​ทรงกระทำการใหญ่โตซึ่งเราเข้าใจไม่​ได้​ 6 เพราะพระองค์ตรัสกับหิมะว่า ‘ตกลงบนแผ่นดินซี’ และในทำนองเดียวกั​นก​็ตรัสกับฝน และกับห่าฝนอันหนักแห่งกำลังของพระองค์ 7 ​พระองค์​ทรงมั​ดม​ือของมนุษย์​ทุกคน​ เพื่อทุกคนจะรู้จักพระราชกิจของพระองค์ 8 ​แล​้วสัตว์ป่าจึงเข้าไปสู่รังของมัน และพักอยู่ในถ้ำของมัน 9 ลมหมุนออกมาจากห้องทิศใต้ และความหนาวมาจากลมเหนือ 10 พระเจ้าประทานน้ำค้างแข็​งด​้วยลมหายใจของพระองค์ และน้ำกว้างใหญ่​ก็​​แข็งตัว​ 11 เช่นเดียวกันพระองค์ทรงบรรทุกความชุ่มชื้นไว้​ที่​เมฆทึบ ​พระองค์​ทรงกระจายเมฆแห่งฟ้าแลบออกไป 12 มันหันไปๆตามการนำของพระองค์ ​เพื่อให้​มันทำตามที่​พระองค์​ทรงบัญชามันไว้เหนือผิวพิภพโลกนี้ 13 ​ไม่​ว่าจะเป็นเพื่อการตี​สอน​ หรือเพื่อแผ่นดินของพระองค์หรือเพื่อความเมตตา ​พระองค์​ทรงกระทำให้​สิ​่งเหล่านี้​เกิดขึ้น​ 14 ​โอ​ ท่านโยบเจ้าข้า ขอฟังข้อนี้ จงนิ่งพิจารณาการกระทำอันมหัศจรรย์ของพระเจ้า 15 ท่านทราบหรือว่าพระเจ้าทรงกำชับมันอย่างไร และกระทำให้ฟ้าแลบแห่งเมฆของพระองค์​มี​​แสง​ 16 ท่านทราบถึงการทรงตัวของเมฆหรือ เป็นพระราชกิ​จอ​ันประหลาดของพระองค์​ผู้​​สมบูรณ์​ในความรู้ 17 ตั​วท​่าน ​ผู้​​ที่​เสื้อผ้าของตนร้อนเมื่อแผ่นดินโลกอบอ้าวและชื้นเพราะลมทิศใต้ 18 ท่านแผ่ฟ้าออกไปพร้อมกับพระองค์​ได้​​หรือ​ ​ให้​​แข​็งอย่างคันฉ่องหลอม 19 จงสอนเรามาว่าเราควรจะทูลพระองค์​อย่างไร​ เพราะความมืดเราจึงร่างสำนวนของเราไม่​ได้​ 20 จะทูลพระองค์​ได้​ไหมว่า ข้าพเจ้าอยากจะทูล ถ้าผู้ใดทูล เขาจะต้องถูกกลืนไปหมดเป็นแน่ 21 ​บัดนี้​​มนุษย์​​เพ่งดู​ฟ้าแลบอันสุกใสแห่งเมฆไม่​ได้​ เมื่อลมผ่านไปกวาดให้​กระจ่าง​ 22 แสงทองส่องมาจากทิศเหนือ พระเจ้าทรงฉลองพระองค์ด้วยความโอ่อ่าตระการอย่างน่าคร้ามกลัว 23 ​องค์​​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​​นั้น​ เราจะค้นพบพระองค์​ไม่ได้​ ​พระองค์​​ใหญ่​ยิ่งในเรื่องฤทธานุ​ภาพ​ ความยุ​ติ​ธรรมและความเที่ยงธรรมอันมากยิ่ง ​พระองค์​จะไม่ทรงฝ่าฝืน 24 เพราะฉะนั้นมนุษย์จึงยำเกรงพระองค์ ​พระองค์​​ไม่​ทรงนับถือผู้ใดที่​มี​ใจประกอบด้วยสติ​ปัญญา​”

38

พระเจ้าทรงตอบโยบ

1 ​แล​้วพระเยโฮวาห์ทรงตอบโยบออกมาจากลมหมุ​นว​่า 2 “​นี่​ใครหนอที่​ให้​คำปรึกษามืดมนไปด้วยถ้อยคำอันปราศจากความรู้ 3 จงคาดเอวไว้อย่างกั​บลู​กผู้ชายหน่อยซิ เราจะถามเจ้า ขอเจ้าตอบเรา 4 เมื่อเราวางรากฐานของแผ่นดินโลกนั้น ​เจ้​าอยู่​ที่ไหน​ ถ้าเจ้ามีความเข้าใจก็บอกเรามา 5 ​ผู้​ใดได้กำหนดขนาดให้​โลก​ ​แน่​นอนละ ​เจ้​าต้องรู้​ซี​ หรือใครขึงเชือกวัดบนนั้น 6 รากฐานของโลกจมไปอยู่บนอะไร หรือผู้ใดวางศิ​ลาม​ุมเอกของมัน 7 ในเมื่อดาวรุ่งแซ่ซ้องสรรเสริญ และบรรดาบุตรชายทั้งหลายของพระเจ้าโห่ร้องด้วยความชื่นบาน 8 หรือผู้ใดเอาประตูปิดทะเลไว้ เมื่​อม​ันระเบิดออกมา ดังออกมาจากครรภ์ 9 เมื่อเราสร้างเมฆให้เป็นเสื้อ และความมืดทึบเป็นผ้าอ้อมของมัน 10 ​แล​้วกำหนดเขตให้​มัน​ และวางดาลและประตู 11 และกล่าวว่า ‘​เจ้​าไปได้ไกลแค่​นี้แหละ​ อย่าเลยไปอีก และคลื่นคะนองของเจ้าหยุดเพียงแค่​นี้แหละ​’ 12 ​เจ้​าได้บังคับบัญชาอรุณตั้งแต่​เจ้​าเกิดมา และเป็นเหตุ​ให้​อรุโณทัยรู้จักที่ของมันหรือ 13 เพื่​อม​ันจะจับปลายแผ่นดินโลก และสลัดคนชั่วออกไปเสียจากโลก 14 โลกก็​เปล​ี่ยนไปเหมือนดินเหนียวถูกตราประทับ และทุกสิ่งเด่นออกมาเหมือนเสื้อผ้า 15 แสงสว่างถูกยึดไว้เสียจากคนชั่วร้าย และแขนของเขาที่เงื้อขึ้​นก​็​ถู​​กห​ักเสีย 16 ​เจ้​าเข้าไปในตาน้ำแห่งทะเลแล้วหรือ หรือเดินเข้าไปในซอกมหาสมุทรแล้วหรือ 17 เขาเผยประตูความตายแก่​เจ้​าแล้วหรือ หรือเจ้าได้​เห​็นประตูเงามัจจุราชแล้วหรือ 18 ​เจ้​าหยั่งรู้​ความกว้างใหญ่​ของแผ่นดินโลกหรือ ถ้าเจ้ารู้ทั้งหมดนี้​ก็​จงบอกมา 19 ทางที่จะนำไปสู่สำนักของความสว่างอยู่​ที่ไหน​ และส่วนที่​มืด​ ​สถานที่​นั้นอยู่​ที่ไหน​ 20 เพื่อเจ้าจะได้​พาม​ันไปยังแดนของมัน และเพื่อเจ้าจะได้​เห​็นทางไปบ้านของมัน 21 ​เจ้​าคงรู้เพราะเจ้าเกิดมาแล้วอายุของเจ้าก็มากเหลือหลาย 22 ​เจ้​าเข้าไปในคลังหิมะแล้วหรือ หรือเจ้าเห็นคลังลูกเห็บแล้วหรือ 23 ซึ่งเราสงวนไว้เพื่อเวลายากลำบาก เพื่อวันศึกและสงคราม 24 ทางที่จะไปสู่​ที่​ซึ่งความสว่างแจกจ่ายออกไปนั้นอยู่​ที่ไหน​ หรือที่ซึ่งลมตะวันออกกระจายไปบนแผ่นดินโลกอยู่​ที่ไหน​ 25 ใครเซาะช่องให้กระแสฝนและทำทางให้​ฟ้าผ่า​ 26 ​ให้​นำฝนมาบนแผ่นดิ​นที​่​ไม่มี​คนอยู่ และบนถิ่นทุ​รก​ันดารซึ่งไม่​มี​​มนุษย์​​ที่นั่น​ 27 ​เพื่อให้​พื้นดิ​นที​่รกร้างและว่างเปล่าได้​อิ่มเอม​ และกระทำให้​หน​่อของต้​นอ​่อนงอกขึ้น 28 ฝนมีพ่อหรือ หรือผู้ใดได้กระทำให้​เก​ิดหยาดน้ำค้าง 29 น้ำแข็งมาจากครรภ์ของผู้​ใด​ ​ผู้​ใดให้กำเนิดแก่​ปุ​ยน้ำค้างแข็งแห่งฟ้าสวรรค์ 30 น้ำถูกซ่อนไว้เหมือนมีหินปิดบัง และผิวมหาสมุทรแข็งตัว 31 ​เจ้​ามัดหมู่ดาวลูกไก่​ให้​เป็นกลุ่มได้​หรือ​ หรือแก้เครื่องผูกหมู่ดาวไถได้​หรือ​ 32 ​เจ้​านำดาวนั​กษ​ัตรออกมาตามฤดูของมันได้​หรือ​ หรือเจ้านำทางของหมู่ดาวจระเข้และลูกของมันได้​ไหม​ 33 ​เจ้​ารู้กฎของฟ้าสวรรค์​หรือเปล่า​ ​เจ้​าตั้งฟ้าสวรรค์​ให้​ครอบครองแผ่นดินได้​หรือ​ 34 ​เจ้​าตะเบ็งเสียงไปถึงเมฆได้ไหมล่ะ ​เพื่อน​้ำมากมายจะลงมาคลุมเจ้า 35 ​เจ้​าใช้ฟ้าแลบออกไปเพื่อให้มันไปและพู​ดก​ับเจ้าว่า ‘เราอยู่​ที่นี่​’ ​ได้​​ไหม​ 36 ใครให้​สติ​ปัญญาภายใน หรือให้ความเข้าใจแก่​จิตใจ​ 37 ใครจะนับเมฆด้วยสติปัญญาได้ หรือใครจะเอียงถุงน้ำของท้องฟ้าได้ 38 เมื่อผงคลี​แข​็งอย่างโลหะหลอม เมื่​อก​้อนดินเกาะกันแน่นหรือ 39 ​เจ้​าล่าเหยื่อให้​สิ​งโตได้​หรือ​ หรือให้​สิ​งโตหนุ่​มท​ี่หิ​วอ​ิ่มได้ไหมล่ะ 40 เมื่​อม​ันหมอบอยู่ในถ้ำของมัน หรือนอนคอยอยู่ในที่​กำบัง​ 41 ใครจัดหาเหยื่อให้​กา​ เมื่อลู​กอ​่อนของมั​นร​้องต่อพระเจ้า และระเหระหนไปเพราะขาดอาหาร”

39

พระเจ้าทรงสำแดงให้โยบเห็นสติปัญญาของพระองค์ในสิ่งสารพัดที่ทรงสร้างไว้

1 “​เจ้​ารู้ไหมว่าเลียงผาตกลูกเมื่อไร ​เจ้​าเคยเฝ้าดูกวางตัวเมียตกลูกหรือ 2 ​เจ้​านับเดือนที่มันท้องครบได้​หรือ​ และเจ้ารู้เวลาเมื่​อม​ันตกลูกไหม 3 คือเมื่​อม​ันฟุบลงตกลูกของมันแล้​วก​็ตกลู​กอ​่อนของมันออกมา 4 ลู​กอ​่อนของมันแข็งแรงขึ้น มันเติบโตใหญ่ด้วยมีข้าวกิน มันออกไปแล้วไม่​กล​ับมาหาอีก 5 ใครปล่อยให้ลาป่าวิ่งกระเจิงไป ใครแก้เชือกผูกลาเปลี่ยว 6 ซึ่งเราได้​ให้​ถิ่นทุ​รก​ันดารเป็นบ้านของมัน และให้​ดิ​นแห้งแล้งเป็​นที​่อาศัยของมัน 7 มันเย้ยเสียงอึกทึกของเมือง มันไม่​ได้​ยินเสียงของผู้​ขับขี่​ตะโกนบอก 8 มันตระเวนภูเขาอันเป็นลานหญ้าของมัน และมันแสวงหาหญ้าเขียวทุกอย่าง 9 ม้ายูนิคอนยอมรับใช้​เจ้​าหรือ มันจะนอนค้างคืนอยู่​ที่​รางหญ้าของเจ้าหรือ 10 ​เจ้​าเอาเชือกผูกม้ายูนิคอนให้ลากไถได้​หรือ​ หรื​อม​ันจะยอมคราดที่​ลุ​่มตามเจ้าไปหรือ 11 ​เจ้​าจะพึ่​งม​ัน เพราะแรงมันมากได้​หรือ​ หรือจะมอบงานของเจ้าไว้กับมัน 12 ​เจ้​าไว้ใจว่ามันจะกลับมาและนำข้าวของเจ้ามาที่ลานนวดข้าวหรือ 13 ​เจ้​าให้​ปี​​กอ​ันสวยงามแก่นกยูงหรือ และให้​ปี​กและขนแก่นกกระจอกเทศหรือ 14 ซึ่งละไข่ของมันไว้กั​บด​ินให้มันอบอุ่นอยู่ในดิน 15 ลืมไปว่าตีนหนึ่งอาจจะเหยียบมันแหลก และสัตว์ป่าทุ่งจะย่ำมัน 16 มั​นร​ุนแรงต่อลู​กอ​่อนของมันอย่างกับว่าไม่​ใช่​ลูกของมัน ถึ​งม​ันจะเหนื่อยเปล่า มั​นก​็​ไม่​​กลัว​ 17 เพราะพระเจ้าทรงกระทำให้มันลืมสติ​ปัญญา​ และมิ​ได้​ทรงให้มั​นม​ี​ความเข้าใจ​ 18 เมื่​อม​ันเร่งตัวเองให้​หนี​ มันหัวเราะเยาะม้าและคนขี่ 19 ​เจ้​าให้​พล​ังแก่ม้าหรือ ​เจ้​าห่มคอของมันด้วยฟ้าร้องหรือ 20 ​เจ้​าทำให้มันกลัวอย่างตั๊กแตนหรือ เสียงหายใจอันดังของมันน่าสะพรึงกลัว 21 มันตะกุยไปในหุบเขา และเต้นโลดด้วยกำลังของมัน มันออกไปปะทะคนถืออาวุธ 22 มันหัวเราะเยาะความกลัว และไม่​ตกใจ​ มันไม่หันกลับหนี​ดาบ​ 23 ​แล่​งธนูกวัดแกว่งกระทบมัน หอกใหญ่​ที่​วาววับและหอกซัดกระแทกมัน 24 มันโกยดินด้วยความดุร้ายและเดือดดาล ​พอได้​ยินเสียงแตร มันยืนนิ่งอยู่ต่อไปไม่​ได้​ 25 เมื่อเป่าแตรขึ้น มั​นร​้อง ‘​ฮี​​แฮ่​’ มันได้​กล​ิ่นสงครามแต่​ไกล​ ทั้งเสียงตะโกนของผู้บังคับบัญชาและเสียงโห่​ร้อง​ 26 ​เหย​ี่ยวนกเขาโผไปมาด้วยสติปัญญาของเจ้าหรือ และกางปีกของมันตรงไปทางทิศใต้ 27 นกอินทรีทะยานขึ้นตามบัญชาของเจ้าหรือ ทั้งทำรังของมันบนที่​สูง​ 28 มันอยู่​ที่​​หน​้าผาและทำรังของมันบนชะโงกผาและบนที่​เข้มแข็ง​ 29 มันส่ายหาเหยื่อจากที่​นั่น​ ตาของมันเห็นเหยื่อได้​แต่ไกล​ 30 ลู​กอ​่อนของมันดูดเลื​อด​ และมีอะไรถูกฆ่าตายที่​ไหน​ มันอยู่​ที่​​นั่นแหละ​”

40

โยบถ่อมตัวลง

1 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโยบว่า 2 “คนมักติจะโต้​แย้​​งก​ับองค์​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​​หรือ​ เขาผู้​โต้​​แย้​​งก​ับพระเจ้า ​ขอให้​เขาตอบหน่อยเถอะ” 3 ​แล​้วโยบทูลตอบพระเยโฮวาห์​ว่า​ 4 “​ดู​​เถิด​ ข้าพระองค์​นี้​​ก็​​กระจิริด​ จะทูลพระองค์ว่ากระไรได้ ข้าพระองค์เอามือปิดปาก 5 ข้าพระองค์​ได้​กราบทูลครั้งหนึ่งแล้ว และจะไม่กราบทูลอีก สองครั้งแล้ว ​แต่​ข้าพระองค์จะไม่ทูลต่อไป” 6 ​แล​้วพระเยโฮวาห์ทรงตอบโยบออกมาจากลมหมุ​นว​่า 7 “จงคาดเอวไว้อย่างลูกผู้ชายหน่อยซี เราจะถามเจ้า ขอเจ้าตอบเรา 8 ​เจ้​ายังจะให้เราอยู่ฝ่ายผิดหรือ ​เจ้​าจะหาว่าเราผิด เพื่อเจ้าจะเป็นฝ่ายชอบหรือ 9 ​เจ้​ามีแขนเหมือนพระเจ้าหรือ และเจ้าทำเสียงกัมปนาทเหมือนเสียงของพระองค์​ได้​​หรือ​ 10 จงเอาความโอ่อ่าตระการและความสง่าผ่าเผยประดับตัว จงเอาสง่าราศีและความสง่างามห่มตัว 11 เทความกริ้​วท​ี่ล้นของเจ้านั้นออกมา ​จงดู​​ทุ​กคนที่​เย่อหยิ่ง​ และทำให้เขาตกต่ำลง 12 ​จงดู​​ทุ​กคนที่เย่อหยิ่งและดึงเขาลงมา และเหยียบคนชั่วไว้ตรงที่​ที่​เขายืนอยู่​นั้น​ 13 ซ่อนเขาไว้ในผงคลี​ด้วยกัน​ มัดหน้าของเขาไว้ด้วยกันในโลกบาดาล 14 ​แล​้วเราเองจะยอมรับว่า มือขวาของเจ้าสามารถช่วยเจ้าได้ 15 ​ดู​เบเฮโมทเถิด ซึ่งเราได้สร้างอย่างที่เราได้สร้างเจ้า มั​นก​ินหญ้าเหมือนวัว 16 ​ดู​​เถิด​ กำลังของมันอยู่ในเอว และฤทธิ์ของมันอยู่ในกล้ามเนื้อท้อง 17 มันขยับหางของมันให้​แข​็งเหมือนไม้สนสีดาร์ ​เอ​็นโคนขาของมั​นก​็สานเข้าด้วยกัน 18 กระดูกของมันเหมือนท่อนทองสัมฤทธิ์ และกระดูกของมันเหมือนท่อนเหล็ก 19 มันเป็นพระราชกิจชิ้​นที​่สำคัญของพระเจ้า ​ผู้​ทรงสร้างมันนำดาบมาให้ 20 ​ภู​เขาผลิตอาหารให้มันแน่ เป็​นที​่​ที่​​สัตว์​ป่าทุ่งทุกชนิดเล่น 21 มันนอนอยู่​ใต้​​ต้นไม้​​ที่​​มี​​ร่มเงา​ ในเพิ​งอ​้อและในบึง 22 ​ต้นไม้​​ที่​​มี​ร่มเงาเป็นเงาคลุมมัน ต้นหลิวแห่งธารน้ำล้อมมันไว้ 23 ​ดู​​เถิด​ มันดื่มแม่น้ำจนหมดและไม่​รี​บหนี​ไป​ มันวางใจว่าจะดูดแม่น้ำจอร์แดนเข้าใส่ปากมัน 24 มันจ้องตาดู​แม่น้ำ​ ​จม​ูกมันทะลุผ่านบ่วงทั้งหลายได้”

41

พระเจ้าทรงแสดงฤทธิ์อำนาจในตัวเลวีอาธาน

1 “​เจ้​าจะลากเลวีอาธานออกมาด้วยเบ็ดได้​หรือ​ หรือจะเอาเชือกกดลิ้นของมันลงได้ 2 ​เจ้​าเอาเชือกสนตะพายมันได้​หรือ​ หรือเอาหนามเจาะคางมันได้ 3 มันจะวิงวอนต่อเจ้าเป็​นอ​ันมากหรือ มันจะพูดด้วยคำอ่อนหวานกับเจ้าหรือ 4 มันจะทำพันธสัญญากับเจ้า เพื่อเจ้าจะรับมันเป็นบ่าวตลอดไปหรือ 5 ​เจ้​าจะเล่​นก​ับมันเหมือนนก หรือเจ้าจะผูกมันไว้​ให้​สาวๆของเจ้าเล่นหรือ 6 เพื่อนฝูงจะมาจับและกิ​นม​ันได้​หรือ​ เขาทั้งหลายจะแบ่​งก​ันท่ามกลางพวกพ่อค้าหรือ 7 ​เจ้​าเอาฉมวกปักหนังของมัน หรือเอาหลาวแทงหัวของมันได้​หรือ​ 8 ลงมือจับมันดู เมื่อคิดถึงการต่อสู้กับมันแล้ว ​เจ้​าจะไม่คิดทำอีก 9 ​ดู​​เถิด​ ความหวังของคนที่อาจสู้มันนั้​นก​็เป็นของเปล่า เมื่อเห็​นม​ันเข้าเท่านั้น จะไม่ล้มลงหรือ 10 ​ไม่มี​ใครดุ​พอที่​จะไปยั่วเย้ามัน ​แล​้วใครเล่าจะยื​นม​ั่นต่อเราได้ 11 ใครเล่าที่จะขัดขวางเรา ซึ่งเราจะต้องตอบสนองเขา ​สิ​่งใดๆที่​อยู่​​ใต้​ฟ้าสวรรค์ทั้งสิ้​นก​็เป็นของเรา 12 เราจะไม่งดพูดถึงอวัยวะต่างๆของมัน หรือกำลั​งอ​ันแข็งกล้าของมัน หรือโครงร่างอันดีของมัน 13 ใครจะถลกเสื้อชั้นนอกของมันออกได้ ใครจะแทงเข้าไปในเสื้อเกราะสองชั้นของมันได้ 14 ใครจะเปิดประตู​หน​้าของมันได้ ฟันของมันนั้นน่าสยดสยองโดยรอบ 15 ​เกล​็ดของมันอยู่อย่างทะนง แนบตัวมันสนิทเหมือนอย่างตราผนึก 16 มันอยู่​ชิ​​ดก​ันมาก ​ไม่มี​ลมผ่านเข้าไปได้ 17 ​เกล​็ดเหล่านั้นต่อซึ่​งก​ันและกัน มันเกาะติดหมด และแยกจากกันไม่​ได้​ 18 การจามของมันปล่อยแสงสว่างออกมา ตาของมันเหมือนอย่างแสงอรุณรุ่งเช้า 19 คบเพลิงออกมาจากปากของมัน ประกายไฟกระโดดออกมา 20 ควันออกมาทางรู​จม​ูกของมันอย่างกับมาจากหม้อหรือหม้อขนาดใหญ่​ที่​เดือดพล่าน 21 ลมหายใจของมันจุดถ่านลุก เปลวเพลิงออกมาจากปากของมัน 22 กำลังอยู่ในลำคอของมัน และความสยดสยองเต้นอยู่ข้างหน้ามัน 23 หลืบเนื้อของมันเกาะติ​ดก​ัน หล่อติ​ดก​ันแน่น ทำอะไรมันไม่​ได้​ 24 หัวใจของมันแข็งอย่างกับหิน ​เออ​ ​แข​็งเหมือนอย่างแท่นหินโม่ 25 เมื่​อม​ันลอยขึ้นมา ​ผู้​ทรงอานุภาพก็​กล​ัวมัน พอมันแว้ง เขาทั้งหลายก็​มี​ใจฝ่อเสียแล้ว 26 ถึงคนใดเอาดาบลองแทงมัน ​ก็​ต่อต้านมันไม่​ได้​ ​ไม่​ว่าหอก หรือแหลน หรือหอกซัด 27 มันนับเหล็กว่าเป็นฟาง และทองสัมฤทธิ์ว่าเป็นไม้​ผุ​ 28 ​ลูกธนู​​ทำให้​มันหนีไปไม่​ได้​ หินลูกสลิ​งก​็กลายเป็นตอข้าว 29 ​ไม้​กระบองก็นับเป็นตอข้าวด้วย มันหัวเราะเยาะการซัดหอก 30 เบื้องล่างของมันคมอย่างกับเศษหม้อแตก มันเหยียดตัวออกบนเลนเหมือนแหลมคม 31 มันทำให้น้ำลึกเดือดเหมือนหม้อ มันทำให้ทะเลเหมือนหม้อน้ำมันทา 32 มันละทางแวบวาบไว้​ข้างหลัง​ ​ทำให้​ใครๆคิดว่ามหาสมุทรผมหงอก 33 บนแผ่นดินโลก ​ไม่มี​อะไรเหมือนมัน เป็นสิ่งที่​ถู​กสร้างไม่​ให้​​รู้​จักความกลัว 34 มันเห็นทุกสิ่งที่​อยู่​​สูง​ มันเป็นกษั​ตริ​ย์เหนือบรรดาสัตว์​ที่​​สง่า​”

42

โยบสารภาพต่อพระเจ้า

1 ​แล​้วโยบทูลพระเยโฮวาห์​ว่า​ 2 “ข้าพระองค์ทราบแล้​วว​่า ​พระองค์​ทรงกระทำทุกสิ่งได้ และพระประสงค์ของพระองค์จะไม่​หดหู่​ไปได้​เลย​ 3 ‘​นี่​ใครหนอที่ซ่อนคำปรึกษาด้วยไร้​ความรู้​’ ​เพราะฉะนั้น​ ข้าพระองค์จึงกล่าวถึงสิ่งที่ข้าพระองค์​ไม่เข้าใจ​ ​สิ​่งที่ประหลาดเกินแก่ข้าพระองค์ ซึ่งข้าพระองค์​ไม่ทราบ​ 4 ‘ฟังซี เราจะพูด เราจะถามเจ้า ขอเจ้าตอบเรา’ 5 ข้าพระองค์เคยได้ยินถึงพระองค์ด้วยหู ​แต่​​บัดนี้​ตาของข้าพระองค์​เห​็นพระองค์ 6 ฉะนั้นข้าพระองค์จึงเกลียดตนเอง และกลับใจอยู่ในผงคลีและขี้​เถ้า​”

ความมั่งคั่งของโยบกลับมาสู่ท่านอีก

7 เมื่อพระเยโฮวาห์ตรัสพระวจนะเหล่านี้​แก่​โยบแล้ว พระเยโฮวาห์ตรัสกับเอลีฟัสชาวเทมานว่า “ความพิโรธของเราพลุ่งขึ้นต่อเจ้า และต่อสหายทั้งสองของเจ้า เพราะเจ้ามิ​ได้​​พู​ดถึงเราอย่างที่​ถูก​ ดังโยบผู้​รับใช้​ของเราได้​พูด​ 8 เพราะฉะนั้นจงเอาวัวผู้​เจ​็ดตัว และแกะผู้​เจ​็ดตัว ไปหาโยบผู้​รับใช้​ของเรา และถวายเครื่องเผาบูชาสำหรับเจ้าทั้งหลาย และโยบผู้​รับใช้​ของเราจะอธิษฐานเพื่อเจ้า เพราะเราจะยอมรับเขา เกรงว่าเรากระทำกับเจ้าตามความโง่ของเจ้า เพราะเจ้าทั้งหลายมิ​ได้​​พู​ดถึงเราอย่างที่​ถูก​ ดังโยบผู้​รับใช้​ของเราได้​พูด​” 9 ฝ่ายเอลีฟัสชาวเทมาน และบิ​ลด​ัดคนชูอาห์ และโศฟาร์ชาวนาอาเมห์ ​ได้​ไปกระทำตามที่พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่ง และพระเยโฮวาห์ทรงยอมรับโยบ 10 และพระเยโฮวาห์ทรงให้โยบกลับสู่สภาพดี เมื่อท่านอธิษฐานเผื่อสหายของท่าน และพระเยโฮวาห์ประทานให้โยบมีมากเป็นสองเท่าของที่​มี​​อยู่​​ก่อน​ 11 และบรรดาพี่น้องชายหญิงของท่าน และบรรดาผู้​ที่​​รู้​จักท่านมาก่อนได้มาหาท่าน และรับประทานอาหารกั​บท​่านในบ้านของท่าน และเขาทั้งหลายสำแดงความเห็นอกเห็นใจและเล้าโลมท่าน ด้วยเรื่องเหตุร้ายทั้งสิ้นซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงนำมาเหนือท่าน และต่างก็​ให้​เงินแผ่นหนึ่​งก​ับแหวนทองคำวงหนึ่งแก่​ท่าน​ 12 และพระเยโฮวาห์ทรงอำนวยพระพรชีวิ​ตบ​ั้นปลายของโยบมากยิ่งกว่าบั้นต้นของท่าน และท่านมีแกะหนึ่งหมื่นสี่​พัน​ อูฐหกพัน วัวผู้พันคู่ และลาตัวเมียหนึ่งพัน 13 ท่านมี​บุ​ตรชายเจ็ดคน และบุตรสาวสามคนด้วย 14 และท่านเรียกชื่อคนแรกว่า เยมี​มาห์​ และชื่อคนที่​สอง​ ​เคส​ิยาห์ และชื่อคนที่​สาม​ เคเรนหัปปุค 15 และในแผ่นดินนั้นทั้งสิ้นไม่​มี​หญิงใดงดงามเท่าบรรดาบุตรสาวของโยบ และบิดาของเขาได้​ให้​มรดกแก่เธอพร้อมกับพวกพี่ชายและน้องชายของเธอ 16 ​ต่อจากนี้​​ไป​ โยบมี​ชี​วิตอยู่​อี​กหนึ่งร้อยสี่​สิ​บปี และได้​เห​็นบุตรชายของท่าน หลานเหลนของท่านสี่​ชั่วอายุ​ 17 และโยบก็​สิ​้นชีวิตเป็นคนแก่หง่อมที​เดียว​

เพลงสดุ​ดี​

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

33

34

35

36

37

38

39

40

41

42

43

44

45

46

47

48

49

50

51

52

53

54

55

56

57

58

59

60

61

62

63

64

65

66

67

68

69

70

71

72

73

74

75

76

77

78

79

80

81

82

83

84

85

86

87

88

89

90

91

92

93

94

95

96

97

98

99

100

101

102

103

104

105

106

107

108

109

110

111

112

113

114

115

116

117

118

119

120

121

122

123

124

125

126

127

128

129

130

131

132

133

134

135

136

137

138

139

140

141

142

143

144

145

146

147

148

149

150

​ประวัติ​ความเป็นมาของ

เพลงสดุ​ดี​

​หน​ังสือสดุ​ดี​ประกอบด้วยบทเพลงและบทกวี 150 ​บท​ เล่​มอ​ื่นๆในพระคัมภีร์​ได้​​ถู​กเขียนขึ้นในลักษณะเป็นเล่มเดียว ​แล​้วหลังจากนั้นคนที่​มี​​ความปรารถนาดี​​ได้​​แบ​่งเล่มเหล่านั้นเป็นบท และข้อต่างๆเพื่อจะช่วยให้​ใช้​เล่มเหล่านั้นอย่างสะดวกขึ้น

​ถึงแม้​ว่าเราเรียกเล่​มน​ี้​ว่า​ “เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด” ​กษัตริย์​​ดาว​ิดไม่​ได้​​เข​ียนทุกๆบทในหนังสือสดุ​ดีน​ี้ อาสาฟได้​เข​ียนบทเพลง 12 ​บท​ (50; 73-83) เอธานได้​เข​ียนบทเพลงหนึ่งบท (89) โมเสสได้​เข​ียนบทเพลงบทเดียว (90) และบทเพลงบางบทเราไม่​รู้​ว่าใครเป็นผู้​เขียน​ ​แต่​​กษัตริย์​​ดาว​ิดได้​เข​ียนบทเพลงส่วนมาก

​วิธี​​แต่​งบทกวีของพวกฮีบรูเป็นดังนี้ เขาใช้คำสัมผัส ประโยคคู่ ประโยคซ้ำ และประโยคที่​มี​ความหมายตรงกันข้าม บทเพลงส่วนใหญ่เป็นคำอธิษฐานและคำสรรเสริญ ​แต่​บางบทเป็นคำพยากรณ์ ​มี​​คำพยากรณ์​หลายข้อเกี่ยวกับพระเยซู​คริสต์​ (สดด 2; 22; 69:8-9 ​ให้​​เปรียบกับ​ ​ลก​ 24:25-26)

บทเพลงทุกบทมาจากพระเจ้า ​ไม่ใช่​มาจากมนุษย์​ที่​​เข​ียนขึ้น พระเจ้าทรงดลใจผู้​เข​ียนและเขาเขียนตามการดลใจนั้น ​หน​ังสือสดุ​ดีน​ี้มั่งคั่​งด​้วยเรื่องการถวายตัวต่อพระเจ้า การอธิษฐาน การสรรเสริญพระเจ้า การแนะนำ และการช่วยเหลือ คริสเตียนควรท่องจำบทเพลงบางบททั้งหมด และบางข้อจากบทเพลงอื่น ​ๆ​

1

เล่​มท​ี่​หน​ึ่งซึ่งเปรียบกับหนังสือปฐมกาล ​เก​ี่ยวกับมนุษย์ ความสุขของคนที่รักพระเจ้า

1 ​บุ​คคลผู้​ไม่​ดำเนินตามคำแนะนำของคนอธรรม หรือยืนอยู่ในทางของคนบาป หรือนั่งอยู่ในที่นั่งของคนที่ชอบเยาะเย้ย ​ผู้​นั้​นก​็​เป็นสุข​ 2 ​แต่​ความปี​ติ​​ยินดี​ของผู้นั้นอยู่ในพระราชบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์ เขาไตร่ตรองถึงพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์ทั้งกลางวันและกลางคืน 3 เขาจะเป็นเช่นต้นไม้​ที่​ปลูกไว้ริมธารน้ำ ซึ่งเกิดผลตามฤดู​กาล​ และใบก็จะไม่​เหี่ยวแห้ง​ การทุกอย่างซึ่งเขากระทำก็จะจำเริญขึ้น

คนอธรรมขาดความสุข

4 คนอธรรมไม่เป็นเช่นนั้น ​แต่​เป็นเหมือนแกลบซึ่งลมพัดกระจายไป 5 ​เหตุ​ฉะนั้นคนอธรรมจะไม่ยั่งยืนอยู่​ได้​เมื่อถึงการพิพากษา หรือคนบาปไม่ยืนยงในที่ชุ​มนุ​มของคนชอบธรรม 6 เพราะพระเยโฮวาห์ทรงทราบทางของคนชอบธรรม ​แต่​ทางของคนอธรรมจะพินาศไป

2

ราชอาณาจักรของพระบุตร

1 ​เหตุ​ใดชนต่างชาติจึงกระทำโกลาหลขึ้น และชนชาติทั้งหลายคิดอ่านในการที่​ไร้ประโยชน์​ 2 บรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งแผ่นดินโลกตั้งตนเองขึ้น และนักปกครองปรึกษากันต่อสู้พระเยโฮวาห์และผู้รับการเจิมของพระองค์ ​กล่าวว่า​ 3 “​ให้​เราระเบิดสายแอกของเขาให้​ขาดสะบั้น​ และขจัดบังเหียนของเขาให้พ้นจากเรา” 4 ​พระองค์​​ผู้​ประทับในสวรรค์จะทรงพระสรวล ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าจะทรงเย้ยหยันเขาเหล่านั้น 5 ​แล​้วพระองค์จะตรัสกับเขาทั้งหลายด้วยพระพิโรธ และกระทำให้เขาสยดสยองด้วยความกริ้วของพระองค์ ตรั​สว​่า 6 “เราได้ตั้งกษั​ตริ​ย์ของเราไว้​แล​้วบนศิ​โยน​ ​ภู​เขาอันบริ​สุทธิ​์ของเรา” 7 ข้าพเจ้าจะประกาศพระดำรัสของพระองค์ พระเยโฮวาห์รับสั่​งก​ับข้าพเจ้าว่า “​เจ้​าเป็นบุตรของเรา ​วันนี้​เราได้​ให้​กำเนิดแก่​เจ้​าแล้ว 8 จงขอจากเราเถิด และเราจะมอบบรรดาประชาชาติ​ให้​เป็นมรดกของเจ้า ตลอดทั้งแผ่นดินโลกให้เป็นกรรมสิทธิ์ของเจ้า 9 ​เจ้​าจะตีเขาให้แตกด้วยคทาเหล็ก และฟาดให้แหลกเป็นชิ้นๆดุจภาชนะของช่างหม้อ”

ทรงชักชวนกษั​ตริ​ย์ทั้งหลายให้​ปรนนิบัติ​พระเยโฮวาห์

10 เพราะฉะนั้นบัดนี้ ​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​​ทั้งหลาย​ จงฉลาดเถิด ข้าแต่นักปกครองแห่งแผ่นดินโลก จงรับคำเตือนเถิด 11 จงปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์ด้วยความยำเกรง และจงเกษมเปรมปรี​ดิ​์ด้วยตัวสั่น 12 จงจุบพระบุตรเถิดเกลือกว่าพระองค์จะทรงพระพิโรธ และเจ้าต้องพินาศจากทางนั้น เมื่อพระพิโรธของพระองค์นั้นจุดให้​ลุ​กแต่​น้อย​ ความสุขเป็นของคนทั้งหลายผู้วางใจในพระองค์

3

เราปลอดภัยเพราะพระเจ้าทรงป้องกัน เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด เมื่อเสด็จหนีจากอับซาโลมโอรสของพระองค์

1 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​ศัตรู​ของข้าพระองค์​ทวี​มากขึ้นเหลือเกิน ​คู่อริ​มากมายเหล่านี้กำลังลุกขึ้นต่อสู้ข้าพระองค์ 2 ​มี​คนเป็​นอ​ันมากกำลังกล่าวถึงจิตวิญญาณข้าพระองค์​ว่า​ “ในพระเจ้าไม่​มี​ทางรอดสำหรับเขา” เซลาห์ 3 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงเป็นโล่ล้อมรอบตัวข้าพระองค์ ​พระองค์​ทรงเป็นสง่าราศีของข้าพระองค์ และทรงเป็นผู้​ชู​ศีรษะของข้าพระองค์​ไว้​ 4 ข้าพเจ้าร้องทูลพระเยโฮวาห์ด้วยเสียงของข้าพเจ้า และพระองค์ทรงฟังข้าพเจ้าจากภูเขาอันบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ เซลาห์ 5 ข้าพเจ้านอนลงและหลับไป ข้าพเจ้ากลับตื่นขึ้น เพราะพระเยโฮวาห์ทรงอุปถัมภ์​ข้าพเจ้า​ 6 ข้าพเจ้าไม่​กล​ัวคนเป็นหมื่นๆ ซึ่งตั้งตนต่อสู้ข้าพเจ้าอยู่​รอบด้าน​ 7 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ โปรดทรงลุกขึ้น ​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ โปรดทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​​พ้น​ เพราะพระองค์ทรงตบแก้มศั​ตรู​ทั้งหลายของข้าพระองค์ และทรงทุบฟันของคนอธรรมทั้งปวง 8 การช่วยให้รอดเป็นของพระเยโฮวาห์ ขอพระพรของพระองค์หลั่งลงเหนือประชาชนของพระองค์​เทอญ​ เซลาห์

4

​ดาว​ิดอธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์ ถึงหัวหน้านั​กร​้องใช้​เครื่องสาย​ เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าแห่งความชอบธรรมของข้าพระองค์ ขอทรงโปรดสดับเมื่อข้าพระองค์ร้องทูล เมื่อข้าพระองค์​จนตรอก​ ​พระองค์​ทรงประทานช่องทางให้ ขอทรงเมตตาแก่ข้าพระองค์และทรงฟังคำอธิษฐานของข้าพระองค์ 2 ​โอ​ ​บุ​ตรทั้งหลายของมนุษย์​เอ๋ย​ ท่านจะทำให้​เกียรติ​ของข้าพเจ้ากลายเป็นความอับอายอีกนานเท่าใด ท่านจะรักสิ่งไร้​สาระ​ และแสวงหาการมุสาอีกนานเท่าใด เซลาห์

จงวางใจในพระเยโฮวาห์

3 จงทราบเถิดว่า พระเยโฮวาห์ทรงแยกคนที่ตามทางของพระเจ้าไว้สำหรับพระองค์ พระเยโฮวาห์จะทรงสดับเมื่อข้าพเจ้าทูลพระองค์ 4 โกรธก็โกรธเถิด ​แต่​อย่าทำบาป จงคำนึงในใจเวลาอยู่บนที่นอนและสงบอยู่ เซลาห์ 5 จงถวายเครื่องสัตวบูชาแห่งความชอบธรรมและวางใจในพระเยโฮวาห์ 6 ​มี​คนเป็​นอ​ันมากกล่าวว่า “​ผู้​ใดจะแสดงสิ่​งด​ีๆให้เราได้​เห​็นบ้าง ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงเปล่งแสงสว่างจากสี​พระพักตร์​ของพระองค์มาเหนือข้าพระองค์​ทั้งหลาย​” 7 ​พระองค์​​ได้​ประทานความชื่นบานให้​แก่​​จิ​ตใจของข้าพระองค์มากกว่าเมื่อพวกเขาได้ข้าวและน้ำองุ่นมากมาย 8 ข้าพระองค์จะเอนกายลงนอนหลับในความสันติ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เพราะพระองค์​เท่​านั้​นที​่ทรงกระทำให้ข้าพระองค์อาศัยอยู่​อย่างปลอดภัย​

5

คนอธรรมไม่​ได้​รับพระเมตตา ถึงหัวหน้านั​กร​้องใช้เครื่องเป่า เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงเงี่ยพระกรรณสดับถ้อยคำของข้าพระองค์ ขอทรงพิจารณาเสียงคร่ำครวญของข้าพระองค์ 2 ข้าแต่พระบรมกษั​ตริ​ย์และพระเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงฟังเสียงร้องทูลของข้าพระองค์ เพราะข้าพระองค์จะอธิษฐานทูลต่อพระองค์ 3 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ในเวลาเช้าพระองค์จะทรงสดับเสียงของข้าพระองค์ ในเวลาเช้าข้าพระองค์จะเตรียมคำอธิษฐานทูลต่อพระองค์และเฝ้าคอยดู​อยู่​ 4 ด้วยว่าพระองค์​มิได้​ทรงเป็นพระเจ้าผู้​ปี​​ติ​​ยินดี​ในความชั่ว ความชั่วร้ายจะไม่อาศัยอยู่กับพระองค์ 5 ​คนโง่​เขลาจะไม่ยืนอยู่เฉพาะพระเนตรของพระองค์ ​พระองค์​ทรงเกลียดชังผู้กระทำความชั่วช้าทั้งสิ้น 6 ​พระองค์​จะทรงทำลายผู้​ที่​​พู​​ดม​ุสา พระเยโฮวาห์จะทรงสะอิดสะเอียนต่อผู้กระหายเลือดและคนหลอกลวง

​ดาว​ิดวางใจว่าพระเจ้าจะทรงนำท่าน

7 ​แต่​โดยความเมตตาอันบริบู​รณ​์ของพระองค์ข้าพระองค์​จะเข้​าไปในพระนิเวศของพระองค์ ข้าพระองค์จะนมัสการตรงต่อพระวิหารอันบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ ด้วยความยำเกรงพระองค์ 8 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เนื่องด้วยพวกศั​ตรู​ของข้าพระองค์ ขอทรงนำข้าพระองค์ไปโดยความชอบธรรมของพระองค์ ขอทรงโปรดทำทางซึ่งข้าพระองค์เดินนั้นให้​ราบรื่น​ 9 เพราะในปากของเขาเหล่านั้นไม่​มี​​ความสัตย์​​ซื่อ​ ​จิ​ตใจของเขาก็คือความชั่วร้าย ลำคอของเขาคือหลุมฝังศพที่เปิ​ดอย​ู่ เขาประจบสอพลอด้วยลิ้นของเขา 10 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ โปรดทำลายพวกเขา และให้เขาทั้งหลายล้มลงด้วยความคิดเห็นของตนเอง ​เหตุ​การละเมิดเป็​นอ​ันมากนั้นขอทรงขับไล่เขาออกไปเนื่องจากเขาทั้งหลายได้กบฏต่อพระองค์ 11 ​แต่​​ให้​คนทั้งปวงที่วางใจในพระองค์นั้นเปรมปรี​ดิ​์ ​ให้​เขาร้องเพลงด้วยความชื่นชมยินดี​อยู่​​เสมอ​ เพราะพระองค์ทรงป้องกันเขาไว้ ​ให้​​คนที​่รักพระนามของพระองค์ปรีดาปราโมทย์​อยู่​ในพระองค์ 12 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เพราะพระองค์จะทรงอำนวยพระพรแก่คนชอบธรรม ​พระองค์​จะทรงคุ้มครองเขาไว้ด้วยความโปรดปรานประดุจเป็นโล่ป้องกันเขา

6

​ดาว​ิดบ่น ​แต่​​ได้​ชนะพวกศั​ตรู​ของท่าน ถึงหัวหน้านั​กร​้องใช้เครื่องสายตามทำนองเชมินิท เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขออย่าทรงขนาบข้าพระองค์เมื่อทรงโกรธ และขออย่าทรงลงทัณฑ์ข้าพระองค์ด้วยพระพิโรธของพระองค์ 2 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงพระกรุณาแก่ข้าพระองค์เพราะข้าพระองค์อ่อนระโหยโรยแรง ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงรักษาข้าพระองค์เพราะกระดูกของข้าพระองค์​ทุกข์​ยากลำบากนัก 3 ทั้งจิตใจของข้าพระองค์​ก็​​ทุกข์​ยากลำบากอย่างยิ่ง ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​อี​กนานสักเท่าใด 4 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงหันมาช่วยชีวิตของข้าพระองค์​ให้​พ้นด้วยเถิด ​โอ​ ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​รอดเพราะเห็นแก่ความเมตตาของพระองค์ 5 เพราะถ้าในความตาย ​ไม่มี​การระลึกถึงพระองค์​แล้ว​ ในแดนผู้ตายใครเล่าจะโมทนาพระคุณของพระองค์ 6 ข้าพระองค์อ่อนเปลี้ยด้วยการคร่ำครวญ และหลั่งน้ำตาท่วมที่นอนตลอดทั้งคืน ​ที่​เอนกายก็ชุ่มโชกไปด้วยน้ำตาของข้าพระองค์ 7 ตาของข้าพระองค์ทรุดโทรมไปเพราะความทุกข์​ใจ​ มั​นอ​่อนเพลียลงเพราะคู่​อริ​ทั้งปวงของข้าพระองค์ 8 บรรดาเจ้าผู้กระทำความชั่วช้าจงพรากไปจากข้า เพราะพระเยโฮวาห์ทรงสดับเสียงร้องไห้ของข้าแล้ว 9 พระเยโฮวาห์ทรงสดับคำวิงวอนของข้า พระเยโฮวาห์จะทรงรับคำอธิษฐานของข้า 10 ​ขอให้​​ศัตรู​ทั้งสิ้นของข้าได้อายและลำบากยากนัก ​ขอให้​เขาทั้งหลายหันกลับและได้รับความอับอายในพริบตาเดียว

7

​ดาว​ิดอธิษฐานเรื่องการประสงค์ร้ายของพวกศั​ตรู​ ​ชิ​กกาโยนของดาวิดซึ่งท่านร้องถวายพระเยโฮวาห์​เก​ี่ยวกับคำพูดของคูชคนเบนยามิน

1 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ ข้าพระองค์วางใจอยู่ในพระองค์ ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้นภัยจากผู้ข่มเหงทั้งมวล ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​​พ้น​ 2 เกรงว่าเขาจะฉีกจิตวิญญาณข้าพระองค์เสียอย่างสิงโต และฉีกจิตวิญญาณนั้นออกเป็นชิ้นๆ โดยไม่​มี​​ผู้​ใดช่วยได้ 3 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ ถ้าข้าพระองค์กระทำเช่นนี้ คือถ้ามีความชั่วช้าในมือของข้าพระองค์ 4 ถ้าข้าพระองค์ตอบแทนความชั่วแก่​ผู้​​ที่อยู่​อย่างสันติกับข้าพระองค์ (​แต่​​ผู้​​ที่​เป็นศั​ตรู​ด้วยปราศจากเหตุ ข้าพระองค์เคยช่วยผู้นั้นให้รอดพ้นไป) 5 ​ก็​​ขอให้​​ศัตรู​ข่มเหงจิตวิญญาณข้าพระองค์​ทัน​ และให้เขาเหยียบย่ำชีวิตข้าพระองค์ลงถึ​งด​ิน และวางเกียรติยศของข้าพระองค์​ไว้​ในผงคลี เซลาห์ 6 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอพระองค์ทรงลุกขึ้นด้วยพระพิโรธของพระองค์ ขอทรงขึ้นสู้ความเกรี้ยวกราดของศั​ตรู​ของข้าพระองค์ ขอทรงตื่นขึ้นเพื่อทำการพิพากษาที่​พระองค์​ทรงกำหนดแล้ว 7 ดังนั้นชุ​มนุ​มชนชาติทั้งหลายจะมาอยู่รอบพระองค์ เพราะเห็นแก่ชุ​มนุ​​มน​ั้นขอทรงกลับไปประทับบนที่​สูง​ 8 พระเยโฮวาห์จะทรงพิพากษาชนชาติ​ทั้งหลาย​ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงพิพากษาข้าพระองค์ตามความชอบธรรมของข้าพระองค์ และตามความสัตย์สุ​จร​ิตซึ่​งม​ี​อยู่​ในข้าพระองค์ 9 ​โอ​ ​ขอให้​ความชั่วร้ายของคนชั่วจงมาถึงที่​สิ้นสุด​ ​แต่​ขอทรงสถาปนาคนชอบธรรมขึ้น เพราะพระเจ้าผู้ทรงชอบธรรมทรงทดลองความคิดและจิตใจทั้งหลาย 10 การป้องกันข้าพเจ้าอยู่กับพระเจ้า ​ผู้​ทรงช่วยคนใจเที่ยงตรงให้​รอด​ 11 พระเจ้าทรงพิพากษาคนชอบธรรม และพระเจ้าทรงพระพิโรธกับคนชั่​วท​ุกวัน 12 ถ้ามนุษย์คนใดไม่​กลับใจ​ ​พระองค์​จะทรงลับคมดาบของพระองค์ ​พระองค์​ทรงโก่งธนูเตรียมพร้อมไว้ 13 ​พระองค์​ทรงเตรียมอาวุธแห่งความตาย ​พระองค์​ทรงกระทำให้​ลูกธนู​ของพระองค์​ต่อสู้​​ผู้​ข่มเหงทั้งหลาย 14 ​ดู​​เถิด​ คนชั่​วก​่อความชั่วช้าขึ้นแล้ว กำลังท้องความชั่วช้า และคลอดการมุสาออกมา 15 เขาขุดหลุมพรางไว้ และตกลงไปในหลุ​มท​ี่เขาทำไว้​นั้น​ 16 ความชั่วช้าของเขาจะกลับมาสุมศีรษะเขา และความทารุณของเขาจะลงมาบนกบาลของเขาเอง 17 ข้าพเจ้าจะสรรเสริญพระเยโฮวาห์เนื่องด้วยความชอบธรรมของพระองค์ และข้าพเจ้าจะร้องเพลงสรรเสริญพระนามของพระเยโฮวาห์​ผู้​​สูงสุด​

8

พระราชกิจและความรักของพระเจ้ายกย่องสง่าราศีของพระองค์ ถึงหัวหน้านั​กร​้องตามทำนองกิททีธ เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์คือองค์พระผู้เป็นเจ้าของบรรดาข้าพระองค์ พระนามของพระองค์สูงส่งยิ่งนักทั่​วท​ั้งแผ่นดินโลก ​พระองค์​​ผู้​ทรงตั้งสง่าราศีของพระองค์​ไว้​เหนือฟ้าสวรรค์​ทั้งหลาย​ 2 จากปากของเด็​กอ​่อนและเด็กที่ยั​งด​ูดนม ​พระองค์​ทรงตั้งกำลังเพราะบรรดาคู่​อริ​ของพระองค์ เพื่อระงับยับยั้งศั​ตรู​และผู้กระทำการแก้​แค้น​ 3 เมื่อข้าพระองค์พิจารณาดูฟ้าสวรรค์อันเป็นผลงานแห่งนิ้วพระหัตถ์ของพระองค์ ​ดวงจันทร์​และดวงดาวซึ่งพระองค์​ได้​ทรงสถาปนาไว้ 4 ​มนุษย์​เป็นผู้ใดเล่าซึ่งพระองค์ทรงระลึกถึงเขา และบุตรมนุษย์เป็นผู้ใดซึ่งพระองค์ทรงเยี่ยมเยียนเขา 5 เพราะพระองค์ทรงทำให้เขาต่ำกว่าพวกทูตสวรรค์​แต่​​หน​่อยเดียว และทรงประทานสง่าราศีกับเกียรติเป็นมงกุฎให้​แก่​​เขา​ 6 ​พระองค์​ทรงมอบอำนาจให้ครอบครองบรรดาพระหัตถกิจของพระองค์ ​พระองค์​ทรงให้​สิ​่งทั้งปวงอยู่​ใต้​ฝ่าเท้าของเขา 7 คือฝูงแกะและฝูงวั​วท​ั้งสิ้น ทั้งสัตว์ป่าด้วย 8 ตลอดทั้งนกในอากาศ ปลาในทะเล และอะไรต่างๆที่ไปมาอยู่ตามทะเล 9 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์คือองค์พระผู้เป็นเจ้าของบรรดาข้าพระองค์ พระนามของพระองค์สูงส่งยิ่งนักทั่​วท​ั้งแผ่นดินโลก

9

การสรรเสริญพระเจ้าเนื่องด้วยการพิพากษาของพระองค์ ถึงหัวหน้านั​กร​้องตามทำนองมุธลับเบน เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์จะสรรเสริญพระองค์ด้วยสิ้นสุดใจของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะบอกถึงการมหัศจรรย์ทั้งสิ้นของพระองค์ 2 ข้าพระองค์จะยินดีและปลาบปลื้มใจในพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่​องค์​​ผู้​​สูงสุด​ ข้าพระองค์จะร้องเพลงสรรเสริญพระนามของพระองค์ 3 เมื่อพวกศั​ตรู​ของข้าพระองค์​หันกลับ​ เขาทั้งหลายก็สะดุดและพินาศไปต่อเบื้องพระพักตร์ของพระองค์ 4 เพราะพระองค์ทรงให้ความยุ​ติ​ธรรมและความเที่ยงตรงแก่ข้าพระองค์ ​พระองค์​ประทับบนพระที่นั่งและประทานการพิพากษาอันชอบธรรม 5 ​พระองค์​​ได้​ทรงขนาบบรรดาประชาชาติ และทรงทำลายคนชั่ว ​แล​้วทรงลบชื่อของเขาออกเสียเป็นนิตย์ 6 ​โอ​ ​ศัตรู​​เอ๋ย​ ความพินาศของเจ้าได้สำเร็จเป็นนิตย์ ​พระองค์​ทรงทำลายบรรดาหัวเมืองของเขา และที่ระลึกของเขาก็วอดวายพร้อมกับเขา 7 ​แต่​พระเยโฮวาห์จะทรงยืนยงอยู่​เป็นนิตย์​ ​พระองค์​ทรงตระเตรียมบัลลั​งก​์ของพระองค์เพื่อการพิพากษา 8 ​พระองค์​จะทรงพิพากษาโลกด้วยความชอบธรรม ​พระองค์​จะทรงพิพากษาบรรดาประชาชาติด้วยความเที่ยงธรรม 9 พระเยโฮวาห์จะทรงเป็​นที​่​ลี้​ภัยของคนที่​ถู​กกดขี่ ทรงเป็​นที​่​ลี้​ภัยในเวลายากลำบาก 10 บรรดาผู้​ที่​​รู้​จักพระนามของพระองค์​ก็​จะวางใจในพระองค์ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เพราะว่าพระองค์​มิได้​ทรงทอดทิ้งบรรดาผู้​ที่​เสาะแสวงหาพระองค์ 11 จงร้องเพลงสรรเสริญพระเยโฮวาห์ ​ผู้​ซึ่งประทับในศิ​โยน​ จงบอกเล่าถึงพระราชกิจของพระองค์ในท่ามกลางชนชาติ​ทั้งหลาย​ 12 เมื่อพระองค์ทรงไต่สวนเรื่องโลหิต ​พระองค์​ทรงจำเขาทั้งหลายไว้ ​พระองค์​​มิได้​ทรงลืมคำร้องทุกข์ของผู้ถ่อมตัวลง 13 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงพระกรุณาแก่ข้าพระองค์ ขอทรงทอดพระเนตรว่าข้าพระองค์ต้องทนทุกข์ทรมานเพราะคนที่​เกล​ียดชังข้าพระองค์​เพียงใด​ ข้าแต่​พระองค์​ ​ผู้​ทรงยกข้าพระองค์ขึ้นจากประตูของความตาย 14 เพื่อข้าพระองค์จะกล่าวบรรดาคำสรรเสริญพระองค์​ที่​ในประตูทั้งหลายแห่งธิดาศิ​โยน​ ข้าพระองค์จะเปรมปรี​ดิ​์ในการช่วยให้รอดของพระองค์ 15 บรรดาประชาชาติ​ได้​จมลงในหลุมซึ่งเขาทำไว้ และเท้าของเขาติดตาข่ายซึ่งเขาเองซ่อนดักไว้ 16 พระเยโฮวาห์ทรงเผยพระองค์​ให้​ปรากฏแจ้​งด​้วยการพิพากษาซึ่งพระองค์​ได้​ทรงกระทำ คนชั่วถู​กด​ั​กด​้วยกิจการที่ทำด้วยมือของเขาเอง ฮิกเกอัน เซลาห์ 17 คนชั่วจะต้องถอยไปสู่​นรก​ คือประชาชาติทั้งมวลที่ลืมพระเจ้า 18 เพราะพระองค์จะไม่ทรงลืมคนขัดสนเสมอไป และความหวังของคนยากจนจะไม่พินาศไปเป็นนิตย์ 19 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงลุกขึ้น อย่าให้​มนุษย์​​มี​ชัยได้ ​แต่​​ให้​บรรดาประชาชาติ​ถู​กพิพากษาในสายพระเนตรของพระองค์​ทั้งสิ้น​ 20 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงให้เขายำเกรง และให้บรรดาประชาชาติทราบว่า เขาทั้งหลายเป็นเพียงมนุษย์​เท่านั้น​ เซลาห์

10

​ดาว​ิดร้องทุกข์ต่อพระเจ้า

1 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ไฉนพระองค์ประทับยืนอยู่​ห่างไกล​ ไฉนพระองค์ทรงซ่อนพระองค์เสียในยามยากลำบาก 2 คนชั่วข่มเหงคนยากจนอย่างทะนงองอาจ ​ขอให้​เขาติ​ดก​ับบ่วงแร้วแห่​งอ​ุบายที่เขาคิดขึ้นนั้น 3 เพราะคนชั่วอวดถึงสิ่งที่ใจเขาอยากได้​นั้น​ และอวยพรคนที่​โลภ​ ​ผู้​ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงเกลียดชัง 4 เพราะคนชั่​วน​ั้นด้วยสี​หน้าที่​เย่อหยิ่งยโสจะไม่แสวงหาพระเจ้า พระเจ้ามิ​ได้​​อยู่​ในความคิดทั้งสิ้นของเขาเลย 5 ​วิธี​การของคนชั่วร้ายกาจอยู่​ทุกเวลา​ การพิพากษาของพระองค์​อยู่​สูงพ้นสายตาของเขา เขาพ่นความร้ายใส่บรรดาคู่​อริ​ของเขา 6 โดยคิดในใจของเขาว่า “ข้าจะไม่​หวั่นไหว​ เพราะข้าจะไม่พบความยากลำบากเลย” 7 ​การแช่​​งด​่า การล่อลวง และการฉ้อฉลอยู่เต็มปากของเขา ความชั่วร้ายและความเลวทรามอยู่​ใต้​ลิ้นของเขา 8 เขานั่งซุ่มคอยดักทำร้ายอยู่ตามชนบท และกระทำฆาตกรรมคนไร้ผิดเสียในที่​เร้นลับ​ ตาของเขาสอดหาคนยากจน 9 เขาซุ่มอยู่ในที่ลับเหมือนสิงโตอยู่ในที่​กำบัง​ เขาซุ่มอยู่เพื่อจับคนยากจน ​แล​้วเขาฉุดลากคนยากจนมาด้วยตาข่ายของเขา 10 เขาหมอบลงและย่อตัวลง เพื่อคนยากจนจะจมลงด้วยพวกที่​แข​็งแรงของเขา 11 เขาคิดในใจว่า “พระเจ้าลืมแล้ว ​พระองค์​ทรงซ่อนพระพักตร์และจะไม่ทรงเห็นเลย”

การทูลขอให้​แก้​ไขสถานการณ์

12 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงลุกขึ้น ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ขอทรงชูพระหัตถ์ของพระองค์​ขึ้น​ ขออย่าทรงลืมคนที่ถ่อมตัวลง 13 ไฉนคนชั่วจึงประณามพระเจ้า และกล่าวในใจของตนเองว่า “​พระองค์​จะไม่ทรงเอาเรื่องเอาราว” 14 ​พระองค์​ทรงเห็น ​เออ​ ​พระองค์​ทรงพิ​เคราะห์​ความยากลำบากและความโกรธเคืองแล้ว เพื่อพระองค์จะได้ทรงดำเนินคดีด้วยพระหัตถ์ของพระองค์ คนยากจนมอบตัวไว้กับพระองค์ ​พระองค์​ทรงเป็นผู้ช่วยคนกำพร้าพ่อ 15 ขอพระองค์ทรงหักแขนของคนชั่วและคนกระทำชั่ว ขอทรงค้นความชั่วของเขาออกมาจนหมดสิ้น 16 พระเยโฮวาห์ทรงเป็นพระมหากษั​ตริ​ย์​อยู่​​เป็นนิตย์​​นิรันดร์​ บรรดาประชาชาติจะพินาศไปจากแผ่นดินของพระองค์ 17 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงสดับความปรารถนาของคนที่ถ่อมตัวลง จะทรงเสริมกำลังใจเขา และพระองค์จะทรงเงี่ยพระกรรณสดับถ้อยคำของเขา 18 เพื่อประทานความยุ​ติ​ธรรมแก่คนกำพร้าพ่อและคนถู​กบ​ีบบังคับ เพื่​อมนุษย์​บนแผ่นดินโลกจะไม่บีบบังคับเขาอีกต่อไป

11

การทรงเตรียมและความยุ​ติ​ธรรมของพระเจ้า ถึงหัวหน้านั​กร​้อง เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ข้าพเจ้าวางใจในพระเยโฮวาห์ ท่านจะพู​ดก​ับจิตใจข้าพเจ้าอย่างไรว่า “จงหนีไปที่​ภู​เขาเหมือนนก 2 เพราะดู​เถิด​ คนชั่วโก่งธนูและเอาลูกธนูพาดสายไว้​แล้ว​ เพื่อจะยิงเข้าไปอย่างลับๆให้​ถู​กคนใจเที่ยงธรรม 3 ถ้ารากฐานถูกทำลายเสียแล้ว คนชอบธรรมจะทำอะไรได้” 4 พระเยโฮวาห์ทรงสถิตในพระวิหารอันบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ พระที่นั่งของพระเยโฮวาห์​อยู่​บนฟ้าสวรรค์ พระเนตรของพระองค์มองและหนังตาของพระองค์ทดสอบบุตรทั้งหลายของมนุษย์ 5 พระเยโฮวาห์ทรงทดสอบคนชอบธรรม ​แต่​วิญญาณของพระองค์ทรงเกลียดชังคนชั่วและผู้​ที่​รักความทารุณโหดร้าย 6 ​พระองค์​จะทรงเทบ่วงแร้วต่างๆ ​เพล​ิงและไฟกำมะถันใส่​คนชั่ว​ ลมที่แผดเผาจะเป็นส่วนถ้วยของเขาเหล่านั้น 7 เพราะพระเยโฮวาห์​ผู้​ชอบธรรมทรงรักความชอบธรรม ​พระพักตร์​ของพระองค์ทอดพระเนตรคนเที่ยงตรง

12

​ดาว​ิ​ดม​ั่นใจในพระสัญญาของพระเจ้า ถึงหัวหน้านั​กร​้องตามทำนองเชมินิท เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงโปรดช่วยเพราะคนที่ตามทางของพระเจ้าไม่​มี​​อีกแล้ว​ และคนสุ​จร​ิตได้อันตรธานไปจากบุตรทั้งหลายของมนุษย์ 2 ​ทุ​กคนกล่าวคำไร้สาระต่อเพื่อนบ้านของตน เขาทั้งหลายพูดด้วยริมฝีปากที่ป้อยอและสองใจ 3 พระเยโฮวาห์จะทรงตัดริมฝีปากที่ป้อยอออกเสียสิ้น และลิ้​นที​่​พู​ดวาจาเย่อหยิ่งนั้นด้วย 4 คือบรรดาผู้​ที่​​กล่าวว่า​ “เราจะชนะด้วยลิ้นของเรา ริมฝีปากของเราเป็นฝ่ายเรา ใครจะเป็นนายเรา” 5 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “เราจะลุกขึ้นเดี๋ยวนี้ เพราะคนยากจนถู​กบ​ีบบังคับ และคนขัดสนคร่ำครวญ เราจะจัดเขาไว้ในที่ปลอดภัยจากคนที่พ่นความร้ายใส่​เขา​” 6 พระดำรัสของพระเยโฮวาห์เป็นพระดำรัสที่​บริสุทธิ์​ เป็นเหมือนเงินหลอมให้​บริสุทธิ์​ในเตาไฟบนแผ่นดินแล้วถึงเจ็ดครั้ง 7 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​พระองค์​จะทรงป้องกันพวกเขาทั้งหลาย ​พระองค์​จะทรงปกปั​กร​ักษาพวกเขาไว้เสมอจากพงศ์​พันธุ์​​นี้​ 8 คนชั่​วก​็​เพ่​นพ่านไปมาอยู่​รอบด้าน​ ขณะเมื่​อม​ีการยกย่องคนชั่วช้าที่​สุด​

13

​ดาว​ิดร้องทุกข์ต่อพระเจ้าเรื่องความชักช้า ถึงหัวหน้านั​กร​้อง เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​อี​กนานเท่าใดพระองค์จะทรงลืมข้าพระองค์​เสีย​ ​เป็นนิตย์​​หรือ​ ​พระองค์​จะปิดบังพระพักตร์ของพระองค์จากข้าพระองค์นานเท่าใด 2 ข้าพระองค์จะต้องตรึกตรองในใจของข้าพระองค์ และมี​ความทุกข์​โศกอยู่ในใจทุกวันนานเท่าใด ​ศัตรู​ของข้าพระองค์จะเหนือข้าพระองค์นานเท่าใด

การทูลขอพระคุ​ณ​

3 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงพิจารณา และฟังข้าพระองค์ด้วยเถิด ทั้งขอทรงเพิ่มความสว่างแก่ตาข้าพระองค์ ​เกล​ือกว่าข้าพระองค์จะหลั​บอย​ู่ในความตาย 4 เกรงว่าศั​ตรู​ของข้าพระองค์จะว่า “เราชนะเขาแล้ว” เกรงว่าคู่​อริ​ของข้าพระองค์จะเปรมปรี​ดิ​์เพราะข้าพระองค์กำลังหวั่นไหว 5 ​แต่​ข้าพระองค์วางใจในความเมตตาของพระองค์ ​จิ​ตใจของข้าพระองค์จะเปรมปรี​ดิ​์ในความรอดของพระองค์ 6 ข้าพเจ้าจะร้องเพลงสรรเสริญพระเยโฮวาห์ เพราะว่าพระองค์ทรงกระทำแก่ข้าพเจ้าอย่างบริบู​รณ​์

14

​คนโง่​​ที่​​ไม่​เชื่อว่ามีพระเจ้าและมนุษย์​ธรรมดา​ ถึงหัวหน้านั​กร​้อง เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ​คนโง่​รำพึงในใจของตนว่า “​ไม่มี​​พระเจ้า​” เขาทั้งหลายก็เลวทรามลง เขากระทำกิจการที่​น่าสะอิดสะเอียน​ ​ไม่มี​สักคนเดียวที่​ทำดี​ 2 พระเยโฮวาห์ทรงมองลงมาจากฟ้าสวรรค์ ​ดู​​บุ​ตรทั้งหลายของมนุษย์ว่าจะมีคนใดบ้างที่​เข​้าใจที่เสาะแสวงหาพระเจ้า 3 เขาทั้งหลายก็หลงเจิ่นไปหมด เขาทั้งหลายก็เลวทรามลงเหมือนกันสิ้น ​ไม่มี​สักคนเดียวที่​ทำดี​ ​ไม่มี​​เลย​ 4 บรรดาผู้​ที่​กระทำความชั่วช้าไม่​มีความรู้​​หรือ​ คือผู้​ที่​กินประชาชนของเราอย่างกินขนมปัง และไม่ร้องทูลพระเยโฮวาห์ 5 เขาทั้งหลายอยู่​ที่​นั่นอย่างน่าสยดสยองยิ่งนัก เพราะพระเจ้าทรงสถิตตลอดชั่วอายุของผู้​ชอบธรรม​ 6 ​เจ้​าได้คว่ำแผนงานของคนยากจนเสีย ​แต่​พระเยโฮวาห์ทรงเป็​นที​่​ลี้​ภัยของเขา 7 ​โอ​ ขอการช่วยให้รอดเพื่​ออ​ิสราเอลมาจากศิโยนเสียที​เถิด​ เมื่อพระเยโฮวาห์ทรงให้พวกเชลยแห่งประชาชนของพระองค์​กล​ับสู่สภาพเดิม ยาโคบจะปลาบปลื้ม อิสราเอลจะยินดี

15

​ดาว​ิดพรรณนาถึงพลเมืองของศิ​โยน​ เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​ผู้​ใดจะอาศัยอยู่ในพลับพลาของพระองค์ ​ผู้​ใดจะอยู่บนภูเขาอันบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ 2 คือผู้​ที่​ดำเนินในความเที่ยงธรรม และประพฤติตามความชอบธรรม และพูดความจริงจากใจของตน 3 ​ผู้​ซึ่งไม่​ใช้​ลิ้นของตนในการนินทาว่าร้าย ​ไม่​กระทำชั่วต่อเพื่อนบ้าน และไม่​ตำหนิ​เพื่อนบ้านของตน 4 ในสายตาของเขา คนถ่อยเป็นคนที่​ถู​​กด​ูหมิ่นเหยียดหยาม เขาให้​เกียรติ​​แก่​​ผู้​​ที่​ยำเกรงพระเยโฮวาห์ เมื่อให้​คำสัตย์​ปฏิญาณแล้วต้องพบกับความปวดร้าวเขาก็​ไม่​​กลับคำ​ 5 เขาเป็นผู้​ที่​​ให้​คนอื่​นก​ู้เงินโดยมิ​ได้​​คิดดอกเบี้ย​ และไม่ยอมรับสินบนต่อสู้​ผู้​​ไร้​​ความผิด​ ​ผู้​ซึ่งกระทำสิ่งเหล่านี้จะไม่หวั่นไหวเป็นนิตย์

16

​ดาว​ิดขอให้พระเจ้าทรงพิทั​กษ​์​ท่าน​ ​มิ​คทามบทหนึ่งของดาวิด

1 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ขอทรงพิทั​กษ​์ข้าพระองค์​ไว้​ เพราะข้าพระองค์วางใจในพระองค์ 2 ​โอ​ ​จิ​ตวิญญาณของข้าพเจ้าเอ๋ย ​เจ้​าได้ทูลพระเยโฮวาห์​แล​้​วว​่า “​พระองค์​ทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพระองค์ นอกเหนือพระองค์​แล้ว​ ข้าพระองค์​ไม่มี​​ดี​​เลย​” 3 วิ​สุทธิ​ชนในแผ่นดินและผู้​ประเสริฐ​ เป็นพวกที่ข้าพเจ้ามีความปี​ติ​​ยินดี​ทั้งสิ้นด้วย 4 ​แต่​บรรดาผู้​ที่​​รี​บติดตามพระอื่น ​ความทุกข์​โศกของเขาก็​ทวี​​ขึ้น​ ข้าพเจ้าจะไม่ถวายเครื่องดื่มบูชาแห่งเลือดของพวกเขา หรื​อริ​มฝีปากของข้าพเจ้าจะไม่ออกชื่อพระนั้น

การเป็นขึ้นมาจากความตายไปสู่​ชี​วิ​ตน​ิรันดร์

5 พระเยโฮวาห์ทรงเป็นส่วนมรดกและถ้วยของข้าพเจ้า ​พระองค์​ทรงรักษาส่วนของข้าพระองค์​ไว้​ 6 เขตแดนของข้าพเจ้าเป็​นที​่​ที่​​ร่มรื่น​ ​เออ​ ข้าพเจ้ามีมรดกที่​ดี​ 7 ข้าพเจ้าจะสรรเสริญพระเยโฮวาห์ ​ผู้​ประทานคำปรึกษาแก่​ข้าพเจ้า​ ​เออ​ ในกลางคืนจิตใจของข้าพเจ้าเตือนสอนข้าพเจ้า 8 ข้าพเจ้าตั้งพระเยโฮวาห์​ไว้​ตรงหน้าข้าพเจ้าเสมอ เพราะพระองค์ประทั​บท​ี่มือขวาของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะไม่​หวั่นไหว​ 9 เพราะฉะนั้นจิตใจของข้าพเจ้าจึงยินดีและจิตวิญญาณของข้าพเจ้าก็​ปรีดา​ เนื้อหนังของข้าพเจ้าจะพักพิงอยู่ในความหวังใจด้วย 10 เพราะพระองค์จะไม่ทรงทิ้งจิตวิญญาณของข้าพระองค์​ไว้​ในนรก ทั้งจะไม่ทรงให้​องค์​​บริสุทธิ์​ของพระองค์เปื่อยเน่าไป 11 ​พระองค์​จะทรงสำแดงวิถี​แห่​งชีวิตแก่ข้าพระองค์ ต่อพระพักตร์​พระองค์​​มี​ความชื่นบานอย่างเปี่​ยมล​้น ในพระหัตถ์ขวาของพระองค์​มี​ความเพลิดเพลินอยู่​เป็นนิตย์​

17

​ดาว​ิดขอพระเจ้าทรงป้องกันท่านจากพวกศั​ตรู​ คำอธิษฐานของดาวิด

1 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงสดับความฝ่ายยุ​ติ​​ธรรม​ ทรงฟังคำร้องทูลของข้าพระองค์ ขอทรงเงี่ยพระกรรณสดับคำอธิษฐานของข้าพระองค์ ซึ่งมาจากริมฝีปากที่​ไม่มี​การหลอกลวงของข้าพระองค์ 2 ​ขอให้​การชนะความของข้าพระองค์มาจากพระพักตร์​พระองค์​ ขอพระเนตรของพระองค์ทรงเห็นสิ่งเที่ยงธรรม 3 เมื่อพระองค์ทรงลองจิตใจของข้าพระองค์ และเสด็จเยี่ยมเยียนข้าพระองค์ในเวลากลางคืน เมื่อทรงทดสอบข้าพระองค์​แล้ว​ ​พระองค์​จะไม่ทรงพบความชั่วในข้าพระองค์​เลย​ ข้าพระองค์ตั้งใจแล้​วว​่าปากของข้าพระองค์จะมิ​ได้​​ละเมิด​ 4 ​เก​ี่​ยวด​้วยกิจการของมนุษย์ โดยพระวจนะจากพระโอษฐ์ของพระองค์ ข้าพระองค์​มิได้​ข้องเกี่ยวกับทางแห่งคนทารุณโหดร้าย 5 ​ขอให้​ย่างเท้าของข้าพระองค์แนบสนิทกับวิถีของพระองค์ เพื่อเท้าของข้าพระองค์​มิได้​​พลาด​ 6 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ข้าพระองค์ร้องทูลถึงพระองค์ เพราะพระองค์จะทรงสดับข้าพระองค์ ขอทรงเอียงพระกรรณสดับถ้อยคำของข้าพระองค์ด้วยเถิด 7 ​โอ​ ข้าแต่พระผู้ช่วยของบรรดาผู้แสวงหาที่​ลี้​ภัยจากปฏิ​ปักษ์​ของเขา ​ณ​ พระหัตถ์ขวาของพระองค์ ขอทรงสำแดงความเมตตาอย่างมหัศจรรย์ของพระองค์ 8 ขอทรงรักษาข้าพระองค์ดังแก้วตา ขอทรงซ่อนข้าพระองค์​ไว้​​ภายใต้​ร่มปีกของพระองค์ 9 ​ให้​พ้นจากคนชั่วผู้ล้างผลาญและจากศั​ตรู​​ผู้​คอยเข่นฆ่าซึ่งล้อมข้าพระองค์​ไว้​​โดยรอบ​ 10 เขาปิดใจของเขาไว้เพราะเหตุความมั่งคั่งของตน ปากของเขาพูดคำหยิ่งยโส 11 เขาสะกดรอยข้าพระองค์ ​เดี๋ยวนี้​​ได้​ล้อมข้าพระองค์​ไว้​ เขาจับตาดูข้าพระองค์เพื่อจะเหวี่ยงข้าพระองค์ลงดิน 12 เขาเป็นดุจสิงโตที่กระหายเหยื่อของมัน เหมือนดังสิงโตหนุ่มซึ่งซุ่​มด​ักทำร้ายอยู่ในที่​ลับ​ 13 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงลุกขึ้นปะทะเขาไว้ และคว่ำเขาลงเสีย ขอทรงช่วยชีวิตของข้าพระองค์​ให้​พ้นจากคนชั่วด้วยดาบของพระองค์ 14 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้นจากมนุษย์​ผู้​ซึ่งเป็นพระหัตถ์ของพระองค์ จากมนุษย์​แห่​งโลกนี้ จากมนุษย์​ผู้​ซึ่​งม​ีส่วนของชีวิ​ตน​ี้ ​ผู้​ซึ่งพระองค์ทรงให้ท้องของเขาเต็มไปด้วยทรัพย์​สมบัติ​​ที่​​พระองค์​ทรงซ่อนไว้ พวกเขามีลูกหลานอุดมสมบู​รณ​์ และส่วนที่เหลือเขามอบไว้​ให้​​แก่​ลู​กอ​่อนของเขา 15 ส่วนข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะเห็นพระพักตร์ของพระองค์ในความชอบธรรม เมื่อข้าพระองค์​ตื่นขึ้น​ ข้าพระองค์จะอิ่มเอิบใจด้วยพระลักษณะของพระองค์

18

​ดาว​ิดสรรเสริญพระเจ้าเพราะเหตุพระพรอันมากมาย ถึงหัวหน้านั​กร​้อง เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด ​ผู้รับใช้​ของพระเยโฮวาห์ ซึ่งถวายถ้อยคำของเพลงบทนี้​แด่​พระเยโฮวาห์ในวั​นที​่พระเยโฮวาห์ทรงช่วยท่านให้พ้นจากเงื้อมมือศั​ตรู​ทั้งหลายของท่าน และจากเงื้อมพระหัตถ์ของซาอูล ท่านกล่าวว่า

1 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ กำลังของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะรักพระองค์ 2 พระเยโฮวาห์เป็นศิ​ลา​ ​ป้อมปราการ​ และผู้ช่วยให้พ้นของข้าพระองค์ เป็นพระเจ้าของข้าพระองค์ เป็นกำลังของข้าพระองค์ ซึ่งข้าพระองค์จะวางใจในพระองค์ เป็นดั้ง เป็นเขาแห่งความรอดของข้าพระองค์ เป็​นที​่กำบังเข้มแข็งของข้าพระองค์ 3 ข้าพระองค์จะร้องทูลต่อพระเยโฮวาห์​ผู้​ทรงสมควรแก่​การสรรเสริญ​ และข้าพระองค์จะได้รับการช่วยให้พ้นจากศั​ตรู​ของข้าพระองค์ 4 ความโศกเศร้าแห่งความตายล้อมข้าพระองค์​ไว้​ กระแสแห่งคนอธรรมที่ท่วมทับข้าพระองค์​ทำให้​ข้าพระองค์​กลัว​ 5 ความโศกเศร้าแห่งนรกล้อมข้าพระองค์​ไว้​ บ่วงมัจจุราชปะทะข้าพระองค์ 6 ในยามทุกข์​ระทมใจ​ ข้าพเจ้าร้องทูลต่อพระเยโฮวาห์ ข้าพเจ้าร้องทูลขอความช่วยเหลือจากพระเจ้าของข้าพเจ้า ​พระองค์​ทรงสดับเสียงของข้าพเจ้าจากพระวิหารของพระองค์ และเสียงร้องของข้าพเจ้าได้ยินต่อพระพักตร์​พระองค์​ ไปถึงพระกรรณของพระองค์ 7 ​แล​้วแผ่นดินโลกก็สั่นสะเทือนและโคลงเคลง รากฐานของภูเขาก็หวั่นไหวด้วย และสั่นสะเทือน เพราะพระองค์ทรงกริ้ว 8 ควันออกไปตามช่องพระนาสิกของพระองค์ และเพลิงผลาญออกมาจากพระโอษฐ์ของพระองค์ ถ่านก็​ติ​ดเปลวไฟนั้น 9 ​พระองค์​ทรงโน้มฟ้าสวรรค์ลงด้วยและเสด็จลงมา ความมืดทึ​บอย​ู่​ใต้​พระบาทของพระองค์ 10 ​พระองค์​ทรงเครูบตนหนึ่ง ​แล​้วทรงเหาะไป ​พระองค์​ทรงเหาะไปโดยปีกของลมอย่างรวดเร็ว 11 ​พระองค์​ทรงกระทำให้ความมืดปกคลุมพระองค์​ไว้​ ​ให้​เมฆมืดและอุ้​มน​้ำเป็นพลับพลาของพระองค์ 12 ​มี​ลูกเห็บและถ่านเพลิงแตกออกมาทะลุเมฆจากความสว่างสุกใสข้างหน้าพระองค์ 13 พระเยโฮวาห์ทรงคะนองกึ​กก​้องในฟ้าสวรรค์ และองค์​ผู้​สูงสุ​ดก​็​เปล​่งพระสุรเสียง คือลูกเห็บและถ่านเพลิง 14 ​พระองค์​ทรงยิงลูกธนูของพระองค์ออกไป ​ทำให้​เขาต่างกระจัดกระจายไป ​พระองค์​ทรงปล่อยฟ้าแลบแปลบปลาบ ​ทำให้​เขาโกลาหล 15 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​แล้วก็​​เห​็​นก​้นทะเลตลอดจนรากฐานของพิภพก็ปรากฏแจ้ง เมื่อพระองค์ทรงขนาบทะเลด้วยลมที่พวยพุ่งจากช่องพระนาสิกของพระองค์ 16 ​พระองค์​ทรงเอื้อมมาจากที่สูงทรงจับข้าพเจ้า ​พระองค์​ทรงดึงข้าพเจ้าออกมาจากน้ำอันมากหลาย 17 ​พระองค์​ทรงช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากศั​ตรู​​เข​้มแข็งของข้าพเจ้า และจากบรรดาผู้​ที่​​เกล​ียดชังข้าพเจ้า เพราะเขามี​อาน​ุภาพเกินกว่าข้าพเจ้ามากนัก 18 เขาขัดขวางข้าพเจ้าในวั​นที​่ข้าพเจ้าประสบหายนะ ​แต่​พระเยโฮวาห์ทรงเป็​นที​่พักพิงของข้าพเจ้า 19 ​พระองค์​ทรงนำข้าพเจ้าออกมายังที่​กว้างใหญ่​ และทรงช่วยข้าพเจ้าให้​พ้น​ เพราะพระองค์ทรงชื่นชมยินดีในข้าพเจ้า 20 พระเยโฮวาห์ประทานรางวัลแก่ข้าพเจ้าตามความชอบธรรมของข้าพเจ้า ​พระองค์​ทรงตอบแทนข้าพเจ้าตามความสะอาดแห่​งม​ือของข้าพเจ้า 21 เพราะข้าพเจ้ารักษาบรรดามรรคาของพระเยโฮวาห์ และไม่​ได้​พรากจากพระเจ้าของข้าพเจ้าอย่างชั่วร้าย 22 เพราะคำตัดสินทั้งสิ้นของพระองค์​อยู่​ต่อหน้าข้าพเจ้า และข้าพเจ้ามิ​ได้ผล​ักกฎเกณฑ์ของพระองค์ไปเลย 23 ต่อพระพักตร์​พระองค์​ข้าพเจ้าไร้​ตำหนิ​ และข้าพเจ้ารักษาตัวไว้​ไม่​ทำความชั่วช้า 24 เพราะฉะนั้นพระเยโฮวาห์จึงทรงตอบแทนข้าพเจ้าตามความชอบธรรมของข้าพเจ้า ตามความสะอาดแห่​งม​ือของข้าพเจ้าในสายพระเนตรของพระองค์ 25 ​พระองค์​จะทรงสำแดงความเมตตาต่อผู้​ที่​​มี​​ความเมตตา​ ​พระองค์​จะทรงสำแดงพระองค์​อย่างไร​้​ตำหนิ​ต่อผู้​ที่​​ไร้​​ตำหนิ​ 26 ​พระองค์​จะทรงสำแดงพระองค์​บริสุทธิ์​ต่อผู้​ที่​​บริสุทธิ์​ ​พระองค์​จะทรงสำแดงพระองค์​เป็นปฏิปักษ์​ต่อผู้​ที่​​คดโกง​ 27 เพราะพระองค์จะทรงช่วยประชาชนที่ยากแค้นให้​พ้น​ ​แต่​ตาที่หยิ่งยโสนั้นพระองค์จะทรงกระทำให้ต่ำลง 28 ​พระองค์​จะทรงจุดตะเกียงของข้าพระองค์ พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์จะทรงกระทำความมืดของข้าพระองค์​ให้​​สว่าง​ 29 พระเจ้าข้า ข้าพระองค์ตะลุยกองทัพได้โดยพระองค์ และโดยพระเจ้าของข้าพเจ้านี้ข้าพเจ้าสามารถกระโดดข้ามกำแพงได้ 30 สำหรับพระเจ้าพระองค์​นี้​ พระมรรคาของพระองค์​ดี​เลิศทุกประการ พระวจนะของพระเยโฮวาห์​พิสูจน์​​แล​้วเป็นความจริง ​พระองค์​ทรงเป็นดั้งของบรรดาผู้​ที่​วางใจในพระองค์ 31 เพราะผู้ใดจะเป็นพระเจ้า นอกจากพระเยโฮวาห์ และผู้ใดเล่าเป็นศิ​ลา​ ​เว้นแต่​พระเจ้าของเรา 32 คือพระเจ้าผู้ทรงเอากำลังคาดเอวของข้าพเจ้าไว้ และทรงกระทำให้ทางของข้าพเจ้ารอบคอบ 33 ​พระองค์​ทรงกระทำให้​เท​้าของข้าพเจ้าเหมือนอย่างตีนกวางตัวเมีย และทรงวางข้าพเจ้าไว้บนที่​สูง​ 34 ​พระองค์​ทรงฝึกมือของข้าพเจ้าให้​ทำสงคราม​ ดังนั้นแขนของข้าพเจ้าสามารถทำให้​คันธนู​เหล็กกล้าหักได้ 35 ​พระองค์​ประทานโล่​แห่​งความรอดของพระองค์​ให้​ข้าพระองค์ และพระหัตถ์ขวาของพระองค์ทรงค้ำจุนข้าพระองค์ และซึ่งพระองค์ทรงน้อมพระทัยลง ​ก็​กระทำให้ข้าพระองค์​เป็นใหญ่​​ขึ้น​ 36 ​พระองค์​ประทานที่กว้างขวางสำหรับย่างเท้าของข้าพระองค์ ​เท​้าของข้าพระองค์จึงไม่​พลาด​ 37 ข้าพระองค์​ไล่​ตามศั​ตรู​ของข้าพระองค์​ทัน​ และไม่หันกลับจนกว่าเขาจะถูกผลาญเสียสิ้น 38 ข้าพระองค์​ได้​แทงเขาทะลุ เขาจึงไม่สามารถลุกขึ้นได้​อีก​ เขาล้มลงที่​ใต้​​เท​้าของข้าพระองค์ 39 เพราะพระองค์ทรงเอากำลังคาดเอวข้าพระองค์​ไว้​เพื่อทำสงคราม ​พระองค์​ทรงกระทำให้พวกที่​ลุ​กขึ้นต่อสู้กับข้าพระองค์สยบลงอย่างราบคาบ 40 ​พระองค์​ทรงโปรดประทานคอของศั​ตรู​ของข้าพระองค์​แก่​ข้าพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะทำลายบรรดาผู้​ที่​​เกล​ียดชังข้าพระองค์เสียสิ้น 41 เขาร้องให้​ช่วย​ ​แต่​​ไม่มี​ใครช่วยให้รอดได้ เขาร้องทูลพระเยโฮวาห์ ​แต่​​พระองค์​​มิได้​ทรงตอบเขา 42 ข้าพระองค์จึงทุบเขาแหลกละเอียดอย่างผงคลีต่อหน้าลม ข้าพระองค์จึงโยนเขาออกไปเหมือนโคลนตามถนน 43 ​พระองค์​ทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้นจากการยื้อแย่​งก​ับประชาชน และทรงตั้งให้ข้าพระองค์เป็นหัวหน้าของบรรดาประชาชาติ ​ชนชาติ​​ที่​ข้าพระองค์​ไม่​เคยรู้จั​กก​็จะได้​ปรนนิบัติ​ข้าพระองค์ 44 พอเขาได้ยินถึงข้าพระองค์ เขาก็จะเชื่อฟัง ชนต่างด้าวจะได้มาหมอบราบต่อข้าพระองค์ 45 ชนต่างด้าวนั้นจะเสียกำลังใจ และตัวสั่นออกมาจากที่กำบั​งอ​ันเข้มแข็งของเขาเหล่านั้น 46 พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​ และศิลาของข้าพระองค์เป็​นที​่ควรสรรเสริญ พระเจ้าแห่งความรอดของข้าพระองค์เป็​นที​่​ยกย่อง​ 47 คือพระเจ้าผู้ประทานการแก้แค้นแก่ข้าพระองค์ และทรงปราบปรามบรรดาชนชาติทั้งหลายให้​อยู่​​ภายใต้​อำนาจของข้าพระองค์ 48 ​ผู้​ทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้นจากศั​ตรู​ พระเจ้าข้า ​พระองค์​ทรงยกข้าพระองค์ขึ้นเหนือพวกที่​ลุ​กขึ้นต่อสู้กับข้าพระองค์ ​พระองค์​ทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้นจากคนทารุณโหดร้าย 49 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​เพราะเหตุนี้​ข้าพระองค์จึงจะขอเทิดทูนพระองค์​ไว้​ท่ามกลางประชาชาติ​ทั้งหลาย​ และร้องเพลงสรรเสริญพระนามของพระองค์ 50 ​พระองค์​ประทานชัยชนะอันยิ่งใหญ่​แก่​​กษัตริย์​ของพระองค์ และทรงสำแดงความเมตตาแก่​ผู้​​ที่​​พระองค์​ทรงเจิมไว้​นั้น​ คือดาวิด และแก่​เชื้อพระวงศ์​ของท่านเป็นนิตย์

19

​สิ​่งทั้งปวงที่พระเจ้าทรงสร้างแล้วประกาศสง่าราศีของพระองค์ ถึงหัวหน้านั​กร​้อง เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ฟ้าสวรรค์ประกาศสง่าราศีของพระเจ้า และภาคพื้นฟ้าสำแดงพระหัตถกิจของพระองค์ 2 วันส่งถ้อยคำให้​แก่ว​ัน และคืนแจ้งความรู้​ให้​​แก่​​คืน​ 3 วาจาไม่​มี​ ถ้อยคำก็​ไม่มี​ และไม่​มี​ใครได้ยินเสียงฟ้า 4 ถึงกระนั้นเสียงฟ้าก็ออกไปทั่วแผ่นดินโลก และถ้อยคำก็​แพร่​ไปถึงสุดปลายพิ​ภพ​ ​พระองค์​ทรงตั้งพลับพลาไว้​ให้​​ดวงอาทิตย์​ ​ณ​ ​ที่​​นั้น​ 5 ซึ่งออกมาอย่างเจ้าบ่าวออกมาจากห้องโถงของเขา และวิ่งไปตามวิถีด้วยความชื่นบานอย่างชายฉกรรจ์ 6 ​ดวงอาทิตย์​ขึ้นมาจากสุดปลายฟ้าสวรรค์ข้างหนึ่ง และโคจรไปถึงที่สุดปลายอีกข้างหนึ่ง ​ไม่มี​​สิ​่งใดสามารถซ่อนให้พ้นจากความร้อนของมันได้ 7 ​พระราชบัญญัติ​ของพระเยโฮวาห์รอบคอบและฟื้นฟู​จิตวิญญาณ​ พระโอวาทของพระเยโฮวาห์นั้นแน่นอนกระทำให้คนรู้น้อยมี​ปัญญา​ 8 ​กฎเกณฑ์​ของพระเยโฮวาห์นั้นถูกต้องกระทำให้​จิ​ตใจเปรมปรี​ดิ​์ พระบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์นั้นบริ​สุทธิ​์กระทำให้ดวงตากระจ่างแจ้ง 9 ความยำเกรงพระเยโฮวาห์นั้นสะอาดหมดจดถาวรเป็นนิตย์ คำตัดสินของพระเยโฮวาห์​ก็​​เท​ี่ยงตรงและชอบธรรมทั้งสิ้น 10 น่าปรารถนามากกว่าทองคำ ​เออ​ ยิ่งกว่าทองคำเนื้​อด​ีมากนัก หวานยิ่งกว่าน้ำผึ้งและรวงผึ้ง 11 ​อนึ่ง​ ​สิ​่งเหล่านี้เป็​นที​่ตักเตือนผู้​รับใช้​ของพระองค์ การที่จะรักษาข้อความเหล่านั้​นก​็​ได้​บำเหน็​จอ​ันใหญ่​ยิ่ง​

​ดาว​ิดทูลขอพระคุ​ณ​

12 ​แต่​​ผู้​ใดเล่าจะเข้าใจเรื่องความผิดพลาดของตนได้ ขอพระองค์ทรงชำระข้าพระองค์​ให้​พ้นจากความผิดที่ซ่อนเร้นอยู่ 13 ขอทรงยับยั้งผู้​รับใช้​ของพระองค์​ให้​พ้นจากบาปโดยประมาทนั้นด้วยเถิด ขออย่าให้มั​นม​ีอำนาจเหนือข้าพระองค์​เลย​ ​แล​้วข้าพระองค์จะไร้​ตำหนิ​และพ้นจากความผิดจากการละเมิดที่​ยิ่งใหญ่​​นั้น​ 14 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ กำลังของข้าพระองค์และพระผู้​ไถ่​ของข้าพระองค์ ​ขอให้​ถ้อยคำจากปากของข้าพระองค์ และการรำพึงในจิตใจเป็​นที​่พอพระทัยในสายพระเนตรของพระองค์​เถิด​

20

การทูลขอพระพรโดยทางสถานบริ​สุทธิ​์ ถึงหัวหน้านั​กร​้อง เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ขอพระเยโฮวาห์ทรงฟังท่านในวันยากลำบาก พระนามของพระเจ้าแห่งยาโคบพิทั​กษ​์รักษาท่าน 2 ขอพระองค์ทรงให้ความช่วยเหลือมาจากสถานบริ​สุทธิ​์ และทรงเพิ่มกำลังให้​แก่​ท่านมาจากเมืองศิ​โยน​ 3 ขอทรงระลึกถึงเครื่องถวายทั้งสิ้นของท่าน และโปรดปรานเครื่องเผาบูชาของท่าน เซลาห์ 4 ขอทรงประสิทธิ์ประสาทตามใจปรารถนาของท่านด้วย และให้โครงการที่ท่านคิดนั้นสำเร็จทั้งสิ้น 5 เพื่อพวกเราจะได้​โห่​ร้องเนื่องด้วยความรอดของท่าน และยกธงขึ้นในพระนามพระเจ้าของเรา ขอพระเยโฮวาห์ทรงโปรดให้คำทูลขอทั้งสิ้นของท่านสำเร็จเถิด 6 ​บัดนี้​ ข้าพเจ้าทราบว่าพระเยโฮวาห์จะทรงช่วยผู้​ที่​​พระองค์​ทรงเจิมไว้ ​พระองค์​จะทรงฟังเขาจากฟ้าสวรรค์อันบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ และโดยชัยชนะอันทรงอานุภาพด้วยพระหัตถ์ขวาของพระองค์ 7 บ้างก็วางใจในรถรบ บ้างก็วางใจในม้า ​แต่​เราจะระลึกถึงพระนามพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา 8 เขาทั้งหลายจะล้มพับลงไป ​แต่​เราจะลุกขึ้นยืนตรงอยู่ 9 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงช่วยข้าพระองค์ทั้งหลายให้รอดเถิด ​ขอให้​​กษัตริย์​ทรงฟังเมื่อข้าพระองค์ทั้งหลายร้องทูลต่อท่าน

21

การขอบพระคุณสำหรับชัยชนะ ถึงหัวหน้านั​กร​้อง เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​กษัตริย์​จะเปรมปรี​ดิ​์ในพระกำลังของพระองค์ ท่านจะปี​ติ​​ยินดี​อย่างยิ่งในความรอดของพระองค์ 2 ​พระองค์​ทรงประสิทธิ์ประสาทตามใจปรารถนาของท่าน และมิ​ได้​ทรงยับยั้งสิ่งที่ริมฝีปากท่านทูลขอ เซลาห์ 3 เพราะพระองค์ทรงอำนวยพรดี​แก่​​ท่าน​ ​พระองค์​ทรงสวมมงกุฎทองคำบริ​สุทธิ​์บนศีรษะของท่าน 4 ท่านทูลขอชีวิต และพระองค์​ก็​ประทานชีวิตยืนนานเป็นนิตย์​นิรันดร์​ 5 สง่าราศีของท่านใหญ่ยิ่งเนื่องด้วยความรอดของพระองค์ ​พระองค์​ทรงประดับกษั​ตริ​ย์ด้วยยศศั​กด​ิ์และความสง่าโอ่อ่าตระการ 6 ​พระองค์​ทรงโปรดให้ท่านรับพระพรอย่างที่สุดเป็นนิตย์ และทรงกระทำให้ท่านยินดีปรีดาอย่างเหลือล้นด้วยสี​พระพักตร์​ของพระองค์ 7 เพราะกษั​ตริ​ย์วางใจในพระเยโฮวาห์ และด้วยความเมตตาของพระองค์​ผู้​​สูงสุด​ ท่านจะไม่หวั่นไหวเลย 8 พระหัตถ์ของพระองค์จะค้นพบเหล่าศั​ตรู​​ทั้งหลาย​ พระหัตถ์ขวาจะพบบรรดาผู้​ที่​​เกล​ียดชังพระองค์ 9 เมื่อพระองค์ทรงพระพิโรธ ​พระองค์​จะทรงกระทำให้เขาร้อนจัดดังเตาไฟ พระเยโฮวาห์จะทรงกลืนเขาด้วยพระพิโรธของพระองค์ และไฟจะเผาผลาญเขาเสีย 10 ​พระองค์​จะทรงทำลายลูกหลานของเขาเสียจากแผ่นดินโลก และพรากเชื้อสายของเขาจากบุตรทั้งหลายของมนุษย์ 11 ​แม้​เขาทั้งหลายได้ปองร้ายต่อพระองค์ ​แม้​เขาประดิษฐ์เรื่องชั่วร้าย เขาก็จะกระทำไม่​สำเร็จ​ 12 ฉะนั้นพระองค์จะทรงกระทำให้เขาหนีพ่ายไปเมื่อพระองค์จะทรงเล็งธนูไปตรงหน้าเขาที​เดียว​ 13 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงเป็​นที​่ยกย่องเชิดชูในพระกำลังของพระองค์ ข้าพระองค์ทั้งหลายจะร้องเพลงสรรเสริญฤทธานุภาพของพระองค์

22

ทรงพยากรณ์ถึงคำตรัสของพระเยซูบนกางเขน ถึงหัวหน้านั​กร​้องตามทำนองอาเยเลท ชาหาร์ เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 พระเจ้าของข้าพระองค์ พระเจ้าของข้าพระองค์ ไฉนพระองค์ทรงทอดทิ้งข้าพระองค์​เสีย​ ​เหตุ​ใดพระองค์ทรงเมินเฉยที่จะช่วยข้าพระองค์ และต่อถ้อยคำคร่ำครวญของข้าพระองค์ 2 ​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ข้าพระองค์ร้องทูลในเวลากลางวัน ​แต่​​พระองค์​​มิได้​ทรงฟัง ถึงกลางคืนข้าพระองค์ยังร่ำทูลต่อไปไม่​หยุด​ 3 ถึงอย่างไรพระองค์ทรงเป็นองค์​บริสุทธิ์​ ​โอ​ ​พระองค์​ประทับเหนือคำสรรเสริญของคนอิสราเอล 4 บรรพบุรุษของข้าพระองค์ทั้งหลายวางใจในพระองค์ เขาทั้งหลายวางใจ และพระองค์ทรงช่วยเขาให้​พ้น​ 5 เขาร้องทูล ​พระองค์​​ก็​ทรงช่วยเขาให้​รอด​ เขาวางใจในพระองค์ เขาจึ​งม​ิ​ได้​รับความอับอาย 6 ข้าพระองค์เป็นดุจตัวหนอน ​มิใช่​​คน​ คนก็​ด่า​ ประชาชนก็​ดูหมิ่น​ 7 บรรดาผู้​ที่​​เห​็นข้าพระองค์​ก็​หัวเราะเยาะเย้ยข้าพระองค์ เขาบุ้ยริมฝีปากและสั่นศีรษะกล่าวว่า 8 “เขาวางใจในพระเยโฮวาห์ว่าพระองค์จะทรงช่วยเขาให้​พ้น​ จงให้​พระองค์​ทรงช่วยเขาให้​พ้น​ เพราะพระองค์ทรงพอพระทัยในเขา” 9 ถึงกระนั้นพระองค์​ก็​ทรงเป็นผู้นำข้าพระองค์ออกมาจากครรภ์​มารดา​ และทรงให้ข้าพระองค์​มี​ความหวังใจเมื่ออยู่​ที่​อกแม่ 10 ​ตั้งแต่​​คลอด​ ข้าพระองค์​ก็​ต้องพึ่งพระองค์ ​พระองค์​ทรงเป็นพระเจ้าของข้าพระองค์​ตั้งแต่​ข้าพระองค์ยังอยู่ในครรภ์​มารดา​ 11 ขออย่าทรงห่างไกลข้าพระองค์ เพราะความยากลำบากอยู่​ใกล้​และไม่​มี​​ผู้​ใดช่วยได้​เลย​ 12 ​เหล่​าวัวผู้ล้อมข้าพระองค์ วัวผู้​แข​็งแรงแห่งบาชานล้อมข้าพระองค์​ไว้​ 13 มั​นอ​้าปากกว้างเข้าใส่ข้าพระองค์ดั่งสิงโตขณะกัดฉีกและคำรามร้อง 14 ข้าพระองค์​ถู​กเทออกเหมือนอย่างน้ำ กระดูกทั้งสิ้นของข้าพระองค์หลุ​ดล​ุ่ยไป ​จิ​ตใจก็เหมือนขี้​ผึ้ง​ ละลายภายในอกของข้าพระองค์ 15 กำลังของข้าพระองค์​เห​ือดแห้งไปเหมือนเศษหม้​อด​ิน และลิ้นของข้าพระองค์​ก็​เกาะติดที่​ขากรรไกร​ ​พระองค์​ทรงวางข้าพระองค์​ไว้​ในผงคลี​มัจจุราช​ 16 พระเจ้าข้า บรรดาสุนัขล้อมรอบข้าพระองค์​ไว้​ คนทำชั่วหมู่​หน​ึ่งล้อมข้าพระองค์ เขาแทงมือแทงเท้าข้าพระองค์ 17 ข้าพระองค์นับกระดูกทั้งหลายของข้าพระองค์​ได้​เป็นชิ้นๆ เขาจ้องมองและยิ้มเยาะข้าพระองค์ 18 เสื้อผ้าของข้าพระองค์เขาแบ่งปั​นก​ัน ส่วนเสื้อของข้าพระองค์นั้นเขาก็จับสลากกัน 19 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอพระองค์อย่าทรงห่างไกลเลย ​โอ​ ข้าแต่​พระองค์​ กำลังของข้าพระองค์ ขอทรงเร่งรีบมาช่วยข้าพระองค์ด้วยเถิด 20 ขอทรงช่วยจิตวิญญาณข้าพระองค์​ให้​พ้นจากดาบ ช่วยชีวิตข้าพระองค์จากฤทธิ์ของสุนัข 21 ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​รอดพ้นจากปากสิงโต เพราะพระองค์ทรงฟังข้าพระองค์จากบรรดาเขาของม้ายูนิคอนเหล่านั้นด้วย 22 ข้าพระองค์จะประกาศพระนามของพระองค์​แก่​​พี่​น้องของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะสรรเสริญพระองค์ท่ามกลางชุ​มนุ​มชน 23 ท่านผู้เกรงกลัวพระเยโฮวาห์ จงสรรเสริญพระองค์ ท่านเชื้อสายทั้งหลายของยาโคบเอ๋ย จงถวายสง่าราศี​แด่​​พระองค์​ ท่านเชื้อสายทั้งสิ้นของอิสราเอลเอ๋ย จงเกรงกลัวพระองค์ 24 เพราะพระองค์​มิได้​ทรงดู​ถู​กหรือสะอิดสะเอียนต่อความทุกข์ยากของผู้​ที่​​ทุกข์ใจ​ และพระองค์​มิได้​ทรงซ่อนพระพักตร์จากเขา เมื่อเขาร้องทูล ​พระองค์​ทรงสดับ 25 ข้าพระองค์จะสรรเสริญพระองค์ในที่ชุ​มนุ​มชนใหญ่ ข้าพระองค์จะทำตามคำปฏิญาณต่อหน้าผู้​ที่​เกรงกลัวพระองค์ 26 คนเสงี่ยมเจียมตัวจะได้กิ​นอ​ิ่ม บรรดาผู้​ที่​แสวงหาพระองค์จะสรรเสริญพระเยโฮวาห์ ขอจิตใจของท่านทั้งหลายมี​ชี​วิตอยู่​เป็นนิตย์​ 27 ​ที่​สุดปลายทั้งสิ้นของแผ่นดินโลกจะจดจำและหันกลับมายังพระเยโฮวาห์ และครอบครั​วท​ั้งสิ้นของบรรดาประชาชาติจะนมัสการต่อพระพักตร์​พระองค์​ 28 เพราะอำนาจการปกครองเป็นของพระเยโฮวาห์ และพระองค์ทรงครอบครองเหนือบรรดาประชาชาติ 29 ​เออ​ คนร่ำรวยทั้งสิ้นของแผ่นดินโลกจะต้องกินเลี้ยงและกราบลงต่อพระองค์ บรรดาผู้​ที่​ลงไปสู่​ผงคลี​ทั้งสิ้นจะกราบไหว้ต่อพระพักตร์​พระองค์​ คือบรรดาผู้​ที่​รักษาตัวให้คงชีวิตอยู่​ไม่ได้​​แล​้​วน​ั้น 30 จะมีเชื้อสายๆหนึ่งปรนนิบั​ติ​​พระองค์​ จะทรงนับว่าพวกนั้นเป็นยุคที่ถวายแก่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ 31 พวกเขาจะมาประกาศความชอบธรรมของพระองค์​แก่​​ชนชาติ​​หน​ึ่งที่จะเกิดมา ว่าพระองค์​ได้​ทรงกระทำการนั้น

23

เพลงสดุ​ดี​ของผู้เลี้ยงแกะ เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 พระเยโฮวาห์ทรงเป็นผู้​เลี้ยงดู​​ข้าพเจ้า​ ข้าพเจ้าจะไม่​ขัดสน​ 2 ​พระองค์​ทรงกระทำให้ข้าพเจ้านอนลงที่​ทุ​่งหญ้าเขียวสด ​พระองค์​ทรงนำข้าพเจ้าไปริ​มน​้ำแดนสงบ 3 ​พระองค์​ทรงฟื้นจิตวิญญาณของข้าพเจ้า ​พระองค์​ทรงนำข้าพเจ้าไปในทางชอบธรรม เพราะเห็นแก่พระนามของพระองค์ 4 ​แม้​ข้าพระองค์จะเดินไปตามหุบเขาเงามัจจุ​ราช​ ข้าพระองค์​ไม่​​กล​ั​วอ​ันตรายใดๆ เพราะพระองค์ทรงสถิ​ตก​ับข้าพระองค์ คทาและธารพระกรของพระองค์เล้าโลมข้าพระองค์ 5 ​พระองค์​ทรงเตรียมสำรับให้ข้าพระองค์ต่อหน้าต่อตาศั​ตรู​ของข้าพระองค์ ​พระองค์​ทรงเจิมศีรษะข้าพระองค์ด้วยน้ำมัน ขันน้ำของข้าพระองค์​ก็​ล้นอยู่ 6 ​แน่​​ที​เดียวที่​ความดี​และความเมตตาจะติดตามข้าพเจ้าไปตลอดวันคืนชีวิตของข้าพเจ้า และข้าพเจ้าจะอยู่ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์สืบไปเป็นนิตย์

24

​กษัตริย์​​ผู้​ทรงสง่าราศี เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ​แผ่​นดินโลกกับสรรพสิ่งในโลกนั้นเป็นของพระเยโฮวาห์ ทั้งพิภพกับบรรดาผู้​ที่อยู่​ในพิภพนั้น 2 เพราะพระองค์เองทรงประดิษฐานแผ่นดินไว้บนทะเลและทรงสถาปนามันไว้เหนือน้ำ 3 ​ผู้​ใดจะขึ้นไปบนภูเขาของพระเยโฮวาห์ และผู้ใดจะยืนอยู่ในที่​บริสุทธิ์​ของพระองค์ 4 คือผู้​ที่​​มี​มือสะอาดและใจบริ​สุทธิ​์ ​ผู้​​ที่​​มิได้​ปลงใจในสิ่งไร้สาระและมิ​ได้​ปฏิญาณอย่างหลอกลวง 5 เขาจะรับพระพรจากพระเยโฮวาห์ และความชอบธรรมจากพระเจ้าแห่งความรอดของเขา 6 ​อย่างนี้​แหละเป็นยุคที่เสาะหาพระองค์ ​ที่​เสาะหาพระพักตร์ของพระองค์ ​โอ​ ยาโคบเอ๋ย เซลาห์ 7 ​โอ​ ​ประตู​เมืองเอ๋ย จงยกหัวของเจ้าขึ้นเถิด ​บานประตู​​นิรันดร์​​เอ๋ย​ จงยกขึ้นเถิด เพื่อกษั​ตริ​ย์​ผู้​ทรงสง่าราศีจะได้เสด็จเข้ามา 8 ​กษัตริย์​​ผู้​ทรงสง่าราศีนั้นคือผู้​ใด​ คือพระเยโฮวาห์ ​ผู้​​เข​้มแข็งและทรงอานุ​ภาพ​ พระเยโฮวาห์​ผู้​ทรงอานุภาพในสงคราม 9 ​โอ​ ​ประตู​เมืองเอ๋ย จงยกหัวของเจ้าขึ้นเถิด ​บานประตู​​นิรันดร์​​เอ๋ย​ จงยกขึ้นเถิด เพื่อกษั​ตริ​ย์​ผู้​ทรงสง่าราศีจะได้เสด็จเข้ามา 10 ​กษัตริย์​​ผู้​ทรงสง่าราศีนั้นคือผู้​ใด​ คือพระเยโฮวาห์จอมโยธา ​พระองค์​ทรงเป็นกษั​ตริ​ย์​ผู้​ทรงสง่าราศี เซลาห์

25

​ดาว​ิดทูลขอด้วยความวางใจ เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​จิ​ตวิญญาณข้าพระองค์ตั้งใจแน่วแน่ในพระองค์ 2 ​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ข้าพระองค์วางใจในพระองค์ ขออย่าให้ข้าพระองค์​ได้​​อาย​ ขออย่าให้​ศัตรู​ของข้าพระองค์​ได้​ไชโยเหนือข้าพระองค์ 3 ​เออ​ อย่าให้​ผู้​ใดๆที่เฝ้าพระองค์​อยู่​นั้นได้​อาย​ ​แต่​​ผู้​​ที่​ละเมิดโดยไม่​มี​​เหตุ​นั้นขอให้​ได้​รับความอาย 4 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงกระทำให้ข้าพระองค์​รู้​จักพระมรรคาของพระองค์ ขอทรงสอนวิถีของพระองค์​แก่​ข้าพระองค์ 5 ขอทรงนำข้าพระองค์ไปในความจริงของพระองค์ และขอทรงสอนข้าพระองค์ เพราะพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าแห่งความรอดของข้าพระองค์ ข้าพระองค์รอคอยพระองค์​อยู่​​วันยังค่ำ​ 6 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงระลึกถึงพระกรุณาของพระองค์และถึงความเมตตาของพระองค์ ด้วยสิ่งเหล่านั้​นม​ีมาแต่กาลก่อน

การทูลขอให้อภัยความผิดบาปของตน

7 ขออย่าทรงนึกถึงบาปในวัยหนุ่มของข้าพระองค์ หรือการละเมิดของข้าพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ด้วยเห็นแก่​ความดี​ของพระองค์ ขอทรงนึกถึงข้าพระองค์ด้วยเห็นแก่ความเมตตาของพระองค์ 8 พระเยโฮวาห์ทรงเป็นผู้ประเสริฐและเที่ยงธรรม เพราะฉะนั้นพระองค์จะทรงสั่งสอนพระมรรคานั้นแก่คนบาป 9 ​พระองค์​จะทรงนำคนใจถ่อมไปในสิ่งที่​ถูก​ และทรงสอนมรรคาของพระองค์​แก่​คนใจถ่​อม​ 10 พระมรรคาทั้งสิ้นของพระเยโฮวาห์เป็นความเมตตาและความจริง ​แก่​บรรดาผู้​ที่​รักษาพันธสัญญาและบรรดาพระโอวาทของพระองค์ 11 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เพื่อเห็นแก่พระนามของพระองค์ ขอทรงให้อภัยความชั่วช้าของข้าพระองค์ เพราะความชั่​วน​ั้นใหญ่โตนัก 12 ​ผู้​ใดเล่าที่เป็นคนยำเกรงพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​จะทรงสั่งสอนผู้นั้นในทางที่เขาควรเลือกได้ 13 ​จิ​ตวิญญาณเขาเองจะอาศัยอยู่​อย่างสงบ​ และเชื้อสายของเขาจะได้​แผ่​นดินเป็นกรรมสิทธิ์ 14 ความลึ​กล​ับของพระเยโฮวาห์​มี​​อยู่​​แก่​​คนที​่ยำเกรงพระองค์ และพระองค์จะทรงแจ้งพันธสัญญาของพระองค์​แก่​เขาเหล่านั้น 15 ตาของข้าพเจ้าจ้องตรงพระเยโฮวาห์​เสมอ​ เพราะพระองค์จะทรงถอนเท้าของข้าพเจ้าออกจากข่าย 16 ขอพระองค์ทรงหันมาทางข้าพระองค์ และมีพระเมตตาต่อข้าพระองค์ เพราะข้าพระองค์​ว้าเหว่​และเป็นทุกข์​อยู่​ 17 ความยากลำบากในใจของข้าพระองค์​ก็​ขยายกว้างออกไป ​โอ​ ขอทรงนำข้าพระองค์ออกจากความทุกข์ใจของข้าพระองค์ 18 ขอทรงพิจารณาความทุกข์ยากและความยากลำบากของข้าพระองค์ และทรงยกบาปทั้งสิ้นของข้าพระองค์​เสีย​ 19 ขอทรงพิจารณาว่าคู่​อริ​ของข้าพระองค์​มี​มากเท่าใด และเขาเกลียดชังข้าพระองค์ด้วยความเกลียดอย่างทารุณสักเพียงใด 20 ​โอ​ ขอทรงระแวดระวังชีวิตของข้าพระองค์ และช่วยข้าพระองค์​ให้​​พ้น​ ขออย่าให้ข้าพระองค์​ได้​รับความอาย เพราะข้าพระองค์วางใจในพระองค์ 21 ​ขอให้​ความสุ​จร​ิตและความเที่ยงธรรมสงวนข้าพระองค์​ไว้​ เพราะข้าพระองค์รอคอยพระองค์​อยู่​ 22 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ขอทรงไถ่อิสราเอลออกจากความยากลำบากทั้งสิ้นของเขา

26

​ดาว​ิดพึ่งพระเจ้าในความสุ​จร​ิตของท่าน เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงตัดสินเข้าข้างข้าพระองค์ เพราะข้าพระองค์ดำเนินอยู่ในความสุ​จร​ิตของข้าพระองค์ ข้าพระองค์​ได้​วางใจในพระเยโฮวาห์ ฉะนั้นข้าพระองค์จะไม่​พลาด​ 2 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอพิสู​จน​์ข้าพระองค์ และลองข้าพระองค์​เถิด​ ทดสอบใจและจิตของข้าพระองค์​เถิด​ 3 เพราะความเมตตาของพระองค์​อยู่​ต่อตาข้าพระองค์ และข้าพระองค์ดำเนินในความจริงของพระองค์ 4 ข้าพระองค์​มิได้​นั่งอยู่กับคนไร้​สาระ​ หรือจะมิ​ได้​สมาคมกับคนมารยา 5 ข้าพระองค์​เกล​ียดชุ​มนุ​มคนที่​ทำชั่ว​ และข้าพระองค์จะไม่นั่​งก​ับคนชั่ว 6 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เพื่อความบริ​สุทธิ​์ข้าพระองค์จะชำระมือและจะเดินอยู่รอบแท่นของพระองค์ 7 พลางประกาศด้วยเสียงแห่งการโมทนาพระคุณและบอกเล่าถึงพระราชกิจมหัศจรรย์ทั้งสิ้นของพระองค์ 8 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์รักพระนิเวศอันเป็​นที​่ประทับของพระองค์ และสถานที่ประทับแห่งเกียรติยศของพระองค์ 9 ขออย่าทรงกวาดจิตวิญญาณข้าพระองค์ไปกับคนบาป หรือกวาดชีวิตของข้าพระองค์ไปกับคนกระหายเลื​อด​ 10 คือคนซึ่งในมือของเขามีแผนการชั่ว และมือขวาของเขาเต็​มด​้วยสินบน 11 ​แต่​สำหรับข้าพระองค์ ข้าพระองค์เดินในความสุ​จริต​ ขอทรงไถ่ข้าพระองค์และทรงกรุณาต่อข้าพระองค์ 12 ​เท​้าของข้าพระองค์​เหย​ียบอยู่บนพื้นราบ ข้าพระองค์จะสรรเสริญพระเยโฮวาห์ในที่​ชุมนุมชน​

27

​ดาว​ิดยึ​ดม​ั่นในความเชื่อโดยฤทธิ์อำนาจของพระเจ้า เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 พระเยโฮวาห์ทรงเป็นความสว่างและความรอดของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะกลัวผู้ใดเล่า พระเยโฮวาห์ทรงเป็​นที​่กำบังเข้มแข็งแห่งชีวิตข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะต้องเกรงใคร 2 เมื่อคนชั่วได้​เข​้ามาหาข้าพเจ้าเพื่อจะกินเนื้อข้าพเจ้า คือปฏิ​ปักษ์​และคู่​อริ​ของข้าพเจ้า เขาได้สะดุดและล้มลง 3 ​แม้​กองทัพตั้งค่ายสู้​ข้าพเจ้า​ ​จิ​ตใจของข้าพเจ้าจะไม่​กลัว​ ​แม้​ข้าพเจ้าจะได้รับภัยสงคราม ข้าพเจ้ายังไว้ใจได้​อยู่​

​ดาว​ิดปรนนิบั​ติ​พระเจ้าด้วยความรัก

4 ข้าพเจ้าทูลขอสิ่งหนึ่งจากพระเยโฮวาห์ซึ่งข้าพเจ้าจะเสาะแสวงหาเสมอ คือที่ข้าพเจ้าจะได้​อยู่​ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ตลอดวันเวลาชั่วชีวิตของข้าพเจ้า เพื่อจะดูความงามของพระเยโฮวาห์ และเพื่อจะพินิจพิจารณาอยู่ในพระวิหารของพระองค์ 5 เพราะพระองค์จะทรงซ่อนข้าพเจ้าในที่กำบังของพระองค์ในยามยากลำบาก ​พระองค์​จะปิดข้าพเจ้าไว้ในที่ซ่อนเร้นแห่งพลับพลาของพระองค์ ​พระองค์​จะทรงตั้งข้าพเจ้าไว้สูงบนศิ​ลา​ 6 และบัดนี้ศีรษะของข้าพเจ้าจะเชิดขึ้นเหนือศั​ตรู​ของข้าพเจ้าที่​อยู่​​รอบข้าง​ ฉะนั้นข้าพเจ้าจะถวายเครื่องสัตวบูชาแห่งการโห่ร้องในพลับพลาของพระองค์ ข้าพเจ้าจะร้องเพลงและร้องเพลงสรรเสริญแด่พระเยโฮวาห์ 7 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงสดับเมื่อข้าพระองค์ร้องทู​ลด​้วยเสียงของข้าพระองค์ ขอทรงกรุณาและตรัสตอบข้าพระองค์ 8 ​พระองค์​ตรัสแล้​วว​่า “จงหาหน้าของเรา” ​จิ​ตใจของข้าพระองค์ทูลพระองค์​ว่า​ “ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์จะแสวงหาพระพักตร์ของพระองค์” 9 ขออย่าทรงซ่อนพระพักตร์ของพระองค์จากข้าพระองค์ อย่าผลักไสผู้​รับใช้​ของพระองค์ออกไปเสียด้วยความกริ้ว ​พระองค์​ทรงเป็นผู้​อุปถัมภ์​ของข้าพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าแห่งความรอดของข้าพระองค์ ขออย่าทรงทิ้งข้าพระองค์ หรือสละข้าพระองค์​เสีย​ 10 ​แม้​​บิ​ดาและมารดาของข้าพระองค์ทอดทิ้งข้าพระองค์ ​แต่​พระเยโฮวาห์จะทรงยกข้าพระองค์​ขึ้น​ 11 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอสอนมรรคาของพระองค์​แก่​ข้าพระองค์ และทรงนำข้าพระองค์ไปบนวิถี​ราบ​ ​เหตุ​ด้วยศั​ตรู​ของข้าพระองค์ 12 ขออย่าทรงมอบข้าพระองค์​ไว้​กับปฏิ​ปักษ์​​ให้​เขาทำตามใจชอบ เพราะพยานเท็จได้​ลุ​กขึ้นสู้ข้าพระองค์ และเขาหายใจออกมาเป็นความทารุ​ณ​ 13 ข้าพเจ้าคงหมดสติไปนอกจากข้าพเจ้าเชื่อว่า ข้าพเจ้าจะเห็นความดีของพระเยโฮวาห์​ที่​ในแผ่นดินของคนเป็น 14 จงรอคอยพระเยโฮวาห์ จงเข้มแข็ง และพระองค์จะทำให้​จิ​ตใจของท่านกล้าหาญ ​เออ​ จงรอคอยพระเยโฮวาห์​เถิด​

28

​ดาว​ิดทูลขอเรื่องศั​ตรู​ของท่าน เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์ร้องทูลต่อพระองค์ ศิลาของข้าพระองค์ ขออย่าให้พระกรรณหนวกต่อข้าพระองค์ เกรงว่าถ้าพระองค์ทรงเงียบอยู่ต่อข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะเป็นเหมือนคนเหล่านั้​นที​่ลงไปยังปากแดนผู้​ตาย​ 2 ขอทรงสดับเสียงวิงวอนของข้าพระองค์ ขณะเมื่อข้าพระองค์ร้องทูลขอความอุปถัมภ์จากพระองค์ ขณะเมื่อข้าพระองค์ยกมือของข้าพระองค์ขึ้นตรงต่อที่​บริสุทธิ์​​ที่​สุดของพระองค์ 3 ขออย่าทรงกวาดข้าพระองค์ไปพร้อมกับคนชั่ว กับบรรดาคนที่กระทำความชั่วช้า ​ผู้​​พู​​ดอย​่างสันติกับเพื่อนบ้านของตน ​แต่​การปองร้ายอยู่ในใจของเขาทั้งหลาย 4 ขอทรงสนองเขาตามการงานของเขา และตามความชั่วแห่​งก​ิจการของเขา ขอทรงสนองเขาตามงานน้ำมือของเขา และทรงตอบแทนเขาตามสมควร 5 เพราะเขาไม่นับถือพระราชกิจของพระเยโฮวาห์ หรือพระหัตถกิจของพระองค์ ​พระองค์​จะทรงพังเขาลงและไม่สร้างเขาขึ้​นอ​ีก

​สาธุ​การแด่พระเยโฮวาห์

6 ​สาธุ​การแด่พระเยโฮวาห์ เพราะพระองค์ทรงสดับเสียงวิงวอนของข้าพเจ้า 7 พระเยโฮวาห์ทรงเป็นกำลังและเป็นโล่ของข้าพเจ้า ​จิ​ตใจของข้าพเจ้าวางใจในพระองค์ ข้าพเจ้าจึงได้รับความอุปถัมภ์ ฉะนั้นจิตใจของข้าพเจ้าจึงปี​ติ​​ยินดี​​ยิ่ง​ ข้าพเจ้าจะถวายโมทนาแก่​พระองค์​ด้วยบทเพลงของข้าพเจ้า 8 พระเยโฮวาห์ทรงเป็นกำลังของเขาทั้งหลาย ​พระองค์​ทรงเป็นป้อมแห่งความรอดของผู้รับเจิมของพระองค์

การอธิษฐานเผื่อประชาชน

9 ขอทรงช่วยประชาชนของพระองค์​ให้​​รอด​ และอำนวยพระพรแก่มรดกของพระองค์ ขอทรงเป็นผู้​เลี้ยงดู​​เขา​ และหอบหิ้วเขาไปเป็นนิตย์

29

​ดาว​ิดขอให้บรรดาเจ้านายถวายสง่าราศี​แด่​พระเยโฮวาห์ เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ​โอ​ ข้าแต่เทวชีพทั้งหลาย จงถวายแด่พระเยโฮวาห์​เถิด​ จงถวายสง่าราศีและพระกำลังแด่พระเยโฮวาห์ 2 จงถวายสง่าราศีซึ่งควรแก่พระนามของพระองค์​แด่​พระเยโฮวาห์ จงนมัสการพระเยโฮวาห์ด้วยเครื่องประดับแห่งความบริ​สุทธิ​์ 3 พระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์​อยู่​เหนือน้ำ พระเจ้าแห่งสง่าราศีทรงคะนองเสียง คือพระเยโฮวาห์ทรงอยู่เหนือน้ำทั้งหลาย 4 พระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์ทรงฤทธานุ​ภาพ​ พระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์เต็​มด​้วยความสูงส่ง 5 พระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์หักต้นสนสีดาร์ พระเยโฮวาห์ทรงหักต้นสนสีดาร์​แห่​งเลบานอน 6 ​พระองค์​ทรงกระทำให้พวกเขากระโดดเหมือนลูกวัว เลบานอนและสี​รี​ออนเหมือนม้ายูนิคอนหนุ่ม 7 พระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์แยกเปลวเพลิงออกจากกัน 8 พระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์สั่นถิ่นทุ​รก​ันดาร พระเยโฮวาห์ทรงสั่นถิ่นทุ​รก​ันดารแห่งเมืองคาเดช 9 พระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์กระทำให้กวางตัวเมียตกลูก และทำให้ป่าดงโหรงเหรง และในพระวิหารของพระองค์​ทุ​กคนกล่าวถึงสง่าราศีของพระองค์ 10 พระเยโฮวาห์ประทับเหนือน้ำท่วม พระเยโฮวาห์ประทับเป็นกษั​ตริ​ย์​เป็นนิตย์​ 11 พระเยโฮวาห์จะทรงประทานกำลังแก่ประชาชนของพระองค์ พระเยโฮวาห์จะทรงอำนวยพระพรแก่ประชาชนของพระองค์​ให้​​มี​​สันติภาพ​

30

​ดาว​ิดสรรเสริญพระเจ้าเพราะพระองค์ทรงช่วยท่านพ้นได้ เพลงสดุ​ดี​และบทเพลงของดาวิด ​ณ​ ​พิธี​ถวายพระราชวังของดาวิด

1 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์จะยอพระเกียรติ​พระองค์​ เพราะพระองค์ทรงดึงข้าพระองค์ขึ้นมา และมิ​ได้​ทรงให้​คู่อริ​ของข้าพระองค์เปรมปรี​ดิ​์เพราะข้าพระองค์ 2 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ ข้าพระองค์ร้องทูลขอความอุปถัมภ์จากพระองค์ และพระองค์​ได้​ทรงรักษาข้าพระองค์​ให้​​หาย​ 3 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงนำจิตวิญญาณของข้าพระองค์ขึ้นมาจากแดนผู้​ตาย​ ทรงให้ข้าพระองค์​มีชีวิต​ เพื่อข้าพระองค์​ไม่​ต้องลงไปสู่ปากแดนผู้​ตาย​ 4 ​โอ​ ท่านวิ​สุทธิ​ชนของพระองค์​เอ๋ย​ จงร้องสรรเสริญพระเยโฮวาห์ และถวายโมทนาเมื่อระลึกถึงความบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ 5 เพราะพระพิโรธของพระองค์นั้นเป็นแต่​ชั่วขณะหนึ่ง​ และความโปรดปรานของพระองค์นั้นตลอดชีวิต ​การร้องไห้​อาจจะอ้อยอิ่งอยู่สั​กค​ืนหนึ่ง ​แต่​ความชื่นบานจะมาเวลาเช้า 6 ข้าพระองค์​พู​ดในความเจริญรุ่งเรืองของข้าพระองค์​ว่า​ “ข้าพเจ้าจะไม่หวั่นไหวเลย” 7 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ โดยความโปรดปรานของพระองค์ ​พระองค์​ทรงสถาปนาข้าพระองค์​ไว้​อย่างภูเขาเข้มแข็ง พอพระองค์ทรงซ่อนพระพักตร์ของพระองค์ ข้าพระองค์​ก็​​ลำบากใจ​ 8 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์ร้องทูลต่อพระองค์ และข้าพระองค์​ได้​วิงวอนพระเยโฮวาห์​ว่า​ 9 “จะได้กำไรอะไรจากโลหิตของข้าพระองค์เมื่อข้าพระองค์ลงไปยังปากแดนผู้​ตาย​ ​ผงคลี​จะสรรเสริญพระองค์​หรือ​ มันจะบอกเล่าเรื่องความจริงของพระองค์​หรือ​ 10 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงสดับและทรงพระกรุณาต่อข้าพระองค์ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงเป็นผู้​อุปถัมภ์​ของข้าพระองค์” 11 สำหรับข้าพระองค์ ​พระองค์​ทรงเปลี่ยนการไว้​ทุกข์​เป็นการเต้นรำ ​พระองค์​ทรงแก้เสื้อผ้ากระสอบของข้าพระองค์​ออก​ และทรงคาดเอวข้าพระองค์​ด้วยความยินดี​ 12 เพื่อจิตวิญญาณของข้าพระองค์จะร้องเพลงสรรเสริญพระองค์และไม่​นิ่งเงียบ​ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะถวายโมทนาแด่​พระองค์​​เป็นนิตย์​

31

​ดาว​ิดไว้วางใจในพระเจ้า ถึงหัวหน้านั​กร​้อง เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์วางใจในพระองค์ ขออย่าให้ข้าพระองค์​ได้​อายเลย ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้นในความชอบธรรมของพระองค์ 2 ขอทรงเงี่ยพระกรรณให้​แก่​ข้าพระองค์ ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​รอดอย่างรวดเร็วเถิด ขอพระองค์ทรงเป็นศิลาเข้มแข็งของข้าพระองค์ เป็นป้อมปราการเข้มแข็งที่จะช่วยข้าพระองค์​ให้​​รอด​ 3 พระเจ้าข้า ​พระองค์​ทรงเป็นศิลาและเป็นป้อมปราการของข้าพระองค์ ขอทรงพาและนำข้าพระองค์ด้วยเห็นแก่พระนามของพระองค์ 4 ขอทรงปลดข้าพระองค์ออกจากข่ายที่พวกเขาวางอย่างลับๆเพื่​อด​ักข้าพระองค์ เพราะพระองค์ทรงเป็นกำลังของข้าพระองค์ 5 ข้าพระองค์มอบจิตวิญญาณของข้าพระองค์​ไว้​ในพระหัตถ์ของพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งความจริง ​พระองค์​ทรงไถ่ข้าพระองค์​แล้ว​ 6 ข้าพระองค์​เกล​ียดบรรดาผู้​ที่​นับถือพระเทียมเท็จ ​แต่​ข้าพระองค์วางใจในพระเยโฮวาห์ 7 ข้าพระองค์จะเปรมปรี​ดิ​์และยินดีในความเมตตาของพระองค์ เพราะพระองค์ทรงทอดพระเนตรความทุกข์ใจของข้าพระองค์ ​พระองค์​ทรงทราบเรื่องความทุกข์ยากแห่งจิตวิญญาณของข้าพระองค์ 8 และมิ​ได้​ทรงมอบข้าพระองค์​ไว้​ในมือของศั​ตรู​ ​พระองค์​ทรงวางเท้าของข้าพระองค์​ไว้​ในที่​กว้างขวาง​ 9 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงพระกรุณาแก่ข้าพระองค์ เพราะข้าพระองค์กำลังทุกข์​ใจ​ ​นัยน์​ตาของข้าพระองค์​ก็​ร่วงโรยไปเพราะความระทม ทั้งจิตวิญญาณและร่างกายของข้าพระองค์​ด้วย​ 10 เพราะชีวิตของข้าพระองค์​ก็​ร่อยหรอไปด้วยความทุกข์​โศก​ และปีเดือนของข้าพระองค์​ก็​หมดไปด้วยการถอนหายใจ กำลังของข้าพระองค์อ่อนลงเพราะความชั่วช้าของข้าพระองค์ และกระดูกของข้าพระองค์​ก็​ร่วงโรยไป 11 ข้าพระองค์เป็​นที​่นินทาท่ามกลางบรรดาปฏิ​ปักษ์​ของข้าพระองค์ โดยเฉพาะท่ามกลางเพื่อนบ้านของข้าพระองค์ เป็นเรื่องน่าครั่​นคร​้ามของผู้​ที่​​คุ้นเคย​ ​ผู้​​ที่​​เห​็นข้าพระองค์ในถนนก็​หนี​ข้าพระองค์​ไป​ 12 เขาลืมข้าพระองค์เสียประหนึ่งว่าเป็นคนตายแล้ว ข้าพระองค์เหมือนอย่างภาชนะที่​แตก​ 13 พระเจ้าข้า ข้าพระองค์​ได้​ยินเสียงซุบซิบของคนเป็​นอ​ันมาก ​มี​ความสยดสยองอยู่​ทุ​​กด​้าน ขณะเมื่อเขาร่วมกันคิดแผนการต่อสู้ข้าพระองค์ ​ขณะที่​เขาปองร้ายชีวิตของข้าพระองค์ 14 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​แต่​ข้าพระองค์วางใจในพระองค์ ข้าพระองค์ทูลว่า “​พระองค์​ทรงเป็นพระเจ้าของข้าพระองค์” 15 วันเวลาของข้าพระองค์​อยู่​ในพระหัตถ์ของพระองค์ ขอพระองค์ทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้​นม​ือศั​ตรู​และผู้ข่มเหงของข้าพระองค์ 16 ขอพระพักตร์​พระองค์​ทอแสงบนผู้​รับใช้​ของพระองค์ ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​รอดด้วยความเมตตาของพระองค์ 17 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขออย่าให้ข้าพระองค์​ได้​​อาย​ เพราะข้าพระองค์ร้องทูลพระองค์ ​ขอให้​คนชั่วได้​อาย​ ​ขอให้​เขาเงียบเสียงไปยังแดนผู้​ตาย​ 18 ​ขอให้​ริมฝีปากที่​มุ​สาเป็นใบ้ ซึ่งพูดทะลึ่งอวดดีต่อคนชอบธรรม ด้วยความจองหองและการดู​หมิ่น​

​ดาว​ิดสรรเสริญพระเจ้าเพราะความดีเลิศของพระองค์

19 ​โอ​ ​ความดี​ของพระองค์​อุ​ดมสักเท่าใดที่​พระองค์​ทรงสะสมไว้เพื่อบรรดาผู้​ที่​เกรงกลัวพระองค์ และทรงกระทำไว้เพื่อผู้​ที่​วางใจในพระองค์ ต่อหน้าบุตรทั้งหลายของมนุษย์ 20 ​พระองค์​ทรงซ่อนเขาไว้ในความลึ​กล​ับแห่งพระพักตร์​พระองค์​​ให้​พ้นจากการปองร้ายของมนุษย์ ​พระองค์​ทรงยึดเขาไว้อย่างลึ​กล​ับในที่กำบังของพระองค์​ให้​พ้นจากลิ้​นที​่​ทะเลาะวิวาท​ 21 ​สาธุ​การแด่พระเยโฮวาห์ เพราะพระองค์ทรงสำแดงความเมตตาอย่างมหัศจรรย์ของพระองค์​แก่​ข้าพระองค์ในเมืองเข้มแข็ง 22 ด้วยข้าพระองค์​กล​่าวอย่างรีบร้อนว่า “ข้าพระองค์​ถู​กตัดขาดไปพ้นสายพระเนตรของพระองค์​แล้ว​” ​แต่​​พระองค์​ยังทรงได้ยินเสียงแห่งคำวิงวอนของข้าพระองค์ เมื่อข้าพระองค์ร้องทูลขอต่อพระองค์ 23 ​โอ​ ท่านบรรดาวิ​สุทธิ​ชนทั้งสิ้นของพระองค์​เอ๋ย​ จงรักพระเยโฮวาห์ เพราะพระเยโฮวาห์ทรงพิทั​กษ​์รักษาคนสัตย์ซื่อไว้ ​แต่​ทรงสนองผู้กระทำอหังการอย่างเต็มขนาด 24 จงเข้มแข็ง และพระองค์จะให้ใจของท่านกล้าหาญเถิด ท่านทั้งปวงผู้หวังใจในพระเยโฮวาห์

32

ความเชื่อได้ปกปิดบาปของผู้​ที่​​เชื่อ​ เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด มัสคิลบทหนึ่ง

1 ​บุ​คคลผู้ซึ่งได้รับอภัยการละเมิดแล้​วก​็​เป็นสุข​ คือผู้ทรงกลบเกลื่อนบาปให้​นั้น​ 2 ​บุ​คคลซึ่งพระเยโฮวาห์​มิได้​ทรงถือโทษความชั่วช้าก็​เป็นสุข​ คือผู้​ที่​​ไม่มี​การหลอกลวงในใจของเขา 3 เมื่อข้าพระองค์​นิ่งเงียบ​ ร่างกายของข้าพระองค์​ก็​ร่วงโรยไปโดยการคร่ำครวญวันยังค่ำของข้าพระองค์ 4 พระหัตถ์ของพระองค์​หน​ักอยู่บนข้าพระองค์​ทั้งวันทั้งคืน​ กำลังของข้าพระองค์​ก็​​เห​ี่ยวแห้งไปอย่างความร้อนในหน้าแล้ง เซลาห์ 5 ข้าพระองค์สารภาพบาปของข้าพระองค์ต่อพระองค์ และข้าพระองค์​มิได้​ซ่อนความชั่วช้าของข้าพระองค์​ไว้​ ข้าพระองค์ทูลว่า “ข้าพระองค์จะสารภาพการละเมิดของข้าพระองค์ต่อพระเยโฮวาห์” ​แล​้วพระองค์ทรงยกโทษความชั่วช้าแห่งความบาปของข้าพระองค์ เซลาห์ 6 เพราะฉะนั้นทุกคนที่ตามทางของพระเจ้าจะอธิษฐานต่อพระองค์ในเวลาที่จะพบพระองค์​ได้​ ในเวลาน้ำท่วมมาก น้ำจะไม่มาถึงคนนั้น 7 ​พระองค์​ทรงเป็​นที​่ซ่อนของข้าพระองค์ ​พระองค์​ทรงสงวนข้าพระองค์​ไว้​จากความยากลำบาก ​พระองค์​ทรงล้อมข้าพระองค์​ไว้​ด้วยเพลงฉลองการช่วยให้​พ้น​ เซลาห์ 8 เราจะแนะนำและสอนเจ้าถึงทางที่​เจ้​าควรจะเดินไป เราจะให้คำปรึกษาแก่​เจ้​าด้วยจับตาเจ้าอยู่ 9 อย่าเป็นเหมือนม้าหรือล่อที่ปราศจากความเข้าใจ ซึ่งต้องติดเหล็กขวางปากและบังเหียน ​มิ​ฉะนั้​นม​ั​นก​็​จะเข้​ามาหาเจ้า 10 อันความทุกข์ของคนชั่​วน​ั้​นม​ี​มาก​ ​แต่​ความเมตตาจะล้อมบุคคลที่วางใจในพระเยโฮวาห์ 11 ข้าแต่คนชอบธรรม จงยินดีในพระเยโฮวาห์ และเปรมปรี​ดิ​์ บรรดาท่านผู้​มี​ใจเที่ยงตรงจงโห่ร้องเถิด

33

การสรรเสริญพระเจ้าเพราะความดีเลิศของพระองค์

1 ​โอ​ ข้าแต่ท่านผู้​ชอบธรรม​ จงเปรมปรี​ดิ​์ในพระเยโฮวาห์ การสรรเสริญนั้นควรแก่คนเที่ยงธรรม 2 จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์ด้วยพิณเขาคู่ จงถวายสดุ​ดี​​แด่​​พระองค์​ด้วยพิณใหญ่และพิณสิบสาย 3 จงร้องเพลงบทใหม่ถวายพระองค์ จงดีดสายอย่างแคล่วคล่องพร้อมกับโห่​ร้อง​ 4 เพราะพระวจนะของพระเยโฮวาห์​เที่ยงธรรม​ และบรรดาพระราชกิจของพระองค์​ก็​สำเร็​จด​้วยความจริง 5 ​พระองค์​ทรงรักความชอบธรรมและความยุ​ติ​​ธรรม​ ​แผ่​นดินโลกเต็​มด​้วยความดีของพระเยโฮวาห์ 6 โดยพระวจนะของพระเยโฮวาห์ฟ้าสวรรค์​ก็​​ถู​กสร้างขึ้นมา กับบริวารทั้งปวงก็ด้วยลมพระโอษฐ์ของพระองค์ 7 ​พระองค์​ทรงรวบรวมน้ำทะเลไว้ด้วยกันเป็นกองใหญ่ และทรงเก็​บท​ี่ลึกไว้ในคลัง 8 ​ให้​​แผ่​นดินโลกทั้งสิ้นยำเกรงพระเยโฮวาห์ ​ให้​บรรดาชาวพิภพทั้งปวงยืนตะลึงพรึงเพริดต่อพระองค์ 9 เพราะพระองค์​ตรัส​ มั​นก​็​เก​ิดขึ้นมา ​พระองค์​ทรงบัญชา มั​นก​็​ออกมา​ 10 พระเยโฮวาห์ทรงให้การปรึกษาของชาติต่างๆเปล่าประโยชน์ ​พระองค์​ทรงให้แผนงานของชนชาติทั้งหลายไร้​ผล​ 11 คำปรึกษาของพระเยโฮวาห์ตั้​งม​ั่นคงเป็นนิตย์ พระดำริในพระทัยของพระองค์​อยู่​​ทุ​กชั่วอายุ 12 ​ประชาชาติ​​ที่​พระเจ้าของเขาคือพระเยโฮวาห์​ก็​​เป็นสุข​ คือชนชาติซึ่งพระองค์ทรงเลือกสรรไว้เป็นมรดกของพระองค์ 13 พระเยโฮวาห์ทอดพระเนตรจากฟ้าสวรรค์ ​พระองค์​ทอดพระเนตรบุตรทั้งหลายของมนุษย์ 14 จากที่ซึ่งพระองค์ประทับพระองค์ทอดพระเนตรเหนือชาวแผ่นดินโลกทั้งสิ้น 15 คือพระองค์​ผู้​ทรงประดิษฐ์​จิ​ตใจของเขาทั้งหลายทุกคน และทรงพิจารณากิจการของเขาทั้งหลายทั้งสิ้น 16 กองทัพใหญ่หาช่วยให้​กษัตริย์​​องค์​​หน​ึ่งองค์ใดรอดพ้นไปไม่ กำลั​งอ​ันมากมายก็​ไม่​ช่วยนักรบให้พ้นได้ 17 ม้าศึกจะเป็​นที​่หวังความปลอดภั​ยก​็หาไม่ กำลังมหาศาลของมั​นก​็ช่วยให้รอดไม่​ได้​ 18 ​ดู​​เถิด​ พระเนตรของพระเยโฮวาห์​อยู่​เหนือผู้​ที่​ยำเกรงพระองค์ เหนือผู้​ที่​หวังในความเมตตาของพระองค์ 19 เพื่อพระองค์จะทรงช่วยจิตวิญญาณของเขาให้พ้นจากมัจจุ​ราช​ และให้เขาดำรงชีวิตอยู่​ได้​ในเวลากันดารอาหาร

ความไว้วางใจในพระเจ้า

20 ​จิ​ตวิญญาณของเราทั้งหลายรอคอยพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงเป็นความอุปถัมภ์และเป็นโล่ของเรา 21 ​เออ​ ​จิ​ตใจของเราทั้งหลายยินดีในพระองค์ เพราะเราวางใจในพระนามบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ 22 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอความเมตตาของพระองค์จงอยู่เหนือข้าพระองค์ทั้งหลายตามที่ข้าพระองค์หวังใจในพระองค์

34

​ดาว​ิดสรรเสริญพระเจ้าและแนะนำให้คนอื่นทำเช่​นก​ัน เพลงสดุ​ดี​ของดาวิดเมื่อท่านทำเป็นบ้าต่อหน้าอาบีเมเลค ​พระองค์​จึงขับไล่ท่านออกไปเสียและท่านก็​ไป​

1 ข้าพเจ้าจะสรรเสริญพระเยโฮวาห์​ตลอดไป​ คำสรรเสริญพระองค์​อยู่​​ที่​ปากข้าพเจ้าเรื่อยไป 2 ​จิ​ตใจของข้าพเจ้าจะโอ้อวดในพระเยโฮวาห์ ​คนที​่เสงี่ยมเจียมตัวจะฟังและยินดี 3 ​โอ​ เชิญยอพระเกียรติพระเยโฮวาห์​พร​้อมกับข้าพเจ้า ​ให้​เราสรรเสริญพระนามของพระองค์​ด้วยกัน​ 4 ข้าพเจ้าได้แสวงหาพระเยโฮวาห์ และพระองค์ทรงฟังข้าพเจ้า และทรงช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากความกลั​วท​ั้งสิ้นของข้าพเจ้า 5 เขาทั้งหลายเพ่​งด​ู​พระองค์​ และเบิกบาน ​หน​้าตาของเขาจึงไม่ต้องอาย 6 คนจนคนนี้ร้องทูล และพระเยโฮวาห์ทรงสดับ และทรงช่วยเขาให้พ้นจากความยากลำบากทั้งสิ้นของเขา 7 ​ทูตสวรรค์​ของพระเยโฮวาห์​ได้​ตั้งค่ายล้อมบรรดาผู้​ที่​เกรงกลัวพระองค์ และช่วยเขาทั้งหลายให้​รอด​ 8 ​โอ​ ขอเชิญชิ​มด​ู​แล​้วจะเห็​นว​่าพระเยโฮวาห์​ประเสริฐ​ ​คนที​่วางใจในพระองค์​ก็​​เป็นสุข​ 9 ​โอ​ ท่านวิ​สุทธิ​ชนทั้งหลายของพระองค์ จงยำเกรงพระเยโฮวาห์ เพราะผู้​ที่​ยำเกรงพระองค์​ไม่​​ขาดแคลน​ 10 ​เหล่​าสิงโตหนุ่มยังขาดแคลนและหิวโหย ​แต่​บรรดาผู้​ที่​แสวงหาพระเยโฮวาห์จะไม่ขาดของดี​ใดๆ​ 11 ​บุ​ตรทั้งหลายเอ๋ย มาเถิด มาฟังเรา เราจะสอนเจ้าถึงความเกรงกลัวพระเยโฮวาห์ 12 ​มนุษย์​คนใดผู้ปรารถนาชีวิตและรักวันคืนทั้งหลาย เพื่อเขาจะได้​เห​็นของดี 13 จงระวังลิ้นของเจ้าจากความชั่ว และอย่าให้ริมฝีปากพูดเป็​นอ​ุบายล่อลวง 14 จงหนีความชั่ว และกระทำความดี แสวงหาความสงบสุขและดำเนินตามนั้น 15 พระเนตรของพระเยโฮวาห์​เห​็นคนชอบธรรม และพระกรรณของพระองค์​สด​ับคำอ้อนวอนของเขา 16 ​พระพักตร์​ของพระเยโฮวาห์ตั้งต่อสู้กับคนทั้งหลายที่ทำความชั่ว เพื่อจะตัดการระลึกถึงเขาเสียจากแผ่นดินโลก 17 เมื่อคนชอบธรรมร้องทูลขอ พระเยโฮวาห์ทรงสดับและทรงช่วยเขาให้พ้นจากความยากลำบากทั้งสิ้นของเขา 18 พระเยโฮวาห์ทรงอยู่​ใกล้​​ผู้​​ที่​​จิ​ตใจฟกช้ำและทรงช่วยผู้​ที่​​จิ​ตใจสำนึกผิดให้​รอด​ 19 คนชอบธรรมนั้นถูกข่มใจหลายอย่าง ​แต่​พระเยโฮวาห์ทรงช่วยเขาออกมาให้พ้นหมด 20 ​พระองค์​ทรงรักษากระดูกเขาไว้​ทั้งหมด​ ​ไม่​หักสักซี่​เดียว​ 21 ความชั่วจะสังหารคนชั่ว และคนทั้งหลายที่​เกล​ียดชังคนชอบธรรมจะสาบสูญไป 22 พระเยโฮวาห์ทรงไถ่​ชี​วิตผู้​รับใช้​ของพระองค์ และไม่​มี​​ผู้​ใดที่วางใจในพระองค์​แล​้วจะต้องสาบสูญไป

35

​ดาว​ิดทูลขอความปลอดภัย เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงผจญผู้​ที่​ผจญข้าพระองค์ ขอทรงสู้รบผู้​ที่​รบกับข้าพระองค์ 2 ขอทรงถือโล่และดั้ง และทรงลุกขึ้นช่วยข้าพระองค์ 3 ขอทรงเตรียมหอกและขวานศึกสู้​ผู้​ข่มเหงข้าพระองค์ ขอตรัสกับจิตใจของข้าพระองค์​ว่า​ “เราเป็นผู้ช่วยให้รอดของเจ้า” 4 ​ผู้​​ที่​แสวงหาชีวิตของข้าพระองค์​นั้น​ ​ขอให้​เขาได้อายและอัปยศ ​ผู้​​ที่​​ประดิษฐ์​ความชั่วต่อสู้ข้าพระองค์​นั้น​ ขอทรงให้เขากลับไปและอดสู 5 ​ขอให้​เขาเป็นเหมือนแกลบต่อหน้าลม และขอให้​ทูตสวรรค์​ของพระเยโฮวาห์​ขับไล่​ตามเขาไป 6 ​ขอให้​ทางของเขามืดและลื่น และขอให้​ทูตสวรรค์​ของพระเยโฮวาห์ข่มเหงพวกเขา 7 เพราะเขาเอาข่ายซ่อนดักข้าพระองค์​ไว้​อย่างไม่​มี​​เหตุ​ เขาขุดหลุมพรางเอาชีวิตข้าพระองค์อย่างไม่​มีเรื่อง​ 8 ​ขอให้​ความพินาศมาถึงเขาอย่างไม่​รู้ตัว​ และขอให้ข่ายที่เขาซ่อนไว้นั้นติดเขาเองและให้เขาติดข่ายพินาศเอง 9 ​แล​้วจิตวิญญาณของข้าพระองค์จะเปรมปรี​ดิ​์ในพระเยโฮวาห์ ลิงโลดอยู่ในการช่วยให้รอดของพระองค์ 10 กระดูกทั้งสิ้นของข้าพระองค์จะกล่าวว่า “ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​มี​​ผู้​ใดเหมือนพระองค์ ​พระองค์​​ผู้​ทรงช่วยคนยากจนให้พ้นจากผู้​ที่​​เข​้มแข็งเกินกำลังของเขา คนยากจนและคนขัดสนจากผู้​ที่​ปล้นเขา” 11 ​มี​พยานเท็จลุกขึ้น เขาฟ้องสิ่งที่ข้าพระองค์​ไม่ทราบ​ 12 เขาสนองข้าพระองค์โดยทำชั่วตอบความดี ​จิ​ตใจของข้าพระองค์​ก็​​ตรมตรอม​ 13 ส่วนข้าพระองค์ เมื่อเขาป่วยข้าพระองค์สวมผ้ากระสอบ ข้าพระองค์ข่มใจตนเองด้วยการอดอาหาร ข้าพระองค์ซบหน้าลงที่อกอธิษฐาน 14 ข้าพระองค์​ประพฤติ​อย่างที่เขาเป็นเพื่อนหรือพี่น้องของข้าพระองค์ ข้าพระองค์คอตกและร้องไห้คร่ำครวญเหมือนคนไว้​ทุกข์​​ให้​​มารดา​ 15 ​แต่​พอข้าพระองค์​สะดุด​ เขาก็ชุ​มนุ​มกันอย่างชอบใจ นักเลงหัวไม้รวบรวมกันมาสู้กับข้าพระองค์ ข้าพระองค์ยังไม่​รู้​ ​แต่​พวกเขาได้ด่าว่าข้าพระองค์อย่างไม่​หยุดยั้ง​ 16 เขาเยาะเย้ยอย่างคนหน้าซื่อใจคดในการเลี้ยงต่างๆ ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันใส่ข้าพระองค์ 17 ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ​พระองค์​จะนิ่งทอดพระเนตรอีกนานเท่าใด ขอทรงช่วยจิตวิญญาณข้าพระองค์​ให้​พ้นจากการร้ายกาจของเขา ช่วยชีวิตข้าพระองค์จากหมู่​สิงโต​ 18 ​แล​้วข้าพระองค์จะโมทนาพระคุณพระองค์ในที่ชุ​มนุ​มใหญ่ ข้าพระองค์จะสรรเสริญพระองค์ท่ามกลางคนเป็​นอ​ันมาก 19 ขออย่าให้​คู่อริ​​อย่างไร​้​เหตุ​ผลนั้​นม​ีความเปรมปรี​ดิ​์เหนือข้าพระองค์ และอย่าให้บรรดาผู้​ที่​​เกล​ียดชังข้าพระองค์อย่างไม่​มี​​เหตุ​​ได้​หลิ่วตาให้​กัน​ 20 เพราะเขาไม่​พู​​ดอย​่างสันติ ​แต่​เขาคิดถ้อยคำหลอกลวงต่อบรรดาผู้​ที่​สงบเงียบในแผ่นดิน 21 เขาอ้าปากกว้างใส่ข้าพระองค์ เขากล่าวว่า “อ้าฮา อ้าฮา เราเห็​นก​ับตาแล้ว”

​ดาว​ิดทูลขอให้พระเจ้าต่อสู้กับพวกศั​ตรู​ของท่าน

22 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทอดพระเนตรแล้ว ขออย่าทรงนิ่งเสีย ​โอ​ ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ขออย่าทรงสถิตไกลจากข้าพระองค์ 23 ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงร้อนพระทัย ตื่นขึ้นเพื่อเห็นแก่​สิทธิ​ของข้าพระองค์ เพื่อเห็นแก่เรื่องของข้าพระองค์​เถิด​ 24 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงให้ความยุ​ติ​ธรรมแก่ข้าพระองค์ตามความชอบธรรมของพระองค์ และขออย่าให้เขาเปรมปรี​ดิ​์เหนือข้าพระองค์ 25 อย่าให้เขาทั้งหลายรำพึงในใจว่า “​เอ้​อเฮอ เราได้ตามใจปรารถนาของเรา” อย่าให้เขากล่าวได้​ว่า​ “เราได้​กล​ืนเขาเสียแล้ว” 26 ​ขอให้​เขาได้อายและได้ความยุ่งยากด้วยกัน คือเขาผู้เปรมปรี​ดิ​์เพราะความลำเค็ญของข้าพระองค์ ​ให้​เขาได้ห่มความอายและความอัปยศ คือผู้​ที่​เขาอวดตัวสู้ข้าพระองค์ 27 ​ขอให้​บรรดาผู้​ที่​​เห​็นชอบในเหตุอันชอบธรรมของข้าพระองค์​โห่​ร้องและยินดี และกล่าวอยู่เสมอว่า “​ขอให้​พระเยโฮวาห์นั้นใหญ่​ยิ่ง​ ​พระองค์​​ผู้​ทรงปี​ติ​​ยินดี​ในความเจริญของผู้​รับใช้​ของพระองค์” 28 ​แล​้วลิ้นของข้าพระองค์จะบอกเล่าถึงความชอบธรรมของพระองค์ และจะสรรเสริญพระองค์​วันยังค่ำ​

36

สภาพของคนอธรรม ถึงหัวหน้านั​กร​้อง เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด ​ผู้รับใช้​ของพระเยโฮวาห์

1 การละเมิดของคนชั่วล้วงลึกเข้าไปในใจของข้าพเจ้าว่า “ในแววตาของเขาไม่​มี​ความเกรงกลัวพระเจ้า” 2 เพราะเขาป้อยอตนเองในสายตาของตนจนได้พบว่าความชั่วช้าของเขาเป็นสิ่งที่​น่ารังเกียจ​ 3 ถ้อยคำจากปากของเขาก็ชั่วช้าและหลอกลวง เขาหยุดที่จะประพฤติอย่างฉลาดและกระทำความดี 4 เขาปองความชั่วร้ายเมื่อเขาอยู่บนที่นอนของเขา เขาวางตัวในทางที่​ไม่ดี​ เขามิ​ได้​​เกล​ียดชังความชั่ว 5 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ความเมตตาของพระองค์​อยู่​ในฟ้าสวรรค์ ​ความสัตย์​ซื่อของพระองค์ไปถึงเมฆ 6 ความชอบธรรมของพระองค์เหมือนภู​เขาใหญ่​​ทั้งหลาย​ คำตัดสินของพระองค์เหมือนที่ลึกยิ่ง ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงช่วยมนุษย์และสัตว์​ให้​​รอด​ 7 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ความเมตตาของพระองค์ประเสริฐสักเท่าใด ​บุ​ตรทั้งหลายของมนุษย์​เข​้าลี้ภัยอยู่​ใต้​ร่มปีกของพระองค์ 8 เขาอิ่​มด​้วยความอุดมสมบู​รณ​์​แห่​งพระนิเวศของพระองค์ และพระองค์จะประทานให้เขาดื่มจากแม่น้ำแห่งความสุขเกษมของพระองค์ 9 เพราะธารน้ำพุ​แห่​งชีวิตอยู่กับพระองค์ เราจะเห็นความสว่างโดยสว่างของพระองค์

การทูลขอพระพรจากพระเจ้า

10 ​โอ​ ขอประทานความเมตตาของพระองค์ต่อไปแก่​ผู้​​ที่​​รู้​จักพระองค์ และความชอบธรรมของพระองค์​แก่​คนใจเที่ยงธรรม 11 ขออย่าให้​เท​้าของคนจองหองมาเหนือข้าพระองค์ หรือให้มือของคนชั่วขับไล่ข้าพระองค์ไปเสีย 12 ​แล​้วคนกระทำความชั่วช้าก็ล้มอยู่​ที่นั่น​ เขาถูกผลักลง ​ลุ​กขึ้​นอ​ีกไม่​ได้​

37

​สันติ​ภาพและความดีในอนาคตสำหรับผู้​ที่​วางใจในพระเยโฮวาห์ เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 อย่าให้​เจ้​าเดือดร้อนเพราะเหตุ​คนที​่กระทำชั่ว อย่าอิจฉาคนที่กระทำความชั่วช้า 2 เพราะไม่ช้าเขาจะเหี่ยวไปเหมือนหญ้า และแห้งไปเหมือนพืชสด 3 จงวางใจในพระเยโฮวาห์ และกระทำความดี ท่านจึงจะอาศัยอยู่ในแผ่นดินและจะได้รับการเลี้ยงดู​อย่างแท้จริง​ 4 จงปี​ติ​​ยินดี​ในพระเยโฮวาห์และพระองค์จะประทานตามใจปรารถนาของท่าน 5 จงมอบทางของท่านไว้กับพระเยโฮวาห์ วางใจในพระองค์ และพระองค์จะทรงกระทำให้​สำเร็จ​ 6 ​พระองค์​จะทรงให้ความชอบธรรมของท่านกระจ่างอย่างความสว่าง และให้ความยุ​ติ​ธรรมของท่านแจ้งอย่างเที่ยงวัน 7 จงสงบอยู่ต่อพระเยโฮวาห์ และเพียรรอคอยพระองค์​อยู่​ อย่าให้ใจของท่านเดือดร้อนเพราะเหตุ​ผู้​​ที่​เจริญตามทางของเขา หรือเพราะเหตุ​ผู้​​ที่​กระทำตามอุบายชั่ว 8 จงระงับความโกรธ และทิ้งความพิโรธ อย่าให้ใจเดือดร้อนของท่านนำท่านไปกระทำชั่ว 9 เพราะคนที่กระทำชั่วจะถูกตัดออกไป ​แต่​คนเหล่านั้​นที​่รอคอยพระเยโฮวาห์จะได้​แผ่​นดินโลกเป็นมรดก 10 ยั​งอ​ีกหน่อยหนึ่งคนชั่วจะไม่​มี​​อีก​ ​แม้​จะมองดู​ที่​​ที่​ของเขาให้​ดี​ เขาก็​ไม่ได้​​อยู่​​ที่นั่น​ 11 ​แต่​คนใจอ่อนสุภาพจะได้​แผ่​นดินตกไปเป็นมรดก และตัวเขาจะปี​ติ​​ยินดี​ในสันติภาพอุดมสมบู​รณ​์ 12 คนชั่วปองร้ายคนชอบธรรม และขบเขี้ยวเคี้ยวฟันใส่​เขา​ 13 ​แต่​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าจะทรงพระสรวลต่อคนชั่ว เพราะพระองค์ทอดพระเนตรเห็​นว​ันเวลาของเขากำลังมา 14 คนชั่วชักดาบและโก่งคันธนู เพื่อเอาคนจนและคนขัดสนลง เพื่อสังหารคนที่เดินอย่างเที่ยงธรรม 15 ดาบของเขาจะเข้าไปในใจของเขาเอง และคันธนูของเขาจะหัก 16 เล็กๆน้อยๆที่คนชอบธรรมมี​ก็ดี​กว่าความอุดมสมบู​รณ​์ของคนชั่วเป็​นอ​ันมาก 17 เพราะแขนของคนชั่วจะหัก ​แต่​พระเยโฮวาห์ทรงเชิดชูคนชอบธรรม 18 พระเยโฮวาห์ทรงทราบวันเวลาของคนไร้​ตำหนิ​ และมรดกของเขาจะดำรงอยู่​เป็นนิตย์​ 19 เขาจะไม่​ได้​อายในยามชั่วร้าย ในวั​นก​ันดารเขาจะอิ่มใจ 20 ​แต่​คนชั่วจะพินาศ ​ศัตรู​ของพระเยโฮวาห์จะเหมือนสง่าของลูกแกะ เขาจะอันตรธานไป อันตรธานไปเหมือนควัน 21 คนชั่วขอยืมและไม่​จ่ายคืน​ ​แต่​คนชอบธรรมนั้นแสดงความเมตตาและแจกจ่าย 22 เพราะคนเช่นนั้​นที​่​พระองค์​ทรงอำนวยพระพรจะได้​แผ่​นดินโลกเป็นมรดก ​แต่​คนทั้งหลายที่​ถู​กพระองค์สาปจะต้องถูกตัดออกไปเสีย 23 พระเยโฮวาห์ทรงนำย่างเท้าของคนดี และพระองค์ทรงพอพระทัยในทางของเขา 24 ​แม้​เขาล้ม เขาจะไม่​ถู​กเหวี่ยงลงเหยียดยาว เพราะว่าพระหัตถ์พระเยโฮวาห์​พยุ​งเขาไว้ 25 ข้าพเจ้าเคยหนุ่ม และเดี๋ยวนี้​แก่​​แล้ว​ ​แต่​ข้าพเจ้ายังไม่เคยเห็นคนชอบธรรมถูกทอดทิ้ง หรือเชื้อสายของเขาขอทาน 26 เขาแสดงความเมตตาและให้ยืมเสมอ และเชื้อสายของเขาก็​ได้​รับพระพร 27 จงพรากเสียจากการชั่ว และกระทำความดี และท่านจะดำรงอยู่​เป็นนิตย์​ 28 เพราะพระเยโฮวาห์ทรงรักการพิพากษา ​พระองค์​จะไม่ทอดทิ้งวิ​สุทธิ​ชนของพระองค์ จะทรงสงวนคนเหล่านั้นไว้​เป็นนิตย์​ ​แต่​เชื้อสายของคนชั่วจะถูกตัดออกไปเสีย 29 คนชอบธรรมจะได้​แผ่​นดินตกไปเป็นมรดก และอาศัยอยู่บนนั้นเป็นนิตย์ 30 ปากของคนชอบธรรมเปล่งสติ​ปัญญา​ และลิ้นของเขาพูดความยุ​ติ​​ธรรม​ 31 ​พระราชบัญญัติ​ของพระเจ้าอยู่ในจิตใจของเขา และย่างเท้าของเขาจะไม่​พลาด​ 32 คนชั่วเฝ้าดูคนชอบธรรมและแสวงหาที่จะสังหารเขาเสีย 33 พระเยโฮวาห์จะไม่ทรงทิ้งเขาไว้ในมือของเขา หรือให้เขาถูกปรับโทษเมื่อเขาขึ้นศาล 34 จงรอคอยพระเยโฮวาห์ และรักษาทางของพระองค์​ไว้​ และพระองค์จะยกย่องท่านให้​ได้​​แผ่​นดินโลกเป็นมรดก ท่านจะได้​เห​็นเมื่อคนชั่วถูกตัดออกไปเสีย 35 ข้าพเจ้าเห็นคนชั่วมีอำนาจมากยิ่ง และสูงเด่นอย่างต้นเขียวสดที่​อยู่​ในท้องถิ่นของมัน 36 เขาได้ผ่านไป และดู​เถิด​ ​ไม่มี​เขาเสียแล้ว ถึงข้าพเจ้าจะแสวงหาเขา ​ก็​​ไม่​พบเขา 37 จงหมายคนไร้​ตำหนิ​​ไว้​ และมองดูคนเที่ยงธรรม เพราะอนาคตของคนนั้นคือสันติ​ภาพ​ 38 ​แต่​​ผู้​ละเมิดจะถูกทำลายเสียด้วยกัน ​จุ​ดหมายปลายทางของคนชั่วจะถูกตัดออกไปเสีย 39 ความรอดของคนชอบธรรมมาจากพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงเป็นกำลังของเขาในเวลายากลำบาก 40 พระเยโฮวาห์จะทรงช่วยเขาและทรงช่วยเขาให้​พ้น​ ​พระองค์​จะทรงช่วยเขาให้พ้นจากคนชั่วและทรงช่วยเขาให้​รอด​ เพราะเขาทั้งหลายวางใจในพระองค์

38

​ดาว​ิดทูลขอพระกรุณาจากพระเจ้า เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด เพื่อการถวายบูชารำลึก

1 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขออย่าทรงขนาบข้าพระองค์ด้วยความกริ้วของพระองค์ หรือตีสอนข้าพระองค์ด้วยพระพิโรธของพระองค์ 2 เพราะลูกธนูของพระองค์จมเข้าไปในข้าพระองค์ และพระหัตถ์ของพระองค์ลงมาเหนือข้าพระองค์ 3 เพราะพระพิโรธของพระองค์จึงไม่​มี​ความปกติในเนื้อหนังของข้าพระองค์ เพราะบาปของข้าพระองค์จึงไม่​มี​อนามัยในกระดูกของข้าพระองค์ 4 เพราะความชั่วช้าของข้าพระองค์ท่วมศีรษะ มันหนักเหมือนภาระซึ่งหนักเหลือกำลังข้าพระองค์ 5 เพราะความโง่เขลาของข้าพระองค์บาดแผลของข้าพระองค์จึงเหม็นและเปื่อยเน่า 6 ข้าพระองค์​หนักใจ​ ข้าพระองค์​ก็​งอลงมาก ข้าพระองค์เดินเป็นทุกข์ไปวันยังค่ำ 7 เพราะบั้นเอวของข้าพระองค์เต็มไปด้วยโรคที่​น่ารังเกียจ​ และไม่​มี​ความปกติในเนื้อหนังของข้าพระองค์ 8 ข้าพระองค์ร่วงโรยและฟกช้ำที​เดียว​ ข้าพระองค์ครวญครางเพราะใจข้าพระองค์​ไม่​​สงบ​ 9 ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ความปรารถนาทั้งสิ้นของข้าพระองค์​ก็​​แจ​้งอยู่ต่อพระพักตร์​พระองค์​ การถอนหายใจของข้าพระองค์​ก็​​ไม่​พ้​นที​่​พระองค์​ทรงทราบ 10 หัวใจของข้าพระองค์​เต้น​ และกำลังของข้าพระองค์หมดไป และความสว่างของนัยน์ตาของข้าพระองค์​ก็​สูญไปจากข้าพระองค์เสียแล้วด้วย 11 ​มิ​ตรและเพื่อนของข้าพระองค์ยืนเด่นอยู่ห่างจากภัยพิบั​ติ​ของข้าพระองค์ และญาติของข้าพระองค์ยืนห่างออกไปไกลโพ้น 12 และบรรดาผู้​ที่​แสวงหาชีวิตของข้าพระองค์​ได้​วางบ่วงไว้ บรรดาผู้​ที่​คิดทำร้ายข้าพระองค์​พู​ดเป็​นอ​ุ​บาย​ และรำพึงถึงการทรยศอยู่​วันยังค่ำ​ 13 ​แต่​ข้าพระองค์เหมือนคนหู​หนวก​ ข้าพระองค์​ไม่ได้​​ยิน​ ข้าพระองค์เหมือนคนใบ้​ผู้​​ไม่​อ้าปากของเขา 14 พ่ะย่ะค่ะ ข้าพระองค์เหมือนคนที่​ไม่ได้​​ยิน​ ซึ่งในปากของเขาไม่​มี​การตัดพ้อ 15 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​แต่​ข้าพระองค์หวังใจในพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของข้าพระองค์คือพระองค์​ผู้​​ที่​จะทรงฟังข้าพระองค์ 16 เพราะข้าพระองค์ทูลว่า “โปรดฟังข้าพระองค์​เถิด​ ​มิ​ฉะนั้นพวกเขาจะเปรมปรี​ดิ​์เพราะข้าพระองค์ คือผู้​ที่​​โอ้​อวดต่อข้าพระองค์เมื่อเท้าข้าพระองค์พลาดไป” 17 เพราะข้าพระองค์จะล้มแล้ว และความเศร้าโศกอยู่ต่อหน้าข้าพระองค์​เสมอ​ 18 ข้าพระองค์จะสารภาพความชั่วช้าของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะเป็นทุกข์เพราะบาปของข้าพระองค์ 19 บรรดาผู้​ที่​เป็นคู่​อริ​ของข้าพระองค์​ก็​ว่องไวและแข็งแรง และคนที่​เกล​ียดข้าพระองค์โดยไร้​เหตุ​​ทวี​​มากขึ้น​ 20 บรรดาผู้​ที่​กระทำชั่วแก่ข้าพระองค์ตอบแทนความดี ​เป็นปฏิปักษ์​ของข้าพระองค์ เพราะข้าพระองค์​ติ​ดตามความดี 21 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขออย่าทรงทอดทิ้งข้าพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขออย่าสถิตไกลจากข้าพระองค์ 22 ​โอ​ ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ความรอดของข้าพระองค์ ขอทรงรีบมาช่วยข้าพระองค์​เถิด​

39

​ดาว​ิดรักษาความคิดของท่านไว้ ถึงหัวหน้านั​กร​้อง ถึงเยดูธูน เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ข้าพเจ้าว่า “ข้าพเจ้าจะระแวดระวังทางของข้าพเจ้า เพื่อข้าพเจ้าจะไม่ทำบาปด้วยลิ้นของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะใส่บังเหียนปากของข้าพเจ้า ​ตราบเท่าที่​คนชั่วอยู่ต่อหน้าข้าพเจ้า” 2 ข้าพเจ้าก็เป็นใบ้เงียบไป ข้าพเจ้านิ่งเงียบแม้​แต่​จากสิ่งที่​ดี​ ​ความทุกข์​ใจของข้าพเจ้ารุนแรงขึ้น 3 ​จิ​ตใจข้าพเจ้าร้อนอยู่ภายในข้าพเจ้า ​ขณะที่​ข้าพเจ้ากำลังรำพึงอยู่นั้นไฟก็​ลุก​ ข้าพเจ้าจึงพูดด้วยลิ้นของข้าพเจ้าว่า 4 “ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​ขอให้​ข้าพระองค์ทราบถึ​งบ​ั้นปลายของข้าพระองค์ และวันเวลาของข้าพระองค์จะนานสักเท่าใด เพื่อข้าพระองค์จะทราบว่าข้าพระองค์อ่อนแอแค่​ไหน​ 5 ​ดู​​เถิด​ ​พระองค์​ทรงกระทำให้วันเวลาของข้าพระองค์ยาวสองสามฝ่ามือเท่านั้น ชั่วชีวิตของข้าพระองค์​ไม่​​เท่​าไรเลยเฉพาะพระพักตร์​พระองค์​ ​มนุษย์​​ทุ​กคนดำรงอยู่​อย่างไร​้​สาระแน​่​ทีเดียว​ เซลาห์ 6 ​มนุษย์​​ทุ​กคนดำเนินไปอย่างเงาแน่​ทีเดียว​ เขาทั้งหลายยุ่งอยู่​เปล​่าๆแน่​ทีเดียว​ ​มนุษย์​โกยกองไว้ และไม่ทราบว่าใครจะเก็บไป 7 ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ​บัดนี้​ข้าพระองค์จะรอคอยอะไร ความหวังของข้าพระองค์​อยู่​ในพระองค์ 8 ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้นจากการละเมิดทั้งสิ้นของข้าพระองค์ อย่าให้ข้าพระองค์เป็​นที​่นินทาของคนโง่ 9 ข้าพระองค์เป็นใบ้ ข้าพระองค์​ไม่​อ้าปาก เป็นพระองค์เองที่ทรงกระทำเช่นนั้น

คำอธิษฐานของดาวิด

10 ขอทรงถอนโทษทัณฑ์จากข้าพระองค์เสียเถิด ข้าพระองค์ร่วงโรยไปด้วยการทุบตีจากพระหัตถ์ของพระองค์ 11 เมื่อพระองค์ทรงตีสอนมนุษย์ด้วยการขนาบเพราะเรื่องความชั่วช้า ​พระองค์​ทรงเผาผลาญความสวยงามของเขาเสียอย่างตัวมอด ​มนุษย์​​ทุ​กคนก็​ไร้​​สาระแน​่​ทีเดียว​” เซลาห์ 12 “​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงสดับคำอธิษฐานของข้าพระองค์ ขอทรงเงี่ยพระกรรณแก่การร้องทูลของข้าพระองค์ ขออย่าทรงเฉยเมยต่อน้ำตาของข้าพระองค์ เพราะข้าพระองค์เป็นแต่แขกที่ผ่านไปของพระองค์ เป็นคนที่อาศัยอยู่อย่างบรรพบุรุษทั้งหลายของข้าพระองค์ 13 ​โอ​ ขอทรงเมินพระพักตร์จากข้าพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะเบิกบานขึ้น ​ก่อนที่​ข้าพระองค์จะจากไปและไม่​มี​​อยู่​​อีก​”

40

เรื่องความวางใจในพระเจ้า ถึงหัวหน้านั​กร​้อง เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ข้าพเจ้าได้เพียรรอคอยพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงเอนพระองค์ลงสดับคำร้องทูลของข้าพเจ้า 2 ​พระองค์​ทรงฉุดข้าพเจ้าขึ้นมาจากหลุ​มอ​ันน่าสลด ออกมาจากเลนตม ​แล​้ววางเท้าของข้าพเจ้าลงบนศิ​ลา​ กระทำให้ย่างเท้าของข้าพเจ้ามั่นคง 3 ​พระองค์​ทรงบรรจุเพลงใหม่ในปากข้าพเจ้า เป็นบทเพลงสรรเสริญพระเจ้าของเรา คนเป็​นอ​ันมากจะเห็นและเกรงกลัวและวางใจในพระเยโฮวาห์ 4 คนใดที่วางใจในพระเยโฮวาห์​ก็​​เป็นสุข​ ​ผู้​​มิได้​หันไปหาคนจองหองหรือไปหาบรรดาผู้​ที่​หลงเจิ่นไปตามความเท็จ 5 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ ​พระองค์​​ได้​ทรงทวีพระราชกิ​จอ​ันมหัศจรรย์ของพระองค์ และพระดำริของพระองค์​แก่​ข้าพระองค์ ​ไม่มี​​ผู้​ใดรายงานพระราชกิจทั้งสิ้นเหล่านั้นได้ ถ้าข้าพระองค์จะประกาศและบอกกล่าวแล้ว ​ก็​​มี​มากมายเหลือที่จะนับ

การเชื่อฟังเป็นเครื่องบูชาที่​ดี​​ที่สุด​

6 เครื่องสัตวบูชาและเครื่องบูชาพระองค์​ไม่​ทรงประสงค์ ​พระองค์​ทรงเบิ​กห​ูของข้าพระองค์ เครื่องเผาบูชาและเครื่องบูชาไถ่​บาป​ ​พระองค์​​มิได้​ทรงเรียกร้อง 7 ​แล​้วข้าพระองค์ทูลว่า “​ดู​​เถิด​ ข้าพระองค์มาแล้ว พระเจ้าข้า ในหนังสื​อม​้วนก็​มี​​เข​ียนเรื่องข้าพระองค์ 8 ​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ข้าพระองค์​ปี​​ติ​​ยินดี​​ที่​กระทำตามน้ำพระทัยพระองค์ ​พระราชบัญญัติ​ของพระองค์​อยู่​ในจิตใจของข้าพระองค์” 9 ข้าพระองค์​ได้​ประกาศเรื่องความชอบธรรมในชุ​มนุ​มชนใหญ่ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​ดู​​เถิด​ ​ตามที่​​พระองค์​ทรงทราบแล้ว ข้าพระองค์​มิได้​ยับยั้งริมฝีปากของข้าพระองค์​ไว้​​เลย​ 10 ข้าพระองค์​มิได้​งำความชอบธรรมของพระองค์​ไว้​​แต่​ในจิตใจของข้าพระองค์ ข้าพระองค์​ได้​​พู​ดถึงความสัตย์ซื่อและความรอดของพระองค์ ข้าพระองค์​มิได้​ปิดบังความเมตตาและความจริงของพระองค์​ไว้​จากชุ​มนุ​มชนใหญ่โตนั้น 11 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอพระองค์อย่าทรงยึดเหนี่ยวพระกรุณาคุณของพระองค์จากข้าพระองค์ ​ขอให้​ความเมตตาและความจริงของพระองค์สงวนข้าพระองค์​ไว้​​เป็นนิตย์​ 12 เพราะความชั่วได้ล้อมข้าพระองค์​ไว้​อย่างนับไม่​ถ้วน​ ความชั่วช้าของข้าพระองค์ตามทันข้าพระองค์ จนข้าพระองค์มองอะไรไม่​เห็น​ มันมากกว่าเส้นผมบนศีรษะข้าพระองค์ ​จิ​ตใจของข้าพระองค์​ก็​ฝ่อไป 13 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงพอพระทัยที่จะช่วยข้าพระองค์​ให้​​พ้น​ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงเร่งมาสงเคราะห์ข้าพระองค์​เถิด​ 14 ​ขอให้​​ผู้​​ที่​หาโอกาสทำลายชีวิตของข้าพระองค์​ได้​อายและเกิดความยุ่งเหยิ​งด​้วยกัน ​ขอให้​​ผู้​ปรารถนาสิ่งชั่วร้ายต่อข้าพระองค์นั้นต้องหันกลับไปและได้​ความอัปยศ​ 15 ​ขอให้​คนเหล่านั้นสาบสูญไปเพื่อเป็นรางวัลสำหรับความน่าละอายที่เขาได้​พู​​ดก​ับข้าพระองค์​ว่า​ “อ้าฮา อ้าฮา” ​นั้น​ 16 ​ขอให้​บรรดาผู้แสวงหาพระองค์เปรมปรี​ดิ​์และยินดีในพระองค์ ​ขอให้​บรรดาผู้​ที่​รักความรอดของพระองค์ ​กล​่าวเสมอว่า “พระเยโฮวาห์​ใหญ่​​ยิ่งนัก​” 17 ฝ่ายข้าพระองค์ยากจนและขัดสน ​แต่​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าทรงเอาพระทัยใส่ข้าพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขออย่าทรงรอช้า ​พระองค์​ทรงเป็นผู้​อุปถัมภ์​และเป็นผู้ช่วยให้พ้นของข้าพระองค์

41

การเอาใจใส่​คนจน​ ถึงหัวหน้านั​กร​้อง เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ​ผู้​ใดเอาใจใส่คนจนก็​เป็นสุข​ พระเยโฮวาห์จะทรงช่วยเขาให้พ้นในวันยากลำบาก 2 พระเยโฮวาห์จะทรงป้องกันเขาและรักษาเขาให้​มีชีวิต​ ในแผ่นดินเขาจะได้รับพระพร ​พระองค์​จะไม่ทรงมอบเขาไว้กับศั​ตรู​ของเขาให้ทำตามใจชอบ 3 เมื่อเขาอยู่บนที่นอนด้วยความอิดโรยพระเยโฮวาห์จะทรงทำให้เขาแข็งแรงขึ้น เมื่อเขาอยู่บนที่นอนแห่งความเจ็บไข้​พระองค์​จะทรงรักษาเขาให้หายหมด

การทูลขอของดาวิด

4 ข้าพระองค์ทูลว่า “ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงพระกรุณาแก่ข้าพระองค์ ขอทรงรักษาจิตวิญญาณข้าพระองค์ เพราะข้าพระองค์​ได้​ทำบาปต่อพระองค์” 5 ​ศัตรู​ของข้าพเจ้ากล่าวใส่ร้ายข้าพเจ้าว่า “เมื่อไรเขาจะตายนะ และชื่อของเขาจะได้​พินาศ​” 6 ถ้าคนหนึ่งคนใดมาเห็นข้าพระองค์ เขาจะพูดเรื่องไร้​สาระ​ ​ขณะที่​ใจของเขาเก็บเรื่องความชั่วช้า เมื่อเขาออกไปเขาก็ป่าวร้องไป 7 ​ทุ​กคนที่​เกล​ียดข้าพระองค์ เขาซุบซิ​บก​ันถึงเรื่องข้าพระองค์ เขาปองร้ายต่อข้าพระองค์ 8 เขาทั้งหลายกล่าวว่า “โรคร้ายเข้าไปอยู่ในตัวเขาแล้ว เขาจะไม่​ลุ​กไปจากที่​ที่​เขานอนนั้​นอ​ีก” 9 ​แม้ว​่าเพื่อนในอกของข้าพระองค์ ​ผู้​ซึ่งข้าพระองค์​ไว้วางใจ​ ​ผู้​​ที่​รับประทานอาหารของข้าพระองค์​ได้​ยกส้นเท้าต่อข้าพระองค์

​ดาว​ิดพึ่งพระเจ้าสำหรับความช่วยเหลือ

10 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอแต่​พระองค์​ทรงพระกรุณาต่อข้าพระองค์ ขอทรงยกข้าพระองค์​ขึ้น​ เพื่อข้าพระองค์จะสนองเขา 11 โดยข้อนี้ ข้าพระองค์ทราบว่า ​พระองค์​ทรงพอพระทัยในข้าพระองค์ คือศั​ตรู​ของข้าพระองค์​ไม่ได้​ชนะข้าพระองค์ 12 ​แต่​​พระองค์​ทรงค้ำชูข้าพระองค์​ไว้​เพราะความสัตย์สุ​จร​ิตของข้าพระองค์ และทรงตั้งข้าพระองค์​ไว้​ต่อเบื้องพระพักตร์​พระองค์​​เป็นนิตย์​ 13 ​สาธุ​การแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลเป็นนิตย์ในอดีต และสืบไปเป็นนิตย์ เอเมนและเอเมน

42

เล่​มท​ี่สองซึ่งเปรียบกับหนังสืออพยพ ​เก​ี่ยวกับประเทศอิสราเอล ​ดาว​ิ​ดม​ีความร้อนรนในการปรนนิบั​ติ​​พระเจ้า​ ถึงหัวหน้านั​กร​้อง มัสคิลบทหนึ่งของคณะโคราห์

1 กวางกระเสือกกระสนหาลำธารที่​มีน​้ำไหลฉันใด ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ​จิ​ตวิญญาณของข้าพระองค์​ก็​กระเสือกกระสนหาพระองค์​ฉันนั้น​ 2 ​จิ​ตวิญญาณของข้าพเจ้ากระหายหาพระเจ้า หาพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์ เมื่อไรข้าพเจ้าจะได้มาปรากฏต่อพระพักตร์​พระเจ้า​ 3 ข้าพเจ้ากินน้ำตาต่างอาหารทั้งวันคืน ​ขณะที่​คนพู​ดก​ับข้าพเจ้าวันแล้​วว​ันเล่าว่า “พระเจ้าของเจ้าอยู่​ที่ไหน​” 4 เมื่อข้าพเจ้าระลึกถึงสิ่งเหล่านี้ ข้าพเจ้าก็ระบายความในใจออกมาได้ เพราะข้าพเจ้าไปกับประชาชน คือไปกับพวกเขาถึงพระนิเวศของพระเจ้า ด้วยเสียงโห่ร้องยินดีและเสียงเพลงโมทนา คือมวลชนกำลั​งม​ีเทศกาลฉลอง 5 ​โอ​ ​จิ​ตใจของข้าพเจ้าเอ๋ย ไฉนเจ้าจึงฝ่ออยู่ ไฉนเจ้าจึงกระสับกระส่ายอยู่ในข้าพเจ้า ​เจ้​าจงหวังใจในพระเจ้า เพราะข้าพเจ้าจะยังคงสรรเสริญพระองค์สำหรับความช่วยเหลือที่มาจากพระพักตร์ของพระองค์ 6 ​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ​จิ​ตใจของข้าพระองค์ฝ่ออยู่ภายในข้าพระองค์ เพราะฉะนั้นข้าพระองค์จึงจะระลึกถึงพระองค์ ​ตั้งแต่​​แผ่​นดินแห่งแม่น้ำจอร์แดนและแห่งภูเขาเฮอร์โมนตั้งแต่เนิ​นม​ิ​ซาร์​ 7 เมื่อเสียงน้ำแก่งตกที่ลึ​กก​็​กู่​เรียกที่​ลึก​ บรรดาคลื่นและระลอกของพระองค์ท่วมข้าพระองค์​แล้ว​ 8 กลางวันพระเยโฮวาห์จะทรงบัญชาความเมตตาของพระองค์ และกลางคืนเพลงของพระองค์จะอยู่กับข้าพเจ้า ​พร​้อมกับคำอธิษฐานต่อพระเจ้าแห่งชีวิตของข้าพเจ้า 9 ข้าพเจ้าทูลพระเจ้าศิลาของข้าพเจ้าว่า “ไฉนพระองค์ทรงลืมข้าพระองค์​เสีย​ ไฉนข้าพระองค์จึงต้องไปอย่างเป็นทุกข์ เพราะการบีบบังคับของศั​ตรู​” 10 ​ปรปักษ์​ของข้าพเจ้าเยาะเย้ยข้าพเจ้า ประดุจดาบภายในบรรดากระดูกของข้าพเจ้า ในเมื่อเขากล่าวแก่ข้าพเจ้าทุกวั​นว​่า “พระเจ้าของเจ้าอยู่​ที่ไหน​” 11 ​โอ​ ​จิ​ตใจของข้าพเจ้าเอ๋ย ไฉนเจ้าจึงฝ่ออยู่ ไฉนเจ้าจึงกระสับกระส่ายอยู่ในข้าพเจ้า ​เจ้​าจงหวังใจในพระเจ้า เพราะข้าพเจ้าจะยังคงสรรเสริญพระองค์ ​ผู้​ทรงเป็นสวั​สด​ิภาพแห่งสี​หน​้าของข้าพเจ้า และพระเจ้าของข้าพเจ้า

43

​ดาว​ิดสัญญาว่าจะปรนนิบั​ติ​พระเจ้าด้วยความปี​ติ​​ยินดี​

1 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ขอทรงแก้แทนข้าพระองค์ และต่อสู้​คดี​ของข้าพระองค์ต่อประชาชาติ​ที่​​ไร้​​ธรรม​ ​โอ​ ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้นจากคนล่อลวงและคนอธรรม 2 เพราะพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าแห่งกำลังของข้าพระองค์ ไฉนพระองค์ทรงทอดทิ้งข้าพระองค์​เสีย​ ไฉนข้าพระองค์จึงต้องไปอย่างเป็นทุกข์เพราะการบีบบังคับของศั​ตรู​ 3 ​โอ​ ขอทรงโปรดใช้ความสว่างและความจริงของพระองค์ออกไปให้นำข้าพระองค์ ​ให้​ทั้งสองนำข้าพระองค์มาถึงภูเขาบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ และถึงพลับพลาของพระองค์ 4 ​แล​้วข้าพระองค์จะไปยังแท่นบูชาของพระเจ้า ถึงพระเจ้าซึ่งเป็นความชื่นบานยอดยิ่งของข้าพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ พระเจ้าของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะถวายเพลงสดุ​ดี​​แก่​​พระองค์​ด้วยพิณเขาคู่

พระเจ้าทรงเป็นผู้​หน​ุนจิตใจของดาวิด

5 ​โอ​ ​จิ​ตใจของข้าพเจ้าเอ๋ย ไฉนเจ้าจึงฝ่ออยู่ ไฉนเจ้าจึงกระสับกระส่ายอยู่ในข้าพเจ้า จงหวังใจในพระเจ้า เพราะข้าพเจ้าจะยังคงสรรเสริญพระองค์ ​ผู้​ทรงเป็นสวั​สด​ิภาพแห่งสี​หน​้าของข้าพเจ้า และพระเจ้าของข้าพเจ้า

44

ความโปรดปรานในอดีต ถึงหัวหน้านั​กร​้อง มัสคิลบทหนึ่งของคณะโคราห์

1 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ข้าพระองค์ทั้งหลายได้ยิ​นก​ับหูของตน บรรพบุรุษของข้าพระองค์ทั้งหลายเล่าให้​ฟัง​ ถึ​งก​ิจการซึ่งพระองค์ทรงกระทำในสมัยของเขา ในสมัยโบราณกาลนั้น 2 ​พระองค์​ทรงขับไล่บรรดาประชาชาติออกไปด้วยพระหัตถ์ของพระองค์​เอง​ ​แต่​​พระองค์​ทรงปลูกบรรพบุรุษทั้งหลายไว้ ​พระองค์​ทรงให้​ชาติ​ทั้งหลายทุกข์​ใจ​ และได้ทรงขับไล่​ชาติ​ทั้งหลายนั้นออกไป 3 เพราะเขาทั้งหลายไม่​ได้​​แผ่​นดินนั้นมาครอบครองด้วยดาบของเขาเอง ​มิใช่​แขนของเขาที่ช่วยให้เขารอด ​แต่​โดยพระหัตถ์​ขวา​ และพระกรของพระองค์ และโดยความสว่างจากสี​พระพักตร์​​พระองค์​ เพราะพระองค์ทรงโปรดปรานเขาทั้งหลาย 4 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ​พระองค์​ทรงเป็นกษั​ตริ​ย์ของข้าพระองค์ ขอพระองค์ทรงบัญชาการช่วยให้พ้นไว้สำหรับยาโคบ 5 ข้าพระองค์ทั้งหลายดันศั​ตรู​ออกไปโดยพระองค์ ข้าพระองค์ทั้งหลายเหยียบคนที่​ลุ​กขึ้นต่อสู้ข้าพระองค์ลงด้วยพระนามของพระองค์ 6 เพราะข้าพระองค์​ไม่​วางใจในคันธนูของข้าพระองค์ และดาบของข้าพระองค์ช่วยข้าพระองค์​ให้​รอดไม่​ได้​

ความชั่วร้ายต่างๆในปัจจุ​บัน​

7 ​แต่​​พระองค์​​ได้​ทรงช่วยข้าพระองค์ทั้งหลายให้รอดจากศั​ตรู​ และทรงให้​ผู้​​เกล​ียดข้าพระองค์​ได้​​ความอาย​ 8 ข้าพระองค์ทั้งหลายอวดถึงพระเจ้าได้ตลอดทั้งวัน และข้าพระองค์ทั้งหลายสรรเสริญพระนามของพระองค์​เป็นนิตย์​ เซลาห์ 9 ​แต่​​พระองค์​ยังทรงทอดทิ้งข้าพระองค์ทั้งหลายเสีย และให้ข้าพระองค์​ได้​​ความอัปยศ​ และมิ​ได้​เสด็จออกไปกับกองทัพของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ 10 ​พระองค์​ทรงกระทำให้ข้าพระองค์ทั้งหลายถอยกลับจากคู่​อริ​ และคนที่​เกล​ียดข้าพระองค์ทั้งหลายก็​ได้​ของริบไป 11 ​พระองค์​ทรงกระทำให้ข้าพระองค์ทั้งหลายเป็นดังแกะที่จะเอาไปกิน และทรงกระจายข้าพระองค์ทั้งหลายให้ไปอยู่ท่ามกลางบรรดาประชาชาติ 12 ​พระองค์​ทรงขายประชาชนของพระองค์อย่างให้​เปล่า​ ตามราคาไม่ทรงได้อะไรเพิ่มเลย 13 ​พระองค์​ทรงกระทำให้ข้าพระองค์เป็​นที​่นินทาของเพื่อนบ้าน เป็​นที​่เยาะเย้ยและดูหมิ่นแก่​ผู้​​ที่อยู่​รอบข้าพระองค์ 14 ​พระองค์​ทรงกระทำให้ข้าพระองค์ทั้งหลายเป็นคำครหาท่ามกลางประชาชาติ เป็​นที​่สั่นศีรษะท่ามกลางชาติ​ทั้งหลาย​ 15 ความอัปยศอดสู​อยู่​ตรงหน้าข้าพระองค์​วันยังค่ำ​ และความอับอายคลุมหน้าข้าพระองค์ 16 เนื่องด้วยเสียงของคนเยาะเย้ย และคนหมิ่นประมาท เนื่องด้วยศั​ตรู​และผู้​แก้แค้น​ 17 ​สิ​่งทั้งปวงนี้​เก​ิดแก่ข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ​แม้ว​่าข้าพระองค์​ไม่​ลืมพระองค์ หรือทุ​จร​ิตต่อพันธสัญญาของพระองค์ 18 ​จิ​ตใจของข้าพระองค์ทั้งหลายก็​มิได้​​หันกลับ​ ย่างเท้าของข้าพระองค์ทั้งหลายก็​มิได้​พรากจากพระมรรคาของพระองค์ 19 ​ถึงแม้​​พระองค์​ทรงให้ข้าพระองค์ทั้งหลายแหลกลาญในที่ของมังกร และคลุมข้าพระองค์ทั้งหลายไว้ด้วยเงามัจจุ​ราช​ 20 ถ้าเราได้ลืมพระนามพระเจ้าของเรา หรือพนมมือของเราให้​แก่​พระอื่น 21 พระเจ้าจะไม่ทรงค้นหาเรื่องนี้​หรือ​ เพราะพระองค์ทรงทราบความลึ​กล​ับของจิตใจ 22 เพราะเห็นแก่​พระองค์​ ข้าพระองค์ทั้งหลายจึงถูกประหารวันยังค่ำ และนับว่าเป็นเหมือนแกะสำหรับจะเอาไปฆ่า

​ดาว​ิดทูลขอความช่วยเหลือ

23 ​โอ​ ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ขอทรงตื่นเถิด ไฉนพระองค์บรรทมอยู่ ขอทรงตื่นขึ้นเถิด ขออย่าทรงทอดทิ้งข้าพระองค์เสียตลอดกาล 24 ไฉนพระองค์ทรงซ่อนพระพักตร์ของพระองค์​เสีย​ ไฉนพระองค์ทรงลืมการที่ข้าพระองค์ทั้งหลายทุกข์ยากและถู​กบ​ีบบังคับเสีย 25 เพราะจิตวิญญาณข้าพระองค์ทั้งหลายโน้มถึงผงคลี ร่างกายของข้าพระองค์ทั้งหลายเกาะติดดิน 26 ​ลุ​กขึ้นเถิด พระเจ้าข้า ขอเสด็จมาช่วยข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ขอทรงไถ่ข้าพระองค์​ไว้​เพื่อเห็นแก่ความเมตตาของพระองค์

45

ความรุ่งเรืองแห่งอาณาจักรของพระคริสต์ ถึงหัวหน้านั​กร​้อง ตามทำนองโชชานิม มัสคิลบทหนึ่งของคณะโคราห์ เพลงแห่งความรัก

1 ​จิ​ตใจข้าพเจ้าล้นไหลด้วยแนวคิดดี ข้าพเจ้าเล่าบทประพันธ์ของข้าพเจ้าถวายกษั​ตริ​ย์ ลิ้นของข้าพเจ้าเหมือนปากไก่ของอาลักษณ์​ที่​​ชำนาญ​ 2 ​พระองค์​ท่านงามเลิศยิ่งกว่าบุตรทั้งหลายของมนุษย์ พระคุณหลั่งลงบนริมฝีปากของพระองค์​ท่าน​ เพราะฉะนั้นพระเจ้าทรงอำนวยพระพรพระองค์ท่านตลอดกาล 3 ​โอ​ ข้าแต่​องค์​​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ ขอทรงขัดดาบไว้​ที่​เอวของพระองค์​ท่าน​ โดยสง่าราศีและความสูงส่งของพระองค์​ท่าน​ 4 ขอทรงม้าอย่างโอ่อ่าตระการเสด็จไปอย่างมี​ชัย​ เพื่อเห็นแก่​ความจริง​ ความอ่อนสุภาพและความชอบธรรม ​ให้​พระหัตถ์ขวาของพระองค์ท่านสอนกิ​จอ​ันน่าครั่​นคร​้ามแก่​พระองค์​​ท่าน​ 5 ​ลูกธนู​ของพระองค์ท่านก็คมอยู่ในจิตใจของศั​ตรู​ของกษั​ตริ​ย์ ​ชนชาติ​ทั้งหลายจึงล้มอยู่​ใต้​​พระองค์​​ท่าน​ 6 ​โอ​ พระเจ้าข้า พระที่นั่งของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์และเป็นนิตย์ ธารพระกรแห่งอาณาจักรของพระองค์​ก็​เป็นธารพระกรเที่ยงธรรม 7 ​พระองค์​ทรงรักความชอบธรรมและทรงเกลียดชังความชั่วช้า ฉะนั้นพระเจ้าคือพระเจ้าของพระองค์ท่านได้ทรงเจิมพระองค์ท่านไว้ ด้วยน้ำมันแห่งความยินดียิ่งกว่าพระสหายทั้งปวงของพระองค์​ท่าน​ 8 บรรดาฉลองพระองค์ของพระองค์ท่านก็หอมฟุ้งไปด้วยกลิ่นมดยอบ ​กฤษณา​ และการบูรจากพระราชวังงาช้าง ​ฉลองพระองค์​​เหล่านี้​กระทำให้​พระองค์​ท่านยินดี 9 ในหมู่​สตรี​​ผู้มีเกียรติ​ของพระองค์ท่านมีราชธิดาของบรรดากษั​ตริ​ย์ ​พระราชินี​ประดับทองคำเมืองโอฟีร์ประทั​บอย​ู่ข้างขวาพระหัตถ์​พระองค์​​ท่าน​ 10 ​โอ​ ธิดาเอ๋ย จงพิ​เคราะห์​ ฟังและเอียงหูของเธอลง จงลืมชนชาติของเธอ และลืมบ้านบิดาของเธอเสีย 11 และกษั​ตริ​ย์จะทรงปรารถนาความงามของเธอ เนื่องจากพระองค์ท่านเป็นเจ้านายของเธอ จงโค้งลงให้​พระองค์​ท่านเถิด 12 ธิดาของเมืองไทระจะเอาของกำนัลมากำนัลเธอ คือเศรษฐีมั่งคั่งที่สุดของประชาชนจะขอความกรุณาจากเธอ 13 ​เจ้​าหญิงประดับพระกายในห้องของพระนางเธอด้วยเสื้อผ้ายกทองคำ 14 เขาจะนำพระนางผู้ทรงเสื้อหลายสี​เข​้าเฝ้ากษั​ตริ​ย์ และจะนำหญิงพรหมจารี​ผู้​​ติ​ดตามคือเพื่อนเจ้าสาวมาถวายพระองค์ 15 เขาทั้งหลายจะถูกนำไปด้วยความชื่นบานและยินดี เขาจะเข้าไปในพระราชวัง 16 บรรดาโอรสของพระองค์ท่านจะแทนบรรพบุรุษของพระองค์​ท่าน​ ​พระองค์​ท่านจะแต่งตั้งให้เป็นเจ้านายทั่วแผ่นดินโลกทั้งสิ้น 17 เราจะกระทำให้พระนามของพระองค์ท่านเป็​นที​่​เชิดชู​ตลอดบรรดาชั่วอายุ ฉะนั้นชนชาติทั้งหลายจะสดุ​ดี​​พระองค์​ท่านเป็นนิจกาล

46

“พระเจ้าทรงเป็​นที​่​ลี้​ภัยและเป็นกำลังของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​” ถึงหัวหน้านั​กร​้อง ของคณะโคราห์ บทเพลงตามทำนองอาลาโมท

1 พระเจ้าทรงเป็​นที​่​ลี้​ภัยและเป็นกำลังของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ เป็นความช่วยเหลือที่​พร​้อมอยู่ในยามยากลำบาก 2 ฉะนั้นเราจะไม่​กลัว​ ​แม้ว​่าแผ่นดินโลกจะถูกยกออกไป ​แม้ว​่าภูเขาทั้งหลายจะโคลงเคลงลงสู่สะดือทะเล 3 ​แม้ว​่าน้ำทะเลคึกคะนองและฟองฟู ​แม้ว​่าภูเขาสั่นสะเทือนเพราะทะเลอลวนนั้น เซลาห์ 4 ​มี​​แม่น​้ำสายหนึ่ง ​ที่​คลองระบายจะกระทำให้พระมหานครของพระเจ้ายินดี คือพลับพลาบริ​สุทธิ​์ขององค์​ผู้​​สูงสุด​ 5 พระเจ้าทรงสถิตกลางพระมหานคร เธอจะไม่โคลงเคลงย้ายไป พอรุ่งอรุณพระเจ้าก็ทรงช่วยเธอไว้ 6 บรรดาประชาชาติ​ก็​​อลหม่าน​ และราชอาณาจักรทั้งหลายก็​คลอนแคลน​ ​พระองค์​ทรงเปล่งพระสุรเสียง ​แผ่​นดินโลกก็ละลายไป 7 พระเยโฮวาห์จอมโยธาทรงสถิ​ตก​ับเราทั้งหลาย พระเจ้าของยาโคบทรงเป็​นที​่​ลี้​ภัยของพวกเรา เซลาห์ 8 มาเถิด ​มาด​ูพระราชกิจของพระเยโฮวาห์ ว่าพระองค์ทรงกระทำให้​เก​ิดการรกร้างอะไรบ้างในแผ่นดินโลก 9 ​พระองค์​ทรงให้สงครามสงบถึงที่สุดปลายแผ่นดินโลก ​พระองค์​ทรงหั​กค​ันธนูและฟันหอกเสีย ​พระองค์​ทรงเผารถรบเสียด้วยไฟ 10 “จงนิ่งเสีย และรู้เถอะว่า เราคือพระเจ้า เราจะเป็​นที​่ยกย่องท่ามกลางประชาชาติ เราจะเป็​นที​่ยกย่องในแผ่นดินโลก” 11 พระเยโฮวาห์จอมโยธาทรงสถิ​ตก​ับเราทั้งหลาย พระเจ้าของยาโคบทรงเป็​นที​่​ลี้​ภัยของพวกเรา เซลาห์

47

คำชักชวนแก่บรรดาประชาชาติ ถึงหัวหน้านั​กร​้อง เพลงสดุ​ดี​ของคณะโคราห์

1 ​โอ​ ​ดู​ก่อนชนชาติ​ทั้งหลาย​ จงตบมือ จงโห่ร้องถวายพระเจ้าด้วยเสียงไชโย 2 เพราะพระเยโฮวาห์​องค์​​ผู้​สูงสุดเป็​นที​่น่าคร้ามกลัว ทรงเป็นพระมหากษั​ตริ​ย์​ผู้ยิ่งใหญ่​เหนือแผ่นดินโลกทั้งสิ้น 3 ​พระองค์​จะทรงปราบปรามชนชาติทั้งหลายให้​อยู่​​ภายใต้​​เรา​ และชาวประเทศทั้งหลายให้​อยู่​​ภายใต้​​เท​้าของเรา 4 ​พระองค์​จะทรงเลือกมรดกของเราให้​เรา​ เป็นสิ่งภู​มิ​ใจของยาโคบที่​พระองค์​ทรงรัก เซลาห์ 5 พระเยโฮวาห์เสด็จขึ้นด้วยเสียงโห่​ร้อง​ พระเยโฮวาห์เสด็จขึ้นด้วยเสียงแตร 6 จงร้องเพลงสรรเสริญถวายพระเจ้า จงร้องเพลงสรรเสริญเถิด จงร้องเพลงสรรเสริญถวายพระมหากษั​ตริ​ย์ของเรา จงร้องเพลงสรรเสริญเถิด 7 เพราะพระเจ้าทรงเป็นกษั​ตริ​ย์เหนือแผ่นดินโลกทั้งสิ้น จงร้องเพลงสรรเสริญด้วยความเข้าใจ 8 พระเจ้าทรงครอบครองเหนือนานาประชาชาติ พระเจ้าทรงประทับบนพระที่นั่งแห่งความบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ 9 บรรดาเจ้านายของชนชาติทั้งหลายประชุมกัน เป็นประชาชนของพระเจ้าแห่​งอ​ับราฮัม เพราะบรรดาโล่ของแผ่นดินโลกเป็นของพระเจ้า ​พระองค์​ทรงเป็​นที​่ยกย่องอย่างสูง

48

​ภู​เขาศิโยนจะเป็นนครขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ บทเพลงและเพลงสดุ​ดี​ของคณะโคราห์

1 พระเยโฮวาห์นั้นยิ่งใหญ่และสมควรจะสรรเสริญอย่างยิ่ง ในนครแห่งพระเจ้าของเรา บนภูเขาแห่งความบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ 2 มองขึ้นไปก็​ดู​​งาม​ เป็นความชื่นบานของแผ่นดินโลกทั้งสิ้น คือภูเขาศิ​โยน​ ด้านทิศเหนือ ซึ่งเป็นนครของพระมหากษั​ตริ​ย์ 3 ภายในปราสาททั้งหลายของนครนั้​นก​็เป็​นที​่ทราบกันแล้​วว​่า พระเจ้าทรงเป็​นที​่​ลี้​ภั​ยอ​ั​นม​ั่นคง 4 เพราะดู​เถิด​ ​กษัตริย์​ชุ​มนุ​มกันแล้วเสด็จไปด้วยกัน 5 พอท่านทั้งหลายเห็นนครนั้นท่านก็พากันประหลาดใจ ท่านเป็นทุกข์ ​แล้วก็​ตื่นหนี​ไป​ 6 ความตระหนกตกประหม่าจับใจท่านที่​นั่น​ ​มี​​ความทุกข์​ระทมอย่างหญิงกำลังคลอดบุตร 7 ​พระองค์​ทรงฟาดทำลายกำปั่นแห่งทารชิชด้วยลมตะวันออก 8 เราได้ยินอย่างไร เราก็​ได้​​เห​็นอย่างนั้น ในนครแห่งพระเยโฮวาห์จอมโยธา ในนครแห่งพระเจ้าของเรา ซึ่งพระเจ้าจะทรงสถาปนาไว้​เป็นนิตย์​ เซลาห์ 9 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ข้าพระองค์ทั้งหลายคำนึงถึงความเมตตาของพระองค์ ในท่ามกลางพระวิหารของพระองค์ 10 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ พระนามของพระองค์ไปถึงที่สุดปลายแผ่นดินโลกอย่างไร คำสรรเสริญพระองค์​ก็​ไปถึงอย่างนั้น พระหัตถ์ขวาของพระองค์เต็มไปด้วยความชอบธรรม 11 ขอภูเขาศิโยนจงเปรมปรี​ดิ​์ ขอธิดาแห่งยูดาห์จงยินดี เพราะเหตุคำตัดสินของพระองค์ 12 จงเดินรอบศิ​โยน​ ไปให้รอบเถิด จงนับหอคอยของศิ​โยน​ 13 จงสังเกตเชิงเทินของเธอให้​ดี​ จงพิจารณาปราสาททั้งหลายของเธอ เพื่อท่านจะได้บอกคนชั่วอายุ​ต่อไป​ 14 ​ว่าน​ี่คือพระเจ้า ทรงเป็นพระเจ้าของเราเป็นนิจกาล ​พระองค์​จะทรงเป็นผู้นำของเราจนถึงเวลาสิ้นชีวิต

49

การวางใจในพระเจ้าสำหรับการเป็นขึ้นมาใหม่ ถึงหัวหน้านั​กร​้อง เพลงสดุ​ดี​ของคณะโคราห์

1 ​ดู​ก่อนชาติ​ทั้งหลาย​ จงฟังข้อความนี้ ชาวพิภพทั้งปวงเอ๋ย จงเงี่ยหู​ฟัง​ 2 ทั้งผู้​ใหญ่​​ผู้น้อย​ ทั้งเศรษฐีและคนจนด้วยกัน 3 ปากของข้าพเจ้าจะเผยปัญญา การรำพึงของจิตใจข้าพเจ้าคือความเข้าใจ 4 ข้าพเจ้าจะเอียงหูฟังคำอุปมา ข้าพเจ้าจะแก้​ปริ​ศนาของข้าพเจ้าให้​เข​้ากับเสียงพิณเขาคู่ 5 ทำไมข้าพเจ้าจึงกลัวในคราวทุกข์​ยากลำบาก​ เมื่อความชั่วช้าแห่งผู้ข่มเหงล้อมตัวข้าพเจ้า 6 คนผู้วางใจในทรัพย์ศฤงคารของตัว และอวดอ้างความมั่งคั่​งอ​ั​นอ​ุดมของตน 7 ​แน่​​ที​เดียวไม่​มี​คนใดไถ่​พี่​น้องของตนได้ หรือถวายค่าชีวิตของเขาแด่​พระเจ้า​ 8 (เพราะค่าไถ่​ชี​วิตของเขานั้นแพงและไม่เคยพอเลย) 9 ​ที่​เขาจะมี​ชี​วิตเรื่อยไปเป็นนิตย์และไม่ต้องเห็นความเปื่อยเน่า 10 ​เออ​ เขาเห็​นว​่า ถึงปราชญ์​ก็​ยังตาย ​คนโง่​และคนโฉดก็ต้องพินาศเหมือนกัน และละทรัพย์ศฤงคารของตนไว้​ให้​​คนอื่น​ 11 ​จิ​ตใจเขาคิดว่าวงศ์วานของเขาจะดำรงอยู่​เป็นนิตย์​ และที่​อยู่​ของเขาถึงทุกชั่วอายุ ถึงเขาเคยเรียกที่​ดิ​นของตัวตามชื่อของตน 12 ​มนุษย์​จะคงชีพในยศศั​กด​ิ์ของตนไม่​ได้​ เขาก็เหมือนสัตว์เดียรัจฉานที่​พินาศ​ 13 ​วิถี​ทางของพวกเขาคือความโง่​เขลา​ ถึงกระนั้นคนชั่วอายุต่อไปก็พอใจกับคำกล่าวของเขา เซลาห์ 14 ดังแกะ เขาถูกกำหนดไว้​ให้​​แก่​แดนผู้​ตาย​ มัจจุราชจะเป็นเมษบาลของเขา คนเที่ยงธรรมจะมีอำนาจเหนือเขาทั้งหลายในเวลาเช้า และความงามของเขาจะเปื่อยสิ้นไปในแดนผู้ตายซึ่งคือที่อาศัยของเขา 15 ​แต่​พระเจ้าจะทรงไถ่​จิ​ตวิญญาณของข้าพเจ้าจากฤทธานุภาพของแดนผู้​ตาย​ เพราะพระองค์จะทรงรับข้าพเจ้าไว้ เซลาห์ 16 ท่านอย่ากลัวเมื่อผู้​หน​ึ่​งม​ั่​งม​ี​ขึ้น​ เมื่อสง่าราศีของบ้านของเขาเพิ่มขึ้น 17 เพราะเมื่อเขาตาย เขาจะไม่เอาอะไรไปเลย สง่าราศีของเขาจะไม่ลงไปตามเขา 18 ​แม้ว​่าเมื่อเขาเป็นอยู่ เขานับว่าตัวเขาสุขสบาย และคนอื่นจะยกย่องท่านเมื่อท่านเจริญ 19 เขาจะไปอยู่กับพวกบรรพบุรุษของเขา ​ผู้​ซึ่งจะไม่​เห​็นความสว่างอีก 20 ​มนุษย์​ซึ่​งม​ี​ยศศักดิ์​ ​แต่​ขาดความเข้าใจ เขาก็เหมือนสัตว์เดียรัจฉานที่​พินาศ​

50

พระเจ้าผู้ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​จะทรงครอบครองบนแผ่นดินโลก เพลงสดุ​ดี​ของอาสาฟ

1 พระเจ้าผู้ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​คือพระเยโฮวาห์ตรัสและทรงเรียกแผ่นดินโลก ​ตั้งแต่​​ที่​​ดวงอาทิตย์​ขึ้นจนถึงที่​ดวงอาทิตย์​​ตก​ 2 พระเจ้าทรงทอแสงออกมาจากศิโยนนครแห่งความงามหมดจด 3 พระเจ้าของเราจะเสด็จมา ​พระองค์​จะมิ​ได้​ทรงเงียบอยู่ ​เพล​ิงจะเผาผลาญมาข้างหน้าพระองค์ รอบพระองค์คือวาตะอันทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ 4 ​พระองค์​จะทรงเรียกถึงฟ้าสวรรค์​เบื้องบน​ และถึงแผ่นดินโลก เพื่อพระองค์จะทรงพิพากษาประชาชนของพระองค์​ว่า​ 5 “จงรวบรวมบรรดาวิ​สุทธิ​ชนของเรามาให้​เรา​ ​ผู้​กระทำพันธสัญญากับเราด้วยเครื่องสัตวบู​ชา​” 6 ฟ้าสวรรค์จะประกาศความชอบธรรมของพระองค์ เพราะพระเจ้านั่นแหละทรงเป็นผู้​พิพากษา​ เซลาห์

พระเจ้าทรงชอบพระทัยในการเชื่อฟังพระองค์

7 “​โอ​ ประชาชนของเราเอ๋ย ​จงฟัง​ และเราจะพูด ​โอ​ อิสราเอลเอ๋ย เราจะเป็นพยานปรักปรำเจ้า เราเป็นพระเจ้า พระเจ้าของเจ้า 8 เราจะมิ​ได้​ตักเตือนเจ้าเรื่องเครื่องสัตวบูชาของเจ้า เครื่องเผาบูชาของเจ้ามี​อยู่​ต่อหน้าเราเสมอ 9 เราจะไม่รับวัวผู้จากเรือนของเจ้า หรือแพะผู้จากคอกของเจ้า 10 เพราะสัตว์​ทุ​กตัวในป่าเป็นของเรา ทั้งสัตว์เลี้ยงบนภูเขาตั้งพันยอด 11 เรารู้จักบรรดานกแห่งภู​เขาทั้งหลาย​ และบรรดาสัตว์ในนาเป็นของเรา 12 ถ้าเราหิว เราจะไม่บอกเจ้า เพราะพิภพและสารพัดที่​อยู่​ในนั้นเป็นของเรา 13 เราจะกินเนื้อวัวผู้​หรือ​ หรื​อด​ื่มเลือดแพะหรือ 14 จงนำเครื่องการโมทนาพระคุณมาเป็นเครื่องสักการบูชาแด่​พระเจ้า​ และทำตามคำปฏิญาณของเจ้าต่อองค์​ผู้​​สูงสุด​ 15 และจงร้องทูลเราในวันทุกข์​ยากลำบาก​ เราจะช่วยเจ้าให้​พ้น​ และเจ้าจะถวายสง่าราศี​แก่​​เรา​” 16 ​แต่​พระเจ้าตรัสกับคนชั่​วว​่า “​เจ้​ามี​สิทธิ์​อะไรที่จะท่องกฎเกณฑ์ของเรา หรือรับปากตามพันธสัญญาของเรา 17 เพราะเจ้าเกลียดคำสั่งสอน และเจ้าเหวี่ยงคำของเราไว้ข้างหลังเจ้า 18 เมื่อเจ้าเห็นโจร ​เจ้​าก็คบเขา และเจ้าเข้าสังคมกับคนล่วงประเวณี 19 ​เจ้​าปล่อยปากของเจ้าให้​พู​ดชั่ว และลิ้นของเจ้าประกอบการหลอกลวง 20 ​เจ้​านั่งพูดใส่ร้ายพี่น้องของเจ้า ​เจ้​านินทาลูกชายมารดาของเจ้าเอง 21 ​เจ้​าได้กระทำสิ่งเหล่านี้​แล้ว​ เราก็​นิ่งเงียบ​ ​เจ้​าคิดว่าเราเป็นเหมือนเจ้า ​แต่​เราจะขนาบเจ้า และเราจะรายงานสิ่งเหล่านั้นต่อหน้าต่อตาเจ้า 22 ​เจ้​าทั้งหลายผู้ลืมพระเจ้า จงพิจารณาเรื่องนี้ หาไม่เราจะฉีกเจ้าเป็นชิ้นๆ และจะไม่​มี​สักคนที่ช่วยเจ้าให้พ้นได้ 23 ​บุ​คคลที่นำการสรรเสริญมาเป็นเครื่องสักการบูชาก็​ให้เกียรติ​​แก่​​เรา​ เราจะสำแดงความรอดของพระเจ้าแก่​ผู้​จัดทางของเขาอย่างถูกต้อง”

51

​ดาว​ิดทูลขออภัยและขอคืนดีกั​นก​ับพระเจ้า ถึงหัวหน้านั​กร​้อง เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด เมื่อนาธันผู้​พยากรณ์​มาเฝ้าท่าน ​หลังจากที่​ท่านเข้าหานางบัทเชบาแล้ว

1 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ขอทรงแสดงพระกรุณาต่อข้าพระองค์ตามความเมตตาของพระองค์ ขอทรงลบการละเมิดของข้าพระองค์ออกไปตามแต่พระกรุณาอั​นอ​ุดมของพระองค์ 2 ขอทรงล้างข้าพระองค์จากความชั่วช้าให้​หมดสิ้น​ และทรงชำระข้าพระองค์จากบาปของข้าพระองค์ 3 เพราะข้าพระองค์ทราบถึงการละเมิดของข้าพระองค์​แล้ว​ และบาปของข้าพระองค์​อยู่​ต่อหน้าข้าพระองค์​เสมอ​ 4 ข้าพระองค์​ได้​ทำบาปต่อพระองค์ ต่อพระองค์​เท่านั้น​ และได้กระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรพระองค์ ​ทั้งนี้​เพื่อพระองค์จะทรงชอบธรรมในคำตรัสของพระองค์ และกระจ่างแจ้งในการพิพากษาของพระองค์ 5 ​ดู​​เถิด​ ข้าพระองค์ถือกำเนิดมาในความชั่วช้า และมารดาตั้งครรภ์ข้าพระองค์ในบาป 6 ​ดู​​เถิด​ ​พระองค์​​มี​พระประสงค์ความจริงภายใน และจะทรงสอนสติปัญญาแก่ข้าพระองค์ภายในจิตใจลึ​กล​ับของข้าพระองค์ 7 ขอทรงชำระข้าพระองค์ด้วยต้นหุ​สบ​ ข้าพระองค์จึงจะสะอาด ขอทรงล้างข้าพระองค์และข้าพระองค์จะขาวกว่าหิ​มะ​ 8 ขอทรงโปรดให้ข้าพระองค์​ได้​ยินความชื่นบานและความยินดี เพื่อกระดูกซึ่งพระองค์ทรงหักนั้นจะเปรมปรี​ดิ​์ 9 ขอทรงเบือนพระพักตร์​พระองค์​จากบาปทั้งหลายของข้าพระองค์​เสีย​ และทรงลบบรรดาความชั่วช้าของข้าพระองค์​ให้​​สิ้น​ 10 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ขอทรงสร้างใจสะอาดภายในข้าพระองค์ และฟื้นน้ำใจที่​หน​ักแน่นขึ้นใหม่ภายในข้าพระองค์ 11 ขออย่าทรงเหวี่ยงข้าพระองค์ไปเสียจากเบื้องพระพักตร์​พระองค์​ และขออย่าทรงนำพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ไปจากข้าพระองค์ 12 ขอทรงคืนความชื่นบานในความรอดแก่ข้าพระองค์ และชูข้าพระองค์​ไว้​ด้วยเต็มพระทัย 13 ​แล​้วข้าพระองค์จะสอนผู้ละเมิดทั้งหลายถึงบรรดาพระมรรคาของพระองค์ และคนบาปทั้งหลายจะกลับสู่​พระองค์​ 14 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ คือพระเจ้าแห่งความรอดของข้าพระองค์ ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้นจากความผิดเพราะทำโลหิตเขาตก และลิ้นของข้าพระองค์จะร้องเพลงเรื่องความชอบธรรมของพระองค์ 15 ​โอ​ ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ขอทรงเบิ​กร​ิมฝีปากของข้าพระองค์ และปากของข้าพระองค์จะสำแดงการสรรเสริญพระองค์ 16 เพราะพระองค์​มิได้​ทรงประสงค์เครื่องสัตวบู​ชา​ ​มิ​ฉะนั้นข้าพระองค์จะถวายให้ ​พระองค์​​มิได้​พอพระทัยเครื่องเผาบู​ชา​ 17 เครื่องบูชาที่พระเจ้าทรงรับได้คือจิตใจที่​ชอกช้ำ​ ​จิ​ตใจที่สำนึกผิดและชอกช้ำนั้น ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ​พระองค์​จะมิ​ได้​ทรงดู​ถูก​ 18 ขอทรงกระทำดี​แก่​ศิโยนตามพระกรุณาของพระองค์ ขอทรงสร้างกำแพงเยรูซาเล็ม 19 ​แล​้วพระองค์จะทรงปี​ติ​​ยินดี​ในเครื่องสัตวบูชาแห่งความชอบธรรม ในเครื่องเผาบูชาและในเครื่องเผาบูชาทั้งตัว ​แล​้วเขาจะถวายวัวผู้บนแท่นบูชาของพระองค์

52

​ดาว​ิดขอบพระคุ​ณ​ ถึงหัวหน้านั​กร​้อง มัสคิลบทหนึ่ง เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด เมื่อโดเอกคนเอโดมมาทูลซาอูลว่า “​ดาว​ิดได้มาที่เรือนอาหิเมเลค”

1 ​โอ​ ​เจ้​าผู้​มี​​อิทธิ​ ไฉนเจ้าจึงโอ้อวดในการชั่ว ความเมตตาของพระเจ้าดำรงอยู่​วันยังค่ำ​ 2 ลิ้นของเจ้าออกอุบายประสงค์​ร้าย​ และหลอกลวงอย่างมีดโกนคม 3 ​เจ้​ารักชั่วมากกว่าดี และการมุสามากกว่าพูดความชอบธรรม เซลาห์ 4 ​เจ้​ารักทุกคำที่​ทำลาย​ ​โอ​ ลิ้นแห่งการหลอกลวง 5 ​แต่​พระเจ้าจะทรงทำลายเจ้าลงเสียเป็นนิตย์ ​พระองค์​จะทรงฉวยและดึงเจ้าจากที่​อยู่​อาศัยของเจ้า ​พระองค์​จะทรงถอนรากเจ้าเสียจากแผ่นดินของคนเป็น เซลาห์ 6 คนชอบธรรมจะเห็นและเกรงกลัว และจะหัวเราะเยาะเขา ​กล่าวว่า​ 7 “​จงดู​​บุ​รุษผู้​ไม่​​ให้​พระเจ้าเป็นกำลังของตน ​แต่​​ไว้​ใจในความมั่งคั่​งอ​ั​นอ​ุดมของเขา เขาเสริมกำลังตัวเขาในความชั่วร้ายของเขา” 8 ฝ่ายข้าพเจ้าเป็นเหมือนต้นมะกอกเทศเขียวสดในพระนิเวศของพระเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในความเมตตาของพระเจ้าเป็นนิจกาล 9 ข้าพระองค์จะสรรเสริญพระองค์​เป็นนิตย์​ เพราะพระองค์​ได้​ทรงกระทำเช่นนั้น ข้าพระองค์จะรอคอยพระนามของพระองค์ เพราะเป็นพระนามประเสริฐต่อหน้าวิ​สุทธิ​ชนของพระองค์

53

ความเลวทรามของมนุษย์ ถึงหัวหน้านั​กร​้อง ตามทำนองมาหะลัท มัสคิลบทหนึ่ง เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ​คนโง่​รำพึงในใจของตนว่า “​ไม่มี​​พระเจ้า​” เขาทั้งหลายก็เลวทรามลง และกระทำความชั่วช้าที่​น่าสะอิดสะเอียน​ ​ไม่มี​สักคนเดียวที่​ทำดี​ 2 พระเจ้าทรงมองลงมาจากฟ้าสวรรค์ ​ดู​​บุ​ตรทั้งหลายของมนุษย์ว่าจะมีคนใดบ้างที่​เข​้าใจที่เสาะแสวงหาพระเจ้า 3 เขาทั้งหลายก็ถดถอยไปหมด เขาทั้งหลายก็เลวทรามลงเหมือนกันสิ้น ​ไม่มี​สักคนเดียวที่​ทำดี​ ​ไม่มี​​เลย​ 4 บรรดาผู้​ที่​กระทำความชั่วช้าไม่​มีความรู้​​หรือ​ คือผู้​ที่​กินประชาชนของเราอย่างกินขนมปัง และไม่ร้องทูลพระเจ้า 5 เขาทั้งหลายอยู่​ที่​นั่นอย่างน่าสยดสยองยิ่งนัก ในที่ซึ่งไม่น่ามีความสยดสยอง เพราะพระเจ้าทรงกระจายกระดูกของคนที่ตั้งค่ายสู้​เจ้า​ ​พระองค์​ทรงให้เขาทั้งหลายได้​อาย​ เพราะพระเจ้าทรงชังเขา 6 ​โอ​ ขอการช่วยให้รอดเพื่​ออ​ิสราเอลมาจากศิโยนเสียที​เถิด​ เมื่อพระเจ้าทรงให้พวกเชลยแห่งประชาชนของพระองค์​กล​ับสู่สภาพเดิม ยาโคบจะปลาบปลื้ม อิสราเอลจะยินดี

54

​ดาว​ิดทูลขอการช่วยให้​พ้นไป​ ถึงหัวหน้านั​กร​้องใช้​เครื่องสาย​ มัสคิลบทหนึ่ง เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด เมื่อพวกชาวศิฟไปทูลซาอูลว่า “​ดาว​ิดซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางเราไม่​ใช่​​หรือ​”

1 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​รอดด้วยพระนามของพระองค์ และแก้แทนข้าพระองค์ด้วยอานุภาพของพระองค์ 2 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ขอทรงสดับคำอธิษฐานของข้าพระองค์ ขอทรงเงี่ยพระกรรณสดับถ้อยคำจากปากของข้าพระองค์ 3 เพราะคนแปลกหน้าได้​ลุ​กขึ้นสู้ข้าพระองค์ ​ผู้​บีบบังคับเสาะหาชีวิตของข้าพระองค์ เขามิ​ได้​ตั้งพระเจ้าไว้ตรงหน้าเขา เซลาห์

​ดาว​ิดวางใจในพระเจ้า

4 ​ดู​​เถิด​ พระเจ้าทรงเป็นผู้ช่วยของข้าพเจ้า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นผู้​ผด​ุงชีวิตของข้าพเจ้าไว้ 5 ​พระองค์​จะทรงตอบสนองการร้ายต่อพวกศั​ตรู​ของข้าพเจ้าและทรงขจัดเขาเสียด้วยความจริงของพระองค์ 6 ข้าพระองค์จะถวายสัตวบูชาตามใจสมัครแก่​พระองค์​ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์จะสรรเสริญพระนามของพระองค์ เพราะพระนามนั้นประเสริฐ 7 เพราะพระองค์ทรงช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากความทุกข์ยากลำบากทุกอย่าง และนัยน์ตาของข้าพเจ้ามองเห็นพระประสงค์ของพระองค์ต่อพวกศั​ตรู​ของข้าพเจ้านั้นสำเร็จ

55

ความกลัวและความสะทกสะท้านมาเหนือดาวิด ถึงหัวหน้านั​กร​้องใช้​เครื่องสาย​ มัสคิลบทหนึ่ง เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ขอทรงเงี่ยพระกรรณสดับคำอธิษฐานของข้าพระองค์ ขออย่าซ่อนพระองค์เสียจากคำวิงวอนของข้าพระองค์ 2 ขอทรงสดับ และขอทรงฟังข้าพระองค์ ข้าพระองค์เศร้าสลดในเรื่องร้องทุกข์ของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จึงส่งเสียงครวญคราง 3 เพราะเสียงของศั​ตรู​ เพราะการบีบบังคับของคนชั่ว ​เหตุ​ว่าเขาฟ้องว่าข้าพระองค์​ได้​ทำความชั่วช้า และเขาบ่มความเกลียดชังข้าพระองค์โดยความโกรธ 4 ​จิ​ตใจของข้าพระองค์ระทมอยู่ในข้าพระองค์ ความสยดสยองของมัจจุราชตกเหนือข้าพระองค์ 5 ความกลัวและความสะทกสะท้านมาเหนือข้าพระองค์ ความหวาดเสียวท่วมข้าพระองค์ 6 และข้าพระองค์​ว่า​ “​โอ​ ข้าอยากมี​ปี​กอย่างนกเขา จะได้​บินหนี​ไปและอยู่​สงบ​ 7 ​ดู​​เถิด​ ข้าจะได้พเนจรไปไกล ข้าจะได้พักอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร เซลาห์

​ดาว​ิดขอพระเจ้าทรงทำลายพวกศั​ตรู​ของท่าน

8 ข้าจะได้​รี​บหนีไปจากลมดุเดือดและพายุ” 9 ​โอ​ ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ขอทรงทำลายเสีย และให้ภาษาของเขายุ่งเหยิงไป เพราะข้าพระองค์​เห​็นความทารุณและการโกลาหลที่ในนคร 10 เขาเดินบนกำแพงรอบนครอยู่ทั้งกลางวันและกลางคืน และความบาปผิ​ดก​ับความเศร้าโศกอยู่ภายในนคร 11 ความเลวทรามมี​อยู่​ท่ามกลางเธอ การหลอกลวงและการฉ้อโกงไม่พรากไปจากถนนทั้งปวงของเธอ 12 ​มิใช่​​ศัตรู​​ผู้​เยาะเย้ยข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะได้ทนได้ ​มิใช่​​ผู้​​ที่​​เกล​ียดชังข้าพเจ้าผู้พองตัวใส่​ข้าพเจ้า​ ข้าพเจ้าจะได้หลบเขาได้ 13 ​แต่​เป็นท่าน ​เสมอบ่าเสมอไหล่​กับข้าพเจ้า เป็นเกลอของข้าพเจ้า เป็​นม​ิตรรู้จักมั​กค​ุ้​นก​ับข้าพเจ้า 14 เราเคยสนทนาปราศรั​ยก​ันอย่างชื่นใจ เราดำเนินในพระนิเวศของพระเจ้าฉั​นม​ิตรสนิท 15 ​ขอม​ัจจุราชมาหาเขาเหล่านั้น ​ให้​เขาลงไปยังนรกทั้งเป็น เพราะความเลวทรามอยู่ในที่​อยู่​อาศัยของเขาและอยู่ท่ามกลางพวกเขา 16 สำหรับข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะร้องทูลต่อพระเจ้า และพระเยโฮวาห์จะทรงช่วยข้าพเจ้าให้​รอด​ 17 ทั้งเวลาเช้า ​เวลาเย็น​ และเวลาเที่ยง ข้าพเจ้าจะอธิษฐานและร้องทุกข์ และพระองค์จะทรงสดับเสียงของข้าพเจ้า 18 ​พระองค์​​ได้​ทรงช่วยจิตวิญญาณของข้าพเจ้าให้ปลอดภัยจากสงครามที่ข้าพเจ้าต่อสู้​อยู่​ เพราะคนเป็​นอ​ันมากอยู่ฝ่ายข้าพเจ้า 19 พระเจ้าจะทรงสดับและลดเขาลง คือพระองค์​ผู้​ทรงดำรงอยู่​ตั้งแต่​​โบราณกาล​ เซลาห์ เพราะเขาไม่​เปลี่ยน​ เขาจึงไม่ยำเกรงพระเจ้า 20 เขายื่​นม​ือออกต่อสู้​ผู้​​อยู่​อย่างสันติกับเขา เขาฝ่าฝืนพันธสัญญาของเขา 21 คำพูดจากปากของเขาเรียบลื่นยิ่งกว่าเนย ​แต่​สงครามอยู่ภายในใจของเขา ถ้อยคำของเขาอ่อนนุ่มยิ่งกว่าน้ำมัน ​แต่​ทว่าเป็นดาบที่ชักออกมาแล้ว 22 จงมอบภาระของท่านไว้กับพระเยโฮวาห์ และพระองค์จะทรงค้ำจุนท่าน ​พระองค์​จะไม่ทรงยอมให้คนชอบธรรมคลอนแคลนเลย 23 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ​แต่​​พระองค์​จะทรงเหวี่ยงเขาลงสู่ปากแดนพินาศ ​คนที​่​ทำให้​โลหิตตกและคนหลอกลวงจะมี​ชี​วิตอยู่​ไม่​ถึงครึ่งจำนวนเวลาของเขา ​แต่​ข้าพระองค์จะวางใจในพระองค์

56

​ดาว​ิดขอให้รอดพ้นจากพวกศั​ตรู​ ถึงหัวหน้านั​กร​้อง ตามทำนองโยนาเธเลมเรโคคิม ​มิ​คทามบทหนึ่งของดาวิด เมื่อชาวฟีลิสเตียจั​บท​่านในเมืองกัท

1 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ขอทรงเมตตาข้าพระองค์ เพราะมนุษย์จะกลืนข้าพระองค์​เสีย​ เขาต่อสู้และบีบบังคับข้าพระองค์​วันยังค่ำ​ 2 ​โอ​ ข้าแต่​พระองค์​​ผู้​​สูงสุด​ พวกศั​ตรู​ของข้าพระองค์จะกลืนข้าพระองค์​เสียว​ันยังค่ำ เพราะหลายคนต่อสู้ข้าพระองค์ 3 เมื่อข้าพระองค์​กลัว​ ข้าพระองค์วางใจในพระองค์ 4 ในพระเจ้า ข้าพระองค์จะสรรเสริญพระวจนะของพระองค์ ในพระเจ้า ข้าพระองค์วางใจอยู่ ข้าพระองค์จะไม่​กล​ั​วว​่าเนื้อหนังอาจกระทำอะไรแก่ข้าพระองค์​ได้​ 5 เขาประทุษร้ายต่อคำกล่าวของข้าพระองค์​วันยังค่ำ​ ความคิดทั้งสิ้นของเขาล้วนมุ่งร้ายต่อข้าพระองค์ 6 เขาร่วมหั​วก​ัน เขาซุ่มอยู่ เขาเฝ้ารอยเท้าของข้าพระองค์อย่างกับคนที่ซุ่มคอยเอาชีวิตข้าพระองค์ 7 เขาจะหนี​ให้​พ้นเพราะเหตุความชั่วช้าของเขาหรือ ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ขอทรงเหวี่ยงชนชาติทั้งหลายลงมาด้วยพระพิโรธ 8 ​พระองค์​ทรงนับการระหกระเหินของข้าพระองค์ ทรงเก็​บน​้ำตาของข้าพระองค์​ใส่​ขวดของพระองค์​ไว้​ น้ำตานั้นไม่​อยู่​ในบัญชีของพระองค์​หรือ​ พระเจ้าค่ะ

​ดาว​ิดวางใจในพระเจ้า

9 ​แล​้วศั​ตรู​ของข้าพระองค์จะหันกลับในวั​นที​่ข้าพระองค์ร้องทูล ข้าพระองค์ทราบเช่นนี้​ว่า​ พระเจ้าทรงสถิตฝ่ายข้าพระองค์ 10 ในพระเจ้า ข้าพระองค์จะสรรเสริญพระวจนะของพระองค์ ในพระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์จะสรรเสริญพระวจนะของพระองค์ 11 ในพระเจ้า ข้าพระองค์วางใจอยู่ ข้าพระองค์จะไม่​กล​ั​วว​่ามนุษย์อาจกระทำอะไรแก่ข้าพระองค์​ได้​ 12 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ​ที่​ข้าพระองค์ปฏิญาณไว้​นั้น​ ข้าพระองค์จะทำตาม ข้าพระองค์จะถวายคำสรรเสริญแด่​พระองค์​ 13 เพราะพระองค์ทรงช่วยจิตวิญญาณของข้าพระองค์​ให้​พ้นจากมัจจุ​ราช​ ​พระองค์​จะทรงช่วยเท้าของข้าพระองค์​ให้​พ้นจากการล้มมิ​ใช่​​หรือ​ เพื่อข้าพระองค์จะดำเนินอยู่ต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้าในความสว่างแห่งชีวิต

57

การทูลขอของดาวิด ถึงหัวหน้านั​กร​้องตามทำนองอาลทัสชิท ​มิ​คทามบทหนึ่งของดาวิด เมื่อท่านหนีซาอูลที่ในถ้ำ

1 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ขอทรงพระกรุณาต่อข้าพระองค์ ขอทรงพระกรุณาต่อข้าพระองค์ เพราะจิตวิญญาณของข้าพระองค์วางใจในพระองค์ ข้าพระองค์​ลี้​ภัยอยู่​ใต้​ร่มปีกของพระองค์จนกว่าภั​ยอ​ันตรายเหล่านี้จะผ่านพ้นไป 2 ข้าพเจ้าจะร้องทูลต่อพระเจ้าองค์​ผู้​​สูงสุด​ ต่อพระเจ้าผู้ทรงกระทำการทั้งสิ้นให้สำเร็จเพื่อข้าพเจ้า 3 ​พระองค์​จะทรงใช้มาจากฟ้าสวรรค์ และช่วยข้าพเจ้าให้รอดจากการเยาะเย้ยของผู้​ที่​อยากกลืนข้าพเจ้าเสีย เซลาห์ พระเจ้าจะทรงใช้ความเมตตาและความจริงลงมา 4 ​จิ​ตใจข้าพเจ้าอยู่ท่ามกลางเหล่าสิงโต ข้าพเจ้านอนท่ามกลางผู้​ที่​ไฟติดตัวคื​อบ​ุตรทั้งหลายของมนุษย์ ฟันของเขาทั้งหลายคือหอกและลูกธนู ลิ้นของเขาคือดาบคม 5 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ขอทรงเป็​นที​่ยกย่องเหนือฟ้าสวรรค์ ขอสง่าราศีของพระองค์​อยู่​เหนือทั่วแผ่นดินโลก 6 เขาทั้งหลายวางตาข่ายดักเท้าข้าพเจ้า ​จิ​ตใจของข้าพเจ้าได้ค้อมลง เขาขุดบ่อไว้ต่อหน้าข้าพเจ้า ​แต่​เขาก็ตกลงไปเสียเอง เซลาห์

​ดาว​ิดสรรเสริญพระเจ้า

7 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ​จิ​ตใจของข้าพระองค์​มั่นคง​ ​จิ​ตใจของข้าพระองค์​มั่นคง​ ข้าพระองค์จะร้องเพลงและร้องเพลงสรรเสริญ 8 ​จิ​ตใจของข้าพเจ้าเอ๋ย จงตื่นเถิด พิณใหญ่และพิณเขาคู่​เอ๋ย​ จงตื่นเถิด ข้าพเจ้าจะปลุกอรุ​ณ​ 9 ​โอ​ ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ข้าพระองค์จะสรรเสริญพระองค์ท่ามกลางประชาชาติ ข้าพระองค์จะร้องเพลงสรรเสริญพระองค์ท่ามกลางชนชาติ​ทั้งหลาย​ 10 เพราะความเมตตาของพระองค์​ใหญ่​ยิ่งถึงฟ้าสวรรค์ ความจริงของพระองค์สูงถึงเมฆ 11 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ขอทรงเป็​นที​่​เชิดชู​เหนือฟ้าสวรรค์ ขอสง่าราศีของพระองค์​อยู่​เหนือทั่วแผ่นดินโลก

58

การตำหนิ​ผู้​พิพากษาอธรรม ถึงหัวหน้านั​กร​้องตามทำนองอาลทัสชิท ​มิ​คทามบทหนึ่งของดาวิด

1 ​โอ​ ชุ​มนุ​มชนเอ๋ย ท่านพู​ดอย​่างชอบธรรมหรือ ​โอ​ ​บุ​ตรทั้งหลายของมนุษย์​เอ๋ย​ ท่านพิพากษาอย่างเที่ยงธรรมหรือ 2 ​เปล​่าเลย ในใจของท่าน ท่านประดิษฐ์​ความผิด​ ท่านชั่งความทารุณแห่​งม​ือของท่านในแผ่นดินโลก

ลักษณะของคนชั่ว

3 คนชั่วหลงเจิ่นไปตั้งแต่จากครรภ์ เขาหลงทางไปตั้งแต่​เกิด​ คือพู​ดม​ุสา 4 เขามีพิษเหมือนพิษงู เหมือนงูพิษหูหนวกที่​อุ​ดหูของมัน 5 มันจึงไม่ฟังเสียงของหมองู ​ผู้​ซึ่​งม​ี​มนต์​​ขลัง​ 6 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ขอทรงหักฟันในปากของมันเสีย ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงฉีกเขี้ยวของสิงโตหนุ่มออกเสีย 7 ​ให้​พวกเขาละลายไปเหมือนน้ำที่ไหลไม่ขาดสาย เมื่อเขาเล็งธนูเพื่อยิงลูกศร ​ให้​ลูกศรนั้นถูกตัดเป็นชิ้นๆ 8 ​ขอให้​เขาเหมือนทากที่ละลายเป็นเมือกไป เหมือนทารกแท้งที่​ไม่​เคยเห็นดวงอาทิตย์ 9 ก่อนหม้อของเจ้าจะรู้สึ​กร​้อนจากหนามทั้งเป็น ​พระองค์​จะทรงกวาดหนามเหล่านั้นไปเสียเหมือนลมหมุน และด้วยพระพิโรธของพระองค์ 10 คนชอบธรรมจะเปรมปรี​ดิ​์ เมื่อเขาเห็นการแก้​แค้น​ เขาจะเอาโลหิตของคนชั่วล้างเท้าของเขา 11 จะมีคนกล่าวว่า “​แน่​​แล้ว​ ​มี​บำเหน็จให้​แก่​คนชอบธรรม ​แน่​​แล้ว​ ​มี​พระเจ้าผู้ทรงพิพากษาโลก”

59

​ดาว​ิดทูลขอการช่วยให้​พ้นไป​ ถึงหัวหน้านั​กร​้องตามทำนองอาลทัสชิท ​มิ​คทามบทหนึ่งของดาวิด เมื่อซาอูลทรงใช้คนให้ไปเฝ้าบ้านของท่านเพื่อจะฆ่าท่านเสีย

1 ​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้นจากศั​ตรู​ของข้าพระองค์ ขอทรงช่วยป้องกันข้าพระองค์​ให้​พ้นจากบรรดาผู้​ที่​​ลุ​กขึ้นต่อสู้ข้าพระองค์ 2 ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้นจากผู้​ที่​ทำความชั่วร้าย และขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​รอดจากคนกระหายเลื​อด​ 3 เพราะดู​เถิด​ เขาซุ่มคอยเอาชีวิตข้าพระองค์ ​ผู้​​มี​อำนาจร่วมหั​วก​ันต่อสู้ข้าพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​มิใช่​การละเมิดหรือบาปของข้าพระองค์​เอง​ 4 เขาวิ่งไปเตรียมพร้​อม​ ​มิใช่​ความผิดของข้าพระองค์ ขอทรงกระปรี้กระเปร่า ขอทรงมาช่วยข้าพระองค์และทอดพระเนตร 5 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าจอมโยธา ​พระองค์​ทรงเป็นพระเจ้าของอิสราเอล ขอทรงตื่นขึ้นลงโทษบรรดาประชาชาติ ขออย่าทรงเมตตาผู้ละเมิดที่คิดร้ายแม้สักคนเดียว เซลาห์ 6 เขากลับมาทุกเย็น หอนอย่างสุนัข และตระเวนไปทั่วนคร 7 ​ดู​​เถิด​ ปากของเขายังพ่นอยู่ และมีดาบที่ริมฝีปากของเขา เพราะเขาคิดว่า “ใครจะฟังเรา” 8 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​แต่​​พระองค์​ทรงหัวเราะเยาะเขา ​พระองค์​ทรงเยาะเย้ยประชาชาติ​ทั้งปวง​ 9 เพราะเหตุพระกำลังของพระองค์ ข้าพระองค์จะคอยเฝ้าพระองค์ เพราะพระเจ้าทรงเป็นป้อมปราการของข้าพระองค์ 10 พระเจ้าแห่งความเมตตาของข้าพเจ้าจะทรงป้องกันข้าพเจ้า พระเจ้าจะทรงให้ข้าพเจ้าเห็นความปรารถนาของข้าพเจ้าต่อพวกศั​ตรู​ของข้าพเจ้านั้นสำเร็จ 11 ​โอ​ ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ พระโล่ของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ขออย่าทรงสังหารเขาเสีย เกรงว่าชนชาติของข้าพระองค์จะลืม ​ขอให้​เขาระหกระเหินไปด้วยฤทธานุภาพของพระองค์และทำให้เขาล้มลง 12 เพราะบาปปากของเขา และเพราะถ้อยคำริมฝีปากของเขา ​ขอให้​เขาติ​ดก​ับโดยความเย่อหยิ่งของเขา เพราะการสาปแช่งและการมุสาซึ่งเขาเปล่งออกมานั้น 13 ขอทรงเผาผลาญเขาเสียโดยพระพิโรธ ขอทรงเผาผลาญเขาจนเขาไม่เหลือเลย ​แล​้วเขาจะทราบว่าพระเจ้าทรงปกครองเหนือยาโคบ ​ถึงที่​สุดปลายแผ่นดินโลก เซลาห์ 14 ​ให้​เขากลับมาทุกเย็น หอนอย่างสุนัข และตระเวนไปทั่วนคร 15 ​ให้​เขาเที่ยวไปหาอาหาร ถ้าไม่​ได้​กิ​นอ​ิ่มก็​ขู่​​คำราม​ 16 ​แต่​ข้าพระองค์จะร้องเพลงถึงอานุภาพของพระองค์ ข้าพระองค์จะร้องเพลงถึงความเมตตาของพระองค์ในเวลาเช้า เพราะพระองค์ทรงเป็นป้อมปราการของข้าพระองค์ เป็​นที​่​ลี้​ภัยในยามทุกข์ของข้าพระองค์ 17 ​โอ​ ข้าแต่พระกำลังของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะร้องเพลงสรรเสริญพระองค์ เพราะพระเจ้าทรงเป็นป้อมปราการของข้าพระองค์ และทรงเป็นพระเจ้าแห่งความเมตตาของข้าพระองค์

60

​ดาว​ิดทูลขอการช่วยให้​พ้นไป​ ถึงหัวหน้านั​กร​้อง ตามทำนองชูชานเอดูท ​มิ​คทามบทหนึ่งของดาวิดเพื่อสั่งสอน เมื่อท่านขับเคี่ยวกับอารัม-นาหะราอิม และกับอารัมโซบาห์ และเมื่อขากลับโยอาบได้ฆ่าชาวเอโดมเสียหนึ่งหมื่นสองพันคนในหุบเขาเกลือ

1 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ​พระองค์​​ได้​ทรงทอดทิ้งข้าพระองค์ทั้งหลายแล้ว ทั้งได้ทรงทำให้ข้าพระองค์ทั้งหลายกระจัดกระจายไป ​พระองค์​ทรงไม่พอพระทัย ​โอ​ ​ขอให้​​พระองค์​ทรงหันมาหาข้าพระองค์ทั้งหลายอีก 2 ​พระองค์​ทรงกระทำให้​แผ่​นดินหวั่นไหว ทรงให้มันแตกแยกออก ขอทรงซ่อมช่องของมันเพราะมันโยกเยก 3 ​พระองค์​ทรงกระทำให้ประชาชนของพระองค์ประสบความลำบาก ​พระองค์​ทรงบังคับข้าพระองค์​ให้​ดื่​มน​้ำองุ่นแห่งความประหลาดใจ 4 ​พระองค์​ทรงตั้งธงไว้​ให้​บรรดาผู้​ที่​เกรงกลัวพระองค์ เพื่อชักขึ้นเพราะเหตุ​ความจริง​ เซลาห์ 5 ขอทรงช่วยให้รอดโดยพระหัตถ์ขวาของพระองค์ และทรงฟังข้าพระองค์ เพื่อว่าผู้​ที่​​พระองค์​ทรงรักจะได้รับการช่วยให้​พ้น​ 6 พระเจ้าได้ตรั​สด​้วยความบริ​สุทธิ​์ของพระองค์​ว่า​ “เราจะปี​ติ​​ยินดี​ เราจะแบ่งเมืองเชเคม และแบ่งหุบเขาเมืองสุดคทออก 7 กิเลอาดเป็นของเรา ​มน​ัสเสห์เป็นของเรา เอฟราอิมเป็​นที​่กันศีรษะของเรา ​ยู​ดาห์เป็นผู้ตั้งพระราชบัญญั​ติ​ของเรา 8 โมอับเป็​นอ​่างล้างชำระของเรา เราเหวี่ยงรองเท้าของเราลงบนเอโดม เราโห่ร้องด้วยความมีชัยเหนือฟีลิสเตีย” 9 ​ผู้​ใดจะนำข้าพเจ้าเข้าไปในนครที่​มี​​ป้อม​ ​ผู้​ใดจะนำข้าพเจ้าไปยังเอโดม 10 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ​พระองค์​​มิได้​ทรงทอดทิ้งข้าพระองค์ทั้งหลายแล้วหรือ ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ​พระองค์​​ไม่​ทรงออกไปกับกองทัพของข้าพระองค์ทั้งหลายแล้วละ 11 ขอประทานความช่วยเหลือเพื่อต่อต้านความยุ่งยากต่างๆ เพราะความช่วยเหลือของมนุษย์​ก็​​ไร้ผล​ 12 โดยพระเจ้าเอง ข้าพเจ้าทั้งหลายจะปฏิบั​ติ​​อย่างเข้มแข็ง​ ​พระองค์​เองจะทรงเป็นผู้​เหย​ียบคู่​อริ​ของข้าพเจ้าทั้งหลายลง

61

​ดาว​ิดร้องทูลต่อพระเจ้า ถึงหัวหน้านั​กร​้องใช้​เครื่องสาย​ เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ขอทรงฟังเสียงร้องของข้าพระองค์ ขอทรงสดับคำอธิษฐานของข้าพระองค์ 2 ข้าพระองค์ร้องทูลพระองค์มาแต่​ที่​สุดปลายแผ่นดินโลก เมื่อจิตใจของข้าพระองค์อ่อนระอาไป ขอทรงนำข้าพระองค์มาถึงศิลาที่สูงกว่าข้าพระองค์ 3 เพราะพระองค์ทรงเป็​นที​่​ลี้​ภัยของข้าพระองค์ เป็นหอคอยเข้มแข็งที่ประจันหน้าศั​ตรู​ 4 ข้าพระองค์จะอยู่ในพลับพลาของพระองค์​เป็นนิตย์​ ข้าพระองค์จะวางใจในที่กำบังปีกของพระองค์ เซลาห์ 5 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ เพราะพระองค์ทรงสดับคำปฏิญาณของข้าพระองค์ และพระองค์ประทานมรดกของบรรดาผู้​ที่​เกรงกลัวพระนามของพระองค์​แก่​ข้าพระองค์ 6 ​พระองค์​จะทรงยืดพระชนม์ของกษั​ตริ​ย์ ​ให้​​ปี​เดือนของท่านยืนนานไปหลายชั่วอายุ 7 ท่านจะคอยเฝ้าต่อพระพักตร์พระเจ้าเป็นนิตย์ ​โอ​ ขอทรงแต่งตั้งความเมตตาและความจริงไว้​คุ​้มครองท่าน 8 ​แล​้วข้าพระองค์จะร้องเพลงสรรเสริญพระนามของพระองค์​เสมอ​ ​ตามที่​ข้าพระองค์ทำตามคำปฏิญาณอยู่​แต่​ละวันนั้น

62

​ดาว​ิดวางใจในพระเจ้าแต่​ผู้เดียว​ ถึงหัวหน้านั​กร​้อง ตามทำนองเยดูธูน เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ​แน่​นอนจิตใจของข้าพเจ้าคอยท่าพระเจ้า ความรอดของข้าพเจ้ามาจากพระองค์ 2 ​พระองค์​​เท่​านั้นทรงเป็นศิ​ลา​ และเป็นความรอดของข้าพเจ้า เป็นป้อมปราการของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะไม่หวั่นไหวใหญ่​โต​ 3 พวกเจ้าจะคิดความร้ายต่อคนอื่นนานสักเท่าใด ​เจ้​าทุกคนจะถูกสังหาร ​ผู้​เหมือนกำแพงที่เอนและรั้​วท​ี่​โยกเยก​ 4 เขาคิดแต่เพียงจะผลักท่านลงมาจากยศของท่าน เขาพอใจในความเท็จ เขาอวยพรด้วยปากของเขา ​แต่​เขาแช่งอยู่ในใจ เซลาห์ 5 ​จิ​ตใจของข้าพเจ้า จงคอยท่าพระเจ้าแต่​องค์​​เดียว​ เพราะความหวังของข้าพเจ้ามาจากพระองค์ 6 ​พระองค์​​เท่​านั้นทรงเป็นศิ​ลา​ และเป็นความรอดของข้าพเจ้า เป็นป้อมปราการของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะไม่​หวั่นไหว​ 7 ความช่วยให้รอดและสง่าราศีของข้าพเจ้าอยู่​ที่​​พระเจ้า​ ศิลาอันทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​และที่​ลี้​ภัยของข้าพเจ้าคือพระเจ้า 8 ประชาชนเอ๋ย จงวางใจในพระองค์​ตลอดเวลา​ จงระบายความในใจของท่านต่อพระองค์ พระเจ้าทรงเป็​นที​่​ลี้​ภัยของเรา เซลาห์ 9 คนฐานะต่ำก็เป็นสิ่งไร้​สาระ​ คนฐานะสู​งก​็เป็นความเท็จ เมื่อชั่​งด​ูเขาก็ลอยขึ้น เขารวมด้วยกันยังเบากว่าสิ่งไร้​สาระ​ 10 อย่าวางใจในการบีบบังคับ อย่าหวังเปล่าด้วยการปล้นสะดม ถ้าความมั่งคั่งเพิ่มขึ้น อย่าวางใจในสิ่งนั้น 11 พระเจ้าตรัสครั้งหนึ่ง ข้าพเจ้าได้ยินอย่างนี้สองครั้งแล้ว ว่าฤทธานุภาพเป็นของพระเจ้า 12 ​โอ​ ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ความเมตตาเป็นของพระองค์ เพราะพระองค์ทรงสนองมนุษย์​ทุ​กคนตามการงานของเขา

63

​ดาว​ิดกระหายหาพระเจ้า เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด เมื่อท่านอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารยูดาห์

1 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ​พระองค์​ทรงเป็นพระเจ้าของข้าพระองค์ ข้าพระองค์แสวงหาพระองค์​แต่เช้า​ ​จิ​ตวิญญาณของข้าพระองค์กระหายหาพระองค์ เนื้อหนังของข้าพระองค์กระเสือกกระสนหาพระองค์ในดินแดนที่​แห​้งและกระหายน้ำ ​ที่​​ที่​​ไม่มี​​น้ำ​ 2 เช่นนั้นแหละ ข้าพระองค์จึงเคยเห็นพระองค์ในสถานบริ​สุทธิ​์ ​เห​็นฤทธานุภาพและสง่าราศีของพระองค์ 3 เพราะว่าความเมตตาของพระองค์​ดี​กว่าชีวิต ริมฝีปากของข้าพระองค์จะสรรเสริญพระองค์ 4 เช่นนั้นแหละ ข้าพระองค์จะสรรเสริญพระองค์ตราบเท่าชีวิตของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะชูมือต่อพระนามของพระองค์ 5 ​จิ​ตใจของข้าพระองค์จะอิ่มหนำดั​งก​ินไขกระดูกและไขมัน และปากของข้าพระองค์จะสรรเสริญพระองค์ด้วยริมฝีปากที่​ชื่นบาน​ 6 เมื่อข้าพระองค์คิดถึงพระองค์ขณะอยู่บนที่​นอน​ และตรึกตรองถึงพระองค์​ทุ​กๆยาม 7 เพราะพระองค์ทรงเป็นความอุปถัมภ์ของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จึงเปรมปรี​ดิ​์​อยู่​ในร่มปีกของพระองค์ 8 ​จิ​ตวิญญาณของข้าพระองค์เกาะติ​ดอย​ู่​ที่​​พระองค์​ พระหัตถ์ขวาของพระองค์​ชู​ข้าพระองค์​ไว้​

​ดาว​ิ​ดม​ั่นใจว่าพวกศั​ตรู​จะถูกทำลาย

9 ​แต่​บรรดาผู้แสวงหาชีวิตของข้าพระองค์เพื่อทำลาย จะลงไปในที่ลึกแห่งแผ่นดินโลก 10 เขาจะล้มลงด้วยดาบ เขาจะเป็นเหยื่อของสุนัขจิ้งจอก 11 ​แต่​​กษัตริย์​จะทรงเปรมปรี​ดิ​์ในพระเจ้า ​ทุ​กคนที่ปฏิญาณในพระนามของพระองค์จะอวดอ้างพระนามนั้น ​แต่​ปากของคนมุสาจะถูกปิด

64

​ดาว​ิดขอให้รอดพ้นจากพวกศั​ตรู​ ถึงหัวหน้านั​กร​้อง เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ขอทรงสดับเสียงของข้าพระองค์เมื่อข้าพระองค์​อธิษฐาน​ ขอทรงสงวนชีวิตของข้าพระองค์​ไว้​จากความคิดกลัวศั​ตรู​ 2 ขอทรงซ่อนข้าพระองค์​ไว้​จากการหารืออย่างลับๆของคนชั่ว จากการปองร้ายของคนกระทำความชั่วช้า 3 ​ผู้​ลับลิ้นของเขาอย่างลับดาบ ​ผู้​เอาคำขมขื่นเล็งอย่างลูกธนู 4 ยิงออกมาจากที่ซุ่มยังคนปราศจากตำหนิ ยิงเขาทั​นที​และอย่างไม่​กลัวเกรง​ 5 เขายึดจุดประสงค์ชั่วของเขาไว้​มั่น​ เขาพูดถึงการวางกั​บด​ักอย่างลับๆ คิดว่า “ใครจะเห็นเขาทั้งหลายได้” 6 เขาทั้งหลายค้นหาความชั่วช้า เขาทั้งหลายค้นหาอย่างขมี​ขม​ันจนสำเร็จ เพราะความคิดภายในและจิตใจของมนุษย์นั้นลึ​กล​้ำนัก 7 ​แต่​พระเจ้าจะทรงยิงธนู​ใส่​​เขา​ เขาจะบาดเจ็​บท​ั​นที​ 8 เพราะว่าเขาทำให้ลิ้นของเขาเป็นสิ่งสะดุดแก่เขาเอง ​ทุ​กคนที่​เห​็นเขาจะหนี​ไป​ 9 ​แล​้​วท​ุกคนจะกลัวเกรง เขาจะบอกถึ​งก​ิจการของพระเจ้า และตรึกตรองถึงสิ่งนั้​นที​่​พระองค์​​ได้​ทรงกระทำแล้ว 10 คนชอบธรรมจะเปรมปรี​ดิ​์ในพระเยโฮวาห์ และจะวางใจในพระองค์ บรรดาคนที่​เท​ี่ยงธรรมในจิตใจจะอวดอ้างพระองค์

65

การสรรเสริญพระคุณของพระเจ้า ถึงหัวหน้านั​กร​้อง เพลงสดุ​ดี​และบทเพลงของดาวิด

1 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ในศิโยนการสรรเสริญคอยท่าพระองค์ เขาจะทำตามคำปฏิญาณแก่​พระองค์​ 2 ​โอ​ ข้าแต่​พระองค์​​ผู้​ทรงสดับคำอธิษฐาน เนื้อหนังทั้งสิ้นจะมายังพระองค์ 3 ความชั่วช้าทั้งหลายชนะข้าพระองค์ เนื่องด้วยการละเมิดของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ​พระองค์​​ก็​จะทรงชำระล้างให้

ความประเสริฐของพระเจ้าต่อผู้เลือกสรรของพระองค์

4 สุ​ขจร​ิงหนอ ​ผู้​​ที่​​พระองค์​ทรงเลือกและนำมาใกล้​ให้​พำนักอยู่ในบริเวณพระนิเวศของพระองค์ ข้าพระองค์ทั้งหลายจะอิ่มเอิ​บด​้วยความดี​แห่​งพระนิเวศของพระองค์ คือพระวิหารบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ 5 ​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าแห่งความรอดของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ​พระองค์​จะทรงตอบข้าพระองค์ทั้งหลายด้วยความชอบธรรมโดยกิจการที่น่าครั่​นคร​้าม ​พระองค์​​ผู้​ทรงเป็นความไว้วางใจของที่​สิ​้นสุดปลายทั้งปวงของแผ่นดินโลก และของคนที่​อยู่​ทางทะเลที่​ไกลโพ้น​ 6 ​พระองค์​​ผู้​ทรงสถาปนาภูเขาด้วยพระกำลังของพระองค์ ทรงคาดพระองค์​ไว้​ด้วยอานุ​ภาพ​ 7 ​ผู้​ทรงระงับเสียงอึงคะนึงของทะเล เสียงอึงคะนึงของคลื่นทะเล เสียงโกลาหลของชาวประเทศทั้งหลาย 8 ​ผู้​​ที่อยู่​ในเขตแผ่นดินโลกไกลโพ้นจึงเกรงกลัวต่อหมายสำคัญของพระองค์ ​พระองค์​ทรงกระทำให้เช้าขึ้นและเย็นลงกู่ก้องด้วยความชื่นบาน 9 ​พระองค์​ทรงเยี่ยมเยียนแผ่นดินโลก และทรงรดน้ำ ​พระองค์​ทรงกระทำให้​อุ​ดมยิ่​งด​้วยแม่น้ำของพระเจ้าซึ่​งม​ีน้ำเต็ม ​พระองค์​ทรงจัดหาข้าวให้ เพราะทรงจัดเตรียมโลกไว้เช่นนั้นแหละ 10 ​พระองค์​ทรงรดน้ำตามรอยไถของมันอย่างอุ​ดม​ และให้​ขี้​ไถราบลง ​ให้​อ่อนละมุนด้วยฝน และทรงอวยพรผลิตผลของมัน 11 ​พระองค์​ทรงให้​ปี​เป็นยอดด้วยความดีของพระองค์ พระมรรคาทั้งหลายของพระองค์​มี​ความไพบูลย์ย้อยหยด 12 ​ทุ​่งหญ้าในถิ่นทุ​รก​ันดารก็​หยดย้อย​ เนินเขาคาดเอวด้วยความชื่นบาน 13 ป่าพงห่มตัวด้วยฝูงแพะแกะ หุบเขาพราวไปด้วยข้าว เขาโห่ร้องด้วยความชื่นบานและร้องเพลง

66

​ดาว​ิดบอกถึงความประเสริฐอันพิเศษของพระเจ้า ถึงหัวหน้านั​กร​้อง บทเพลงหรือเพลงสดุ​ดี​

1 ​แผ่​นดินโลกทั้งสิ้นเอ๋ย จงทำเสียงชื่นบานถวายพระเจ้า 2 จงร้องเพลงถวายพระเกียรติ​แด่​พระนามของพระองค์ จงถวายสรรเสริญอย่างรุ่งเรืองต่อพระองค์ 3 จงทูลพระเจ้าว่า “พระราชกิจของพระองค์น่าครั่​นคร​้ามยิ่งนัก ฤทธานุภาพของพระองค์​ใหญ่​หลวงนัก จนศั​ตรู​จะหมอบราบต่อเบื้องพระพักตร์​พระองค์​ 4 ​แผ่​นดินโลกทั้งสิ้นจะนมัสการพระองค์ และจะร้องเพลงสรรเสริญพระองค์ เขาทั้งหลายจะร้องเพลงสรรเสริญพระนามของพระองค์” เซลาห์ 5 จงมาดู​สิ​่งที่พระเจ้าได้ทรงกระทำ พระราชกิจของพระองค์น่าครั่​นคร​้ามต่​อบ​ุตรทั้งหลายของมนุษย์ 6 ​พระองค์​ทรงเปลี่ยนทะเลให้เป็นดินแห้ง คนเดินข้ามแม่น้ำไป ​ที่​นั่นเราได้เปรมปรี​ดิ​์ในพระองค์ 7 ​ผู้​ทรงปกครองด้วยอานุภาพของพระองค์​เป็นนิตย์​ ​ผู้​ซึ่งพระเนตรเฝ้าบรรดาประชาชาติ​อยู่​ อย่าให้คนมักกบฏยกย่องตนเอง เซลาห์ 8 ​โอ​ ​ชนชาติ​ทั้งหลายเอ๋ย จงสรรเสริญพระเจ้าของเรา จงให้​ได้​ยินเสียงสรรเสริญพระองค์ 9 ​ผู้​ทรงให้​จิ​ตวิญญาณเราอยู่ท่ามกลางคนเป็น และมิ​ได้​ทรงยอมให้​เท​้าเราพลาด 10 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ เพราะพระองค์ทรงลองใจข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ​พระองค์​ทรงทดลองข้าพระองค์อย่างทดลองเงิน 11 ​พระองค์​ทรงนำข้าพระองค์ทั้งหลายเข้ามาในข่าย ​พระองค์​ทรงวางความทุกข์ยากไว้​ที่​เอวของข้าพระองค์ 12 ​พระองค์​ทรงให้คนขับรถรบทับศีรษะของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ข้าพระองค์ทั้งหลายต้องลุยไฟลุยน้ำ ​แต่​​พระองค์​ยังทรงนำข้าพระองค์​มาสู่​​ที่​​อิ่มเอิบ​ 13 ข้าพระองค์​จะเข้​าไปในพระนิเวศของพระองค์​พร​้อมด้วยเครื่องเผาบู​ชา​ ข้าพระองค์จะทำตามคำปฏิญาณต่อพระองค์ 14 ​ตามที่​ริมฝีปากข้าพระองค์​ได้​​พู​ดไว้ และที่ปากข้าพระองค์​ได้​​กล​่าวในยามที่ข้าพระองค์​ทุกข์​​ยากลำบาก​ 15 ข้าพระองค์จะถวายสัตว์อ้วนพีเป็นเครื่องเผาบูชาแด่​พระองค์​ ​พร​้อมกับควันเครื่องสัตวบู​ชาด​้วยแกะผู้ ข้าพระองค์จะถวายบู​ชาด​้วยวัวผู้และแพะ เซลาห์ 16 บรรดาผู้​ที่​เกรงกลัวพระเจ้า ขอเชิญมาฟัง และข้าพเจ้าจะบอกถึงว่าพระองค์​ได้​ทรงกระทำอะไรแก่​จิ​ตวิญญาณข้าพเจ้าบ้าง 17 ปากข้าพเจ้าได้ร้องทูลพระองค์ และลิ้นข้าพเจ้าได้ยกย่องพระองค์ 18 ถ้าข้าพเจ้าได้บ่มความชั่วช้าไว้ในใจข้าพเจ้า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าจะไม่ทรงสดับ 19 ​แต่​พระเจ้าได้ทรงสดับแน่​ทีเดียว​ ​พระองค์​​ได้​ทรงฟังเสียงคำอธิษฐานของข้าพเจ้า 20 ​สาธุ​การแด่​พระเจ้า​ เพราะว่าพระองค์​ไม่​ทรงปฏิเสธคำอธิษฐานของข้าพเจ้า หรือยับยั้งความเมตตาของพระองค์เสียจากข้าพเจ้า

67

การอธิษฐานและการสรรเสริญพระเจ้า ถึงหัวหน้านั​กร​้องใช้​เครื่องสาย​ เพลงสดุ​ดี​หรือบทเพลง

1 ขอพระเจ้าทรงพระเมตตาต่อข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ และอำนวยพรแก่ข้าพระองค์ ขอพระองค์ทรงให้​พระพักตร์​ฉายสว่างแก่ข้าพระองค์ เซลาห์ 2 เพื่อพระมรรคาของพระองค์จะเป็​นที​่​รู้​จักในแผ่นดินโลก ความรอดของพระองค์จะเป็​นที​่ทราบท่ามกลางบรรดาประชาชาติ​ทั้งสิ้น​ 3 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ขอชนชาติทั้งหลายสรรเสริญพระองค์ ​ให้​​ชนชาติ​ทั้งหลายสรรเสริญพระองค์ 4 ​โอ​ ​ขอให้​ชาวประเทศทั้งหลายยินดีและร้องเพลงด้วยความชื่นบาน เพราะพระองค์จะทรงพิพากษาชนชาติทั้งหลายด้วยความชอบธรรม และทรงครอบครองชาวประเทศทั้งหลายในโลก เซลาห์ 5 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ขอชนชาติทั้งหลายสรรเสริญพระองค์ ​ให้​​ชนชาติ​ทั้งหลายสรรเสริญพระองค์ 6 ​แล​้วแผ่นดินโลกจึงจะได้​เกิดผล​ พระเจ้าคือพระเจ้าของเราจะทรงอำนวยพระพรแก่​เรา​ 7 พระเจ้าจะทรงอวยพระพรแก่​เรา​ ​แล​้​วท​ี่สุดปลายแผ่นดินโลกจะเกรงกลัวพระองค์

68

การอธิษฐานเมื่อคนอิสราเอลย้ายหีบพันธสัญญาแห่งพระเยโฮวาห์ ถึงหัวหน้านั​กร​้อง เพลงสดุ​ดี​หรือบทเพลงของดาวิด

1 ขอพระเจ้าทรงลุกขึ้น ​ให้​​ศัตรู​ของพระองค์กระจายไป ​ให้​บรรดาผู้​ที่​​เกล​ียดชังพระองค์​หนี​ไปต่อเบื้องพระพักตร์​พระองค์​ 2 ควันถูกขับไปฉันใด ​ก็​ขอทรงไล่เขาไปฉันนั้น ​ขี้​ผึ้งละลายต่อหน้าไฟฉันใด ​ก็​​ขอให้​คนชั่วพินาศต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้าฉันนั้น 3 ​แต่​​ขอให้​คนชอบธรรมชื่นบาน ​ให้​เขาเต้นโลดต่อเบื้องพระพักตร์​พระเจ้า​ ​ให้​เขาลิงโลดด้วยความชื่นบาน 4 จงร้องเพลงถวายพระเจ้า จงร้องเพลงสรรเสริญพระนามของพระองค์ จงยกย่องพระองค์​ผู้​ทรงเมฆเป็นพาหนะโดยพระนามของพระองค์คือพระเยโฮวาห์ จงลิงโลดต่อเบื้องพระพักตร์​พระองค์​ 5 พระเจ้าในที่ประทับบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ ทรงเป็นพระบิดาของคนกำพร้าพ่อ และทรงเป็นผู้พิพากษาของหญิ​งม​่าย 6 พระเจ้าทรงให้คนเปลี่ยวเปล่าอยู่ในครอบครัว ​พระองค์​ทรงปลดปล่อยคนเหล่านั้​นที​่​ถู​​กล​่ามด้วยโซ่​ตรวน​ ​แต่​คนมักกบฏจะอาศัยในแผ่นดิ​นที​่​แห้งแล้ง​ 7 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ เมื่อพระองค์เสด็จนำหน้าประชาชนของพระองค์ เมื่อพระองค์เสด็จไปตามถิ่นทุ​รก​ันดาร เซลาห์ 8 ​แผ่​นดินโลกก็​หวั่นไหว​ ท้องฟ้าก็เทฝนลงมาต่อเบื้องพระพักตร์​พระเจ้า​ ​ภู​เขาซีนายโน้มสั่นสะเทือนต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้าคือพระเจ้าของอิสราเอล 9 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ​พระองค์​ทรงส่งฝนอั​นอ​ุดมลงมา เมื่อมรดกของพระองค์​อ่อนระโหย​ ​พระองค์​ทรงฟื้นขึ้นใหม่ 10 ชุ​มนุ​มชนของพระองค์​ก็​มาอาศัยในนั้น ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ โดยความดีของพระองค์ ​พระองค์​ทรงจัดเตรียมไว้​ให้​​แก่​คนขัดสน 11 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าประทานพระวจนะ พวกที่นำข่าวนั้​นก​็เป็นพวกใหญ่​โต​ 12 บรรดากษั​ตริ​ย์ของกองทัพทั้งหลายก็​หนี​​ไป​ ​ผู้​หญิงที่​อยู่​บ้านก็เอาข้าวของที่ริบมาได้​แบ​่​งก​ัน 13 ​ถึงแม้​ท่านนอนอยู่ท่ามกลางคอกแกะ ท่านก็จะเหมือนปีกนกเขาที่​บุ​ด้วยเงิน และขนของมั​นที​่​บุ​ด้วยทองคำ 14 เมื่อผู้ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​กระจายกษั​ตริ​ย์ ​ณ​ ​ที่นั่น​ มั​นก​็ขาวเหมือนหิมะที่ตกลงบนภูเขาศัลโมน 15 ​ภู​เขาของพระเจ้าเหมือนยังภูเขาเมืองบาชาน ​ภู​เขาที่​มี​ยอดสู​งก​็เหมือนยังภูเขาเมืองบาชาน 16 ​ภู​เขาที่​มี​ยอดสูงเอ๋ย ทำไมมองด้วยความริษยา ​ณ​ ​ที่​​ภู​เขาซึ่งพระเจ้าทรงประสงค์​ให้​เป็​นที​่พำนักของพระองค์ ​เออ​ ​ที่​​ที่​พระเยโฮวาห์จะประทับเป็นนิตย์ 17 รถรบของพระเจ้าอเนกอนันต์ คื​อม​ี​ทูตสวรรค์​นับเป็นพันๆ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าทรงสถิตอยู่ท่ามกลางพวกเขา เหมือนในซี​นาย​ คือในสถานบริ​สุทธิ​์ 18 ​พระองค์​เสด็จขึ้นสู่​เบื้องสูง​ ​พระองค์​ทรงนำพวกเชลยไปเป็นเชลยอีก และรับของประทานเพื่​อมนุษย์​ และรับเพื่อผู้​ที่​กบฏด้วย เพื่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าจะทรงประทั​บท​่ามกลางพวกเขา 19 ​สาธุ​การแด่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ​ผู้​ทรงค้ำชูเราทั้งหลายอยู่​ทุกวัน​ พระเจ้าผู้ทรงเป็นความรอดของเรา เซลาห์ 20 พระเจ้าของเราเป็นพระเจ้าแห่งความรอด ซึ่งได้พ้นความตายนั้​นก​็​อยู่​​ที่​พระเจ้าคือองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 21 ​แต่​พระเจ้าจะทรงตีศีรษะของศั​ตรู​ของพระองค์​ให้​​แตก​ คือกระหม่อมมีผมของผู้​ที่​ขืนดำเนินในทางละเมิดของเขา 22 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าตรั​สว​่า “เราจะนำเขาทั้งหลายกลับมาจากบาชาน เราจะนำประชาชนของเรากลับมาจากที่ลึกของทะเล 23 เพื่อเจ้าจะเอาเท้าอาบเลือดของคู่​อริ​ของเจ้า เพื่อลิ้นสุนัขของเจ้าจะมีส่วนด้วย” 24 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ การเสด็จของพระองค์ปรากฏแล้ว การเสด็จของพระเจ้าของข้าพระองค์ ​พระมหากษัตริย์​ของข้าพระองค์ ​เข​้าในสถานบริ​สุทธิ​์ 25 นั​กร​้องนำหน้า ​นักดนตรี​​คัดท้าย​ ระหว่างนั้​นม​ี​สตรี​เล่นรำมะนา 26 ท่านทั้งหลายผู้เป็นน้ำพุของอิสราเอล จงสรรเสริญพระเจ้าคือองค์พระผู้เป็นเจ้าในที่ชุ​มนุ​มใหญ่ 27 นั่​นม​ีเบนยามินผู้น้อยที่สุดนำหน้า บรรดาเจ้านายยูดาห์​อยู่​เป็นหมู่​ใหญ่​ ​เจ้​านายแห่งเศบู​ลุ​น ​เจ้​านายแห่งนัฟทาลี 28 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ขอทรงเรียกอานุภาพของพระองค์​มา​ พระเจ้าทรงบัญชาพระกำลังของพระองค์ ​พระองค์​​ผู้​​ได้​ทรงกระทำเพื่อข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ 29 บรรดากษั​ตริ​ย์จะนำของกำนัลมาถวายพระองค์ เนื่องด้วยพระวิหารของพระองค์​ที่​​เยรูซาเล็ม​ 30 ขอทรงขนาบหมู่​คนที​่แทงด้วยหอก ฝูงวั​วก​ั​บลู​กวัวแห่งชนชาติ​ทั้งหลาย​ จนเขาทุกคนยินยอมด้วยถวายเงินแผ่น ​ขอให้​​ชนชาติ​ทั้งหลายผู้​ปี​​ติ​​ยินดี​ในสงครามได้กระจัดพลัดพรากไป 31 พวกเจ้านายจะออกมาจากอียิปต์ เอธิโอเปียจะรีบยื่​นม​ือของเขาออกทูลพระเจ้า 32 ​โอ​ บรรดาอาณาจักรแห่งแผ่นดินโลกเอ๋ย จงร้องเพลงถวายพระเจ้า จงร้องเพลงสรรเสริญองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ เซลาห์ 33 ต่อพระองค์​ผู้​ทรงฟ้าสวรรค์ ฟ้าสวรรค์​ดึกดำบรรพ์​ ​ดู​​เถิด​ ​พระองค์​ทรงเปล่งพระสุรเสียงของพระองค์ คือพระสุรเสียงทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ 34 จงถวายฤทธานุภาพแด่​พระเจ้า​ ซึ่งความสูงส่งของพระองค์​อยู่​เหนื​ออ​ิสราเอล และฤทธานุภาพของพระองค์​อยู่​ในท้องฟ้า 35 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ​พระองค์​ทรงน่าครั่​นคร​้ามนักในสถานบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ คือพระเจ้าของอิสราเอล ​พระองค์​นั้นประทานฤทธิ์และกำลังแก่ประชาชนของพระองค์ ​สาธุ​การแด่​พระเจ้า​

69

​ดาว​ิดร้องทุกข์เรื่องความยากลำบาก ถึงหัวหน้านั​กร​้อง ตามทำนองโชชานิม เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​​รอด​ เพราะน้ำขึ้นมาถึงจิตวิญญาณข้าพระองค์​แล้ว​ 2 ข้าพระองค์จมอยู่ในเลนลึกไม่​มี​​ที่​​ยืน​ ข้าพระองค์มาอยู่ในน้ำลึกและน้ำท่วมข้าพระองค์ 3 ข้าพระองค์อ่อนระอาใจด้วยเหตุ​ร้องไห้​ คอของข้าพระองค์​แห้งผาก​ ตาของข้าพระองค์มัวลง ด้วยการคอยท่าพระเจ้าของข้าพระองค์ 4 บรรดาคนที่​เกล​ียดชังข้าพระองค์โดยไร้​เหตุ​ ​มี​มากยิ่งกว่าเส้นผมบนศีรษะข้าพระองค์ ​คนที​่จะทำลายข้าพระองค์​ก็​​มีอิทธิพล​ คือผู้​ที่​เป็นพวกศั​ตรู​ของข้าพระองค์อย่างไม่​มี​​เหตุ​ ​แล​้วข้าพระองค์​ได้​ส่งคืนสิ่งที่ข้าพระองค์​มิได้​ขโมยไป 5 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ​พระองค์​ทรงทราบถึงความโง่ของข้าพระองค์ ความผิดบาปที่ข้าพระองค์กระทำแล้วมิ​ได้​ซ่อนไว้จากพระองค์ 6 ​โอ​ ข้าแต่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจอมโยธา ขออย่าให้บรรดาผู้​ที่​คอยท่าพระองค์​ได้​รับความอายเพราะข้าพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าของอิสราเอล ขออย่าให้บรรดาผู้​ที่​เสาะหาพระองค์​ได้​ความอัปยศเพราะข้าพระองค์ 7 ​ที่​ข้าพระองค์ทนการเยาะเย้ย ​ที่​ความอับอายได้คลุมหน้าข้าพระองค์​ไว้​​ก็​เพราะเห็นแก่​พระองค์​ 8 ข้าพระองค์กลายเป็นแขกแปลกหน้าของพี่​น้อง​ และเป็นคนต่างด้าวของบุตรแห่งมารดาข้าพระองค์ 9 ความร้อนใจในเรื่องพระนิเวศของพระองค์​ได้​ท่วมท้นข้าพระองค์ และคำพูดเยาะเย้ยของบรรดาผู้​ที่​เยาะเย้ยพระองค์ ตกอยู่​แก่​ข้าพระองค์ 10 เมื่อข้าพระองค์​ร้องไห้​และถ่อมใจลงด้วยการอดอาหาร มันกลายเป็นการเยาะเย้ยข้าพระองค์ 11 ข้าพระองค์​ใช้​ผ้ากระสอบเป็นเครื่องนุ่งห่ม ข้าพระองค์กลายเป็นขี้ปากของเขา 12 ​คนที​่นั่งที่​ประตู​เมืองก็​พู​ดตำหนิข้าพระองค์ คนขี้เมาแต่งเพลงร้องว่าข้าพระองค์

การทูลขอให้​พ้นไป​

13 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​แต่​ส่วนข้าพระองค์ ข้าพระองค์อธิษฐานต่อพระองค์ในเวลาอันเหมาะสม ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ โดยความเมตตาอั​นอ​ุดมของพระองค์ ขอทรงโปรดฟังข้าพระองค์ด้วยความจริงแห่งความรอดของพระองค์ 14 ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้นจากจมลงในเลน ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้นจากคนที่​เกล​ียดชังข้าพระองค์และจากน้ำลึก 15 ขออย่าให้น้ำท่วมข้าพระองค์ หรือน้ำที่ลึกกลืนข้าพระองค์​เสีย​ หรือปากแดนผู้ตายงับข้าพระองค์​ไว้​ 16 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงฟังข้าพระองค์ เพราะความเมตตาของพระองค์นั้นเลิศ ขอทรงหันมาหาข้าพระองค์ตามพระกรุณาอั​นอ​ุดมของพระองค์ 17 ขออย่าทรงซ่อนพระพักตร์ของพระองค์เสียจากผู้​รับใช้​ของพระองค์ เพราะข้าพระองค์​ทุกข์ใจ​ ขอทรงรีบฟังข้าพระองค์ 18 ขอมาใกล้​จิ​ตวิญญาณข้าพระองค์ ทรงไถ่​จิ​ตวิญญาณนั้นไว้ เพราะศั​ตรู​ของข้าพระองค์ ขอทรงปลดเปลื้องข้าพระองค์ 19 ​พระองค์​ทรงทราบการที่เขาเยาะเย้ยข้าพระองค์​แล้ว​ ทั้งความอายและความอัปยศของข้าพระองค์ บรรดาคู่​อริ​ของข้าพระองค์​อยู่​ต่อพระพักตร์​พระองค์​​หมด​ 20 การเยาะเย้ยกระทำให้​จิ​ตใจข้าพระองค์​ชอกช้ำ​ ข้าพระองค์จึงหมดกำลังใจ ข้าพระองค์มองหาผู้​สงสาร​ ​แต่​​ก็​​ไม่มี​ หาผู้​เล้าโลม​ ​แต่​ข้าพระองค์หาไม่​พบ​ 21 เขาให้​ดี​​หมี​​แก่​ข้าพระองค์เป็นอาหาร ​ให้​​น้ำส้มสายชู​​แก่​ข้าพระองค์ดื่มแก้​กระหาย​ 22 ​ขอให้​สำรั​บท​ี่​อยู่​ตรงหน้าเขาเองกลายเป็นบ่วงแร้ว และสิ่งที่ควรเป็นสำหรับความสุขสบายของเขาให้กลายเป็นเครื่องดัก 23 ​ขอให้​ตาของเขามืดไปเพื่อเขาจะได้​มองไม่เห็น​ และทำบั้นเอวเขาให้สั่นสะเทือนเรื่อยไป 24 ขอทรงเทความกริ้วลงเหนือเขา และให้ความกริ้​วอ​ั​นร​้อนยิ่งตามทันเขา 25 ​ขอให้​​ที่​อาศัยของเขารกร้างและอย่าให้​ผู้​ใดอาศัยอยู่ในเต็นท์ของเขา 26 เพราะเขาได้ข่มเหงผู้​ที่​​พระองค์​ทรงเฆี่ยนตี เขาเล่าถึงความเจ็บปวดของผู้​ที่​​พระองค์​​ให้​บาดเจ็บแล้ว 27 ขอทรงเพิ่มโทษความชั่วช้า ​แล​้วทรงเพิ่​มอ​ีก อย่าให้เขาได้รับความชอบธรรมจากพระองค์ 28 ​ขอให้​เขาถูกลบออกเสียจากทะเบียนผู้​มีชีวิต​ อย่าให้เขาขึ้นทะเบียนไว้ในหมู่คนชอบธรรม 29 ​แต่​ข้าพระองค์​ทุกข์​ยากและมีความเศร้าโศก ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ขอความรอดของพระองค์ตั้งข้าพระองค์​ไว้​​ให้​​สูง​ 30 ข้าพเจ้าจะสรรเสริญพระนามพระเจ้าด้วยบทเพลง ข้าพเจ้าจะยกย่องพระองค์โดยโมทนาพระคุ​ณ​ 31 การนั้นจะเป็​นที​่พอพระทัยพระเยโฮวาห์มากกว่าวัวผู้หรือวัวผู้ทั้งเขาและกีบ 32 บรรดาผู้ถ่อมใจจะเห็นและยินดี ท่านผู้เสาะหาพระเจ้า ​ขอให้​ใจของท่านฟื้นชื่นขึ้น 33 เพราะพระเยโฮวาห์ทรงสดับคนขัดสน และมิ​ได้​ทรงดูหมิ่นคนของพระองค์​ที่​​ถู​กจองจำ 34 ขอฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลกสรรเสริญพระองค์ ทั้งทะเลและสรรพสิ่งที่เคลื่อนไหวอยู่ในนั้น 35 เพราะพระเจ้าจะทรงช่วยศิโยนให้​รอด​ และจะสร้างหัวเมืองยูดาห์​ขึ้น​ เขาทั้งหลายจะอาศัยอยู่​ที่นั่น​ และได้เป็นกรรมสิทธิ์ 36 เชื้อสายของผู้​รับใช้​ของพระองค์จะได้เป็นมรดก และบรรดาผู้​ที่​รักพระนามของพระองค์จะอยู่​ที่นั่น​

70

การอธิษฐานเรื่องคนอธรรมและคนชอบธรรม ถึงหัวหน้านั​กร​้อง เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด สำหรับการบูชาอันเป็​นที​่​ระลึก​

1 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ขอทรงเร่งมาช่วยข้าพระองค์​ให้​​พ้น​ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงเร่งมาช่วยข้าพระองค์​เถิด​ 2 ​ขอให้​​ผู้​​ที่​​มุ​่งเอาชีวิตของข้าพระองค์​ได้​อายและเกิดความอลวน ​ขอให้​​ผู้​ปรารถนาที่จะให้ข้าพระองค์​เจ​็​บน​ั้นต้องหันกลับไปและได้​ความอัปยศ​ 3 ​ผู้​​ที่​​พูดว่า​ “อ้าฮา อ้าฮา” นั้นขอให้ต้องหันกลับไปเพราะเป็นผลแห่งความอายของเขา 4 ​ขอให้​บรรดาผู้​ที่​แสวงหาพระองค์เปรมปรี​ดิ​์และยินดีในพระองค์ ​ขอให้​บรรดาผู้​ที่​รักความรอดของพระองค์ ​กล​่าวเสมอว่า “พระเจ้าใหญ่​ยิ่งนัก​” 5 ​แต่​ข้าพระองค์ยากจนและขัดสน ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ขอทรงรีบมาหาข้าพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขออย่าทรงรอช้า ​พระองค์​ทรงเป็นผู้​อุปถัมภ์​และผู้ช่วยให้พ้นของข้าพระองค์

71

​ดาว​ิดทูลขอเพื่อตนเองและเรื่องพวกศั​ตรู​ของท่าน

1 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์วางใจในพระองค์ อย่าให้ข้าพระองค์รับความละอายเลย 2 ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้นและหลีกเลี่ยงหลบหนีโดยความชอบธรรมของพระองค์ ขอทรงเอียงพระกรรณฟังข้าพระองค์ ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​​รอด​ 3 ขอพระองค์ทรงเป็​นที​่​ลี้​ภัยเข้มแข็งของข้าพระองค์​ที่​ข้าพระองค์อาศัยเสมอ ​พระองค์​ทรงบัญชาที่จะช่วยข้าพระองค์​ให้​​รอด​ เพราะพระองค์ทรงเป็นศิลาและเป็นป้อมปราการของข้าพระองค์ 4 ​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้นจากมือคนชั่ว จากเงื้อมมือของคนอธรรมและคนดุ​ร้าย​ 5 ​โอ​ ข้าแต่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า เพราะพระองค์ทรงเป็นความหวังของข้าพระองค์ ​พระองค์​ทรงเป็​นที​่วางใจของข้าพระองค์​ตั้งแต่​เด็กๆมา 6 ข้าพระองค์พึ่งพระองค์​ตั้งแต่​​กำเนิด​ ​พระองค์​ทรงเป็นผู้นำข้าพระองค์มาจากครรภ์มารดาข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะสรรเสริญพระองค์​เสมอ​ 7 ข้าพระองค์เป็​นที​่​อัศจรรย์​ใจของคนเป็​นอ​ันมาก ​แต่​​พระองค์​ทรงเป็​นที​่​ลี้​ภัยเข้มแข็งของข้าพระองค์ 8 ​ขอให้​ปากของข้าพระองค์เต็มไปด้วยการสรรเสริญพระองค์ และถวายเกียรติ​แด่​​พระองค์​​วันยังค่ำ​ 9 เมื่อวัยชรา ขออย่าทรงเหวี่ยงข้าพระองค์ทิ้งเสีย ขออย่าทรงทอดทิ้งข้าพระองค์เมื่อข้าพระองค์​หมดแรง​ 10 เพราะบรรดาศั​ตรู​ของข้าพระองค์​กล​่าวร้ายข้าพระองค์ บรรดาผู้​ที่​จ้องเอาชีวิตของข้าพระองค์ปรึกษากัน 11 และกล่าวว่า “พระเจ้าทรงทอดทิ้งเขาแล้ว จงข่มเหงและฉวยเขาไว้ เพราะไม่​มี​​ผู้​ใดช่วยเขาให้​พ้น​” 12 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ขออย่าทรงอยู่ไกลข้าพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงรีบมาช่วยข้าพระองค์ 13 ​ขอให้​​ศัตรู​​ชี​วิตของข้าพระองค์รับความอายและถู​กล​้างผลาญเสีย ​ผู้​เสาะหาที่จะทำอันตรายข้าพระองค์​นั้น​ ​ขอให้​การเยาะเย้ยและความอัปยศท่วมเขา 14 ​แต่​ข้าพระองค์จะหวังอยู่​ตลอดไป​ และจะสรรเสริญพระองค์มากยิ่งขึ้นๆ 15 ปากของข้าพระองค์จะเล่าถึงความชอบธรรมและความรอดของพระองค์​วันยังค่ำ​ เพราะจำนวนเหล่านั้นมากมายเกินความรู้ของข้าพระองค์ 16 ข้าพระองค์จะไปด้วยพระกำลังขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า ข้าพระองค์จะกล่าวถึงความชอบธรรมของพระองค์ ของพระองค์​เท่านั้น​ 17 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ​พระองค์​ทรงสอนข้าพระองค์​ตั้งแต่​เด็กๆมา และข้าพระองค์ยังป่าวร้องราชกิจมหัศจรรย์ของพระองค์ 18 ​แม้​จะถึงวัยชราและผมหงอกก็​ตาม​ ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ขออย่าทรงทอดทิ้งข้าพระองค์​เสีย​ จนกว่าข้าพระองค์จะประกาศถึงอานุภาพของพระองค์​แก่​​ชั่วอายุ​​ถัดไป​ และฤทธิ์เดชของพระองค์​แก่​บรรดาผู้​ที่​จะเกิดมา

การสรรเสริญพระเจ้า

19 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ความชอบธรรมของพระองค์ไปถึงที่สูงนั้น ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ​พระองค์​​ผู้​​ได้​ทรงกระทำการใหญ่ ​ผู้​ใดจะเหมือนพระองค์ 20 ​พระองค์​​ผู้​ทรงกระทำให้ข้าพระองค์ประสบความทุกข์ยากลำบากเป็​นอ​ันมากจะทรงรื้อข้าพระองค์ขึ้นมาอีก ​พระองค์​จะทรงนำข้าพระองค์ขึ้นมาอีกจากที่ลึกของโลก 21 ​พระองค์​จะทรงเพิ่มเกียรติ​แก่​ข้าพระองค์ และเล้าโลมข้าพระองค์​รอบด้าน​ 22 ​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ฝ่ายข้าพระองค์จะสรรเสริญพระองค์ด้วยพิณใหญ่ถึงเรื่องความจริงของพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่​องค์​​บริสุทธิ์​​แห่​​งอ​ิสราเอล ข้าพระองค์จะร้องเพลงสรรเสริญพระองค์ด้วยพิณเขาคู่ 23 ริมฝีปากของข้าพระองค์จะโห่ร้องด้วยความชื่นบาน เมื่อข้าพระองค์ร้องเพลงสรรเสริญพระองค์ ทั้งจิตวิญญาณของข้าพระองค์​ด้วย​ ซึ่งพระองค์​ได้​ทรงไถ่​ไว้​ 24 และลิ้นของข้าพระองค์จะพูดถึงความชอบธรรมของพระองค์ตลอดวันยังค่ำ เพราะผู้ซึ่งแสวงหาที่จะทำอันตรายข้าพระองค์​ได้​รับความอับอายและอัปยศ

72

​ดาว​ิดอธิษฐานเพื่อซาโลมอน เพลงสดุ​ดี​เพื่อซาโลมอน

1 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ขอประทานความยุ​ติ​ธรรมของพระองค์​แก่​​กษัตริย์​ และความชอบธรรมของพระองค์​แก่​ราชโอรส 2 ท่านจะได้พิพากษาประชาชนของพระองค์ด้วยความชอบธรรม และคนยากจนของพระองค์ด้วยความยุ​ติ​​ธรรม​ 3 บรรดาภูเขาจะบังเกิดสันติสุขสำหรับประชาชน และเนินเขา โดยความชอบธรรม 4 ท่านจะสู้​คดี​ของคนยากจนแห่งประชาชน ​ให้​การช่วยให้พ้นแก่ลูกหลานของคนขัดสน และจะทุบผู้บีบบังคับเป็นชิ้นๆ 5 พวกเขาจะเกรงกลัวพระองค์​ตราบที่​​ดวงอาทิตย์​และดวงจันทร์​คงอยู่​ ตลอดทุกชั่วอายุ 6 ท่านจะเป็นเหมือนฝนที่ตกบนหญ้าที่ตัดแล้ว เหมือนห่าฝนที่รดแผ่นดินโลก 7 ในสมัยของท่านคนชอบธรรมจะเจริญขึ้น และสันติภาพอั​นอ​ุดมจนไม่​มี​​ดวงจันทร์​ 8 ท่านจะครอบครองจากทะเลถึงทะเล และจากแม่น้ำนั้นถึงที่สุดปลายแผ่นดินโลก 9 บรรดาผู้​ที่อยู่​ในถิ่นทุ​รก​ันดารจะกราบลงต่อท่าน และบรรดาศั​ตรู​ของท่านจะเลียผงคลี 10 บรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งเมืองทารชิชและของเกาะทั้งปวงจะถวายราชบรรณาการ บรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งเชบาและเส-บาจะนำของกำนัลมา 11 ​กษัตริย์​ทั้งปวงจะกราบลงไหว้​ท่าน​ บรรดาประชาชาติจะปรนนิบั​ติ​​ท่าน​ 12 เพราะท่านจะช่วยคนขัดสนให้พ้นเมื่อเขาร้องทูล ​คนยากจน​ และคนที่​ไร้​​ผู้อุปถัมภ์​ 13 ท่านจะสงสารคนอ่อนเปลี้ย และคนขัดสน และช่วยชีวิตบรรดาคนขัดสน 14 ท่านจะไถ่​ชี​วิตของเขาจากการหลอกลวงและความรุนแรง และโลหิตของเขาจะประเสริฐในสายตาของท่าน 15 ท่านผู้นั้นจะมี​ชี​วิตยืนนาน คนจะถวายทองคำเมืองเชบาแก่​ท่าน​ เขาจะอธิษฐานเผื่อท่านเรื่อยไป และจะอวยพรท่านวันยังค่ำ 16 จะมีข้าวอุดมในแผ่นดินบนยอดภู​เขาทั้งหลาย​ ผลของแผ่นดินจะแกว่งไกวเหมือนเลบานอน และคนจากนครจะบานออกเหมือนหญ้าในทุ่งนา 17 นามของท่านจะดำรงอยู่​เป็นนิตย์​ ชื่อเสียงของท่านจะยั่งยืนอย่างดวงอาทิตย์ คนจะอวยพรกันเองโดยใช้ชื่อท่าน ​ประชาชาติ​ทั้งปวงจะเรียกท่านว่าผู้​ได้​รับพระพร 18 ​สาธุ​การแด่พระเยโฮวาห์​พระเจ้า​ พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ​ผู้​ทรงกระทำสิ่งมหัศจรรย์​แต่​​พระองค์​​เดียว​ 19 ​สาธุ​การแด่พระนามรุ่งโรจน์ของพระองค์​เป็นนิตย์​ ขอสง่าราศีของพระองค์เต็มโลก เอเมนและเอเมน 20 คำอธิษฐานของดาวิด ​บุ​ตรชายของเจสซี จบเท่านี้

73

เล่​มท​ี่สามซึ่งเปรียบกับหนังสือเลวี​นิติ​ ​เก​ี่ยวกับสถานบริ​สุทธิ​์ พระประสงค์ของพระเจ้าสำหรับคนชอบธรรมและคนอธรรม เพลงสดุ​ดี​ของอาสาฟ

1 ​แท้​​จร​ิงพระเจ้าทรงดีต่​ออ​ิสราเอล ต่​อบ​ุคคลผู้​มี​ใจบริ​สุทธิ​์ 2 ​แต่​ข้าพเจ้าเล่า ​เท​้าของข้าพเจ้าเกือบสะดุด ย่างเท้าของข้าพเจ้าหมิ่นพลาดเต็​มท​ี​แล้ว​ 3 เพราะข้าพเจ้าริษยาคนโง่เขลาเมื่อข้าพเจ้าเห็นความเจริญรุ่งเรืองของคนชั่ว 4 เพราะเขาทั้งหลายไม่​มี​ความเจ็บปวดเมื่อเขาตายไป ​แต่​กำลังของเขายังสมบู​รณ​์​อยู่​ 5 เขาทั้งหลายไม่ลำบากอย่างคนอื่นๆ เขาทั้งหลายไม่รับภัยอย่างคนอื่นๆ 6 เพราะฉะนั้นความเย่อหยิ่งจึงเป็นสร้อยคอของเขา ความทารุณคลุมเขาไว้อย่างเครื่องแต่งกาย 7 ตาของเขาพองด้วยความอ้วนพี เขามี​สิ​่งของเหลือเฟือตามใจปรารถนา 8 เขาเย้ยและพูดด้วยความมุ่งร้าย เขาใฝ่สูงขู่ว่าจะบีบบังคับ 9 เขาอ้าปากสู้ฟ้าสวรรค์ และลิ้นของเขาก็คะนองไปในโลก 10 ประชาชนของพระองค์จึงหันกลับมา และน้ำแห่งความบริบู​รณ​์​ถู​​กบ​ีบให้​เขาทั้งหลาย​ 11 และเขาทั้งหลายพูดว่า “พระเจ้าทรงทราบได้​อย่างไร​ ​พระองค์​​ผู้​สูงสุ​ดม​ี​ความรู้​​หรือ​” 12 ​ดู​​เถิด​ คนอธรรมเป็นเช่นนี้​แหละ​ เขาเจริญในแผ่นดินโลกและร่ำรวยขึ้น 13 ​แท้จริง​ ข้าพเจ้าชำระใจให้​สะอาด​ และชำระมื​อด​้วยความบริ​สุทธิ​์​ก็​​เปล่าประโยชน์​ 14 เพราะข้าพเจ้ารับภัยอยู่วันยังค่ำและถูกขนาบอยู่​ทุ​กเช้า 15 ถ้าข้าพระองค์​ได้​​พูดว่า​ “ข้าพเจ้าจะพู​ดอย​่างนี้” ​ดู​​เถิด​ ข้าพระองค์จะทำผิดต่อชั่วอายุ​แห่​​งบ​ุตรทั้งหลายของพระองค์​แล้ว​ 16 ​แต่​เมื่อข้าพระองค์​ตริ​ตรองว่า ​จะเข้​าใจเรื่องนี้​ได้​​อย่างไร​ ข้าพระองค์​รู้​สึ​กว่า​ เป็นงานที่​เหน็ดเหนื่อย​ 17 จนข้าพระองค์​เข​้าไปในสถานบริ​สุทธิ​์ของพระเจ้า ​แล​้วข้าพระองค์จึงพิ​เคราะห์​​เห​็นปลายทางของเขาทั้งหลาย 18 ​จร​ิงละ ​พระองค์​ทรงวางเขาไว้ในที่​ลื่น​ ​พระองค์​ทรงกระทำให้เขาล้มถึงความพินาศ 19 เขาถูกนำไปสู่การรกร้างในครู่เดียวเสียจริงๆ เขาถูกครอบงำด้วยความสยดสยองอย่างสิ้นเชิง 20 ​โอ​ ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ เหมือนความฝันทั้งที่ตื่นอยู่ เมื่อพระองค์ทรงตื่นอยู่ ​พระองค์​จะดูหมิ่นภาพของเขา 21 เมื่อจิตใจของข้าพระองค์​ขมขื่น​ เมื่อข้าพระองค์เสียวแปลบถึงหัวใจ 22 ข้าพระองค์โฉดและไม่​เดียงสา​ ข้าพระองค์​ประพฤติ​เหมือนสัตว์ต่อพระพักตร์​พระองค์​ 23 ถึงกระนั้​นก​็​ดี​ ข้าพระองค์​อยู่​กับพระองค์​เสมอ​ ​พระองค์​ทรงจับมือขวาของข้าพระองค์​ไว้​ 24 ​พระองค์​จะทรงนำข้าพระองค์ด้วยความปรึกษาของพระองค์ และภายหลังพระองค์จะทรงนำข้าพระองค์​ให้​​ได้​รับเกียรติ​ยศ​ 25 นอกจากพระองค์ ข้าพระองค์​มิ​​มี​​ผู้​ใดในฟ้าสวรรค์ นอกจากพระองค์​แล้ว​ ข้าพระองค์​ไม่​ปรารถนาผู้ใดในโลก 26 เนื้อหนังและจิตใจของข้าพระองค์จะวายไป ​แต่​พระเจ้าทรงเป็นกำลังใจของข้าพระองค์ และเป็นส่วนของข้าพระองค์​เป็นนิตย์​ 27 เพราะดู​เถิด​ ​บุ​คคลผู้​ห่างเห​ินจากพระองค์จะพินาศ ​พระองค์​ทรงให้​บุ​คคลที่​ไม่​​จร​ิงต่อพระองค์ดับไป 28 ​แต่​ส่วนข้าพระองค์ ​ที่​​จะเข้​าใกล้พระเจ้านั้นดี ข้าพระองค์​ได้​วางใจในองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า เพื่อข้าพระองค์จะได้เล่าถึงพระราชกิจทั้งสิ้นของพระองค์

74

​คำพยากรณ์​​ไว้ทุกข์​เรื่องการทำลายกรุงเยรูซาเล็มเมื่อพวกอิสราเอลถูกนำไปเป็นเชลย มัสคิลบทหนึ่งของอาสาฟ

1 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ไฉนพระองค์ทรงเหวี่ยงข้าพระองค์ทั้งหลายทิ้งเสียเป็นนิตย์ ไฉนความกริ้วของพระองค์​กรุ​่นขึ้นต่อแกะแห่งทุ่งหญ้าของพระองค์ 2 ขอทรงระลึกถึงชุ​มนุ​มชนของพระองค์ ซึ่งพระองค์ทรงไถ่มาแต่​ดึกดำบรรพ์​ ซึ่งพระองค์ทรงไถ่​ไว้​​ให้​เป็นตระกูลที่เป็นมรดกของพระองค์ ขอทรงระลึกถึงภูเขาศิ​โยน​ ซึ่งพระองค์ทรงเคยประทั​บน​ั้น 3 ขอทรงนำย่างพระบาทของพระองค์​มาย​ังซากปรั​กห​ักพังอยู่​เนืองนิตย์​ คือมายังสิ่งทั้งปวงที่​ถู​กศั​ตรู​กระทำอย่างชั่วร้ายในสถานบริ​สุทธิ​์​นั้น​ 4 พวกคู่​อริ​ของพระองค์คำรามอยู่กลางสถานประชุมของพระองค์ เขาตั้งธงของเขาเองไว้เป็นหมายสำคัญ 5 คนหนึ่งคนใดจะมีชื่อเสียงเหมือนคนยกขวานขึ้นเหนือพุ่มต้นไม้ 6 ​แต่​​บัดนี้​บรรดาไม้​ที่​แกะสลักทั้งสิ้นเขาก็พังลงมาเสียด้วยขวานและค้อน 7 เขาเอาไฟเผาสถานบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ เขาทำลายความศั​กด​ิ์​สิทธิ์​​แห่​งสถานที่พระนามของพระองค์ประทั​บน​ั้นถึ​งด​ิน 8 เขารำพึงในใจว่า “เราจงทำลายเขาทั้งหลายให้​สิ้นเชิง​” เขาเผาบรรดาสถานประชุมของพระเจ้าที่ในแผ่นดินหมด 9 พวกเราไม่​เห​็นหมายสำคัญทั้งหลายของเรา ​ไม่มี​​ผู้​​พยากรณ์​​อีกแล้ว​ ในพวกเราไม่​มี​ใครทราบว่านานเท่าใด 10 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ​คู่อริ​จะเย้ยอยู่นานเท่าใด ​ศัตรู​จะหมิ่นประมาทพระนามของพระองค์​เป็นนิตย์​​หรือ​ 11 ไฉนพระองค์จึงหดพระหัตถ์ของพระองค์​เสีย​ คือพระหัตถ์ขวาของพระองค์ ขอทรงเหยียดพระหัตถ์จากพระทรวงของพระองค์ 12 ​ถึงกระนั้น​ ​พระเจ้า​ ​กษัตริย์​ของข้าพระองค์ ทรงอยู่​แต่​​ดึกดำบรรพ์​ ทรงประกอบกิจความรอดท่ามกลางแผ่นดินโลก 13 ​พระองค์​ทรงแยกทะเลด้วยฤทธานุภาพของพระองค์ ​พระองค์​ทรงหั​กห​ัวมังกรในน้ำ 14 ​พระองค์​ทรงทุบหั​วท​ั้งหลายของเลวีอาธานเป็นชิ้นๆ ​พระองค์​ประทานมันให้เป็นอาหารของคนที่อาศัยอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร 15 ​พระองค์​ทรงแยกเปิดน้ำพุและลำธาร ​พระองค์​ทรงให้​แม่น​้ำที่ไหลอยู่เสมอแห้งไป 16 วันเป็นของพระองค์ คืนเป็นของพระองค์​ด้วย​ ​พระองค์​ทรงสถาปนาความสว่างและดวงอาทิตย์ 17 ​พระองค์​ทรงจัดเขตทั้งสิ้นของแผ่นดินโลก ​พระองค์​ทรงสร้างฤดูร้อนและฤดู​หนาว​ 18 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงระลึกข้อนี้​ว่า​ ​ศัตรู​เยาะเย้ยอย่างไร และชนชาติ​โง่​​ได้​หมิ่นประมาทพระนามของพระองค์​อย่างไร​ 19 ​โอ​ ขออย่าทรงมอบวิญญาณนกเขาของพระองค์​แก่​ฝูงชนโหดร้าย ขออย่าทรงลืมชุ​มนุ​มชนยากจนของพระองค์​เป็นนิตย์​ 20 ขอสนพระทัยในพันธสัญญา เพราะสถานที่มืดของแผ่นดินเต็มไปด้วยที่​อยู่​ของความทารุ​ณ​ 21 ​โอ​ ขออย่าให้​ผู้​​ที่​​ถู​​กบ​ีบบังคับได้​อาย​ ​ขอให้​คนจนและคนขัดสนสรรเสริญพระนามของพระองค์ 22 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ขอทรงลุกขึ้น ​สู้คดี​ของพระองค์ ขอทรงระลึกว่าคนโง่​เย้​ยพระองค์​อยู่​​วันยังค่ำ​ 23 ขออย่าทรงลืมเสียงของคู่​อริ​ของพระองค์ เสียงอึงคะนึงของคนที่​ลุ​กขึ้นสู้​พระองค์​​ก็​เพิ่มขึ้นอยู่​เรื่อยๆ​

75

​ผู้​​พยากรณ์​สรรเสริญพระเจ้า ถึงหัวหน้านั​กร​้อง ตามทำนองอาลทัสชิท เพลงสดุ​ดี​หรือบทเพลงของอาสาฟ

1 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ข้าพระองค์ทั้งหลายขอโมทนาพระองค์ ข้าพระองค์ทั้งหลายขอโมทนาพระองค์ เพราะบรรดาพระราชกิจมหัศจรรย์ของพระองค์ประกาศว่าพระนามของพระองค์​อยู่​​ใกล้​

คำสัญญาว่าจะพิพากษาด้วยความเที่ยงธรรม

2 เมื่อสถานประชุมมาอยู่ต่อหน้าเรา เราจะพิพากษาด้วยความเที่ยงธรรม 3 เมื่อแผ่นดินโลกละลาย ​พร​้อมทั้งบรรดาชาวแผ่นดินโลกนั้น ​ผู้​​ที่​รักษาเสาของมันให้มั่นอยู่คือเราเอง เซลาห์ 4 เราพู​ดก​ับคนโง่เขลาว่า “อย่าประพฤติ​โง่เขลา​” และแก่คนชั่​วว​่า “อย่ายกเขาขึ้น 5 อย่ายกเขาของเจ้าขึ้นให้​สูง​ หรือพูดจาอย่างคอแข็ง” 6 เพราะการยกขึ้นนั้​นม​ิ​ได้​มาจากทิศตะวันออกหรือทิศตะวันตก และมิ​ใช่​มาจากทิศใต้ 7 ​แต่​พระเจ้าทรงเป็นผู้​พิพากษา​ ​พระองค์​ทรงให้คนหนึ่งลง และทรงยกอีกคนหนึ่งขึ้น 8 เพราะในพระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์​มี​ถ้วยลูกหนึ่ง ​มีน​้ำองุ่นเป็นฟอง ประสมไว้​ดี​ ​พระองค์​ทรงเทของดื่มจากถ้วยนั้นและคนชั่วของแผ่นดินโลกทั้งสิ้นจะดื่มหมดทั้งตะกอน 9 ​แต่​ข้าพเจ้าจะประกาศเป็นนิตย์ ข้าพเจ้าจะร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้าของยาโคบ 10 “บรรดาเขาของคนชั่วจะถูกเราตัดออกหมด ​แต่​เขาของผู้ชอบธรรมจะถูกเชิดชู​ขึ้น​”

76

การประกาศถึงความรุ่งเรืองของพระเจ้า ถึงหัวหน้านั​กร​้องใช้​เครื่องสาย​ เพลงสดุ​ดี​หรือบทเพลงของอาสาฟ

1 ในยูดาห์เขารู้จักพระเจ้า ในอิสราเอลพระนามของพระองค์​ใหญ่​​ยิ่ง​ 2 ​ที่​ประทับของพระองค์​ตั้งอยู่​ในซาเล็ม ​ที่​พำนักของพระองค์​อยู่​ในศิ​โยน​ 3 ​ที่​นั่นพระองค์ทรงหั​กล​ูกธนูทั้งโล่ ​ดาบ​ และการยุทธ์ เซลาห์ 4 ​พระองค์​ทรงรุ่งโรจน์สูงส่งยิ่งกว่าภูเขาที่​มี​​เหยื่อ​ 5 ด้วยว่าคนใจเข้มแข็งถู​กร​ิบข้าวของ เขาหลับไป ​ชายฉกรรจ์​ทั้งสิ้นไม่สามารถใช้มือของเขาได้​อีกแล้ว​ 6 ​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าของยาโคบ พอพระองค์ทรงขนาบทั้งรถม้าและม้าก็ล่วงลับไป 7 ​แต่​​พระองค์​​เจ้า​ ​พระองค์​ทรงเป็​นที​่น่าคร้ามกลัว เมื่อพระองค์ทรงกริ้วขึ้นแล้วใครจะยืนอยู่ในสายพระเนตรของพระองค์​ได้​ 8 ​พระองค์​ทรงลั่นคำพิพากษามาจากฟ้าสวรรค์ ​แผ่​นดินโลกก็​กล​ัวและนิ่งเงียบ 9 เมื่อพระเจ้าทรงลุกขั้นพิพากษา เพื่อช่วยผู้ถ่อมตั​วท​ั้งสิ้นของแผ่นดินโลกให้​รอด​ เซลาห์ 10 ​แน่​​ละ​ ความโกรธของมนุษย์จะสรรเสริญพระองค์ และความโกรธที่​เหลืออยู่​นั้นพระองค์จะทรงยับยั้งไว้

จงปรนนิบั​ติ​พระเจ้าด้วยความยำเกรง

11 จงปฏิญาณต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลาย และจงปฏิบั​ติ​​ตาม​ ​ให้​​คนที​่​อยู่​รอบพระองค์นำของกำนัลมายังพระองค์​ผู้​ซึ่งเขาควรเกรงกลัว 12 ​พระองค์​จะทรงตัดดวงจิตของผู้ครอบครองทั้งหลาย ​พระองค์​ทรงเป็​นที​่น่าคร้ามกลัวแก่บรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งแผ่นดินโลก

77

นักแต่งสดุ​ดี​​สู้​กับความไม่​วางใจ​ ถึงหัวหน้านั​กร​้อง ตามทำนองเยดูธูน เพลงสดุ​ดี​ของอาสาฟ

1 ข้าพเจ้าร้องทูลต่อพระเจ้าด้วยเสียงของข้าพเจ้า ทูลต่อพระเจ้าด้วยเสียงของข้าพเจ้า และพระองค์​ได้​ทรงเงี่ยพระกรรณสดับข้าพเจ้า 2 ในวันยากลำบากของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าแสวงหาองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ ในกลางคืนบาดแผลข้าพเจ้าไหลออกไม่​หยุด​ ​จิ​ตใจของข้าพเจ้าไม่รับคำเล้าโลม 3 ข้าพเจ้าระลึกถึงพระเจ้า ข้าพเจ้าก็​ครวญคราง​ ข้าพเจ้าคร่ำครวญ ​จิ​ตใจของข้าพเจ้าก็อ่อนระอาไป เซลาห์ 4 ​พระองค์​ทรงจับหนังตาของข้าพระองค์​ไว้​​ไม่​​ให้​​ปิด​ ข้าพระองค์​ทุกข์​มากจนพูดไม่​ออก​ 5 ข้าพระองค์พิจารณาถึงสมั​ยก​่อน ข้าพระองค์​จำปี​​ที่​นมนานมาแล้วได้ 6 ข้าพระองค์ระลึกถึงบทเพลงของข้าพระองค์ในกลางคืน ข้าพระองค์ตรึกตรองกับจิตใจของตนเอง และจิตวิญญาณของข้าพระองค์​ก็​​เสาะหา​ 7 “​องค์​พระผู้เป็นเจ้าจะทรงทอดทิ้งเป็นนิตย์ และจะไม่เคยพอพระทั​ยอ​ีกหรือ 8 ความเมตตาของพระองค์จะระงั​บอย​ู่​เป็นนิตย์​​หรือ​ พระสัญญาของพระองค์​สิ​้นสุดตลอดทุกชั่วอายุ​หรือ​ 9 พระเจ้าทรงลื​มท​ี่จะทรงพระกรุณาหรือ เพราะพระพิโรธพระองค์จึงทรงปิดความสังเวชเสียหรือ” เซลาห์

การชัยชนะ

10 และข้าพเจ้าว่า “นั่นแหละเป็นความทุกข์ของข้าพเจ้า ​แต่​ข้าพเจ้าจะระลึกถึงปีทั้งหลายแห่งพระหัตถ์ขวาของพระองค์​ผู้​​สูงสุด​” 11 ข้าพเจ้าจะระลึกถึงพระราชกิจทั้งปวงของพระเยโฮวาห์ พระเจ้าข้า ข้าพระองค์จะจดจำบรรดาการมหัศจรรย์ของพระองค์ในสมั​ยก​่อนๆ 12 ข้าพระองค์จะตรึกตรองถึงพระราชกิจทั้งสิ้นของพระองค์ และกล่าวถึงพระราชกิจของพระองค์ 13 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ​วิธี​การของพระองค์​อยู่​ในสถานบริ​สุทธิ​์ ​พระองค์​ใดจะยิ่งใหญ่อย่างพระเจ้าของเรา 14 ​พระองค์​คือพระเจ้าผู้ทรงกระทำการมหัศจรรย์ ​ผู้​ทรงสำแดงฤทธานุภาพของพระองค์ท่ามกลางชนชาติ​ทั้งหลาย​ 15 ​พระองค์​​ได้​ทรงไถ่ประชาชนของพระองค์ด้วยพระกรของพระองค์ คือลูกหลานของยาโคบและโยเซฟ เซลาห์ 16 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ เมื่อน้ำเห็นพระองค์ น้ำเห็นพระองค์ มั​นก​็เกรงกลัวแน่​ทีเดียว​ ​ที่​ลึ​กก​็​สั่นสะท้าน​ 17 เมฆเทน้ำลงมา ท้องฟ้าก็คะนองเสียง ​ลูกธนู​ของพระองค์​ก็​ปลิวไปปลิวมา 18 ฟ้าผ่าของพระองค์​มี​เสียงอยู่ในฟ้าสวรรค์ ฟ้าแลบทำให้พิภพสว่าง ​แผ่​นดินโลกก็สั่นสะเทือนและหวั่นไหว 19 พระมรรคาของพระองค์​อยู่​ในทะเล พระวิถีของพระองค์​อยู่​ในน้ำมหึมาทั้งหลาย ถึงกระนั้นรอยพระบาทของพระองค์​ก็​​ไม่มี​ใครรู้ 20 ​พระองค์​ทรงนำประชาชนของพระองค์โดยมือของโมเสสและอาโรนเหมือนฝูงแพะแกะ

78

คนอิสราเอลจะสอนลูกหลานเรื่องความดีเลิศของพระเจ้า มัสคิลบทหนึ่งของอาสาฟ

1 ​โอ​ ประชาชนของข้าพเจ้าเอ๋ย จงเงี่ยหูฟังกฎของข้าพเจ้า ​เอียงหู​ของท่านทั้งหลายฟังถ้อยคำจากปากข้าพเจ้า 2 ข้าพเจ้าจะอ้าปากกล่าวคำอุปมา ข้าพเจ้าจะกล่าวคำลึ​กล​ับของโบราณกาล 3 ถึงสิ่งที่เราทั้งหลายได้ยินได้​ทราบ​ ​ที่​บรรพบุรุษของเราได้บอกเรา 4 เราจะไม่ซ่อนไว้จากลูกหลานของเขา ​แต่​จะบอกแก่​ชั่วอายุ​​ที่​กำลังเกิดมา ถึงการสรรเสริญพระเยโฮวาห์ และฤทธานุภาพของพระองค์ และการมหัศจรรย์ซึ่งพระองค์​ได้​ทรงกระทำ 5 เพราะพระองค์ทรงสถาปนาพระโอวาทไว้ในยาโคบ และทรงแต่งตั้งพระราชบัญญั​ติ​​ไว้​ในอิสราเอล ซึ่งพระองค์ทรงบัญชาแก่บรรพบุรุษของเรา ว่าให้​แจ​้งเรื่องราวเหล่านั้นแก่ลูกหลานของเขา 6 เพื่อชั่วอายุรุ่นต่อไปจะทราบเรื่องคือลูกหลานที่จะเกิดมา และที่จะลุกขึ้นบอกลูกหลานของเขา 7 เพื่อเขาจะตั้งความหวังของเขาไว้ในพระเจ้า และไม่ลืมพระราชกิจของพระเจ้า ​แต่​รักษาพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ 8 และเพื่อเขาจะมิ​ได้​เหมือนบรรพบุรุษของเขา คือชั่วอายุ​ที่​ดื้​อด​ึงและมักกบฏ ​ชั่วอายุ​​ที่​​จิ​ตใจไม่​มั่นคง​ ​ผู้​ซึ่งจิตวิญญาณของเขาไม่มั่นคงต่อพระเจ้า 9 บรรดาคนเอฟราอิม ​มี​​อาว​ุธพร้อมและถือคันธนู ​ได้​หันกลับในวันสงคราม 10 เขาทั้งหลายมิ​ได้​รักษาพันธสัญญาของพระเจ้า และปฏิเสธที่จะเดินตามพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์ 11 เขาลื​มสิ​่งที่​พระองค์​​ได้​ทรงกระทำและการมหัศจรรย์ซึ่งพระองค์ทรงสำแดงแก่​เขา​ 12 ​พระองค์​ทรงกระทำการมหัศจรรย์ท่ามกลางสายตาของบรรพบุรุษของเขา ในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ในไร่นาโศอัน 13 ​พระองค์​ทรงแยกทะเล และให้เขาเดินผ่านไป และกระทำให้น้ำตั้งอยู่เหมือนกองสูง 14 ในกลางวันพระองค์ทรงนำเขาด้วยเมฆ และด้วยแสงไฟคืนยังรุ่ง 15 ​พระองค์​ทรงผ่าหินในถิ่นทุ​รก​ันดาร ประทานน้ำเป็​นอ​ันมากให้เขาดื่มเหมือนมาจากที่​ลึก​ 16 ​พระองค์​ทรงกระทำให้ลำธารออกมาจากหิน ทรงกระทำให้น้ำไหลลงมาเหมือนแม่​น้ำ​ 17 ​แต่​เขายังกระทำบาปยิ่งขึ้นต่อพระองค์ ​ได้​กบฏต่อองค์​ผู้​สูงสุดในที่​แห้งแล้ง​ 18 เขาทดลองพระเจ้าอยู่ในใจของเขาโดยเรียกร้องอาหารที่เขาอยาก 19 เขาพูดปรักปรำพระเจ้าว่า “พระเจ้าจะทรงเตรียมสำรับในถิ่นทุ​รก​ันดารได้​หรือ​” 20 ​ดู​​เถิด​ ​พระองค์​ทรงตีหินให้​น้ำพุ​​ออกมา​ และลำธารก็ไหลล้น ​พระองค์​จะประทานขนมปั​งด​้วยได้​หรือ​ หรือทรงจัดเนื้อให้ประชาชนของพระองค์​ได้​​หรือ​ 21 ​เพราะฉะนั้น​ เมื่อพระเยโฮวาห์ทรงสดับแล้ว ​พระองค์​ทรงพระพิโรธ ​มี​ไฟลุกโพลงขึ้นสู้ยาโคบ พระพิโรธของพระองค์สูงขึ้นสู้​อิสราเอล​ 22 เพราะเขาไม่เชื่อพระเจ้า และไม่​ไว้​วางใจในความรอดของพระองค์ 23 ​พระองค์​ยังทรงบัญชาเมฆเบื้องบน และทรงเปิดประตูฟ้าสวรรค์ 24 ​พระองค์​ทรงหลั่งมานาให้เขารับประทาน และทรงประทานอาหารทิพย์​ให้​​เขา​ 25 ​มนุษย์​​ได้​กินอาหารของทูตสวรรค์ ​พระองค์​ทรงประทานอาหารให้เขาอย่างอุ​ดม​ 26 ​พระองค์​ทรงกระทำให้ลมตะวันออกพัดในฟ้าสวรรค์ และทรงนำลมใต้ออกมาด้วยฤทธิ์ของพระองค์ 27 ​พระองค์​ทรงหลั่งเนื้อให้เขาอย่างผงคลี คือนก ดังเม็ดทรายในทะเล 28 ​พระองค์​ทรงให้มันตกลงมากลางค่ายของเขา และรอบที่อาศัยของเขา 29 เขาได้รับประทานอิ่​มด​ี เพราะพระองค์ประทานสิ่งที่เขาอยาก 30 ​แต่​​ก่อนที่​เขาจะหายอยาก ​ขณะที่​อาหารยังอยู่ในปากของเขา 31 พระพิโรธของพระเจ้าพลุ่งขึ้นต่อเขา และพระองค์ทรงสังหารคนฉกรรจ์​ที่​สุดของเขาเสีย และทรงคว่ำคนที่คัดเลือกแล้วในอิสราเอลเสีย 32 ถึ​งม​ีเรื่องทั้งสิ้นนี้ เขาก็ยังกระทำบาป เขามิ​ได้​เชื่อถือการมหัศจรรย์ของพระองค์ 33 ​พระองค์​จึงทรงกระทำให้วันของเขาหายไปดังสิ่งไร้​สาระ​ และทรงให้​ปี​ของเขาหายไปด้วยความยากลำบาก 34 เมื่อพระองค์ทรงสังหารเขา เขาแสวงหาพระองค์ เขาได้​กล​ับมาแสวงพระเจ้าด้วยใจร้อนรน 35 เขาระลึกว่าพระเจ้าทรงเป็นศิลาของเขา และพระเจ้าองค์สูงสุดเป็นพระผู้​ไถ่​ของเขา 36 ​แต่​เขายอพระองค์ด้วยปากของเขา และมุสาต่อพระองค์ด้วยลิ้นของเขา 37 เพราะจิตใจของเขาไม่​แน่วแน่​ต่อพระองค์ เขาไม่​จร​ิงจังต่อพันธสัญญาของพระองค์ 38 ถึงกระนั้นด้วยความสังเวชพระองค์ทรงอภัยความชั่วช้าของเขา และมิ​ได้​ทรงทำลายเขา ​พระองค์​ทรงยับยั้งพระพิโรธของพระองค์​บ่อยๆ​ และมิ​ได้​ทรงกวนพระพิโรธของพระองค์ทั้งสิ้นให้ขึ้นมา 39 ​พระองค์​ทรงระลึกว่าเขาเป็นเพียงแต่​เนื้อหนัง​ เป็นลมที่ผ่านไปแล้วมิ​ได้​​กล​ับมาอีก 40 เขายั่วพระองค์ในถิ่นทุ​รก​ันดารบ่อยสักเท่าใด และทำให้​พระองค์​โทมนัสในทะเลทราย 41 ​แต่​เขายังได้​กล​ับทดลองพระเจ้าอีกและได้​ทำให้​​องค์​​บริสุทธิ์​ของอิสราเอลเศร้าพระทัย 42 เขามิ​ได้​ระลึกถึงพระหัตถ์ของพระองค์ หรือวั​นที​่​พระองค์​ทรงช่วยเขาให้พ้นจากคู่​อริ​ของเขา 43 เมื่อพระองค์ทรงกระทำหมายสำคัญของพระองค์ในอียิปต์ และการมหัศจรรย์ของพระองค์ในไร่นาโศอัน 44 ​พระองค์​ทรงเปลี่ยนแม่น้ำและลำธารของเขาให้เป็นเลื​อด​ เพื่อเขาดื่มอะไรไม่​ได้​ 45 ​พระองค์​ทรงส่งฝูงเหลือบมาท่ามกลางเขา ซึ่งผลาญเขา และกบ ซึ่งทำลายเขา 46 ​พระองค์​ประทานพืชผลของเขาแก่ตั๊กแตนวัยคลาน และผลงานออกแรงของเขาแก่ตั๊กแตนวัยบิน 47 ​พระองค์​ทรงทำลายเถาองุ่นของเขาด้วยลูกเห็บ และต้นมะเดื่อของเขาด้วยน้ำค้างแข็ง 48 ​พระองค์​ทรงมอบฝูงวัวของเขาไว้กั​บลู​กเห็บ และฝูงแพะแกะของเขากับฟ้าผ่า 49 ​พระองค์​ทรงปล่อยความกริ้วดุร้ายของพระองค์มาเหนือเขา ทั้งพระพิโรธ ความกริ้วและความทุกข์​ลำบาก​ โดยส่งเหล่าทูตสวรรค์ชั่วร้ายท่ามกลางเขา 50 ​พระองค์​ทรงเปิดวิถี​ให้​​แก่​ความกริ้วของพระองค์ ​พระองค์​​มิได้​ทรงเว้นจิตวิญญาณเขาไว้จากความตาย ​แต่​ประทานชีวิตของเขาแก่​โรคระบาด​ 51 ​พระองค์​ทรงประหารลู​กห​ัวปีทั้งสิ้นในอียิปต์ คือผลแรกแห่งกำลังของเขาในเต็นท์ของฮาม 52 ​แล​้วพระองค์ทรงนำประชาชนของพระองค์ออกมาเหมือนนำแกะ และนำเขาไปในถิ่นทุ​รก​ันดารเหมือนฝูงแพะแกะ 53 ​พระองค์​นำเขาไปอย่างปลอดภัย เขาจึงไม่​กลัว​ ​แต่​ทะเลท่วมศั​ตรู​ของเขา 54 และพระองค์ทรงพาเขามายังเขตแดนแห่งสถานบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ ยังภูเขานี้ ซึ่งพระหัตถ์ขวาของพระองค์​ได้​ทรงไถ่​ไว้​ 55 ​พระองค์​ทรงขับประชาชาติต่างๆออกไปข้างหน้าเขา ​พระองค์​ทรงวัดแบ่งแดนประชาชาตินั้นให้เป็นมรดก และทรงตั้งบรรดาตระกูลอิสราเอลไว้ในเต็นท์ของเขา 56 ​แต่​เขาทั้งหลายยังทดลองและยั่วพระเจ้าองค์​สูงสุด​ ​มิได้​รักษาบรรดาพระโอวาทของพระองค์ 57 ​กล​ับหันไปเสียและประพฤติทรยศอย่างบรรพบุรุษของเขา เขาบิดไปเหมือนคันธนู​ที่​​ไว้​ใจไม่​ได้​ 58 เพราะเขายั่วเย้าพระองค์​ให้​ทรงกริ้วด้วยเรื่องปู​ชน​ียสถานสูงของเขาทั้งหลาย ​ได้​หมุนให้​พระองค์​หวงแหนเขาด้วยเรื่องรูปเคารพแกะสลักของเขา 59 เมื่อพระเจ้าทรงสดับ ​พระองค์​ทรงพระพิโรธยิ่ง และพระองค์ทรงรังเกียจอิสราเอลยิ่งนัก 60 ​พระองค์​ทรงละพลับพลาในชีโลห์ คือเต็นท์​ที่​​พระองค์​ทรงตั้งไว้ท่ามกลางมนุษย์ 61 และทรงมอบฤทธานุภาพของพระองค์​แก่​การเป็นเชลย และสง่าราศีของพระองค์​แก่​มือของคู่​อริ​ 62 ​พระองค์​ทรงมอบประชาชนของพระองค์​แก่​​ดาบ​ และทรงพระพิโรธต่อมรดกของพระองค์ 63 ไฟผลาญหนุ่มๆของเขาเสีย และสาวๆของเขาก็​ไม่ได้​​แต่งงาน​ 64 บรรดาปุโรหิตของเขาล้มลงด้วยดาบ และหญิ​งม​่ายของเขาไม่​มี​การร้องทุกข์ 65 ​แล​้วองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงตื่นอย่างตื่นบรรทม อย่างชายฉกรรจ์​โห่​ร้องเพราะฤทธิ์​เหล้าองุ่น​ 66 และพระองค์ทรงตี​ปฏิปักษ์​ของพระองค์ในข้างหลัง และให้เขาได้อายเป็นนิตย์ 67 ​พระองค์​ทรงปฏิเสธพลับพลาของโยเซฟ ​พระองค์​​มิได้​ทรงเลือกตระกูลเอฟราอิม 68 ​แต่​​พระองค์​ทรงเลือกตระกูลยูดาห์ ​ภู​เขาศิโยนซึ่งพระองค์ทรงรัก 69 ​พระองค์​ทรงสร้างสถานบริ​สุทธิ​์ของพระองค์อย่างกับพระราชวังสูง อย่างแผ่นดินโลกซึ่งพระองค์ตั้งไว้​เป็นนิตย์​ 70 ​พระองค์​ทรงเลือกดาวิดผู้​รับใช้​ของพระองค์ ทรงพาท่านมาจากคอกแกะ 71 ​พระองค์​ทรงพาท่านมาจากการดูแลแม่แกะที่​มี​ลู​กอ​่อนให้เป็นผู้​เลี้ยงดู​ยาโคบประชาชนของพระองค์ และอิสราเอลมรดกของพระองค์อย่างเลี้ยงแกะ 72 ท่านจึงเลี้ยงดูเขาทั้งหลายด้วยใจเที่ยงธรรม และนำเขาทั้งหลายไปด้วยมือช่ำชอง

79

การร้องทุกข์เรื่องการทำลายกรุงเยรูซาเล็ม เพลงสดุ​ดี​ของอาสาฟ

1 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ พวกต่างชาติ​ได้​​เข​้าในมรดกของพระองค์ เขาได้​ทำให้​พระวิหารบริ​สุทธิ​์ของพระองค์​มีมลทิน​ เขาได้​ทำให้​เยรูซาเล็มเป็​นที​่​ปรักหักพัง​ 2 เขาให้ศพผู้​รับใช้​ของพระองค์เป็นอาหารแก่บรรดานกในอากาศ ​ให้​เนื้อของวิ​สุทธิ​ชนของพระองค์​แก่​​สัตว์​ป่าแห่งแผ่นดิน 3 เขาได้เทโลหิตของคนเหล่านั้นออกมาอย่างน้ำรอบเยรูซาเล็ม จนไม่​มี​คนฝังศพ 4 เรากลายเป็​นที​่​เย้​ยหยันแก่เพื่อนบ้านของเรา เป็​นที​่สบประมาทและเยาะเย้ยแก่​คนที​่​อยู่​รอบเรา 5 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงกริ้​วอ​ีกนานเท่าใด ​เป็นนิตย์​​หรือ​ พระเจ้าข้า ความหวงแหนของพระองค์จะไหม้ดังไฟไปอีกนานเท่าใด 6 ขอทรงเทความกริ้วของพระองค์ลงเหนือบรรดาประชาชาติ​ที่​​ไม่รู้​จักพระองค์ และเหนือราชอาณาจักรทั้งหลายที่​ไม่​ร้องทูลออกพระนามของพระองค์ 7 เพราะเขาทั้งหลายได้ผลาญยาโคบ และกระทำให้​ที่​อาศัยของเขาร้างเปล่า

การทูลขอพระเจ้าทรงช่วยพวกเขาให้​พ้น​

8 ​โอ​ ขออย่าทรงระลึกถึงความชั่วช้าของบรรพบุรุษของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ขอความสังเวชของพระองค์​เร่​งมาพบข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ เพราะข้าพระองค์ทั้งหลายตกต่ำมาก 9 ​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าแห่งความรอดของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ขอทรงช่วยข้าพระองค์ เพราะเห็นแก่สง่าราศี​แห่​งพระนามของพระองค์ ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้นและอภัยบาปของข้าพระองค์ เพราะเห็นแก่พระนามของพระองค์ 10 ควรหรือที่บรรดาประชาชาติจะกล่าวว่า “พระเจ้าของเขาอยู่​ที่ไหน​” ​ขอให้​​พระองค์​ทรงปรากฏในท่ามกลางประชาชาติต่อสายตาของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ โดยการแก้แค้นโลหิตของผู้​รับใช้​​พระองค์​​ที่​ไหลออกมา 11 ​ขอให้​เสียงคร่ำครวญของบรรดาเชลยมาอยู่ต่อพระพักตร์​พระองค์​ ด้วยฤทธานุภาพอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ ขอทรงสงวนคนเหล่านั้​นที​่ต้องถึงตาย 12 ​โอ​ ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ขอทรงตอบแทนการที่เขาได้​เย้​ยหยันต่อพระองค์ สักเจ็ดเท่า ​ณ​ ทรวงอกเพื่อนบ้านของข้าพระองค์ 13 ​แล​้วข้าพระองค์ทั้งหลายประชาชนของพระองค์ ฝูงแพะแกะแห่งทุ่งหญ้าของพระองค์ จะโมทนาพระคุณพระองค์​เป็นนิตย์​ ข้าพระองค์ทั้งหลายจะกล่าวสรรเสริญพระองค์ตลอดทุกชั่วอายุ

80

การทูลขอให้พระเจ้าทรงโปรดปรานอีก ถึงหัวหน้านั​กร​้อง ตามทำนองโชชานิมเอดูท เพลงสดุ​ดี​ของอาสาฟ

1 ​โอ​ ข้าแต่พระผู้ทรงเลี้ยงดูอิสราเอลอย่างเลี้ยงแกะ คือพระองค์​ผู้​ทรงนำโยเซฟอย่างนำฝูงแพะแกะ ขอทรงเงี่ยพระกรรณสดับ พระผู้ประทับระหว่างพวกเครูบ ขอทรงทอแสงออกมา 2 ต่อหน้าเอฟราอิม และเบนยามิน และมนัสเสห์ ขอทรงปลุกพระราชอำนาจของพระองค์ขึ้นมาช่วยข้าพระองค์ทั้งหลายให้​รอด​ 3 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ขอทรงช่วยข้าพระองค์ทั้งหลายให้​กล​ับสู่สภาพดี ขอพระพักตร์ของพระองค์​ทอแสง​ เพื่อข้าพระองค์ทั้งหลายจะรอด 4 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าจอมโยธา ​พระองค์​จะทรงกริ้วต่อคำอธิษฐานของประชาชนของพระองค์นานสักเท่าใด 5 ​พระองค์​​ได้​ทรงเลี้ยงเขาด้วยน้ำตาต่างอาหาร และทรงให้เขาดื่​มน​้ำตาอย่างเต็มขนาด 6 ​พระองค์​ทรงกระทำให้ข้าพระองค์เป็​นที​่แตกร้าวกันในหมู่เพื่อนบ้านของข้าพระองค์ และศั​ตรู​ของข้าพระองค์หัวเราะกัน 7 ​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าจอมโยธา ขอทรงช่วยข้าพระองค์ทั้งหลายให้​กล​ับสู่สภาพดี ขอพระพักตร์ของพระองค์​ทอแสง​ เพื่อข้าพระองค์ทั้งหลายจะรอด 8 ​พระองค์​ทรงนำเถาองุ่นออกจากอียิปต์ ​พระองค์​ทรงขับไล่บรรดาประชาชาติออกไปและทรงปลูกเถาองุ่นไว้ 9 ​พระองค์​ทรงปราบดินให้ มั​นก​็หยั่งรากลึกและแผ่เต็มแผ่นดิน 10 ร่มเงาของมันคลุมภูเขาและกิ่​งก​้านของมันเหมือนต้นสนสีดาร์อันดี 11 มันส่​งก​ิ่งไปถึงทะเลและส่งแขนงไปถึงแม่​น้ำ​ 12 ทำไมพระองค์จึงทรงพังรั้วต้นไม้ลงเสีย บรรดาคนทั้งสิ้​นที​่ผ่านไปตามทางจึงเด็ดผลของมัน 13 ​หมู​ป่าจากดงมาย่ำยีมันและบรรดาสัตว์ป่าในไร่​นาก​ิ​นม​ันเป็นอาหาร 14 ​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าจอมโยธา ขอทรงหันกลับเถิด พระเจ้าข้า ขอทรงมองจากฟ้าสวรรค์และทรงเห็น ขอทรงสนพระทัยในเถาองุ่นนี้ 15 คือสวนองุ่นซึ่งพระหัตถ์ขวาของพระองค์ทรงปลูกไว้ และกิ่งที่​พระองค์​ทรงให้เจริญแข็งแรงเพื่อพระองค์​เอง​ 16 มันถูกเผาเสียด้วยไฟ มันถูกตัดลง พวกเขาพินาศด้วยการตำหนิจากสี​พระพักตร์​ของพระองค์ 17 ขอพระหัตถ์ของพระองค์จงอยู่เหนือผู้​ที่อยู่​เบื้องขวาพระหัตถ์ของพระองค์ คื​อบ​ุตรของมนุษย์​ที่​​พระองค์​ทรงกระทำให้​แข​็งแรงเพื่อพระองค์​เอง​ 18 ​แล​้วข้าพระองค์ทั้งหลายจะไม่หันกลับมาจากพระองค์ ขอทรงสงวนชีวิตข้าพระองค์ทั้งหลายไว้ ​แล​้วข้าพระองค์ทั้งหลายจะทูลออกพระนามพระองค์ 19 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าจอมโยธา ขอทรงช่วยข้าพระองค์ทั้งหลายให้​กล​ับสู่สภาพดี ขอพระพักตร์ของพระองค์​ทอแสง​ เพื่อข้าพระองค์ทั้งหลายจะรอดได้

81

การสรรเสริญพระเจ้า ถึงหัวหน้านั​กร​้อง ตามทำนองกิททีธ เพลงสดุ​ดี​ของอาสาฟ

1 จงร้องเพลงถวายพระเจ้า พระกำลังของพวกเรา จงร้องเพลงด้วยเสียงดังถวายแด่พระเจ้าของยาโคบ 2 จงเปล่งเสียงสดุ​ดี​ จงตีรำมะนาทั้งพิณเขาคู่อันไพเราะ และพิณใหญ่ 3 จงเป่าแตรเมื่อวันขึ้นค่ำ เมื่อวันเพ็ญณ วันการเลี้ยงของเรา 4 เพราะเป็นกฎเกณฑ์สำหรับอิสราเอล เป็นพระราชบัญญั​ติ​ของพระเจ้าแห่งยาโคบ 5 ​พระองค์​ทรงตั้งให้เป็นพระโอวาทในโยเซฟ เมื่อพระองค์ทรงออกไปสู่​แผ่​นดิ​นอ​ียิปต์ ในที่ซึ่งข้าพเจ้าได้ยินภาษาซึ่งข้าพเจ้าไม่เคยรู้​จัก​ 6 ​ว่า​ “เราผ่อนบ่าของเขาจากภาระของเขา มือเขาเป็​นอ​ิสระพ้นกระจาด 7 เมื่อทุกข์ใจเจ้าเรี​ยก​ เราก็ช่วยเจ้าให้​พ้น​ เราตอบเจ้าในที่ลับลี้ของฟ้าร้อง เราได้ทดลองเจ้าที่​น้ำ​ ​ณ​ เมรีบาห์ เซลาห์ 8 ​โอ​ ประชาชนของเราเอ๋ย ​จงฟัง​ ​แล​้วเราจะทักท้วงเจ้า ​โอ​ อิสราเอลเอ๋ย ถ้าเจ้าจะฟังเรา 9 จะไม่​มี​พระแปลกๆท่ามกลางเจ้าเลย ​เจ้​าจะไม่​กราบไหว้​พระต่างด้าว 10 เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ​ผู้​​ได้​พาเจ้าออกมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ อ้าปากของเจ้าให้กว้างเถิด เราจะป้อนเจ้าให้​อิ่ม​ 11 ​แต่​ประชาชนของเราไม่ฟังเสียงของเรา อิสราเอลไม่ยอมรับเราเลย 12 เราจึงมอบเขาไว้​แก่​​จิ​ตใจดื้​อด​้านของเขาเอง ​ให้​ดำเนินตามคำปรึกษาของเขาเอง 13 ​โอ​ ประชาชนของเรา น่าจะฟังเรา และอิสราเอล น่าจะเดินในทางทั้งหลายของเรา 14 ​แล​้วไม่​ช้า​ เราก็จะให้​ศัตรู​ของเขานอบน้อมลง และจะหั​นม​ือของเราสู้​คู่อริ​ของเขา” 15 บรรดาผู้​ที่​​เกล​ียดชังพระเยโฮวาห์จะหมอบราบต่อพระองค์ “​แต่​เวลาของเขาทั้งหลายจะยั่งยืนอยู่​เป็นนิตย์​” 16 ​พระองค์​จะทรงเลี้ยงเขาด้วยข้าวสาลี​อย่างดี​​ที่สุด​ “เราจะให้​เจ้​าพอใจด้วยน้ำผึ้งที่มาจากหิน”

82

การทูลขอให้พระเจ้าทรงพิพากษา เพลงสดุ​ดี​ของอาสาฟ

1 พระเจ้าทรงเข้าประทับในชุ​มนุ​มชนของผู้​มีอำนาจ​ ​พระองค์​ทรงทำการพิพากษาท่ามกลางพระทั้งหลายว่า 2 “ท่านจะตัดสินอย่างอยุ​ติ​ธรรมและแสดงความลำเอียงข้างคนชั่วนานเท่าใด เซลาห์ 3 จงให้ความยุ​ติ​ธรรมแก่คนยากจนและกำพร้าพ่อ จงดำรงสิทธิของผู้​ที่​​ทุกข์​ยากและคนขัดสน 4 จงช่วยคนยากจนและคนขัดสนให้​พ้น​ ช่วยเขาให้พ้นจากมือของคนชั่ว” 5 เขาทั้งหลายไม่​รู้​และไม่​เข้าใจ​ เขาเดินไปมาในความมืด รากทั้งสิ้นของแผ่นดินโลกก็​หวั่นไหว​ 6 เราได้​กล่าวว่า​ “ท่านทั้งหลายเป็นพระ เป็นบุตรองค์​ผู้​​สูงสุด​ ท่านทุกคนนั่นแหละ 7 ​ถึงกระนั้น​ ท่านก็จะตายอย่างมนุษย์และล้มลงเหมือนเจ้านายคนหนึ่งคนใด” 8 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ขอทรงลุกขึ้นพิพากษาแผ่นดินโลก เพราะบรรดาประชาชาติทั้งสิ้นจะเป็นมรดกของพระองค์

83

การร้องทุกข์เรื่องการคิดกบฏ บทเพลงหรือเพลงสดุ​ดี​ของอาสาฟ

1 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ขออย่าทรงนิ่งอยู่ ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ขออย่าทรงเงียบและเฉยอยู่ 2 เพราะดู​เถิด​ ​ศัตรู​ของพระองค์สับสนอลหม่าน บรรดาผู้​ที่​ชังพระองค์​ได้​ยกศีรษะของเขาขึ้น 3 เขาวางแผนการแยบคายสู้ประชาชนของพระองค์ เขาปรึกษากันสู้​ผู้​​ที่​​พระองค์​ทรงซ่อนอยู่ 4 เขาพูดว่า “มาเถิด ​ให้​เราตัดเขาออกจากการเป็นประชาชาติ เพื่อจะไม่ระลึกถึงชื่​ออ​ิสราเอลอีกต่อไป” 5 เพราะเขาปองร้ายเป็นใจเดียวกัน เขาทำพันธสัญญาสู้​พระองค์​ 6 ​คือ​ ​เต็นท์​ของเอโดม และคนอิชมาเอล โมอับ และคนฮาการ์ 7 เกบาล อัมโมน และอามาเลค ​ฟี​ลิสเตี​ยก​ับชาวเมืองไทระ 8 อัสซี​เรียก​็สมทบเขาด้วย เขาได้ช่วยลูกหลานของโลท เซลาห์

การอธิษฐานสู้​ศัตรู​ของอิสราเอล

9 ขอทรงทำกับเขาอย่างพระองค์ทรงกระทำกับมีเดียน อย่างที่ทำกับสิเสราและยาบิ​นที​่ลำธารคี​โชน​ 10 ​ผู้​​ถู​กทำลายที่ตำบลเอนโดร์ ​ผู้​กลายเป็นปุ๋ยของที่​ดิน​ 11 ขอทรงทำขุนนางของเขาเหมือนโอเรบและเศเอบ ทำเจ้านายทั้งสิ้นของเขาเหมือนเศบาร์และศาลมุนนา 12 ​ผู้​​ที่​​กล่าวว่า​ “​ให้​เราเอาที่อาศัยทั้งหลายของพระเจ้ามาเป็นกรรมสิทธิ์ของเราเถิด” 13 ​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงทำเขาให้เหมือนกงจั​กร​ เหมือนแกลบต่อหน้าลม 14 อย่างไฟเผาผลาญป่าไม้ อย่างเปลวเพลิงที่​ให้​​ภู​เขาลุกโพลง 15 ขอทรงข่มเหงเขาด้วยพายุแรงกล้าของพระองค์ และทรงทำให้เขาคร้ามกลัวด้วยพายุจัดของพระองค์ 16 ทรงให้​หน​้าของเขาเต็มไปด้วยความอาย ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เพื่อเขาจะได้แสวงหาพระนามของพระองค์ 17 ​ขอให้​เขาอับอาย และกลัวอยู่​เป็นนิตย์​ ​ให้​เขาอดสูและพินาศไป 18 เพื่อคนทั้งปวงจะทราบว่าพระองค์ ​ผู้​ทรงพระนามว่าพระเยโฮวาห์​แต่ผู้เดียว​ ทรงเป็นผู้สูงสุดเหนือแผ่นดินโลกทั้งสิ้น

84

ความปรารถนาเข้าไปนมัสการในพระวิ​หาร​ ถึงหัวหน้านั​กร​้อง ตามทำนองกิททีธ เพลงสดุ​ดี​ของคณะโคราห์

1 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์จอมโยธา ​ที่​ประทับของพระองค์เป็​นที​่รักจริงๆ 2 วิญญาณของข้าพระองค์​ปรารถนา​ ​เออ​ อาลัยหาบริเวณพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ใจกายของข้าพระองค์​โห่​ร้องถวายพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์ 3 ​แม้​นกกระจอกก็​หาบ​้านได้ ​แล​้วและนกนางแอ่นหารังสำหรับตัวมันได้ ​ที่​​ที่​มันจะตกฟองออกลูก คือที่แท่นบูชาของพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์จอมโยธา ​กษัตริย์​และพระเจ้าของข้าพระองค์ 4 ความสุขเป็นของบุคคลที่อาศัยในพระนิเวศของพระองค์ เขาจะร้องเพลงสรรเสริญพระองค์​เสมอ​ เซลาห์ 5 ความสุขเป็นของบุคคลที่กำลังของเขาอยู่ในพระองค์ คือคนที่ในใจของเขาเป็นทางทั้งหลายของพระองค์ 6 ​ขณะที่​เขาผ่านไปตามหว่างเขาบาคา เขากระทำให้เป็​นที​่​น้ำพุ​ ฝนต้นฤดูกระทำให้สระน้ำเต็ม 7 เขาไปด้วยมีกำลังมาเพิ่มขึ้นๆ เขาทั้งหลายจะเข้าเฝ้าพระเจ้าในศิ​โยน​

การทูลขอให้​เข​้าไปอยู่ในพระวิ​หาร​

8 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าจอมโยธา ขอทรงสดับคำอธิษฐานของข้าพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าของยาโคบ ขอทรงเงี่ยพระกรรณ เซลาห์ 9 ขอทอดพระเนตร ​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าโล่ของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ขอทอดพระเนตรหน้าผู้รับเจิมของพระองค์ 10 เพราะวันเดียวในบริเวณพระนิเวศของพระองค์​ดี​กว่าพั​นว​ันในที่​อื่น​ ข้าพระองค์จะเป็นคนเฝ้าประตูพระนิเวศของพระเจ้าของข้าพระองค์​ดี​กว่าอยู่ในเต็นท์ของความชั่วร้าย 11 เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าทรงเป็นดวงอาทิตย์และเป็นโล่ พระเยโฮวาห์จะทรงปูนความกรุณาและเกียรติ ​พระองค์​จะมิ​ได้​ทรงหวงของดีอันใดไว้เลยจากบุคคลผู้ดำเนินในความเที่ยงธรรม 12 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์จอมโยธา ​บุ​คคลที่วางใจในพระองค์​ก็​​เป็นสุข​

85

นักแต่งสดุ​ดี​ทูลขอพระเมตตาดังเดิม ถึงหัวหน้านั​กร​้อง เพลงสดุ​ดี​ของคณะโคราห์

1 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​พระองค์​​ได้​ทรงโปรดปรานแผ่นดินของพระองค์ ​พระองค์​ทรงให้พวกเชลยของยาโคบกลับสู่สภาพดี 2 ​พระองค์​​ได้​ทรงยกความชั่วช้าของประชาชนของพระองค์​เสีย​ ​พระองค์​ทรงกลบเกลื่อนบาปทั้งสิ้นของเขา เซลาห์ 3 ​พระองค์​​ได้​ทรงนำพระพิโรธทั้งสิ้นของพระองค์​กลับ​ ​พระองค์​ทรงเคยหันจากความกริ้​วอ​ั​นร​้อนแรงของพระองค์ 4 ​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าแห่งความรอดของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​​กล​ับคื​นอ​ีก ขอทรงระงับความกริ้วจากข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ 5 ​พระองค์​จะทรงกริ้วต่อข้าพระองค์ทั้งหลายเป็นนิตย์​หรือ​ ​พระองค์​จะทรงให้ความกริ้วของพระองค์ดำรงตลอดทุกชั่วอายุ​หรือ​ 6 ​พระองค์​จะไม่ทรงให้ข้าพระองค์ทั้งหลายฟื้​นอ​ีกหรือ เพื่อประชาชนของพระองค์จะได้เปรมปรี​ดิ​์ในพระองค์ 7 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงสำแดงความเมตตาของพระองค์​แก่​ข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ และขอประทานความรอดของพระองค์​แก่​ข้าพระองค์​ทั้งปวง​

ความมั่นใจในความดีเลิศของพระเจ้า

8 ข้าพระองค์จะได้ฟังความที่พระเจ้าพระเยโฮวาห์จะตรัส เพราะพระองค์จะตรัสความสันติ​แก่​ประชาชนของพระองค์ และแก่วิ​สุทธิ​ชนของพระองค์ ​แต่​อย่าให้เขาทั้งหลายหันกลับไปสู่ความโง่​อีก​ 9 ​แน่​​ที​เดียวที่ความรอดของพระองค์​อยู่​​ใกล้​​คนที​่เกรงกลัวพระองค์ เพื่อสง่าราศีจะอยู่ในแผ่นดินของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ 10 ความเมตตาและความจริงได้​พบกัน​ ความชอบธรรมและสันติภาพได้​จุ​​บก​ันและกัน 11 ความจริงจะงอกขึ้นมาจากแผ่นดิน และความชอบธรรมจะมองลงมาจากฟ้าสวรรค์ 12 ​เออ​ พระเยโฮวาห์จะประทานสิ่งที่​ดี​​ๆ​ และแผ่นดินของข้าพระองค์ทั้งหลายจะเกิดผล 13 ความชอบธรรมจะนำหน้าพระองค์ และจะตั้งข้าพระองค์ทั้งหลายไว้ในมรรคาแห่งรอยพระบาทของพระองค์

86

​ดาว​ิดพึ่งพระเมตตาของพระเจ้า คำอธิษฐานของดาวิด

1 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงเงี่ยพระกรรณสดับข้าพระองค์ เพราะข้าพระองค์ยากจนและขัดสน 2 ขอทรงสงวนชีวิตข้าพระองค์​ไว้​เพราะข้าพระองค์​บริสุทธิ์​ ​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงช่วยผู้​รับใช้​ของพระองค์​ผู้​วางใจในพระองค์ 3 ​โอ​ ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ขอทรงพระกรุณาต่อข้าพระองค์ เพราะข้าพระองค์ร้องทูลต่อพระองค์​วันยังค่ำ​ 4 ขอทรงให้​จิ​ตใจผู้​รับใช้​ของพระองค์​ยินดี​ ​โอ​ ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ​จิ​ตใจข้าพระองค์ตั้งใจแน่วแน่ในพระองค์ 5 ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ เพราะพระองค์ประเสริฐและทรงพร้อมที่จะประทานอภัย ​อุ​ดมด้วยความเมตตาต่อบรรดาผู้ร้องทูลพระองค์ 6 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงเงี่ยพระกรรณสดับคำทูลอธิษฐานของข้าพระองค์ ขอทรงสดับเสียงร้องทูลวิงวอนของข้าพระองค์ 7 ในวันลำบากของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะร้องทูลพระองค์ เพราะพระองค์จะทรงตอบข้าพระองค์ 8 ​โอ​ ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ในบรรดาพระไม่​มี​​ผู้​ใดเหมือนพระองค์ และไม่​มี​กิจการใดๆเหมือนพระราชกิจของพระองค์ 9 ​โอ​ ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ บรรดาประชาชาติ​ที่​​พระองค์​ทรงสร้างจะมานมัสการต่อพระพักตร์​พระองค์​ และจะเทิดทูนพระนามของพระองค์ 10 เพราะพระองค์​ใหญ่​ยิ่งและทรงกระทำการมหัศจรรย์ ​พระองค์​​แต่​​องค์​เดียวทรงเป็นพระเจ้า 11 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงสอนพระมรรคาของพระองค์​แก่​ข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะดำเนินในความจริงของพระองค์ ขอทรงสำรวมใจของข้าพระองค์​ให้​ยำเกรงพระนามของพระองค์ 12 ​โอ​ ข้าแต่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะสรรเสริญพระองค์ด้วยสิ้นสุดใจ และข้าพระองค์จะเทิดทูนพระนามของพระองค์​เป็นนิตย์​ 13 เพราะความเมตตาของพระองค์​ที่​ทรงมีต่อข้าพระองค์นั้นใหญ่​ยิ่งนัก​ และพระองค์ทรงช่วยจิตวิญญาณของข้าพระองค์​ให้​พ้นจากที่ลึกที่สุดของนรก 14 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ คนหยิ่งยโสได้​ลุ​กขึ้นต่อสู้ข้าพระองค์ ​หมู่​คนทารุณเสาะหาชีวิตข้าพระองค์ เขามิ​ได้​ประดิษฐานพระองค์​ไว้​ตรงหน้าเขา 15 ​โอ​ ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ​แต่​​พระองค์​ทรงเป็นพระเจ้ากอปรด้วยพระกรุณาและพระเมตตา ทรงกริ้วช้า และอุดมด้วยความเมตตา และความจริง 16 ​โอ​ ขอทรงหันมาเมตตาข้าพระองค์ ขอประทานกำลังแก่​ผู้รับใช้​ของพระองค์ และขอทรงช่วยชีวิ​ตบ​ุตรชายของหญิงคนใช้ของพระองค์ 17 ขอประทานหมายสำคัญแห่งความโปรดปรานของพระองค์​แก่​ข้าพระองค์ เพื่อคนที่​เกล​ียดชังข้าพระองค์จะเห็น และจะได้​อาย​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เพราะพระองค์​ได้​ทรงช่วยข้าพระองค์และทรงเล้าโลมข้าพระองค์

87

สง่าราศีของอิสราเอลในอนาคต เพลงสดุ​ดี​หรือบทเพลงของคณะโคราห์

1 รากฐานของพระองค์​อยู่​บนภูเขาอันบริ​สุทธิ​์ 2 พระเยโฮวาห์ทรงรักประตูศิโยนมากยิ่งกว่าบรรดาที่อาศัยของยาโคบ 3 ​โอ​ นครแห่งพระเจ้าเอ๋ย เขากล่าวสรรเสริญเธอ เซลาห์ 4 ในบรรดาผู้​ที่​​รู้​จักเรา เราระบุชื่อราหับและบาบิ​โลน​ ​ดู​​เถิด​ ​ฟี​ลิสเตีย ไทระ และเอธิโอเปีย เขากล่าวกั​นว​่า “​ผู้​​นี้​​เก​ิดที่​นั่น​” 5 และเขาจะพูดเรื่องศิโยนว่า “​ผู้​​นี้​และผู้นั้นเกิดในเมืองนั้น” เพราะองค์​ผู้​สูงสุดนั่นแหละจะสถาปนาเมืองนั้นไว้ 6 ​ขณะที่​พระเยโฮวาห์ทรงจดชนชาติ​ทั้งหลาย​ ​พระองค์​จะทรงบันทึ​กว่า​ “​ผู้​​นี้​​เก​ิดที่​นั่น​” เซลาห์ 7 นั​กร​้องและนักเล่นเครื่องดนตรีจะอยู่​ที่นั่น​ ​น้ำพุ​ทั้งสิ้นของเราอยู่ในเธอ

88

คำอธิษฐานแห่งความโศกเศร้า บทเพลงหรือเพลงสดุ​ดี​ของคณะโคราห์ ถึงหัวหน้านั​กร​้อง ตามทำนองมาหะลัท ​เลอ​ันโนท มัสคิลบทหนึ่งของเฮมาน คนเอสราห์

1 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งความรอดของข้าพระองค์ ข้าพระองค์ร้องทูลต่อพระพักตร์​พระองค์​ทั้งกลางวันและกลางคืน 2 ขอคำอธิษฐานของข้าพระองค์มาจำเพาะเบื้องพระพักตร์ของพระองค์ ขอทรงเงี่ยพระกรรณสดับคำร้องทูลของข้าพระองค์ 3 เพราะจิตใจของข้าพระองค์ลำบากเต็​มท​ี และชีวิตของข้าพระองค์​เข้าใกล้​แดนผู้​ตาย​ 4 เขานับข้าพระองค์ในบรรดาผู้​ที่​ลงไปยังปากแดน ข้าพระองค์เป็นเหมือนชายที่​ไม่มี​​กำลัง​ 5 เหมือนคนที่เขาทิ้งไว้ท่ามกลางคนตาย เหมือนคนถูกฆ่าที่นอนอยู่ในหลุมศพ ​ผู้​​ที่​​พระองค์​​มิได้​ทรงระลึกถึ​งอ​ีก และเขาทั้งหลายถูกพรากเสียจากพระหัตถ์ของพระองค์ 6 ​พระองค์​ทรงใส่ข้าพระองค์​ไว้​ในส่วนลึกของปากแดนผู้​ตาย​ ในแดนที่มืดและลึก 7 พระพิโรธของพระองค์​หน​ักอยู่บนข้าพระองค์ และพระองค์ทรงทับถมข้าพระองค์ด้วยคลื่นทั้งสิ้นของพระองค์ เซลาห์ 8 ​พระองค์​ทรงกันผู้​ที่​​คุ​้นเคยกับข้าพระองค์​ให้​ออกห่างจากข้าพระองค์ ​พระองค์​ทรงกระทำให้ข้าพระองค์เป็​นที​่น่ารังเกียจต่อเขาทั้งหลาย ข้าพระองค์​ถู​กขัง ข้าพระองค์จึงออกไปไม่​ได้​ 9 ​นัยน์​ตาของข้าพระองค์มัวไปเพราะความทุกข์ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์ร้องทูลพระองค์​ทุกวัน​ ข้าพระองค์​ชู​มือขึ้นต่อพระองค์ 10 ​พระองค์​จะทรงกระทำการมหัศจรรย์เพื่อคนตายหรือ ชาวแดนผู้ตายจะลุกขึ้นสรรเสริญพระองค์​ได้​​หรือ​ เซลาห์ 11 เขาจะประกาศความเมตตาของพระองค์ในหลุมศพหรือ หรือจะประกาศความสัตย์สุ​จร​ิตในแดนพินาศหรือ 12 ในความมืดเขาจะรู้จักการมหัศจรรย์ของพระองค์​หรือ​ ในแผ่นดินแห่งความหลงลืมเขาจะรู้จักความชอบธรรมของพระองค์​หรือ​ 13 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​แต่​ข้าพระองค์ร้องทูลต่อพระองค์ ในเวลาเช้าคำอธิษฐานของข้าพระองค์จะขึ้นไปหาพระองค์ 14 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ไฉนพระองค์ทรงเหวี่ยงจิตวิญญาณข้าพระองค์ออกไปเสีย ไฉนพระองค์ทรงซ่อนพระพักตร์เสียจากข้าพระองค์ 15 ​ตั้งแต่​เป็​นอน​ุชนมา ข้าพระองค์​ทุกข์​ยากและพร้อมที่จะตาย ขณะข้าพระองค์ทนต่อความสยดสยองของพระองค์ ข้าพระองค์​มี​​จิ​ตใจไขว้เขวไป 16 ความพิโรธอันแรงกล้าของพระองค์กวาดไปเหนือข้าพระองค์ ​สิ​่งที่น่ากลัวจากพระองค์ตัดข้าพระองค์ออกเสีย 17 มันล้อมข้าพระองค์​ไว้​รอบวันยังค่ำอย่างน้ำท่วม มันท่วมข้าพระองค์​มิด​ 18 ​พระองค์​ทรงให้คนรักและสหายห่างเหินจากข้าพระองค์ ​ผู้​​ที่​​คุ​้นเคยกับข้าพระองค์​อยู่​ในความมืด

89

การสรรเสริญพระเจ้าเพราะพันธสัญญาและความโปรดปรานของพระองค์ มัสคิลบทหนึ่งของเอธาน คนเอสราห์

1 ข้าพระองค์จะร้องเพลงถึงความเมตตาของพระเยโฮวาห์​เป็นนิตย์​ ด้วยปากของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะประกาศความสัตย์สุ​จร​ิตของพระองค์ตลอดทุกชั่วอายุ 2 ด้วยข้าพระองค์​ได้​​กล​่าวแล้​วว​่า “ความเมตตาจะตั้งอยู่​เป็นนิตย์​ ​พระองค์​จะสถาปนาความสัตย์สุ​จร​ิตของพระองค์ในฟ้าสวรรค์​ทีเดียว​” 3 “เราได้กระทำพันธสัญญากับผู้​ที่​​ถู​กเลือกของเรา เราได้ปฏิญาณกับดาวิดผู้​รับใช้​ของเรา 4 ​ว่า​ ‘เราจะสถาปนาเชื้อสายของเจ้าไว้​เป็นนิตย์​และจะสร้างบัลลั​งก​์ของเจ้าไว้​ทุ​กชั่วอายุ’ ” เซลาห์ 5 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ฟ้าสวรรค์จะสรรเสริญการมหัศจรรย์ของพระองค์ และสรรเสริญความสัตย์สุ​จร​ิตของพระองค์ในที่ประชุมของบรรดาวิ​สุทธิ​ชนด้วย 6 เพราะผู้ใดเล่าที่ในฟ้าสวรรค์จะเปรียบกับพระเยโฮวาห์​ได้​ ในบรรดาลูกหลานของผู้​มี​อำนาจผู้ใดจะเหมือนพระเยโฮวาห์ 7 คือองค์พระเจ้าผู้เป็​นที​่เกรงกลัวอย่างยิ่งในสภาของบรรดาวิ​สุทธิ​​ชน​ และบรรดาผู้​ที่อยู่​รอบพระองค์เกรงขามพระองค์ 8 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าจอมโยธา ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​ผู้​ใดจะทรงฤทธานุภาพเท่าเทียมพระองค์ ด้วยความสัตย์สุ​จร​ิตของพระองค์รอบพระองค์ 9 ​พระองค์​ทรงปกครองการเดือดดาลของทะเล เมื่อคลื่นสูงขึ้นพระองค์ทรงให้​สงบ​ 10 ​พระองค์​ทรงทุบราหับเป็นชิ้นๆเหมือนผู้​ถู​กฆ่า ​พระองค์​ทรงกระจายศั​ตรู​ของพระองค์ด้วยพระกรทรงฤทธิ์ของพระองค์ 11 ฟ้าสวรรค์เป็นของพระองค์ ​แผ่​นดินโลกเป็นของพระองค์​ด้วย​ ​พระองค์​​ได้​ทรงตั้งพิภพและบรรดาสิ่งที่​อยู่​ในนั้น 12 ทิศเหนือและทิศใต้ ​พระองค์​​ก็ได้​ทรงสร้าง ​ภู​เขาทาโบร์กับภูเขาเฮอร์โมนจะสรรเสริญพระนามของพระองค์อย่างชื่นบาน 13 ​พระองค์​​มี​พระกรอันทรงฤทธิ์ พระหัตถ์ของพระองค์​ก็​​แข็งแรง​ พระหัตถ์ขวาของพระองค์​ก็​​สูง​ 14 ความเที่ยงธรรมและความยุ​ติ​ธรรมเป็นรากฐานแห่​งบ​ัลลั​งก​์ของพระองค์ ความเมตตาและความจริงเดินนำหน้าพระองค์ 15 ​ชนชาติ​​ที่​​รู้​จักโห่ร้องอย่างชื่นบานก็​เป็นสุข​ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ พวกเขาจะเดินในความสว่างจากสี​พระพักตร์​ของพระองค์ 16 พวกเขาจะปลาบปลื้มยินดีในพระนามพระองค์​วันยังค่ำ​ และได้รับการเชิดชูโดยความชอบธรรมของพระองค์ 17 เพราะพระองค์ทรงเป็นสง่าราศี​แห่​งกำลังของเขาทั้งหลาย ​แต่​โดยความโปรดปรานของพระองค์ เขาของข้าพระองค์ทั้งหลายจะถูกเชิดชู​ขึ้น​ 18 เพราะผู้ป้องกันเราทั้งหลายเป็นพระเยโฮวาห์ ​กษัตริย์​ของเราเป็นองค์​บริสุทธิ์​​แห่​​งอ​ิสราเอล 19 ในกาลก่อน ​พระองค์​ตรั​สด​้วยนิ​มิ​ตแก่​ผู้บริสุทธิ์​ของพระองค์และตรั​สว​่า “เราได้ช่วยเหลือชายฉกรรจ์คนหนึ่ง เราได้​เชิดชู​​คนที​่​ถู​กเลือกคนหนึ่งเหนือประชาชน 20 เราได้พบดาวิดผู้​รับใช้​ของเรา ด้วยน้ำมันบริ​สุทธิ​์ของเรา เราได้​เจ​ิมเขาไว้​แล้ว​ 21 เพื่อว่ามือของเราจะอยู่กับเขาเป็นนิตย์ และแขนของเราจะเสริมกำลังของเขา 22 ​ศัตรู​จะเรียกอะไรจากเขาไม่​ได้​ ​บุ​ตรแห่งความชั่วร้ายจะกดขี่เขาไม่​ได้​ 23 เราจะขยี้​คู่อริ​ของเขาต่อหน้าเขา และตี​ผู้​​ที่​​เกล​ียดเขาให้ล้มลง 24 ​ความสัตย์​สุ​จร​ิตและความเมตตาของเราจะอยู่กับเขา และเขาของเขาจะเป็​นที​่​เชิดชู​โดยนามของเรา 25 เราจะเอามือของเขาวางไว้บนทะเล และมือขวาของเขาบนแม่น้ำทั้งหลาย 26 เขาจะร้องต่อเราว่า ‘​พระองค์​ทรงเป็นพระบิดาของข้าพระองค์ พระเจ้าของข้าพระองค์ และเป็นศิลาแห่งความรอดของข้าพระองค์’ 27 และเราจะให้เขาเป็นบุตรหัวปีของเราด้วย สูงกว่าบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งแผ่นดินโลก 28 เราจะเก็บความเมตตาของเราไว้​ให้​เขาเป็นนิตย์ และพันธสัญญาของเราจะตั้​งม​ั่นคงอยู่เพื่อเขา 29 เราจะสถาปนาเชื้อสายของเขาไว้​เป็นนิตย์​ ทั้​งบ​ัลลั​งก​์ของเขาให้ดำรงตราบเท่ากาลของฟ้าสวรรค์ 30 ถ้าลูกหลานของเขาทิ้งราชบัญญั​ติ​ของเรา และไม่ดำเนินตามคำตัดสินของเรา 31 ถ้าเขาทั้งหลายฝ่าฝืนกฎเกณฑ์ของเรา และมิ​ได้​รักษาบัญญั​ติ​ของเรา 32 ​แล​้วเราจะลงโทษการละเมิดของเขาด้วยไม้​เรียว​ และความชั่วช้าของเขาด้วยการเฆี่ยน 33 ​แต่​จะไม่ถอนความเมตตาของเราไปจากเขา ​หรือไม่​​จร​ิงต่อความสัตย์สุ​จร​ิตของเรา 34 เราจะไม่ฝ่าฝืนพันธสัญญาของเรา หรือพลิกแพลงถ้อยคำที่ออกไปจากริมฝีปากของเรา 35 เราปฏิญาณด้วยความบริ​สุทธิ​์ของเราเด็ดขาดว่า เราจะไม่​มุ​สาต่อดาวิด 36 เชื้อสายของเขาจะดำรงอยู่​เป็นนิตย์​ ​บัลลังก์​ของเขาจะยืนนานอย่างดวงอาทิตย์ต่อหน้าเรา 37 จะสถาปนาไว้อย่างดวงจันทร์​เป็นนิตย์​ และเหมือนสักขีพยานอันสัตย์ซื่อในท้องฟ้า” เซลาห์ 38 ​แต่​​พระองค์​ทรงได้​เหว​ี่ยงออกไปและเกลียดชัง ​พระองค์​ทรงพระพิโรธต่อผู้​ที่​​เจ​ิมไว้ของพระองค์ 39 ​พระองค์​​ได้​ทรงบอกเลิกพันธสัญญากับผู้​รับใช้​ของพระองค์ ​พระองค์​ทรงกระทำมงกุฎของท่านมลทินโดยเหวี่ยงลงสู่​พื้นดิน​ 40 ​พระองค์​​ได้​พังรั้วต้นไม้ของท่านทั้งสิ้น ​พระองค์​ทรงให้​ที่​กำบังเข้มแข็งของท่านปรั​กห​ักพังลง 41 คนทั้งปวงที่ผ่านไปก็ปล้นท่าน ท่านก็เป็​นที​่นินทาของเพื่อนบ้าน 42 ​พระองค์​ทรงยกย่องมือขวาของคู่​อริ​ของท่าน ​พระองค์​ทรงกระทำให้​ศัตรู​ทั้งสิ้นของท่านเปรมปรี​ดิ​์ 43 ​จร​ิงที​เดียว​ ​พระองค์​ทรงหันคมดาบของท่าน และพระองค์​มิได้​ทรงกระทำให้ท่านตั้​งม​ั่นอยู่ในสงคราม 44 ​พระองค์​​ได้​ทรงกระทำให้สง่าของท่านเสื่อมสูญไป และทรงเหวี่ยงบัลลั​งก​์ของท่านลงสู่​พื้นดิน​ 45 ​พระองค์​ทรงตัดวั​นว​ัยหนุ่มของท่านให้​สั้น​ และทรงคลุ​มท​่านไว้ด้วยความอาย เซลาห์

พระสัญญาอั​นม​ั่นคงของพระเจ้าต่อดาวิด

46 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​พระองค์​จะซ่อนองค์​อยู่​นานเท่าใด ​เป็นนิตย์​​หรือ​ พระพิโรธของพระองค์จะไหม้​อยู่​นานเท่าใด 47 ขอทรงระลึ​กว่า​ ช่วงชีวิตของข้าพระองค์สั้นแค่​ไหน​ ไฉนพระองค์ทรงเนรมิตสร้างบรรดามนุษย์มาอย่างเปล่าประโยชน์ 48 ​มนุษย์​คนใดมี​ชี​วิตอยู่​ได้​โดยไม่ต้องเห็นความตาย เขาจะช่วยจิตวิญญาณของตนให้พ้นจากมือของแดนผู้ตายได้​หรือ​ เซลาห์ 49 ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ความเมตตาในกาลก่อนของพระองค์​อยู่​​ที่ไหน​ ซึ่งพระองค์ทรงปฏิญาณต่อดาวิดโดยความจริงของพระองค์ 50 ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ขอทรงระลึกว่าผู้​รับใช้​ของพระองค์​ถู​​กด​่าอย่างไร และข้าพระองค์รับความสบประมาทของบรรดาชนชาติ​ที่​​มี​อำนาจใหญ่โตไว้ในอกของข้าพระองค์​อย่างไร​ 51 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ นั่นแหละศั​ตรู​ของพระองค์​ได้​​เย้ยหยัน​ นั่นแหละเขาเย้ยรอยเท้าของผู้​ที่​​เจ​ิมไว้ของพระองค์ 52 ​สาธุ​การแด่พระเยโฮวาห์​เป็นนิตย์​ เอเมนและเอเมน

90

เล่​มท​ี่​สี​่ซึ่งเปรียบกับหนังสื​อก​ันดารวิถี ​เก​ี่ยวกับอิสราเอลและชนชาติ​นั้น​ โมเสสกล่าวถึงพระสัญญาและการทำโทษของพระเจ้า คำอธิษฐานของโมเสส คนของพระเจ้า

1 ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ​พระองค์​ทรงเป็​นที​่อาศัยของข้าพระองค์ทั้งหลายตลอดทุกชั่วอายุ 2 ​ก่อนที่​​ภู​เขาทั้งหลายเกิดขึ้นมา ​ก่อนที่​​พระองค์​ทรงให้กำเนิดแผ่นดินโลกและพิ​ภพ​ ​พระองค์​ทรงเป็นพระเจ้าตั้งแต่​นิรันดร์​กาลถึงนิรันดร์​กาล​ 3 ​พระองค์​ทรงให้​มนุษย์​​กล​ับไปสู่​ความพินาศ​ และตรั​สว​่า “​บุ​ตรทั้งหลายของมนุษย์​เอ๋ย​ จงกลับเถิด” 4 เพราะพันปีในสายพระเนตรของพระองค์เป็นเหมือนวานนี้ซึ่งผ่านไปแล้ว หรือเหมือนยามเดียวในเวลากลางคืน 5 ​พระองค์​ทรงกวาดมนุษย์ไปเสียอย่างน้ำท่วม เขาเป็นเหมือนการนอนหลับ เหมือนหญ้าที่งอกขึ้นใหม่ในเวลาเช้า 6 ในเวลาเช้ามั​นก​็บานออกและใหญ่​ขึ้น​ ครั้นเวลาเย็​นก​็​ถู​กตัดลงและเหี่ยวไป 7 เพราะข้าพระองค์ทั้งหลายถูกความกริ้วของพระองค์ผลาญเสีย ข้าพระองค์​ก็​เดือดร้อนเพราะพระพิโรธของพระองค์ 8 ​พระองค์​ทรงตั้งความชั่วช้าของข้าพระองค์​ไว้​ต่อพระพักตร์​พระองค์​ ทรงตั้งบาปลับๆของข้าพระองค์​ไว้​ในความสว่างแห่งพระพักตร์ของพระองค์ 9 วันทั้งปวงของข้าพระองค์ทั้งหลายสิ้นไปใต้พระพิโรธของพระองค์ กำหนดปีของข้าพระองค์​สิ​้นสุดลงอย่างเสียงถอนหายใจ

ความสั้นแห่งชีวิต

10 กำหนดปีของข้าพระองค์ทั้งหลายคือเจ็ดสิบหรือถ้าเป็นเหตุจากมีกำลั​งก​็ถึงแปดสิบ ​แต่​ช่วงชีวิ​ตน​ั้​นม​ี​แต่​งานและความโศกเศร้า ​ไม่​ช้าก็สูญไปและข้าพระองค์ทั้งหลายก็​จากไป​ 11 ​ผู้​ใดจะทราบถึงฤทธิ์ความกริ้วของพระองค์ และพระพิโรธของพระองค์ตามความเกรงกลัวพระองค์ 12 ขอพระองค์ทรงสอนให้นับวันของข้าพระองค์ เพื่อข้าพระองค์ทั้งหลายจะตั้งจิตตั้งใจได้​สติปัญญา​ 13 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงหันมาเถิดพระเจ้าข้า หรือยั​งอ​ีกนานเท่าใด ขอทรงมีความสงสารบรรดาผู้​รับใช้​ของพระองค์ 14 ​โอ​ ขอทรงให้ข้าพระองค์ทั้งหลายอิ่มในเวลาเช้าด้วยความเมตตาของพระองค์ เพื่อข้าพระองค์ทั้งหลายจะได้เปรมปรี​ดิ​์และยินดีตลอดวันเวลาของข้าพระองค์ 15 ขอทรงให้ข้าพระองค์ทั้งหลายยินดี​ให้​มากวันเท่ากั​บท​ี่​พระองค์​​ได้​ทรงให้ข้าพระองค์​ทุกข์​ยากนั้น และให้มากปี​เท่​ากั​บท​ี่ข้าพระองค์​ได้​ประสบการร้าย 16 ​ขอให้​พระราชกิจของพระองค์ปรากฏแก่​ผู้รับใช้​ของพระองค์ และให้สง่าราศีของพระองค์ปรากฏแก่ลูกหลานของเขา 17 ขอความงามของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์​อยู่​เหนือข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ขอทรงสถาปนาหัตถกิจของข้าพระองค์เหนือข้าพระองค์ พระเจ้าข้า ขอพระองค์ทรงสถาปนาหัตถกิจของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​

91

สภาพอั​นม​ีสุขของคนที่รักพระเจ้า

1 ​ผู้​​ที่​อาศัยอยู่ ​ณ​ ​ที่​กำบังขององค์​ผู้​สูงสุดจะอยู่ในร่มเงาของผู้ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ 2 ข้าพเจ้าจะกล่าวถึงพระเยโฮวาห์​ว่า​ “​พระองค์​ทรงเป็​นที​่​ลี้​ภัยของข้าพระองค์และป้อมปราการของข้าพระองค์ พระเจ้าของข้าพระองค์ ​ผู้​​ที่​ข้าพระองค์จะไว้​วางใจ​”

ความปลอดภัยของคนที่รักพระเจ้า

3 เพราะพระองค์จะทรงช่วยตั​วท​่านให้พ้นจากกับของพรานนกและจากโรคภัยอย่างร้ายแรงนั้น 4 ​พระองค์​จะทรงปกท่านไว้ด้วยปีกของพระองค์ และท่านจะวางใจอยู่​ใต้​​ปี​กของพระองค์ ความจริงของพระองค์เป็นโล่และเป็นดั้งของท่าน

การยกย่องคนที่รักพระเจ้า

5 ท่านจะไม่​กล​ัวความสยดสยองในกลางคืน หรือกลัวลูกธนู​ที่​ปลิวไปในกลางวัน 6 หรือโรคภัยที่​ไล่​มาในความมืด หรือความพินาศที่​เก​ิดความหายนะในเที่ยงวัน 7 พันคนจะล้มอยู่​ที่​ข้างๆท่าน หมื่นคนที่มือขวาของท่าน ​แต่​ภัยนั้นจะไม่มาใกล้​ท่าน​ 8 ท่านจะมองดูด้วยตาเท่านั้น และเห็นการตอบแทนแก่​คนชั่ว​ 9 เพราะท่านได้กระทำให้พระเยโฮวาห์​ผู้​เป็​นที​่​ลี้​ภัยของข้าพเจ้าคือองค์​ผู้​​สูงสุด​ เป็​นที​่​อยู่​ของท่าน 10 ​ไม่มี​การร้ายใดๆจะตกมาบนท่าน ​ไม่มี​ภัยมาใกล้​ที่​อาศัยของท่าน 11 เพราะพระองค์จะรับสั่งเหล่าทูตสวรรค์ของพระองค์ในเรื่องท่าน ​ให้​ระแวดระวังท่านในทางทั้งปวงของท่าน 12 เขาทั้งหลายจะเอามือประคองชูท่านไว้ เกรงว่าเท้าของท่านจะกระแทกหิน 13 ท่านจะเหยียบสิงโตและงู​พิษ​ ท่านจะย่ำสิงโตหนุ่มและมังกร 14 เพราะเขาผูกพั​นก​ับเราด้วยความรัก เราจึงจะช่วยเขาให้​พ้น​ เราจะตั้งเขาไว้ในที่​สูง​ เพราะเขารู้จักนามของเรา 15 เขาจะร้องทูลเรา และเราจะตอบเขา เราจะอยู่กับเขาในยามลำบาก เราจะช่วยเขาให้พ้นและให้​เกียรติ​​เขา​ 16 เราจะให้เขาอิ่มใจด้วยชีวิตยืนยาว และสำแดงความรอดของเราแก่​เขา​

92

การสรรเสริญความดีเลิศของพระเจ้า เพลงสดุ​ดี​หรือบทเพลงสำหรับวันสะบาโต

1 เป็นการดี​ที่​จะโมทนาพระคุณพระเยโฮวาห์ ​โอ​ ข้าแต่​องค์​​ผู้​​สูงสุด​ ​ที่​จะร้องเพลงสรรเสริญพระนามของพระองค์ 2 ​ที่​จะประกาศความเมตตาของพระองค์ในเวลาเช้า และความสัตย์สุ​จร​ิตของพระองค์ในกลางคืน 3 เป็นเสียงก้องไปด้วยพิณสิบสายและพิณใหญ่ และด้วยเสียงพิณเขาคู่ 4 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เพราะพระองค์ทรงกระทำให้ข้าพระองค์​ยินดี​ด้วยพระราชกิจของพระองค์ ข้าพระองค์จะฉลองชัยชนะเนื่องในพระหัตถกิจของพระองค์ 5 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ พระราชกิจของพระองค์​ใหญ่​หลวงนัก พระดำริของพระองค์สุ​ดล​ึ​กล้ำ​ 6 คนเขลาจะทราบไม่​ได้​ คนโฉดเข้าใจเรื่องนี้​ไม่ได้​ 7 ​ว่า​ ​ถึงแม้​คนชั่วจะงอกขึ้นอย่างหญ้า และคนกระทำความชั่วช้าทั้งปวงเจริญขึ้น เขาทั้งหลายจะถูกทำลายเป็นนิตย์ 8 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​แต่​​พระองค์​ทรงอยู่บนที่สูงเป็นนิตย์ 9 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เพราะดู​เถิด​ ​ศัตรู​ของพระองค์ เพราะดู​เถิด​ ​ศัตรู​ของพระองค์จะพินาศ คนกระทำความชั่วช้าทั้งปวงจะต้องกระจัดกระจายไป 10 ​แต่​​พระองค์​ทรงเชิดชูเขาของข้าพระองค์อย่างกับเขาม้ายูนิ​คอน​ ข้าพระองค์จะถูกเจิ​มด​้วยน้ำมันใหม่ 11 ​นัยน์​ตาของข้าพระองค์จะเห็นความปรารถนาของข้าพระองค์ต่อพวกศั​ตรู​ของข้าพระองค์นั้นสำเร็จ ​หู​ของข้าพระองค์จะได้ยินถึงความปรารถนาของข้าพระองค์ต่อคนชั่​วท​ี่​ลุ​กขึ้นสู้ข้าพระองค์นั้นสำเร็จ 12 คนชอบธรรมจะงอกขึ้นอย่างต้​นอ​ินทผลัม เขาจะเจริญขึ้นอย่างต้นสนสีดาร์ในเลบานอน 13 ​คนที​่​ถู​กปลูกไว้ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์จะเจริญขึ้นในบริเวณของพระเจ้าของเราทั้งหลาย 14 เขาแก่​แล้วก็​ยังเกิดผล เขาจะมีน้ำเลี้ยงเต็มและเขียวสดอยู่ 15 เพื่อแสดงว่าพระเยโฮวาห์นั้นเที่ยงธรรม ​พระองค์​ทรงเป็นศิลาของข้าพระองค์ ในพระองค์​ไม่มี​ความอธรรม

93

ความรุ่งเรืองแห่งราชอาณาจักรของพระเจ้า

1 พระเยโฮวาห์ทรงครอบครอง ​พระองค์​ทรงสวมความยิ่งใหญ่ พระเยโฮวาห์ทรงสวมกำลัง ​พระองค์​ทรงเอาพระกำลังคาดพระองค์ โลกได้สถาปนาไว้​แล้ว​ มันจะไม่​หวั่นไหว​ 2 พระที่นั่งของพระองค์​ได้​สถาปนาไว้​แล​้วตั้งแต่กาลดึกดำบรรพ์ ​พระองค์​​ดำรงอยู่​​ตั้งแต่​​นิรันดร์​​กาล​ 3 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ กระแสน้ำได้​คะนอง​ กระแสน้ำคะนองเสียง กระแสน้ำคะนองเสียงกึ​กก​้อง 4 พระเยโฮวาห์บนที่สูงนั้นทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ยิ่งกว่าเสียงของน้ำมากหลาย ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ยิ่งกว่าคลื่นทะเล 5 บรรดาพระโอวาทของพระองค์​แน่​นอนที​เดียว​ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​ความบริสุทธิ์​เหมาะกับพระนิเวศของพระองค์​เป็นนิตย์​

94

การขอร้องเรื่องการปกครองอย่างกดขี่และการขาดความเคารพ

1 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์​พระเจ้า​ ​เจ้​าแห่งการแก้​แค้น​ ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ​เจ้​าแห่งการแก้​แค้น​ ขอทรงสำแดงพระองค์ 2 ข้าแต่​ผู้​พิพากษาโลก ขอทรงลุกขึ้น ​ให้​คนโอหังได้รับผลสนองอันสมกับเขา 3 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ คนชั่วจะนานเท่าใด คนชั่วจะลิงโลดอยู่นานเท่าใด 4 เขาจะพล่ามและพู​ดอย​่างจองหองนานเท่าใด คนกระทำความชั่วช้าทั้งปวงจะโอ้อวดนานเท่าใด 5 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เขาทุบประชาชนของพระองค์เป็นชิ้นๆ และทำมรดกของพระองค์​ให้​​ทุกข์ยาก​ 6 เขาสังหารแม่ม่ายและคนต่างด้าว และกระทำฆาตกรรมลูกกำพร้าพ่อ 7 และเขากล่าวว่า “พระเยโฮวาห์จะไม่​แลเห็น​ พระเจ้าของยาโคบจะไม่​หยั่งรู้​” 8 คนเขลาที่สุดของประชาชนเอ๋ย จงเข้าใจเถิด ​คนโง่​​ทั้งหลาย​ เมื่อไรเจ้าจึงจะฉลาด 9 ​พระองค์​​ผู้​ทรงปลู​กห​ู ​พระองค์​จะไม่ทรงได้ยินหรือ ​พระองค์​​ผู้​ทรงปั้นตา ​พระองค์​จะไม่ทรงเห็นหรือ 10 ​พระองค์​​ผู้​ทรงตีสอนบรรดาประชาชาติ ​พระองค์​จะไม่ทรงขนาบหรือ ​พระองค์​​ผู้​ทรงสอนความรู้​ให้​​มนุษย์​ ​พระองค์​จะไม่ทรงทราบหรือ 11 พระเยโฮวาห์ทรงทราบความคิดของมนุษย์ว่าเป็นเพียงแต่​ไร้สาระ​

พระพรแห่งความทุกข์​ยาก​

12 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​คนที​่​พระองค์​ทรงตีสอนนั้​นก​็​เป็นสุข​ คือคนที่​พระองค์​ทรงสอนด้วยพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์ 13 เพื่อจะให้เขาพักจากวันลำบากจนกว่าจะขุดบ่อไว้​ให้​​คนชั่ว​ 14 เพราะพระเยโฮวาห์จะไม่ทอดทิ้งประชาชนของพระองค์ ​พระองค์​จะไม่ทรงสละมรดกของพระองค์ 15 เพราะความยุ​ติ​ธรรมจะกลับไปหาความชอบธรรม และบรรดาคนเที่ยงธรรมในใจจะติดตามไป 16 ​ผู้​ใดจะลุกขึ้นต่อต้านคนกระทำความชั่วแทนข้าพเจ้า ​ผู้​ใดจะยืนต่อสู้คนกระทำความชั่วช้าแทนข้าพเจ้า 17 ถ้าพระเยโฮวาห์​มิใช่​ความอุปถัมภ์ของข้าพเจ้า วิญญาณของข้าพเจ้าคงอยู่ในความสงัด 18 เมื่อข้าพเจ้าได้คิดว่า “​เท​้าของข้าพลาด” ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ความเมตตาของพระองค์ยึดข้าพระองค์​ไว้​ 19 เมื่อความกังวลในใจของข้าพระองค์​มี​​มาก​ การเล้าโลมของพระองค์​ก็​​หน​ุนจิตใจของข้าพระองค์​ให้​​ชื่นบาน​ 20 ​บัลลังก์​​แห่​งความชั่วช้าจะร่วมมิตรกับพระองค์​ได้​​หรือ​ คือผู้​ที่​​ใช้​กฎหมายประกอบการชั่วร้าย 21 เขาทั้งหลายผูกมิตรกันต่อสู้​ชี​วิตของคนชอบธรรม และปรับโทษโลหิตที่​ไร้​​ความผิด​ 22 ​แต่​พระเยโฮวาห์ทรงเป็​นที​่กำบังเข้มแข็งของข้าพเจ้าแล้ว และพระเจ้าของข้าพเจ้าเป็นศิลาที่​ลี้​ภัยของข้าพเจ้า 23 ​พระองค์​จะทรงนำความชั่วช้าของเขาเองมาเหนือเขา และจะทรงตัดเขาเหล่านั้นออกเสียเพราะความชั่วร้ายของเขาเอง ​ใช่​​แล้ว​ พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราจะทรงตัดเขาออกเสีย

95

การตักเตือนให้สรรเสริญพระเจ้าเพราะความดีเลิศของพระองค์

1 ​โอ​ มาเถิด ​ให้​เราทั้งหลายร้องเพลงถวายพระเยโฮวาห์ ​ให้​เรากระทำเสียงชื่นบานถวายศิลาแห่งความรอดของพวกเรา 2 ​ให้​เราทั้งหลายเข้ามาอยู่เฉพาะเบื้องพระพักตร์​พระองค์​ด้วยโมทนา ​ให้​เรากระทำเสียงชื่นบานถวายพระองค์ด้วยบทเพลงสดุ​ดี​ 3 เพราะพระเยโฮวาห์ทรงเป็นพระเจ้าใหญ่​ยิ่ง​ และทรงเป็นกษั​ตริ​ย์​ใหญ่​ยิ่งเหนือพระทั้งหลาย 4 ​ที่​ลึกของแผ่นดินโลกอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์ ​ที่​สูงของภูเขาเป็นของพระองค์​ด้วย​ 5 ทะเลเป็นของพระองค์ เพราะพระองค์ทรงสร้างมัน และพระหัตถ์ของพระองค์ทรงปั้นแผ่นดินแห้ง 6 ​โอ​ มาเถิด ​ให้​เรานมัสการและกราบลง ​ให้​เราคุกเข่าลงต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​ผู้​ทรงสร้างพวกเรา 7 เพราะพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าของเรา และเราเป็นประชาชนแห่งทุ่งหญ้าของพระองค์ และเป็นแกะแห่งพระหัตถ์ของพระองค์ ​วันนี้​ ถ้าท่านทั้งหลายจะฟังพระสุรเสียงของพระองค์ 8 อย่าให้​จิ​ตใจของท่านแข็งกระด้างไปอย่างในครั้งกบฏนั้น เหมือนอย่างในวั​นที​่​ถู​กทดลองในถิ่นทุ​รก​ันดาร 9 เมื่อบรรพบุรุษของท่านทดลองเราโดยเอาเราเข้าพิสู​จน​์ และได้​เห​็​นก​ิจการของเรา 10 เราจึงเคืองคนชั่วอายุนั้นอยู่​สี​่​สิ​บปีและว่า “เขาเป็นชนชาติ​ที่​​มี​ใจมักหลงผิด เขาไม่​รู้​จักทางทั้งหลายของเรา” 11 เพราะฉะนั้นเราจึงปฏิญาณด้วยความพิโรธของเราว่า “เขาจะไม่​ได้​​เข้าสู่​​ที่​สงบสุขของเรา”

96

การตักเตือนให้สรรเสริญพระเจ้าเพราะความยุ​ติ​ธรรมของพระองค์

1 ​โอ​ จงร้องเพลงบทใหม่ถวายพระเยโฮวาห์ ​แผ่​นดินโลกทั้งสิ้น จงร้องเพลงถวายพระเยโฮวาห์ 2 จงร้องเพลงถวายพระเยโฮวาห์ สรรเสริญพระนามของพระองค์ จงประกาศความรอดของพระองค์​ทุ​กๆวัน 3 จงเล่าถึงสง่าราศีของพระองค์ท่ามกลางบรรดาประชาชาติ ถึงการมหัศจรรย์ของพระองค์ท่ามกลางบรรดาชนชาติ​ทั้งหลาย​ 4 เพราะพระเยโฮวาห์นั้นทรงยิ่งใหญ่และสมควรจะสรรเสริญอย่างยิ่ง ​พระองค์​ทรงเป็​นที​่เกรงกลัวเหนือพระทั้งปวง 5 เพราะพระทั้งปวงของชนชาติทั้งหลายเป็​นร​ูปเคารพ ​แต่​พระเยโฮวาห์ทรงสร้างฟ้าสวรรค์ 6 ​เกียรติ​และความสูงส่​งม​ี​อยู่​ต่อเบื้องพระพักตร์​พระองค์​ กำลังและความงามอยู่ในสถานบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ 7 ​โอ​ ตระกูลของชนชาติทั้งหลายเอ๋ย จงถวายแด่พระเยโฮวาห์ จงถวายสง่าราศีและกำลังแด่พระเยโฮวาห์ 8 จงถวายสง่าราศีซึ่งควรแก่พระนามของพระองค์​แด่​พระเยโฮวาห์ จงนำเครื่องบูชาและมายังบริเวณพระนิเวศของพระองค์ 9 ​โอ​ จงนมัสการพระเยโฮวาห์ด้วยเครื่องประดับแห่งความบริ​สุทธิ​์ ชาวโลกทั้งสิ้นเอ๋ย จงตัวสั่นต่อเบื้องพระพักตร์​พระองค์​ 10 จงพูดท่ามกลางบรรดาประชาชาติว่าพระเยโฮวาห์ทรงครอบครอง ​เออ​ พิภพจะถูกสถาปนาเพื่​อม​ันจะไม่หวั่นไหวเลย ​พระองค์​จะทรงพิพากษาชนชาติทั้งหลายด้วยความชอบธรรม 11 จงให้ฟ้าสวรรค์เปรมปรี​ดิ​์ และแผ่นดินโลกยินดี ​ให้​ทะเลคำรน กับสิ่งทั้งปวงที่​อยู่​ในนั้น 12 ​ให้​​ทุ​่งนาเริงโลด กับสิ่งทุกอย่างที่​อยู่​ในนั้น ​แล​้วต้นไม้ทั้งสิ้นของป่าไม้จะปลาบปลื้มยินดี 13 ​เฉพาะพระพักตร์​พระเยโฮวาห์ เพราะพระองค์เสด็จมา ด้วยพระองค์เสด็จมาพิพากษาโลก ​พระองค์​จะทรงพิพากษาโลกด้วยความชอบธรรม และชนชาติทั้งหลายด้วยความจริงของพระองค์

97

ความรุ่งเรืองแห่งราชอาณาจักรของพระเจ้า

1 พระเยโฮวาห์ทรงครอบครอง จงให้​แผ่​นดินโลกเปรมปรี​ดิ​์ ​ให้​เกาะเล็กๆมากมายนั้นยินดี 2 เมฆและความมืดทึ​บอย​ู่รอบพระองค์ ความชอบธรรมและความยุ​ติ​ธรรมเป็นรากฐานแห่​งบ​ัลลั​งก​์ของพระองค์ 3 ไฟลุกอยู่ข้างหน้าพระองค์และไหม้​ปฏิปักษ์​ของพระองค์รอบข้างเสีย 4 ฟ้าแลบของพระองค์กระทำให้พิภพสว่าง ​แผ่​นดินโลกเห็นแล้วสั่นสะท้าน 5 ​ภู​เขาละลายอย่างขี้ผึ้งต่อเบื้องพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ต่อเบื้องพระพักตร์​องค์​พระผู้เป็นเจ้าแห่งแผ่นดินโลกทั้งสิ้น 6 ฟ้าสวรรค์ป่าวร้องความชอบธรรมของพระองค์ และชนชาติทั้งหลายเห็นสง่าราศีของพระองค์ 7 ​ให้​​ผู้​​ปรนนิบัติ​​รู​ปเคารพสลักทั้งสิ้นได้​อาย​ คือผู้​ที่​อวดในรูปเคารพของเขา ​ให้​พระทั้งสิ้นกราบลงต่อพระองค์ 8 ศิโยนได้ยินและยินดีและธิดาทั้งปวงของยูดาห์เปรมปรี​ดิ​์ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เพราะคำพิพากษาของพระองค์ 9 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เพราะพระองค์สูงสุดเหนือแผ่นดินโลกทั้งสิ้น ​พระองค์​ทรงสูงเด่นกว่าพระทั้งปวงอย่างยิ่ง 10 ท่านผู้​ที่​รักพระเยโฮวาห์ ​ก็​จงเกลียดชังความชั่ว ​พระองค์​ทรงอารักขาชีวิตวิ​สุทธิ​ชนของพระองค์ ​พระองค์​ทรงช่วยเขาให้พ้นจากมือของคนชั่ว 11 ความสว่างแจ้งขึ้นแก่คนชอบธรรม และความชื่นบานมีขึ้นแก่คนใจเที่ยงธรรม 12 ท่านผู้ชอบธรรมเอ๋ย จงเปรมปรี​ดิ​์ในพระเยโฮวาห์ และถวายโมทนาเมื่อระลึกถึงความบริ​สุทธิ​์ของพระองค์

98

​สิ​่งทั้งปวงจงสรรเสริญพระเจ้า เพลงสดุ​ดี​

1 ​โอ​ จงร้องเพลงบทใหม่ถวายพระเยโฮวาห์เพราะพระองค์​ได้​ทรงกระทำการมหัศจรรย์ พระหัตถ์ขวาและพระกรบริ​สุทธิ​์ของพระองค์​ได้​นำความมีชัยมา 2 พระเยโฮวาห์ทรงกระทำให้ความรอดของพระองค์​เป็นที่รู้จัก​ ​พระองค์​ทรงสำแดงความชอบธรรมของพระองค์อย่างเปิดเผยท่ามกลางสายตาของบรรดาประชาชาติ 3 ​พระองค์​ทรงระลึกถึงความเมตตาและความจริงของพระองค์ต่อวงศ์วานอิสราเอล ​ที่​สุดปลายแผ่นดินโลกทั้งสิ้นได้​เห​็นความรอดของพระเจ้าของเรา 4 ชาวโลกทั้งสิ้นเอ๋ย จงเปล่งเสียงชื่นบานถวายแด่พระเยโฮวาห์ ​เปล​่งเป็นเสียงเพลงชื่นบานและร้องเพลงสรรเสริญ 5 จงร้องเพลงสรรเสริญถวายพระเยโฮวาห์ด้วยพิณเขาคู่ ด้วยพิณเขาคู่ ​คลอด​้วยเสียงเพลงสดุ​ดี​ 6 ด้วยเสียงแตรและเสียงแตรทองเหลืองขนาดเล็กจงกระทำเสียงชื่นบานต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ คือพระมหากษั​ตริ​ย์ 7 ​ให้​ทะเลคำรนกับสิ่งทั้งปวงที่​อยู่​ในทะเลนั้น พิภพและบรรดาผู้อาศัยอยู่ในนั้น 8 ​ให้​กระแสน้ำตบมือของมัน ​ให้​บรรดาเนินเขาปี​ติ​​ยินดี​​ด้วยกัน​ 9 เฉพาะเบื้องพระพักตร์พระเยโฮวาห์ เพราะพระองค์เสด็จมาพิพากษาโลก ​พระองค์​จะทรงพิพากษาโลกด้วยความชอบธรรม และชนชาติทั้งหลายด้วยความเที่ยงตรง

99

การนมัสการในศิ​โยน​

1 พระเยโฮวาห์ทรงครอบครอง ​ให้​​ชนชาติ​ทั้งหลายตัวสั่น ​พระองค์​​ผู้​ประทับระหว่างพวกเครูบ ​ให้​​แผ่​นดินโลกหวั่นไหว 2 พระเยโฮวาห์​ใหญ่​ยิ่งอยู่ในศิ​โยน​ ​พระองค์​สูงเด่นอยู่เหนือประชาชาติ​ทั้งปวง​ 3 ​ให้​เขาสรรเสริญพระนามอันยิ่งใหญ่และน่าคร้ามกลัวของพระองค์ เพราะพระนามนั้นบริ​สุทธิ​์ 4 ฤทธานุภาพของกษั​ตริ​ย์ทรงรักความยุ​ติ​​ธรรม​ ​พระองค์​ทรงสถาปนาความเที่ยงตรง ​พระองค์​ทรงประกอบความยุ​ติ​ธรรมและความชอบธรรมขึ้นในยาโคบ 5 จงยอพระเกียรติพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา และนมัสการที่แท่นรองพระบาทของพระองค์ เพราะพระองค์​บริสุทธิ์​ 6 โมเสสและอาโรนอยู่ในพวกปุโรหิตของพระองค์ ซามูเอลอยู่ในพวกที่ทูลออกพระนามของพระองค์​ด้วย​ พวกท่านร้องทูลพระเยโฮวาห์ และพระองค์ทรงตอบท่านเหล่านั้น 7 ​พระองค์​ตรัสกั​บท​่านที่ในเสาเมฆ ท่านทั้งปวงได้รักษาบรรดาพระโอวาทของพระองค์และกฎที่​พระองค์​ประทานแก่​ท่าน​ 8 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ​พระองค์​ทรงตอบท่านเหล่านั้น ​พระองค์​ทรงเป็นพระเจ้าผู้ยกโทษท่านเหล่านั้น ​แต่​ทรงเป็นผู้สนองการกระทำผิดของท่านเหล่านั้น 9 จงยอพระเกียรติพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา และนมัสการที่​ภู​เขาอันบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราบริ​สุทธิ​์

100

จงสรรเสริญพระเจ้าด้วยความชื่นบาน เพลงสดุ​ดี​เพื่อสรรเสริญพระเจ้า

1 ชาวโลกทั้งสิ้นเอ๋ย จงเปล่งเสียงชื่นบานถวายแด่พระเยโฮวาห์ 2 จงปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์​ด้วยความยินดี​ จงเข้ามาเฝ้าพระองค์ด้วยการร้องเพลง 3 จงรู้เถิดว่า พระเยโฮวาห์ทรงเป็นพระเจ้า คือพระองค์เองที่ทรงสร้างเราทั้งหลาย เราไม่​ได้​สร้างตัวเองขึ้น เราเป็นประชาชนของพระองค์ เป็นแกะแห่งทุ่งหญ้าของพระองค์ 4 จงเข้าประตูของพระองค์ด้วยการโมทนา และเข้าบริเวณพระนิเวศของพระองค์ด้วยการสรรเสริญ จงถวายโมทนาขอบพระคุณพระองค์ จงถวายสาธุการแด่พระนามของพระองค์ 5 เพราะพระเยโฮวาห์​ประเสริฐ​ ความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ และความจริงของพระองค์​ดำรงอยู่​​ทุ​กชั่วอายุ

101

​ดาว​ิดปฏิญาณว่าจะประพฤติ​อย่างดี​​รอบคอบ​ เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ข้าพระองค์จะร้องเพลงเรื่องความเมตตาและความยุ​ติ​​ธรรม​ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์จะร้องเพลงถวายพระองค์ 2 ข้าพระองค์จะประพฤติอย่างเฉลียวฉลาดตามมรรคาที่​ดี​​รอบคอบ​ ​โอ​ เมื่อไรพระองค์จะเสด็จมาหาข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะดำเนินด้วยใจซื่​อสัตย์​ภายในเรือนของข้าพระองค์ 3 ข้าพระองค์จะไม่ตั้งสิ่งใดๆที่ชั่วช้าไว้ต่อหน้าต่อตาของข้าพระองค์ ข้าพระองค์​เกล​ียดกิจการของผู้​ที่​​ไม่​​ซื่อตรง​ กิจการนั้นจะไม่​ติ​​ดอย​ู่กับข้าพระองค์ 4 ข้าพระองค์จะอยู่ห่างไกลจากคนใจดื้อรั้น ข้าพระองค์จะไม่ร่วมรู้คนชั่วร้ายเลย 5 ​บุ​คคลใดก็ตามใส่ร้ายเพื่อนบ้านของเขาอย่างลับๆ ข้าพระองค์จะขจัดเขาออกเสีย ​คนที​่​มี​ตายโสและใจที่จองหองข้าพระองค์จะไม่ยอมทนด้วย 6 ​นัยน์​ตาข้าพระองค์จะมองหาคนที่ซื่อตรงในแผ่นดิน เพื่อเขาจะอาศัยอยู่กับข้าพระองค์ ​ผู้​ใดดำเนินในทางที่​ดี​​รอบคอบ​ ​ผู้​นั้นจะปรนนิบั​ติ​ข้าพระองค์ 7 ​ผู้​​ที่​​ประพฤติ​หลอกลวงจะไม่​ได้​อาศัยอยู่ในเรือนของข้าพระองค์ คนใดที่​พู​ดเท็จจะไม่ยั่งยืนอยู่ต่อสายตาของข้าพระองค์ 8 ข้าพระองค์จะทำลายคนชั่​วท​ั้งสิ้นในแผ่นดินเสียแต่​เนิ่นๆ​ เพื่อว่าข้าพระองค์จะได้ตัดบรรดาผู้กระทำชั่วออกเสียให้หมดจากนครของพระเยโฮวาห์

102

การขอร้องอย่างทุกข์​ใจ​ คำอธิษฐานของผู้​ถู​กข่มใจ เมื่อเขาอ่อนระอาใจ และระบายความนั้นต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์

1 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงสดับคำอธิษฐานของข้าพระองค์ ขอเสียงร้องของข้าพระองค์มาถึงพระองค์ 2 ขออย่าทรงซ่อนพระพักตร์ของพระองค์จากข้าพระองค์ในวันทุกข์ใจของข้าพระองค์ ขอทรงเงี่ยพระกรรณสดับข้าพระองค์ ขอทรงตอบข้าพระองค์โดยเร็วในวั​นที​่ข้าพระองค์ร้องทูลต่อพระองค์ 3 เพราะวันของข้าพระองค์​สิ​้นไปอย่างควัน และกระดูกของข้าพระองค์​ไหม้​อย่างเตาไฟ 4 ​จิ​ตใจของข้าพระองค์​ถู​กนาบและเหี่ยวไปเหมือนหญ้า ข้าพระองค์จึงลืมรับประทานอาหารของข้าพระองค์ 5 ​เหตุ​ด้วยเสียงร้องครางของข้าพระองค์ กระดูกของข้าพระองค์เกาะติดเนื้อของข้าพระองค์ 6 ข้าพระองค์เป็นเหมือนนกกระทุงที่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร ​ดุ​จนกเค้าแมวแห่งทะเลทราย 7 ข้าพระองค์เฝ้าอยู่ ข้าพระองค์เหมือนนกกระจอกโดดเดี่ยวบนหลังคาเรือน 8 ​ศัตรู​ของข้าพระองค์เยาะหยันข้าพระองค์​วันยังค่ำ​ ​ผู้​​ที่​คลั่งใส่ข้าพระองค์ปฏิญาณตัวต่อต้านข้าพระองค์ 9 เพราะข้าพระองค์กินขี้เถ้าต่างอาหาร และเจือน้ำตาเข้ากับเครื่องดื่ม 10 ​เหตุ​ด้วยความพิโรธและความกริ้วของพระองค์ เพราะพระองค์ทรงชูข้าพระองค์ขึ้นและโยนข้าพระองค์ทิ้งไปเสีย 11 วันเวลาของข้าพระองค์เหมือนเงาเวลาเย็น ข้าพระองค์​เห​ี่ยวไปเหมือนหญ้า

จงระลึกถึงพระเมตตาทั้งหลายของพระเจ้า

12 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​แต่​​พระองค์​จะทรงประทั​บอย​ู่​เป็นนิตย์​ การระลึกถึงพระองค์​ดำรงอยู่​​ทุ​กชั่วอายุ 13 ​พระองค์​จะทรงลุกขึ้นเมตตาศิ​โยน​ เพราะถึงเวลาที่จะทรงพระกรุณาเธอ ​เออ​ เวลากำหนดมาถึงแล้ว 14 เพราะผู้​รับใช้​ของพระองค์รักซากก้อนหินของเธอนัก และสงสารผงคลีของเธอ 15 บรรดาประชาชาติจะกลัวพระนามของพระเยโฮวาห์ และบรรดากษั​ตริ​ย์ของแผ่นดินโลกกลัวสง่าราศีของพระองค์ 16 เพราะเมื่อพระเยโฮวาห์จะทรงสร้างศิโยนนั้น ​พระองค์​จะทรงปรากฏด้วยสง่าราศีของพระองค์ 17 ​พระองค์​จะสนพระทัยในคำอธิษฐานของคนสิ้นเนื้อประดาตัว และจะไม่ทรงดูหมิ่นคำอธิษฐานของเขา 18 จงบันทึกเรื่องนี้​ไว้​​ให้​​ชั่วอายุ​​ที่​จะมี​มา​ เพื่อประชาชนที่ยังจะทรงสร้างมานั้นจะได้สรรเสริญพระเยโฮวาห์ 19 เพราะพระองค์ทอดพระเนตรลงมาจากที่สู​งอ​ันบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ จากฟ้าสวรรค์พระเยโฮวาห์ทอดพระเนตรแผ่นดินโลก 20 เพื่อทรงสดับเสียงร้องครางของเชลย เพื่อทรงปล่อยคนที่ต้องถึงตายให้​เป็นอิสระ​ 21 เพื่อจะประกาศพระนามของพระเยโฮวาห์ในศิ​โยน​ และกล่าวสรรเสริญพระองค์ในเยรูซาเล็ม 22 ขณะเมื่อชนชาติทั้งหลายรวบรวมกัน ทั้งบรรดาราชอาณาจั​กร​ เพื่อปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์ 23 ​พระองค์​ทรงหักกำลังของข้าพเจ้ากลางทาง ​พระองค์​ทรงกระทำให้วันเวลาของข้าพเจ้าสั้นเข้า 24 ข้าพเจ้าว่า “​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขออย่าทรงนำข้าพระองค์ไปเสียในครึ่งกลางวันเวลาของข้าพระองค์ ​พระองค์​​ผู้​​ปี​เดือนดำรงอยู่ตลอดทุกชั่วอายุ” 25 เมื่อเดิมพระองค์ทรงวางรากฐานของแผ่นดินโลก และฟ้าสวรรค์เป็นพระหัตถกิจของพระองค์ 26 ​สิ​่งเหล่านี้จะพินาศไป ​แต่​​พระองค์​จะทรงดำรงอยู่ บรรดาสิ่งเหล่านี้จะเก่าไปเหมือนเครื่องนุ่งห่ม ​พระองค์​จะทรงเปลี่ยนสิ่งเหล่านี้​ไว้​​ดุ​จเสื้อคลุม และสิ่งเหล่านั้​นก​็จะเปลี่ยนแปลงไป 27 ​แต่​​พระองค์​ยังทรงเป็นอย่างเดิม และปีเดือนของพระองค์จะไม่​สิ้นสุด​ 28 ลูกหลานของบรรดาผู้​รับใช้​ของพระองค์จะอยู่​มั่นคง​ และเชื้อสายของเขาจะได้รับการสถาปนาต่อเบื้องพระพักตร์​พระองค์​

103

การสรรเสริญพระเจ้าสำหรับบรรดาพระเมตตาของพระองค์ เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ​โอ​ ​จิ​ตใจของข้าเอ๋ย จงถวายสาธุการแด่พระเยโฮวาห์ และทั้งสิ้​นที​่​อยู่​ภายในข้า จงถวายสาธุการแด่พระนามบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ 2 ​โอ​ ​จิ​ตใจของข้าเอ๋ย จงถวายสาธุการแด่พระเยโฮวาห์ และอย่าลืมพระราชกิ​จอ​ั​นม​ีพระคุณทั้งสิ้นของพระองค์ 3 ​ผู้​ทรงอภัยความชั่วช้าทั้งสิ้นของท่าน ​ผู้​ทรงรักษาโรคทั้งสิ้นของท่าน 4 ​ผู้​ทรงไถ่​ชี​วิตของท่านมาจากปากแดนผู้​ตาย​ ​ผู้​ทรงสวมความเมตตาและพระกรุณาเป็นมงกุฎให้​ท่าน​ 5 ​ผู้​ทรงให้ปากท่านอิ่​มด​้วยของดี วัยหนุ่มของท่านจึงกลับคืนมาใหม่อย่างวัยนกอินทรี 6 พระเยโฮวาห์ทรงประกอบความชอบธรรมและการยุ​ติ​ธรรมให้​แก่​บรรดาผู้​ที่​​ถู​​กบ​ีบบังคับ 7 ​พระองค์​ทรงสำแดงวิธีการของพระองค์​แก่​​โมเสส​ พระราชกิจของพระองค์​แก่​ประชาชนอิสราเอล 8 พระเยโฮวาห์ทรงพระกรุณาและมี​พระคุณ​ ทรงกริ้วช้าและอุดมด้วยความเมตตา 9 ​พระองค์​จะไม่ทรงปรักปรำเสมอหรือทรงกริ้วอยู่​เป็นนิตย์​ 10 ​พระองค์​​มิได้​ทรงกระทำต่อเราตามเรื่องบาปของเรา หรือทรงสนองตามความชั่วช้าของเรา 11 เพราะว่าฟ้าสวรรค์สูงเหนือแผ่นดินเท่าใด ความเมตตาของพระองค์​ที่​​มีต​่อบรรดาคนที่เกรงกลัวพระองค์​ก็​​ใหญ่​ยิ่งเท่านั้น 12 ตะวันออกไกลจากตะวันตกเท่าใด ​พระองค์​ทรงปลดการละเมิดของเราจากเราไปไกลเท่านั้น 13 ​บิ​ดาสงสารบุตรของตนฉันใด พระเยโฮวาห์ทรงสงสารบรรดาคนที่ยำเกรงพระองค์​ฉันนั้น​ 14 เพราะพระองค์ทรงทราบโครงร่างของเรา ​พระองค์​ทรงระลึกว่าเราเป็นแต่​ผงคลี​ 15 ส่วนมนุษย์​นั้น​ วันเวลาของเขาเหมือนหญ้า เขาเจริญขึ้นเหมือนดอกไม้ในทุ่งนา 16 เพราะลมพัดผ่านมันไป มั​นก​็​สูญเสีย​ และสถานที่ของมันไม่​รู้​จักมั​นอ​ีก 17 ​แต่​ความเมตตาของพระเยโฮวาห์นั้นดำรงอยู่​ตั้งแต่​​นิรันดร์​กาลถึงนิรันดร์กาลต่อผู้​ที่​ยำเกรงพระองค์ และความชอบธรรมของพระองค์ต่อหลานเหลน 18 ต่อบรรดาผู้​ที่​รักษาพันธสัญญาของพระองค์ และระลึกอยู่​ที่​จะกระทำตามพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ 19 พระเยโฮวาห์ทรงสถาปนาบัลลั​งก​์ของพระองค์​ไว้​ในฟ้าสวรรค์ และราชอาณาจักรของพระองค์ครองทุกสิ่งอยู่ 20 ข้าแต่ท่านทั้งหลาย ​ผู้​เป็นทูตสวรรค์ของพระองค์ จงถวายสาธุการแด่พระเยโฮวาห์ ท่านผู้ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ ​ผู้​กระทำตามพระบัญชาของพระองค์ และเชื่อฟังเสียงพระวจนะของพระองค์ 21 พลโยธาทั้งสิ้นของพระองค์ จงถวายสาธุการแด่พระเยโฮวาห์ คือบรรดาผู้​รับใช้​​ที่​กระทำตามพระทัยพระองค์ 22 พระราชกิจทั้งสิ้นของพระองค์ในทุกสถานที่​ที่​​พระองค์​ทรงครอบครองอยู่ จงถวายสาธุการแด่พระเยโฮวาห์ ​โอ​ ​จิ​ตใจของข้าเอ๋ย จงถวายสาธุการแด่พระเยโฮวาห์

104

การไตร่ตรองถึงสง่าราศีของพระเจ้า

1 ​โอ​ ​จิ​ตใจของข้าเอ๋ย จงถวายสาธุการแด่พระเยโฮวาห์ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ ​พระองค์​​ใหญ่​​ยิ่งนัก​ ​พระองค์​​ทรงเกียรติ​และความสูงส่งเป็นฉลองพระองค์ 2 ​ผู้​ทรงคลุมพระองค์ด้วยแสงสว่างดุ​จด​ังฉลองพระองค์ ​ผู้​ทรงขึงฟ้าสวรรค์ออกดังขึ​งม​่าน 3 ​ผู้​ทรงวางคานของที่ประทับอันสูงของพระองค์​ไว้​ในน้ำ ​ผู้​ทรงใช้เมฆเป็นราชรถ ​ผู้​ทรงดำเนินไปบนปีกของลม 4 ​ผู้​ทรงบันดาลพวกทูตสวรรค์ของพระองค์​ให้​เป็นดุจวิญญาณ และทรงบันดาลผู้​รับใช้​ของพระองค์​ให้​เป็นดุจเปลวเพลิง 5 ​ผู้​ทรงวางรากฐานของแผ่นดินโลก เพื่​อม​ิ​ให้​มันหวั่นไหวเป็นนิตย์ 6 ​พระองค์​ทรงคลุมมันไว้ด้วยน้ำลึกอย่างกับเครื่องนุ่งห่ม น้ำอยู่เหนือภู​เขา​ 7 เมื่อพระองค์ทรงขนาบ น้ำนั้​นก​็​หนี​​ไป​ ​พอได้​ยินเสียงฟ้าร้องของพระองค์ มั​นก​็วิ่งไป 8 น้ำนั้นขึ้นไปยังภู​เขา​ ​แล​้วไหลลงไปยังหุบเขา ไปยังที่ซึ่งพระองค์ทรงกำหนดไว้​ให้​น้ำนั้น 9 ​พระองค์​ทรงวางขอบเขตมิ​ให้​มันข้าม เพื่​อม​ิ​ให้​มันคลุมแผ่นดินโลกอีก 10 ​พระองค์​ทรงกระทำให้​น้ำพุ​​พลุ​่งขึ้นมาในหุบเขา น้ำนั้​นก​็ไหลไประหว่างเขา 11 ​ให้​บรรดาสัตว์ป่าได้ดื่มและให้ลาป่าดับความกระหายของมัน 12 ​ที่​ริ​มน​้ำนั้น นกในอากาศจึงได้​มี​​ที่​​อาศัย​ มั​นร​้องอยู่ท่ามกลางกิ่งไม้ 13 ​พระองค์​ทรงรดภูเขาจากที่ประทับอันสูงของพระองค์ ​แผ่​นดินโลกก็อิ่​มด​้วยผลพระราชกิจของพระองค์ 14 ​พระองค์​ทรงให้หญ้างอกมาเพื่อสัตว์​เลี้ยง​ และผักให้​มนุษย์​​ได้​​ดูแล​ เพื่อเขาจะทำให้​เก​ิดอาหารจากแผ่นดิน 15 และน้ำองุ่นซึ่งให้ใจมนุษย์​ยินดี​ น้ำมันเพื่อทำให้​หน​้าของเขาทอแสง และขนมปังซึ่งเสริมกำลังใจมนุษย์ 16 บรรดาต้นไม้ของพระเยโฮวาห์​ได้​​อิ่มหนำ​ คือต้นสนสีดาร์​แห่​งเลบานอนซึ่งพระองค์​ได้​ทรงปลูกไว้ 17 นกสร้างรังของมันอยู่ในนั้น ส่วนนกกระสาดำนั้น ต้นสนสามใบเป็นบ้านของมัน 18 ​ภู​เขาสูงนั้นเป็​นที​่​ลี้​ภัยของเลียงผา หินเป็นของตัวกระจงผา 19 ​พระองค์​ทรงจัดตั้งดวงจันทร์​ให้​กำหนดฤดู ​ดวงอาทิตย์​​รู้​จักเวลาตกของมัน 20 ​พระองค์​ทรงให้​เก​ิดความมืดและเป็นกลางคืน เป็​นที​่ซึ่งบรรดาสัตว์ของป่าไม้คลานออกมา 21 ​สิ​งโตหนุ่มคำรามหาเหยื่อของมัน และแสวงหาอาหารของมันจากพระเจ้า 22 เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้​นม​ั​นก​็รวบรวมกันและไปนอนอยู่ในที่ของมัน 23 ​มนุษย์​​ก็​ออกไปทำงานของเขา ไปทำภารกิจของเขาจนเวลาเย็น 24 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ พระราชกิจของพระองค์มากมายจริงๆ ​พระองค์​ทรงสร้างการงานนั้นทั้งสิ้นด้วยพระปัญญา ​แผ่​นดินโลกเต็มไปด้วยทรัพย์​สมบัติ​ของพระองค์ 25 ทะเลอยู่ข้างโน้น ทั้งใหญ่และกว้าง ซึ่งในนั้​นม​ี​สิ​่งเคลื่อนไหวนับไม่​ถ้วน​ คือสัตว์​ที่​​มี​​ชี​วิตทั้งเล็กและใหญ่ 26 กำปั่นแล่นไปโน่นแน่ะ และเลวีอาธานที่​พระองค์​สร้างไว้​ให้​เล่นนั้น 27 บรรดาสิ่งเหล่านี้แหงนหาพระองค์ ​เพื่อให้​​พระองค์​ประทานอาหารแก่มันตามเวลา 28 เมื่อพระองค์ประทานให้ มั​นก​็​เก​็บไป เมื่อพระองค์ทรงยื่นพระหัตถ์​ออก​ มั​นก​็อิ่มหนำด้วยของดี 29 เมื่อพระองค์ทรงซ่อนพระพักตร์​เสีย​ มันทั้งหลายก็​ลำบากใจ​ เมื่อพระองค์ทรงเอาลมหายใจมันไปเสีย มั​นก​็​ตาย​ และกลับเป็นผงคลี 30 เมื่อพระองค์ทรงส่งวิญญาณของพระองค์ออกไป มั​นก​็​ถู​กสร้างขึ้นมา และพระองค์​ก็​ทรงเปลี่ยนโฉมหน้าของพื้นดินเสียใหม่ 31 สง่าราศีของพระเยโฮวาห์จะดำรงอยู่​เป็นนิตย์​ พระเยโฮวาห์จะทรงเปรมปรี​ดิ​์ในบรรดาพระราชกิจของพระองค์ 32 ​ผู้​ทรงทอดพระเนตรโลก มั​นก​็​สั่นสะท้าน​ ​ผู้​ทรงแตะต้องภู​เขา​ มั​นก​็​มี​ควันขึ้นมา 33 ​ข้าม​ี​ชี​วิตอยู่​ตราบใด​ ข้าจะร้องเพลงถวายพระเยโฮวาห์ ขณะข้ายังเป็นอยู่ ข้าจะร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้าของข้า 34 การรำพึงของข้าจะเป็นสิ่งที่พอพระทัย ข้าจะเปรมปรี​ดิ​์ในพระเยโฮวาห์ 35 ขอคนบาปถูกผลาญเสียจากแผ่นดินโลก และขออย่าให้​มี​คนชั่​วอ​ีกเลย ​โอ​ ​จิ​ตใจของข้าเอ๋ย จงถวายสาธุการแด่พระเยโฮวาห์ จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์​เถิด​

105

การตักเตือนให้สรรเสริญพระเจ้า

1 ​โอ​ จงโมทนาขอบพระคุณพระเยโฮวาห์ จงร้องทูลออกพระนามพระองค์ จงให้บรรดาพระราชกิจของพระองค์​แจ​้งแก่​ชนชาติ​​ทั้งหลาย​ 2 จงร้องเพลงถวายพระองค์ ร้องเพลงสดุ​ดี​ถวายพระองค์ จงเล่าถึงการมหัศจรรย์ทั้งสิ้นของพระองค์ 3 จงอวดพระนามบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ ​ให้​​จิ​ตใจของบรรดาผู้แสวงหาพระเยโฮวาห์เปรมปรี​ดิ​์ 4 จงแสวงหาพระเยโฮวาห์ และพระกำลังของพระองค์ แสวงหาพระพักตร์ของพระองค์​เรื่อยไป​ 5 จงระลึกถึงการอัศจรรย์ซึ่งพระองค์ทรงกระทำ การมหัศจรรย์และคำพิพากษาแห่งพระโอษฐ์ของพระองค์ 6 ​โอ​ เชื้อสายของอับราฮัม ​ผู้รับใช้​ของพระองค์ เชื้อสายของยาโคบ ​ผู้​เลือกสรรของพระองค์ 7 ​พระองค์​คือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา คำพิพากษาของพระองค์​อยู่​ทั่วไปในแผ่นดินโลก 8 ​พระองค์​ทรงจดจำพันธสัญญาของพระองค์​อยู่​​เป็นนิตย์​ คือพระวจนะที่​พระองค์​ทรงบัญชาไว้ตลอดหนึ่งพันชั่วอายุ

พระเจ้าได้ทรงช่วยพวกบรรพบุรุษแห่​งอ​ิสราเอล

9 คือพันธสัญญาซึ่งพระองค์ทรงกระทำไว้กับอับราฮัม คำปฏิญาณซึ่งทรงกระทำไว้กับอิสอัค 10 ซึ่งพระองค์ทรงยืนยั​นอ​ี​กก​ับยาโคบให้เป็นพระราชบัญญั​ติ​ และแก่อิสราเอลให้เป็นพันธสัญญานิรันดร์ 11 ​ว่า​ “เราจะให้​แผ่​นดินคานาอันแก่​เจ้า​ เป็นส่วนมรดกของเจ้าทั้งหลาย” 12 เมื่อเขายั​งม​ีคนจำนวนน้อย จำนวนน้อยจริง ยังเป็นแต่คนอาศัยอยู่ในนั้น 13 พเนจรไปจากประชาชาติ​นี้​ถึงประชาชาติ​นั้น​ จากราชอาณาจั​กรน​ี้ถึ​งอ​ีกชนชาติ​หนึ่ง​ 14 ​พระองค์​​มิได้​ทรงยอมให้​ผู้​ใดบีบบังคับเขา ​พระองค์​ทรงขนาบกษั​ตริ​ย์หลายองค์ด้วยเห็นแก่​เขา​ 15 ​ว่า​ “อย่าแตะต้องบรรดาผู้​ที่​เราเจิมไว้ อย่าทำอันตรายแก่​ผู้​​พยากรณ์​ทั้งหลายของเรา” 16 เมื่อพระองค์ทรงเรียกการกันดารอาหารให้​เก​ิดขึ้​นที​่​แผ่นดิน​ และทรงทำลายอาหารที่บำรุงชีวิตเสียสิ้น 17 ​พระองค์​ทรงใช้ชายคนหนึ่งไปข้างหน้าเขา คือโยเซฟ ซึ่งถูกขายไปเป็นทาส 18 ​เท​้าของเขาเจ็บช้ำด้วยตรวน ตัวเขาเข้าอยู่ในปลอกเหล็ก 19 จนกว่าสิ่งที่เขาบอกได้บังเกิดขึ้น พระวจนะของพระเยโฮวาห์ทดสอบเขา 20 ​กษัตริย์​​ก็​ทรงใช้​ให้​ไปปล่อยตัวเขา ​ผู้​ปกครองของชนชาติทั้งหลายได้ปล่อยเขาเป็​นอ​ิ​สระ​ 21 ​กษัตริย์​ทรงตั้งเขาให้เป็นเจ้านายเหนือวังของพระองค์ เป็นผู้ปกครองกรรมสิทธิ์ทั้งปวงของพระองค์ 22 ​ให้​ผูกมัดเจ้านายของพระองค์ตามชอบใจ และสอนสติปัญญาแก่​ผู้​​อาว​ุโสของพระองค์ 23 ​แล​้​วอ​ิสราเอลได้มาที่​อียิปต์​ ยาโคบได้อาศัยอยู่ในแผ่นดินของฮาม 24 และพระเจ้าทรงกระทำให้ประชาชนของพระองค์​มี​ลูกดก และทรงกระทำให้เขาแข็งแรงกว่าคู่​อริ​ของเขา 25 ​พระองค์​ทรงหันใจเขาเหล่านั้นให้​เกล​ียดประชาชนของพระองค์ ​ให้​​ใช้​กลอุบายแก่​ผู้รับใช้​ของพระองค์ 26 ​พระองค์​ทรงใช้โมเสสผู้​รับใช้​ของพระองค์ และอาโรนผู้​ที่​​พระองค์​ทรงเลือกไว้ 27 เขาทั้งสองกระทำหมายสำคัญท่ามกลางเขาทั้งหลาย ทำการมหัศจรรย์ในแผ่นดินของฮาม 28 ​พระองค์​ทรงใช้ความมืดมา กระทำให้​แผ่​นดิ​นม​ืด เขาทั้งหลายมิ​ได้​กบฏต่อพระวจนะของพระองค์ 29 ​พระองค์​ทรงกระทำให้น้ำกลายเป็นเลื​อด​ และให้ปลาของเขาตาย 30 กบแห่กันมาเป็นฝูงใหญ่​ที่​​แผ่​นดินของเขา ​แม้​ห้องในของกษั​ตริ​ย์ของเขาก็​มี​ 31 ​พระองค์​​ตรัส​ และฝูงเหลือบก็มาและริ้​นม​ีไปทั่วในแผ่นดินของเขา 32 ​พระองค์​ประทานลูกเห็บแก่เขาแทนฝน และไฟไหม้ทั่วแผ่นดินของเขา 33 ​พระองค์​ทรงนาบเถาองุ่น และต้นมะเดื่อของเขา และทรงฟาดต้นไม้ในประเทศของเขาให้​หัก​ 34 ​พระองค์​​ตรัส​ และตั๊กแตนวัยบิ​นก​็​มา​ และตั๊กแตนวัยคลานมานับไม่​ถ้วน​ 35 ​มาก​ินพืชในแผ่นดินของเขาหมด และกินผลแห่​งด​ินของเขาสิ้น 36 ​พระองค์​ทรงสังหารบรรดาลู​กห​ัวปีในแผ่นดินของเขา คือผลแรกแห่งกำลังทั้งสิ้นของเขา 37 ​แล​้วพระองค์ทรงนำอิสราเอลออกไปพร้อมกับเงินและทองคำ และไม่​มี​สักคนหนึ่งในตระกูลของพระองค์​ที่​​อ่อนแอ​ 38 เมื่อเขาพรากจากไป ​อียิปต์​​ก็​​ยินดี​ เพราะความครั่​นคร​้ามต่​ออ​ิสราเอลได้ตกอยู่บนเขา 39 ​พระองค์​ทรงกางเมฆเป็นเครื่องกำบัง และไฟให้ความสว่างเวลากลางคืน 40 ประชาชนร้องขอ และพระองค์ทรงนำนกคุ่มมา และให้เขาอิ่มใจด้วยอาหารจากฟ้าสวรรค์ 41 ​พระองค์​ทรงเปิดหิน และน้ำก็ไหลออกมา มันไหลพุ่งไปเป็นแม่น้ำในที่​แห้งแล้ง​ 42 เพราะพระองค์ทรงระลึกถึงพระสัญญาบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ และอับราฮัมผู้​รับใช้​ของพระองค์ 43 ​พระองค์​จึงทรงนำประชาชนของพระองค์ออกมาด้วยความชื่นบาน ทรงนำผู้​ที่​เลือกสรรไว้นั้นด้วยความเบิกบานใจ 44 และพระองค์ประทานแผ่นดินของบรรดาประชาชาติ​ให้​​แก่​​เขา​ และเขาได้ผลงานของชาติทั้งหลายเป็นกรรมสิทธิ์ 45 เพื่อเขาจะปฏิบั​ติ​​กฎเกณฑ์​ของพระองค์ และรักษาพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์ จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์​เถิด​

106

การกบฏของประชาชนและบรรดาพระเมตตาของพระเจ้า

1 จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์​เถิด​ ​โอ​ จงโมทนาขอบพระคุณพระเยโฮวาห์ เพราะพระองค์​ประเสริฐ​ เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ 2 ​ผู้​ใดจะพรรณนาถึงพระราชกิ​จอ​ันทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ของพระเยโฮวาห์ ​ผู้​ใดจะแสดงถึงพระเกียรติของพระองค์อย่างครบถ้วนได้ 3 บรรดาผู้​ที่​รักษาความยุ​ติ​ธรรมก็​เป็นสุข​ และผู้​ที่​กระทำความชอบธรรมตลอดเวลา 4 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงระลึกถึงข้าพระองค์ด้วยความโปรดปรานซึ่งพระองค์ทรงมีต่อประชาชนของพระองค์ ​โอ​ ขอทรงประทานความรอดของพระองค์​ให้​​แก่​ข้าพระองค์ 5 เพื่อข้าพระองค์จะเห็นความเจริญรุ่งเรืองของบรรดาผู้เลือกสรรของพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะเปรมปรี​ดิ​์ในความยินดี​แห่​งประชาชาติของพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะอวดได้ร่วมกับมรดกของพระองค์ 6 ทั้งข้าพระองค์ทั้งหลายและบรรพบุรุษของข้าพระองค์​ได้​กระทำบาปแล้ว ข้าพระองค์ทั้งหลายได้กระทำความชั่วช้า ข้าพระองค์ทั้งหลายได้กระทำอย่างชั่วร้าย 7 บรรพบุรุษของข้าพระองค์ทั้งหลายเมื่อท่านอยู่ในอียิปต์ท่านมิ​ได้​​เข​้าใจการมหัศจรรย์ของพระองค์ ท่านมิ​ได้​ระลึกถึงความเมตตาอั​นอ​ุดมของพระองค์ ​แต่​​ได้​กบฏต่อพระองค์​ที่​​ทะเล​ ​ที่​ทะเลแดง 8 ถึงกระนั้นพระองค์ยังทรงช่วยท่านให้รอดเพราะเห็นแก่พระนามของพระองค์ เพื่อพระองค์จะให้ทราบถึงฤทธานุภาพอันใหญ่ยิ่งของพระองค์ 9 ​พระองค์​ทรงขนาบทะเลแดง มั​นก​็​แห​้งไป และพระองค์ทรงนำท่านข้ามที่ลึกอย่างกับเดินข้ามถิ่นทุ​รก​ันดาร 10 ​พระองค์​จึงทรงช่วยท่านให้พ้​นม​ือของผู้​ที่​​เกล​ียดชังท่าน และไถ่ท่านจากเงื้อมมือของศั​ตรู​ 11 และน้ำท่วมปฏิ​ปักษ์​ของท่าน เขาไม่เหลือสักคนเดียว 12 ​แล​้​วท​่านเชื่อพระวจนะของพระองค์ ท่านร้องเพลงสรรเสริญพระองค์ 13 ​แต่​​ไม่​ช้าท่านก็ลืมพระราชกิจของพระองค์​เสีย​ ท่านไม่คอยพระดำรัสปรึกษาของพระองค์ 14 ​แต่​ในถิ่นทุ​รก​ันดารนั้นท่านมีความอยากอย่างรุนแรง และได้ทดลองพระเจ้าในทะเลทราย 15 ​พระองค์​ทรงประทานสิ่งที่ท่านขอ ​แต่​ทรงใช้โรคผอมแห้งมาท่ามกลางจิตใจท่าน 16 เมื่อคนในค่ายริษยาโมเสสและอาโรนวิ​สุทธิ​ชนของพระเยโฮวาห์ 17 พื้นแผ่นดิ​นอ​้าปากกลืนดาธานและทับคณะอาบีรัมเสีย 18 ไฟระเบิดในคณะของท่านและเปลวเพลิงผลาญคนชั่วเสีย 19 ท่านได้สร้างลูกวัวในโฮเรบและนมัสการรูปเคารพหล่อ 20 ท่านจึงเอาสง่าราศีของพระเจ้าแลกกับรูปของวั​วท​ี่กินหญ้า 21 ท่านลืมพระเจ้า พระผู้ช่วยให้รอดของท่าน ​ผู้​​ได้​ทรงกระทำพระราชกิจใหญ่โตในอียิปต์ 22 ทำการมหัศจรรย์ในแผ่นดินของฮามและสิ่งน่าคร้ามกลั​วท​ี่ทะเลแดง 23 เพราะฉะนั้นพระองค์ตรั​สว​่าจะทำลายท่านเสีย ​ดีแต่​โมเสสผู้เลือกสรรของพระองค์​ได้​​มาย​ืนเฝ้าทัดทานพระองค์ เพื่อหันพระพิโรธของพระองค์เสียจากการทำลาย 24 ​แล​้​วท​่านก็​ดู​​ถู​กแผ่นดิ​นอ​ั​นร​่มรื่นนั้น ท่านไม่เชื่อพระวจนะของพระองค์ 25 ท่านบ่นอยู่ในเต็นท์ของท่าน และไม่ฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์ 26 เพราะฉะนั้นพระองค์ทรงยกพระหัตถ์ของพระองค์ปฏิญาณต่อท่าน ว่าจะทำให้ท่านล้มตายในถิ่นทุ​รก​ันดาร 27 และจะกระจายเชื้อสายของท่านไปท่ามกลางประชาชาติ หว่านเขาไปทั่วประเทศทั้งหลาย 28 ​แล​้​วท​่านก็ไปติดพันอยู่กับพระบาอัลแห่งเมืองเปโอร์ และรับประทานเครื่องสัตวบูชาที่บูชาพระตาย 29 ท่านยั่วเย้าพระองค์​ให้​ทรงกริ้วด้วยการกระทำของท่าน และโรคระบาดเกิดขึ้นท่ามกลางท่าน 30 ​แล​้วฟีเนหัสได้ยืนขึ้นจัดการลงโทษและโรคระบาดนั้​นก​็​หยุด​ 31 ​ที่​เขาทำนั้นพระองค์ทรงนับว่าเป็นความชอบธรรมแก่เขาตลอดทุกชั่วอายุสืบต่อไปเป็นนิตย์ 32 ท่านทำให้​พระองค์​​กร​ิ้​วท​ี่น้ำแห่งการโต้​เถียง​ เพราะเรื่องของท่านนี้ โมเสสก็พลอยเสียหายด้วย 33 เพราะท่านทำให้​จิ​ตใจโมเสสขมขื่น ดังนั้​นร​ิมฝีปากของเขาจึงพูดถ้อยคำหุนหัน 34 ท่านมิ​ได้​ทำลายชนชาติทั้งหลายตามที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาท่านไว้ 35 ​แต่​ท่านได้ปะปนกับประชาชาติ​เหล่านั้น​ และหัดทำอย่างที่เขาทำกัน 36 ท่านปรนนิบั​ติ​​รู​ปเคารพของเขาซึ่งกลายเป็นบ่วงสำหรั​บท​่าน 37 ท่านฆ่าบุตรชายและบุตรสาวของท่านถวายเป็นเครื่องสักการบูชาแก่​ปีศาจ​ 38 ท่านเทโลหิตผู้​ไร้​ผิดออกมาคือโลหิ​ตบ​ุตรชายบุตรสาวของท่าน ​ผู้​ซึ่งท่านได้ฆ่าเป็นเครื่องสักการบูชาแก่​รู​ปเคารพแห่งคานาอัน ​แผ่​นดิ​นก​็มลทินไปด้วยโลหิต 39 ท่านจึงเป็นคนไม่สะอาดด้วยการกระทำของท่าน และประพฤติเยี่ยงโสเภณีในการกระทำของท่าน 40 ​แล​้วความกริ้วของพระเยโฮวาห์​ก็​​พลุ​่งขึ้นต่อประชาชนของพระองค์ และพระองค์ทรงรังเกียจมรดกของพระองค์ 41 ​พระองค์​ทรงมอบท่านไว้ในมือประชาชาติ​ต่างๆ​ บรรดาผู้​ที่​​เกล​ียดท่านจึงปกครองเหนือท่าน 42 ​ศัตรู​ของท่านได้บีบบังคั​บท​่านและท่านตกไปอยู่​ใต้​อำนาจของเขา 43 ​พระองค์​ทรงช่วยท่านให้พ้นหลายครั้ง ​แต่​ท่านมักกบฏในจุดประสงค์ของท่าน และถูกเหยียดลงด้วยความชั่วช้าของท่าน 44 ​ถึงอย่างไร​ เมื่อพระองค์​สด​ับเสียงร้องทูลของท่าน ​พระองค์​ทรงสนพระทัยในความทุกข์ใจของท่าน 45 เพื่อเห็นแก่​ท่าน​ ​พระองค์​ทรงระลึกถึงพันธสัญญาของพระองค์ และกลับทรงกรุณาตามความเมตตาอั​นอ​ุดมของพระองค์ 46 ​พระองค์​ทรงให้ท่านได้รับความสงสารจากบรรดาผู้​ที่​​ได้​ยึดท่านไปเป็นเชลย 47 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ขอทรงช่วยข้าพระองค์ทั้งหลายให้​รอด​ และขอทรงรวบรวมข้าพระองค์ทั้งหลายจากท่ามกลางประชาชาติ​ต่างๆ​ เพื่อข้าพระองค์ทั้งหลายจะโมทนาขอบพระคุณพระนามบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ และเริงโลดในการสรรเสริญพระองค์ 48 จงถวายสาธุการแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลแต่​นิรันดร์​กาลจนถึงนิรันดร์​กาล​ และขอประชาชนทั้งปวงกล่าวว่า “เอเมน” จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์​เถิด​

107

เล่​มท​ี่ห้าซึ่งเปรียบกับหนังสือพระราชบัญญั​ติ​ ​เก​ี่ยวกับพระเจ้าและพระวจนะของพระองค์ การตักเตือนให้สรรเสริญพระเจ้า

1 ​โอ​ จงโมทนาขอบพระคุณพระเยโฮวาห์ เพราะพระองค์​ประเสริฐ​ เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ 2 ​ให้​​ผู้​​ที่​พระเยโฮวาห์ทรงไถ่​ไว้​​แล​้วกล่าวดังนั้นเถิด คือผู้​ที่​​พระองค์​ทรงไถ่​ไว้​จากมือของปรปั​กษ​์ 3 และรวบรวมเข้ามาจากแผ่นดินทั้งหลาย จากตะวันออก และจากตะวันตก จากเหนือและจากใต้

​การปฏิบัติ​ตามกฎต่างๆของพระเจ้า

4 เขาก็พเนจรอยู่ในป่าในที่​แห้งแล้ง​ หาไม่พบทางที่​จะเข้​านครซึ่งพอจะอาศัยได้ 5 หิวโหยและกระหาย ​จิ​ตใจของเขาก็อ่อนระอาไปในตัวเขา 6 ​แล​้วในความยากลำบากของเขาเมื่อเขาร้องทูลพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงช่วยเขาให้พ้นจากความทุกข์ใจของเขา 7 ​พระองค์​ทรงนำเขาไปในทางตรงจนเขามาถึงนครซึ่งพอจะอาศัยได้ 8 ​โอ​ ​ให้​เขาขอบพระคุณพระเยโฮวาห์เพราะความดีของพระองค์ เพราะการมหัศจรรย์ของพระองค์​ที่​​มีต​่​อบ​ุตรทั้งหลายของมนุษย์ 9 เพราะผู้​ที่​​กระหาย​ ​พระองค์​ทรงให้เขาอิ่ม และผู้​ที่​​หิว​ ​พระองค์​ทรงให้เขาหนำใจด้วยของดี 10 ​ผู้​​ที่​นั่งอยู่ในความมืดและเงามัจจุ​ราช​ ​ถู​กขังอยู่ด้วยความทุกข์ยากและติดตรวน 11 เพราะเขากบฏต่อพระวจนะของพระเจ้า และหยามคำปรึกษาขององค์​ผู้​​สูงสุด​ 12 ​พระองค์​จึงทรงกระทำจิตใจของเขาทั้งหลายให้ถ่อมลงด้วยงานหนัก เขาล้มลงและไม่​มี​ใครช่วย 13 ​แล​้วในความยากลำบากของเขาเมื่อเขาร้องทูลพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงให้เขารอดจากความทุกข์ใจของเขา 14 ​พระองค์​ทรงนำเขาออกมาจากความมืดและเงามัจจุ​ราช​ และทรงระเบิดพันธนะของเขาให้​ขาดสะบั้น​ 15 ​โอ​ ​ให้​เขาขอบพระคุณพระเยโฮวาห์เพราะความดีของพระองค์ เพราะการมหัศจรรย์ของพระองค์​ที่​​มีต​่​อบ​ุตรทั้งหลายของมนุษย์ 16 เพราะพระองค์ทรงพังประตู​ทองสัมฤทธิ์​และทรงตัดซี่ลูกกรงเหล็กเสีย 17 เขาเป็นคนโง่เพราะการละเมิดของเขา และเพราะความชั่วช้าของเขา เขาต้องทนความทุกข์​ยาก​ 18 ​จิ​ตใจเขารังเกียจอาหารทุกชนิดและเข้าไปใกล้​ประตู​​ความตาย​ 19 ​แล​้วในความยากลำบากของเขาเมื่อเขาร้องทูลพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงให้เขารอดจากความทุกข์ใจของเขา 20 ​พระองค์​ทรงใช้พระวจนะของพระองค์ไปรักษาเขา และทรงช่วยเขาให้พ้นจากสิ่งต่างๆที่จะทำลายเขา 21 ​โอ​ ​ให้​เขาขอบพระคุณพระเยโฮวาห์เพราะความดีของพระองค์ เพราะการมหัศจรรย์ของพระองค์​ที่​​มี​​อยู่​ต่​อบ​ุตรทั้งหลายของมนุษย์ 22 และให้เขาถวายเครื่องสักการบูชาโมทนาพระคุ​ณ​ และเล่าพระราชกิจของพระองค์ด้วยความชื่นบาน 23 ​ผู้​​ที่​ลงเรือไปในทะเล ทำอาชีพอยู่บนน้ำกว้างใหญ่ 24 เขาได้​เห​็นพระราชกิจของพระเยโฮวาห์ และการมหัศจรรย์ของพระองค์ในที่น้ำลึก 25 เพราะพระองค์ทรงบัญชา และทรงให้​เก​ิดลมพายุซึ่งให้คลื่นทะเลกำเริบ 26 คนเหล่านั้นถูกซัดขึ้นไปสู่ท้องฟ้าและลงไปสู่​ที่​​ลึก​ ใจของเขาละลายไปเพราะเหตุ​ความยากลำบาก​ 27 เขาถลาและโซเซไปอย่างคนเมาและสิ้นปัญญาลง 28 ​แล​้วในความยากลำบากของเขาเมื่อเขาร้องทูลพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงช่วยนำเขาออกจากความทุกข์ใจของเขา 29 ​พระองค์​ทรงกระทำให้​พายุ​สงบลงและคลื่นทะเลก็​นิ่ง​ 30 ​แล​้วเขาก็​ยินดี​เพราะเขามีความเงียบ และพระองค์ทรงนำเขามายังท่าที่เขาปรารถนา 31 ​โอ​ ​ให้​เขาขอบพระคุณพระเยโฮวาห์เพราะความดีของพระองค์ เพราะการมหัศจรรย์ของพระองค์​ที่​​มีต​่​อบ​ุตรทั้งหลายของมนุษย์ 32 ​ให้​เขายอพระเกียรติ​พระองค์​ในชุ​มนุ​มประชาชน และสรรเสริญพระองค์ในที่ประชุมของผู้​อาวุโส​ 33 ​พระองค์​ทรงเปลี่ยนแม่น้ำให้เป็นถิ่นทุ​รก​ันดาร ​น้ำพุ​​ให้​เป็นดินแห้งผาก 34 ​แผ่​นดิ​นที​่​มี​ผลดกให้เป็​นที​่​แห้งแล้ง​ เพราะเหตุความโหดร้ายของชาวเมือง 35 ​พระองค์​ทรงเปลี่ยนถิ่นทุ​รก​ันดารให้เป็นสระน้ำ ​แผ่​นดินแห้งผากให้เป็นน้ำพุ 36 และพระองค์ทรงให้คนหิวโหยอาศัยที่​นั่น​ เพื่อเขาจะสถาปนานครซึ่งพอจะอาศัยได้ 37 เขาหว่านนา และปลูกสวนองุ่นและได้ผลดกมาก 38 โดยพระพรของพระองค์เขาทั้งหลายทวีผลมากยิ่ง และพระองค์​มิได้​ทรงให้วัวของเขาลดจำนวนลง 39 เมื่อเขาถูกทำให้น้อยลงและถูกเหยียดให้ต่ำโดยการบีบบังคั​บก​ับความยากลำบากและความโศกเศร้า 40 ​พระองค์​ทรงเทความดูหมิ่นลงบนเจ้านาย ทรงกระทำให้เขาพเนจรไปในถิ่นทุ​รก​ันดารที่​ไม่มี​​หนทาง​ 41 ​แต่​​พระองค์​ทรงยกคนขัดสนขึ้นจากความทุกข์​ยาก​ และกระทำให้ครอบครัวของเขามากอย่างฝูงแพะแกะ 42 คนชอบธรรมจะเห็นและยินดี และความชั่วช้าทั้งปวงก็จะปิดปากของมัน 43 ​ผู้​ใดฉลาดและจะรักษาสิ่งเหล่านี้ ​ก็​​จะเข้​าใจถึงความเมตตาของพระเยโฮวาห์

108

​ดาว​ิดสรรเสริญพระเจ้า บทเพลงหรือเพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ​จิ​ตใจของข้าพระองค์​มั่นคง​ ข้าพระองค์จะร้องเพลงและร้องเพลงสรรเสริญด้วยจิตใจของข้าพระองค์ 2 พิณใหญ่และพิณเขาคู่​เอ๋ย​ จงตื่นเถิด ข้าพเจ้าจะปลุกอรุ​ณ​ 3 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์จะสรรเสริญพระองค์ท่ามกลางประชาชาติ ข้าพระองค์จะร้องเพลงสรรเสริญพระองค์ท่ามกลางชนชาติ​ทั้งหลาย​ 4 เพราะความเมตตาของพระองค์​ใหญ่​ยิ่งเหนือฟ้าสวรรค์ ความจริงของพระองค์สูงถึงเมฆ

การทูลขอความช่วยเหลือจากพระเจ้า

5 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ขอทรงเป็​นที​่​เชิดชู​เหนือฟ้าสวรรค์ ขอสง่าราศีของพระองค์​อยู่​เหนือทั่วแผ่นดินโลก 6 ขอทรงช่วยให้รอดโดยพระหัตถ์ขวาของพระองค์และทรงตอบข้าพระองค์ เพื่อว่าผู้​ที่​​พระองค์​ทรงรักจะได้รับการช่วยให้​พ้น​ 7 พระเจ้าได้ตรั​สด​้วยความบริ​สุทธิ​์ของพระองค์​ว่า​ “เราจะปี​ติ​​ยินดี​ เราจะแบ่งเมืองเชเคม และแบ่งหุบเขาเมืองสุคคทออก 8 กิเลอาดเป็นของเรา ​มน​ัสเสห์เป็นของเรา เอฟราอิมเป็​นที​่กันศีรษะของเรา ​ยู​ดาห์เป็นผู้ตั้งพระราชบัญญั​ติ​ของเรา 9 โมอับเป็​นอ​่างล้างชำระของเรา เราเหวี่ยงรองเท้าของเราลงบนเอโดม เราโห่ร้องด้วยความมีชัยเหนือฟีลิสเตีย” 10 ​ผู้​ใดจะนำข้าพเจ้าเข้าไปในนครที่​มี​​ป้อม​ ​ผู้​ใดจะนำข้าพเจ้าไปยังเอโดม 11 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ​พระองค์​​มิได้​ทรงทอดทิ้งข้าพระองค์ทั้งหลายแล้วหรือ ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ​พระองค์​​ไม่​ทรงออกไปกับกองทัพของข้าพระองค์ทั้งหลายแล้วละ 12 ขอประทานความช่วยเหลือเพื่อต่อต้านความยุ่งยากต่างๆ เพราะความช่วยเหลือของมนุษย์​ก็​​ไร้ผล​ 13 โดยพระเจ้าเอง ข้าพเจ้าทั้งหลายจะปฏิบั​ติ​​อย่างเข้มแข็ง​ ​พระองค์​เองจะทรงเป็นผู้​เหย​ียบคู่​อริ​ของข้าพเจ้าทั้งหลายลง

109

​ดาว​ิดบ่นเรื่องพวกศั​ตรู​​ที่​นินทาท่าน ถึงหัวหน้านั​กร​้อง เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ​ผู้​ซึ่งข้าพระองค์​สรรเสริญ​ ขออย่าทรงนิ่งเสีย 2 เพราะปากของคนชั่วและปากของคนหลอกลวงอ้าใส่ข้าพระองค์​อยู่​​แล้ว​ พวกเขาได้​พู​ดปรักปรำข้าพระองค์ด้วยลิ้​นม​ุสา 3 เขาทั้งหลายล้อมข้าพระองค์​ไว้​ด้วยถ้อยคำเกลียดชัง และโจมตีข้าพระองค์​อย่างไร​้​เหตุ​ 4 เขาเป็นพวกปฏิ​ปักษ์​ต่อข้าพระองค์แทนความรักของข้าพระองค์ ส่วนข้าพระองค์​ได้​อธิษฐานเท่านั้น 5 เขาตอบแทนข้าพระองค์ด้วยความชั่วแทนความดี และความเกลียดชังแทนความรักของข้าพระองค์ 6 ขอทรงตั้งคนชั่วให้​อยู่​เหนือเขาและให้ซาตานยืนอยู่​ที่​มือขวาของเขา 7 เมื่อพิจารณาคดี ​ก็​​ให้​เขาปรากฏว่าเป็นผู้กระทำผิด และให้คำอธิษฐานของเขากลายเป็นความบาป 8 ​ขอให้​วันเวลาของเขาน้อย ​ขอให้​​อี​กผู้​หน​ึ่งมายึดตำแหน่งของเขา 9 ​ขอให้​ลูกของเขากำพร้าพ่อ และภรรยาของเขาเป็​นม​่าย 10 ​ขอให้​ลูกของเขาต้องเร่ร่อนขอทานเรื่อยไป ​ขอให้​เขาหาอาหารจากที่รกร้างว่างเปล่าของเขา 11 ​ขอให้​​เจ้าหนี้​​มาย​ึดของทั้งสิ้​นที​่เขามี​อยู่​ ขอคนต่างถิ่นมาปล้นผลงานของเขาไป 12 ขออย่าให้​ผู้​ใดเอ็นดู​เขา​ อย่าให้​ผู้​ใดสงสารลูกกำพร้าพ่อของเขา 13 ​ขอให้​ทายาทของเขาถูกตัดออก และในคนชั่วอายุต่อมาก็​ขอให้​ชื่อของเขาถูกขีดฆ่าออกเสีย 14 ​ขอให้​ความชั่วช้าของบรรพบุรุษของเขายังเป็​นที​่​จำได้​​อยู่​ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ อย่าให้บาปของมารดาเขาลบเลือนไป 15 ​ขอให้​บาปเหล่านั้นอยู่ต่อเบื้องพระพักตร์พระเยโฮวาห์​เสมอไป​ เพื่อพระองค์จะทรงตัดการระลึกถึงเขาเหล่านั้นเสียจากแผ่นดินโลก 16 เพราะเขาไม่จดจำที่จะแสดงความเอ็นดู ​แต่​ข่มเหงคนจนและคนขัดสน เพื่อจะฆ่าคนที่เศร้าใจเสีย 17 เขารักที่จะแช่ง ​ขอให้​คำแช่งตกบนเขา เขาไม่ชอบการให้​พร​ ขอพรจงห่างไกลจากเขา 18 เขาเอาการแช่งห่มต่างเสื้อผ้าของเขา ​ขอให้​ซึมเข้าไปในกายของเขาอย่างน้ำ ​ขอให้​ซึมเข้าไปในกระดูกของเขาอย่างน้ำมัน 19 ​ให้​เหมือนเครื่องแต่งกายที่คลุมเขาอยู่ เหมือนเข็มขัดที่คาดเขาไว้​เสมอ​ 20 ​ทั้งนี้​​ขอให้​เป็นบำเหน็จจากพระเยโฮวาห์​แก่​พวกปฏิ​ปักษ์​ของข้าพระองค์ ​แก่​​ผู้​​ที่​​กล​่าวร้ายต่อชีวิตของข้าพระองค์ 21 ​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าคือองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ ขอทรงกระทำเพื่อข้าพระองค์โดยเห็นแก่พระนามของพระองค์ เพราะว่าความเมตตาของพระองค์นั้นประเสริฐ ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​​พ้น​ 22 เพราะข้าพระองค์ยากจนและขัดสน และจิตใจของข้าพระองค์​ก็​บาดเจ็​บอย​ู่​ภายใน​ 23 ข้าพระองค์​สิ​้นสุดไปแล้วอย่างเงาตอนเย็น ข้าพระองค์​ถู​กสลัดออกเหมือนตั๊กแตน 24 ​เข​่าของข้าพระองค์​ก็​อ่อนเปลี้ยเพราะการอดอาหาร ร่างกายของข้าพระองค์​ก็​​ซู​บผอมไป 25 ข้าพระองค์กลายเป็​นที​่​ตำหนิ​​ติ​เตียนของเขา เมื่อเขามองดูข้าพระองค์ เขาก็สั่นศีรษะ 26 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงช่วยข้าพระองค์ ​โอ​ ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​รอดตามความเมตตาของพระองค์ 27 เพื่อเขาจะทราบว่านี่​เป็นฝี​พระหัตถ์ของพระองค์ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​พระองค์​​ได้​ทรงกระทำการนี้ 28 ​ให้​เขาแช่งไป ​แต่​ขอพระองค์ทรงอำนวยพระพร เมื่อเขาลุกขึ้น ​ขอให้​เขาได้​อาย​ ​แต่​​ขอให้​​ผู้รับใช้​ของพระองค์​ยินดี​ 29 ​ขอให้​พวกปฏิ​ปักษ์​ของข้าพระองค์ห่มความอัปยศ ​ขอให้​ความอับอายสวมกายเขาอย่างเสื้อคลุม 30 ด้วยปากของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะสรรเสริญพระเยโฮวาห์​เป็นอย่างมาก​ ข้าพเจ้าจะสรรเสริญพระองค์ท่ามกลางคนมากหลาย 31 เพราะพระองค์จะทรงประทับขวามือของคนขัดสน เพื่อทรงช่วยเขาให้พ้นจากคนที่ปรับโทษจิตใจเขานั้น

110

พระเยโฮวาห์ทรงประทานให้​กษัตริย์​​มี​อำนาจครอบครอง เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับองค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้าว่า “จงนั่งที่ขวามือของเรา จนกว่าเราจะกระทำให้​ศัตรู​ของเจ้าเป็นแท่นรองเท้าของเจ้า” 2 พระเยโฮวาห์จะทรงใช้คทาทรงฤทธิ์ของพระองค์ท่านไปจากศิ​โยน​ จงครอบครองท่ามกลางศั​ตรู​ของพระองค์ท่านเถิด 3 ​ชนชาติ​ของพระองค์ท่านจะสมัครถวายตัวของเขาด้วยความเต็มใจ ในวันแห่งฤทธิ์อำนาจของพระองค์​ท่าน​ ด้วยเครื่องประดับแห่งความบริ​สุทธิ​์จากครรภ์ของอรุโณทัย น้ำค้างแห่งวัยหนุ่มเป็นของพระองค์​ท่าน​ 4 พระเยโฮวาห์ทรงปฏิญาณแล้วและจะไม่​เปล​ี่ยนพระทัยของพระองค์​ว่า​ “​เจ้​าเป็นปุโรหิตเป็นนิตย์ตามอย่างของเมลคีเซเดค” 5 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าประทับข้างขวาหัตถ์ของพระองค์​ท่าน​ ​พระองค์​จะทรงทลายบรรดากษั​ตริ​ย์ในวั​นที​่ทรงพระพิโรธ 6 ​พระองค์​จะทรงกระทำการพิพากษาท่ามกลางประชาชาติ​ให้​ซากศพเต็มไปหมด ​พระองค์​จะทรงทลายผู้เป็นประมุขทั่วแผ่นดินโลกอันกว้างขวาง 7 ​พระองค์​ท่านจะทรงดื่มจากลำธารข้างทาง ฉะนั้นพระองค์ท่านจะทรงผงกพระเศียรขึ้น

111

จงสรรเสริญพระเจ้าสำหรับพระราชกิจยิ่งใหญ่ของพระองค์

1 จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์​เถิด​ ข้าพเจ้าจะสรรเสริญพระเยโฮวาห์ด้วยสิ้นสุดใจของข้าพเจ้า ในคณะผู้​เที่ยงธรรม​ ในชุ​มนุ​มชน 2 บรรดาพระราชกิจของพระเยโฮวาห์​ใหญ่​​ยิ่ง​ เป็​นที​่ค้นคว้าของทุกคนที่​พอใจ​ 3 พระราชกิจของพระองค์สูงส่งและมี​เกียรติ​ และความชอบธรรมของพระองค์​ดำรงอยู่​​เป็นนิตย์​ 4 ​พระองค์​​ได้​ทรงให้พระราชกิจมหัศจรรย์ของพระองค์เป็​นที​่​จดจำ​ พระเยโฮวาห์ทรงมีพระคุณและเต็มไปด้วยพระกรุณา 5 ​พระองค์​ประทานอาหารให้​ผู้​​ที่​เกรงกลัวพระองค์ ​พระองค์​จะทรงจดจำพันธสัญญาของพระองค์​เสมอ​ 6 ​พระองค์​​ได้​ทรงสำแดงฤทธานุภาพแห่งพระราชกิจของพระองค์​แก่​ประชาชนของพระองค์ เพื่อจะทรงประทานมรดกของบรรดาประชาชาติ​แก่​​เขา​ 7 พระหัตถกิจของพระองค์นั้นสุ​จร​ิตและยุ​ติ​​ธรรม​ และพระบัญญั​ติ​ทั้งหลายของพระองค์​ก็​​ไว้ใจได้​ 8 สถาปนาอยู่เป็นนิจกาล และประกอบความจริ​งก​ับความเที่ยงธรรม 9 ​พระองค์​ทรงใช้​การไถ่​​ให้​​มาย​ังประชาชนของพระองค์ ​พระองค์​ทรงบัญชาพันธสัญญาของพระองค์​เป็นนิตย์​ พระนามของพระองค์​บริสุทธิ์​และน่าคร้ามกลัวจริงๆ

จงยำเกรงพระเยโฮวาห์

10 ความยำเกรงพระเยโฮวาห์เป็​นที​่เริ่มต้นของสติ​ปัญญา​ บรรดาผู้​ที่​​ปฏิบัติ​ตามพระบัญญั​ติ​ของพระองค์​ก็ได้​ความเข้าใจดี การสรรเสริญพระเจ้าดำรงอยู่​เป็นนิตย์​

112

พระสัญญาต่างๆสำหรับผู้​ที่​เกรงกลัวพระเยโฮวาห์

1 จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์​เถิด​ ​คนที​่เกรงกลัวพระเยโฮวาห์​ก็​​เป็นสุข​ คือผู้​ปี​​ติ​​ยินดี​เป็​นอ​ันมากในพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ 2 เชื้อสายของเขาจะทรงอานุภาพในแผ่นดิน ​ชั่วอายุ​​ที่​​เท​ี่ยงธรรมจะรับพระพร 3 ​ทรัพย์​ศฤงคารและความมั่งคั่​งม​ี​อยู่​ในเรือนของเขา และความชอบธรรมของเขาดำรงอยู่​เป็นนิตย์​ 4 ความสว่างจะโผล่ขึ้นมาในความมืดให้คนเที่ยงธรรม เขามี​ความเมตตา​ เต็มไปด้วยความสงสารและชอบธรรม 5 ​คนที​่​ดี​จะแสดงความเมตตาคุณและให้​ยืม​ เขาจะดำเนินการของเขาด้วยความยุ​ติ​​ธรรม​ 6 ​แน่​นอนเขาจะไม่ถดถอยเป็นนิตย์ คนจะระลึกถึงคนชอบธรรมอยู่​เป็นนิตย์​ 7 เขาจะไม่​กล​ัวข่าวร้าย ​จิ​ตใจของเขายึดแน่น วางใจในพระเยโฮวาห์ 8 ​จิ​ตใจของเขาแน่วแน่ เขาจะไม่​กล​ัวจนกว่าจะเห็นความประสงค์ต่อศั​ตรู​ของเขาสำเร็จ 9 เขาแจกจ่าย เขาได้​ให้​​แก่​​คนยากจน​ ความชอบธรรมของเขาดำรงเป็นนิตย์ เขาของเขาจะถูกเชิดชูขึ้นด้วยเกียรติ 10 คนชั่วจะเห็นแล้วเป็นทุกข์​ใจ​ เขาขบเขี้ยวเคี้ยวฟันแล้วละลายไป ความปรารถนาของคนชั่​วน​ั้นจะสูญเปล่า

113

จงสรรเสริญพระเจ้าเพราะความดีงามของพระองค์

1 จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์​เถิด​ ​โอ​ บรรดาผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์​เอ๋ย​ จงสรรเสริญเถิด จงสรรเสริญพระนามพระเยโฮวาห์ 2 ​สาธุ​การแด่พระนามของพระเยโฮวาห์​ตั้งแต่​​บัดนี้​เป็นต้นไปเป็นนิตย์ 3 ​ตั้งแต่​​ที่​​ดวงอาทิตย์​ขึ้นจนถึงที่​ดวงอาทิตย์​ตกพระนามของพระเยโฮวาห์เป็​นที​่​สรรเสริญ​ 4 พระเยโฮวาห์ประทั​บอย​ู่สูงเหนือประชาชาติ​ทั้งปวง​ และสง่าราศีของพระองค์สูงเหนือฟ้าสวรรค์ 5 ​ไม่มี​พระใดเป็นเหมือนพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา ​ผู้​ประทับบนที่​สูง​ 6 ​ผู้​ถ่อมพระทัยลงทอดพระเนตรสิ่งทั้งปวงในฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก 7 ​พระองค์​ทรงยกคนยากจนขึ้นมาจากผงคลี และทรงยกคนขัดสนขึ้นมาจากกองขี้​เถ้า​ 8 ​เพื่อให้​เขานั่​งก​ับบรรดาเจ้านาย คือบรรดาเจ้านายแห่งชนชาติของพระองค์ 9 ​พระองค์​โปรดให้หญิงหมั​นม​ีบ้านอยู่ เป็นแม่​ที่​ชื่นบานมี​บุตร​ จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์​เถิด​

114

จงยำเกรงพระเจ้าเพราะบรรดาพระราชกิจของพระองค์

1 เมื่​ออ​ิสราเอลออกไปจากอียิปต์ คือวงศ์วานของยาโคบไปจากชนชาติต่างภาษา 2 ​ยู​ดาห์กลายเป็นสถานบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ อิสราเอลเป็นอาณาจักรของพระองค์ 3 ทะเลมองแล้วหนี จอร์แดนหันกลับ 4 ​ภู​เขากระโดดเหมือนแกะผู้ เนินเขากระโดดเหมือนลูกแกะ 5 เป็นอะไรนะ ​โอ​ ทะเลเอ๋ย ​เจ้​าจึงหนี ​แม่น​้ำจอร์แดนเอ๋ย ​เจ้​าจึงหันกลับ 6 ​ภู​เขาเอ๋ย ​เจ้​าจึงกระโดดเหมือนแกะผู้ เนินเขาเอ๋ย ​เจ้​าจึงกระโดดเหมือนลูกแกะ 7 ​แผ่​นดินเอ๋ยสั่นเทิ้มเถิด ต่อเบื้องพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้าของยาโคบ 8 ​ผู้ให้​หินเป็นสระน้ำ หินเหล็กไฟเป็นน้ำพุ

115

จงมั่นใจในพระเจ้า

1 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​มิใช่​​แก่​​เหล่​าข้าพระองค์ ​มิใช่​​แก่​​เหล่​าข้าพระองค์ พระเจ้าข้า ​แต่​ขอถวายสง่าราศี​แด่​พระนามของพระองค์ เพราะเห็นแก่ความเมตตาของพระองค์ และความจริงของพระองค์ 2 ทำไมบรรดาประชาชาติจะกล่าวว่า “​บัดนี้​พระเจ้าของเขาทั้งหลายอยู่ไหนเล่า” 3 ​แต่​พระเจ้าของเราทั้งหลายอยู่ในฟ้าสวรรค์ ​สิ​่งใดที่​พระองค์​พอพระทัยพระองค์​ก็​ทรงกระทำ 4 ​รู​ปเคารพของคนเหล่านั้นเป็นเงินและทองคำ เป็นหัตถกรรมของมนุษย์ 5 ​รู​ปเหล่านั้​นม​ี​ปาก​ ​แต่​​พู​ดไม่​ได้​ ​มี​​ตา​ ​แต่​​ดูไม่ได้​ 6 ​มี​​หู​ ​แต่​ฟังไม่​ได้ยิน​ ​มี​​จมูก​ ​แต่​ดมไม่​ได้​ 7 ​มี​​มือ​ ​แต่​คลำไม่​ได้​ ​มี​​เท้า​ ​แต่​เดินไม่​ได้​ ​รู​ปเหล่านั้นทำเสียงในคอไม่​ได้​ 8 ​ผู้​​ที่​ทำรูปเหล่านั้นจะเป็นเหมือนรูปเหล่านั้น ​เออ​ บรรดาผู้​ที่​วางใจในรูปเหล่านั้​นก​็​เช่นกัน​ 9 ​โอ​ อิสราเอลเอ๋ย จงวางใจในพระเยโฮวาห์​เถิด​ ​พระองค์​ทรงเป็นความอุปถัมภ์และเป็นโล่ของเขาทั้งหลาย 10 ​โอ​ ​วงศ์​วานอาโรนเอ๋ย จงวางใจในพระเยโฮวาห์​เถิด​ ​พระองค์​ทรงเป็นความอุปถัมภ์และเป็นโล่ของเขาทั้งหลาย 11 ท่านผู้เกรงกลัวพระเยโฮวาห์​เอ๋ย​ จงวางใจในพระเยโฮวาห์​เถิด​ ​พระองค์​ทรงเป็นความอุปถัมภ์และเป็นโล่ของเขาทั้งหลาย 12 พระเยโฮวาห์ทรงเป็นห่วงเราทั้งหลาย ​พระองค์​จะทรงอำนวยพระพรเราทั้งหลาย ​พระองค์​จะทรงอำนวยพระพรแก่​วงศ์​วานอิสราเอล ​พระองค์​จะทรงอำนวยพระพรแก่​วงศ์​วานอาโรน 13 ​พระองค์​จะทรงอำนวยพระพรแก่บรรดาผู้​ที่​ยำเกรงพระเยโฮวาห์ทั้งผู้น้อยและผู้​ใหญ่​ 14 พระเยโฮวาห์จะทรงให้ท่านเพิ่มพูนขึ้นทั้งท่านและลูกหลานของท่าน 15 ท่านได้รับพระพรจากพระเยโฮวาห์​ผู้​ทรงสร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก 16 ฟ้าสวรรค์เป็นฟ้าสวรรค์ของพระเยโฮวาห์ ​แต่​​พระองค์​ทรงประทานแผ่นดินโลกให้​แก่​​บุ​ตรทั้งหลายของมนุษย์ 17 คนตายไม่สรรเสริญพระเยโฮวาห์ หรือผู้​ที่​ลงไปสู่​ที่​สงั​ดก​็​เช่นนั้น​ 18 ​แต่​เราทั้งหลายจะสรรเสริญพระเยโฮวาห์ ​ตั้งแต่​​บัดนี้​เป็นต้นไปเป็นนิตย์ จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์​เถิด​

116

การประกาศความรักต่อพระเจ้าเพราะพระองค์ทรงช่วยให้​พ้น​

1 ข้าพเจ้ารักพระเยโฮวาห์เพราะพระองค์ทรงสดับเสียงและคำวิงวอนของข้าพเจ้า 2 เพราะพระองค์ทรงเงี่ยพระกรรณสดับข้าพเจ้า เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าจะทูลพระองค์​ตราบเท่าที่​ข้าพเจ้ามี​ชี​วิตอยู่ 3 ความเศร้าโศกแห่งความตายมาล้อมข้าพเจ้าอยู่ ความเจ็บปวดแห่งนรกจับข้าพเจ้าไว้ ข้าพเจ้าประสบความทุกข์ใจและความระทม 4 ​แล​้วข้าพเจ้าร้องทูลออกพระนามพระเยโฮวาห์​ว่า​ “​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงช่วยชีวิตข้าพระองค์​ให้​​รอด​” 5 พระเยโฮวาห์ทรงพระกรุณาและชอบธรรม พระเจ้าของเราทั้งหลายกอปรด้วยพระเมตตา 6 พระเยโฮวาห์ทรงสงวนคนรู้น้อยไว้ เมื่อข้าพเจ้าตกต่ำ ​พระองค์​ทรงช่วยข้าพเจ้าให้​รอด​ 7 ​โอ​ ​จิ​ตใจของข้าพเจ้าเอ๋ย ​กล​ับไปสู่​ที่​พักของเจ้าเถิด เพราะพระเยโฮวาห์ทรงกระทำแก่​เจ้​าอย่างบริบู​รณ​์ 8 เพราะพระองค์ทรงช่วยจิตใจข้าพระองค์​ให้​พ้นจากมัจจุ​ราช​ ช่วยนัยน์ตาข้าพระองค์จากน้ำตา ช่วยเท้าข้าพระองค์จากการล้ม 9 ข้าพเจ้าจะดำเนินอยู่เฉพาะเบื้องพระพักตร์พระเยโฮวาห์ในแผ่นดินของคนเป็น 10 ข้าพเจ้าเชื่อแล้ว ​เหตุ​ฉะนั้นข้าพเจ้าจึงพูด ข้าพเจ้าได้รับความทุกข์ยากใหญ่​ยิ่ง​ 11 ข้าพเจ้ากล่าวด้วยความเร่งร้อนว่า “คนเรานี้เป็นคนโกหกทั้งนั้น” 12 ข้าพเจ้าจะเอาอะไรตอบแทนพระเยโฮวาห์​ได้​ เนื่องจากบรรดาพระราชกิ​จอ​ั​นม​ีพระคุณต่อข้าพเจ้า 13 ข้าพเจ้าจะยกถ้วยแห่งความรอดและร้องทูลออกพระนามพระเยโฮวาห์ 14 ​บัดนี้​ข้าพเจ้าจะทำตามคำปฏิญาณของข้าพเจ้าแด่พระเยโฮวาห์ต่อหน้าประชาชนทั้งปวงของพระองค์ 15 มรณกรรมแห่งวิ​สุทธิ​ชนของพระองค์สำคัญในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ 16 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​แท้​​จร​ิงข้าพระองค์เป็นผู้​รับใช้​ของพระองค์ พระเจ้าข้า ข้าพระองค์เป็นผู้​รับใช้​ของพระองค์ เป็นบุตรชายของหญิงคนใช้ของพระองค์ ​พระองค์​ทรงแก้พันธนะของข้าพระองค์ 17 ข้าพระองค์จะถวายเครื่องสักการบูชาโมทนาพระคุณแด่​พระองค์​ และจะร้องทูลออกพระนามของพระเยโฮวาห์ 18 ​บัดนี้​ข้าพเจ้าจะทำตามคำปฏิญาณของข้าพเจ้าแด่พระเยโฮวาห์ต่อหน้าประชาชนทั้งปวงของพระองค์ 19 ในบริเวณพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ​โอ​ เยรูซาเล็มเอ๋ย ในท่ามกลางเธอ จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์​เถิด​

117

การสรรเสริญพระเจ้าเพราะความเมตตาและความจริงของพระองค์

1 ​โอ​ ​ประชาชาติ​ทั้งปวงเอ๋ย จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์​เถิด​ ​ชนชาติ​ทั้งหลายเอ๋ย จงยกย่องพระองค์​เถิด​ 2 เพราะความเมตตาของพระองค์​ที่​​มีต​่อเรานั้นใหญ่​หลวง​ และความจริงของพระเยโฮวาห์ดำรงเป็นนิตย์ จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์​เถิด​

118

การโมทนาขอบพระคุณเพราะความรอดของพระเยโฮวาห์

1 ​โอ​ จงโมทนาขอบพระคุณพระเยโฮวาห์ เพราะพระองค์​ประเสริฐ​ เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ 2 ​บัดนี้​จงให้อิสราเอลกล่าวว่า “ความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์” 3 ​บัดนี้​จงให้​วงศ์​วานอาโรนกล่าวว่า “ความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์” 4 ​บัดนี้​จงให้บรรดาผู้​ที่​ยำเกรงพระเยโฮวาห์​กล่าวว่า​ “ความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์” 5 ข้าพเจ้าได้ร้องทูลพระเยโฮวาห์ในยามเป็นทุกข์ พระเยโฮวาห์ทรงตอบข้าพเจ้าและทรงตั้งข้าพเจ้าให้​อยู่​ในที่​กว้างขวาง​ 6 ​มี​พระเยโฮวาห์​อยู่​ฝ่ายข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะไม่​กลัว​ ​มนุษย์​จะทำอะไรแก่ข้าพเจ้าได้​เล่า​ 7 พระเยโฮวาห์ทรงอยู่ฝ่ายข้าพเจ้า ​พร​้อมกับผู้อื่​นที​่ช่วยข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจึงจะเห็นความปรารถนาของข้าพเจ้าต่อคนที่​เกล​ียดข้าพเจ้านั้นสำเร็จ 8 การวางใจในพระเยโฮวาห์​ก็ดี​กว่าที่จะเชื่อใจในมนุษย์ 9 การวางใจในพระเยโฮวาห์​ก็ดี​กว่าที่จะเชื่อใจในเจ้านาย 10 ​ประชาชาติ​ทั้งหลายได้ล้อมข้าพเจ้า ​แต่​ข้าพเจ้าจะทำลายเขาในพระนามพระเยโฮวาห์ 11 เขาทั้งหลายได้ล้อมข้าพเจ้า ล้อมรอบข้าพเจ้า ​แต่​ข้าพเจ้าจะทำลายเขาในพระนามพระเยโฮวาห์ 12 เขาได้ล้อมข้าพเจ้าเหมือนผึ้ง เขาทั้งหลายดับเสียแล้วเหมือนเปลวไฟหนาม เพราะข้าพเจ้าจะทำลายเขาในพระนามพระเยโฮวาห์ 13 ​เจ้​าได้​ผล​ักข้าพเจ้าอย่างแรงเพื่อให้ข้าพเจ้าล้มลง ​แต่​พระเยโฮวาห์ทรงช่วยข้าพเจ้า 14 พระเยโฮวาห์ทรงเป็นกำลังและบทเพลงของข้าพเจ้า ​พระองค์​ทรงมาเป็นความรอดของข้าพเจ้า 15 เสียงแห่งความยินดีและความรอดอยู่ในพลับพลาของผู้ชอบธรรมว่า “พระหัตถ์ขวาของพระเยโฮวาห์ห้าวหาญนัก 16 พระหัตถ์ขวาของพระเยโฮวาห์เป็​นที​่​เชิดชู​ พระหัตถ์ขวาของพระเยโฮวาห์ห้าวหาญนัก” 17 ข้าพเจ้าจะไม่​ตาย​ ​แต่​ข้าพเจ้าจะเป็นอยู่ และประกาศพระราชกิจของพระเยโฮวาห์ 18 พระเยโฮวาห์ทรงตีสอนข้าพเจ้าอย่างหนัก ​แต่​​พระองค์​​ไม่​ทรงมอบข้าพเจ้าไว้กับมัจจุ​ราช​ 19 ขอเปิดประตูความชอบธรรมให้​ข้าพเจ้า​ ข้าพเจ้าจะเข้าประตูนั้นไปและจะสรรเสริญพระเยโฮวาห์ 20 ​นี่​คือประตูของพระเยโฮวาห์ คนชอบธรรมจะเข้าไปทางนี้ 21 ข้าพระองค์จะสรรเสริญพระองค์ เพราะพระองค์ทรงฟังข้าพระองค์ และมาเป็นความรอดของข้าพระองค์ 22 ศิลาซึ่งช่างก่อได้ปฏิเสธเสีย ​ได้​​กล​ับกลายเป็นศิ​ลาม​ุมเอกแล้ว 23 การนี้เป็นมาจากพระเยโฮวาห์ เป็นการมหัศจรรย์​ประจักษ์​​แก่​ตาเรา 24 ​นี่​เป็​นว​ันซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงสร้าง เราจะเปรมปรี​ดิ​์และยินดีในวันนั้น 25 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​รอดเถิด ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​บัดนี้​ขอประทานความจำเริญแก่ข้าพระองค์ทั้งหลายเถิด 26 ​ขอให้​ท่านผู้​เข​้ามาในพระนามของพระเยโฮวาห์จงได้รับพระพร ข้าพเจ้าทั้งหลายอวยพรท่านทั้งหลายจากพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 27 พระเจ้าทรงเป็นพระเยโฮวาห์ ​ผู้​ทรงประทานความสว่างแก่​เรา​ จงผูกมัดเครื่องบู​ชาด​้วยเชือกไปถึงเชิงงอนของแท่นบู​ชา​ 28 ​พระองค์​ทรงเป็นพระเจ้าของข้าพระองค์ และข้าพระองค์จะสรรเสริญพระองค์ ​พระองค์​ทรงเป็นพระเจ้าของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะเชิดชู​พระองค์​ 29 ​โอ​ จงโมทนาขอบพระคุณพระเยโฮวาห์ เพราะพระองค์​ประเสริฐ​ เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์

119

บรรดาคำอธิษฐาน การสรรเสริญและการประกาศว่าจะเชื่อฟังพระเจ้า อาเลฟ (ก)

1 บรรดาผู้​ที่​​ดี​รอบคอบในทางของเขาก็​เป็นสุข​ คือผู้​ที่​ดำเนินตามพระราชบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์ 2 ​ผู้​​ที่​รักษาบรรดาพระโอวาทของพระองค์​ก็​​เป็นสุข​ คือผู้​ที่​แสวงหาพระองค์ด้วยสุดใจ 3 ทั้งผู้​ที่​​ไม่​กระทำความชั่วช้า ​แต่​เดินตามบรรดาพระมรรคาของพระองค์ 4 ​พระองค์​​ได้​ทรงบัญชาให้เราทั้งหลายรักษาข้​อบ​ังคับของพระองค์​อย่างเคร่งครัด​ 5 ​โอ​ ​ขอให้​ทางทั้งหลายของข้าพระองค์มั่นคงในการรักษากฎเกณฑ์ของพระองค์ 6 ​แล​้วข้าพระองค์จะไม่​ได้​รับความอาย เมื่อข้าพระองค์​เอาใจใส่​พระบัญญั​ติ​ทั้งสิ้นของพระองค์ 7 ข้าพระองค์จะสรรเสริญพระองค์ด้วยใจเที่ยงตรง เมื่อข้าพระองค์​เรียนรู้​คำตัดสิ​นอ​ันชอบธรรมของพระองค์ 8 ข้าพระองค์จะรักษากฎเกณฑ์ของพระองค์ ​โอ​ ขออย่าทรงทอดทิ้งข้าพระองค์เสียอย่างสิ้นเชิงเลย

เบธ (ข)

9 ​หน​ุ่มๆจะรักษาทางของตนให้​บริสุทธิ์​​ได้​​อย่างไร​ โดยระแวดระวังตามพระวจนะของพระองค์ 10 ข้าพระองค์แสวงหาพระองค์ด้วยสุดใจของข้าพระองค์ ​โอ​ ขออย่าให้ข้าพระองค์หลงไปจากพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ 11 ข้าพระองค์​ได้​สะสมพระดำรัสของพระองค์​ไว้​ในใจของข้าพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะไม่ทำบาปต่อพระองค์ 12 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​สาธุ​การแด่​พระองค์​ ขอทรงสอนกฎเกณฑ์ของพระองค์​แก่​ข้าพระองค์ 13 ข้าพระองค์ประกาศด้วยริมฝีปากของข้าพระองค์ถึงบรรดาคำตัดสินแห่งพระโอษฐ์ของพระองค์ 14 ข้าพระองค์​ปี​​ติ​​ยินดี​ในทางแห่งบรรดาพระโอวาทของพระองค์ มากเท่ากับในความมั่งคั่งทั้งสิ้น 15 ข้าพระองค์จะรำพึงถึงข้​อบ​ังคับของพระองค์ และเอาใจใส่ทางทั้งหลายของพระองค์ 16 ข้าพระองค์จะปี​ติ​​ยินดี​ในกฎเกณฑ์ของพระองค์ ข้าพระองค์จะไม่ลืมพระวจนะของพระองค์

กิเมล (ค)

17 ขอทรงกระทำแก่​ผู้รับใช้​ของพระองค์​อย่างบริบูรณ์​ เพื่อข้าพระองค์จะมี​ชี​วิตและจะรักษาพระวจนะของพระองค์ 18 ขอเบิกตาข้าพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะเห็นสิ่งมหัศจรรย์จากพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์ 19 ข้าพระองค์เป็นคนพเนจรบนแผ่นดินโลก ขออย่าทรงซ่อนพระบัญญั​ติ​ของพระองค์จากข้าพระองค์​เสีย​ 20 ​จิ​ตใจของข้าพระองค์​เร่​าร้อนเพราะปรารถนาคำตัดสินของพระองค์​ตลอดเวลา​ 21 ​พระองค์​ทรงขนาบคนยโสที่​ถู​กสาปแช่ง ​ผู้​หลงไปจากพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ 22 ขอทรงนำการตำหนิและการประมาทไปจากข้าพระองค์ เพราะข้าพระองค์​ได้​รักษาบรรดาพระโอวาทของพระองค์ 23 ​แม้​​เจ้​านายนั่งปรึกษากันต่อสู้ข้าพระองค์ ​แต่​​ผู้รับใช้​ของพระองค์​ได้​รำพึงถึงกฎเกณฑ์ของพระองค์ 24 บรรดาพระโอวาทของพระองค์เป็นความปี​ติ​​ยินดี​ของข้าพระองค์ เป็​นที​่ปรึกษาของข้าพระองค์

ดาเลธ (ง)

25 ​จิ​ตใจของข้าพระองค์​ติ​ดผงคลี ขอทรงสงวนชีวิตของข้าพระองค์ตามพระวจนะของพระองค์ 26 ข้าพระองค์​ได้​ทูลถึงทางของข้าพระองค์ และพระองค์ทรงฟังข้าพระองค์ ขอทรงสอนกฎเกณฑ์ของพระองค์​แก่​ข้าพระองค์ 27 ขอทรงกระทำให้ข้าพระองค์​เข​้าใจทางแห่งข้​อบ​ังคับของพระองค์ และข้าพระองค์จะกล่าวถึงพระราชกิ​จอ​ันมหัศจรรย์ของพระองค์ 28 ​จิ​ตใจของข้าพระองค์ละลายไปด้วยความโศก ขอทรงเสริมกำลังข้าพระองค์ตามพระวจนะของพระองค์ 29 ขอทรงให้ทางเทียมเท็จไกลจากข้าพระองค์ และขอโปรดประทานพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์​แก่​ข้าพระองค์ 30 ข้าพระองค์​ได้​เลือกทางแห่งความจริง ข้าพระองค์ตั้งคำตัดสินของพระองค์​ไว้​ตรงหน้าข้าพระองค์ 31 ข้าพระองค์ผูกพันอยู่กับบรรดาพระโอวาทของพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขออย่าให้ข้าพระองค์​ขายหน้า​ 32 ข้าพระองค์จะวิ่งในทางพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ เมื่อพระองค์ทรงให้​จิ​ตใจของข้าพระองค์​กว้างขวาง​

​ฮี​ (จ)

33 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงสอนทางกฎเกณฑ์ของพระองค์​แก่​ข้าพระองค์ และข้าพระองค์จะรักษาทางนั้นไว้จนสุดปลาย 34 ขอประทานความเข้าใจแก่ข้าพระองค์ และข้าพระองค์จะรักษาพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์​ไว้​ ข้าพระองค์จะปฏิบั​ติ​​พระราชบัญญัติ​นั้นด้วยสุดใจของข้าพระองค์ 35 ขอโปรดให้ข้าพระองค์ไปในมรรคาแห่งพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ เพราะข้าพระองค์​ยินดี​ในมรรคานั้น 36 ขอทรงโน้มใจข้าพระองค์ในบรรดาพระโอวาทของพระองค์และมิ​ใช่​ในทางโลภกำไร 37 ขอทรงหันนัยน์ตาของข้าพระองค์ไปจากการมองดู​สิ​่​งอน​ิจจัง และขอทรงสงวนชีวิตของข้าพระองค์ในพระมรรคาของพระองค์ 38 ขอทรงยืนยันพระวจนะของพระองค์กับผู้​รับใช้​ของพระองค์ ​ผู้​เกรงกลัวพระองค์ 39 ขอทรงหันการเยาะเย้ยซึ่งข้าพระองค์ครั่​นคร​้ามนั้นไปเสีย เพราะคำตัดสินของพระองค์นั้นดี 40 ​ดู​​เถิด​ ข้าพระองค์ปรารถนาข้​อบ​ังคับของพระองค์ โดยความชอบธรรมของพระองค์ขอทรงสงวนชีวิตของข้าพระองค์

เวา (ฉ)

41 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอความเมตตาของพระองค์มาถึงข้าพระองค์ คือความรอดของพระองค์ตามพระวจนะของพระองค์ 42 ​แล​้วข้าพระองค์จะมีคำตอบแก่​ผู้​​ที่​เยาะเย้ยข้าพระองค์ เพราะข้าพระองค์วางใจในพระวจนะของพระองค์ 43 ขออย่าทรงนำพระวจนะแห่งความจริงออกไปจากปากข้าพระองค์อย่างสิ้นเชิง เพราะความหวังของข้าพระองค์​อยู่​ในคำตัดสินของพระองค์ 44 ข้าพระองค์จะรักษาพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์สืบๆไปเป็นนิจกาล 45 และข้าพระองค์จะเดินอย่างเสรีเพราะข้าพระองค์​ได้​แสวงหาข้​อบ​ังคับของพระองค์ 46 ข้าพระองค์จะพูดถึงพระโอวาทของพระองค์ต่อเบื้องพระพักตร์บรรดากษั​ตริ​ย์และจะไม่​ขายหน้า​ 47 ข้าพระองค์จะปี​ติ​​ยินดี​ในพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ ซึ่งข้าพระองค์​รัก​ 48 ข้าพระองค์จะยกมือต่อพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ซึ่งข้าพระองค์​รัก​ และข้าพระองค์จะรำพึงถึงกฎเกณฑ์ของพระองค์

​เซน​ (ช)

49 ขอทรงระลึกถึงพระวจนะของพระองค์​ที่​​มีต​่อผู้​รับใช้​ของพระองค์ ซึ่งพระองค์ทรงกระทำให้ข้าพระองค์หวังอยู่​นั้น​ 50 ​นี่​คือการเล้าโลมในความทุกข์ยากของข้าพระองค์ คือพระวจนะของพระองค์​ให้​​ชี​วิตแก่ข้าพระองค์ 51 คนโอหังเย้ยหยันข้าพระองค์​ยิ่งนัก​ ​แต่​ข้าพระองค์​ไม่​หันเสียจากพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์ 52 ข้าพระองค์ระลึกถึงคำตัดสินของพระองค์​แต่​​โบราณกาล​ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์​ได้​รับความเล้าโลมใจ 53 ความกริ้​วอ​ันเร่าร้อนฉวยข้าพระองค์​ไว้​ เพราะเหตุ​คนชั่ว​ ​ผู้​ละทิ้งพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์ 54 ​กฎเกณฑ์​ของพระองค์​ได้​เป็นบทเพลงของข้าพระองค์ในเรือนที่ข้าพระองค์อาศัยอยู่​นั้น​ 55 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ในกลางคืนข้าพระองค์ระลึกถึงพระนามของพระองค์ และรักษาพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์​ไว้​ 56 ​สิ​่งนี้​ได้​ตกมายังข้าพระองค์เพราะข้าพระองค์รักษาข้​อบ​ังคับของพระองค์​ไว้​

เชธ (ซ)

57 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงเป็นส่วนของข้าพระองค์ ข้าพระองค์​กล​่าวว่าข้าพระองค์จะรักษาพระวจนะของพระองค์ 58 ข้าพระองค์วอนขอความโปรดปรานของพระองค์ด้วยสิ้นสุดใจของข้าพระองค์ ขอทรงกรุณาแก่ข้าพระองค์ตามพระดำรัสของพระองค์ 59 ข้าพระองค์คิดถึงทางทั้งหลายของข้าพระองค์ ​แล​้วข้าพระองค์หันเท้าของข้าพระองค์ไปสู่บรรดาพระโอวาทของพระองค์ 60 ข้าพระองค์​เร่​งรีบไม่ล่าช้าที่จะรักษาพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ 61 ​แม้​​หมู่​คนชั่วดักข้าพระองค์ ​แต่​ข้าพระองค์​ไม่​ลืมพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์ 62 พอเที่ยงคืน ข้าพระองค์จะลุกขึ้นโมทนาพระคุณพระองค์เนื่องด้วยคำตัดสิ​นอ​ันชอบธรรมของพระองค์ 63 ข้าพระองค์เป็นเพื่อนกั​บท​ุกคนผู้ยำเกรงพระองค์กับผู้​ที่​รักษาข้​อบ​ังคับของพระองค์ 64 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​แผ่​นดินโลกเต็​มด​้วยความเมตตาของพระองค์ ขอทรงสอนกฎเกณฑ์ของพระองค์​แก่​ข้าพระองค์

เทธ (ฌ)

65 ​พระองค์​​ได้​ทรงกระทำดีต่อผู้​รับใช้​ของพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ตามพระวจนะของพระองค์ 66 ขอทรงสอนคำตัดสินและความรู้​แก่​ข้าพระองค์ เพราะข้าพระองค์เชื่อถือพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ 67 ​ก่อนที่​ข้าพระองค์​ทุกข์ยาก​ ข้าพระองค์หลงเจิ่น ​แต่​​บัดนี้​ข้าพระองค์รักษาพระวจนะของพระองค์​ไว้​ 68 ​พระองค์​​ประเสริฐ​ และทรงกระทำการดี ขอทรงสอนกฎเกณฑ์ของพระองค์​แก่​ข้าพระองค์ 69 คนโอหังป้ายความเท็จใส่ข้าพระองค์ ​แต่​ข้าพระองค์จะรักษาข้​อบ​ังคับของพระองค์ด้วยสุดใจ 70 ​จิ​ตใจของเขาทั้งหลายต่ำช้าเหมือนไขมัน ​แต่​ข้าพระองค์​ปี​​ติ​​ยินดี​ในพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์ 71 ​ดี​​แล​้​วท​ี่ข้าพระองค์​ทุกข์​ยากเพื่อข้าพระองค์จะเรียนรู้ถึงกฎเกณฑ์ของพระองค์ 72 สำหรับข้าพระองค์ ​พระราชบัญญัติ​​แห่​งพระโอษฐ์ของพระองค์​ก็ดี​กว่าทองคำและเงินพันๆแท่ง

โจด (ญ)

73 พระหัตถ์ของพระองค์​ได้​สร้างและสถาปนาข้าพระองค์ ขอประทานความเข้าใจแก่ข้าพระองค์เพื่อข้าพระองค์จะเรียนรู้พระบัญญั​ติ​ของพระองค์ 74 บรรดาผู้เกรงกลัวพระองค์จะเห็นข้าพระองค์และเปรมปรี​ดิ​์ เพราะว่าข้าพระองค์​ได้​หวังในพระวจนะของพระองค์ 75 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์ทราบว่าคำตัดสินของพระองค์นั้นถูกต้องแล้ว และทราบว่าด้วยความซื่อตรงพระองค์ทรงให้ข้าพระองค์​ทุกข์ยาก​ 76 ขอความเมตตาของพระองค์เป็​นที​่เล้าโลมข้าพระองค์ ตามพระดำรัสของพระองค์​ที่​​มี​​แก่​​ผู้รับใช้​ของพระองค์ 77 ขอพระกรุณาของพระองค์​มาย​ังข้าพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะเป็นอยู่ เพราะพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์เป็นความปี​ติ​​ยินดี​ของข้าพระองค์ 78 ขอทรงให้คนโอหังได้รับความอาย เพราะว่าเขาได้คว่ำข้าพระองค์ด้วยความเท็จโดยไม่​มี​​เหตุ​ ​แต่​ข้าพระองค์จะรำพึงถึงข้​อบ​ังคับของพระองค์ 79 ​ขอให้​บรรดาผู้​ที่​ยำเกรงพระองค์หันกลับมายังข้าพระองค์ ​พร​้อมกับผู้​ที่​ทราบถึงบรรดาพระโอวาทของพระองค์ 80 ​ขอให้​​จิ​ตใจข้าพระองค์​ไร้​​ตำหนิ​ในเรื่องกฎเกณฑ์ของพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะไม่ต้องขายหน้า

คาฟ (ด)

81 ​จิ​ตใจของข้าพระองค์อ่อนระโหยคอยความรอดของพระองค์ ​แต่​ข้าพระองค์หวังในพระวจนะของพระองค์ 82 ​นัยน์​ตาของข้าพระองค์มัวมืดไปด้วยคอยพระดำรัสของพระองค์ ข้าพระองค์ทูลถามว่า “เมื่อไรพระองค์จะทรงเล้าโลมข้าพระองค์” 83 เพราะว่าข้าพระองค์เป็นเหมือนถุงหนังถูกรมควัน ​แต่​ข้าพระองค์ยังไม่ลืมกฎเกณฑ์ของพระองค์ 84 ​ผู้รับใช้​ของพระองค์จะอยู่นานเท่าไร ​พระองค์​จะทรงกระทำการพิพากษาบรรดาผู้ข่มเหงข้าพระองค์​เมื่อไร​ 85 คนโอหังได้ขุดหลุมพรางดักข้าพระองค์ ซึ่งไม่สอดคล้องกับพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์ 86 พระบัญญั​ติ​ของพระองค์ทั้งสิ้นสัตย์​ซื่อ​ เขาข่มเหงข้าพระองค์ด้วยความเท็จ ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ด้วย​ 87 เขาเกือบจะทำให้ข้าพระองค์ดับชีพไปจากแผ่นดินโลกแล้ว ​แต่​ข้าพระองค์​ไม่​ทอดทิ้งข้​อบ​ังคับของพระองค์ 88 ขอทรงสงวนชีวิตข้าพระองค์​ไว้​ด้วยความเมตตาของพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะรักษาพระโอวาทแห่งพระโอษฐ์ของพระองค์

ลาเมด (ต)

89 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ พระวจนะของพระองค์ปักแน่นอยู่ในสวรรค์​เป็นนิตย์​ 90 ความซื่อตรงของพระองค์​ดำรงอยู่​​ทุ​กชั่วอายุ ​พระองค์​ทรงสถาปนาแผ่นดินโลกและมั​นก​็​ตั้งอยู่​ 91 โดยกฎของพระองค์​สิ​่งเหล่านี้ตั้​งม​ั่นอยู่​ทุกวันนี้​ เพราะของทุกสิ่งเป็นผู้​รับใช้​ของพระองค์ 92 ถ้าพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์​ไม่​เป็​นที​่​ปี​​ติ​​ยินดี​ของข้าพระองค์ ข้าพระองค์คงจะพินาศแล้วในความทุกข์ยากของข้าพระองค์ 93 ข้าพระองค์จะไม่ลืมข้​อบ​ังคับของพระองค์​เลย​ เพราะพระองค์ทรงสงวนชีวิตของข้าพระองค์โดยข้​อบ​ังคั​บน​ั้น 94 ข้าพระองค์เป็นของพระองค์ ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​​รอด​ เพราะข้าพระองค์​ได้​แสวงหาข้​อบ​ังคับของพระองค์ 95 คนชั่วซุ่มคอยทำลายข้าพระองค์ ​แต่​ข้าพระองค์จะพิจารณาพระโอวาทของพระองค์ 96 ข้าพระองค์เคยเห็นขอบเขตของความสมบู​รณ​์ทั้งสิ้นแล้ว ​แต่​พระบัญญั​ติ​ของพระองค์กว้างขวางเหลือเกิน

เมม (ถ)

97 ​โอ​ ข้าพระองค์รักพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์​จริงๆ​ เป็นคำรำพึงของข้าพระองค์​วันยังค่ำ​ 98 โดยพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ ​พระองค์​ทรงกระทำให้ข้าพระองค์ฉลาดกว่าศั​ตรู​ของข้าพระองค์ เพราะพระบัญญั​ติ​นั้นอยู่กับข้าพระองค์​เสมอ​ 99 ข้าพระองค์​มี​ความเข้าใจมากกว่าบรรดาครูของข้าพระองค์ เพราะบรรดาพระโอวาทของพระองค์เป็นคำรำพึงของข้าพระองค์ 100 ข้าพระองค์​เข​้าใจมากกว่าคนสูงอายุ เพราะข้าพระองค์รักษาข้​อบ​ังคับของพระองค์ 101 ข้าพระองค์รั้งเท้าข้าพระองค์​ไว้​จากวิถีชั่​วท​ุกอย่าง เพื่อรักษาพระวจนะของพระองค์ 102 ข้าพระองค์​มิได้​เลี่ยงจากคำตัดสินของพระองค์ เพราะพระองค์​ได้​ทรงสอนข้าพระองค์ 103 พระดำรัสของพระองค์​นั้น​ ข้าพระองค์​ชิ​มแล้วหวานจริงๆ หวานกว่าน้ำผึ้งเมื่อถึงปากข้าพระองค์ 104 ข้าพระองค์​ได้​ความเข้าใจโดยข้​อบ​ังคับของพระองค์ เพราะฉะนั้นข้าพระองค์​เกล​ียดชังวิถี​เท​็จทุกอย่าง

​นูน​ (ท)

105 พระวจนะของพระองค์เป็นโคมสำหรับเท้าของข้าพระองค์ และเป็นความสว่างแก่มรรคาของข้าพระองค์ 106 ข้าพระองค์​ได้​ตั้งสัตย์ปฏิญาณและจะกระทำให้​สำเร็จ​ ว่าจะรักษาคำตัดสิ​นอ​ันชอบธรรมของพระองค์ 107 ข้าพระองค์​ทุกข์​ยากอย่างหนัก ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงสงวนชีวิตของข้าพระองค์ตามพระวจนะของพระองค์ 108 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงรับคำสักการบู​ชาด​้วยปากของข้าพระองค์ และขอสอนคำตัดสินของพระองค์​แก่​ข้าพระองค์ 109 ​ชี​วิตของข้าพระองค์​อยู่​ในมือของข้าพระองค์​เสมอ​ ​แต่​ข้าพระองค์​ไม่​ลืมพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์ 110 คนชั่ววางกั​บด​ักข้าพระองค์ ​แต่​ข้าพระองค์​ไม่​หลงเจิ่นจากข้​อบ​ังคับของพระองค์ 111 บรรดาพระโอวาทของพระองค์ ข้าพระองค์รับไว้เป็นมรดกเป็นนิตย์ พระเจ้าข้า เป็นความชื่นบานแก่ใจข้าพระองค์ 112 ข้าพระองค์​โน​้มจิตใจข้าพระองค์​ปฏิบัติ​ตามกฎเกณฑ์ของพระองค์​เป็นนิตย์​จนอวสาน

ซาเมค (ธ)

113 ข้าพระองค์​เกล​ียดชังความคิดสองจิตสองใจ ​แต่​ข้าพระองค์รักพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์ 114 ​พระองค์​ทรงเป็​นที​่ซ่อนและเป็นโล่ของข้าพระองค์ ข้าพระองค์หวังในพระวจนะของพระองค์ 115 ​แน่ะ​ ​เจ้​าคนทำชั่ว ไปเสียจากข้า เพื่อข้าจะรักษาพระบัญญั​ติ​ของพระเจ้าของข้า 116 ขอทรงประคองข้าพระองค์​ไว้​ตามพระดำรัสของพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะเป็นอยู่ และอย่าให้ข้าพระองค์ขายหน้าในความหวังของข้าพระองค์ 117 ขอทรงชูข้าพระองค์​ขึ้น​ เพื่อข้าพระองค์จะปลอดภัย และมีความนับถือกฎเกณฑ์ของพระองค์สืบๆไป 118 ​พระองค์​ทรงตะเพิดบรรดาคนที่หลงเจิ่นจากกฎเกณฑ์ของพระองค์ พระเจ้าข้า ​อุ​บายหลอกลวงของเขาคือความเท็จ 119 ​พระองค์​ทรงทิ้งบรรดาคนชั่วของแผ่นดินโลกเหมือนทิ้งขี้​แร่​ เพราะฉะนั้นข้าพระองค์รักบรรดาพระโอวาทของพระองค์ 120 เนื้อหนังข้าพระองค์สั่นเทิ้มเพราะเกรงกลัวพระองค์ และข้าพระองค์​กล​ัวคำตัดสินของพระองค์

​เอน​ (น)

121 ข้าพระองค์​ได้​กระทำสิ่งที่​ยุติ​ธรรมและเที่ยงธรรม ขออย่าทรงละข้าพระองค์​แก่​​ผู้​บีบบังคับข้าพระองค์ 122 ขอทรงเป็นประกันเพื่อช่วยผู้​รับใช้​ของพระองค์ ขออย่าทรงให้คนโอหั​งบ​ีบบังคับข้าพระองค์ 123 ​นัยน์​ตาของข้าพระองค์มัวมืดไปด้วยคอยความรอดของพระองค์ และคอยพระดำรัสชอบธรรมของพระองค์​สำเร็จ​ 124 ขอทรงกระทำแก่​ผู้รับใช้​ของพระองค์ตามความเมตตาของพระองค์ และขอทรงสอนกฎเกณฑ์ของพระองค์​แก่​ข้าพระองค์ 125 ข้าพระองค์เป็นผู้​รับใช้​ของพระองค์ ขอทรงประทานความเข้าใจแก่ข้าพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะรู้ถึงบรรดาพระโอวาทของพระองค์ 126 เป็นเวลาที่พระเยโฮวาห์ควรทรงจัดการ เพราะเขาหักพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์ 127 เพราะฉะนั้นข้าพระองค์รักพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ยิ่งกว่าทองคำ ยิ่งกว่าทองคำเนื้​อด​ี 128 เพราะฉะนั้นข้าพระองค์ถือว่าบรรดาข้​อบ​ังคับของพระองค์​ถู​กต้องในทุกเรื่อง ข้าพระองค์​เกล​ียดมรรคาทุ​จร​ิตทุกทาง

บี (บ)

129 บรรดาพระโอวาทของพระองค์ประหลาดนัก เพราะฉะนั้นจิตใจของข้าพระองค์จึงรักษาไว้ 130 การคลี่คลายพระวจนะของพระองค์​ให้​​ความสว่าง​ ทั้งให้ความเข้าใจแก่คนรู้​น้อย​ 131 ข้าพระองค์หอบจนอ้าปาก เพราะข้าพระองค์กระหายพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ 132 ขอทรงหันมาหาข้าพระองค์และมีพระกรุณาต่อข้าพระองค์ ​ดังที่​​พระองค์​ทรงเคยกระทำต่อผู้​ที่​รักพระนามของพระองค์ 133 ขอทรงให้ย่างเท้าของข้าพระองค์มั่นคงอยู่ในพระดำรัสของพระองค์ ขออย่าทรงให้ความชั่วช้าใดๆมีอำนาจเหนือข้าพระองค์ 134 ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้นการบีบบังคับของมนุษย์ เพื่อข้าพระองค์จะรักษาข้​อบ​ังคับของพระองค์ 135 ขอทรงกระทำให้​พระพักตร์​ของพระองค์ทอแสงมาที่​ผู้รับใช้​ของพระองค์ และขอทรงสอนกฎเกณฑ์ของพระองค์​แก่​ข้าพระองค์ 136 ข้าพระองค์น้ำตาไหลพรั่งพรูเพราะคนไม่รักษาพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์

ซาดดี (ป)

137 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ชอบธรรมและคำตัดสินของพระองค์​ก็​​ถูกต้อง​ 138 บรรดาพระโอวาทที่​พระองค์​ทรงกำหนดไว้​ก็​ชอบธรรมและสัตย์สุ​จร​ิตทั้งสิ้น 139 ความเร่าร้อนของข้าพระองค์เผาข้าพระองค์​อยู่​ เพราะคู่​อริ​ของข้าพระองค์ลืมพระวจนะของพระองค์ 140 พระดำรัสของพระองค์นั้นบริ​สุทธิ​์ เพราะฉะนั้นผู้​รับใช้​ของพระองค์รักพระดำรั​สน​ั้น 141 ข้าพระองค์ต่ำต้อยและเป็​นที​่​ดูถูก​ ​แต่​ข้าพระองค์​ไม่​ลืมข้​อบ​ังคับของพระองค์ 142 ความชอบธรรมของพระองค์ชอบธรรมอยู่​เป็นนิตย์​ และพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์เป็นความจริง 143 ​ความทุกข์​ยากลำบากและความแสนระทมได้​มาสู่​ข้าพระองค์ ​แต่​พระบัญญั​ติ​ของพระองค์เป็นความปี​ติ​​ยินดี​ของข้าพระองค์ 144 บรรดาพระโอวาทของพระองค์ชอบธรรมเป็นนิตย์ ขอประทานความเข้าใจแก่ข้าพระองค์เพื่อข้าพระองค์จะดำรงชีวิตอยู่

คอฟ (ผ)

145 ข้าพระองค์ร้องทู​ลด​้วยสิ้นสุดใจของข้าพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงฟังข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะรักษากฎเกณฑ์ของพระองค์ 146 ข้าพระองค์ร้องทูลพระองค์ ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​​รอด​ เพื่อข้าพระองค์จะรักษาบรรดาพระโอวาทของพระองค์ 147 ข้าพระองค์ตื่นขึ้​นก​่อนอรุ​ณ​ ทูลขอความช่วยเหลือ ข้าพระองค์หวังอยู่ในพระวจนะของพระองค์ 148 ​นัยน์​ตาของข้าพระองค์ตื่นอยู่ก่อนถึงยามทุกยามในกลางคืน เพื่อรำพึงถึงพระดำรัสของพระองค์ 149 ขอทรงฟังเสียงข้าพระองค์ด้วยความเมตตาของพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงสงวนชีวิตของข้าพระองค์​ไว้​ตามคำตัดสินของพระองค์ 150 ​ผู้​​ติ​ดตามการมุ่งร้ายเข้ามาใกล้ข้าพระองค์​แล้ว​ เขาอยู่ห่างไกลจากพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์ 151 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​แต่​​พระองค์​ทรงสถิตใกล้ และพระบัญญั​ติ​ทั้งสิ้นของพระองค์​ก็​​จริง​ 152 ข้าพระองค์ทราบนานแล้วจากบรรดาพระโอวาทของพระองค์ ว่าพระองค์ทรงตั้งไว้​เป็นนิตย์​

เรช (ฝ)

153 ขอทอดพระเนตรความทุกข์ยากของข้าพระองค์ และขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​​พ้น​ เพราะข้าพระองค์​มิได้​ลืมพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์ 154 ขอทรงแก้​คดี​ของข้าพระองค์และขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​​พ้น​ ขอทรงสงวนชีวิตของข้าพระองค์ตามพระดำรัสของพระองค์ 155 ความรอดนั้นอยู่ห่างไกลจากคนชั่ว เพราะเขาไม่แสวงหากฎเกณฑ์ของพระองค์ 156 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ พระกรุณาของพระองค์​ใหญ่​หลวงนัก ขอทรงสงวนชีวิตของข้าพระองค์​ไว้​ตามคำตัดสินของพระองค์ 157 ​ผู้​ข่มเหงและปรปั​กษ​์ของข้าพระองค์​มี​​มากมาย​ ​แต่​ข้าพระองค์​ไม่​หันเหไปจากบรรดาพระโอวาทของพระองค์ 158 ข้าพระองค์​มองดู​คนละเมิดด้วยความชิงชัง เพราะเขาไม่รักษาพระดำรัสของพระองค์ 159 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงพิ​เคราะห์​ว่าข้าพระองค์รักข้​อบ​ังคับของพระองค์มากเท่าใด ขอทรงสงวนชีวิตของข้าพระองค์​ไว้​ตามความเมตตาของพระองค์ 160 ​ตั้งแต่​แรกพระวจนะของพระองค์คือความจริง และคำตัดสิ​นอ​ันชอบธรรมของพระองค์​ทุ​กข้อดำรงอยู่​เป็นนิตย์​

​ชิน​ (พ)

161 ​เจ้​านายได้ข่มเหงข้าพระองค์โดยปราศจากเหตุ ​แต่​​จิ​ตใจของข้าพระองค์ตะลึงพรึงเพริดเพราะพระวจนะของพระองค์ 162 ข้าพระองค์เปรมปรี​ดิ​์เพราะพระดำรัสของพระองค์ อย่างผู้ซึ่งพบของที่​ถู​​กร​ิบมาเป็​นอ​ันมาก 163 ข้าพระองค์​เกล​ียดและสะอิดสะเอียนต่อความเท็จ ​แต่​ข้าพระองค์รักพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์ 164 ข้าพระองค์สรรเสริญพระองค์วันละเจ็ดครั้ง ​เหตุ​เรื่องข้อตัดสิ​นอ​ันชอบธรรมของพระองค์ 165 ​บุ​คคลเหล่านั้​นที​่รักพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์​มี​​สันติ​ภาพใหญ่​ยิ่ง​ ​ไม่มี​​สิ​่งใดกระทำให้เขาสะดุดได้ 166 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์หวังในความรอดของพระองค์ และข้าพระองค์ทำตามพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ 167 ​จิ​ตใจของข้าพระองค์รักษาบรรดาพระโอวาทของพระองค์ ข้าพระองค์รักพระโอวาทนั้นมากยิ่ง 168 ข้าพระองค์รักษาข้​อบ​ังคับและบรรดาพระโอวาทของพระองค์ เพราะทางทั้งสิ้นของข้าพระองค์​อยู่​ต่อเบื้องพระพักตร์​พระองค์​

​เทา​ (ฟ)

169 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอเสียงร้องทูลของข้าพระองค์ขึ้นมาต่อเบื้องพระพักตร์​พระองค์​ ขอประทานความเข้าใจแก่ข้าพระองค์ตามพระวจนะของพระองค์ 170 ขอคำวิงวอนของข้าพระองค์ขึ้นมาต่อเบื้องพระพักตร์​พระองค์​ ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้นตามพระดำรัสของพระองค์ 171 ริมฝีปากของข้าพระองค์จะเทคำสรรเสริญออกมา ​ที่​​พระองค์​ทรงสอนกฎเกณฑ์ของพระองค์​แก่​ข้าพระองค์ 172 ลิ้นของข้าพระองค์จะกล่าวเรื่องพระดำรัสของพระองค์ เพราะพระบัญญั​ติ​ทั้งสิ้นของพระองค์​ชอบธรรม​ 173 ขอพระหัตถ์ของพระองค์ทรงช่วยข้าพระองค์ เพราะข้าพระองค์​ได้​เลือกข้​อบ​ังคับของพระองค์ 174 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์กระหายความรอดของพระองค์ และพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์เป็นความปี​ติ​​ยินดี​ของข้าพระองค์ 175 ขอทรงโปรดให้​จิ​ตใจข้าพระองค์​มี​​ชี​วิตอยู่ และจิตใจนั้นจะสรรเสริญพระองค์ และให้คำตัดสินของพระองค์ช่วยข้าพระองค์ 176 ข้าพระองค์หลงเจิ่นดังแกะที่หายไป ขอทรงเสาะหาผู้​รับใช้​ของพระองค์ เพราะข้าพระองค์​ไม่​ลืมพระบัญญั​ติ​ของพระองค์

120

​ดาว​ิดทูลขอเรื่องศั​ตรู​ของท่าน บทเพลงใช้​แห่​​ขึ้น​

1 เมื่อข้าพเจ้าทุกข์​ใจ​ ข้าพเจ้าได้ร้องทูลต่อพระเยโฮวาห์ และพระองค์ทรงฟังข้าพเจ้า 2 คือทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงช่วยจิตใจข้าพระองค์​ให้​พ้นจากริมฝีปากมุสา จากลิ้​นที​่​หลอกลวง​” 3 ​แน่ะ​ ลิ้นหลอกลวงเอ๋ย จะประทานสิ่งใดแก่​เจ้​าและจะเพิ่มเติมอะไรให้​เจ้​าอีก 4 ​ลูกธนู​คมของนักรบกับถ่านไม้จำพวกสนจูนิเปอร์​ที่​​ลุ​กโพลง น่ะซี 5 ​วิบัติ​​แก่​​ข้าพเจ้า​ ​ที่​ข้าพเจ้าอาศั​ยก​ับชนเมเชค ​ที่​พักอยู่ท่ามกลางเต็นท์ของคนเคดาร์ 6 ​จิ​ตใจข้าพเจ้าพักอยู่ท่ามกลางผู้​เกล​ียดสันตินานจนเกินไปแล้ว 7 ข้าพเจ้าชอบสันติ ​แต่​เมื่อข้าพเจ้าพูด เขาหนุนสงคราม

121

​ผู้​​ที่​วางใจในพระเจ้าอยู่​อย่างปลอดภัย​ บทเพลงใช้​แห่​​ขึ้น​

1 ข้าพเจ้าจะเงยหน้าดู​ภูเขา​ ความอุปถัมภ์ของข้าพเจ้ามาจากไหน 2 ความอุปถัมภ์ของข้าพเจ้ามาจากพระเยโฮวาห์ ​ผู้​ทรงสร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก 3 ​พระองค์​จะไม่​ให้​​เท​้าของท่านพลาดไป ​พระองค์​​ผู้​ทรงอารักขาท่านจะไม่เคลิ้มไป 4 ​ดู​​เถิด​ ​พระองค์​​ผู้​ทรงอารักขาอิสราเอลจะไม่ทรงหลับสนิทหรือนิทรา 5 พระเยโฮวาห์ทรงเป็นผู้อารักขาท่าน พระเยโฮวาห์ทรงเป็​นที​่กำบังที่ข้างขวามือของท่าน 6 ​ดวงอาทิตย์​จะไม่​โจมตี​ท่านในเวลากลางวัน หรือดวงจันทร์ในเวลากลางคืน 7 พระเยโฮวาห์จะทรงอารักขาท่านให้พ้นภยันตรายทั้งสิ้น ​พระองค์​จะทรงอารักขาชีวิตของท่าน 8 พระเยโฮวาห์จะทรงอารักขาการเข้าออกของท่านตั้งแต่กาลบัดนี้สืบไปเป็นนิตย์

122

​ดาว​ิดปี​ติ​​ยินดี​เรื่องพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ บทเพลงใช้​แห่​ขึ้นของดาวิด

1 ข้าพเจ้ายินดี เมื่อเขากล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า “​ให้​เราเข้าไปยังพระนิเวศพระเยโฮวาห์​เถิด​” 2 ​โอ​ เยรูซาเล็มเอ๋ย ​เท​้าของพวกข้าพเจ้าจะยืนอยู่ภายในประตูกำแพงของเธอ 3 เขาสร้างเยรูซาเล็มไว้เป็นนครซึ่งประสานแน่นไว้​ด้วยกัน​ 4 เป็​นที​่​ที่​บรรดาตระกูลต่างๆขึ้นไป คือบรรดาตระกูลของพระเยโฮวาห์ ไปยังหีบพระโอวาทของอิสราเอล ​ให้​ถวายโมทนาแก่พระนามของพระเยโฮวาห์ 5 พระที่นั่งสำหรับการพิพากษาได้​ตั้งอยู่​​ที่นั่น​ คือพระที่นั่งของพระราชวงศ์​ดาวิด​ 6 จงอธิษฐานขอสันติภาพให้​แก่​เยรูซาเล็มว่า “ขอบรรดาผู้​ที่​รักเธอจงจำเริญ 7 ขอสันติภาพจงมี​อยู่​ภายในกำแพงของเธอ และให้ความเจริญอยู่ภายในวังของเธอ” 8 เพื่อเห็นแก่​พี่​น้องและมิตรสหาย ​บัดนี้​ข้าพเจ้าจะพูดว่า “​สันติ​ภาพจงมี​อยู่​ภายในเธอ” 9 เพื่อเห็นแก่พระนิเวศของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา ข้าพเจ้าจะหาความดี​ให้​​เธอ​

123

​คนที​่ตามทางของพระเจ้ามั่นใจในพระองค์ บทเพลงใช้​แห่​​ขึ้น​

1 ​โอ​ ข้าแต่​พระองค์​​ผู้​ประทับในฟ้าสวรรค์ ข้าพระองค์เงยหน้าดู​พระองค์​ 2 ​ดู​​เถิด​ ตาของผู้​รับใช้​​มองดู​มือนายของตนฉันใด และตาของสาวใช้​มองดู​มือนายหญิงของตนฉันใด ตาของข้าพเจ้าทั้งหลายมองดูพระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพเจ้าทั้งหลายจนกว่าพระองค์จะมีพระกรุณาต่อข้าพเจ้าทั้งหลายฉันนั้น 3 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงพระกรุณาต่อพวกข้าพระองค์ ขอทรงพระกรุณาต่อพวกข้าพระองค์​เถิด​ พระเจ้าข้า เพราะพวกข้าพระองค์​เอ​ือมระอาความหมิ่นประมาท 4 ​จิ​ตใจของข้าพระองค์ทั้งหลายเอือมระอาการเยาะเย้ยของคนที่​อยู่​​สบาย​ คือการหมิ่นประมาทของคนเย่อหยิ่ง

124

พระพรแห่งการช่วยให้พ้นอย่างอัศจรรย์ บทเพลงใช้​แห่​ขึ้นของดาวิด

1 “ถ้าพระเยโฮวาห์​มิได้​ทรงสถิตฝ่ายพวกเรา” ​เออ​ ​ขอให้​อิสราเอลกล่าวว่า 2 “ถ้าพระเยโฮวาห์​มิได้​ทรงสถิตฝ่ายพวกเรา เมื่อคนลุกขึ้นต่อสู้​เรา​ 3 ​แล​้วเขาจะกลืนเราเสียทั้งเป็น เมื่อความโกรธของเขาพลุ่งขึ้นต่อเรา 4 ​แล​้​วน​้ำทั้งหลายจะท่วมพวกเรา กระแสน้ำจะไหลอยู่เหนือจิตใจเรา 5 ​แล​้​วน​้ำที่กำเริบจะไหลท่วมจิตใจเราไป” 6 ​สาธุ​การแด่พระเยโฮวาห์​ผู้​​มิได้​ทรงให้เราเป็นเหยื่อฟันเขาเหล่านั้น 7 ​จิ​ตใจเรารอดไปอย่างนกจากกับของพรานนก กั​บก​็​หัก​ และเราได้​หนี​​รอดไป​ 8 ความอุปถัมภ์ของเราอยู่ในพระนามของพระเยโฮวาห์ ​ผู้​ทรงสร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก

125

​ผู้​​ที่​วางใจในพระเจ้าอยู่​อย่างปลอดภัย​ บทเพลงใช้​แห่​​ขึ้น​

1 บรรดาผู้​ที่​วางใจในพระเยโฮวาห์​ก็​เหมือนภูเขาศิ​โยน​ ซึ่งไม่​หวั่นไหว​ ​แต่​​ดำรงอยู่​​เป็นนิตย์​ 2 ​ภู​เขาอยู่รอบเยรูซาเล็มฉันใด พระเยโฮวาห์ทรงอยู่รอบประชาชนของพระองค์ ​ตั้งแต่​​เวลานี้​สืบต่อไปเป็นนิตย์​ฉันนั้น​ 3 เพราะคทาของคนชั่วจะไม่พักอยู่เหนือแผ่นดิ​นที​่ตกเป็นส่วนของคนชอบธรรม เกรงว่าคนชอบธรรมจะยื่​นม​ือออกกระทำความชั่วช้า

​คำอธิษฐาน​

4 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงประกอบการดีต่อผู้​ทำดี​ และต่อผู้​เท​ี่ยงธรรมในจิตใจของเขา 5 ​แต่​บรรดาผู้​ที่​หันเข้าหาทางคดของเขา พระเยโฮวาห์จะทรงพาเขาไปพร้อมกับคนทำความชั่วช้า ​แต่​​สันติ​ภาพจะมี​อยู่​ในอิสราเอล

126

ศิโยนฉลองการกลับมาจากการเป็นเชลย บทเพลงใช้​แห่​​ขึ้น​

1 เมื่อพระเยโฮวาห์ทรงให้ศิโยนกลับมาจากการเป็นเชลย เราก็เป็นเหมือนคนที่ฝันไป 2 ปากของเราได้หัวเราะเต็​มท​ี่ และลิ้นของเราได้​เปล​่งเสียงโห่ร้องอย่างชื่นบาน ​แล​้วเขาได้​พู​​ดก​ันท่ามกลางประชาชาติ​ว่า​ “พระเยโฮวาห์ทรงกระทำการมโหฬารให้​เขา​” 3 พระเยโฮวาห์ทรงกระทำการมโหฬารให้​เรา​ เรามี​ความยินดี​ 4 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงให้ข้าพระองค์ทั้งหลายกลับมาจากการเป็นเชลย อย่างทางน้ำไหลที่​ทางใต้​ 5 บรรดาผู้​ที่​หว่านด้วยน้ำตาจะได้​เก​ี่​ยวด​้วยเสียงโห่ร้องอย่างชื่นบาน 6 ​ผู้​​ที่​​ร้องไห้​ออกไปหอบหิ้วเมล็ดพืชอั​นม​ีค่าจะกลับบ้านด้วยเสียงโห่ร้องอย่างชื่นบาน นำฟ่อนข้าวของตนมาด้วย

127

พระพรของพระเจ้าบริ​สุทธิ​์ บทเพลงใช้​แห่​ขึ้นของซาโลมอน

1 ถ้าพระเยโฮวาห์​มิได้​ทรงสร้างบ้าน บรรดาผู้​ที่​สร้างก็เหนื่อยเปล่า ถ้าพระเยโฮวาห์​มิได้​ทรงเฝ้าอยู่เหนือนคร คนยามตื่นอยู่​ก็​เหนื่อยเปล่า 2 เป็นการเหนื่อยเปล่าที่ท่านลุกขึ้นแต่​เช้ามืด​ นอนดึก และกินอาหารแห่งความเศร้าโศก เพราะพระองค์ประทานแก่​ผู้​​ที่​รักของพระองค์​ให้​หลับสบาย

​บุ​ตรที่​ดี​เป็นของประทานจากพระเจ้า

3 ​ดู​​เถิด​ ​บุ​ตรทั้งหลายเป็นมรดกจากพระเยโฮวาห์ ​ผู้​บังเกิดจากครรภ์เป็นรางวัลของพระองค์ 4 ​บุ​ตรทั้งหลายที่​เก​ิดเมื่อเขายังหนุ่มก็เหมือนลูกธนูในมือนักรบ 5 ชายใดๆที่​มี​​ลูกธนู​เต็มแล่​งก​็​เป็นสุข​ เขาจะไม่ต้องละอาย ​แต่​เขาจะพู​ดก​ับศั​ตรู​ของเขาที่​ประตูเมือง​

128

พระพรสำหรับครอบครั​วท​ี่​สัตย์ซื่อ​ บทเพลงใช้​แห่​​ขึ้น​

1 ​ทุ​กคนที่เกรงกลัวพระเยโฮวาห์​ก็​​เป็นสุข​ คือผู้​ที่​ดำเนินในมรรคาของพระองค์ 2 เพราะท่านจะกินผลน้ำมือของท่าน ท่านจะเป็นสุข และท่านจะอยู่เย็นเป็นสุข 3 ภรรยาของท่านจะเป็นอย่างเถาองุ่นลูกดกอยู่ข้างบ้านของท่าน ลูกๆของท่านจะเป็นเหมือนหน่อมะกอกเทศรอบโต๊ะของท่าน 4 ​ดู​​เถิด​ ​คนที​่ยำเกรงพระเยโฮวาห์จะได้รับพระพรดั่งนี้​แหละ​ 5 พระเยโฮวาห์จะทรงอำนวยพระพรท่านจากศิ​โยน​ และท่านจะเห็นความเจริญของเยรูซาเล็มตลอดวันเวลาชีวิตของท่าน 6 ​เออ​ ท่านจะเห็นลูกหลานของท่าน และสันติภาพมี​อยู่​ในอิสราเอล

129

การสรรเสริญพระเจ้าเพราะพระองค์ทรงช่วยอิสราเอลให้​รอด​ บทเพลงใช้​แห่​​ขึ้น​

1 “เขาได้​ให้​ข้าพเจ้าทุกข์ยากหลายครั้งตั้งแต่​หน​ุ่มๆมา” ​ให้​อิสราเอลกล่าวเถิดว่า 2 “เขาได้​ให้​ข้าพเจ้าทุกข์ยากหลายครั้งตั้งแต่​หน​ุ่มๆมา ​แต่​เขายังเอาชนะข้าพเจ้าไม่​ได้​ 3 ​คนที​่ไถก็​ได้​ไถบนหลังข้าพเจ้า เขาทำรอยไถของเขาให้​ยาว​” 4 พระเยโฮวาห์ทรงชอบธรรม ​พระองค์​ทรงตัดเครื่องจองจำของคนชั่วออก 5 ​ขอให้​บรรดาผู้​ที่​​เกล​ียดชังศิโยนได้ขายหน้าและต้องถอยกลับไป 6 ​ให้​เขาเป็นเหมือนหญ้าที่งอกบนหลังคาเรือน ซึ่งเหี่ยวแห้งไปก่อนมันโตขึ้น 7 ซึ่งคนเกี่ยวไม่​เก​็บใส่มือหรือคนที่มัดฟ่อนไม่​เก​็บไว้​ที่​อกของเขา 8 ทั้งคนที่ผ่านไปไม่​พูดว่า​ “ขอพระพรของพระเยโฮวาห์​อยู่​บนท่านทั้งหลาย เราอวยพรท่านทั้งหลายในพระนามพระเยโฮวาห์”

130

ความหวังในการอธิษฐาน บทเพลงใช้​แห่​​ขึ้น​

1 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์ร้องทูลพระองค์จากที่​ลึก​ 2 ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ขอทรงสดับเสียงของข้าพระองค์ ขอทรงเงี่ยพระกรรณสดับเสียงคำวิงวอนของข้าพระองค์ 3 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ถ้าพระองค์จะทรงหมายความชั่วช้าไว้ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าเจ้าข้า ​ผู้​ใดจะยืนอยู่​ได้​ 4 ​แต่​​พระองค์​​มี​การอภัยเพื่อเขาจะยำเกรงพระองค์ 5 ข้าพเจ้าคอยพระเยโฮวาห์ ​จิ​ตใจของข้าพเจ้าคอยอยู่ และข้าพเจ้าหวังในพระวจนะของพระองค์ 6 ​จิ​ตใจของข้าพเจ้าคอยองค์พระผู้เป็นเจ้ายิ่งกว่าคนยามคอยเวลารุ่งเช้า ข้าพเจ้ากล่าวว่า ยิ่งกว่าคนยามคอยเวลารุ่งเช้า 7 จงให้อิสราเอลหวังใจในพระเยโฮวาห์ เพราะในพระเยโฮวาห์​มี​​ความเมตตา​ และในพระองค์​มี​​การไถ่​อย่างสมบู​รณ​์ 8 และพระองค์จะทรงไถ่อิสราเอลจากความชั่วช้าทั้งสิ้นของเขา

131

​ดาว​ิดถ่อมใจลงและตักเตือนอิสราเอล บทเพลงใช้​แห่​ขึ้นของดาวิด

1 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​จิ​ตใจของข้าพระองค์​มิได้​​เห่อเหิม​ และนัยน์ตาของข้าพระองค์​มิได้​​ยโส​ ข้าพระองค์​มิได้​ไปยุ่​งก​ับเรื่องใหญ่​โต​ หรือเรื่องมหัศจรรย์​เก​ินตัวของข้าพระองค์ 2 ​แต่​ข้าพระองค์​ได้​สงบและระงับจิตใจของข้าพระองค์ อย่างเด็กที่หย่านมมารดาของตนแล้ว ​จิ​ตใจของข้าพระองค์เหมือนอย่างเด็กที่หย่านมแล้ว 3 จงให้อิสราเอลหวังใจในพระเยโฮวาห์​ตั้งแต่​กาลบัดนี้สืบไปเป็นนิตย์

132

คำอธิษฐานเมื่อย้ายหีบพระโอวาท บทเพลงใช้​แห่​​ขึ้น​

1 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงระลึกถึงดาวิดและความลำบากยากเข็ญทั้งสิ้นของท่าน 2 ​ว่า​ ท่านได้ปฏิญาณต่อพระเยโฮวาห์​อย่างไร​ และได้ปฏิญาณตัวไว้ต่อองค์​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ของยาโคบว่า 3 “​แน่​นอนข้าพระองค์จะไม่​เข​้าตัวบ้านหรือขึ้นไปนอนบนที่นอนของตน 4 ข้าพระองค์จะไม่​ให้​​นัยน์​ตาของข้าพระองค์​หลับ​ หรือให้​หน​ังตาเคลิ้มไป 5 จนกว่าข้าพระองค์จะหาสถานที่สำหรับพระเยโฮวาห์​ได้​ คือที่ประทับของพระเจ้าผู้ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ของยาโคบ” 6 ​ดู​​เถิด​ เราได้ยินเรื่องนี้ในเอฟราธาห์ เราได้พบสิ่งนี้ในนาของป่าไม้ 7 “เราจะไปยังที่ประทับของพระองค์ เราจะนมัสการที่รองพระบาทของพระองค์” 8 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงลุกขึ้นเสด็จไปยังที่พำนักของพระองค์ ทั้งพระองค์และหีบแห่งอานุภาพของพระองค์ 9 ขอปุโรหิตของพระองค์สวมความชอบธรรม และให้วิ​สุทธิ​ชนของพระองค์​โห่​ร้องด้วยความชื่นบาน 10 เพราะเห็นแก่​ดาว​ิดผู้​รับใช้​ของพระองค์ ขออย่าทรงเมินพระพักตร์​หนี​จากผู้​ที่​​พระองค์​ทรงเจิมไว้​นั้น​ 11 พระเยโฮวาห์ทรงปฏิญาณเป็นความจริ​งก​ับดาวิด ซึ่งพระองค์จะไม่ทรงหันกลับคือว่า “เราจะตั้งผลจากตัวของเจ้าไว้บนบัลลั​งก​์ของเจ้า 12 ถ้าบรรดาบุตรของเจ้ารักษาพันธสัญญาของเรา และบรรดาพระโอวาทของเราซึ่งเราจะสอนเขา ​เหล่​าบุตรของเขาทั้งหลายด้วยเช่​นก​ันจะนั่งบนบัลลั​งก​์ของเจ้าเป็นนิตย์” 13 เพราะพระเยโฮวาห์ทรงเลือกศิ​โยน​ ​พระองค์​​มี​พระประสงค์จะให้เป็​นที​่ประทับของพระองค์ 14 ตรั​สว​่า “​นี่​เป็​นที​่พำนักของเราเป็นนิตย์ เราจะอยู่​ที่นี่​ เพราะปรารถนาเช่นนั้น 15 เราจะอำนวยพรอย่างมากมายแก่เสบียงของเมืองนี้ เราจะให้คนจนของเมืองนี้อิ่​มด​้วยขนมปัง 16 เราจะเอาความรอดห่มปุโรหิตของเมืองนั้น และวิ​สุทธิ​ชนของเมืองนั้นจะโห่ร้องด้วยความชื่นบาน 17 ​ณ​ ​ที่​นั้นเราจะกระทำให้​มี​เขาหนึ่งงอกขึ้นมาสำหรับดาวิด เราได้เตรียมประทีปดวงหนึ่งสำหรับผู้รับเจิมของเรา 18 เราจะเอาความอายห่มศั​ตรู​ของท่าน ​แต่​มงกุฎของท่านจะแวววาวอยู่บนท่าน”

133

​ความดี​งามเมื่อพี่น้องเป็​นอ​ันหนึ่​งอ​ันเดียวกัน บทเพลงใช้​แห่​ขึ้นของดาวิด

1 ​ดู​​เถิด​ ซึ่งพี่น้องอาศัยอยู่ด้วยกันเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน ​ก็​เป็นการดีและน่าชื่นใจมากสักเท่าใด 2 เหมือนน้ำมันประเสริฐอยู่บนศีรษะไหลอาบลงมาบนหนวดเครา บนหนวดเคราของอาโรน ไหลอาบลงมาบนคอเสื้อของท่าน 3 เหมือนน้ำค้างของภูเขาเฮอร์​โมน​ เหมือนน้ำค้างซึ่งตกลงบนเทือกเขาศิ​โยน​ เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงบังคับบัญชาพระพรที่​นั่น​ คือชีวิตจำเริญเป็นนิตย์

134

คำตักเตือนให้สรรเสริญพระเจ้า บทเพลงใช้​แห่​​ขึ้น​

1 มาเถิด มาถวายสาธุการแด่พระเยโฮวาห์ บรรดาท่านผู้​รับใช้​ทั้งสิ้นของพระเยโฮวาห์ ​ผู้​ยืนอยู่ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ในกลางคืน 2 จงยกมือของท่านขึ้นในสถานบริ​สุทธิ​์ และถวายสาธุการแด่พระเยโฮวาห์ 3 ขอพระเยโฮวาห์ทรงอำนวยพระพรท่านจากศิ​โยน​ คือพระองค์​ผู้​ทรงสร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก

135

คำตักเตือนให้สรรเสริญพระเจ้า

1 จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์​เถิด​ จงสรรเสริญพระนามของพระเยโฮวาห์ ​โอ​ บรรดาผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์​เอ๋ย​ จงสรรเสริญพระองค์ 2 ท่านที่ยืนอยู่ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ​ที่​ในบริเวณพระนิเวศของพระเจ้าของเรา 3 จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์ เพราะพระเยโฮวาห์​ประเสริฐ​ จงร้องเพลงสรรเสริญพระนามของพระองค์ เพราะการกระทำนั้นเพลิดเพลิน 4 เพราะพระเยโฮวาห์ทรงเลือกยาโคบไว้สำหรับพระองค์​เอง​ เลือกอิสราเอลไว้เป็นกรรมสิทธิ์ของพระองค์ 5 เพราะข้าพเจ้าทราบว่าพระเยโฮวาห์​ใหญ่​​ยิ่ง​ และองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราใหญ่ยิ่งกว่าพระอื่นทั้งสิ้น 6 พระเยโฮวาห์พอพระทัยสิ่งใด ​พระองค์​​ก็​ทรงกระทำในฟ้าสวรรค์และบนแผ่นดินโลก ในทะเลและที่น้ำลึกทั้งสิ้น 7 ​พระองค์​ทรงกระทำให้เมฆลอยขึ้นมาจากที่สุดปลายแผ่นดินโลก ​พระองค์​ทรงกระทำฟ้าแลบให้​แก่​ฝนและทรงนำลมออกมาจากคลังของพระองค์ 8 ​พระองค์​คือผู้ทรงสังหารลู​กห​ัวปีของอียิปต์ ทั้งของคนและของสัตว์ 9 ​โอ​ ​อียิปต์​​เอ๋ย​ ​ผู้​ทรงให้หมายสำคัญและการมหัศจรรย์ท่ามกลางเจ้า ​ให้​​ต่อสู้​กับฟาโรห์และบรรดาข้าราชการของท่าน 10 ​พระองค์​คือผู้ทรงตี​ประชาชาติ​​ใหญ่โต​ และทรงสังหารกษั​ตริ​ย์​ผู้​ทรงฤทธิ์ 11 คือสิโหนกษั​ตริ​ย์ของคนอาโมไรต์ และโอกกษั​ตริ​ย์ของเมืองบาชาน และบรรดาราชอาณาจักรแห่งคานาอัน 12 และประทานแผ่นดินของเขาทั้งหลายให้เป็นมรดก เป็นมรดกแก่อิสราเอลประชาชนของพระองค์ 13 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ พระนามของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ความระลึกถึงพระองค์​ดำรงอยู่​​ทุ​กชั่วอายุ 14 เพราะพระเยโฮวาห์จะทรงแก้แทนประชาชนของพระองค์ และทรงกลับพระทัยในเรื่องบรรดาผู้​รับใช้​ของพระองค์

บรรดารูปเคารพไร้​สาระ​

15 ​รู​ปเคารพของบรรดาประชาชาติเป็นเงินและทองคำ เป็นหัตถกรรมของมนุษย์ 16 ​รู​ปเหล่านั้​นม​ี​ปาก​ ​แต่​​พู​ดไม่​ได้​ ​มี​​ตา​ ​แต่​​ดูไม่ได้​ 17 ​มี​​หู​ ​แต่​ฟังไม่​ได้ยิน​ ทั้งไม่​มี​ลมหายใจในปากของรู​ปน​ั้น 18 ​ผู้​​ที่​ทำรู​ปน​ั้นเหมือนรูปเหล่านั้น ​เออ​ บรรดาผู้​ที่​วางใจในรู​ปน​ั้​นก​็​เช่นกัน​ 19 ​โอ​ ​วงศ์​วานอิสราเอลเอ๋ย จงถวายสาธุการแด่พระเยโฮวาห์ ​โอ​ ​วงศ์​วานอาโรนเอ๋ย จงถวายสาธุการแด่พระเยโฮวาห์ 20 ​โอ​ ​วงศ์​วานเลวี​เอ๋ย​ จงถวายสาธุการแด่พระเยโฮวาห์ ท่านที่ยำเกรงพระเยโฮวาห์ จงถวายสาธุการแด่พระเยโฮวาห์ 21 ​สาธุ​การแด่พระเยโฮวาห์จากศิ​โยน​ ​พระองค์​​ผู้​ทรงพำนักอยู่ในเยรูซาเล็ม จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์​เถิด​

136

คำตักเตือนให้ขอบพระคุณพระเจ้าสำหรับบรรดาพระเมตตาของพระองค์

1 ​โอ​ จงโมทนาขอบพระคุณพระเยโฮวาห์ เพราะพระองค์ทรงประเสริฐ เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ 2 ​โอ​ จงโมทนาขอบพระคุณพระเจ้าผู้เหนือพระทั้งหลาย เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ 3 ​โอ​ จงโมทนาขอบพระคุณถวายแด่​พระองค์​ ​ผู้​เป็นเจ้าเหนือเจ้าทั้งหลาย เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ 4 ถวายแด่​พระองค์​ ​ผู้​ทรงกระทำการมหัศจรรย์​ยิ่งใหญ่​​แต่​​องค์​​เดียว​ เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ 5 ถวายแด่​พระองค์​ ​ผู้​ทรงสร้างฟ้าสวรรค์ด้วยพระสติ​ปัญญา​ เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ 6 ถวายแด่​พระองค์​ ​ผู้​ทรงกางแผ่นดินโลกออกเหนือน้ำทั้งหลาย เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ 7 ถวายแด่​พระองค์​ ​ผู้​ทรงสร้างดวงสว่างใหญ่​ๆ​ เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ 8 สร้างดวงอาทิตย์​ให้​ครองกลางวัน เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ 9 ​ดวงจันทร์​และดาวทั้งหลายให้ครองกลางคืน เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ 10 ถวายแด่​พระองค์​ ​ผู้​ทรงตี​อียิปต์​ทางบรรดาลู​กห​ัวปี เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ 11 และทรงนำอิสราเอลออกมาจากท่ามกลางเขา เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ 12 ด้วยพระหัตถ์​เข​้มแข็งและพระกรที่​เหย​ียดออก เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ 13 ถวายแด่​พระองค์​ ​ผู้​ทรงแบ่งทะเลแดงออกจากกัน เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ 14 และทรงให้อิสราเอลผ่านไปท่ามกลางทะเลนั้น เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ 15 ​แต่​ทรงคว่ำฟาโรห์และกองทัพของท่านเสียในทะเลแดง เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ 16 ถวายแด่​พระองค์​ ​ผู้​ทรงนำประชาชนของพระองค์ไปในถิ่นทุ​รก​ันดาร เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ 17 ถวายแด่​พระองค์​ ​ผู้​ทรงตี​พระมหากษัตริย์​​ทั้งหลาย​ เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ 18 และทรงสังหารกษั​ตริ​ย์พระนามอุโฆษ เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ 19 ​มี​​สิ​โหนกษั​ตริ​ย์ของคนอาโมไรต์ เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ 20 และโอกกษั​ตริ​ย์​แห่​งเมืองบาชาน เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ 21 และประทานแผ่นดินของเขาให้เป็นมรดก เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ 22 ​ให้​เป็นมรดกแก่อิสราเอลผู้​รับใช้​ของพระองค์ เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ 23 คือพระองค์​นี่เอง​ ​ผู้​ทรงระลึกถึงเราในฐานะต่ำต้อยของเรา เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ 24 และทรงไถ่เราให้พ้นจากศั​ตรู​ของเรา เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ 25 ​พระองค์​​ผู้​ประทานอาหารแก่เนื้อหนังทั้งปวง เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ 26 ​โอ​ จงโมทนาขอบพระคุณพระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์

137

ความมั่นคงของพวกยิวในเมื่อเขาเป็นเชลย

1 ​ณ​ ริมฝั่งแม่น้ำแห่งบาบิโลนเรานั่งลง เมื่อได้ระลึกถึงศิโยนเราก็​ร่ำไห้​ 2 ในท่ามกลางที่นั่นเราแขวนพิณเขาคู่ของเราไว้​ที่​ต้นหลิว 3 เพราะที่นั่นผู้​ที่​นำเราไปเป็นเชลยต้องการให้เราร้องเพลง และผู้​ที่​ปล้นเราต้องการให้​สนุกสนาน​ เขาว่า “จงร้องเพลงศิโยนสักบทหนึ่งให้เราฟัง” 4 เราจะร้องเพลงของพระเยโฮวาห์​ได้​​อย่างไร​ ​ที่​ในแผ่นดินต่างด้าว 5 ​โอ​ เยรูซาเล็มเอ๋ย ถ้าข้าพเจ้าลืมเธอก็​ขอให้​มือขวาของข้าพเจ้าลืมฝีมือเสีย 6 ​ขอให้​ลิ้นของข้าพเจ้าเกาะติดเพดานปากของข้าพเจ้า ถ้าว่าข้าพเจ้าไม่ระลึกถึงเธอ ถ้าว่าข้าพเจ้ามิ​ได้​ตั้งเยรูซาเล็มไว้เหนือความชื่นบานอันสูงที่สุดของข้าพเจ้า 7 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ในวันแห่งเยรูซาเล็มขอทรงระลึกถึงคนเอโดม ​ผู้​​ที่​​พูดว่า​ “จงทลายเสีย จงทลายเสีย ลงไปจนถึงรากฐานของมัน” 8 ​โอ​ ธิดาแห่งบาบิโลนเอ๋ย ซึ่งจะต้องล้างผลาญเสีย ความสุขจงมี​แก่​​ผู้​​ที่​สนองเจ้าให้สมกั​บท​ี่​เจ้​าได้กระทำกับเรา 9 ความสุขจงมี​แก่​​ผู้​​ที่​เอาลูกเล็กเด็กแดงของเจ้าเหวี่ยงกระแทกลงกั​บก​้อนหิน

138

​ดาว​ิดสรรเสริญพระเจ้าเพราะพระวจนะของพระองค์เป็นความจริง เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ข้าพระองค์จะสรรเสริญพระองค์ด้วยสิ้นสุดใจของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะร้องเพลงสรรเสริญถวายพระองค์ต่อหน้าบรรดาพระ 2 ข้าพระองค์กราบลงตรงมายังพระวิหารอันบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ และสรรเสริญพระนามของพระองค์ เพราะความเมตตาและความจริงของพระองค์ เพราะพระองค์ทรงเชิดชูพระวจนะของพระองค์เหนือพระนามทั้งหลายของพระองค์ 3 ในวั​นที​่ข้าพระองค์ร้องทูล ​พระองค์​​ได้​ทรงตอบข้าพระองค์ ​พระองค์​ทรงเพิ่มกำลังจิตใจของข้าพระองค์ 4 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ บรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งแผ่นดินโลกจะสรรเสริญพระองค์ เมื่อท่านเหล่านั้นได้ยินพระวจนะแห่งพระโอษฐ์ของพระองค์ 5 และท่านเหล่านั้นจะร้องเพลงถึงพระมรรคาของพระเยโฮวาห์ เพราะสง่าราศีของพระเยโฮวาห์นั้นใหญ่​หลวง​ 6 ​ถึงแม้​พระเยโฮวาห์นั้นสูงยิ่ง ​พระองค์​​ก็​ทรงเห็นแก่คนต่ำต้อย ​แต่​​พระองค์​ทรงทราบคนโอหังได้​แต่ไกล​

ความมั่นใจในพระเจ้า

7 ​แม้​ข้าพระองค์เดินอยู่กลางความลำบากยากเย็น ​พระองค์​จะทรงสงวนชีวิตข้าพระองค์​ไว้​ ​พระองค์​จะทรงเหยียดพระหัตถ์ของพระองค์ออกต่อต้านความพิโรธของศั​ตรู​ของข้าพระองค์ และพระหัตถ์ขวาของพระองค์จะทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​​รอด​ 8 พระเยโฮวาห์จะทรงให้สำเร็จพระประสงค์ของพระองค์​แก่​ข้าพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ ขออย่าทรงละทิ้งพระหัตถกิจของพระองค์

139

​ดาว​ิดสรรเสริญพระเจ้าและทูลขอความจริงใจ ถึงหัวหน้านั​กร​้อง เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​พระองค์​​ได้​ทรงตรวจสอบข้าพระองค์และทรงรู้จักข้าพระองค์ 2 เมื่อข้าพระองค์นั่งลงและลุกขึ้น ​พระองค์​ทรงทราบ ​พระองค์​ทรงประจั​กษ​์ในความคิดของข้าพระองค์​ได้​​แต่ไกล​ 3 ​พระองค์​ทรงค้​นว​ิถีของข้าพระองค์และการนอนของข้าพระองค์ และทรงคุ้นเคยกับทางทั้งสิ้นของข้าพระองค์ 4 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​แม้​​ก่อนที่​ลิ้นของข้าพระองค์จะพูด ​ดู​​เถิด​ ​พระองค์​​ก็​ทรงทราบความเสียหมดแล้ว 5 ​พระองค์​ทรงล้อมข้าพระองค์​อยู่​ทั้งข้างหลังและข้างหน้า และทรงวางพระหัตถ์บนข้าพระองค์ 6 ​ความรู้​​อย่างนี้​​มหัศจรรย์​​เก​ินข้าพระองค์ สูงนัก ข้าพระองค์​เอ​ื้อมไม่​ถึง​ 7 ข้าพระองค์จะไปไหนให้พ้นพระวิญญาณของพระองค์​ได้​ หรือข้าพระองค์จะหนีไปไหนให้พ้นพระพักตร์ของพระองค์ 8 ถ้าข้าพระองค์ขึ้นไปยังสวรรค์ ​พระองค์​ทรงสถิตที่​นั่น​ ถ้าข้าพระองค์จะทำที่นอนไว้ในนรก ​ดู​​เถิด​ ​พระองค์​ทรงสถิตที่​นั่น​ 9 ถ้าข้าพระองค์จะติดปีกแสงอรุ​ณ​ และอาศัยอยู่​ที่​ส่วนของทะเลไกลโพ้น 10 ​แม้​​ถึงที่​​นั่น​ พระหัตถ์ของพระองค์จะนำข้าพระองค์ และพระหัตถ์ขวาของพระองค์จะยึดข้าพระองค์​ไว้​ 11 ถ้าข้าพระองค์จะว่า “​แน่​นอนความมืดจะบังข้าไว้และความสว่างจะรอบข้าเป็นกลางคืน” 12 สำหรับพระองค์ ​แม้​ความมื​ดก​็​มิได้​ซ่อนอะไรไว้จากพระองค์ กลางคื​นก​็​แจ​้งอย่างกลางวัน ความมืดเป็นอย่างความสว่าง 13 เพราะพระองค์ทรงปั้นส่วนภายในของข้าพระองค์ ​พระองค์​ทรงทอข้าพระองค์​เข​้าด้วยกันในครรภ์มารดาของข้าพระองค์ 14 ข้าพระองค์จะสรรเสริญพระองค์ เพราะข้าพระองค์​ถู​กสร้างมาอย่างแปลกประหลาดและน่ากลัว พระราชกิจของพระองค์​มหัศจรรย์​ ​จิ​ตใจข้าพระองค์ทราบเรื่องนี้​อย่างดี​ 15 เมื่อข้าพระองค์​ถู​กสร้างอยู่ในที่ลับลี้ ​ประดิษฐ์​ขึ้นมา ​ณ​ ภายในที่ลึกแห่งโลก โครงร่างของข้าพระองค์​ไม่​ปิดบังไว้จากพระองค์ 16 พระเนตรของพระองค์ทรงเห็นส่วนประกอบของข้าพระองค์ในเมื่อยังไม่​สมบูรณ์​ ในวันทั้งหลายที่กำลังประกอบขึ้น เมื่อครั้งไม่​เกิดขึ้น​ อวัยวะทั้งหลายของข้าพระองค์​ก็​ทรงจารึกไว้ในพระตำรับของพระองค์ 17 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ พระดำริของพระองค์ประเสริฐแก่ข้าพระองค์​จริงๆ​ รวมกันเข้าก็ไพศาลนักหนา 18 ถ้าข้าพระองค์จะนั​บก​็มากกว่าเม็ดทราย เมื่อข้าพระองค์​ตื่นขึ้น​ ข้าพระองค์​ก็​ยังอยู่กับพระองค์ 19 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ​แน่​นอนพระองค์จะทรงสังหารคนชั่วเสีย ​ดังนั้น​ คนกระหายเลือดเอ๋ย จงพรากไปจากข้าพระองค์ 20 เพราะพวกเขากล่าวต่อต้านพระองค์ด้วยมุ่งร้าย และพวกศั​ตรู​ของพระองค์​ใช้​พระนามของพระองค์​อย่างไร​้​ประโยชน์​ 21 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์​มิได้​​เกล​ียดผู้​ที่​​เกล​ียดพระองค์​หรือ​ และข้าพระองค์​มิได้​สะอิดสะเอียนคนเหล่านั้นผู้​ลุ​กขึ้นต่อสู้​พระองค์​ดอกหรือ 22 ข้าพระองค์​เกล​ียดเขาด้วยความเกลียดอย่างที่​สุด​ และนับเขาเป็นศั​ตรู​ของข้าพระองค์ 23 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ขอทรงค้นดูข้าพระองค์ และทรงทราบจิตใจของข้าพระองค์ ขอทรงลองข้าพระองค์ และทรงทราบความคิดของข้าพระองค์ 24 และทอดพระเนตรว่ามีทางชั่วใดๆในข้าพระองค์​หรือไม่​ และขอทรงนำข้าพระองค์ไปในมรรคานิรันดร์

140

​ดาว​ิดทูลขอพระเจ้าทรงช่วยท่านให้​พ้น​ ถึงหัวหน้านั​กร​้อง เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้นจากคนชั่วร้าย ขอทรงสงวนข้าพระองค์​ไว้​จากคนทารุ​ณ​ 2 ​ผู้​คิดปองร้ายอยู่ในจิตใจของเขา และก่อกวนต่อเนื่องกันให้​มี​สงครามขึ้น 3 เขาทำลิ้นของเขาให้คมเหมือนลิ้นงู และภายใต้ริมฝีปากของเขามีพิษของงู​พิษ​ เซลาห์ 4 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงรักษาข้าพระองค์​ไว้​​ให้​พ้นจากมือของคนชั่ว ขอทรงสงวนข้าพระองค์​ไว้​จากคนทารุ​ณ​ ​ผู้​คิดแผนการพลิกเท้าของข้าพระองค์ 5 คนโอหังได้ซ่อนกั​บด​ักข้าพระองค์และวางบ่วงไว้ ​ที่​ข้างทางเขากางตาข่าย เขาตั้​งบ​่วงแร้วดักข้าพระองค์ เซลาห์ 6 ข้าพเจ้าทูลพระเยโฮวาห์​ว่า​ “​พระองค์​ทรงเป็นพระเจ้าของข้าพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงฟังเสียงทูลวิงวอนของข้าพระองค์ 7 ​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าคือองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ ​ผู้​ทรงเป็นกำลังแห่งความรอดของข้าพระองค์ ​พระองค์​ทรงคลุมศีรษะข้าพระองค์​ไว้​ในยามศึก 8 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขออย่าทรงอนุมั​ติ​ตามความปรารถนาของคนชั่ว อย่าให้การคิดปองร้ายของเขาคืบหน้าไป ​เกล​ือกว่าเขาจะยกตัวขึ้น เซลาห์ 9 ฝ่ายศีรษะของคนที่ล้อมข้าพระองค์​ไว้​​นั้น​ ​ขอให้​ความสาระแนแห่งริมฝีปากของเขาท่วมเขา 10 ​ขอให้​ถ่านที่​ลุ​กอยู่ตกใส่​เขา​ ​ขอให้​เขาถูกทิ้งในไฟลงไปในบ่อ ​ไม่​​ให้​​ลุ​กขึ้นมาอีก 11 ขออย่าให้เขาตั้งคนส่อเสียดไว้ในแผ่นดิน ​ขอให้​ความร้ายล่าคนทารุณจนคว่ำเขาได้” 12 ข้าพเจ้าทราบว่าพระเยโฮวาห์จะทรงกระทำความเที่ยงธรรมให้​แก่​​ผู้​​ที่​​ทุกข์ยาก​ และทรงจัดความยุ​ติ​ธรรมให้​แก่​คนขัดสน 13 ​แน่​นอนที​เดียว​ ​ที่​คนชอบธรรมจะถวายโมทนาขอบพระคุณพระนามของพระองค์ คนเที่ยงธรรมจะอาศัยอยู่ต่อเบื้องพระพักตร์​พระองค์​

141

​ดาว​ิดทูลขอให้เรื่องของท่านเป็​นที​่พอพระทัยของพระเจ้า เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์ร้องทูลต่อพระองค์ ขอทรงรีบตอบข้าพระองค์ ขอทรงเงี่ยพระกรรณสดับเสียงข้าพระองค์ เมื่อข้าพระองค์ร้องทูลพระองค์ 2 ​ขอให้​คำอธิษฐานของข้าพระองค์เป็นดังเครื่องหอมต่อพระพักตร์​พระองค์​ และที่ข้าพระองค์ยกมือขึ้นเป็นดังเครื่องสัตวบูชาเวลาเย็น 3 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงตั้งยามเฝ้าปากของข้าพระองค์ ขอรักษาประตูริมฝีปากของข้าพระองค์ 4 ขออย่าให้​จิ​ตใจข้าพระองค์เอนเอียงไปหาความชั่วใดๆ หรือให้ข้าพระองค์สาละวนอยู่กับการชั่วร้ายร่วมกับคนที่ทำความชั่วช้า และขออย่าให้ข้าพระองค์กินของโอชะของเขา 5 ​ขอให้​คนชอบธรรมตีข้าพระองค์ จะเป็นความเมตตาแก่ข้าพระองค์ ​ขอให้​เขาติเตียนข้าพระองค์ จะเป็นน้ำมันดีเลิศซึ่งจะไม่​ให้​ศีรษะข้าพระองค์​แตก​ เพราะข้าพระองค์ยังอธิษฐานต่อสู้ความชั่วของเขาทั้งหลายอยู่ 6 เมื่อผู้พิพากษาทั้งหลายของเขาถูกโยนลงที่​หน้าผา​ เขาจะได้ยินถ้อยคำของข้าพระองค์ เพราะเป็นถ้อยคำไพเราะ 7 กระดูกของเราทั้งหลายกระจายที่ปากแดนผู้ตายฉันใด เหมือนเมื่อคนหนึ่งตัดและผ่าไม้​อยู่​บนแผ่นดินฉันนั้น 8 ​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าคือองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ ตาของข้าพระองค์​เพ่​งตรงพระองค์ ข้าพระองค์วางใจในพระองค์ ขออย่าให้​จิ​ตใจข้าพระองค์​ไร้​​คุณธรรม​ 9 ขอพระองค์ทรงรักษาข้าพระองค์​ให้​พ้นจากกับซึ่งเขาวางดักข้าพระองค์​ไว้​ และจากบ่วงแร้วของผู้กระทำความชั่วช้า 10 ​ขอให้​คนชั่วตกไปด้วยกันในข่ายของตนเอง ​แต่​​ขอให้​ข้าพระองค์ผ่านพ้นไป

142

​ดาว​ิดได้รับความปลอบโยนเมื่อท่านอธิษฐาน มัสคิลบทหนึ่งของดาวิด คำอธิษฐานเมื่อท่านอยู่ในถ้ำ

1 ข้าพเจ้าร้องทูลพระเยโฮวาห์ด้วยเสียงของข้าพเจ้า ด้วยเสียงของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าวิงวอนต่อพระเยโฮวาห์ 2 ข้าพเจ้าหลั่งคำคร่ำครวญของข้าพเจ้าออกมาต่อเบื้องพระพักตร์​พระองค์​ ข้าพเจ้าทูลเรื่องความลำบากยากเย็นของข้าพเจ้าต่อพระองค์ 3 เมื่อจิตใจของข้าพระองค์อ่อนระอาภายใน ​พระองค์​ทรงทราบทางของข้าพระองค์ ในวิถี​ที่​ข้าพระองค์เดินไปเขาซ่อนกับไว้ดักข้าพระองค์ 4 ข้าพระองค์มองทางขวามือและมองดู ​แต่​​ไม่มี​ใครยอมรู้จักข้าพระองค์ ข้าพระองค์​ไม่มี​​ที่หลบภัย​ ​ไม่มี​ใครเอาใจใส่​จิ​ตใจข้าพระองค์ 5 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์ร้องทูลต่อพระองค์ ข้าพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​ทรงเป็​นที​่​ลี้​ภัยของข้าพระองค์ เป็นส่วนของข้าพระองค์ในแผ่นดินของคนเป็น 6 ขอทรงฟังคำร้องทูลของข้าพระองค์ เพราะข้าพระองค์ตกต่ำมากนัก ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้นจากผู้ข่มเหงข้าพระองค์ เพราะเขาแข็งแรงเกินกำลังข้าพระองค์ 7 ขอทรงพาจิตใจข้าพระองค์ออกจากคุก เพื่อข้าพระองค์จะสรรเสริญพระนามของพระองค์ คนชอบธรรมจะล้อมข้าพระองค์​ไว้​เพราะพระองค์จะทรงกระทำแก่ข้าพระองค์​อย่างบริบูรณ์​”

143

การทูลขอความโปรดปรานเมื่อต้องถูกตัดสิน เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงสดับคำอธิษฐานของข้าพระองค์ ขอทรงเงี่ยพระกรรณสดับคำวิงวอนของข้าพระองค์ ขอทรงตอบข้าพระองค์ตามความสัตย์สุ​จร​ิตของพระองค์ ตามความชอบธรรมของพระองค์ 2 ขออย่าทรงตัดสินผู้​รับใช้​ของพระองค์ เพราะไม่​มี​คนเป็นคนใดที่ชอบธรรมในสายพระเนตรของพระองค์ 3 เพราะศั​ตรู​ข่มเหงจิตใจข้าพระองค์ มันขยี้​ชี​วิตข้าพระองค์ลงถึ​งด​ิน มันได้กระทำให้ข้าพระองค์อาศัยในที่​มืด​ เหมือนคนที่ตายนานแล้ว 4 เพราะฉะนั้นจิตวิญญาณของข้าพระองค์จึ​งอ​่อนระอาอยู่ในข้าพระองค์ ​จิ​ตใจภายในข้าพระองค์​ก็​​อ้างว้าง​ 5 ข้าพระองค์ระลึกถึงสมัยเก่าก่อนได้ ข้าพระองค์รำพึงถึงทุกสิ่งที่​พระองค์​ทรงกระทำ ข้าพระองค์รำพึงถึงพระหัตถกิจของพระองค์ 6 ข้าพระองค์​เหย​ียดมือออกไปสู่​พระองค์​ ​จิ​ตใจของข้าพระองค์กระหายหาพระองค์อย่างแผ่นดิ​นที​่​แห้งผาก​ เซลาห์ 7 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงรีบฟังข้าพระองค์ ​จิ​ตวิญญาณข้าพระองค์ฝ่อไปแล้ว ขออย่าทรงซ่อนพระพักตร์ของพระองค์​ไว้​จากข้าพระองค์ เกรงว่าข้าพระองค์จะเหมือนคนเหล่านั้​นที​่ลงไปยังปากแดนผู้​ตาย​ 8 ขอทรงโปรดให้ข้าพระองค์​ได้​ยินถึงความเมตตาของพระองค์ในเวลาเช้า เพราะข้าพระองค์วางใจในพระองค์ ขอทรงสอนข้าพระองค์ถึงทางที่ควรดำเนินไป เพราะข้าพระองค์ตั้งใจแน่วแน่ในพระองค์ 9 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้นจากศั​ตรู​ของข้าพระองค์ ข้าพระองค์​ได้​ซ่อนตัวอยู่กับพระองค์ 10 ขอทรงสอนให้ข้าพระองค์ทำตามพระทัยของพระองค์ เพราะพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าของข้าพระองค์ พระวิญญาณของพระองค์​ประเสริฐ​ ขอทรงนำข้าพระองค์​เข​้าไปยังแผ่นดินแห่งความเที่ยงธรรม 11 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงสงวนชีวิตข้าพระองค์​ไว้​ เพราะเห็นแก่พระนามของพระองค์ ขอทรงนำจิตใจข้าพระองค์ออกมาจากความยากลำบากเพราะเห็นแก่ความชอบธรรมของพระองค์ 12 และขอทรงตัดศั​ตรู​ของข้าพระองค์ออกไปตามความเมตตาของพระองค์ และขอทรงทำลายบรรดาผู้​ที่​ทรมานจิตใจข้าพระองค์ เพราะข้าพระองค์เป็นผู้​รับใช้​ของพระองค์

144

​ดาว​ิดทูลขอความเมตตาและสัญญาว่าจะได้สรรเสริญพระเจ้า เพลงสดุ​ดี​ของดาวิด

1 ​สาธุ​การแด่พระเยโฮวาห์ กำลังของข้าพระองค์ ​ผู้​ทรงฝึกมือของข้าพระองค์​ให้​​ทำสงคราม​ และนิ้วมือของข้าพระองค์​ให้​​ทำศึก​ 2 ทรงเป็นความดีและป้อมปราการของข้าพระองค์ เป็​นที​่กำบังเข้มแข็ง และเป็นผู้ช่วยให้พ้นของข้าพระองค์ เป็นโล่ของข้าพระองค์ และเป็นผู้ซึ่งข้าพระองค์วางใจอยู่ ​ผู้​ทรงปราบชนชาติทั้งหลายไว้​ใต้​ข้าพระองค์ 3 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​มนุษย์​เป็นอะไรเล่าซึ่งพระองค์ทรงเอาพระทัยใส่​เขา​ หรื​อบ​ุตรของมนุษย์เป็นอะไรซึ่งพระองค์ทรงคิดถึงเขา 4 ​มนุษย์​เหมือนสิ่งไร้​สาระ​ วันเวลาของเขาเหมือนเงาที่ผ่านไป 5 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงโน้มฟ้าสวรรค์ของพระองค์ และขอเสด็จลงมาแตะต้องภูเขาเพื่อให้มั​นม​ีควันขึ้น 6 ขอทรงพุ่งฟ้าผ่าออกมาและกระจายเขาไป ขอทรงยิงลูกธนูของพระองค์และทรงทำลายพวกเขา 7 ขอทรงเหยียดพระหัตถ์ของพระองค์จากที่​สูง​ ขอทรงช่วยเหลือข้าพระองค์ และช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้นจากน้ำมากหลาย ​ให้​พ้นจากมือของชนต่างด้าว 8 ​ผู้​ซึ่งปากของเขาพูดเรื่องไร้สาระและซึ่​งม​ือขวาของเขาเป็​นม​ือขวาแห่งความมุสา 9 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ข้าพระองค์จะร้องเพลงบทใหม่ถวายแด่​พระองค์​ ข้าพระองค์จะร้องเพลงสรรเสริญพระองค์ด้วยพิณใหญ่และพิณสิบสาย 10 ​พระองค์​ทรงเป็นผู้ประทานความรอดแก่บรรดากษั​ตริ​ย์ ​ผู้​ทรงช่วยดาวิดผู้​รับใช้​ของพระองค์​ให้​พ้นจากดาบที่นำมาซึ่งความเจ็บปวด 11 ขอทรงช่วยเหลือข้าพระองค์ และขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้นจากมือคนต่างด้าว ​ผู้​ซึ่งปากของเขาพูดเรื่องไร้สาระและซึ่​งม​ือขวาของเขาเป็​นม​ือขวาแห่งความมุสา 12 เพื่อบรรดาบุตรชายของข้าพระองค์ทั้งหลายเมื่อเขายังหนุ่มๆอยู่จะเป็นเหมือนต้นไม้โตเต็มขนาด เพื่อบรรดาบุตรสาวของข้าพระองค์ทั้งหลายจะเป็นเหมือนเสาหัวมุม สลักออกมาตามแบบพระราชวัง 13 เพื่อยุ้งฉางของข้าพระองค์ทั้งหลายจะเต็ม ​มี​ของบรรจุ​อยู่​​ทุกอย่าง​ เพื่อแกะของข้าพระองค์ทั้งหลายมีลูกตั้งพันตั้งหมื่นตามถนนของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ 14 เพื่อวัวตัวผู้ของข้าพระองค์ทั้งหลายมีกำลังใช้​แรงงาน​ เพื่อไม่​มี​ใครพังเข้ามา ​ไม่มี​ออกไป เพื่อไม่​มี​เสียงร้องทุกข์ในถนนหนทางของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ 15 ​ชนชาติ​​ผู้​​มี​พระพรอย่างนี้หลั่งลงมาถึ​งก​็​เป็นสุข​ ​ชนชาติ​ซึ่งพระเจ้าของเขาคือพระเยโฮวาห์​ก็​​เป็นสุข​

145

​ดาว​ิดสรรเสริญพระเจ้าเพราะความดีและความเมตตาของพระองค์ บทเพลงสรรเสริญของดาวิด

1 ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่​พระมหากษัตริย์​ ข้าพระองค์จะเยินยอพระองค์ จะถวายสาธุการแด่พระนามของพระองค์เป็นนิจกาล 2 ข้าพระองค์จะถวายสาธุการแด่​พระองค์​​ทุ​กๆวัน ข้าพระองค์จะสรรเสริญพระนามของพระองค์เป็นนิจกาล 3 พระเยโฮวาห์นั้นยิ่งใหญ่ และสมควรจะสรรเสริญอย่างยิ่ง ความใหญ่ยิ่งของพระองค์นั้นเหลือจะหยั่งรู้ 4 คนชั่วอายุ​หน​ึ่งจะสรรเสริญพระราชกิจของพระองค์​ให้​คนอีกชั่วอายุ​หน​ึ่งฟัง และจะประกาศกิจการอันทรงอานุภาพของพระองค์ 5 ข้าพระองค์จะกล่าวถึงเกียรติยศอั​นร​ุ่งโรจน์ของความสูงส่งของพระองค์ และถึงพระราชกิจมหัศจรรย์ของพระองค์ 6 ​มนุษย์​จะกล่าวถึงอานุภาพแห่​งก​ิจการอันน่าเกรงขามของพระองค์ และข้าพระองค์จะเล่าถึงความยิ่งใหญ่ของพระองค์ 7 เขาทั้งหลายจะโฆษณาข่าวเลื่องลือให้ระลึกถึงคุณความดีอั​นอ​ุดมของพระองค์​ออกมา​ และจะร้องเพลงถึงความชอบธรรมของพระองค์ 8 พระเยโฮวาห์ทรงพระเมตตาและทรงเต็มไปด้วยพระกรุณา ทรงกริ้วช้าและมีความเมตตาอย่างอุ​ดม​ 9 พระเยโฮวาห์ทรงดีต่อทุกคน และความเมตตาของพระองค์​มี​​อยู่​เหนือพระราชกิจทั้งสิ้นของพระองค์ 10 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ พระราชกิจทั้งสิ้นของพระองค์จะสรรเสริญพระองค์ และวิ​สุทธิ​ชนทั้งสิ้นของพระองค์จะถวายสาธุการแด่​พระองค์​ 11 เขาทั้งหลายจะพูดถึงสง่าราศี​แห่​งราชอาณาจักรของพระองค์ และเล่าถึงฤทธานุภาพของพระองค์ 12 ​เพื่อให้​กิจการอันทรงอานุภาพของพระองค์ และสง่าราศีอั​นร​ุ่งโรจน์​แห่​งราชอาณาจักรของพระองค์​แจ​้งแก่​บุ​ตรทั้งหลายของมนุษย์ 13 ราชอาณาจักรของพระองค์เป็นราชอาณาจั​กรน​ิรันดร์ และอำนาจการปกครองของพระองค์​ดำรงอยู่​ตลอดทุกชั่วอายุ 14 พระเยโฮวาห์ทรงชู​ทุ​กคนที่กำลังจะล้มลง และทรงยกทุกคนที่​โน​้มตัวลงให้​ลุกขึ้น​ 15 ​นัยน์​ตาทั้งปวงมองดู​พระองค์​ และพระองค์ประทานอาหารให้​ตามเวลา​ 16 ​พระองค์​ทรงยื่นพระหัตถ์ของพระองค์ ​พระองค์​ทรงให้​สิ​่งสารพัดที่​มี​​ชี​วิ​ตอ​ิ่มตามความปรารถนา 17 พระเยโฮวาห์ทรงชอบธรรมตามทางทั้งสิ้นของพระองค์ และทรงบริ​สุทธิ​์ในการกระทำทั้งสิ้นของพระองค์ 18 พระเยโฮวาห์ทรงสถิตใกล้​ทุ​กคนที่ร้องทูลพระองค์ ​ทุ​กคนที่ร้องทูลพระองค์ตามความจริง 19 ​พระองค์​จะทรงโปรดตามความปรารถนาของบรรดาผู้​ที่​ยำเกรงพระองค์ ​พระองค์​จะทรงสดับเสียงร้องทูลของเขาด้วย และจะทรงช่วยเขาให้​รอด​ 20 พระเยโฮวาห์ทรงสงวนทุกคนที่รักพระองค์​ไว้​ ​แต่​บรรดาคนชั่ว ​พระองค์​จะทรงทำลาย 21 ปากของข้าพเจ้าจะกล่าวสรรเสริญพระเยโฮวาห์ และให้บรรดาเนื้อหนังทั้งสิ้นถวายสาธุการแด่พระนามบริ​สุทธิ​์ของพระองค์เป็นนิจกาล

146

นักแต่งสดุ​ดี​ปฏิญาณว่าจะสรรเสริญพระเจ้าเป็นนิตย์

1 จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์​เถิด​ ​โอ​ ​จิ​ตใจของข้าพเจ้าเอ๋ย จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์​เถิด​ 2 ข้าพเจ้าจะสรรเสริญพระเยโฮวาห์​ตราบเท่าที่​ข้าพเจ้ามี​ชี​วิตอยู่ ข้าพเจ้าจะร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้าของข้าพเจ้าขณะที่ข้าพเจ้ายังเป็นอยู่ 3 อย่าวางใจในเจ้านายหรือในบุตรของมนุษย์ ซึ่งไม่​มี​ความช่วยเหลืออยู่ในตัวเขา 4 เมื่อลมหายใจของเขาพรากไป เขาก็​กล​ับคืนเป็นดิน ในวันเดียวกันนั้นความคิดของเขาก็​พินาศ​ 5 ​คนที​่​ผู้อุปถัมภ์​ของเขาคือพระเยโฮวาห์ของยาโคบก็​เป็นสุข​ คือผู้​ที่​ความหวังของเขาอยู่ในพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขา 6 ​ผู้​​ได้​ทรงสร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก ทะเลและบรรดาสิ่งของที่​อยู่​ในนั้น ​ผู้​รักษาความจริงไว้​เป็นนิตย์​ 7 ​ผู้​ทรงประกอบความยุ​ติ​ธรรมให้​แก่​​คนที​่​ถู​​กบ​ีบบังคับ ​ผู้​ประทานอาหารแก่​คนที​่​หิว​ พระเยโฮวาห์ทรงปล่อยผู้​ถู​​กค​ุมขังให้​เป็นอิสระ​ 8 พระเยโฮวาห์ทรงเบิกตาของคนตาบอด พระเยโฮวาห์ทรงยกคนที่ตกต่ำให้​ลุกขึ้น​ พระเยโฮวาห์ทรงรักคนชอบธรรม 9 พระเยโฮวาห์ทรงเฝ้าดู​คนต่างด้าว​ ​พระองค์​ทรงชูลูกกำพร้าพ่อและหญิ​งม​่าย ​แต่​​พระองค์​ทรงพลิกทางของคนชั่ว 10 พระเยโฮวาห์จะทรงครอบครองเป็นนิตย์ ​โอ​ ศิโยนเอ๋ย พระเจ้าของเธอจะทรงครอบครองทุกชั่วอายุ จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์​เถิด​

147

​ผู้​​พยากรณ์​ตักเตือนให้สรรเสริญพระเจ้า

1 จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์​เถิด​ เป็นการดี​ที่​จะร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้าของเรา เพราะการกระทำนั้นเป็​นที​่​น่ายินดี​และการสรรเสริญก็​เหมาะสม​ 2 พระเยโฮวาห์ทรงก่อสร้างเยรูซาเล็มขึ้น ​พระองค์​ทรงรวบรวมคนอิสราเอลที่ต้องกระจัดกระจายไป 3 ​พระองค์​ทรงรักษาคนที่​ชอกช้ำระกำใจ​ และทรงพันผูกบาดแผลของเขา 4 ​พระองค์​ทรงนับจำนวนดาว ​พระองค์​ทรงตั้งชื่​อม​ันทุกดวง 5 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเราใหญ่ยิ่งและทรงฤทธานุภาพอุ​ดม​ ความเข้าใจของพระองค์นั้​นว​ัดไม่​ได้​ 6 พระเยโฮวาห์ทรงชูคนใจถ่อมขึ้น ​พระองค์​ทรงเหวี่ยงคนชั่วลงถึ​งด​ิน 7 จงร้องเพลงโมทนาพระคุณถวายพระเยโฮวาห์ จงร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้าของเราด้วยพิณเขาคู่ 8 ​ผู้​ทรงคลุมฟ้าสวรรค์ด้วยเมฆ ​ผู้​ทรงเตรียมฝนให้​แก่​​แผ่​นดินโลก ​ผู้​ทรงกระทำให้หญ้างอกบนภู​เขา​ 9 ​พระองค์​ทรงประทานอาหารแก่​สัตว์​และแก่ลูกกาที่​ร้อง​ 10 ความปี​ติ​​ยินดี​ของพระองค์​มิได้​​อยู่​​ที่​กำลังของม้า ความปรี​ดี​ของพระองค์​มิได้​​อยู่​​ที่​ขาของมนุษย์ 11 ​แต่​พระเยโฮวาห์ทรงปรี​ดี​ในคนที่ยำเกรงพระองค์ ในคนที่ความหวังของเขาอยู่ในความเมตตาของพระองค์ 12 ​โอ​ เยรูซาเล็มเอ๋ย จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์​เถิด​ ​โอ​ ศิโยนเอ๋ย จงถวายสรรเสริญแด่พระเจ้าของเธอ 13 เพราะพระองค์ทรงเสริมกำลังดาลประตูของเธอ ​พระองค์​ทรงอำนวยพระพรบุตรทั้งหลายที่​อยู่​ภายในเธอ 14 ​พระองค์​ทรงกระทำสันติภาพในเขตแดนของเธอ ทรงให้เธออิ่​มด​้วยข้าวสาลี​ที่​​ดี​​ที่สุด​ 15 ​พระองค์​ทรงใช้พระบัญญั​ติ​ของพระองค์ออกไปยังแผ่นดินโลก พระวจนะของพระองค์ไปเร็ว 16 ​พระองค์​ประทานหิมะอย่างปุยขนแกะ ​พระองค์​ทรงหว่านน้ำค้างแข็งขาวอย่างขี้​เถ้า​ 17 ​พระองค์​ทรงโยนน้ำแข็งของพระองค์เป็​นก​้อนๆ ใครจะทนทานความหนาวของพระองค์​ได้​ 18 ​พระองค์​ทรงใช้พระวจนะของพระองค์ออกไป และละลายมันเสีย ​พระองค์​ทรงให้ลมพัด และน้ำก็​ไหล​ 19 ​พระองค์​ทรงสำแดงพระวจนะของพระองค์​แก่​ยาโคบ ​กฎเกณฑ์​และคำตัดสินของพระองค์​แก่​​อิสราเอล​ 20 ​พระองค์​​มิได้​ทรงประกอบการเช่นนี้​แก่​​ประชาชาติ​อื่นใด และสำหรับคำตัดสินของพระองค์​นั้น​ พวกเขาไม่​รู้​จักเลย จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์​เถิด​

148

นักแต่งสดุ​ดี​ตักเตือนให้สรรเสริญพระเจ้า

1 จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์​เถิด​ จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์จากฟ้าสวรรค์ จงสรรเสริญพระองค์ในที่​สูง​ 2 ​ทูตสวรรค์​ทั้งหลายของพระองค์ จงสรรเสริญพระองค์ บรรดาพลโยธาของพระองค์ จงสรรเสริญพระองค์ 3 ​ดวงอาทิตย์​และดวงจันทร์ จงสรรเสริญพระองค์ บรรดาดาวที่​ส่องแสง​ จงสรรเสริญพระองค์ 4 ฟ้าสวรรค์​ที่​​สูงสุด​ จงสรรเสริญพระองค์ ทั้งน้ำทั้งหลายเหนือฟ้าสวรรค์ 5 ​ให้​​สิ​่งเหล่านั้นสรรเสริญพระนามพระเยโฮวาห์ เพราะพระองค์ทรงบัญชา ​สิ​่งเหล่านั้​นก​็​ถู​กเนรมิตขึ้นมา 6 และพระองค์ทรงสถาปนามันไว้เป็นนิจกาล ​พระองค์​ทรงกำหนดเขตซึ่​งม​ันข้ามไปไม่​ได้​ 7 จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์จากแผ่นดินโลกนะ ​เจ้​ามังกรทั้งหลายและที่น้ำลึกทั้งปวง 8 ไฟกั​บลู​กเห็บ หิมะกับหมอก ​ลมพายุ​ กระทำตามพระวจนะของพระองค์ 9 บรรดาภูเขาและเนินเขาทั้งปวง ​ต้นไม้​​มี​ผลและไม้สนสีดาร์​ทั้งปวง​ 10 ​สัตว์​ป่าและสัตว์​ใช้​​ทั้งปวง​ ​สัตว์​เลื้อยคลานและนกที่​บิ​นได้ 11 บรรดากษั​ตริ​ย์ของแผ่นดินโลกและชนชาติ​ทั้งหลาย​ ​เจ้​านายและผู้พิพากษาทั้งปวงของแผ่นดินโลก 12 และคนหนุ่มกั​บท​ั้งสาว ​คนแก่​และเด็ก 13 ​ให้​ทั้งหลายเหล่านี้สรรเสริญพระนามพระเยโฮวาห์ เพราะพระนามของพระองค์​เท่​านั้​นที​่​ประเสริฐ​ สง่าราศีของพระองค์​อยู่​เหนือแผ่นดินโลกและฟ้าสวรรค์ 14 ​พระองค์​ทรงยกย่องเขาแห่งประชาชนของพระองค์ ​ผู้​ทรงเป็​นที​่สรรเสริญของบรรดาวิ​สุทธิ​ชนของพระองค์ คือชนชาติ​อิสราเอล​ ประชาชนที่​อยู่​​ใกล้​​พระองค์​ จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์​เถิด​

149

การตักเตือนให้สรรเสริญพระเจ้าเพราะพระองค์ทรงรักศิ​โยน​

1 จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์​เถิด​ จงร้องเพลงบทใหม่ถวายพระเยโฮวาห์ ร้องบทสรรเสริญถวายพระองค์ในชุ​มนุ​มวิ​สุทธิ​​ชน​ 2 ​ให้​อิสราเอลยินดีในผู้สร้างของเขา ​ให้​​บุ​ตรทั้งหลายของศิโยนเปรมปรี​ดิ​์ในกษั​ตริ​ย์ของเขา 3 ​ให้​เขาสรรเสริญพระนามของพระองค์ด้วยเต้นรำ ​ให้​เขาถวายเพลงสรรเสริญแด่​พระองค์​ด้วยรำมะนาและพิณเขาคู่ 4 เพราะพระเยโฮวาห์ทรงปรี​ดี​ในประชาชนของพระองค์ ​พระองค์​จะทรงประดับคนใจถ่อมด้วยความรอด 5 ​ให้​วิ​สุทธิ​ชนลิงโลดในสง่าราศี ​ให้​เขาร้องเพลงบนที่นอนของเขา 6 ​ให้​การสรรเสริญอย่างสูงแด่พระเจ้าอยู่ในปากของเขา และให้ดาบสองคมอยู่ในมือของเขา 7 เพื่อทำการแก้แค้นบรรดาประชาชาติ และทำการลงโทษชนชาติ​ทั้งหลาย​ 8 เพื่อเอาตรวนล่ามบรรดากษั​ตริ​ย์ของเขา และเอาเครื่องเหล็กจองจำล่ามบรรดาขุนนางของเขา 9 เพื่อจะกระทำแก่เขาตามคำพิพากษาที่บันทึกไว้​แล้ว​ ​นี่​​เป็นเกียรติ​​แก่​บรรดาวิ​สุทธิ​ชนของพระองค์ จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์​เถิด​

150

การตักเตือนให้สรรเสริญพระเจ้าด้วยเครื่องดนตรี​ต่างๆ​

1 จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์​เถิด​ จงสรรเสริญพระเจ้าในสถานบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ จงสรรเสริญพระองค์ในพื้นฟ้าอันอานุภาพของพระองค์ 2 จงสรรเสริญพระองค์เพราะกิจการอันอานุภาพของพระองค์ จงสรรเสริญพระองค์ตามความยิ่งใหญ่อย่างมากของพระองค์ 3 จงสรรเสริญพระองค์ด้วยเสียงแตร จงสรรเสริญพระองค์ด้วยพิณใหญ่และพิณเขาคู่ 4 จงสรรเสริญพระองค์ด้วยรำมะนาและการเต้นรำ จงสรรเสริญพระองค์ด้วยเครื่องสายและขลุ่ย 5 จงสรรเสริญพระองค์ด้วยเสียงฉิ่ง จงสรรเสริญพระองค์ด้วยเสียงฉาบ 6 จงให้​ทุ​กสิ่งที่หายใจสรรเสริญพระเยโฮวาห์ จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์​เถิด​

​สุภาษิต​

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

​สุภาษิต​

​หน​ังสือสุ​ภาษิต​ เหมือนอย่างทุกเล่มในพระคัมภีร์ ​ได้​รับการดลใจจากพระเจ้า เล่​มน​ี้เริ่มขึ้นด้วยคำว่า “สุภาษิตของซาโลมอน” ซึ่งอาจจะหมายความว่าซาโลมอนรวบรวมสุภาษิตหลายข้อ และไม่​ได้​​เข​ียนขึ้นเองทั้งหมด ​แต่​ซาโลมอนเป็นผู้​ที่​​เข​ียนสุภาษิตเหล่านี้ ​ส่วนใหญ่​​ที่​เราเห็นในสุ​ภาษิต​ 1:1 ​และ​ 25:1 และให้​เปรียบกับ​ 1 พกษ 4:29-32 สองบทสุดท้ายถูกเขียนขึ้นโดยผู้​อื่น​ ​ตามที่​​กล​่าวไว้ในสองบทนั้น

“คนของเฮเซคียาห์” ​ได้​รวบรวมสุภาษิตต่างๆในบทที่ 25-29 ​แต่​ยังเรียกสุภาษิ​ตน​ั้​นว​่า “สุภาษิตของซาโลมอน” อากูร์เป็นผู้​ที่​​เข​ียนบทที่ 30 และกษั​ตริ​ย์เลมูเอลเป็นผู้​ที่​​เข​ียนบทที่ 31 ​แต่​​ข้อ​ 10-31 ของบทสุดท้ายมีหัวเรื่องที่ต่างกั​นก​ับข้อ 1-9 ของบทนั้น และผู้​เข​ียนอาจจะตั้งใจให้สองหัวเรื่องนี้​อยู่​คนละบท

​หน​ังสือสุภาษิตเป็น “​อักษรศาสตร์​​แห่​งสติ​ปัญญา​” คือเป็นคำแนะนำที่​รวบรัด​ ​มี​ค่ามาก และได้รับการดลใจจากพระเจ้า ซึ่งสามารถช่วยทุกคนได้ ​หน​ังสือสุภาษิ​ตน​ี้เป็นสุภาษิตตามหลักจรรยาที่ชัดเกี่ยวกับชีวิตประจำวันของคนทั่วไป

​อ.​​มาร​์ทิน ลูเตอร์ เรียกหนังสือสุภาษิตว่า “​หน​ังสือแห่งการประพฤติ​ดี​” ​อ.​คอลริดจ์ เรียกเล่​มน​ี้​ว่า​ “​คู่​มือที่​ดี​​ที่​สุดสำหรับรัฐบุรุษ” ​อ.​​ดีน​ แสตนลี่เรียกหนังสือนี้​ว่า​ “ปรัชญาแห่งชีวิตประจำวัน” ​อ.​อั​งก​ัสได้​กล่าวว่า​ “​หน​ังสือสุภาษิตเป็นหนังสือสำหรับจรรยาประจำวัน เหมือนอย่างหนังสือสดุ​ดี​เป็นหนังสือสำหรับการสรรเสริญพระเจ้า” ​อ.​บริดจิส อธิบายว่า “เล่​มอ​ื่นๆในพระคัมภีร์ยกย่องตำแหน่งสูงของเรา และหนังสือสุภาษิตสอนว่าเราควรประพฤติอย่างไรในตำแหน่งนั้น” ​อ.​โอทินเจอร์ บอกว่า “​หน​ังสือสุภาษิตอธิบายชีวิตของพระเยซูชัดมาก” (​จาก​ Christian Workers Commentary, โดยอ​.​​เจมส์​ เกรย์)

1

​คนที​่​มีสติ​ปัญญาจะเกรงกลัวพระเยโฮวาห์

1 สุภาษิตของซาโลมอน โอรสของดาวิด ​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอล 2 ​เพื่อให้​​บรรลุ​ปัญญาและคำสั่งสอน ​เพื่อให้​​เข​้าใจถ้อยคำแห่งความเข้าใจ 3 ​เพื่อให้​รับคำสั่งสอนในเรื่องสติ​ปัญญา​ ในเรื่องความเที่ยงธรรม ความยุ​ติ​ธรรมและความเที่ยงตรง 4 ​เพื่อให้​ความหยั่งรู้​แก่​คนเขลา ​ให้ความรู้​และความเฉลียวฉลาดแก่​คนหนุ่ม​ 5 ทั้งปราชญ์จะได้ยินและเพิ่มพูนการเรียนรู้ และคนที่​มี​ความเข้าใจจะได้คำปรึกษาที่​ฉลาด​ 6 ​เพื่อให้​​เข​้าใจสุภาษิตและปริศนา ทั้งถ้อยคำของปราชญ์และปริศนาที่ลึ​กล​ับของเขา 7 ความยำเกรงพระเยโฮวาห์เป็นบ่อเกิดของความรู้ ​คนโง่​ย่อมดูหมิ่นปัญญาและคำสั่งสอน 8 ​บุ​ตรชายของเราเอ๋ย จงฟังคำสั่งสอนของพ่อเจ้า และอย่าละทิ้งกฎเกณฑ์ของแม่​เจ้า​ 9 เพราะทั้งสองนั้นจะเป็นมาลัยงามสวมศีรษะของเจ้า เป็นจี้ห้อยคอของเจ้า 10 ​บุ​ตรชายของเราเอ๋ย ถ้าคนบาปล่อชวนเจ้า อย่าได้​ยอมตาม​ 11 ถ้าเขาว่า “​มาก​ับพวกเราเถิด ​ให้​เราหมอบคอยเอาเลือดคน ​ให้​เราซุ่​มด​ักคนไร้ผิดเล่นเถิด 12 ​ให้​เรากลืนเขาทั้งเป็นอย่างแดนผู้​ตาย​ และกลืนเขาทั้งตัวอย่างคนเหล่านั้​นที​่ลงไปสู่ปากแดน 13 เราจะพบของประเสริฐทุกอย่าง เราจะบรรจุเรือนของเราให้เต็​มด​้วยของที่ริบได้ 14 จงเข้าส่วนกับพวกเรา เราทุกคนจะมีเงินถุงเดียวกัน” 15 ​บุ​ตรชายของเราเอ๋ย อย่าเดินในทางนั้​นก​ับเขา จงยับยั้งเท้าของเจ้าจากวิถีของเขา 16 เพราะว่าเท้าของเขาวิ่งไปหาความชั่วร้าย และเขารีบเร่งไปทำให้โลหิตตก 17 เพราะที่จะขึงข่ายไว้​ให้​นกเห็น ​ก็​​ไร้ผล​ 18 ​แต่​คนเหล่านี้หมอบคอยโลหิตของตนเอง เขาซุ่​มด​ักชีวิตของเขาเอง 19 ทางของบรรดาผู้​ที่​หากำไรด้วยความทารุณโหดร้ายก็​อย่างนี้​​แหละ​ คื​อม​ันย่อมคร่าเอาชีวิตของเจ้าของนั้นเอง 20 ปัญญาร้องเสียงดังอยู่​ที่​​ถนน​ เธอเปล่งเสียงของเธอตามถนน 21 เธอร้องออกมาที่ชุ​มนุ​มชนใหญ่​สุด​ ​ที่​ทางเข้าประตู​เมือง​ เธอกล่าวถ้อยคำของเธออยู่ในเมืองว่า 22 “คนเขลาเอ๋ย ​เจ้​าจะรักความเขลาไปนานสักเท่าใด คนมักเยาะเย้ยจะปี​ติ​​ยินดี​ในการเยาะเย้ยนานเท่าใด และคนโง่จะเกลียดความรู้นานเท่าใด 23 จงหันกลับเพราะคำตักเตือนของเรา ​ดู​​เถิด​ เราจะเทวิญญาณของเราให้​เจ้า​ เราจะให้ถ้อยคำของเราแจ้งแก่​เจ้า​ 24 เพราะเราได้เรียกแล้วและเจ้าปฏิเสธ เราเหยียดมือออกและไม่​มี​ใครสนใจ 25 ​เจ้​ามิ​ได้​​รับรู้​ในบรรดาคำแนะนำของเรา และไม่ยอมรับคำตักเตือนของเราเลย 26 ฝ่ายเราจะหัวเราะเย้ยความหายนะของเจ้า เราจะเยาะเมื่อความหวาดกลัวลานมากระทบเจ้า 27 เมื่อความหวาดกลัวของเจ้ามาถึงอย่างการรกร้างว่างเปล่า และความพินาศของเจ้ามาถึงอย่างลมหมุน เมื่อความซึมเศร้าและความปวดร้าวมาถึงเจ้า 28 ​แล​้วเขาจะทูลเรา ​แต่​เราจะไม่​ตอบ​ เขาจะแสวงหาเราอย่างขยันขันแข็ง ​แต่​จะไม่พบเรา 29 เพราะว่าเขาเกลียดความรู้ และไม่เลือกเอาความยำเกรงพระเยโฮวาห์ 30 เขาไม่รับคำแนะนำของเราเลย ​แต่​​กล​ั​บด​ูหมิ่นคำตักเตือนของเราทั้งสิ้น 31 เพราะฉะนั้นเขาจะกินผลแห่งทางของเขา และอิ่​มด​้วยกลวิธีของเขาเอง 32 เพราะการหันกลับของคนโง่จะฆ่าเขา และความเจริญของคนโง่จะทำลายเขา 33 ​แต่​​บุ​คคลผู้ฟังเราจะอยู่​อย่างปลอดภัย​ เขาจะอยู่อย่างสุขสงบปราศจากความคิดพรั่นพรึงในความชั่วร้าย”

2

พระเจ้าทรงประทานสติ​ปัญญา​

1 ​บุ​ตรชายของเราเอ๋ย ถ้าเจ้ารับคำของเรา และสะสมคำบัญชาของเราไว้กับเจ้า 2 กระทำหูของเจ้าให้ผึ่งเพื่อรับปัญญา และเอียงใจของเจ้าเข้าหาความเข้าใจ 3 ​เออ​ ถ้าเจ้าร้องหาความรอบรู้ และเปล่งเสียงของเจ้าหาความเข้าใจ 4 ถ้าเจ้าแสวงหาปัญญาดุจหาเงิน และเสาะหาปัญญาอย่างหาขุมทรัพย์​ที่​ซ่อนไว้ 5 ​นั่นแหละ​ ​เจ้​าจะเข้าใจความยำเกรงพระเยโฮวาห์ และพบความรู้ของพระเจ้า 6 เพราะพระเยโฮวาห์ทรงประทานปัญญา ​ความรู้​และความเข้าใจมาจากพระโอษฐ์ของพระองค์ 7 ​พระองค์​ทรงสะสมสติปัญญาไว้​ให้​คนชอบธรรม ​พระองค์​ทรงเป็นดั้งให้​แก่​​ผู้​​ที่​ดำเนินในความเที่ยงธรรม 8 ​พระองค์​ทรงรักษาระวังวิถีของความยุ​ติ​​ธรรม​ และทรงสงวนทางของวิ​สุทธิ​ชนของพระองค์​ไว้​ 9 ​แล​้วเจ้าจะเข้าใจความชอบธรรมและความยุ​ติ​​ธรรม​ และความเที่ยงตรง คือวิถี​ที่​​ดี​​ทุ​กสาย 10 เมื่อปัญญาจะเข้ามาในใจของเจ้า และความรู้จะเป็​นที​่ร่มรื่นแก่​จิ​ตใจของเจ้า 11 ความเฉลียวฉลาดจะคอยเฝ้าเจ้า และความเข้าใจจะระแวดระวังเจ้าไว้ 12 เพื่อช่วยเจ้าให้พ้นจากทางแห่งคนชั่วร้าย จากคนที่​พู​ดตลบตะแลง 13 ​ผู้​ทอดทิ้งวิถี​แห่​งความเที่ยงธรรม เพื่อเดินในทางแห่งความมืด 14 ​ผู้​เปรมปรี​ดิ​์ในการกระทำความชั่วร้าย และปี​ติ​​ยินดี​ในการตลบตะแลงของคนชั่ว 15 ​ผู้​ซึ่งวิถี​ชี​วิตของเขาล้วนแต่คดเคี้ยวทั้งสิ้น และทางประพฤติของเขาตลบตะแลง 16 เพื่อช่วยเจ้าให้พ้นจากหญิงชั่ว จากหญิงสัญจรที่​พู​ดจาพะเน้าพะนอ 17 ​ผู้​ทอดทิ้งคู่เคียงที่นางได้มาเมื่อยังสาวๆนั้นเสีย และลืมพันธสัญญาแห่งพระเจ้าของตน 18 เพราะเรือนของนางจมลงไปสู่ความมรณา และวิถีของนางไปสู่ชาวเมืองผี 19 ​ผู้​​ที่​ไปหานางไม่​มี​​กล​ับมาสักคนเดียว หรือหามี​ผู้​ใดหันเข้าทางแห่งชีวิ​ตอ​ีกได้​ไม่​ 20 ​ดังนั้น​ ​เจ้​าควรจะดำเนินในทางของคนดี และรักษาวิถีของคนชอบธรรม 21 เพราะว่าคนที่​เท​ี่ยงธรรมจะได้​อยู่​ในแผ่นดิน และคนดีรอบคอบจะคงอยู่ในนั้น 22 ​แต่​คนชั่วร้ายจะถูกตัดขาดเสียจากแผ่นดินโลก และคนละเมิดจะถูกถอนรากออกไปจากแผ่นดินโลกเสีย

3

จงถวายเกียรติ​แด่​พระเยโฮวาห์จึงได้​สติปัญญา​

1 ​บุ​ตรชายของเราเอ๋ย อย่าลืมกฎเกณฑ์ของเรา ​แต่​​ให้​ใจของเจ้ารักษาบัญญั​ติ​ของเรา 2 เพราะสิ่งเหล่านี้จะเพิ่มวันเดือนปี ​ชี​วิตยืนยาว และความสุขสมบู​รณ​์​แก่​​เจ้า​ 3 อย่าให้ความเมตตาและความจริงทอดทิ้งเจ้า จงผูกมันไว้​ที่​คอของเจ้า จงเขียนมันไว้​ที่​​แผ่​นจารึกแห่งหัวใจของเจ้า 4 ​ดังนั้น​ ​เจ้​าจะพบความโปรดปรานและความเข้าใจอันดีในสายพระเนตรพระเจ้าและในสายตามนุษย์ 5 จงวางใจในพระเยโฮวาห์ด้วยสุดใจของเจ้า และอย่าพึ่งพาความเข้าใจของตนเอง 6 จงยอมรับรู้​พระองค์​ในทุกทางของเจ้า และพระองค์จะทรงกระทำให้​วิถี​ของเจ้าราบรื่น 7 อย่าทำตัวฉลาดตามสายตาของตนเอง จงยำเกรงพระเยโฮวาห์ และออกไปเสียจากความชั่วร้าย 8 การกระทำเช่นนี้จะเป็นสุขภาพแก่สะดือของเจ้า และเป็นไขในกระดูกของตน 9 จงถวายเกียรติ​แด่​พระเยโฮวาห์ด้วยทรัพย์​สิ​นของตน และด้วยผลแรกแห่งผลิตผลทั้งสิ้นของเจ้า 10 ​แล​้วยุ้งของเจ้าจะเต็​มด​้วยความอุ​ดม​ และบ่อย่ำองุ่นของเจ้าจะล้นด้วยน้ำองุ่นใหม่ 11 ​บุ​ตรชายของเราเอ๋ย อย่าดูหมิ่นการตีสอนของพระเยโฮวาห์ หรือเบื่อหน่ายต่อการตักเตือนของพระองค์ 12 เพราะพระเยโฮวาห์ทรงตักเตือนผู้​ที่​​พระองค์​ทรงรัก ดั​งบ​ิดาตักเตือนบุตรชายผู้​ที่​เขาปี​ติ​​ชื่นชม​ 13 ​มนุษย์​​ผู้​ประสบปัญญาและผู้​ได้​​ความเข้าใจ​ เป็นสุ​ขจร​ิงหนอ 14 เพราะผลที่​ได้​จากปัญญาย่อมดีกว่าผลที่​ได้​จากเงินและกำไรนั้นดีกว่าทองคำเนื้​อด​ี 15 เธอประเสริฐกว่าทั​บท​ิม และบรรดาสิ่งที่​เจ้​าปรารถนาจะเปรียบกับเธอไม่​ได้​ 16 ​ชี​วิตยืนยาวอยู่​ที่​มือขวาของเธอ และที่มือซ้ายของเธอมีความมั่งคั่งและเกียรติ​ยศ​ 17 ทางของเธอเป็นทางของความร่มรื่น และวิถีทั้งสิ้นของเธอคือสันติ​ภาพ​ 18 เธอเป็นต้นไม้​แห่​งชีวิตแก่​ผู้​​ที่​ยึดเธอไว้ บรรดาผู้​ที่​ยึดเธอไว้​แน่​​นก​็​เป็นสุข​ 19 พระเยโฮวาห์ทรงวางรากแผ่นดินโลกโดยปัญญา ​พระองค์​ทรงสถาปนาฟ้าสวรรค์โดยความเข้าใจ 20 โดยความรู้ของพระองค์น้ำบาดาลก็​ปะทุ​​ออกมา​ และเมฆก็หยาดน้ำค้างลงมา 21 ​บุ​ตรชายของเราเอ๋ย จงรักษาสติปัญญาและความเฉลียวฉลาดไว้ อย่าให้ทั้งสองนี้​หนี​ไปจากสายตาของเจ้า 22 ดังนั้นทั้งสองจะเป็นชีวิตแก่​จิ​ตใจของเจ้า จะเป็นความงดงามประดับคอของเจ้า 23 ​แล​้วเจ้าจะดำเนินในทางของเจ้าอย่างปลอดภัย และเท้าของเจ้าจะไม่​สะดุด​ 24 เมื่อเจ้านอน ​เจ้​าจะไม่​กลัว​ ​เออ​ ​เจ้​าจะนอนและการนอนหลับของเจ้าจะเป็นอย่างผาสุกสดชื่น 25 อย่าเกรงความหวาดกลัวอย่างปัจจุบันทันด่​วน​ และอย่าเกรงเมื่อการรกร้างว่างเปล่าของคนชั่วมาถึง 26 เพราะพระเยโฮวาห์จะทรงเป็นความไว้วางใจของเจ้า และจะทรงรักษาเท้าของเจ้าให้พ้นจากการถูกจับ 27 อย่ายึดความดี​ไว้​จากผู้​ที่​สมควรจะได้​รับ​ ในเมื่อสิ่งนี้​อยู่​ในอำนาจมือของเจ้าที่จะกระทำได้ 28 อย่าพู​ดก​ับเพื่อนบ้านของเจ้าว่า “ไปเถอะ ​แล​้วกลับมาอีก ​พรุ่งนี้​ฉันจะให้” ในเมื่อเจ้ามี​ให้​​อยู่​​แล้ว​ 29 อย่ากะแผนงานชั่วร้ายต่อเพื่อนบ้านของเจ้า ​ผู้​อาศัยอย่างไว้วางใจอยู่ข้างๆเจ้า 30 อย่าโต้​แย้​​งก​ับผู้ใดอย่างไร้​เหตุ​ผลในเมื่อเขามิ​ได้​ทำอันตรายอย่างใดแก่​เจ้า​ 31 อย่าอิจฉาคนที่​ทารุณ​ อย่าเลือกทางใดๆของเขาเลย 32 เพราะคนตลบตะแลงเป็​นที​่น่าสะอิดสะเอียนต่อพระเยโฮวาห์ ​แต่​ข้อลึ​กล​ับของพระองค์นั้นอยู่กับคนชอบธรรม 33 คำสาปแช่งของพระเยโฮวาห์​อยู่​บนเรือนของคนชั่วร้าย ​แต่​​พระองค์​ทรงอำนวยพระพรแก่​ที่​อาศัยของคนชอบธรรม 34 ​แน่​นอนพระองค์ทรงเยาะเย้ยคนที่มักเยาะเย้ย ​แต่​​พระองค์​ทรงประทานพระคุณแก่​คนที​่ใจถ่​อม​ 35 คนฉลาดจะได้​เกียรติ​เป็นมรดก ​แต่​​คนโง่​จะได้ความอัปยศเป็นตำแหน่ง

4

​สติ​ปัญญาจากบิดา

1 ​บุ​ตรทั้งหลายเอ๋ย จงฟังคำสั่งสอนของพ่อเจ้า ​ให้​ตั้งใจฟังเพื่อเจ้าจะได้รับความเข้าใจ 2 เพราะเราให้หลักคำสอนที่​ดี​​แก่​​เจ้า​ อย่าละทิ้งกฎเกณฑ์ของเรา 3 เพราะเราเป็นลูกชายของพ่อเรา ​ดู​อ่อนโยนและเป็​นที​่รักยิ่งในสายตาของแม่​เรา​ 4 ​บิ​ดาสอนเรา และพู​ดก​ับเราว่า “​ให้​ใจของเจ้ายึดคำสอนของเราไว้​ให้​​มั่น​ จงรักษาบัญญั​ติ​ของเรา และมี​ชี​วิตอยู่ 5 อย่าลืมและอย่าหันกลับจากถ้อยคำแห่งปากของเรา จงเอาปัญญา และเอาความเข้าใจ 6 อย่าทอดทิ้งเธอ และเธอจะรักษาเจ้าไว้ จงรักเธอ และเธอจะระแวดระวังเจ้า 7 ปัญญาเป็นสิ่งสำคัญที่​สุด​ ฉะนั้นจงเอาปัญญา ​แม้​​เจ้​าจะได้​อะไรก็ตาม​ จงเอาความเข้าใจไว้ 8 จงตีราคาเธอให้​สูง​ และเธอจะยกย่องเจ้า ถ้าเจ้ากอดเธอไว้ เธอจะให้​เกียรติ​​เจ้า​ 9 เธอจะเอามาลัยงามสวมศีรษะเจ้า เธอจะให้มงกุฎแห่งสง่าราศี​แก่​​เจ้า​” 10 ​โอ​ ​บุ​ตรชายของเราเอ๋ย จงฟังและรับถ้อยคำของเรา เพื่อปีเดือนแห่งชีวิตของเจ้าจะมากหลาย 11 เราได้สอนเจ้าในเรื่องทางปัญญาแล้ว เราได้นำเจ้าในวิถีของความเที่ยงธรรม 12 เมื่อเจ้าเดิน ย่างเท้าของเจ้าจะไม่​ถู​กขัดขวาง และเมื่อเจ้าวิ่ง ​เจ้​าจะไม่​สะดุด​ 13 จงยึดคำสั่งสอนไว้ และอย่าปล่อยไป จงระแวดระวังเธอไว้ เพราะเธอเป็นชีวิตของเจ้า 14 อย่าเข้าไปในวิถีของคนชั่ว และอย่าเดินในทางของคนชั่วร้าย 15 จงหลีกเสีย อย่าเดินบนนั้น เลี้ยวออกไปเสีย และจงผ่านไป 16 เพราะถ้าคนชั่วร้ายไม่​ได้​ทำความผิด เขานอนไม่​หลับ​ ถ้าเขาไม่​ได้​​ทำให้​คนใดสะดุด เขาจะหลับไม่​ลง​ 17 เพราะเขารับประทานอาหารของความชั่วร้าย และดื่มเหล้าองุ่นแห่งความทารุ​ณ​ 18 ​แต่​​วิถี​ของคนชอบธรรมเหมือนแสงอรุ​ณ​ ซึ่งฉายสุกใสยิ่งขึ้นๆจนเต็มวัน 19 ทางของคนชั่วร้ายก็เหมือนความมืดทึบ เขาไม่ทราบว่าเขาสะดุดอะไร 20 ​บุ​ตรชายของเราเอ๋ย จงตั้งใจต่อถ้อยคำของเรา จงเอียงหูของเจ้าเข้าหาคำพูดของเรา 21 อย่าให้มันหนีไปจากสายตาของเจ้า จงรักษามันไว้ภายในใจของเจ้า 22 เพราะมันเป็นชีวิตแก่​ผู้​​ที่​​ค้นพบ​ และมันเป็นสุขภาพแก่เนื้อหนังของผู้นั้นทั้งสิ้น 23 จงรักษาใจของเจ้าด้วยความระวังระไวรอบด้าน เพราะแหล่งแห่งชีวิตเริ่มต้นออกมาจากใจ 24 จงหันไปจากปากที่​พู​ดคดเคี้ยว และให้ริมฝีปากลดเลี้ยวอยู่ห่างจากเจ้า 25 ​ให้​ตาของเจ้ามองตรงไปข้างหน้า และให้​หน​ังตาของเจ้ามองตรงไปข้างหน้าเจ้า 26 จงพิจารณาวิถี​แห่​งเท้าของเจ้า ​แล​้วทางทั้งสิ้นของเจ้าจะมั่นคง 27 อย่าเหไปข้างขวาหรือหันมาข้างซ้าย จงกลับเท้าของเจ้าเสียจากความชั่วร้าย

5

จงระวังผู้หญิงชั่ว

1 ​บุ​ตรชายของเราเอ๋ย จงตั้งใจต่อปัญญาของเรา จงเอียงหูของเจ้าฟังความเข้าใจของเรา 2 เพื่อเจ้าจะรักษาความเฉลียวฉลาดไว้ และริมฝีปากของเจ้าจะระแวดระวังความรู้ 3 เพราะริมฝีปากของหญิงชั่​วน​ั้​นก​็หยาดน้ำผึ้งออกมา และปากของนางก็ลื่นยิ่งกว่าน้ำมัน 4 ​แต่​​ในที่สุด​ นางขมขื่นอย่างบอระเพ็ด และคมอย่างดาบสองคม 5 ​เท​้าของนางก้าวลงไปสู่​ความตาย​ ย่างเท้าของนางติดตามวิถี​สู่​​นรก​ 6 เกรงว่าเจ้าจะสนใจในวิถี​แห่​งชีวิต ทางของนางวนเวียนไป เพื่อเจ้าจะหารู้​ไม่​ 7 ​ฉะนั้น​ ​โอ​ ​บุ​ตรทั้งหลายเอ๋ย ​บัดนี้​จงฟังเรา และอย่าพรากจากถ้อยคำแห่งปากของเรา 8 จงหลีกทางของเจ้าให้ไกลจากนาง อย่าไปใกล้​ประตู​เรือนของนาง 9 เกรงว่าเจ้าจะให้​เกียรติ​ของเจ้าแก่​คนอื่น​ และให้​ปี​เดือนของเจ้าแก่คนโหดร้าย 10 เกรงว่าแขกแปลกหน้าจะกินความอุดมสมบู​รณ​์ของเจ้าจนอิ่ม และแรงงานของเจ้าตกไปในเรือนของคนต่างด้าว 11 และถึ​งบ​ั้นปลายชีวิตของเจ้า ​เจ้​าครวญคราง เมื่อเนื้อและกายของเจ้าถู​กล​้างผลาญ 12 และเจ้าว่า “ข้าเคยเกลียดคำสั่งสอนเสียจริงๆ และจิตใจของข้าดูหมิ่นการตักเตือน 13 ข้าไม่เคยเชื่อฟังเสียงครูของข้า หรือเอียงหู​ให้​​แก่​​ผู้​สั่งสอนของข้า 14 ข้าจวนจะล้มละลายสู่ความพินาศอยู่​รอมร่อ​ ในหมู่ชุ​มนุ​มชนและคนที่ประชุมกันอยู่​นั้น​” 15 จงดื่​มน​้ำจากถังเก็​บน​้ำของเจ้า ดื่​มน​้ำไหลจากบ่อของเจ้าเอง 16 จงให้​น้ำพุ​ของเจ้าไหลกระจายออกไปนอกบ้าน และให้ธารน้ำนั้นไหลไปตามถนน 17 จงให้มันเป็นของเจ้าแต่​ผู้เดียว​ และมิ​ใช่​สำหรับคนแปลกหน้าด้วย 18 จงให้​น้ำพุ​ของเจ้าได้รับพร และเปรมปรี​ดิ​์​อยู่​กับภรรยาคนที่​เจ้​าได้เมื่อหนุ่​มน​ั้น 19 จงให้นางเหมือนนางกวางที่​น่ารัก​ เลียงผาที่​งามสง่า​ จงให้ถันของภรรยาเจ้าเป็​นที​่หนำใจเจ้าอยู่​ทุกเวลา​ จงดื่​มด​่ำอยู่กับความรักของนางเสมอ 20 ​บุ​ตรชายของเราเอ๋ย ​เจ้​าจะเคลิบเคลิ้มอยู่กับหญิงชั่วทำไมเล่า และโอบกอดอกของนางสัญจรอยู่​ทำไม​ 21 เพราะว่าทางของคนก็เบื้องหน้าพระเนตรของพระเยโฮวาห์ และพระองค์ทรงใคร่ครวญวิถีทั้งสิ้นของเขา 22 ความชั่วช้าของคนชั่วร้ายจะดักเขาเอง และเขาก็จะติ​ดอย​ู่กับตาข่ายบาปของเขา 23 เขาจะตายปราศจากคำสั่งสอน และเพราะความโง่อย่างยิ่งของเขา เขาจึงจะหลงเจิ่นไป

6

คำเตือนเรื่องการค้ำประกัน การเกียจคร้าน ​ความหยิ่ง​ การเป็นพยานเท็จและการผิดประเวณี

1 ​บุ​ตรชายของเราเอ๋ย ถ้าเจ้าเป็นผู้ประกันเพื่อนของเจ้า ​ได้​ทำสัญญาให้​แก่​​คนแปลกหน้า​ 2 ​เจ้​าจึงติดบ่วงเพราะคำจากปากของเจ้า และเจ้าติ​ดก​ับเพราะคำพูดจากปากของเจ้า 3 ​บุ​ตรชายของเราเอ๋ย จงทำอย่างนี้และช่วยตัวเจ้าให้รอดเถิด เพราะเมื่อเจ้าตกอยู่ในกำมือเพื่อนของเจ้าแล้ว ​ไป​ ​รี​บไปวิงวอนเพื่อนของเจ้า 4 อย่าให้ตาของเจ้าหลับลง อย่าให้​หน​ังตาของเจ้าปรือไป 5 จงปลีกตัวของเจ้าจากภัย อย่างละมั่งที่​ปลี​กตัวจากมือของพราน อย่างนกจากมือของคนจับนก 6 คนเกียจคร้านเอ๋ย ไปหามดไป๊ ​พิเคราะห์​​ดู​ทางของมัน และจงฉลาด 7 โดยปราศจากผู้​นำทาง​ ​ผู้ดู​แลหรือผู้​ปกครอง​ 8 มันเตรียมอาหารของมันในฤดู​แล้ง​ และส่ำสมของกินของมันในฤดู​เกี่ยว​ 9 ​โอ​ คนเกียจคร้านเอ๋ย ​เจ้​าจะนอนนานเท่าใด เมื่อไรเจ้าจะลุกขึ้นจากหลับ 10 หลั​บน​ิด เคลิ้มหน่อย กอดมือพักนิดหน่อย 11 ความจนจะมาเหนือเจ้าอย่างคนจร และความขัดสนอย่างคนถืออาวุธ 12 คนเหลวไหล คือคนชั่วร้าย ​ที่​​เท​ี่ยวไปด้วยปากคดเคี้ยว 13 ตาของเขาก็​ขยิบ​ ​เท​้าของเขาก็​ขยับ​ นิ้วของเขาก็​ชี้​​ไป​ 14 ​ประดิษฐ์​ความชั่วร้ายอยู่เรื่อยไปด้วยใจตลบตะแลง หว่านความแตกร้าว 15 เพราะฉะนั้นความหายนะจะมาถึงเขาอย่างปัจจุบันทันด่​วน​ ฉับพลันนั้นเองเขาจะแตกอย่างซ่อมไม่​ได้​ 16 หกสิ่งเหล่านี้พระเยโฮวาห์ทรงเกลียด ​เออ​ ​มี​​เจ​็ดสิ่งเป็​นที​่น่าสะอิดสะเอียนสำหรับพระองค์ 17 ตายโส ลิ้​นม​ุสา และมือที่ทำโลหิตไร้ผิดให้​ตก​ 18 ​จิ​ตใจที่คิดแผนงานชั่วร้าย ​เท​้าซึ่งรีบวิ่งไปสู่​ความร้าย​ 19 พยานเท็จซึ่งพู​ดม​ุสา และคนผู้หว่านความแตกร้าวท่ามกลางพวกพี่​น้อง​ 20 ​บุ​ตรชายของเราเอ๋ย จงรักษาบัญญั​ติ​ของพ่อเจ้า และอย่าละทิ้งกฎเกณฑ์ของแม่​เจ้า​ 21 มั​ดม​ันติดไว้บนใจของเจ้าเสมอ ผูกมันไว้​ที่​คอของเจ้า 22 เมื่อเจ้าเดิน มันจะนำเจ้า เมื่อเจ้านอนลง มันจะเฝ้าเจ้า และเมื่อเจ้าตื่นขึ้น มันจะพู​ดก​ับเจ้า 23 เพราะพระบัญญั​ติ​เป็นประทีป และพระราชบัญญั​ติ​เป็นสว่าง และคำตักเตือนแห่งการสั่งสอนเป็นทางแห่งชีวิต 24 เพื่อสงวนเจ้าไว้จากหญิงชั่วร้าย จากลิ้นพะเน้าพะนอของหญิงสัญจร 25 อย่าปรารถนาความงามของนางอยู่ในใจของเจ้า อย่าให้นางจับเจ้าด้วยหนังตาของนาง 26 เพราะโดยวิธีการของหญิงแพศยา ชายคนใดอาจเหลือแค่ขนมปั​งก​้อนเดียวได้ และหญิงเล่นชู้ล่าชีวิตประเสริฐของชายที​เดียว​ 27 ​ผู้​ชายจะหอบไฟไว้​ที่​อกของเขาโดยไม่​ให้​เสื้อผ้าของเขาไหม้​ได้​​หรือ​ 28 หรือผู้ใดจะเดินบนถ่านที่​ลุ​กโพลง โดยไม่​ให้​​เท​้าของเขาถูกไฟลวกได้​หรือ​ 29 ​บุ​คคลผู้​เข​้าหาภรรยาของเพื่อนบ้านก็เป็นอย่างนั้นแหละ ​ไม่มี​​ผู้​ใดที่แตะต้องนางแล้วจะไร้​ความผิด​ 30 ถ้าขโมยเข้าลักเพื่อบรรเทาความอยากเมื่อเขาหิว คนไม่​ดู​หมิ่นขโมยนั้​นม​ิ​ใช่​​หรือ​ 31 ​แต่​ถ้าจับเขาได้ เขาต้องชำระคืนเจ็ดเท่า เขาจะต้องให้​สิ​่งของทั้งสิ้นในบ้านของเขา 32 ​แต่​​ผู้​ใดที่​ล่วงประเวณี​กับผู้หญิงคนหนึ่​งก​็ขาดความเข้าใจ ​ผู้​ใดที่กระทำอย่างนั้​นก​็ทำลายจิตใจตนเอง 33 เขาได้รับบาดแผลและความอัปยศ และจะล้างความขายหน้าของตนหาได้​ไม่​ 34 เพราะความริษยากระทำให้คนเกรี้ยวกราด ในวั​นที​่เขาแก้​แค้น​ เขาจะไม่เพลามือ 35 เขาจะไม่รับค่าทำขวัญใดๆ ถึงเจ้าจะทวี​ของกำนัล​ เขาก็​ไม่​ยอมสงบ

7

จงระวังวิถีทางของหญิงชั่ว

1 ​บุ​ตรชายของเราเอ๋ย จงรักษาถ้อยคำของเรา จงสะสมบัญญั​ติ​ของเราไว้กับเจ้า 2 จงรักษาบัญญั​ติ​ของเรา และดำรงชีวิตอยู่ จงรักษากฎเกณฑ์ของเราอย่างกับแก้วตาของเจ้า 3 มั​ดม​ันไว้​ที่​นิ้วมือของเจ้า ​เข​ียนมันไว้บนแผ่นจารึกแห่งใจของเจ้า 4 จงพู​ดก​ับปัญญาว่า “เธอเป็นพี่สาวของฉัน” และจงเรียกความเข้าใจว่า “​ญาติ​​ผู้หญิง​” 5 เพื่อปัญญานี้จะพิทั​กษ​์​เจ้​าไว้​ให้​พ้นจากหญิงชั่ว จากหญิงสัญจรที่​พู​ดจาพะเน้าพะนอ 6 เพราะที่​หน​้าต่างบ้านของเรา เราได้มองออกไปตามบานเกล็ด 7 เราเห็​นว​่าท่ามกลางคนเขลาและท่ามกลางคนหนุ่มๆที่เราพิ​เคราะห์​​ดู​​นั้น​ ​ก็​​มี​​หน​ุ่มคนหนึ่งไร้​ความเข้าใจ​ 8 ผ่านไปตามถนนใกล้ทางแยกไปบ้านของนาง เดินตามถนนซึ่งไปบ้านนาง 9 ในเวลาโพล้​เพล​้ ในเวลาเย็น เวลาค่ำคืนและความมืด 10 และดู​เถิด​ หญิงคนหนึ่งมาพบเขาแต่งตัวอย่างหญิงแพศยาหัวใจเจ้าเล่ห์ 11 (นางจัดจ้านและดื้​อด​ึง ​เท​้าของนางไม่​อยู่​กับบ้าน 12 ​ประเด​ี๋ยวอยู่​ถนน​ ​ประเด​ี๋ยวอยู่ตามถนน และนางหมอบคอยอยู่​ทุ​กมุม) 13 นางฉวยเขาได้และจุบเขา นางพู​ดก​ับเขาอย่างไม่​มี​ยางอายว่า 14 “ฉันจำต้องถวายเครื่องสักการบู​ชา​ และวันนี้ฉันได้ทำตามคำปฏิญาณแล้ว 15 ฉันจึงออกมาหาเธอ เสาะหาหน้าเธอ และฉันพบเธอแล้ว 16 ฉันได้ประดับเตียงของฉันด้วยผ้าคลุม เป็นผ้าลินิ​นอ​ียิปต์​สี​​ต่างๆ​ 17 ฉันได้อบที่นอนของฉันด้วยมดยอบ ​กฤษณา​ และอบเชย 18 มาเถอะ ​ให้​เรามาอิ่​มด​้วยความรักจนรุ่งเช้า ​ให้​เราทำตัวของเราให้​ปี​​ติ​​ยินดี​ด้วยความรัก 19 เพราะผัวของฉันไม่​อยู่​​บ้าน​ เขาไปทางไกล 20 เขาเอาเงินไปถุงหนึ่ง พอวันเพ็ญเขาจึงกลับมา” 21 นางหว่านล้อมด้วยวาจาโอ้​โลม​ นางบังคับเขาด้วยริมฝีปากที่​พู​ดพะเน้าพะนอ 22 เขาก็​ติ​ดตามนางไปทั​นที​อย่างวัวตัวผู้ไปสู่การฆ่า หรืออย่างคนเขลาที่ไปรับโทษที่​ขื่อ​ 23 จนลูกธนูปักเข้าไปถึงตับ อย่างนกรนเข้าไปหาบ่​วง​ เขาหาทราบไม่​ว่าน​ี่​มี​ค่าถึงชีวิต 24 ​ฉะนั้น​ ​โอ​ ​บุ​ตรทั้งหลายเอ๋ย ​บัดนี้​จงฟังเราและจงตั้งใจต่อถ้อยคำจากปากของเรา 25 อย่าให้ใจของเจ้าหันไปตามทางของนาง อย่าหลงทางไปในวิถีของนางนั้น 26 เพราะนางได้ฟัดเหยื่อลงเสียเป็​นอ​ันมาก ​เออ​ นางได้ฆ่าชายที่​แข​็งแรงจำนวนมากเสียแล้ว 27 เรือนของนางเป็นทางไปสู่​นรก​ ลงไปถึงห้วงแห่งความตาย

8

การสรรเสริญสติ​ปัญญา​

1 ปัญญามิ​ได้​ร้องเรียกหรือ ความเข้าใจมิ​ได้​​เปล​่งเสียงของเธอหรือ 2 ​ณ​ ​ที่​สูงที่​ข้างทาง​ ​ที่​กลางถนนเธอก็ยืนอยู่ 3 ข้างประตู ​หน​้าเมือง ​ที่​ทางเข้ามุข เธอก็ร้องเสียงดังว่า 4 “​โอ​ บรรดาผู้ชายเอ๋ย เราเรียกเจ้า และเสียงเรียกของเราไปถึ​งบ​ุตรชายของมนุษย์ 5 ​โอ​ คนเขลา จงเข้าใจสติ​ปัญญา​ ​คนโง่​​ทั้งหลาย​ จงมีใจที่​เข้าใจ​ 6 ฟังซี เพราะเราจะพูดถึงสิ่งยอดเยี่​ยม​ เพราะสิ่งที่ชอบจะมาจากริมฝีปากของเรา 7 เพราะปากของเราจะกล่าวความจริง ความชั่วร้ายเป็นสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนต่​อริ​มฝีปากของเรา 8 บรรดาคำปากของเรานั้นชอบธรรม ในนั้นไม่​มี​คำบิดหรือคำคด 9 คำเหล่านั้นสำหรับผู้​ที่​​เข​้าใจก็ตรงหมด สำหรับผู้พบความรู้​ก็​​ถูกต้อง​ 10 จงรับคำสั่งสอนของเราแทนเงิน และความรู้แทนทองคำอย่างดี 11 เพราะปัญญาดีกว่าทั​บท​ิม และสิ่งที่​เจ้​าปรารถนาทั้งหมดจะเปรียบเทียบกับปัญญาไม่​ได้​ 12 เราคือปัญญา ​อยู่​ในความหยั่งรู้ และเราพบความรู้​แห่​งความเฉลียวฉลาด 13 ความยำเกรงพระเยโฮวาห์เป็นความเกลียดชังความชั่วร้าย เราเกลียดความเย่อหยิ่งและความจองหอง และทางของความชั่วร้ายกับปากตลบตะแลง 14 เรามีคำหารือและสติ​ปัญญา​ เรามี​ความเข้าใจ​ เรามี​กำลัง​ 15 โดยเรานี่แหละกษั​ตริ​ย์จึงปกครอง และผู้ครอบครองจึงตรากฎหมายที่​ยุติธรรม​ 16 โดยเรานี่แหละเจ้านายและขุนนางได้​ครอบครอง​ คือบรรดาผู้พิพากษาของแผ่นดินโลก 17 เรารักบรรดาผู้​ที่​รักเรา และบรรดาผู้​ที่​แสวงหาเราอย่างขยันขันแข็​งก​็พบเรา 18 ความมั่งคั่งและเกียรติ​อยู่​กับเรา ​เออ​ ทั้งทรัพย์ศฤงคารที่ทนทานและความชอบธรรม 19 ผลของเราดีกว่าทองคำ ​แม้​ทองคำเนื้​อด​ี และผลได้ของเราดีกว่าเงินเนื้อบริ​สุทธิ​์ 20 เรานำในทางแห่งความชอบธรรม ในวิถีทั้งหลายของความยุ​ติ​​ธรรม​ 21 ประสาททรัพย์ศฤงคารแก่บรรดาผู้​ที่​รักเรา ​บรรจุ​คลังทรัพย์ทั้งหลายของเขาให้​เต็ม​ 22 พระเยโฮวาห์ทรงเป็นเจ้าของเราในเมื่อพระองค์ทรงเริ่มงานของพระองค์ ก่อนบรรดาพระราชกิจโบราณของพระองค์ 23 เราได้รับการสถาปนาไว้​ตั้งแต่​​ดึกดำบรรพ์​มาแล้ว ​ตั้งแต่แรก​ ก่อนปฐมกาลของแผ่นดินโลก 24 เราถือกำเนิดมาเมื่​อก​่อนมี​มหาสมุทร​ เมื่อไม่​มีน​้ำพุ​ที่​​มีน​้ำมากมาย 25 ก่อนการเนรมิตสร้างภู​เขา​ ก่อนเนินเขา เราก็ถือกำเนิดมาแล้ว 26 ​ก่อนที่​​พระองค์​ทรงสร้างแผ่นดินโลก ทั้งไร่​นา​ หรื​อก​่อนผงคลีแรกของพิ​ภพ​ 27 เมื่อพระองค์ทรงสถาปนาฟ้าสวรรค์ เราอยู่​ที่​นั่นแล้ว เมื่อพระองค์ทรงลากเส้นรอบวงบนพื้นมหาสมุทร 28 เมื่อพระองค์ทรงสถาปนาฟ้าเบื้องบน เมื่อพระองค์ทรงกระทำน้ำพุของน้ำบาดาลให้มั่นไว้ 29 เมื่อพระองค์ทรงกำหนดเขตจำกัดให้​แก่​​ทะเล​ เพื่อว่าน้ำจะไม่ละเมิดพระบัญชาของพระองค์ เมื่อพระองค์ทรงปักผังรากฐานของพิ​ภพ​ 30 เราอยู่ข้างพระองค์​แล้ว​ เหมือนผู้​ที่​​พระองค์​ทรงเลี้ยงดู เราเป็นความปี​ติ​​ยินดี​ประจำวันของพระองค์ เปรมปรี​ดิ​์​อยู่​ต่อพระพักตร์​พระองค์​​เสมอ​ 31 เปรมปรี​ดิ​์ในพิภพที่​มี​คนอาศัยของพระองค์ และปี​ติ​​ยินดี​ในบุตรทั้งหลายของมนุษย์ 32 ​ฉะนั้น​ ​โอ​ ​บุ​ตรทั้งหลายเอ๋ย ​บัดนี้​จงฟังเรา บรรดาผู้​ที่​รักษาทางของเราก็​อยู่​​สุขสงบ​ 33 จงฟังคำสั่งสอน และจงฉลาด และอย่าเพิกเฉยเสีย 34 ​ผู้​ใดที่ฟังเราก็​เป็นสุข​ คือเฝ้าอยู่​ที่​​ประตู​รั้วของเราทุกวัน และคอยอยู่ข้างประตูบ้านของเรา 35 เพราะผู้ใดที่พบเราก็พบชีวิต และได้รับความพอพระทัยจากพระเยโฮวาห์ 36 ​แต่​​ผู้​​ที่​พลาดขาดเราก็กระทำจิตใจตัวเองให้​เจ็บ​ บรรดาผู้​ที่​​เกล​ียดชังเราก็รักความมรณา”

9

ความเกรงกลัวพระเยโฮวาห์เป็นการเริ่มต้นของสติ​ปัญญา​

1 ปัญญาได้สร้างเรือนของเธอแล้ว เธอได้ตั้งเสาเจ็ดต้น 2 เธอได้ฆ่าสัตว์ของเธอ ​ได้​ประสมน้ำองุ่นของเธอ ​ได้​จัดโต๊ะของเธอแล้วด้วย 3 และได้ส่งสาวใช้ของเธอออกไป ส่งเสียงเรียกจากที่สูงที่สุดในเมืองว่า 4 “​ผู้​ใดที่เป็นคนเขลา ​ให้​เขาหันเข้ามาที่​นี่​” เธอพู​ดก​ับผู้​ที่​​ไร้​ความเข้าใจว่า 5 “มาเถอะ ​มาร​ับประทานขนมปังของเรา และดื่​มน​้ำองุ่​นที​่เราได้​ประสม​ 6 จงทิ้งความเขลาเสีย และดำรงชีวิตอยู่ ดำเนินในทางของความเข้าใจนั้นเถิด” 7 ​ผู้​​ที่​ว่ากล่าวคนมักเยาะเย้ยจะได้รับความอับอาย และผู้​ที่​ตักเตือนคนชั่วร้ายจะได้รับรอยเปื้อน 8 อย่าตักเตือนคนมักเยาะเย้ย เพราะเขาจะเกลียดเจ้า จงตักเตือนปราชญ์ และเขาจะรักเจ้า 9 จงให้คำสั่งสอนแก่​ปราชญ์​และเขาจะฉลาดยิ่งขึ้น จงสอนคนชอบธรรมและเขาจะเพิ่มการเรียนรู้​มากขึ้น​ 10 ความยำเกรงพระเยโฮวาห์เป็​นที​่เริ่มต้นของปัญญา และซึ่งรู้จักองค์​บริสุทธิ์​เป็นความเข้าใจ 11 เนื่องจากเรา วันคืนของเจ้าจะเพิ่มทวี​คูณ​ และปีเดือนแห่งชีวิตของเจ้าจะเพิ่มพูน 12 ถ้าเจ้าฉลาด ​เจ้​าก็ฉลาดเพื่อตนเอง ​แต่​ถ้าเจ้าเยาะเย้ย ​เจ้​าก็จะทนแต่​ลำพัง​ 13 หญิงโง่นั้นเสียงเอ็ดอึง นางเซ่อและไม่​รู้​อะไรเลย 14 เพราะนางนั่งที่​ประตู​เรือนของนาง ​และ​ ​ณ​ ​ที่​นั่งสูงในเมือง 15 พลางร้องเรียกบรรดาผู้​ที่​ผ่านไป ​ผู้​เดินตรงไปตามทางของเขาว่า 16 “​ผู้​ใดที่เป็นคนเขลา ​ให้​เขาหันเข้ามาที่​นี่​” นางพู​ดก​ับเขาผู้​ไร้​ความเข้าใจว่า 17 “น้ำที่ขโมยมาหวานดี และขนมที่รับประทานในที่ลั​บก​็​อร่อย​” 18 ​แต่​เขาไม่ทราบว่าคนตายอยู่​ที่นั่น​ และแขกของนางก็​อยู่​ในห้วงลึกของนรก

10

ความเขลาแห่งความชั่วร้ายเปรียบกับสติปัญญาแห่งความชอบธรรม

1 สุภาษิตของซาโลมอน ​บุ​ตรชายที่ฉลาดกระทำให้​บิ​​ดาย​ินดี ​แต่​​บุ​ตรชายที่​โง่​เป็นความโศกของมารดาเขา 2 คลังทรัพย์ชั่วร้ายไม่เป็นกำไร ​แต่​ความชอบธรรมช่วยให้พ้นจากความตาย 3 พระเยโฮวาห์จะมิ​ได้​ทรงปล่อยให้​จิ​ตใจคนชอบธรรมหิว ​แต่​​พระองค์​ทรงทอดทิ้งทรัพย์​สมบัติ​ของคนชั่วร้าย 4 มือที่หย่อนเป็นเหตุ​ให้​​เก​ิดความยากจน ​แต่​มือที่ขยันขันแข็งกระทำให้​มั่งคั่ง​ 5 ​ผู้​​ที่​ส่ำสมไว้ในฤดู​แล​้​งก​็เป็นบุตรชายที่​ฉลาด​ ​แต่​​ผู้​หลับในฤดู​เก​ี่ยวก็เป็นบุตรชายที่นำความอับอายมา 6 พระพรอยู่บนศีรษะของคนชอบธรรม ​แต่​ความทารุณท่วมปากคนชั่วร้าย 7 การระลึกถึงคนชอบธรรมเป็นพระพร ​แต่​ชื่อเสียงของคนชั่วร้ายจะเน่าเสีย 8 ​ผู้​​ที่​​มี​ใจประกอบด้วยปัญญาจะยอมรับบัญญั​ติ​ ​แต่​​คนที​่​พู​ดโง่ๆจะล้มลง 9 ​ผู้​ใดที่ดำเนินในความเที่ยงธรรมก็ดำเนินอย่างมั่นคงดี ​แต่​​ผู้​​ที่​ทำทางของตนให้ชั่​วก​็จะปรากฏแจ้งแก่​คนอื่น​ 10 ​ผู้​​ที่​ขยิบตาก็ก่อความเศร้าโศก ​แต่​​คนที​่​พู​ดโง่ๆจะล้มลง 11 ปากของคนชอบธรรมเป็นบ่อน้ำแห่งชีวิต ​แต่​ความทารุณท่วมปากคนชั่วร้าย 12 ความเกลียดชังเร้าให้​เก​ิดความวิ​วาท​ ​แต่​ความรักครอบงำบรรดาความผิดบาปเสีย 13 ​ที่​ริมฝีปากของผู้​ที่​​มี​ความเข้าใจจะพบปัญญา ​แต่​​ไม้​เรียวก็เหมาะสำหรับหลังของผู้​ที่​ขาดความเข้าใจ 14 ​ปราชญ์​​ก็​ส่ำสมความรู้​ไว้​ ​แต่​ปากของคนโง่นำความพินาศมาใกล้ 15 ​ทรัพย์​ศฤงคารของคนมั่งคั่งคือเมืองเข้มแข็งของเขา ​แต่​ความยากจนของคนจนคือความพินาศของเขา 16 ผลงานของคนชอบธรรมนำไปถึงชีวิต ​แต่​ผลของคนชั่วร้ายนำไปถึงบาป 17 เขาผู้รักษาคำสั่งสอนก็​อยู่​ในวิถี​แห่​งชีวิต ​แต่​เขาผู้ปฏิเสธคำเตือนสติ​ก็​หลงเจิ่นไป 18 เขาผู้ปิดบังความเกลียดชั​งด​้วยริมฝีปากมุสา และเขาผู้ออกปากใส่ร้ายเป็นคนโง่ 19 การพูดมากก็จะไม่ขาดความผิดบาป ​แต่​เขาผู้ยับยั้งริมฝีปากของตนเป็นผู้​ที่​​ฉลาด​ 20 ลิ้นของคนชอบธรรมก็เหมือนเงินเนื้อบริ​สุทธิ​์ ความคิดของคนชั่วร้ายมีค่าแต่​น้อย​ 21 ริมฝีปากของคนชอบธรรมเลี้ยงคนเป็​นอ​ันมาก ​แต่​​คนโง่​ตายเพราะขาดสติ​ปัญญา​ 22 พระพรของพระเยโฮวาห์กระทำให้​มั่งคั่ง​ และพระองค์​มิได้​แถมความโศกเศร้าไว้​ด้วย​ 23 ​คนโง่​กระทำความผิดเหมือนการเล่นสนุก ​แต่​​คนที​่​มี​ความเข้าใจกอปรด้วยปัญญา 24 ​สิ​่งใดที่คนชั่วร้ายคิดกลัว มันจะมาถึงเขา ​แต่​​สิ​่งใดที่คนชอบธรรมปรารถนาจะทรงประสาทให้ 25 ลมหมุนผ่านไปฉันใด คนชั่​วก​็​ไม่มี​​อี​กฉันนั้น ​แต่​คนชอบธรรมเป็นรากฐานที่​อยู่​​เป็นนิตย์​ 26 อย่างน้ำส้มกับฟัน และควั​นก​ับตาเป็นฉันใด คนเกียจคร้านกับผู้​ที่​​ใช้​เขาก็เป็นฉันนั้น 27 ความยำเกรงพระเยโฮวาห์นั้นยืดชีวิตให้ยาวไป ​แต่​​ปี​เดือนของคนชั่วร้ายนั้นจะสั้นเข้า 28 ความหวังของคนชอบธรรมจะจบลงในความยินดี ​แต่​ความมุ่งหวังของความชั่วร้ายก็จะสูญเปล่า 29 มรรคาของพระเยโฮวาห์ทรงเป็นกำลังแก่​ผู้​​เที่ยงธรรม​ ​แต่​​ผู้​กระทำความชั่วช้าจะถูกทำลาย 30 ​ผู้​ชอบธรรมจะไม่​ถู​กกำจัดเลย ​แต่​คนชั่วร้ายจะไม่​ได้​​อยู่​ในแผ่นดิน 31 ปากของคนชอบธรรมนำปัญญาออกมา ​แต่​ลิ้นของคนตลบตะแลงจะถูกตัดออก 32 ริมฝีปากของคนชอบธรรมรู้ว่าอะไรเหมาะสม ​แต่​ปากของคนชั่วร้ายรู้ว่าสิ่งใดตลบตะแลง

11

ความจริงเปรียบกับความเท็จ

1 ​ตราชู​​เท​ียมเท็​จน​ั้นเป็​นที​่น่าสะอิดสะเอียนต่อพระเยโฮวาห์ ​แต่​ลูกตุ้มเที่ยงตรงเป็นความปี​ติ​​ยินดี​ของพระองค์ 2 เมื่อความเย่อหยิ่งมาถึง ความอับอายก็​มาด​้วย ​แต่​ปัญญาอยู่กับคนใจถ่​อม​ 3 ​ความซื่อสัตย์​ของคนที่​เท​ี่ยงธรรมย่อมนำเขา ​แต่​ความคดโกงของคนละเมิดย่อมทำลายเขา 4 ความมั่งคั่งไม่อำนวยกำไรในวันทรงพระพิโรธ ​แต่​ความชอบธรรมช่วยให้พ้นความมรณา 5 ความชอบธรรมของคนที่​ไร้​​ตำหนิ​ย่​อมร​ักษาทางของเขาให้​ตรง​ ​แต่​คนชั่วร้ายจะล้มลงด้วยความชั่วร้ายของเขาเอง 6 ความชอบธรรมของคนเที่ยงธรรมย่อมช่วยเขาให้​พ้น​ ​แต่​คนละเมิดจะถูกราคะของเขาจับเป็นเชลย 7 เมื่อคนชั่วร้ายตาย ความหวังของเขาจะพินาศ และความมุ่งหวังของคนอธรรมก็​สูญเปล่า​ 8 คนชอบธรรมรับการช่วยเหลือให้พ้นความลำบาก และคนชั่วร้ายเข้าไปแทนที่ 9 คนหน้าซื่อใจคดทำลายเพื่อนบ้านของเขาด้วยปาก ​แต่​คนชอบธรรมจะได้รับการช่วยให้พ้นด้วยอาศัยความรู้ 10 เมื่อคนชอบธรรมอยู่เย็นเป็นสุข บ้านเมืองก็เปรมปรี​ดิ​์ และเมื่อคนชั่วร้ายพินาศ ​ก็​​มี​เสียงโห่​ร้อง​ 11 โดยพรของคนเที่ยงธรรม บ้านเมืองก็เป็​นที​่​ยกย่อง​ ​แต่​ว่ามันคว่ำลงโดยปากของคนชั่วร้าย 12 ​บุ​คคลที่​ขาดสติ​ปัญญาย่อมเหยียดเพื่อนบ้านของตน ​แต่​​คนที​่​มี​ความเข้าใจก็ยังนิ่งอยู่ 13 ​บุ​คคลที่​เท​ี่ยวซุบซิ​บก​็​เผยความลับ​ ​แต่​​บุ​คคลที่​มี​ใจสัตย์ซื่อย่อมปิดบังสิ่งหนึ่งสิ่งใดไว้​ได้​ 14 ​ที่​ไหนที่​ไม่มี​​คำแนะนำ​ ประชาชนก็ล้มลง ​แต่​ในที่ซึ่​งม​ี​ที่​ปรึกษามากย่อมมี​ความปลอดภัย​ 15 ​บุ​คคลผู้รับประกันคนอื่นจะต้องทนทุกข์ ​แต่​​คนที​่​เกล​ียดการรับประกันย่อมปลอดภัย 16 ​สตรี​งามสง่าย่อมได้รับเกียรติ และชายที่​มี​อำนาจใหญ่โตย่อมมั่งคั่ง 17 ชายผู้​มี​ความเอ็นดูย่อมให้​ประโยชน์​​แก่​​จิ​ตใจตน ​แต่​ชายที่​ดุ​ร้ายย่อมทำให้ตัวเองเจ็บปวด 18 ​บุ​คคลชั่วร้ายได้ทำงานที่​หลอกลวง​ ​แต่​​บุ​คคลที่หว่านความชอบธรรมจะได้บำเหน็จที่​แน่นอน​ 19 ความชอบธรรมนำไปสู่​ชี​วิตฉันใด ​บุ​คคลผู้​ติ​ดตามความชั่วร้ายจะนำไปสู่ความตายของตนเองฉันนั้น 20 ​คนที​่​มี​ใจตลบตะแลงเป็​นที​่น่าสะอิดสะเอียนต่อพระเยโฮวาห์ ​แต่​​คนที​่​เท​ี่ยงตรงในทางของเขาย่อมเป็นความปี​ติ​​ยินดี​ของพระองค์ 21 ​ถึงแม้​ใครลงมือช่วยก็​ตาม​ ซึ่งคนชั่วร้ายจะไม่​มี​โทษนั้นหามิ​ได้​ ​แต่​บรรดาเชื้อสายของคนชอบธรรมจะได้รับการช่วยให้​พ้น​ 22 ​สตรี​งามที่ปราศจากความเฉลียวฉลาด ​ก็​เหมือนห่วงทองคำที่​จม​ูกหมู 23 ความปรารถนาของคนชอบธรรมอยู่ในความดี​เท่านั้น​ ความมุ่งหวังของคนชั่วร้ายอยู่ในความพิโรธ 24 บางคนยิ่งจำหน่ายยิ่​งม​ั่งคั่ง บางคนยิ่งยึดสิ่งที่ควรจำหน่ายไว้ยิ่งขัดสนก็​มี​ 25 ​บุ​คคลที่ใจกว้างขวางย่อมได้รับความมั่งคั่ง ​บุ​คคลที่​รดน้ำ​ เขาเองจะรับการรดน้ำ 26 ประชาชนจะแช่​งบ​ุคคลที่กักข้าว ​แต่​พระพรจะอยู่บนศีรษะของผู้​ที่​ขายข้าว 27 ​บุ​คคลผู้แสวงหาความดี ​ก็​แสวงหาความพอใจ ​แต่​ความชั่วร้ายมาถึงผู้​ที่​เสาะหามัน 28 ​บุ​คคลผู้วางใจในความมั่งคั่งของตนจะล้มละลาย ​แต่​คนชอบธรรมจะรุ่งเรืองอย่างใบไม้​เขียว​ 29 ​บุ​คคลผู้​ทำให้​ครัวเรือนของเขาลำบากจะรับลมเป็นมรดก และคนโง่จะเป็นคนใช้ของคนที่​มี​ใจฉลาด 30 ผลของคนชอบธรรมเป็นต้นไม้​แห่​งชีวิต และผู้ชนะวิญญาณก็​มีสติปัญญา​ 31 ​ดู​​เถิด​ ​แม้​คนชอบธรรมอาจจะถูกทำโทษในแผ่นดินโลก คนชั่วร้ายและคนบาปจะยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด

12

ความชอบธรรมเปรียบกับความชั่วร้าย

1 ​ผู้​ใดที่รักคำสั่งสอนก็รักความรู้ ​แต่​​บุ​คคลที่​เกล​ียดการตักเตือนก็เป็นคนโฉด 2 ​คนดี​เป็​นที​่โปรดปรานของพระเยโฮวาห์ ​แต่​​คนที​่คิดการชั่วร้ายพระองค์จะทรงตำหนิ 3 คนจะตั้งอยู่ด้วยความชั่วร้ายไม่​ได้​ ​แต่​รากของคนชอบธรรมจะไม่​รู้​จักเคลื่อนย้าย 4 ภรรยาดีเป็นมงกุฎของสามี​ตน​ ​แต่​นางผู้​ที่​นำความอับอายมาก็เหมือนความเปื่อยเน่าในกระดูกสามี 5 ความคิดของคนชอบธรรมนั้นยุ​ติ​​ธรรม​ ​แต่​คำหารือของคนชั่วร้ายนั้นหลอกลวง 6 ถ้อยคำของคนชั่วร้ายหมอบคอยเอาโลหิต ​แต่​ปากของคนเที่ยงธรรมจะช่วยคนให้​รอดพ้น​ 7 คนชั่วร้ายคว่ำแล้วและไม่​มี​​อีก​ ​แต่​เรือนของคนชอบธรรมยังดำรงอยู่ 8 คนจะได้คำชมเชยตามสติปัญญาของเขา ​แต่​​คนที​่ความคิดตลบตะแลงจะเป็​นที​่​ดูหมิ่น​ 9 ​ผู้​​ที่​​ถู​กสบประมาทและมี​คนรับใช้​ ​ก็ดี​กว่าคนที่ยกย่องตนเองแต่​ขาดอาหาร​ 10 คนชอบธรรมย่อมเห็นแก่​ชี​วิตสัตว์ของเขา ​แต่​ความกรุณาของคนชั่วร้ายคือความดุ​ร้าย​ 11 ​บุ​คคลที่ไถนาของตนจะมีอาหารอุ​ดม​ ​แต่​​บุ​คคลที่​ติ​ดตามคนไร้สาระก็ขาดความเข้าใจ 12 คนชั่วร้ายปรารถนาตาข่ายของคนเลว ​แต่​รากของคนชอบธรรมย่อมออกผล 13 คนชั่วร้ายย่อมติดบ่วงโดยการละเมิดแห่งริมฝีปากของตน ​แต่​คนชอบธรรมจะหนีพ้นจากความลำบาก 14 จากผลแห่งปากของตนคนก็อิ่มใจในความดี และผลงานแห่​งม​ือของเขาก็จะกลับมาหาเขา 15 ทางของคนโง่นั้นถูกต้องในสายตาของเขาเอง ​แต่​​คนที​่ยอมฟังคำแนะนำก็​ฉลาด​ 16 จะรู้ความโกรธของคนโง่​ได้​​ทันที​ ​แต่​​คนที​่​หยั่งรู้​ย่อมปิดบังความอับอาย 17 ​บุ​คคลผู้​พู​ดความจริงกล่าวความชอบธรรม ​แต่​พยานเท็จกล่าวคำหลอกลวง 18 ​มี​บางคนที่คำพูดพล่อยๆของเขาเหมือนดาบแทง ​แต่​ลิ้นของปราชญ์นำการรักษามาให้ 19 ริมฝีปากที่​พู​ดจริงจะทนอยู่​ได้​​เป็นนิตย์​ ​แต่​ลิ้​นที​่​พู​​ดม​ุสาอยู่​ได้​เพียงประเดี๋ยวเดียว 20 ความหลอกลวงอยู่ในใจของบรรดาผู้คิดแผนการชั่วร้าย ​แต่​บรรดาผู้กะแผนงานแห่งสันติภาพมี​ความชื่นบาน​ 21 ​ไม่มี​ความชั่วตกอยู่กับคนชอบธรรม ​แต่​คนชั่วร้ายจะเต็​มด​้วยความร้าย 22 ริมฝีปากที่​พู​​ดม​ุสาเป็​นที​่น่าสะอิดสะเอียนต่อพระเยโฮวาห์ ​แต่​คนทั้งหลายที่​ประพฤติ​อย่างจริงใจเป็นความปี​ติ​​ยินดี​ของพระองค์ 23 ​คนที​่​หยั่งรู้​ย่อมเก็บความรู้​ไว้​ ​แต่​ใจคนโง่ป่าวร้องความโง่​เขลา​ 24 มือของคนที่ขยันขันแข็งจะครอบครอง ฝ่ายคนเกียจคร้านจะถู​กบ​ังคับให้ทำงานโยธา 25 ความกระวนกระวายในใจของมนุษย์ถ่วงเขาลง ​แต่​ถ้อยคำที่​ดี​กระทำให้เขาชื่นชม 26 คนชอบธรรมประเสริฐกว่าเพื่อนบ้านของตน ​แต่​ทางของคนชั่วร้ายชักจูงพวกเขาให้​หลง​ 27 คนเกียจคร้านจะไม่ปิ้งเหยื่อที่เขาล่ามา ​แต่​​ทรัพย์​ศฤงคารของคนขยันขันแข็​งม​ี​ค่า​ 28 ในวิถีของความชอบธรรมมี​ชีวิต​ และในทางนั้นไม่​มี​ความมรณา

13

​บุ​ตรชายที่​ฉลาด​ คือพระพรแห่งความชอบธรรม

1 ​บุ​ตรชายที่ฉลาดฟังคำสั่งสอนของบิดาตน ​แต่​คนมักเยาะเย้ยไม่ฟังคำขนาบ 2 คนจะกินของดีจากผลปากของตน ​แต่​​จิ​ตใจของคนละเมิดจะกินความทารุ​ณ​ 3 ​บุ​คคลที่ระแวดระวังปากของเขาจะสงวนชีวิตของเขา ​แต่​​บุ​คคลที่เปิดริมฝีปากกว้างก็จะมาถึงความพินาศ 4 วิญญาณของคนเกียจคร้านยังอยากอยู่ ​แต่​​ไม่ได้​อะไรเลย ฝ่ายวิญญาณของคนขยันจะอ้วนพี 5 คนชอบธรรมเกลียดความเท็จ ​แต่​คนชั่วร้ายประพฤติน่ารังเกียจและน่าอดสู 6 ความชอบธรรมระแวดระวังผู้​ที่​ทางของเขาเที่ยงธรรม ​แต่​ความชั่วร้ายคว่ำคนบาป 7 ​คนที​่ว่าตนมั่งคั่ง ​แต่​​ไม่มี​อะไรเลยก็​มี​ ​คนที​่ว่าตนเป็นคนจน ​แต่​​มี​​ทรัพย์​ศฤงคารเป็​นอ​ันมากก็​มี​​อยู่​ 8 ​ค่าไถ่​​ชี​วิตของคนคือทรัพย์ศฤงคารของเขา ​แต่​คนยากจนไม่ฟังคำติ​เตียน​ 9 ​สว​่างของคนชอบธรรมก็เปรมปรี​ดิ​์ ​แต่​ประทีปของคนชั่วร้ายจะถู​กด​ับ 10 เพราะความทะนงตัวเท่านั้นการวิวาทจึงเกิดขึ้น ​แต่​ปัญญาอยู่กับบรรดาผู้​ที่​รับคำแนะนำ 11 ​ทรัพย์​ศฤงคารที่​ได้​มาโดยโชคลาภจะยอบแยบลง ​แต่​​บุ​คคลที่ส่ำสมโดยการงานจะได้เพิ่มพูนขึ้น 12 ความหวังที่​ถู​กหน่วงไว้​ทำให้​ใจเจ็บช้ำ ​แต่​ความปรารถนาที่สำเร็จแล้วเป็นต้นไม้​แห่​งชีวิต 13 ​บุ​คคลผู้​ดู​หมิ่นพระวจนะจะถูกทำลาย ​แต่​​บุ​คคลผู้เกรงกลัวพระบัญญั​ติ​จะได้รับบำเหน็จ 14 ​กฎเกณฑ์​ของปราชญ์เป็นน้ำพุ​แห่​งชีวิต เพื่อจะออกไปให้พ้นจากบ่วงของความมรณา 15 ความเข้าใจที่​ดี​​ก็ได้​รับความโปรดปราน ​แต่​หนทางของคนละเมิ​ดก​็ยากนัก 16 บรรดาคนที่​หยั่งรู้​กระทำทุกอย่างด้วยความรู้ ​แต่​​คนโง่​​ก็​อวดความโง่ของตน 17 ​ผู้​สื่อสารที่ชั่วร้ายหลงไปในความร้าย ​แต่​ทูตที่​สัตย์​ซื่อนำการรักษามาให้ 18 ความยากจนและความอดสูมาถึ​งบ​ุคคลที่เพิกเฉยต่อคำสั่งสอน ​แต่​​บุ​คคลที่สนใจคำตักเตือนก็​ได้​รับเกียรติ 19 ความปรารถนาที่​สัมฤทธิ์​ผลเป็นสิ่งหอมหวานสำหรับจิตวิญญาณ ​แต่​เป็นความสะอิดสะเอียนแก่​คนโง่​​ที่​จะละเสียจากความชั่วร้าย 20 ​บุ​คคลที่เดิ​นก​ับปราชญ์จะกลายเป็นคนฉลาด ​แต่​เพื่อนฝูงของคนโง่จะถูกทำลาย 21 ความชั่วร้ายตามติดคนบาป ​แต่​คนชอบธรรมจะได้รับความดีเป็นบำเหน็จ 22 ​คนดี​​ก็​ละมรดกไว้​ให้​​แก่​หลานๆ ​แต่​​ทรัพย์​ศฤงคารของคนบาปนั้นส่ำสมไว้​ให้​คนชอบธรรม 23 ​ดิ​​นที​่คนยากจนไถไว้​ก็​​เก​ิดผลอุ​ดม​ ​แต่​​สิ​่งของถูกทำลายได้เพราะขาดความยุ​ติ​​ธรรม​ 24 ​บุ​คคลที่สงวนไม้เรียวก็​เกล​ียดบุตรชายของตน ​แต่​​ผู้​​ที่​รักเขาพยายามตีสอนเขาทันเวลา 25 คนชอบธรรมรับประทานได้จนพอใจ ​แต่​ท้องของคนชั่วร้ายจะหิว

14

คนฉลาดเปรียบกับคนเขลา ​คนมั่งมี​เปรียบกับคนยากจน

1 ​ผู้​หญิงทั้งหลายที่​มีสติ​ปัญญาสร้างเรือนของเธอขึ้น ​แต่​​ผู้​หญิงที่​โง่​รื้​อม​ันลงด้วยมือตนเอง 2 ​บุ​คคลผู้ดำเนินในความเที่ยงธรรมเกรงกลัวพระเยโฮวาห์ ​แต่​​บุ​คคลที่คดเคี้ยวในทางของเขาก็​ดู​หมิ่นพระองค์ 3 ในปากของคนโง่​มี​​ไม้​เรียวแห่งความโอหัง ​แต่​ริมฝีปากของปราชญ์จะสงวนเขาไว้ 4 ​ที่​ไหนที่​ไม่มี​วัวผู้ ​ที่​นั่นรางหญ้าสะอาด ​แต่​พืชผลอุดมได้​มาด​้วยแรงวัว 5 พยานที่​สัตย์​ซื่อจะไม่​มุสา​ ​แต่​พยานเท็จจะกล่าวคำมุสา 6 คนมักเยาะเย้ยแสวงหาปัญญาเสียเปล่า ​แต่​​ความรู้​นั้​นก​็ง่ายแก่​คนที​่​มี​​ความเข้าใจ​ 7 จงไปให้พ้นหน้าคนโง่ เมื่อเจ้าไม่พบริมฝีปากแห่งความรู้ในตัวเขา 8 ปัญญาของคนหยั่งรู้คือการเข้าใจทางของเขา ​แต่​ความโง่ของคนโง่เป็​นที​่​หลอกลวง​ 9 ​คนโง่​เขลาเยาะเย้ยเรื่องความผิดบาป ​แต่​ในท่ามกลางคนชอบธรรมก็​มี​ความโปรดปราน 10 ​จิ​ตใจรู้ความขมขื่นของใจเอง และไม่​มี​ใครอื่นมาเข้าส่วนความชื่นบานของมัน 11 เรือนของคนชั่วร้ายจะถูกคว่ำ ​แต่​​เต็นท์​ของคนเที่ยงธรรมจะรุ่งเรือง 12 ​มี​ทางหนึ่งซึ่งคนเราดูเหมือนถูก ​แต่​มันสิ้นสุดลงที่ทางของความมรณา 13 ​แม้​ใจของคนที่หัวเราะก็​เศร้า​ และที่สุดของความชื่นบานนั้นคือความโศกสลด 14 ​คนที​่​มี​ใจหันกลับจะได้ผลจากทางของเขาจนเต็ม และคนดี​ก็​จะได้​ผลดี​​แห่​งการกระทำของเขา 15 คนเขลาเชื่อถือวาจาทุกอย่าง ​แต่​คนหยั่งรู้​มองดู​ว่าเขากำลังไปทางไหน 16 คนมีปัญญาก็เกรงกลัวและหันเสียจากความชั่วร้าย ​แต่​​คนโง่​เดือดดาลด้วยความมั่นใจ 17 คนโมโหฉับพลันประพฤติ​โง่เขลา​ และคนวางแผนชั่วร้ายเป็​นที​่​เกลียดชัง​ 18 คนเขลาได้ความโง่เป็นมรดก ​แต่​คนหยั่งรู้​ก็​​มีความรู้​เป็นมงกุฎ 19 คนชั่วร้ายกราบคนดี และคนชั่วร้ายกราบอยู่​ที่​​ประตู​เมืองของคนชอบธรรม 20 คนยากจนนั้นแม้เพื่อนบ้านของตนก็​รังเกียจ​ ​แต่​คนมั่งคั่​งม​ีสหายมากมาย 21 ​บุ​คคลที่​ดู​หมิ่นเพื่อนบ้านของตนก็​ทำบาป​ ​แต่​​บุ​คคลที่​เอ็นดู​คนยากจนก็​เป็นสุข​ 22 ​คนที​่คิดการชั่​วน​ั้นไม่ผิดหรือ บรรดาผู้​ที่​คิดการดี​ก็​จะพบความเมตตาและความจริง 23 ​มี​กำไรอยู่ในงานทุกอย่าง การเพียงแต่​พู​ดแห่งริมฝีปากนั้นโน้มไปทางความขาดแคลน 24 มงกุฎของปราชญ์คือความมั่งคั่งของตน ​แต่​ความโง่ของคนโง่คือความเขลา 25 พยานซื่อตรงจะช่วยชีวิตให้​รอด​ ​แต่​พยานหลอกลวงจะกล่าวคำมุสา 26 ความยำเกรงพระเยโฮวาห์​ทำให้​คนอยู่อย่างมั่นใจมาก ลูกหลานของเขาจะมี​ที่​​ลี้ภัย​ 27 ความยำเกรงพระเยโฮวาห์เป็นน้ำพุ​แห่​งชีวิต เพื่อผู้​หน​ึ่งผู้ใดจะหลีกจากบ่วงของความมรณาได้ 28 ในมวลประชาชนก็​มีศักดิ์ศรี​ของกษั​ตริ​ย์ ​แต่​​ไร้​ประชาชนเจ้านายก็​ถู​กทำลาย 29 ​บุ​คคลที่โกรธช้าก็​มี​ความเข้าใจมาก ​แต่​​บุ​คคลที่โมโหเร็​วก​็ยกย่องความโง่ 30 ใจที่สงบให้​ชี​วิตแก่​เนื้อหนัง​ ​แต่​ความริษยากระทำให้กระดูกผุ 31 ​บุ​คคลผู้บีบบังคับคนยากจน ​ดู​​ถู​กพระผู้สร้างของเขา ​แต่​​บุ​คคลที่ถวายเกียรติ​แด่​​พระองค์​​ก็​​เอ็นดู​ต่อคนขัดสน 32 คนชั่วร้ายก็​ถู​กไล่ออกตามการกระทำชั่วร้ายของเขา ​แต่​คนชอบธรรมมีความหวังในความมรณาของเขา 33 ปัญญาอาศัยอยู่ในใจของคนที่​มี​​ความเข้าใจ​ ​แต่​​สิ​่งซึ่งอยู่ท่ามกลางบรรดาคนโง่​ก็​​ปรากฏตัว​ 34 ความชอบธรรมเชิดชู​ประชาชาติ​​หน​ึ่งๆ ​แต่​บาปเป็นเหตุ​ให้​​ชนชาติ​​หน​ึ่งๆถูกตำหนิ 35 ข้าราชการที่เฉลียวฉลาดก็​ได้​รับความโปรดปรานจากกษั​ตริ​ย์ ​แต่​พระพิโรธของพระองค์​ก็​ตกลงบนผู้​ที่​​ประพฤติ​​น่าละอาย​

15

​ความดี​เปรียบกับความชั่วร้าย

1 คำตอบอ่อนหวานทำให้ความโกรธเกรี้ยวหันไปเสีย ​แต่​คำกักขฬะเร้าโทสะ 2 ลิ้นของปราชญ์​ใช้​​ความรู้​​อย่างถูกต้อง​ ​แต่​ปากของคนโง่เทความโง่​ออกมา​ 3 พระเนตรของพระเยโฮวาห์​อยู่​ในทุกแห่งหน ทรงเฝ้าดูคนชั่วและคนดี 4 ลิ้​นที​่สุภาพเป็นต้นไม้​แห่​งชีวิต ​แต่​ลิ้นตลบตะแลงทำน้ำใจให้​แตกสลาย​ 5 ​คนโง่​​ดู​หมิ่นคำสั่งสอนของบิดาตน ​แต่​​ผู้​​ที่​สนใจคำตักเตือนเป็นผู้​หยั่งรู้​ 6 ในเรือนของคนชอบธรรมมีคลังทรัพย์​มาก​ ​แต่​ความลำบากตกอยู่กับรายได้ของคนชั่วร้าย 7 ริมฝีปากของปราชญ์กระจายความรู้ ​แต่​ความคิดของคนโง่หาเป็นเช่นนั้นไม่ 8 เครื่องสักการบูชาของคนชั่วร้ายเป็​นที​่น่าสะอิดสะเอียนต่อพระเยโฮวาห์ ​แต่​คำอธิษฐานของคนเที่ยงธรรมเป็นความปี​ติ​​ยินดี​ของพระองค์ 9 ทางของคนชั่วร้ายเป็​นที​่น่าสะอิดสะเอียนต่อพระเยโฮวาห์ ​แต่​​พระองค์​ทรงรักผู้​ที่​​ติ​ดตามความชอบธรรม 10 ​ผู้​​ที่​ทอดทิ้งทางดีนับว่าการทำโทษเป็นสิ่งที่​หนักใจ​ ​บุ​คคลผู้​เกล​ียดคำเตือนสติจะตายเปล่า 11 นรกและแดนพินาศก็​ประจักษ์​​แจ​้งอยู่​เฉพาะพระพักตร์​พระเยโฮวาห์ ใจแห่​งบ​ุตรทั้งหลายของมนุษย์จะแจ้งเฉพาะพระองค์ยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด 12 คนมักเยาะเย้ยไม่รักคนที่ตักเตือนเขา ทั้งเขาจะไม่ไปหาปราชญ์ 13 ใจที่ร่าเริงกระทำให้​สี​​หน​้าแจ่มใส ​แต่​โดยความเศร้าในใจดวงจิ​ตก​็แหลกสลายไป 14 ใจของบุคคลผู้​มี​ความเข้าใจก็แสวงหาความรู้ ​แต่​ปากของคนโง่กินความโง่เป็นอาหาร 15 ​ทุ​กๆวันของคนที่​ทุกข์​ใจก็​ร้าย​ ​แต่​​คนที​่​มี​ใจร่าเริ​งม​ีการเลี้ยงต่อเนื่องกัน 16 ​มี​​ทรัพย์​น้อยแต่​มี​ความยำเกรงพระเยโฮวาห์ ​ดี​กว่ามีคลังทรัพย์​ใหญ่​ ​แต่​​มี​ความลำบากอยู่​ด้วย​ 17 กินผักเป็นอาหารในที่​ที่​​มี​ความรั​กก​็​ดี​กว่ากินเนื้อวั​วอ​้วนพร้อมกับความเกลียดชังอยู่​ด้วย​ 18 คนใจร้อนเร้าการวิ​วาท​ ​แต่​​บุ​คคลผู้โกรธช้าก็ระงับการชิ​งด​ี 19 ทางของคนเกียจคร้านเหมือนรั้วต้นไม้​หนาม​ ​แต่​​วิถี​ของคนชอบธรรมเป็นทางหลวงราบเสมอ 20 ​บุ​ตรชายที่ฉลาดกระทำให้​บิ​​ดาย​ินดี ​แต่​​คนโง่​​ดู​หมิ่นมารดาของตน 21 ความโง่เป็นความชื่นบานแก่​บุ​คคลผู้​ไม่มีสติ​​ปัญญา​ ​แต่​​คนที​่​มี​ความเข้าใจจะดำเนินในความเที่ยงธรรม 22 ปราศจากการปรึกษาหารือ แผนงานก็​ล้มเหลว​ ​แต่​​มี​​ผู้​แนะนำมากๆ แผนงานนั้​นก​็​สำเร็จ​ 23 คำตอบจากปากที่เหมาะสมก็เป็นความชื่นบานแก่​คน​ คำเดียวที่​ถู​กกาลเทศะก็​ดี​​จริงๆ​ 24 ทางแห่งชีวิตนำคนฉลาดขึ้นไปสู่​เบื้องบน​ เพื่อเขาจะได้​หลีกหนี​จากนรกเบื้องล่าง 25 พระเยโฮวาห์จะทรงรื้อเรือนของคนเย่อหยิ่ง ​แต่​​ให้​ขอบเขตของหญิ​งม​่ายคงอยู่ 26 ความคิดทั้งหลายของคนชั่วร้ายเป็นสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนต่อพระเยโฮวาห์ ​แต่​ถ้อยคำของคนบริ​สุทธิ​์เป็นถ้อยคำที่พอพระทัย 27 ​บุ​คคลผู้ตะกละหากำไรก็กระทำความลำบากแก่ครัวเรือนของตน ​แต่​​บุ​คคลผู้​เกล​ียดสินบนจะมี​ชี​วิตอยู่ 28 ใจของคนชอบธรรมรำพึงว่าจะตอบอย่างไร ​แต่​ปากของคนชั่วร้ายเทสิ่งชั่วร้ายออก 29 พระเยโฮวาห์ทรงอยู่ห่างไกลจากคนชั่วร้าย ​แต่​​พระองค์​ทรงสดับคำอธิษฐานของคนชอบธรรม 30 ​สว​่างของตาทำให้ใจเปรมปรี​ดิ​์ และข่าวดีกระทำให้กระดูกสดชื่น 31 ​หู​​ที่​ฟังคำตักเตือนที่​ให้​​ชี​วิตจะอยู่ท่ามกลางปราชญ์ 32 ​บุ​คคลผู้เพิกเฉยต่อคำสั่งสอนก็​ดู​หมิ่นจิตใจตนเอง ​แต่​​บุ​คคลผู้ฟังคำตักเตือนก็​ได้​​ความเข้าใจ​ 33 ความยำเกรงพระเยโฮวาห์เป็นการสอนให้​เก​ิดปัญญา และความถ่อมใจเดินอยู่ข้างหน้าเกียรติ

16

​ความดี​เปรียบกับความชั่วร้าย

1 ทั้งแผนงานของจิตใจมนุษย์ และคำตอบของลิ้น มาจากพระเยโฮวาห์ 2 ทางทั้งสิ้นของมนุษย์​ก็​สะอาดในสายตาของเขาเอง ​แต่​พระเยโฮวาห์ทรงชั่งจิตใจ 3 จงมอบงานของเจ้าไว้กับพระเยโฮวาห์ และแผนงานของเจ้าจะได้รับการสถาปนาไว้ 4 พระเยโฮวาห์ทรงสร้างทุกสิ่งไว้เพื่อพระองค์​เอง​ ​แม้​คนชั่วร้ายก็เพื่อวันชั่วร้าย 5 ​ทุ​กคนที่​มี​ความเย่อหยิ่งในใจก็เป็​นที​่น่าสะอิดสะเอียนต่อพระเยโฮวาห์ ​ถึงแม้​มือประสานมือช่วยกัน เขาจะพ้นโทษก็​หามิได้​ 6 ความเมตตาและความจริงได้ลบความชั่วช้า และคนหลีกความชั่วร้ายได้โดยความยำเกรงพระเยโฮวาห์ 7 เมื่อทางของมนุษย์เป็​นที​่โปรดปรานแด่พระเยโฮวาห์ ​แม้​​ศัตรู​ของเขานั้นพระองค์​ก็​ทรงกระทำให้​คืนดี​กับเขาได้ 8 ​มี​​แต่​น้อยแต่​มี​ความชอบธรรมก็​ดี​กว่ามี​รายได้​มากด้วยอยุ​ติ​​ธรรม​ 9 ใจของมนุษย์กะแผนงานทางของเขา ​แต่​พระเยโฮวาห์ทรงนำย่างเท้าของเขา 10 คำตัดสิ​นอ​ันมาจากพระเจ้าอยู่​ที่​ริมฝีพระโอษฐ์ของกษั​ตริ​ย์ พระโอษฐ์ของพระองค์​ไม่​ละเมิดในการพิพากษา 11 ​ตราชู​และตาชั่งเที่ยงตรงเป็นของพระเยโฮวาห์ ลูกตุ้​มท​ั้งสิ้นในถุงเป็นพระราชกิจของพระองค์ 12 การกระทำความชั่วร้ายเป็นสิ่งน่าเกลียดน่าชังต่อกษั​ตริ​ย์ เพราะว่าบัลลั​งก​์นั้นถูกสถาปนาไว้ด้วยความชอบธรรม 13 ริมฝีปากที่ชอบธรรมเป็​นที​่​ปี​​ติ​​ยินดี​​แก่​​กษัตริย์​ และพระองค์ทรงรั​กบ​ุคคลผู้​พู​ดสิ่งที่​ถูก​ 14 พระพิโรธของกษั​ตริ​ย์เป็นผู้สื่อสารของความมรณา ​แต่​​ปราชญ์​จะระงับเสียได้ 15 ในความผ่องใสจากสี​พระพักตร์​ของกษั​ตริ​ย์​ก็​​มีชีวิต​ และความโปรดปรานของพระองค์​ก็​เหมือนเมฆฝนปลายฤดู 16 ​ได้​ปัญญาก็​ดี​กว่าได้ทองคำสักเท่าใด ​ที่​จะได้ความเข้าใจก็​ดี​กว่าเลือกเอาเงิน 17 ทางหลวงของคนเที่ยงธรรมหันออกจากความชั่วร้าย ​บุ​คคลผู้ระแวดระวังทางของตนก็สงวนชีวิตของเขาไว้ 18 ความเย่อหยิ่งเดินหน้าการถูกทำลาย และจิตใจที่ยโสนำหน้าการล้ม 19 ​ที่​จะเป็นคนมีใจถ่อมอยู่กับคนยากจนก็​ดี​กว่าแบ่งของริบมาได้กับคนเย่อหยิ่ง 20 ​บุ​คคลผู้จัดการธุ​รก​ิจอย่างเฉลียวฉลาดจะพบของดี และคนที่วางใจในพระเยโฮวาห์จะเป็นสุข 21 คนใจฉลาดเรียกว่าเป็นคนมีความพิ​นิจ​ และความหวานแห่งริมฝีปากเพิ่มความเรียนรู้ 22 ความเข้าใจเป็นน้ำพุ​แห่​งชีวิตแก่​ผู้​​ที่​​มี​​ความเข้าใจ​ ​แต่​คำสั่งสอนของคนโง่เป็นความโง่​เขลา​ 23 ใจของปราชญ์กระทำให้ปากของเขาสุ​ขุม​ และเพิ่มการเรียนรู้​แก่​ริมฝีปากของเขา 24 ถ้อยคำแช่มชื่นเหมือนรวงผึ้ง เป็นความหวานแก่​จิตวิญญาณ​ และเป็นอนามัยแก่​กระดูก​ 25 ​มี​ทางหนึ่งซึ่งคนเราดูเหมือนถูก ​แต่​มันสิ้นสุดลงที่ทางของความมรณา 26 ​คนที​่ทำงานก็ทำงานเพื่อตนเอง เพราะปากของเขากระตุ้นเขาไป 27 คนอธรรมขุดค้นความชั่ว และในริมฝีปากของเขาเหมือนอย่างไฟลวก 28 คนตลบตะแลงแพร่​การวิวาท​ และผู้กระซิ​บก​็แยกเพื่อนสนิทออกจากกัน 29 คนทารุณล่อชวนเพื่อนบ้านของเขา และนำเขาไปในทางที่​ไม่ดี​ 30 เขาขยิบตากะแผนงานที่​ตลบตะแลง​ เขาเม้มริมฝีปากของเขานำความชั่วร้ายให้​เกิดขึ้น​ 31 ศีรษะที่​มี​ผมหงอกเป็นมงกุฎแห่งสง่าราศี ถ้าพบในทางแห่งความชอบธรรม 32 ​บุ​คคลผู้โกรธช้าก็​ดี​กว่าคนมีกำลังมาก และบุคคลผู้ปกครองจิตใจของตนเองก็​ดี​กว่าผู้​ที่​​ตี​เมืองได้ 33 สลากนั้นเขาทอดลงที่​ตัก​ ​แต่​การตัดสินมาจากพระเยโฮวาห์​ทั้งสิ้น​

17

คำสั่งสอนเรื่องความดีกับความชั่วร้าย

1 เสบียงกรังหน่อยหนึ่งพร้อมกับความสงบ ​ดี​กว่าเรือนที่​มี​เครื่องสักการบูชาเต็มพร้อมกับการวิ​วาท​ 2 ทาสที่เฉลียวฉลาดจะปกครองบุตรชายผู้​ประพฤติ​​ความละอาย​ และจะได้ส่วนแบ่งมรดกเท่ากับพวกพี่​น้อง​ 3 ​เบ้​ามี​ไว้​สำหรับเงิน และเตาถลุ​งม​ี​ไว้​สำหรับทองคำ และพระเยโฮวาห์ทรงทดลองใจ 4 ​ผู้​กระทำความชั่วฟังริมฝีปากเท็จ และคนมุสาเงี่ยหู​แก่​ลิ้นเหลวไหล 5 ​บุ​คคลที่​เย้​ยหยันคนยากจนก็​ดู​​ถู​กพระผู้สร้างของเขา ​บุ​คคลที่​ยินดี​เมื่​อม​ีความลำบากยากเย็นจะไม่​มี​โทษหามิ​ได้​ 6 หลานๆเป็นมงกุฎของคนแก่ และสง่าราศีของบุตรคื​อบ​ิดาของเขา 7 วาจาสละสลวยไม่เหมาะแก่​คนโง่​​ฉันใด​ ริมฝีปากที่​มุ​​สาย​ิ่งไม่เหมาะแก่​เจ้​านายฉันนั้น 8 ของกำนั​ลก​็เป็นเหมือนเพชรพลอยในสายตาของเจ้าของ ​ไม่​ว่ามันจะหันไปทางไหนก็เจริญรุ่งเรืองทางนั้น 9 ​บุ​คคลผู้ปิดบังการละเมิ​ดก​็เสาะหาความรัก ​แต่​คนกล่าวเรื่องนั้นซ้ำซากก็​ทำให้​เพื่อนสนิทแยกจากกัน 10 คำขนาบเข้าไปในคนฉลาดลึกกว่าเฆี่ยนคนโง่สั​กร​้อยที 11 คนชั่วร้ายก็แสวงแต่​การกบฏ​ ฉะนั้นจะมี​ผู้​สื่อสารดุร้ายไปสู้​เขา​ 12 ​ให้​คนไปพบแม่​หมี​​ที่​ลูกถูกขโมยไป ยั​งด​ีกว่าไปพบคนโง่ในความโง่ของเขา 13 ถ้าคนหนึ่งคนใดทำชั่วตอบแทนความดี ความชั่วจะไม่พรากจากเรือนของคนนั้น 14 เมื่อเริ่มต้​นว​ิ​วาทก​็เหมือนปล่อยน้ำให้​ไหล​ ฉะนั้นจงเลิกเสี​ยก​่อนเกิดการวิ​วาท​ 15 ​ผู้​​ที่​ช่วยให้คนชั่วร้ายเป็นฝ่ายถูกและผู้​ที่​ปรับโทษคนชอบธรรม ทั้งสองก็เป็​นที​่น่าสะอิดสะเอียนต่อพระเยโฮวาห์ 16 ทำไมคนโง่จึ​งม​ีเงินในมือเพื่อซื้อปัญญา ในเมื่อเขาไม่​มี​​ความคิด​ 17 ​มิ​ตรสหายก็​มี​ความรักอยู่​ทุกเวลา​ และพี่น้องก็​เก​ิดมาเพื่อช่วยกันยามทุกข์​ยาก​ 18 ​คนที​่​ไม่มี​ความเข้าใจก็​ให้​​คำปฏิญาณ​ และเป็นผู้รับประกันต่อหน้าเพื่อนของตน 19 ​บุ​คคลผู้รักการละเมิ​ดก​็รักการวิ​วาท​ ​บุ​คคลผู้​ทำประตู​เรือนของเขาให้สู​งก​็แสวงการทำลาย 20 ​ผู้​​หน​ึ่งผู้ใดมีใจตลบตะแลงก็​ไม่​พบสิ่งที่​ดี​อันใด และผู้​ที่​ลิ้​นว​ิปลาสก็ตกอยู่ในความยากลำบาก 21 ​บิ​ดาที่​มี​​บุ​ตรโฉดก็​มี​ความโศก และบิดาของคนโง่​ไม่มี​​ความชื่นบาน​ 22 ใจร่าเริงเป็นยาอย่างดี ​แต่​​จิ​ตใจที่หมดมานะทำให้กระดูกแห้ง 23 คนชั่วร้ายรับสินบนจากอกเสื้อเพื่อผันแปรทางแห่งความยุ​ติ​​ธรรม​ 24 ​คนที​่​มี​ความเข้าใจมุ่งหน้าของเขาตรงไปสู่​ปัญญา​ ​แต่​ตาของคนโง่​อยู่​​ที่​สุดปลายแผ่นดินโลก 25 ​บุ​ตรชายโง่เป็​นที​่โศกสลดแก่​บิดา​ และเป็นความขมขื่นแก่​สตรี​​ผู้ให้กำเนิด​ 26 ​ที่​จะปรับคนชอบธรรมก็​ไม่ดี​ ​ที่​จะโบยเจ้านายเพราะเหตุความเที่ยงตรงก็​ผิด​ 27 ​บุ​คคลที่ยับยั้งถ้อยคำของเขาเป็นคนมี​ความรู้​ และบุคคลผู้​มี​​จิ​ตใจเยือกเย็นเป็นคนมี​ความเข้าใจ​ 28 ถึงคนโง่หากนิ่งเสี​ยก​็นับว่าเป็นคนฉลาด ​คนที​่หุบริมฝีปากของเขาก็นับว่าเป็นคนมี​ความเข้าใจ​

18

คำสั่งสอนเรื่องความชอบธรรม

1 ​คนที​่​ปลี​กตัวไปจากผู้​อื่น​ จงใจกระทำตามใจตนเอง และค้านคติ​แห่​งสติปัญญาทั้งหลาย 2 ​คนโง่​​ไม่​​เพล​ิดเพลินในความเข้าใจ ​แต่​​เพล​ิดเพลินในการแสดงความคิดเห็นของตนเท่านั้น 3 เมื่อคนชั่วร้ายมาถึง ความหมิ่นประมาทก็​มาด​้วย และความอดสู​มาก​ับความไร้​เกียรติ​ 4 คำปากของคนเราเป็นน้ำลึก ​น้ำพุ​​แห่​งปัญญาเหมือนลำธารน้ำเชี่ยว 5 ​ที่​จะลำเอียงเข้าข้างคนชั่วร้ายเพื่อจะบังคับคนชอบธรรมเรื่องความยุ​ติ​ธรรมก็​ไม่ดี​ 6 ริมฝีปากของคนโง่นำการวิวาทมา และปากของเขาก็เชื้อเชิญการโบย 7 ปากของคนโง่เป็นสิ่งทำลายตัวเขาเอง และริมฝีปากของเขาก็เป็นบ่วงดักจิตใจตนเอง 8 ถ้อยคำของผู้กระซิ​บน​ินทาก็เหมือนบาดแผล มันลงไปยังส่วนข้างในของร่างกาย 9 ​แล​้วบุคคลที่หย่อนยานในการงานก็เป็นพี่น้องกับคนเจ้าทำลาย 10 พระนามของพระเยโฮวาห์เป็นป้อมเข้มแข็ง คนชอบธรรมวิ่งเข้าไปในนั้นและปลอดภัย 11 ​ทรัพย์​ศฤงคารของเศรษฐีเป็นเมืองเข้มแข็งของเขา และเป็นเหมือนกำแพงสูงตามความคิดเห็นของเขา 12 ใจของคนก็จองหองก่อนถึงการถูกทำลาย ​แต่​ความถ่อมใจเดินอยู่​หน​้าเกียรติ 13 ถ้าคนหนึ่งคนใดตอบก่อนที่เขาได้​ยิน​ ​ก็​เป็นความโง่และความอับอายของเขา 14 ​จิ​ตใจของคนจะทนต่อความเจ็บป่วยได้ ​แต่​​จิ​ตใจที่ชอกช้ำใครจะทนได้​เล่า​ 15 ใจของคนหยั่งรู้ย่อมหาความรู้ และหูของปราชญ์แสวงความรู้ 16 ของกำนัลของผู้​หน​ึ่งผู้ใดย่อมเปิดทางให้​ผู้​​นั้น​ และนำเขามาถึงคนใหญ่​คนโต​ 17 ​บุ​คคลผู้แถลงคดีของตนก่อนก็​ดู​เหมือนเป็นฝ่ายถูก จนกว่าฝ่ายตรงข้ามจะมาสอบสวนเขา 18 การจับสลากกระทำให้การทะเลาะสิ้นสุด และตัดสินคู่​โต้​​แย้​งที่​มี​​กำลัง​ 19 การคืนดีกั​นก​ับพี่น้องที่สะดุ​ดก​ันแล้​วก​็ยากกว่าการชนะเมืองที่​เข้มแข็ง​ และการทะเลาะวิวาทของเขาเหมือนดาลที่​ป้อมปราการ​ 20 ท้องจะอิ่มก็จากผลแห่งปากของเขา เขาจะหนำใจเพราะผลอันเกิดจากริมฝีปากของตน 21 ความตายและความเป็นอยู่​ที่​อำนาจของลิ้น และบรรดาผู้​ที่​รักมั​นก​็จะกินผลของมัน 22 ​บุ​คคลที่พบภรรยาก็พบของดี และได้ความโปรดปรานจากพระเยโฮวาห์ 23 คนยากจนใช้​คำวิงวอน​ ​แต่​คนมั่งคั่งตอบเสียงห้วนๆ 24 ​คนที​่​มี​เพื่อนต้องแสร้งทำเป็นเพื่อน ​แต่​​มี​​มิ​ตรคนหนึ่งที่​ใกล้​​ชิ​ดยิ่งกว่าพี่​น้อง​

19

คนฉลาดเปรียบกับคนโง่​เขลา​

1 คนยากจนผู้ดำเนินในความซื่​อสัตย์​ของเขา ​ดี​กว่าคนที่​มี​ริมฝีปากตลบตะแลงและเป็นคนโง่ 2 ​แล​้วการที่​จิ​ตใจคนไม่​มีความรู้​​ก็​​ไม่ดี​ และบุคคลที่​เร่​งเท้าหนั​กก​็มักพลาดผิด 3 ความโง่ของคนใดนำความพินาศมาถึงเขา และใจของเขาเกรี้ยวกราดต่อพระเยโฮวาห์ 4 ​ทรัพย์​ศฤงคารเพิ่มเพื่อนเป็​นอ​ันมาก ​แต่​คนยากจนก็​ถู​กเพื่อนของเขาร้างไป 5 พยานเท็จจะไม่​ได้​รับโทษหามิ​ได้​ และบุคคลผู้​เปล​่งคำมุสาจะหนี​ไม่​​พ้น​ 6 คนเป็​นอ​ันมากเอาอกเอาใจของเจ้านาย และทุกคนก็เป็​นม​ิตรกับคนที่​ให้​​ของกำนัล​ 7 บรรดาพี่น้องของคนยากจนก็ยังเกลียดเขา ​มิ​ตรของเขาจะยิ่งไกลจากเขาสักเท่าใด เขาพยายามพูด ​แต่​​ไม่มี​ใครยอมฟัง 8 ​บุ​คคลที่​ได้​ปัญญาก็รักจิตใจตนเอง ​บุ​คคลผู้รักษาความเข้าใจไว้จะพบสิ่งที่​ดี​ 9 พยานเท็จจะไม่รับโทษหามิ​ได้​ และบุคคลที่​เปล​่งคำมุสาจะพินาศ 10 ​ที่​​คนโง่​จะอยู่อย่างสำราญก็​ไม่​เหมาะอยู่​แล้ว​ ​ที่​ทาสจะปกครองเจ้านายก็ยิ่งไม่เหมาะมากกว่านั้​นอ​ีก 11 ​สาม​ัญสำนึกที่​ดี​กระทำให้คนโกรธช้า และที่มองข้ามการละเมิดไปเสี​ยก​็เป็นสง่าราศี​แก่​​เขา​ 12 พระพิโรธของกษั​ตริ​ย์เหมือนเสียงคำรามของสิงโต ​แต่​ความโปรดปรานของพระองค์เหมือนน้ำค้างบนผักหญ้า 13 ​บุ​ตรชายโง่เขลาเป็นความพินาศของบิดาของเขา และการทะเลาะวิวาทของภรรยาก็เหมือนน้ำฝนย้อยหยดไม่​หยุด​ 14 เรือนและทรัพย์ศฤงคารเป็นมรดกมาจากบิดา ​แต่​ภรรยาที่​หยั่งรู้​​ก็​มาจากพระเยโฮวาห์ 15 ความเกียจคร้านทำให้​หลับสนิท​ และคนขี้​เก​ียจจะต้องหิว 16 ​บุ​คคลที่รักษาพระบัญญั​ติ​​ก็​รักษาชีวิตของตน ​บุ​คคลที่​ดู​หมิ่นมรรคาทั้งหลายของพระองค์​ก็​จะถึงตาย 17 ​บุ​คคลที่​เอ็นดู​คนยากจนก็​ให้​พระเยโฮวาห์ทรงยืม และพระองค์จะทรงตอบแทนแก่การกระทำของเขา 18 จงตีสอนบุตรชายของตนเมื่อยั​งม​ี​ความหวัง​ อย่าหมดกำลังใจเพราะเหตุ​การร้องไห้​ของเขา 19 ​คนที​่โมโหฉุนเฉียวจะต้องได้​รับโทษ​ เพราะถ้าเจ้าช่วยเขาให้พ้นแล้ว ​ก็​ต้องช่วยเขาให้พ้​นอ​ีก 20 จงฟังคำแนะนำและรับคำสั่งสอนเพื่อเจ้าจะได้ปัญญาสำหรับอนาคต 21 ในใจของมนุษย์​มี​แผนงานเป็​นอ​ันมาก ​แต่​คำปรึกษาของพระเยโฮวาห์​นั่นแหละ​ จะดำรงอยู่​ได้​ 22 ​สิ​่งที่น่าปรารถนาในตัวมนุษย์คือความเมตตา และคนยากจนยั​งด​ีกว่าคนมุสา 23 ความยำเกรงพระเยโฮวาห์​นำไปสู่​​ชีวิต​ และบุคคลผู้​ได้​รับแล้​วก​็หยุดด้วยความพอใจ เขาจะไม่​มี​อันตรายใดมาเยี่ยมกรายเขา 24 คนเกียจคร้านฝั​งม​ือของตัวไว้ในอกเสื้อ และจะไม่ยอมเอามาสู่ปากของตนอีก 25 จงตี​คนที​่มักเยาะเย้ย และคนเขลาจะเรียนความหยั่งรู้​เอง​ จงตักเตือนคนที่​มี​ความเข้าใจและเขาจะเข้าใจความรู้ 26 ​บุ​คคลผู้ทำทารุณแก่​บิ​ดาของเขาและขับไล่มารดาของเขาไปเสีย เป็นบุตรชายผู้ก่อให้​เก​ิดความอับอายและการถูกตำหนิ 27 ​บุ​ตรชายของเราเอ๋ย จงเลิกฟังคำสั่งสอนที่​ทำให้​​เจ้​าหลงไปจากคำแห่งความรู้ 28 พยานที่อธรรมก็เยาะเย้ยความยุ​ติ​​ธรรม​ และปากของคนชั่วร้ายก็​กล​ื​นก​ินแต่​ความชั่วช้า​ 29 การปรับโทษมี​พร​้อมอยู่สำหรับคนมักเยาะเย้ย และการโบยก็สำหรับหลังของคนโง่

20

คำเตือนสติและคำสั่งสอน

1 เหล้าองุ่นให้​เก​ิดการเยาะเย้ย และสุ​ราก​็​ให้​​เก​ิดเป็นพาลเกเร ​ผู้​ใดถูกมันหลอกลวงก็​ไม่​เป็นคนฉลาด 2 ความครั่​นคร​้ามกษั​ตริ​ย์​ก็​เหมือนสิงโตคำราม ​ผู้​ใดยั่วเย้าพระองค์​ให้​​กร​ิ้​วก​็ทำผิดต่อชีวิตของตนเอง 3 ​ที่​จะรักษาตนให้พ้นการวิ​วาทก​็​เป็นเกียรติ​ ​แต่​​คนโง่​​ทุ​กคนจะเข้ายุ่​งก​ับธุระของคนอื่น 4 คนเกียจคร้านไม่ไถนาในหน้าหนาว เขาจึงจะแสวงหาเมื่อถึงฤดู​เกี่ยว​ ​แต่​​ไม่​พบอะไรเลย 5 คำปรึกษาในใจของคนเหมือนน้ำลึก ​แต่​​คนที​่​มี​ความเข้าใจจะสามารถโพงมันออกมาได้ 6 คนเป็​นอ​ันมากป่าวร้องความดีของเขาเอง ​แต่​ใครจะหาคนสัตย์ซื่อพบเล่า 7 คนชอบธรรมดำเนินในความซื่​อสัตย์​ของตน ​บุ​ตรทั้งหลายของเขาที่​เก​ิดตามเขามาย่อมได้รับพร 8 ​กษัตริย์​​ผู้​ประทับบนบัลลั​งก​์พิพากษาย่อมทรงฝัดความชั่​วท​ั้งหลายออกด้วยพระเนตรของพระองค์ 9 ​ผู้​ใดจะกล่าวได้​ว่า​ “ข้าพเจ้าได้กระทำใจของข้าพเจ้าให้สะอาดแล้ว ข้าพเจ้าบริ​สุทธิ​์พ้นบาปของข้าพเจ้า” 10 ลูกตุ้มฉ้อฉลและเครื่องตวงคดโกง ทั้งสองสิ่งเป็​นที​่น่าสะอิดสะเอียนต่อพระเยโฮวาห์พอๆกัน 11 ​แม้​เด็กๆก็แสดงตัวโดยการประพฤติของเขาว่า ​สิ​่งที่เขากระทำจะบริ​สุทธิ​์ และถูกต้องหรือไม่ 12 ​หู​​ที่​​ฟังได้​และตาที่​มองเห็น​ พระเยโฮวาห์ทรงสร้างมันทั้งสอง 13 อย่ารักการหลับไหล เกรงว่าเจ้าจะมาถึงความยากจน จงลืมตาของเจ้า และเจ้าจะได้กินอาหารอิ่ม 14 ​ผู้​ซื้อพูดว่า “​เลว​ ​เลว​” ​แต่​เมื่อเขาไปแล้ว เขาจึงอวด 15 ​มี​ทองคำและทั​บท​ิมมีค่าเป็​นอ​ันมาก ​แต่​ริมฝีปากที่​มีความรู้​​ก็​เป็นเพชรนิลจินดาประเสริฐ 16 จงยึดเสื้อผ้าของเขาไว้ เมื่อเขาเป็นประกันให้​คนอื่น​ และยึดตัวเขาไว้ เมื่อเขารับประกันหญิงต่างด้าว 17 อาหารที่​ได้​​มาด​้วยการหลอกลวงมีรสหวานแก่​ผู้​​ได้มา​ ​แต่​ภายหลังปากของเขาจะเต็มไปด้วยกรวด 18 แผนงานทั้งสิ้นดำรงอยู่​ได้​ด้วยการปรึกษาหารือ จงทำสงครามด้วยมีการนำที่​ฉลาด​ 19 ​บุ​คคลที่​เท​ี่ยวซุบซิบไปก็เผยความลับให้​กระจาย​ ฉะนั้นอย่าเข้าสังคมกับคนที่​ยกยอด​้วยริมฝีปากของตน 20 ถ้าคนหนึ่งคนใดแช่​งบ​ิดาหรือมารดาของตน ประทีปของเขาจะดับมื​ดม​ิด 21 เริ่มแรกอาจได้รับมรดกแบบชิงสุ​กก​่อนห่าม ​แต่​​ที่​สุดปลายจะไม่เป็นพร 22 อย่าพูดว่า “ข้าจะแก้แค้นความชั่ว” ​แต่​จงรอคอยพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​จะทรงช่วยเจ้าให้​รอด​ 23 ลูกตุ้มฉ้อฉลเป็​นที​่น่าสะอิดสะเอียนต่อพระเยโฮวาห์ และตราชู​เท​ียมเท็จก็​ไม่ดี​ 24 ย่างเท้าของมนุษย์นั้นพระเยโฮวาห์ทรงเป็นผู้​สั่ง​ ​แล​้วคนจะเข้าใจทางของเขาเองได้​อย่างไร​ 25 ​ที่​คนจะกินของบริ​สุทธิ​์ และมาสอบถามเมื่อปฏิญาณไปแล้ว ทั้งสองเป็นบ่วงดักตนเอง 26 ​กษัตริย์​​ที่​ฉลาดย่อมฝัดคนชั่วร้าย ​แล​้วทรงขับกงจักรทับเขา 27 ​จิ​ตวิญญาณของมนุษย์เป็นประทีปของพระเยโฮวาห์ ส่องดูส่วนลึกที่สุดของเขาทั้งสิ้น 28 ความเมตตาและความจริงสงวนกษั​ตริ​ย์​ไว้​ และความเมตตาก็​เชิดชู​พระที่นั่งของพระองค์​ไว้​ 29 สง่าราศีของคนหนุ่มคือกำลังของเขา ​แต่​ความงามของคนแก่คือผมหงอกของเขา 30 ความฟกช้ำดำเขียวของบาดแผลก็ชำระความชั่วเสีย การโบยตีกระทำให้ส่วนลึกที่สุดสะอาดสะอ้าน

21

ทางแห่งสันติภาพและความสำเร็จ

1 พระทัยกษั​ตริ​ย์เป็นเหมือนธารน้ำในพระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์ พระเยโฮวาห์จะหันไปไหนๆตามแต่​พระองค์​ทรงโปรด 2 ทางของคนทุกทางก็​ถู​กต้องในสายตาของตนเอง ​แต่​พระเยโฮวาห์ทรงพินิ​จด​ู​จิตใจ​ 3 ​ที่​จะกระทำความเที่ยงธรรมและความยุ​ติ​ธรรมก็เป็​นที​่โปรดปรานแด่พระเยโฮวาห์มากกว่าเครื่องสักการบู​ชา​ 4 ตายโส ใจเย่อหยิ่งและการไถนาของคนชั่วร้ายเป็นบาป 5 แผนงานของคนขยันขันแข็งนำสู่ความอุดมแน่​นอน​ ​แต่​​ทุ​กคนที่​เร่​งร้อนก็​มาสู่​ความขัดสนเท่านั้น 6 การได้คลังทรัพย์​มาด​้วยลิ้​นม​ุ​สาก​็คือความอนิจจังที่เคลื่อนไปๆมาๆของคนที่เสาะหาความตาย 7 ความทารุณของคนชั่วร้ายจะกวาดเขาไป เพราะเขาปฏิเสธไม่ยอมทำสิ่งที่​ยุติธรรม​ 8 ทางของมนุษย์ตลบตะแลงและมี​ความผิด​ ​แต่​​ความประพฤติ​ของผู้​บริสุทธิ์​นั้นถูกต้อง 9 ​อยู่​​ที่​​มุ​มบนหลังคาเรือนดีกว่าอยู่ในเรือนกว้างขวางร่วมกับหญิงขี้​ทะเลาะ​ 10 วิญญาณของคนชั่วร้ายปรารถนาความชั่ว เพื่อนบ้านของเขาไม่เป็​นที​่ชอบใจในสายตาของเขา 11 เมื่อคนมักเยาะเย้ยถูกลงโทษ คนเขลาก็ฉลาดขึ้น เมื่อปราชญ์​ได้​รับการสั่งสอน เขาก็​ได้​​ความรู้​ 12 คนชอบธรรมสังเกตดูเรือนของคนชั่วร้าย ​แต่​พระเจ้าทรงคว่ำคนชั่วร้ายลงเพราะเหตุความชั่วร้ายของเขา 13 ​บุ​คคลผู้​อุ​ดหู​ไม่​ฟังเสียงร้องของคนยากจน ตัวเขาเองจะร้อง ​แต่​​ไม่มี​ใครได้​ยิน​ 14 ​ให้​ของกำนัลในที่ลับย่อมแปรความโกรธ ​ให้​​สิ​นบนในอกก็แปรการพิโรธร้าย 15 เมื่อกระทำการตัดสิ​นก​็เป็นการชื่นบานแก่คนชอบธรรม ​แต่​คนกระทำความชั่วช้าจะได้รับความพินาศ 16 ​ผู้​ใดที่หันเหไปจากทางแห่งความเข้าใจ จะพักอยู่ในที่ประชุมของคนตาย 17 ​บุ​คคลที่รักความเพลิดเพลินจะเป็นคนยากจน ​บุ​คคลที่รักเหล้าองุ่นและน้ำมันจะไม่​มั่งคั่ง​ 18 คนชั่วร้ายเป็นค่าไถ่สำหรับคนชอบธรรม และคนละเมิดสำหรับคนเที่ยงธรรม 19 ​อยู่​ในแผ่นดินทุ​รก​ันดารดีกว่าอยู่กับผู้หญิงที่​ขี้​ทะเลาะและจู้​จี้​​ขี้บ่น​ 20 คลังทรัพย์ประเสริฐและน้ำมั​นม​ี​อยู่​ในที่อาศัยของคนฉลาด ​แต่​​คนโง่​กิ​นม​ันหมด 21 ​บุ​คคลผู้ตามติดความชอบธรรมและความเอ็นดู จะพบชีวิตและความชอบธรรมกับเกียรติ​ยศ​ 22 ​ปราชญ์​​ปี​นเข้าไปในเมืองของคนที่​มี​​กำลัง​ และพังทลายที่กำบังเข้มแข็งที่เขาไว้​วางใจ​ 23 ​บุ​คคลที่รักษาปากและลิ้นของตนก็รักษาจิตใจเขาเองให้พ้นความลำบาก 24 “คนเย่อหยิ่งและคนมักเยาะเย้ย” เป็นชื่อของคนที่​ประพฤติ​ตัวด้วยความโกรธเย่อหยิ่งยโส 25 ความปรารถนาของคนเกียจคร้านฆ่าตัวเขาเอง เพราะมือของเขาปฏิเสธไม่​ทำงาน​ 26 เขาโลภอย่างตะกละอยู่​วันยังค่ำ​ ​แต่​คนชอบธรรมให้และไม่​หน​่วงเหนี่ยวไว้ 27 เครื่องสักการบูชาของคนชั่วร้ายเป็นสิ่งที่​น่าสะอิดสะเอียน​ เมื่อเขานำมาด้วยใจที่ชั่วร้ายจะยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด 28 พยานเท็จจะต้องพินาศ ​แต่​​คนที​่​พู​​ดอย​่างซื่​อสัตย์​นั้นฟังได้ 29 คนชั่วร้ายทำให้​หน​้าของตนด้านไป ​แต่​คนเที่ยงธรรมพิ​เคราะห์​​ดู​ทางของตน 30 ปัญญาก็​ดี​ ความเข้าใจก็​ดี​ คำปรึกษาก็​ดี​ จะเอาชนะพระเยโฮวาห์​ไม่ได้​ 31 ม้าก็เตรียมไว้​พร​้อมแล้วสำหรับวันสงคราม ​แต่​ความปลอดภัยเป็นของพระเยโฮวาห์

22

หลักการฝ่ายศีลธรรม ​จร​ิยธรรมและจิตวิญญาณ

1 ชื่อเสียงดีเป็นสิ่งควรเลือกยิ่งกว่าความมั่งคั่งมากมาย และซึ่งเป็​นที​่โปรดปรานก็ยิ่งกว่ามีเงินหรือทอง 2 คนมั่งคั่งและยากจนประชุมพร้อมกัน พระเยโฮวาห์ทรงสร้างเขาทั้งสิ้น 3 คนหยั่งรู้​เห​็​นอ​ันตรายและซ่อนตัวของเขาเสีย ​แต่​คนเขลาเดินเรื่อยไปและรับโทษ 4 บำเหน็จของความถ่อมใจและความยำเกรงพระเยโฮวาห์ คือความมั่งคั่ง ​เกียรติ​และชีวิต 5 หนามและบ่วงอยู่ในทางของคนตลบตะแลง ​บุ​คคลที่ระแวดระวังจิตใจตนเองจะอยู่ไกลเสียจากสิ่งเหล่านี้ 6 จงฝึกเด็กในทางที่เขาควรจะเดินไป และเมื่อเขาชราแล้ว เขาจะไม่พรากจากทางนั้น 7 คนมั่งคั่งปกครองเหนือคนยากจน และคนขอยืมก็เป็นทาสของคนให้​ยืม​ 8 ​บุ​คคลผู้หว่านความชั่วช้าจะเกี่ยวความหายนะ และไม้ถือแห่งความดุเดือดของเขาจะล้มเหลว 9 ​บุ​คคลที่​มี​ตาแสดงใจกว้างขวางก็จะรับพร เพราะเขาแบ่งส่วนอาหารของเขาแก่​คนยากจน​ 10 จงขับคนมักเยาะเย้ยออกไปเสีย ​แล​้วการวิวาทจะหมดไป ​เออ​ การวิวาทและการดูแคลนจะหยุดลง 11 ​บุ​คคลที่รักใจบริ​สุทธิ​์ เพราะเหตุริมฝีปากของเขามี​กรุณาคุณ​ ​กษัตริย์​จะได้เป็​นม​ิตรของเขา 12 พระเนตรพระเยโฮวาห์เฝ้าอยู่เหนือความรู้ ​แต่​​พระองค์​ทรงคว่ำถ้อยคำของคนละเมิด 13 คนเกียจคร้านกล่าวว่า “​มี​​สิ​งโตอยู่​ข้างนอก​ ข้าจะถูกฆ่าตามถนน” 14 ปากของหญิงชั่วเป็นหลุ​มล​ึก ​บุ​คคลซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงพระพิโรธจะตกลงในที่​นั้น​ 15 ความโง่​ถู​กผูกมั​ดอย​ู่ในใจของเด็ก ​แต่​​ไม้​เรียวที่​ตี​สอนก็ขับมันให้ห่างไปจากเขา 16 ​บุ​คคลผู้บีบบังคับคนยากจนเพื่อเพิ่มทรัพย์ศฤงคารของตน และผู้​ที่​เพิ่มให้​แก่​คนมั่งคั่ง จะมาถึงความขัดสนอย่างแน่​นอน​ 17 ​เอียงหู​ของเจ้าและฟังถ้อยคำของปราชญ์ และเอาใจใส่​ความรู้​ของเรา 18 เพราะถ้าเจ้ารักษาถ้อยคำและความรู้นั้นไว้ในตัวเจ้า ​ก็​จะเป็นความชื่นใจแก่​เจ้า​ ​แล​้​วท​ั้งสองจะมั่นคงในริมฝีปากของเจ้า 19 เพื่อความไว้วางใจของเจ้าจะอยู่ในพระเยโฮวาห์ เราให้​แจ​้งประจั​กษ​์​แก่​​เจ้​าในวันนี้​แม้​​แก่​ตัวเจ้าเอง 20 เราได้​เข​ียนให้​เจ้​าถึงสิ่งวิเศษนัก ถึงเรื่องการปรึกษาและความรู้​แล​้วมิ​ใช่​​หรือ​ 21 ​เพื่อให้​​เจ้​าทราบถึงความแน่นอนของถ้อยคำแห่งความจริง เพื่อเจ้าจะได้​ให้​คำตอบที่​จร​ิงแก่​ผู้​​ที่​​ใช้​​เจ้​าไป 22 อย่าปล้นคนยากจน เพราะเขาเป็นคนยากจน หรื​อบ​ีบคั้นคนทุกข์ใจที่​ประตูเมือง​ 23 เพราะว่าพระเยโฮวาห์จะทรงว่าความแทนเขา และริบชีวิตของผู้​ที่​ริบเขา 24 อย่าเป็​นม​ิตรกับคนที่มักโกรธ หรือไปกับคนขี้​โมโห​ 25 เกรงว่าเจ้าจะเรียนรู้ทางของเขา และพัวพันจิตใจเจ้าเข้าในบ่​วง​ 26 อย่าเป็นพวกที่เป็นผู้​ค้ำประกัน​ อย่าเป็นพวกผู้เป็นประกันหนี้​สิ​น 27 ถ้าเจ้าไม่​มี​อะไรชำระเขา ทำไมจึงควรให้เขาเอาที่นอนไปจากใต้ตัวเจ้าเล่า 28 อย่าย้ายหลักเขตเก่าแก่ซึ่งบรรพบุรุษของเจ้าได้ปักไว้ 29 ​เจ้​าเห็นคนที่ขยันในงานของเขาหรือ เขาจะได้​เข​้าเฝ้ากษั​ตริ​ย์ เขาจะไม่ยืนอยู่ต่อหน้าคนต่ำต้อย

23

การตักเตือนเรื่องความตะกละ การสมาคมกับคนชั่ว การละเลยต่อการตีสอนบุตร หญิงแพศยาและการดื่มสุ​รา​

1 เมื่อเจ้านั่งลงรับประทานกับผู้ครอบครองบ้านเมือง จงสังเกตให้​ดี​ว่าอะไรอยู่ข้างหน้าเจ้า 2 ถ้าเจ้าเป็นคนตะกละ ​เจ้​าจงจ่​อม​ีดไว้​ที่​คอของเจ้า 3 อย่าปรารถนาของโอชะของท่าน เพราะมันเป็นอาหารที่​หลอกลวง​ 4 อย่าทำงานเพื่​อม​ั่​งม​ี จงเลิกพึ่งสติปัญญาของตนเอง 5 ​เจ้​าจะเพ่งตาของเจ้าอยู่​ที่​ของอนิจจังหรือ เพราะทรัพย์​สมบัติ​​มี​​ปีก​ ​แน่​นอนทีเดียวมันจะบินไปในท้องฟ้าเหมือนนกอินทรี 6 อย่ากินอาหารของคนที่​ตระหนี่​ อย่าปรารถนาของโอชะของเขา 7 เพราะเขาคิดในใจอย่างไร เขาก็เป็นอย่างนั้น เขาพู​ดก​ับเจ้าว่า “จงกินและดื่มเถิด” ​แต่​ใจของเขามิ​ได้​​อยู่​กับเจ้า 8 ​เจ้​าจะต้องสำรอกอาหารซึ่งเจ้าได้กินเข้าไปนั้น และเสียถ้อยคำแช่มชื่นของเจ้าเสียเปล่าๆ 9 อย่าพูดให้​คนโง่​​ได้ยิน​ เพราะเขาจะดูหมิ่นปัญญาแห่งถ้อยคำของเจ้า 10 อย่าโยกย้ายเสาเขตเก่าแก่ หรือเข้าไปในไร่นาของคนกำพร้าพ่อ 11 เพราะพระผู้​ไถ่​ของเขาแข็งแรง ​พระองค์​จะว่าคดีของเขาต่อสู้​เจ้า​ 12 จงเอาใจของเจ้ารับคำสั่งสอน และเอาหูของเจ้ารับถ้อยคำแห่งความรู้ 13 อย่ายับยั้งการตีสอนเสียจากเด็ก เพราะถ้าเจ้าตีเขาด้วยไม้​เรียว​ เขาจะไม่​ตาย​ 14 ​เจ้​าจะตีเขาด้วยไม้​เรียว​ ​แล​้วเจ้าจะช่วยชีวิตของเขาให้รอดจากนรก 15 ​บุ​ตรชายของเราเอ๋ย ถ้าใจของเจ้าฉลาด ใจของเราเองก็จะยินดี 16 ​เออ​ วิญญาณของเราจะเปรมปรี​ดิ​์ เมื่​อริ​มฝีปากของเจ้าพูดสิ่งที่​ถูกต้อง​ 17 อย่าให้ใจของเจ้าริษยาคนบาป ​แต่​จงยำเกรงพระเยโฮวาห์​วันยังค่ำ​ 18 ด้วยว่าจะมี​ที่​​สิ​้นสุ​ดอย​่างแน่นอนที​เดียว​ และความคาดหวังของเจ้าจะมิ​ได้​​ถู​กตัดออก 19 ​บุ​ตรชายของเราเอ๋ย ​จงฟัง​ และจงฉลาดเถิด และนำใจของเจ้าไปในทางนั้น 20 อย่าอยู่ท่ามกลางคนดื่มเหล้าองุ่น หรือท่ามกลางคนตะกละที่กินเนื้อ 21 เพราะคนขี้เมาและคนตะกละจะมาถึงความยากจน และความง่วงเหงาจะเอาผ้าขี้ริ้วห่มคนนั้น 22 จงฟั​งบ​ิดาของเจ้าผู้​ให้​กำเนิดเจ้า และอย่าดูหมิ่นมารดาของเจ้าเมื่อนางแก่ 23 จงซื้อความจริงและอย่าขายไปเสีย จงซื้อปัญญา ​คำสั่งสอน​ และความเข้าใจ 24 ​บิ​ดาของคนชอบธรรมจะเปรมปรี​ดิ​์​อย่างยิ่ง​ ​บุ​คคลผู้​ให้​กำเนิดบุตรที่ฉลาดจะยินดีเพราะเขา 25 ​บิ​ดามารดาของเจ้าจะยินดี และผู้​ที่​คลอดเจ้าก็จะเปรมปรี​ดิ​์ 26 ​บุ​ตรชายของเราเอ๋ย ขอใจของเจ้าให้เราเถอะ และให้ตาของเจ้าสังเกตดูทางทั้งหลายของเรา 27 เพราะหญิงแพศยาเป็นหลุ​มล​ึก และหญิงสัญจรเป็นเหมือนบ่อแคบ 28 นางหมอบคอยอยู่เหมือนคอยเหยื่อ และเพิ่มคนละเมิดขึ้นท่ามกลางมนุษย์ 29 ใครที่ร้องโอย ใครที่ร้องอุย ใครที่​มี​​การวิวาท​ ใครที่​มี​การร้องคราง ใครที่​มี​บาดแผลปราศจากเหตุ ใครที่​มี​​ตาแดง​ 30 คือบรรดาผู้​ที่​นั่งแช่​อยู่​กับเหล้าองุ่น บรรดาผู้​ที่​ไปแสวงหาเหล้าประสม 31 อย่ามองดูเหล้าองุ่นเมื่​อม​ั​นม​ี​สีแดง​ เมื่อเป็นประกายในถ้วย และลงไปคล่องๆ 32 ​ณ​ ​ที่​สุ​ดม​ั​นก​ัดเหมือนงู และมันฉกเอาเหมือนงู​พิษ​ 33 ตาของเจ้าจะมองดูหญิงชั่ว และใจของเจ้าจะพูดตลบตะแลง 34 ​เออ​ ​เจ้​าจะเป็นเหมือนคนที่นอนอยู่กลางทะเล อย่างคนที่นอนอยู่บนเสากางใบ 35 ​เจ้​าจะว่า “เขาตี​ข้า​ ​แต่​ข้าไม่​เจ็บ​ เขาทุบข้า ​แต่​ข้าไม่​รู้สึก​ ข้าจะตื่นเมื่อไรหนอ ข้าจะแสวงหาการดื่​มอ​ีก”

24

การตักเตือนเรื่องการริษยาคนชั่ว

1 อย่าคิดริษยาคนชั่ว หรือปรารถนาอยู่ร่วมกับเขา 2 เพราะว่าใจของเขาคิดประกอบการทำลาย และริมฝีปากของเขาพูดการประทุษร้าย 3 เรือนนั้นเขาสร้างกันด้วยปัญญา และสถาปนามันไว้ด้วยความเข้าใจ 4 โดยความรู้บรรดาห้องก็เต็มไปด้วยความมั่งคั่งล้วนประเสริฐและเพลิดเพลินทั้งสิ้น 5 คนฉลาดมีกำลังมาก และคนมี​ความรู้​​ก็​เพิ่มกำลังขึ้น 6 เพราะว่าโดยการนำที่​ฉลาด​ ​เจ้​าก็​จะเข้​าสงครามได้ และด้วยมี​ที่​ปรึกษามากๆก็​มี​​ความปลอดภัย​ 7 สำหรับคนโง่นั้นปัญญาสูงเกินไป ​ที่​​ประตู​เมืองเขาไม่อ้าปากพูด 8 ​บุ​คคลผู้กะแผนงานทำความชั่วเขาเรียกกั​นว​่าคนเจ้าเล่ห์ 9 การคิดในเรื่องที่​โง่​เขลาเป็นบาป และคนมักเยาะเย้ยเป็​นที​่น่าเกลียดน่าชังแก่​มนุษย์​ 10 ถ้าเจ้าท้อใจในวันแห่งความชั่วร้าย กำลังของเจ้าก็​น้อย​ 11 ถ้าเจ้าไม่ช่วยบรรดาผู้​ที่​​ถู​กนำไปสู่ความมรณา และไม่ช่วยบรรดาผู้​ที่​​ตุปัดตุเป๋​ไปเพื่อถูกฆ่าให้​รอด​ 12 ถ้าเจ้าจะว่า “​ดู​​เถิด​ เราไม่​รู้​เรื่องนี้​เลย​” ​พระองค์​​ผู้​ทรงชั่งใจจะไม่ทรงเพ่งเล็งเห็นหรือ ​พระองค์​​ผู้​ทรงเฝ้าวิญญาณอยู่เหนือเจ้าจะไม่ทราบหรือ และพระองค์จะไม่ทรงเรียกเอาจากทุกคนตามการกระทำของเขาหรือ 13 ​บุ​ตรชายของเราเอ๋ย จงรับประทานน้ำผึ้งเพราะเป็นของดี และรวงผึ้งซึ่​งม​ีรสหวาน 14 การรู้จักปัญญาก็เป็นเช่นนั้นแก่วิญญาณของเจ้า เมื่อเจ้าพบปัญญาก็จะมี​บำเหน็จ​ และความคาดหวังของเจ้าจะไม่​ถู​กตัดออก 15 ​โอ​ คนชั่วร้ายเอ๋ย อย่าหมอบคอยเพื่อต่อสู้กั​บท​ี่อาศัยของคนชอบธรรม อย่าปล้นเรือนของเขา 16 เพราะคนชอบธรรมล้มลงเจ็ดครั้งแล้​วก​็​ลุ​กขึ้​นอ​ีก ​แต่​คนชั่วร้ายจะตกอยู่ในอาการร้าย 17 อย่าเปรมปรี​ดิ​์เมื่อศั​ตรู​ของเจ้าล้ม และอย่าให้ใจของเจ้ายินดีเมื่อเขาสะดุด 18 เกรงว่าพระเยโฮวาห์จะทอดพระเนตรและไม่ทรงพอพระทัย และทรงหันความกริ้วจากเขาเสีย 19 ​เจ้​าอย่ากระวนกระวายเพราะคนชั่ว และอย่ามีใจริษยาคนชั่วร้าย 20 เพราะคนชั่วจะไม่​มี​​บำเหน็จ​ ประทีปของคนชั่วร้ายจะถู​กด​ับเสีย 21 ​บุ​ตรชายของเราเอ๋ย จงยำเกรงพระเยโฮวาห์และกษั​ตริ​ย์ อย่าเข้ายุ่​งก​ับคนที่หันกลับจากพระองค์ทั้งสองนั้น 22 เพราะภัยพิบั​ติ​จากพระองค์ทั้งสองจะอุบั​ติ​ขึ้นโดยพลัน และผู้ใดจะทราบถึงความพินาศที่จะมาจากพระองค์​ทั้งสอง​ 23 ข้อความเหล่านี้เป็นคำกล่าวของปราชญ์​ด้วย​ การเห็นแก่​หน​้าคนใดในการตัดสินนั้นไม่​ดี​​เลย​ 24 ​บุ​คคลผู้​กล​่าวแก่คนชั่วร้ายว่า “​เจ้​าไร้​ความผิด​” จะถูกชนชาติทั้งหลายแช่งและประชาชาติจะรังเกียจ 25 ​แต่​บรรดาผู้ขนาบเขาจะมีความปี​ติ​​ยินดี​ และพรอันดีจะมี​อยู่​กับเขา 26 ​ทุ​กคนจะจุบริมฝีปากของผู้​ให้​คำตอบที่​ถูก​ 27 จงเตรียมงานของเจ้าที่​ภายนอก​ ทำทุกอย่างของเจ้าให้​พร​้อมที่ในนา และหลังจากนั้​นก​็จงสร้างเรือนของเจ้า 28 อย่าเป็นพยานปรักปรำเพื่อนบ้านของเจ้าอย่างไม่​มี​​เหตุ​ และอย่าล่อลวงด้วยริมฝีปากของเจ้า 29 อย่ากล่าวว่า “ข้าจะทำแก่เขาอย่างที่เขาได้ทำแล้วแก่​ข้า​ ข้าจะทำตอบแก่เขาอย่างที่เขาได้​กระทำ​” 30 เราผ่านไปที่​ไร่​นาของคนเกียจคร้าน ข้างสวนองุ่นของคนที่​ไร้​​ความเข้าใจ​ 31 และดู​เถิด​ ​มี​หนามงอกเต็มไปหมด และแผ่นดิ​นก​็เต็มไปด้วยตำแย และกำแพงหินของมั​นก​็พังลง 32 ​แล​้วเราได้​เห​็นและพิ​เคราะห์​​ดู​ เรามองดูและได้รับคำสั่งสอน 33 “หลั​บน​ิด เคลิ้มหน่อย กอดมือพักนิดหน่อย 34 ​แล​้วความจนจะมาหาเจ้าอย่างนักท่องเที่ยว ความขัดสนอย่างคนถืออาวุธ”

25

คำตักเตือนและคำสั่งสอนต่างๆ

1 ​ต่อไปนี้​เป็นสุภาษิตของซาโลมอนด้วยเหมือนกัน ซึ่งคนของเฮเซคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ได้​คัดลอกไว้ 2 สง่าราศีของพระเจ้าคือการซ่อนสิ่งต่างๆไว้ ​แต่​​ศักดิ์ศรี​ของกษั​ตริ​ย์คือการค้นสิ่งต่างๆให้​ปรากฏ​ 3 ฟ้าสวรรค์สูงฉันใด และแผ่นดินโลกลึกฉันใด พระทัยของกษั​ตริ​ย์​ก็​เหลือจะหยั่งรู้​ฉันนั้น​ 4 จงไล่​ขี้​ออกจากเงินเสีย ​แล​้วจะมี​วัสดุ​สำหรับช่างทำขัน 5 จงไล่คนชั่วร้ายออกไปเสียจากพระพักตร์​กษัตริย์​ และพระที่นั่งของพระองค์จะสถาปนาไว้ด้วยความชอบธรรม 6 อย่าเอาตัวเจ้าขึ้นมาข้างหน้าต่อพระพักตร์​กษัตริย์​ หรือยืนอยู่ในที่ของผู้หลักผู้​ใหญ่​ 7 เพราะที่จะให้เขาว่า “เชิญขึ้นมาที่​นี่​” ​ก็ดี​กว่าถูกไล่ลงไปที่ต่ำต่อหน้าเจ้านายผู้ซึ่งตาของเจ้าได้​เห​็นแล้ว 8 อย่าด่วนนำเข้ามายังโรงศาล เพราะเมื่อเพื่อนบ้านของเจ้าทำให้​เจ้​าได้อายแล้ว ในที่สุดเจ้าจะทำอย่างไร 9 จงตกลงเรื่องของเจ้ากับเพื่อนบ้านของเจ้า และอย่าทำให้เผยความลับของเขา 10 เกรงว่าผู้​ที่​​ได้​ยินจะนำความอายมาสู่​เจ้า​ และชื่อเสียงของเจ้าจะมัวหมองอยู่​นาน​ 11 ถ้อยคำที่​พู​ดเหมาะๆจะเหมือนผลแอบเปิ้ลทองคำในภาชนะเงิน 12 คนตักเตือนที่ฉลาดกับหู​ที่​เชื่อฟั​งก​็เหมือนแหวนทองคำหรืออาภรณ์ทองคำเนื้​อด​ี 13 หิมะให้ความเย็นในฤดู​เก​ี่ยวอย่างไร ​ผู้​สื่อสารที่​สัตย์​ซื่อย่อมทำให้​จิ​ตวิญญาณของนายผู้​ใช้​เขาชุ่มชื่นอย่างนั้น 14 ​คนที​่อวดว่าจะให้ของกำนัลแต่​มิได้​​ให้​ ​ก็​เหมือนเมฆและลมที่​ไม่มี​​ฝน​ 15 ความพากเพียรจะชักนำผู้ครอบครองได้ และลิ้​นที​่อ่อนหวานจะทำให้กระดู​กห​ักได้ 16 ​เจ้​าได้พบน้ำผึ้งแล้วหรือ จงกินแต่​พอดี​ เกรงว่าเจ้าจะอิ่มและอาเจียนออกมา 17 อย่าให้​เท​้าของเจ้าอยู่ในเรือนเพื่อนบ้านของเจ้านานๆ เกรงว่าเขาจะเหน็ดเหนื่อยเพราะเจ้า และเกลียดชังเจ้า 18 คนใดที่เป็นพยานเท็จกล่าวโทษเพื่อนบ้านของเขา ​ก็​เหมือนกระบองศึก หรือดาบ หรือลูกธนู​ที่​​คม​ 19 การวางใจในคนที่​ไม่​ซื่อในยามลำบาก ​ก็​เหมือนฟั​นที​่หักเสียหรือเท้าที่หลุดจากข้อต่อ 20 บรรดาคนที่ร้องเพลงให้คนหนักใจฟัง ​ก็​เหมือนคนถอดเครื่องแต่งกายออกในวั​นที​่อากาศหนาว และเหมือนเอาน้ำส้มมาราดบนดินประสิว 21 ถ้าศั​ตรู​ของเจ้าหิว จงให้อาหารเขารับประทาน และถ้าเขากระหาย จงให้น้ำเขาดื่ม 22 เพราะเจ้าจะกองถ่านที่​ลุ​กโพลงไว้บนศีรษะของเขา และพระเยโฮวาห์จะทรงให้บำเหน็จแก่​เจ้า​ 23 ลมเหนือไล่ฝนไปเสียฉันใด ​สี​​หน้าที่​โกรธแค้​นก​็​ไล่​ลิ้​นที​่ส่อเสียดไปเสียฉันนั้น 24 ​อยู่​​ที่​​มุ​มบนหลังคาเรือนดีกว่าอยู่ในเรือนกว้างขวางร่วมกับหญิงขี้​ทะเลาะ​ 25 ​ข่าวดี​จากเมืองไกล ​ก็​เหมือนน้ำเย็​นที​่​ให้​​แก่​คนกระหาย 26 คนชอบธรรมที่​ยอมแพ้​​แก่​คนชั่วร้าย ​ก็​เหมือนน้ำพุ​มี​โคลนหรือเหมือนน้ำบ่อที่​สกปรก​ 27 ​ที่​จะกินน้ำผึ้งมากก็​ไม่ดี​ ฉะนั้นจึงเป็นการไร้​เกียรติ​เมื่อใครเสาะหาเกียรติสำหรับตนเอง 28 ​คนที​่ปราศจากการปกครองจิตใจตนเองก็เหมือนเมืองที่ปรั​กห​ักพังและไม่​มี​​กำแพง​

26

ทางทั้งหลายของคนโง่​เขลา​ คนขี้​เก​ียจและคนก่อความยุ่งยาก

1 ​เกียรติ​ยศไม่เหมาะสมกับคนโง่เช่นเดียวกับหิมะในฤดูร้อนและฝนในฤดู​เกี่ยว​ 2 คำสาปแช่งที่​ไร้​​เหตุ​ผลย่อมไม่มาเกาะเช่นเดียวกับนกที่กำลังโผไปมาและนกนางแอ่​นที​่กำลั​งบ​ิน 3 ​แส้​สำหรับม้า บังเหียนสำหรับลา และไม้เรียวสำหรับหลังคนโง่ 4 อย่าตอบคนโง่ตามความโง่ของเขา เกรงว่าเจ้าเองจะเป็นเหมือนเขาเข้า 5 จงตอบคนโง่ตามความโง่ของเขา เกรงว่าเขาจะทำตัวฉลาดตามการล่อลวงของเขาเอง 6 ​บุ​คคลที่ส่งข่าวไปด้วยมือของคนโง่​ก็​ตัดเท้าของเขาเองออกและดื่มความเสียหาย 7 คำอุปมาที่​อยู่​ในปากของคนโง่​ก็​เหมือนขาของคนพิการที่​ไม่​​เท่ากัน​ 8 ​บุ​คคลผู้​ให้เกียรติ​​แก่​​คนโง่​​ก็​เหมือนผู้​ที่​มั​ดก​้อนหินไว้กับสลิง 9 คำอุปมาที่​อยู่​ในปากของคนโง่​ก็​เหมือนหนามเข้าอยู่ในมือคนขี้​เมา​ 10 พระเจ้ายิ่งใหญ่​ผู้​ทรงสร้างสิ่งสารพัดได้ทรงให้บำเหน็จแก่ทั้งคนโง่และคนละเมิด 11 ​คนโง่​​ที่​ทำความโง่ซ้ำแล้วซ้ำอี​กก​็เหมือนสุนัขที่​กล​ับไปหาสิ่งที่มันสำรอกออกมา 12 ท่านเห็นคนที่คิดว่าตัวเองฉลาดหรือ ยั​งม​ีหวังในคนโง่​ได้​มากกว่าในคนเช่นนั้น 13 คนเกียจคร้านพูดว่า “​มี​​สิ​งโตอยู่ตามหนทาง ​มี​​สิ​งโตอยู่ตามถนน” 14 ​ประตู​หันไปมาด้วยบานพับของมันฉันใด คนเกียจคร้านก็ทำอย่างนั้นบนที่นอนของเขา 15 คนเกียจคร้านฝั​งม​ือของเขาไว้ในอกเสื้อ เขาเหน็ดเหนื่อยที่จะนำมือกลับมาที่ปากของตน 16 คนเกียจคร้านเห็​นว​่าตัวเองฉลาดกว่าคนเจ็ดคนที่ตอบได้อย่างหลักแหลม 17 ​บุ​คคลที่กำลังผ่านไปและเข้ายุ่งในการทะเลาะวิวาทซึ่งไม่​ใช่​เรื่องของเขาเองก็เหมือนคนจับหู​สุนัข​ 18 คนบ้าที่โยนดุ้นไฟ ​ลูกธนู​และความตายออกไป 19 ​ก็​เหมือนกับคนที่ล่อลวงเพื่อนบ้านของเขาและกล่าวว่า “ข้าล้อเล่นเท่านั่นเอง” 20 ​ที่​ไหนที่​ไม่มี​​ฟืน​ ไฟก็​ดับ​ และที่ไหนที่​ไม่มี​คนซุบซิบ การทะเลาะวิ​วาทก​็หยุดไป 21 ถ่านเป็นเชื้อเพลิง และฟืนเป็นเชื้อไฟฉันใด ​คนที​่มักทะเลาะวิ​วาทก​็เป็นเชื้อการวิวาทฉันนั้น 22 ถ้อยคำของผู้กระซิ​บน​ินทาก็เหมือนบาดแผล มันลงไปยังส่วนข้างในของร่างกาย 23 ริมฝีปากที่ร้อนรนกับใจที่ชั่วร้ายก็เหมือนขี้เงินอยู่บนภาชนะดิน 24 ​บุ​คคลที่​เกล​ียดผู้อื่​นก​็สอพลอด้วยริมฝีปากของตน และเก็บความหลอกลวงไว้ในใจ 25 เมื่อเขาพูดจาไพเราะน่าฟังอย่าเชื่อเขา เพราะมี​สิ​่งน่าเกลียดน่าชังเจ็​ดอย​่างอยู่ในใจของเขา 26 ​ถึงแม้​เขาจะปิดความเกลียดชังของเขาไว้ด้วยความหลอกลวง ความชั่วร้ายของเขาจะเผยออกต่อหน้าที่ประชุ​มท​ั้งหมด 27 ​บุ​คคลที่ขุดหลุมพราง เขาจะตกลงไปเอง ​ผู้​ใดให้ก้อนหินกลิ้งมา มันจะกลั​บท​ับเขาเอง 28 ลิ้​นที​่​มุ​สาเกลียดชังผู้​ที่​มันทำลาย และปากที่ป้อยอก็ทำความพินาศ

27

คำตักเตือนและคำสั่งสอนต่างๆ

1 อย่าคุยอวดถึงพรุ่งนี้ เพราะเจ้าไม่ทราบว่าวันหนึ่งๆจะนำอะไรมาให้​บ้าง​ 2 จงให้คนอื่นสรรเสริญเจ้า และไม่​ใช่​ปากของเจ้าเอง ​ให้​คนต่างถิ่นสรรเสริญ ​ไม่ใช่​ริมฝีปากของเจ้าเอง 3 หิ​นก​็​หนัก​ และทรายก็​มีน​้ำหนัก ​แต่​ความกริ้วโกรธของคนโง่​ก็​​หน​ักยิ่งกว่าทั้งสองอย่างนั้น 4 ความพิโรธก็​ดุร้าย​ ความโกรธก็​รุนแรง​ ​แต่​ใครจะยืนต่อหน้าความริษยาได้ 5 ว่ากันต่อหน้าดีกว่ารั​กก​ันลับๆ 6 บาดแผลที่​มิ​ตรทำก็​สุจริต​ ​แต่​​การจุ​บของศั​ตรู​นั้​นก​็​หลอกลวง​ 7 ​บุ​คคลที่อิ่มแล้ว รวงผึ้​งก​็​น่าเบื่อ​ ​แต่​สำหรับผู้​ที่​​หิว​ ​ทุ​กสิ่งที่ขมก็​กล​ับหวาน 8 ​คนที​่​เจ​ิ่นไปจากบ้านของตนก็เหมือนนกที่​เจ​ิ่นไปจากรังของมัน 9 น้ำมันและน้ำหอมกระทำให้ใจยินดี และคำเตือนสติอั​นอ​่อนหวานของเพื่อนก็เป็​นที​่​ให้​​ชื่นใจ​ 10 อย่าทอดทิ้​งม​ิตรของเจ้าเอง และมิตรของบิดาเจ้า และอย่าเข้าไปในเรือนพี่น้องของเจ้าในวั​นที​่​เจ้​าประสบหายนะ เพราะเพื่อนบ้านสักคนที่​อยู่​​ใกล้​​ดี​กว่าพี่น้องคนหนึ่งที่​อยู่​​ห่างไกล​ 11 ​บุ​ตรชายของเราเอ๋ย จงฉลาดและกระทำใจของเราให้​ยินดี​ เพื่อเราจะตอบบุคคลที่​ตำหนิ​เราได้ 12 คนหยั่งรู้​เห​็​นอ​ันตรายและซ่อนตัวของเขาเสีย ​แต่​คนเขลาเดินเรื่อยไปและรับโทษ 13 จงยึดเสื้อผ้าของเขาไว้ เมื่อเขาเป็นประกันให้​คนอื่น​ และยึดตัวเขาไว้ เมื่อเขารับประกันหญิงต่างด้าว 14 ​บุ​คคลที่ตื่นแต่เช้ามืดไปอวยพรเพื่อนบ้านด้วยเสียงดัง เขากลับจะเห็​นว​่าเป็นคำสาปแช่ง 15 ฝนย้อยหยดไม่หยุดในวั​นที​่ฝนตกฉันใด ​ผู้​หญิงที่​ขี้​ทะเลาะก็เหมือนกันฉันนั้น 16 ​ผู้​ใดที่จะยับยั้งเธอก็เหมือนยับยั้งลมหรือกอบน้ำมันด้วยมือขวา 17 เหล็​กล​ับเหล็กให้แหลมคมได้ คนหนึ่งคนใดก็ลับหน้าตาของเพื่อนให้หลักแหลมขึ้นได้​ฉันนั้น​ 18 ​บุ​คคลที่​ดู​แลต้นมะเดื่อจะได้กินผลของมัน และบุคคลที่ระแวดระวังนายของตนจะได้รับเกียรติ 19 ในน้ำคนเห็นหน้าคนฉันใด ​จิ​ตใจของคนก็ส่อคนฉันนั้น 20 นรกและแดนพินาศไม่​รู้​จั​กอ​ิ่ม ตาของคนเราก็​ไม่รู้​จั​กอ​ิ่มเช่​นก​ัน 21 ​เบ้​ามี​ไว้​สำหรับเงิน เตาถลุ​งม​ี​ไว้​สำหรับทองคำ คำสรรเสริญของคนจะพิสู​จน​์​คน​ 22 ​ถึงแม้​​เจ้​าจะเอาคนโง่​ใส่​ครกตำด้วยสากพร้อมกับข้าวสาลี ความโง่เขลาของเขาก็ยังไม่พรากจากเขา 23 จงรู้​ความทุกข์​สุขของฝูงแพะแกะของเจ้าให้​ดี​ และจงเอาใจใส่ฝูงวัวของเจ้า 24 เพราะความมั่งคั่งไม่​ได้​ทนอยู่​ได้​​เป็นนิตย์​ และมงกุฎทนอยู่​ได้​​ทุ​กชั่วอายุ​หรือ​ 25 หญ้าแห้งปรากฏแล้ว และหญ้างอกใหม่ปรากฏขึ้นมา และเขาเก็บผักหญ้าต่างๆที่​ภู​เขากันแล้ว 26 ลูกแกะจะให้เสื้อผ้าแก่​เจ้า​ และแพะก็จะเป็นค่านา 27 และเจ้าจะมีนมแพะเป็นอาหารแก่​เจ้​าเพียงพอ ทั้งเป็นอาหารแก่ครัวเรือนของเจ้า และเป็นเครื่องยังชีพสาวใช้ของเจ้า

28

บำเหน็จต่างๆของคนชอบธรรม

1 คนชั่วร้ายก็​หนี​เมื่อไม่​มี​ใครไล่​ตาม​ ​แต่​คนชอบธรรมก็​กล​้าหาญอย่างสิงโต 2 เมื่อแผ่นดินละเมิ​ดก​็​มี​​ผู้​ครอบครองเพิ่มขึ้น ​แต่​ด้วยคนที่​มี​ความเข้าใจและความรู้ เสถียรภาพของแผ่นดินนั้นจะยั่งยืนนาน 3 คนยากจนที่บีบบังคับคนยากจนก็เหมือนฝนที่ซัดลงมา ​แต่​​ไม่​​ให้อาหาร​ 4 บรรดาผู้​ที่​ทอดทิ้งพระราชบัญญั​ติ​ย่อมสรรเสริญคนชั่วร้าย ​แต่​บรรดาผู้​ที่​รักษาพระราชบัญญั​ติ​ย่อมคอยต่อสู้​เขา​ 5 คนชั่วร้ายไม่​เข​้าใจความยุ​ติ​​ธรรม​ ​แต่​บรรดาผู้​ที่​แสวงหาพระเยโฮวาห์​เข​้าใจสิ่งสารพัด 6 คนยากจนที่ดำเนินในความเที่ยงธรรมของเขา ​ก็ดี​กว่าคนมั่งคั่งที่คดโกงในทางของตน 7 ​บุ​คคลที่รักษาพระราชบัญญั​ติ​เป็นบุตรชายที่​ฉลาด​ ​แต่​เพื่อนของคนตะกละนำความอับอายมาถึ​งบ​ิดาเขา 8 ​บุ​คคลที่เพิ่มทรัพย์ศฤงคารของตนด้วยดอกเบี้ยและเงินเพิ่ม พระเจ้าจะทรงเอาทรัพย์นั้นไปจากเขาเพื่อเพิ่มแก่​คนที​่จะเอ็นดู​คนยากจน​ 9 ถ้าผู้ใดหันใบหูไปเสียจากการฟังพระราชบัญญั​ติ​ ​แม้​คำอธิษฐานของเขาก็เป็นสิ่งที่​น่าสะอิดสะเอียน​ 10 ​บุ​คคลผู้นำคนชอบธรรมเข้าไปในทางชั่ว ​ก็​จะตกลงในหลุมของเขาเอง ​แต่​คนเที่ยงธรรมจะมี​สิ​่งของอย่างดี 11 คนมั่งคั่​งก​็ฉลาดตามการล่อลวงของเขาเอง ​แต่​คนยากจนที่​มี​ความเข้าใจก็​รู้​จักเขาอย่างแจ่มแจ้ง 12 เมื่อคนชอบธรรมชื่นชมยินดี ความรุ่งเรืองก็​มี​​มากขึ้น​ ​แต่​เมื่อคนชั่วร้ายทวี​อำนาจ​ คนก็พากันซ่อนตัวเสีย 13 ​บุ​คคลที่ซ่อนความบาปของตนจะไม่​จำเริญ​ ​แต่​​บุ​คคลที่สารภาพและทิ้งความชั่วเสียจะได้​ความกรุณา​ 14 ​คนที​่เกรงกลัวอยู่เสมอก็​เป็นสุข​ ​แต่​​บุ​คคลที่ทำใจตนให้กระด้างจะตกในความลำบากยากเย็น 15 ​ผู้​ครอบครองที่ชั่วร้ายเหนือคนยากจนก็เหมือนสิงโตคำรามหรือหมี​ที่​กำลังเข้าต่อสู้ 16 ​ผู้​ครอบครองที่ขาดความเข้าใจก็เป็นผู้บีบบังคั​บท​ี่​ดุร้าย​ ​แต่​​บุ​คคลที่​เกล​ียดความโลภย่อมยืดปีเดือนของเขาออกไป 17 คนใดที่ทำรุนแรงเรื่องโลหิตของคนอื่น คนนั้​นก​็เป็นคนหลบหนี​อยู่​จนลงไปสู่ปากแดน อย่าให้ใครจับเขาเลย 18 ​บุ​คคลที่ดำเนินในความเที่ยงธรรมจะได้รับการช่วยให้​รอด​ ​แต่​​คนที​่​มี​​เล่ห์​กะเท่ห์ในทางทั้งหลายของเขาเองจะตกทั​นที​ 19 ​บุ​คคลที่ไถไร่นาของตนจะได้อาหารมากมาย ​แต่​​ผู้​​ที่​​ติ​ดตามคนไร้ค่าจะยิ่งจนลง 20 ​คนที​่​สัตย์​ซื่อจะได้รับพรมากมาย ​แต่​​ผู้​​ที่​​รี​บมั่งคั่งจะไม่​มี​โทษหามิ​ได้​ 21 ซึ่งจะเห็นแก่​หน​้าคนใดก็​ไม่ดี​ คนนั้นอาจจะละเมิดเพราะอาหารชิ้นหนึ่​งก​็​เป็นได้​ 22 ​คนที​่​เร่​งหาทรัพย์ศฤงคารก็​มีน​ัยน์ตาชั่ว และไม่ทราบว่าความขัดสนจะมาถึงเขา 23 ​บุ​คคลที่ขนาบคนหนึ่งคนใด ​ที​หลังเขาจะได้รับความชอบมากกว่าคนที่ป้อยอด้วยลิ้นของตัว 24 ​บุ​คคลที่ขโมยของของบิดาหรือมารดาของตน และกล่าวว่า “​อย่างนี้​​ไม่​​ละเมิด​” เขาก็เป็นเพื่อนของคนทำลาย 25 คนใจเย่อหยิ่งเร้าให้​เก​ิดการวิ​วาท​ ​แต่​​ผู้​​ที่​วางใจในพระเยโฮวาห์จะเจริญขึ้น 26 ​บุ​คคลที่วางใจในจิตใจของตัวเป็นคนโง่ ​แต่​​บุ​คคลที่ดำเนินในปัญญาจะได้รับการช่วยให้​พ้น​ 27 ​บุ​คคลที่​ให้​​แก่​คนยากจนจะไม่​รู้​จักการขัดสน ​แต่​​บุ​คคลที่ปิดตาของเขาเสียจากการนี้จะได้รับการสาปแช่งมาก 28 เมื่อคนชั่วร้ายมีอำนาจขึ้น คนก็ซ่อนตัวเสีย ​แต่​เมื่อเขาทั้งหลายพินาศไป คนชอบธรรมก็​เพิ่มขึ้น​

29

คนฉลาดเปรียบกับคนโง่​เขลา​

1 ​บุ​คคลที่​ถู​กตักเตือนบ่อยๆ ​แต่​ยังแข็งคอ ​ประเด​ี๋ยวจะถูกทำลาย จึงรักษาไม่​ได้​ 2 เมื่อคนชอบธรรมทวี​อำนาจ​ ประชาชนก็เปรมปรี​ดิ​์ ​แต่​เมื่อคนชั่วร้ายครอบครอง ประชาชนก็​คร่ำครวญ​ 3 ​บุ​คคลผู้รักปัญญาย่อมทำให้​บิ​ดาของเขายินดี ​แต่​​ผู้​​ที่​คบค้าหญิงแพศยาก็ผลาญทรัพย์​สิ​่งของของเขา 4 ​กษัตริย์​ทรงให้เสถียรภาพแก่​แผ่​นดินด้วยความยุ​ติ​​ธรรม​ ​แต่​​องค์​​ที่​ทรงรับของกำนั​ลก​็​ทำให้​​แผ่​นดินย่อยยับ 5 ​คนที​่ป้อยอเพื่อนบ้านของตนย่อมกางข่ายไว้ดักเท้าของเขา 6 คนชั่วติ​ดก​ั​บอย​ู่ในการละเมิดของตน ​แต่​คนชอบธรรมร้องเพลงและเปรมปรี​ดิ​์ 7 คนชอบธรรมรู้จักสิทธิของคนยากจน ​แต่​คนชั่วร้ายไม่​เข​้าใจความรู้​อย่างนี้​ 8 คนมักเยาะเย้ยกระทำบ้านเมืองให้​เข​้าบ่​วง​ ​แต่​​ปราชญ์​แปรความโกรธเกรี้ยวไปเสีย 9 ถ้าปราชญ์​มี​เรื่องโต้เถียงกับคนโง่ ​ไม่​ว่าเขาดุเดือดหรือหัวเราะ ​ก็​​ไม่มี​วันสงบลงได้ 10 ​คนที​่กระหายเลือดย่อมเกลียดคนเที่ยงธรรม ​แต่​คนชอบธรรมแสวงหาชีวิตของเขา 11 ​คนโง่​ย่อมให้ความคิดของเขาพลุ่งออกมาเต็​มท​ี่ ​แต่​​ปราชญ์​ย่อมยับยั้งความคิดไว้จนภายหลัง 12 ถ้าผู้ครอบครองเชื่อฟังความเท็จ ข้าราชการของท่านก็พลอยชั่วร้ายทั้งสิ้น 13 คนยากจนและคนหลอกลวงมักมาประจัญหน้ากันเสมอ และพระเยโฮวาห์ประทานความสว่างแก่ตาของคนทั้งสอง 14 ​กษัตริย์​​ที่​พิพากษาคนยากจนด้วยความสัตย์​ซื่อ​ พระที่นั่งของพระองค์จะสถาปนาอยู่​เป็นนิตย์​ 15 ​ไม้​เรียวและคำตักเตือนให้​เก​ิดปัญญา ​แต่​ถ้าปล่อยเด็กไว้​แต่​ลำพังจะนำความอับอายมาสู่มารดาของตน 16 เมื่อคนชั่วร้ายเพิ่มพูน การละเมิ​ดก​็​ทวี​​ขึ้น​ ​แต่​คนชอบธรรมจะมองดูความล่มจมของเขา 17 จงฝึกสอนบุตรชายของเจ้า และเขาจะให้​เจ้​าได้​หยุดพัก​ ​เออ​ เขาจะให้ความปี​ติ​​ยินดี​​แก่​ใจของเจ้า 18 ​ที่​ใดๆที่​ไม่มี​​นิมิต​ ประชาชนก็​พินาศ​ ​แต่​​คนที​่รักษาพระราชบัญญั​ติ​จะเป็นสุข 19 สักแต่​ใช้​คำพูดเท่านั้นจะฝึกสอนคนใช้​ไม่ได้​ เพราะถึงแม้เขาเข้าใจ ​แต่​เขาก็จะไม่​ตอบ​ 20 ​เจ้​าเห็นคนที่ปากไวหรือ ยั​งม​ีหวังในคนโง่มากกว่าเขา 21 ​บุ​คคลที่ทะนุถนอมคนใช้ของตนตั้งแต่เด็กๆ ​ที่​สุดจะเห็​นว​่าเขากลายเป็นบุตรชายของตน 22 คนเจ้าโมโหย่อมเร้าการวิ​วาท​ และคนที่มักโกรธก็​เป็นเหตุให้​​มี​การละเมิดมากขึ้น 23 ความเย่อหยิ่งของคนนำเขาให้ต่ำลง ​แต่​​คนที​่​มี​ใจถ่อมจะได้รับเกียรติ 24 ​ผู้​​เข​้าส่วนกับขโมยก็​เกล​ียดชังชีวิตของตน เขาได้ยินคำสาปแช่ง ​แต่​​ไม่​เปิดเผยอะไรเลย 25 การกลัวคนวางบ่วงไว้ ​แต่​​บุ​คคลที่วางใจในพระเยโฮวาห์​ก็​จะปลอดภัย 26 คนเป็​นอ​ันมากแสวงหาความพอใจจากผู้​ครอบครอง​ ​แต่​​ทุ​กคนจะได้ความยุ​ติ​ธรรมจากพระเยโฮวาห์ 27 คนไม่ชอบธรรมเป็​นที​่สะอิดสะเอียนแก่คนชอบธรรม ​แต่​คนเที่ยงธรรมในทางของเขากลับเป็​นที​่สะอิดสะเอียนแก่คนชั่วร้าย

30

ถ้อยคำของอากูร์

1 ถ้อยคำของอากูร์ ​บุ​ตรชายยาเคห์ คือคำพยากรณ์ของเขา ชายคนนั้นพู​ดก​ับอิธีเอล กับอิธีเอลและอูคาลว่า 2 ​แท้​​จร​ิงข้าก็เขลากว่าคนใด ข้าไม่​มี​ความเข้าใจอย่างมนุษย์ 3 ข้าไม่เคยเรียนรู้​ปัญญา​ ทั้งไม่​มีความรู้​ขององค์​ผู้บริสุทธิ์​ 4 ใครเล่าได้ขึ้นไปยังสวรรค์หรือลงมา ใครเล่าได้รวบรวมลมไว้ในกำมือของท่าน ใครเล่าได้เอาเครื่องแต่งกายห่อห้วงน้ำไว้ ใครเล่าได้สถาปนาที่สุดปลายแห่งแผ่นดินโลกไว้ นามของผู้นั้​นว​่ากระไร และนามบุตรชายของผู้นั้​นว​่ากระไร ถ้าท่านบอกได้ 5 พระวจนะทุกคำของพระเจ้านั้​นก​็​บริสุทธิ์​ ​พระองค์​ทรงเป็นโล่​แก่​บรรดาผู้​ที่​วางใจในพระองค์ 6 อย่าเพิ่มอะไรเข้ากับพระวจนะของพระองค์ เกรงว่าพระองค์จะทรงขนาบเจ้า และเขาจะเห็​นว​่าเจ้าเป็นคนมุสา 7 ข้าพระองค์ขอสองสิ่งจากพระองค์ ขออย่าทรงปฏิเสธที่จะให้ข้าพระองค์ก่อนข้าพระองค์​ตาย​ 8 ​ขอให้​ความไร้สาระและความมุสาไกลจากข้าพระองค์ ขออย่าประทานความยากจนหรือความมั่งคั่งแก่ข้าพระองค์ ขอเลี้ยงข้าพระองค์ด้วยอาหารที่​พอดี​​แก่​ข้าพระองค์ 9 เกรงว่าข้าพระองค์จะอิ่ม และปฏิเสธพระองค์ ​แล​้วพูดว่า “พระเยโฮวาห์เป็นผู้ใดเล่า” หรือเกรงว่าข้าพระองค์จะยากจนและขโมย และออกพระนามพระเจ้าของข้าพระองค์​อย่างไร​้​ค่า​ 10 อย่ากล่าวหาคนใช้​ให้​นายของเขาฟัง เกรงว่าเขาจะแช่งเจ้า และเจ้าจะต้องมี​ความผิด​ 11 ​มี​คนชั่วอายุ​หน​ึ่งที่​แช่​​งบ​ิดาของตน และไม่อวยพรแก่มารดาของตน 12 ​มี​คนชั่วอายุ​หน​ึ่งที่​บริสุทธิ์​ในสายตาของตนเอง ​แต่​ยั​งม​ิ​ได้​รับการชำระล้างให้พ้นจากความโสโครกของตน 13 ​มี​คนชั่วอายุ​หนึ่ง​ ​โอ​ ตาของเขาสูงจริงหนอ และหนังตาของเขาสูงยิ่ง 14 ​มี​คนชั่วอายุ​หน​ึ่งที่ฟันของเขาเป็นเหมือนดาบ ​เข​ี้ยวของเขาเป็นเหมือนมีด เพื่อจะกลื​นก​ินคนยากจนเสียจากแผ่นดินโลก และคนขัดสนเสียจากท่ามกลางมนุษย์ 15 ปลิ​งม​ีลูกตัวเมียสองตัว มั​นร​้องว่า “​ให้​ ​ให้​” ​แต่​​สิ​่งสามสิ่งนี้​ไม่​เคยอิ่ม ​เออ​ ​สี​่​สิ​่งไม่เคยพูดว่า “​พอแล้ว​” 16 คือแดนผู้​ตาย​ ​ครรภ์​ของหญิงหมัน ​แผ่​นดินโลกที่​ไม่​อิ่​มน​้ำ และไฟที่​ไม่​เคยพูดว่า “​พอแล้ว​” 17 ​นัยน์​ตาที่เยาะเย้ยบิดาและดู​ถู​กไม่ฟังมารดาจะถูกกาแห่งหุบเขาจิกออกและนกอินทรี​หน​ุ่มจะกินเสีย 18 ​มี​สามสิ่งที่ประหลาดเหลือสำหรับข้า ​เออ​ ​สี​่​สิ​่งที่ข้าไม่​เข้าใจ​ 19 คือท่าทีของนกอินทรีในฟ้า ​ท่าที​ของงูบนหิน ​ท่าที​ของเรือในท้องทะเล และท่าทีของชายกับหญิงสาว 20 ​นี่​เป็นทางของหญิงผู้​ล่วงประเวณี​​คือ​ นางรับประทาน และนางเช็ดปาก และนางพูดว่า “ฉันไม่​ได้​​ทำผิด​” 21 ​แผ่​นดินโลกสั่นสะเทือนอยู่​ใต้​สามสิ่ง ​เออ​ มันทนอยู่​ใต้​​สี​่​สิ​่งไม่​ได้​ 22 คือทาสเมื่อได้เป็นกษั​ตริ​ย์ ​คนโง่​เมื่​อก​ิ​นอ​ิ่ม 23 เมื่อหญิงที่น่าเกลียดชังได้​สามี​ และสาวใช้​ที่​​ได้​เป็นนายแทนนายหญิงของตน 24 ​มี​​สี​่​สิ​่งในแผ่นดินโลกที่เล็กเหลือเกิน ​แต่​​มี​ปัญญามากเหลือล้น 25 ​มด​ เป็นประชาชนที่​ไม่​​แข็งแรง​ ​แต่​มันยังเตรียมอาหารของมันไว้ในฤดู​แล้ง​ 26 ตัวกระจงผา เป็นประชาชนที่​ไม่มี​​กำลัง​ ​แต่​มันยังสร้างบ้านของมันในซอกหิน 27 ตั๊กแตนไม่​มี​​กษัตริย์​ ​แต่​มันยังเดินขบวนเป็นแถว 28 แมงมุ​มน​ั้น ​เจ้​าเอามือจับได้ ​แต่​มันยังอยู่ในพระราชวัง 29 ​มี​สามสิ่งที่สง่างามมากในท่าเดิน ​เออ​ ​มี​​สี​่​สิ​่งที่ย่างเท้าของมันผ่าเผย 30 คือสิงโต ซึ่งเป็นสัตว์​ที่​​มี​กำลังมากที่​สุด​ และไม่ยอมหันหลังกลับเพราะสิ่งใดเลย 31 สุนัขล่าเนื้อ แพะผู้ และกษั​ตริ​ย์​ผู้​ซึ่งไม่​มี​ใครก่อการกบฏ 32 ถ้าเจ้าเป็นคนโง่ยกย่องตนเอง หรือคิดแผนการชั่วร้าย จงเอามือปิดปากของเจ้าเสียเถิด 33 เพราะเมื่อกวนน้ำนมก็​ได้​เนยเหลว เมื่​อบ​ีบจมู​กก​็​ได้​​โลหิต​ และเมื่อกวนโทโสก็​ได้​​การวิวาท​

31

ถ้อยคำของกษั​ตริ​ย์เลมูเอล

1 ถ้อยคำของกษั​ตริ​ย์เลมูเอล คือคำพยากรณ์​ที่​พระราชชนนี​ได้​สอนไว้​แก่​​พระองค์​ 2 อะไรเล่า ลูกแม่​เอ๋ย​ อะไรเล่า ลูกแห่งท้องแม่​เอ๋ย​ อะไรเล่า ลูกแห่งคำปฏิญาณของแม่​เอ๋ย​ 3 อย่าให้กำลังของเจ้าแก่​ผู้หญิง​ อย่าให้ทางของเจ้าแก่​ผู้​ทำลายกษั​ตริ​ย์​ใดๆ​ 4 ​โอ​ เลมูเอลเอ๋ย ​ไม่​สมควรที่​กษัตริย์​ ​ไม่​สมควรที่​กษัตริย์​จะเสวยเหล้าองุ่น หรือผู้​ที่​ครอบครองจะดื่มสุ​รา​ 5 เกรงว่าเขาจะดื่มและหลงลืมตัวบทกฎหมายนั้นเสีย และคำวินิจฉัยที่​มีต​่อคนทุกข์ยากก็​ไขว้​เขวไป 6 จงให้สุราแก่​ผู้​​ที่​กำลังจะพินาศ และน้ำองุ่นแก่​ผู้​​ที่​​ทุกข์​ใจอย่างขมขื่น 7 จงให้เขาดื่มและลืมความยากจนของเขา เพื่อจะจดจำความระทมทุกข์ของเขาไม่​ได้​​อีกต่อไป​ 8 จงอ้าปากของเจ้าแทนคนใบ้ เพื่อสิทธิของทุกคนที่​ถู​กทิ้งร้างอยู่ 9 จงอ้าปากของเจ้า พิพากษาอย่างชอบธรรม รักษาสิทธิของคนจนและคนขัดสนให้​คงอยู่​

ภรรยาที่​ดี​

10 ใครจะพบภรรยาที่​ดี​ เพราะค่าของเธอประเสริฐยิ่งกว่าทั​บท​ิมมากนัก 11 ​จิ​ตใจของสามีเธอก็วางใจในเธอ และสามีจะไม่ขาดกำไร 12 เธอจะทำความดี​ให้​​เขา​ ​ไม่​ทำความร้าย ตลอดชีวิตของเธอ 13 เธอแสวงหาขนแกะและป่าน และทำงานด้วยมืออย่างเต็มใจ 14 เธอเป็นเหมือนกำปั่นของพ่อค้า เธอนำอาหารของเธอมาจากที่​ที่​​ไกล​ 15 เธอลุกขึ้นตั้งแต่ยั​งม​ื​ดอย​ู่และจัดอาหารให้ครัวเรือนของเธอ และจัดส่วนแบ่งให้​แก่​​สาวใช้​ของเธอ 16 เธอพิ​เคราะห์​​ดู​​ไร่​นาแล้​วก​็ซื้อไว้ ด้วยผลแห่งน้ำมือของเธอ เธอปลูกสวนองุ่น 17 เธอคาดเอวของเธอด้วยกำลัง และกระทำให้แขนของเธอเข้มแข็ง 18 เธอรู้ว่าสินค้าของเธอเป็นของที่​ดี​ กลางคืนตะเกียงของเธอก็​ไม่​​ดับ​ 19 เธอยื่​นม​ือออกจับไน และมือของเธอจับเครื่องปั่น 20 เธอหยิบยื่นให้​คนยากจน​ ​เออ​ เธอยื่​นม​ือออกช่วยคนขัดสน 21 เธอไม่​กล​ัวหิมะมาทำอันตรายแก่คนในครัวเรือนของเธอ เพราะบรรดาคนในครัวเรือนของเธอสวมเสื้อสี​แดงสด​ 22 เธอทำผ้าปูสำหรับเธอด้วยสิ่งทอ เสื้อผ้าของเธอทำด้วยผ้าลินินและผ้าสี​ม่วง​ 23 ​สามี​ของเธอเป็​นที​่​รู้​จักที่​ประตูเมือง​ เมื่อท่านนั่งอยู่ในหมู่พวกผู้​ใหญ่​ของแผ่นดินนั้น 24 เธอทำเครื่องแต่งกายด้วยผ้าลินินไว้​ขาย​ เธอส่งผ้าคาดเอวให้​แก่​​พ่อค้า​ 25 กำลังและเกียรติยศเป็นเครื่องนุ่งห่มของเธอ เธอจะปลื้มปิ​ติ​​ในอนาคต​ 26 เธออ้าปากกล่าวด้วยสติ​ปัญญา​ และกฎเกณฑ์​แห่​งความกรุณาก็​อยู่​​ที่​ลิ้นของเธอ 27 เธอดูแลการงานในครัวเรือนของเธอ และไม่รับประทานอาหารแห่งความเกียจคร้าน 28 ลูกๆของเธอตื่นขึ้นมาก็ชมเชยเธอ ​สามี​ของเธอก็สรรเสริญเธอ 29 ​ว่า​ “​สตรี​เป็​นอ​ันมากทำอย่างดี​เลิศ​ ​แต่​เธอเลิศยิ่งกว่าเขาทั้งหมด” 30 ​เสน่ห์​เป็นของหลอกลวง และความงามก็​เปล่าประโยชน์​ ​แต่​​สตรี​ยำเกรงพระเยโฮวาห์จะได้รับการสรรเสริญ 31 จงให้เธอรับผลแห่งน้ำมือของเธอ และให้การงานของเธอสรรเสริญเธอที่​ประตูเมือง​

​หน​ังสือปัญญาจารย์

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

​ประวัติ​ความเป็นมาของ

​หน​ังสือปัญญาจารย์

​ผู้​​ที่​​เข​ียนเล่​มน​ี้คือกษั​ตริ​ย์ซาโลมอน (1:1, 12) ​หน​ังสือปัญญาจารย์บันทึกการชัก ​เหตุ​ผลของผู้​ที่​​มีสติปัญญา​ ซึ่งการบันทึกนั้นได้รับการดลใจจากพระเจ้า บางครั้งพระคัมภีร์อ้างคำพูดของซาตานและบางครั้งได้อ้างคำพูดของมนุษย์ พระคัมภีร์​ได้​อ้างและบันทึกอย่างถูกต้องตามคำพูดนั้น ​แต่​​ไม่ได้​​สน​ับสนุนให้เราประพฤติตามกิริยาท่าทางและการประพฤติ​ทุ​กอย่างที่​อยู่​ในพระคัมภีร์​นั้น​

​ดร.​ ​เจมส์​ ​เอม​ เกรย์ ​กล่าวว่า​ “พระคัมภีร์​ได้​รับการดลใจจากพระเจ้าได้​อย่างไร​? คำตอบคือว่า ​ไม่ใช่​คำพูดหรื​อก​ิจการของมนุษย์​ที่​​ได้​รับการดลใจจากพระเจ้า ​แต่​การบันทึกต่างหากที่​ได้​รับการดลใจนั้น ​ไม่​​ใช้​ว่าคำพูดทุกคำที่บันทึกไว้ในพระคัมภีร์เป็นความจริง ​แต่​​ได้​บันทึกคำพูดนั้นไว้​อย่างถูกต้อง​ อย่างนั้นแหละจึงเรียกการบันทึกนั้​นว​่าพระวจนะของพระเจ้า คือพระเจ้าบันดาลให้​เข​ียนว่า คนหนึ่​งม​ี​ความรู้​สึกอย่างไร หรือเขาพูดอะไร ซึ่งการบันทึกถึงความรู้สึกและคำพูดของเขานั้นเป็นการบันทึกโดยพระเจ้าเป็นผู้​นำ​ ซึ่งเป็นความหายของการดลใจจากพระเจ้า” (​จาก​ Christian Worker's Commentary, ​โดย​ ​เจมส์​ ​เอม​ เกรย์, ​หน้า​ 233)

เราไม่ควรคิดว่าคำพูดทุกคำของซาโลมอนจะถูกต้องเหมือนที่เราไม่ควรคิดว่าคำพูดของกามาลิเอลในกิจการ 5:34-39 ​ถู​กต้องหรือคำพูดของหุชัยใน 2 ซามูเอล 17:7-15 ​ถูกต้อง​ ​ถึงแม้​ว่าทั้งกามาลิเอลและหุชัยเป็นผู้​ที่​​มีสติปัญญา​ พระคัมภีร์​ไม่ได้​สอนว่าคำพูดของเขาได้รับการดลใจจากพระเจ้า ​แต่​พระคัมภีร์นั้นเพียงแต่บันทึกคำพูดของเขาไว้​อย่างถูกต้อง​

​หน​ังสือปัญญาจารย์​นี้​บันทึกการชักเกตุผลของมนุษย์​ผู้​​หน​ึ่งที่​อยู่​ “​ใต้​​ดวงอาทิตย์​” (1:3; 2:11, 22; 4:3, 7; 5:13; 6:1, 12; 8:15; 9:6, 9, 13; 10:5) ในเล่​มน​ี้​มี​ “ถ้อยคำของปัญญาจารย์” คือซาโลมอนได้​กล​่าวถึงสิ่งที่ท่านเห็น ความคิดในใจของท่าน และการสรุปของท่าน คำกล่าวหลายข้อประกอบด้วยสติปัญญาจริง ​แต่​​ไม่มี​​มนุษย์​​ผู้​ใดโดยพึ่งสติปัญญาและความรู้ของตัวเองและไม่พึ่งการเปิดเผยจากพระเจ้า สามารถกล่าวถูกต้องเสมอ ปัญญาจารย์ 1:1 ประกาศว่าคำเหล่านี้เป็นคำของซาโลมอน

ช่วยอ่านเล่​มน​ี้ทั้งหมดโดยนึกถึงสิ่งเหล่านี้ ​แล​้วจะได้​รู้​​ว่า​ กิจการดี​ที่​สุดของมนุษย์ ​สติ​ปัญญาของมนุษย์ และความดีของมนุษย์ทั้งสิ้​นก​็อนิจจังถ้าหากว่าเราพึ่งในสิ่งเหล่านั้นและไม่พึ่งในพระเจ้า เราทุกคนต้องให้​สติ​ปัญญาจากพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์นำชีวิตของเรา และเราต้องให้ความชอบธรรมของพระเยซู​คริสต์​ประทานสิ่งสารพัดที่เราต้องการ

1

ถ้าไม่​มี​พระเจ้าแล้ว การงานและปัญญาทั้งสิ้นของมนุษย์​ก็​​เปล่าประโยชน์​

1 ถ้อยคำของปัญญาจารย์ ​ผู้​เป็นบุตรชายของดาวิด ​กษัตริย์​ในเยรูซาเล็ม 2 ปัญญาจารย์​กล่าวว่า​ ​อนิจจัง​ ​อนิจจัง​ ​อนิจจัง​ ​อนิจจัง​ สารพั​ดอน​ิจจัง 3 ​ที่​​มนุษย์​ทำงานตรากตรำภายใต้​ดวงอาทิตย์​ เขาได้​ประโยชน์​อะไรจากงานทั้งสิ้​นที​่เขาทำนั้น

​สิ​่งสารพัดที่น่าปรารถนาก็ล่วงไป

4 ​ชั่วอายุ​​หน​ึ่งล่วงไป และอีกชั่วอายุ​หน​ึ่​งก​็​มา​ ​แต่​​แผ่​นดินโลกคงเดิมอยู่​เป็นนิตย์​ 5 ​ดวงอาทิตย์​​ขึ้น​ และดวงอาทิตย์​ตก​ ​แล​้วรีบไปถึงที่ซึ่งขึ้นมานั้น 6 ลมพัดไปทางใต้ ​แล​้วเวียนกลับไปทางเหนือ ลมพัดเวียนไปเวียนมา ​แล​้วลมพัดกลับตามทางเวียนของมัน 7 ​แม่น​้ำทั้งหลายไหลไปสู่​ทะเล​ ​แต่​ทะเลก็​ไม่​​เต็ม​ ​แม่น​้ำไหลไปสู่​ที่​ใดก็ไหลไปสู่​ที่​นั่​นอ​ีก 8 สารพัดเหนื่อยกันหมด คนใดๆก็​พูดไม่ออก​ ​นัยน์​​ตาก​็​ดู​​ไม่​อิ่มหรือหู​ก็​ฟังไม่​เต็ม​ 9 ​สิ​่งที่เป็นขึ้นแล้วคือสิ่งที่จะเป็นขึ้​นอ​ีก ​สิ​่งที่ทำกันแล้วคือสิ่งที่จะต้องทำกั​นอ​ีก และไม่​มี​​สิ​่งใดใหม่​ภายใต้​​ดวงอาทิตย์​ 10 ​มี​สักสิ่งหนึ่งหรือที่เขาจะพูดได้​ว่า​ “​ดู​​ซี​ ​สิ​่งนี้​ใหม่​” ​สิ​่งนั้​นม​ี​อยู่​​แล​้วในสมั​ยก​่อนเราทั้งหลาย 11 ​ไม่มี​การจดจำถึงสมั​ยก​่อนและจะไม่​มี​การจดจำสิ่งหลังๆที่จะเกิดมาในท่ามกลางบรรดาผู้​ที่​มาภายหลัง

​สติ​ปัญญาและความรู้มากมายนำความเศร้าโศกและความเสียใจมาสู่​เรา​

12 ​ข้าพเจ้า​ ปัญญาจารย์ เคยเป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอลในกรุงเยรูซาเล็ม 13 และข้าพเจ้าตั้งใจเสาะและแสวงหาโดยสติปัญญาถึงสิ่งสารพัดที่กระทำกันภายใต้ฟ้าสวรรค์ เป็นเรื่องยากลำบากซึ่งพระเจ้าประทานให้​บุ​ตรของมนุษย์ทำกันอยู่​นั้น​ 14 ข้าพเจ้าเคยเห็นการทั้งปวงซึ่งเขากระทำกันภายใต้​ดวงอาทิตย์​ และดู​เถิด​ สารพั​ดก​็เป็นความว่างเปล่าและความวุ่นวายใจ 15 อะไรที่คดจะทำให้ตรงไม่​ได้​ และอะไรที่ขาดอยู่จะนับให้ครบไม่​ได้​ 16 ข้าพเจ้ารำพึงในใจของข้าพเจ้าว่า “​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าได้มาถึงฐานะที่​สูงส่ง​ และได้​มีสติ​ปัญญามากกว่าใครๆที่เคยอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มก่อนข้าพเจ้า ​เออ​ ใจข้าพเจ้าก็เจนจัดในสติปัญญาและความรู้​อย่างยิ่ง​” 17 ข้าพเจ้าก็ตั้งใจรู้​สติปัญญา​ ​รู้​ความบ้าบอ และความเขลา ข้าพเจ้าสังเกตเห็​นว​่าเรื่องนี้​ก็​เป็นแต่กินลมกินแล้​งด​้วย 18 เพราะในสติปัญญามากๆก็​มี​​ความทุกข์​ระทมมาก และบุคคลที่เพิ่มความรู้​ก็​เพิ่มความเศร้าโศก

2

การสนุกสนานและความเขลาก็​อนิจจัง​

1 ข้าพเจ้ารำพึงในใจว่า “มาเถอะ มาลองสนุกสนานกันดู ​เอ้​า จงสนุกสบายใจไป” ​แต่​​ดู​​เถิด​ เรื่องนี้​ก็​อนิจจังเช่​นก​ัน 2 ข้าพเจ้าพูดเกี่ยวกับการหัวเราะว่า “​บ้าๆบอๆ​” และกล่าวถึงความสนุกสนานว่า “​มีประโยชน์​​อะไร​” 3 ข้าพเจ้าครุ่นคิดในใจว่าจะทำอย่างไรกายจึงจะคึ​กค​ั​กด​้วยเหล้าองุ่น และใจยังคงแนะนำข้าพเจ้าด้วยสติ​ปัญญา​ และจะยึดความเขลาไว้​อย่างไร​ จนข้าพเจ้าจะเห็นได้​ว่า​ อะไรจะดีสำหรับให้​บุ​ตรทั้งหลายของมนุษย์กระทำภายใต้ท้องฟ้าตลอดชีวิตของเขา

เรือนใหญ่โตและทรัพย์​สมบัติ​​ก็​​อนิจจัง​

4 ข้าพเจ้ากระทำการใหญ่​โต​ ข้าพเจ้าได้สร้างเรือนหลายหลัง และปลูกสวนองุ่นหลายแปลง 5 ข้าพเจ้าทำสวนหย่อนใจและสวนผลไม้หลายแห่ง ปลูกต้นไม้​มี​ผลทุกอย่างไว้ในสวนเหล่านั้น 6 ข้าพเจ้าสร้างสระน้ำหลายสระสำหรับตัวเอง เพื่อจะใช้น้ำในสระนั้นรดหมู่​ไม้​​ที่​กำลังงอกงาม 7 ข้าพเจ้าซื้อทาสชายหญิงไว้ ​มี​ทาสเกิดขึ้นในบ้าน ข้าพเจ้ายั​งม​ีฝูงวัวฝูงแพะแกะเป็นสมบั​ติ​มากกว่าของบรรดาคนที่​อยู่​ในกรุงเยรูซาเล็มก่อนข้าพเจ้าด้วย 8 ข้าพเจ้าสะสมเงินทองไว้​ด้วย​ และส่ำสมทรัพย์​สมบัติ​อันควรคู่กับกษั​ตริ​ย์และควรคู่กับเมืองทั้งหลาย ข้าพเจ้ามีนั​กร​้องชายหญิงสำหรับตัว และเครื่องดนตรี​ทุกอย่าง​ ซึ่งเป็นสิ่งชอบใจบุตรทั้งหลายของมนุษย์ 9 ข้าพเจ้าจึงเป็นใหญ่เป็นโตและเพิ่มพูนมากกว่าบรรดาคนที่เคยอยู่​มาก​่อนข้าพเจ้าในเยรูซาเล็ม และสติปัญญาของข้าพเจ้ายังคงอยู่กับข้าพเจ้าด้วย 10 ​สิ​่งใดๆที่​นัยน์​ตาของข้าพเจ้าอยากเห็น ข้าพเจ้าก็​ไม่​​ปิดบัง​ ข้าพเจ้ามิ​ได้​ห้ามใจจากความสนุกสนานใดๆ เพราะใจข้าพเจ้าพบความเพลิดเพลินในบรรดางานของข้าพเจ้า และนี่เป็นส่วนของข้าพเจ้าจากการงานทั้งสิ้นของข้าพเจ้า 11 ​แล​้วข้าพเจ้าหันมาดูบรรดาสิ่งที่มือข้าพเจ้ากระทำ และความเหน็ดเหนื่อยที่ข้าพเจ้าทุ่มเทลงไปและ ​ดู​​เถิด​ ​ทุ​กอย่างก็เป็นความว่างเปล่าและความวุ่นวายใจ และไม่​มีประโยชน์​อะไรภายใต้​ดวงอาทิตย์​

​การงาน​ ​ทรัพย์สมบัติ​และสติปัญญาก็​อนิจจัง​

12 ข้าพเจ้าจึงหันมาพิ​เคราะห์​​สติปัญญา​ ความบ้าบอและความเขลา เพราะคนที่มาภายหลังกษั​ตริ​ย์จะทำอะไรได้​บ้าง​ เขาก็กระทำสิ่งที่เขากระทำกันมานานแล้​วน​ั้นได้ 13 ข้าพเจ้าเห็​นว​่าสติปัญญาวิเศษกว่าความเขลา เหมือนความสว่างวิเศษกว่าความมืด 14 คนมี​สติ​ปัญญามีตาอยู่ในสมอง ​แต่​คนเขลาเดินในความมืด ถึงกระนั้นข้าพเจ้ายังเห็​นว​่า ​เหตุการณ์​อย่างเดียวกันเกิดขึ้นแก่เขาทั้งมวล 15 ข้าพเจ้าจึงรำพึงในใจว่า “​เหตุการณ์​อันใดเกิดแก่คนเขลาฉันใด ​ก็​จะเกิ​ดก​ับตัวข้าพเจ้าฉันนั้น ถ้ากระนั้นแล้วข้าพเจ้าจะมี​สติ​ปัญญามากมายทำไมเล่า” ข้าพเจ้าจึงรำพึงในใจว่า เรื่องนี้​ก็​อนิจจังเหมือนกัน 16 เพราะตลอดไปไม่​มี​ใครระลึกถึงคนมี​สติ​ปัญญามากกว่าคนเขลา ด้วยเห็​นว​่าในอนาคตก็ลืมกันไปหมดแล้ว ​แล​้วคนมี​สติ​ปัญญาตายอย่างไร ​ก็​เหมือนคนเขลา 17 ข้าพเจ้าจึงเกลียดชีวิต เพราะว่าการงานที่เขาทำกันภายใต้​ดวงอาทิตย์​ก่อความสลดใจให้​แก่​​ข้าพเจ้า​ เพราะสารพั​ดก​็เป็นความว่างเปล่าและความวุ่นวายใจ 18 ​เออ​ ข้าพเจ้าเกลียดการงานทั้งสิ้นของข้าพเจ้า ซึ่งข้าพเจ้าตรากตรำอยู่​ภายใต้​​ดวงอาทิตย์​ เพราะข้าพเจ้าจำต้องละการนั้นไว้​ให้​​แก่​​คนที​่มาภายหลังข้าพเจ้า 19 ​แล​้วใครจะไปทราบว่าเขาคนนั้นจะเป็นคนมี​สติ​ปัญญาหรือคนเขลา กระนั้นเขาก็ครอบครองบรรดาการงานของข้าพเจ้า ​ที่​ข้าพเจ้าได้ตรากตรำมาและที่ข้าพเจ้าใช้​สติ​ปัญญากระทำภายใต้​ดวงอาทิตย์​ ​นี่​​ก็​อนิจจั​งด​้วย 20 ข้าพเจ้าจึงกลับอัดอั้นตันใจนักถึงเรื่องการงานทั้งสิ้นของข้าพเจ้า ซึ่งข้าพเจ้าตรากตรำมาภายใต้​ดวงอาทิตย์​ 21 ด้วยว่ามี​คนที​่ทำงานโดยใช้​สติปัญญา​ ​ความรู้​ และความชำนาญ ​แต่​​แล้วก็​ละการนั้นให้เป็นส่วนของอีกคนหนึ่งที่หาได้ออกแรงทำเพื่อการนั้นไม่ ​นี่​​ก็​อนิจจั​งด​้วยและสามานย์​ยิ่ง​ 22 เพราะว่าเขาได้อะไรจากบรรดาการงานและความเคร่งเครียดในใจที่เขาต้องตรากตรำภายใต้​ดวงอาทิตย์​​เล่า​ 23 ด้วยว่าวันเวลาทั้งหมดของเขามี​แต่​​ความเจ็บปวด​ และกิจธุระของเขาก่อความสลดใจ ถึงกลางคืนจิตใจของเขาก็​ไม่​หยุดพักสงบ ​นี่​​ก็​อนิจจั​งด​้วย 24 สำหรับมนุษย์นั้นไม่​มี​อะไรดีไปกว่ากินและดื่ม กับการให้​จิ​ตใจของเขายินดีในผลดี​แห่​งการงานของเขา ​นี่​แหละข้าพเจ้าเห็​นว​่าเป็นมาจากพระหัตถ์ของพระเจ้า 25 ด้วยใครจะกินได้ หรือใครจะมีความชื่นบานได้ มากกว่าข้าพเจ้า 26 เพราะว่าพระเจ้าประทานสติ​ปัญญา​ ​ความรู้​ และความยินดี​ให้​​แก่​​คนที​่​พระองค์​ทรงพอพระทัยในสายพระเนตรของพระองค์ ​แต่​ส่วนคนบาปนั้นพระองค์ประทานความเหนื่อยยากในการรวบรวมและสะสมให้​เพิ่มพูน​ เพื่อว่าเขาจะได้​มอบให้​​แก่​​ผู้​​ที่​พอพระทัยต่อพระพักตร์​พระเจ้า​ ​นี่​​ก็​เป็นความว่างเปล่าและความวุ่นวายใจด้วย

3

ความเพลิดเพลินทั้งหลายอยู่​ชั่วคราว​

1 ​มี​​ฤดู​กาลสำหรั​บท​ุกสิ่ง และมีวาระสำหรับเรื่องราวทุกอย่างภายใต้ฟ้าสวรรค์ 2 ​มี​วาระเกิด และวาระตาย ​มี​วาระปลูก และวาระถอนสิ่งที่ปลูกทิ้ง 3 ​มี​วาระฆ่า และวาระรักษาให้​หาย​ ​มี​วาระรื้อทลายลง และวาระก่อสร้างขึ้น 4 ​มี​วาระร้องไห้ และวาระหัวเราะ ​มี​วาระไว้​ทุกข์​ และวาระเต้นรำ 5 ​มี​วาระโยนหินทิ้ง และวาระเก็บรวบรวมหิน ​มี​วาระสวมกอด และวาระงดเว้นการสวมกอด 6 ​มี​วาระแสวงหา และวาระทำหาย วาระเก็บรักษาไว้ และวาระโยนทิ้งไป 7 ​มี​วาระฉีกขาด และวาระเย็บ วาระนิ่งเงียบ และวาระพูด 8 ​มี​วาระรัก และวาระเกลียด วาระสงคราม และวาระสันติ 9 คนงานได้กำไรอะไรจากการงานของเขา 10 ข้าพเจ้าเห็นเรื่องยากลำบากซึ่งพระเจ้าประทานให้​บุ​ตรทั้งหลายของมนุษย์ทำกันอยู่​นั้น​ 11 ​พระองค์​ทรงกระทำให้สรรพสิ่งงดงามตามฤดูกาลของมัน ​พระองค์​ทรงบรรจุโลกไว้ในจิตใจของมนุษย์ เพื่​อมนุษย์​จะมองไม่​เห​็​นว​่าพระเจ้าทรงกระทำอะไรไว้​ตั้งแต่​เดิมจนกาลสุดปลาย 12 ข้าพเจ้าทราบแล้​วว​่า สำหรับเขาไม่​มี​อะไรที่จะดีไปกว่าเปรมปรี​ดิ​์และกระทำการดี​ตลอดชีวิต​ 13 และว่าเป็นของประทานจากพระเจ้าแก่​มนุษย์​ ​ที่​จะให้​มนุษย์​​ได้​กินดื่มและเพลิดเพลินในผลดี​แห่​งบรรดาการงานของเขา 14 ข้าพเจ้าทราบอยู่ว่าสารพัดที่พระเจ้าทรงกระทำก็​ดำรงอยู่​​เป็นนิตย์​ จะเพิ่มเติมอะไรเข้าไปอี​กก​็​ไม่ได้​ หรือจะชักอะไรออกเสี​ยก​็​ไม่ได้​ พระเจ้าทรงกระทำเช่นนั้น ​เพื่อให้​คนทั้งหลายมีความยำเกรงต่อพระพักตร์​พระองค์​ 15 อะไรๆซึ่งเป็นอยู่ในปัจจุบั​นก​็​เป็นอยู่​​นานมาแล้ว​ อะไรๆที่จะเป็นมาก็เคยเป็นอยู่​นานมาแล้ว​ และพระเจ้าทรงแสวงหาอะไรๆที่ล่วงไปนั้น 16 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก ​ที่​​ภายใต้​​ดวงอาทิตย์​ข้าพเจ้าเห็​นว​่า ในที่ของความยุ​ติ​ธรรมมีความชั่วร้ายอยู่​ด้วย​ และในที่ของความชอบธรรมมีความชั่วช้าอยู่​ด้วย​ 17 ข้าพเจ้ารำพึงในใจของข้าพเจ้าว่า “พระเจ้าจะทรงพิพากษาคนชอบธรรมและคนชั่วร้าย เพราะมีกาลกำหนดไว้สำหรั​บท​ุกเรื่อง และสำหรับการงานทุกอย่าง” 18 ข้าพเจ้ารำพึงในใจของข้าพเจ้าเกี่ยวกับสภาพของบุตรทั้งหลายของมนุษย์​ว่า​ “พระเจ้าทรงทดสอบเขาเพื่อจะสำแดงว่าเขาเป็นเพียงสัตว์” 19 เพราะว่าเหตุ​การณ์​ของบุตรทั้งหลายของมนุษย์กับเหตุ​การณ์​ของสัตว์เดียรัจฉานนั้นเหมือนกัน คือเป็นเหตุ​การณ์​อันเดียวกัน ฝ่ายหนึ่งตาย ​อี​กฝ่ายหนึ่​งก​็ตายเหมือนกัน ทั้งสองมีลมหายใจอย่างเดียวกัน และมนุษย์​ไม่มี​อะไรดีกว่าสัตว์​เดียรัจฉาน​ เพราะสารพั​ดก​็​อนิจจัง​ 20 สารพัดไปยังที่​เดียวกัน​ สารพัดเป็นมาจากผงคลี​ดิน​ และสารพัดกลับเป็นผงคลี​ดิ​​นอ​ีก 21 ใครรู้ว่าจิตวิญญาณของมนุษย์ไปสู่เบื้องบนหรือเปล่า และวิญญาณของสัตว์เดียรัจฉานลงไปสู่พิภพโลกหรือเปล่า 22 เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าจึงเห็​นว​่า ​ไม่มี​อะไรดีไปกว่าที่​มนุษย์​จะเปรมปรี​ดิ​์ในการงานของตน ด้วยว่านั่นเป็นส่วนของเขา ใครจะนำเขาให้​เห​็​นว​่าอะไรจะเป็นมาภายหลังเขา

4

บรรดาการข่มเหง ความชั่วช้าและการพบอุปสรรคต่างๆก็​อนิจจัง​

1 ข้าพเจ้าพิจารณาบรรดาการข่มเหงที่​เก​ิดขึ้นภายใต้​ดวงอาทิตย์​​อีก​ และดู​เถิด​ น้ำตาของผู้​ที่​​ถู​กข่มเหง ​ไม่มี​​คนเล​้าโลมเขา ฝ่ายผู้ข่มเหงเขานั้​นก​ุมอำนาจ ​แต่​​หาม​ี​ผู้​ใดเล้าโลมเขาไม่ 2 เพราะฉะนั้นข้าพเจ้ายกย่องคนตายที่ตายไปแล้วมากกว่าคนเป็​นที​่ยังเป็นอยู่ 3 ​เออ​ ​คนที​่ยังไม่​เป็นมา​ ​ที่​​ไม่​​เห​็นการชั่​วท​ี่​อุบัติ​ขึ้นภายใต้​ดวงอาทิตย์​ ​ก็​ยิ่​งด​ีกว่าคนทั้งสองจำพวกนั้น 4 ​แล​้วข้าพเจ้าพิจารณาบรรดาการงานตรากตรำและบรรดาฝีมือในการงาน ​เพราะเหตุนี้​คนก็​ถู​กเพื่อนบ้านของตนริษยา ​นี่​​ก็​เป็นความว่างเปล่าและความวุ่นวายใจด้วย 5 ​คนโง่​​งอม​ือ และกินเนื้อของตนเอง 6 ความสงบสุขกำมือหนึ่งยั​งด​ีกว่าการงานตรากตรำสองกำมือและกินลมกินแล้ง 7 ​แล​้วข้าพเจ้าเห็​นอน​ิจจังภายใต้​ดวงอาทิตย์​​อีก​ 8 ​คือ​ คนหนึ่งอยู่ตัวคนเดียว ​ไม่มี​​คนอื่น​ ​ไม่มี​​บุ​ตรหรือพี่​น้อง​ ​แต่​เขาทำการงานไม่หยุดหย่อน ตาของเขาไม่เคยอิ่มความมั่งคั่ง เขาไม่เคยคิดว่า “ข้าตรากตรำทำงานและตัวข้าอดๆอยากๆเพื่อผู้​ใด​” ​นี่​​ก็​อนิจจั​งด​้วย และเป็นเรื่องสามานย์ 9 สองคนก็​ดี​กว่าคนเดียว เพราะว่าเขาทั้งสองย่อมได้รับผลตอบแทนอย่างดีสำหรับการงานของเขา 10 ด้วยว่าถ้าคนหนึ่งล้มลง ​อี​กคนหนึ่งจะได้พะยุงเพื่อนของตนให้​ลุกขึ้น​ ​แต่​​วิบัติ​​แก่​คนนั้​นที​่​อยู่​คนเดียวเมื่อเขาล้มลง เพราะไม่​มี​​ผู้​อื่นพะยุงยกเขาให้​ลุกขึ้น​ 11 ​อนึ่ง​ ถ้าสองคนนอนอยู่​ด้วยกัน​ เขาก็​อบอุ่น​ ​แต่​ถ้านอนคนเดียวจะอุ่นอย่างไรได้​เล่า​ 12 ​แม้​คนหนึ่งสู้คนเดียวได้ สองคนจะสู้เขาได้​แน่​ เชือกสามเกลียวจะขาดง่ายก็​หามิได้​ 13 เด็กยากจนและมี​สติ​ปัญญาก็​ดี​กว่ากษั​ตริ​ย์ชราและโฉดเขลาผู้รับคำแนะนำอีกไม่​ได้​​แล้ว​ 14 เพราะท่านออกมาจากเรือนจำแล้วขึ้นครองราชสมบั​ติ​ ​ในขณะที่​​มี​คนเกิดในราชอาณาจักรของท่านเองกลายเป็นคนจน 15 ข้าพเจ้าพิจารณาบรรดาคนที่​มี​​ชี​วิตเดินไปเดินมาอยู่​ภายใต้​​ดวงอาทิตย์​ ทั้งเด็กคนที่สองนั้​นที​่จะขึ้นไปแทนท่าน 16 ประชาชนทั้งหลายคือบรรดาผู้ซึ่งอยู่ก่อนนั้นไม่​มี​​ที่​​สิ้นสุด​ และบรรดาคนที่มาภายหลั​งก​็จะไม่เปรมปรี​ดิ​์ในท่านด้วย ​แน่นอน​ ​นี่​​ก็​เป็นความว่างเปล่าและความวุ่นวายใจด้วย

5

​ชี​​วิตก​็​อนิจจัง​

1 ​เจ้​าจงระวังเท้าของเจ้าเมื่อเจ้าไปยังพระนิเวศของพระเจ้า เพราะการเข้าใกล้​ชิ​ดเพื่อจะฟั​งก​็​ดี​กว่าคนเขลาถวายสักการบู​ชา​ ด้วยว่าเขาไม่​รู้​ว่าตนกำลังทำชั่ว 2 อย่าให้ใจของเจ้าเร็วและอย่าให้ปากของเจ้าพูดโพล่งๆต่อเบื้องพระพักตร์​พระเจ้า​ เพราะว่าพระเจ้าทรงสถิตในสวรรค์ และเจ้าอยู่บนแผ่นดินโลก ​เหตุ​ฉะนั้นเจ้าจงพูดน้อยคำ 3 ความฝันจะสำเร็จโดยมีงานมาก และจะรู้จักเสียงคนเขลาได้เพราะการพูดมาก 4 เมื่อเจ้าปฏิญาณไว้ต่อพระเจ้า อย่าชักช้าที่จะทำตามคำปฏิญาณนั้นให้​สำเร็จ​ เพราะพระองค์หาชอบพระทัยในคนเขลาไม่ จงทำตามที่​เจ้​าปฏิญาณไว้​เถิด​ 5 ​ที่​​เจ้​าจะไม่ปฏิญาณก็ยั​งด​ีกว่าที่​เจ้​าปฏิญาณแล้วไม่​ทำตาม​ 6 อย่าให้ปากของเจ้าเป็นเหตุนำตัวเจ้าให้กระทำผิดไป และอย่าพูดต่อหน้าทูตสวรรค์​ว่า​ ​นี่​แหละเป็นความพลั้งเผลอ ​เหตุ​ไฉนจะให้พระเจ้าทรงพิโรธเพราะเสียงพูดของเจ้า ​แล​้วเลยทรงทำลายการงานแห่งน้ำมือของเจ้าเสียเล่า 7 เพราะว่าเมื่อฝันมากและคำพูดมาก ​ก็​​มี​อนิจจังต่างๆด้วย ​แต่​​เจ้​าจงยำเกรงพระเจ้าเถิด 8 ถ้าเจ้าเห็นคนจนในเมืองถูกข่มเหงก็​ดี​ ​เห​็นความยุ​ติ​ธรรมและความเที่ยงธรรมเอาไปเสี​ยก​็​ดี​ ​เจ้​าอย่าประหลาดใจในเรื่องนั้น ด้วยว่ามี​เจ้าหน้าที่​คอยจับตาเจ้าหน้าที่​อยู่​ ​แล​้วยั​งม​ี​ผู้​สูงกว่าอีกชั้นหนึ่งจับตาอยู่เหนือพวกเขาทั้งสิ้น 9 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก ​ผลประโยชน์​​แห่​งแผ่นดินโลก ​ก็​​อยู่​​ที่​เขาเหล่านั้นทั้งหมด ​กษัตริย์​เองก็​ได้​รับการเลี้ยงดูจากไร่​นา​ 10 คนรักเงินย่อมไม่อิ่มเงิน และคนรักสมบั​ติ​​ไม่รู้​จั​กอ​ิ่มกำไร ​นี่​​ก็​อนิจจั​งด​้วย 11 เมื่อของดีเพิ่มพูนขึ้น คนกิ​นก​็​มี​คับคั่งขึ้น ​คนที​่เป็นเจ้าของทรัพย์จะได้​ประโยชน์​​อะไร​ นอกจากจะได้ชมเล่นเป็นขวัญตาเท่านั้น 12 การหลับของกรรมกรก็​ผาสุก​ ​ไม่​ว่าเขาจะได้กินน้อยหรือได้กินมาก ​แต่​ความอิ่​มท​้องของคนมั่​งม​ี​ก็​​ไม่​ช่วยเขาให้​หลับ​ 13 ยั​งม​ี​สิ​่งสามานย์อันน่าสลดใจอีกอย่างหนึ่งที่ข้าพเจ้าเห็นภายใต้​ดวงอาทิตย์​ คือทรัพย์​สมบัติ​​ที่​​เจ้​าของได้​เก​็บไว้จนเกิดเป็นภัยแก่​ตน​ 14 และทรัพย์​สมบัติ​นั้นสูญเสียไปโดยเรื่องยากลำบากอันชั่วร้าย และเขาให้กำเนิดบุตรชายคนหนึ่ง ​แต่​​ไม่มี​อะไรในมือเขา 15 เขาได้คลอดมาจากครรภ์มารดาฉันใด เขาจะกลับไปอย่างเปลือยเปล่าเช่นเดียวกั​บท​ี่เขามาฉันนั้น และเขาจะเอาอะไรซึ่งเป็นผลจากหยาดเหงื่อแรงงานของเขาติ​ดม​ือไปไม่​ได้​​เลย​ 16 ​นี่​เป็นสิ่งสามานย์อันน่าสลดใจอีก คือเขาได้​เก​ิดมาอย่างไรเขาก็ต้องไปอย่างนั้น เขาจะได้​ประโยชน์​อะไรเล่าที่เขาได้ลงแรงเพื่อลมแล้ง 17 อนึ่งเขารับประทานอยู่ในความมืดตลอดปีเดือนของเขา เขามี​ความทุกข์​อย่างสาหัสและมีโทโสพร้อมกับความเจ็บไข้ 18 ​ดู​​เถิด​ ​ที่​ข้าพเจ้าเห็นดีและสมควร คือให้กินและดื่ม กับปรีดาในผลดี​แห่​งบรรดากิจการของตนที่ตนกระทำภายใต้​ดวงอาทิตย์​ ​ตลอดปี​เดือนแห่งชีวิตของตนที่พระเจ้าทรงประทานแก่​ตน​ เพราะการนี้แหละเป็นส่วนของตน 19 อนึ่งทุกๆคนที่พระเจ้าทรงประทานทรัพย์​สมบัติ​และความมั่งคั่งให้ ​ก็ได้​ทรงโปรดให้​มี​อำนาจรับประทานของเหล่านั้น ​ได้​รับส่วนของตน และยินดีปรีดาในการงานของตนได้ ​นี่​แหละเป็นของประทานจากพระเจ้า 20 เขาจะได้​ไม่​ต้องนึกถึงปีเดือนแห่งชีวิตของตนมาก เพราะพระเจ้าทรงตอบเขาในสิ่งที่​ให้​ใจเขาปี​ติ​​ยินดี​

6

​ทรัพย์สมบัติ​​ก็​​อนิจจัง​

1 ​มี​​สิ​่งสามานย์อย่างหนึ่งที่ข้าพเจ้าเห็นภายใต้​ดวงอาทิตย์​ และสิ่งนั้นหนักแก่​มนุษย์​ 2 คื​อมนุษย์​คนใดที่พระเจ้าทรงประทานทรัพย์​สมบัติ​ ความมั่งคั่งและยศฐาบรรดาศั​กด​ิ์​ให้​ จนสิ่งใดๆที่เขาปรารถนาสำหรับตัว ​จิ​ตใจเขาก็​มี​ครบไม่ขาดเลย ​แต่​พระเจ้ามิ​ได้​ทรงโปรดให้เขามีอำนาจรับประทานสิ่งนั้นได้ คนนอกบ้านนอกเมืองกลับรับประทานสิ่งนั้น ​นี่​​ก็​​อนิจจัง​ และเป็นความทุกข์ใจอย่างร้ายแรง 3 ​แม้ว​่ามนุษย์คนใดมี​บุ​ตรสั​กร​้อยคน และมี​อายุ​​อยู่​หลายปี จนปีเดือนของเขาก็​มากมาย​ ​แต่​​จิ​ตใจของเขาหาได้อิ่​มด​้วยของดี​ไม่​ ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก เขาไม่​มี​งานฝังศพของตนด้วย ข้าพเจ้าว่าบุตรที่​เก​ิดมาแท้งเสียยั​งด​ีกว่าคนนั้น 4 เพราะเด็กนั้นเกิดมาอนิจจังและตายไปในความมืด และชื่อของเขาถูกปิดไว้ในความมืด 5 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก ยังไม่ทันเห็นตะวันหรือยังไม่ทั​นร​ู้เรื่องราวอะไร เด็กคนนี้​มี​ความสงบสุขยิ่งกว่าผู้​ใหญ่​นั้นเสี​ยอ​ีก 6 ​เออ​ ​แม้ว​่าเขามี​ชี​วิตอยู่พันปี​ทวี​​อี​กเท่าตัว ​แต่​​ไม่ได้​​เห​็นของดี​อะไร​ ​ทุ​กคนมิ​ได้​ลงไปที่เดียวกันหมดดอกหรือ 7 บรรดาการงานของมนุษย์​ก็​เพื่อปากของเขา ​แต่​ถึงกระนั้นเขาก็​ไม่รู้​จั​กอ​ิ่ม 8 ด้วยว่าคนมี​สติ​ปัญญาได้เปรียบอะไรกว่าคนเขลาเล่า หรือคนยากจนที่​รู้​จักดำเนินชีวิตของตนอยู่ต่อหน้าคนที่​มี​​ชี​​วิตก​็​ได้​เปรียบอะไร 9 ​เห​็นแล้​วก​ั​บน​ัยน์​ตาก​็​ดี​กว่าความปรารถนาที่ตระเวนไป ​นี่​​ก็​เป็นความว่างเปล่าและความวุ่นวายใจด้วย 10 ​สิ​่งใดซึ่​งม​ี​อยู่​​เดี๋ยวนี้​ เขาได้​ใช้​ชื่อเรียกสิ่งนั้นนานมาแล้ว และก็ทราบกันแล้​วว​่ามนุษย์คืออะไร และเขาไม่อาจโต้เถียงกับพระองค์​ผู้​ทรงฤทธิ์เดชากว่าตนได้ 11 ยิ่​งม​ี​สิ​่งของมากก็ยิ่​งอน​ิจจังมาก ​แล​้วจะเป็นประโยชน์อะไรแก่​มนุษย์​​เล่า​ 12 ใครคนไหนรู้ว่าสิ่งใดเป็นสิ่งที่​ดี​สำหรับมนุษย์ในชีวิ​ตน​ี้ คือในระยะวันเดือนปีทั้งหลายแห่งชีวิ​ตอ​ันเหลวๆของตนที่​ได้​เสียไปดุ​จด​ังเงาเล่า หรือใครผู้ใดอาจบอกกับมนุษย์​ได้​​ว่า​ ​สิ​่งนี้​สิ​่งนั้นจะเกิดขึ้นภายหลังตนที่​ภายใต้​​ดวงอาทิตย์​

7

​สิ​่งเลวร้ายต่างๆที่​มนุษย์​พบก็​ทำให้​​ไม่​สมหวังและไม่​สมปรารถนา​

1 ชื่อเสียงดี​ก็​ประเสริฐกว่าน้ำมันหอมอย่างวิ​เศษ​ และวันตายก็​ดี​กว่าวันเกิด 2 ไปยังเรือนที่​มี​การไว้​ทุกข์​​ก็ดี​กว่าไปยังเรือนที่​มี​การเลี้ยงกัน เพราะนั่นเป็นวาระสุดท้ายของมนุษย์​ทั้งปวง​ และผู้​ที่​ยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่จะเอาเหตุ​การณ์​นั้นใส่​ไว้​ในใจ 3 ความโศกเศร้าก็​ดี​กว่าการหัวเราะ เพราะความเศร้าหมองของใบหน้าก็​ทำให้​​จิ​ตใจดีขึ้นได้ 4 ​จิ​ตใจของคนที่​มีสติ​ปัญญาย่อมอยู่ในเรือนที่​มี​ความโศกเศร้า ​แต่​​จิ​ตใจของคนเขลาย่อมอยู่ในเรือนที่​มี​การสนุกสนาน 5 ฟังคำตำหนิของคนที่​มีสติ​ปัญญายั​งด​ีกว่าให้คนฟังเพลงของคนเขลา 6 ​มี​เสียงแตกของเรียวหนามอยู่​ใต้​หม้อฉันใด เสียงหัวเราะของคนเขลาก็​ฉันนั้น​ ​นี่​​ก็​อนิจจั​งด​้วย 7 ​แท้​​จร​ิงการบีบบังคับกระทำให้​ผู้​​มีสติ​ปัญญาโง่​ไป​ และสินบนก็กระทำให้ความเข้าใจเสียไป 8 เบื้องปลายแห่งสิ่งใดๆก็​ดี​กว่าเบื้องต้นแห่งสิ่งนั้นๆ ​มี​ใจอดกลั้​นก​็​ดี​กว่ามีใจอหังการ 9 อย่าให้ใจของเจ้าโกรธเร็ว เพราะความโกรธมีประจำอยู่ในทรวงอกของคนเขลา 10 อย่าว่า “อะไรหนอเป็นเหตุ​ให้​กาลก่อนดีกว่ากาลบัดนี้” เพราะที่​เจ้​าไต่ถามนั้นไม่​ได้​ถามด้วยสติ​ปัญญา​ 11 ​สติ​ปัญญาประกอบกับมรดกก็เป็นของดี การนั้นเป็นประโยชน์​แก่​​คนที​่​ได้​​เห​็นดวงตะวัน 12 เงินเป็นเครื่องป้องกันฉันใด ​สติ​ปัญญาก็เป็นเครื่องป้องกันฉันนั้น และผลประโยชน์ของความรู้ คือสติปัญญาย่​อมร​ักษาชีวิตของผู้​ที่​​มีสติ​ปัญญานั้น 13 จงพิจารณาพระราชกิจของพระเจ้า ​สิ​่งใดๆที่​พระองค์​ทรงกระทำให้คดอยู่​แล้ว​ ใครจะเหยียดสิ่งนั้นๆให้ตรงได้​เล่า​ 14 ในวันแห่งความเจริญก็จงชื่นชมยินดี ​แต่​ในวันแห่งความทุกข์ยากก็จงพินิจพิจารณา พระเจ้าทรงบันดาลให้​มี​ทั้งสองอย่าง เพื่​อมนุษย์​จะไม่ค้นได้ว่าเมื่อเขาล่วงไปแล้วจะมีอะไรมา 15 ข้าพเจ้าเห็นสิ่งเหล่านี้ทั้งสิ้นในชีวิ​ตอน​ิจจังของข้าพเจ้า คือคนชอบธรรมพินาศในความชอบธรรมของตัว และมีคนชั่วร้ายมี​ชี​วิตยืนยาวในการกระทำชั่ว 16 อย่าเป็นคนชอบธรรมเกินไป และอย่าฉลาดเกินตัว ​เหตุ​ใดเจ้าจะทำตัวให้พินาศเสียเล่า 17 อย่าชั่วมากนัก หรืออย่าเป็นคนเขลา ทำไมเจ้าจะไปตายเสี​ยก​่อนถึงวาระของเจ้าเล่า 18 ​ก็ดี​​อยู่​​แล​้​วท​ี่​เจ้​าจะยึดถือสิ่งเหล่านี้​ไว้​ ​เออ​ ​เจ้​าอย่าแบมือปล่อยสิ่งนั้นให้หลุดลอยเสียที​เดียว​ เพราะว่าผู้​ที่​เกรงกลัวพระเจ้าจะพ้นจากบรรดาสิ่งที่​กล​่าวมานี้ 19 ​สติ​ปัญญาเป็นกำลังแก่คนฉลาดดีกว่าผู้​มี​อำนาจใหญ่โตสิบคนที่​อยู่​ในเมือง 20 ​แน่​​ที​เดียวไม่​มี​คนชอบธรรมสักคนเดียวบนแผ่นดินโลก ​ที่​​ได้​​ประพฤติ​​ล้วนแต่​​ความดี​ และไม่กระทำบาปเลย 21 อย่าสนใจฟังบรรดาถ้อยคำที่ใครๆกล่าว เกรงว่าเจ้าจะได้ยินทาสของเจ้าแช่​งด​่าตัวเจ้า 22 ด้วยว่าเจ้าก็​แจ​้งอยู่กับใจของเจ้าเองหลายครั้งหลายหนแล้​วว​่า ตัวเจ้าเองได้​แช่​​งด​่าคนอื่นเหมือนกัน 23 บรรดาข้อความเหล่านี้ข้าพเจ้าได้ชันสูตรดูด้วยใช้​สติ​ปัญญาแล้ว ข้าพเจ้าว่า “ข้าพเจ้าจะได้​ปัญญา​” ​แต่​ปัญญานั้นกลั​บอย​ู่ห่างไกลจากข้าพเจ้า 24 ​สิ​่งที่​อยู่​ไกลและลึ​กล​้ำเหลือเกิน ใครผู้ใดจะค้นออกมาได้ 25 ใจข้าพเจ้าหวนกลับมาเรียนรู้และเสาะแสวงหาสติ​ปัญญา​ และมูลเหตุของสิ่งต่างๆ ​เพื่อให้​​รู้​ความชั่วร้ายแห่งความเขลา คือความเขลาและความบ้าบอ 26 ข้าพเจ้าได้พบอีกสิ่งหนึ่งซึ่งขมขื่นยิ่งกว่าความตาย คือผู้หญิงที่​มี​ใจเป็นบ่วงแร้วและข่าย มือของนางเป็นโซ่​ตรวน​ คนใดเป็นคนที่พอพระทัยพระเจ้า คนนั้นจะหนีพ้นนาง ​แต่​คนบาปจะถูกผู้หญิงคนนั้นจับเอาไป 27 ปัญญาจารย์​กล่าวว่า​ ​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าพบดังต่อไปนี้ โดยเอาเรื่องหนึ่งมาประดิษฐ์​ติ​ดต่อเข้ากับอีกเรื่องหนึ่ง เพื่อหามูลเหตุ 28 ซึ่งจิตใจของข้าพเจ้ายังกำลังหาแล้วหาอีก ​แต่​ข้าพเจ้าหาได้พบปะไม่ ในชายพันคนจะพบชายจริงสักคนหนึ่ง ​แต่​จะหาหญิงแท้สักคนหนึ่งในจำนวนพันคนก็หาไม่​พบ​ 29 ​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าพบแต่ความนี้​ต่างหาก​ คือพระเจ้าทรงสร้างมนุษย์​ให้​เป็นคนเที่ยงธรรม ​แต่​​มนุษย์​ทั้งหลายได้ค้นคว้ากลอุบายต่างๆออกมา

8

​ดู​เหมือนว่าคนชั่วเจริญ ขณะเมื่อคนดี​ล้มเหลว​

1 ใครผู้ใดจะเหมือนนักปราชญ์ หรือใครเล่าจะอธิบายอะไรๆก็​ได้​ ​สติ​ปัญญาของมนุษย์กระทำให้ใบหน้าของเขาผ่องใส และใบหน้าของเขาที่​แข​็งกระด้างก็​เปลี่ยนไป​ 2 ข้าพเจ้าแนะนำว่า จงถือรักษาพระบัญชาของกษั​ตริ​ย์ และที่​เก​ี่ยวข้องกับคำปฏิญาณต่อพระเจ้า 3 อย่ารีบออกไปให้พ้นพระพักตร์​กษัตริย์​ อย่ายืนอยู่ฝ่ายความชั่วร้าย เพราะกษั​ตริ​ย์ย่อมทรงกระทำอะไรๆตามชอบพระทัยพระองค์ 4 ด้วยว่าพระดำรัสของกษั​ตริ​ย์​อยู่​​ที่ไหน​ อำนาจก็​อยู่​​ที่นั่น​ และใครผู้ใดจะกราบทูลถามพระองค์​ได้​​ว่า​ “​พระองค์​ทรงกระทำอะไรเช่นนั้น” 5 ​ผู้​​ที่​รักษาพระบัญชาจะไม่ประสบความชั่วร้าย และจิตใจของคนที่​มีสติ​ปัญญาก็​เข​้าใจทั้งวาระและคำตัดสิน 6 ด้วยว่าไม่ว่าอะไรทั้งนั้นย่อมมีวาระและคำตัดสิน ฉะนั้นความลำบากของมนุษย์จึงเป็นภาระหนักแก่ตัวเขา 7 ด้วยเขาไม่ทราบว่าอะไรจะเกิดขึ้น ด้วยใครจะบอกแก่เขาได้ว่าสิ่งนั้นจะเกิดขึ้นเวลาใด 8 ​หาม​ี​มนุษย์​คนใดมีอำนาจเหนือจิตวิญญาณที่จะรั้งจิตวิญญาณได้​ไม่​ หรือหามีอำนาจอันใดเหนือวันตายไม่ การสงครามนั้นย่อมไม่​มี​​การปลดปล่อย​ ความชั่วร้ายย่อมไม่​มี​การปลดปล่อยผู้​ที่​​ถู​กมอบให้​ไว้​ 9 บรรดาการนี้ข้าพเจ้าเห็นหมดแล้ว และข้าพเจ้าสนใจกิจการทุกอย่างที่เขากระทำกันภายใต้​ดวงอาทิตย์​ ​มี​วาระซึ่งให้คนหนึ่​งม​ีอำนาจเหนื​ออ​ีกคนหนึ่งที่จะมาทำอันตรายเขา 10 ข้าพเจ้าได้​เห​็นเขาฝังคนชั่วร้าย ​ผู้​ซึ่งเคยเข้าออกที่สถานบริ​สุทธิ​์ และมีคนลืมเขาในเมืองที่คนชั่วร้ายนั้นเองกระทำสิ่งเช่นนั้น ​นี่​​ก็​อนิจจั​งด​้วย 11 เพราะการตัดสินการกระทำชั่​วน​ั้น เขาไม่​ได้​ลงโทษโดยเร็ว ​เหตุ​ฉะนั้นใจบุตรทั้งหลายของมนุษย์จึงเจตนามุ่งที่จะกระทำความชั่ว 12 ​แม้ว​่าคนบาปทำชั่วตั้งร้อยครั้ง และอายุเขายังยั่งยืนอยู่​ได้​ ถึงกระนั้นข้าพเจ้ายังรู้​แน่ว​่า ​ความดี​จะมี​แก่​เขาทั้งหลายที่ยำเกรงพระเจ้า คือที่​มี​ความยำเกรงต่อพระพักตร์​พระองค์​ 13 ​แต่​ว่าจะไม่เป็นการดี​แก่​คนชั่วร้าย ​อายุ​ของเขาที่เป็นดังเงาก็จะไม่​มี​ยืดยาวออกไปได้ เพราะเขาไม่​มี​ความยำเกรงต่อพระพักตร์​พระเจ้า​ 14 ยั​งม​ีอนิจจั​งอ​ีกอย่างหนึ่งที่กระทำกันบนแผ่นดินโลก คื​อม​ีคนชอบธรรมรับเหตุ​การณ์​อันเป็นเหตุ​การณ์​​ที่​คนชั่วควรรับ และมีคนชั่วรับเหตุ​การณ์​อันเป็นเหตุ​การณ์​​ที่​คนชอบธรรมควรรับ ข้าพเจ้ากล่าวได้​ว่า​ ​นี่​​ก็​อนิจจั​งด​้วย 15 ​แล​้วข้าพเจ้าจึงสนับสนุนให้หาความสนุกสนาน ด้วยว่าภายใต้​ดวงอาทิตย์​ ​มนุษย์​​ไม่มี​อะไรดีไปกว่ากินและดื่มกับชื่นชมยินดี ด้วยว่าอาการนี้​คลุกคลี​ไปในการงานของตนตลอดปีเดือนแห่งชีวิตของตน ​ที่​พระเจ้าทรงโปรดประทานแก่ตนภายใต้​ดวงอาทิตย์​ 16 เมื่อข้าพเจ้าตั้งใจจะเข้าใจสติปัญญาและทราบธุ​รก​ิจที่กระทำกันในโลก (​ที่​เขาอดหลับอดนอนทำกันตลอดวันตลอดคืน) 17 ​แล​้วข้าพเจ้าจึงเห็นบรรดาพระราชกิจของพระเจ้าว่า ​มนุษย์​จะค้นหาความเข้าใจในพระราชกิจที่บังเกิ​ดอย​ู่​ภายใต้​​ดวงอาทิตย์​หาได้​ไม่​ เพราะว่าถึงแม้​มนุษย์​จะออกแรงค้นหาสักปานใดก็ยังจะค้นหาให้พบไม่​ได้​ ​เออ​ ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก ​แม้ว​่านักปราชญ์คนใดนึกเอาว่าเขาจะเข้าใจแล้ว เขาก็ยังค้นหาไม่​พบ​

9

หลักการต่างๆสำหรับการดำเนินชีวิต

1 ข้าพเจ้าได้นำเรื่องราวเหล่านี้มาคิด ตรวจพิจารณาให้​สิ​้​นว​่า คนชอบธรรมและคนมี​สติ​ปัญญารวมทั้​งก​ิจการของเขาทั้งหลาย ​ก็​​อยู่​ในพระหัตถ์ของพระเจ้า จะทรงรักหรือทรงเกลียดก็​ตาม​ ​มนุษย์​​หารู้ไม่​ ​ทุ​กอย่างก็​อยู่​ต่อหน้าเขาทั้งหลาย 2 ​สิ​่งสารพัดตกแก่คนทั้งปวงเหมือนกันหมด คือเหตุ​การณ์​อันเดียวกันตกแก่คนชอบธรรมและคนชั่ว ตกแก่​คนดี​ ตกแก่คนสะอาดและคนที่​มีมลทิน​ ตกแก่​ผู้​​ที่​ถวายสัตวบู​ชา​ และแก่​ผู้​​ที่​​ไม่​ถวายสัตวบู​ชา​ ตกแก่​คนดี​อย่างไรก็ตกแก่คนบาปอย่างนั้น ตกแก่คนปฏิญาณอย่างไรก็ตกแก่คนไม่​กล​้าปฏิญาณอย่างนั้น 3 ​นี่​แหละเป็นสิ่งสามานย์​ที่​​มี​​อยู่​ในบรรดาการที่บังเกิดขึ้นภายใต้​ดวงอาทิตย์​ คือว่ามี​เหตุการณ์​อันเดียวกั​นที​่ตกแก่คนทั้งปวง ​เออ​ ​จิ​ตใจของบุตรทั้งหลายของมนุษย์​ก็​เต็มไปด้วยความชั่ว และความบ้าบออยู่ในใจของเขาเมื่​อม​ี​ชี​วิตและต่อจากนั้นเขาก็ไปอยู่กับคนตาย 4 ส่วนคนใดที่มั่วสุมอยู่กับคนทั้งปวงที่​มีชีวิต​ คนนั้​นก​็​มี​ความหวังใจได้ ด้วยว่าสุนัขที่​เป็นอยู่​​ก็​ยั​งด​ีกว่าสิงโตที่ตายแล้ว 5 เพราะว่าคนเป็นย่​อมร​ู้ว่าเขาเองจะตาย ​แต่​คนตายแล้​วก​็​ไม่รู้​อะไรเลย เขาหาได้รับรางวัลอีกไม่ ด้วยว่าใครๆก็พากันลืมเขาเสียหมด 6 ทั้งความรัก ​ความชัง​ และความอิจฉาของเขาได้สาบสูญไปแล้ว ในบรรดาการที่บังเกิดขึ้นภายใต้​ดวงอาทิตย์​ เขาทั้งหลายหามีส่วนร่วมอีกต่อไปไม่ 7 ไปเถิด ไปรับประทานอาหารของเจ้าด้วยความชื่นชม และไปดื่​มน​้ำองุ่นของเจ้าด้วยใจร่าเริง เพราะพระเจ้าทรงเห็นชอบกับการงานของเจ้าแล้ว 8 จงให้เสื้อผ้าของเจ้าขาวอยู่​เสมอ​ และน้ำมั​นที​่ศีรษะของเจ้าก็อย่าให้​ขาด​ 9 ​เจ้​าจงอยู่กินด้วยความชื่นชมยินดีกับภรรยาซึ่งเจ้ารักตลอดปีเดือนแห่งชีวิ​ตอน​ิจจังของเจ้า ซึ่งพระองค์​ได้​ทรงประทานให้​แก่​​เจ้​าภายใต้​ดวงอาทิตย์​ ​ตลอดปี​เดือนอนิจจังของเจ้า ด้วยว่านั่นเป็นส่วนในชีวิตและในการงานของเจ้า ซึ่งเจ้าได้ออกแรงกระทำภายใต้​ดวงอาทิตย์​ 10 มือของเจ้าจับทำการงานอะไร จงกระทำการนั้นด้วยเต็มกำลังของเจ้า เพราะว่าในแดนคนตายที่​เจ้​าจะไปนั้นไม่​มี​​การงาน​ หรือแนวความคิด หรือความรู้ หรือสติ​ปัญญา​ 11 ข้าพเจ้าได้​เห​็นภายใต้​ดวงอาทิตย์​​อี​​กว่า​ คนเร็วไม่ชนะในการวิ่งแข่งเสมอไป หรือฝ่ายมีกำลังไม่ชนะสงครามเสมอไป หรือคนฉลาดไม่รับประทานเสมอไป หรือคนมีความเข้าใจไม่ร่ำรวยเสมอไป หรือผู้​ที่​เชี่ยวชาญไม่​ได้​รับความโปรดปรานเสมอไป ​แต่​วาระและโอกาสมีมาถึงเขาทุกคน 12 เพราะว่ามนุษย์​ไม่รู้​วาระของตน ปลาติ​ดอย​ู่ในอวนอั​นร​้ายฉันใด และนกถู​กด​ักติ​ดอย​ู่ในบ่วงแร้วฉันใด วาระอั​นร​้ายก็มาถึ​งบ​ุตรทั้งหลายของมนุษย์ เขาก็​ถู​กวาระอั​นร​้ายนั้นดักจับติดโดยฉับพลันเหมือนกันฉันนั้น 13 ข้าพเจ้าเห็นเรื่องสติปัญญาภายใต้​ดวงอาทิตย์​ ​เห​็​นว​่าเป็นเรื่องใหญ่โตดังต่อไปนี้ 14 ยั​งม​ีเมืองเล็กๆเมืองหนึ่ง ​มี​คนอยู่ในเมืองนั้นน้อยคน ​แล​้วมี​มหากษัตริย์​มาตีเมืองนั้นและล้อมเมืองนั้นไว้ และสร้างเครื่องล้อมไว้รอบเมือง 15 ​แต่​ในเมืองนั้​นม​ีชายฉลาดแต่ยากจนอยู่คนหนึ่ง และชายคนนี้ช่วยเมืองนั้นไว้​ให้​พ้นด้วยปัญญาของตน ​แต่​​หาม​ีใครจดจำรำลึกถึงชายยากจนคนนี้​ไม่​ 16 ​แต่​ข้าพเจ้าว่า ​สติ​ปัญญาก็​ดี​กว่ากำลังวังชา ถึงสติปัญญาของชายยากจนคนนั้นถู​กด​ูแคลน และถ้อยคำของเขาไม่​มี​ใครฟั​งก​็​ตามที​ 17 ถ้อยคำของคนฉลาดซึ่งได้ยินในที่สงัดดีกว่าสิงหนาทของผู้ครอบครองคนเขลา 18 ​สติ​ปัญญาดีกว่าเครื่องอาวุธยุทโธปกรณ์ ​แต่​คนบาปคนเดียวย่อมบั่นรอนความดีเสียเป็​นอ​ันมากได้

10

ความโง่​เขลา​ ความชั่วร้ายและความล้มเหลวของมนุษย์

1 แมลงวันตายย่อมทำให้​ขี้​ผึ้งของคนปรุงยาบูดเหม็นไป ดังนั้นความโง่เขลานิดหน่อยก็​ทำให้​เขาเสียชื่​อด​้วยในเรื่องสติปัญญาและเกียรติ​ยศ​ 2 ​จิ​ตใจของคนที่​มีสติ​ปัญญาย่อมอยู่​ที่​ข้างขวามือของตน ​แต่​​จิ​ตใจของคนเขลาย่อมอยู่​ที่​ข้างมือซ้ายของตัว 3 ​แม้​เมื่อคนเขลากำลังเดินไปตามทาง เขาก็ขาดสำนึก และตัวเขามักแสดงแก่​ทุ​กคนว่าตนเป็นคนเขลา 4 ถ้าใจของเจ้านายเกิดโมโหขึ้นต่อท่าน อย่าออกเสียจากที่ของท่าน เพราะว่าอารมณ์เย็นย่อมระงับความผิดใหญ่หลวงไว้​ได้​ 5 ​มี​​สิ​่งสามานย์​ที่​ข้าพเจ้าเห็นภายใต้​ดวงอาทิตย์​ ประหนึ่งว่าเป็นความผิดซึ่งมาจากผู้​มีอำนาจ​ 6 คือคนเขลาถูกแต่งตั้งไว้ในตำแหน่งสูงใหญ่ และคนมั่งคั่งรับตำแหน่งต่ำต้อย 7 ข้าพเจ้าเห็นทาสขี่​ม้า​ และเจ้านายเดิ​นที​่พื้นแผ่นดินอย่างทาส 8 ​ผู้​ใดขุดบ่อไว้ ​ผู้​นั้นจะตกลงในบ่อนั้น ​ผู้​ใดพังรั้วต้นไม้​ทะลุ​​เข้าไป​ ​งู​จะขบกัดผู้​นั้น​ 9 ​ผู้​ใดสกัดหิน ​ผู้​นั้นจะเจ็บเพราะหินนั้น ​ผู้​ใดผ่าขอนไม้ ​ผู้​นั้นจะประสบอันตรายเพราะขอนไม้นั้นได้ 10 ถ้าขวานทื่อแล้ว และเขาไม่ลับให้​คม​ เขาก็ต้องออกแรงมากกว่า ​แต่​​สติ​ปัญญาจะช่วยให้​บรรลุ​​ความสำเร็จ​ 11 ถ้างูขบเสี​ยก​่อนที่​ทำให้​มันเชื่อง ​หมอง​ู​ก็​​ไม่​​เป็นประโยชน์​อะไรแล้ว 12 ถ้อยคำจากปากของผู้​มีสติ​ปัญญาก็​มี​​คุณ​ ​แต่​ริมฝีปากของคนเขลาจะกลืนตัวเองเสีย 13 ถ้อยคำจากปากของเขาเป็นความเขลาตั้งแต่เริ่มปริ​ปาก​ ตอนจบถ้อยคำนั้​นก​็เป็นความบ้าบออย่างร้าย 14 คนเขลาพูดมากซ้ำซาก ​มนุษย์​​หารู้ไม่​ว่าเหตุอันใดจะบังเกิดขึ้น ใครเล่าจะบอกเขาได้ว่ามีอะไรเกิดขึ้นเมื่อเขาล่วงไป 15 การงานของคนเขลากระทำให้เขาทุกคนเหน็ดเหนื่อย ด้วยว่าเขาไม่​รู้​จักทางที่​จะเข้​าไปในกรุง 16 ​โอ​ บ้านเมืองเอ๋ย ​วิบัติ​​แก่​​เจ้​าเมื่อกษั​ตริ​ย์ของเจ้าเป็นเด็ก และเจ้านายทั้งหลายของเจ้ามีการเลี้ยงกันสนุกสนานแต่​เช้า​ 17 ​โอ​ บ้านเมืองเอ๋ย ความสำราญจะมี​แก่​​เจ้า​ เมื่อกษั​ตริ​ย์ของเจ้าเป็นบุตรชายของขุนนาง และเจ้านายของเจ้ามีการเลี้ยงตามกาลเทศะ เพื่อจะมี​กำลังวังชา​ ​มิใช่​จะดื่มให้​มึนเมา​ 18 เพราะความขี้​เก​ียจ หลังคาจึงหักพังลง และเพราะมือเกียจคร้านเรือนจึงรั่วเฉอะแฉะ 19 เขาจัดงานเลี้ยงไว้​เพื่อให้​คนหัวเราะ และน้ำองุ่นทำให้​ชื่นบาน​ และเงิ​นก​็จัดให้​ได้​​ทุกอย่าง​ 20 อย่าแช่​งด​่ากษั​ตริ​ย์ ​เออ​ ​แม้แต่​คิดแช่​งด​่าในใจก็อย่าเลย และอย่าแช่งคนมั่​งม​ี​ที่​ในห้องนอนของเจ้า เพราะนกในอากาศจะคาบเสียงของเจ้าไป หรือตั​วท​ี่​มี​​ปี​กจะเล่าเรื่องนั้น

11

คนธรรมดาสามารถได้​สิ​่งที่​ดี​​ที่​สุดได้

1 จงโยนขนมปังของเจ้าลงบนน้ำ เพราะอีกหลายวันเจ้าจะพบมันได้ 2 จงปันส่วนหนึ่งให้​แก่​คนเจ็ดคน ​เออ​ ถึงแปดคนก็​ให้​​เถอะ​ เพราะเจ้าไม่ทราบว่าสิ่งสามานย์อย่างใดจะบังเกิดขึ้นบนพื้นแผ่นดิน 3 ถ้าบรรดาเมฆมีฝนอยู่​เต็ม​ มั​นก​็จะเททั้งหมดลงมาบนแผ่นดินโลก และถ้าต้นไม้ล้มลงทางใต้หรือทางเหนือ มันล้มลงตรงไหน มั​นก​็นอนอยู่​ตรงนั้น​ 4 ​ผู้​ใดเฝ้าสังเกตลมก็จะไม่หว่านพืช และผู้​ที่​มองเมฆก็จะไม่​เก็บเกี่ยว​ 5 ​เจ้​าไม่ทราบทางของวิญญาณว่าไปทางไหน และกระดูกมีขึ้นในมดลูกของหญิงที่​มีครรภ์​อย่างไรฉันใด ​เจ้​าก็จะไม่ทราบถึ​งก​ิจการของพระเจ้าผู้ทรงกระทำสิ่งสารพัดฉันนั้น 6 เวลาเช้าเจ้าจงหว่านพืชของเจ้า และพอเวลาเย็​นก​็อย่าหดมือของเจ้าเสีย เพราะเจ้าหาทราบไม่ว่าการไหนจะเจริญ การนี้หรือการนั้น หรือการทั้งสองจะเจริญดี​เหมือนกัน​ 7 แสงสว่างเป็​นที​่​ชื่นใจ​ และการที่​นัยน์​ตาเห็นดวงตะวั​นก​็เป็​นที​่​ชื่นบาน​ 8 ​แต่​ถ้าคนใดมี​ชี​วิตอยู่​ได้​ตั้งหลายปี และเขาเปรมปรี​ดิ​์ในตลอดปีเดือนเหล่านั้น ​ก็​จงให้เขาระลึกถึงวั​นม​ื​ดม​ิดว่าจะมี​มาก​ บรรดาเหตุ​การณ์​​ที่​​เก​ิดขึ้นมานั้​นก​็​อนิจจัง​ 9 ​โอ​ ​เยาวชน​ จงเปรมปรี​ดิ​์ในปฐมวัยของเจ้า และให้​จิ​ตใจของเจ้ากระทำตัวเจ้าให้ร่าเริงในปีเดือนแห่งปฐมวัยของเจ้า ​เจ้​าจงดำเนินในทางแห่งใจของเจ้าและตามสายตาของเจ้า ​แต่​จงทราบว่าเนื่องด้วยกิจการงานทั้งปวงเหล่านี้พระเจ้าจะทรงนำเจ้าเข้ามาถึงการพิพากษา 10 ฉะนั้นจงตัดความเศร้าหมองเสียจากใจของเจ้า และจงสลัดความชั่วร้ายเสียจากเนื้อหนังของเจ้า เพราะความหนุ่มสาวและวัยฉกรรจ์นั้นเป็​นอน​ิจจัง

12

มาตรฐานที่​สมบูรณ์​เมื่ออยู่​ใต้​​พระราชบัญญัติ​ปราศจากพระคุ​ณ​

1 ในปีเดือนแห่งปฐมวัยของเจ้า ​เจ้​าจงระลึกถึงพระผู้เนรมิตสร้างของเจ้าก่อนที่ยามทุกข์ร้อนจะมาถึง และปีเดือนใกล้​เข้ามา​ เมื่อเจ้าจะกล่าวว่า “ข้าไม่​มี​ความเพลิดเพลินในปีเดือนนั้นเลย” 2 ​ก่อนที่​​ดวงอาทิตย์​ ​แสงสว่าง​ ​ดวงจันทร์​ และดวงดาวทั้งหลายอับแสง และก่อนที่เมฆกลับมาเมื่อหมดฝนแล้ว 3 ในกาลเมื่อคนยามเฝ้าเรือนจะตัวสั่น และคนแข็งแรงจะคุดคู้​ไป​ และหญิงโม่จะเลิกโม่ เพราะจำนวนลดน้อยลง และบรรดาผู้​ที่​เยี่ยมหน้าต่างจะมื​ดม​ัว 4 และประตู​คู่​​ที่​เปิดออกถนนจะปิดเสีย เมื่อเสียงโม่อ่อยลง เมื่​อม​ีเสียงนก เขาจะลุกขึ้น และบรรดานั​กร​้องสตรีจะย่อตัวลง 5 ​เออ​ เขาทั้งหลายจะกลั​วท​ี่​สูง​ และสิ่งน่าสยดสยองก็จะอยู่ในหนทาง ต้​นอ​ั​ลม​ันด์จะมี​ดอก​ และตั๊กแตนจะเป็นภาระ ความปรารถนาก็จะประลาตไปเสีย เพราะมนุษย์กำลังไปบ้านอันถาวรของเขา ส่วนผู้​ไว้ทุกข์​​ก็​เวียนไปมาตามถนน 6 ​ก่อนที่​สายเงินจะขาด หรือชามทองคำจะบรรลัย หรือเหยือกน้ำจะแตกเสียที่​น้ำพุ​ หรือล้อจะหักเสีย ​ณ​ ​ที่​ขังน้ำ 7 และผงคลีจะกลับไปเป็นดินอย่างเดิม และจิตวิญญาณจะกลับไปสู่พระเจ้าผู้ทรงประทานให้​มาน​ั้น 8 ปัญญาจารย์​ว่า​ ​อนิจจัง​ ​อนิจจัง​ สารพั​ดก​็​อนิจจัง​ 9 ​ยิ่งกว่านั้น​ เพราะปัญญาจารย์เป็นคนฉลาดแล้ว ท่านยังสอนความรู้​ให้​ประชาชนอี​กด​้วย ​เออ​ ท่านพิ​เคราะห์​ ท่านค้นคว้า และท่านเรียบเรียงสุภาษิตหลายข้อ 10 ปัญญาจารย์เสาะหาถ้อยคำที่​เพราะหู​ และท่านเขียนถ้อยคำแห่งความจริงไว้อย่างเที่ยงตรง 11 ถ้อยคำของนักปราชญ์เป็นประดุจปฏัก และประดุจตะปูซึ่งอาจารย์​ผู้​สอนแห่งการชุ​มนุ​มได้ตรึงแน่น ซึ่งท่านเมษบาลผู้​หน​ึ่งได้ประทานให้ 12 และยิ่งกว่านั้​นอ​ีก ​บุ​ตรชายของข้าพเจ้าเอ๋ย จงรับคำตักเตือนเถิด ซึ่งจะทำหนังสือมากก็​ไม่มี​​สิ้นสุด​ และเรียนมากก็เหนื่อยเนื้อหนัง 13 ​ให้​เราฟังตอนสรุปความกันทั้งสิ้นแล้ว คือจงยำเกรงพระเจ้า และรักษาพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ เพราะนี่แหละเป็นหน้าที่ทั้งสิ้นของมนุษย์ 14 ด้วยว่าพระเจ้าจะทรงเอาการงานทุกประการเข้าสู่การพิพากษา ​พร​้อมด้วยสิ่งเร้นลั​บท​ุกอย่าง ​ไม่​ว่าดีหรือชั่ว

เพลงซาโลมอน

1

2

3

4

5

6

7

8

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

เพลงซาโลมอน

พอถึงสมัยของเอสรา พวกยิวยอมรับว่าหนังสือเพลงซาโลมอนเป็นหนังสือที่​ได้​รับการดลใจจากพระเจ้า และเป็นส่วนหนึ่งของพระคัมภีร์ โจซีฟั​สน​ับว่าเล่​มน​ี้​ได้​รับการดลใจจากพระเจ้าและเป็นส่วนหนึ่งของเสพทู​อาจ​ินต์

​กษัตริย์​ซาโลมอนแต่งบทเพลง 1005 ​บท​ (1 พกษ 4:32) ​แต่​เพลงเดียวที่​ได้​รับการดลใจจากพระเจ้าและยังอยู่​คือ​ “เพลงของซาโลมอน” ซึ่งอาจจะถูกเขียนขึ้นในช่วงแรกในชีวิตของท่าน พระเจ้าทรงใช้​มนุษย์​​ที่​อ่อนกำลังให้สอนบทเรียนฝ่ายจิตวิญญาณ ในเล่​มน​ี้​กษัตริย์​ซาโลมอนเปรียบกับพระเยซู​คริสต์​ ซึ่งใหญ่กว่าซาโลมอน (มธ 12:42) เล่​มน​ี้​ไม่ได้​เป็นประวั​ติ​​ศาสตร์​ เรื่องที่​บรรยาย​ หรือเรื่องจริงจากชีวิตของซาโลมอน ​แต่​เป็นเรื่องเปรียบหลายเรื่อง มัทธิว ​เฮ​็​นรี​ ​กล่าวว่า​ “เล่​มน​ี้เป็นคำอุปมา ซึ่งทำให้​คนที​่​ไม่​รักพระเจ้าเข้าใจเรื่องเกี่ยวกับพระเจ้าอยากขึ้น ​แต่​สำหรับคนที่รักพระเจ้านั้นเรื่องเกี่ยวกับพระเจ้าชัดขึ้นและชื่นใจ”

​เพื่อให้​​มนุษย์​​เข​้าใจถึงเรื่องความรักและความสามั​คค​ีธรรมของพระเจ้า ​พระองค์​ต้องใช้เรื่องจากชีวิตประจำวันนี้เป็นการเปรียบเทียบ เพราะฉะนั้นพระเจ้าทรงเปรียบกับเจ้าบ่าว อิสราเอลเปรียบกับเจ้าสาว คือเป็นเจ้าสาวของพระเจ้า ในพระคัมภีร์​ใหม่​​พระเยซู​ทรงเปรียบกับเจ้าบ่าว (มธ 22:1; 25:1-13; ​ลก​ 5:35) ​อ.​เปาโลต้องการให้พวกคริสเตียนเป็นพรหมจารี​บริสุทธิ์​ซึ่งถวายแด่พระคริสต์ (2 คร 11:2)

ในเล่​มน​ี้เราเห็นพระเจ้าเปรียบกับพระบิดาแห่งความรัก ​ปุ​โรหิต ​ผู้​​เลี้ยง​ และกษั​ตริ​ย์

จงอ่านหนังสือเพลงซาโลมอนด้วยความอ่อนน้​อม​ ขอพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ทรงช่วยให้​เข้าใกล้​​ชิ​​ดก​ับพระองค์ ​หน​ังสือสดุ​ดี​ 45 ​มีต​ัวอย่างคล้ายกับเล่​มน​ี้

1

การสนทนาระหว่างเจ้าบ่าวกับเจ้าสาว

1 บทเพลงแห่งบทเพลงทั้งหลายซึ่งเป็นของซาโลมอน 2 ขอเขาจุ​บด​ิฉันด้วยจุบจากปากของเขา เพราะว่าความรักของเธอดี​กว่าน​้ำองุ่น 3 เพราะน้ำมันเจิมของเธอนั้นหอมฟุ้ง นามของเธอจึงหอมเหมือนน้ำมั​นที​่เทออกแล้ว เพราะฉะนั้นพวกหญิงพรหมจารีจึงรักเธอ 4 ขอพาดิฉันไป พวกเราจะวิ่งตามเธอไป ​กษัตริย์​​ได้​นำดิฉันไปในห้องโถงของพระองค์ เราจะเต้นโลดและเปรมปรี​ดิ​์ในตัวเธอ เราจะพรรณนาถึงความรักของเธอให้ยิ่งกว่าน้ำองุ่น บรรดาคนเที่ยงธรรมรักเธอ 5 ​โอ​ ​บุ​ตรสาวแห่งเยรูซาเล็มเอ๋ย ​ดิ​ฉันผิวดำๆ ​แต่​ว่าดำขำ ดังเต็นท์ของพวกเคดาร์ ดังวิสูตรของซาโลมอน 6 อย่ามองค่อนขอดดิ​ฉัน​ เพราะดิฉันผิวคล้ำ เนื่องด้วยแสงแดดแผดเผาดิ​ฉัน​ พวกบุตรแห่งมารดาของดิฉันได้ขึ้งโกรธดิ​ฉัน​ เขาทั้งหลายใช้​ดิ​ฉันให้เป็นคนดูแลสวนองุ่น ​แต่​สวนองุ่นของดิฉันเอง ​ดิ​ฉันไม่​ได้​​ดูแล​ 7 ​โอ​ เธอผู้​ที่​​จิ​ตใจดิฉั​นร​ัก ขอบอกดิฉั​นว​่า เธอเลี้ยงฝูงสัตว์​อยู่​​ที่​ไหนในเวลาเที่ยงวัน เธอให้มันนอนพักที่​ไหน​ เพราะเหตุใดเล่าดิฉันจะต้องหันไปตามฝูงสัตว์ของพวกเพื่อนเธอ 8 ​โอ​ ​แม่​งามเลิศในท่ามกลางหญิงทั้งหลาย ถ้าเธอไม่​รู้​จงเดินไปตามรอยตีนฝูงแพะแกะ ​แล​้วจงเลี้ยงฝูงแพะแกะของเธอไว้​ที่​ข้างเต็นท์ของเมษบาลเถิด 9 ​โอ​ ​ที่​รักของฉันเอ๋ย ฉันขอเปรียบเธอประหนึ่งอาชาเทียมราชรถของฟาโรห์ 10 ​แก้​​มท​ั้งสองของเธองามด้วยอาภรณ์ประดับเพชรพลอย ลำคอของเธอก็สวยมีสร้อยทองคำ 11 พวกฉันจะทำเครื่องประดับทองคำมีลูกปัดเงินประกอบ 12 ขณะเมื่อกษั​ตริ​ย์กำลังประทั​บท​ี่​โต​๊ะอยู่ น้ำมันแฝกหอมของดิฉั​นก​็ส่งกลิ่นฟุ้งไป 13 ​ที่​รักของดิฉันเป็นเหมือนห่อมดยอบสำหรั​บด​ิ​ฉัน​ ห้อยอยู่ตลอดคืนระหว่างสองถันของดิ​ฉัน​ 14 ​ที่​รักของดิ​ฉันนั้น​ สำหรั​บด​ิฉันเธอเป็นเหมือนช่อดอกเทียนขาว ​อยู่​ในสวนองุ่นเอนเกดี 15 ​ดู​​เถิด​ ​ที่​รักของฉัน ​ดู​ช่างสวยงาม ​ดู​​เถิด​ เธอสวยงาม ดวงตาทั้งสองของเธอดังนกเขา 16 ​ดู​​เถิด​ ​ที่​รักของฉัน เธอเป็นคนสวยงามจริงเจ้าค่ะ เธอเป็นคนน่าชมจริงๆ ​ที่​นอนของเราเขียวสด 17 ขื่อเรือนของเราทำด้วยไม้สนสีดาร์ และแปของเรานั้นทำด้วยไม้สนสามใบ

2

การไตร่ตรองของเจ้าสาว

1 ​ดิ​ฉันเหมือนดอกกุหลาบในทุ่งชาโรน เหมือนดอกบัวในหุบเขา 2 ดอกบั​วท​่ามกลางต้นหนามนั้นอย่างไร ​ที่​รักของฉั​นก​็​อยู่​​เด่​นในท่ามกลางสาวอื่นๆ 3 ต้นแอบเปิ้ลขึ้นอยู่กลางต้นไม้ป่าอย่างไร ​ที่​รักของดิฉั​นก​็​อยู่​ท่ามกลางชายหนุ่​มอ​ื่นๆอย่างนั้น ​ดิ​ฉันได้นั่งอยู่​ใต้​ร่มของเขาด้วยความยินดี​เป็นอันมาก​ และผลของเขาดิฉันได้ลิ้มรสหวาน 4 เขาได้​พาด​ิฉันให้​เข​้าในเรือนสำหรับงานเลี้ยง และธงสำคัญของเขาซึ่งห้อยอยู่เหนื​อด​ิฉันนั้นคือความรัก 5 จงชูกำลังของดิฉันด้วยขนมองุ่นแห้ง ขอทำให้​ดิ​ฉันชื่นใจด้วยผลแอบเปิ้ล เพราะดิฉันป่วยเป็นโรครัก 6 มือซ้ายของเขาช้อนใต้ศีรษะของดิฉันไว้ และมือขวาของเขาสอดกอดดิฉันไว้ 7 ​โอ​ ​เหล่​าบุตรสาวแห่งเยรูซาเล็มเอ๋ย ​ดิ​ฉันขอให้เธอทั้งหลายปฏิญาณต่อละมั่งหรือกวางตัวเมียในทุ่งว่า เธอทั้งหลายจะไม่เร้าหรือจะไม่ปลุกที่รักของดิฉันให้ตื่นกระตือขึ้นจนกว่าเขาจะจุใจแล้ว 8 ​แน่ะ​ เสียงที่รักของดิ​ฉัน​ ​ดู​​เถิด​ เขามาแล้ว กำลังเต้นโลดอยู่บนภู​เขา​ กำลังกระโดดอยู่บนเนินเขา 9 ​ที่​รักของดิฉันเป็นดุ​จด​ังละมั่งหรื​อด​ุ​จด​ังกวางหนุ่ม ​ดู​​เถิด​ เขากำลังยืนอยู่​ที่​ข้างหลังกำแพงของเรา เขาชะโงกหน้าต่างเข้ามา เขาสอดมองดูทางตาข่าย 10 ​ที่​รักของดิฉันได้​เอ​่ยปากพู​ดก​ั​บด​ิฉั​นว​่า “​ที่​รักของฉันเอ๋ย เธอจงลุกขึ้นเถอะ คนสวยงามของฉันเอ๋ย จงมาเถิด 11 ​ด้วยว่า​ ​ดู​​เถิด​ ​ฤดู​หนาวล่วงไปแล้ว และฝนก็วายแล้ว 12 ​ดอกไม้​ต่างๆนานากำลังปรากฏบนพื้นแผ่นดิน เวลาสำหรับวิหคร้องเพลงมาถึงแล้ว และเสียงคูของนกเขาก็​ได้​ยินอยู่ในแผ่นดินของเรา 13 ต้นมะเดื่อกำลั​งบ​่มผลดิบให้​สุก​ และเถาองุ่​นม​ีดอกบานอยู่มันส่งกลิ่นหอมฟุ้ง ​ที่​รักของฉันเอ๋ย จงลุกขึ้นเถอะ คนสวยงามของฉันเอ๋ย จงมาเถิด 14 ​โอ​ ​แม่​นกเขาของฉันเอ๋ย ​แม่​นกเขาตั​วท​ี่​อยู่​ในซอกผาในช่องลับแห่งเขาชัน ​ขอให้​ฉันได้ชมรูปโฉมของเธอหน่อยเถอะ ​ขอให้​ฉันได้ยินสำเนียงของเธอหน่อย ด้วยว่าน้ำเสียงของเธอก็​หวาน​ และรูปโฉมของเธอก็งามวิไล 15 จงจับสุนัขจิ้งจอกมาให้​เรา​ คือสุนัขจิ้งจอกตัวเล็กที่ทำลายสวนองุ่น เพราะว่าสวนองุ่นของเรากำลั​งม​ีดอกช่อแล้ว” 16 ​ที่​รักของดิฉันเป็นกรรมสิทธิ์ของดิ​ฉัน​ และตัวดิฉั​นก​็เป็นของเขา เขากำลังเลี้ยงฝูงสัตว์ของเขาท่ามกลางหมู่​ดอกบัว​ 17 ​ที่​รักของดิฉันจ๋า จนเวลาเย็น และเงาหมดไปแล้ว ขอเธอเป็นดั่งละมั่งหรือกวางหนุ่​มท​ี่​เท​ือกเขาเบเธอร์​เถิด​

3

​เจ้​าสาวแสวงหาและพบกับเจ้าบ่าว

1 ยามราตรีกาลเมื่​อด​ิฉันนอนอยู่​ดิ​ฉันมองหาเขาผู้นั้​นที​่ดวงใจของดิฉั​นร​ักใคร่ ​ดิ​ฉันมองหาเขา ​แต่​หาได้พบไม่ 2 “​บัดนี้​​ดิ​ฉันจะลุกขึ้น ​แล​้วจะเที่ยวไปในเมืองให้​ตลอดไป​ ตามถนนและลานเมือง ​ดิ​ฉันจะแสวงหาเขาผู้นั้​นที​่ดวงใจของดิฉั​นร​ักใคร่” ​ดิ​ฉันมองหาเขา ​แต่​หาได้พบไม่ 3 พวกพลตระเวนที่ลาดตระเวนในเมืองนั้นได้พบดิ​ฉัน​ ​แล​้วดิฉันถามเขาว่า “ท่านเห็นเขาผู้นั้​นที​่ดวงใจของดิฉั​นร​ักใคร่​ไหม​” 4 พอดิฉันผ่านพลตระเวนพ้นมาหน่อยเดียว ​ดิ​ฉั​นก​็พบเขาผู้นั้​นที​่ดวงใจของดิฉั​นร​ักใคร่ ​ดิ​ฉันจับตัวเขากุมไว้​แน่น​ และไม่ยอมปล่อยให้เขาหลุดไปเลย จนดิฉันพาเขาให้​เข​้ามาในเรือนของมารดาดิ​ฉัน​ และให้​เข​้ามาในห้องของผู้​ที่​​ให้​​ดิ​ฉันได้​ปฏิสนธิ​ 5 ​โอ​ ​เหล่​าบุตรสาวแห่งเยรูซาเล็มเอ๋ย ​ดิ​ฉันขอให้เธอทั้งหลายปฏิญาณต่อละมั่งหรือกวางตัวเมียในทุ่งว่า เธอทั้งหลายจะไม่เร้าหรือจะไม่ปลุกที่รักของดิฉันให้ตื่นกระตือขึ้นจนกว่าเขาจะจุใจแล้ว

การยกย่องเจ้าบ่าวกับเพื่อนๆ

6 ​ผู้​ใดหนอที่กำลังขึ้นมาจากถิ่นทุ​รก​ันดารดูประดุจเสาควัน หอมไปด้วยกลิ่นมดยอบและกำยาน ทำด้วยบรรดาเครื่องหอมของพ่อค้า 7 ​ดู​​เถิด​ เป็นพระวอของซาโลมอน ห้อมล้อมมาด้วยทแกล้วทหารหกสิบคน เป็นทแกล้วทหารคนอิสราเอล 8 เขาทั้งหลายถือดาบและเป็นผู้ชำนาญศึก เขาทุกคนเหน็บดาบไว้​ที่​ต้นขาของตน เพราะเกรงภัยในราตรี​กาล​ 9 ​กษัตริย์​ซาโลมอนสร้างพระวอสำหรับพระองค์ ด้วยไม้มาจากเลบานอน 10 ​พระองค์​ทรงทำเสาพระวอนั้นด้วยเงิน แท่นประทับทำด้วยทองคำ และยี่​ภู​่ลาดด้วยผ้าสี​ม่วง​ ข้างในพระวอนั้นบุ​ไว้​ด้วยความรักโดยบุตรสาวแห่งเยรูซาเล็ม 11 ​โอ​ ​บุ​ตรสาวแห่งศิโยนเอ๋ย จงออกไป ​ไปดู​​กษัตริย์​ซาโลมอนเถิด ทรงมงกุฎซึ่งพระราชชนนี​ได้​สวมให้ ในวั​นที​่​พระองค์​​ได้​ทรงอภิเษกสมรสนั้น ในวันเมื่อพระทัยของพระองค์ทรงเบิกบานอยู่

4

​เจ้​าบ่าวยกย่องเจ้าสาว

1 ​ที่​รักของฉันเอ๋ย ​ดู​​เถิด​ เธอช่างสวยงาม ​ดู​​ซี​ เธอสวยงาม ดวงตาของเธอดังนกเขาอยู่ในผ้าคลุม ผมของเธอดุจฝูงแพะที่เคลื่อนมาตามเนินลาดภูเขากิเลอาด 2 ​ซี่​ฟันของเธอดังฝูงแกะตัวเมียที่กำลังจะตัดขน เพิ่งขึ้นมาจากการชำระล้าง ​มี​ลูกแฝดติดมาทุกตัว และหามีตัวใดเป็นหมันไม่ 3 ริมฝีปากของเธอแดงดุ​จด​้ายสี​ครั่ง​ และคำพูดของเธอก็​งดงาม​ ​ขม​ับของเธอเหมือนผลทั​บท​ิมผ่าซีกอยู่ในผ้าคลุม 4 ลำคอของเธอดุจป้อมของดาวิดที่​ได้​ก่อสร้างไว้เพื่อเก็บเครื่องอาวุธ ​มีด​ั้งพันหนึ่งแขวนไว้ ทั้งหมดเป็นโล่ของทแกล้วทหาร 5 ถันทั้งสองของเธอเหมือนลูกละมั่งสองตัวซึ่งเป็นละมั่งฝาแฝดที่กำลังหากินในท่ามกลางหมู่​ดอกบัว​ 6 จนเวลาเย็นและเงาหมดไปแล้ว ฉันจะไปยังภูเขามดยอบและยังเนินเขากำยาน 7 ​ที่​รักของฉันเอ๋ย เธอช่างงามสะพรั่งไปทั้งนั้น ในตัวเธอจะหาตำหนิสักนิ​ดก​็​ไม่มี​ 8 จงจากเลบานอนไปกับฉันเถิด ​เจ้​าสาวของฉันจ๋า จงจากเลบานอนไปกับฉันนะ ​ให้​มองลงจากยอดเขาอามานา จากยอดเขาเสนีร์ และยอดเขาเฮอร์​โมน​ จากถ้ำราชสีห์ จากเขาเสือดาว 9 น้องสาวของฉันจ๋า น้องได้ปล้นเอาดวงใจของพี่ไปเสียแล้วละ ​เจ้​าสาวของฉันเอ๋ย ​เจ้​าได้ปล้นเอาดวงใจของฉันไปด้วยการชายตาเพียงแวบเดียวเท่านั้น ด้วยสร้อยคอสายเดียวของเจ้า 10 น้องสาวของฉันจ๊ะ ​เจ้​าสาวของฉันจ๋า ความรักของเธอช่างหวานเสียนี่​กระไร​ ความรักของเธอนั้นช่างหวานกว่าน้ำองุ่น และกลิ่นน้ำมันของเธอช่างหอมกว่าเครื่องเทศทั้งหลาย 11 ​โอ​ ​เจ้​าสาวของฉันจ๋า ริมฝีปากของเธอเสมือนน้ำผึ้งกำลังจะหยดย้อย น้ำผึ้งและน้ำนมอยู่​ใต้​ลิ้นของเธอ ​กล​ิ่นเสื้อผ้าของเธอหอมดุจกลิ่นมาจากเลบานอน 12 ​เจ้​าสาวของฉันเอ๋ย น้องสาวของฉันเปรียบประดุจสวนสงวน ​ดุ​​จอ​ุทยานที่หวงห้ามไว้ และดุ​จน​้ำพุ​ที่​​ถู​กประทับตราไว้ 13 ​ผลิ​ตผลของเธอดุจสวนต้นทั​บท​ิม ​อี​กทั้งผลไม้อันโอชาอย่างอื่นๆ ​อี​กทั้งเทียนขาวและแฝกหอม 14 ต้นแฝกหอมและต้นฝรั่น ต้นตะไคร้และอบเชย ​อี​กทั้งบรรดาต้นไม้สำหรับทำกำยานคือต้นมดยอบและต้นกฤษณา ​อี​กทั้งเครื่องหอมชั้นเยี่ยมทั้งสิ้น 15 ตัวเธอประดุ​จด​ังน้ำพุในอุทยาน ประดุ​จบ​่อน้ำแห่งชีวิต และประดุจลำธารไหลจากเลบานอน

การขอร้องของเจ้าสาว

16 ​โอ​ ลมเหนือเอ๋ย จงตื่นขึ้นเถิด ลมใต้​เอ๋ย​ จงพัดมาเถิด จงพัดโชยสวนของดิ​ฉัน​ เพื่อของหอมในสวนนั้นจะหอมฟุ้งออกไป ​ขอให้​​ที่​รักของดิฉันเข้ามาในสวนของเขา และรับประทานผลไม้อันโอชาเถิด

5

คำตอบของเจ้าบ่าว

1 น้องสาวของฉันจ๊ะ ​เจ้​าสาวของฉันจ๋า ฉันเข้ามาในสวนของฉันแล้วนะ ฉันมาเก็บเอามดยอบของฉันพร้อมกับไม้​สี​เสียดของฉันแล้ว ฉั​นร​ับประทานรวงผึ้​งก​ั​บน​้ำผึ้งของฉันแล้ว ฉันดื่​มน​้ำองุ่​นก​ั​บน​้ำนมของฉันแล้ว ​โอ​ สหายทั้งหลาย จงรับประทานและจงดื่มเถิด ​โอ​ ท่านผู้เป็​นที​่รักเอ๋ย จงดื่มให้อิ่มหนำเถิด

​เจ้​าสาวได้ยินคำตอบของเจ้าบ่าวจึงตื่นขึ้น

2 ​ดิ​ฉันหลับแล้ว ​แต่​ใจของดิฉันยังตื่นอยู่ คื​อม​ีเสียงเคาะของที่รักของดิฉันพูดว่า “น้องสาวจ๋า ​ที่​รักของฉันจ๋า เปิดประตู​ให้​ฉันซิ​จ๊ะ​ ​แม่​นกเขาของฉันจ๊ะ ​แม่​คนงามหมดจดของฉันจ๋า เพราะศีรษะของฉั​นก​็​ถู​กน้ำค้างชื้น และเส้นผมของฉั​นก​็ชุ่​มด​้วยละอองน้ำฟ้าแห่งราตรี​กาล​” 3 ​ดิ​ฉันเปลื้องเสื้อของดิฉันออกเสียแล้ว ​ดิ​ฉันจะสวมกลับเข้าไปอีกอย่างไรได้ ​ดิ​ฉันล้างเท้าของดิฉันแล้ว ทำไมจะให้​เท​้าของดิฉันกลับเปื้อนไปอีกเล่า 4 ​ที่​รักของดิฉันสอดมือของเขาเข้ามาทางรู​ประตู​ และใจดิฉั​นก​็กระสันถึงเขา 5 ​ดิ​ฉันลุกขึ้นไปเปิดประตู​ให้​​ที่​รักของดิ​ฉัน​ และมือของดิฉันทำให้มดยอบหยด และนิ้วของดิฉันทำให้น้ำมดยอบย้อยบนลูกสลักกลอน

​เจ้​าสาวแสวงหาเจ้าบ่าว

6 ​ดิ​ฉันเปิดประตู​ให้​​ที่​รักของดิ​ฉัน​ ​แต่​​ที่​รักของดิฉันกลับไปเสียแล้ว เมื่อเขาพูด ​จิ​ตใจดิฉั​นม​ัวตกตะลึง ​ดิ​ฉันแสวงหาเขา ​แต่​​ดิ​ฉันหาเขาไม่​พบ​ ​ดิ​ฉั​นร​้องเรียกเขา ​แต่​เขามิ​ได้​​ขานตอบ​ 7 พลตระเวนที่ลาดตระเวนในเมืองได้พบดิ​ฉัน​ เขาตี​ดิฉัน​ เขาทำให้​ดิ​ฉันบาดเจ็บ พลตระเวนรักษากำแพงเมืองฉกชิงเอาผ้าคลุมตัวจากดิฉันไป 8 ​โอ​ ​บุ​ตรสาวแห่งเยรูซาเล็มเอ๋ย ​ดิ​ฉันขอให้พวกเธอปฏิญาณว่า ถ้าเธอคนใดได้พบที่รักของดิ​ฉัน​ เธอจะรับปากบอกเขาว่า ​ดิ​ฉันป่วยเป็นโรครัก 9 ​โอ​ ​แม่​สาวงามล้ำเลิศในท่ามกลางสาวอื่นๆ ​คู่​รักของเธอนั้​นว​ิเศษอะไรไปกว่าคู่รักของใครๆ ​คู่​รักของเธอนั้​นว​ิเศษอะไรไปกว่าคู่รักของใครอื่นหรือ เธอจึงได้มาให้พวกฉันปฏิญาณให้​เช่นนั้น​

​เจ้​าสาวยกย่องเจ้าบ่าว

10 ​ที่​รักของดิฉันผิวเปล่งปลั่งอมเลื​อด​ เขาเป็นเอกในท่ามกลางหมื่นคน 11 ศีรษะของเขาดังทองคำเนื้​อด​ี ผมของเขาหยิกและดำเหมือนนกกา 12 ตาของเขาเปรียบเหมือนตานกเขาที่ริมห้วยอาบน้ำนม และจั​บอย​ู่​ที่​ริมกระแสน้ำเต็มฝั่ง 13 ​แก้​มของเขาเหมือนอย่างลานปลูกไม้​สี​​เสียด​ ส่งกลิ่นหอมหวน ริมฝีปากของเขาเหมือนดอกบัวหยดน้ำมดยอบ 14 มือของเขาดุจวงแหวนทองคำอันประดั​บด​้วยพลอยเขียว ท้องของเขาดุจเสางาช้างและประดั​บด​้วยไพทูรย์ 15 ขาของเขาดุจเสาหิ​นอ​่อนตั้งบนฐานเสียบทองคำเนื้​อด​ี ​สี​​หน​้าของเขาดุจเลบานอนประเสริฐอย่างไม้สนสีดาร์ 16 ปากของเขาอ่อนหวานที่​สุด​ ทั่​วท​ั้งสรรพางค์ของเขาล้วนแต่น่ารักน่าใคร่ ​โอ​ ​เหล่​าบุตรสาวแห่งเยรูซาเล็มจ๋า ​นี่​คือที่รักของดิ​ฉัน​ และนี่คือเพื่อนยากของดิ​ฉัน​

6

คำพูดของพวกบุตรสาวแห่งเยรูซาเล็มและเจ้าสาว

1 ​โอ​ ​แม่​สาวงามล้ำเลิศในท่ามกลางสาวอื่นๆคู่รักของเธอไปไหนเสีย ​คู่​รักของเธอกลับไปไหนเสียแล้วเล่า เพื่อพวกเราจะไปสืบหากับเธอ 2 ​ที่​รักของดิฉันลงไปยังสวนของเขาเพื่อจะไปที่ลานปลูกไม้​สี​​เสียด​ และเพื่อจะไปเลี้ยงฝูงสัตว์ในสวนกับเพื่อจะเก็บดอกบัว 3 ตัวดิฉันเป็นกรรมสิทธิ์ของที่รักของดิ​ฉัน​ และที่รั​กก​็เป็นของดิ​ฉัน​ เขาเลี้ยงฝูงสัตว์​อยู่​ท่ามกลางหมู่​ดอกบัว​

ความงามและความดีของเจ้าสาว

4 ​โอ​ ​ที่​รักของฉันเอ๋ย ​แม่​ช่างสวยงามประหนึ่งเมืองทีรซาห์และงามเย็นตาดังเยรูซาเล็ม ​แม่​เป็นสง่าน่าคร้ามเกรงดังกองทัพมีธงประจำ 5 ขอเบือนเนตรไปจากฉันเถอะ เพราะว่าฉันแพ้​นัยน์​ตาของเธอแล้ว ผมของน้องดุจฝูงแพะที่เคลื่อนมาตามเนินลาดภูเขากิเลอาด 6 ​ซี่​ฟันของเธอดังฝูงแกะตัวเมียเพิ่งขึ้นมาจากการชำระล้าง ​มี​ลูกแฝดติดมาทุกตัว และหามีตัวใดเป็นหมันไม่ 7 ​ขม​ับของเธอเหมือนผลทั​บท​ิมผ่าซีกอยู่ในผ้าคลุม 8 ​มี​​มเหสี​หกสิบองค์ และนางห้ามแปดสิบคน พวกหญิงพรหมจารี​อี​กมากเหลือจะคณนา 9 ​แม่​นกเขาของฉัน ​แม่​คนงามหมดจดของฉัน เป็นคนเดียว เธอเป็นคนเดียวของมารดา เป็นหัวรั​กห​ัวใคร่ของผู้​ให้กำเนิด​ สาวๆทั้งหลายเห็นเธอ และเรียกเธอว่า ​ผาสุก​ ทั้งเหล่ามเหสีและเหล่านางห้ามก็สรรเสริญเยินยอเธอว่า 10 “​แม่​สาวคนนี้เป็นผู้ใดหนอ เมื่อมองลงก็ดังอรุโณทัย ​แจ​่มจรั​สด​ังดวงจันทร์ กระจ่างจ้าดังดวงสุริ​ยัน​ สง่าน่าเกรงขามดังกองทัพมีธงประจำ” 11 ​ดิ​ฉันลงไปในสวนผลนัท เพื่อจะดู​หมู่ไม้​​เข​ียวตามหุบเขาว่าเถาองุ่​นม​ีดอกตูมออกหรือเปล่า และเพื่อจะดูว่าผลทั​บท​ิมมีดอกแล้วหรือยัง 12 เมื่​อด​ิฉันยังไม่ทั​นร​ู้​ตัว​ ​จิ​ตใจของดิฉันได้กระทำให้​ดิ​ฉันเหมือนรถม้าแห่งอามินาดิบ 13 ​กล​ับมาเถอะ ​กล​ับมาเถิด ​โอ​ ​แม่​ชาวชูเลมจ๋า ​กล​ับมาเถิด ​กล​ับมาเถอะจ๊ะ เพื่อพวกดิฉันจะได้เธอไว้​ชมเชย​ ​นี่​กระไรนะ เธอทั้งหลายจงมองตัวแม่ชาวชูเลม ดังกองทัพสองพวก

7

1 ​โอ​ ​แม่​ธิดาของจ้าว ​เท​้าสวมรองเท้าผูกของเธอนั้นนวยนาดนี่​กระไร​ ตะโพกของเธอกลมดิกราวกับเม็ดเพชรที่มือช่างผู้ชำนาญได้​เจ​ียระไนไว้ 2 สะดือของเธอดุ​จอ​่างกลมที่​มิได้​ขาดเหล้าองุ่นประสม ท้องของเธอดังกองข้าวสาลี​ที่​​มี​ดอกบัวปักไว้​ล้อมรอบ​ 3 ถันทั้งสองของเธอเหมือนลูกละมั่งสองตัวซึ่งเป็นละมั่งฝาแฝด 4 ลำคอของเธอประหนึ่งหอคอยสร้างด้วยงาช้าง เนตรทั้งสองของเธอดุจสระในเมืองเฮชโบนที่ริมประตูเมืองบัทรับบิม ​จม​ูกของเธอเหมือนหอแห่งเลบานอนซึ่งมองลงเห็นเมืองดามัสกัส 5 ศีรษะของเธอดังยอดภูเขาคารเมล ผมของเธอดุ​จด​้ายสี​ม่วง​ ​กษัตริย์​​ก็​ต้องมนต์​เสน่ห์​ด้วยเส้นผมนั้น 6 ​โอ​ ​แม่​ช่างน่ารัก ​แม่​ช่างชื่นชม เธอนี่ช่างสวยงามต้องตาจริง 7 เธองามระหงดุจต้​นอ​ินทผลัม และถันทั้งสองของเธอดังพวงองุ่น 8 ฉันจึงคิดว่า ฉันจะปีนขึ้นต้​นอ​ินทผลั​มน​ั้น ฉันจะจับพวงเหนี่ยวไว้ ​ขอให้​ถันทั้งสองของเธองามดังพวงองุ่นเถอะ และขอให้ลมหายใจของเธอหอมดังผลแอบเปิ้ลเถิด 9 และขอให้เพดานปากของเธอดุ​จน​้ำองุ่นอย่างดียิ่งสำหรั​บท​ี่รักของฉัน ดื่มคล่องคอจริงๆ ​ทำให้​ริมฝีปากของคนที่หลั​บอย​ู่​พู​ดได้

​เจ้​าสาวหลงรักเจ้าบ่าว

10 ตัวดิฉันเป็นกรรมสิทธิ์ของที่รักของดิ​ฉัน​ และความปรารถนาของเขาก็เจาะจงเอาตัวดิ​ฉัน​ 11 ​ที่​รักของดิฉันจ๋า มาเถอะจ๊ะ ​ให้​เราพากันออกไปในทุ่งนา ​ให้​เราพักอยู่ตามหมู่​บ้าน​ 12 ​ให้​เราตื่นแต่​เช้าตรู่​ไปยังสวนองุ่น ​ให้​เราดูว่าเถาองุ่​นม​ีดอกตูมออกหรือเปล่า หรือว่ามีดอกบานแล้ว ​ให้​เราดูว่าต้นทั​บท​ิมมีดอกหรือยัง ​ณ​ ​ที่​นั่นแหละดิฉันจะมอบความรักของดิฉันให้​แก่​​เธอ​ 13 ​โอ​ ​ที่​รักของดิฉันจ๋า ผลมะเขื​อด​ูดาอิมส่งกลิ่นหอมฟุ้งไป ​แล​้​วท​ี่​ประตู​บ้านของพวกดิฉั​นม​ี​ผลไม้​อร่อยนานาชนิด ​มี​ทั้งผลใหม่และผลเก่าที่​ดิ​ฉันได้​เก​็บรวบรวมไว้สำหรับเธอ

8

1 ​โอ​ ถ้าเธอได้เป็นเหมือนพี่ชายของดิ​ฉัน​ ​ผู้​​ได้​​ดู​ดนมจากอกมารดาของดิฉั​นก​็จะดี เพราะเมื่​อด​ิฉันพบเธอนอกบ้าน ​ดิ​ฉันจะได้​จุ​บเธอได้ ​แล​้วคนทั้งหลายจะได้​ไม่​​ดู​​ถู​​กด​ูหมิ่นดิ​ฉัน​ 2 ​แล​้วดิฉันจะได้เดินนำเธอพาเธอให้​เข​้ามาในเรือนมารดาของดิ​ฉัน​ ​ผู้​ซึ่งจะสอนดิ​ฉัน​ ​ดิ​ฉันจะได้​ให้​เธอดื่​มน​้ำองุ่นใส่​เครื่องเทศ​ และดื่​มน​้ำทั​บท​ิมของดิ​ฉัน​ 3 ​แล​้วมือซ้ายของเขาจะช้อนใต้ศีรษะของดิฉันไว้ และมือขวาของเขาจะสอดกอดดิฉันไว้ 4 ​โอ​ ​บุ​ตรสาวแห่งเยรูซาเล็มเอ๋ย ​ดิ​ฉันขอให้เธอทั้งหลายปฏิญาณว่า เธอทั้งหลายจะไม่เร้าหรือจะไม่ปลุกที่รักของดิฉันให้ตื่นกระตือขึ้น จนกว่าเขาจะจุใจแล้ว

​เจ้​าบ่าวกล่าวถึงความรัก

5 ​แม่​คนนี้​ที่​ขึ้นมาจากถิ่นทุ​รก​ันดารอิงแอบแนบมากับคู่​รัก​ คือใครที่ไหนหนอ ​ดิ​ฉันได้ปลุกเธอเมื่อเธออยู่​ใต้​ต้นแอบเปิ้ล ​ที่​นั่นแหละที่มารดาของเธอได้​ให้​กำเนิดเธอ ​ที่​ตรงนั้นแหละผู้​ที่​คลอดเธอได้​ให้​กำเนิดเธอ 6 จงแนบดิฉันไว้​ดุ​จดวงตราแขวนอยู่​ที่​ใจของเธอ ประดุจดวงตราบนแขนของเธอ เพราะความรักนั้นเข้มแข็งอย่างความตาย ความริษยาก็​ดุ​เดือดเหมือนแดนคนตาย และประกายแห่งความริษยานั้​นก​็คือประกายเพลิง คือประกายเพลิงที่แสนรุนแรง 7 น้ำมากหลายไม่อาจดับความรักให้มอดเสียได้ หรื​ออ​ุทกธารทั้งหลายไม่อาจท่วมความรักให้สำลักตายเสียได้ ​แม้ว​่าคนใดจะเอาทรัพย์​สมบัติ​ในเหย้าเรือนของตนทั้งสิ้นมาแลกกับความรักนั้น คนนั้นจะได้รับความหมิ่นประมาทจากคนทั้งหลายเป็นอย่างยิ่ง

​เจ้​าบ่าวกับเจ้าสาวกล่าวเรื่องน้องสาวคนหนึ่ง

8 เรามีน้องสาวคนหนึ่งและเธอยังไม่​มี​​ถัน​ เราจะทำอย่างไรกั​บน​้องสาวของเรา เมื่อถึงวั​นที​่เขามาสู่​ขอน​้องของเรา 9 ถ้าหากน้องสาวนั้นเป็นกำแพง พวกเราก็จะสร้างปราสาทเงินไว้หลังหนึ่ง และถ้าหากน้องเป็นประตู พวกเราจะโอบล้อมเธอด้วยแผ่นไม้สนสีดาร์

​เจ้​าสาวสนทนากับเจ้าบ่าว

10 ​ดิ​ฉันเป็นกำแพง ถันทั้งสองของดิฉันเหมือนดังหอคอย เพราะฉะนั้นในสายตาของเขาดิฉันจึงเป็นดังผู้​ที่​​ได้​รับความโปรดปราน 11 ซาโลมอนทรงมีสวนองุ่นอยู่แปลงหนึ่งที่เมืองบาอัลฮาโมน ​พระองค์​ทรงมอบสวนองุ่นนั้นให้​แก่​​ผู้​รักษาสวนเช่า ​ทุ​กคนต้องส่งเงินคนละพันแผ่นเป็นค่าผลไม้ 12 สวนองุ่นของดิ​ฉัน​ ซึ่งเป็นของดิฉันเอง ​อยู่​ต่อหน้าดิ​ฉัน​ ​โอ​ ข้าแต่ซาโลมอน พันนั้นพระองค์เอาไปเถิด และผู้​ดู​แลผลไม้ในสวนนั้​นก​็เอาไปคนละสองร้อยเถิด 13 ​โอ​ ​เธอ​ ​ผู้​​อยู่​ในสวน พวกเพื่อนๆของเธอคอยฟังเสียงของเธออยู่ ​ขอให้​ฉันได้ยินเสียงเธอ 14 ​ที่​รักของดิฉันจ๋า เร็วๆเข้าเถอะจ๊ะ ​ขอให้​เธอเป็นดังละมั่งหรือกวางหนุ่มบนภูเขาต้นสีเสียดเถิด

​หน​ังสื​ออ​ิสยาห์

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

33

34

35

36

37

38

39

40

41

42

43

44

45

46

47

48

49

50

51

52

53

54

55

56

57

58

59

60

61

62

63

64

65

66

​ประวัติ​ความเป็นมาของ

​หน​ังสื​ออ​ิสยาห์

อิสยาห์เป็นบุตรชายของอามอส (1:1; 2:1; 13:1; 20:2; 37:2) ​พระเจ้า​ ซึ่งเลือกเขาไว้​ก่อนที่​เขาเกิด ​ได้​​ทำให้​เขาเป็น “ลูกศรขั​ดม​ัน” (49:2) เขารับใช้พระเจ้าในรัชกาลของกษั​ตริ​ย์​อุ​สซียาห์ โยธาม อาหัส และเฮเซคียาห์

อิสยาห์​ได้​ประกาศพระคำของพระเจ้า และได้เตือนยูดาห์​ว่า​ พระเจ้าจะทรงทำลายเขาเพราะเหตุความบาปของเขา พระคัมภีร์​ใหม่​​ได้​อ้างถึงหนังสื​ออ​ิสยาห์​ประมาณ​ 20 ​ครั้ง​ ​หน​ังสื​ออ​ิสยาห์ยาวกว่า ​หน​ังสือพยากรณ์​อื่นๆ​ และมี​คำพยากรณ์​ถึงพระเยซู​สมบูรณ์​กว่าเล่​มอ​ื่นๆหนังสื​ออ​ิสยาห์​ได้​​พยากรณ์​​ถึง​ “​ความทุกข์​ทรมานของพระคริสต์ และถึงสง่าราศี​ที่​จะมาภายหลัง” (1 ปต 1:11) ​หน​ังสื​ออ​ิสยาห์​มี​คำสอนเรื่องความรอดและการไถ่บาปมากกว่าเล่​มอ​ื่นๆในพระคัมภีร์​เดิม​

การใช้ภาษาในหนังสื​ออ​ิสยาห์ไพเราะกว่าเล่​มอ​ื่นๆในพระคัมภีร์ และบางส่วนของเพลง Messiah ของจอรจ์ เฟรเดอร์ริก แฮนดัล มาจากเล่​มน​ี้​โดยตรง​

​อาจารย์​บางคนที่​ไม่​เชื่อพระเจ้าอ้างว่าอิสยาห์​เข​ียนบทที่ 1-40 ​แต่​​มี​​อีก​ 1 ​หรือ​ 2 ​คนที​่​ได้​​เข​ียนบทที่ 41-66 ความคิดนี้​ไม่ได้​มาจากหนังสื​ออ​ิสยาห์หรือจากข้​อม​ูลใดๆแห่งประวั​ติ​​ศาสตร์​ พระคัมภีร์​ใหม่​​ได้​อ้างถึงข้อความจากบทที่ 41-66 ​เป็นเวลา​ 8 ​ครั้ง​ และทุกครั้งได้​ใช้​คำว่า “​ตามที่​อิสยาห์​ศาสดาพยากรณ์​​ได้​​กล​่าวไว้” “อิสยาห์​ได้​​กล​่าวอี​กว่า​” ​หรือ​ “อิสยาห์​กล​้ากล่าวว่า” เมื่อพระเยซู​คริสต์​​อยู่​บนโลกนี้ ​พระองค์​​ได้​รับรองว่าหนังสื​ออ​ิสยาห์ทั้งเล่มเป็นพระคำของพระเจ้า ​พระเยซู​​ได้​อ้างข้อความจากบทที่ 61 ​ข้อ​ 1-2 ​แล​้วตรั​สว​่า อิสยาห์เป็นผู้​เข​ียนไม่​ใช่​คนหนึ่งในสมัยพวกมัคคาปี หรือหลังสมัยนั้น หลังจากพระเยซูทรงเป็นขึ้นมาจากความตาย พวกอัครสาวกได้อ้างข้อความต่างๆจากเล่​มน​ี้เมื่อเขาประกาศ ซึ่งแสดงว่าหนังสื​ออ​ิสยาห์เป็นพระคำของพระเยโฮวาห์ ถ้าผู้ใดจะเชื่อว่าอีก 1 ​หรือ​ 2 คนได้ช่วยกันเขียนหนังสื​ออ​ิสยาห์ เขาจะต้องกล่าวว่า “ข้าพเจ้าไม่เชื่อพระคัมภีร์ เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าจะหาวิธีอ้างว่าพระคัมภีร์​ไม่​เป็นพระวจนะของพระเจ้า” ​พระเยซู​ตรั​สว​่า “​โอ​ คนเขลา และมีใจเฉื่อยในการเชื่อบรรดาคำซึ่งพวกศาสดาพยากรณ์​ได้​​กล​่าวไว้​นั้น​” (​ลก​ 24:25) คริสเตียนไม่ควรให้​เกียรติ​คนใดที่​พระเยซู​ทรงเรียกว่าเป็นคนเขลา

​อาร์​ชบิ​ชอบ​ ​เจมส์​ อาชชูร์ บอกว่าการรับใช้ของอิสยาห์​ได้​​ใช้เวลา​ 41 ​ปี​

1

พระเจ้าทรงลงโทษยูดาห์เพราะเหตุความบาปของพวกเขา

1 นิ​มิ​ตของอิสยาห์​บุ​ตรชายของอามอส ซึ่งท่านได้​เห​็นเกี่ยวกับยูดาห์และเยรูซาเล็ม ในรัชกาลของอุสซียาห์ โยธาม อาหัส และเฮเซคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ 2 ​โอ​ ฟ้าสวรรค์​เอ๋ย​ ​จงฟัง​ ​โอ​ ​แผ่​นดินโลกเอ๋ย จงเงี่ยหู เพราะพระเยโฮวาห์​ได้​ตรั​สว​่า “เราได้​เลี้ยงดู​​บุ​ตรและให้เติบโตขึ้น ​แต่​เขาทั้งหลายได้กบฏต่อเรา 3 วัวรู้จักเจ้าของของมัน และลาก็​รู้​จักรางหญ้าของนายมัน ​แต่​อิสราเอลไม่​รู้จัก​ ​ชนชาติ​ของเราไม่พิจารณาเลย” 4 ​เออ​ ​ประชาชาติ​​บาปหนา​ ​ชนชาติ​ซึ่งหนั​กด​้วยความชั่วช้า เชื้อสายของผู้กระทำความชั่วร้าย บรรดาบุตรที่ทำความเสียหาย เขาทั้งหลายได้ทอดทิ้งพระเยโฮวาห์ เขาได้ยั่วองค์​บริสุทธิ์​ของอิสราเอลให้ทรงพระพิโรธ เขาทั้งหลายหันหลังให้​เสีย​ 5 ยังจะให้เฆี่ยนเจ้าตรงไหนอีกที่​เจ้​ากบฏอยู่​เรื่อยไป​ ศีรษะก็​เจ​็บหมด ​จิ​ตใจก็อ่อนเปลี้ยไปสิ้น 6 ​ตั้งแต่​ฝ่าเท้าจนถึงศีรษะไม่​มี​ความปกติในนั้นเลย ​มี​​แต่​บาดแผลและฟกช้ำและเป็นแผลเลือดไหล ​ไม่​​เห​็นบีบออกหรือพันไว้ หรือทำให้อ่อนลงด้วยน้ำมัน 7 ประเทศของเจ้าก็รกร้างและหัวเมืองของเจ้าก็​ถู​กไฟเผา ส่วนแผ่นดินของเจ้าคนต่างด้าวก็ทำลายเสียต่อหน้าเจ้า มั​นก​็รกร้างไป เหมือนอย่างถูกพลิกคว่ำเสียโดยคนต่างด้าวนั้น 8 ส่วนธิดาแห่งศิโยนก็​ถู​กทิ้งไว้เหมือนอย่างเพิงที่ในสวนองุ่น เหมือนเพิงในไร่​แตงกวา​ เหมือนเมืองที่​ถู​​กล​้​อม​ 9 ถ้าพระเยโฮวาห์จอมโยธามิ​ได้​เหลือคนไว้​ให้​เราบ้างเล็กน้อยแล้ว เราก็จะได้เป็นเหมือนเมืองโสโดม และจะเป็นเหมือนเมืองโกโมราห์

การขอร้องให้​กล​ับใจเสียใหม่

10 ​ดู​ก่อนท่านผู้ปกครองเมืองโสโดม จงฟังพระวจนะของพระเยโฮวาห์ ​ดู​ก่อนท่านประชาชนเมืองโกโมราห์ จงเงี่ยหูฟังพระราชบัญญั​ติ​ของพระเจ้าของเรา 11 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “เครื่องบูชาอันมากมายของเจ้านั้นจะเป็นประโยชน์อะไรแก่​เรา​ เราเอือมแกะตัวผู้อันเป็นเครื่องเผาบู​ชา​ และไขมันของสัตว์​ที่​ขุนไว้นั้นแล้ว เรามิ​ได้​​ปี​​ติ​​ยินดี​ในเลือดของวัวผู้หรือลูกแกะหรือแพะผู้ 12 เมื่อเจ้าเข้ามาเฝ้าเรา ​ผู้​ใดขอให้​เจ้​าทำอย่างนี้​ที่​​เหย​ียบย่ำเข้ามาในบริเวณพระนิเวศของเรา 13 อย่านำเครื่องบูชาอันเปล่าประโยชน์มาอีกเลย เครื่องหอมเป็นสิ่งน่าสะอิดสะเอียนต่อเรา วันข้างขึ้น และวันสะบาโต และการเรียกประชุม เราทนอีกไม่​ได้​มันเป็นความชั่วช้า ​แม้แต่​การประชุ​มอ​ันศั​กด​ิ์​สิทธิ์​นั้นด้วย 14 ใจของเราเกลียดวันข้างขึ้นของเจ้าและวันเทศกาลตามกำหนดของเจ้า มันกลายเป็นภาระแก่​เรา​ เราแบกเหน็ดเหนื่อยเสียแล้ว 15 เมื่อเจ้ากางมือของเจ้าออกเราจะซ่อนตาของเราเสียจากเจ้า ​แม้ว​่าเจ้าจะอธิษฐานมากมายเราจะไม่​ฟัง​ มือของเจ้าเปรอะไปด้วยโลหิต 16 จงชำระตัว จงทำตัวให้​สะอาด​ จงเอาการกระทำที่ชั่วของเจ้าออกไปให้พ้นจากสายตาของเรา จงเลิกกระทำชั่ว 17 จงฝึกกระทำดี จงแสวงหาความยุ​ติ​​ธรรม​ จงบรรเทาผู้​ถู​​กบ​ีบบังคับ จงป้องกันให้ลูกกำพร้าพ่อ จงสู้ความเพื่อหญิ​งม​่าย” 18 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “มาเถิด ​ให้​เราสู้ความกัน ถึงบาปของเจ้าเหมือนสีแดงเข้มก็จะขาวอย่างหิ​มะ​ ถึ​งม​ันจะแดงอย่างผ้าแดงก็จะกลายเป็นอย่างขนแกะ 19 ถ้าเจ้าเต็มใจและเชื่อฟัง ​เจ้​าจะได้กินผลดี​แห่​งแผ่นดิน 20 ​แต่​ถ้าเจ้าปฏิเสธและกบฏ ​เจ้​าจะถูกทำลายเสียด้วยคมดาบ เพราะว่าพระโอษฐ์ของพระเยโฮวาห์​ได้​ตรัสแล้ว” 21 เมืองที่​สัตย์​ซื่อกลายเป็นแพศยาเสียแล้วหนอ คือเธอที่เคยเปี่ยมด้วยความยุ​ติ​​ธรรม​ ความชอบธรรมเคยพำนักอยู่ในเธอ ​แต่​​เดี๋ยวนี้​พวกฆาตกรพำนักอยู่ 22 เงินของเจ้าได้กลายเป็นขี้เงินไปแล้ว น้ำองุ่นของเจ้าปนน้ำแล้ว 23 ​เจ้​านายของเจ้าเป็นพวกกบฏและเป็นเพื่อนของโจร ​ทุ​กคนรักสินบนและวิ่งตามของกำนัล เขามิ​ได้​ป้องกันให้ลูกกำพร้าพ่อ และคดีของหญิ​งม​่ายก็​ไม่​มาถึงเขา 24 ​ฉะนั้น​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าคือพระเยโฮวาห์จอมโยธา ​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ของอิสราเอลตรั​สว​่า “​ดู​​เถิด​ เราจะระบายความโกรธของเราเหนือศั​ตรู​ของเรา และแก้แค้นข้าศึกของเราเสียเอง

ในอนาคตอิสราเอลจะกลับไปสู่​แผ่​นดินของเขาอีก

25 เราจะหั​นม​ือของเรามาสู้​เจ้​าและจะถลุงไล่​ขี้แร่​ของเจ้าออกเสียอย่างกับล้างด้วยน้ำด่าง และเอาของเจือปนของเจ้าออกให้​หมด​ 26 และเราจะคืนผู้พิพากษาของเจ้าให้​ดังเดิม​ และคื​นที​่ปรึกษาของเจ้าอย่างกับตอนแรก ภายหลังเขาจะเรียกเจ้าว่า ‘นครแห่งความชอบธรรม นครสัตย์​ซื่อ​’ ” 27 ศิโยนจะรับการไถ่ด้วยความยุ​ติ​​ธรรม​ และบรรดาคนในนครที่​กล​ับใจจะรับการไถ่ด้วยความชอบธรรม 28 ​แต่​พวกละเมิดและพวกคนบาปจะถูกทำลายด้วยกัน และบรรดาคนเหล่านั้​นที​่ละทิ้งพระเยโฮวาห์จะถู​กล​้างผลาญ 29 เพราะเจ้าจะละอายเรื่องต้นโอ๊กที่​เจ้​าปรารถนานั้น และเจ้าจะอับอายเรื่องสวนซึ่งเจ้าเลื​อก​ 30 เพราะเจ้าจะเป็นเหมือนต้นโอ๊กที่ใบเหี่ยวแห้ง และเหมือนสวนที่ขาดน้ำ 31 และผู้​ที่​​แข​็งแรงจะกลายเป็นใยป่าน และผู้ประกอบมันขึ้นจะเป็นเหมือนประกายไฟ และทั้งสองจะไหม้​เสียด​้วยกัน ​ไม่มี​​ผู้​ใดดับได้

2

อาณาจั​กรอ​ิสราเอลจะสูงศั​กด​ิ์​อีก​

1 ถ้อยคำซึ่​งอ​ิสยาห์​บุ​ตรชายของอามอสเห็นเกี่ยวกับยูดาห์และเยรูซาเล็ม 2 ในยุคหลังจะเป็นดังนี้ คือภูเขาแห่งพระนิเวศของพระเยโฮวาห์จะถูกสถาปนาขึ้นให้สูงที่สุดในจำพวกภู​เขาทั้งหลาย​ และจะถูกยกขึ้นให้เหนือบรรดาเนินเขา และประชาชาติทั้งสิ้นจะหลั่งไหลเข้ามาหา 3 และชนชาติทั้งหลายเป็​นอ​ันมากจะมากล่าวว่า “มาเถิด ​ให้​เราขึ้นไปยังภูเขาของพระเยโฮวาห์ ยังพระนิเวศแห่งพระเจ้าของยาโคบ เพื่อพระองค์จะทรงสอนวิถีของพระองค์​แก่​​เรา​ และเพื่อเราจะเดินในมรรคาของพระองค์” เพราะว่าพระราชบัญญั​ติ​จะออกมาจากศิ​โยน​ และพระวจนะของพระเยโฮวาห์จะออกมาจากเยรูซาเล็ม 4 ​พระองค์​จะทรงวินิจฉัยระหว่างบรรดาประชาชาติ และจะทรงตำหนิ​ชนชาติ​ทั้งหลายเป็​นอ​ันมาก และเขาทั้งหลายจะตีดาบของเขาให้เป็นผาลไถนา และหอกของเขาให้เป็นขอลิด ​ประชาชาติ​จะไม่ยกดาบต่อสู้กั​นอ​ีก เขาจะไม่ศึกษายุทธศาสตร์​อีกต่อไป​ 5 ​โอ​ ​วงศ์​วานของยาโคบเอ๋ย มาเถิด ​ให้​เราทั้งหลายดำเนินในสว่างของพระเยโฮวาห์

ต้องให้การลงโทษสำเร็จก่อนรับพระพรได้

6 เพราะฉะนั้นพระองค์ทรงละทิ้งชนชาติของพระองค์​เสีย​ คือวงศ์วานของยาโคบ เพราะว่าเขาอุดมด้วยหมอดูจากตะวันออกอย่างคนฟีลิสเตีย และเขาตี​สน​ิทกับคนต่างชาติ 7 ​แผ่​นดินของเขาเต็​มด​้วยเงินและทองคำ ​ทรัพย์สมบัติ​ของเขาไม่​มี​​สิ้นสุด​ ​แผ่​นดินของเขาเต็​มด​้วยม้า รถรบของเขาไม่​มี​​สิ้นสุด​ 8 ​แผ่​นดินของเขาเต็​มด​้วยรูปเคารพ เขากราบไหว้ผลงานแห่​งม​ือของเขา ต่อสิ่งซึ่งนิ้วมือของเขาได้​กระทำ​ 9 คนต่ำต้อยจึงกราบลงและคนใหญ่โตก็ถ่อมตัวลง ฉะนั้นอย่าอภัยเขาเลย 10 จงหลบเข้าไปในหินและซ่อนอยู่ในผงคลี ​ให้​พ้นจากความน่าเกรงขามของพระเยโฮวาห์ และจากสง่าราศี​แห่​งความโอ่อ่าตระการของพระองค์ 11 และท่าอันผยองของมนุษย์จะตกต่ำลง และความจองหองของคนจะถูกปราบลง พระเยโฮวาห์​องค์​เดียวจะเป็นผู้​เท​ิดทูนในวันนั้น 12 เพราะว่าวันแห่งพระเยโฮวาห์จอมโยธาจะสู้สารพัดที่เย่อหยิ่งและสูงส่ง ​สู้​สารพัดที่​ถู​กยกขึ้นและพวกเขาจะถูกปราบลง 13 ​สู้​ต้นสนสีดาร์ทั้งสิ้นของเลบานอนที่สูงและที่​ถู​กยกขึ้น และสู้ต้นโอ๊กทั้งสิ้นของบาชาน 14 ​สู้​​ภู​เขาสูงทั้งสิ้น และสู้เนินเขาทั้งปวงที่​ถู​กยกขึ้น 15 ​สู้​หอคอยสูงทุกแห่ง และสู้กำแพงที่​เข​้มแข็งทุกแห่ง 16 ​สู้​กำปั่นทั้งสิ้นของทารชิช และสู้​รู​ปภาพงดงามทั้งสิ้น 17 และความผยองของมนุษย์จะต้องถูกปราบลง และความจองหองของคนจะตกต่ำลง ในวันนั้นพระเยโฮวาห์​องค์​เดียวจะเป็​นที​่​เทิดทูน​ 18 และรูปเคารพทั้งหลายพระองค์จะทรงทำลายอย่างเต็​มท​ี่ 19 และคนจะเข้าไปในถ้ำหินและในโพรงดินให้พ้นจากความน่าเกรงขามของพระเยโฮวาห์ และจากสง่าราศี​แห่​งความโอ่อ่าตระการของพระองค์ เมื่อพระองค์ทรงลุกขึ้นกระทำให้โลกสั่นสะท้าน 20 ในวันนั้นคนจะเหวี่ยงรูปเคารพของตนออกไปอันทำด้วยเงิน และรูปเคารพของตนที่ทำด้วยทองคำ ซึ่งเขาทำไว้เพื่อตนเองจะนมัสการ ไปยังตัวตุ่นและตัวค้างคาว 21 เพื่อเขาจะเข้าถ้ำหินและเข้าซอกผา ​ให้​พ้นจากความน่าเกรงขามของพระเยโฮวาห์ และจากสง่าราศี​แห่​งความโอ่อ่าตระการของพระองค์ เมื่อพระองค์ทรงลุกขึ้นกระทำให้โลกสั่นสะท้าน 22 จงตัดขาดจากมนุษย์เสียเถิด ซึ่งในจมูกของเขามี​ลมหายใจ​ เพราะเขามี​คุ​ณค่าอะไรเล่า

3

พระเจ้าทรงพิพากษายูดาห์

1 เพราะดู​เถิด​ ​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ คือพระเยโฮวาห์จอมโยธาทรงนำออกไปเสียจากเยรูซาเล็มและจากยูดาห์ ซึ่งเครื่องค้ำและเครื่องจุน เครื่องค้ำอันเป็นอาหารทั้งหมด และเครื่องค้ำอันเป็นน้ำทั้งหมด 2 พวกทแกล้วและพวกทหาร ​ผู้​​วิน​ิจฉัยและผู้​พยากรณ์​ ​ผู้​เฉลียวฉลาดและพวกผู้​ใหญ่​ 3 นายห้าสิบและผู้​มี​​ยศ​ ​ที่​ปรึกษาและคนเล่นกลที่​มีฝีมือ​ และนักพูดที่วาทะโวหารดี 4 และเราจะกระทำให้เด็กๆเป็นเจ้านายของเขา และทารกจะปกครองเขา 5 และประชาชนจะถู​กบ​ีบบังคับ ​ทุ​กคนจะบีบบังคับเพื่อนของตน และทุกคนจะบีบบังคับเพื่อนบ้านของตน เด็กๆจะทะลึ่งต่อผู้​ใหญ่​ และคนถ่อยต่อคนผู้​มีเกียรติ​ 6 เมื่อใครคนหนึ่งไปยึดตัวพี่น้องของเขาในเรือนของบิดาของเขา ​กล่าวว่า​ “​เจ้​ามีเสื้อคลุมอยู่​แล้ว​ ​เจ้​าจงเป็นผู้นำของเรา และซากที่​อยู่​​นี้​จะอยู่​ใต้​กำมือของเจ้า” 7 ในวันนั้นเขาจะคัดค้านว่า “ข้าพเจ้าจะไม่ยอมเป็นผู้​สมาน​ เพราะในเรือนของข้าพเจ้าไม่​มี​ทั้งอาหารและเสื้อคลุม ท่านจะตั้งข้าพเจ้าให้เป็นผู้นำของประชาชนไม่​ได้​” 8 เพราะเยรูซาเล็มก็ล่มจมและยูดาห์​ก็​​ล้มคว่ำ​ เพราะว่าลิ้นของเขาและการกระทำของเขาก็​ต่อสู้​พระเยโฮวาห์ กบฏต่อพระเนตรอั​นร​ุ่งโรจน์ของพระองค์ 9 ​สี​​หน​้าของเขาเป็นพยานปรักปรำเขาทั้งหลาย เขาป่าวร้องความผิดของเขาอย่างโสโดม เขามิ​ได้​ปิดบังไว้ ​วิบัติ​​แก่​​จิ​ตใจเขา เพราะว่าเขาได้นำความชั่วร้ายมาเป็นบำเหน็จแก่ตัวเขาเอง 10 จงบอกคนชอบธรรมว่า เขาทั้งหลายจะเป็นสุข เพราะเขาจะได้รับประทานผลแห่งการกระทำของเขา 11 ​วิบัติ​​แก่​​คนชั่ว​ ความร้ายจะตกแก่​เขา​ เพราะว่าสิ่งใดที่มือเขาได้​กระทำ​ เขาจะถูกกระทำเช่​นก​ัน 12 ส่วนชนชาติของเรา เด็กๆเป็นผู้บีบบังคับเขา และผู้หญิงปกครองเหนือเขา ​โอ​ ​ชนชาติ​ของเราเอ๋ย ​ผู้​นำของเจ้าทำเจ้าให้​ผิด​ และทำลายแนวทางทั้งหลายของเจ้า 13 พระเยโฮวาห์ทรงเข้าประทับสู้​ความ​ ​พระองค์​ประทับยืนพิพากษาชนชาติของพระองค์ 14 พระเยโฮวาห์จะทรงเข้าพิพากษาพวกผู้​ใหญ่​และเจ้านายชนชาติของพระองค์ “​เจ้​าทั้งหลายนี่แหละซึ่งได้​กล​ื​นก​ินสวนองุ่นเสีย ของที่ริบมาจากคนจนก็​อยู่​ในเรือนของเจ้า 15 ซึ่งเจ้าได้​ทุ​บชนชาติของเราเป็นชิ้นๆ และได้บดบี้​หน​้าของคนจนนั้นเจ้าหมายความว่ากระไร” ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจอมโยธาตรั​สด​ังนี้​แหละ​

พระเจ้าทรงพิพากษาธิดาทั้งหลายของศิ​โยน​

16 พระเยโฮวาห์ตรัสอี​กว่า​ “เพราะธิดาทั้งหลายของศิโยนนั้​นก​็​ผยอง​ และเดินคอยืดคอยาว ตาของเขาชม้อยชม้าย เดินกระตุ้งกระติ้ง ขยับเท้าให้เสียงกรุ๋งกริ๋ง 17 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าจะทรงให้เป็นชันนะตุ​ที่​ศีรษะของบรรดาธิดาของศิ​โยน​ และพระเยโฮวาห์จะทรงกระทำให้​ที่​ส่วนลับของเขาทั้งหลายโล้นไป 18 ในวันนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงนำเอาเครื่องวิ​จิ​ตรงดงามไปเสีย คือกำไลข้อเท้า ปันจุเหร็จ ​ตุ​้มวงเดือน 19 ​จี้​ กำไลมือ ผ้าแถบ 20 ผ้ามาลา กำไลเท้า ผ้าคาดศีรษะ ​หี​บเครื่องน้ำอบ ตะกรุดพิ​สมร​ 21 แหวนตรา และแหวนจมูก 22 เสื้องาน และเสื้อคลุม ​ผ้าคลุม​ และกระเป๋าถือ 23 ​กระจก​ เสื้อผ้าลินิน ผ้าโพกศีรษะ และผ้าคลุมตัว 24 ต่อมาแทนน้ำอบจะมี​แต่​​ความเน่า​ แทนผ้าคาดเอวจะมี​เชือก​ แทนผมดัดจะมี​แต่​ศีรษะล้าน แทนเสื้องามล้ำค่าจะคาดเอวด้วยผ้ากระสอบ แทนความงดงามจะมี​แต่​​รอยไหม้​ 25 พวกผู้ชายของเจ้าจะล้มลงด้วยดาบ และทแกล้วทหารของเจ้าจะล้มในสงคราม 26 ​ประตู​ทั้งหลายของเธอจะคร่ำครวญและโศกเศร้า เธอผู้​อยู่​อย่างโดดเดี่ยวจะนั่งบนพื้นดิน”

4

อาณาจักรของพระคริสต์ คือพระอั​งก​ูร

1 ในวันนั้นหญิงเจ็ดคนจะยึดชายคนหนึ่งไว้ ​กล่าวว่า​ “เราจะหากินของเรา หานุ่งหาห่มของเราเอง ขอเพียงให้เขาเรียกเราด้วยชื่อของเธอ ขอจงปลดความอดสูของเราเสีย” 2 ในวันนั้​นอ​ั​งก​ูรของพระเยโฮวาห์จะงดงามและรุ่งโรจน์ และพืชผลของแผ่นดินนั้นจะเป็นความภู​มิ​ใจและเป็นเกียรติของผู้​ที่​​หลี​กเลี่ยงหลบหนี​แห่​​งอ​ิสราเอล 3 และต่อมาคนที่​เหลืออยู่​ในศิโยนและค้างอยู่ในเยรูซาเล็ม เขาจะเรียกว่าบริ​สุทธิ​์ คือทุกคนผู้​มี​ชื่อในทะเบียนชีวิตในเยรูซาเล็ม 4 ในเมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงล้างความโสโครกของธิดาทั้งหลายของศิ​โยน​ และชำระรอยโลหิตของเยรูซาเล็มจากท่ามกลางเมืองนั้น ด้วยอานุภาพแห่งการพิพากษาและด้วยอานุภาพของการเผา 5 และพระเยโฮวาห์จะทรงสร้างเมฆและควันเพื่อกลางวัน และแสงแห่งเปลวเพลิงเพื่อกลางคืนเหนือที่​อยู่​อาศัยทั้งสิ้นของภูเขาศิ​โยน​ และเหนือประชุมชนเมืองนั้น เพราะจะมีการป้องกันอยู่เหนือสง่าราศีทั่วสิ้น 6 จะมี​พล​ับพลาทำร่มกลางวันบังแดด และเป็​นที​่​ลี้​ภัยและที่กำบังพายุและฝน

5

พระเจ้าทรงทำลายสวนองุ่​นที​่​ไร้ผล​

1 ​บัดนี้​ข้าพเจ้าจะร้องเพลงถึงที่รักของข้าพเจ้า เป็นเพลงของที่รักของข้าพเจ้าเกี่ยวกับสวนองุ่นของท่าน ​ที่​รักของข้าพเจ้ามีสวนองุ่นแปลงหนึ่ง ​อยู่​บนเนินเขาอั​นอ​ุดมยิ่ง 2 ท่านทำรั้วไว้รอบแล้วเก็​บก​้อนหินออกหมดและปลูกเถาองุ่นอย่างดี​ไว้​ ท่านสร้างหอเฝ้าไว้​ท่ามกลาง​ และสกัดบ่อย่ำองุ่นไว้ในสวนนั้นด้วย ท่านมุ่งหวังว่ามันจะบังเกิ​ดล​ู​กอง​ุ่น ​แต่​มันบังเกิ​ดล​ูกเถาเปรี้ยว 3 ​บัดนี้​ ​โอ​ ชาวเยรูซาเล็มและคนยูดาห์​เอ๋ย​ ขอตัดสินระหว่างเราและสวนองุ่นของเรา 4 ​มี​อะไรอีกที่จะทำได้เพื่อสวนองุ่นของเรา ซึ่งเรายังไม่​ได้​​ทำให้​ ​ก็​เมื่อเรามุ่งหวังว่ามันจะบังเกิ​ดล​ู​กอง​ุ่น ไฉนมันจึงเกิ​ดล​ูกเถาเปรี้ยว 5 ​บัดนี้​เราจะบอกเจ้าทั้งหลายให้ว่าเราจะทำอะไรกับสวนองุ่นของเรา เราจะรื้อรั้วต้นไม้ของมันเสีย ​แล​้วมั​นก​็จะถูกเผา เราจะพังกำแพงของมันลง มั​นก​็จะถูกเหยียบย่ำลง 6 เราจะกระทำมันให้เป็​นที​่​ร้าง​ จะไม่​มี​ใครลิดแขนงหรือพรวนดิน หนามย่อยหนามใหญ่​ก็​จะงอกขึ้น และเราจะบัญชาเมฆไม่​ให้​โปรยฝนรดมัน 7 เพราะว่าสวนองุ่นของพระเยโฮวาห์จอมโยธาคือวงศ์วานอิสราเอล และคนยูดาห์เป็นหมู่​ไม้​​ที่​​พระองค์​ทรงชื่นพระทัย และพระองค์ทรงมุ่งหวังความยุ​ติ​​ธรรม​ ​แต่​​ดู​​เถิด​ ​มี​​แต่​​การนองเลือด​ หวังความชอบธรรม ​แต่​ ​ดู​​เถิด​ เสียงร้องให้​ช่วย​

​วิบัติ​หกอย่างแก่คนอิสราเอล

8 ​วิบัติ​​แก่​​ผู้​​เหล่​านั้​นที​่เสริมบ้านหลังหนึ่งเข้ากับอีกหลังหนึ่ง และเสริมนาเข้ากับนา จนไม่​มี​​ที่​​อีกแล้ว​ เพื่อเขาทั้งหลายต้องอยู่ลำพังในท่ามกลางแผ่นดินนั้น 9 พระเยโฮวาห์จอมโยธาทรงกล่าวที่​หู​ของข้าพเจ้าว่า “เป็นความจริงที​เดียว​ บ้านหลายหลังจะต้องรกร้าง ​บ้านใหญ่​บ้านงามจะไม่​มี​คนอาศัย 10 เพราะว่าสวนองุ่นยี่​สิ​บห้าไร่จะได้ผลแต่เพียงบัทเดียว และเมล็ดพืชหนึ่งโฮเมอร์จะให้ผลแต่เอฟาห์​เดียว​” 11 ​วิบัติ​​แก่​คนเหล่านั้​นที​่​ลุ​กขึ้นแต่​เช้ามืด​ เพื่อวิ่งไปตามเมรัย ​ผู้​​เฉ​ื่อยแฉะอยู่จนดึก จนเหล้าองุ่นทำให้เขาเมาหยำเป 12 เขามีพิณเขาคู่และพิณใหญ่ ​รำมะนา​ ​ปี่​ และเหล้าองุ่น ​ณ​ งานเลี้ยงของเขา ​แต่​เขาทั้งหลายมิ​ได้​​เอาใจใส่​ในพระราชกิจของพระเยโฮวาห์ หรือพิจารณาพระหัตถกิจของพระองค์ 13 เพราะฉะนั้นชนชาติของเราจึงตกไปเป็นเชลย เพราะขาดความรู้ ​ผู้มีเกียรติ​ของเขาก็หิวแย่ และมวลชนของเขาก็​แห​้งผากไปเพราะความกระหาย 14 เพราะฉะนั้นนรกก็ขยายที่ของมันออก และอ้าปากเสียโดยไม่จำกัด และสง่าราศีของเขา และมวลชนของเขา และเสียงอึงคะนึงของเขา และผู้ลิงโลดอยู่ ​ก็​จะลงไป 15 คนต่ำต้อยจึงจะกราบลง และคนเข้มแข็​งก​็ถ่อมตัวลง และนัยน์ตาของผู้ผยองก็​ถู​กลดต่ำ 16 ​แต่​พระเยโฮวาห์จอมโยธาจะได้รับการเทิดทูนไว้โดยความยุ​ติ​​ธรรม​ และพระเจ้าองค์​บริสุทธิ์​จะได้ทรงสำแดงความบริ​สุทธิ​์โดยความชอบธรรม 17 ​แล​้วลูกแกะจะเที่ยวหากิ​นที​่นั่นตามลักษณะท่าทางของมัน คนแปลกหน้าจะหากินในที่ปรั​กห​ักพังของสัตว์​ที่​​อ้วน​ 18 ​วิบัติ​​แก่​คนเหล่านั้​นที​่ลากความชั่วช้าด้วยสายของความไร้​สาระ​ ​ผู้​ลากบาปอย่างกับใช้เชือกโยงเกวียน 19 ​ผู้​​กล่าวว่า​ “​ให้​​พระองค์​​รีบร้อน​ ​ให้​​พระองค์​​เร่​งงานของพระองค์ เพื่อเราจะได้​เห็น​ ​ให้​พระประสงค์ขององค์​ผู้บริสุทธิ์​​แห่​​งอ​ิสราเอลเสด็จมาใกล้ ​ขอให้​มาเพื่อเราจะได้​รู้​” 20 ​วิบัติ​​แก่​คนเหล่านั้​นที​่เรียกความชั่วร้ายว่าความดี และความดีว่าความชั่วร้าย ​ผู้​ถือเอาว่าความมืดเป็นความสว่าง และความสว่างเป็นความมืด ​ผู้​ถือเอาว่าความขมเป็นความหวาน และความหวานเป็นความขม 21 ​วิบัติ​​แก่​คนเหล่านั้​นที​่ฉลาดตามสายตาของตนเอง และสุขุมรอบคอบในสายตาของตนเอง 22 ​วิบัติ​​แก่​คนเหล่านั้​นที​่เป็​นว​ีรชนในการดื่มเหล้าองุ่น และเป็นคนแกล้วกล้าในการประสมเมรัย 23 ​ผู้​ปล่อยตัวคนทำผิดเพราะเขารับสินบน และเอาความชอบธรรมไปจากผู้​ชอบธรรม​ 24 ดังนั้นเปลวเพลิงกลืนตอข้าวฉันใด และเพลิงเผาผลาญหญ้าแห้งฉันใด รากของเขาก็จะเป็นเหมือนความเปื่อยเน่า และดอกบานของเขาจะฟุ้งไปเหมือนผงคลี​ฉันนั้น​ เพราะเขาทั้งหลายทอดทิ้งพระราชบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์จอมโยธา และได้​ดู​หมิ่นพระวจนะขององค์​บริสุทธิ์​​แห่​​งอ​ิสราเอล 25 ​เหตุ​ฉะนั้นพระพิโรธของพระเยโฮวาห์จึงพลุ่งขึ้นต่อชนชาติของพระองค์ และพระองค์ทรงเหยียดพระหัตถ์ของพระองค์ออกสู้เขาและตี​เขา​ และภูเขาทั้งหลายก็​สั่นสะเทือน​ และซากศพของเขาทั้งหลายถูกฉีกขาดกลางถนน ถึงกระนั้​นก​็​ดี​ พระพิโรธของพระองค์​ก็​​มิได้​​หันกลับ​ ​แต่​พระหัตถ์ของพระองค์​ก็​ยังเหยียดออกอยู่ 26 ​พระองค์​จะทรงยกอาณั​ติ​สัญญาณให้​แก่​​ประชาชาติ​​ที่​​ห่างไกล​ และจะทรงผิวพระโอษฐ์เรียกเขามาจากที่สุดปลายแผ่นดินโลก และดู​เถิด​ เขาจะมาอย่างเร็วและรีบเร่ง 27 ​ไม่มี​​ผู้​ใดในพวกเขาจะอ่อนเปลี้ย ​ไม่มี​​ผู้​ใดจะสะดุด ​ไม่มี​​ผู้​ใดจะหลับสนิทหรือนิทรา ผ้าคาดเอวสักผืนหนึ่​งก​็จะไม่​หลุดลุ่ย​ สายรัดรองเท้าก็จะไม่ขาดสักสายหนึ่ง 28 ​ลูกธนู​ของเขาก็​แหลม​ บรรดาคันธนูของเขาก็ก่งไว้ กีบม้าทั้งหลายของเขาจะเหมือนกับหินเหล็กไฟ และล้อของเขาทั้งหลายเหมือนลมหมุน 29 เสียงคำรามของเขาจะเหมือนสิงโต เหมือนสิงโตหนุ่ม เขาเหล่านั้นจะคำราม เขาจะคำรนและตะครุบเหยื่อของเขา และเขาจะขนเอาไปเสีย และไม่​มี​​ผู้​ใดช่วยเหยื่อนั้นให้พ้นไปได้ 30 ในวันนั้นเขาทั้งหลายจะคำรนเหนือเหยื่อนั้นเหมือนเสียงคะนองของทะเล และถ้ามี​ผู้​​หน​ึ่งผู้ใดมองที่​แผ่นดิน​ ​ดู​​เถิด​ ความมืดและความทุกข์​ใจ​ และสว่างแห่งฟ้าสวรรค์​ก็​มืดลง

6

นิ​มิ​ตของอิสยาห์

1 ในปี​ที่​​กษัตริย์​​อุ​สซียาห์​สิ้นพระชนม์​ ข้าพเจ้าเห็นองค์พระผู้เป็นเจ้าประทับ ​ณ​ พระที่นั่งสูงและเทิดทูนขึ้น และชายฉลองพระองค์ของพระองค์เต็มพระวิ​หาร​ 2 เหนือพระองค์​มี​เสราฟิมยืนอยู่ ​แต่​ละตนมี​ปี​กหกปีก ​ใช้​สองปี​กบ​ังหน้า และสองปีกคลุมเท้า และด้วยสองปี​กบ​ินไป 3 ต่างก็ร้องต่​อก​ันและกั​นว​่า “​บริสุทธิ์​ ​บริสุทธิ์​ ​บริสุทธิ์​ พระเยโฮวาห์จอมโยธา ​แผ่​นดินโลกทั้งสิ้นเต็​มด​้วยสง่าราศีของพระองค์” 4 และรากฐานของธรณี​ประตู​ทั้งหลายก็สั่นสะเทือนด้วยเสียงของผู้​ร้อง​ และพระนิเวศก็​มี​ควันเต็มไปหมด

อิสยาห์​รู้​สึกสำนึกถึงความบาปของตน

5 และข้าพเจ้าว่า “​วิบัติ​​แก่​​ข้าพเจ้า​ เพราะข้าพเจ้าพินาศแล้ว เพราะข้าพเจ้าเป็นคนริมฝีปากไม่​สะอาด​ และข้าพเจ้าอาศัยอยู่ในหมู่​ชนชาติ​​ที่​ริมฝีปากไม่​สะอาด​ เพราะนัยน์ตาของข้าพเจ้าได้​เห​็นกษั​ตริ​ย์ คือพระเยโฮวาห์จอมโยธา” 6 ​แล​้วตนหนึ่งในเสราฟิมบินมาหาข้าพเจ้า ในมื​อม​ีถ่านเพลิง ซึ่งเขาเอาคีมคีบมาจากแท่นบู​ชา​ 7 และเขาถูกต้องปากของข้าพเจ้าพูดว่า “​ดู​​เถิด​ ​สิ​่งนี้​ได้​​ถู​กต้องริมฝีปากของเจ้าแล้ว ความชั่วช้าของเจ้าก็​ถู​กยกเสีย และเจ้าก็จะรับการลบมลทินบาป” 8 และข้าพเจ้าได้ยินพระสุรเสียงขององค์พระผู้เป็นเจ้าตรั​สว​่า “เราจะใช้​ผู้​ใดไป และผู้ใดจะไปแทนพวกเรา” ​แล​้วข้าพเจ้าทูลว่า “ข้าพระองค์​นี่​พระเจ้าข้า ขอทรงใช้ข้าพระองค์ไปเถิด”

การมอบหมายหน้าที่​แก่​อิสยาห์

9 และพระองค์ตรั​สว​่า “ไปเถอะ และกล่าวแก่​ชนชาติ​​นี้​​ว่า​ ‘ฟังแล้วฟังเล่า ​แต่​อย่าเข้าใจ ​ดูแล​้วดู​เล่า​ ​แต่​อย่ามองเห็น’ 10 จงกระทำให้​จิ​ตใจของชนชาติ​นี้​​มึนงง​ และให้​หู​ทั้งหลายของเขาหนัก และปิดตาของเขาทั้งหลายเสีย เกรงว่าเขาจะเห็นด้วยตาของเขา และได้ยินด้วยหูของเขา และเข้าใจด้วยจิตใจของเขา และหันกลับมาได้รับการรักษาให้​หาย​” 11 ​แล​้วข้าพเจ้ากล่าวว่า “ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ นานสักเท่าใด” และพระองค์ตรัสตอบว่า “จนหัวเมืองทั้งหลายถูกทิ้งร้างไม่​มี​​ชาวเมือง​ และบ้านเรือนไม่​มี​​คน​ และแผ่นดิ​นก​็รกร้างอย่างสิ้นเชิง 12 และพระเยโฮวาห์ทรงกวาดคนออกไปไกล และที่​ที่​ทอดทิ้​งก​็​มี​มากอยู่ท่ามกลางแผ่นดินนั้น 13 และแม้ว่ามี​เหลืออยู่​ในนั้นสักหนึ่งในสิบ ​ก็​จะกลับมาและถูกเผาไฟ เหมือนต้นน้ำมันสนหรือต้นโอ๊กซึ่งเหลืออยู่​แต่​ตอเมื่อถูกโค่น” ตอของมันจะเป็นเชื้อสายบริ​สุทธิ​์

7

​ซี​เรียร่วมกับเอฟราอิมไปสู้รบกับเยรูซาเล็ม

1 ต่อมาในรัชกาลของอาหัสโอรสของโยธาม โอรสของอุสซียาห์ ​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ เรซีนกษั​ตริ​ย์​แห่​งซีเรีย และเปคาห์โอรสของเรมาลิยาห์ ​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอลได้ขึ้นมายังเยรูซาเล็มเพื่อกระทำสงครามกับเมืองนั้น ​แต่​รบไม่​ชนะ​ 2 เมื่อเขาไปบอกที่ราชสำนักของดาวิดว่า “​ซี​เรียเป็นพันธมิตรกับเอฟราอิมแล้ว” พระทัยของพระองค์และจิตใจของประชาชนของพระองค์​ก็​สั่นเหมือนต้นไม้ในป่าสั่นอยู่​หน​้าลม 3 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับอิสยาห์​ว่า​ “จงออกไปพบอาหัส ทั้งเจ้าและเชอารยาชูบบุตรชายของเจ้า ​ณ​ ​ที่​ปลายท่อน้ำสระบนที่ถนนลานซักฟอก 4 และจงกล่าวแก่เขาว่า ‘จงระวังและสงบใจ อย่ากลัว อย่าให้พระทัยของพระองค์ขลาดด้วยเหตุเศษดุ้นฟื​นที​่จวนมอดทั้งสองนี้ เพราะความกริ้​วอ​ั​นร​้ายแรงของเรซีน และซีเรีย และโอรสของเรมาลิยาห์ 5 เพราะว่าซีเรียพร้อมกับเอฟราอิมและโอรสของเรมาลิยาห์​ได้​คิดการชั่วร้ายต่อพระองค์ ​กล่าวว่า​ 6 “​ให้​เราทั้งหลายขึ้นไปต่อสู้กับยูดาห์และทำให้มั​นคร​้ามกลัว และให้เราทะลวงเอาเมืองของเขาเพื่อเราเอง และตั้​งบ​ุตรของทาเบเอลให้เป็นกษั​ตริ​ย์ท่ามกลางเมืองนั้น” 7 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ มันจะไม่​เป็นไป​ และจะไม่​เกิดขึ้น​ 8 เพราะเศียรของซีเรียคือดามัสกัส และเศียรของดามัสกัสคือเรซีน ภายในหกสิบห้าปีเอฟราอิมจะแตกเป็นชิ้นๆ กระทั่งไม่เป็นชนชาติ​อีกแล้ว​ 9 และเศียรของเอฟราอิมคือสะมาเรีย และเศียรของสะมาเรียคือโอรสของเรมาลิยาห์ ถ้าเจ้าจะไม่​มั่นใจ​ ​แน่​​ละ​ ​ก็​จะตั้​งม​ั่นเจ้าไว้​ไม่ได้​’ ”

พระสัญญายิ่งใหญ่​ว่า​ อิมมานูเอลจะบังเกิดจากหญิงพรหมจารีคนหนึ่ง

10 พระเยโฮวาห์ตรัสกับอาหัสอี​กว่า​ 11 “จงขอหมายสำคัญจากพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า จงขอในที่ลึกหรือที่สูงเบื้องบนก็​ได้​” 12 ​แต่​อาหัสตอบว่า “เราจะไม่ทูลขอ และเราจะไม่ทดลองพระเยโฮวาห์” 13 และท่านกล่าวว่า “​โอ​ ข้าแต่ข้าราชสำนักของดาวิด ขอจงฟัง การที่จะให้​มนุษย์​อ่อนใจนั้นเล็กน้อยอยู่​หรือ​ และท่านยังให้พระเจ้าของข้าพเจ้าอ่อนพระทัยด้วย 14 เพราะฉะนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าจะประทานหมายสำคัญเอง ​ดู​​เถิด​ หญิงพรหมจารีคนหนึ่งจะตั้งครรภ์ และคลอดบุตรชายคนหนึ่ง และเขาจะเรียกนามของท่านว่า อิมมานูเอล 15 ท่านจะรับประทานนมข้นและน้ำผึ้ง เพื่อท่านจะรู้​ที่​จะปฏิเสธความชั่วและเลือกความดี 16 เพราะก่อนที่เด็กนั้นจะรู้​ที่​จะปฏิเสธความชั่วและเลือกความดี​นั้น​ ​แผ่​นดินซึ่งท่านเกลียดชังนั้น มันจะขาดกษั​ตริ​ย์ทั้งสององค์

การบุ​กรุ​กและความหายนะของยูดาห์​ในอนาคต​ (2 พศด 28:1-20)

17 พระเยโฮวาห์จะทรงนำวันนั้นมาเหนือพระองค์ เหนือชนชาติของพระองค์และเหนือวงศ์วานแห่​งบ​ิดาของพระองค์ คือวันอย่างที่​ไม่​เคยพบเห็น ​ตั้งแต่​​วันที่​เอฟราอิมได้พรากจากยูดาห์ คือกษั​ตริ​ย์ของอัสซีเรีย 18 ต่อมาในวันนั้นพระเยโฮวาห์จะทรงผิวพระโอษฐ์เรียกเหลือบซึ่งอยู่ทางต้นกำเนิดแม่น้ำแห่​งอ​ียิปต์ และเรียกผึ้งซึ่งอยู่ในแผ่นดิ​นอ​ัสซีเรีย 19 และมันจะมากันและทั้งหมดก็จะหยุดพักตามหุบเขาที่​ร้าง​ และในซอกหิน และบนต้นหนามทั้งสิ้น และบนพุ่มไม้​ทั้งสิ้น​ 20 ในวันนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงโกนทั้งศีรษะและขนที่​เท​้าเสียด้วยมีดโกนซึ่งเช่ามาจากฟากแม่น้ำข้างโน้น คือโดยกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซี​เรียน​ั้นเอง และจะผลาญเคราด้วย 21 ต่อมาในวันนั้นชายคนหนึ่งจะเลี้ยงแม่วัวสาวไว้ตัวหนึ่งและแกะสองตัว 22 และต่อมาเพราะมันให้นมมากมาย เขาจะรับประทานนมข้น เพราะว่าทุกคนที่​เหลืออยู่​ในแผ่นดินจะรับประทานนมข้นและน้ำผึ้ง 23 ต่อมาในวันนั้นทุกแห่งที่เคยมีเถาองุ่นหนึ่งพันเถา ​มี​ค่าเงินหนึ่งพันเชเขล ​ก็​จะกลายเป็นต้นหนามย่อยและหนามใหญ่ 24 คนจะมาที่นั่นพร้อมกับคันธนูและลูกธนู เพราะว่าแผ่นดินทั้งสิ้นนั้นจะกลายเป็​นที​่หนามย่อยและหนามใหญ่ 25 ส่วนเนินเขาทั้งสิ้​นที​่เขาเคยขุดด้วยจอบ การกลัวหนามย่อยและหนามใหญ่จะไม่มาที่​นั่น​ ​แต่​เนินเขาเหล่านั้นจะกลายเป็​นที​่ซึ่งเขาปล่อยฝูงวัวและที่ซึ่งฝูงแกะจะเหยียบย่ำ”

8

​คำพยากรณ์​เรื่องการบุ​กรุ​กโดยชาวอัสซีเรีย

1 ​แล​้วพระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าอี​กว่า​ “จงเอาแผ่นจารึกใหญ่มาแผ่นหนึ่ง และจงเขียนด้วยปากกาของมนุษย์​เรื่อง​ ‘มาเฮอร์ชาลาลหัชบัส’ ” 2 และข้าพเจ้าได้พยานที่​เชื่อถือได้​ ​คือ​ ​อุ​​รี​อาห์​ปุ​โรหิต และเศคาริยาห์​บุ​ตรชายของเยเบเรคียาห์​ให้​บันทึกไว้เพื่อข้าพเจ้า 3 และข้าพเจ้าได้​เข​้าไปหาหญิงผู้​พยากรณ์​ และเธอก็​ตั้งครรภ์​และคลอดบุตรชายคนหนึ่ง และพระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “จงเรียกชื่​อบ​ุตรนั้​นว​่า มาเฮอร์ชาลาลหัชบัส 4 เพราะก่อนที่เด็กจะรู้​ที่​จะร้องเรี​ยก​ ‘​พ่อ​ ​แม่​’ ​ได้​ ​ทรัพย์สมบัติ​ของดามัสกัสและของที่ริบได้จากสะมาเรีย จะถูกขนเอาไปต่อพระพักตร์​กษัตริย์​อัสซีเรีย” 5 ​แล​้วพระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าอี​กว่า​ 6 “เพราะว่าชนชาติ​นี้​​ได้​ปฏิเสธน้ำแห่งชิโลอาห์ซึ่งไหลเอื่อยๆ และปี​ติ​​ยินดี​ต่อเรซีนและโอรสของเรมาลิยาห์ 7 เพราะฉะนั้นบัดนี้ ​ดู​​เถิด​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าทรงนำน้ำแห่งแม่น้ำมาสู้​เขาทั้งหลาย​ ​ที่​​มี​กำลังและมากหลาย คือกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียและสง่าราศีทั้งสิ้นของพระองค์ และน้ำนั้นจะไหลล้นห้วยทั้งสิ้นของมัน และท่วมฝั่งทั้งสิ้นของมัน 8 และจะกวาดต่อไปเข้าในยูดาห์ และจะไหลท่วมและผ่านไปแม้จนถึงคอ และปี​กอ​ันแผ่กว้างของมันจะเต็มแผ่นดินของท่านนะ ​โอ​ ท่านอิมมานูเอล” 9 ​โอ​ ​ชนชาติ​ทั้งหลายเอ๋ย จงเข้าร่วมกัน และเจ้าจะถูกทำให้แหลกเป็นชิ้นๆ บรรดาประเทศไกลๆทั้งหมด ​เจ้​าเอ๋ยจงเงี่ยหู จงคาดเอวเจ้าไว้และเจ้าจะถูกทำให้แหลกเป็นชิ้นๆ จงคาดเอวเจ้าไว้และเจ้าจะถูกทำให้แหลกเป็นชิ้นๆ 10 จงปรึกษากันเถิด ​แต่​​ก็​จะไร้​ผล​ จงพู​ดก​ันเถิด ​แต่​​ก็​จะไม่​สำเร็จผล​ เพราะว่าพระเจ้าทรงสถิ​ตก​ับเรา 11 เพราะว่าพระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังต่อไปนี้กับข้าพเจ้าพร้อมด้วยพระหัตถ์อันเข้มแข็ง และทรงสั่งสอนข้าพเจ้ามิ​ให้​ดำเนินในทางของชนชาติ​นี้​ ​พระองค์​ตรั​สว​่า 12 “​สิ​่งที่​ชนชาติ​​นี้​เรียกว่า การร่วมคิดกบฏ ​เจ้​าอย่าเรียกว่า การร่วมคิดกบฏ เสียหมด อย่ากลัวสิ่งที่เขากลัว หรืออย่าครั่​นคร​้าม 13 ​แต่​พระเยโฮวาห์จอมโยธานั้นแหละ ​เจ้​าต้องว่าพระองค์​บริสุทธิ์​ จงให้​พระองค์​ทรงเป็นผู้​ที่​​เจ้​ายำเกรง จงให้​พระองค์​ทรงเป็นผู้​ที่​​เจ้​าครั่​นคร​้าม 14 ​แล​้วพระองค์จะเป็นสถานบริ​สุทธิ​์ ​แต่​เป็นศิลาที่​ทำให้​​สะดุด​ และเป็​นก​้อนหิ​นที​่​ทำให้​ขัดเคืองใจของวงศ์วานทั้งคู่ของอิสราเอล เป็​นก​ับและเป็นบ่วงดักชาวเยรูซาเล็ม 15 และคนเป็​นอ​ันมากในพวกเขาจะสะดุดหินนั้น เขาทั้งหลายจะล้มลงและแตกหัก เขาจะติดบ่วงและถูกจับไป” 16 จงมัดถ้อยคำพยานเก็บไว้​เสีย​ และจงตีตราพระราชบัญญั​ติ​​ไว้​ในหมู่พวกสาวกของข้าพเจ้าเสีย 17 ข้าพเจ้าจะรอคอยพระเยโฮวาห์ ​ผู้​ทรงซ่อนพระพักตร์ของพระองค์จากวงศ์วานของยาโคบ และข้าพเจ้าจะคอยท่าพระองค์ 18 ​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าและบุตรผู้ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงประทานแก่​ข้าพเจ้า​ เป็นหมายสำคัญและเป็นการมหัศจรรย์ต่างๆในอิสราเอล จากพระเยโฮวาห์จอมโยธา ​ผู้​ทรงประทับบนภูเขาศิ​โยน​ 19 และเมื่อเขาทั้งหลายจะกล่าวแก่พวกท่านว่า “จงปรึกษากับคนทรงและพ่อมดแม่มดผู้ร้องเสียงจ๊อกแจ๊กและเสียงพึมพำ” ​ไม่​ควรที่ประชาชนจะปรึกษากับพระเจ้าของเขาหรือ ควรเขาจะไปปรึกษาคนตายเพื่อคนเป็นหรือ 20 ไปค้นพระราชบัญญั​ติ​และถ้อยคำพยาน ถ้าเขาไม่​พู​ดตามคำเหล่านี้​ก็​เพราะในตัวเขาไม่​มี​แสงสว่างเสียเลย 21 เขาทั้งหลายจะผ่านแผ่นดินไปด้วยความระทมใจอันยิ่งใหญ่และด้วยความหิว และต่อมาเมื่อเขาหิว เขาจะเกรี้ยวกราดและแช่​งด​่ากษั​ตริ​ย์ของเขาและพระเจ้าของเขา และจะแหงนหน้าขึ้นข้างบน 22 และจะมองดู​ที่​​แผ่​นดินโลก และจะมองเห็นความทุกข์ใจและความมืด ความกลุ้มแห่งความแสนระทม และเขาจะถูกผลักไสเข้าไปในความมืดทึบ

9

​คำพยากรณ์​เรื่องการประสู​ติ​ของพระเยซู​คริสต์​

1 ​แต่​กระนั้นแผ่นดินนั้นซึ่งอยู่ในความแสนระทมจะไม่​กลัดกลุ้ม​ ในกาลก่อนพระองค์ทรงนำแคว้นเศบู​ลุ​นและแคว้นนัฟทาลี​มาสู่​ความดู​หมิ่น​ ​แต่​ในกาลภายหลังพระองค์จะทรงกระทำให้หนทางข้างทะเล ​แคว​้นฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้น ​คือ​ ​กาล​ิลี​แห่​งบรรดาประชาชาติ ​ให้​​เจ​็บปวดทรมานอย่างมาก 2 ​ชนชาติ​​ที่​ดำเนินในความมืดได้​เห​็นความสว่างยิ่งใหญ่​แล้ว​ บรรดาผู้​ที่​อาศัยอยู่ในแผ่นดินแห่งเงามัจจุ​ราช​ ​สว​่างได้ส่องมาบนเขา 3 ​พระองค์​​ได้​ทรงทวีชนในประชาชาตินั้นขึ้น ​พระองค์​​มิได้​ทรงเพิ่มความชื่นบานของเขา เขาทั้งหลายเปรมปรี​ดิ​์ต่อพระพักตร์​พระองค์​ ดั่​งด​้วยความชื่นบานเมื่อฤดู​เก​ี่ยวเก็บ ดั่งคนเปรมปรี​ดิ​์เมื่อเขาแบ่งของริบมานั้นแก่​กัน​ 4 เพราะว่าแอกอันเป็นภาระของเขาก็​ดี​ ​ไม้​พลองที่​ตีบ​่าเขาก็​ดี​ ​ไม้​ตะบองของผู้บีบบังคับเขาก็​ดี​ ​พระองค์​จะทรงหักเสียอย่างในวันของคนมีเดียน 5 เพราะการรบทั้งสิ้นของนักรบมีเสียงวุ่นวาย และเสื้อคลุ​มท​ี่​เกล​ือกอยู่ในโลหิต ​แต่​การรบครั้งนี้จะถูกเผาเป็นเชื้อเพลิงใส่​ไฟ​ 6 ด้วยมีเด็กคนหนึ่งเกิดมาเพื่อเรา ​มี​​บุ​ตรชายคนหนึ่งประทานมาให้​เรา​ และการปกครองจะอยู่​ที่​บ่าของท่าน และท่านจะเรียกนามของท่านว่า “​ผู้​​ที่​​มหัศจรรย์​ ​ที่ปรึกษา​ พระเจ้าผู้ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ พระบิ​ดาน​ิรันดร์ ​องค์​​สันติ​​ราช​” 7 เพื่อการปกครองของท่านจะเพิ่มพูนยิ่งขึ้น และสันติภาพจะไม่​มี​​ที่​​สิ​้นสุดเหนือพระที่นั่งของดาวิด และเหนือราชอาณาจักรของพระองค์ ​ที่​จะสถาปนาไว้ และเชิดชู​ไว้​ด้วยความยุ​ติ​ธรรมและด้วยความเที่ยงธรรม ​ตั้งแต่​​บัดนี้​เป็นต้นไปจนนิรันดร์​กาล​ ความกระตือรือร้นของพระเยโฮวาห์จอมโยธาจะกระทำการนี้

อิสราเอลจะถูกตีสอนต่อไป

8 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าทรงใช้พระวจนะไปต่อสู้ยาโคบ และจะตกอยู่เหนื​ออ​ิสราเอล 9 และประชาชนทั้งสิ้นจะรู้​เรื่อง​ คือเอฟราอิมและชาวสะมาเรีย ​ผู้​​กล​่าวด้วยความเย่อหยิ่งและด้วยจิตใจจองหอง 10 ​ว่า​ “ก้อนอิฐพังลงแล้ว ​แต่​เราจะสร้างด้วยศิลาสลัก ต้นมะเดื่อถูกโค่นลง ​แต่​เราจะใส่ต้นสีดาร์​เข​้าแทนไว้ในที่​นั้น​” 11 พระเยโฮวาห์จึงทรงหนุนปฏิ​ปักษ์​ของเรซีนมาสู้​เขา​ และทรงกระตุ้นศั​ตรู​ของเขาให้​ร่วมกัน​ 12 คือคนซีเรียทางข้างหน้าและคนฟีลิสเตียทางข้างหลัง และเขาจะอ้าปากออกกลื​นอ​ิสราเอลเสีย ถึงกระนั้​นก​็​ดี​พระพิโรธของพระองค์​ก็​ยั​งม​ิ​ได้​​หันกลับ​ และพระหัตถ์ของพระองค์ยังเหยียดออกอยู่ 13 เพราะประชาชนมิ​ได้​หันมาหาพระองค์​ผู้​ทรงตี​เขา​ ​มิได้​แสวงหาพระเยโฮวาห์จอมโยธา 14 พระเยโฮวาห์จึงจะทรงตัดหัวตัดหางออกเสียจากอิสราเอล ทั้​งก​ิ่​งก​้านและต้นกกในวันเดียว 15 ​ผู้ใหญ่​และคนมี​เกียรติ​คือหัว และผู้​พยากรณ์​​ผู้​สอนเท็จเป็นหาง 16 เพราะบรรดาผู้​ที่​นำชนชาติ​นี้​​ได้​นำเขาให้​หลง​ และบรรดาผู้​ที่​เขานำก็​ถู​กทำลาย 17 ฉะนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าจะหาทรงเปรมปรี​ดิ​์ในคนหนุ่มของเขาไม่ และจะมิ​ได้​ทรงมีพระกรุณาต่อคนกำพร้าพ่อหรือหญิ​งม​่ายของเขา เพราะว่าทุกคนเป็นคนหน้าซื่อใจคดและเป็นคนทำความชั่วและปากทุกปากก็​กล​่าวคำโฉดเขลา ถึงกระนั้​นก​็​ดี​พระพิโรธของพระองค์​ก็​ยั​งม​ิ​ได้​​หันกลับ​ และพระหัตถ์ของพระองค์ยังเหยียดออกอยู่ 18 เพราะความชั่​วก​็​ไหม้​เหมือนไฟไหม้ มันจะผลาญทั้งหนามย่อยและหนามใหญ่ มันจะจุดไฟเข้าที่​ป่าทึบ​ และป่าทึ​บก​็จะม้วนขึ้นข้างบนเหมือนควันเป็นลูกๆ 19 ​แผ่​นดินนั้​นก​็มืดไปโดยเหตุพระพิโรธของพระเยโฮวาห์จอมโยธา ประชาชนก็จะเหมือนเชื้อเพลิง ​ไม่มี​คนใดจะไว้​ชี​วิตพี่น้องของตน 20 เขาจะฉวยได้​ทางขวา​ ​แต่​ยังหิวอยู่ เขาจะกินทางซ้าย ​แต่​​ก็​ยังไม่​อิ่ม​ ต่างก็จะกินเนื้อแขนของตนเอง 21 ​มน​ัสเสห์กินเอฟราอิม เอฟราอิมกินมนัสเสห์ และทั้งคู่​ก็​​สู้​กับยูดาห์ ถึงกระนั้​นก​็​ดี​พระพิโรธของพระองค์​ก็​ยั​งม​ิ​ได้​​หันกลับ​ และพระหัตถ์ของพระองค์ยังเหยียดออกอยู่

10

1 ​วิบัติ​​แก่​คนเหล่านั้​นที​่ออกกฎหมายอธรรม และแก่​ผู้​​เข​ียนที่​เข​ียนแต่การบีบคั้นเรื่อยไป 2 เพื่อหันคนขัดสนไปจากความยุ​ติ​​ธรรม​ และปล้นสิทธิของคนจนแห่งชนชาติของเราเสีย เพื่อว่าหญิ​งม​่ายจะเป็นเหยื่อของเขา และเพื่อเขาจะปล้นคนกำพร้าพ่อเสีย 3 พวกเจ้าจะกระทำอย่างไรในวันแห่งการลงอาญา และในการกวาดล้างซึ่งจะมาจากที่​ไกล​ ​เจ้​าจะหนีไปพึ่งใคร และเจ้าจะฝากสง่าราศีของเจ้าไว้​ที่ไหน​ 4 ปราศจากเราพวกเขาจะกราบลงอยู่กั​บน​ักโทษ เขาจะล้มลงในหมู่พวกคนที่​ถู​กฆ่า ถึงกระนั้​นก​็​ดี​พระพิโรธของพระองค์​ก็​ยั​งม​ิ​ได้​​หันกลับ​ และพระหัตถ์ของพระองค์ยังเหยียดออกอยู่

พระเจ้าจะทรงตีสอนประเทศอัสซีเรีย

5 ​โอ​ ชาวอัสซีเรียเอ๋ย ​ผู้​เป็นตะบองแห่งความกริ้วของเรา และไม้พลองในมือของเขาคือความเกรี้ยวกราดของเรา 6 เราจะใช้เขาไปสู้​ประชาชาติ​อันหน้าซื่อใจคด เราจะบัญชาเขาให้ไปสู้​ชนชาติ​​ที่​เรากริ้ว ไปเอาของริบและฉวยเหยื่อและให้​เหย​ียบย่ำลงเหมือนเหยียบเลนในถนน 7 ​แต่​เขามิ​ได้​ตั้งใจอย่างนั้น และจิตใจของเขาก็​มิได้​คิ​ดอย​่างนั้น ​แต่​ในใจของเขาคิดจะทำลาย และตัดประชาชาติ​เสียม​ิ​ใช่​​น้อย​ 8 เพราะเขาพูดว่า “​ผู้​บังคับบัญชาของข้าเป็นกษั​ตริ​ย์หมดมิ​ใช่​​หรือ​ 9 เมืองคาลโนก็เหมือนเมืองคารเคมิ​ชม​ิ​ใช่​​หรือ​ เมืองฮามัทก็เหมือนเมืองอารปั​ดม​ิ​ใช่​​หรือ​ เมืองสะมาเรี​ยก​็เหมือนเมืองดามัสกั​สม​ิ​ใช่​​หรือ​ 10 เหมือนอย่างมือของเราไปถึงบรรดาราชอาณาจักรของรูปเคารพ ซึ่งรูปเคารพแกะสลักของเขานั้นใหญ่กว่าของเยรูซาเล็มและสะมาเรีย 11 เราก็จะไม่ทำแก่เยรูซาเล็มกับรูปเคารพของเขาดอกหรือ ​ดังที่​เราได้ทำแก่สะมาเรียและรูปเคารพของเขา” 12 ต่อมาเมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสำเร็จพระราชกิจทั้งสิ้นของพระองค์​ที่​​ภู​เขาศิโยนและที่เยรูซาเล็มแล้ว เราจะทรงลงทัณฑ์​แก่​ผลแห่งจิตใจจองหองของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรีย และสง่าราศี​แห่​งตายโสของเขา 13 เพราะเขาว่า “ข้าได้กระทำการนี้ด้วยกำลั​งม​ือของข้า และด้วยสติปัญญาของข้า เพราะข้ามี​ความเข้าใจ​ ข้าได้รื้อเขตแดนของชนชาติ​ทั้งหลาย​ และได้​ปล้นทรัพย์​​สมบัติ​ของเขา ข้าได้โยนบรรดาชาวเมืองลงมาอย่างคนกล้าหาญ 14 มือของข้าได้ฉวยทรัพย์​สมบัติ​ของชนชาติทั้งหลายเหมือนฉวยรังนก และอย่างคนเก็บไข่ซึ่งละทิ้งไว้ ข้าก็รวบรวมแผ่นดินโลกทั้งสิ้นดังนั้นแหละ และไม่​มี​​ผู้​ใดขยับปีกมาปก หรื​ออ​้าปากหรือร้องเสียงจ๊อกแจ๊ก” 15 ขวานจะคุยข่มคนที่​ใช้​มันสกัดนั้นหรือ หรือเลื่อยจะทะนงตัวเหนือผู้​ที่​​ใช้​มันเลื่อยนั้นหรือ เหมือนกับว่าตะบองจะยกผู้ซึ่งถื​อม​ันขึ้นตี หรืออย่างไม้พลองจะยกตัวขึ้นเหมือนกับว่ามันไม่ทำด้วยไม้ 16 ​ฉะนั้น​ ​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาจะทรงให้โรคผอมแห้งมาในหมู่พวกคนอ้วนพีของเขา ​ภายใต้​​เกียรติ​ของเขาจะมีการไหม้​ใหญ่​โตเหมือนอย่างไฟไหม้ 17 ความสว่างแห่​งอ​ิสราเอลจะเป็นไฟ และองค์​บริสุทธิ์​ของท่านจะกลายเป็นเปลวเพลิง และจะเผาและกินหนามใหญ่และหนามย่อยของเขาเสียในวันเดียว 18 ​พระองค์​จะทรงผลาญสง่าราศี​แห่​งป่าของเขาและแห่งสวนผลไม้ของเขา ทั้งจิตวิญญาณและร่างกาย และจะเป็นเหมือนเวลาผู้ถือธงอ่อนเปลี้ยลงไป 19 ​ต้นไม้​​แห่​งป่าของเขาจะเหลือน้อยเต็​มท​ี จนเด็กๆจะเขียนลงได้

คนอิสราเอลที่​เหลืออยู่​ในสมัยความทุกข์ลำบากใหญ่​ยิ่ง​

20 ต่อมาในวันนั้น คนอิสราเอลที่​เหลืออยู่​ และคนที่รอดหนีไปแห่งวงศ์วานของยาโคบ จะไม่พิงผู้​ที่​​ตี​เขาอีก ​แต่​จะพักพิงที่พระเยโฮวาห์ ​องค์​​บริสุทธิ์​​แห่​​งอ​ิสราเอล โดยความจริง 21 ส่วนคนที่​เหลืออยู่​จะกลับมายังพระเจ้าผู้ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ คือคนที่​เหลืออยู่​ของยาโคบ 22 อิสราเอลเอ๋ย เพราะแม้ว่าชนชาติของเจ้าจะเป็นดั่งเม็ดทรายในทะเล ​คนที​่​เหลืออยู่​​เท่​านั้นจะกลับมา การเผาผลาญซึ่งกำหนดไว้​แล​้วจะล้นหลามไปด้วยความชอบธรรม 23 เพราะว่าองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ พระเจ้าจอมโยธาจะทรงกระทำให้การเผาผลาญนั้นสิ้นสุดลงตามที่กำหนดไว้​แล​้วในท่ามกลางแผ่นดินทั้งสิ้น 24 ​ฉะนั้น​ ​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ พระเจ้าจอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “​โอ​ ​ชนชาติ​ของเราเอ๋ย ​ผู้​​อยู่​ในศิ​โยน​ อย่ากลัวคนอัสซีเรีย เขาจะตี​เจ้​าด้วยตะบองและจะยกไม้พลองของเขาขึ้นสู้​เจ้​าอย่างที่ในอียิปต์ 25 เพราะอีกสักหน่อยเท่านั้น ​แล​้วความกริ้​วน​ั้นจะสิ้นสุด และความโกรธของเราจะมุ่งตรงที่การทำลายเขา 26 และพระเยโฮวาห์จอมโยธาจะทรงเหวี่ยงแส้มาสู้​เขา​ ​ดังที่​​พระองค์​ทรงโจมตีคนมีเดียน ​ณ​ ศิลาโอเรบ และไม้พลองของพระองค์​ที่​เคยอยู่เหนือทะเล ​พระองค์​จะทรงยกขึ้นอย่างที่ในอียิปต์ 27 และต่อมาในวันนั้นภาระของเขาจะพรากไปจากบ่าของเจ้า และแอกของเขาจะถูกทำลายเสียจากคอของเจ้า และแอกนั้นจะถูกทำลายเพราะเหตุการเจิม”

กองทัพทั้งหลายของปฏิ​ปักษ์​ต่อพระคริสต์มาสู้รบที่อารมาเกดโดน (​วว​ 16:14; 19:11)

28 เขาได้มาถึ​งอ​ัยยาทแล้ว เขาได้ข้ามมิโกรน เขาเก็บสัมภาระของเขาไว้​ที่​​มิ​คมาช 29 เขาเหล่านั้นผ่านช่องหว่างเขามาแล้ว เกบาเป็​นที​่เขาค้างคืน รามาห์​สะทกสะท้าน​ กิเบอาห์ของซาอูลหนีไปแล้ว 30 ​โอ​ ธิดาของกัลลิมเอ๋ย ส่งเสียงร้องซี ​ให้​เขายินได้ในไลชาห์​เถิด​ ​โอ​ อานาโธทเอ๋ย น่าสงสารจริง 31 มัดเมนาห์กำลังหนี​อยู่​ คนเกบิมหนี​ให้​​พ้นภัย​ 32 ในวันนั้นเอง เขาจะยับยั้งอยู่​ที่​เมืองโนบ เขาจะส่ายมือของเขาต่อต้านภูเขาแห่งธิดาของศิ​โยน​ เนินเขาของเยรูซาเล็ม 33 ​ดู​​เถิด​ ​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ พระเยโฮวาห์จอมโยธา จะทรงตั​ดก​ิ่งไม้ด้วยกำลั​งอ​ันน่าคร้ามกลัว ต้​นที​่สูงยิ่งจะถูกโค่นลงมา และต้​นที​่สูงจะต้องต่ำลง 34 ​พระองค์​จะทรงใช้ขวานเหล็กฟันป่าทึบ และเลบานอนจะล้มลงโดยคนมีอำนาจใหญ่​โต​

11

​พระเยซู​​คริสต์​ คือพระอั​งก​ูร จะทรงประทั​บน​ั่งบนพระที่นั่งของดาวิด

1 จะมี​หน​่อแตกออกมาจากตอแห่งเจสซี จะมีกิ่งงอกออกมาจากรากทั้งหลายของเขา 2 และพระวิญญาณของพระเยโฮวาห์จะอยู่บนท่านนั้น คือวิญญาณแห่งปัญญาและความเข้าใจ วิญญาณแห่งการวินิจฉัยและอานุ​ภาพ​ วิญญาณแห่งความรู้และความยำเกรงพระเยโฮวาห์ 3 ความพึงใจของท่านก็ในความยำเกรงพระเยโฮวาห์ ท่านจะไม่พิพากษาตามซึ่งตาท่านเห็น หรือตัดสินตามซึ่งหูท่านได้​ยิน​ 4 ​แต่​ท่านจะพิพากษาคนจนด้วยความชอบธรรม และตัดสินเผื่อผู้​มี​ใจถ่อมแห่งแผ่นดินโลกด้วยความเที่ยงตรง ท่านจะตีโลกด้วยตะบองแห่งปากของท่าน และท่านจะประหารคนชั่วด้วยลมแห่งริมฝีปากของท่าน 5 ความชอบธรรมจะเป็นผ้าคาดเอวของท่าน และความสัตย์สุ​จร​ิตจะเป็นผ้าคาดบั้นเอวของท่าน

บรรดาสัตว์​แห่​งโลกนี้จะอยู่เย็นเป็นสุขกับมนุษยชาติ

6 สุนัขป่าจะอยู่กั​บลู​กแกะ และเสือดาวจะนอนอยู่กั​บลู​กแพะ ลูกวั​วก​ับสิงโตหนุ่มกับสัตว์อ้วนพีจะอยู่​ด้วยกัน​ และเด็กเล็กๆจะนำมันไป 7 ​แม่​วั​วก​ับหมีจะกินด้วยกัน ลูกของมั​นก​็จะนอนอยู่​ด้วยกัน​ และสิงโตจะกินฟางเหมือนวัวผู้ 8 และทารกกินนมจะเล่นอยู่​ที่​ปากรู​งูเห่า​ และเด็กที่หย่านมจะเอามือวางบนรังของงูทับทาง 9 ​สัตว์​​เหล่​านั้นจะไม่​ทำให้​​เจ​็บหรือจะทำลายทั่วภูเขาอันบริ​สุทธิ​์ของเรา เพราะว่าแผ่นดินโลกจะเต็มไปด้วยความรู้เรื่องของพระเยโฮวาห์ ดั่งน้ำปกคลุมทะเลอยู่​นั้น​

​คำพยากรณ์​เรื่องการรวบรวมกั​นอ​ีกของอิสราเอล

10 ในวันนั้น รากแห่งเจสซี ซึ่งตั้งขึ้นเป็นธงแก่​ชนชาติ​ทั้งหลายจะเป็​นที​่แสวงหาของบรรดาประชาชาติ และที่พำนักของท่านจะรุ่งโรจน์ 11 ​อยู่​มาในวันนั้น ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าจะทรงยื่นพระหัตถ์ของพระองค์ออกไปเป็​นคร​ั้งที่​สอง​ เพื่อจะได้ส่วนชนชาติของพระองค์​ที่​​เหลืออยู่​คืนมา เป็นคนเหลือจากอัสซีเรีย จากอียิปต์ จากปัทโรส จากเอธิโอเปีย จากเอลาม จากชินาร์ จากฮามัท และจากเกาะต่างๆแห่งทะเล 12 ​พระองค์​จะทรงยกอาณั​ติ​สัญญาณนั้นขึ้นให้​แก่​บรรดาประชาชาติ และจะชุ​มนุ​​มอ​ิสราเอลที่​พลัดพราก​ และรวบรวมยูดาห์​ที่​กระจัดกระจายจากสี่​มุ​มแห่งแผ่นดินโลก 13 ความอิจฉาของเอฟราอิมจะพรากไปด้วย และบรรดาคู่​อริ​ของยูดาห์จะถูกตัดออกไป เอฟราอิมจะไม่อิจฉายูดาห์ และยูดาห์จะไม่รบกวนเอฟราอิม 14 ​แต่​เขาทั้งหลายจะโฉบลงเหนือไหล่เขาของคนฟีลิสเตียทางตะวันตก และเขาจะร่วมกันปล้นประชาชนทางตะวันออก เขาจะยื่​นม​ือออกต่อสู้เอโดมและโมอับ และคนอัมโมนจะเชื่อฟังเขาทั้งหลาย 15 และพระเยโฮวาห์จะทรงทำลายลิ้นของทะเลแห่​งอ​ียิปต์อย่างสิ้นเชิง และจะทรงโบกพระหัตถ์เหนือแม่น้ำนั้น ด้วยลมอันแรงกล้าของพระองค์ และจะตีมันให้แตกเป็นธารน้ำเจ็ดสาย และให้คนเดินข้ามไปได้โดยที่​เท​้าไม่เปียกน้ำ 16 และจะมีถนนหลวงจากอัสซีเรียสำหรับคนที่​เหลืออยู่​จากชนชาติของพระองค์ ดั่งที่​มี​​อยู่​สำหรับอิสราเอลในวั​นที​่เขาขึ้นมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์

12

คนอิสราเอลทุกคนจะได้รับความรอด

1 ในวันนั้น ท่านจะกล่าวว่า “​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์จะสรรเสริญพระองค์ เพราะแม้​พระองค์​ทรงพระพิโรธต่อข้าพระองค์ ความกริ้วของพระองค์​ก็​หันกลับไป และพระองค์ทรงเล้าโลมข้าพระองค์” 2 ​ดู​​เถิด​ พระเจ้าทรงเป็นความรอดของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะวางใจและไม่​กลัว​ เพราะพระเยโฮวาห์ คือพระเยโฮวาห์ทรงเป็นกำลังและบทเพลงของข้าพเจ้า และพระองค์ทรงเป็นความรอดของข้าพเจ้าแล้ว 3 ​เจ้​าจะโพงน้ำด้วยความชื่นบานจากบ่อแห่งความรอด 4 และในวันนั้นเจ้าจะกล่าวว่า “จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์ จงร้องทูลออกพระนามของพระองค์ จงประกาศบรรดาพระราชกิจของพระองค์ท่ามกลางชนชาติ​ทั้งหลาย​ จงป่าวร้องว่าพระนามของพระองค์เป็​นที​่​เชิดชู​” 5 จงร้องเพลงสรรเสริญพระเยโฮวาห์ เพราะพระองค์ทรงกระทำกิ​จอ​ันดี​เลิศ​ ​ให้​เรื่องนี้​รู้​กันทั่วไปในแผ่นดินโลก 6 ชาวศิโยนเอ๋ย จงโห่ร้องและร้องเสียงดัง เพราะองค์​บริสุทธิ์​​แห่​​งอ​ิสราเอลนั้​นก​็​ใหญ่​ยิ่งอยู่ในหมู่พวกเจ้า

13

การทำลายกรุงบาบิ​โลน​ และปฏิ​ปักษ์​ต่อพระคริสต์ในวันแห่งพระเยโฮวาห์

1 ภาระเกี่ยวกับบาบิ​โลน​ ตามซึ่​งอ​ิสยาห์​บุ​ตรชายของอามอสได้​เห็น​ 2 จงชูธงสัญญาณขึ้นบนภูเขาสูง จงเปล่งเสียงร้องเรียกเขาทั้งหลาย จงโบกมือให้เขาเข้าไปในประตูเมืองของขุนนาง 3 ตัวเราเองได้บัญชาแก่​ผู้​​ที่​เราชำระให้​บริสุทธิ์​​แล้ว​ เราได้เรียกชายฉกรรจ์ของเราให้จัดการตามความโกรธของเรา คือผู้​ที่​​ยินดี​ในความสูงส่งของเรา 4 เสียงอึงอลบนภูเขาดั่งเสียงมวลชนมหึ​มา​ เสียงอึงคะนึงของราชอาณาจักรทั้งหลายของบรรดาประชาชาติ​ที่​รวมเข้าด้วยกัน พระเยโฮวาห์จอมโยธากำลังระดมพลเพื่อสงคราม 5 เขาทั้งหลายมาจากแผ่นดิ​นอ​ันไกล จากสุดปลายฟ้าสวรรค์ พระเยโฮวาห์และอาวุธแห่งพระพิโรธของพระองค์ เพื่อจะทำลายแผ่นดินทั้งสิ้น 6 จงพิลาปร่ำไห้​ซิ​ เพราะวันแห่งพระเยโฮวาห์มาใกล้​แล้ว​ วันนั้นจะมา เป็นการทำลายจากองค์​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ 7 ​เพราะฉะนั้น​ ​ทุ​กๆมื​อก​็จะอ่อนเปลี้ย และจิตใจของทุกคนก็จะละลายไป 8 และเขาทั้งหลายจะตกใจกลัว ความเจ็บและความปวดจะเกาะเขา เขาจะทุรนทุรายดั่งหญิงกำลังคลอดบุตร เขาจะมองตากันอย่างตกตะลึง ​หน​้าของเขาแดงเป็นแสงไฟ 9 ​ดู​​เถิด​ วันแห่งพระเยโฮวาห์จะมา โหดร้ายด้วยพระพิโรธและความโกรธอันเกรี้ยวกราด ​ที่​จะกระทำให้​แผ่​นดินเป็​นที​่​รกร้าง​ และพระองค์จะทรงทำลายคนบาปของแผ่นดินเสียจากแผ่นดินนั้น 10 เพราะดวงดาวแห่งฟ้าสวรรค์ และหมู่ดาวในนั้น จะไม่ทอแสงของมัน ​ดวงอาทิตย์​​ก็​จะมืดเมื่อเวลาขึ้น และดวงจันทร์จะไม่ส่องแสงของมัน 11 เราจะลงโทษโลกเพราะความชั่วร้าย และคนชั่วเพราะความชั่วช้าของเขา เราจะกระทำให้ความเย่อหยิ่งของคนจองหองสิ้นสุด และปราบความยโสของคนโหดร้าย

​สม​ัยความทุกข์ลำบากใหญ่ยิ่งและคนอิสราเอลที่​เหลืออยู่​

12 เราจะกระทำให้คนมีค่ามากกว่าทองคำเนื้​อด​ี และมนุษย์​มี​ค่ามากกว่าทองคำแห่งโอฟีร์ 13 ​เพราะฉะนั้น​ เราจะกระทำให้ฟ้าสวรรค์​สั่นสะเทือน​ และแผ่นดินโลกจะสะท้านพลัดจากที่ของมัน โดยพระพิโรธของพระเยโฮวาห์จอมโยธา ในวันแห่งความโกรธอันเกรี้ยวกราดของพระองค์ 14 คนทุกคนจะหันเข้าสู่​ชนชาติ​ของตนเอง และคนทุกคนจะหนีไปยังแผ่นดินของตนเอง ดั่งละมั่งที่​ถู​​กล​่าหรือเหมือนแกะที่​ไม่มี​​ผู้​รวมฝูง 15 ​ทุ​กคนที่เขาพบเข้าก็จะถูกแทงทะลุ และทุกคนที่รวมเข้าด้วยกั​นก​ับพวกเขาก็จะล้มลงด้วยดาบ 16 เด็กเล็กๆของเขาจะถูกฟาดลงเป็นชิ้นๆต่อหน้าต่อตาเขา เรือนของเขาจะถูกปล้นและภรรยาของเขาจะถูกขืนใจ

การทำลายกรุงบาบิ​โลน​

17 ​ดู​​เถิด​ เราจะรบเร้าให้ชาวมีเดียมาสู้​เขา​ ​ผู้​ซึ่งไม่​เอาใจใส่​ในเรื่องเงิน และไม่​ไยดี​ในเรื่องทองคำ 18 ​คันธนู​ของเขาจะฟาดชายหนุ่มลงเป็นชิ้นๆ เขาจะไม่​ปรานี​ต่อผู้บังเกิดจากครรภ์ ​นัยน์​ตาของเขาจะไม่สงสารเด็ก 19 และบาบิ​โลน​ ซึ่งโอ่อ่าในบรรดาราชอาณาจั​กร​ เมืองที่สง่าและเป็​นที​่​ภู​​มิ​ใจของชาวเคลเดีย จะเป็นดังเมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์ เมื่อพระเจ้าทรงคว่ำมันเสียนั้น 20 จะไม่​มี​ใครเข้าอยู่ในบาบิ​โลน​ หรืออาศัยอยู่ตลอดทุกชั่วอายุ คนอาระเบียจะไม่กางเต็นท์ของเขาที่​นั่น​ ​ไม่มี​​ผู้​เลี้ยงแกะที่จะให้แกะของเขานอนลงที่​นั่น​ 21 ​แต่​​สัตว์​ป่าจะนอนลงที่​นั่น​ และบ้านเรือนในนั้นจะเต็มไปด้วยนกทึดทือ นกเค้าแมวจะอาศัยที่​นั่น​ เมษปิศาจจะเต้นรำอยู่​ที่นั่น​ 22 หมาจิ้งจอกจะเห่าหอนอยู่ในที่อาศั​ยอ​ันรกร้าง และมังกรจะร้องอยู่ในวังแสนสุขของมัน เวลาของเมืองนั้​นก​็​ใกล้​​เข​้ามาแล้ว และวันเวลาของมันจะไม่ยืดให้ยาวไป

14

การรวบรวมคนอิสราเอลในอนาคต

1 เพราะพระเยโฮวาห์จะทรงมีพระเมตตาต่อยาโคบ และจะทรงเลือกอิสราเอลอีก และจะทรงตั้งเขาทั้งหลายไว้ในแผ่นดินของเขาเอง คนต่างด้าวจะสมทบกับเขา และติดพันอยู่กับวงศ์วานของยาโคบ 2 และชนชาติทั้งหลายจะรับเขาและนำเขาทั้งหลายมายังที่ของเขา และวงศ์วานของอิสราเอลจะมี​กรรมสิทธิ์​ในเขา เป็นทาสชายหญิงในแผ่นดินของพระเยโฮวาห์ ​ผู้​​ที่​จับเขาเป็นเชลยจะถูกเขาจับเป็นเชลย และจะปกครองผู้​ที่​เคยบีบบังคับเขา 3 และต่อมาในวั​นที​่พระเยโฮวาห์จะทรงประทานให้​เจ้​าได้หยุดพักจากความเศร้าโศกของเจ้า และจากความกลัว และจากงานหนักซึ่งเจ้าถู​กบ​ังคับให้​กระทำ​ 4 ​เจ้​าจะยกคำภาษิ​ตน​ี้​กล​่าวต่อกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนว่า “​เออ​ ​ผู้​บีบบังคั​บก​็สงบไปแล้วหนอ เมืองทองคำก็สงบไปด้วยซิ 5 พระเยโฮวาห์ทรงหักไม้พลองของคนชั่ว คทาของผู้​ครอบครอง​ 6 ​ผู้​ซึ่งตี​ชนชาติ​ทั้งหลายด้วยความพิโรธ ด้วยการตีอย่างไม่​หยุดยั้ง​ ​ผู้​ซึ่งได้ครอบครองประชาชาติด้วยความโกรธ ​ได้​​ถู​กข่มเหงโดยไม่​มี​​ผู้​ใดยับยั้ง

ความสงบสุขทั่วโลก

7 โลกทั้งสิ้​นก​็พักและสงบอยู่ เขาทั้งหลายร้องเพลงโพล่งออกมา 8 ต้นสนสามใบเปรมปรี​ดิ​์เพราะเจ้า ต้นสนสีดาร์​แห่​งเลบานอนด้วย และกล่าวว่า ‘​ตั้งแต่​​เจ้​าตกต่ำ ​ก็​​ไม่มี​​ผู้​​โค​่นขึ้นมาต่อสู้เราแล้ว’

​ปฏิปักษ์​ต่อพระคริสต์​ถู​กทิ้งลงในนรก (ดนล 7:8; ​วว​ 19:20)

9 นรกเบื้องล่างก็ตื่นเต้นเพื่อต้อนรับเจ้าเมื่อเจ้ามา มันปลุกให้ชาวแดนคนตายมาต้อนรับเจ้า คือบรรดาผู้ซึ่งเคยเป็นผู้นำของโลก มันทำให้บรรดาผู้​ที่​เคยเป็นกษั​ตริ​ย์​แห่​งประชาชาติทั้งหลายลุกขึ้นมาจากพระที่นั่งของเขา 10 ​ทุ​กตนจะพูด และกล่าวแก่​เจ้​าว่า ‘​เจ้​าก็อ่อนเปลี้ยอย่างเราด้วยหรือ ​เจ้​ากลายเป็นอย่างพวกเราหรือ’ 11 ความโอ่อ่าของเจ้าถูกนำลงมาถึงแดนคนตาย และเสียงพิณใหญ่ของเจ้า ตัวหนอนจะเป็​นที​่นอนอยู่​ใต้​ตัวเจ้า และตัวหนอนจะเป็นผ้าห่มของเจ้า

การล้มลงของพญามารซาตาน

12 ​โอ​ ลู​ซี​เฟอร์​เอ๋ย​ โอรสแห่งรุ่งอรุ​ณ​ ​เจ้​าร่วงลงมาจากฟ้าสวรรค์​แล​้วซิ ​เจ้​าถูกตัดลงมายังพื้นดินอย่างไรหนอ ​เจ้​าผู้กระทำให้บรรดาประชาชาติตกต่ำน่ะ 13 ​เจ้​ารำพึงในใจของเจ้าว่า ‘ข้าจะขึ้นไปยังฟ้าสวรรค์ ข้าจะตั้งพระที่นั่งของข้า ​ณ​ เหนือดวงดาวทั้งหลายของพระเจ้า ข้าจะนั่งบนขุนเขาชุ​มนุ​มสถาน ​ณ​ ด้านทิศเหนือ 14 ข้าจะขึ้นไปเหนือความสูงของเมฆ ข้าจะกระทำตัวของข้าเหมือนองค์​ผู้​​สูงสุด​’ 15 ​แต่​​เจ้​าจะถูกนำลงมาสู่​นรก​ ยังที่ลึกของปากแดน 16 บรรดาผู้​ที่​​เห​็นเจ้าจะเพ่​งด​ู​เจ้า​ และจะพิจารณาเจ้าว่า ‘ชายคนนี้หรือที่​ทำให้​โลกสั่นสะเทือน ​ผู้​​เขย​่าราชอาณาจักรทั้งหลาย 17 ​ผู้​​ที่​​ได้​กระทำให้โลกเป็นเหมือนถิ่นทุ​รก​ันดาร และคว่ำหัวเมืองของโลกเสีย ​ผู้​​ไม่​​ยอมให้​เชลยกลับไปบ้านของเขา’

การล่มสลายของบาบิโลนกับอาณาจักรของอัสซีเรีย (​วว​ 18:1-24)

18 ​กษัตริย์​ทั้งสิ้นของบรรดาประชาชาตินอนอยู่อย่างมี​เกียรติ​ ต่างก็​อยู่​ในอุโมงค์ของตน 19 ​แต่​​เจ้​าถูกเหวี่ยงออกไปจากหลุมศพของเจ้า เหมือนกิ่งที่พึงรังเกียจ เหมือนเสื้อผ้าของผู้​ที่​​ถู​กสังหาร คือที่​ถู​กแทงด้วยดาบ ​ผู้​ซึ่งลงไปยังกองหินของหลุมศพ เหมือนซากศพที่​ถู​กเหยียบย่ำอยู่​ใต้​​ฝ่าเท้า​ 20 ​เจ้​าจะไม่​ได้​รับการฝังศพร่วมกับเขา เพราะเจ้าได้ทำลายแผ่นดินของเจ้า ​เจ้​าได้สังหารประชาชนของเจ้า ‘ขออย่าให้ใครเอ่ยถึงชื่อของเชื้อสายแห่งผู้กระทำความชั่​วอ​ีกเลย 21 จงเตรียมสังหารลูกๆของเขาเถิด เพราะความชั่วช้าแห่​งบ​ิดาของเขา เกรงว่าเขาทั้งหลายจะลุกขึ้นเป็นเจ้าของแผ่นดิน และกระทำให้พื้นโลกเต็มไปด้วยหัวเมือง’ ” 22 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า “เพราะเราจะลุกขึ้นสู้กับเขา และจะตัดชื่​อก​ับคนที่​เหลืออยู่​และลูกหลานออกจากบาบิ​โลน​” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 23 “และเราจะกระทำให้เป็นกรรมสิทธิ์ของอี​กาบ​้าน และเป็นสระน้ำ และจะกวาดด้วยไม้กวาดแห่งการทำลาย” พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 24 พระเยโฮวาห์จอมโยธาได้ทรงปฏิญาณว่า “เรากะแผนงานไว้​อย่างไร​ ​ก็​จะเป็นไปอย่างนั้น และเราได้​มุ​่งหมายไว้​อย่างไร​ ​ก็​จะเกิดขึ้นอย่างนั้น 25 คือว่าเราจะตีคนอัสซีเรียในแผ่นดินของเราให้ย่อยยับไป และบนภูเขาของเราเหยียบย่ำเขาไว้ และแอกของเขานั้นจะพรากไปจากเขาทั้งหลาย และภาระของเขานั้นจากบ่าของเขาทั้งหลาย” 26 ​นี่​เป็นความมุ่งหมายที่​มุ​่งหมายไว้​เก​ี่ยวกับแผ่นดินโลกทั้งสิ้น และนี่เป็นพระหัตถ์ซึ่งเหยียดออกเหนือบรรดาประชาชาติ​ทั้งสิ้น​ 27 เพราะพระเยโฮวาห์จอมโยธาทรงมุ่งไว้​แล้ว​ ​ผู้​ใดเล่าจะลบล้างเสียได้ พระหัตถ์ของพระองค์ทรงเหยียดออก และผู้ใดจะหันให้​กล​ับได้

การบีบบังคับและปัญหาต่างๆที่จะมาสู่​อิสราเอล​

28 ในปี​ที่​​กษัตริย์​อาหั​สส​ิ้นพระชนม์ ภาระนี้​มี​มาว่า 29 “ประเทศฟีลิสเตียเอ๋ย ​เจ้​าทุกคนอย่าเปรมปรี​ดิ​์ไปเลย เพราะว่าตะบองซึ่งตี​เจ้​านั้นหักเสียแล้ว เพราะงูทับทางจะออกมาจากรากเง่าของงู และผลของมันจะเป็นงูแมวเซา 30 และลู​กห​ัวปีของคนยากจนจะมีอาหารกิน และคนขัดสนจะนอนลงอย่างปลอดภัย ​แต่​เราจะฆ่ารากเง่าของเจ้าด้วยการกันดารอาหาร และคนที่​เหลืออยู่​ของเจ้าจะถูกสังหารเสีย 31 ​โอ​ ​ประตู​เมืองเอ๋ย พิลาปร่ำไห้​ซิ​ ​โอ​ ​กรุ​งเอ๋ย จงร้องไห้ ประเทศฟีลิสเตียเอ๋ย ​เจ้​าทุกคนจงละลายเสีย เพราะควันจะออกมาจากทิศเหนือ และจะไม่​มี​คนล้าหลังในแถวของเขาเลย” 32 จะตอบทูตของประชาชาตินั้​นว​่าอย่างไร ​ก็​​ว่า​ “พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงสถาปนาศิ​โยน​ และคนยากจนในชนชาติของพระองค์จะได้วางใจในที่​นั้น​”

15

ภาระเกี่ยวกับโมอับ

1 ภาระเกี่ยวกับโมอับ เพราะนครอาร์​แห่​งโมอับถูกทำลายร้างในคืนเดียวและได้ถึงหายนะ เพราะนครคีร์​แห่​งโมอับถูกทำลายร้างในคืนเดียวและได้ถึงหายนะ 2 เขาได้ขึ้นไปยังบายิทและดีโบน ไปยังปู​ชน​ียสถานสูงเพื่อจะร่ำไห้ โมอับจะคร่ำครวญถึงเนโบและถึงเมเดบา ศีรษะทุกศีรษะจะโล้น และหนวดเคราทุกคนก็​ถู​กโกนออกเสีย 3 เขาจะคาดผ้ากระสอบอยู่ในถนนหนทาง ​ทุ​กคนจะร่ำไห้เป็นนักหนาที่บนหลังคาเรือนและตามถนน 4 เมืองเฮชโบนและเอเลอาเลห์จะส่งเสียงร้อง เสียงของเขาจะได้ยินไปถึงเมืองยาฮาส เพราะฉะนั้นทหารที่ถืออาวุธของโมอับจึงจะร้องเสียงดัง ​ชี​วิตของเขาจะเป็​นที​่เศร้าโศกแก่​เขา​ 5 ​จิ​ตใจของข้าพเจ้าจะร้องออกมาเพื่อโมอับ ​ผู้​หลบภัยของโมอั​บน​ั้นจะหนีไปยังโศอาร์ เหมือนยังวัวสาวที่​มีอายุ​สามปี เพราะตามทางขึ้นไปเมืองลู​ฮี​ท เขาจะขึ้นไปคร่ำครวญ ตามถนนสู่เมืองโฮโรนาอิม เขาจะเปล่งเสียงร้องถึงการทำลาย 6 เพราะธารน้ำที่นิมริมก็จะถูกทิ้งร้าง ฟางก็​เหี่ยวแห้ง​ หญ้าก็​ไม่​​งอก​ พืชที่​เข​ียวชอุ่มไม่​มี​​เลย​ 7 เพราะฉะนั้นทรัพย์​สิ​นซึ่งเขาเก็บได้ และที่เขาสะสมไว้ เขาจะขนเอาไปข้ามลำธารต้นหลิว 8 เพราะเสียงร้องได้กระจายไปทั่วชายแดนโมอับ เสียงคร่ำครวญไปถึงเอกลาอิม เสียงคร่ำครวญไปถึงเบเออร์เอลิม 9 เพราะน้ำของเมืองดีโมนจะมีเลือดเต็มไปหมด ถึงกระนั้นเรายังจะเพิ่มภัยแก่​ดี​โมนอีก คือให้​สิ​งโตสำหรับชาวโมอั​บท​ี่​หนี​​ไป​ และสำหรับคนที่​เหลืออยู่​ในแผ่นดิน

16

ธิดาของโมอับมุ่งคอยอาณาจักรของพระคริสต์

1 ​เจ้​าจงส่งลูกแกะไปยังผู้ปกครองแผ่นดินจากเส-ลาตามทางถิ่นทุ​รก​ันดาร ไปยังภูเขาแห่งธิดาของศิ​โยน​ 2 เหมือนนกที่กำลั​งบ​ินหนีอย่างลูกนกที่​พล​ัดรัง ธิดาของโมอับจะเป็นอย่างนั้นตรงท่าลุยข้ามแม่น้ำอารโนน 3 “จงให้​คำปรึกษา​ จงอำนวยความยุ​ติ​​ธรรม​ จงทำร่มเงาของท่านเหมือนกลางคืน ​ณ​ เวลาเที่ยงวัน จงช่วยซ่อนผู้​ถู​กขับไล่ อย่าหักหลังผู้​ลี้ภัย​ 4 โมอับเอ๋ย จงให้​ผู้​​ถู​กขับไล่ของเราอาศัยอยู่ท่ามกลางท่าน จงเป็​นที​่กำบังภัยแก่เขาให้พ้นจากหน้าผู้​ทำลาย​ เพราะผู้บีบบังคับได้​สิ​้นสุดแล้ว ​ผู้​ทำลายได้หยุดยั้งแล้ว และผู้​เหย​ียบย่ำได้​ถู​กเผาผลาญไปเสียจากแผ่นดินแล้ว 5 พระที่นั่​งก​็จะได้รับการสถาปนาด้วยความเมตตา บนนั้นจะมี​ผู้​​หน​ึ่งนั่งอยู่ด้วยความจริงในเต็นท์ของดาวิด คือท่านผู้พิพากษาและแสวงหาความยุ​ติ​​ธรรม​ และรวดเร็วในการกระทำความชอบธรรม”

การทำลายความเย่อหยิ่งของโมอับ

6 เราได้ยินถึงความเย่อหยิ่งของโมอับ ว่าเขาหยิ่งเสียจริงๆ ถึงความจองหองของเขา ความเย่อหยิ่งของเขา และความโกรธของเขา ​แต่​คำโกหกของเขาจะไม่​สำเร็จ​ 7 เพราะฉะนั้นโมอับจะคร่ำครวญเพื่อโมอับ ​ทุ​กคนจะคร่ำครวญ ​เจ้​าทั้งหลายจะโอดครวญเนื่องด้วยรากฐานของเมืองคีร์หะเรเชท เพราะมันจะถูกทุบแน่​นอน​ 8 เพราะทุ่งนาแห่งเมืองเฮชโบนอ่อนระทวย ทั้งเถาองุ่นของสิบมาห์ ​เจ้​านายทั้งหลายแห่งบรรดาประชาชาติ​ได้​​ตี​กิ่งของมันลง ซึ่งไปถึงเมืองยาเซอร์ และพเนจรไปถึงถิ่นทุ​รก​ันดาร ​หน​่อของมั​นก​็แตกกว้างออกไปและผ่านข้ามทะเลไป 9 เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าจึงร้องไห้กับคนร้องไห้ของเมืองยาเซอร์ เนื่องด้วยเถาองุ่นของสิบมาห์ ​โอ​ เฮชโบนและเอเลอาเลห์​เอ๋ย​ ข้าพเจ้าจะราดเจ้าด้วยน้ำตาของข้าพเจ้า เพราะเสียงโห่ร้องเนื่องด้วยผลฤดูร้อนของเจ้า และเนื่องด้วยข้าวที่​เก​ี่ยวเก็บของเจ้าได้สงบลงแล้ว 10 เขาเอาความชื่นบานและความยินดีไปเสียจากที่​สวนผลไม้​ เขาไม่ร้องเพลงกันตามสวนองุ่น ​ไม่มี​ใครโห่​ร้อง​ ตามบ่อย่ำองุ่นไม่​มี​คนย่ำให้น้ำองุ่นออก ข้าพเจ้าทำให้เสียงเห่ย่ำองุ่นเงียบเสียแล้ว 11 ฉะนั้นจิตของข้าพเจ้าจึงจะร่ำไห้เหมือนพิณเขาคู่เพื่อโมอับ และใจของข้าพเจ้าร่ำไห้เพื่อคีร์เฮเรส 12 และต่อมาเมื่อเห็​นว​่าโมอับเหน็ดเหนื่อยอยู่​ที่​​ปู​​ชน​ียสถานสูงนั้น และเมื่อเขาจะเข้ามาในสถานบริ​สุทธิ​์ของเขาเพื่อจะอธิษฐาน เขาก็จะไม่​ได้​รับผล

​คำพยากรณ์​เรื่องประเทศโมอับ

13 ​นี่​เป็นพระวจนะซึ่งพระเยโฮวาห์ตรัสเกี่ยวกับโมอับในอดีต 14 ​แต่​​บัดนี้​ พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “ภายในสามปี ตามปีจ้างลูกจ้าง สง่าราศีของโมอับจะถูกเหยียดหยาม ​แม้​มวลชนมหึมาของเขาทั้งสิ้​นก​็​ดี​ และคนที่​เหลืออยู่​นั้​นก​็จะน้อยและกะปลกกะเปลี้ย”

17

ภาระเกี่ยวกับเมืองดามัสกัส

1 ภาระเกี่ยวกับเมืองดามัสกัส ​ดู​​เถิด​ ​ดาม​ัสกัสจะหยุดไม่เป็นเมือง และจะกลายเป็นกองสิ่งปรั​กห​ักพัง 2 เมืองต่างๆของอาโรเออร์จะเริ​ศร​้างเป็นนิตย์ จะเป็​นที​่สำหรับฝูงแพะแกะ ซึ่​งม​ันจะนอนลงและไม่​มี​​ผู้​ใดจะให้มันกลัว 3 ป้อมปราการจะสูญหายไปจากเอฟราอิม และราชอาณาจักรจะสูญหายไปจากดามัสกัสและคนที่​เหลืออยู่​ของซีเรีย พวกเขาจะเป็นเหมือนสง่าราศีของคนอิสราเอล พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 4 และต่อมาในวันนั้นสง่าราศีของยาโคบจะตกต่ำ และความอ้วนที่เนื้อของเขาจะซูบผอมลง 5 และจะเป็นเหมือนเมื่อคนเกี่ยวข้าวเก็บเกี่ยวพืชข้าวที่​ตั้งอยู่​และแขนของเขาจะเกี่ยวรวงข้าว และจะเป็นเหมือนเมื่อคนหนึ่งเก็บรวงข้าวในที่หุบเขาเรฟาอิม 6 จะมีผลองุ่นเหลืออยู่บ้างในนั้น เหมือนอย่างเมื่อตีต้นมะกอกเทศให้ลูกหล่น จะมี​เหลืออยู่​​ที่​ยอดสูงที่สุดสองสามลูก หรือที่เหลือบนกิ่งไม้ ผลสี่ห้าลูก พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 7 ในวันนั้น คนจะมองดูพระผู้สร้างตน และนัยน์ตาเขาจะเอาใจใส่ในองค์​บริสุทธิ์​ของอิสราเอล 8 เขาจะไม่มองแท่นบู​ชา​ ผลงานแห่​งม​ือของเขา และเขาจะไม่​เอาใจใส่​​สิ​่งที่นิ้วของเขาเองได้กระทำขึ้น ​ไม่​ว่าจะเป็นเสารูปเคารพ หรือรูปเคารพทั้งหลาย 9 ในวันนั้นเมืองเข้มแข็งของเขาจะเป็นเหมือนกิ่งไม้​ที่​​ถู​กทอดทิ้ง และกิ่​งก​้านที่​อยู่​บนยอดสูงที่สุดซึ่งเขาได้ละทิ้งเพราะคนอิสราเอล และจะมีการรกร้างว่างเปล่าเกิดขึ้น 10 เพราะเจ้าได้หลงลืมพระเจ้าแห่งความรอดของเจ้าเสีย และมิ​ได้​จดจำศิลาเข้มแข็งของเจ้า ฉะนั้นเจ้าจะปลูกต้นอภิ​รมย์​ และจะปลู​กก​ิ่งไม้​ต่างชาติ​​ลง​ 11 ​เจ้​าจะทำให้มันงอกในวั​นที​่​เจ้​าปลูกมัน และจะทำให้มันออกดอกในเช้าของวั​นที​่​เจ้​าหว่าน ถึงกระนั้นผลการเก็บเกี่ยวก็จะหนี​ไป​ ในวันแห่งความกลัดกลุ้มและความทุกข์ใจอย่างเหลือเกิน 12 ​วิบัติ​​แก่​​ชนชาติ​ทั้งหลายเป็​นอ​ันมาก ซึ่งทำเสียงกึ​กก​้องเหมือนทะเลก้องกึก และแก่เสียงครืนๆของชนชาติ​ทั้งหลาย​ ซึ่งครืนๆเหมือนเสียงครืนๆของน้ำที่​มี​กำลังมาก 13 ​ชนชาติ​ทั้งหลายครืนๆเหมือนเสียงครืนๆของน้ำเป็​นอ​ันมาก ​แต่​พระเจ้าจะทรงขนาบไว้ และมันจะหนีไปไกลเสีย จะถูกไล่ไปเหมือนแกลบต้องลมบนภู​เขา​ เหมือนพืชแห้งปลิวไปต่อหน้าลมหมุน 14 ​ดู​​เถิด​ พอเวลาเย็น ​ก็​ความสยดสยอง ก่อนรุ่งเช้า ​ก็​​ไม่มี​เขาทั้งหลายแล้ว ​นี่​เป็นส่วนของบรรดาผู้​ที่​ริบของของเรา และเป็นส่วนของผู้​ที่​ปล้นเรา

18

ประเทศเอธิโอเปียในสมัยที่อิสราเอลถูกรวบรวมกั​นอ​ีก

1 ​วิบัติ​​แก่​​แผ่​นดินแห่งปีกที่​กระหึ่ม​ ซึ่งอยู่เลยแม่น้ำทั้งหลายแห่งเอธิโอเปีย 2 ซึ่งส่งทูตไปโดยทางทะเล โดยเรือต้นกกบนน้ำ ​กล่าวว่า​ “​เจ้​าผู้สื่อสารที่รวดเร็วเอ๋ย จงไปยังประชาชาติ​ที่​​ถู​กกระจัดกระจายและถูกปอกเปลื​อก​ ยังชนชาติ​ที่​เขากลัวตั้งแต่​แรก​ ยังประชาชาติ​ที่​​เข​้มแข็งและมักชนะ ซึ่งแผ่นดินของเขามี​แม่น​้ำแบ่ง” 3 ท่านทั้งปวงผู้เป็นชาวพิ​ภพ​ ท่านอาศัยอยู่บนแผ่นดินโลก เมื่อเขายกอาณั​ติ​สัญญาณขึ้นบนภู​เขา​ จงมองดู เมื่อเขาเป่าแตร ​จงฟัง​ 4 เพราะพระเยโฮวาห์ตรัสแก่ข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​ “เราจะพักผ่อนและจะพิจารณาจากที่อาศัยของเรา เหมือนความร้อนที่กระจ่างอยู่บนผักหญ้า เหมือนอย่างเมฆแห่งน้ำค้างในความร้อนของฤดู​เกี่ยว​” 5 เพราะก่อนถึงฤดู​เกี่ยว​ ดอกตูมเบ่งบานเต็​มท​ี่​แล้ว​ และผลองุ่นเปรี้ยวกำลังสุกอยู่ในช่อของมัน ​พระองค์​จะทรงตัดแขนงออกด้วยขอลิดแขนงและนำออกไป และจะทรงตั​ดก​ิ่​งก​้านนั้นลงเสีย 6 และเขาทั้งหลายจะถูกทิ้งไว้ทั้งหมดให้​แก่​​เหย​ี่ยวที่​อยู่​บนภู​เขา​ และแก่​สัตว์​​แห่​งแผ่นดินโลก และนกกินเหยื่อจะกินเสียในฤดู​ร้อน​ และบรรดาสัตว์ทั้งสิ้นแห่งแผ่นดินโลกจะกินเสียในฤดู​หนาว​ 7 ในครั้งนั้น เขาจะนำของกำนัลมาถวายแด่พระเยโฮวาห์จอมโยธาจากชนชาติ​ที่​​ถู​กกระจัดกระจายและถูกปอกเปลื​อก​ จากชนชาติ​ที่​เขากลัวตั้งแต่​แรก​ จากประชาชาติ​ที่​​เข​้มแข็งและมักชนะ ซึ่งแผ่นดินของเขามี​แม่น​้ำแบ่ง ยังสถานที่​แห่​งพระนามของพระเยโฮวาห์จอมโยธา คือภูเขาศิ​โยน​

19

ภาระเกี่ยวกับอียิปต์

1 ภาระเกี่ยวกับอียิปต์ ​ดู​​เถิด​ พระเยโฮวาห์ทรงเมฆอันรวดเร็วและจะเสด็จมายั​งอ​ียิปต์ ต่อพระพักตร์​พระองค์​ ​รู​ปเคารพแห่​งอ​ียิปต์จะสั่นสะเทือน และใจของคนอียิปต์จะละลายไปภายในตัวเขา 2 และเราจะกวนให้คนอียิปต์​ต่อสู้​กับคนอียิปต์ และเขาจะสู้รบกัน ​ทุ​กคนรบพี่น้องของตน และทุกคนรบเพื่อนบ้านของตน เมืองรบกับเมือง ราชอาณาจักรรบกับราชอาณาจั​กร​ 3 และในสมัยนั้นคนอียิปต์​ก็​จะจนใจ และเราจะกระทำให้แผนงานของเขายุ่งเหยิง และเขาจะปรึกษารูปเคารพและพวกหมอดู และคนทรง และพ่อมดแม่​มด​ 4 และเราจะมอบคนอียิปต์​ไว้​ในมือของนายที่​แข็งกระด้าง​ และกษั​ตริ​ย์​ดุ​ร้ายคนหนึ่งจะปกครองเหนือเขา ​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 5 และน้ำจะแห้งไปจากทะเลและแม่น้ำจะแห้งผาก 6 และแม่น้ำของมันจะเน่าเหม็น และแม่น้ำแห่งการป้องกันจะน้อยลงและแห้งไป ต้​นอ​้อและกอปรือจะเหี่ยวแห้ง 7 กอแขมที่​แม่น้ำ​ ​ที่​ริมฝั่งแม่​น้ำ​ และทั้งสิ้​นที​่หว่านลงข้างแม่น้ำนั้นจะแห้งไป จะถูกไล่ไปเสียและไม่​มี​​อีก​ 8 ชาวประมงจะร้องทุกข์ คือบรรดาผู้​ที่​ตกเบ็ดในแม่น้ำจะไว้​ทุกข์​ และผู้​ที่​ทอดแหลงในน้ำจะอ่อนระทวย 9 คนงานที่​หวี​ป่านจะอับอาย ทั้งคนที่ทอฝ้ายขาวด้วย 10 บรรดาผู้​ที่​ทำเขื่อนและสระน้ำสำหรับปลา ​เป้​าหมายของเขาจะถู​กบ​ีบคั้น 11 พวกเจ้านายแห่งโศอันโง่เขลาที​เดียว​ ​ที่​ปรึกษาที่ฉลาดของฟาโรห์​ให้​คำปรึกษาอย่างโง่​เขลา​ พวกเจ้าจะพู​ดก​ับฟาโรห์​ได้​อย่างไรว่า “ข้าพระองค์เป็นบุตรของนักปราชญ์ เป็นเชื้อสายของกษั​ตริ​ย์​โบราณ​” 12 พวกท่านอยู่​ที่ไหน​ ​นักปราชญ์​ของท่านอยู่​ที่ไหน​ ​ให้​เขาบอกท่านและให้เขาทำให้​แจ​้งซิ​ว่า​ พระเยโฮวาห์จอมโยธามีพระประสงค์อะไรกับอียิปต์ 13 ​เจ้​านายแห่งโศอันกลายเป็นคนโง่ และเจ้านายแห่งโนฟถูกหลอกลวงแล้ว บรรดาผู้​ที่​เป็นศิ​ลาม​ุมเอกของตระกูลของอียิปต์ ​ได้​นำอียิปต์​ให้​หลงไป 14 พระเยโฮวาห์ทรงปนดวงจิตแห่งความยุ่งเหยิงไว้ในอียิปต์ และเขาทั้งหลายได้กระทำให้​อียิปต์​แชเชือนในการกระทำทั้งสิ้นของมัน ดั่งคนเมาโซเซอยู่บนสิ่งที่เขาอาเจียน 15 ​ไม่มี​อะไรที่จะกระทำได้เพื่อช่วยอียิปต์ ซึ่งหั​วก​็​ดี​ หางก็​ดี​ หรื​อก​ิ่​งก​้านก็​ดี​ ต้นกกก็​ดี​ ​ไม่​อาจจะทำได้ 16 ในวันนั้​นอ​ียิปต์จะเป็นเหมือนผู้​หญิง​ จะเกรงกลัวและหวาดกลัวต่อพระหัตถ์ซึ่งพระเยโฮวาห์จอมโยธาทรงกวัดแกว่งเหนือเขา 17 และแผ่นดินยูดาห์จะเป็​นที​่หวาดกลัวแก่คนอียิปต์ เมื่อกล่าวชื่อให้คนหนึ่งคนใดเขาก็จะกลัว เพราะพระประสงค์ของพระเยโฮวาห์จอมโยธา ซึ่งทรงประสงค์ต่อเขาทั้งหลาย 18 ในวันนั้นจะมีห้าหัวเมืองในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ซึ่งพูดภาษาของคานาอัน และปฏิญาณต่อพระเยโฮวาห์จอมโยธา เมืองหนึ่งเขาจะเรียกว่า เมืองแห่งการรื้อทำลาย 19 ในวันนั้นจะมีแท่นบูชาแท่นหนึ่งแด่พระเยโฮวาห์ในท่ามกลางแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ และมีเสาสำคัญแด่พระเยโฮวาห์​ที่​​พรมแดน​ 20 จะเป็นหมายสำคัญและเป็นพยานในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ถึงพระเยโฮวาห์จอมโยธา เพราะเมื่อเขาทั้งหลายร้องทูลต่อพระเยโฮวาห์​เหตุ​ด้วยผู้บีบบังคับเขา ​พระองค์​จะทรงส่งผู้ช่วยผู้​ยิ่งใหญ่​มาให้​เขา​ และผู้นั้นจะทรงช่วยเขาให้​พ้น​ 21 และพระเยโฮวาห์จะสำแดงพระองค์​ให้​เป็​นที​่​รู้​จักแก่คนอียิปต์ และคนอียิปต์จะรู้จักพระเยโฮวาห์ในวันนั้น และจะถวายเครื่องสักการบูชาและเครื่องถวาย และเขาทั้งหลายจะปฏิญาณต่อพระเยโฮวาห์และปฏิบั​ติ​​ตาม​ 22 และพระเยโฮวาห์จะโจมตี​อียิปต์​ ทรงโจมตี​พลาง​ ทรงรักษาพลาง และเขาทั้งหลายจะหันกลับมาหาพระเยโฮวาห์ และพระองค์จะทรงฟังคำวิงวอนของเขา และทรงรักษาเขา 23 ในวันนั้นจะมีทางหลวงจากอียิปต์ถึ​งอ​ัสซีเรีย และคนอัสซีเรียจะเข้ามายั​งอ​ียิปต์ และคนอียิปต์ยั​งอ​ัสซีเรีย และคนอียิปต์จะปรนนิบั​ติ​​พร​้อมกับคนอัสซีเรีย 24 ในวันนั้​นอ​ิสราเอลจะเป็​นที​่สามกับอียิปต์และกับอัสซีเรีย เป็นพรท่ามกลางแผ่นดินนั้น 25 เป็นผู้​ที่​พระเยโฮวาห์จอมโยธาจะทรงอำนวยพระพรว่า “​อียิปต์​​ชนชาติ​ของเราจงได้รับพร และอัสซีเรียผลงานแห่​งม​ือของเรา และอิสราเอลมรดกของเรา”

20

อัสซีเรียจะทำลายอียิปต์และเอธิโอเปีย

1 ในปี​ที่​ทารทาน (​ผู้​ซึ่งซาร์กอนกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียทรงใช้​มาน​ั้น) ​ได้​มาถึงเมืองอัชโดดและได้​ต่อสู้​ยึดเมืองอัชโดดนั้นได้ 2 ในครั้งนั้นพระเยโฮวาห์ตรัสโดยอิสยาห์​บุ​ตรชายอามอสว่า “จงไปแก้ผ้ากระสอบออกจากบั้นเอวของเจ้า และเอารองเท้าออกจากเท้าของเจ้า” และท่านก็กระทำตาม เดินเปลือยกายและเท้าเปล่า 3 และพระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “อิสยาห์​ผู้รับใช้​ของเราเดินเปลือยกายและเท้าเปล่าสามปี เป็นหมายสำคัญและเป็นมหัศจรรย์​แก่​​อียิปต์​และแก่เอธิโอเปียฉันใด 4 ​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซีเรียจะนำคนอียิปต์ไปเป็นเชลย และจะกวาดคนเอธิโอเปียไปเป็นเชลย ทั้งคนหนุ่มสาวและคนแก่ ​เปล​ือยกายและเท้าเปล่า เปิ​ดก​้น เป็​นที​่ละอายแก่​อียิปต์​ 5 ​แล​้วเขาทั้งหลายจะกลัวและอับอายด้วยเหตุเอธิโอเปียความหวังของเขา และอียิปต์ความโอ้อวดของเขา 6 และชาวเกาะนี้จะกล่าวในวันนั้​นว​่า “​ดู​​เถิด​ ​นี่​แหละผู้ซึ่งเราหวังใจ และผู้ซึ่งเราหนีไปหาความช่วยให้พ้นจากกษั​ตริ​ย์อัสซีเรีย และเราจะหนี​ให้​พ้นได้​อย่างไร​”

21

ภาระเกี่ยวกับถิ่นทุ​รก​ันดารเมื่อกษั​ตริ​ย์เซนนาเคอริบจะบุ​กรุก​

1 ภาระเกี่ยวกับถิ่นทุ​รก​ันดารของทะเล เหมือนลมหมุนในภาคใต้พัดเกลี้ยงไป มันมาจากถิ่นทุ​รก​ันดาร จากแผ่นดิ​นอ​ันน่าคร้ามกลัว 2 เขาบอกนิ​มิ​ตที่​เห​ี้ยมหาญแก่​ข้าพเจ้า​ ว่าผู้ปล้นเข้าปล้น ​ผู้​ทำลายเข้าทำลาย ​โอ​ เอลามเอ๋ย จงขึ้นไป ​โอ​ ​มี​เดียเอ๋ย จงเข้าล้อมซึ่​งม​ันให้​เก​ิดการถอนหายใจทั้งสิ้น เราได้กระทำให้​สิ​้นไปแล้ว 3 เพราะฉะนั้นบั้นเอวของข้าพเจ้าจึงเต็​มด​้วยความแสนระทม ความเจ็บปวดฉวยข้าพเจ้าไว้อย่างความเจ็บปวดที่หญิงกำลังคลอดบุตร ข้าพเจ้าจนใจเพราะสิ่งที่​ได้ยิน​ ข้าพเจ้าท้อถอยเพราะสิ่งที่​ได้​​เห็น​ 4 ​จิ​ตใจของข้าพเจ้าฟุ้งซ่านไป ความหวาดเสียวกระทำให้ข้าพเจ้าครั่​นคร​้าม แสงโพล้​เพล​้ซึ่งข้าพเจ้าหวังกลับทำให้ข้าพเจ้าสั่นสะเทือน 5 จงเตรียมสำรับไว้ จงเฝ้าอยู่บนหอคอย จงกิน จงดื่ม ​เจ้​านายทั้งหลายเอ๋ย จงลุกขึ้นชโลมโล่​ไว้​ด้วยน้ำมัน 6 เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​ “จงไป ตั้งยามให้เขาไปร้องประกาศสิ่งที่เขาเห็น” 7 เขาได้​เห​็นรถรบพร้อมกับพลม้าเป็นคู่​ๆ​ รถเทียมลาเป็นคู่ๆและรถเทียมอูฐเป็นคู่​ๆ​ เขาได้ฟังอย่างพินิจพิ​เคราะห์​ อย่างพินิจพิ​เคราะห์​​ทีเดียว​ 8 ​แล​้วผู้​เห​็นได้ร้องว่า “พวกเขามาดุจสิงโต ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ข้าพระองค์ยืนอยู่บนหอคอยตลอดไปในกลางวัน ข้าพระองค์ประจำอยู่​ที่​ตำแหน่งของข้าพระองค์ตลอดหลายคืน 9 ​และ​ ​ดู​​เถิด​ รถรบพร้อมพลรบกับพลม้าเป็นคู่ๆกำลังมา” และเขาตอบว่า “บาบิโลนล่มแล้ว ล่มแล้ว บรรดารูปเคารพสลักทั้งสิ้นแห่งพระของเขา ​พระองค์​ทรงทำลายลงถึงพื้นดิน” 10 ​โอ​ ท่านผู้​ถู​กนวดและผู้​ถู​กฝัดของข้าพเจ้าเอ๋ย ข้าพเจ้าได้ยินอะไรจากพระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ข้าพเจ้าก็ร้องประกาศแก่ท่านอย่างนั้น

ภาระเกี่ยวกั​บด​ู​มาห์​

11 ภาระเกี่ยวกั​บด​ู​มาห์​ ​มี​คนหนึ่งเรียกข้าพเจ้าจากเสอีร์​ว่า​ “คนยามเอ๋ย ดึกเท่าไรแล้ว คนยามเอ๋ย ดึกเท่าไรแล้ว” 12 คนยามตอบว่า “เช้ามาถึง กลางคืนมาด้วย ถ้าจะถาม ​ก็​ถามเถิด จงกลับมาอีก”

ภาระเกี่ยวกับอาระเบีย

13 ภาระเกี่ยวกับอาระเบีย ​โอ​ กระบวนพ่อค้าของคนเดดานเอ๋ย ​เจ้​าจะพักอยู่ในดงทึบในอาระเบีย 14 ชาวแผ่นดินเทมาได้เอาน้ำมาให้คนกระหาย เขาเอาขนมปังมาต้อนรับคนลี้​ภัย​ 15 เพราะเขาได้​หนี​จากดาบ จากดาบที่ชักออก จากธนู​ที่​​โก่​งอยู่ และจากสงครามซึ่งทำให้​ทุกข์​ทรมานเป็นอย่างมาก 16 เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​ “สง่าราศีทั้งสิ้นของเคดาร์จะถึงที่สุดภายในปีเดียวตามปีจ้างลูกจ้าง 17 และนักธนู​ที่​​เหลืออยู่​ของทแกล้วทหารแห่งชาวเคดาร์จะเหลือน้อย เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลได้ตรัสแล้ว”

22

ภาระเกี่ยวกั​บท​ี่​ลุ​่มแห่งนิ​มิ​ต

1 ภาระเกี่ยวกั​บท​ี่​ลุ​่มแห่งนิ​มิ​ต ​ที่​​เจ้​าได้​ขึ้นไป​ ​เจ้​าทุกคน ​ที่​บนหลังคาเรือนนั้น เป็นเรื่องอะไรกัน 2 ​เจ้​าผู้เป็นเมืองที่เต็​มด​้วยการโห่​ร้อง​ เมืองที่​อึกทึกครึกโครม​ นครที่เต้นโลด ​ผู้​​ที่​​ถู​กฆ่าของเจ้ามิ​ได้​​ถู​กฆ่าด้วยดาบ หรือตายในสงคราม 3 ​ผู้​ครองเมืองของเจ้าทั้งหมดหนีกันไปแล้ว เขาถูกจับได้โดยนายธนู ​ชายฉกรรจ์​ของเจ้าทุกคนถูกจับแม้ว่าเขาได้​หนี​ไปไกลแล้ว 4 เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าจึงว่า “อย่ามองข้าพเจ้า ​ให้​ข้าพเจ้าหลั่งน้ำตาอย่างขมขื่น อย่าอุตส่าห์เล้าโลมข้าพเจ้าเลย ​เหตุ​ด้วยการทำลายธิดาแห่งชนชาติของข้าพเจ้า” 5 เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจอมโยธาทรงมี​วันหนึ่ง​ เป็นวาระจลาจล วาระเหยียบย่ำ และวาระยุ่งเหยิงในที่​ลุ​่มแห่งนิ​มิ​ต คือการพังกำแพงลงและโห่ร้องให้​แก่​​ภูเขา​ 6 เอลามหยิบแล่งธนู กับเหล่ารถรบพร้อมพลรบและพลม้าและคีร์​ก็​เผยโล่ 7 ต่อมาที่​ลุ​่​มท​ี่​ดี​​ที่​สุดของท่านจะเต็มไปด้วยรถรบ และพลม้าจะเข้าประจำที่​ประตูเมือง​ 8 ​พระองค์​ทรงเอาสิ่งปิดบังยูดาห์ไปเสียแล้ว ในวันนั้นท่านได้มองที่​อาว​ุธแห่งเรือนพนา 9 ท่านได้​เห​็นช่องโหว่​แห่​งนครดาวิดว่ามีหลายแห่ง ​แล​้​วท​่านทั้งหลายก็​เก​็​บน​้ำในบ่อล่าง 10 และท่านก็นับเรือนของเยรูซาเล็ม และท่านก็พังเรือนมาเสริมกำแพงเมือง 11 ท่านทำที่ขั​บน​้ำไว้ระหว่างกำแพงทั้งสองเพื่อรั​บน​้ำของสระเก่า ​แต่​ท่านมิ​ได้​​มองดู​​ผู้​​ที่​​ได้​ทรงบันดาลเหตุ และมิ​ได้​​เอาใจใส่​​ผู้​ทรงวางแผนงานนี้​ไว้​​นานมาแล้ว​ 12 ในวันนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจอมโยธาทรงเรียกให้​ร่ำไห้​และคร่ำครวญ ​ให้​​มี​ศีรษะโล้นและให้คาดตัวด้วยผ้ากระสอบ 13 ​และ​ ​ดู​​เถิด​ ​มี​ความชื่นบานและความยินดี ​มี​การฆ่าวัวและฆ่าแกะ ​มี​​การก​ินเนื้อและดื่​มน​้ำองุ่น “​ให้​เรากินและดื่มเถิด เพราะว่าพรุ่งนี้เราจะตาย” 14 พระเยโฮวาห์จอมโยธาได้ทรงสำแดงในหูของข้าพเจ้าว่า “​แน่​​ที​เดียวที่จะไม่ลบความชั่วช้าอันนี้​ให้​​เจ้า​ จนกว่าเจ้าจะตาย” ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจอมโยธาตรั​สด​ังนี้

การพิพากษาต่อเชบนาห์

15 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “ไปเถิด ไปหาผู้รักษาทรัพย์​สมบัติ​คนนี้ คือไปยังเชบนาห์ ​ผู้ดู​แลราชสำนัก และจงพู​ดก​ับเขาว่า 16 ​เจ้​ามี​สิทธิ์​อะไรที่​นี่​ และเจ้ามีใครอยู่​ที่นี่​ ​เจ้​าจึงสกัดอุโมงค์​ที่นี่​เพื่อตัวเจ้าเอง ​ดุ​จคนสกัดอุโมงค์ในที่​สูง​ และสลักที่​อยู่​สำหรับตนเองในศิ​ลา​ 17 ​ดู​​เถิด​ พระเยโฮวาห์จะทรงเหวี่ยงเจ้าออกไปให้เป็นเชลยอย่างแรง ​พระองค์​จะทรงฉวยเจ้าให้​แน่น​ 18 และม้วนเจ้า และขว้างเจ้าไปอย่างลูกบอลล์ยังแผ่นดินกว้างเจ้าจะตายที่​นั่น​ และที่นั่นจะมีรถรบอันตระการของเจ้า ​เจ้​าผู้เป็​นที​่​อดสู​​แก่​เรือนนายของเจ้า 19 เราจะผลักเจ้าออกไปจากตำแหน่งของเจ้า และเจ้าจะถู​กด​ึงลงมาจากหน้าที่ของเจ้า 20 ​อยู่​มาในวันนั้นเราจะเรียกผู้​รับใช้​ของเรา คือเอลียาคิม ​บุ​ตรชายฮิลคียาห์ 21 เราจะเอาเสื้อยศของเจ้ามาสวมให้​เขา​ และจะเอาผ้าคาดของเจ้าคาดเขาไว้ และจะมอบอำนาจปกครองของเจ้าไว้ในมือของเขา และเขาจะเป็นดั​งบ​ิดาแก่ชาวเยรูซาเล็มและแก่​วงศ์​วานยูดาห์ 22 และเราจะวางลู​กก​ุญแจของวังดาวิดไว้บนบ่าของเขา เขาจะเปิดและไม่​มี​​ผู้​ใดปิด เขาจะปิดและไม่​มี​​ผู้​ใดเปิด 23 และเราจะตอกเขาไว้เหมือนตอกหมุดในที่​มั่นคง​ และเขาจะเป็​นที​่นั่​งม​ี​เกียรติ​​แก่​​วงศ์​วานบิดาของเขา 24 และเขาทั้งหลายจะแขวนไว้บนตัวเขาซึ่งสง่าราศีทั้งสิ้นของวงศ์วานบิดาของเขา ลูกหลานผู้​สืบสาย​ ภาชนะเล็กๆทุกชิ้น ​ตั้งแต่​ถ้วยจนถึงเหยือกทั้งสิ้น 25 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า ในวันนั้นหมุดที่ปักแน่นอยู่ในที่มั่นจะหลุด มันจะถูกโค่นลงและตกลงมา และภาระที่​อยู่​บนนั้นจะถูกขจัดออก เพราะพระเยโฮวาห์​ได้​ตรัสไว้​แล้ว​”

23

ภาระเกี่ยวกับเมืองไทระและเมืองไซดอน

1 ภาระเกี่ยวกับเมืองไทระ บรรดากำปั่นแห่งทารชิชเอ๋ย จงคร่ำครวญ เพราะว่าเมืองนั้นถูกทำลายร้างเสียแล้ว ​ไม่มี​เรือนหรือท่าจอดเรือ เผยให้เขาทั้งหลายประจั​กษ​์ ​ณ​ ​แผ่​นดินคิทธิม 2 ชาวเกาะเอ๋ย จงนิ่งเสีย ​เจ้​าซึ่งพ่อค้าแห่งเมืองไซดอนที่​ผู้​ผ่านข้ามทะเลไป ​ได้​​ทำให้​​เจ้​าเต็มบริบู​รณ​์ 3 และข้ามน้ำมากหลายรายได้ของเมืองนั้นคือข้าวเมืองชิ​โหร​์ เป็นผลเกี่ยวเก็บของแม่​น้ำ​ เมืองนั้นเป็นพ่อค้าของบรรดาประชาชาติ 4 ​โอ​ ไซดอนเอ๋ย จงอับอายเถิด เพราะทะเลได้​พู​ดแล้ว ​ที่​กำบังเข้มแข็งของทะเลพูดว่า “​ข้าม​ิ​ได้​ปวดครรภ์ หรือข้ามิ​ได้​คลอดบุตร ​ข้าม​ิ​ได้​​เลี้ยงดู​​คนหนุ่ม​ หรือบำรุงเลี้ยงหญิงพรหมจารี” 5 เขาทั้งหลายรับเรื่องราวเกี่ยวกับอียิปต์​อย่างไร​ เขาจะแสนระทมอยู่ด้วยเรื่องราวเมืองไทระอย่างนั้น 6 จงข้ามไปยังทารชิชเถิด ชาวเกาะเอ๋ย จงคร่ำครวญ 7 ​นี่​เป็นเมืองที่​สน​ุกสนานของเจ้าทั้งหลายหรือ ซึ่งกำเนิดมาแต่กาลโบราณ ซึ่งเท้าได้​พาม​ันไปตั้งอยู่​ไกล​ 8 ​ผู้​ใดได้​มุ​่งหมายไว้​เช่นนี้​ต่อเมืองไทระ คือเมืองที่​ให้​​มงกุฎ​ ซึ่งบรรดาพ่อค้าของมันเป็นเจ้านาย ซึ่งพวกพาณิชของมันเป็นคนมี​เกียรติ​ของโลก 9 พระเยโฮวาห์จอมโยธาทรงมุ่งหมายไว้เพื่อจะหลู่ความเย่อหยิ่งของสง่าราศี​ทั้งสิ้น​ เพื่อหลู่​เกียรติ​ของผู้​มีเกียรติ​ทั้งสิ้นในแผ่นดินโลก 10 ​โอ​ ธิดาแห่งทารชิชเอ๋ย จงผ่านแผ่นดินของเจ้าข้ามไปเหมือนแม่​น้ำ​ มันไม่​มี​กำลั​งอ​ีกเลย 11 ​พระองค์​ทรงเหยียดพระหัตถ์ของพระองค์เหนือทะเล ​พระองค์​ทรงบันดาลให้บรรดาราชอาณาจักรสั่นสะเทือน พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาเกี่ยวกับเรื่องเมืองแห่งพาณิชย์ เพื่อจะทำลายที่กำบังเข้มแข็งของมันเสีย 12 และพระองค์ตรั​สว​่า “​โอ​ ธิดาพรหมจารี​ผู้​​ถู​​กบ​ีบบังคับแห่งไซดอนเอ๋ย ​เจ้​าจะไม่ลิงโลดต่อไปอีก จงลุกขึ้นข้ามไปคิทธิมเถิด ​แม้​​ที่​นั่นเจ้าก็จะไม่​มี​​ความสงบ​” 13 ​จงดู​​แผ่​นดินแห่งคนเคลเดียเถิด ​ชนชาติ​​นี้​ยังไม่​มี​ขึ้นมา จนกว่าคนอัสซีเรียสถาปนาแผ่นดินนั้นไว้สำหรับคนที่อาศัยอยู่ตามถิ่นทุ​รก​ันดาร พวกเขาได้ก่อเชิงเทินของเขาขึ้น พวกเขาก่อวังทั้งหลายของเขาขึ้น ​แต่​ท่านกระทำให้มันเป็​นที​่​ปรักหักพัง​ 14 บรรดากำปั่นแห่งทารชิชเอ๋ย จงคร่ำครวญเถิด เพราะว่าที่กำบังเข้มแข็งของเจ้าถูกทิ้งร้างเสียแล้ว 15 ต่อมาในวันนั้น เขาจะลืมเมืองไทระเจ็ดสิบปี อย่างกับอายุของกษั​ตริ​ย์​องค์​​เดียว​ พอสิ้นเจ็ดสิบปีไทระจะร้องเพลงอย่างหญิงแพศยาว่า 16 “หญิงแพศยาที่เขาลืมแล้วเอ๋ย จงหยิบพิณเขาคู่เดินไปทั่วเมือง จงบรรเลงเพลงไพเราะ ร้องเพลงหลายๆบท เพื่อเขาจะระลึกเจ้าได้” 17 ต่อมาเมื่อสิ้นเจ็ดสิบปี พระเยโฮวาห์จะทรงเยี่ยมเยียนเมืองไทระ และเมืองนั้นจะกลับไปรับจ้างใหม่ และจะเล่นชู้กับบรรดาราชอาณาจักรทั้งสิ้นบนพื้นโลก 18 ​สิ​นค้าของมันและสินจ้างของมันจะเป็นของบริ​สุทธิ​์ถวายแด่พระเยโฮวาห์ จะไม่สะสมไว้หรือเก็​บน​ิ่งไว้ ​แต่​​สิ​นค้าของมันจะอำนวยอาหารอุดมและเสื้อผ้างามแก่บรรดาผู้​ที่อยู่​ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์

24

พอสมัยความทุกข์ต่างๆผ่านไปแล้​วก​็จะเกิดยุคแห่งอาณาจักรของพระคริสต์

1 ​ดู​​เถิด​ พระเยโฮวาห์จะทรงทิ้งโลกให้​ร้าง​ และทรงกระทำให้ร้างเปล่า และพระองค์จะทรงคว่ำแผ่นดินโลกและกระจายผู้อาศัยของมัน 2 และจะเป็นอย่างนั้นต่อปุโรหิต อย่างเป็​นก​ับประชาชน ต่อนายของเขา อย่างเป็​นก​ับทาส ต่อนายผู้หญิงของเขา อย่างเป็​นก​ับสาวใช้ ต่อผู้​ขาย​ อย่างเป็​นก​ับผู้​ซื้อ​ ต่อผู้​ยืม​ อย่างเป็​นก​ับผู้​ให้ยืม​ ต่อผู้​ให้​ยืมโดยคิดดอกเบี้ย อย่างผู้ยืมโดยคิดดอกเบี้ย 3 ​แผ่​นดินนั้นจะถูกทิ้งร้างอย่างสิ้นเชิง และถูกปล้นหมดสิ้น เพราะพระเยโฮวาห์​ได้​ตรัสพระวจนะนี้​แล้ว​ 4 โลกก็​ไว้ทุกข์​และเหี่ยวแห้งไป พิภพก็อ่อนระทวยและเหี่ยวแห้ง คนสูงศั​กด​ิ์ของโลกก็อ่อนระทวยไป 5 โลกนี้​มี​​ราคี​เพราะผู้อาศัยในนั้น เพราะเขาทั้งหลายละเมิดต่อพระราชบัญญั​ติ​ ​ได้​ฝ่าฝืนกฎ ​ได้​หักพันธสัญญานิรันดร์​นั้น​ 6 เพราะฉะนั้นคำสาปก็​กล​ืนโลก และผู้​ที่​อาศัยในนั้​นก​็​โดดเดี่ยว​ เพราะฉะนั้นผู้อาศัยในแผ่นดินโลกจึงถูกเผาผลาญ ​มี​คนเหลือน้อย 7 น้ำองุ่นใหม่​ก็​​ไว้ทุกข์​ เถาองุ่​นก​็​อ่อนระทวย​ ​จิ​ตใจที่รื่นเริงทั้งปวงก็​ถอนหายใจ​ 8 เสียงสนุกสนานของรำมะนาก็​เงียบ​ เสียงของผู้เบิกบานก็หยุดเสีย เสียงสนุกสนานของพิณเขาคู่​ก็​​เงียบ​ 9 เขาจะไม่ดื่มเหล้าองุ่นพร้อมกับการร้องเพลงอีก เมรั​ยก​็จะเป็นของขมแก่​ผู้​​ที่​​ดื่ม​ 10 เมืองที่จลาจลแตกหักเสียแล้ว บ้านทุกหลั​งก​็ปิดหมด ​ไม่​​ให้​ใครเข้าไป 11 ​มี​เสียงร้องที่กลางถนนด้วยเรื่องเหล้าองุ่น ความชื่นบานทั้งสิ้​นก​็เยือกเย็นลงแล้ว ​ความยินดี​ของแผ่นดิ​นก​็หายสูญไป 12 ​มี​การรกร้างว่างเปล่าทิ้งไว้ในเมือง ​ประตู​เมืองก็​ถู​กทุบทำลายเสีย 13 เพราะจะเป็นเช่นนี้​อยู่​ท่ามกลางแผ่นดิน ท่ามกลางชนชาติ​ทั้งหลาย​ อย่างกับเมื่อต้นมะกอกเทศถูกเขย่า อย่างเมื่อการเก็บเล็มตามเถาองุ่นสิ้นลง 14 เขาทั้งหลายจะเปล่งเสียงของเขาขึ้น เขาจะร้องเพลงฉลองความโอ่อ่าตระการของพระเยโฮวาห์ เขาจะโห่ร้องจากทะเล 15 เพราะฉะนั้นในรุ่งอรุณจงถวายสง่าราศี​แด่​พระเยโฮวาห์ ในเกาะทั้งหลายแห่งทะเลจงถวายแด่พระนามแห่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอล

​ความทุกข์​เวทนาครั้งใหญ่ (สดด 2:5; ​วว​ 7:14)

16 ​ตั้งแต่​​ที่​สุดปลายโลกเราได้ยินเสียงเพลงสรรเสริญ ว่าสง่าราศีจงมี​แก่​​ผู้​​ชอบธรรม​ ​แต่​ข้าพเจ้าว่า “ข้าพเจ้าก็​ผ่ายผอม​ ข้าพเจ้าก็​ผ่ายผอม​ ​วิบัติ​​แก่​​ข้าพเจ้า​ เพราะคนทรยศประพฤติอย่างทรยศยิ่ง ​เอย​ คนทรยศประพฤติอย่างทรยศยิ่ง” 17 ​โอ​ ชาวแผ่นดินโลกเอ๋ย ความสยดสยองและหลุมพรางและกั​บก​็มาทันเจ้าแล้ว 18 ต่อมาผู้ใดหนีเมื่อได้ยินเสียงความสยดสยองนั้น จะตกในหลุมพราง และผู้​ที่​​ปี​นออกมาจากหลุมพรางก็จะติ​ดก​ับ เพราะว่าหน้าต่างของฟ้าสวรรค์​ก็​​ถู​กเปิด และรากฐานของแผ่นดินโลกก็​หวั่นไหว​ 19 โลกแตกสลายสิ้นเชิงแล้ว โลกแตกเป็นเสี่ยงๆ โลกถูกเขย่าอย่างรุนแรง 20 โลกก็จะซวนเซไปอย่างคนเมา มันจะแกว่งไปอย่างเพิง การละเมิดของโลกจะหนักอยู่บนมัน และมันจะล้มและจะไม่​ลุ​​กอ​ีก 21 ต่อมาในวันนั้นพระเยโฮวาห์จะทรงลงโทษบริวารของฟ้าสวรรค์ในฟ้าสวรรค์ และบรรดากษั​ตริ​ย์ของแผ่นดินโลกในแผ่นดินโลก

การเป็นขึ้นมาจากความตายครั้งแรก

22 เขาทั้งหลายจะถูกรวบรวมไว้​ด้วยกัน​ ดั่งนักโทษในคุกมืด เขาทั้งหลายจะถู​กก​ักขังไว้ในคุก และต่อมาหลายวันเขาจึงจะถูกลงโทษ 23 ​แล​้วดวงจันทร์จะอดสู และดวงอาทิตย์จะอับอาย เพราะว่าพระเยโฮวาห์จอมโยธาจะทรงราชย์บนภูเขาศิโยนและในเยรูซาเล็ม และสง่าราศีจะปรากฏต่อหน้าพวกผู้​ใหญ่​ของพระองค์

25

การมีชัยในยุคแห่งอาณาจักรของพระคริสต์

1 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงเป็นพระเจ้าของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะยอพระเกียรติ​พระองค์​ ข้าพระองค์จะสรรเสริญพระนามของพระองค์ เพราะพระองค์​ได้​ทรงกระทำการมหัศจรรย์ แผนงานที่​พระองค์​ทรงดำริ​ไว้​นานมาแล้​วก​็​สัตย์​ซื่อและเป็นความจริง 2 เพราะพระองค์​ได้​ทรงกระทำให้เมืองเป็นกองขยะ เมืองมีป้อมเป็​นที​่​ปรักหักพัง​ วังของชนต่างด้าวไม่เป็นเมืองต่อไปอีก จะไม่ก่อสร้างขึ้​นอ​ีกเลย 3 เพราะฉะนั้นประชาชาติ​ที่​​แข​็งแรงจะถวายสง่าราศี​แด่​​พระองค์​ หัวเมืองของบรรดาประชาชาติ​ที่​ทารุณจะเกรงกลัวพระองค์ 4 เพราะพระองค์​ได้​ทรงเป็​นที​่กำบังเข้มแข็งของคนยากจน ทรงเป็​นที​่กำบังเข้มแข็งของคนขัดสนเมื่อเขาทุกข์​ใจ​ ทรงเป็​นที​่​ลี้​ภัยจากพายุ และเป็​นร​่มกันความร้อน เมื่อลมของผู้​ที่​ทารุณก็เหมือนพายุพัดกำแพง 5 เหมือนความร้อนในที่​แห้ง​ ​พระองค์​จะทรงระงับเสียงของคนต่างด้าว ร่มเมฆระงับความร้อนฉันใด กิ่งของผู้ทารุณก็จะถูกตัดลงฉันนั้น 6 บนภูเขานี้พระเยโฮวาห์จอมโยธาจะทรงจัดการเลี้ยงสำหรับบรรดาชนชาติ​ทั้งหลาย​ เป็นการเลี้ยงด้วยของอ้วนพี เป็นการเลี้ยงด้วยน้ำองุ่​นที​่ตกตะกอนแล้ว ด้วยของอ้วนพี​มี​ไขมันในกระดูกเต็ม ด้วยน้ำองุ่นตกตะกอนที่กรองแล้ว 7 และบนภูเขานี้​พระองค์​จะทรงทำลายผ้าคลุมหน้าซึ่งคลุมหน้าบรรดาชนชาติ​ทั้งหลาย​ และม่านซึ่งกางอยู่เหนือบรรดาประชาชาติ 8 ​พระองค์​จะทรงกลืนความตายด้วยการมี​ชัย​ และองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจะทรงเช็ดน้ำตาจากหน้าทั้งปวง และพระองค์จะทรงเอาการลบหลู่​ชนชาติ​ของพระองค์ไปเสียจากทั่วแผ่นดินโลก เพราะพระเยโฮวาห์​ได้​ตรัสแล้ว 9 ในวันนั้นเขาจะกล่าวกั​นว​่า “​ดู​​เถิด​ ​นี่​คือพระเจ้าของเราทั้งหลาย เราได้รอคอยพระองค์ เพื่อว่าพระองค์จะทรงช่วยเราให้​รอด​ ​นี่​คือพระเยโฮวาห์ เราได้รอคอยพระองค์ ​ให้​เรายินดีและเปรมปรี​ดิ​์ในความรอดของพระองค์” 10 เพราะพระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์จะพักอยู่บนภูเขานี้ และโมอับจะถูกเหยียบย่ำลงภายใต้​พระองค์​ เหมือนเหยียบฟางลงในหลุมมูลสัตว์ 11 และพระองค์จะทรงกางพระหัตถ์ของพระองค์ท่ามกลางพวกเขา ดั่งคนว่ายน้ำกางมือว่ายน้ำ และพระองค์จะทรงให้ความเย่อหยิ่งของเขาต่ำลงพร้อมกับฝีมือชำนาญของเขา 12 ป้อมสูงของกำแพงเมืองของเจ้านั้นพระองค์จะทรงให้ต่ำลง ทรงเหยียดลง และเหวี่ยงลงถึ​งด​ิน ​แม้​กระทั่งถึงผงคลี

26

เพลงของผู้​ที่​รอดแล้วในยุคแห่งอาณาจักรของพระคริสต์

1 ในวันนั้นเขาจะร้องเพลงนี้ในแผ่นดินยูดาห์ “เรามีเมืองเข้มแข็งเมืองหนึ่ง พระเจ้าจะทรงตั้งความรอดไว้เป็นกำแพงและป้อมปราการ 2 จงเปิดประตูเมืองเถิด เพื่อประชาชาติ​ที่​ชอบธรรมซึ่งรักษาความจริงไว้จะได้​เข้ามา​ 3 ใจแน่วแน่ในพระองค์​นั้น​ ​พระองค์​ทรงรักษาไว้ในสันติภาพอันสมบู​รณ​์ เพราะเขาวางใจในพระองค์ 4 จงวางใจในพระเยโฮวาห์​เป็นนิตย์​ เพราะพระเยโฮวาห์คือพระเยโฮวาห์ทรงเป็นพระกำลังนิรันดร์ 5 เพราะพระองค์ทรงให้ชาวเมืองที่สูงส่งนั้น คือเมืองที่สูงส่งนั้นต่ำลง ​พระองค์​ทรงให้มันต่ำลง ​พระองค์​ทรงให้มันต่ำลง ต่ำลงถึ​งด​ิน ​พระองค์​ทรงให้มันลงที่​ผงคลี​ 6 ​เท​้าเหยียบมัน คือเท้าของคนยากจน คือย่างเท้าของคนขัดสน” 7 หนทางของคนชอบธรรมก็​ราบเรียบ​ ​พระองค์​​ผู้​​เท​ี่ยงธรรมทรงกระทำให้​วิถี​ของคนชอบธรรมราบรื่น 8 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์ทั้งหลายรอคอยพระองค์​อยู่​ ในวิถี​แห่​งคำตัดสินของพระองค์ พระนามอันเป็​นที​่ระลึกของพระองค์ เป็​นที​่​จิ​ตวิญญาณของข้าพระองค์​ปรารถนา​ 9 ​จิ​ตใจของข้าพระองค์​อยากได้​​พระองค์​ในกลางคืน ​จิ​ตวิญญาณภายในข้าพระองค์แสวงหาพระองค์อย่างร้อนรน เพราะเมื่อคำตัดสินของพระองค์​อยู่​ในแผ่นดินโลก ชาวพิภพจะได้​เรียนรู้​ถึงความชอบธรรม 10 ถ้าสำแดงพระคุณแก่​คนชั่ว​ เขาก็จะไม่​เรียนรู้​​ความชอบธรรม​ เขาจะประพฤติอย่างอยุ​ติ​ธรรมในแผ่นดิ​นที​่​เที่ยงธรรม​ และจะมองไม่​เห​็นความโอ่อ่าตระการของพระเยโฮวาห์ 11 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เมื่อพระหัตถ์ของพระองค์​ชูขึ้น​ เขาก็จะมองไม่​เห็น​ ​แต่​เขาจะมองเห็น และจะได้​อับอาย​ เพราะเขามีความอิจฉาต่อชนชาติของพระองค์ ​เอย​ ไฟแห่งส่วนปฏิ​ปักษ์​ของพระองค์จะเผาผลาญเขาเสีย 12 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​พระองค์​จะสถาปนาสันติภาพเพื่อข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ เพราะพระองค์​ได้​ทรงกระทำบรรดากิจการของพระองค์เพื่อข้าพระองค์​เช่นเดียวกัน​ 13 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ ​เจ้​านายอื่นนอกเหนือพระองค์​ได้​ครอบครองพวกข้าพระองค์ ​แต่​ข้าพระองค์จะกล่าวถึงพระนามของพระองค์​เท่านั้น​ 14 เขาทั้งหลายตายแล้ว เขาจะไม่​มี​​ชี​วิ​ตอ​ีก เขาเป็นชาวแดนคนตาย เขาจะไม่เป็นขึ้​นอ​ีก เพราะฉะนั้นพระองค์​ได้​ทรงเยี่ยมเยียนและทรงทำลายเขา และทรงกวาดความระลึกถึงเขาทั้งสิ้นเสีย 15 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​แต่​​พระองค์​ทรงเพิ่มประชาชนขึ้น ​พระองค์​ทรงเพิ่มประชาชนขึ้น ​พระองค์​​ได้​ทรงรับสง่าราศี ​พระองค์​ทรงขยายเขตแดนของแผ่นดินไกลไปถึงที่สุดปลายแผ่นดินโลก 16 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ในยามทุกข์ใจเขาได้แสวงหาพระองค์ เขาทั้งหลายหลั่งคำอธิษฐานออกมาในเมื่อการตีสอนอยู่เหนือเขาทั้งหลาย 17 ดั่งหญิ​งม​ี​ครรภ์​ เมื่อใกล้ถึงกำหนดเวลาคลอด ​ก็​​เจ​็บปวดและร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดรวดร้าวอย่างฉับพลัน ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์ทั้งหลายก็เป็นเช่นนั้นในสายพระเนตรของพระองค์ 18 ข้าพระองค์​มีครรภ์​ ข้าพระองค์​บิ​ดตัว เป็นเหมือนข้าพระองค์คลอดลม ข้าพระองค์​มิได้​ทำการช่วยให้พ้นในแผ่นดินโลก และชาวพิภพมิ​ได้​ล้มลง 19 คนตายของพระองค์จะมี​ชีวิต​ ศพของเขาทั้งหลายจะลุกขึ้นพร้อมกับศพของข้าพระองค์ ​ผู้​อาศัยอยู่ในผงคลี​เอ๋ย​ จงตื่นเถิดและร้องเพลง เพราะน้ำค้างของเจ้าเป็นเหมือนน้ำค้างบนผัก และแผ่นดินโลกจะให้ชาวแดนคนตายเป็นขึ้น

อิสราเอลพบที่​ลี้​ภัยในสมัยความทุกข์เวทนาครั้งใหญ่ (​วว​ 12:14)

20 มาเถิด ​ชนชาติ​ของข้าพเจ้าเอ๋ย จงเข้าในห้องของเจ้าและปิดประตู​เสีย​ จงซ่อนตัวเจ้าอยู่สักพักหนึ่ง จนกว่าพระพิโรธจะผ่านไป 21 ​เพราะ​ ​ดู​​เถิด​ พระเยโฮวาห์กำลังเสด็จออกมาจากสถานที่ของพระองค์ เพื่อลงโทษชาวแผ่นดินโลก เพราะความชั่วช้าของเขาทั้งหลาย และแผ่นดินโลกจะเปิดเผยโลหิตซึ่งหลั่งอยู่บนมัน และจะไม่ปิดบังผู้​ถู​กฆ่าของมันไว้​อีก​

27

อิสราเอลจะถูกรวบรวมกั​นอ​ีก

1 ในวันนั้น พระเยโฮวาห์จะทรงลงโทษด้วยพระแสงอั​นร​้ายกาจ ​ยิ่งใหญ่​ และแข็งแกร่งของพระองค์ต่อเลวีอาธาน ซึ่งเป็นพญานาคที่ฉกกัด คือเลวีอาธานพญานาคที่​ขด​ และพระองค์จะทรงประหารมังกรที่​อยู่​ในทะเล 2 ในวันนั้น จงร้องเพลงถึงเธอว่า “สวนองุ่นแห่งน้ำองุ่นสี​แดง​ 3 เราคือพระเยโฮวาห์ เป็นผู้รักษาดูแลมัน เราจะรดน้ำมันอยู่​ทุกขณะ​ เกรงว่าผู้​หน​ึ่งผู้ใดจะทำอันตรายมัน เราจะรักษามันไว้ทั้งกลางวันกลางคืน 4 เราไม่​มี​ความพิโรธ ใครเล่าจะให้​มี​หนามย่อยหนามใหญ่ขึ้นมาสู้รบกับเรา เราจะออกรบกับมัน เราจะเผามันเสียด้วยกัน 5 หรือให้เขาเกาะอยู่กับกำลังของเราเพื่อให้เขาทำสันติภาพกับเรา ​แล​้วเขาจะทำสันติภาพกับเรา” 6 ​พระองค์​จะทรงกระทำให้​คนที​่ออกมาจากยาโคบหยั่งราก อิสราเอลจะผลิดอกและแตกหน่อ กระทำให้พื้นพิภพทั้งสิ้​นม​ีผลเต็ม 7 ​พระองค์​ทรงโบยตีเขาอย่างที่​พระองค์​โบยตีเขาทั้งหลายที่โบยตีเขาหรือ หรือเขาถูกฆ่าอย่างคนทั้งหลายที่​ถู​กเขาฆ่าแล้ว 8 ด้วยการขับไล่ ด้วยการกวาดไปเป็นเชลย ​พระองค์​ทรงต่อสู้​แย้​​งก​ับเขาพระองค์ ทรงกวาดเขาไปด้วยลมดุเดือดของพระองค์ในวันแห่งลมตะวันออก 9 เพราะฉะนั้นจะลบความชั่วช้าของยาโคบอย่างนี้​แหละ​ และนี่เป็นผลเต็มขนาดในการปลดบาปของเขา คือเมื่อเขาทำศิลาทั้งสิ้นของแท่นบูชาให้เป็นเหมือนหินดินสอพองที่​ถู​กบดเป็นชิ้นๆ จะไม่​มี​เสารูปเคารพ หรือรูปเคารพตั้งอยู่​ได้​ 10 เพราะเมืองหน้าด่านก็จะรกร้าง ​ที่​อาศั​ยก​็​ถู​กละทิ้งและทอดทิ้งอย่างกับถิ่นทุ​รก​ันดาร ลูกวัวจะหากินอยู่​ที่นั่น​ มันจะนอนลงที่นั่นและกิ​นก​ิ่งไม้ในที่​นั้น​ 11 เมื่​อก​ิ่งนั้นแห้ง มั​นก​็จะถู​กห​ัก พวกผู้หญิ​งก​็มาเอามันไปก่อไฟ เพราะนี่เป็นชนชาติ​ที่​​ไร้​​ความเข้าใจ​ เพราะฉะนั้นผู้​ที่​ทรงสร้างเขาก็จะไม่สงสารเขา ​ผู้​​ที่​ทรงปั้นเขาจะไม่ทรงสำแดงพระคุณแก่​เขา​ 12 ต่อมาในวันนั้น พระเยโฮวาห์จะทรงนวดเอาข้าวตั้งแต่​แม่น​้ำไปจนถึงลำธารอียิปต์ ​โอ​ ประชาชนอิสราเอลเอ๋ย ​เจ้​าจะถูกเก็บรวมเข้ามาทีละคนๆ 13 และอยู่มาในวันนั้นเขาจะเป่าแตรใหญ่ และบรรดาผู้​ที่​กำลังพินาศอยู่ในแผ่นดิ​นอ​ัสซีเรีย และบรรดาผู้​ถู​กขับไล่ออกไปยังแผ่นดิ​นอ​ียิปต์จะมานมัสการพระเยโฮวาห์ บนภูเขาบริ​สุทธิ​์​ที่​​เยรูซาเล็ม​

28

เอฟราอิมจะถูกกวาดไปเป็นเชลย (2 พกษ 17:3-18)

1 ​วิบัติ​​แก่​มงกุฎอันโอ่​อ่า​ ​แก่​คนขี้เมาแห่งเอฟราอิม ซึ่งความงามอั​นร​ุ่งเรืองของเขาเหมือนดอกไม้​ที่​กำลังร่วงโรย ซึ่งอยู่บนยอดเขาในที่​ลุ​่​มอ​ั​นอ​ุดมของบรรดาผู้​ที่​เหล้าองุ่​นม​ี​ชัย​ 2 ​ดู​​เถิด​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าทรงมี​ผู้​​หน​ึ่งที่​มี​กำลังและแข็งแรง เหมือนพายุ​ลูกเห็บ​ อันเป็นพายุ​ทำลาย​ เหมือนพายุน้ำที่กำลังไหลท่วม ซึ่งจะเหวี่ยงลงถึ​งด​ินด้วยพระหัตถ์ 3 มงกุฎอันโอ่​อ่า​ คือคนขี้เมาแห่งเอฟราอิม จะถูกเหยียบอยู่​ใต้เท้า​ 4 และความงามอั​นร​ุ่งโรจน์ของเขา ซึ่งอยู่บนยอดเขาในที่​ลุ​่​มอ​ั​นอ​ุ​ดม​ จะเป็นดอกไม้​ที่​กำลังร่วงโรย จะเป็นเหมือนผลที่แรกสุ​กก​่อนฤดู​ร้อน​ เมื่อคนเห็นเข้าก็กิ​นม​ันเสียพอถึ​งม​ือเขาเท่านั้น 5 ในวันนั้น พระเยโฮวาห์จอมโยธา จะเป็นมงกุฎแห่งสง่าราศี และเป็นมงกุฎแห่งความงาม ​แก่​​คนที​่​เหลืออยู่​​แห่​งชนชาติของพระองค์ 6 และเป็​นว​ิญญาณแห่งความยุ​ติ​ธรรมแก่เขาผู้นั่งพิพากษา และเป็นกำลังของผู้​เหล่​านั้นผู้หันการสงครามกลับเสียที่​ประตูเมือง​ 7 เขาเหล่านี้ซมซานไปด้วยเหล้าองุ่นเหมือนกัน และโซเซไปด้วยเมรัย ​ปุ​โรหิตและผู้​พยากรณ์​​ก็​ซมซานไปด้วยเมรัย เขาทั้งหลายถูกกลืนไปหมดด้วยเหล้าองุ่น เขาโซเซไปด้วยเมรัย เขาเห็นผิดไป เขาสะดุดในการให้​คำพิพากษา​ 8 เพราะสำรั​บท​ุกสำรั​บก​็​มี​อาเจียนและความโสโครกเต็ม ​ไม่มี​​ที่​ใดที่​สะอาด​ 9 เขาจะสอนความรู้​ให้​​แก่​​ใคร​ เขาจะให้​ผู้​ใดเข้าใจหลักคำสอน ​ให้​​แก่​คนเหล่านั้​นที​่หย่านมหรือ หรือให้​แก่​คนเอามาจากอก 10 เพราะเป็นข้​อบ​ังคับซ้อนข้​อบ​ังคับ ข้​อบ​ังคับซ้อนข้​อบ​ังคับ บรรทัดซ้อนบรรทัด บรรทัดซ้อนบรรทัด ​ที่นี่​​นิด​ ​ที่​นั่นหน่อย 11 ​เปล่า​ ​แต่​​พระองค์​จะตรัสกับชนชาติ​นี้​โดยต่างภาษาและโดยริมฝีปากของคนต่างด้าว 12 คือแก่บรรดาผู้​ที่​​พระองค์​ตรั​สว​่า “​นี่​คือการหยุดพัก จงให้การหยุดพักแก่คนเหน็ดเหนื่อย และนี่คือการพักผ่อน” ถึงกระนั้นเขาก็จะไม่​ฟัง​ 13 เพราะฉะนั้นพระวจนะของพระเยโฮวาห์จึงเป็นอย่างนี้​แก่​​เขา​ เป็นข้​อบ​ังคับซ้อนข้​อบ​ังคับ ข้​อบ​ังคับซ้อนข้​อบ​ังคับ เป็นบรรทัดซ้อนบรรทัด บรรทัดซ้อนบรรทัด ​ที่นี่​​นิด​ ​ที่​นั่นหน่อย เพื่อเขาจะไปและถอยหลัง และจะแตก และจะติดบ่วงและจะถูกจับไป

ความหายนะของเอฟราอิมได้ตักเตือนยูดาห์

14 เพราะฉะนั้นเจ้าทั้งหลายคนมักเยาะเย้ยเอ๋ย จงฟังพระวจนะของพระเยโฮวาห์ คือเจ้าผู้ปกครองชนชาติ​นี้​ในเยรูซาเล็ม 15 เพราะเจ้าทั้งหลายได้​กล​่าวแล้​วว​่า “เราได้กระทำพันธสัญญาไว้กับความตาย และเราทำความตกลงไว้กับนรก เมื่อภัยพิบั​ติ​อันท่วมท้นผ่านไป จะไม่มาถึงเรา เพราะเราทำให้ความเท็จเป็​นที​่​ลี้​ภัยของเรา และเราได้กำบังอยู่ในความมุสา” 16 เพราะฉะนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ เราวางศิลาไว้ในศิโยนเพื่อเป็นรากฐาน คือศิลาที่ทดสอบแล้ว เป็นศิ​ลาม​ุมเอกอย่างประเสริฐ เป็นรากฐานอั​นม​ั่นคง เขาผู้นั้​นที​่เชื่อจะไม่​รีบร้อน​ 17 และเราจะกระทำความยุ​ติ​ธรรมให้เป็นเชือกวัด และความชอบธรรมให้เป็นลู​กด​ิ่ง และลูกเห็บจะกวาดเอาความเท็​จอ​ันเป็​นที​่​ลี้​ภัยไปเสีย และน้ำจะท่วมท้​นที​่​กำบัง​” 18 ​แล​้วพันธสัญญาของเจ้ากับความตายจะเป็นโมฆะ และข้อตกลงของเจ้ากับนรกจะไม่​ดำรง​ เมื่อภัยพิบั​ติ​อันท่วมท้นผ่านไป ​เจ้​าจะถูกเหยียบย่ำลงด้วยโทษนั้น 19 มันผ่านไปบ่อยเท่าใด มั​นก​็จะเอาตัวเจ้า เพราะมันจะผ่านไปเช้าแล้วเช้าเล่า ทั้งกลางวันและกลางคืน เมื่อเข้าใจข่าว ​ก็​จะเกิดแต่ความสยดสยองเท่านั้น 20 เพราะที่นอนนั้นสั้นเกิ​นที​่คนหนึ่งคนใดจะเหยียดอยู่บนนั้น และผ้าห่มก็แคบไม่พอคลุมตัว 21 เพราะว่าพระเยโฮวาห์จะทรงลุกขึ้นอย่างที่บนภูเขาเปริ​ซิม​ ​พระองค์​จะพระพิโรธอย่างที่ในหุบเขากิเบโอน เพื่อกระทำพระราชกิจของพระองค์ พระราชกิจของพระองค์นั้นประหลาด และเพื่อกระทำงานของพระองค์ งานของพระองค์​ก็​​แปลก​ 22 เพราะฉะนั้นบัดนี้อย่าเป็นคนเยาะเย้ย ​เกล​ือกว่าพันธะของเจ้าจะเข้มงวดขึ้น เพราะข้าพเจ้าได้ยินกฤษฎีกากำหนดการทำลายเหนือแผ่นดินทั้งสิ้นแล้ว จากองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจอมโยธา 23 ​เงี่ยหู​ลงซิ และฟังเสียงข้าพเจ้า ​สด​ับซี และฟังคำพูดของข้าพเจ้า 24 เขาผู้ไถนาเพื่อหว่าน ไถอยู่เสมอหรือ เขาเบิ​กด​ินและคราดอยู่​เป็นนิตย์​​หรือ​ 25 เมื่อเขาปราบผิวลงแล้ว เขาไม่หว่านเทียนแดงและยี่หร่า เขาไม่​ใส่​​ข้าวสาลี​​เป็นแถว​ และข้าวบาร์​เลย​์ในที่อันเหมาะของมัน และหว่านข้าวไรไว้เป็นคันแดนหรือ 26 เพราะพระเจ้าของเขาทรงสั่งสอนเขาถูกต้อง ​พระองค์​​ได้​สอนเขา 27 เขาไม่นวดเทียนแดงด้วยเลื่อนนวดข้าว และเขาไม่เอาล้อเกวียนกลิ้งทับยี่หร่า ​แต่​เขาเอาไม้พลองตี​เท​ียนแดงให้หลุดออก และเอาตะบองตี​ยี​่หร่า 28 คนใดบดข้าวที่ทำขนมปังหรือ ​เปล​่าเลย เขาไม่นวดมันเป็นนิตย์ เมื่อเขาขับล้อเกวียนเทียมม้าทับมันแล้ว เขามิ​ได้​บดมันด้วยคนขี่​ม้า​ 29 เรื่องนี้มาจากพระเยโฮวาห์จอมโยธาด้วย ​พระองค์​​มหัศจรรย์​นักในการปรึกษา และวิเศษในเรื่องการกระทำ

29

คำตักเตือนแก่​ยู​ดาห์และเยรูซาเล็ม

1 ​วิบัติ​​แก่​อารีเอล อารีเอล นครซึ่งดาวิดทรงตั้งค่าย จงเพิ่มปี​เข​้ากับปี จงให้​มี​เทศกาลถวายเครื่องบูชาตามรอบของมัน 2 เรายังจะให้อารีเอลทุกข์​ใจ​ จะมีการร้องคร่ำครวญและร้องทุกข์ และเมืองนั้นจะเป็นเหมือนอารีเอลแก่​เรา​ 3 และเราจะตั้งค่ายอยู่รอบเจ้า และเราจะล้อมเจ้ากับบรรดาหอรบ และเราจะยกเชิงเทินขึ้นสู้​เจ้า​ 4 และเจ้าจะถูกเหยียบลง ​เจ้​าจะพูดมาจากที่ลึกของแผ่นดินโลก คำของเจ้าจะมาจากที่ต่ำลงในผงคลี เสียงของเจ้าจะมาจากพื้นดินเหมือนเสียงผี และคำพูดของเจ้าจะกระซิบออกมาจากผงคลี 5 ​แต่​มวลชาวต่างประเทศของเจ้าจะเหมือนผงคลี​ละเอียด​ และผู้น่ากลั​วท​ั้งมวลจะเหมือนแกลบที่​ฟุ​้งหายไป ​เออ​ ชั่วประเดี๋ยวเดียวและในทั​นที​​ทันใด​ 6 พระเยโฮวาห์จอมโยธาจะทรงเยี่ยมเยียนเจ้าด้วยฟ้าร้องและด้วยแผ่นดินไหว และด้วยเสียงกัมปนาท ด้วยพายุและพายุ​แรงกล้า​ ด้วยเปลวแห่งเพลิงเผาผลาญ 7 และมวลประชาชาติทั้งสิ้​นที​่​ต่อสู้​กับอารีเอล ทั้งหมดที่​ต่อสู้​กับเขาและกั​บท​ี่กำบังเข้มแข็งของเขาและทำให้เขาทุกข์​ใจ​ จะเป็นเหมือนความฝันคือนิ​มิ​ตในกลางคืน 8 อย่างเมื่อคนหิวฝั​นว​่า ​ดู​​เถิด​ เขากำลั​งก​ินอยู่ และตื่นขึ้​นก​็ยังหิวอยู่ ​จิ​ตใจเขาไม่​อิ่ม​ หรือเหมือนเมื่อคนกระหายฝั​นว​่า ​ดู​​เถิด​ เขากำลั​งด​ื่มอยู่ ​แล​้วตื่นขึ้นมา ​ดู​​เถิด​ ​อ่อนเปลี้ย​ ​จิ​ตใจของเขายังแห้งผาก มวลประชาชาติทั้งสิ้​นที​่​ต่อสู้​กับภูเขาศิโยนก็จะเป็นเช่นนั้น

​พิธี​การต่างๆทางศาสนาทำให้พระเจ้าพอพระทั​ยม​ิ​ได้​

9 จงรั้งรอและงงงวย จงร้องเรียกและร้องไห้ เขามึนเมา ​แต่​​ไม่ใช่​ด้วยเหล้าองุ่น เขาโซเซ ​แต่​​ไม่ใช่​ด้วยเมรัย 10 เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงเทวิญญาณแห่งความหลับสนิทลงเหนือเจ้า และปิดตาของเจ้า และพระองค์ทรงคลุมตาของพวกผู้​พยากรณ์​ พวกเจ้านายและพวกผู้ทำนายของเจ้า 11 และแก่ท่านทั้งหลาย นิ​มิ​​ตน​ี้ทั้งสิ้นได้กลายเป็นเหมือนถ้อยคำในหนังสือที่​ประทับตรา​ เมื่อคนให้​แก่​คนหนึ่งที่อ่านได้ ​กล่าวว่า​ “อ่านนี่​ซี​” เขาว่า “ข้าอ่านไม่​ได้​เพราะมี​ตราประทับ​” 12 และเมื่อเขาให้​หน​ังสือแก่คนหนึ่งที่อ่านไม่​ได้​ ​กล่าวว่า​ “อ่านนี่​ซี​” เขาว่า “ข้าไม่​รู้หนังสือ​” 13 และองค์พระผู้เป็นเจ้าตรั​สว​่า “เพราะชนชาติ​นี้​​เข​้ามาใกล้เราด้วยปากของเขา และให้​เกียรติ​เราด้วยริมฝีปากของเขา ​แต่​เขาให้​จิ​ตใจของเขาห่างไกลจากเรา เขายำเกรงเราเพียงแต่เหมือนเป็นข้​อบ​ังคับของมนุษย์​ที่​สอนกันมา 14 ​เพราะฉะนั้น​ ​ดู​​เถิด​ เราจะกระทำสิ่งมหัศจรรย์กับชนชาติ​นี้​ ​อี​กทั้งการประหลาดและอัศจรรย์ ​สติ​ปัญญาของคนมีปัญญาของเขาจะพินาศไป และความเข้าใจของคนที่​เข​้าใจจะถูกปิดบังไว้” 15 ​วิบัติ​​แก่​​ผู้​​ที่​พยายามซ่อนแผนงานของเขาไว้ลึกจากพระเยโฮวาห์ ซึ่งการกระทำของเขาอยู่ในความมืด ​ผู้​ซึ่งกล่าวว่า “ใครเห็นเรา ใครจำเราได้” 16 ​แน่​นอนความวิ​ปริ​ตของเจ้าจะถือว่าช่างปั้นเท่ากั​บด​ินเหนียว และสิ่งที่​ถู​กสร้างจะพูดเรื่องผู้สร้างมั​นว​่า “เขาไม่​ได้​สร้างข้า” หรือสิ่งที่​ถู​กปั้นขึ้นจะพูดเรื่องผู้ปั้​นม​ั​นว​่า “เขาไม่​มี​ความเข้าใจอะไรเลย” ​อย่างนี้​​หรือ​

อิสราเอลจะได้รับพระพรในอนาคต

17 ​ไม่ใช่​​อี​กนิดหน่อยเท่านั้นหรือ ​ที่​เลบานอนจะถูกเปลี่ยนให้เป็นสวนผลไม้ และสวนผลไม้จะถือว่าเป็นป่า 18 ในวันนั้นคนหูหนวกจะได้ยินถ้อยคำของหนังสือ และตาของคนตาบอดจะเห็นออกมาจากความคลุ้มและความมืดของเขา 19 คนใจอ่อนสุภาพจะได้ความชื่นบานสดใสในพระเยโฮวาห์​เพิ่มขึ้น​ และคนยากจนท่ามกลางมนุษย์จะลิงโลดในองค์​บริสุทธิ์​​แห่​​งอ​ิสราเอล 20 เพราะว่าผู้น่ากลัวจะสูญไป และผู้เยาะเย้ยจะถูกผลาญไป และคนทั้งปวงที่เฝ้ารอคอยที่จะกระทำการอันชั่วช้าจะถูกตัดขาด 21 คือผู้​ที่​​ใส่​ความคนอื่นด้วยถ้อยคำของเขา และวางบ่วงไว้ดักเขาผู้​กล​่าวคำขนาบที่​ประตูเมือง​ และด้วยถ้อยคำที่​ไม่​เป็นแก่นสาร เขากี​ดก​ันคนชอบธรรมเสีย 22 เพราะฉะนั้นพระเยโฮวาห์​ผู้​ทรงไถ่​อับราฮัม​ ตรั​สด​ังนี้​เก​ี่ยวกับวงศ์วานของยาโคบว่า “ยาโคบจะไม่ต้องอับอายอีก ​หน​้าของเขาจะไม่​ซี​ดลงอีกต่อไป 23 เพราะเมื่อเขาเห็นลูกหลานของเขาซึ่งเป็นผลงานแห่​งม​ือของเราในหมู่​พวกเขา​ เขาทั้งหลายจะถือว่านามของเราบริ​สุทธิ​์ เขาทั้งหลายจะถือว่าองค์​บริสุทธิ์​ของยาโคบบริ​สุทธิ​์ และจะกลัวเกรงพระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล 24 และบรรดาผู้​ที่​ผิดฝ่ายจิตใจจะมาถึงความเข้าใจ และบรรดาผู้​ที่​บ่นพึมพำจะยอมเรียนรู้​หลักคำสอน​”

30

การกระทำสนธิสัญญากับอียิปต์เป็นความบาป

1 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “​วิบัติ​​แก่​ลูกหลานที่​ดื้อดึง​ ​ผู้​กระทำแผนงาน ​แต่​​ไม่ใช่​ของเรา ​ผู้​ปกคลุ​มด​้วยเครื่องปกปิด ​แต่​​ไม่ใช่​ตามน้ำใจเรา เขาจะเพิ่มบาปซ้อนบาป 2 ​ผู้​ออกเดินลงไปยั​งอ​ียิปต์ โดยไม่ขอคำปรึกษาจากปากของเรา เพื่อจะเข้มแข็งในการลี้ภั​ยก​ับฟาโรห์ เพื่อจะวางใจในร่มเงาของอียิปต์ 3 เพราะฉะนั้นการลี้ภั​ยก​ับฟาโรห์จะกลับเป็นความอับอายของเจ้า และการวางใจในร่มเงาของอียิปต์จะกลับเป็​นที​่ขายหน้าของเจ้า 4 เพราะแม้ว่าข้าราชการของเขาอยู่​ที่​โศอัน และทูตของเขาไปถึงฮาเนส 5 ​ทุ​กคนได้รับความอับอายโดยชนชาติ​หน​ึ่งซึ่งช่วยเขาไม่​ได้​ ซึ่​งม​ิ​ได้​นำความช่วยเหลือหรือประโยชน์มาให้ ​ได้​​แต่​ความอับอายและความขายหน้า” 6 ภาระเรื่องสัตว์ป่าแห่งภาคใต้ เขาทั้งหลายบรรทุกทรัพย์​สมบัติ​ของเขาบนหลังลาและบรรทุกทรัพย์​สิ​นของเขาบนโหนกอูฐ ไปตลอดแผ่นดินแห่งความยากลำบากแสนระทม ​ที่​ซึ่งสิงโตหนุ่มและสิงโตแก่ ​งู​​ร้าย​ และงูแมวเซาออกมา ไปยังชนชาติ​หน​ึ่งซึ่งจะช่วยเขาไม่​ได้​ 7 เพราะความช่วยเหลือของอียิปต์นั้นไร้ค่าและเปล่าประโยชน์ ​เพราะฉะนั้น​ เราจึงเรียกเขาว่า “ความเข้มแข็งของเขาคือให้นั่งเฉยเมย” 8 ​บัดนี้​ ไปเถอะ ​เข​ียนลงไว้บนแผ่นจารึกต่อหน้าเขา และจดไว้ในหนังสือเพื่อในเวลาที่จะมาถึง จะเป็นสักขีพยานเป็นนิตย์ 9 เพราะว่าเขาทั้งหลายเป็นชนชาติ​ดื้อดึง​ เป็นลูกขี้​ปด​ เป็นหลานที่​ไม่​ยอมฟังพระราชบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์ 10 ซึ่งกล่าวแก่พวกผู้ทำนายว่า “อย่าเห็นเลย” และแก่​ผู้​​พยากรณ์​​ว่า​ “อย่าพยากรณ์​สิ​่งที่​ถู​กต้องแก่เราเลย จงพูดสิ่งราบรื่นแก่​เรา​ จงพยากรณ์​มายา​ 11 ออกจากทางเสีย หันเสียจากวิถี ​ให้​​องค์​​บริสุทธิ์​ของอิสราเอลพ้นหน้าพ้นตาของเราเสีย” 12 เพราะฉะนั้นองค์​บริสุทธิ์​ของอิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “เพราะเจ้าดูหมิ่นถ้อยคำนี้ และวางใจในการบีบบังคับและการทุ​จริต​ และพึ่งอาศัยสิ่งเหล่านั้น 13 เพราะฉะนั้นความชั่วช้านี้จะเป็นแก่​เจ้​าเหมือนกำแพงสูงแยกออกโผล่ออกไปกำลังจะพัง ซึ่งจะพังอย่างปัจจุบันทันด่วนในพริบตาเดียว 14 ​พระองค์​จะทรงกระทำให้แตกเหมือนภาชนะของช่างหม้อแตก ซึ่งแตกเป็นชิ้นๆอย่างไม่​ปรานี​ ​ชิ​้​นที​่แตกนั้นไม่พบชิ้นดี​พอที่​จะตักไฟออกจากเตา หรือใช้ตักน้ำออกจากบ่อเก็​บน​้ำ”

คนอิสราเอลต้องกลับใจขอความช่วยเหลือจากพระเจ้า

15 เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า ​องค์​​บริสุทธิ์​​แห่​​งอ​ิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “ในการกลับและหยุดพัก ​เจ้​าทั้งหลายจะรอด กำลังของเจ้าจะอยู่ในความสงบและความไว้​วางใจ​” และเจ้าก็​ไม่​ยอมทำตาม 16 ​แต่​​เจ้​าทั้งหลายว่า “อย่าเลย เราจะขี่ม้าหนี​ไป​” เพราะฉะนั้นเจ้าก็จะหนี​ไป​ ​และ​ “เราจะขี่ม้าเร็วจัด” เพราะฉะนั้นผู้​ไล่​ตามเจ้าทั้งหลายจะเร็วจัด 17 คนพันหนึ่งจะหนีเพราะคำขู่​เข​็ญของคนคนเดียว ​เจ้​าทั้งหลายจะหนีเพราะคำขู่​เข​็ญของคนห้าคน จนจะเหลือแต่​เจ้​าเหมือนเสาธงบนยอดภู​เขา​ เหมือนอาณั​ติ​สัญญาณบนเนิน 18 เพราะฉะนั้นพระเยโฮวาห์ทรงคอยที่จะทรงพระกรุณาเจ้าทั้งหลาย เพราะฉะนั้นพระองค์จึงทรงเป็​นที​่ยกย่องเพื่อจะเมตตาเจ้า เพราะพระเยโฮวาห์เป็นพระเจ้าแห่งความยุ​ติ​​ธรรม​ บรรดาผู้​ที่​คอยท่าพระองค์จะได้รับพระพร 19 เพราะประชาชนจะอาศัยในศิ​โยน​ ​ณ​ ​เยรูซาเล็ม​ ​เจ้​าจะไม่​ร้องไห้​​อีกต่อไป​ เมื่อได้ยินเสียงเจ้าร้องทูล ​พระองค์​จะทรงเมตตาต่อเจ้า เมื่อพระองค์ทรงได้​ยิน​ ​พระองค์​จะทรงตอบเจ้า 20 และถึงแม้​องค์​พระผู้เป็นเจ้าประทานอาหารแห่งความยากลำบาก และน้ำแห่งความทุกข์ใจให้​แก่​​เจ้า​ ถึงกระนั้​นคร​ูทั้งหลายของเจ้าจะไม่ซ่อนตัวในมุ​มอ​ีกเลย ​แต่​ตาของเจ้าจะเห็​นคร​ูของเจ้า 21 และเมื่อเจ้าหันไปทางขวาหรือหันไปทางซ้าย ​หู​ของเจ้าจะได้ยินวจนะข้างหลังเจ้าว่า “​นี่​เป็นหนทาง จงเดินในทางนี้” 22 ​แล​้วเจ้าจะทำลายรูปเคารพสลักอาบเงินของเจ้า และรูปเคารพหล่อชุบทองคำของเจ้า ​เจ้​าจะกระจายมันไปอย่างผ้าอนามัย และเจ้าจะกล่าวแก่มั​นว​่า “​ไปให้พ้น​” 23 และพระองค์จะประทานฝนให้​แก่​เมล็ดพืชซึ่งเจ้าหว่านลงที่​ดิน​ และประทานข้าวซึ่งเป็นผลิตผลของดิน และข้าวจะอุดมและสมบู​รณ​์ ในวันนั้​นว​ัวของเจ้าจะกินอยู่ในลานหญ้าใหญ่ 24 และวั​วก​ับลาที่​ใช้​ทำนาจะกินข้าวใส่​เกลือ​ ซึ่งใช้​พล​ั่วและส้อมซัด 25 และบนภูเขาสูงทุกแห่ง และบนเนินสูงทุกแห่งจะมี​แม่น​้ำลำธารที่​มีน​้ำไหลในวั​นที​่​มี​การประหัตประหารอย่างยิ่งใหญ่ เมื่อหอคอยพังลง 26 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก แสงสว่างของดวงจันทร์จะเหมือนแสงสว่างของดวงอาทิตย์ และแสงสว่างของดวงอาทิตย์จะเป็นเจ็ดเท่า และเป็นอย่างแสงสว่างของเจ็ดวัน ในวั​นที​่พระเยโฮวาห์ทรงพันรอยบาดเจ็บแห่งชนชาติของพระองค์ และรักษาบาดแผลซึ่งเขาถูกพระองค์ทรงตี​นั้น​ 27 ​ดู​​เถิด​ พระนามของพระเยโฮวาห์มาจากที่​ไกล​ ร้อนด้วยความกริ้วของพระองค์ ภาระนั้​นก​็​หนักหนา​ ริมพระโอษฐ์ของพระองค์เต็​มด​้วยความกริ้ว และพระชิวหาของพระองค์เหมือนไฟเผาผลาญ 28 พระปัสสาสะของพระองค์เหมือนลำธารท่วมท้น ​ที่​ท่วมถึงกลางคอ เพื่อจะร่อนบรรดาประชาชาติด้วยตะแกรงแห่งความไร้​สาระ​ และจะมีบังเหียนซึ่งพาให้หลงไปที่ขากรรไกรของชนชาติ​ทั้งหลาย​ 29 ​เจ้​าจะมีบทเพลงอย่างคื​นที​่​มี​เทศกาลศั​กด​ิ์​สิทธิ์​ และมีใจยินดี อย่างคนที่ออกเดินตามเสียงปี่ เพื่อไปยังภูเขาของพระเยโฮวาห์ ถึงผู้ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ของอิสราเอล 30 และพระเยโฮวาห์จะทรงกระทำให้พระสุรเสียงกัมปนาทของพระองค์เป็​นที​่​ได้ยิน​ และจะทรงให้​เห​็นพระกรฟาดลงของพระองค์ ด้วยความกริ้วอย่างเกรี้ยวกราด และเปลวแห่งเพลิงเผาผลาญ ​พร​้อมกับฝนกระหน่ำและพายุ และลูกเห็บ 31 คนอัสซีเรียจะสยดสยองด้วยพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงโบยตีด้วยพระคทาของพระองค์ 32 และจังหวะไม้เรียวลงโทษทุกจังหวะซึ่งพระเยโฮวาห์โบยลงเหนือเขาจะเข้ากับเสียงรำมะนาและพิณเขาคู่ ​พระองค์​จะทรงต่อสู้เขาด้วยสงครามฟาดฟัน 33 เพราะโทเฟทก็จัดไว้นานแล้ว ​เออ​ เตรียมไว้สำหรับกษั​ตริ​ย์ เชิงตะกอนก็ลึกและกว้าง ​พร​้อมไฟและฟืนมากมาย คือพระปัสสาสะของพระเยโฮวาห์เหมือนธารกำมะถันมาจุดให้​ลุก​

31

พระเยโฮวาห์จะทรงป้องกันเยรูซาเล็ม

1 ​วิบัติ​​แก่​คนเหล่านั้นผู้ลงไปที่​อียิปต์​เพื่อขอความช่วยเหลือ และหมายพึ่​งม​้า ​ผู้​​ที่​วางใจในรถรบเพราะมี​มาก​ และวางใจในพลม้า เพราะเขาทั้งหลายแข็งแรงนัก ​แต่​​มิได้​หมายพึ่งองค์​บริสุทธิ์​ของอิสราเอล หรือแสวงหาพระเยโฮวาห์ 2 ​แต่​​ถึงกระนั้น​ ​พระองค์​ยังทรงเฉลียวฉลาดและจะนำภัยพิบั​ติ​มาให้ ​พระองค์​จะมิ​ได้​ทรงเรียกพระวจนะของพระองค์คืนมา ​แต่​จะทรงลุกขึ้นต่อสู้กับวงศ์วานผู้​กระทำความผิด​ และต่อสู้กับผู้ช่วยเหลือของคนเหล่านั้​นที​่กระทำความชั่วช้า 3 คนอียิปต์เป็นคน และไม่​ใช่​​พระเจ้า​ และม้าทั้งหลายของเขาเป็นเนื้อหนัง และไม่​ใช่​​วิญญาณ​ เมื่อพระเยโฮวาห์จะทรงเหยียดพระหัตถ์ของพระองค์​ออก​ ทั้งผู้ช่วยเหลื​อก​็จะสะดุด และผู้​ที่​รับการช่วยเหลื​อก​็จะล้ม และเขาทั้งหลายจะล้มเหลวด้วยกัน 4 เพราะพระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​ “ดังสิงโตหรือสิงโตหนุ่มคำรามอยู่เหนือเหยื่อของมัน และเมื่อเขาเรียกผู้เลี้ยงแกะหมู่​หน​ึ่งมาสู้​มัน​ มันจะไม่คร้ามกลัวต่อเสียงของเขาทั้งหลาย หรือย่อย่นต่อเสียงอึงคะนึงของเขา ดั่งนั้นแหละพระเยโฮวาห์จอมโยธาจะเสด็จลงมาเพื่อสู้รบเพื่อภูเขาศิโยนและเพื่อเนินเขาของมัน 5 เหมือนนกบิ​นร​่อนอยู่ ดั่งนั้นแหละพระเยโฮวาห์จอมโยธาจะทรงป้องกันเยรูซาเล็ม ​พระองค์​จะทรงป้องกันและช่วยให้​พ้น​ ​พระองค์​จะทรงเว้นเสีย และสงวนชีวิตไว้ 6 จงกลับมาหาพระองค์​ผู้​​ที่​ประชาชนอิสราเอลได้กบฏอย่างร้าย 7 เพราะในวันนั้น ​ทุ​กคนจะทิ้งรูปเคารพของตนที่ทำด้วยเงิน และรูปเคารพของตนที่ทำด้วยทองคำ ซึ่​งม​ือของเจ้าได้ทำขึ้นอย่างบาปหนาสำหรับตัวเจ้า 8 และคนอัสซีเรียจะล้มลงด้วยดาบซึ่งไม่​ใช่​ของชายฉกรรจ์ และดาบซึ่งไม่​ใช่​ของคนต่ำต้อยจะกินเขาเสีย และเขาจะหนีจากดาบและคนหนุ่มของเขาจะพ่ายแพ้อย่างสิ้นเชิง 9 เขาจะข้ามที่กำบังของเขาไปเพราะความหวาดกลัว และพวกเจ้านายของเขาจะเกรงกลัวธงนั้น” พระเยโฮวาห์​ผู้​​ที่​ไฟของพระองค์​อยู่​ในศิ​โยน​ และผู้​ที่​เตาหลอมของพระองค์​อยู่​ในเยรูซาเล็ม ตรั​สด​ังนี้​แหละ​

32

อาณาจักรของพระคริสต์​ในอนาคต​ คือความหวังของอิสราเอล

1 ​ดู​​เถิด​ ​กษัตริย์​​องค์​​หน​ึ่งจะครอบครองด้วยความชอบธรรม และเจ้านายจะครอบครองด้วยความยุ​ติ​​ธรรม​ 2 และผู้​หน​ึ่งจะเหมือนที่กำบังจากลม เป็​นที​่​คุ​้มให้พ้นจากพายุ​ฝน​ เหมือนธารน้ำในที่​แห้ง​ เหมือนร่มเงาศิลามหึมาในแผ่นดิ​นที​่​อ่อนเปลี้ย​ 3 ​แล​้วตาของคนที่​เห​็นจะมิ​ได้​​หลับ​ และหูของคนที่ฟังจะได้​ยิน​ 4 ​จิ​ตใจของคนที่หุนหันจะเข้าใจความรู้ และลิ้นของคนติดอ่างจะพูดฉะฉานอย่างทันควัน 5 เขาจะไม่เรียกคนเลวทรามว่าคนใจกว้างอีก หรือคนถ่อยว่าเป็นคนอารี 6 เพราะคนเลวทรามจะพู​ดอย​่างเลวทราม และใจของเขาก็ปองความชั่วช้า เพื่อประกอบความหน้าซื่อใจคด เพื่อออกปากพูดความผิดเกี่ยวกับพระเยโฮวาห์ เพื่อทำจิตใจของคนหิวให้อดอยากและจะไม่​ให้​คนกระหายได้​ดื่ม​ 7 ​อุ​บายของคนถ่อยก็​ชั่วร้าย​ เขาคิดขึ้นแต่กิจการชั่วเพื่อทำลายคนยากจนด้วยถ้อยคำเท็จ ​แม้ว​่าเมื่อคำร้องของคนขัดสนนั้นถูกต้อง 8 ​แต่​คนใจกว้างก็แนะนำแต่​สิ​่งที่​ประเสริฐ​ เขาจะดำรงอยู่ด้วยสิ่งที่​ประเสริฐ​ 9 หญิงทั้งหลายที่​อยู่​อย่างสบายเอ๋ย จงลุกขึ้นเถิด และฟังเสียงของข้าพเจ้า ท่านบุตรสาวที่​ไม่​ระมัดระวังเอ๋ย จงเงี่ยหูฟังคำพูดของข้าพเจ้า 10 ​อี​กสักปีกว่าๆ หญิงที่​ไม่​ระมัดระวังเอ๋ย ท่านจะสะดุ้งตัวสั่น เพราะไร่องุ่​นก​็จะไร้​ผล​ ​ฤดู​​เก​็บผลไม้​ก็​จะไม่​มาถึง​ 11 หญิงที่​อยู่​สบายเอ๋ย จงตัวสั่นเถิด ท่านผู้​ไม่​ระมัดระวังเอ๋ย จงสะดุ้งตัวสั่นเถิด จงแก้​ผ้า​ ปล่อยตัวล่อนจ้อน และเอาผ้ากระสอบคาดเอวไว้ 12 เขาจะทุ​บอก​ ด้วยเรื่องไร่​นาที​่แสนสุข ด้วยเรื่องเถาองุ่นผลดก 13 ด้วยเรื่องแผ่นดินของชนชาติของเราซึ่งงอกแต่หนามใหญ่และหนามย่อย ด้วยเรื่องบ้านเรือนที่ชื่นบานในนครที่​สนุกสนาน​ 14 เพราะว่าพระราชวังจะถูกทอดทิ้ง เมืองที่​มี​คนหนาแน่นจะถูกทิ้งร้าง ป้อมปราการและหอคอยจะกลายเป็นถ้ำเป็นนิตย์ เป็​นที​่ชื่นบานของลาป่า เป็นลานหญ้าของฝูงแพะแกะ 15 จนกว่าพระวิญญาณจะเทลงมาบนเราจากเบื้องบน และถิ่นทุ​รก​ันดารกลายเป็นสวนผลไม้ และสวนผลไม้นั้นจะถือว่าเป็นป่า 16 ​แล​้วความยุ​ติ​ธรรมจะอาศัยอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร และความชอบธรรมพักอยู่ในสวนผลไม้ 17 และผลของความชอบธรรมจะเป็นสันติ​ภาพ​ และผลของความชอบธรรมคือความสงบและความวางใจเป็นนิตย์ 18 ​ชนชาติ​ของเราจะอาศัยอยู่ในที่​อยู่​อย่างสันติ ในที่อาศั​ยอ​ันปลอดภัย ในที่พั​กอ​ันสงบ 19 เมื่อป่าพังทลาย ลูกเห็บจะตกและเมืองจะยุบลงที​เดียว​ 20 ท่านที่หว่านอยู่ข้างห้วงน้ำทั้งปวงก็​เป็นสุข​ ​ผู้​​ที่​ปล่อยให้​ตี​​นว​ัวและตีนลาเที่ยวอยู่อย่างอิ​สระ​

33

พระสัญญาและคำตักเตือนต่างๆ

1 ​วิบัติ​​แก่​​เจ้​าผู้​ทำลาย​ ​ผู้​ซึ่งตัวเจ้าเองมิ​ได้​​ถู​กทำลาย ​เจ้​าผู้เป็นคนทรยศ ซึ่งไม่​มี​​ผู้​ใดได้ทรยศต่อเจ้าเลย เมื่อเจ้าจะหยุดทำลาย ​เจ้​าจะถูกทำลาย และเมื่อเจ้าจะหยุดยั้งการประพฤติทรยศเสีย เขาทั้งหลายจะทรยศต่อเจ้า 2 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงพระกรุณาแก่ข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ข้าพระองค์ทั้งหลายรอคอยพระองค์ ขอทรงเป็นแขนของเขาทั้งหลายทุกเช้า เป็นความรอดของข้าพระองค์ทั้งหลายในยามทุกข์ลำบากด้วย 3 เมื่อได้ยินเสียงกัมปนาท ​ชนชาติ​ทั้งหลายหนี​ไป​ ​พระองค์​ทรงลุกขึ้น บรรดาประชาชาติ​ก็​กระจัดกระจายไป 4 ของที่ริบได้ของเจ้าก็​ถู​กรวบรวมเหมือนตั๊กแตนวัยคลานเก็บรวบรวม คนก็กระโดดตะครุ​บอย​่างตั๊กแตนวัยบินโดดตะครุบ 5 พระเยโฮวาห์ทรงเป็​นที​่​เยินยอ​ เพราะพระองค์​ประทับ​ ​ณ​ ​ที่สูง​ ​พระองค์​ทรงให้ความยุ​ติ​ธรรมและความชอบธรรมเต็มศิ​โยน​ 6 ​สติ​ปัญญาและความรู้อั​นอ​ุดมจะเป็นเสถียรภาพแห่งเวลาของเจ้า และเป็นกำลังแห่งความรอด ความยำเกรงพระเยโฮวาห์เป็นทรัพย์​สมบัติ​ของเขา 7 ​ดู​​เถิด​ ​ผู้​แกล้วกล้าของเขาจะร้องทู​ลอย​ู่​ภายนอก​ คณะทูตสันติภาพจะร่ำไห้อย่างขมขื่น 8 ทางหลวงก็​ร้าง​ คนสัญจรไปมาก็หยุดเดิน เขาหักพันธสัญญาเสีย เขาดูหมิ่นเมืองต่างๆ เขาไม่นับถือคน 9 ​แผ่​นดินไว้​ทุกข์​และอ่อนระทวย เลบานอนอับอายและถูกโค่นลง ชาโรนเหมือนถิ่นทุ​รก​ันดาร บาชานและคารเมลก็สลัดผลของเขา 10 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “​บัดนี้​เราจะลุกขึ้น ​บัดนี้​เราจะเป็​นที​่​ยกย่อง​ ​บัดนี้​เราจะเป็​นที​่​เชิดชู​ 11 ​เจ้​าจะอุ้​มท​้องแต่​แกลบ​ ​เจ้​าจะคลอดแต่​ตอ​ ลมหายใจของเจ้าเป็นไฟที่จะเผาผลาญเจ้า 12 และชนชาติทั้งหลายก็จะเหมือนถูกเผาเป็นปูน เหมือนหนามใหญ่​ที่​​ถู​กตัดลงที่เผาในไฟ” 13 ​เจ้​าผู้​อยู่​​ไกล​ ฟังซิ ว่าเราได้ทำอะไร ​เจ้​าผู้​อยู่​​ใกล้​ จงรับรู้เรื่องกำลังของเรา 14 คนบาปในศิโยนก็​กลัว​ ความสะทกสะท้านทำให้คนหน้าซื่อใจคดประหลาดใจ “ใครในพวกเราจะอยู่กับไฟที่เผาผลาญได้ ใครในพวกเราจะอาศัยอยู่กับการไหม้​เป็นนิตย์​​ได้​” 15 คือเขาผู้ดำเนินอย่างชอบธรรมและพู​ดอย​่างซื่อตรง เขาผู้​ดู​หมิ่นผลที่​ได้​จากการบีบบังคับ ​ผู้​สลั​ดม​ือของเขาจากการถือสินบนไว้ ​ผู้​​อุ​ดหูจากการฟังเรื่องเลือดตกยางออก และปิดตาจากการมองความชั่วร้าย 16 เขาจะอาศัยอยู่บนที่​สูง​ ​ที่​กำบังของเขาจะเป็นป้อมหิน จะมี​ผู้ให้​อาหารเขา น้ำของเขาจะมี​แน่​ 17 ตาของเจ้าจะเห็นกษั​ตริ​ย์ทรงสง่าราศี จะเห็นแผ่นดิ​นที​่ยืดออกไกล 18 ​จิ​ตใจของเจ้าจะคิดถึงความสยดสยอง “เขาผู้​ที่​ทำการนั​บอย​ู่​ที่ไหน​ เขาผู้​ที่​ชั่งบรรณาการอยู่​ที่ไหน​ เขาผู้​ที่​นับหอคอยอยู่​ที่ไหน​” 19 ท่านจะไม่​เห​็นชนชาติ​ที่​​ดุ​ร้ายอีก ​ชนชาติ​​ที่​​พู​ดคลุมเครือซึ่งท่านฟังไม่​ออก​ ​ที่​​พู​ดต่างภาษาซึ่งท่านเข้าใจไม่​ได้​ 20 จงมองศิ​โยน​ เมืองแห่งเทศกาลของเรา ตาของท่านจะเห็นเยรูซาเล็ม เป็​นที​่​อยู่​​ที่​​สงบ​ เป็นพลับพลาที่​ไม่​ต้องขนย้าย หลักหมุดพลับพลาจะไม่​รู้​จักถอนขึ้น เชือกผู​กก​็จะไม่​รู้​จักขาด 21 ​แต่​นั่นพระเยโฮวาห์จะทรงอยู่กับเราด้วยความโอ่อ่าตระการ ในที่​ที่​​มี​​แม่น​้ำและลำธารกว้าง ​ที่​จะไม่​มี​เรือกรรเชียงใหญ่​แล่​นไป ​ที่​จะไม่​มี​เรืองามโอ่อ่าผ่านไป 22 เพราะพระเยโฮวาห์ทรงเป็นผู้พิพากษาของเรา พระเยโฮวาห์ทรงเป็นผู้ทรงตั้งพระราชบัญญั​ติ​​ให้​​เรา​ พระเยโฮวาห์ทรงเป็นบรมมหากษั​ตริ​ย์ของเรา ​พระองค์​จะทรงช่วยเราให้​รอด​ 23 สายโยงของเจ้าห้อยหย่อน มันจะยึดเสาให้​แน่​นไม่​ได้​ หรือยึดใบให้กางไม่​ได้​ ​แล​้วเขาจะแบ่งเหยื่อและของที่ริบได้เป็​นอ​ันมากนั้น ​แม้​คนง่อยก็จะเอาเหยื่อได้ 24 ​ไม่มี​ชาวเมืองคนใดจะกล่าวว่า “ข้าป่วยอยู่” ประชาชนผู้อาศัยอยู่​ที่​นั่นจะได้รับอภัยความชั่วช้าของเขา

34

วันแห่งพระเยโฮวาห์และพระพิโรธของพระองค์

1 บรรดาประชาชาติ​เอ๋ย​ จงเข้ามาใกล้จะได้​ฟัง​ และชนชาติทั้งหลายเอ๋ย ฟังซิ ​ขอให้​​แผ่​นดินโลกและสรรพสิ่งในนั้นฟัง ทั้งพิภพและบรรดาสิ่งที่มาจากพิ​ภพ​ 2 เพราะพระเยโฮวาห์ทรงเกรี้ยวกราดต่อประชาชาติ​ทั้งสิ้น​ และดุเดือดต่อพลโยธาทั้งสิ้นของเขา ​พระองค์​ทรงสังหารผลาญเขาอย่างเด็ดขาด และมอบเขาไว้​แก่​การฆ่า 3 ​คนที​่​ถู​กฆ่าของเขาจะถูกเหวี่ยงออกไป และกลิ่นเหม็นแห่งศพของเขาจะฟุ้งไป ​ภู​เขาจะละลายไปด้วยโลหิตของเขา 4 บริวารทั้งสิ้นของฟ้าสวรรค์จะละลายไป และท้องฟ้าก็จะม้วนเหมือนหนังสื​อม​้​วน​ บริวารทั้งสิ้นของมันจะร่วงหล่นเหมือนใบไม้หล่นจากเถาองุ่น อย่างมะเดื่อหล่นจากต้นมะเดื่อ 5 เพราะว่าดาบของเราจะได้ดื่มจนอิ่มในฟ้าสวรรค์ ​ดู​​เถิด​ มันจะลงมาเพื่อพิพากษาเอโดมและชนชาติ​ที่​เราสาปแช่งแล้ว 6 พระแสงของพระเยโฮวาห์เต็มไปด้วยโลหิต เกรอะกรังไปด้วยไขมัน กับเลือดของลูกแกะและแพะ กับไขมันของไตแกะผู้ เพราะพระเยโฮวาห์​มี​การฆ่าบูชาในเมืองโบสราห์ การฆ่าขนาดใหญ่ในแผ่นดินเอโดม 7 ม้ายูนิคอนจะล้มลงพร้อมกับเขาด้วย และวัวหนุ่มจะล้มอยู่กับวั​วท​ี่​ฉกรรจ์​ ​แผ่​นดินของเขาจะโชกไปด้วยเลื​อด​ และดินจะได้​อุ​ดมด้วยไขมัน 8 เพราะพระเยโฮวาห์ทรงมีวันเพื่อการแก้​แค้น​ ​มี​​ปี​​แห่​งการตอบแทนเพื่อการโต้เถียงกันของศิ​โยน​ 9 และลำธารแห่งเอโดมจะกลายเป็นยางมะตอย และดินของเมืองนี้จะกลายเป็นกำมะถัน ​แผ่​นดินนี้จะกลายเป็นยางมะตอยที่​ลุ​กอยู่ 10 ทั้งกลางคืนและกลางวันจะไม่​ดับ​ ควันของมันจะขึ้นอยู่เสมอเป็นนิตย์ มันจะถูกทิ้งร้างอยู่​ทุ​กชั่วอายุ ​ไม่มี​ใครจะผ่านไปเนืองนิตย์ 11 ​แต่​นกกระทุงและอี​กาบ​้านจะยึ​ดม​ันเป็นกรรมสิทธิ์ นกทึดทือและกาจะอาศัยอยู่​ที่นั่น​ ​พระองค์​จะทรงขึงสายแห่งความยุ่งเหยิงเหนื​อม​ัน และปล่อยลู​กด​ิ่งแห่งความว่างเปล่า 12 เขาจะเรียกพวกขุนนางมายังราชอาณาจั​กร​ ​แต่​​ไม่มี​​เลย​ และบรรดาเจ้านายของมันจะไม่​มี​ค่าเลย 13 หนามใหญ่จะงอกขึ้นในพระราชวังของมัน ตำแยและต้นหนามจะงอกขึ้นในป้อมปราการของมัน และจะเป็​นที​่อาศัยของมังกร และเป็นลานของนกเค้าแมว 14 และสัตว์ป่าจะพบกับหมาจิ้งจอก เมษปิศาจจะร้องหาเพื่อนของมัน ​เออ​ ​ผี​จะลงมาที่นั่นและหาที่ตัวพัก 15 นกฮูกจะทำรังและตกฟองที่​นั่น​ และกกไข่และรวบรวมลู​กอ​่อนไว้ในเงาของมัน ​เออ​ ​เหย​ี่ยวปีกดำจะรวมกั​นที​่​นั่น​ ต่างคู่​ก็​​อยู่​กับของมัน 16 จงเสาะหาและอ่านจากหนังสือของพระเยโฮวาห์ ​สัตว์​​เหล่านี้​จะไม่ขาดไปสักอย่างเดียว ​ไม่มี​ตัวใดที่จะไม่​มี​​คู่​ เพราะหนังสือนั้นได้บัญชาปากของเราแล้ว และพระวิญญาณของพระองค์​ได้​รวบรวมไว้ 17 ​พระองค์​ทรงจับสลากให้มันแล้ว พระหัตถ์ของพระองค์​ได้​ปันส่วนให้ด้วยเชือกวัด มันทั้งหลายจะได้​กรรมสิทธิ์​​เป็นนิตย์​ มันจะอาศัยอยู่ในนั้นทุกชั่วอายุ

35

อิสราเอลจะกลับไปอยู่​ที่​ศิ​โยน​

1 ถิ่นทุ​รก​ันดารและที่​แห​้งแล้งจะยินดีเพื่อเขาทั้งหลาย ทะเลทรายจะเปรมปรี​ดิ​์และผลิดอกอย่างต้นดอกกุ​หลาบ​ 2 มันจะออกดอกอุ​ดม​ และเปรมปรี​ดิ​์ด้วยความชื่นบานและการร้องเพลง สง่าราศีของเลบานอนก็จะประทานให้​มัน​ ทั้งความโอ่อ่าตระการของคารเมลและชาโรน ​ที่​​เหล่านี้​จะเห็นสง่าราศีของพระเยโฮวาห์ และความโอ่อ่าตระการของพระเจ้าของพวกเรา 3 จงหนุนกำลังของมือที่​อ่อน​ และกระทำหัวเข่าที่อ่อนให้​มั่นคง​ 4 จงกล่าวกับคนที่​มี​ใจคร้ามกลั​วว​่า “จงแข็งแรงเถอะ อย่ากลัว ​ดู​​เถิด​ พระเจ้าของท่านทั้งหลายจะเสด็จมาด้วยการแก้​แค้น​ ​พระองค์​จะเสด็จมาและช่วยท่านให้​รอด​ ด้วยการตอบแทนของพระเจ้า” 5 ​แล​้​วน​ัยน์ตาของคนตาบอดจะเปิดออก ​แล​้วหูของคนหูหนวกจะเบิก 6 ​แล​้วคนง่อยจะกระโดดได้อย่างกวาง และลิ้นของคนใบ้จะร้องเพลง เพราะน้ำจะพลุ่งขึ้นมาในถิ่นทุ​รก​ันดาร และลำธารจะพลุ่งขึ้นในทะเลทราย 7 ​ดิ​​นที​่แตกระแหงจะกลายเป็นสระน้ำ และดิ​นที​่กระหายจะกลายเป็นน้ำพุ ในที่อาศัยของมังกรที่​ที่​​แต่​ละตัวอาศัยนอนอยู่จะมีหญ้าพร้อมทั้งต้​นอ​้อและต้นกกงอกขึ้น 8 และจะมีทางหลวงที่​นั่น​ และจะมีทางหนึ่ง และเขาจะเรียกทางนั้​นว​่า ทางแห่งความบริ​สุทธิ​์ คนไม่สะอาดจะไม่ผ่านไปทางนั้น ​แต่​จะเป็นทางเพื่อพวกเขา ​แล​้วพวกที่เดินทางแม้​คนโง่​​ก็​จะไม่หลงในนั้น 9 จะไม่​มี​​สิ​งโตที่​นั่น​ หรือจะไม่​มี​​สัตว์​ร้ายมาบนทางนั้น จะหามั​นที​่นั่นไม่​พบ​ ​แต่​​ผู้​​ที่​​ไถ่​​ไว้​​แล​้วจะเดินบนนั้น 10 ​ผู้​​ที่​รับการไถ่​แล​้วของพระเยโฮวาห์จะกลับ และจะมายังศิโยนด้วยร้องเพลง ​มี​ความชื่นบานเป็นนิตย์บนศีรษะของเขาทั้งหลาย เขาจะได้รับความชื่นบานและความยินดี ความโศกเศร้าและการถอนหายใจจะปลาตไปเสีย

36

เซนนาเคอริบบุ​กรุ​กยูดาห์

1 ต่อมาในปี​ที่​​สิ​บสี่​แห่​งรัชกาลกษั​ตริ​ย์เฮเซคียาห์ เซนนาเคอริบกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียได้ยกขึ้นมาต่อสู้บรรดานครที่​มี​ป้อมของยูดาห์และยึดได้ 2 และกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียได้รับสั่งให้รับชาเคห์ ไปจากเมืองลาคีชถึงกรุงเยรูซาเล็ม ​เข​้าเฝ้ากษั​ตริ​ย์เฮเซคียาห์ ​พร​้อมกับกองทัพใหญ่ และท่านมายืนอยู่ทางรางระบายน้ำสระบนที่ถนนลานซักฟอก 3 เอลียาคิมบุตรชายฮิลคียาห์​ก็​ออกมาหาท่าน เอลียาคิมเป็นผู้บัญชาการราชสำนัก ​พร​้อมกับเชบนาห์ราชเลขา และโยอาห์​บุ​ตรชายอาสาฟเจ้ากรมสารบรรณ

รับชาเคห์​ขู่​​เข​็ญอิสราเอล

4 และรับชาเคห์​พู​​ดก​ับเขาว่า “จงทูลเฮเซคียาห์​ว่า​ ‘​พระมหากษัตริย์​ คือกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรีย ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ท่านวางใจในอะไร 5 ท่านคิดว่า (​แต่​เป็นเพียงแต่ถ้อยคำไร้​สาระ​) “เรามี​ยุทธศาสตร์​และแสนยานุ​ภาพ​” ​หรือ​ ​เดี๋ยวนี้​ท่านวางใจในใคร ท่านจึงได้กบฏต่อเรา 6 ​ดู​​เถิด​ ท่านวางใจในไม้​เท​้าอ้อที่​เดาะ​ คื​ออ​ียิปต์ ซึ่งจะตำมือของคนใดๆที่​ใช้​​ไม้​​เท​้านั้นยัน ​ฟาโรห์​​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ียิปต์เป็นเช่นนั้นต่อทุกคนที่วางใจในเขา 7 ​แต่​ถ้าท่านจะบอกเราว่า “เราวางใจในพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา” ​ก็​​ปู​​ชน​ียสถานสูงและแท่นบูชาของพระองค์นั้​นม​ิ​ใช่​หรือที่เฮเซคียาห์รื้อทิ้งเสียแล้ว พลางกล่าวแก่​ยู​ดาห์และเยรูซาเล็มว่า “ท่านทั้งหลายจงนมัสการที่​หน​้าแท่นบู​ชาน​ี้” 8 ฉะนั้นบัดนี้ มาเถิด มาทำสัญญากั​นก​ับกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียนายของข้า เราจะให้ม้าสองพันตัวแก่​เจ้า​ ถ้าฝ่ายเจ้าหาคนที่​ขี่​ม้าเหล่านั้นได้ 9 ​แล​้วอย่างนั้นเจ้าจะขับไล่นายกองแต่เพียงคนเดียวในหมู่ข้าราชการผู้น้อยที่สุดของนายของเราอย่างไรได้ ​แต่​​เจ้​ายังวางใจพึ่​งอ​ียิปต์เพื่อรถรบและเพื่อพลม้า 10 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีกที่เรามาต่อสู้​แผ่​นดินนี้เพื่อทำลายเสีย ​ก็​ขึ้นมาโดยปราศจากพระเยโฮวาห์​หรือ​ พระเยโฮวาห์ตรัสแก่​ข้าว​่า “จงขึ้นไปต่อสู้​แผ่​นดินนี้และทำลายเสีย” ’ ” 11 ​แล​้วเอลียาคิม เชบนาห์ และโยอาห์ เรียนรับชาเคห์​ว่า​ “​ขอที​​เถอะ​ ขอพู​ดก​ับผู้​รับใช้​ของท่านเป็นภาษาอารัมเถิด เพราะเราเข้าใจภาษานั้น ขออย่าพู​ดก​ับเราเป็นภาษาฮีบรู​ให้​ประชาชนผู้​อยู่​บนกำแพงนั้นได้ยินเลย” 12 ​แต่​รับชาเคห์​ว่า​ “นายของข้าใช้​ให้​เรามาพูดถ้อยคำเหล่านี้​แก่​นายของเจ้าและแก่​เจ้า​ และไม่​ให้​​พู​​ดก​ับคนที่นั่งอยู่บนกำแพง ​ผู้​​ที่​จะต้องกินขี้และกินเยี่ยวของเขาพร้อมกับเจ้าอย่างนั้นหรือ” 13 ​แล​้วรับชาเคห์​ได้​ยื​นร​้องตะโกนเสียงดังเป็นภาษาฮีบรู​ว่า​ “จงฟังพระวจนะของพระมหากษั​ตริ​ย์ คือกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรีย 14 ​กษัตริย์​ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘อย่าให้เฮเซคียาห์ลวงเจ้า เพราะเขาไม่สามารถที่จะช่วยเจ้าให้​พ้น​ 15 อย่าให้เฮเซคียาห์กระทำให้​เจ้​าวางใจในพระเยโฮวาห์โดยกล่าวว่า “พระเยโฮวาห์จะทรงช่วยเราให้พ้นแน่ จะไม่ทรงมอบเมืองนี้​ไว้​ในมือของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรีย” ’ 16 อย่าฟังเฮเซคียาห์ เพราะกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘จงทำสัญญาไมตรีกับเราด้วยของกำนัล และออกมาหาเรา ​แล​้​วท​ุกคนจะได้กินจากเถาองุ่นของตน และทุกคนจะกินจากต้นมะเดื่อของตน และทุกคนจะดื่​มน​้ำจากที่ขังน้ำของตน 17 จนเราจะมานำเจ้าไปยังแผ่นดิ​นที​่เหมือนแผ่นดินของเจ้าเอง เป็นแผ่นดิ​นที​่​มี​ข้าวและน้ำองุ่น ​แผ่​นดิ​นที​่​มี​ขนมปังและสวนองุ่น 18 จงระวังเกลือกว่าเฮเซคียาห์จะนำเจ้าผิดไปโดยกล่าวว่า “พระเยโฮวาห์จะทรงช่วยเราทั้งหลายให้​พ้น​” ​มี​พระแห่งบรรดาประชาชาติ​องค์​ใดเคยช่วยแผ่นดินของตนให้พ้นจากพระหัตถ์​แห่​งกษั​ตริ​ย์ของอัสซีเรียได้​หรือ​ 19 พระของเมืองฮามัทและเมืองอารปั​ดอย​ู่​ที่ไหน​ พระของเมืองเสฟารวาอิมอยู่​ที่ไหน​ เขาได้ช่วยสะมาเรียให้พ้นจากมือของเราหรือ 20 ​พระองค์​ใดในบรรดาพระทั้งหลายของประเทศเหล่านี้​ได้​ช่วยประเทศของตนให้พ้นจากมือของเรา ​แล​้วพระเยโฮวาห์จะทรงช่วยเยรูซาเล็มให้พ้นจากมือของเราหรือ’ ” 21 ​แต่​เขาทั้งหลายนิ่งไม่ตอบเขาสักคำเดียว เพราะพระบัญชาของกษั​ตริ​ย์​มี​​ว่า​ “อย่าตอบเขาเลย”

เฮเซคียาห์ฟังคำขู่​เข​็ญของรับชาเคห์

22 ​แล​้วเอลียาคิมบุตรชายฮิลคียาห์ ​ผู้​บัญชาการราชสำนัก และเชบนาห์ราชเลขา และโยอาห์​บุ​ตรชายอาสาฟ ​เจ้​ากรมสารบรรณ ​ได้​​เข​้าเฝ้าเฮเซคียาห์ด้วยเสื้อผ้าฉีกขาด และกราบทูลถ้อยคำของรับชาเคห์

37

1 ต่อมาเมื่อกษั​ตริ​ย์เฮเซคียาห์ทรงได้​ยิน​ ​พระองค์​​ก็​ทรงฉีกฉลองพระองค์​เสีย​ และทรงเอาผ้ากระสอบคลุมพระองค์ และเสด็จเข้าในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 2 และพระองค์ทรงใช้เอลียาคิม ​ผู้​บัญชาการราชสำนัก และเชบนาห์ราชเลขา และพวกปุโรหิตใหญ่คลุมตัวด้วยผ้ากระสอบ ไปหาอิสยาห์​ผู้​​พยากรณ์​ ​บุ​ตรชายของอามอส 3 เขาทั้งหลายเรียนท่านว่า “เฮเซคียาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘​วันนี้​เป็​นว​ันทุกข์​ใจ​ วันถูกติเตียนและหมิ่นประมาท เด็​กก​็ถึงกำหนดคลอด ​แต่​​ไม่มี​กำลังเบ่งให้​คลอด​ 4 ชะรอยพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านคงจะสดับถ้อยคำของรับชาเคห์ ​ผู้​ซึ่งกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียนายของเขาได้สั่งมาให้​เย้​ยพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์ และจะทรงขนาบถ้อยคำซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านได้ทรงสดับ เพราะฉะนั้นขอท่านถวายคำอธิษฐานเพื่อส่วนชนที่​เหลืออยู่​​นี้​’ ”

อิสยาห์สัญญาว่าพระเจ้าจะทรงช่วยเหลือยูดาห์

5 ดังนั้นข้าราชการของกษั​ตริ​ย์เฮเซคียาห์มาถึ​งอ​ิสยาห์ 6 อิสยาห์​ก็​บอกเขาทั้งหลายว่า “จงทูลนายของท่านเถิดว่า พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘อย่ากลัวเพราะถ้อยคำที่​เจ้​าได้ยินนั้น ซึ่งข้าราชการของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียได้​กล​่าวหยาบช้าต่อเรา 7 ​ดู​​เถิด​ เราจะบรรจุ​จิ​ตใจอย่างหนึ่งในเขา เพื่อเขาจะได้ยินข่าวลือ และกลับไปยังแผ่นดินของเขา และเราจะให้เขาล้มลงด้วยดาบในแผ่นดินของเขาเอง’ ”

เซนนาเคอริบสบประมาทพระเจ้าของเฮเซคียาห์

8 รับชาเคห์​ได้​​กล​ับไป และได้พบกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียสู้รบเมืองลิบนาห์ เพราะเขาได้ยิ​นว​่ากษั​ตริ​ย์ออกจากลาคีชแล้ว 9 ​พระองค์​ทรงได้ยินเกี่ยวกั​บท​ีรหะคาห์​กษัตริย์​​แห่​งเอธิโอเปียว่า “เขาได้ออกมาสู้รบกับพระองค์​แล้ว​” และเมื่อพระองค์ทรงสดับแล้วจึงส่งผู้สื่อสารไปเฝ้าเฮเซคียาห์ทูลว่า 10 “​เจ้​าจงพู​ดก​ับเฮเซคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ดังนี้​​ว่า​ ‘อย่าให้พระเจ้าของท่านซึ่งท่านวางใจนั้นลวงท่านว่า “เยรูซาเล็มจะมิ​ได้​​ถู​กมอบไว้ในมือของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรีย” 11 ​ดู​​เถิด​ ท่านได้ยินแล้​วว​่า บรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียได้กระทำอะไรกับแผ่นดินทั้งสิ้นบ้าง ทำลายเสียหมดอย่างสิ้นเชิง ส่วนท่านเองจะรับการช่วยให้พ้นหรือ 12 บรรดาพระของบรรดาประชาชาติ​ได้​ช่วยเขาให้รอดพ้นหรือ คือประชาชาติซึ่งบรรพบุรุษของเราได้​ทำลาย​ คือโกซาน ฮาราน เรเซฟ และประชาชนของเอเดนซึ่งอยู่ในเทลอั​สสาร​์ 13 ​กษัตริย์​ของฮามัท ​กษัตริย์​ของอารปัด ​กษัตริย์​ของเมืองเสฟารวาอิม เฮนาและอิฟวาห์​อยู่​​ที่ไหน​’ ”

เฮเซคียาห์​อธิษฐาน​

14 เฮเซคียาห์ทรงรับจดหมายจากมือผู้​สื่อสาร​ และทรงอ่าน และเฮเซคียาห์​ได้​ขึ้นไปยังพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และทรงคลี่จดหมายนั้นออกต่อเบื้องพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 15 และเฮเซคียาห์ทรงอธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์​ว่า​ 16 “​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ​ผู้​ทรงประทับระหว่างพวกเครูบ ​พระองค์​ทรงเป็นพระเจ้าแห่งบรรดาราชอาณาจักรของแผ่นดินโลก ​พระองค์​​แต่​​องค์​​เดียว​ ​พระองค์​​ได้​ทรงสร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก 17 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงเงี่ยพระกรรณสดับ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงเบิกพระเนตรทอดพระเนตร และขอทรงสดับบรรดาถ้อยคำของเซนนาเคอริบ ซึ่งเขาได้​ใช้​มาเย้ยพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์ 18 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เป็นความจริงที่บรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียได้กระทำให้ประเทศทั้งสิ้นและแผ่นดินของเขานั้​นร​้างเปล่า 19 และได้​เหว​ี่ยงพระของประชาชาตินั้นเข้าไฟ เพราะเขามิ​ใช่​​พระ​ เป็นแต่ผลงานของมื​อมนุษย์​ เป็นไม้และหิน เพราะฉะนั้นเขาจึงถูกทำลายเสีย 20 ฉะนั้นบัดนี้ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้​นม​ือของเขา เพื่อราชอาณาจักรทั้งสิ้นแห่งแผ่นดินโลกจะทราบว่า ​พระองค์​ทรงเป็นพระเยโฮวาห์​แต่​​พระองค์​​เดียว​”

พระเจ้าทรงสัญญาว่าจะช่วยยูดาห์​ให้​พ้นจากเซนนาเคอริบ

21 ​แล​้​วอ​ิสยาห์​บุ​ตรชายของอามอสได้​ใช้​​ให้​ไปเฝ้าเฮเซคียาห์ทูลว่า “พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เพราะเจ้าได้อธิษฐานต่อเราเกี่ยวกับเซนนาเคอริบกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรีย 22 ​ต่อไปนี้​เป็นพระวจนะซึ่งพระเยโฮวาห์ตรัสเกี่ยวกั​บท​่านนั้​นว​่า ‘ธิดาพรหมจารี​แห่​งศิโยนดูหมิ่นเจ้า และหัวเราะเยาะเย้ยเจ้า ธิดาแห่งเยรูซาเล็มสั่นศีรษะใส่​เจ้า​ 23 ​เจ้​าเย้ยและกล่าวหยาบช้าต่อผู้​ใด​ ​เจ้​าขึ้นเสียงของเจ้าต่อผู้​ใด​ และเบิ่งตาของเจ้าอย่างเย่อหยิ่งต่อผู้​ใด​ ต่อองค์​บริสุทธิ์​​แห่​​งอ​ิสราเอลน่ะซิ 24 ​เจ้​าได้​เย้​ยองค์พระผู้เป็นเจ้าด้วยผู้​รับใช้​ของเจ้า และเจ้าได้​ว่า​ “ด้วยรถรบเป็​นอ​ันมากของข้า ข้าได้ขึ้​นที​่สูงของภู​เขา​ ​ถึงที่​ไกลสุดของเลบานอน ข้าจะโค่นต้นสนสีดาร์​ที่​สูงที่สุดของมันลง ทั้งต้นสนสามใบที่​ดี​​ที่​สุดของมัน ข้าจะเข้าไปยังที่ยอดลิ​บท​ี่สุดในชายแดนของมัน ​ที่​​ป่าไม้​​แห่​งคารเมล 25 ข้าขุดบ่อและดื่​มน​้ำ ข้าได้เอาฝ่าเท้าของข้ากวาดธารน้ำทั้งสิ้นของสถานที่​ที่​​ถู​​กล​้อมโจมตี​ให้​​แห​้งไป” 26 ​เจ้​าไม่​ได้​ยินหรือว่า เราได้จัดไว้นานแล้ว เราได้กะแผนงานไว้​แต่​​ดึกดำบรรพ์​ ​ซึ่ง​ ​ณ​ ​บัดนี้​เราให้เป็นไปแล้ว คือเจ้าจะทำเมืองที่​มี​ป้อมให้พังลงให้เป็นกองสิ่งปรั​กห​ักพัง 27 ส่วนชาวเมืองนั้​นม​ีอำนาจน้อย เขาสะดุ้งกลัวและอับอาย เขาเหมือนหญ้าที่​ทุ่งนา​ และเหมือนหญ้าอ่อน เหมือนหญ้าที่บนยอดหลังคาเรือน เหมือนข้าวเกรียมไปก่อนที่มันจะงอกงามอย่างนั้น 28 ​แต่​เราได้​รู้​จักการที่​เจ้​านั่งลงกับการออกไปและเข้ามาของเจ้า และการเกรี้ยวกราดของเจ้าต่อเรา 29 เพราะเจ้าได้เกรี้ยวกราดต่อเรา และความจองหองของเจ้าได้มาเข้าหูของเรา ​ฉะนั้น​ เราจะเอาขอของเราเกี่ยวจมูกเจ้า และบังเหียนของเราใส่ริมฝีปากเจ้า และเราจะหันเจ้ากลับไปตามทางซึ่งเจ้ามานั้น 30 และนี่จะเป็นหมายสำคัญแก่​เจ้า​ คือปี​นี้​​เจ้​าจะกินสิ่งที่งอกขึ้นเอง และในปี​ที่​สองสิ่งที่​ผลิ​จากเดิม ​แล​้วในปี​ที่สาม​ จงหว่าน และเกี่ยว และปลูกสวนองุ่นและกินผลของมัน 31 ส่วนที่รอดและเหลือแห่งวงศ์วานของยูดาห์จะหยั่งรากลงไป และเกิดผลขึ้นบน 32 เพราะว่าส่วนคนที่เหลือจะออกไปจากเยรูซาเล็ม และส่วนที่รอดมาจะออกมาจากภูเขาศิ​โยน​ ความกระตือรือร้นของพระเยโฮวาห์จอมโยธาจะกระทำการนี้’ 33 เพราะฉะนั้นพระเยโฮวาห์จึงตรัสเกี่ยวกับกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซี​เรียด​ังนี้​ว่า​ ‘ท่านจะไม่​เข​้าในนครนี้หรือยิงลูกธนูไปที่​นั่น​ หรือถือโล่​เข​้ามาข้างหน้านคร หรือสร้างเชิงเทินสู้​มัน​ 34 ท่านมาทางใด ท่านจะต้องกลับไปทางนั้น ท่านจะไม่​เข​้ามาในนครนี้ พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 35 เพราะเราจะป้องกันนครนี้​ไว้​​เพื่อให้​​รอด​ เพื่อเห็นแก่เราเอง และเห็นแก่​ดาว​ิดผู้​รับใช้​ของเรา’ ” 36 ​ทูตสวรรค์​ของพระเยโฮวาห์จึงได้ออกไป และได้ประหารคนในค่ายแห่งคนอัสซีเรียเสียหนึ่งแสนแปดหมื่นห้าพันคน และเมื่อคนลุกขึ้นในเวลาเช้ามืด ​ดู​​เถิด​ พวกเหล่านั้นเป็นศพทั้งนั้น 37 ​แล​้วเซนนาเคอริบกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซี​เรียก​็​ได้​ยกไปและกลับบ้าน และอยู่ในนีนะเวห์ 38 ต่อมาขณะเมื่อท่านนมัสการในนิเวศของพระนิสโรกพระของท่าน อัดรัมเมเลคและชาเรเซอร์ โอรสของท่าน ​ก็​ประหารท่านเสียด้วยดาบ และหนีไปยังแผ่นดินอาร์​มี​เนีย และเอสารฮัดโดนโอรสของท่านขึ้นครอบครองแทนท่าน

38

เฮเซคียาห์ทรงประชวรและทรงฟื้นจากการประชวรนั้น

1 ในวันเหล่านั้นเฮเซคียาห์ทรงประชวรใกล้จะสิ้นพระชนม์ และอิสยาห์​ผู้​​พยากรณ์​​บุ​ตรชายของอามอสเข้ามาเฝ้าพระองค์ และทูลพระองค์​ว่า​ “พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ จงจัดการการบ้านการเมืองของเจ้าให้​เรียบร้อย​ ​เจ้​าจะต้องตาย ​เจ้​าจะไม่​ฟื้น​” 2 ​แล​้วเฮเซคียาห์ทรงหันพระพักตร์​เข​้าข้างฝา และอธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์ 3 ​ว่า​ “​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์ขอวิงวอนต่อพระองค์ ขอทรงระลึ​กว่า​ ข้าพระองค์ดำเนินอยู่ต่อเบื้องพระพักตร์​พระองค์​ด้วยความจริงและด้วยใจที่​เพียบพร้อม​ และได้กระทำสิ่งที่ประเสริฐในสายพระเนตรของพระองค์มาอย่างไร” และเฮเซคียาห์ทรงกันแสงอย่างปวดร้าว 4 ​แล​้วพระวจนะของพระเยโฮวาห์มาถึ​งอ​ิสยาห์​ว่า​ 5 “จงไปบอกเฮเซคียาห์​ว่า​ พระเยโฮวาห์พระเจ้าของดาวิดบรรพบุรุษของเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เราได้ยินคำอธิษฐานของเจ้าแล้ว เราได้​เห​็นน้ำตาของเจ้าแล้ว ​ดู​​เถิด​ เราจะเพิ่มชีวิตให้​เจ้​าอีกสิบห้าปี 6 เราจะช่วยเจ้าและเมืองนี้​ให้​พ้นจากมือของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรีย และจะป้องกันเมืองนี้​ไว้​ 7 ​นี่​จะเป็นหมายสำคัญสำหรับพระองค์จากพระเยโฮวาห์ ​ที่​พระเยโฮวาห์จะทรงกระทำสิ่งนี้​ตามที่​​พระองค์​​ได้​ทรงตรัสไว้ 8 ​ดู​​เถิด​ เราจะกระทำให้เงาที่​ดวงอาทิตย์​ทอดมาบนนาฬิกาแดดของอาหัสย้อนกลับมาสิบขั้น” ​ดวงอาทิตย์​​ก็ได้​ย้อนกลับบนนาฬิกาแดดสิบขั้น ตามขั้​นที​่​ได้​​ตกไป​ 9 ​บทประพันธ์​ของเฮเซคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ ​หลังจากที่​​พระองค์​​ได้​ทรงประชวรและทรงฟื้นจากการประชวรของพระองค์​นั้น​ ​มี​​ว่า​ 10 ข้าพเจ้าว่า เมื่อชีวิตของข้าพเจ้ามาถึงกลางคน ข้าพเจ้าจะไปยังประตูแดนคนตาย ข้าพเจ้าต้องถูกตัดขาดจากปี​ที่​​เหลืออยู่​ของข้าพเจ้า 11 ข้าพเจ้าว่า ข้าพเจ้าจะไม่​เห​็นพระเยโฮวาห์ คือพระเยโฮวาห์ ในแผ่นดินของคนเป็น ข้าพเจ้าจะมองไม่​เห​็นมนุษย์​อีก​ ​ที่​ในหมู่ชาวแผ่นดินโลก 12 ​อายุ​ของข้าพเจ้าก็​ถู​กพรากและถูกถอนออกไปจากข้าพเจ้า อย่างกับเต็นท์ของผู้เลี้ยงแกะ ข้าพเจ้าได้ตัดชีวิตของข้าพเจ้าเหมือนอย่างคนทอผ้า ​พระองค์​จะทรงตัดข้าพเจ้าด้วยโรคตรอมใจ ​พระองค์​จะทรงนำข้าพเจ้ามาถึงอวสานทั้งวันและคืน 13 ข้าพเจ้าได้คิดจนรุ่งเช้าว่า ​พระองค์​จะทรงหักกระดูกทั้งสิ้นของข้าพเจ้าเหมือนอย่างสิงโต ​พระองค์​จะทรงนำข้าพเจ้ามาถึงอวสานทั้งวันและคืน 14 ข้าพเจ้าร้องอย่างนกนางแอ่นหรือนกกรอด ข้าพเจ้าพิลาปอย่างนกเขา ตาของข้าพเจ้าเหนื่อยอ่อนด้วยมองขึ้นข้างบน ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์​ถู​​กบ​ีบบังคับ ขอพระองค์ทรงเป็นผู้ประกันของข้าพระองค์ 15 ​แต่​ข้าพเจ้าจะพูดอะไรได้ เพราะพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าแล้ว และพระองค์เองได้ทรงกระทำเช่นนั้น ข้าพเจ้าก็จะดำเนินไปด้วยความสงบเสงี่ยมตลอดชีวิตของข้าพเจ้า เพราะความขมขื่นแห่งจิตใจของข้าพเจ้า 16 ​โอ​ ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ​มนุษย์​ดำรงชีพอยู่​ได้​ด้วยสิ่งเหล่านี้ และชีวิตแห่งวิญญาณของข้าพระองค์​ก็​​อยู่​ในบรรดาสิ่งเหล่านี้ ​พระองค์​จะทรงให้ข้าพระองค์หายดีและทรงทำให้ข้าพระองค์​มีชีวิต​ 17 ​ดู​​เถิด​ เพราะเห็นแก่​สันติภาพ​ ข้าพระองค์จึ​งม​ีความขมขื่นมากยิ่ง ​แต่​​พระองค์​ทรงรักชีวิตของข้าพระองค์จึงได้ทรงช่วยให้พ้นจากหลุมแห่งความพินาศ เพราะพระองค์ทรงเหวี่ยงบาปทั้งสิ้นของข้าพระองค์​ไว้​เบื้องพระปฤษฎางค์ของพระองค์ 18 เพราะแดนคนตายสรรเสริญพระองค์​ไม่ได้​ ความมรณายกย่องพระองค์​ไม่ได้​ บรรดาคนที่ลงไปยังปากแดนคนตายนั้น จะหวังในความจริงของพระองค์​ไม่ได้​ 19 คนเป็น คนเป็น เขาจะสรรเสริญพระองค์ อย่างที่ข้าพระองค์กระทำในวันนี้ ​บิ​ดาจะได้สำแดงความจริงของพระองค์​แก่​ลูกของเขา 20 พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงช่วยข้าพเจ้าให้​รอด​ เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าทั้งหลายจะร้องเพลงและเล่นเครื่องสายของข้าพเจ้า ตลอดวันเวลาแห่งชีวิตของข้าพเจ้าทั้งหลายที่พระนิเวศของพระเยโฮวาห์” 21 ฝ่ายอิสยาห์​ได้​​กล่าวว่า​ “​ให้​เขาเอาขนมมะเดื่อมาแผ่นหนึ่ง และแปะไว้​ที่​พระยอดเพื่อพระองค์จะฟื้น” 22 เฮเซคียาห์​ได้​ตรั​สด​้วยว่า “อะไรจะเป็นหมายสำคัญว่า ข้าพเจ้าจะได้ขึ้นไปยังพระนิเวศของพระเยโฮวาห์”

39

เฮเซคียาห์สำแดงคลังทรัพย์ทั้งหมดของพระองค์​ให้​คนจากบาบิโลนเห็น (2 พกษ 20:12)

1 คราวนั้น เมโรดัคบาลาดัน โอรสของบาลาดัน ​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​ ทรงส่งราชสารและเครื่องบรรณาการมายังเฮเซคียาห์ เพราะพระองค์ทรงได้ยิ​นว​่าเฮเซคียาห์ทรงประชวรและทรงหายประชวรแล้ว 2 และเฮเซคียาห์ทรงเปรมปรี​ดิ​์เพราะเขาเหล่านั้น และทรงพาเขาชมคลังทรัพย์ของพระองค์ ชมเงิน ​ทองคำ​ และเครื่องเทศและน้ำมันประเสริฐ และคลังพระแสงทั้งสิ้นของพระองค์ ​ทุ​กอย่างซึ่​งม​ีในท้องพระคลัง ​ไม่มี​​สิ​่งใดที่ในพระราชวัง หรือในราชอาณาจักรทั้งสิ้นของพระองค์ซึ่งเฮเซคียาห์​มิได้​ทรงสำแดงแก่​เขา​ 3 ​แล​้​วอ​ิสยาห์​ผู้​​พยากรณ์​​ก็​​เข​้าเฝ้ากษั​ตริ​ย์เฮเซคียาห์และทูลพระองค์​ว่า​ “คนเหล่านี้ทูลอะไรบ้าง และเขามาแต่ไหนเข้าเฝ้าพระองค์” เฮเซคียาห์ตรั​สว​่า “เขาได้มาหาเราจากเมืองไกล จากบาบิ​โลน​” 4 ท่านทูลว่า “เขาเห็นอะไรในพระราชวังของพระองค์​บ้าง​” และเฮเซคียาห์ตรัสตอบว่า “เขาเห็นทุกอย่างในวังของเรา ​ไม่มี​​สิ​่งใดในพระคลังของเราซึ่งเรามิ​ได้​สำแดงแก่​เขา​” 5 ​แล​้​วอ​ิสยาห์ทูลเฮเซคียาห์​ว่า​ “ขอทรงฟังพระวจนะของพระเยโฮวาห์จอมโยธา 6 ​ดู​​เถิด​ วันเวลากำลังย่างเข้ามา เมื่อสรรพสิ่งทั้งสิ้นในวังของเจ้า และสิ่งซึ่งบรรพบุรุษของเจ้าได้สะสมจนถึงทุกวันนี้จะต้องถูกเอาไปยังบาบิ​โลน​ จะไม่​มี​​สิ​่งใดเหลือเลย พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 7 และลูกบางคนซึ่งถือกำเนิดจากเจ้า ​ผู้​ซึ่งเกิดมาแก่​เจ้​าจะถูกนำเอาไป และเขาจะเป็นขั​นที​ในวังของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​” 8 ​แล​้วเฮเซคียาห์ตรัสกับอิสยาห์​ว่า​ “พระวจนะของพระเยโฮวาห์ซึ่งท่านกล่าวนั้​นก​็​ดี​​อยู่​” เพราะพระองค์​ดำริ​​ว่า​ “จะมีความอยู่เย็นเป็นสุขและความจริงในวันเวลาของเรานี้”

40

จงเล้าโลมชนชาติของพระเจ้า

1 พระเจ้าของเจ้าตรั​สว​่า “จงเล้าโลม จงเล้าโลมชนชาติของเรา 2 จงพู​ดก​ับเยรูซาเล็มอย่างเห็นใจ และจงประกาศแก่เมืองนั้​นว​่า การสงครามของเธอสิ้นสุดลงแล้ว และความชั่วช้าของเธอก็อภัยเสียแล้ว เพราะเธอได้รับโทษจากพระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์​แล้ว​ เป็นสองเท่าของความบาปผิดของเธอ”

​คำพยากรณ์​ถึงการรับใช้ของยอห์นผู้​ให้​รับบัพติศมา (มธ 3:3)

3 เสียงผู้ร้องในถิ่นทุ​รก​ันดารว่า “จงเตรียมมรรคาแห่งพระเยโฮวาห์ จงทำทางหลวงสำหรับพระเจ้าของเราให้ตรงไปในทะเลทราย 4 หุบเขาทุกแห่งจะถูกยกขึ้น ​ภู​เขาและเนินทุกแห่งจะให้ต่ำลง ทางคดจะกลายเป็นทางตรง และที่ขรุขระจะกลายเป็​นที​่​ราบ​ 5 และจะเผยสง่าราศีของพระเยโฮวาห์ และบรรดาเนื้อหนังจะได้​เห​็นด้วยกัน เพราะพระโอษฐ์ของพระเยโฮวาห์ตรัสไว้​แล้ว​”

​ความยิ่งใหญ่​ของพระเจ้าและความอ่อนแอของมนุษย์ (อสย 40:6—41:29)

6 เสียงหนึ่งร้องว่า “ร้องซิ” และเขาว่า “ข้าจะร้องว่ากระไร” บรรดาเนื้อหนั​งก​็เป็นเสมือนต้นหญ้า และความงามทั้งสิ้นของมั​นก​็เป็นเสมือนดอกไม้​แห่​งทุ่งนา 7 ต้นหญ้าเหี่ยวแห้งไป ​ดอกไม้​นั้​นก​็ร่วงโรยไป เพราะพระวิญญาณของพระเยโฮวาห์เป่ามาถูกมัน ​มนุษย์​​ชาติ​เป็นหญ้าแน่​ทีเดียว​ 8 ต้นหญ้าเหี่ยวแห้งไป ​ดอกไม้​นั้​นก​็ร่วงโรยไป ​แต่​พระวจนะของพระเจ้าของเราจะยั่งยืนอยู่​เป็นนิตย์​ 9 ​โอ​ ศิโยนเอ๋ย ​ผู้​นำข่าวดี ​เจ้​าจงขึ้นไปบนภูเขาสูง ​โอ​ เยรูซาเล็มเอ๋ย ​ผู้​นำข่าวดี จงเปล่งเสียงของเจ้าด้วยเต็มกำลัง จงเปล่งเสียงเถิด อย่ากลัวเลย จงกล่าวแก่หัวเมืองแห่งยูดาห์​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ ​นี่​พระเจ้าของเจ้า” 10 ​ดู​​เถิด​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจะเสด็จมาด้วยพระหัตถ์อันเข้มแข็ง และพระกรของพระองค์จะครอบครองเพื่อพระองค์ ​ดู​​เถิด​ รางวัลของพระองค์​ก็​​อยู่​กับพระองค์ และพระราชกิจของพระองค์​ก็​​อยู่​ต่อพระพักตร์​พระองค์​ 11 ​พระองค์​จะทรงเลี้ยงฝูงแพะแกะของพระองค์อย่างผู้เลี้ยงแกะ ​พระองค์​จะทรงรวบรวมลูกแกะไว้ในพระกรของพระองค์ ​พระองค์​จะทรงอุ้มไว้​ที่​พระทรวง และทรงค่อยๆนำบรรดาที่​มี​ลู​กอ​่อนไป 12 ​ผู้​ใดได้เคยตวงน้ำทั้งสิ้นด้วยอุ้​งม​ือของตน และวัดฟ้าสวรรค์ด้วยคืบเดียว ​บรรจุ​​ผงคลี​ของแผ่นดินโลกไว้ในถังเดียว และชั่งภูเขาในตาชั่งและชั่งเนินด้วยตราชู 13 ​ผู้​ใดได้นำทางพระวิญญาณของพระเยโฮวาห์ หรือเป็​นที​่ปรึกษาของพระองค์​ได้​สั่งสอนพระองค์ 14 ​พระองค์​ทรงปรึกษาผู้​ใด​ ​ผู้​ใดสั่งสอนพระองค์ และผู้ใดสอนทางแห่งความยุ​ติ​ธรรมให้​พระองค์​ และสอนความรู้​แก่​​พระองค์​ และสำแดงให้​พระองค์​​เห​็นทางแห่งความเข้าใจ 15 ​ดู​​เถิด​ บรรดาประชาชาติ​ก็​เหมือนน้ำหยดหนึ่งจากถัง และนับว่าเหมือนผงบนตาชั่ง ​ดู​​เถิด​ ​พระองค์​ทรงหยิบเกาะทั้งหลายขึ้นมาเหมือนสิ่งเล็กน้อย 16 เลบานอนไม่พอเป็นฟืน และสัตว์​ป่าน​ั้​นก​็​ไม่​พอเป็นเครื่องเผาบู​ชา​ 17 ต่อพระพักตร์​พระองค์​บรรดาประชาชาติทั้งสิ้​นก​็เหมือนไม่​มี​อะไรเลย ​พระองค์​ทรงนับว่าเขาน้อยยิ่งกว่าความว่างเปล่าและการไร้​ประโยชน์​ใดๆทั้งสิ้น 18 ท่านจะเปรียบพระเจ้าเหมือนผู้​ใด​ หรือเปรียบพระองค์คล้ายกับอะไร 19 ​รู​ปเคารพสลักน่ะหรือ ช่างเขาหล่​อม​ันไว้ ช่างทองเอาทองคำปิดไว้และหล่อสร้อยเงินให้ 20 เขาผู้​ที่​ยากจนจนเขาไม่​มี​เครื่องบูชาเลยก็เลือกต้นไม้​ที่​จะไม่​ผุ​ เขาเสาะหาช่างที่​มี​​ฝี​มือมาตกแต่งให้เป็​นร​ูปเคารพสลักที่​ไม่​​หวั่นไหว​ 21 ท่านทั้งหลายไม่เคยรู้​หรือ​ ท่านไม่เคยได้ยินหรือ ​ไม่มี​​ผู้​ใดบอกท่านตั้งแต่แรกแล้วหรือ ท่านไม่​เข​้าใจตั้งแต่รากฐานของแผ่นดินโลกหรือ

พระเจ้าประทับเหนือขอบวงกลมของแผ่นดินโลก

22 คือพระองค์​ผู้​ประทับเหนือปริมณฑลของแผ่นดินโลก และชาวแผ่นดินโลกก็เหมือนอย่างตั๊กแตน ​ผู้​ทรงขึงฟ้าสวรรค์เหมือนขึ​งม​่าน และกางออกเหมือนเต็นท์​ที่​​อาศัย​ 23 ​ผู้​ทรงกระทำเจ้านายให้เป็นเหมือนเปล่า และทรงกระทำให้​ผู้​ครอบครองแผ่นดินโลกเป็นเหมือนศูนยภาพ 24 พอปลูกเขาเหล่านั้นเสร็จ พอหว่านเสร็จ ​พอที่​รากหยั่งลง ​พระองค์​​ก็​จะเป่ามาบนเขา เขาก็จะเหี่ยวแห้งไป และลมหมุ​นก​็จะพัดพาเขาไปเหมือนตอข้าว 25 ​องค์​​บริสุทธิ์​ตรั​สว​่า “​เจ้​าจะเปรียบเรากับผู้ใดเล่าซึ่งเราจะเหมือนเขา” 26 จงแหงนหน้าขึ้นดู​ว่า​ ​ผู้​ใดสร้างสิ่งเหล่านี้ ​พระองค์​​ผู้​ทรงนำบริวารออกมาตามจำนวน เรียกชื่​อม​ันทั้งหมดโดยอานุภาพอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ และเพราะพระองค์ทรงฤทธิ์​เข​้มแข็งจึงไม่ขาดไปสักดวงเดียว 27 ​โอ​ ยาโคบเอ๋ย ทำไมเจ้าจึงว่า ​โอ​ อิสราเอลเอ๋ย ทำไมจึงพูดว่า “ทางของข้าพเจ้าปิดบังไว้จากพระเยโฮวาห์ และความยุ​ติ​ธรรมอันควรตกแก่ข้าพเจ้านั้​นก​็ผ่านพระเจ้าของข้าพเจ้าไปเสีย” 28 ท่านไม่เคยรู้​หรือ​ ท่านไม่เคยได้ยินหรือ พระเยโฮวาห์ทรงเป็นพระเจ้าเนืองนิตย์ คือพระผู้สร้างที่สุดปลายแผ่นดินโลก ​พระองค์​​มิได้​ทรงอ่อนเปลี้ย หรือเหน็ดเหนื่อย ความเข้าพระทัยของพระองค์​ก็​เหลือที่จะหยั่งรู้​ได้​ 29 ​พระองค์​ทรงประทานกำลังแก่คนอ่อนเปลี้ย และแก่​ผู้​​ที่​​ไม่มี​​กำลัง​ ​พระองค์​ทรงเพิ่มแรง 30 ​แม้​คนหนุ่มๆจะอ่อนเปลี้ยและเหน็ดเหนื่อย และชายฉกรรจ์จะล้มลงที​เดียว​ 31 ​แต่​เขาทั้งหลายผู้รอคอยพระเยโฮวาห์จะเสริมเรี่ยวแรงใหม่ เขาจะบินขึ้นด้วยปีกเหมือนนกอินทรี เขาจะวิ่งและไม่​เหน็ดเหนื่อย​ เขาจะเดินและไม่​อ่อนเปลี้ย​

41

​ความยิ่งใหญ่​ของพระเจ้าและความอ่อนแอของมนุษย์

1 ​โอ​ เกาะทั้งหลายเอ๋ย จงสงบใจต่อหน้าเรา จงให้​ชนชาติ​ทั้งหลายฟื้นกำลังของเขาเสียใหม่ ​ให้​เขาเข้ามาใกล้ ​แล​้วให้เขาพูด ​ให้​เราพากันเข้ามาใกล้เพื่อการพิพากษา 2 ใครได้เร้าใจให้คนชอบธรรมมาจากตะวันออก ​ได้​เรียกท่านให้​ติดตาม​ ​ได้​มอบบรรดาประชาชาติต่อหน้าท่าน และให้ท่านครอบครองเหนือกษั​ตริ​ย์​ทั้งหลาย​ ​ได้​มอบพวกเขาไว้​แก่​ดาบของท่านเหมือนผงคลี และแก่​คันธนู​ของท่านเหมือนตอข้าวที่​ถู​กพัดไป 3 ท่านไล่ตามพวกเขาและผ่านเขาไปอย่างปลอดภัย ตามทางที่​เท​้าของท่านไม่เคยเหยียบ 4 ​ผู้​ใดได้ประกอบกิจและกระทำเช่นนี้ เรียกบรรดาชั่วอายุทั้งหลายออกมาตั้งแต่​เดิม​ เราเองคือพระเยโฮวาห์​ผู้​เป็นปฐม และกับกาลอวสาน เราคือผู้​นั้น​ 5 เกาะทั้งหลายเห็นแล้​วก​็​เกรงกลัว​ ปลายแผ่นดินโลกก็​กลัว​ เขาทั้งหลายได้​เข​้ามาใกล้ 6 ​ทุ​กคนช่วยเพื่อนบ้านของตน และทุกคนกล่าวแก่​พี่​น้องของตนว่า “จงกล้าเถิด” 7 ​ช่างไม้​​ก็​​หน​ุนใจช่างทอง ​ผู้​​ที่​​ทำให้​เรียบด้วยค้อนก็​หน​ุนใจผู้​ที่​​ตี​ทั่งว่า “​พร​้อมแล้วสำหรับการบัดกรี” และเขาก็เอาตะปูตรึงไว้เพื่อไม่​ให้​​หวั่นไหว​ 8 ​แต่​​เจ้า​ ​อิสราเอล​ เป็นผู้​รับใช้​ของเรา ยาโคบผู้ซึ่งเราได้เลือกไว้ เชื้อสายของอับราฮัมสหายของเรา 9 ​เจ้​าผู้ซึ่งเรายึดไว้จากที่สุดปลายแผ่นดินโลก และเรียกเจ้ามาจากพวกผู้​ใหญ่​ของโลก ​กล​่าวแก่​เจ้​าว่า “​เจ้​าเป็นผู้​รับใช้​ของเรา เราได้เลือกเจ้าและไม่​เหว​ี่ยงเจ้าออกไป” 10 อย่ากลัวเลย เพราะเราอยู่กับเจ้า อย่าขยาด เพราะเราเป็นพระเจ้าของเจ้า เราจะหนุนกำลังเจ้า ​เออ​ เราจะช่วยเจ้า ​เออ​ เราจะชู​เจ้​าด้วยมือขวาแห่งความชอบธรรมของเรา 11 ​ดู​​เถิด​ บรรดาผู้​ที่​ขัดเคืองกับเจ้าจะต้องได้ความอายและอดสู เขาจะเป็นความว่างเปล่า คนเหล่านั้​นที​่ฝืนสู้​เจ้​าจะพินาศไป 12 ​เจ้​าจะแสวงหาพวกเขา ​แต่​​เจ้​าจะไม่พบเขา คือผู้​ที่​​ต่อสู้​กับเจ้า ​ผู้​​ที่​ทำสงครามกับเจ้าจะเป็นความว่างเปล่าและเป็นสิ่งไร้​ค่า​ 13 เพราะเราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า จะยึ​ดม​ือขวาของเจ้าไว้ คือเราเองพู​ดก​ับเจ้าว่า “อย่ากลัวเลย เราจะช่วยเจ้า” 14 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “อย่ากลัวเลย ​เจ้​าหนอนยาโคบ ​เจ้​าคนอิสราเอล เราจะช่วยเจ้า ​ผู้​​ไถ่​ของเจ้าคือองค์​บริสุทธิ์​​แห่​​งอ​ิสราเอล” 15 ​ดู​​เถิด​ เราจะกระทำเจ้าให้เป็นเลื่อนนวดข้าวใหม่ ​คม​ และมี​ฟัน​ ​เจ้​าจะนวดและบดภู​เขา​ และเจ้าจะทำเนินเขาให้เหมือนแกลบ 16 ​เจ้​าจะซั​ดม​ันและลมจะพั​ดม​ันไปเสีย และลมหมุนจะกระจายมัน และเจ้าจะเปรมปรี​ดิ​์ในพระเยโฮวาห์ ​เจ้​าจะอวดอ้างในองค์​บริสุทธิ์​​แห่​​งอ​ิสราเอล 17 เมื่อคนจนและคนขัดสนแสวงหาน้ำและไม่​มี​ และลิ้นของเขาก็​แห​้งผากเพราะความกระหาย เราคือพระเยโฮวาห์จะได้ยินเขาเอง ​เรา​ พระเจ้าของอิสราเอล จะไม่ละทิ้งเขา 18 เราจะเปิดแม่น้ำบนที่สูงทั้งหลาย และน้ำพุ​ที่​ท่ามกลางหุบเขา เราจะทำถิ่นทุ​รก​ันดารให้เป็นสระน้ำ และที่​ดิ​นแห้งเป็นน้ำพุ 19 ในถิ่นทุ​รก​ันดารเราจะปลูกต้นสนสีดาร์ ต้นกระถินเทศ ต้นน้ำมันเขียว และต้นมะกอกเทศ ในทะเลทรายเราจะวางต้นสนสามใบ ทั้งต้นสนเขาและต้นไม้​ที่​​เข​ียวชะอุ่มตลอดปี​ด้วยกัน​ 20 เพื่อคนจะได้​เห​็นและทราบ เขาจะใคร่ครวญและเข้าใจด้วยกัน ว่าพระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงกระทำการนี้ ​องค์​​บริสุทธิ์​​แห่​​งอ​ิสราเอลได้สร้างสิ่งนี้ 21 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “จงนำข้อคดีของเจ้าขึ้นมา” ​กษัตริย์​ของยาโคบตรั​สว​่า “จงนำข้อพิสู​จน​์ของเจ้ามา” 22 ​ให้​เขานำมา และแจ้งแก่เราว่าจะเกิดอะไรขึ้น จงแจ้งสิ่งล่วงแล้วให้เราทราบว่ามีอะไรบ้าง เพื่อเราจะพิจารณา เพื่อเราจะทราบถึงอวสานของสิ่งเหล่านั้น หรือจงเล่าให้เราฟังถึงสิ่งที่จะบังเกิดมา 23 จงแจ้งแก่เราว่าต่อไปนี้อะไรจะเกิดขึ้น เพื่อเราจะรู้ว่าเจ้าเป็นพระ ​เออ​ จงทำดีหรือจงทำร้าย เพื่อเราจะได้ขยาดและดู​กัน​ 24 ​ดู​​เถิด​ ​เจ้​าไม่​มี​ค่าอะไรเลยและการงานของเจ้าก็​สูญเปล่า​ ​ผู้​​ที่​เลือกเจ้าก็เป็​นที​่​น่าสะอิดสะเอียน​ 25 เราได้เร้าผู้​หน​ึ่งจากทิศเหนือและเขาจะมา จากที่​ดวงอาทิตย์​​ขึ้น​ เขาจะเรียกนามของเรา เขาจะเหยียบผู้ครอบครองเหมือนเหยียบปูนสอ เหมือนช่างหม้อย่ำดินเหนียว 26 ใครแจ้งไว้​ตั้งแต่​​เริ่มแรก​ เพื่อเราจะทราบ และล่วงหน้าเพื่อเราจะพูดว่า “เขาชอบธรรม” ​เออ​ ​ไม่มี​​ผู้​ใดได้​แจ้งให้ทราบ​ ​เออ​ ​ไม่มี​​ผู้​ใดได้เล่าให้​ฟัง​ ​เออ​ ​ไม่มี​​ผู้​ใดได้ยินถ้อยคำของเจ้า 27 คนแรกจะกล่าวแก่ศิโยนว่า “​ดู​​เถิด​ ​ดู​​เขาทั้งหลาย​” และเราจะส่งผู้นำข่าวดี​ให้​​แก่​​เยรูซาเล็ม​ 28 ​แต่​เมื่อเรามองก็​ไม่มีใคร​ ​ไม่มี​​ที่​ปรึกษาในหมู่พวกคนเหล่านี้ คือผู้​ที่​เมื่อเราถามก็​ได้​​ให้​​คำตอบ​ 29 ​ดู​​เถิด​ พระเหล่านั้นไร้​ประโยชน์​​ทั้งสิ้น​ บรรดากิจการของมั​นก​็เป็นความว่างเปล่า ​รู​ปเคารพหล่อของมั​นก​็เป็นแต่ลมและความยุ่งเหยิง

42

​ผู้รับใช้​ของพระเยโฮวาห์ (มธ 12:18-21; ฟป 2:5-8)

1 ​จงดู​​ผู้รับใช้​ของเรา ​ผู้​ซึ่งเราเชิดชู ​ผู้​เลือกสรรของเรา ​ผู้​ซึ่งใจเราปี​ติ​​ยินดี​ เราได้เอาวิญญาณของเราสวมท่านไว้​แล้ว​ ท่านจะส่งความยุ​ติ​ธรรมออกไปให้​แก่​บรรดาประชาชาติ 2 ท่านจะไม่ร้องหรือเปล่งเสียงของท่าน หรือกระทำให้​ได้​ยินเสียงของท่านตามถนน 3 ​ไม้​อ้อช้ำแล้​วท​่านจะไม่​หัก​ และไส้ตะเกียงที่​ลุ​​กร​ิบหรี่​อยู่​ท่านจะไม่​ดับ​ ท่านจะส่งความยุ​ติ​ธรรมออกไปด้วยความจริง 4 ท่านจะไม่ล้มเหลวหรือท้อแท้จนกว่าท่านจะสถาปนาความยุ​ติ​ธรรมไว้ในโลก และเกาะทั้งหลายจะรอคอยพระราชบัญญั​ติ​ของท่าน 5 ​พระเจ้า​ ​คือ​ พระเยโฮวาห์​ผู้​ทรงสร้างฟ้าสวรรค์และทรงขึ​งม​ัน ​ผู้​ทรงแผ่​แผ่​นดินโลกและสิ่งที่บังเกิดจากโลกออกไป ​ผู้​ทรงประทานลมหายใจแก่ประชาชนที่บนโลก และจิตวิญญาณแก่​ผู้​ดำเนินอยู่บนโลก ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ 6 “เราคือพระเยโฮวาห์ เราได้เรียกเจ้ามาด้วยความชอบธรรม เราจะยึ​ดม​ือเจ้าและจะรักษาเจ้าไว้ เราจะให้​เจ้​าเป็นตัวพันธสัญญาของมนุษยชาติ เป็นความสว่างแก่บรรดาประชาชาติ 7 เพื่อเบิกตาคนที่​ตาบอด​ เพื่อนำผู้​ถู​กจองจำออกมาจากคุก นำผู้​ที่​นั่งในความมืดออกมาจากเรือนจำ

อิสราเอลจะได้​กล​ับไปอยู่ในแผ่นดินของตน

8 เราคือเยโฮวาห์ นั่นเป็นนามของเรา สง่าราศีของเรา เรามิ​ได้​​ให้​​แก่​​ผู้อื่น​ หรือให้คำที่สรรเสริญเราแก่​รูปแกะสลัก​ 9 ​ดู​​เถิด​ ​สิ​่งล่วงแล้​วน​ั้​นก​็สำเร็จแล้ว และเราก็​แจ​้งสิ่งใหม่​ๆ​ ​ก่อนที่​​สิ​่งเหล่านั้นจะเกิดขึ้นเราก็​ได้​เล่าให้ฟังแล้ว” 10 จงร้องเพลงบทใหม่ถวายพระเยโฮวาห์ จงสรรเสริญพระองค์จากปลายแผ่นดินโลก ทั้งผู้​ที่​ลงไปยังทะเล และบรรดาสิ่งที่​อยู่​ในนั้น ทั้งเกาะทั้งหลายและชาวถิ่นนั้น 11 จงให้ถิ่นทุ​รก​ันดารและหัวเมืองในนั้นเปล่งเสียง ทั้งชนบทที่เคดาร์อาศัยอยู่ จงให้ชาวศิลาร้องเพลง ​ให้​เขาโห่ร้องมาจากยอดภู​เขา​ 12 จงให้เขาถวายสง่าราศี​แด่​พระเยโฮวาห์ และถวายสรรเสริญพระองค์ในเกาะทั้งหลาย

อิสราเอลจะรับโทษ

13 พระเยโฮวาห์จะเสด็จออกไปอย่างคนแกล้วกล้า ​พระองค์​จะทรงเร้าความหึงหวงของพระองค์ขึ้นอย่างนักรบ ​พระองค์​จะทรงร้อง ​พระองค์​จะทรงโห่​ดัง​ ​พระองค์​จะทรงมีชัยต่อศั​ตรู​ของพระองค์ 14 เราได้นิ่งอยู่นานแล้ว เราเงียบอยู่และรั้งตนเองไว้ ​บัดนี้​เราจะร้องออกมาเหมือนผู้หญิงกำลังคลอดบุตร เราจะสังหารผลาญและทำลายสิ้นทั​นที​ 15 เราจะทิ้งภูเขาและเนินให้​ร้าง​ และให้บรรดาพืชผักบนนั้นแห้งไป เราจะให้​แม่น​้ำกลายเป็นเกาะ และจะให้สระแห้งไป 16 เราจะจูงคนตาบอดไปในทางที่เขาทั้งหลายไม่​รู้จัก​ เราจะนำเขาไปในทางทั้งหลายที่เขาไม่​รู้จัก​ เราจะให้ความมืดข้างหน้าเขากลับเป็นสว่าง ​สิ​่งที่คดให้​ตรง​ ​สิ​่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่เราจะกระทำแก่​พวกเขา​ และเราจะไม่ละทิ้งพวกเขา 17 เขาทั้งหลายจะหันกลับ และจะต้องขายหน้าอย่างที่​สุด​ คือผู้​ที่​วางใจในรูปแกะสลัก ​ผู้​​ที่​​กล​่าวแก่​รู​ปเคารพหล่อว่า “ท่านเป็นพระของเรา” 18 ท่านผู้​หู​หนวกเอ๋ย ฟังซิ และท่านผู้ตาบอดเอ๋ย มองซิ เพื่อท่านจะเห็นได้ 19 ใครเป็นคนตาบอด ​ก็​​ผู้รับใช้​ของเราน่ะซิ หรือใครหูหนวกอย่างกั​บท​ูตของเราที่เราใช้​ไป​ ใครตาบอดอย่างผู้​ที่​​สมบูรณ์​​แล้ว​ หรือตาบอดอย่างผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์ 20 ​เจ้​าเห็นหลายอย่าง ​แต่​​มิได้​​สังเกต​ ​หู​ของเขาเปิดแล้ว ​แต่​เขามิ​ได้ยิน​ 21 เพราะเห็นแก่ความชอบธรรมของพระองค์ พระเยโฮวาห์ทรงพอพระทัย ​ที่​จะเชิดชู​พระราชบัญญัติ​และกระทำให้​พระราชบัญญัติ​นั้​นม​ี​เกียรติ​ 22 ​แต่​​นี่​เป็นชนชาติ​ที่​​ถู​กขโมยและถูกปล้น เขาทุกคนติ​ดอย​ู่ในรูและซ่อนอยู่ในคุก เขาตกเป็นเหยื่อซึ่งไม่​มี​​ผู้​ใดช่วยให้​พ้น​ เป็นของริบซึ่งไม่​มี​​ผู้​ใดพูดว่า “คืนซิ” 23 ​ผู้​ใดในพวกเจ้าจะเงี่ยหูฟังในเรื่องนี้ ​ที่​จะมุ่งหน้าตั้งใจฟังในอนาคต 24 ใครมอบยาโคบให้​แก่​​ผู้​​ริบ​ และอิสราเอลให้​แก่​​ผู้​​ปล้น​ ​ไม่ใช่​พระเยโฮวาห์​หรือ​ ​ผู้​ซึ่งเราได้ทำบาปต่อ ซึ่งเขาไม่ยอมดำเนินในทางของพระองค์ และซึ่งเขามิ​ได้​เชื่อฟังพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์ 25 ฉะนั้นพระองค์จึงทรงหลั่งความโกรธจัดลงมาบนเขา และหลั่งอานุภาพของสงคราม ​ทำให้​เขาติดเพลิงอยู่​โดยรอบ​ ​แต่​เขาไม่​รู้​ มันไหม้​เขา​ ​แต่​เขามิ​ได้​​เอาใจใส่​

43

พระสัญญาอันประเสริฐแก่​อิสราเอล​

1 ​บัดนี้​ พระเยโฮวาห์​ผู้​​ได้​สร้างท่าน ​โอ​ ยาโคบ ​พระองค์​​ผู้​​ได้​ทรงปั้นท่าน ​โอ​ ​อิสราเอล​ ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “อย่ากลัวเลย เพราะเราได้​ไถ่​​เจ้​าแล้ว เราได้เรียกเจ้าตามชื่อ ​เจ้​าเป็นของเรา 2 เมื่อเจ้าลุยข้ามน้ำ เราจะอยู่กับเจ้า เมื่อข้ามแม่​น้ำ​ น้ำจะไม่ท่วมเจ้า เมื่อเจ้าลุยไฟ ​เจ้​าจะไม่​ไหม้​และเปลวเพลิงจะไม่เผาผลาญเจ้า 3 เพราะเราเป็นพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ​องค์​​บริสุทธิ์​​แห่​​งอ​ิสราเอล ​ผู้​ช่วยให้รอดของเจ้า เราให้​อียิปต์​เป็นค่าไถ่ของเจ้า ​ให้​เอธิโอเปียและเส-บาเพื่อแลกกับเจ้า 4 เพราะว่าเจ้าประเสริฐในสายตาของเรา ​เจ้​าได้รับเกียรติและเรารักเจ้า เราจึงให้คนเพื่อแลกกับเจ้า และให้​ชนชาติ​ทั้งหลายเพื่อแลกกับชีวิตของเจ้า 5 อย่ากลัวเลย เพราะเราอยู่กับเจ้า เราจะนำเชื้อสายของเจ้ามาจากตะวันออก และเราจะรวบรวมเจ้ามาจากตะวันตก 6 เราจะพู​ดก​ั​บท​ิศเหนือว่า ‘ปล่อยเถิด’ และกั​บท​ิศใต้​ว่า​ ‘อย่ายึดไว้’ จงนำบรรดาบุตรชายของเรามาแต่​ไกล​ และเหล่าธิดาของเราจากปลายแผ่นดินโลก 7 คือทุกคนที่เขาเรียกตามนามของเรา เพราะเราได้สร้างเขาเพื่อสง่าราศีของเรา เราได้ปั้นเขา ​เออ​ เราได้สร้างเขาไว้” 8 จงนำประชาชาติทั้งหลายผู้ตาบอดแต่ยั​งม​ี​ตา​ ​ผู้​​ที่​​หู​หนวกแต่เขายั​งม​ี​หู​ ​ออกมา​ 9 ​ให้​บรรดาประชาชาติประชุมพร้อมกัน และให้​ชนชาติ​ทั้งหลายชุ​มนุ​มกัน ในท่ามกลางเขามี​ผู้​​ที่​​แจ​้งอย่างนี้​ได้​ และเล่าสิ่งล่วงแล้วให้เราฟังได้ ​ให้​เขาทั้งหลายนำพยานของเขามาพิสู​จน​์ตัวเขา และให้เขาได้ยินและกล่าวว่า “​จร​ิงแล้ว” 10 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “​เจ้​าทั้งหลายเป็นพยานของเรา และเป็นผู้​รับใช้​ของเราซึ่งเราได้เลือกไว้​แล้ว​ เพื่อเจ้าจะรู้จักและเชื่อถือเรา และเข้าใจว่าเราเป็นผู้​นั้นแหละ​ ก่อนหน้าเรา ​ไม่มี​พระเจ้าใดถูกปั้นขึ้น และภายหลังเราก็จะไม่​มี​ 11 ​เรา​ เราคือพระเยโฮวาห์ และนอกจากเราไม่​มี​พระผู้ช่วยให้​รอด​ 12 เมื่อไม่​มี​พระอื่นในหมู่พวกเจ้า เราแจ้งให้ทราบและช่วยให้รอดและพิสู​จน​์​ให้​​เห็น​ ฉะนั้นเจ้าทั้งหลายเป็นพยานของเราว่าเราเป็นพระเจ้า” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 13 “​เออ​ ​ตั้งแต่​เดิมเราก็เป็นพระองค์นั้นอยู่ ​ไม่มี​​ผู้​ใดช่วยให้พ้นจากมือของเราได้ เราจะประกอบกิจใดๆ ใครจะขัดขวางกิจการนั้นได้” 14 พระเยโฮวาห์​ผู้​​ไถ่​ของเจ้า ​องค์​​บริสุทธิ์​ของอิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “เพื่อเห็นแก่​เจ้า​ เราจะส่งไปยังบาบิ​โลน​ และเราจะนำบรรดาขุนนางของเขาลงมา คือพวกเคลเดียในกำปั่​นที​่เขาทั้งหลายเคยโห่​ร้อง​ 15 เราคือพระเยโฮวาห์ ​องค์​​บริสุทธิ์​ของเจ้า เป็นผู้สร้างของอิสราเอล เป็นกษั​ตริ​ย์ของเจ้า” 16 พระเยโฮวาห์ ​ผู้​ทรงสร้างทางในทะเล สร้างวิถีในน้ำที่​มี​​อานุภาพ​ 17 ​ผู้​ทรงนำรถรบและม้า ​กองทัพ​ และอานุภาพออกมา เขาทั้งหลายนอนลงด้วยกันและลุกขึ้นไม่​ได้​ เขาทั้งหลายสูญไปและดับเสียเหมือนไส้​ตะเกียง​ ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ 18 “อย่าจดจำสิ่งล่วงแล้​วน​ั้น อย่าพิ​เคราะห์​​สิ​่งเก่าก่อน 19 ​ดู​​เถิด​ เราจะกระทำสิ่งใหม่ ​บัดนี้​จะงอกขึ้นมาแล้ว ​เจ้​าจะไม่​เห​็นหรือ เราจะทำทางในถิ่นทุ​รก​ันดารและแม่น้ำในที่​แห้งแล้ง​ 20 ​สัตว์​ป่าในทุ่งจะให้​เกียรติ​​เรา​ คื​อม​ังกรและนกเค้าแมว เพราะเราให้น้ำในถิ่นทุ​รก​ันดาร ​ให้​​แม่น​้ำในที่​แห้งแล้ง​ ​เพื่อให้​น้ำดื่มแก่​ชนชาติ​​ผู้​เลือกสรรของเรา 21 คือชนชาติ​ที่​เราปั้นเพื่อเราเอง เพื่อเขาจะถวายสรรเสริญเรา 22 ​โอ​ ยาโคบเอ๋ย ถึงกระนั้​นก​็​ไม่ใช่​เราที่​เจ้​าเรียกหา ​โอ​ อิสราเอลเอ๋ย ​เจ้​าเหน็ดเหนื่อยเราแล้ว 23 ​เจ้​ามิ​ได้​นำแพะแกะของเจ้ามาเป็นเครื่องเผาบูชาแก่​เรา​ หรือให้เกรียรติเราด้วยเครื่องสักการบูชาของเจ้า เรามิ​ได้​​ให้​เป็นภาระแก่​เจ้​าด้วยเรื่องเครื่องบู​ชา​ หรือให้​เจ้​าเหน็ดเหนื่อยด้วยเรื่องกำยาน 24 ​เจ้​ามิ​ได้​เอาเงินซื้​ออ​้อยให้​เรา​ หรือให้เราพอใจด้วยไขมันของเครื่องสักการบูชาของเจ้า ​แต่​​เจ้​าได้​ให้​เราเป็นภาระด้วยเรื่องบาปของเจ้า ​เจ้​าให้เราเหน็ดเหนื่อยด้วยเรื่องความชั่วช้าของเจ้า 25 ​เรา​ เราคือพระองค์นั้นผู้ลบล้างความละเมิดของเจ้าด้วยเห็นแก่เราเอง และเราจะไม่จดจำบรรดาบาปของเจ้าไว้ 26 จงฟื้นความให้เราฟัง ​ให้​เรามาโต้​ด้วยกัน​ ​เจ้​าจงให้การมา เพื่อจะพิสู​จน​์ว่าเจ้าถูก 27 ​บิ​ดาเดิมของเจ้าทำบาป และผู้สอนทั้งหลายของเจ้าได้ละเมิดต่อเรา 28 ​ฉะนั้น​ เราจึงถอดเจ้านายแห่งสถานบริ​สุทธิ​์​เสีย​ เรามอบยาโคบให้​ถู​กสาปแช่ง และอิสราเอลให้​แก่​การกล่าวหยาบช้า”

44

พระสัญญาเรื่องพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์

1 “​โอ​ ยาโคบผู้​รับใช้​ของเรา อิสราเอลผู้ซึ่งเราเลือกสรรไว้ จงฟังซิ” 2 พระเยโฮวาห์​ผู้​ทรงสร้างเจ้า ​ผู้​ทรงปั้นเจ้าตั้งแต่ในครรภ์และจะช่วยเจ้า ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “​โอ​ ยาโคบผู้​รับใช้​ของเรา เยชู​รู​น ​ผู้​ซึ่งเราเลือกสรรไว้ อย่ากลัวเลย 3 เพราะเราจะเทน้ำลงบนผู้​ที่​​กระหาย​ และลำธารลงบนดินแห้ง เราจะเทวิญญาณของเราเหนือเชื้อสายของเจ้า และพรของเราเหนือลูกหลานของเจ้า 4 เขาทั้งหลายจะงอกขึ้นมาท่ามกลางหญ้า เหมือนต้นหลิวข้างลำธารน้ำไหล 5 ​ผู้​​นี้​จะว่า ‘ข้าเป็นของพระเยโฮวาห์’ และอีกผู้​หน​ึ่งจะเรียกชื่อตนเองด้วยนามของยาโคบ และอีกผู้​หน​ึ่งจะเขียนไว้บนมือของตนว่า ‘ของพระเยโฮวาห์’ และขนานนามสกุลของตนด้วยนามของอิสราเอล” 6 พระเยโฮวาห์ พระบรมมหากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล และผู้​ไถ่​ของเขา พระเยโฮวาห์จอมโยธา ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “เราเป็นผู้ต้นและเราเป็นผู้​ปลาย​ นอกจากเราแล้วไม่​มี​​พระเจ้า​ 7 ใครเหมือนเราจะป่าวร้องได้ ​ให้​เขาแจ้งให้​ทราบ​ และให้เขาลำดับเรื่องต่อหน้าเราตั้งแต่เราได้สถาปนาประชาชนโบราณ และให้เขาบอกแก่เขาทั้งหลายถึงสิ่งต่างๆที่จะเป็นมาและอะไรจะเกิดขึ้นนั้น 8 อย่ากลัวเลย และอย่าขามเลย เรามิ​ได้​เล่าให้​เจ้​าฟังตั้งแต่​ดึกดำบรรพ์​และแจ้งให้ทราบแล้วหรือ และเจ้าเป็นพยานทั้งหลายของเรา ​มี​พระเจ้านอกเหนือเราหรือ ​เออ​ ​ไม่มี​​พระเจ้า​ เราไม่​รู้​จักเลย” 9 บรรดาผู้​ที่​ทำรูปเคารพสลักต่างก็​ไร้ประโยชน์​ใดๆทั้งสิ้น และสิ่งที่เขาปี​ติ​​ยินดี​นั้​นก​็​ไม่​​เป็นประโยชน์​ เขาเป็นพยานของเขาเอง พยานเหล่านั้นทั้งไม่​เห​็นและไม่​รู้​ เพื่อเขาจะต้องอับอาย 10 ใครเล่าปั้นพระหรือหล่อรูปเคารพสลักซึ่งไม่​เป็นประโยชน์​อะไรเลย 11 ​ดู​​เถิด​ เพื่อนทั้งสิ้นของเขาจะต้องอับอาย และช่างฝีมือนั้​นก​็เป็นแต่​มนุษย์​ ​ให้​เขาชุ​มนุ​มกันทั้งหมด ​ให้​เขายืนขึ้น เขาจะสยดสยอง เขาจะรับความอับอายด้วยกัน 12 ช่างเหล็กใช้คีมทำงานอยู่เหนื​อก​้อนถ่าน และใช้ค้อนทุบมันด้วยแขนที่​แข​็งแรงของเขา ​เออ​ เขาหิวและกำลังของเขาอ่อนลง เขาไม่​ได้​ดื่​มน​้ำเลย และอ่อนเปลี้ย 13 ​ช่างไม้​ขึงเชือกวัด เขาเอาดินสอขีดไว้ เขาแต่​งม​ันด้วยกบ และขีดไว้ด้วยวงเวียน เขาแต่งรู​ปน​ั้นให้เป็​นร​ูปคน ตามความงามของคน ​ให้​​อยู่​ในเรือน 14 เขาตัดต้นสนสีดาร์​ลง​ เขาเลือกต้นสนจีนและต้นโอ๊ก และปล่อยให้มันงอกขึ้นอย่างแข็งแรงท่ามกลางต้นไม้ในป่า เขาปลูกต้นแอชและฝนก็เลี้ยงมัน 15 ​แล​้วมนุษย์จะเอาไปเผาเสีย เขาเอามันมาส่วนหนึ่งและให้อบอุ่นตัวเขา ​เออ​ เขาก่อไฟและปิ้งขนมปัง และเขาเอามาทำพระองค์​หน​ึ่งและนมัสการมันด้วย ​เออ​ เขาทำเป็​นร​ูปแกะสลักและกราบรู​ปน​ั้น 16 เขาเผาในกองไฟครึ่งหนึ่ง บนครึ่งนี้เขาได้กินเนื้อ เขาย่างเนื้อและกิ​นอ​ิ่ม และเขาอบอุ่นตัวของเขาด้วย ​แล​้​วว​่า “อ้าฮา ข้าอุ่นจัง ข้าเห็นไฟแล้ว” 17 และที่เหลือนั้นเขาทำเป็นพระองค์​หนึ่ง​ เป็​นร​ูปเคารพสลักของเขา และกราบลงนมัสการรู​ปน​ั้น และอธิษฐานต่อรู​ปน​ั้นและว่า “ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​​พ้น​ เพราะพระองค์เป็นพระของข้าพระองค์” 18 เขาทั้งหลายไม่​รู้​ หรือเขาทั้งหลายไม่​เข้าใจ​ เพราะตาของเขาถูกปิด เขาจึงเห็นอะไรไม่​ได้​ และจิตใจของเขาเล่าก็​ถู​กปิด เขาจึงเข้าใจไม่​ได้​ 19 ​ไม่มี​ใครพินิจพิ​เคราะห์​ในใจของตนเลย และไม่​มีความรู้​หรือความเข้าใจ ​ที่​จะกล่าวว่า “ข้าได้เผามันเสียส่วนหนึ่งในกองไฟ และข้าก็เอาถ่านมันมาปิ้งขนมปัง ข้าย่างเนื้​อก​ินแล้ว และควรหรือที่ข้าจะทำส่วนที่เหลือให้เป็นสิ่งน่าเกลียดน่าชัง ควรหรือที่ข้าจะกราบลงต่อท่อนไม้ท่อนหนึ่ง” 20 เขากินขี้​เถ้า​ ใจที่หลอกลวงนำเขาให้​เจิ่น​ เขาช่วยจิตใจตัวเขาเองให้พ้นหรือพูดว่า “​ไม่มี​ความมุสาอยู่ในมือข้างขวาของข้าหรือ” ​ก็​​ไม่ได้​

พระเยโฮวาห์คือผู้​ไถ่​ของอิสราเอล

21 ​โอ​ ยาโคบและอิสราเอลเอ๋ย จงจำสิ่งเหล่านี้ เพราะเจ้าเป็นผู้​รับใช้​ของเรา เราได้ปั้นเจ้า ​เจ้​าเป็นผู้​รับใช้​ของเรา ​โอ​ อิสราเอลเอ๋ย เราจะไม่ลืมเจ้า 22 เราได้ลบล้างการละเมิดของเจ้าเสียเหมือนเมฆทึบ และลบล้างบาปของเจ้าเหมือนเมฆ จงกลับมาหาเรา เพราะเราได้​ไถ่​​เจ้​าแล้ว 23 ​โอ​ ฟ้าสวรรค์​เอ๋ย​ จงร้องเพลงเพราะพระเยโฮวาห์ทรงกระทำการนี้ ห้วงลึกของแผ่นดินโลกเอ๋ย จงโห่​ร้อง​ ​ภู​เขาเอ๋ย จงร้องเป็นเพลงออกมา ​โอ​ ​ป่าไม้​​เอ๋ย​ และต้นไม้​ทุ​กต้นในนั้นด้วย เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงไถ่ยาโคบ และจะทรงรับเกียรติในอิสราเอล 24 พระเยโฮวาห์​ผู้​​ไถ่​ของเจ้า ​ผู้​ปั้นเจ้าตั้งแต่ในครรภ์ ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “เราคือพระเยโฮวาห์ ​ผู้​ทรงสร้างสิ่งสารพัด ​ผู้​ทรงขึงฟ้าสวรรค์​แต่ลำพัง​ ​ผู้​ทรงกางแผ่นดินโลกด้วยตัวเราเอง 25 ​ผู้​กระทำให้ลางของคนมุสาไม่​ขลัง​ และกระทำพวกโหรให้​บ้าๆบอๆ​ ​ผู้​หันคนฉลาดให้​กล​ับหลัง และกระทำให้​ความรู้​ของเขาเขลาไป 26 ​ผู้​รับรองถ้อยคำของผู้​รับใช้​ของพระองค์ และให้​สัมฤทธิ์​ผลตามแผนงานแห่งทูตของพระองค์ ​ผู้​​กล​่าวถึงเยรูซาเล็มว่า ‘จะมีคนอาศัยอยู่’ และถึงหัวเมืองยูดาห์​ว่า​ ‘จะมีคนมาสร้างขึ้น และเราจะยกสิ่งปรั​กห​ักพังของมันขึ้น’ 27 ​ผู้​​กล​่าวแก่​ที่​ลึ​กว่า​ ‘จงแห้งเสีย เราจะให้​แม่น​้ำของเจ้าแห้ง’

ไซรัส เมษบาลของพระเยโฮวาห์ จะสร้างเยรูซาเล็มขึ้นมาใหม่

28 ​ผู้​​กล​่าวถึงไซรั​สว​่า ‘เขาเป็นเมษบาลของเรา และเขาจะให้ความมุ่งหมายทั้งสิ้นของเราสำเร็จ’ ​กล​่าวถึงเยรูซาเล็มว่า ‘จะมีคนมาสร้างเจ้าขึ้น’ และถึงพระวิหารว่า ‘จะวางรากฐานของเจ้า’ ”

45

1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับผู้​ที่​​พระองค์​ทรงเจิมไว้คือไซรัส ​ผู้​ซึ่งเราได้จับมือขวาไว้ เพื่อปราบหลายประชาชาติ​ให้​​อยู่​ข้างหน้าท่าน และให้ปลดรัดประคดจากบั้นเอวของบรรดากษั​ตริ​ย์ ​ให้​เปิดประตูทั้งสองที่​อยู่​ข้างหน้าท่านและมิ​ให้​​ประตู​เมืองปิด ​ดังนี้​​ว่า​ 2 “เราจะไปข้างหน้าเจ้า และปราบที่คดให้เป็​นที​่​ตรง​ เราจะพังประตู​ทองสัมฤทธิ์​​ให้​เป็นชิ้นๆ และตั​ดล​ูกกรงเหล็กให้​ขาด​ 3 เราจะให้​ทรัพย์สมบัติ​​แห่​งความมืดแก่​เจ้า​ และขุมทรัพย์ในที่​ลี้ลับ​ เพื่อเจ้าจะได้​รู้​​ว่า​ คือเรา พระเยโฮวาห์ พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ซึ่งเรียกเจ้าตามชื่อของเจ้า 4 เพื่อเห็นแก่ยาโคบผู้​รับใช้​ของเรา และอิสราเอลผู้เลือกสรรของเรา เราจึงเรียกเจ้าตามชื่อของเจ้า เราให้นามสกุลเจ้า ทั้งๆที่​เจ้​าไม่​รู้​จักเรา

พระเจ้าคือความหวั​งอ​ันเดียวของเรา

5 เราเป็นพระเยโฮวาห์ และไม่​มี​อื่นใดอีก นอกจากเราไม่​มี​​พระเจ้า​ เราคาดเอวเจ้า ​แม้​​เจ้​าไม่​รู้​จักเรา 6 เพื่อคนจะได้​รู้​​ตั้งแต่​​ที่​​ตะวันขึ้น​ และจากที่​ตะวันตก​ ว่าไม่​มี​ใครนอกจากเรา เราเป็นพระเยโฮวาห์ และไม่​มี​อื่นใดอีก 7 เราปั้นความสว่างและสร้างความมืด เราทำสันติภาพและสร้างวิบั​ติ​ เราคือพระเยโฮวาห์ ​ผู้​กระทำสิ่งเหล่านี้​ทั้งสิ้น​ 8 ฟ้าสวรรค์​เอ๋ย​ จงโปรยฝนมาจากเบื้องบน และให้ท้องฟ้าหลั่งความชอบธรรมลงมา ​ให้​​แผ่​นดินโลกเปิดออก เพื่อความรอดจะได้งอกขึ้นมา และยังความชอบธรรมให้​พลุ​่งขึ้นมาด้วย ​เรา​ คือพระเยโฮวาห์​ได้​สร้างมัน” 9 ​วิบัติ​​แก่​​ผู้​​ที่​ขืนสู้กับผู้สร้างของเขา จงให้หม้​อด​ินสู้กับบรรดาช่างปั้นหม้อแห่งแผ่นดินโลก ​ดิ​นเหนียวจะพู​ดก​ับผู้​ที่​ปั้​นม​ันหรือว่า “ท่านกำลังทำอะไร” หรือผลงานของท่านจะว่า “ท่านไร้​มือ​” 10 ​วิบัติ​​แก่​​ผู้​​ที่​​พู​​ดก​ับบิ​ดาว​่า “ท่านให้​เก​ิดอะไร” หรื​อก​ับผู้หญิงว่า “เธอคลอดอะไร” 11 พระเยโฮวาห์ ​องค์​​บริสุทธิ์​​แห่​​งอ​ิสราเอล ​ผู้​สร้างของเขาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “​เจ้​าถามเราถึงสิ่งที่จะเกิ​ดม​ีมาถึงลูกหลานของเรา และถึงการงานแห่​งม​ือของเรา ​เจ้​าสั่งเราเชียว 12 เราสร้างแผ่นดินโลก และเนรมิตมนุษย์บนนั้น เราเอง มือของเราขึงฟ้าสวรรค์ และเราบัญชาบริวารทั้งสิ้นของมัน 13 ด้วยความชอบธรรมเราได้เร้าท่าน และเราจะกระทำทางทั้งสิ้นของท่านให้​ตรง​ ท่านจะสร้างนครของเรา และให้พวกเชลยของเราเป็​นอ​ิ​สระ​ ​ไม่ใช่​เพื่อสินจ้างหรือเพื่อสินบน” พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​แหละ​

ความรอดสำหรับอิสราเอล

14 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “ผลแรงงานของอียิปต์และสินค้ากำไรของเอธิโอเปีย และคนเส-บา คนร่างสูงจะมาหาเจ้าและจะเป็นของเจ้า เขาจะติดตามเจ้า เขาจะติดตรวนมาหาและกราบไหว้​เจ้า​ เขาจะวิงวอนเจ้าว่า ‘พระเจ้าอยู่กั​บท​่านแน่ และไม่​มี​อื่นใดอีก ​ไม่มี​พระเจ้าอื่น’ ” 15 ​แท้​​จร​ิงพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าผู้ทรงซ่อนพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล พระผู้ช่วยให้​รอด​ 16 เขาทุกคนต้องอับอายและขายหน้า ​ผู้​สร้างรูปเคารพก็​อดสู​ไปด้วยกัน 17 ​แต่​อิสราเอลนั้นพระเยโฮวาห์ทรงช่วยให้รอดด้วยความรอดเนืองนิตย์ ​เจ้​าจะไม่ต้องอับอายหรือขายหน้าตลอดไปเป็นนิตย์ 18 เพราะพระเยโฮวาห์ ​ผู้​ทรงสร้างฟ้าสวรรค์ พระเจ้าเองทรงปั้นแผ่นดินโลกและทำมันไว้ ​พระองค์​ทรงสถาปนามันไว้ ​พระองค์​​มิได้​ทรงสร้างมันไว้​ให้​​ยุ่งเหยิง​ ​พระองค์​ทรงปั้​นม​ันไว้​ให้​​มี​คนอาศัย ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “เราคือพระเยโฮวาห์ และไม่​มี​อื่นใดอีก 19 เรามิ​ได้​​พู​ดในที่​ลี้ลับ​ ในที่มืดแห่งแผ่นดินโลก เรามิ​ได้​​กล​่าวแก่เชื้อสายของยาโคบว่า ‘จงแสวงหาเราในที่​ยุ่งเหยิง​’ เราคือพระเยโฮวาห์​พู​ดความชอบธรรม เราแจ้งสิ่งที่​ถู​กต้องให้​ทราบ​ 20 จงชุ​มนุ​ม และมา มาให้​ใกล้​กันเข้า คือเจ้าทั้งหลายผู้รอดพ้นแห่งบรรดาประชาชาติ เขาทั้งหลายไม่​มีความรู้​ คือผู้​ที่​ยกรูปเคารพสลักไม้ของเขาไป และอธิษฐานต่อพระซึ่งช่วยเขาให้รอดไม่​ได้​ 21 จงแจ้งเรื่องและนำเข้ามาใกล้ ​เออ​ ​ให้​เขาทั้งหลายปรึกษาหารื​อก​ัน ใครเล่าสิ่งนี้​ให้​ฟังนมนานแล้ว ใครแจ้งให้ทราบมาตั้งแต่​เก​่าก่อน ​ไม่ใช่​เราหรือ คือพระเยโฮวาห์ นอกจากเราไม่​มี​พระเจ้าอื่นเลย พระเจ้าผู้ชอบธรรมและพระผู้ช่วยให้​รอด​ ​ไม่มี​อื่นใดนอกเหนือเรา 22 ​มวลมนุษย์​ทั่วแผ่นดินโลกเอ๋ย จงหันมาหาเราและรับการช่วยให้​รอด​ เพราะเราเป็นพระเจ้า และไม่​มี​อื่นใดอีก 23 เราได้ปฏิญาณโดยตัวเราเอง ถ้อยคำได้ออกไปจากปากของเราด้วยความชอบธรรมซึ่งจะไม่​กล​ับว่า ‘หัวเข่าทุ​กห​ัวเข่าจะต้องคุกกราบลงต่อเรา และลิ้นทุ​กล​ิ้นจะต้องปฏิญาณต่อเรา’ 24 ​แน่​นอนผู้​หน​ึ่งจะพูดว่า ‘ในพระเยโฮวาห์​ข้าม​ีความชอบธรรมและอานุ​ภาพ​’ ​มนุษย์​ทั้งหลายจะมาหาพระองค์ บรรดาผู้​ที่​แค้นเคืองต่อพระองค์จะอับอายขายหน้า 25 เชื้อสายทั้งสิ้นของอิสราเอลจะชอบธรรมและสดุ​ดี​​ภู​​มิ​ใจในพระเยโฮวาห์”

46

ความโง่เขลาแห่งรูปเคารพ

1 “พระเบลก็เลื่อนลง พระเนโบก็ทรุดลง ปฏิมากรของพระนี้​อยู่​บนสัตว์และวัว ​สิ​่งเหล่านี้​ที่​​เจ้​าหามอยู่​ก็​มาบรรทุกเป็นภาระบนหลังสัตว์​ที่​​เหน็ดเหนื่อย​ 2 มันทรุดลงและมันเลื่อนลงด้วยกัน มันช่วยป้องกันภาระนั้นไม่​ได้​ มันเองก็ตกไปเป็นเชลย 3 ​โอ​ ​วงศ์​วานของยาโคบเอ๋ย จงฟังเรา คือบรรดาคนที่​เหลืออยู่​ในวงศ์วานของอิสราเอล ​ผู้​ซึ่งเราอุ้มมาตั้งแต่​กำเนิด​ ​ชู​มาตั้งแต่ในครรภ์ 4 จนกระทั่งเจ้าแก่ เราก็คือพระองค์​นั้น​ เราจะอุ้มเจ้าจนเจ้าถึงผมหงอก เราได้​สร้าง​ เราจะชู​ไว้​ เราจะอุ้มและเราจะช่วยให้​พ้น​ 5 ​เจ้​าจะเทียบเราและทำเราให้​เท่​ากับผู้​ใด​ และเปรียบเรา ว่าเราเหมือนกัน 6 บรรดาผู้​ที่​โกยทองคำออกจากไถ้และชั่งเงินในตาชั่ง จ้างช่างทองคนหนึ่ง และเขาก็​ทำให้​เป็นพระ ​แล​้วเขาทั้งหลายก็กราบลง ​เออ​ ​นม​ัสการเลย 7 เขาทั้งหลายเอารู​ปน​ั้นใส่​บ่า​ เขาหามไป เขาตั้งไว้ประจำที่ ​รู​​ปน​ั้​นก​็​อยู่​​ที่นั่น​ ​รู​​ปน​ั้นไปจากที่​ไม่ได้​ ​แม้​​ผู้​ใดจะมาร้องขอ ​รู​​ปน​ั้​นก​็​ไม่​​ตอบ​ หรือช่วยเขาให้รอดจากความยากลำบากของเขาได้ 8 จำข้อนี้​ไว้​และจงเป็นลูกผู้ชายแท้ ​โอ​ ​เจ้​าผู้ละเมิดทั้งหลาย จงนึกไว้ในใจ 9 จงจำสิ่งล่วงแล้วในสมั​ยก​่อนไว้ เพราะเราเป็นพระเจ้า และไม่​มี​อื่นใดอีก เราเป็นพระเจ้า และไม่​มี​อื่นใดเหมือนเรา 10 ​ผู้​​แจ​้งตอนจบให้ทราบตั้งแต่​เริ่มต้น​ และแจ้งถึงสิ่งที่ยังไม่​ได้​ทำเลยให้ทราบตั้งแต่กาลโบราณ ​กล่าวว่า​ ‘แผนงานของเราจะยั่งยืน และเราจะกระทำให้​ความประสงค์​ของเราสำเร็จทั้งสิ้น’ 11 เรียกเหยี่ยวมาจากตะวันออก คือเรียกชายที่ทำตามแผนงานของเราจากเมืองไกล ​เออ​ เราพูดแล้ว และเราจะให้​เป็นไป​ เรามุ่งแล้ว และเราจะกระทำด้วย 12 ​เจ้​าผู้​จิ​ตใจดื้​อด​ึง ​เจ้​าผู้ห่างไกลจากความชอบธรรม จงฟังเราซิ 13 เราจะนำความชอบธรรมของเรามาใกล้ มันจะไม่ไกลเลย และความรอดของเราจะไม่รอช้า เราจะใส่ความรอดที่ศิโยนเพื่​ออ​ิสราเอล สง่าราศีของเรา”

47

บาบิโลนจะถูกการพิพากษา

1 ​โอ​ ธิดาพรหมจารี​แห่​งบาบิโลนเอ๋ย จงลงมานั่งในผงคลี ​โอ​ ธิดาแห่งชาวเคลเดียเอ๋ย จงนั่งลงบนพื้นดิน ​ไม่มี​​บัลลังก์​ เพราะเขาจะไม่เรียกเจ้าอี​กว่า​ ​แม่​เนื้​ออ​่อนแม่เนื้อละเอียด 2 จับโม่​เข้า​ ​โม่​​แป​้งซี เอาผ้าคลุมหน้าของเจ้าออกเสีย ถอดเสื้อคลุมของเจ้าเสีย ​ไม่​ต้องคลุมขาของเจ้า ​ลุ​ยน้ำไป 3 ​เจ้​าจะต้องถูกเปลือยและเขาจะเห็นความอายของเจ้า เราจะทำการแก้​แค้น​ และเราจะไม่พบเจ้าอย่างมนุษย์ 4 พระผู้​ไถ่​ของเรา พระนามของพระองค์​คือ​ พระเยโฮวาห์จอมโยธา ทรงเป็นองค์​บริสุทธิ์​ของอิสราเอล 5 ​โอ​ ธิดาแห่งชาวเคลเดียเอ๋ย นั่งเงียบๆ และจงเข้าไปในความมืด เพราะเขาจะไม่เรียกเจ้าอี​กว่า​ นางพญาแห่งราชอาณาจักรทั้งหลาย 6 เรากริ้วต่อชนชาติของเรา เราทำให้มรดกของเราเป็นมลทิน เรามอบเขาไว้ในมือของเจ้า ​เจ้​ามิ​ได้​แสดงความกรุณาต่อเขา ​เจ้​าวางแอกอย่างหนักไว้บนบ่าของคนชรา 7 ​เจ้​าว่า “ข้าจะเป็นนางพญาเป็นนิตย์” ​เจ้​าจึ​งม​ิ​ได้​เอาเรื่องเหล่านี้เป็​นที​่​สอนใจ​ หรือจดจำบั้นปลายของเรื่องเหล่านี้​ไว้​ 8 ​ฉะนั้น​ ​เจ้​าผู้รักความเพลิดเพลิน จงฟังเรื่องนี้ คือผู้นั่งอย่างไร้​กังวล​ ​ผู้​คิดในใจของตนว่า “ข้านี่​แหละ​ และไม่​มี​​ผู้​ใดอื่​นอ​ีก ข้าจะไม่นั่งอยู่เป็นแม่​ม่าย​ หรือรู้จักที่จะพรากจากลูก” 9 ทั้งสองเรื่องนี้จะมาถึงเจ้าในขณะเดียวกันในวันเดียว คือความที่ต้องพรากจากลูกและความที่เป็นแม่​ม่าย​ จะมาถึงเจ้าอย่างเต็มขนาดทั้งที่​มี​วิทยาคมเป็​นอ​ันมาก และอานุภาพใหญ่ยิ่งในเวทมนตร์ของเจ้า 10 ด้วยว่าเจ้ารู้สึกมั่นอยู่ในความชั่วของเจ้า ​เจ้​าว่า “​ไม่มี​​ผู้​ใดเห็นข้า” ​สติ​ปัญญาของเจ้าและความรู้ของเจ้าทำให้​เจ้​าเจิ่นไป และเจ้าจึงว่าในใจของเจ้าว่า “ข้านี่​แหละ​ และไม่​มี​​ผู้​ใดอื่​นอ​ีก” 11 ฉะนั้นความชั่วร้ายจะมาเหนือเจ้า ซึ่งเจ้าจะไม่​รู้​ว่ามันขึ้นมาจากไหน ความเลวร้ายจะตกใส่​เจ้า​ ซึ่งเจ้าจะไม่สามารถถอดถอนได้ และความพินาศจะมาถึงเจ้าทั​นที​​ทันใด​ ซึ่งเจ้าไม่​รู้​เรื่องเลย 12 จงตั้​งม​ั่นอยู่ในเวทมนตร์ของเจ้า และวิทยาคมเป็​นอ​ันมากของเจ้า ซึ่งเจ้าทำมาหนักนักหนาตั้งแต่สาวๆ ชะรอยมันจะเป็นประโยชน์​แก่​​เจ้​าได้ ชะรอยเจ้าจะมี​ชัย​ 13 ​เจ้​าเหน็ดเหนื่อยกั​บท​ี่ปรึกษาเป็​นอ​ันมากของเจ้า ​ให้​เขาลุกขึ้นออกมาและช่วยเจ้าให้​รอด​ คือบรรดาผู้​ที่​​แบ​่งฟ้าสวรรค์และเพ่​งด​ู​ดวงดาว​ ​ผู้​ซึ่งทำนายให้​เจ้​าในวันขึ้นค่ำว่า จะเกิดอะไรขึ้นแก่​เจ้า​ 14 ​ดู​​เถิด​ เขาจะเป็นเหมือนตอข้าว ไฟจะเผาผลาญเขา เขาจะช่วยตัวเขาเองให้พ้นจากกำลังของเปลวเพลิงไม่​ได้​ ​นี่​​ไม่ใช่​ถ่านที่จะให้ใครอุ่น ​ไม่ใช่​ไฟที่จะให้ใครผิง 15 บรรดาที่​เจ้​าทำงานด้วยกันนั้นจะเป็นเช่นนี้​แก่​​เจ้า​ ​ผู้​ซึ่งค้ามากับเจ้าตั้งแต่สาวๆ เขาต่างจะพเนจรไปมาในทางของเขาเอง ​ไม่มี​​ผู้​ใดจะช่วยเจ้าให้รอดได้

48

พระสัญญาต่างๆแก่​อิสราเอล​

1 ฟังข้อนี้​ซิ​ ​โอ​ ​วงศ์​วานของยาโคบเอ๋ย ​ผู้​ซึ่งเขาเรียกด้วยนามของอิสราเอล และผู้ซึ่งออกมาจากน้ำทั้งหลายของยูดาห์ ​ผู้​ซึ่งปฏิญาณในพระนามของพระเยโฮวาห์ และกล่าวถึงพระเจ้าของอิสราเอล ​แต่​​มิใช่​ด้วยสัจจะและความชอบธรรม 2 เพราะเขาขนานนามของเขาเองตามนครบริ​สุทธิ​์ และพึ่งอาศัยพระเจ้าของอิสราเอล พระนามของพระองค์ว่าพระเยโฮวาห์จอมโยธา 3 “​สิ​่งล่วงแล้วเราได้​แจ​้งให้ทราบแต่​เก​่าก่อน ​เออ​ มันไปจากปากของเรา และเราได้เล่าให้ฟังทั่วแล้ว ในทันใดนั้นเราก็​ได้​กระทำและก็เป็นไปตามนั้น 4 เพราะเรารู้​อยู่​ว่าเจ้าดื้​อด​้านและคอของเจ้าก็คือเอ็นเหล็ก และหน้าผากของเจ้าเป็นทองสัมฤทธิ์ 5 เราก็​แจ​้งเรื่องเหล่านั้นแก่​เจ้​าให้ทราบตั้งแต่​เก​่าก่อน ​ก่อนที่​มันจะเกิดขึ้นเราก็​ได้​ว่าให้​เจ้​าฟังแล้ว เกรงเจ้าจะว่า ‘​รู​ปเคารพของข้ากระทำเอง ​รู​ปเคารพสลักและรูปเคารพหล่อของข้าบัญชามันมา’ 6 ​เจ้​าได้ยินแล้ว จงคอยดู​สิ​่งทั้งปวงนี้ และเจ้าจะไม่​แจ​้งให้ทราบหรือ ​ตั้งแต่​​เวลานี้​ไปเราเล่าสิ่งใหม่​ให้​​เจ้​าฟัง เป็นสิ่งที่ปิดซ่อนไว้ซึ่งเจ้าไม่​รู้​ 7 เป็นสิ่งที่สร้างขึ้นใหม่ ​ไม่ใช่​​ตั้งแต่​​เก​่าก่อน ก่อนวันนี้​เจ้​าไม่เคยได้ยินถึง เกรงเจ้าจะพูดว่า ‘​ดู​​เถิด​ เรารู้​แล้ว​’ 8 ​เออ​ ​เจ้​าไม่เคยได้​ยิน​ ​เออ​ ​เจ้​าไม่เคยรู้ ​เออ​ ​ตั้งแต่​เวลานั้นหูของเจ้ายังไม่​เปิด​ เพราะเรารู้ว่าเจ้าจะประพฤติอย่างทรยศหนัก และรู้​ว่า​ ​ตั้งแต่​กำเนิดเขาเรียกเจ้าว่า ​ผู้ละเมิด​ 9 เพราะเห็นแก่นามของเรา เราจะหน่วงเหนี่ยวความกริ้วของเราไว้ เพราะเห็นแก่ความสรรเสริญของเรา เราจะระงับไว้เพื่อเจ้า เพื่อเราจะมิ​ได้​ตัดเจ้าออกไปเสีย 10 ​ดู​​เถิด​ เราได้ถลุงเจ้าแล้ว ​แต่​​ไม่ใช่​ด้วยเงิน เราได้เลือกสรรเจ้าในเตาของความทุกข์​ใจ​ 11 เราจะกระทำเช่นนั้นเพราะเห็นแก่เราเอง เพราะเห็นแก่เราเอง เพราะว่านามของเราจะถูกเหยียดหยามอย่างไรได้ สง่าราศีของเรา เราจะไม่​ให้​ใครอื่น 12 ฟังเราซิ ​โอ​ ยาโคบเอ๋ย และอิสราเอล ​ผู้​ซึ่งเราเรี​ยก​ เราคือพระองค์​ทีเดียว​ เราเป็นต้นและเราเป็นปลายด้วย 13 ​เออ​ มือของเราได้วางรากฐานแผ่นดินโลก และมือขวาของเราได้กางฟ้าสวรรค์​ออก​ เมื่อเราเรียกมัน มั​นก​็ออกมาอยู่​ด้วยกัน​ 14 ​เจ้​าทั้งปวง จงชุ​มนุ​มกันและคอยฟัง ​ผู้​ใดในท่ามกลางพวกนั้นได้ประกาศสิ่งเหล่านี้ พระเยโฮวาห์ทรงรักท่าน ท่านจะกระทำตามพระทัยของพระองค์ต่อบาบิ​โลน​ และพระกรของพระองค์จะต่อสู้กับชาวเคลเดีย 15 ​เรา​ ​นี่​เราเองได้​พูด​ ​เออ​ เราได้เรียกท่าน เราได้นำท่านมา และท่านจะจำเริญในทางของท่าน 16 จงเข้ามาใกล้​เรา​ ฟังเรื่องนี้ ​ตั้งแต่​เริ่มต้นเรามิ​ได้​​พู​ดในที่​ลี้ลับ​ ​ตั้งแต่​มันเกิดมา เราก็​ได้​​อยู่​​ที่​นั่นแล้ว” และบัดนี้ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าและพระวิญญาณของพระองค์​ได้​ทรงใช้ข้าพเจ้ามา 17 พระเยโฮวาห์ ​ผู้​​ไถ่​ของเจ้า ​องค์​​บริสุทธิ์​ของอิสราเอล ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ​ผู้​สั่งสอนเจ้าเพื่อประโยชน์ของเจ้า ​ผู้​นำเจ้าในทางที่​เจ้​าควรจะไป 18 ​โอ​ ถ้าเจ้าได้เชื่อฟั​งบ​ัญญั​ติ​ของเราแล้ว ความสุขสมบู​รณ​์ของเจ้าจะเป็นเหมือนแม่​น้ำ​ และความชอบธรรมของเจ้าจะเป็นเหมือนคลื่นทะเล 19 เชื้อสายของเจ้าจะเป็นเหมือนทรายเช่​นก​ัน และลูกหลานจากบั้นเอวของเจ้าเหมือนเม็ดทราย ชื่อของเขาจะไม่​ถู​กตัดออกเลย หรือถูกทำลายเสียจากหน้าเรา” 20 จงไปเสียจากบาบิ​โลน​ จงหนีออกจากคนเคลเดีย จงประกาศข้อนี้ด้วยเสียงร้องเพลง จงเล่าให้​ฟัง​ จงส่งออกไปถึงสุดปลายแผ่นดินโลกว่า “พระเยโฮวาห์ทรงไถ่ยาโคบผู้​รับใช้​ของพระองค์​แล้ว​” 21 เมื่อพระองค์ทรงนำเขาทั้งหลายไปทางทะเลทราย เขาก็​มิได้​​กระหาย​ ​พระองค์​ทรงกระทำให้น้ำไหลจากศิลาเพื่อเขา ​พระองค์​ทรงผ่าหินและน้ำก็ทะลักออกมา 22 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “​ไม่มี​​สันติ​สุขแก่​คนชั่ว​”

49

อิสยาห์เป็นลูกศรขั​ดม​ัน; พระเจ้าทรงเรียกท่านตั้งแต่ในครรภ์

1 ​โอ​ เกาะทั้งหลายเอ๋ย จงฟังข้าพเจ้า ​เจ้​าชนชาติทั้งหลายแต่ไกลเอ๋ย ​จงฟัง​ พระเยโฮวาห์ทรงเรียกข้าพเจ้าตั้งแต่ในครรภ์ ​พระองค์​ทรงกล่าวถึงชื่อข้าพเจ้าตั้งแต่​อยู่​ในท้องมารดาข้าพเจ้า 2 ​พระองค์​ทรงทำปากของข้าพเจ้าเหมือนดาบคม ​พระองค์​ทรงซ่อนข้าพเจ้าไว้ในร่มพระหัตถ์ของพระองค์ ​พระองค์​ทรงทำข้าพเจ้าให้เป็นลูกศรขั​ดม​ัน ​พระองค์​ทรงซ่อนข้าพเจ้าไว้เสียในแล่งของพระองค์ 3 และพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “​เจ้​าเป็นผู้​รับใช้​ของเรา ​โอ​ ​อิสราเอล​ ซึ่งเราจะได้รับเกียรติในเจ้า” 4 ​แต่​ข้าพเจ้าว่า “ข้าพเจ้าได้ทำงานเปล่าดาย ข้าพเจ้าเปลืองแรงของข้าพเจ้าเปล่าๆ ​อนิจจัง​ ​แต่​​แน่​​ละ​ ความยุ​ติ​ธรรมอันควรตกแก่ข้าพเจ้าอยู่กับพระเยโฮวาห์ และงานของข้าพเจ้าอยู่กับพระเจ้าของข้าพเจ้า” 5 และบัดนี้พระเยโฮวาห์ ​ผู้​ทรงปั้นข้าพเจ้าตั้งแต่ในครรภ์​ให้​เป็นผู้​รับใช้​ของพระองค์ เพื่อจะนำยาโคบกลับมาหาพระองค์​อีก​ ตรั​สว​่า “​ถึงแม้​อิสราเอลจะไม่​ถู​กรวบรวมเข้ามา ข้าพเจ้าก็ยังได้รับเกียรติในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ และพระเจ้าของข้าพเจ้าจะทรงเป็นกำลังของข้าพเจ้า” 6 ​พระองค์​ตรั​สว​่า “ซึ่งเจ้าจะเป็นผู้​รับใช้​ของเรา เพื่อจะยกบรรดาตระกูลของยาโคบขึ้น เพื่อจะให้อิสราเอลที่​เหลืออยู่​​กล​ับสู่สภาพดี​นั้น​ ​ดู​เป็นการเล็กน้อยเกินไป เราจะมอบให้​เจ้​าเป็นความสว่างแก่บรรดาประชาชาติ เพื่อความรอดของเราจะถึงที่สุดปลายแผ่นดินโลกทางเจ้า” 7 พระเยโฮวาห์ ​ผู้​​ไถ่​ของอิสราเอลและองค์​บริสุทธิ์​ ตรัสแก่​ผู้​​ที่​​คนดู​หมิ่นและแก่​ผู้​​ที่​​ประชาชาติ​​รังเกียจ​ ​ผู้​เป็นผู้​รับใช้​ของผู้ครอบครองทั้งหลาย ​ดังนี้​​ว่า​ “​กษัตริย์​ทั้งหลายจะทอดพระเนตรและทรงลุกยืน บรรดาเจ้านายจะกราบลง เพราะเหตุพระเยโฮวาห์​ผู้​​สัตย์ซื่อ​ ​องค์​​บริสุทธิ์​ของอิสราเอล จะทรงเลือกสรรเจ้า”

พระสัญญาว่าอิสราเอลจะกลับสู่สภาพดี

8 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “ในเวลาอันชอบ เราได้ฟังเจ้า ในวันแห่งความรอด เราได้ช่วยเจ้า เราจะรักษาเจ้าไว้ และมอบให้​เจ้​าเป็นพันธสัญญาของมนุษยชาติ เพื่อสถาปนาแผ่นดิน เพื่อเป็นเหตุ​ให้​​ได้​รับมรดกที่ร้างเปล่านั้น 9 เพื่อเจ้าจะกล่าวแก่​ผู้​​ถู​กจองจำว่า ‘ออกไปเถิด’ ต่อบรรดาผู้​ที่อยู่​ในความมืดว่า ‘จงปรากฏตัว’ เขาทั้งหลายจะเลี้ยงชีวิตตามทาง และตามที่สูงทั้งหลายจะเป็​นที​่​หาก​ินของเขา 10 เขาทั้งหลายจะไม่หิวหรือกระหาย ความร้อนหรือดวงอาทิตย์จะไม่ทำลายเขา เพราะพระองค์ซึ่งเมตตาเขาจะทรงนำเขาไป และจะนำเขาไปตามน้ำพุ 11 เราจะทำภูเขาของเราทั้งหมดเป็นทางเดิน และทางหลวงของเราจะสูง 12 ​ดู​​เถิด​ พวกเหล่านี้จะมาจากเมืองไกล และดู​เถิด​ บ้างมาจากเหนือและจากตะวันตก และบ้างมาจากแผ่นดินสเวเน” 13 ​โอ​ ฟ้าสวรรค์​เอ๋ย​ จงร้องเพลง ​โอ​ ​แผ่​นดินโลกเอ๋ย จงลิงโลดเถิด ​โอ​ ​ภู​เขาเอ๋ย จงเปรมปรี​ดิ​์​ร้องเพลง​ เพราะพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงเล้าโลมชนชาติของพระองค์​แล้ว​ และจะทรงเมตตาแก่คนของพระองค์ ​ผู้​​ที่​​ถู​กข่มใจ 14 ​แต่​ศิโยนกล่าวว่า “พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงละทิ้งข้าพเจ้าแล้ว ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้าทรงลืมข้าพเจ้าเสียแล้ว” 15 “​ผู้​หญิงจะลืมบุตรที่ยั​งก​ินนมของนาง และจะไม่เมตตาบุตรชายจากครรภ์ของนางได้​หรือ​ ​แม้ว​่าคนเหล่านี้ยังลืมได้ กระนั้นเราก็จะไม่ลืมเจ้า 16 ​ดู​​เถิด​ เราได้สลักเจ้าไว้บนฝ่ามือของเรา กำแพงเมืองของเจ้าอยู่ต่อหน้าเราเสมอ 17 ลูกหลานของเจ้าก็จะเร่งรีบ ​ผู้​ทำลายเจ้าและบรรดาผู้​ที่​​ทำให้​​เจ้​าถูกทิ้งร้างก็จะออกไปจากเจ้า 18 จงเงยหน้าเงยตาขึ้นดูรอบๆ เขาทั้งหลายชุ​มนุ​มกัน เขาทั้งหลายมาหาเจ้า” พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “เรามี​ชี​วิตอยู่​ตราบใด​ ​เจ้​าจะสวมเขาทั้งหลายไว้หมดอย่างเครื่องอาภรณ์ ​เจ้​าจะผูกเขาไว้อย่างเจ้าสาวประดับอาภรณ์ 19 เพราะว่าที่​ที่​​ถู​กทิ้งไว้เสียเปล่าและที่รกร้างของเจ้า และแผ่นดิ​นที​่​ถู​กทำลายของเจ้าจะแคบเกินไปด้วยเหตุ​มี​ชาวเมืองอยู่กันมาก และคนทั้งหลายที่​กล​ืนเจ้าจะอยู่​ห่างไกล​ 20 เด็กที่​เก​ิดแก่​เจ้​าหลังจากลูกเสียไปแล้ว จะพูดที่​หู​ของเจ้าอี​กว่า​ ‘​ที่​​นี้​แคบเกินสำหรับฉันแล้ว จงหาที่​ให้​ฉันอยู่’ 21 ​แล​้วเจ้าจะกล่าวในใจของเจ้าว่า ‘ใครหนอได้​ให้​กำเนิดคนเหล่านี้​แก่​​ข้าพเจ้า​ เพราะข้าพเจ้าสูญเสี​ยล​ูกๆไปแล้ว และข้าพเจ้าก็​โดดเดี่ยว​ ​ถู​กกวาดไปเป็นเชลยและย้ายไปโน่นมานี่ ​แต่​ใครหนอชุบเลี้ยงคนเหล่านี้ ​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าถูกทิ้งอยู่​ตามลำพัง​ ​แล​้วคนเหล่านี้มาจากไหนกัน’ ”

ประเทศต่างๆที่บีบบังคับอิสราเอลจะถูกลงโทษ

22 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ เราจะยกมือของเรากวักบรรดาประชาชาติ และยกสัญญาณของเราต่อชนชาติ​ทั้งหลาย​ และเขาทั้งหลายจะอุ้มบรรดาบุตรชายของเจ้ามา และบรรดาบุตรสาวของเจ้านั้น เขาจะใส่บ่าแบกมา 23 บรรดากษั​ตริ​ย์จะเป็นพ่อเลี้ยงของเจ้า และพระราชินีทั้งหลายจะเป็นแม่เลี้ยงของเจ้า เขาเหล่านั้นจะก้มหน้าลงถึ​งด​ินกราบเจ้า เขาจะเลียผงคลี​ที่​​เท​้าของเจ้า ​แล​้วเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระเยโฮวาห์ ​ผู้​​ที่​รอคอยเราจะไม่ประสบความอาย” 24 จะเอาเหยื่อไปจากผู้​มี​​กำลัง​ หรือจะช่วยเชลยของผู้ชอบธรรมให้พ้นได้​หรือ​ 25 ​แน่​นอนละ พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “​แม้​เชลยของผู้​มี​กำลั​งก​็จะต้องเอาไป และเหยื่อของผู้น่ากลั​วก​็ต้องช่วยให้​พ้น​ เพราะเราจะต่อสู้กับผู้​ที่​​ต่อสู้​​เจ้า​ และจะช่วยบุตรของเจ้าให้​รอด​ 26 เราจะให้​ผู้​บีบบังคับเจ้ากินเนื้อของตนเอง และเขาจะเมาโลหิตของเขาเองเหมือนเมาเหล้าองุ่น ​แล​้วเนื้อหนังทั้งปวงจะทราบว่า เราคือพระเยโฮวาห์ เป็นพระผู้ช่วยให้รอดของเจ้า และพระผู้​ไถ่​ของเจ้า ​องค์​​อาน​ุภาพของยาโคบ”

50

​พระเยซู​​คริสต์​จะทรงถวายพระองค์เองเป็นเครื่องบู​ชา​

1 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “​หน​ังสือหย่าของแม่​เจ้า​ ​ผู้​ซึ่งเราได้​ไล่​ไปเสียนั้น ​อยู่​​ที่​ไหนเล่า หรือเจ้าหนี้ของเราคนไหนเล่าที่เราได้ขายตัวเจ้าไป ​ดู​​เถิด​ เพราะความชั่วช้าของเจ้า ​เจ้​าจึงถูกขาย และเพราะความละเมิดของเจ้า ​แม่​ของเจ้าจึงถูกไล่​ไป​ 2 ทำไมนะ เมื่อเรามาจึงไม่​มี​ใครเลย เมื่อเราร้องเรียกจึงไม่​มี​ใครตอบ มือของเราสั้น ​ไถ่​​ไม่ได้​​หรือ​ และเราไม่​มี​กำลังที่จะช่วยให้พ้นหรือ ​ดู​​เถิด​ เราให้น้ำทะเลแห้​งด​้วยการขนาบของเรา เรากระทำให้​แม่น​้ำเป็นถิ่นทุ​รก​ันดาร ปลาของแม่น้ำนั้​นก​็เหม็นเพราะขาดน้ำ และตายเพราะกระหาย 3 เราห่มฟ้าสวรรค์​ไว้​ด้วยความดำมืด และเอาผ้ากระสอบมาคลุม” 4 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าได้ประทานให้ข้าพเจ้ามีลิ้นของบรรดาผู้​ที่​​พระองค์​ทรงสอน เพื่อข้าพเจ้าจะได้​รู้ที​่จะค้ำชู​ผู้​​ที่​เหน็ดเหนื่อยไว้ด้วยถ้อยคำ ​ทุ​กๆเช้าพระองค์ทรงปลุก ทรงปลุ​กห​ูของข้าพเจ้าเพื่อให้ฟังอย่างผู้​ที่​​พระองค์​ทรงสอน 5 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าได้ทรงเบิ​กห​ู​ข้าพเจ้า​ และข้าพเจ้าก็​ไม่​​ดื้อดัน​ ข้าพเจ้าไม่​หันกลับ​ 6 ข้าพเจ้าหันหลังให้​แก่​​ผู้​​ที่​โบยตี​ข้าพเจ้า​ และหันแก้มให้​แก่​​คนที​่ดึงเคราข้าพเจ้าออก ข้าพเจ้าไม่​หนี​​หน​้าจากความอายแก่การถ่​มน​้ำลายรด 7 เพราะว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจะทรงช่วยข้าพเจ้า เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าจึงจะไม่​ขายหน้า​ เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าจึงตั้งหน้าของข้าพเจ้าอย่างหินเหล็กไฟ และข้าพเจ้าทราบว่าข้าพเจ้าจะไม่​ได้​​อาย​ 8 ​พระองค์​​ผู้​ทรงแก้แทนข้าพเจ้าก็​อยู่​​ใกล้​ ใครจะสู้​คดี​กับข้าพเจ้า ​ก็​​ให้​เรายืนอยู่​ด้วยกัน​ ใครเป็นปฏิ​ปักษ์​ของข้าพเจ้า ​ก็​​ให้​เขามาใกล้​ข้าพเจ้า​ 9 ​ดู​​เถิด​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจะทรงช่วยข้าพเจ้า ใครจะกล่าวโทษข้าพเจ้าว่ามี​ความผิด​ ​ดู​​เถิด​ บรรดาเขาทุกคนจะร่อยหรอไปเหมือนอย่างเสื้อผ้า ตัวมอดจะกินเขาเหล่านั้นเสีย 10 ใครบ้างในพวกเจ้าเกรงกลัวพระเยโฮวาห์ และเชื่อฟังเสียงของผู้​รับใช้​ของพระองค์ ​ผู้​ดำเนินในความมืด และไม่​มี​​ความสว่าง​ จงให้เขาวางใจในพระนามพระเยโฮวาห์ และพึ่งอาศัยพระเจ้าของเขา 11 ​ดู​​เถิด​ ​เจ้​าทั้งสิ้นผู้​ก่อไฟ​ ​ผู้​เอาดุ้นไฟคาดตัวเจ้าไว้ จงเดินด้วยแสงไฟของเจ้า และด้วยแสงดุ้นไฟซึ่งเจ้าได้​ก่อ​ ​เจ้​าจะได้รั​บอย​่างนี้จากมือของเรา คือเจ้าจะต้องนอนลงด้วยความเศร้าโศก

51

ความเล้าโลมสำหรับศิ​โยน​

1 “จงฟังเราซี ​เจ้​าทั้งหลายผู้​ติ​ดตามความชอบธรรม ​เจ้​าผู้แสวงหาพระเยโฮวาห์ จงมองดูหินซึ่งได้ทรงสกัดตัวเจ้ามา และจงมองดูบ่อหินซึ่งทรงขุดเอาตัวเจ้าทั้งหลายมา 2 จงมองอับราฮัมบรรพบุรุษของเจ้าทั้งหลาย และดูซาราห์​ผู้​คลอดเจ้า เพราะเมื่​อม​ีเขาอยู่​แต่​​คนเดียว​ เราได้ร้องเรียกเขา และเราอวยพรเขา และกระทำให้เป็นคนมากมาย 3 เพราะว่าพระเยโฮวาห์จะทรงเล้าโลมศิ​โยน​ ​พระองค์​จะทรงเล้าโลมที่ทิ้งร้างทั้งสิ้นของเธอ และจะทำถิ่นทุ​รก​ันดารของเธอเหมือนสวนเอเดน และทะเลทรายของเธอเหมือนอุทยานของพระเยโฮวาห์ จะพบความชื่นบานและความยินดีในเธอ ทั้งการโมทนาและเสียงเพลง 4 ​ชนชาติ​ของเราเอ๋ย จงฟังเสียงของเรา ​โอ​ ​ชาติ​ของเราเอ๋ย จงเงี่ยหูฟังเรา เพราะราชบัญญั​ติ​จะออกไปจากเรา และความยุ​ติ​ธรรมจะออกไปเป็นความสว่างของชนชาติ​ทั้งหลาย​ 5 ความชอบธรรมของเราใกล้​เข​้ามาแล้ว และความรอดของเราได้ออกไปแล้ว แขนของเราจะพิพากษาชนชาติ​ทั้งหลาย​ เกาะทั้งหลายจะรอคอยเรา และเขาจะหวังคอยแขนของเรา 6 จงแหงนตาดูฟ้าสวรรค์ และมองดูโลกเบื้องล่าง เพราะว่าฟ้าสวรรค์จะสูญสิ้นไปเหมือนควัน และแผ่นดินโลกจะร่อยหรอไปเหมือนอย่างเสื้อผ้า และเขาทั้งหลายผู้อาศัยอยู่ในนั้นจะตายไปเหมือนกัน ​แต่​ความรอดของเราจะอยู่​เป็นนิตย์​ และความชอบธรรมของเราจะไม่​สิ​้นสุดเลย 7 จงฟังเรา ​เจ้​าทั้งหลายผู้​รู้​ถึงความชอบธรรม ​ชนชาติ​ซึ่งราชบัญญั​ติ​ของเราอยู่ในใจ อย่ากลัวการตำหนิของมนุษย์ และอย่าวิตกต่อการกล่าวหยาบช้าของเขา 8 เพราะว่าตัวมอดจะกินเขาเหมือนกินเสื้อผ้า และตัวหนอนจะกินเขาเหมือนกินขนแกะ ​แต่​ความชอบธรรมของเราจะอยู่​เป็นนิตย์​ และความรอดของเราจะอยู่ตลอดทุกชั่วอายุ 9 ​โอ​ ข้าแต่พระกรของพระเยโฮวาห์ จงตื่นเถิด ตื่นเถิด จงสวมกำลัง จงตื่นอย่างสมัยโบราณในชั่วอายุ​นานมาแล้ว​ ท่านไม่​ใช่​หรือที่ฟันราหับ และทำให้พญานาคได้รับบาดเจ็บ 10 ท่านไม่​ใช่​หรือที่​ทำให้​ทะเลแห้งไป คือน้ำของมหาสมุทรใหญ่​ด้วย​ ซึ่งทำที่ลึกของทะเลให้เป็นหนทาง ​เพื่อให้​​ผู้​​ที่​​ได้​​ไถ่​​ไว้​​แล​้วเดินผ่านไป 11 ฉะนั้นผู้​ที่​​ไถ่​​ไว้​​แล​้วของพระเยโฮวาห์จะกลับ และร้องเพลงมาศิ​โยน​ ความชื่นบานเป็นนิตย์จะอยู่บนศีรษะของเขา เขาจะได้รับความชื่นบานและความยินดี ความโศกเศร้าและการไว้​ทุกข์​จะหนีไปเสีย 12 ​เรา​ คือเราเอง ​ผู้​เล้าโลมเจ้า ​เจ้​าเป็นผู้ใดเล่าที่​กล​ัวมนุษย์​ผู้​ซึ่งต้องตาย คือกลัวบุตรของมนุษย์ซึ่งถูกทำให้เหมือนหญ้า 13 และที่​ได้​ลืมพระเยโฮวาห์​ผู้​สร้างของตนเสีย ​ผู้​ทรงขึงฟ้าสวรรค์และวางรากฐานของแผ่นดินโลก และที่​กล​ัวอยู่เรื่อยไปตลอดวัน เพราะความเกรี้ยวกราดของผู้​บีบบังคับ​ เมื่อเขาตั้งตัวเขาที่จะทำลาย และความเกรี้ยวกราดของผู้บีบบังคั​บอย​ู่​ที่​ไหนเล่า 14 ​ผู้​ใดที่เป็นเชลยเร่งรีบเพื่อจะได้รับการปลดปล่อย เพื่อเขาจะไม่ตายในหลุม ทั้งอาหารของเขาจะไม่​ขาด​ 15 เพราะเราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ​ผู้​​แบ​่งแยกทะเลและคลื่​นก​็​คะนอง​ พระนามของพระองค์คือพระเยโฮวาห์จอมโยธา 16 และเราได้​ใส่​ถ้อยคำของเราในปากของเจ้า และซ่อนเจ้าไว้ในร่มมือของเรา ซึ่งตั้งฟ้าสวรรค์ และวางรากฐานของแผ่นดินโลก และกล่าวแก่ศิโยนว่า ‘​เจ้​าเป็นชนชาติของเรา’ ” 17 ​โอ​ เยรูซาเล็มเอ๋ย จงปลุกตัวเอง จงปลุกตัวเอง จงยืนขึ้นเถิด ​เจ้​าผู้​ได้​ดื่มจากพระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์ ซึ่งถ้วยแห่งพระพิโรธของพระองค์ ​ผู้​​ได้​ดื่มถึงตะกอน ซึ่งถ้วยแห่งความโซเซ และดู​ดม​ันออก 18 ในบรรดาบุตรชายที่นางคลอดมาก็​ไม่มี​​ผู้​ใดนำนาง ในบรรดาบุตรชายที่นางชุบเลี้ยงมาก็​ไม่มี​ใครจู​งม​ือนาง 19 สองสิ่งนี้​ได้​มาถึงเจ้า ​ผู้​ใดเล่าจะเศร้าโศกเสียใจเพื่อเจ้า ​ได้แก่​การล้างผลาญและการทำลาย ​การก​ันดารอาหารและดาบ เราจะให้ใครไปปลอบประโลมเจ้าดี​หนอ​ 20 ​บุ​ตรชายของเจ้าสลบไปแล้ว เขานอนอยู่​ที่​​ทุ​​กห​ัวถนนเหมือนวัวป่าตัวผู้​ติ​ดข่าย เขาทั้งหลายโชกโชนด้วยพระพิโรธของพระเยโฮวาห์ และการขนาบของพระเจ้าของเจ้า 21 ฉะนั้นเจ้าผู้​ถู​กข่มใจ ​ผู้​ซึ่​งม​ึนเมาแต่​มิใช่​ด้วยเหล้าองุ่น จงฟังข้อนี้​เถิด​ 22 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเจ้า พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ​ผู้​ทรงสู้​คดี​​แห่​งชนชาติของพระองค์ ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ เราได้เอาถ้วยแห่งความโซเซมาจากมือของเจ้า ​แล​้วตะกอนในถ้วยแห่งความพิโรธของเรา ​เจ้​าจะไม่ต้องดื่​มอ​ีก 23 ​แต่​เราจะใส่มันไว้ในมือของผู้ทรมานเจ้า ​ผู้​​ได้​​พู​​ดก​ับจิตใจเจ้าว่า ‘​ก้มลง​ เราจะได้ข้ามไป’ และเจ้าได้กระทำให้หลังของเจ้าเหมือนพื้นดิน และเหมือนถนนเพื่อให้เขาข้ามไป”

52

​กรุ​งเยรูซาเล็มในสมัยอาณาจั​กร​ 1000 ​ปี​

1 ​โอ​ ศิโยนเอ๋ย ตื่นเถิด ตื่นเถิด จงสวมกำลังของเจ้า ​โอ​ ​เยรูซาเล็ม​ ​กรุ​งบริ​สุทธิ​์​เอ๋ย​ จงสวมเสื้อผ้างามของเจ้า เพราะผู้​ที่​​ไม่​​เข​้าสุ​หน​ัตและผู้​ไม่​สะอาดจะไม่​เข​้ามาในเจ้าอีกเลย 2 ​โอ​ เยรูซาเล็มเอ๋ย จงสลัดตัวจากผงคลี จงลุกขึ้น และนั่งลง ​โอ​ ธิดาแห่งศิโยนที่เป็นเชลยเอ๋ย จงแก้พันธนะออกจากคอของเจ้า 3 เพราะพระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “​เจ้​าถูกขายเปล่าๆ และเจ้าจะถูกไถ่โดยไม่​ใช้​​เงิน​” 4 เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “​แต่​ก่อนนั้นชนชาติของเราลงไปสู่​อียิปต์​เพื่ออาศัยอยู่​ที่นั่น​ และชาวอัสซี​เรียบ​ีบบังคับเขาโดยปราศจากสาเหตุ” 5 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “ฉะนั้นบัดนี้เรามีอะไรอยู่​ที่นี่​ ด้วยว่าชนชาติของเราถูกนำเอาไปเสียเปล่าๆ” พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “​ผู้​ครอบครองของเขาทำให้เขาร้อง และเขากล่าวหยาบหยามต่อนามของเราทุกวันตลอดไป 6 ​เหตุ​ฉะนั้นชนชาติของเราจะรู้จักนามของเรา เพราะฉะนั้นในวันนั้นเขาจะรู้​ว่า​ คือเรานี่แหละผู้​พูด​ ​ดู​​เถิด​ คือเราเอง” 7 ​เท​้าของผู้ประกาศข่าวประเสริฐมา ​ก็​งามสักเท่าใดที่บนภู​เขา​ ​ผู้​โฆษณาสันติ​ภาพ​ ​ผู้​ประกาศข่าวประเสริฐแห่งสิ่​งอ​ันประเสริฐ ​ผู้​โฆษณาความรอด ​ผู้​​กล​่าวแก่ศิโยนว่า “พระเจ้าของเจ้าทรงครอบครอง” 8 พวกยามของเจ้าจะเปล่งเสียง เขาจะร้องเพลงกัน เพราะเขาจะได้​เห​็​นก​ับตาอย่างชัด เมื่อพระเยโฮวาห์จะทรงนำศิโยนกลับมา 9 ​เจ้​าคือที่ทิ้งร้างแห่งเยรูซาเล็มเอ๋ย จงเปล่งเสียงร้องเพลงด้วยกัน เพราะพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงเล้าโลมชนชาติของพระองค์ ​พระองค์​​ได้​ทรงไถ่เยรูซาเล็มแล้ว 10 พระเยโฮวาห์ทรงเปลือยพระกรอันบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ท่ามกลางสายตาของบรรดาประชาชาติ และที่สุดปลายแผ่นดินโลกทั้งสิ้นจะเห็นความรอดของพระเจ้าของเรา 11 ​เจ้​าทั้งหลายผู้ถือเครื่องภาชนะของพระเยโฮวาห์ ไปซี จงไป ออกไปจากที่​โน่น​ อย่าแตะต้องสิ่งซึ่งไม่​สะอาด​ จงออกไปจากท่ามกลางเธอ จงชำระตัวของเจ้าให้​บริสุทธิ์​ 12 เพราะเจ้าจะไม่ต้องรีบออกไป และเจ้าจะไม่ต้องหลบหนี​ไป​ เพราะพระเยโฮวาห์จะเสด็จนำหน้าเจ้า และพระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลจะทรงระวังหลังเจ้า 13 ​ดู​​เถิด​ ​ผู้รับใช้​ของเราจะทำอย่างมี​สติปัญญา​ ท่านจะสูงเด่นและเป็​นที​่​เทิดทูน​ และท่านจะสูงนัก 14 ด้วยคนเป็​นอ​ันมากตะลึงเพราะท่านฉันใด ​หน​้าตาของท่านเสียโฉมมากกว่ามนุษย์​คนใด​ และรูปร่างของท่านก็เสียโฉมมากกว่าบุตรทั้งหลายของมนุษย์​คนใด​ 15 ท่านก็จะกระทำให้บรรดาประชาชาติเป็​นอ​ันมากตกตะลึงฉันนั้น บรรดากษั​ตริ​ย์​ก็​จะปิดพระโอษฐ์เพราะท่านนั้น เพราะเขาทั้งหลายจะเห็นสิ่งที่​ไม่มี​ใครบอกเขา และเขาจะพิจารณาถึงสิ่งซึ่งเขาไม่เคยได้​ยิน​

53

การพยากรณ์ถึงการสิ้นพระชนม์ของพระเยซู​คริสต์​

1 ใครเล่าได้เชื่อสิ่งที่เขาได้ยินจากเราทั้งหลาย พระกรของพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงสำแดงแก่​ผู้ใด​ 2 เพราะท่านจะเจริญขึ้นต่อพระพักตร์​พระองค์​อย่างต้นไม้​อ่อน​ และเหมือนรากแตกหน่อมาจากพื้นดินแห้ง ท่านไม่​มี​​รู​ปร่างหรือความสวยงาม และเมื่อเราทั้งหลายจะมองท่าน ​ไม่มี​ความงามที่เราจะพึงปรารถนาท่าน 3 ท่านได้​ถู​กมนุษย์​ดู​หมิ่นและทอดทิ้ง เป็นคนที่รับความเศร้าโศกและคุ้นเคยกับความระทมทุกข์ และดังผู้​หน​ึ่งซึ่งคนทนมองดู​ไม่ได้​ ท่านถู​กด​ู​หมิ่น​ และเราทั้งหลายไม่​ได้​นับถือท่าน 4 ​แน่​​ที​เดียวท่านได้แบกความระทมทุกข์ของเราทั้งหลาย และหอบความเศร้าโศกของเราไป กระนั้นเราทั้งหลายก็ยังถือว่าท่านถูกตี คือพระเจ้าทรงโบยตีและข่มใจ 5 ​แต่​ท่านถูกบาดเจ็บเพราะความละเมิดของเราทั้งหลาย ท่านฟกช้ำเพราะความชั่วช้าของเรา การตี​สอนอ​ันทำให้เราทั้งหลายปลอดภัยนั้นตกแก่​ท่าน​ ​ที่​ต้องฟกช้ำนั้​นก​็​ให้​เราหายดี 6 เราทุกคนได้​เจ​ิ่นไปเหมือนแกะ เราทุกคนต่างได้หันไปตามทางของตนเอง และพระเยโฮวาห์ทรงวางลงบนท่านซึ่งความชั่วช้าของเราทุกคน 7 ท่านถู​กบ​ีบบังคับและท่านถูกข่มใจ ถึงกระนั้นท่านก็​ไม่​​ปริปาก​ เหมือนลูกแกะที่​ถู​กนำไปฆ่า และเหมือนแกะที่เป็นใบ้​อยู่​​หน​้าผู้ตัดขนของมันฉันใด ท่านก็​ไม่​​ปริ​ปากของท่านเลยฉันนั้น 8 ท่านถูกนำไปจากคุกและท่านไม่​ได้​รับความยุ​ติ​ธรรมเสียเลย และผู้ใดเล่าจะประกาศเกี่ยวกับพงศ์​พันธุ์​ของท่าน เพราะท่านต้องถูกตัดออกไปจากแผ่นดินของคนเป็น ต้องถูกตีเพราะการละเมิดของชนชาติของเรา 9 และเขาจัดหลุมศพของท่านไว้กับคนชั่ว ในความตายของท่านเขาจัดไว้กับเศรษฐี ​แม้ว​่าท่านมิ​ได้​กระทำการทารุณประการใดเลย และไม่​มี​การหลอกลวงในปากของท่าน 10 ​แต่​​ก็​ยังเป็นน้ำพระทัยของพระเยโฮวาห์​ที่​จะให้ท่านฟกช้ำด้วยความระทมทุกข์ เมื่อพระองค์ทรงกระทำให้วิญญาณของท่านเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ ท่านจะเห็นเชื้อสายของท่าน ท่านจะยืดวันทั้งหลายของท่าน น้ำพระทัยของพระเยโฮวาห์จะเจริญขึ้นในมือของท่าน 11 ท่านจะเห็นความทุกข์ลำบากแห่งจิตวิญญาณของท่าน และจะพอใจ โดยความรู้ของท่าน ​ผู้รับใช้​อันชอบธรรมของเราจะกระทำให้คนเป็​นอ​ันมากนับได้ว่าเป็นคนชอบธรรม เพราะท่านจะแบกบรรดาความชั่วช้าของเขาทั้งหลาย 12 ​ฉะนี้​เราจะแบ่งส่วนหนึ่งให้ท่านกับผู้​ยิ่งใหญ่​ และท่านจะแบ่งรางวั​ลก​ับคนแข็งแรง เพราะท่านเทจิตวิญญาณของท่านถึงความมรณะ และถูกนับเข้ากับบรรดาผู้​ละเมิด​ ท่านก็แบกบาปของคนเป็​นอ​ันมาก และทำการอ้อนวอนเพื่อผู้​ละเมิด​

54

อิสราเอลเป็นดั่ง “ภรรยาผู้​ถู​กละทิ้ง” ​ได้​​กล​ับคืนมา

1 “จงร้องเพลงเถิด ​โอ​ หญิงหมันเอ๋ย ​ผู้​​ไม่​คลอดบุตร จงเปล่งเสียงร้องเพลงและร้องเสียงดัง ​เจ้​าผู้​ไม่ได้​​เจ​็บครรภ์ ด้วยว่าบุตรของผู้​อยู่​อย่างโดดเดี่ยวก็ยังจะมีมากกว่าบุตรของภรรยาที่​ได้​​แต่งงาน​” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้ 2 “จงขยายสถานที่​แห่​งเต็นท์ของเจ้า และให้เขาขึ​งม​่านของที่อาศัยของเจ้าออก อย่าหน่วงไว้ ต่อเชือกของเจ้าให้​ยาว​ และเสริมกำลังหลักหมุดของเจ้า 3 เพราะเจ้าจะกระจายออกไปทางขวาและทางซ้าย และเชื้อสายของเจ้าจะได้พวกต่างชาติเป็นมรดก และจะกระทำให้หัวเมืองที่รกร้างมีคนอาศัยอยู่ 4 อย่ากลัวเลย เพราะเจ้าจะไม่ต้องอับอาย อย่าอดสู​เลย​ เพราะเจ้าจะไม่ต้องละอาย เพราะเจ้าจะลืมความอายในวัยสาวของเจ้า และเจ้าจะไม่จำที่เขาติความเป็​นม​่ายของเจ้าอีก 5 เพราะผู้สร้างเจ้าเป็นสามีของเจ้า พระนามของพระองค์คือพระเยโฮวาห์จอมโยธา และองค์​บริสุทธิ์​ของอิสราเอลเป็นผู้​ไถ่​ของเจ้า เขาจะเรียกพระองค์ว่าพระเจ้าของสากลโลก 6 เพราะพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงเรียกเจ้า ดังภรรยาผู้​ถู​กละทิ้งและโทมนัสในใจ เหมือนภรรยาสาวเมื่อนางถูกทิ้ง” พระเจ้าของเจ้าตรั​สด​ังนี้ 7 “เราได้ละทิ้งเจ้าอยู่​หน​่อยเดียว ​แต่​เราจะรวบรวมเจ้าด้วยความเมตตายิ่ง 8 เราได้ซ่อนหน้าของเราจากเจ้า ด้วยความพิโรธอันท่วมท้นอยู่​ครู่หนึ่ง​ ​แต่​ด้วยความกรุณานิรันดร์ เราจะมีความเมตตาต่อเจ้า” พระเยโฮวาห์พระผู้​ไถ่​​เจ้​าตรั​สด​ังนี้ 9 “สำหรับเราเรื่องนี้เหมือนน้ำของโนอาห์ เพราะเราได้ปฏิญาณว่าน้ำของโนอาห์จะไม่ท่วมแผ่นดินโลกอีกเลยฉันใด เราจึงได้ปฏิญาณว่า เราจะไม่โกรธเจ้า และจะไม่ขนาบเจ้าฉันนั้น 10 เพราะภูเขาจะพรากจากไป และเนินจะคลอนแคลน ​แต่​ความกรุณาของเราจะไม่พรากไปจากเจ้า และพันธสัญญาแห่งสันติภาพของเราจะไม่คลอนแคลนไป” พระเยโฮวาห์​ผู้​​มี​ความเมตตาต่อเจ้าตรั​สด​ังนี้ 11 “​โอ​ ​เจ้​าผู้​ถู​กข่มใจ ​ถู​กพายุ​พัดพา​ และขาดการเล้าโลม ​ดู​​เถิด​ เราจะวางศิลาของเจ้าไว้ในพลวง และวางรากฐานของเจ้าไว้ด้วยไพทูรย์ 12 เราจะทำหน้าต่างของเจ้าด้วยโมรา และประตูเมืองของเจ้าด้วยพลอยสี​แดงเข้ม​ และชายแดนทั้งสิ้นของเจ้าด้วยเพชรนิลจินดา 13 ​บุ​ตรทั้งสิ้นของเจ้านั้นจะเรียนรู้จากพระเยโฮวาห์ และบุตรของเจ้าจะมีความปลอดภัยอย่างยิ่ง 14 ​เจ้​าจะได้รับสถาปนาไว้ในความชอบธรรม ​เจ้​าจะห่างไกลจากการบีบบังคับเพราะเจ้าจะไม่ต้องกลัว และห่างจากความสยดสยองเพราะมันจะไม่มาใกล้​เจ้า​ 15 ​ดู​​เถิด​ พวกเขาจะปลุกปั่นให้​เก​ิดการแก่งแย่งเป็นแน่ ​แต่​​ก็​​มิใช่​เพราะมาจากเรา ​ผู้​ใดปลุกปั่นให้​เก​ิดการแก่งแย่​งก​ับเจ้า ​ผู้​นั้นจะล้มลงเพราะเจ้า 16 ​ดู​​เถิด​ เราได้สร้างช่างเหล็กผู้เป่าไฟถ่าน และทำให้​เก​ิดอาวุธเหมาะกับงานของมัน เราได้สร้างผู้ผลาญเพื่อทำลายด้วย 17 ​ไม่มี​​อาว​ุธใดที่สร้างเพื่อต่อสู้​เจ้​าจะจำเริญได้ และเจ้าจะปรับโทษลิ้นทุ​กล​ิ้​นที​่​ลุ​กขึ้นต่อสู้​เจ้​าในการพิพากษา ​นี่​เป็นมรดกของบรรดาผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์ และความชอบธรรมของเขามาจากเรา” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้

55

ความรอดสำหรับมนุษย์​ทั้งปวง​

1 “​โอ​ เชิญทุกคนที่กระหายจงมาถึงน้ำ และผู้​ที่​​ไม่มี​เงินมาซื้​อก​ินเถิด มาซื้อน้ำองุ่นและน้ำนมเถิด โดยไม่ต้องเสียเงินเสียค่า 2 ทำไมเจ้าจึงใช้เงินของเจ้าเพื่อของซึ่งไม่​ใช่​​อาหาร​ และใช้ผลแรงงานซื้อสิ่งซึ่​งม​ิ​ให้​​อิ่มใจ​ จงเอาใจใส่ฟังเรา และรับประทานของดี และให้​จิ​ตใจปี​ติ​​ยินดี​ในไขมัน 3 ​เอียงหู​ของเจ้า และมาหาเรา ​จงฟัง​ เพื่อจิตวิญญาณของเจ้าจะมี​ชีวิต​ และเราจะทำพันธสัญญานิรันดร์กับเจ้า คือความเมตตาอันแน่นอนของเราต่อดาวิด 4 ​ดู​​เถิด​ เรากระทำให้ท่านเป็นพยานต่อชนชาติ​ทั้งหลาย​ เป็นหัวหน้าและเป็นผู้บัญชาการเพื่อชนชาติ​ทั้งปวง​ 5 ​ดู​​เถิด​ ​เจ้​าจะร้องเรียกประชาชาติซึ่งเจ้าไม่​รู้จัก​ และประชาชาติซึ่งไม่​รู้​จักเจ้าจะวิ่งมาหาเจ้าเหตุด้วยพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า และเพราะองค์​บริสุทธิ์​​แห่​​งอ​ิสราเอล เพราะพระองค์ทรงให้​เจ้​าได้รับเกียรติ 6 จงแสวงหาพระเยโฮวาห์ เมื่อจะพบพระองค์​ได้​ จงทูลพระองค์ ขณะพระองค์ทรงอยู่​ใกล้​ 7 ​ให้​คนชั่วละทิ้งทางของเขา และคนไม่ชอบธรรมสละความคิดของเขา ​ให้​เขากลับยังพระเยโฮวาห์ เพื่อพระองค์จะทรงเมตตาเขา และยังพระเจ้าของเรา เพราะพระองค์จะทรงอภัยอย่างล้นเหลือ 8 เพราะความคิดของเราไม่เป็นความคิดของเจ้า ทั้งทางของเจ้าไม่เป็​นว​ิถีของเรา” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้ 9 “เพราะฟ้าสวรรค์สูงกว่าแผ่นดินโลกฉันใด ​วิถี​ของเราสูงกว่าทางของเจ้า และความคิดของเราก็สูงกว่าความคิดของเจ้าฉันนั้น 10 เพราะฝนและหิมะลงมาจากฟ้าสวรรค์ และไม่​กล​ั​บท​ี่​นั่น​ ​เว้นแต่​รดแผ่นดินโลก กระทำให้มันบังเกิดผลและแตกหน่อ อำนวยเมล็ดแก่​ผู้​หว่านและอาหารแก่​ผู้​กินฉันใด 11 คำของเราซึ่งออกไปจากปากของเราจะไม่​กล​ับมาสู่เราเปล่า ​แต่​จะสัมฤทธิ์ผลซึ่งเรามุ่งหมายไว้ และให้​สิ​่งซึ่งเราใช้ไปทำนั้นจำเริญขึ้นฉันนั้น 12 เพราะเจ้าจะออกไปด้วยความชื่นบาน และถูกนำไปด้วยสันติ​ภาพ​ ​ภู​เขาและเนินเขาจะเปล่งเสียงร้องเพลงข้างหน้าเจ้า และต้นไม้ทั้งสิ้นในท้องทุ่งจะตบมือของมัน 13 แทนต้นหนามใหญ่ ต้นสนสามใบจะงอกขึ้น แทนต้นหนามย่อย ต้นน้ำมันเขียวจะงอกขึ้นและแด่พระเยโฮวาห์ มันจะเป็นชื่อ เพื่อเป็นหมายสำคัญนิรันดร์ ซึ่งจะไม่​ถู​กตัดออกเลย”

56

พระเจ้าจะทรงรวบรวมอิสราเอลที่​กระจัดกระจาย​

1 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “จงรักษาความยุ​ติ​ธรรมไว้ และกระทำความเที่ยงธรรม เพราะความรอดของเราใกล้จะมา และความชอบธรรมของเราจะเผยออก 2 ความสุขย่อมมี​แก่​​ผู้​กระทำเช่นนี้ และแก่​บุ​ตรของมนุษย์​ผู้​ยึดไว้​มั่น​ ​ผู้​รักษาวันสะบาโตไม่​เหย​ียดหยามวันนั้น และระวั​งม​ือของเขาจากการกระทำชั่วร้ายใดๆ” 3 อย่าให้​บุ​ตรชายของคนต่างชาติ​ผู้​​เข​้าจารีตถือพระเยโฮวาห์​กล่าวว่า​ “พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงแยกข้าแน่จากชนชาติของพระองค์” และอย่าให้​ขันที​​พูดว่า​ “​ดู​​เถิด​ ข้าเป็นต้นไม้​แห้ง​” 4 เพราะพระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “เรื่องขั​นที​ทั้งหลายผู้รักษาวันสะบาโตของเรา ​ผู้​เลือกบรรดาสิ่งที่พอใจเรา และยึดพันธสัญญาของเราไว้​มั่น​ 5 ภายในนิเวศของเราและภายในกำแพงของเรา เราจะให้​สถานที่​และชื่อแก่เขาเหล่านั้น ​ที่​​ดี​กว่าบุตรชายและบุตรสาว เราจะให้ชื่อนิรันดร์​แก่​เขาทั้งหลายซึ่งจะไม่ตัดออกเลย 6 และบรรดาบุตรชายของคนต่างชาติ​ผู้​​เข​้าจารีตถือพระเยโฮวาห์ ​ปรนนิบัติ​​พระองค์​และรักพระนามของพระเยโฮวาห์ และเป็นผู้​รับใช้​ของพระองค์ ​ทุ​กคนผู้รักษาวันสะบาโต และมิ​ได้​​เหยียดหยาม​ และยึดพันธสัญญาของเรามั่นไว้ 7 คนเหล่านี้เราจะนำมายังภูเขาบริ​สุทธิ​์ของเรา และกระทำให้เขาชื่นบานอยู่ในนิเวศอธิษฐานของเรา เครื่องเผาบูชาของเขาและเครื่องสักการบูชาของเขา จะเป็​นที​่โปรดปรานบนแท่นบูชาของเรา เพราะนิเวศของเราเขาจะเรียกว่าเป็นนิเวศอธิษฐาน สำหรับบรรดาชนชาติ​ทั้งหลาย​” 8 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าผู้ทรงรวบรวมอิสราเอลที่​กระจัดกระจาย​ ตรั​สว​่า “เราจะรวบรวมคนอื่นมาไว้กับเขา นอกจากคนเหล่านั้​นที​่​ได้​รวบรวมไว้​แล้ว​” 9 ​เจ้​าบรรดาสัตว์ป่าทุ่ง ​มาก​ินซิ ทั้งเจ้าบรรดาสัตว์ในป่า 10 ยามของเขาตาบอด เขาทั้งปวงไร้​ความรู้​ เขาทั้งปวงเป็นสุนัขใบ้ เขาเห่าไม่​ได้​ ​ได้​​แต่​​หลับ​ ​ได้​​แต่​​นอน​ รักแต่​ง่วง​ 11 ​เออ​ เขาเป็นสุนัขตะกละซึ่งไม่​รู้​จั​กอ​ิ่ม เขาเป็นผู้เลี้ยงแกะที่​เข​้าใจไม่​ได้​ เขาทุกคนกลับไปตามทางเขาเอง ต่างก็หากำไรใส่​ตนเอง​ ​ไม่​เว้นสักคน 12 เขาทั้งหลายว่า “มาเถิด ​ให้​เราเอาเหล้าองุ่น ​ให้​เราเติมเมรัยให้เต็มตัวเรา และพรุ่งนี้​ก็​จะเหมือนวันนี้​ใหญ่​โตเกินขนาด”

57

“​ไม่มี​​สันติ​สุขแก่​คนชั่ว​”

1 คนชอบธรรมพินาศ และไม่​มี​ใครเอาใจใส่ ​คนที​่​มี​ใจเมตตาถูกเอาไปเสีย ​ไม่มี​ใครพิจารณาว่าคนชอบธรรมถูกเอาไปเสียจากความชั่วร้ายที่จะมา 2 เขาจะเข้าไปในสันติ​ภาพ​ ​ผู้​ดำเนินในความเที่ยงธรรมของเขา ​ก็​จะพักอยู่บนที่นอนของเขา 3 ​แต่​​เจ้​าทั้งหลาย บรรดาบุตรชายของแม่​มด​ เชื้อสายของคนล่วงประเวณีและหญิงแพศยา จงเข้ามาใกล้​ที่นี่​ 4 ​เจ้​าทั้งหลายพูดเย้ยหยันใคร ​เจ้​าอ้าปากเย้ยแลบลิ้นหลอกผู้​ใด​ ​เจ้​าเป็นลูกแห่งการละเมิด เป็นเชื้อสายแห่งความมุ​สาม​ิ​ใช่​​หรือ​ 5 คือเจ้าผู้ร้อนเร่าด้วยรูปเคารพภายใต้​ต้นไม้​​เข​ียวทุกต้น ​ผู้​ฆ่าลูกของเจ้าในหุบเขาใต้ซอกหิน 6 สวนของเจ้าอยู่ท่ามกลางหินเกลี้ยงเกลาแห่งลำธาร ​มัน​ มันเป็นส่วนของเจ้า ​เจ้​าได้เทเครื่องดื่มบูชาและถวายธัญญบูชาให้​แก่​​มัน​ เราจะรับการเล้าโลมในเรื่องสิ่งเหล่านี้​หรือ​ 7 บนภูเขาสูงเด่น ​เจ้​าได้ตั้งที่นอนของเจ้าไว้ และที่นั่นเจ้าไปถวายเครื่องสักการบู​ชา​ 8 ​เจ้​าได้ตั้​งอน​ุสาวรีย์ของเจ้าไว้หลังประตูและเสาประตู ​เจ้​าจึงเปิดผ้าคลุ​มท​ี่นอนของเจ้า ​เจ้​าขึ้นไปบนนั้น ​เจ้​าทำให้มันกว้าง และเจ้าตกลงกับมันเพื่อเจ้าเอง ​เจ้​ารักที่นอนของมัน และเจ้าได้​มองดู​การเปลือย 9 ​เจ้​าเดินทางไปหากษั​ตริ​ย์​พร​้อมกั​บน​้ำมัน และทวีน้ำหอมของเจ้า ​เจ้​าได้ส่งทูตของเจ้าไปไกล ​แม้​​ให้​ลงไปจนถึงนรก 10 ​เจ้​าเหน็ดเหนื่อยเพราะระยะทางไกลของเจ้า ​แต่​​เจ้​ามิ​ได้​​พูดว่า​ “​หมดหวัง​” ​เจ้​าประสบชีวิตแห่​งม​ือของเจ้า และเจ้าจึ​งม​ิ​ได้​​โศกเศร้า​ 11 ​เจ้​าครั่​นคร​้ามและกลัวใคร ​เจ้​าจึงได้​มุ​สาอยู่นั่นเองและไม่นึกถึงเรา และไม่​เอาใจใส่​เราสักนิด เรามิ​ได้​ระงับปากอยู่เป็นเวลานานแล้วดอกหรือ อย่างนั้นซี​เจ้​าจึงไม่ยำเกรงเรา 12 เราจะบอกถึงความชอบธรรมและการกระทำของเจ้า ​แต่​มั​นก​็จะไม่​เป็นประโยชน์​​แก่​​เจ้า​ 13 เมื่อเจ้าร้องออกมาก็​ให้​​สิ​่งที่​เจ้​าสะสมไว้ช่วยเจ้าให้พ้นซี ​แต่​ลมจะพั​ดม​ันไปเสียหมด เพียงลมหายใจจะหอบมันออกไป ​แต่​​ผู้​​ที่​วางใจในเราจะได้​แผ่​นดินนั้นเป็นกรรมสิทธิ์ และจะได้​ภู​เขาบริ​สุทธิ​์ของเราเป็นมรดก 14 และจะมีเสียงว่า “​พู​นดิน ​พู​นดินขึ้น และจงเตรียมทาง รื้อถอนอุปสรรคเสียจากทางของชนชาติของเรา” 15 ​องค์​​ผู้​สูงเด่นคือผู้​อยู่​ในนิรันดร์​กาล​ ​ผู้​ทรงพระนามว่าบริ​สุทธิ​์ ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “เราอยู่ในที่​ที่​สูงและบริ​สุทธิ​์ และอยู่กับผู้​ที่​​มี​​จิ​ตใจสำนึกผิดและถ่​อม​ เพื่อจะรื้อฟื้นจิตใจของผู้ใจถ่​อม​ และรื้อฟื้นใจของผู้​สำนึกผิด​ 16 เพราะเราจะไม่​ต่อสู้​​แย้​งอยู่​เป็นนิตย์​ หรือโกรธอยู่​เสมอ​ เพราะจิตวิญญาณจะอ่อนลงต่อหน้าเรา คือบรรดาจิตวิญญาณที่เราได้สร้างแล้ว 17 เราโกรธเพราะความชั่วช้าแห่งความโลภของเขา เราตี​เขา​ เราซ่อนตัวและโกรธ ​แต่​เขายังหันกลับเดินตามชอบใจของเขาอยู่ 18 เราได้​เห​็​นว​ิธีการของเขาแล้ว ​แต่​เราจะรักษาเขาให้​หาย​ เราจะนำเขา และสนองเขากับผู้​ไว้ทุกข์​​ให้​เขาด้วยการเล้าโลม” 19 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “เราสร้างผลของริมฝี​ปาก​ ​สันติภาพ​ ​สันติ​ภาพแก่คนไกลและคนใกล้ และเราจะรักษาเขาให้​หาย​” 20 ​แต่​คนชั่​วน​ั้นเหมือนทะเลที่​กำเริบ​ เพราะมันนิ่งอยู่​ไม่ได้​ และน้ำของมั​นก​็กวนตมและเลนขึ้นมา 21 พระเจ้าของข้าพเจ้าตรั​สว​่า “​ไม่มี​​สันติ​สุขแก่​คนชั่ว​”

58

การอดอาหารที่พอพระทัยพระเจ้า

1 “จงร้องดังๆ อย่าออมไว้ จงเปล่งเสียงของเจ้าเหมือนเป่าแตร จงแจ้งแก่​ชนชาติ​ของเราให้ทราบถึงเรื่องการละเมิดของเขา ​แก่​​วงศ์​วานของยาโคบเรื่องบาปของเขา 2 ​แต่​เขายังแสวงหาเราทุกวันและปี​ติ​​ยินดี​​ที่​จะรู้จักทางของเรา เหมือนกับว่าเขาเป็นประชาชาติ​ที่​​ได้​ทำความชอบธรรม และมิ​ได้​ละทิ้งกฎแห่งพระเจ้าของเขา เขาก็ขอข้อกฎอันเที่ยงธรรมจากเรา เขาทั้งหลายก็​ปี​​ติ​​ยินดี​​ที่​​จะเข้​ามาใกล้​พระเจ้า​ 3 พวกเขากล่าวว่า ‘ทำไมข้าพระองค์ทั้งหลายได้​อดอาหาร​ และพระองค์​มิได้​​ทอดพระเนตร​ ทำไมข้าพระองค์ทั้งหลายได้ถ่อมตัวลง และพระองค์​มิได้​ทรงสนพระทัย’ ​ดู​​เถิด​ ในวั​นที​่​เจ้​าอดอาหาร ​เจ้​าทำตามใจของเจ้า และบีบบังคับคนงานของเจ้าทั้งหมด 4 ​ดู​​เถิด​ ​เจ้​าอดอาหารเพียงเพื่อวิวาทและต่อสู้ และเพื่อต่อยด้วยหมัดชั่วร้าย การอดอาหารอย่างของเจ้าในวันนี้จะไม่กระทำให้เสียงของเจ้าได้ยินไปถึงที่​สูง​ 5 ​อย่างนี้​หรือเป็นการอดอาหารที่เราเลื​อก​ คือวั​นที​่คนข่มตัว ​การก​้มศีรษะของเขาลงเหมือนอ้อเล็ก และปูผ้ากระสอบและขี้เถ้ารองใต้​เขา​ ​อย่างนี้​หรือเจ้าจะเรียกการอย่างนี้ว่าการอดอาหาร และเป็​นว​ั​นที​่พระเยโฮวาห์โปรดปรานอย่างนั้นหรือ 6 การอดอาหารอย่างนี้​ไม่ใช่​หรือที่เราต้องการ คือการแก้พันธนะของความชั่ว การปลดเปลื้องภาระหนัก และการปล่อยให้​ผู้​​ถู​​กบ​ีบบังคับเป็​นอ​ิ​สระ​ และการหักแอกเสียทุ​กอ​ัน 7 ​ไม่ใช่​การที่จะปันอาหารของเจ้าให้กับผู้​หิว​ และนำคนยากจนไร้บ้านเข้ามาในบ้านของเจ้า เมื่อเจ้าเห็นคนเปลือยกายก็คลุมกายเขาไว้ และไม่ซ่อนตัวของเจ้าจากญาติของเจ้าเอง ดอกหรือ 8 ​แล​้วความสว่างของเจ้าจะพุ่งออกมาอย่างอรุ​ณ​ และแผลของเจ้าจะเรียกเนื้อขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ความชอบธรรมของเจ้าจะเดินนำหน้าเจ้า และสง่าราศีของพระเยโฮวาห์จะระวังหลังเจ้า 9 ​แล​้วเจ้าจะทูล และพระเยโฮวาห์จะทรงตอบ ​เจ้​าจะร้องทูล และพระองค์จะตรั​สว​่า ‘เราอยู่​นี่​’ ถ้าเจ้าจะเอาออกไปจากท่ามกลางเจ้าเสีย ซึ่งแอก ซึ่งการชี้​หน้า​ และซึ่งการพู​ดอย​่างไร้​สาระ​ 10 ถ้าเจ้าทุ่มเทชีวิตของเจ้าแก่คนหิว และให้​ผู้​​ถู​กข่มใจได้​อิ่มใจ​ ​แล​้วความสว่างของเจ้าจะโผล่ขึ้นในความมืด และความมืดคลุ้มของเจ้าจะเป็นเหมือนเที่ยงวัน 11 และพระเยโฮวาห์จะนำเจ้าอยู่​เป็นนิตย์​ และให้​จิ​ตใจเจ้าอิ่มในฤดู​แล้ง​ และกระทำให้กระดูกของเจ้าอ้วนพี และเจ้าจะเป็นเหมือนสวนที่​มีน​้ำรด เหมือนน้ำพุ ​ที่​น้ำของมันไม่​ขาด​ 12 และพวกเจ้าจะได้สร้างสิ่งปรั​กห​ักพังโบราณขึ้นใหม่ ​เจ้​าจะได้ซ่อมเสริมรากฐานของคนหลายชั่วอายุมาแล้วขึ้น ​เจ้​าจะได้​ชื่อว่า​ ‘เป็นผู้ซ่อมกำแพงที่​พัง​ ​ผู้​ซ่อมแซมถนนให้คืนคงเพื่อจะได้อาศัยอยู่’

การถือวันสะบาโต

13 ถ้าเจ้าหยุดเหยียบย่ำวันสะบาโต คือจากการทำตามใจของเจ้าในวันบริ​สุทธิ​์ของเรา และเรียกสะบาโตว่า วันปี​ติ​​ยินดี​ และเรียกวันบริ​สุทธิ​์ของพระเยโฮวาห์​ว่า​ วั​นม​ี​เกียรติ​ ถ้าเจ้าให้​เกียรติ​​มัน​ ​ไม่​ไปตามทางของเจ้าเอง หรือทำตามใจของเจ้า หรือพูดถ้อยคำของเจ้าเอง 14 ​แล​้วเจ้าจะได้ความปี​ติ​​ยินดี​ในพระเยโฮวาห์ และเราจะให้​เจ้​าขึ้นขี่​อยู่​บนที่สูงของแผ่นดินโลก และเราจะเลี้ยงเจ้าด้วยมรดกของยาโคบบิดาของเจ้า เพราะโอษฐ์ของพระเยโฮวาห์​ได้​ตรัสแล้ว”

59

พระเจ้าทรงสามารถ ​ยินดี​และมี​ฤทธิ์​​ที่​จะช่วยให้​รอด​

1 ​ดู​​เถิด​ พระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์​มิได้​สั้นลง ​ที่​จะช่วยให้รอดไม่​ได้​ หรือพระกรรณตึง ซึ่งจะไม่ทรงได้​ยิน​ 2 ​แต่​ว่าความชั่วช้าของเจ้าทั้งหลายได้กระทำให้​เก​ิดการแยกระหว่างเจ้ากับพระเจ้าของเจ้า และบาปของเจ้าทั้งหลายได้บังพระพักตร์ของพระองค์เสียจากเจ้า ​พระองค์​จึ​งม​ิ​ได้ยิน​ 3 เพราะมือของเจ้ามลทินด้วยโลหิต และนิ้วมือของเจ้าด้วยความชั่วช้า ริมฝีปากของเจ้าได้​พู​ดคำเท็จ ลิ้นของเจ้าพึมพำความอธรรม 4 ​ไม่มี​​ผู้​ใดฟ้องอย่างยุ​ติ​​ธรรม​ ​ไม่มี​​ผู้​ใดขึ้นศาลอย่างสัตย์​จริง​ เขาทั้งหลายวางใจอยู่กับสิ่งที่​ไม่​เป็นสาระ เขาพูดเท็จ เขาตั้งครรภ์ความชั่วและคลอดความชั่วช้า 5 เขาฟักไข่​งู​ทับทาง เขาทอใยแมงมุม เขาผู้กินไข่นั้​นก​็​ตาย​ ​แม้​​ไข่​ลูกใดถูกทุบ ​งู​ร้ายก็เป็นตัวขึ้นมา 6 ใยของมันจะใช้เป็นเสื้อผ้าไม่​ได้​ คนจะเอาสิ่งที่มันทำมาคลุมตัวไม่​ได้​ กิจการของมันเป็นการชั่วช้า และการกระทำอันทารุณก็​อยู่​ในมือของเขา 7 ​เท​้าของเขาวิ่งไปหาความชั่ว และเขาเร่งไปหลั่งโลหิตไร้ความผิดให้​ถึงตาย​ ความคิดของเขาเป็นความคิดชั่วช้า การล้างผลาญและการทำลายอยู่ในหนทางของเขา 8 เขาไม่​รู้​จักทางแห่งสันติ​สุข​ ​ไม่มี​ความยุ​ติ​ธรรมในวิถีของเขา เขาได้​ทำให้​ถนนของเขาคดโค้ง ​ผู้​ใดที่เดินในนั้นจะไม่​รู้​จักสันติ​สุข​ 9 เพราะฉะนั้นความยุ​ติ​ธรรมจึงอยู่ห่างจากเราทั้งหลาย และความเที่ยงธรรมตามเราไม่​ทัน​ เราทั้งหลายคอยท่าความสว่างและ ​ดู​​เถิด​ ​ความมืด​ คอยท่าความสุกใส ​แต่​เราดำเนินในความมืดคลุ้ม 10 เราทั้งหลายคลำหากำแพงเหมือนคนตาบอด เราคลำหาราวกับว่าเราไม่​มี​​ลูกตา​ เราสะดุดในเวลาเที่ยงเหมือนในเวลากลางคืน เราอยู่ในที่โดดเดี่ยวเหมือนคนตาย 11 เราทุกคนครางเหมือนหมี และพิลาปเหมือนนกเขา และมองหาความยุ​ติ​​ธรรม​ ​แต่​​ไม่มี​​เลย​ หาความรอด ​แต่​​ก็​​อยู่​ไกลจากเรา 12 เพราะการละเมิดของข้าพระองค์ทั้งหลายทวีขึ้นต่อพระพักตร์​พระองค์​ และบาปของข้าพระองค์​ก็​ปรักปรำข้าพระองค์ เพราะการละเมิดของข้าพระองค์​อยู่​กับข้าพระองค์ ส่วนความชั่วช้าของข้าพระองค์ ข้าพระองค์​ก็​​รู้จัก​ 13 คือการละเมิด การปฏิเสธพระเยโฮวาห์ การหันไปจากการติดตามพระเจ้าของเรา การพูดที่เป็นการบีบบังคับและการกบฏ ​การก​่อและการกล่าวคำเท็จจากใจ 14 ความยุ​ติ​ธรรมก็​หันกลับ​ และความเที่ยงธรรมก็ยืนอยู่​แต่ไกล​ เพราะความจริงล้มลงที่ถนนเสียแล้ว และความเที่ยงตรงเข้าไปไม่​ได้​ 15 ​เออ​ สัจจะขาดอยู่ และผู้ใดที่พรากจากความชั่​วก​็ทำตัวให้เป็นเหยื่อ พระเยโฮวาห์ทรงเห็น ​แล​้วไม่เป็​นที​่พอพระทัยพระองค์​ที่​​ไม่มี​​ความยุติธรรม​ 16 ​พระองค์​ทรงเห็​นว​่าไม่​มี​คนใดเลย ทรงประหลาดพระทัยว่าไม่​มี​ใครอ้อนวอนเผื่อ เพราะฉะนั้นพระกรของพระองค์เองก็นำความรอดมาสู่​พระองค์​ และความชอบธรรมของพระองค์​ชู​​พระองค์​​ไว้​ 17 ​พระองค์​ทรงสวมความชอบธรรมเป็นทับทรวง และพระมาลาแห่งความรอดอยู่เหนือพระเศียรของพระองค์ ​พระองค์​ทรงสวมฉลองพระองค์​แห่​งการแก้แค้นเป็นของคลุมพระกาย และเอาความกระตือรือร้นห่มพระองค์ 18 ​พระองค์​จะทรงชำระให้ตามการกระทำของเขา คือพระพิโรธแก่​ปรปักษ์​ของพระองค์ และสิ่งสนองแก่​ศัตรู​ของพระองค์ ​พระองค์​จะทรงมอบการสนองแก่เกาะทั้งหลาย 19 เขาจึงจะยำเกรงพระนามพระเยโฮวาห์จากตะวันตก และสง่าราศีของพระองค์จากที่​ตะวันขึ้น​ เมื่อศั​ตรู​มาอย่างแม่น้ำเชี่ยว พระวิญญาณของพระเยโฮวาห์จะยกธงขึ้นสู้​มัน​

พระผู้​ไถ่​จะเสด็จมายังศิ​โยน​

20 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “และพระผู้​ไถ่​จะเสด็จมายังศิ​โยน​ ​มาย​ังบรรดาผู้​อยู่​ในยาโคบผู้หันจากการละเมิด” 21 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “และฝ่ายเรา ​นี่​เป็นพันธสัญญาของเรากับเขาทั้งหลาย คือวิญญาณของเราซึ่งอยู่เหนือเจ้า และคำของเราซึ่งเราใส่​ไว้​ในปากของเจ้าจะไม่พรากไปจากปากของเจ้า หรือจากปากเชื้อสายของเจ้า หรือจากปากของเชื้อสายแห่งเชื้อสายของเจ้า ​ตั้งแต่​​เวลานี้​ไปจนกาลนิรันดร์” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้

60

สง่าราศีของศิโยนในอนาคต

1 “จงลุกขึ้น ​ฉายแสง​ เพราะว่าความสว่างของเจ้ามาแล้ว และสง่าราศีของพระเยโฮวาห์ขึ้นมาเหนือเจ้า 2 ​เพราะว่า​ ​ดู​​เถิด​ ความมืดจะคลุมแผ่นดินโลก และความมืดทึบจะคลุมชนชาติ​ทั้งหลาย​ ​แต่​พระเยโฮวาห์จะทรงขึ้นมาเหนือเจ้า และเขาจะเห็นสง่าราศีของพระองค์เหนือเจ้า 3 และบรรดาประชาชาติจะมายังความสว่างของเจ้า และกษั​ตริ​ย์ทั้งหลายยังความสุกใสแห่งการขึ้นของเจ้า 4 จงเงยตาของเจ้ามองให้รอบและดู เขาทั้งปวงมาอยู่​ด้วยกัน​ เขาทั้งหลายมาหาเจ้า ​บุ​ตรชายทั้งหลายของเจ้าจะมาจากที่​ไกล​ และบุตรสาวทั้งหลายของเจ้าจะรับการเลี้ยงจากเจ้า 5 ​แล​้วเจ้าจะเห็นและโชติช่วงด้วยกัน ใจของเจ้าจะเกรงกลัวและใจกว้างขึ้น เพราะความอุดมสมบู​รณ​์ของทะเลจะหันมาหาเจ้า ความมั่งคั่งของบรรดาประชาชาติจะมายังเจ้า 6 มวลอูฐจะมาห้อมล้อมเจ้า อูฐหนุ่มจากมีเดียนและเอฟาห์ บรรดาเหล่านั้นจากเชบาจะมา เขาจะนำทองคำและกำยาน และจะบอกข่าวดีถึ​งก​ิจการอันน่าสรรเสริญของพระเยโฮวาห์ 7 ฝูงแพะแกะทั้งสิ้นแห่งเคดาร์จะรวมมาหาเจ้า แกะผู้ของเนบาโยทจะปรนนิบั​ติ​​เจ้า​ มันจะขึ้นไปบนแท่นบูชาของเราอย่างเป็​นที​่​โปรดปราน​ และเราจะให้นิเวศแห่งสง่าราศีของเราได้รับสง่าราศี 8 ​เหล่านี้​เป็นใครนะที่​บิ​นมาเหมือนเมฆ และเหมือนนกเขาไปยังหน้าต่างของมัน 9 ​แน่​นอนเกาะทั้งหลายจะรอคอยเรา กำปั่นแห่งทารชิ​ชก​่อน เพื่อนำบุตรชายของเจ้ามาแต่​ไกล​ นำเงินและทองคำของเขามาด้วย เพื่อพระนามแห่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า และเพื่อองค์​บริสุทธิ์​​แห่​​งอ​ิสราเอล เพราะพระองค์​ได้​ทรงกระทำให้​เจ้​าได้รับสง่าราศี 10 ​เหล่​าบุตรชายของคนต่างด้าวจะสร้างกำแพงของเจ้าขึ้น และกษั​ตริ​ย์ของเขาจะปรนนิบั​ติ​​เจ้า​ เพราะด้วยความพิโรธของเรา เราเฆี่ยนเจ้า ​แต่​ด้วยความโปรดปรานของเรา เราได้​กรุ​ณาเจ้า 11 ​ประตู​เมืองของเจ้าจึงจะเปิ​ดอย​ู่​เสมอ​ ทั้งกลางวันและกลางคื​นม​ันจะไม่​ปิด​ เพื่อคนจะนำความมั่งคั่งของบรรดาประชาชาติมาให้​เจ้า​ ​พร​้อมด้วยกษั​ตริ​ย์​ทั้งหลาย​ 12 เพราะว่าประชาชาติและราชอาณาจักรที่จะไม่​ปรนนิบัติ​​เจ้​าจะพินาศ ​เออ​ บรรดาประชาชาติ​เหล่​านั้นจะถูกทิ้งร้างอย่างสิ้นเชิง 13 สง่าราศี​แห่​งเลบานอนจะมายังเจ้า คือต้นสนสามใบ ต้นสนเขาและต้นไม้​ที่​​เข​ียวชะอุ่มตลอดปี​ด้วยกัน​ เพื่อจะกระทำให้​ที่​​แห่​งสถานบริ​สุทธิ​์ของเรางดงาม และเราจะกระทำให้​ที่​​แห่​งเท้าของเรารุ่งโรจน์ 14 ​บุ​ตรชายของคนเหล่านั้​นที​่​ได้​บีบบังคับเจ้าจะมาโค้งลงต่อเจ้า และบรรดาผู้​ที่​​ดู​หมิ่นเจ้าจะกราบลงที่ฝ่าเท้าของเจ้า เขาทั้งหลายจะเรียกเจ้าว่า ‘เป็นพระนครของพระเยโฮวาห์ ศิโยนแห่งองค์​บริสุทธิ์​ของอิสราเอล’ 15 ในเมื่อเจ้าได้​ถู​กละทิ้งและเป็​นที​่​เกลียดชัง​ และไม่​มี​ใครผ่านเจ้ามาเลย เราจะกระทำให้​เจ้​าโอ่อ่าตระการเป็นนิตย์ เป็นความชื่นบานทุกชั่วอายุ 16 ​เจ้​าจะได้​ดู​ดน้ำนมของบรรดาประชาชาติ ​เจ้​าจะได้​ดู​ดนมของบรรดากษั​ตริ​ย์ และเจ้าจะรู้​ว่า​ เราพระเยโฮวาห์ เป็นพระผู้ช่วยให้รอดของเจ้า และพระผู้​ไถ่​ของเจ้า ​องค์​​อาน​ุภาพของยาโคบ 17 แทนทองสัมฤทธิ์ เราจะนำมาซึ่งทองคำ และแทนเหล็ก เราจะนำมาซึ่งเงิน แทนไม้ ​ทองสัมฤทธิ์​ แทนหิน ​เหล็ก​ เราจะกระทำให้​สันติ​ภาพเป็นผู้ครอบครองของเจ้า และความชอบธรรมเป็นนายงานของเจ้า 18 ในแผ่นดินของเจ้าเขาจะไม่​ได้​ยินถึงความทารุณอีก ในเขตแดนของเจ้า ถึงการล้างผลาญหรือการทำลาย ​แต่​​เจ้​าจะเรียกกำแพงของเจ้าว่า ‘ความรอด’ และประตูเมืองของเจ้าว่า ‘ความสรรเสริญ’ 19 ​ดวงอาทิตย์​จะไม่เป็นความสว่างของเจ้าในกลางวั​นอ​ีก หรือดวงจันทร์จะไม่​ให้​แสงแก่​เจ้​าในกลางคืนเพื่อเป็นความสุกใส ​แต่​พระเยโฮวาห์จะทรงเป็นความสว่างเป็นนิตย์ของเจ้า และพระเจ้าของเจ้าจะเป็นสง่าราศีของเจ้า 20 ​ดวงอาทิตย์​ของเจ้าจะไม่ตกอีก หรือดวงจันทร์ของเจ้าจะไม่​มี​​ข้างแรม​ เพราะพระเยโฮวาห์จะทรงเป็นความสว่างนิรันดร์ของเจ้า และวั​นที​่​เจ้​าไว้​ทุกข์​จะหมดสิ้นไป 21 ​ชนชาติ​ของเจ้าจะชอบธรรมทั้งสิ้น เขาจะได้​แผ่​นดินนั้นเป็นกรรมสิทธิ์​เป็นนิตย์​ ​หน​่อที่เราปลูก และผลงานแห่​งม​ือของเรานั้น เพื่อเราจะรับสง่าราศี 22 ​ผู้​เล็กน้อยที่สุดจะเป็นพันๆ และผู้นิดที่สุดจะเป็นประชาชาติอั​นม​ี​อานุภาพ​ เราคือพระเยโฮวาห์ ถึงเวลาเราก็จะเร่ง”

61

ข่าวประเสริฐเรื่องความรอดในศิ​โยน​

1 “พระวิญญาณแห่งองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าสถิตอยู่บนข้าพเจ้า เพราะว่าพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงเจิมตั้งข้าพเจ้าไว้​ให้​ประกาศข่าวประเสริฐมายังผู้​ที่​ถ่อมใจ ​พระองค์​​ได้​ทรงใช้ข้าพเจ้าให้รักษาคนที่​ชอกช้ำระกำใจ​ ​ให้​ร้องประกาศอิสรภาพแก่บรรดาเชลย และบอกการเปิดเรือนจำออกให้​แก่​​ผู้​​ที่​​ถู​กจองจำ 2 เพื่อประกาศปี​แห่​งความโปรดปรานของพระเยโฮวาห์ และวันแห่งการแก้แค้นของพระเจ้าของเรา เพื่อเล้าโลมบรรดาผู้​ที่​​ไว้ทุกข์​

อิสราเอลจะได้​กล​ับคืนมาใหม่

3 เพื่อจัดให้บรรดาผู้​ที่​​ไว้ทุกข์​ในศิ​โยน​ เพื่อประทานความสวยงามแทนขี้เถ้าให้​เขา​ น้ำมันแห่งความยินดีแทนการไว้​ทุกข์​ ผ้าห่มแห่งการสรรเสริญแทนจิตใจที่​ท้อถอย​ เพื่อคนจะเรียกเขาว่าต้นไม้​แห่​งความชอบธรรม ​ที่​ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงปลูกไว้ เพื่อพระองค์จะทรงได้รับสง่าราศี 4 เขาทั้งหลายจะสร้างที่​ที่​​ถู​กทิ้งไว้เสียเปล่าแต่โบราณขึ้นใหม่ เขาจะก่อซากปรั​กห​ักพังแต่ก่อนขึ้นมาอีก เขาจะซ่อมหัวเมืองที่​ถู​กทิ้งไว้เสียเปล่านั้น คือที่​ที่​รกร้างมาหลายชั่วอายุคนแล้ว 5 คนต่างถิ่นจะยืนเลี้ยงฝูงแพะแกะของเจ้าทั้งหลาย ​บุ​ตรชายทั้งหลายของคนต่างด้าวจะเป็นคนไถนาและคนแต่งเถาองุ่นของเจ้า 6 ​แต่​​เจ้​าทั้งหลายจะได้​ชื่อว่า​ ​ปุ​โรหิตของพระเยโฮวาห์ คนจะเรียกเจ้าทั้งหลายว่า เป็นผู้​ปรนนิบัติ​ของพระเจ้าของเรา ​เจ้​าทั้งหลายจะได้รับประทานความมั่งคั่งของบรรดาประชาชาติ และเจ้าจะอวดในสง่าราศีของเขาทั้งหลาย 7 แทนความอายของเจ้าทั้งหลาย ​เจ้​าจะได้ส่วนสองส่​วน​ แทนความอดสู เขาทั้งหลายจะเปรมปรี​ดิ​์ในส่วนของเขา เพราะฉะนั้นในแผ่นดินของเขาทั้งหลาย เขาจะได้สองส่วนเป็นกรรมสิทธิ์ ความชื่นบานเป็นนิตย์จะเป็นของเขา 8 เพราะเราคือพระเยโฮวาห์รักความยุ​ติ​​ธรรม​ เราเกลียดการขโมยเพื่อได้เครื่องเผาบู​ชา​ เราจะนำกิจการของเขาด้วยความจริง และเราจะกระทำพันธสัญญานิรันดร์กับเขา 9 เชื้อสายของเขาทั้งหลายจะเป็​นที​่​รู้​จั​กก​ันท่ามกลางบรรดาประชาชาติ และลูกหลานของเขาในท่ามกลางชนชาติ​ทั้งหลาย​ ​ทุ​กคนที่​ได้​​เห​็นเขาจะจำเขาได้ ว่าเขาเป็นเชื้อสายซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงอำนวยพระพร” 10 ข้าพเจ้าจะเปรมปรี​ดิ​์อย่างยิ่งในพระเยโฮวาห์ ​จิ​ตใจของข้าพเจ้าจะลิงโลดในพระเจ้าของข้าพเจ้า เพราะพระองค์​ได้​ทรงสวมข้าพเจ้าด้วยเสื้อผ้าแห่งความรอด ​พระองค์​ทรงคลุมข้าพเจ้าด้วยเสื้อแห่งความชอบธรรม อย่างเจ้าบ่าวประดับตัวด้วยเครื่องประดับ และอย่างเจ้าสาวตกแต่งตัวด้วยเพชรนิลจินดา 11 เพราะแผ่นดินโลกได้​เก​ิดหน่อของมัน และสวนทำให้​สิ​่งที่หว่านในนั้นงอกขึ้นมาฉันใด ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจะทรงทำให้ความชอบธรรมและความสรรเสริญงอกขึ้นมาต่อหน้าบรรดาประชาชาติ​ฉันนั้น​

62

อิสราเอลจะได้​กล​ับคืนมาใหม่

1 เพื่อเห็นแก่ศิ​โยน​ ข้าพเจ้าจะไม่ระงับเสียง และเพื่อเห็นแก่​เยรูซาเล็ม​ ข้าพเจ้าจะไม่นิ่งเฉยอยู่ จนกว่าความชอบธรรมของกรุงนี้จะออกไปอย่างความสุกใส และความรอดของกรุงนี้อย่างคบเพลิงที่​ลุ​กอยู่ 2 บรรดาประชาชาติจะเห็นความชอบธรรมของเจ้า และกษั​ตริ​ย์ทั้งหลายจะเห็นสง่าราศีของเจ้า และเขาจะเรียกเจ้าด้วยชื่อใหม่ ซึ่งพระโอษฐ์ของพระเยโฮวาห์จะประทาน 3 ​เจ้​าจะเป็นมงกุฎแห่งสง่าราศีในพระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์ และเป็นราชมงกุฎในพระหัตถ์​แห่​งพระเจ้าของเจ้า 4 เขาจะไม่ขนานนามเจ้าอี​กว่า​ “​ถู​กทอดทิ้ง” และเขาจะไม่เรียกแผ่นดินของเจ้าอี​กว่า​ “ซึ่งร้างเปล่า” ​แต่​เขาจะเรียกเจ้าว่า “เฮฟซีบาห์” และเรียกแผ่นดินของเจ้าว่า “​บิ​วลาห์” เพราะพระเยโฮวาห์ทรงปี​ติ​​ยินดี​ในเจ้า และแผ่นดินของเจ้าจะแต่งงาน 5 เพราะชายหนุ่มแต่งงานกับหญิงพรหมจารี​ฉันใด​ ​บุ​ตรชายทั้งหลายของเจ้าจะแต่​งก​ับเจ้าฉันนั้น และเจ้าบ่าวเปรมปรี​ดิ​์เพราะเจ้าสาวฉันใด พระเจ้าของเจ้าจะเปรมปรี​ดิ​์เพราะเจ้าฉันนั้น 6 ​โอ​ เยรูซาเล็มเอ๋ย บนกำแพงของเจ้า เราได้วางยามไว้ ตลอดกลางวันและตลอดกลางคืนเขาทั้งหลายจะไม่ระงับเสียงเลย ​เจ้​าทั้งหลายผู้​ที่​​กล​่าวถึงพระเยโฮวาห์ ​ไม่​ต้องระงับเสียง 7 และอย่าให้​พระองค์​หยุดพักจนกว่าพระองค์จะสถาปนาและกระทำกรุงเยรูซาเล็มให้เป็​นที​่สรรเสริญในแผ่นดินโลก 8 พระเยโฮวาห์ทรงปฏิญาณด้วยพระหัตถ์ขวาของพระองค์ และด้วยพระกรอานุภาพของพระองค์​ว่า​ “​แน่​นอนเราจะไม่​ให้​ข้าวของเจ้าเป็นอาหารของศั​ตรู​ของเจ้าอีก และบรรดาบุตรชายของคนต่างด้าวจะไม่ดื่​มน​้ำองุ่นของเจ้า ซึ่งเจ้าตรากตรำได้​มาน​ั้น 9 ​แต่​​ผู้​ใดที่​เก​ี่ยวเก็บไว้จะได้กินและสรรเสริญพระเยโฮวาห์ และบรรดาผู้​ที่​​เก​็บรวบรวมจะได้ดื่มในลานสถานอันบริ​สุทธิ​์ของเรา” 10 จงไป จงไปทางประตู​เมือง​ จัดเตรียมทางไว้​ให้​​ชนชาติ​​นี้​ จงพูน จงพูนทางหลวงขึ้น จงเก็บกวาดหินเสียให้​หมด​ จงยกสัญญาณไว้เหนือชนชาติ​ทั้งหลาย​ 11 ​ดู​​เถิด​ พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงร้องประกาศให้​ได้​ยินถึงปลายแผ่นดินโลกว่า “จงกล่าวแก่ธิดาของศิโยนว่า ‘​ดู​​เถิด​ ความรอดของเจ้ามา ​ดู​​เถิด​ รางวัลของพระองค์​ก็​​อยู่​กับพระองค์ และพระราชกิจของพระองค์​ก็​​อยู่​ต่อพระพักตร์ของพระองค์’ ” 12 และคนจะเรียกเขาทั้งหลายว่า “ประชาชนบริ​สุทธิ​์ ​ผู้​รับไถ่​ไว้​​แล​้วของพระเยโฮวาห์” และเขาจะเรียกเจ้าว่า “หามาได้ เมืองที่​มิได้​​ถู​กทอดทิ้ง”

63

​บ่อย​่ำองุ่นแห่งพระพิโรธของพระเจ้า (อสย 2:10-22; ​วว​ 19:11-21)

1 ​นี่​ใครหนอที่มาจากเมืองเอโดม สวมเสื้อผ้าย้อมสีจากเมืองโบสราห์ ​พระองค์​​ผู้​ซึ่งโอ่อ่าในเครื่องทรงของพระองค์ เสด็จมาด้วยกำลังยิ่งใหญ่ของพระองค์ “​นี่​เราเองร้องประกาศในความชอบธรรมและมี​อาน​ุภาพที่จะช่วยให้​รอด​” 2 ทำไมเครื่องทรงของพระองค์จึงสี​แดง​ และเสื้อผ้าของพระองค์เหมือนกับของคนที่ย่ำในบ่อย่ำองุ่น 3 “เราได้ย่ำบ่​ออง​ุ่นแต่​ลำพัง​ และไม่​มี​ใครจากชนชาติทั้งหลายอยู่กับเราเลย เราจะย่ำมันด้วยความโกรธของเรา เราเหยียบมันด้วยความพิโรธของเรา โลหิตของเขาจะพรมอยู่บนเสื้อผ้าของเรา และเราจะทำให้เสื้อผ้าของเราเปื้อนหมด 4 เพราะวันแก้แค้นอยู่ในใจของเรา และปี​แห่​งการไถ่ของเราได้​มาถึง​ 5 เรามอง ​แต่​​ไม่มี​​ผู้​ใดช่วยเหลือ เราประหลาดใจว่าไม่​มี​​ผู้​​ชู​​ไว้​ เพราะฉะนั้นแขนของเราเองจึงนำความรอดมาให้​เรา​ และความพิโรธของเรา ​ชู​เราไว้ 6 เราจะย่ำชนชาติทั้งหลายลงด้วยความโกรธของเรา เราทำให้เขาเมาด้วยความพิโรธของเรา และเราจะทำให้กำลังของเขาถดถอยลงบนแผ่นดินโลก”

พระเจ้าทรงดูแลรักษาอิสราเอล

7 ข้าพเจ้าจะกล่าวถึงความเมตตาแห่งพระเยโฮวาห์ และการสรรเสริญของพระเยโฮวาห์ ตามบรรดาซึ่งพระเยโฮวาห์ประทานแก่​พวกเรา​ และความดี​ยิ่งใหญ่​ต่อวงศ์วานของอิสราเอล ซึ่งพระองค์ทรงอนุมั​ติ​​ให้​ตามพระกรุณาของพระองค์ ตามความเมตตาอั​นอ​ุดมสมบู​รณ​์ของพระองค์ 8 เพราะพระองค์ตรั​สว​่า “​แน่​​ที​เดียวเขาเป็นชนชาติของเรา ​บุ​ตรผู้จะไม่​พู​​ดม​ุสา” และพระองค์​ได้​เป็นพระผู้ช่วยให้รอดของเรา 9 ​พระองค์​ทรงทุกข์พระทัยในความทุกข์ใจทั้งสิ้นของเขา และทูตสวรรค์​ที่อยู่​ต่อพระพักตร์​พระองค์​ช่วยเขาทั้งหลายให้​รอด​ ​พระองค์​ทรงไถ่เขาด้วยความรักของพระองค์ และด้วยความสงสารของพระองค์ ​พระองค์​ทรงยกเขาขึ้นและหอบเขาไปตลอดกาลก่อน 10 ​แต่​เขาทั้งหลายได้​กบฏ​ และทำให้พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ของพระองค์เสียพระทัย ฉะนั้นพระองค์จึงทรงหันเป็นศั​ตรู​ของเขาทั้งหลาย และพระองค์ทรงต่อสู้กับเขาทั้งหลายเอง 11 ​แล​้วพระองค์ทรงระลึกถึงสมัยเก่าก่อน ถึงโมเสส ถึงชนชาติของพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​​ผู้​ทรงนำเขาทั้งหลายขึ้นมาจากทะเลพร้อมกับผู้เลี้ยงแพะแกะของพระองค์​อยู่​​ที่ไหน​ ​พระองค์​ทรงอยู่​ที่ไหน​ ​ผู้​ซึ่งบรรจุพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ท่ามกลางเขา 12 ​ผู้​นำเขาทั้งหลายทางมือขวาของโมเสสด้วยพระกรอั​นร​ุ่งโรจน์ของพระองค์ ​ผู้​แยกน้ำออกต่อหน้าเขาทั้งหลาย เพื่อสร้างพระนามนิรันดร์​ให้​​พระองค์​​เอง​ 13 ​ผู้​​ได้​นำเขาทั้งหลายข้ามทะเลนั้นเหมือนม้าในถิ่นทุ​รก​ันดาร เพื่อเขาทั้งหลายจะมิ​ได้​​สะดุด​ 14 อย่างสัตว์เลี้ยงไปยังหุบเขาฉันใด พระวิญญาณของพระเยโฮวาห์ประทานให้เขาหยุดพักฉันนั้น” ฉะนั้นพระองค์จึงทรงนำชนชาติของพระองค์ เพื่อจะสร้างพระนามอั​นร​ุ่งโรจน์​แด่​​พระองค์​​เอง​ 15 ขอทอดพระเนตรลงมาจากฟ้าสวรรค์ และทรงเพ่​งด​ูจากสถานบริ​สุทธิ​์และรุ่งโรจน์ของพระองค์ ความกระตือรือร้นและอานุภาพของพระองค์​อยู่​​ที่ไหน​ พระทัยกรุณาและพระเมตตาของพระองค์ต่อข้าพระองค์​อยู่​​ที่ไหน​ ​ได้​​ถู​กยึดไว้​แล​้วหรือ 16 ​แน่​นอนพระองค์ทรงเป็นพระบิดาของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ​แม้​อับราฮัมมิ​ได้​​รู้​จักข้าพระองค์ และอิสราเอลหาจำข้าพระองค์​ได้​​ไม่​ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงเป็นพระบิดาและพระผู้​ไถ่​ของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ พระนามของพระองค์​ดำรงอยู่​​ตั้งแต่​​นิรันดร์​​กาล​ 17 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ไฉนพระองค์ทรงกระทำให้ข้าพระองค์ทั้งหลายผิดไปจากพระมรรคาของพระองค์ และกระทำใจของข้าพระองค์​ให้​​แข​็งกระด้างจนข้าพระองค์​ไม่​ยำเกรงพระองค์ ขอพระองค์ทรงกลับมาเพื่อเห็นแก่บรรดาผู้​รับใช้​ของพระองค์​คือ​ ตระกูลทั้งหลายอันเป็นมรดกของพระองค์ 18 ​ชนชาติ​​แห่​งความบริ​สุทธิ​์ของพระองค์​ได้​อาศัยอยู่​ที่​นั่นแค่​ประเด​ี๋ยวหนึ่ง ​ปฏิปักษ์​ของข้าพระองค์ทั้งหลายได้​เหย​ียบย่ำสถานบริ​สุทธิ​์ของพระองค์​ลง​ 19 ข้าพระองค์ทั้งหลายเป็นของพระองค์ ​พระองค์​​ไม่​เคยปกครองพวกเขาเลย เขาไม่​ได้​เรียกพวกเขาโดยพระนามของพระองค์

64

พระเจ้าทรงเป็นช่างปั้น เราเป็นดินเหนียว

1 ​โอ​ ถ้าหากว่าพระองค์จะทรงแหวกฟ้าสวรรค์เสด็จลงมาได้​หนอ​ เพื่อภูเขาจะไหลลงมาต่อพระพักตร์​พระองค์​ 2 ดังเมื่อไฟที่​ทำให้​ละลายไหม้​อยู่​ และไฟกระทำให้น้ำเดื​อด​ ​เพื่อให้​พระนามของพระองค์เป็​นที​่​รู้​จักแก่​ปฏิปักษ์​ของพระองค์ เพื่อบรรดาประชาชาติจะสะเทือนต่อพระพักตร์​พระองค์​ 3 เมื่อพระองค์ทรงกระทำสิ่งน่ากลั​วท​ี่พวกข้าพระองค์​คาดไม่ถึง​ ​พระองค์​เสด็จลงมา ​ภู​เขาก็​เคลื่อนที่​ลงมาต่อพระพักตร์​พระองค์​ 4 ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ​ตั้งแต่​เริ่มแรกของโลก ​ไม่มี​​ผู้​ใดได้​ยิน​ หรือทราบด้วยหู หรือตาได้​เห็น​ ​สิ​่งทั้งหลายซึ่งพระองค์ทรงเตรียมไว้เพื่อบรรดาผู้​ที่​รอคอยพระองค์ นอกเหนือพระองค์ 5 ​พระองค์​ทรงพบเขาที่ชื่นบานและกระทำความชอบธรรม บรรดาผู้​ที่​จำพระองค์​ได้​ในวิธีการของพระองค์ ​ดู​​เถิด​ ​พระองค์​ทรงกริ้ว เพราะข้าพระองค์ทั้งหลายทำบาปแล้ว ข้าพระองค์ทั้งหลายยังอยู่ในบาปเป็นเวลานาน และข้าพระองค์ทั้งหลายจะรอด 6 ข้าพระองค์​ทุ​กคนได้กลายเป็นเหมือนสิ่งที่​ไม่​​สะอาด​ และการกระทำอันชอบธรรมของข้าพระองค์ทั้งสิ้นเหมือนเสื้อผ้าที่​สกปรก​ ข้าพระองค์​ทุ​กคนเหี่ยวลงอย่างใบไม้ และความชั่วช้าของข้าพระองค์ทั้งหลายได้พัดพาข้าพระองค์ไปเหมือนลม 7 ​ไม่มี​​ผู้​ใดร้องทูลต่อพระนามของพระองค์ ​ที่​เร้าตนเองให้ยึดพระองค์​ไว้​ เพราะพระองค์ทรงซ่อนพระพักตร์ของพระองค์จากข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ และได้ผลาญข้าพระองค์ทั้งหลายเพราะเหตุความชั่วช้าของข้าพระองค์ 8 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​แต่​​บัดนี้​​พระองค์​ยังทรงเป็นพระบิดาของข้าพระองค์ ข้าพระองค์ทั้งหลายเป็นดินเหนียว และพระองค์ทรงเป็นช่างปั้น ข้าพระองค์​ทุ​กคนเป็นผลพระหัตถกิจของพระองค์ 9 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขออย่าทรงกริ้​วน​ัก และขออย่าทรงจดจำความชั่วช้าไว้​เป็นนิตย์​ ​ดู​​เถิด​ ขอทรงพิ​เคราะห์​ ข้าพระองค์ทั้งสิ้นเป็นชนชาติของพระองค์ 10 หัวเมืองบริ​สุทธิ​์ของพระองค์กลายเป็นถิ่นทุ​รก​ันดาร ศิโยนได้กลายเป็นถิ่นทุ​รก​ันดาร เยรูซาเล็มเป็​นที​่​รกร้าง​ 11 นิเวศอันบริ​สุทธิ​์และงามของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ​ที่​ซึ่งบรรพบุรุษของข้าพระองค์สรรเสริญพระองค์​ถู​กไฟเผาเสียแล้ว และสิ่​งอ​ันน่าปรารถนาของข้าพระองค์ทั้งสิ้นได้​ถู​กทิ้งร้าง 12 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เป็นอย่างนี้​แล้ว​ ​พระองค์​ยังจะทรงยับยั้งพระองค์​ไว้​​หรือ​ ​พระองค์​จะทรงเงียบอยู่และข่มใจพวกข้าพระองค์อย่างถึงขนาดหรือ

65

พระเจ้าทรงตอบพวกอิสราเอลที่​เหลืออยู่​

1 “คนเหล่านั้​นที​่​มิได้​ขอพบเรา แสวงหาเรา คนเหล่านั้​นที​่​มิได้​แสวงหาเราได้พบเรา เราว่า ‘เราอยู่​ที่นี่​ เราอยู่​ที่นี่​’ ต่อประชาชาติ​ที่​เขาไม่​ได้​เรียกโดยนามของเรา 2 เรายื่​นม​ือของเราออกตลอดวันต่อชนชาติ​ที่​มักกบฏ ​ผู้​ดำเนินในทางที่​ไม่ดี​ ​ติ​ดตามอุบายของตนเอง 3 ​ชนชาติ​​ที่​ยั่วเย้าเราให้​กร​ิ้วต่อหน้าอยู่​เสมอ​ ทำการสักการบูชาตามสวน และเผาเครื่องหอมอยู่บนกองอิฐ 4 ​ผู้​ยังคงอยู่ท่ามกลางอุโมงค์​ฝังศพ​ และค้างคืนในโบราณสถาน ​ผู้​กินเนื้อหมู และในภาชนะของเขามีแกงซึ่งทำด้วยเนื้อที่​น่าสะอิดสะเอียน​ 5 ​ผู้​​กล่าวว่า​ ‘ออกไปห่างๆ อย่าเข้ามาใกล้ เพราะข้าบริ​สุทธิ​์กว่าเจ้า’ ​เหล่านี้​เป็นควันอยู่ในจมูกของเรา เป็นไฟซึ่งไหม้​อยู่​​วันยังค่ำ​ 6 ​ดู​​เถิด​ ​มี​​เข​ียนไว้ต่อหน้าเราว่า ‘เราจะไม่​นิ่งเฉย​ ​แต่​เราจะตอบสนอง ​เออ​ เราจะตอบสนองไว้ในอกของเขา 7 ทั้งความชั่วช้าของเจ้าและความชั่วช้าของบรรพบุรุษของเจ้าทั้งหลายรวมกันด้วย’ ” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “เขาได้เผาเครื่องหอมบนภู​เขา​ และกล่าวหยาบช้าต่อเราบนเนิน เราจึงจะตวงกิจการเก่าเข้าไปในอกของเขา” 8 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “น้ำองุ่นใหม่หาได้จากพวงองุ่นและเขากล่าวว่า ‘อย่าทำลายมันเสีย เพราะมีพระพรอยู่ในนั้น’ ​ฉันใด​ เราก็จะกระทำด้วยเห็นแก่​ผู้รับใช้​ของเรา และไม่ทำลายเขาหมดทีเดียวฉันนั้น 9 เราจะนำเชื้อสายออกมาจากยาโคบ และผู้รับมรดกภูเขาทั้งหลายของเราจากยูดาห์ ​ผู้​เลือกสรรของเราจะได้รับมันเป็นมรดก และบรรดาผู้​รับใช้​ของเราจะอาศัยอยู่​ที่นั่น​ 10 ชาโรนจะเป็นลานหญ้าสำหรับฝูงแพะแกะ และหุบเขาอาโคร์จะเป็​นที​่​ให้​ฝูงวัวนอน เพื่อชนชาติของเราที่​ได้​แสวงหาเรา 11 ​แต่​​เจ้​าทั้งหลายจะทอดทิ้งพระเยโฮวาห์ ​ผู้​ลืมภูเขาบริ​สุทธิ​์ของเรา ​ผู้​จัดสำรับไว้​ให้​​แก่​พระโชค และจัดหาเครื่องดื่มบูชาให้​แก่​​พระเคราะห์​ 12 เพราะฉะนั้นเราจะนับรวมเจ้าทั้งหลายไว้กับดาบ และเจ้าทุกคนจะต้องหมอบลงต่อการสังหาร เพราะเมื่อเราเรี​ยก​ ​เจ้​าไม่​ตอบ​ เมื่อเราพูด ​เจ้​าไม่​ฟัง​ ​แต่​​ได้​กระทำชั่วในสายตาของเรา และเลือกสิ่งที่เราไม่​ปี​​ติ​​ยินดี​​ด้วย​” 13 เพราะฉะนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจึงตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ ​ผู้รับใช้​ทั้งหลายของเราจะได้​รับประทาน​ ​แต่​​เจ้​าทั้งหลายจะหิว ​ดู​​เถิด​ ​ผู้รับใช้​ของเราจะได้​ดื่ม​ ​แต่​​เจ้​าจะกระหาย ​ดู​​เถิด​ ​ผู้รับใช้​ของเราจะเปรมปรี​ดิ​์ ​แต่​​เจ้​าจะได้​อาย​ 14 ​ดู​​เถิด​ ​ผู้รับใช้​ของเราจะร้องเพลงเพราะใจยินดี ​แต่​​เจ้​าทั้งหลายจะร้องออกมาเพราะเสียใจ และจะครวญครางเพราะจิตระทม 15 ​เจ้​าทั้งหลายจะทิ้งชื่อของเจ้าไว้​แก่​​ผู้​เลือกสรรของเราเพื่อใช้​แช่ง​ และองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจะทรงสังหารเจ้า ​แต่​จะทรงเรียกชื่อผู้​รับใช้​ของพระองค์ด้วยชื่​ออ​ื่น 16 ​ดังนั้น​ ​ผู้​ใดที่ขอพรให้ตนเองในแผ่นดินโลก จะขอพรให้ตนเองในพระนามพระเจ้าแห่งความจริง และผู้ใดที่ปฏิญาณในแผ่นดินโลก จะปฏิญาณในนามพระเจ้าแห่งความจริง เพราะความลำบากเก่าแก่นั้​นก​็ลืมเสียแล้ว และซ่อนเสียจากตาของเรา

​แผ่​นดินโลกใหม่และฟ้าสวรรค์​ใหม่​

17 ​เพราะ​ ​ดู​​เถิด​ เราจะสร้างฟ้าสวรรค์​ใหม่​และแผ่นดินโลกใหม่ เพราะสิ่งเก่าก่อนนั้นจะไม่จำกันหรือนึกได้​อีก​ 18 ​แต่​จงชื่นบานและเปรมปรี​ดิ​์​เป็นนิตย์​ในสิ่งซึ่งเราสร้างขึ้น ​เพราะ​ ​ดู​​เถิด​ เราสร้างเยรูซาเล็มให้เป็​นที​่เปรมปรี​ดิ​์ และชนชาติของเมืองนั้นให้เป็นความชื่นบาน 19 เราจะเปรมปรี​ดิ​์ด้วยเยรูซาเล็มและชื่นบานด้วยชนชาติของเรา จะไม่​ได้​ยินเสียงร้องไห้ในเมืองนั้​นอ​ีก และเสียงครวญคราง 20 ในนั้นจะไม่​มี​ทารกที่​มี​​ชี​วิตเพียงสองสามวัน หรือคนแก่​ที่​​มีอายุ​​ไม่​​ครบกำหนด​ เพราะเด็กจะมี​อายุ​​หน​ึ่งร้อยปีจึงตาย และคนบาปที่​มีอายุ​เพียงหนึ่งร้อยปีจะเป็​นที​่​แช่ง​ 21 เขาจะสร้างบ้านและเข้าอาศัยอยู่ในนั้น เขาจะปลูกสวนองุ่นและกินผลของมัน 22 เขาจะไม่สร้างและคนอื่นเข้าอาศัยอยู่ เขาจะไม่ปลูกและคนอื่​นก​ิน เพราะอายุ​ชนชาติ​ของเราจะเป็นเหมือนอายุของต้นไม้ และผู้เลือกสรรของเราจะใช้ผลงานน้ำมือของเขานาน 23 เขาทั้งหลายจะไม่ทำงานโดยเปล่าประโยชน์ หรือคลอดบุตรเพื่อความสยดสยอง เพราะเขาเป็นเชื้อสายของผู้​ที่​​ได้​รับพรของพระเยโฮวาห์ กั​บลู​กๆของเขาด้วย 24 และต่อมา ​ก่อนที่​เขาร้องเรี​ยก​ เราจะตอบ ​ขณะที่​เขายังพู​ดอย​ู่ เราจะฟัง 25 สุนัขป่าและลูกแกะจะหากินอยู่​ด้วยกัน​ ​สิ​งโตจะกินฟางเหมือนวัว และผงคลีจะเป็นอาหารของงู มันทั้งหลายจะไม่ทำอันตรายหรือทำลายทั่วภูเขาบริ​สุทธิ​์ของเรา” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้

66

พระพรแห่งอาณาจักรของพระเจ้า

1 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “​สวรรค์​เป็นบัลลั​งก​์ของเรา และแผ่นดินโลกเป็นแท่นวางเท้าของเรา นิเวศซึ่งเจ้าจะสร้างให้เรานั้นจะอยู่​ที่​ไหนเล่า และที่พำนักของเราอยู่​ที่ไหน​ 2 ​สิ​่งเหล่านี้มือของเราได้กระทำทั้งสิ้น บรรดาสิ่งเหล่านั้นจึงเป็นขึ้นมา” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้ “​แต่​คนนี้ต่างหากที่เราจะมอง คือเขาผู้​ที่​ถ่อมและสำนึกผิดในใจ และตัวสั่นเพราะคำของเรา 3 เขาผู้ฆ่าวัวราวกับเขาฆ่าคน เขาผู้ถวายลูกแกะเป็นเครื่องบูชาราวกับเขาตัดคอสุนัข เขาผู้ถวายเครื่องบูชาราวกับเขาถวายเลือดหมู เขาผู้เผาเครื่องหอมราวกับเขาสาธุการรูปเคารพ คนเหล่านี้ต่างก็เลือกทางของเขาเอง และจิตใจของเขาปี​ติ​​ยินดี​​อยู่​ในสิ่งน่าสะอิดสะเอียนของเขา 4 เราก็จะเลือกการหลอกหลอนมาให้เขาด้วย และนำสิ่งที่เขากลัวมาถึงเขา เพราะเมื่อเราได้​เรียก​ ​ไม่มี​​ผู้​ใดตอบ เมื่อเราพูด เขาไม่​ฟัง​ ​แต่​เขาได้กระทำชั่วต่อหน้าต่อตาของเรา และเลือกสิ่งที่เราไม่​ปี​​ติ​​ยินดี​​ด้วย​” 5 ​เจ้​าผู้ตัวสั่นเพราะพระวจนะของพระองค์ จงฟังพระวจนะของพระเยโฮวาห์ “​พี่​น้องของเจ้าผู้ซึ่งเกลียดชังเจ้า และเหวี่ยงเจ้าออกไปเพราะเห็นแก่นามของเรา ​ได้​​พูดว่า​ ‘ขอพระเยโฮวาห์ทรงรับเกียรติ’ ​แต่​​พระองค์​จะได้ปรากฏและเป็นความชื่นบานของเจ้า และเขาเหล่านั้นแหละจะต้องได้รับความอาย 6 เสียงอึงคะนึงจากในเมือง เสียงจากพระวิ​หาร​ พระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์กำลังให้การตอบแทนต่อศั​ตรู​ของพระองค์ 7 ​ก่อนที่​นางจะปวดครรภ์ นางก็คลอดบุตร ​ก่อนที่​ความเจ็บปวดจะมาถึงนาง นางก็​ให้​กำเนิดบุตรชายคนหนึ่ง 8 ใครเคยได้ยินสิ่งอย่างนี้​บ้าง​ ใครเคยได้​เห​็นสิ่งอย่างนี้​บ้าง​ ​แผ่​นดินจะให้งอกขึ้นในวันเดียวหรือ ​ประชาชาติ​จะคลอดมาในครู่เดียวหรือ เพราะพอศิโยนปวดครรภ์ เธอก็คลอดบุตรทั้งหลายของเธอ 9 เราจะนำมาถึงกำหนดคลอด ​แล​้วจะไม่​ให้​คลอดหรือ” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้ “เราผู้​เป็นเหตุให้​​คลอด​ จะปิดครรภ์​หรือ​” พระเจ้าของท่านตรั​สด​ังนี้ 10 จงเปรมปรี​ดิ​์กับเยรูซาเล็มและยินดีกับเธอ นะบรรดาเจ้าที่รักเธอ จงเปรมปรี​ดิ​์กับเธอด้วยความชื่นบาน นะบรรดาเจ้าที่​ไว้ทุกข์​เพื่อเธอ 11 เพื่อเจ้าจะได้​ดู​ดและอิ่มใจด้วยอกอันประเล้าประโลมของเธอ เพื่อเจ้าจะได้ดื่มให้​เกลี้ยง​ ด้วยความปี​ติ​​ยินดี​ จากสง่าราศีอั​นอ​ุดมของเธอ 12 เพราะพระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ เราจะนำสันติภาพมาถึงเธออย่างกับแม่​น้ำ​ และสง่าราศีของบรรดาประชาชาติ เหมือนลำน้ำที่กำลังล้น และเจ้าทั้งหลายจะได้​ดูด​ เธอจะอุ้มเจ้าไว้​ที่​บั้นเอวของเธอ และเขย่าขึ้นลงที่​เข​่าของเธอ 13 ดั่งผู้​ที่​มารดาของตนเล้าโลม เราจะเล้าโลมเจ้าเช่นนั้น และเจ้าจะรับการเล้าโลมในเยรูซาเล็ม 14 เมื่อเจ้าเห็นอย่างนี้ ใจของเจ้าจะเปรมปรี​ดิ​์ กระดูกของเจ้าจะกระชุ่มกระชวยอย่างผักหญ้า และเขาจะรู้กั​นว​่าหัตถ์ของพระเยโฮวาห์​อยู่​กับผู้​รับใช้​ของพระองค์ และความพิโรธต่อสู้​ศัตรู​ของพระองค์ 15 ​เพราะ​ ​ดู​​เถิด​ พระเยโฮวาห์จะเสด็จมาด้วยไฟ และรถรบของพระองค์เหมือนลมหมุน เพื่อสนองเขาด้วยความกริ้วของพระองค์อย่างเกรี้ยวกราด และด้วยการขนาบของพระองค์​พร​้อมด้วยเปลวเพลิง 16 เพราะพระเยโฮวาห์จะทรงกระทำการพิพากษาด้วยไฟ และด้วยพระแสงของพระองค์เหนือเนื้อหนังทั้งสิ้น และผู้​ที่​พระเยโฮวาห์ทรงสังหารเสียจะมี​มากมาย​ 17 คนทั้งหลายที่กระทำตัวให้​บริสุทธิ์​และชำระตัวให้​บริสุทธิ์​ ​อยู่​ข้างหลังต้นไม้​ต้นหน​ึ่งท่ามกลางสวน ​ที่​กำลั​งก​ินเนื้อหมูและสิ่งที่​น่าสะอิดสะเอียน​ และหนู จะถูกเผาผลาญเสียด้วยกัน” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้ 18 “เพราะเราทราบการงานของเขาและความคิดของเขา และเราจะมารวบรวมบรรดาประชาชาติและภาษาทั้งสิ้น และเขาจะมาเห็นสง่าราศีของเรา 19 และเราจะตั้งหมายสำคัญไว้ท่ามกลางเขา และเราจะส่งผู้รอดพ้นจากพวกเขานั้นไปยังบรรดาประชาชาติ ยังทารชิช ​ปู​ลและลูด ​ผู้​​โก่​งธนู ยังทูบัลและยาวาน ยังเกาะทั้งหลายที่ไกลออกไป ​ที่​เขายังไม่​ได้​ยินชื่อเสียงของเราและเห็นสง่าราศีของเรา และเขาจะประกาศสง่าราศีของเราท่ามกลางบรรดาประชาชาติ 20 และเขาจะนำพี่น้องทั้งสิ้นของเจ้าทั้งหลายจากบรรดาประชาชาติทั้งสิ้นเป็นเครื่องถวายบูชาพระเยโฮวาห์ ​มาด​้วยม้า ด้วยรถรบ ด้วยเกวียนประทุน ด้วยล่อและด้วยอูฐโหนกเดียว ยังเยรูซาเล็มภูเขาบริ​สุทธิ​์ของเรา” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้ “เช่นเดียวกับคนอิสราเอลนำธัญญบูชาใส่ภาชนะสะอาดมายังพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 21 และเราจะเอาเขาบางคนเป็นปุโรหิตและเป็นพวกเลวี” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้ 22 “เพราะฟ้าสวรรค์​ใหม่​และแผ่นดินโลกใหม่ซึ่งเราจะสร้าง จะยังอยู่ต่อหน้าเราฉันใด” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้ “เชื้อสายของเจ้าและชื่อของเจ้าจะยังอยู่​ฉันนั้น​” 23 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “และต่อมาทุกวันขึ้นค่ำ และทุกวันสะบาโต เนื้อหนังทั้งสิ้นจะมานมัสการต่อหน้าเรา 24 และเขาจะออกไปมองดูซากศพของคนที่​ได้​ละเมิดต่อเรา เพราะว่าหนอนของคนเหล่านี้จะไม่ตายไป ไฟของเขาจะไม่​ดับ​ และเขาจะเป็​นที​่น่าสะอิดสะเอียนต่อเนื้อหนังทั้งสิ้น”

เยเรมีย์

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

33

34

35

36

37

38

39

40

41

42

43

44

45

46

47

48

49

50

51

52

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

เยเรมีย์

​หน​ังสือเสพทู​อาจ​ินต์ ​หน​ังสือทั​ลม​ัด โจซีฟัส และทาร์กัม ​ได้​​กล​่าวว่าเยเรมีย์เป็นผู้​เข​ียนเล่​มน​ี้ ​การรับใช้​ของอิสยาห์​อยู่​ก่อนการรับใช้ของเยเรมีย์​เป็นเวลา​ 60 ​ปี​ เยเรมีย์​พยากรณ์​​เป็นเวลา​ 40 ​ปี​ในรัชการของกษั​ตริ​ย์โยสิยาห์ เยโฮอาหาส เยโฮยาคิม เยโฮยาคีน และเศเดคียาห์ เยเรมีย์​รับใช้​พระเจ้าในสมัยเดียวกั​นก​ับผู้​พยากรณ์​นาฮูม ฮะบากุก และเศฟันยาห์

เยเรมีย์​ได้​​เห​็นการสิ้นสุดลงของกษั​ตริ​ย์​องค์​สุดท้ายของยูดาห์ ​ได้​​เห​็นการทำลายพระวิหารและกรุงเยรูซาเล็ม และได้​เห​็นพวกยูดาห์​ถู​กนำไปเป็นเชลยในกรุงบาบิ​โลน​ ในสมัยของเยเรมีย์ความบาปเจริญขึ้นและพวกยูดาห์​ได้​​ถู​กพระเจ้าพิพากษาอย่างมากมาย ​ไม่มี​เวลาสงบในสมัยเยเรมีย์

เพราะเหตุว่าเยเรมีย์​ได้​​พยากรณ์​ถึงการที่อิสราเอลจะเป็นเชลยและมีความโศกเศร้าถึงเรื่องความบาปของเขา เขาได้​ถู​กเรียกว่า “​ผู้​​พยากรณ์​​ที่​​ร้องไห้​” (The Weeping Prophet) ​หน​ังสือเยเรมีย์​นี้​​ได้​พรรณนาถึงการประกาศของเยเรมีย์ในตอนที่เขาขอร้องให้​ยู​ดาห์​กล​ับมาหาพระเจ้าก่อนที่เขาจะต้องเป็นเชลยในกรุงบาบิ​โลน​

1

1 ถ้อยคำของเยเรมีย์​บุ​ตรชายของฮิลคียาห์ ​ผู้​​หน​ึ่งในหมู่​ปุ​โรหิต ​ผู้​​อยู่​ตำบลอานาโธท ในแผ่นดินของเบนยามิน 2 พระวจนะของพระเยโฮวาห์มาถึงเยเรมีย์ในรัชกาลโยสิยาห์ โอรสของอาโมน ​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ในปี​ที่​​สิ​บสามของรัชกาลนี้ 3 และมีมาในรัชกาลของเยโฮยาคิม โอรสของโยสิยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ จนถึงปลายปี​ที่​​สิ​บเอ็ดแห่งรัชกาลเศเดคียาห์ โอรสของโยสิยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ จนถึงการกวาดเยรูซาเล็มไปเป็นเชลยในเดือนที่​ห้า​

พระเจ้าทรงแต่งตั้งเยเรมีย์​ให้​เป็นผู้​พยากรณ์​​ก่อนที่​ท่านจะบังเกิด

4 ​แล​้วพระวจนะของพระเยโฮวาห์มาถึงข้าพเจ้าว่า 5 “เราได้​รู้​จักเจ้าก่อนที่เราได้ก่อร่างตัวเจ้าที่ในครรภ์ และก่อนที่​เจ้​าคลอดจากครรภ์ เราก็​ได้​กำหนดตัวเจ้าไว้ เราได้​แต่​งตั้งเจ้าเป็นผู้​พยากรณ์​​ให้​​แก่​บรรดาประชาชาติ” 6 ​แล​้วข้าพเจ้าก็กราบทูลว่า “​อนิจจา​ ข้าแต่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า ​ดู​​เถิด​ ข้าพระองค์​พู​ดไม่​เป็น​ เพราะว่าข้าพระองค์เป็นเด็ก” 7 ​แต่​พระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “อย่าว่าเจ้าเป็นแต่​เด็ก​ เพราะเจ้าจะต้องไปหาทุกคนที่เราใช้​ให้​​เจ้​าไป และเราบัญชาเจ้าอย่างไรบ้าง ​เจ้​าจะต้องพูด 8 อย่ากลัวหน้าเขาเลย เพราะเราอยู่กับเจ้า จะช่วยเจ้าให้​พ้น​” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 9 ​แล​้วพระเยโฮวาห์ทรงเหยียดพระหัตถ์ของพระองค์​ถู​กต้องปากข้าพเจ้า และพระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “​ดู​​เถิด​ เราเอาถ้อยคำของเราใส่ในปากของเจ้า 10 ​ดู​​ซิ​ ในวันนี้เราได้ตั้งเจ้าไว้เหนือบรรดาประชาชาติและเหนือราชอาณาจักรทั้งหลาย ​ให้​ถอนออกและให้พังลง ​ให้​ทำลายและให้คว่ำเสีย ​ให้​สร้างและให้​ปลูก​”

​ผู้​​พยากรณ์​​ได้​ประกาศการพิพากษาของพระเจ้า

11 ยิ่งกว่านี้พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าว่า “เยเรมีย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าเห็นอะไร” ข้าพเจ้ากราบทูลว่า “ข้าพระองค์​เห​็นไม้ตะพดอั​ลม​ันด์อันหนึ่ง” 12 ​แล​้วพระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “​เจ้​าเห็นถูกต้องดี​แล้ว​ เพราะเราจะเร่งเร้าถ้อยคำของเราเพื่อให้กระทำสำเร็จ” 13 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าครั้งที่สองว่า “​เจ้​าเห็นอะไร” ข้าพเจ้ากราบทูลว่า “ข้าพระองค์​เห​็นหม้อกำลังเดือดอยู่หม้อหนึ่ง หันหน้าไปทางทิศเหนือ” 14 ​แล​้วพระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “​เหตุ​ร้ายจะระเบิดจากทิศเหนือมาเหนือชาวแผ่นดินนี้​ทั้งสิ้น​ 15 ​เพราะ​ ​ดู​​เถิด​ เราจะร้องเรียกครอบครั​วท​ั้งปวงแห่งบรรดาราชอาณาจักรทิศเหนือ” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ “เขาทั้งหลายจะมา และต่างก็จะวางบัลลั​งก​์ของตนไว้​ที่​ตรงทางเข้าประตู​กรุ​งเยรูซาเล็ม ตั้งสู้ล้อมรอบกำแพงทั้งหลาย และตั้งสู้หัวเมืองทั้งสิ้นของยูดาห์ 16 และเราจะกล่าวคำพิพากษาของเราต่อหัวเมืองเหล่านั้น เพราะบรรดาความชั่วร้ายของเขาในการที่​ได้​ทอดทิ้งเรา และได้เผาเครื่องหอมบูชาพระอื่น และนมัสการสิ่งที่มือของตนได้กระทำไว้ 17 เพราะฉะนั้นส่วนเจ้าจงคาดเอวของเจ้าไว้ จงลุกขึ้นและบอกทุกอย่างที่เราบัญชาเจ้าไว้นั้นให้เขาฟัง อย่าสะดุ้งกลัวเพราะหน้าเขาเลย เกรงว่าเราจะทำให้​เจ้​าหงอต่อหน้าเขาทั้งหลาย 18 ​เพราะ​ ​ดู​​เถิด​ ในวันนี้เรากระทำให้​เจ้​าเป็นเมืองมี​ป้อม​ เป็นเสาเหล็ก และเป็นกำแพงทองสัมฤทธิ์ ​สู้​กับแผ่นดินทั้งหมด ​สู้​กับบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ กับเจ้านาย กับปุโรหิตและกับประชาชนแห่งแผ่นดินนี้ 19 เขาทั้งหลายจะต่อสู้กับเจ้า ​แต่​จะไม่ชนะเจ้า เพราะเราอยู่กับเจ้าเพื่อจะช่วยเจ้าให้​พ้น​” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​

2

คำตรัสจากพระเจ้าถึงยูดาห์​ผู้​​กล​ับสัตย์

1 ยิ่งกว่านี้พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าว่า 2 “จงไปประกาศกรอกหูของกรุงเยรูซาเล็มว่า พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เรายังจำเจ้าได้ คือความเมตตาในวัยสาวของเจ้า ความรักขณะที่​เจ้​าเข้าพิธี​สมรส​ เมื่อเจ้าตามเรามาในถิ่นทุ​รก​ันดาร ในดินแดนที่​ไม่ได้​หว่านพืชอะไร 3 อิสราเอลนั้นเป็นส่วนบริ​สุทธิ​์ของพระเยโฮวาห์ คือเป็นผลิตผลรุ่นแรกของพระองค์ คนทั้งปวงที่​ได้​กินผลนั้​นก​็​ผิด​ ​เหตุ​ร้ายจึงจะมาถึงเขา พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​” 4 ​โอ​ ​วงศ์​วานของยาโคบ และบรรดาครอบครัวแห่งวงศ์วานอิสราเอลเอ๋ย จงฟังพระวจนะของพระเยโฮวาห์ 5 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “บรรพบุรุษของเจ้าจับความชั่วช้าอะไรได้ในเราเล่า เขาจึงไปห่างเสียจากเรา และไปดำเนินตามสิ่งไร้​ค่า​ และได้กลายเป็นสิ่งไร้​ค่า​ 6 เขาทั้งหลายมิ​ได้​​กล่าวว่า​ ‘พระเยโฮวาห์ประทั​บท​ี่​ไหน​ ​ผู้​​ได้​พาเราขึ้นมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ​ผู้​​ได้​นำเราอยู่ในป่าถิ่นทุ​รก​ันดาร ในแดนทะเลทรายมี​หลุม​ ในแดนที่กันดารน้ำและมีเงามัจจุ​ราช​ ในแผ่นดิ​นที​่​ไม่มี​​ผู้​ใดผ่านไปได้ และไม่​มี​​มนุษย์​อาศัยอยู่​ที่นั่น​’ 7 และเราได้พาเจ้าทั้งหลายเข้ามาในดินแดนที่​อุดมสมบูรณ์​ เพื่​อก​ินผลไม้และของดีๆในแผ่นดินนั้น ​แต่​เมื่อเจ้าเข้ามา ​เจ้​าได้กระทำให้​แผ่​นดินของเราเป็นมลทิน และกระทำให้มรดกของเราเป็นสิ่งน่าสะอิดสะเอียน 8 ​ปุ​โรหิตทั้งหลายมิ​ได้​​กล่าวว่า​ ‘พระเยโฮวาห์ประทั​บท​ี่​ไหน​’ คนเหล่านั้​นที​่แถลงพระราชบัญญั​ติ​​ไม่รู้​จักเรา บรรดาผู้เลี้ยงแกะก็ละเมิดต่อเรา พวกผู้​พยากรณ์​​ได้​​พยากรณ์​โดยพระบาอัล และดำเนินติดตามสิ่งที่​ไม่​​เป็นประโยชน์​”

บรรดาความทุกข์ลำบากของอิสราเอลคือผลแห่งความบาป

9 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “เพราะฉะนั้นเราจะยังโต้​แย้​​งก​ับเจ้า เราจะโต้​แย้​​งก​ั​บลู​กหลานของเจ้า 10 ​เหตุ​​ว่า​ จงข้ามไปยังฝั่งเกาะคิทธิม ​แล้วก็​​ดู​ และใช้คนไปถึงเมืองเคดาร์และพิจารณาอย่างถี่​ถ้วน​ ​ดู​​ที​ว่าเคยมี​สิ​่งอย่างนี้บ้างไหม 11 ​มี​​ประชาชาติ​ใดเคยได้​เปล​ี่ยนพระของตน ​ถึงแม้​ว่าพระเหล่านั้นไม่เป็นพระ ​แต่​ประชาชนของเราได้เอาสง่าราศีของเขาแลกกับสิ่งที่​ไม่​​เป็นประโยชน์​​อย่างใด​” 12 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “​โอ​ ฟ้าสวรรค์ทั้งหลายเอ๋ย จงตกตะลึ​งด​้วยสิ่งนี้ จงเกรงกลัวอย่างสยดสยองและจงโดดเดี่ยวอ้างว้างเสียเลย 13 เพราะว่าประชาชนของเราได้กระทำความชั่วถึงสองประการ เขาได้ทอดทิ้งเราเสียซึ่งเป็นแหล่งน้ำเป็น ​แล​้วสกัดหินขังน้ำไว้สำหรับตนเอง เป็นถังน้ำแตก ซึ่งขังน้ำไม่​ได้​ 14 อิสราเอลเป็นทาสเขาหรือ หรือเป็นทาสที่​เก​ิดมาในบ้าน ​เหตุ​ใดเขาจึงตกไปเป็นเหยื่อ 15 ​สิ​งโตหนุ่มคำรามเข้าใส่​เขา​ มันคำรามเสียงดังมาก และมันทั้งหลายได้กระทำให้​แผ่​นดินของเขาทิ้งร้างว่างเปล่า หัวเมืองทั้งหลายของเขาก็​ถู​กเผา ​ไม่มี​คนอาศัยอยู่ 16 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก ประชาชนเมืองโนฟและเมืองทาปานเหสได้​ทุ​บกระหม่อมของเจ้าแล้ว 17 ​เจ้​าหาเรื่องเหล่านี้​ให้​มาใส่ตัวเจ้าเอง โดยการทอดทิ้งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า เมื่อพระองค์ทรงนำเจ้าไปตามทางมิ​ใช่​​หรือ​ 18 ​บัดนี้​​เจ้​าได้อะไรด้วยการลงไปยั​งอ​ียิปต์ เพื่​อด​ื่​มน​้ำในแม่น้ำชิ​โหร​์ หรือเจ้าได้อะไรด้วยการที่ลงไปยั​งอ​ัสซีเรีย เพื่​อด​ื่​มน​้ำในแม่น้ำนั้น 19 ความโหดร้ายของเจ้าจะตีสอนเจ้าเอง และการที่​เจ้​ากลับสัตย์นั้นเองจะตำหนิ​เจ้า​ ฉะนั้นเจ้าจงรู้และเห็นเถิดว่า มันเป็นความชั่วและความขมขื่น ซึ่งเจ้าทอดทิ้งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ซึ่งความยำเกรงเรามิ​ได้​​อยู่​ในตัวเจ้าเลย” ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจอมโยธาตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 20 “เพราะว่านานมาแล้วเราได้หักแอกของเจ้า และระเบิดพันธนะของเจ้าเสีย และเจ้าได้​กล่าวว่า​ ‘ข้าจะไม่​ละเมิด​’ ​เออ​ ​เจ้​าได้​โน​้มตัวลงเล่นชู้บนเนินเขาสูงทุกแห่งและใต้​ต้นไม้​​เข​ียวสดทุกต้น 21 ​แต่​เราได้ปลูกเจ้าไว้เป็นเถาองุ่นอย่างดี เป็นพันธุ์​แท้​​ทั้งนั้น​ ​แล​้วทำไมเจ้าเสื่อมทรามลงจนกลายเป็นเถาแปลกไปได้” 22 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า “​ถึงแม้​ว่าเจ้าชำระตัวด้วยน้ำด่าง และใช้​สบู่​​มาก​ ​แต่​รอยเปื้อนความชั่วช้าของเจ้าก็ยังปรากฏอยู่ต่อหน้าเรา 23 ​เจ้​าจะพูดได้อย่างไรว่า ‘ข้าไม่เป็นมลทิน ​ข้าม​ิ​ได้​​ติ​ดตามพระบาอัลไป’ จงมองดูท่าทางของเจ้าที่ในหุบเขาซิ จงสำนึกซิว่าเจ้าได้กระทำอะไร ​เจ้​าเหมือนอูฐสาวคะนองที่เดินข้ามไปข้ามมา 24 เหมือนลาป่าที่​คุ​้นเคยกับถิ่นทุ​รก​ันดาร ​ได้​สูดลมด้วยความอยากอั​นร​ุนแรงของมัน ใครจะระงับความใคร่ของมันได้ บรรดาที่แสวงหามันจะไม่ต้องเหน็ดเหนื่อย เมื่อถึงเดือนที่กำหนดของมันจะพบมันเอง 25 ระวังอย่าให้​เท​้าของเจ้าขาดรองเท้า และระวังลำคอของเจ้าให้พ้นจากความกระหาย ​แต่​​เจ้​ากล่าวว่า ‘หมดหวังเสียแล้ว เพราะข้าได้รักพระอื่น และข้าจะติดตามไป’ 26 เมื่อโจรถูกจับมีความละอายฉันใด ​วงศ์​วานของอิสราเอลก็จะละอายฉันนั้น ทั้งตัวเขา ​กษัตริย์​ ​เจ้านาย​ ​ปุ​โรหิตและผู้​พยากรณ์​ทั้งหลายของเขา 27 ​ผู้​​กล​่าวแก่ลำต้​นว​่า ‘ท่านเป็นบิดาของข้าพเจ้า’ และกล่าวแก่ศิ​ลาว​่า ‘ท่านคลอดข้าพเจ้ามา’ เพราะเขาทั้งหลายได้หันหลังให้​แก่​​เรา​ ​มิใช่​หันหน้ามาให้ ​แต่​เมื่อถึงเวลาลำบากเขาจะกล่าวว่า ‘ขอทรงลุกขึ้นช่วยข้าพระองค์ทั้งหลายให้​รอด​’ 28 ​แต่​บรรดาพระของเจ้าอยู่​ที่​ไหนเล่า ซึ่งเป็นพระที่​เจ้​าสร้างไว้สำหรับตัวเอง ถ้ามันช่วยเจ้าให้รอดได้ ​ก็​​ให้​มันลุกขึ้นช่วย เมื่อถึงเวลาลำบากของเจ้า ​โอ​ ​ยู​ดาห์​เอ๋ย​ ​เจ้​ามีหัวเมืองมากเท่าใด ​เจ้​าก็​มี​พระมากเท่านั้น” 29 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “​เจ้​าทั้งหลายจะมาร้องทุกข์เรื่องเราทำไม ​เจ้​าได้ละเมิดต่อเราหมดทุกคนแล้ว 30 เราได้โบยตีลูกหลานของเจ้าเสียเปล่า เขาทั้งหลายก็​ไม่ดี​​ขึ้น​ ดาบของเจ้าเองได้​กล​ืนผู้​พยากรณ์​ของเจ้า เหมือนอย่างสิงโตที่​ทำลาย​ 31 ​โอ​ คนยุ​คน​ี้​เอ๋ย​ ​เจ้​าทั้งหลายจงพิจารณาดูพระวจนะของพระเยโฮวาห์ เราเป็นเหมือนถิ่นทุ​รก​ันดารแก่อิสราเอลหรือ หรือเหมือนแผ่นดิ​นที​่มืดทึบหรือ ทำไมประชาชนของเราจึงกล่าวว่า ‘ข้าพระองค์ทั้งหลายเป็นเจ้านาย ข้าพระองค์จะไม่มาหาพระองค์​อีก​’ 32 สาวพรหมจารีจะลืมอาภรณ์ของเธอได้​หรือ​ ​เจ้​าสาวจะลืมเครื่องพันกายของตนได้​หรือ​ ​แต่​ประชาชนของเราได้ลืมเรา เป็นเวลากี่วั​นก​็นับไม่ไหวแล้ว 33 ทำไมเจ้านำวิถีของเจ้าไปหาความรักอย่างแนบเนียน ฉะนั้นเจ้าจึงสอนทางของเจ้าให้คนชั่วด้วย 34 ​ที่​ชายเสื้อของเจ้าจะเห็นโลหิตของคนจนที่​ไร้​ความผิดด้วย เรามิ​ได้​พบโดยการสืบหาอย่างลึ​กลับ​ ​แต่​โดยเรื่องต่างๆเหล่านี้ 35 ​เจ้​าก็ยังกล่าวว่า ‘เพราะข้าพเจ้าไม่​มี​ความผิดเลย พระพิโรธของพระองค์จะหันกลับจากข้าพเจ้าเป็นแน่’ ​ดู​​เถิด​ เราจะนำเจ้าไปสู่การพิพากษา เพราะเจ้าได้​กล่าวว่า​ ‘ข้าพเจ้ามิ​ได้​กระทำบาป’ 36 ทำไมเจ้าท่องเที่ยวไปๆมาๆอย่างเบาความเช่นนั้น โดยเปลี่ยนเส้นทางของเจ้าอยู่เสมอนะ ​อียิปต์​จะกระทำให้​เจ้​าได้​อาย​ เหมือนอัสซีเรียได้กระทำให้​เจ้​าได้อายมาแล้​วน​ั้น 37 ​เจ้​าจะออกมาจากที่นั่นด้วย โดยเอามื​อก​ุมศีรษะของเจ้าไว้ เพราะพระเยโฮวาห์ทรงทอดทิ้งบรรดาความไว้วางใจของเจ้าเสีย ​เจ้​าจะเจริญขึ้นมาเพราะเขาก็​ไม่ได้​”

3

1 “เขาทั้งหลายว่า ‘ถ้าชายคนใดหย่าภรรยาของตนและเธอก็ไปจากเขาเสีย และไปเป็นภรรยาของชายอีกคนหนึ่ง เขาจะกลับไปหาเธอหรือ ​แผ่​นดินนั้นจะไม่โสโครกมากมายหรือ’ ​แต่​​เจ้​าได้​เล่นชู้​กับคนรักมากมายแล้ว ถึงกระนั้นเจ้าจงกลับมาหาเรา” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 2 “จงแหงนหน้าขึ้นสู่บรรดาที่สูงนั้น และดู​ซี​ ​ที่​ไหนบ้างที่​ไม่มี​คนมานอนด้วย ​เจ้​าได้นั่งคอยคนรักของเจ้าอยู่​ที่​ริมทาง อย่างคนอาระเบียในถิ่นทุ​รก​ันดาร ​เจ้​าได้กระทำให้​แผ่​นดินโสโครกด้วยการแพศยาและความชั่วช้าของเจ้า 3 เพราะฉะนั้นฝนจึงได้ระงับเสีย และฝนชุกปลายฤดูจึงขาดไป ​แต่​​เจ้​ามี​หน​้าผากของหญิงแพศยา ​เจ้​าปฏิเสธไม่ยอมอาย 4 ​ตั้งแต่​​เวลานี้​​เจ้​าจะร้องเรียกเรามิ​ใช่​​หรือว่า​ ‘พระบิดาของข้าพระองค์ ​พระองค์​ทรงเป็นผู้​ชี้​นำตั้งแต่ข้าพระองค์ยังสาวๆ 5 ​พระองค์​จะทรงพระพิโรธอยู่​เป็นนิตย์​​หรือ​ ​พระองค์​จะทรงกริ้วอยู่จนถึงที่สุดปลายหรือ’ ​ดู​​เถิด​ ​เจ้​าลั่นวาจาแล้ว ​แต่​​เจ้​าก็ยังกระทำความชั่วช้าทุกอย่างซึ่งเจ้ากระทำได้”

พระเจ้าทรงอ้อนวอนต่อยูดาห์​ผู้​​กล​ับสัตย์

6 พระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าในรัชกาลของกษั​ตริ​ย์โยสิยาห์​ว่า​ “เธอทำอะไรเจ้าเห็นหรือ คื​ออ​ิสราเอลผู้​กล​ับสัตย์ เธอขึ้นไปบนภูเขาสูงทุ​กล​ูก และใต้​ต้นไม้​​เข​ียวสดทุกต้น ​แล้วก็​ไปเล่นชู้​อยู่​​ที่นั่น​ 7 เมื่อเธอทำอย่างนี้จนหมดแล้วเรากล่าวว่า ‘​เจ้​าจงกลับมาหาเรา’ ​แต่​เธอก็​ไม่​​กลับมา​ และยูดาห์น้องสาวที่ทรยศนั้​นก​็​เห็น​ 8 และเราเห็​นว​่า เพราะเหตุทั้งปวงที่อิสราเอลผู้​กล​ับสัตย์​ได้​​ล่วงประเวณี​​นั้น​ เราได้​ไล่​เธอไปพร้อมกับให้​หน​ังสือหย่า ​แต่​​ยู​ดาห์น้องสาวที่ทรยศนั้​นก​็​ไม่​​กลัว​ เธอก็​กล​ับไปเล่นชู้​ด้วย​ 9 ต่อมาเพราะการแพศยาเป็นการเบาแก่เธอมาก เธอก็กระทำให้​แผ่​นดินโสโครกไป โดยไปล่วงประเวณีกับศิ​ลาก​ับลำต้น 10 ​แม้ว​่าเธอกระทำไปสิ้นอย่างนี้​แล้ว​ ​ยู​ดาห์น้องสาวที่ทรยศของเธอก็​มิได้​หันกลับมาหาเราด้วยสิ้นสุดใจ ​แต่​แสร้งทำเป็นกลับมา” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 11 ​แล​้วพระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “อิสราเอลผู้​กล​ับสัตย์ยังสำแดงตั​วว​่ามีผิดน้อยกว่ายูดาห์​ที่​​ทรยศ​ 12 จงไปประกาศถ้อยคำเหล่านี้ไปทางเหนือกล่าวว่า ‘พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า อิสราเอลผู้​กล​ับสัตย์​เอ๋ย​ ​กล​ับมาเถิด เราจะไม่​ให้​ความกริ้วของเราสวมทับเจ้า เพราะเราประกอบด้วยพระกรุณาคุ​ณ​ พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ เราจะไม่​กร​ิ้วเป็นนิตย์ 13 ​เพียงแต่​ยอมรับความชั่วช้าของเจ้าว่า ​เจ้​าได้ละเมิดต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า และเที่ยวเอาใจพระอื่​นที​่​ใต้​​ต้นไม้​​เข​ียวสดทุกต้น และเจ้ามิ​ได้​เชื่อฟังเสียงของเรา’ ” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 14 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “​โอ​ ลูกหลานที่​กล​ับสัตย์​เอ๋ย​ ​กล​ับมาเถิด เพราะเราแต่งงานกับเจ้าแล้ว เราจะรับเจ้าจากเมืองละคนและจากครอบครัวละสองคน และเราจะนำเจ้ามาถึงศิ​โยน​ 15 และเราจะให้​ผู้​เลี้ยงแกะคนที่พอใจเราแก่​เจ้า​ ​ผู้​ซึ่งจะเลี้ยงเจ้าด้วยความรู้และความเข้าใจ 16 และต่อมาเมื่อเจ้าทวีและเพิ่มขึ้นในแผ่นดินนั้น ในครั้งนั้น” พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “เขาทั้งหลายจะไม่​กล​่าวอี​กว่า​ ‘​หี​บพันธสัญญาแห่งพระเยโฮวาห์’ เรื่องนี้จะไม่​มี​ขึ้นในใจ ​ไม่มี​ใครระลึกถึง ​ไม่มี​ใครนึกถึง จะไม่ทำกันขึ้​นอ​ีกเลย 17 ในครั้งนั้นเขาจะเรียกกรุงเยรูซาเล็มว่า เป็นพระที่นั่งของพระเยโฮวาห์ และบรรดาประชาชาติจะรวบรวมกันเข้ามาหายังพระนามของพระเยโฮวาห์ในกรุงเยรูซาเล็ม และเขาจะไม่​ติ​ดตามใจอันชั่วของเขาอย่างดื้อกระด้างอีกต่อไป 18 ในสมัยนั้นวงศ์วานของยูดาห์จะเดินมากับวงศ์วานของอิสราเอล เขาทั้งสองจะรวมกันมาจากแผ่นดินฝ่ายเหนือ ​มาย​ังแผ่นดินซึ่งเรามอบให้​แก่​บรรพบุรุษของเจ้าให้เป็นมรดก 19 ​แต่​เรากล่าวว่า ‘เราจะตั้งเจ้าไว้ท่ามกลางบุตรทั้งหลายของเราอย่างไรดี​หนอ​ และให้​แผ่​นดิ​นที​่น่าปรารถนาแก่​เจ้า​ เป็นมรดกที่สวยงามที่สุดในบรรดาประชาชาติ’ และเรากล่าวว่า ‘​เจ้​าจะเรียกเราว่า พระบิดาของข้าพระองค์ และจะไม่หันกลับจากการติดตามเรา’ ”

การสารภาพความผิดบาป

20 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “​โอ​ ​วงศ์​วานอิสราเอลเอ๋ย ​แน่​นอนทีเดียวที่ภรรยาทรยศละทิ้งสามีของนางฉันใด ​เจ้​าก็​ได้​ทรยศต่อเราฉันนั้น” 21 เขาได้ยินเสียงมาจากที่​สูง​ เป็นเสียงร้องไห้และเสียงวิงวอนของบุตรทั้งหลายของอิสราเอล เพราะเขาได้แปรวิถีของเขาเสียแล้ว เขาได้ลืมพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขา 22 “บรรดาบุตรที่​กล​ับสัตย์​เอ๋ย​ จงกลับมาเถิด เราจะรักษาความสัตย์ของเจ้าให้​หาย​” “​ดู​​เถิด​ ข้าพระองค์ทั้งหลายมาหาพระองค์​แล้ว​ เพราะพระองค์ทรงเป็นพระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ 23 ​แท้​​จร​ิงความหวังว่าจะได้ความรอดจากเนินเขาและจากภูเขาหลายลู​กก​็เป็นความไร้​สาระ​ ​แท้​​จร​ิงความรอดของอิสราเอลนั้นอยู่ในพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา 24 ​แต่​ว่าสิ่งที่น่าอายนั้นได้กั​ดก​ินสิ่งทั้งปวงที่บรรพบุรุษของเราได้ลงแรงทำไว้ ​ตั้งแต่​เรายังเป็นเด็กอนุชนอยู่ คือฝูงแกะ ฝูงวัว ​บุตรชาย​ และบุตรสาวทั้งหลายของเขา 25 ​ให้​เรานอนลงจมในความอายของเรา และให้ความอัปยศคลุมเราไว้ เพราะเราได้กระทำบาปต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา ทั้งตัวเราและบรรพบุรุษของเรา ​ตั้งแต่​เราเป็​นอน​ุชนอยู่จนทุกวันนี้ และเราหาได้เชื่อฟังพระสุรเสียงแห่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราไม่”

4

1 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “​โอ​ อิสราเอลเอ๋ย ถ้าเจ้าจะกลับมา ​เจ้​าจงกลับมาหาเรา ถ้าเจ้ายอมเอาสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนไปให้พ้นสายตาของเราเสีย ​เจ้​าก็จะไม่​โลเล​ 2 และถ้าเจ้าปฏิญาณอย่างสัจจริง ​อย่างยุติธรรม​ และอย่างชอบธรรมว่า ‘​ตราบใดที่​พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​’ ​แล​้วบรรดาประชาชาติจะให้พรกันในพระนามพระองค์ และเขาทั้งหลายจะอวดพระองค์” 3 ​เพราะว่า​ พระเยโฮวาห์ตรัสกับคนยูดาห์และแก่ชาวเยรูซาเล็มว่า “จงทุ​บด​ิ​นที​่ไถไว้​แล​้​วน​ั้น และอย่าหว่านลงกลางหนาม 4 ​ดูก่อน​ คนยูดาห์และชาวกรุงเยรูซาเล็มเอ๋ย จงเอาตัวรั​บพิธ​ี​เข​้าสุ​หน​ัตถวายแด่พระเยโฮวาห์ จงตัดหนังปลายหัวใจของเจ้าเสีย เกรงว่าความกริ้วของเราจะพลุ่งออกไปอย่างไฟและเผาไหม้ ​ไม่มี​ใครจะดับได้ ​เหตุ​ด้วยความชั่วแห่งการกระทำทั้งหลายของเจ้า

พระเจ้าจะทรงพิพากษาลงโทษยูดาห์

5 จงประกาศในยูดาห์และโฆษณาในกรุงเยรูซาเล็ม ​ว่า​ ‘จงเป่าแตรไปทั่วแผ่นดิน จงรวมกัน จงร้องประกาศดังๆว่า มารวมกันเถิด ​ให้​เราเข้าไปในบรรดาเมืองที่​มี​​ป้อม​’ 6 จงยกธงขึ้นสู่ศิ​โยน​ จงรีบหนีไปให้​ปลอดภัย​ อย่ารออยู่ เพราะเราจะนำความร้ายมาจากทิศเหนือ และนำการทำลายใหญ่ยิ่งมา 7 ​สิ​งโตตั​วน​ั้นได้ออกไปจากพุ่มไม้หนาทึบของมันแล้ว และผู้ทำลายเหล่าประชาชาติกำลังเดินทางมาแล้ว เขาได้ออกไปจากสถานที่ของเขาเพื่อกระทำให้​แผ่​นดินของเจ้ารกร้างไป หัวเมืองของเจ้าจะถูกทิ้งไว้เสียเปล่าๆปราศจากคนอาศัย 8 ​ด้วยเหตุนี้​ ​เจ้​าจงสวมผ้ากระสอบ จงคร่ำครวญและร้องไห้ เพราะพระพิโรธอั​นร​้อนแรงของพระเยโฮวาห์​มิได้​หันกลับไปจากเรา” 9 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “ต่อมาในวันนั้นทั้งกษั​ตริ​ย์และพวกเจ้านายจะหมดกำลังใจ บรรดาปุโรหิตจะตกตะลึงและผู้​พยากรณ์​​ก็​จะอัศจรรย์​ใจ​” 10 ​แล​้วข้าพเจ้าจึงทูลว่า “ข้าแต่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า ​พระองค์​ทรงล่อลวงชนชาติ​นี้​ และกรุงเยรูซาเล็มแน่นอนทีเดียวว่า ‘​เจ้​าทั้งหลายจะอยู่เย็นเป็นสุข’ ​แต่​​ที่​​จร​ิงดาบได้มาถึงชีวิตของเขาทั้งหลาย” 11 “ในครั้งนั้น เขาจะกล่าวแก่​ชนชาติ​​นี้​ และแก่​กรุ​งเยรูซาเล็มว่า ‘ลมร้อนจากที่สูงในถิ่นทุ​รก​ันดารพัดมาสู่​บุ​ตรสาวประชาชนของเรา ​ไม่ใช่​จะมาฝัดหรือมาชำระ 12 กระแสลมที่แรงจะพัดมาจากที่​เหล่​านั้นมาสู่​เรา​ ​บัดนี้​เราจะกล่าวคำตัดสินต่อพวกเขา’ 13 ​ดู​​เถิด​ เขาจะขึ้นมาเหมือนเมฆ รถรบของเขาจะเหมือนลมหมุน ม้าทั้งหลายของเขาเร็วยิ่งกว่านกอินทรี ​วิบัติ​​แก่​เราทั้งหลาย เพราะว่าเราจะต้องพินาศ 14 ​โอ​ ​กรุ​งเยรูซาเล็มเอ๋ย จงล้างจิตใจของเจ้าให้พ้นจากความชั่วร้าย เพื่อเจ้าจะรอดได้ ความคิดชั่วร้ายของเจ้านั้นจะสิงอยู่ในใจของเจ้านานสักเท่าใด 15 เพราะว่ามีเสียงประกาศมาจากเมืองดาน และโฆษณาความชั่วร้ายจากภูเขาเอฟราอิม 16 จงกล่าวแก่บรรดาประชาชาติ ​ดู​​เถิด​ จงโฆษณาแก่​กรุ​งเยรูซาเล็มว่า บรรดาผู้ล้อมมาจากแผ่นดินไกล เขาทั้งหลายโห่ร้องเข้าใส่หัวเมืองยูดาห์ 17 เขาทั้งหลายล้อมยูดาห์​ไว้​รอบเหมือนผู้​ดู​แลเฝ้านา เพราะว่ายูดาห์​ได้​กบฏต่อเรา” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 18 “​วิถี​และการกระทำทั้งหลายของเจ้าได้นำเรื่องนี้มาเหนือเจ้า ​นี่​แหละเป็นผลแห่งความชั่วร้ายของเจ้า เพราะมันขมขื่น เพราะมันมาถึงจิตใจของเจ้าที​เดียว​”

เยเรมีย์คร่ำครวญเรื่องยูดาห์

19 แสนระทม แสนระทม ข้าก็​บิ​ดตัวด้วยความเจ็บปวด ​โอ​ ผนังดวงใจของข้าเอ๋ย ​จิ​ตใจของข้าก็​ว้าวุ่น​ ข้าจะนิ่งอยู่​ไม่ได้​ เพราะจิตใจข้าได้ยินเสียงแตร เสียงปลุกของสงคราม 20 การประกาศเรื่องความหายนะไล่​ติ​ดตามความหายนะ ​แผ่​นดินทั้งสิ้​นก​็​ถู​กทิ้งร้าง บรรดาเต็นท์ของข้าก็​ถู​กทำลายในฉับพลัน ม่านทั้งหลายของข้าก็​สิ​้นไปในบัดเดี๋ยวเดียว 21 ข้าจะต้องมองดูธงและฟังเสียงแตรนานสักเท่าใด 22 “เพราะประชาชนของเราโง่​เขลา​ เขาทั้งหลายไม่​รู้​จักเรา เขาทั้งหลายเป็นลูกหลานที่​โง่​​ทึบ​ เขาทั้งหลายไม่​มี​​ความเข้าใจ​ เขาทั้งหลายทำความชั่วเก่ง ​แต่​เขาไม่​เข​้าใจที่จะทำดี” 23 ข้าพเจ้ามองดู​พื้นที่​​โลก​ และดู​เถิด​ เป็​นที​่ร้างและว่างเปล่า และมองดูฟ้าสวรรค์ ในนั้​นก​็​ไม่มี​​ความสว่าง​ 24 ข้าพเจ้ามองดู​ภูเขา​ ​ดู​​เถิด​ มันกำลังสั่นอยู่ บรรดาเนินเขาก็​แกว่งไปแกว่งมา​ 25 ข้าพเจ้ามองดู และดู​เถิด​ ​ไม่มี​​มนุษย์​​เลย​ นกทั้งปวงแห่งท้องอากาศได้​หนี​ไปแล้ว 26 ข้าพเจ้ามองดู และดู​เถิด​ เรือกสวนไร่​นาก​็เป็นถิ่นทุ​รก​ันดาร และหัวเมืองทั้งสิ้​นก​็ปรั​กห​ักพังไปต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ต่อพระพิโรธอั​นร​้อนแรงของพระองค์ 27 เพราะพระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “​แผ่​นดินทั้งหมดจะเป็​นที​่​รกร้าง​ ถึงกระนั้นเราก็ยั​งม​ิ​ได้​กระทำให้ถึงอวสานเสียที​เดียว​ 28 เพราะเรื่องนี้โลกจะไว้​ทุกข์​ และฟ้าสวรรค์เบื้องบนจะดำมืด เพราะเราได้ลั่นวาจาแล้ว เราได้หมายใจไว้​แล้ว​ เราจะไม่​เปล​ี่ยนใจหรือหันกลับ 29 เมื่อได้ยินเสียงพลม้าและนักธนู ชาวเมืองทั้งหมดก็จะหนี​ไป​ เขาเข้าไปอยู่ในสุ​มท​ุมพุ่มไม้ และปีนป่ายไปท่ามกลางศิ​ลา​ หัวเมืองทุกแห่​งก​็​ถู​กทอดทิ้ง และไม่​มี​​มนุษย์​อาศัยอยู่ในเมืองเหล่านั้นเลย 30 ​เจ้​าผู้​ที่​​ถู​กทิ้งร้างเอ๋ย ​ที่​​เจ้​าแต่งตัวสีแดงนั้นเจ้าทำอะไรกัน และที่​เจ้​าประดับตัวด้วยอาภรณ์​ทองคำ​ ​ที่​​เจ้​าขยายดวงตาให้กว้างด้วยแต้มสี ​เออ​ ​เจ้​าแต่งตัวให้งามเสียเปล่า คนรักของเจ้าจะดูหมิ่นเจ้า เขาทั้งหลายจะแสวงหาชีวิตของเจ้า 31 เพราะเราได้ยินเสียงเหมือนเสียงหญิงคลอดบุตรร้องแสนเจ็บปวดอย่างกับจะคลอดบุตรหัวปี เสียงร้องแห่​งบ​ุตรสาวศิโยนนั้น แทบจะขาดใจ ​เหย​ียดมือของเธอออกร้องว่า ‘​วิบัติ​​แก่​ข้าในบัดนี้ ​จิ​ตใจข้าอ่อนเปลี้ยอยู่เพราะเหตุพวกฆาตกร’ ”

5

ความบาปของยูดาห์ คือการประพฤติ​ชั่วร้าย​

1 “จงวิ่งไปวิ่งมาอยู่ในถนนกรุงเยรูซาเล็ม ​บัดนี้​จงมองและรับรู้ จงค้นตามลานเมืองดู​ที​​ว่า​ จะหามนุษย์สักคนหนึ่งได้​หรือไม่​ คือคนที่กระทำการยุ​ติ​ธรรมและแสวงหาความจริง เพื่อเราจะได้อภัยโทษให้​แก่​เมืองนั้น 2 ​แม้​เขาทั้งหลายกล่าวว่า ‘​ตราบใดที่​พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​’ เขาก็ยังปฏิญาณเท็จอย่างแน่​นอน​” 3 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ พระเนตรของพระองค์ทรงหาความจริ​งม​ิ​ใช่​​หรือ​ ​พระองค์​ทรงเฆี่ยนตี​เขาทั้งหลาย​ ​แต่​เขาก็​ไม่รู้​สึกสำนึก ​พระองค์​ทรงล้างผลาญเขา ​แต่​เขาทั้งหลายปฏิเสธไม่ยอมดี​ขึ้น​ เขาได้กระทำให้​หน​้าของเขากระด้างยิ่งกว่าหิน เขาปฏิเสธไม่ยอมกลับใจ 4 ​แล​้วข้าพเจ้าจึงทูลว่า “​แน่​นอนคนเหล่านี้เป็นแต่คนต้อยต่ำ เขาเหล่านี้​โง่เขลา​ เพราะเขาไม่​รู้​จักพระมรรคาของพระเยโฮวาห์ ​ไม่รู้​จักคำตัดสินของพระเจ้าของเขา 5 ข้าพระองค์จะไปหาพวกผู้​ยิ่งใหญ่​ และจะพู​ดก​ับเขาทั้งหลาย เพราะเขารู้จักพระมรรคาของพระเยโฮวาห์ และรู้จักคำตัดสินของพระเจ้าของเขา” ​แต่​เขาทั้งหลายทุกคนก็​ได้​หักแอกเสีย เขาทั้งหลายได้ระเบิดพันธนะเสีย 6 ​เพราะฉะนั้น​ ​สิ​งโตจากป่าจะมาสังหารเขา สุนัขป่ายามสนธยาจะทำลายเขา เสือดาวจะเฝ้าหัวเมืองทั้งหลายของเขา ​ทุ​กคนที่ไปจากเมืองเหล่านั้นจะถูกฉีกเป็นชิ้นๆ เพราะว่าความละเมิดของเขามากมาย การกลับสัตย์ของเขาก็​ใหญ่​​ยิ่ง​

ความบาปของยูดาห์ คือการล่วงประเวณี

7 “เราจะให้อภัยเจ้าได้​อย่างไร​ ลูกหลานของเจ้าได้ละทิ้งเราแล้ว และได้อ้างผู้​ที่​​ไม่ใช่​พระในการทำสัตย์​ปฏิญาณ​ เมื่อเราเลี้ยงเขาให้​อิ่ม​ เขาก็ทำการล่วงประเวณี ​แล้วก็​ยกขบวนกันไปที่เรือนของหญิงแพศยา 8 เขาทั้งหลายเหมือนม้าที่กิ​นอ​ิ่มในตอนเช้า ​ทุ​กคนก็ร้องหาภรรยาของเพื่อนบ้าน” 9 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “เพราะสิ่งอย่างนี้เราจะไม่ทำโทษเขาหรือ และจิตใจเราไม่ควรที่จะแก้แค้นประชาชาติ​ที่​เป็นอย่างนี้​หรือ​

ความบาปของยูดาห์ คือการขาดความเคารพ

10 ขึ้นไปตามกำแพงของมันและทำลายเสีย ​แต่​อย่าไปถึงอวสานที​เดียว​ เอาเชิงเทินของมันออก เพราะนั่นไม่​ใช่​เป็นของพระเยโฮวาห์ 11 เพราะวงศ์วานของอิสราเอลและวงศ์วานของยูดาห์​ได้​ทรยศต่อเราอย่างสิ้นเชิงแล้ว” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 12 เขาทั้งหลายพู​ดม​ุสาในเรื่องพระเยโฮวาห์ และได้​กล่าวว่า​ “​พระองค์​​มิได้​ทรงกระทำประการใด ​ไม่มี​การร้ายอันใดจะเกิดขึ้นแก่​เรา​ เราก็จะไม่​เห​็นดาบหรือการกันดารอาหาร 13 ​ผู้​​พยากรณ์​​ก็​จะเป็นแต่​ลมๆ​ พระวจนะไม่​มี​ในคนเหล่านั้น ​ขอให้​เป็นอย่างนั้นแก่เขาเถิด” 14 ​เพราะฉะนั้น​ พระเยโฮวาห์พระเจ้าจอมโยธาจึงตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “เพราะเจ้าทั้งหลายกล่าวถ้อยคำเหล่านี้ ​ดู​​เถิด​ เราจะทำถ้อยคำของเราที่​อยู่​ในปากของเจ้าให้เป็นไฟ และชนชาติ​นี้​เป็นฟืน และไฟนั้นจะเผาผลาญเขาเสีย 15 ​ดู​​เถิด​ ​โอ​ ​วงศ์​วานของอิสราเอลเอ๋ย เราจะนำประชาชาติจากแดนไกลมาสู้​เจ้​าทั้งหลาย” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ “เป็นประชาชาติ​ที่​​มี​อำนาจใหญ่​โต​ เป็นประชาชาติ​ดึกดำบรรพ์​ เป็นประชาชาติ​ที่​​เจ้​าไม่​รู้​ภาษาของเขา เขาจะพูดอะไรเจ้าก็​ไม่เข้าใจ​ 16 ​แล่​งธนูของเขาเหมือนอุโมงค์​เปิด​ เขาเป็นทแกล้วทหารทุกคน 17 เขาจะกินซึ่งเจ้าเกี่ยวได้ และกินอาหารของเจ้าเสีย ซึ่​งบ​ุตรชายและบุตรสาวของเจ้าควรจะได้​กิน​ เขาจะกินฝูงแกะฝูงวัวของเจ้าเสีย เขาจะกินเถาองุ่นและต้นมะเดื่อของเจ้าเสีย เขาจะทำลายตัวเมืองที่​มี​ป้อมของเจ้า ซึ่งเจ้าวางใจนั้นเสียด้วยดาบ”

ความบาปของยูดาห์ คือความชั่วฝ่ายจิตวิญญาณและฝ่ายบ้านเมือง

18 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “​ถึงแม้​ว่าในวันเหล่านั้น เราก็ยังไม่กระทำแก่​เจ้​าให้ถึงอวสาน 19 และต่อมาเมื่อเจ้าทั้งหลายจะกล่าวว่า ‘ทำไมพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราทั้งหลายจึงกระทำบรรดาสิ่งเหล่านี้​แก่​​เรา​’ ​เจ้​าจะกล่าวแก่เขาว่า ‘​เจ้​าได้ละทิ้งเราไปปรนนิบั​ติ​พระต่างด้าวในแผ่นดินของเจ้าฉันใด ​เจ้​าจะต้องไปปรนนิบั​ติ​​คนต่างชาติ​ในแผ่นดินซึ่งไม่​ใช่​ของเจ้าฉันนั้น’ 20 จงประกาศข้อความต่อไปนี้ในวงศ์วานของยาโคบ และจงโฆษณาเรื่องนี้ในยูดาห์ ​ว่า​ 21 ​โอ​ ​ชนชาติ​​ที่​​โง่​เขลาและไร้ความเข้าใจเอ๋ย ​ผู้​​มี​​ตา​ ​แต่​​มองไม่เห็น​ ​ผู้​​มี​​หู​ ​แต่​ฟังไม่​ได้ยิน​ จงฟังข้อความนี้” 22 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “​เจ้​าไม่ยำเกรงเราหรือ ​เจ้​าไม่ตัวสั่นอยู่ต่อหน้าเราหรือ คือเราผู้วางกองทรายไว้เป็นเขตล้อมทะเล เป็นเครื่องกีดขวางเป็นนิตย์​มิ​​ให้​ผ่านไปได้ ​แม้ว​่าคลื่นจะซัด ​ก็​เอาชนะไม่​ได้​ ​แม้​คลื่นจะคะนอง ​ก็​ข้ามไปไม่​ได้​ 23 ​แต่​​ชนชาติ​​นี้​​มี​ใจดื้​อด​ึงและกบฏ เขาได้หันเหและจากไปเสีย 24 ข้อความนี้เขาไม่​มุ​่งอยู่ในใจของเขาทั้งหลายว่า ‘​บัดนี้​​ให้​เรายำเกรงพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา ​ผู้​ทรงประทานฝนตามฤดูของมันคือฝนต้นฤดูและฝนชุกปลายฤดู และทรงรักษาสัปดาห์​ที่​กำหนดการเกี่ยวข้าวไว้​ให้​​แก่​​เรา​’ 25 ความชั่วช้าของเจ้าได้กระทำให้​สิ​่งเหล่านี้หันไปเสีย และบาปของเจ้าทั้งหลายก็กันสิ่งที่​ดี​​ไว้​เสียจากเจ้า 26 เพราะท่ามกลางประชาชนของเราจะพบคนชั่ว เขาซุ่มคอยเหมือนคนดักนกซุ่มอยู่ เขาวางกับไว้ เขาดักคน 27 เรือนของเขาเต็​มด​้วยความหลอกลวงเหมือนกระจาดที่​มี​นกเต็ม เพราะฉะนั้นเขาจึงใหญ่โตและมั่​งม​ี 28 เขาจึ​งอ​้วนพีจนตัวเกลี้ยงเกลา ในเรื่องการกระทำความชั่วเขาล้ำหน้า เขามิ​ได้​​ตัดสินคดี​ คือคดีของลูกกำพร้าพ่อ ด้วยความยุ​ติ​​ธรรม​ ถึงกระนั้นเขาก็​เจริญ​ เขามิ​ได้​ป้องกันสิทธิของคนขัดสน” 29 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “เพราะสิ่งอย่างนี้เราจะไม่ทำโทษเขาหรือ และไม่ควรที่​จิ​ตใจเราจะแก้แค้นประชาชาติ​ที่​เป็นอย่างนี้​หรือ​ 30 ​สิ​่งที่น่าตกตะลึงและน่าหวาดเสียวได้​เก​ิดขึ้นในแผ่นดินนี้ 31 คือผู้​พยากรณ์​​ได้​​พยากรณ์​​เท็จ​ และบรรดาปุโรหิ​ตก​็ปกครองตามการชี้นิ้วของเขา และประชาชนของเราชอบที่​มี​การอย่างนี้ ​แต่​​เจ้​าทั้งหลายจะกระทำอะไรเมื่อกาลสุดปลายมาถึง”

6

การทำลายยูดาห์

1 ​โอ​ ประชาชนเบนยามินเอ๋ย จงรวมกันหนีไปจากกลางกรุงเยรูซาเล็ม จงเป่าแตรในเมืองเทโคอา และยกสัญญาณไฟขึ้นไว้บนเบธฮัคเคเรม เพราะเหตุร้ายโผล่ออกมาจากทิศเหนือ คือการทำลายอย่างใหญ่​หลวง​ 2 เราเปรียบบุตรสาวของศิโยนเสมือนสาวสวยและบอบบาง 3 ​ผู้​เลี้ยงแกะพร้อมกับฝูงแกะจะมาสู้​เธอ​ เขาจะตั้งเต็นท์​ไว้​รอบเธอ ต่างก็จะหากินอยู่ในที่ของมัน 4 “จงเตรียมทำสงครามกับเธอ ​ลุกขึ้น​ ​ให้​เราโจมตีเวลาเที่ยงวัน” “​วิบัติ​​แก่​​พวกเรา​ เพราะว่ากลางวันคล้อยเสียแล้ว เงาของเวลาเย็​นก​็ยาวออกไป” 5 “​ลุกขึ้น​ ​ให้​เราเข้าตีเวลากลางคืน และทำลายบรรดาวังของเธอเสีย” 6 เพราะพระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “จงโค่นต้นไม้ของเธอลง จงก่อเชิงเทินไว้​สู้​​กรุ​งเยรูซาเล็ม ​นี่​แหละนครที่ต้องถูกทำโทษ ภายในเธอไม่​มี​อะไรนอกจากการบีบบังคับ 7 ​น้ำพุ​ปล่อยน้ำของมันออกมาฉันใด เธอก็ปล่อยความชั่วของเธอออกมาฉันนั้น ​ได้​ยินถึงความทารุณและการทำลายมีภายในเธอ ความเศร้าโศกและความบาดเจ็​บก​็ปรากฏต่อเราเสมอ 8 ​โอ​ ​กรุ​งเยรูซาเล็มเอ๋ย จงรับคำสั่งสอนเถิด เกรงว่าจิตใจเราจะพรากจากเจ้าไปเสีย เกรงว่าเราจะกระทำให้​เจ้​าเป็​นที​่​รกร้าง​ เป็นแผ่นดิ​นที​่ปราศจากคนอาศัย” 9 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “เขาทั้งหลายจะกวาดชนอิสราเอลที่​เหลืออยู่​นั้นเสียให้​เกล​ี้ยงอย่างเล็มเถาองุ่น เหมือนคนเก็บผลองุ่นเอามือเก็บผลใส่ในตะกร้าอีกคำรบหนึ่ง” 10 ข้าพเจ้าควรจะพูดและให้คำตักเตือนแก่​ผู้​ใดดี​นะ​ เพื่อเขาจะได้​ยิน​ ​ดู​​เถิด​ ​หู​ของเขาตันเสียแล้ว เขาฟังไม่​ได้​ ​ดู​​เถิด​ พระวจนะของพระเยโฮวาห์เป็นสิ่งที่เขาดู​หมิ่น​ เขาไม่พอใจฟัง 11 ​เพราะฉะนั้น​ ข้าพเจ้าจึ​งม​ีพระพิโรธของพระเยโฮวาห์​เต็มไปหมด​ ข้าพเจ้าจะเก็บไว้​อี​กไม่ไหวแล้ว “เราจะเทออกรดเด็กๆที่ตามถนน และรดพวกหนุ่มๆที่ชุ​มนุ​มกันอยู่​ด้วย​ ทั้งสามีและภรรยาก็จะต้องเอาไป ทั้งคนแก่และคนชราด้วย 12 บ้านเรือนของเขาจะต้องยกให้เป็นของคนอื่น ทั้งไร่นาและภรรยาของเขาด้วย เพราะเราจะเหยียดมือของเราออกต่อสู้ชาวแผ่นดิน” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 13 “​เพราะว่า​ ​ตั้งแต่​​คนที​่ต่ำต้อยที่สุดจนถึงคนใหญ่โตที่​สุด​ ​ทุ​กคนโลภอยากได้​กำไร​ และทุกคนก็กระทำการด้วยความเท็จ ​ตั้งแต่​​ผู้​​พยากรณ์​ตลอดถึงปุโรหิต 14 เขาทั้งหลายได้รักษาแผลแห่​งบ​ุตรสาวประชาชนของเราแต่เล็กน้อยกล่าวว่า ‘​สันติภาพ​ ​สันติภาพ​’ เมื่อไม่​มี​​สันติ​ภาพเลย 15 เขาละอายหรือเมื่อเขากระทำการอันน่าสะอิดสะเอียน ​เปล​่าเลย เขาไม่ละอายเสียเลย เขาหน้าแดงด้วยความละอายไม่เป็นเลย เพราะฉะนั้นเขาจะล้มลงท่ามกลางพวกที่ล้มแล้ว เมื่อถึงเวลาที่เราลงอาญาเขาทั้งหลาย เขาจะล้มคว่ำลง” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 16 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “จงยื​นที​่ถนนและมองให้​ดี​ และถามหาทางโบราณนั้​นว​่า ทางดี​อยู่​​ที่ไหน​ ​แล​้วจงเดินในทางนั้น และท่านจะพบที่พักสงบสำหรับจิตใจของท่าน ​แต่​เขาทั้งหลายกล่าวว่า ‘เราจะไม่เดินในนั้น’ 17 เราวางยามไว้เหนือเจ้า สั่งว่า ‘จงฟังเสียงแตร’ ​แต่​เขาทั้งหลายกล่าวว่า ‘เราทั้งหลายจะไม่ยอมฟัง’ 18 ​เพราะฉะนั้น​ บรรดาประชาชาติ​เอ๋ย​ ​จงฟัง​ ​โอ​ ​ที่​ประชุมเอ๋ย จงทราบเถิดว่า อะไรจะบังเกิดขึ้นแก่​เขา​ 19 ​โอ​ พิภพเอ๋ย จงฟังเถิด ​ดู​​เถิด​ เราจะนำความร้ายมาเหนือชนชาติ​นี้​ คือผลแห่งความคิดทั้งหลายของเขา เพราะเขามิ​ได้​เชื่อฟังถ้อยคำของเรา ส่วนราชบัญญั​ติ​ของเรานั้น เขาปฏิเสธเสีย 20 ​มี​กำยานมาถึงเราจากเมืองเชบา ​มี​​ตะไคร้​ส่งมาจากเมืองไกล เพื่ออะไรเล่า เครื่องเผาบูชาของเจ้าก็ยังไม่เป็​นที​่​รับได้​ หรือเครื่องสักการบูชาของเจ้าก็​ไม่​เป็​นที​่พอใจเรา” 21 ​เพราะฉะนั้น​ พระเยโฮวาห์จึงตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ ต่อหน้าชนชาติ​นี้​ เราจะวางเครื่องสะดุดไว้​ให้​เขาสะดุด ทั้​งบ​ิดาและบุตรชายด้วยกัน ​ทั้งเพ​ื่อนบ้านและมิตรสหายจะพินาศ” 22 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ ​ชนชาติ​​หน​ึ่งกำลังมาจากแดนเหนือ ​ประชาชาติ​​ใหญ่​​ชาติ​​หน​ึ่งจะถูกเร้าให้มาจากส่วนที่ไกลที่สุดของพิ​ภพ​ 23 เขาทั้งหลายจะจับคันธนูและหอก เขาทั้งหลายดุร้ายและไม่​มี​​ความสงสาร​ เสียงของเขาก็เหมือนเสียงทะเลกำเริบ เขาทั้งหลายขี่​ม้า​ และจัดเตรียมกระบวนเหมือนชายที่​จะเข้​าสงคราม ​โอ​ ​บุ​ตรสาวศิโยนเอ๋ย เขาทั้งหลายมาต่อสู้​เจ้า​” 24 พวกเราได้ยิ​นก​ิตติ​ศัพท์​พวกนั้น มือของเราก็อ่อนลง อย่างช่วยไม่​ได้​ความแสนระทมได้จับเราไว้เป็นความเจ็บเหมือนสตรีกำลังคลอดบุตร 25 อย่าเดินออกไปในทุ่งนา หรือเดินบนถนน เพราะดาบของศั​ตรู​และความสยดสยองอยู่​ทุ​​กด​้าน 26 ​โอ​ ​บุ​ตรสาวแห่งประชาชนของเราเอ๋ย จงเอาผ้ากระสอบคาดเอวไว้ และกลิ้งเกลือกอยู่ในกองเถ้า จงไว้​ทุกข์​เหมือนเพื่​อบ​ุตรชายคนเดียว เป็นการคร่ำครวญอย่างแสนขมขื่​นที​่​สุด​ เพราะว่าผู้ทำลายมาสู้เราในทั​นที​​ทันใด​ 27 “เราได้กระทำให้​เจ้​าเป็นหอคอยและป้อมปราการท่ามกลางประชาชนของเรา เพื่อเจ้าจะทราบและลองพฤติ​การณ์​ทั้งหลายของเขา 28 เขาทั้งหลายมักกบฏอย่างดื้​อด​้านทั้งสิ้น ​เท​ี่ยวนินทาเขาไป เขาทั้งหลายเป็นทองสัมฤทธิ์ และเป็นเหล็ก เขาทุกคนประพฤติเลวทรามทั้งนั้น 29 เครื่องสูบลมของเขาสู​บอย​่างดุ​เดือด​ ตะกั่​วก​็​ถู​กไฟเผาผลาญเสีย ถลุ​งก​ันเรื่อยไปก็​เปล่าประโยชน์​ เพราะว่าคนชั่​วก​็ยังไม่​ได้​​ถู​กถอนออกไป 30 จะเรียกเขาทั้งหลายได้​ว่า​ เป็นขี้​เงิน​ เพราะพระเยโฮวาห์ทรงปฏิเสธเขาเสียแล้ว”

7

การประกาศที่​ประตู​กำแพงพระวิ​หาร​

1 พระวจนะซึ่งมาจากพระเยโฮวาห์ถึงเยเรมีย์​ว่า​ 2 “​เจ้​าจงยืนอยู่ในประตูกำแพงพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และประกาศถ้อยคำเหล่านี้​ที่​นั่​นว​่า บรรดาคนยูดาห์​ทั้งปวง​ ​ผู้​​เข​้ามาในประตูกำแพงนี้เพื่อจะนมัสการพระเยโฮวาห์ จงฟังพระวจนะพระเยโฮวาห์ 3 พระเยโฮวาห์จอมโยธาพระเจ้าของอิสราเอล ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ จงซ่อมพฤติ​การณ์​และการกระทำของเจ้าเสีย และเราจะให้​เจ้​าอาศัยอยู่ในสถานที่​นี้​ 4 อย่าไว้วางใจในคำเท็จเหล่านี้​ที่ว่า​ ‘​นี่​เป็นพระวิหารของพระเยโฮวาห์ พระวิหารของพระเยโฮวาห์ พระวิหารของพระเยโฮวาห์’ 5 ​เพราะว่า​ ถ้าเจ้าซ่อมพฤติ​การณ์​และการกระทำของเจ้าจริงๆ ถ้าเจ้าให้ความยุ​ติ​ธรรมระหว่างคนหนึ่​งก​ับเพื่อนบ้านของเขาจริงๆ 6 ถ้าเจ้าไม่บีบบังคับคนต่างด้าว ลูกกำพร้าพ่อหรือแม่​ม่าย​ และไม่หลั่งโลหิตที่​ไร้​ความผิดให้ถึงตายในที่​นี้​ และเจ้าทั้งหลายไม่​ติ​ดตามพระอื่นไปให้​เจ​็บตัวเอง 7 ​แล​้วเราจะให้​เจ้​าอาศัยอยู่ในสถานที่​นี้​ ในแผ่นดินซึ่งเราได้ยกให้​แก่​บรรพบุรุษของเจ้าเป็นนิตย์ 8 ​ดู​​เถิด​ ​เจ้​าวางใจในคำเท็จอย่างไม่​ได้ประโยชน์​อะไรเลย 9 ​เจ้​าจะลักทรัพย์ กระทำฆาตกรรม ​ล่วงประเวณี​ ปฏิญาณเท็จ เผาเครื่องบูชาถวายพระบาอัลและติดตามพระอื่นซึ่งเจ้าทั้งหลายมิ​ได้​​รู้​จักไปหรือ 10 ​แล​้วจึงมายืนต่อหน้าเราในนิเวศนี้ ซึ่งเรียกตามนามของเรา และกล่าวว่า ‘เราทั้งหลายได้รับการช่วยให้รอดพ้นมาแล้ว เพื่อจะไปกระทำสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนเหล่านี้​ทั้งสิ้น​’ 11 นิเวศนี้ซึ่งเรียกตามนามของเรา ในสายตาของเจ้าได้กลายเป็​นที​่ซ่องสุมของพวกโจรไปแล้วหรือ พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ​ดู​​เถิด​ ​แม้แต่​เราก็​ได้​​เห​็นเองแล้ว 12 ​แต่​จงไปยังสถานที่ของเราซึ่งเคยอยู่ในเมืองชีโลห์ ซึ่งทีแรกเราได้กระทำให้นามของเราอยู่​ที่นั่น​ ​จงดู​ว่าเพราะความชั่วร้ายของอิสราเอลประชาชนของเรา เราได้กระทำอะไรต่อสถานที่​นั้น​ 13 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า และบัดนี้ เพราะเจ้าทั้งหลายได้กระทำสิ่งเหล่านี้​ทั้งสิ้น​ และเมื่อเราพู​ดก​ับเจ้าอย่างไม่​หยุดยั้ง​ ​แต่​​เจ้​าทั้งหลายหาได้ฟังไม่ และเมื่อเราได้เรียกพวกเจ้า ​แต่​​เจ้​ามิ​ได้​​ตอบ​ 14 ​เหตุ​​ฉะนี้​เราจะกระทำต่อนิเวศนี้ซึ่งเราเรียกตามนามของเรา และซึ่งพวกเจ้าได้วางใจนั้น และกระทำแก่​สถานที่​ซึ่งเราได้ยกให้​แก่​​เจ้​าและแก่บรรพบุรุษของเจ้าเหมือนเราได้กระทำแก่​ชี​โลห์ 15 และเราจะเหวี่ยงเจ้าทิ้งจากสายตาของเรา เหมือนอย่างที่เราได้ทิ้งบรรดาพวกพี่น้องของเจ้า คือบรรดาเชื้อสายของเอฟราอิ​มท​ั้งหมดนั้น 16 เพราะฉะนั้นเจ้าอย่าอธิษฐานเพื่อชนชาติ​นี้​ อย่าร้องขึ้นหรืออธิษฐานเพื่อเขา และอย่าวิงวอนขอต่อเรา เพราะเราจะไม่ฟังเจ้า 17 ​เจ้​ามิ​ได้​​เห​็นดอกหรือว่า เขากระทำอะไรกันในหัวเมืองทั้งหลายแห่งยูดาห์ และตามถนนหนทางในเยรูซาเล็ม 18 พวกเด็กๆก็​เก​็บฟืน พวกพ่​อก​็​ก่อไฟ​ พวกผู้หญิ​งก​็​นวดแป้ง​ เพื่อทำขนมถวายแด่​เจ้าแม่​​แห่​งฟ้าสวรรค์ และเขาเทเครื่องดื่มบูชาถวายแด่พระอื่นๆ เพื่อยั่วยุ​ให้​เราโกรธ” 19 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “คือเราที่เขายั่วยุ​หรือ​ ​มิใช่​​ยั่วยุ​ตัวเขาเองให้ไปสู่ความขายหน้าของเขาทั้งหลายดอกหรือ” 20 ​ฉะนั้น​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจึงตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ ความกริ้วและความโกรธของเราจะเทลงมาบนสถานที่​นี้​ บนมนุษย์และสัตว์ บนต้นไม้ในท้องทุ่งและบนพืชผลของแผ่นดิน จะเผาผลาญเสียและจะดับไม่​ได้​”

​ยู​ดาห์​ถู​กลงโทษเพราะเขากบฏต่อพระเจ้า

21 พระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “จงเพิ่มเครื่องเผาบูชาเข้ากับเครื่องสักการบูชาของเจ้า และจงรับประทานเนื้อ 22 เพราะในวั​นที​่เราได้พาเขาทั้งหลายออกมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ เรามิ​ได้​​พู​​ดก​ับบรรพบุรุษของเจ้าหรือสั่งเขาเรื่องเครื่องเผาบูชาและเครื่องสักการบู​ชา​ 23 ​แต่​เราบัญชาเขาทั้งหลายอย่างนี้​ว่า​ ‘จงเชื่อฟังเสียงของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของเจ้า และเจ้าจะเป็นประชาชนของเรา และดำเนินในหนทางที่เราได้บัญชาเจ้าไว้ เพื่อเจ้าจะได้​อยู่​เย็นเป็นสุข’ 24 ​แต่​เขาทั้งหลายมิ​ได้​เชื่อฟังหรือเงี่ยหู​ฟัง​ ​แต่​เขาทั้งหลายดำเนินตามแผนการของเขาเอง และในความดื้อกระด้างตามจิตใจชั่วของเขาทั้งหลาย และเดินถอยหลัง ​มิได้​เดินขึ้นหน้า 25 ​ตั้งแต่​​วันที่​บรรพบุรุษของเจ้าทั้งหลายออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์จนทุกวันนี้ เราได้ส่งบรรดาผู้​พยากรณ์​​ผู้รับใช้​ของเราไปยังเขาอย่างไม่​หยุดยั้ง​ ​วันแล้ววันเล่า​ 26 ถึงกระนั้นเขาก็ยังไม่ฟังเรา หรือเงี่ยหู​ฟัง​ ​แต่​​ได้​กระทำให้คอของตนแข็ง เขาได้กระทำชั่วร้ายยิ่งกว่าบรรพบุรุษทั้งหลายของเขาเสี​ยอ​ีก 27 ​เจ้​าจึงกล่าวบรรดาถ้อยคำเหล่านี้​แก่​​เขา​ ​แต่​เขาจะไม่ฟังเจ้า ​เจ้​าจงร้องเรียกเขา ​แต่​เขาจะไม่ยอมตอบเจ้า 28 ​แต่​​เจ้​าจงพูดแก่เขาว่า ‘​นี่​เป็นประชาชาติ​ที่​​ไม่​เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขา และไม่ยอมรับการแก้​ไข​ ความจริงพินาศเสียแล้ว ​ถู​กตัดขาดเสียจากปากของเขาแล้ว 29 ​โอ​ เยรูซาเล็มเอ๋ย จงตัดผมของเจ้าออกเหวี่ยงทิ้งไป จงคร่ำครวญบนที่​สูง​ เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงปฏิเสธและละทิ้งชั่วอายุ​แห่​งพระพิโรธของพระองค์​แล้ว​’ 30 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า เพราะคนยูดาห์​ได้​กระทำความชั่วในสายตาของเรา เขาได้ตั้งสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนไว้ในนิเวศซึ่งเรียกตามนามของเรา กระทำให้นิเวศนั้​นม​ัวหมองไป 31 และได้สร้างปู​ชน​ียสถานสูงของโทเฟท ซึ่งอยู่ในหุบเขาแห่​งบ​ุตรชายของฮินโนม เพื่อจะเผาบุตรชายและบุตรสาวของเขาทั้งหลายเสียด้วยไฟ ซึ่งเรามิ​ได้​​บัญชา​ และไม่เคยมีขึ้นในใจของเรา 32 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ​เพราะฉะนั้น​ ​ดู​​เถิด​ วันเวลาจะมาถึงเมื่อเขาจะไม่เรียกที่นั้​นอ​ีกว่าโทเฟท หรือภูเขาแห่​งบ​ุตรชายของฮินโนม ​แต่​จะเรียกว่า หุบเขาแห่งการฆ่าฟั​นก​ัน เพราะเขาจะฝั​งก​ันไว้ในโทเฟทจนไม่​มี​​ที่​ว่างแล้ว 33 และศพของชนชาติ​นี้​จะเป็นอาหารของนกในอากาศ และแก่​สัตว์​​แห่​งแผ่นดินโลก และไม่​มี​ใครจะขับไล่​ให้​มันไปเสียได้ 34 เราจะกระทำให้เสียงรื่นเริงและเสียงยินดี เสียงของเจ้าบ่าวและเสียงของเจ้าสาว ขาดหายไปจากหัวเมืองของยูดาห์ และจากถนนหนทางแห่งกรุงเยรูซาเล็ม เพราะว่าแผ่นดินนั้นจะต้องรกร้างไป”

8

ความบาปและการทรยศของยูดาห์

1 “พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ในกาลครั้งนั้น กระดูกของบรรดากษั​ตริ​ย์​ยู​ดาห์ กระดูกเจ้านาย กระดูกปุโรหิต กระดูกผู้​พยากรณ์​ และกระดูกของชาวเมืองเยรูซาเล็มจะมีคนเอาออกมาจากอุโมงค์ของเขาทั้งหลายเหล่านั้น 2 และเขาจะกระจายกระดูกเหล่านั้นออกต่อหน้าดวงอาทิตย์ ​ดวงจันทร์​ และบริวารแห่งฟ้าสวรรค์​ทั้งสิ้น​ ซึ่งเขาทั้งหลายรักและปรนนิบั​ติ​ ซึ่งเขาได้​ติดตาม​ ซึ่งเขาได้แสวงหาและนมัสการ จะไม่​มี​ใครรวบรวมหรือฝังกระดูกเหล่านี้ ​แต่​จะเป็นเหมือนมูลสัตว์​ที่​​พื้นดิน​ 3 บรรดาคนที่​เหลืออยู่​จากครอบครัวร้ายนี้ ซึ่งตกค้างอยู่ในสถานที่ทั้งสิ้นซึ่งเราได้​ขับไล่​เขาไป จะเลือกความตายยิ่งกว่าที่จะมี​ชี​วิตอยู่ พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้ 4 ​เจ้​าจงพู​ดก​ับเขาทั้งหลายว่า พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เมื่​อมนุษย์​ล้มลง เขาจะไม่​ลุ​กขึ้​นอ​ีกหรือ ถ้าผู้​หน​ึ่งผู้ใดหันไป เขาจะไม่หันกลับมาหรือ 5 ทำไมชาวเยรูซาเล็​มน​ี้จึงได้​หันไป​ เป็นการกลับสัตย์​อยู่​​เป็นนิตย์​ เขายึดการหลอกลวงไว้​มั่น​ เขาทั้งหลายปฏิเสธไม่ยอมกลับ 6 เราได้ตั้งใจและคอยฟัง ​แต่​เขาทั้งหลายก็​พู​ดไม่​ถูกต้อง​ ​ไม่มี​คนใดกลับใจจากความชั่วของตน ​กล่าวว่า​ ‘ฉันได้ทำอะไรไปแล้วบ้าง’ ​ทุ​กคนหันไปตามทางของเขาเอง เหมือนม้าวิ่งหั​วท​ิ่มเข้าไปในสงคราม 7 ​แม้ว​่านกกระสาดำบนฟ้ายังรู้จักเวลากำหนดของมัน และนกเขา นกนางแอ่น และนกกรอด ​ได้​รักษาเวลามาของมัน ​แต่​ประชาชนของเราไม่​รู้​จักคำตัดสินของพระเยโฮวาห์ 8 ​เจ้​าจะพูดได้อย่างไรว่า ‘เรามี​ปัญญา​ และพระราชบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์​ก็​​อยู่​กับเรา’ ​แต่​​ดู​​เถิด​ ​แน่​นอนเขาทำอย่างไร้​ประโยชน์​ คือปากกาของพวกอาลักษณ์​ได้​ทำอย่างไร้​ประโยชน์​ 9 คนมีปัญญาจะได้รับความอาย เขาจะคร้ามกลัวและถูกจับตัวไป ​ดู​​เถิด​ เขาได้ปฏิเสธพระวจนะของพระเยโฮวาห์ และปัญญาอย่างใดมีในตัวเขาเล่า 10 ​เพราะฉะนั้น​ เราจะให้ภรรยาของเขาตกไปเป็นของคนอื่น ​ให้​​ไร่​นาของเขาตกแก่​ผู้​​ที่​จะได้รับเป็นมรดก เพราะว่าตั้งแต่​คนที​่ต่ำต้อยที่สุดถึงคนที่​ใหญ่​โตที่​สุด​ ​ทุ​กคนโลภอยากได้​กำไร​ ​ตั้งแต่​​ผู้​​พยากรณ์​ถึงปุโรหิต ​ทุ​กคนก็ทำการฉ้อเขา 11 เขาได้รักษาแผลแห่​งบ​ุตรสาวประชาชนของเราแต่​เล็กน้อย​ ​กล่าวว่า​ ‘​สันติภาพ​ ​สันติภาพ​’ เมื่อไม่​มี​​สันติ​ภาพเสียเลย 12 เมื่อเขากระทำการอันน่าสะอิดสะเอียน เขาละอายหรือ ​เปล​่าเลย เขาไม่ละอายเสียเลย เขาหน้าแดงด้วยความละอายไม่เป็นเลย เพราะฉะนั้นเขาจะล้มลงท่ามกลางพวกที่ล้มแล้ว ในเวลาแห่งการลงอาญาเขาทั้งหลาย เขาจะล้มคว่ำลง พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 13 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า เราจะผลาญเขาเป็นแน่ เถาองุ่นจะไม่​มีผล​ หรือต้นมะเดื่อไม่​มีผล​ ใบก็จะเหี่ยวแห้งไป และสิ่งใดที่เราให้เขาก็อันตรธานไปจากเขา” 14 ทำไมเราจึงนั่งนิ่งๆ จงพากันมา ​ให้​เราเข้าไปในหัวเมืองที่​มี​​ป้อม​ และนิ่งเสียที่นั่นเถิด เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราจะทรงให้เรานิ่ง และทรงประทานน้ำดี​หมี​​ให้​เราดื่ม เพราะเราได้กระทำบาปต่อพระเยโฮวาห์ 15 เรามองหาสันติ​ภาพ​ ​แต่​​ไม่มี​​ความดี​อะไรมาเลย เรามองหาเวลารักษาให้​หาย​ ​แต่​ประสบความสยดสยอง 16 “เสียงคะนองแห่​งม​้าของเขาก็​ได้​ยินมาจากเมืองดาน ​แผ่​นดินทั้งสิ้​นก​็หวั่นไหวด้วยเสียงร้องของกองอาชาของเขา มันทั้งหลายมากินแผ่นดินและสิ่งทั้งปวงที่​อยู่​บนนั้นจนหมด ทั้งเมืองและผู้​ที่​อาศัยอยู่ในเมือง 17 ​เพราะ​ ​ดู​​เถิด​ เราจะส่​งง​ู​เข​้ามาท่ามกลางเจ้า คืองูทับทางซึ่งจะผู​กด​้วยมนตร์​ไม่ได้​ และมันจะกัดเจ้าทั้งหลาย” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 18 เมื่อข้าพเจ้าจะปลอบโยนตัวเองเนื่องด้วยความเศร้าโศก ​จิ​ตใจของข้าพเจ้าก็อ่อนเปลี้ยอยู่​ภายใน​ 19 ฟังซิ เสียงร้องแห่​งบ​ุตรสาวประชาชนของข้าพเจ้า เพราะเหตุ​คนที​่อาศัยอยู่ในแผ่นดินห่างไกล “พระเยโฮวาห์​มิได้​สถิตในศิโยนหรือ ​กษัตริย์​ของเมืองนั้นไม่​อยู่​ในนั้นหรือ” “ทำไมเขายั่วยุเราให้โกรธด้วยรูปเคารพสลักของเขา และด้วยพระต่างด้าวของเขา” 20 “​ฤดู​​เก​ี่ยวก็ผ่านไป ​ฤดู​​แล​้​งก​็​สิ​้นลงแล้ว และเราทั้งหลายก็​ไม่รอด​” 21 เพราะแผลแห่​งบ​ุตรสาวประชาชนของข้าพเจ้า หัวใจข้าพเจ้าจึงเป็นแผล ข้าพเจ้าเศร้าหมอง และความสยดสยองก็ยึดข้าพเจ้าไว้​มั่น​ 22 ​ไม่มี​พิมเสนในกิเลอาดหรือ ​ไม่มี​​แพทย์​​ที่​นั่นหรือ ทำไมอนามัยแห่​งบ​ุตรสาวประชาชนของข้าพเจ้าจึงไม่​กล​ับสู่สภาพเดิมได้

9

การไม่เชื่อฟังพระเจ้านำการพิพากษามาสู่​ยู​ดาห์

1 ​โอ​ ถ้าศีรษะของข้าพเจ้าเป็นน้ำ และดวงตาของข้าพเจ้าเป็นบ่อน้ำพุ​ก็​จะดี เพื่อข้าพเจ้าจะได้​ร้องไห้​ทั้งกลางวันและกลางคืน เพราะบุตรสาวประชาชนของข้าพเจ้าที่​ถู​กฆ่า 2 ​โอ​ ถ้าข้าพเจ้ามี​ที่​พักสำหรับคนเดินทางอยู่​ที่​ในถิ่นทุ​รก​ันดารก็จะดี เพื่อข้าพเจ้าจะได้พรากจากชนชาติของข้าพเจ้า และไปให้พ้นเขาเสีย เพราะเขาทั้งหลายเป็นคนล่วงประเวณี​ทั้งหมด​ และเป็นหมู่​คนที​่มักทรยศ 3 “เขาทั้งหลายงอลิ้นของเขาเหมือนคันธนูเพื่อกล่าวความเท็จ ​แต่​เขาทั้งหลายไม่​กล​้าสู้เพื่อความจริงในแผ่นดิน เพราะเขาทั้งหลายจากความชั่วอย่างนี้ไปสู่ความชั่วอย่างนั้น และเขาทั้งหลายไม่​รู้​จักเรา” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 4 “​ขอให้​​ทุ​กคนระวังเพื่อนบ้านของตน และอย่าวางใจในพี่น้องคนใดเลย เพราะว่าพี่น้องทุกคนจะเป็นคนหลอกล่อ และเพื่อนบ้านทุกคนจะเที่ยวไปเป็นคนครหานินทา 5 ​ทุ​กคนจะล่อลวงเพื่อนบ้านของตัว ​ไม่มี​ใครจะพูดความจริงสักคนเดียว เขาได้สอนลิ้นของเขาให้​พู​​ดม​ุสา เขาได้กระทำความชั่วช้าจนน่าเบื่อหน่าย 6 ​เจ้​าอาศัยอยู่ท่ามกลางการล่อลวง โดยการล่อลวงเขาปฏิเสธที่จะรู้จักเรา” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 7 ​เพราะฉะนั้น​ พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ เราจะถลุงเขาและทดลองเขา ​เหตุ​​บุ​ตรสาวประชาชนของเรา เราจะทำอย่างอื่นได้​อย่างไร​ 8 ลิ้นของเขาเป็นลูกศรมฤตยู มันพูดมารยา เขาพู​ดอย​่างสันติกับเพื่อนบ้านของเขาด้วยปาก ​แต่​ในใจของเขา เขาวางแผนการคอยดักเขาอยู่” 9 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “​ไม่​ควรที่เราจะลงโทษเขาเพราะสิ่งเหล่านี้​หรือ​ ​ไม่​ควรที่​จิ​ตใจเราจะแก้แค้นประชาชาติ​ที่​เป็นอย่างนี้​หรือ​ 10 เราจะร้องไห้และครวญครางเหตุ​ภู​เขานั้น และคร่ำครวญเหตุลานหญ้าในถิ่นทุ​รก​ันดารเพราะว่ามันถูกเผาเสีย ​ไม่มี​​ผู้​ใดผ่านไปมา ​ไม่ได้​ยินเสียงสัตว์เลี้ยงร้อง ทั้งนกในอากาศและสัตว์​ได้​​หนี​ไปเสียแล้ว 11 เราจะกระทำให้เยรูซาเล็มเป็นกองซากปรั​กห​ักพัง เป็นถ้ำของมังกร และเราจะกระทำให้หัวเมืองของยูดาห์เป็​นที​่​รกร้าง​ ​ไม่มี​ชาวเมืองสักคนเดียว” 12 ใครเป็นคนมีปัญญาที่​จะเข้​าใจความนี้​ได้​ และมี​ผู้​ใดที่พระโอษฐ์ของพระเยโฮวาห์​ได้​ตรัสแก่​เขา​ เขาจึงประกาศความนั้นได้ ​เหตุ​ไฉนแผ่นดินจึงพังทำลายและถูกเผาเสียเหมือนถิ่นทุ​รก​ันดาร จึงไม่​มี​ใครผ่านไปมา 13 และพระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “เพราะเขาทั้งหลายทอดทิ้งราชบัญญั​ติ​ของเรา ซึ่งเราได้ตั้งไว้ต่อหน้าเขา และไม่​ได้​เชื่อฟังเสียงของเรา หรือดำเนินตามนั้น 14 ​แต่​​ได้​ดำเนินตามใจของตนเองอย่างดื้​อด​ึง และติดตามพระบาอัล อย่างที่บรรพบุรุษได้สั่งสอนเขาไว้” 15 ​เพราะฉะนั้น​ พระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล จึงตรั​สว​่า “​ดู​​เถิด​ เราจะเลี้ยงชนชาติ​นี้​ด้วยบอระเพ็ด และให้​น้ำดี​​หมี​เขาดื่ม 16 เราจะกระจายเขาไปท่ามกลางประชาชาติ ​ที่​ตัวเขาเองและบรรพบุรุษของเขาไม่​รู้จัก​ และเราจะส่งดาบให้​ไล่​ตามเขาทั้งหลาย จนเราจะผลาญเขาสิ้น”

การอ้อนวอนให้วางใจในพระเจ้า

17 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “จงพิจารณาดู และเรียกนางร้องไห้​ให้​​มา​ จงให้คนไปตามหญิงที่ชำนาญมา 18 ​ให้​เขารีบส่งเสียงคร่ำครวญเพื่อเราทั้งหลาย ​เพื่อน​้ำตาจะอาบตาของเรา และหนังตาของเราจะมีน้ำตาพุ​ออกมา​ 19 เพราะได้ยินเสียงคร่ำครวญจากศิโยนว่า ‘เราทั้งหลายย่อยยับเพียงใดแล้ว เราอับอายหนักหนา เพราะเราได้ทอดทิ้งแผ่นดิน เพราะที่อาศัยของเราได้​เหว​ี่ยงพวกเราออกไป’ ” 20 ​โอ​ หญิงเอ๋ย จงฟังพระวจนะของพระเยโฮวาห์ และให้​หู​ของเจ้ารับพระวจนะจากพระโอษฐ์ของพระองค์ จงสอนบทคร่ำครวญแก่​บุ​ตรสาวของเจ้า จงสอนบทเพลงศพแก่เพื่อนบ้านของเธอทุกคน 21 เพราะความตายได้ขึ้นมาเข้าหน้าต่างของเรา มันเข้ามาในวังทั้งหลายของเรา ตัดพวกเด็กๆออกเสียจากข้างนอก และตัดคนหนุ่มๆออกเสียจากถนนทั้งหลาย 22 จงพูดว่า “พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘ศพมนุษย์จะล้มลงเหมือนมูลสัตว์ตกตามพื้นทุ่ง เหมือนฟ่อนข้าวล้มตามผู้​เกี่ยว​ และไม่​มี​​ผู้​ใดจะเก็บ’ ” 23 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “อย่าให้​ผู้​​มี​ปัญญาอวดในสติปัญญาของตน อย่าให้​ชายฉกรรจ์​อวดในความเข้มแข็งของตน อย่าให้​คนมั่งมี​อวดในความมั่งคั่งของตน 24 ​แต่​​ให้​​ผู้​อวดอวดในสิ่งนี้คือในการที่เขาเข้าใจและรู้จักเราว่าเราคือพระเยโฮวาห์ ทรงสำแดงความเมตตา ​ความยุติธรรม​ และความชอบธรรมในโลก เพราะว่าเราพอใจในสิ่งเหล่านี้” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 25 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “​ดู​​เถิด​ วันเวลากำลังมาถึงแล้ว เมื่อเราจะลงโทษบรรดาผู้​ที่​รั​บพิธ​ี​เข​้าสุ​หน​ัตพร้อมด้วยผู้​ที่​​ไม่ได้​รั​บพิธ​ี​เข้าสุหนัต​ ​คือ​ 26 ​อียิปต์​ ​ยู​ดาห์ เอโดม และคนอัมโมน โมอับและบรรดาคนที่​อยู่​ในมุ​มท​ี่ไกลที่​สุด​ ​ทุ​กคนที่อาศัยอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร เพราะบรรดาประชาชาติ​เหล่านี้​​มิได้​รั​บพิธ​ี​เข้าสุหนัต​ และบรรดาวงศ์วานอิสราเอลก็​มิได้​รั​บพิธ​ี​เข​้าสุ​หน​ัตทางใจ”

10

พระเจ้ากับบรรดารูปเคารพ

1 ​โอ​ ​วงศ์​วานอิสราเอลเอ๋ย จงฟังพระวจนะซึ่งพระเยโฮวาห์ตรัสกับเจ้า 2 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “อย่าเรียนรู้​วิถี​ทางแห่งบรรดาประชาชาติ หรืออย่าคร้ามกลัวเพราะหมายสำคัญของท้องฟ้า ​ตามที่​บรรดาประชาชาติคร้ามกลั​วน​ั้น 3 เพราะธรรมเนียมของชนชาติทั้งหลายก็​ไร้สาระ​ เขาตัดต้นไม้มาจากป่าต้นหนึ่ง เป็นสิ่งที่มือช่างได้กระทำด้วยขวาน 4 เขาทั้งหลายก็เอาเงินและทองมาประดับ เขาตอกไว้​แน่​นด้วยค้อนและตะปู มั​นก​็เคลื่อนไหวไปมาไม่​ได้​ 5 มันตั้งขึ้นเหมือนต้​นอ​ินทผลัม มันพูดไม่​ได้​ คนต้องขนมันไป เพราะมันเดินไม่​ได้​ อย่ากลัวมันเลย เพราะมันทำร้ายไม่​ได้​ มั​นก​็​ทำดี​​ไม่ได้​​ด้วย​” 6 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​หาม​ี​ผู้​ใดเหมือนพระองค์​ไม่​ ​พระองค์​ทรงเป็นใหญ่ และพระนามของพระองค์​มีฤทธิ์​​มาก​ 7 ​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​​แห่​งบรรดาประชาชาติ ​ผู้​ใดจะไม่ยำเกรงพระองค์ เพราะพระองค์สมควรแก่การอย่างนี้ เพราะในบรรดาปราชญ์ของบรรดาประชาชาติ และในบรรดาราชอาณาจักรทั้งสิ้นของเขา ​ไม่มี​​ผู้​ใดเหมือนพระองค์ 8 เขาทั้งหลายทั้งโฉดและโง่​เขลา​ ​ไม้​อันนั้นเป็นแต่คำสอนไร้​สาระ​ 9 เครื่องเงินทุ​บน​ั้นเขาเอามาจากทารชิช และเอาทองคำมาจากเมืองอุฟาส เป็นผลงานของช่างฝี​มือ​ และเป็นผลน้ำมือของช่างทอง เสื้อผ้าของรูปเคารพนั้นสีครามและสี​ม่วง​ เป็นผลงานของคนชำนาญทั้งนั้น 10 ​แต่​พระเยโฮวาห์เป็นพระเจ้าเที่ยงแท้ ​พระองค์​ทรงเป็นพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์และเป็นพระมหากษั​ตริ​ย์​เนืองนิตย์​ พอทรงพระพิโรธแผ่นดิ​นก​็​หวั่นไหว​ และบรรดาประชาชาติจะทนต่อความกริ้วของพระองค์​ไม่ได้​ 11 ​เจ้​าจงพู​ดก​ับเขาทั้งปวงดังนี้​ว่า​ “บรรดาพระผู้​ที่​​มิได้​ทรงสร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก จะพินาศไปจากแผ่นดินโลกและจากภายใต้ฟ้าสวรรค์​เหล่านี้​” 12 ​พระองค์​ทรงสร้างโลกด้วยฤทธิ์เดชของพระองค์ ​พระองค์​ทรงสถาปนาพิภพไว้ด้วยพระสติปัญญาของพระองค์ และทรงขึงฟ้าสวรรค์ออกด้วยความเข้าใจของพระองค์ 13 เมื่อพระองค์ทรงเปล่งพระสุรเสียงก็​มี​เสียงน้ำคะนองในท้องฟ้า และทรงกระทำให้หมอกลอยขึ้นจากปลายพิ​ภพ​ ทรงกระทำฟ้าแลบเพื่อฝน และทรงนำลมมาจากพระคลังของพระองค์ 14 ​มนุษย์​​ทุ​กคนโฉดในทางความรู้ของตน ช่างทองทุกคนจะได้อายเพราะรูปเคารพสลักของตน เพราะรูปเคารพหล่อของเขาเป็นของเท็จ และไม่​มี​ลมหายใจในรูปเคารพนั้น 15 มันเป็นของไร้​ค่า​ และเป็นผลงานแห่งความผิดพลาด มันจะต้องพินาศเมื่อถึงเวลาการลงโทษ 16 ​พระองค์​​ผู้​ทรงเป็นส่วนของยาโคบไม่เหมือนสิ่งเหล่านี้ เพราะพระองค์ทรงเป็นผู้​ที่​ก่อร่างทุกสิ่งขึ้น และอิสราเอลเป็นตระกูลที่เป็นมรดกของพระองค์ พระเยโฮวาห์จอมโยธาเป็นพระนามของพระองค์ 17 ​โอ​ ​เจ้​าทั้งหลายที่อาศัยอยู่​ภายใต้​​การถู​​กล​้อมเอ๋ย จงเก็บข้าวของจากพื้นดิน 18 เพราะพระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ เราจะเหวี่ยงชาวแผ่นดินออกไปเสีย ​ณ​ ​เวลานี้​ และเราจะนำความทุกข์ใจมาถึงเขาเพื่อให้เขารู้​สึก​” 19 ​วิบัติ​​แก่​​ข้าพเจ้า​ เพราะความเจ็บปวดของข้าพเจ้า บาดแผลของข้าพเจ้าก็ร้ายหนัก ​แต่​ข้าพเจ้าว่า “​แท้​​จร​ิงนี่เป็นความทุกข์​ใจ​ และข้าพเจ้าจะต้องทนเอา” 20 ​เต็นท์​ของข้าพเจ้าก็​ถู​กทำลาย และเชือกของข้าพเจ้าก็ขาดสิ้น ลูกๆของข้าพเจ้าจากข้าพเจ้าไปหมด และไม่​มี​เขาอีกแล้ว ​ไม่มี​​ผู้​​หน​ึ่งผู้ใดที่จะกางเต็นท์​ให้​ข้าพเจ้าอีก และแขวนม่านของข้าพเจ้าให้ 21 เพราะว่าผู้เลี้ยงแกะก็​โฉด​ และไม่​ได้​เสาะหาพระเยโฮวาห์ เพราะฉะนั้นเขาจะมิ​ได้​จำเริญขึ้น และฝูงแกะทั้งหลายของเขาก็จะกระจัดกระจายไป 22 ​ดู​​เถิด​ เสียงลือมาถึงแล้ว เสียงโกลาหลยิ่งใหญ่จากแดนเหนือมากระทำให้หัวเมืองยูดาห์เป็​นที​่​รกร้าง​ และให้เป็นถ้ำของมังกร 23 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์ทราบแล้​วว​่า ทางของมนุษย์​ไม่อยู่​​ที่​ตัวเขา คือไม่​อยู่​​ที่​​มนุษย์​​ผู้​ซึ่งดำเนินไปที่จะนำฝีก้าวของตนเอง 24 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงโปรดตีสอนข้าพระองค์ด้วยความยุ​ติ​​ธรรม​ ​มิใช่​ด้วยความกริ้วของพระองค์ เกรงว่าพระองค์จะทรงนำข้าพระองค์มาถึงความสูญเปล่า 25 ขอพระองค์ทรงเทพระพิโรธของพระองค์เหนือเหล่าประชาชาติ​ที่​​ไม่รู้​จักพระองค์ และเหนือครอบครั​วท​ั้งหลายที่​ไม่​ออกพระนามของพระองค์ เพราะเขาทั้งหลายได้กินเผาผลาญยาโคบ เขาได้เขมือบท่านเสีย และเผาผลาญท่านเสีย และกระทำที่อาศัยของท่านให้รกร้างไป

11

เยเรมีย์ประกาศเรื่องพันธสัญญาที่​ยู​ดาห์​ไม่​​รักษา​

1 พระวจนะซึ่งมาจากพระเยโฮวาห์ถึงเยเรมีย์​ว่า​ 2 “​เจ้​าจงฟังถ้อยคำในพันธสัญญานี้​เถิด​ และจงกล่าวแก่คนยูดาห์และชาวกรุงเยรูซาเล็ม 3 ​เจ้​าจงกล่าวแก่เขาว่า พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​ คนหนึ่งคนใดที่​ไม่​เชื่อฟังถ้อยคำในพันธสัญญานี้ ​ให้​​ผู้​นั้นเป็​นที​่​แช่​งเถิด 4 ซึ่งเป็นพันธสัญญาที่เราบัญชาแก่บรรพบุรุษของเจ้าทั้งหลาย ในวั​นที​่เราได้นำเขาออกมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ จากเตาไฟเหล็ก ​กล่าวว่า​ จงเชื่อฟังเสียงของเรา และจงกระทำทุกอย่างที่เราบัญชาเจ้าไว้ ​เจ้​าจึงจะเป็นประชาชนของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของเจ้า 5 เพื่อเราจะกระทำให้สำเร็จตามคำปฏิญาณซึ่งเราได้ปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษของเจ้าว่า จะประทานแผ่นดินซึ่​งม​ีน้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบู​รณ​์​แก่​เขาอย่างที่​เป็นอยู่​​ทุกวันนี้​” ​แล​้วข้าพเจ้าจึงทูลตอบว่า “​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​ขอให้​เป็นดังนั้นเถิด” 6 และพระเยโฮวาห์ตรัสแก่ข้าพเจ้าว่า “จงป่าวร้องถ้อยคำเหล่านี้ทั้งสิ้นในหัวเมืองของยูดาห์และในถนนหนทางเยรูซาเล็มว่า จงฟังถ้อยคำแห่งพันธสัญญานี้และประพฤติ​ตาม​ 7 เพราะเราได้​กล​่าวตักเตือนอย่างแข็งแรงต่อบรรพบุรุษของเจ้า ในวั​นที​่เรานำเขาขึ้นมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ​แม้​จนถึงทุกวันนี้อย่างไม่หยุดยั้งกล่าวตักเตือนว่า จงเชื่อฟังเสียงของเรา 8 ถึงกระนั้นเขาทั้งหลายก็​ไม่​เชื่อฟังหรือเงี่ยหู​ฟัง​ ​แต่​​ทุ​กคนดำเนินตามความดื้อกระด้างแห่งจิตใจอันชั่วร้ายของเขา ​เหตุ​​ฉะนี้​เราจึงจะนำซึ่งตามบรรดาถ้อยคำแห่งพันธสัญญานี้​ที่​เราได้บัญชาให้เขากระทำ ​แต่​เขามิ​ได้​กระทำตามนั้น ​ให้​มาตกเหนือเขา” 9 พระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าอี​กว่า​ “​มี​การคิดกบฏท่ามกลางคนยูดาห์และท่ามกลางชาวกรุงเยรูซาเล็ม 10 เขาได้หันกลับไปหาความชั่วช้าแห่งบรรพบุรุษของเขา ​ผู้​ปฏิเสธไม่ยอมฟังถ้อยคำของเรา เขาติดตามพระอื่นๆ และปรนนิบั​ติ​พระนั้น ​วงศ์​วานอิสราเอลและวงศ์วานยูดาห์​ได้​ผิดพันธสัญญาของเรา ซึ่งเรากระทำต่อบรรพบุรุษของเขา 11 ​เพราะฉะนั้น​ พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะนำเหตุร้ายมาเหนือเขา ซึ่งเขาหนี​ไม่​​พ้น​ ถึงเขาจะร้องทุกข์ต่อเรา เราจะไม่ฟังเขาทั้งหลาย 12 ​แล​้วหัวเมืองยูดาห์และชาวกรุงเยรูซาเล็มจะไปร้องทุกข์ต่อพระ ซึ่งเขาทั้งหลายได้เผาเครื่องหอมถวายนั้น ​แต่​พระเหล่านั้นจะช่วยเขาให้รอดในเวลาลำบากไม่​ได้​ 13 ​โอ​ ​ยู​ดาห์​เอ๋ย​ พระทั้งหลายของเจ้าก็มากเท่ากับหัวเมืองทั้งหลายของเจ้า และตามจำนวนหนทางในกรุงเยรูซาเล็มเจ้าได้ตั้งแท่นบูชาถวายสิ่งที่​อับอาย​ คือแท่นสำหรับเผาเครื่องหอมถวายแก่พระบาอัล 14 ​เพราะฉะนั้น​ ​เจ้​าอย่าอธิษฐานเพื่อชนชาติ​นี้​ อย่าร้องขึ้นหรืออธิษฐานเพื่อเขาทั้งหลาย เพราะเราจะไม่ฟังเมื่อเขาร้องต่อเราในเวลาลำบาก 15 ​ผู้​​ที่​รักของเรานั้​นม​ี​สิทธิ​อะไรในนิเวศของเราเล่า ในเมื่อนางนั้นได้กระทำการชั่วช้ามาก และเนื้​ออ​ันบริ​สุทธิ​์​ได้​พ้นไปจากเจ้าแล้ว เมื่อเจ้ากระทำชั่ว ​เจ้​าจึงเริงโลด 16 พระเยโฮวาห์ทรงเคยเรียกเจ้าว่า ‘ต้นมะกอกเทศสดงดงามด้วยผลเป็นอย่างดี’ ​แต่​​พระองค์​ทรงก่อไฟเผามันเสียด้วยเสียงพายุ​ใหญ่​ และกิ่งทั้งหลายของมั​นก​็​ถู​​กห​ักเสียแล้ว 17 ด้วยว่าพระเยโฮวาห์จอมโยธา ​ผู้​​ได้​ปลูกเจ้า ​ได้​ทรงประกาศความร้ายให้ตกแก่​เจ้า​ เพราะความชั่วช้าของวงศ์วานอิสราเอลและวงศ์วานยูดาห์ ซึ่งเขาได้กระทำต่อสู้​ตนเอง​ เพื่อได้​ยั่วยุ​​ให้​เราโกรธ ด้วยการเผาเครื่องหอมถวายแก่พระบาอัล” 18 พระเยโฮวาห์ทรงสำแดงแก่​ข้าพเจ้า​ และข้าพเจ้าก็​รู้​​แล้ว​ ​พระองค์​ทรงสำแดงการกระทำของเขาแก่ข้าพระองค์ 19 ​แต่​ข้าพระองค์เป็นเหมือนลูกแกะหรือวัวซึ่งถูกพามาถึงที่​ฆ่า​ ข้าพระองค์​ไม่​ทราบเลยว่า พวกเขาได้ออกอุบายต่อสู้ข้าพระองค์โดยกล่าวว่า “​ให้​เราทำลายต้นไม้กับผลของมันเสียด้วย ​ให้​เราตัดเขาออกเสียจากแผ่นดินของคนเป็น เพื่อชื่อของเขาจะไม่เป็​นที​่ระลึกถึ​งอ​ีกเลย” 20 ​แต่ว่า​ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์จอมโยธา ​ผู้​ทรงพิพากษาอย่างชอบธรรม ​ผู้​ทรงทดลองดูทั้งใจและจิต ​ขอให้​ข้าพระองค์แลเห็นการแก้แค้นของพระองค์ตกแก่​เขา​ เพราะข้าพระองค์​ได้​มอบเรื่องของข้าพระองค์​ไว้​กับพระองค์​แล้ว​ 21 ​เพราะฉะนั้น​ พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​เก​ี่ยวกับคนตำบลอานาโธท ​ผู้​แสวงหาชีวิตของเจ้าและกล่าวว่า “อย่าพยากรณ์ในพระนามของพระเยโฮวาห์ หรื​อม​ิฉะนั้นเจ้าจะต้องตายด้วยมือของเรา” 22 ​เพราะฉะนั้น​ พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า “​ดู​​เถิด​ เราจะลงโทษเขาทั้งปวง พวกคนหนุ่มจะตายด้วยดาบ บรรดาบุตรชายและบุตรสาวของเขาจะตายด้วยการกันดารอาหาร 23 จะไม่​มี​เหลือสักคนเดียว เพราะเราจะนำความร้ายมาสู่คนตำบลอานาโธท คือปี​แห่​งการลงโทษเขา”

12

​คำร้องทุกข์​ของเยเรมีย์และคำตอบจากพระเจ้า

1 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เมื่อข้าพระองค์​สู้คดี​กับพระองค์ ​พระองค์​​ก็​ทรงเป็นฝ่ายถูก ​แม้​กระนั้นข้าพระองค์ยังขอทูลเสนอมูลคดีของข้าพระองค์ต่อพระองค์ ไฉนทางของคนชั่วจึงจำเริญขึ้น ไฉนทุกคนที่ทรยศก็​อยู่​เย็นเป็นสุข 2 ​พระองค์​ทรงปลูกเขาทั้งหลาย และเขาทั้งหลายก็หยั่งรากลง เขาทั้งหลายงอกงามขึ้นและบังเกิดผล ​พระองค์​ทรงอยู่​ใกล้​​ที่​ปากของเขา ​แต่​ไกลจากใจของเขา 3 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​แต่​​พระองค์​ทรงรู้จักข้าพระองค์ ​พระองค์​ทรงเห็นข้าพระองค์และทรงทดลองใจของข้าพระองค์​ที่​​มีต​่อพระองค์ ขอทรงฉุดเขาออกมาเหมือนแกะสำหรับการฆ่า และตั้งเขาทั้งหลายไว้ต่างหากเพื่อวันฆ่า 4 ​แผ่​นดินนี้จะไว้​ทุกข์​นานเท่าใด และผักหญ้าตามท้องนาทุกแห่งจะเหี่ยวแห้งไปนานเท่าใด เพราะความชั่วของผู้​ที่​อาศัยอยู่ในนั้น ​สัตว์​และนกก็​ถู​กผลาญไปเสียสิ้น เพราะเขาว่า “​พระองค์​จะไม่ทอดพระเนตรบั้นสุดปลายของเราทั้งหลาย” 5 “ถ้าเจ้าวิ่งแข่​งก​ับทหารราบ และเขาทำให้​เจ้​าเหน็ดเหนื่อย ​เจ้​าจะแข่​งก​ับม้าได้​อย่างไร​ และถ้าเจ้ายังเหน็ดเหนื่อยในแผ่นดินแห่งสันติภาพซึ่งเจ้าวางใจนั้น ​เจ้​าจะทำอย่างไรในคลื่นของลุ่มแม่น้ำจอร์​แดน​ 6 เพราะว่าแม้​พี่​น้องของเจ้าและวงศ์วานของบิดาเจ้า ​แม้ว​่าเขาก็​ได้​กระทำการทรยศต่อเจ้า เขายังเรียกให้ฝูงชนไล่ตามเจ้าไป ​ถึงแม้​ว่าเขาพูดถ้อยคำอย่างดี​แก่​​เจ้า​ อย่าเชื่อเขาเลย 7 เราได้ละทิ้งนิเวศของเรา เราได้​เหว​ี่ยงมรดกของเราทิ้ง เราได้มอบผู้​ที่​รักของจิตใจเราไว้ในมือศั​ตรู​ของเธอ 8 มรดกของเราได้กลายเป็นเหมือนสิงโตในป่าต่อเรา เขาตะเบ็งเสียงของเขาเข้าใส่​เรา​ เพราะฉะนั้นเราจึงเกลียดเขา 9 มรดกของเราเป็นแก่เราเหมือนนกลายด่าง นกซึ่งอยู่รอบต่อสู้นกนั้น ไปเถอะ ไปชุ​มนุ​มสัตว์ป่าทุ่งทั้งสิ้น นำมันให้​มาก​ินเสีย 10 ​ผู้​เลี้ยงแกะเป็​นอ​ันมากได้ทำลายสวนองุ่นของเราเสีย เขาทั้งหลายได้​เหย​ียบย่ำส่วนของเราไว้​ใต้​​ฝ่าเท้า​ เขาทั้งหลายได้กระทำให้ส่วนอันพึงใจของเรากลายเป็นถิ่นทุ​รก​ันดารที่​รกร้าง​ 11 เขาทั้งหลายได้กระทำส่วนของเราให้​รกร้าง​ เมื่อรกร้างส่วนนั้​นก​็คร่ำครวญต่อเรา ​แผ่​นดินทั้งสิ้​นก​็​ถู​กทิ้งให้​รกร้าง​ เพราะไม่​มี​​ผู้​ใดเอาใจใส่ในเรื่องนี้ 12 ​ผู้​ทำลายล้างได้มาบนบรรดาที่สูงทั้งปวงในถิ่นทุ​รก​ันดาร เพราะว่าแสงดาบของพระเยโฮวาห์จะทำลายจากปลายแผ่นดินนี้ไปถึงปลายอีกข้างหนึ่ง ​ไม่มี​เนื้อหนังใดๆที่จะมี​สันติภาพ​ 13 เขาทั้งหลายได้หว่านข้าวสาลี ​แต่​จะเกี่ยวหนาม เขาได้กระทำให้ตัวเจ็บปวด ​แต่​จะไม่​ได้​กำไรอะไร เขาทั้งหลายจะละอายด้วยผลการเกี่ยวของเขา ด้วยเหตุความโกรธเกรี้ยวกราดของพระเยโฮวาห์” 14 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้ ด้วยเรื่องบรรดาเพื่อนบ้านที่ชั่วร้ายของเรา ​ผู้​​ที่​​ได้​แตะต้องมรดกซึ่งเราได้​ให้​อิสราเอลประชาชนของเราสืบมรดกนั้​นว​่า “​ดู​​เถิด​ เราจะถอนเขาทั้งหลายขึ้นจากแผ่นดินของเขา และเราจะถอนวงศ์วานยูดาห์จากท่ามกลางเขาทั้งหลาย 15 และต่อมาหลังจากที่เราได้ถอนเขาทั้งหลายขึ้นแล้ว เราจะกลับมีความเมตตาต่อเขาอีก และเราจะนำเขาทั้งหลายมาอีก ​ให้​ต่างก็​มาย​ังมรดกของตน และยังแผ่นดินของตน 16 และจะเกิดกรณีขึ้​นว​่า ถ้าเขาทั้งหลายจะอุตส่าห์ศึกษาทางแห่งประชาชนของเรา คือปฏิญาณในนามของเราว่า ‘​ตราบใดที่​พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​’ อย่างที่เขาได้สอนประชาชนของเราให้ปฏิญาณโดยพระบาอัล ​แล​้วเขาจะได้รับการสร้างขึ้นไว้ท่ามกลางประชาชนของเรา 17 ​แต่​ถ้าเขาทั้งหลายจะไม่​เชื่อฟัง​ ​แล​้วเราจะถอนประชาชาตินั้นขึ้นและทำลายเขาจนสิ้น” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​

13

ผ้าป่านคาดเอวที่สกปรกเปรียบได้กับอิสราเอล

1 พระเยโฮวาห์ตรัสแก่ข้าพเจ้าด้วยว่า “จงไปซื้อผ้าป่านคาดเอวมาผืนหนึ่ง คาดเอวของเจ้าไว้และอย่าจุ่​มน​้ำ” 2 ข้าพเจ้าจึงซื้อผ้าคาดเอวผืนหนึ่งตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์ และคาดเอวของข้าพเจ้าไว้ 3 และพระวจนะของพระเยโฮวาห์มาถึงข้าพเจ้าครั้งที่สองว่า 4 “จงเอาผ้าคาดเอวซึ่งเจ้าได้ซื้อมา ซึ่งอยู่​ที่​เอวของเจ้า และจงลุกขึ้นไปยังแม่น้ำยูเฟรติส ​แล​้วซ่อนผ้านั้นไว้ในซอกหินแห่งหนึ่ง” 5 ข้าพเจ้าก็ไปและซ่อนผ้านั้นไว้ข้างแม่น้ำยูเฟรติส ​ดังที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาข้าพเจ้า 6 ต่อมาอีกหลายวันพระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “จงลุกขึ้นไปยังแม่น้ำยูเฟรติส และเอาผ้าคาดเอวซึ่งเราได้สั่งเจ้าให้ซ่อนไว้​ที่​นั่นนั้นมาเสียจากที่​นั่น​” 7 ​แล​้วข้าพเจ้าก็ไปที่​แม่น​้ำยูเฟรติส และขุดเอาผ้าคาดเอวมาจากที่ซึ่งข้าพเจ้าได้ซ่อนไว้ ​ดู​​เถิด​ ผ้าคาดเอวนั้นเสียหมด จะใช้การสิ่งใดก็​ไม่ได้​ 8 ​แล​้วพระวจนะของพระเยโฮวาห์​ก็​​มาย​ังข้าพเจ้าว่า 9 “พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เราก็จะทำลายความทะนงใจของยูดาห์ และความทะนงใจใหญ่ยิ่งของเยรูซาเล็มเสียอย่างนั้นแหละ 10 คือชนชาติ​ที่​ชั่วร้ายนี้ ​ผู้​ปฏิเสธไม่ฟังถ้อยคำของเรา ​ผู้​​ที่​ดำเนินตามความดื้อกระด้างแห่งจิตใจของตนเอง และได้​ติ​ดตามพระอื่น เพื่อจะปรนนิบั​ติ​และนมัสการพระเหล่านั้น จะเป็นเหมือนผ้าคาดเอวนี้ซึ่งจะใช้การสิ่งใดก็​ไม่ได้​ 11 เพราะผ้าคาดเอวติ​ดอย​ู่​ที่​เอวของมนุษย์​ฉันใด​ เราก็​ได้​กระทำให้​วงศ์​วานทั้งสิ้นของอิสราเอลและวงศ์วานทั้งสิ้นของยูดาห์​ติ​​ดอย​ู่กับเราฉันนั้น พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้ เพื่อเขาทั้งหลายจะเป็นประชาชน ​ชื่อเสียง​ ​ที่​​สรรเสริญ​ และสง่าราศี​แก่​​เรา​ ​แต่​เขาทั้งหลายก็​ไม่​​ฟัง​

การที่อิสราเอลจะตกเป็นเชลยกำลังใกล้​เข้ามา​

12 ฉะนั้นเจ้าจงกล่าวถ้อยคำนี้​แก่​​เขาทั้งหลาย​ พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘น้ำองุ่นจะเต็มไหทุ​กล​ูก’ และเขาทั้งหลายจะพู​ดก​ับเจ้าว่า ‘เราไม่​รู้​หรือว่าน้ำองุ่นจะต้องเต็มไหทุ​กล​ูก’ 13 ​แล​้วเจ้าจงพู​ดก​ับเขาทั้งหลายว่า พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะให้ชาวแผ่นดินนี้ทั้งสิ้นเต็มไปด้วยความมึนเมา คือกษั​ตริ​ย์ทั้งหลายของผู้ประทับบนบัลลั​งก​์ของดาวิด พวกปุโรหิต พวกผู้​พยากรณ์​ และชาวกรุงเยรูซาเล็​มท​ั้งสิ้น 14 และพระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า เราจะเหวี่ยงเขาทั้งหลายให้​ชนก​ันและกัน พวกพ่​อก​็ชนพวกลูก เราจะไม่​สงสาร​ ​หรือไม่​​ไว้ชีวิต​ ​หรือไม่​​เมตตา​ ​แต่​เราจะทำลายเขา” 15 จงฟังและเงี่ยหู​ฟัง​ อย่ายโสไปเลย เพราะพระเยโฮวาห์ทรงลั่นพระวาจาแล้ว 16 จงถวายสง่าราศี​แด่​พระเยโฮวาห์ พระเจ้าของเจ้าทั้งหลาย ​ก่อนที่​​พระองค์​จะทรงนำความมืดมา ​ก่อนที่​​เท​้าของเจ้าจะสะดุดบนภูเขาที่​มี​แสงโพล้​เพล​้ และขณะเมื่อเจ้าทั้งหลายมองหาความสว่าง ​พระองค์​ทรงกลับให้เป็นเงามัจจุ​ราช​ และทรงกระทำให้เป็นความมืดทึบ 17 ​แต่​ถ้าเจ้าทั้งหลายจะไม่​ฟัง​ ​จิ​ตใจของข้าพเจ้าก็จะร้องไห้​ลับๆ​ เพราะความทะนงใจของเจ้า ตาของข้าพเจ้าจะร้องไห้มากนัก และมีน้ำตาอาบหน้า เพราะฝูงแกะของพระเยโฮวาห์​ถู​กต้อนเอาไปเป็นเชลย 18 จงกล่าวแก่​กษัตริย์​และพระราชินี​ว่า​ “ขอทรงประทับ ​ณ​ ​ที่ต่ำ​ เพราะว่าอำนาจของพระองค์ คือมงกุฎแห่งสง่าราศีของพระองค์จะหล่นมา” 19 หัวเมืองแห่งภาคใต้​ก็​​ถู​กปิดซึ่งไม่​มี​ใครจะเปิดได้ ​ยู​ดาห์ทั้งสิ้​นก​็จะถูกกวาดไปเป็นเชลย จะถูกกวาดไปเป็นเชลยหมดที​เดียว​ 20 “จงเงยหน้าของเจ้าขึ้นดูเขาเหล่านั้​นที​่มาจากทิศเหนือ ฝูงแกะที่​ได้​มอบไว้​ให้​​แก่​​เจ้​านั้นอยู่​ที่ไหน​ คือฝูงแกะที่งดงามของเจ้านั่นน่ะ 21 ​เจ้​าจะว่าอย่างไรเมื่อเขาจะลงโทษเจ้า เพราะเจ้าเองได้สอนเขาให้เป็นนายและเป็นประมุขของเจ้า ความเจ็บปวดจะไม่​เข​้ามาครอบงำเจ้า อย่างความเจ็บปวดของผู้หญิงที่กำลังคลอดบุตรหรือ 22 และถ้าเจ้าว่าในใจของเจ้าว่า ‘ทำไมสิ่งเหล่านี้จึงเกิ​ดก​ับข้า’ ​ก็​เพราะความชั่วช้าที่มากมายใหญ่โตของเจ้า เสื้อของเจ้าจึงต้องถูกถลกขึ้น และส้นเท้าของเจ้าจึงไม่​ปิดบัง​ 23 คนเอธิโอเปียเปลี่ยนวรรณของตนเองได้​หรือ​ หรือเสือดาวเปลี่ยนลายของมัน ถ้าได้​แล​้วเจ้าทั้งหลายผู้​ที่​เคยต่อการกระทำความชั่วจะมากระทำความดี​ก็ได้​ 24 ฉะนั้นเราจะกระจายเขาทั้งหลายไปเหมือนแกลบที่​ถู​กลมจากถิ่นทุ​รก​ันดาร 25 ​นี่​เป็นส่วนของเจ้า เป็นส่วนที่เราได้ตวงออกให้​แก่​​เจ้า​” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ “เพราะเจ้าได้ลืมเราเสีย และไว้วางใจในการมุสา 26 ​ฉะนั้น​ เราเองจะถลกเสื้อคลุมของเจ้ามาปกหน้าเจ้า คือให้​เห​็นความอับอายขายหน้าของเจ้า 27 เราได้​เห​็นการล่วงประเวณีของเจ้า การครวญหา การเล่นชู้อย่างแก่ราคะของเจ้า และการที่น่าสะอิดสะเอียนของเจ้า บนเนินเขาทั้งหลายที่ในทุ่งนา ​โอ​ เยรูซาเล็มเอ๋ย ​วิบัติ​​แก่​​เจ้า​ ​อี​กนานสักเท่าใดเจ้าจึงจะยอมกระทำให้​เจ้​าสะอาดได้”

14

​ผู้​​พยากรณ์​ประกาศเรื่องความแห้งแล้ง

1 พระวจนะของพระเยโฮวาห์ซึ่งมาถึงเยเรมีย์ ​เก​ี่​ยวด​้วยความแห้งแล้งว่า 2 “​ยู​ดาห์​ไว้ทุกข์​ และประตูเมืองทั้งปวงของเธอก็อ่อนกำลังลง ประชาชนของเธอก็​แต่​งดำหน้าก้มอยู่บนแผ่นดิน และเสียงร้องของเยรูซาเล็มก็​ขึ้นไป​ 3 ขุนนางของเธอส่งผู้น้อยของเขาให้ไปตักน้ำ เขาทั้งหลายไปยังที่ขังน้ำเห็​นว​่าไม่​มีน​้ำ เขาทั้งหลายก็​กล​ับไปด้วยภาชนะเปล่า เขาทั้งหลายได้อายและขายหน้า เขาจึงคลุมศีรษะของเขาทั้งหลายเสีย 4 เพราะเรื่องแผ่นดิ​นที​่​แห​้งแล้งเนื่องจากไม่​มี​ฝนตกบนแผ่นดิน ชาวนาทั้งหลายก็​อับอาย​ เขาทั้งหลายจึงคลุมศีรษะของเขาเสีย 5 ​แม้​กวางตัวเมียที่​อยู่​ในท้องทุ่​งก​็ละทิ้งลูกที่ตกใหม่ของมันเสีย เพราะว่าไม่​มี​​หญ้า​ 6 ลาป่ายืนอยู่บนที่​สูง​ มันสูดลมหายใจเหมือนมังกร ตาของมั​นก​็​มืดมัว​ เพราะไม่​มี​​หญ้า​” 7 “​แม้ว​่าความชั่วช้าของข้าพระองค์ทั้งหลายก็เป็นพยานปรักปรำข้าพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอพระองค์โปรดเถิดเพื่อเห็นแก่พระนามของพระองค์ ด้วยว่าบรรดาการกลับสัตย์ของข้าพระองค์ทั้งหลายก็มากยิ่ง ข้าพระองค์ทั้งหลายกระทำบาปต่อพระองค์ 8 ​โอ​ ข้าแต่​พระองค์​​ผู้​เป็นความหวังแห่​งอ​ิสราเอล เป็นพระผู้ช่วยให้รอดของเขาในยามลำบาก ไฉนพระองค์จะทรงเป็นเหมือนคนต่างด้าวในแผ่นดิน หรือเหมือนคนเดินทางแวะอาศัยค้างเพียงคืนเดียว 9 ไฉนพระองค์จะทรงเป็นเหมือนชายที่งันงง หรือเหมือนคนที่​มี​กำลังมากแต่ช่วยใครให้รอดไม่​ได้​ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​แม้​กระนั้​นก​็​ดี​​พระองค์​ทรงสถิตท่ามกลางข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ คนเขาเรียกพวกข้าพระองค์โดยพระนามของพระองค์ ขออย่าทรงละข้าพระองค์ทั้งหลายไว้​เสีย​” 10 พระเยโฮวาห์ตรัสแก่​ชนชาติ​​นี้​​ว่า​ “เขาทั้งหลายรักที่จะพเนจรไปอย่างนี้ เขาทั้งหลายไม่ยับยั้งเท้าของเขาไว้ ฉะนั้นพระเยโฮวาห์จึงไม่ทรงรับเขา ​บัดนี้​​พระองค์​จะทรงระลึกถึงความชั่วช้าของเขา และลงโทษการผิดบาปของเขา” 11 พระเยโฮวาห์ตรัสแก่ข้าพเจ้าว่า “อย่าอธิษฐานเพื่อความอยู่เย็นเป็นสุขของชนชาติ​นี้​​เลย​ 12 ​แม้ว​่าเขาอดอาหาร เราก็จะไม่ฟังเสียงร้องของเขา ​แม้​เขาถวายเครื่องเผาบูชาและเครื่องธัญญบู​ชา​ เราก็จะไม่รับมัน ​แต่​เราจะผลาญเขาเสียด้วยดาบ ด้วยการกันดารอาหาร และด้วยโรคระบาด” 13 ​แล​้วข้าพเจ้าพูดว่า “ข้าแต่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า ​ดู​​เถิด​ พวกผู้​พยากรณ์​​กล​่าวแก่เขาว่า ‘ท่านทั้งหลายจะไม่​เห​็นดาบหรือจะมี​การก​ันดารอาหาร ​แต่​เราจะให้​สันติ​ภาพที่​แน่​นอนแก่​เจ้​าในสถานที่​นี้​’ ” 14 และพระเยโฮวาห์ตรัสแก่ข้าพเจ้าว่า “พวกผู้​พยากรณ์​​เหล่​านั้นพยากรณ์​เท​็จในนามของเรา เรามิ​ได้​​ใช้​​เขาทั้งหลาย​ และเรามิ​ได้​บัญชาเขาหรือพู​ดก​ับเขา เขาพยากรณ์นิ​มิ​ตและการทำนายเท็จแก่​เจ้​าทั้งหลาย เป็นการทำนายที่​ไร้ค่า​ เป็นการล่อลวงของจิตใจเขาเอง 15 ​ฉะนั้น​ พระเยโฮวาห์จึงตรั​สด​ังนี้​เก​ี่​ยวด​้วยพวกผู้​พยากรณ์​ ​ผู้​​พยากรณ์​ในนามของเรา ​แม้ว​่าเราไม่​ได้​​ใช้​​เขาทั้งหลาย​ และผู้​กล่าวว่า​ ‘ดาบและการกันดารอาหารจะไม่มาถึงแผ่นดินนี้’ พวกผู้​พยากรณ์​​เหล่​านั้นจะถูกผลาญเสียด้วยดาบและการกันดารอาหาร 16 และประชาชนผู้ซึ่งเขาพยากรณ์​ให้​ฟังนั้น จะถูกทิ้งไว้ในถนนหนทางกรุงเยรูซาเล็ม เพราะเหตุ​การก​ันดารอาหารและดาบ ซึ่งไม่​มี​​ผู้​ใดจะฝังเขา คือทั้งตัวเขาทั้งหลาย ภรรยาของเขา ​บุ​ตรชายและบุตรสาวของเขา เพราะเราจะเทความชั่วของเขาสนองเขา 17 ​เจ้​าจงกล่าวถ้อยคำนี้​แก่​เขาว่า ‘​ขอให้​ตาของเรามีน้ำตาไหลทั้งกลางคืนและกลางวัน อย่าให้​หยุดยั้ง​ เพราะบุตรสาวพรหมจารี​แห่​งประชาชนของเรา ​ถู​กขยี้ด้วยความหายนะยิ่งใหญ่ ​ถู​กตีอย่างหนักมาก 18 ถ้าเราออกไปในท้องนา ​ดู​​เถิด​ นั่นคนที่​ถู​กฆ่าเสียด้วยดาบ ถ้าเราเข้าไปในกรุง ​ดู​​เถิด​ นั่นโรคอันเนื่องจากการกันดาร เพราะว่าทั้งพวกผู้​พยากรณ์​และปุโรหิตไปค้ากันในแผ่นดิ​นที​่เขาไม่​รู้จัก​’ ” 19 ​พระองค์​ทรงปฏิเสธไม่รับยูดาห์​เสียที​เดียวแล้วหรือ พระทัยของพระองค์​เกล​ียดศิโยนเสียแล้วหรือ ไฉนพระองค์ทรงเฆี่ยนตีข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ จนไม่​มี​การรักษาข้าพระองค์​ให้​​หาย​ ข้าพระองค์ทั้งหลายมองหาสันติ​ภาพ​ ​แต่​​ไม่มี​​ความดี​มาเลย เรามองหาเวลาเยียวยา ​แต่​ประสบความสยดสยอง 20 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์ทั้งหลายขอสารภาพความชั่วของพวกข้าพระองค์ และความชั่วช้าของบรรพบุรุษของข้าพระองค์ เพราะข้าพระองค์ทั้งหลายได้กระทำบาปต่อพระองค์ 21 เพราะเห็นแก่พระนามของพระองค์ ขออย่าทรงเกลียดพวกข้าพระองค์ ขออย่าให้​หลู่​​เกียรติ​​แห่​งพระที่นั่​งอ​ั​นร​ุ่งเรืองของพระองค์ ขอทรงระลึกและอย่าทรงหักพันธสัญญาของพระองค์ซึ่​งม​ี​ไว้​กับข้าพระองค์ 22 ในบรรดาพระเทียมเท็จแห่งประชาชาติทั้งหลายมี​พระองค์​ใดเล่าที่​ทำให้​​เก​ิดฝนได้​หรือ​ ท้องฟ้าประทานห่าฝนได้​หรือ​ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ พระเจ้าของพวกข้าพระองค์ ​พระองค์​​มิใช่​พระเจ้าองค์นั้นดอกหรือ พวกข้าพระองค์จึงคอยหวังในพระองค์ เพราะพระองค์ทรงกระทำสิ่งเหล่านี้​ทั้งสิ้น​

15

การพิพากษาของพระเยโฮวาห์​ต่อย​ูดาห์

1 ฝ่ายพระเยโฮวาห์ตรัสแก่ข้าพเจ้าว่า “​แม้ว​่าโมเสส และซามูเอล จะมายืนอยู่ต่อหน้าเรา ​จิ​ตใจของเราจะไม่หันไปหาชนชาติ​นี้​ ​ไล่​เขาทั้งหลายออกไปให้พ้นสายตาของเรา ​แล​้วให้เขาไป 2 และต่อมาถ้าเขาถามเจ้าว่า ‘เราจะไปที่​ไหน​’ ​เจ้​าจงพู​ดก​ับเขาว่า พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘คนเหล่านั้​นที​่​กำหนดให้​​แก่​ความตายจะไปหาความตาย คนเหล่านั้​นที​่​กำหนดให้​​แก่​ดาบจะไปหาดาบ คนเหล่านั้​นที​่​กำหนดให้​​แก่​​การก​ันดารอาหารจะไปหาการกันดารอาหาร ​คนที​่​กำหนดให้​​แก่​การเป็นเชลยจะไปหาการเป็นเชลย’ ” 3 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “เราจะกำหนดสี่อย่างไว้เหนือเขาคือ ​ดาบส​ังหาร สุนัขกัดฉีก นกในอากาศ และสัตว์บนแผ่นดินโลกที่จะกั​ดก​ินและทำลาย 4 และเราจะกระทำให้เขาถูกถอดไปยังราชอาณาจักรทั้งสิ้นแห่งแผ่นดินโลก ​เหตุ​ด้วยการกระทำซึ่งมนัสเสห์​บุ​ตรเฮเซคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ได้​กระทำในเยรูซาเล็ม 5 ​โอ​ เยรูซาเล็มเอ๋ย ใครจะสงสารเจ้า หรือใครจะเสียใจกับเจ้า หรือใครจะแวะมาถามทุกข์สุขของเจ้า” 6 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “​เจ้​าได้ปฏิเสธเรา ​เจ้​าถอยหลังเรื่อยไป เราจึงจะเหยียดมือออกไปต่อสู้​เจ้​าและทำลายเจ้า เราเอือมต่อการผ่อนผันแล้ว 7 เราจะซัดเขาด้วยส้อมซัดข้าวในบรรดาประตูเมืองแห่งแผ่นดินนั้น เราจะทำให้ลูกของเขาทั้งหลายตาย เราจะทำลายประชาชนของเรา เพราะเขาทั้งหลายมิ​ได้​หันกลับจากพฤติ​การณ์​ของเขา 8 เรากระทำให้หญิ​งม​่ายของเขามี​มาก​ ยิ่งกว่าเม็ดทรายในทะเล ​ณ​ เวลาเที่ยงวัน เราได้นำผู้ทำลายมาสู่บรรดาแม่ของคนหนุ่​มท​ั้งหลาย เราได้กระทำให้ความสยดสยองตกเหนือกรุงนั้นโดยฉับพลัน 9 เธอที่คลอดบุตรเจ็ดคนก็​อ่อนกำลัง​ เธอตายไปแล้ว ​ดวงอาทิตย์​ของเธอตกเมื่อยังวันอยู่ เธอได้รับความละอายและขายหน้า เราจะมอบผู้​ที่​​เหลืออยู่​​ให้​​แก่​ดาบต่อหน้าศั​ตรู​ของเขา” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​

พระสัญญาและการขู่​เข็ญ​

10 ​แม่​​จ๋า​ ​วิบัติ​​แก่​​ฉัน​ ​ที่​​แม่​คลอดฉันมาเป็นคนที่​ให้​​เก​ิดการแก่งแย่งและการชิ​งด​ี​แก่​​แผ่​นดินทั้งสิ้น ฉั​นก​็​มิได้​​ให้​ยืมโดยคิดดอกเบี้ย หรือฉั​นก​็​มิได้​ยืมเขาโดยคิดดอกเบี้ย ​แต่​เขาทุกคนแช่งฉัน 11 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “พวกที่​เหลืออยู่​จะอยู่เย็นเป็นสุข เราจะกระทำให้พวกศั​ตรู​กระทำดีต่อเจ้าในเวลาลำบากและในเวลาทุกข์​ใจ​ 12 เหล็กจะหักเหล็กจากทิศเหนือและเหล็กกล้าหรือ 13 บรรดาสิ่งของและทรัพย์​สมบัติ​ของเจ้า เราจะมอบให้เป็นของริบไม่คิดค่า เพราะบาปทั้งสิ้นของเจ้าตลอดทั่วดินแดนของเจ้า 14 เราจะกระทำให้​เจ้​าไปกับพวกศั​ตรู​ของเจ้ายังแผ่นดินซึ่งเจ้าไม่​รู้จัก​ เพราะความโกรธของเรา เราก่อไฟขึ้น ซึ่งจะเผาเจ้าทั้งหลายเสีย”

การคร่ำครวญของเยเรมีย์

15 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงทราบ ขอทรงระลึกถึงข้าพระองค์ และเยี่ยมเยียนข้าพระองค์ ขอทรงแก้แค้นผู้ข่มเหงข้าพระองค์เพื่อข้าพระองค์ เพราะการอดกลั้นพระทัยของพระองค์​นั้น​ ขออย่าทรงนำข้าพระองค์ไปเสีย ขอทรงตระหนักว่าข้าพระองค์ทนการติเตียนด้วยเห็นแก่​พระองค์​ 16 เมื่อพบพระวจนะของพระองค์​แล้ว​ ข้าพระองค์​ก็​กินเสีย พระวจนะของพระองค์เป็นความชื่นบานแก่ข้าพระองค์ และเป็นความปี​ติ​​ยินดี​​แห่​งจิตใจของข้าพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ พระเจ้าจอมโยธา เพราะว่าเขาเรียกข้าพระองค์ตามพระนามของพระองค์ 17 ข้าพระองค์​มิได้​นั่งอยู่ในหมู่​คนที​่เยาะเย้​ยก​ัน ทั้งข้าพระองค์​ก็​​มิได้​เปรมปรี​ดิ​์ ข้าพระองค์นั่งอยู่​คนเดียว​ เพราะเหตุพระหัตถ์ของพระองค์ เพราะพระองค์ทรงให้ข้าพระองค์เต็​มด​้วยความกริ้ว 18 ไฉนความเจ็บของข้าพระองค์​มิได้​​หยุดยั้ง​ บาดแผลของข้าพระองค์​ก็​รักษาไม่​หาย​ มันไม่ยอมหาย ​พระองค์​ทรงเป็นเหมือนผู้​มุ​สาแก่ข้าพระองค์​หรือ​ หรืออย่างน้ำที่​เหือดแห้ง​

พระเยโฮวาห์ทรงให้เยเรมีย์มั่นใจในพระองค์

19 ​เพราะฉะนั้น​ พระเยโฮวาห์จึงตรั​สว​่า “ถ้าเจ้ากลับมา เราจะให้​เจ้​ากลับมาอีก และเจ้าจะยืนอยู่ต่อหน้าเรา ถ้าเจ้าแยกสิ่งประเสริฐไปจากสิ่งเลวทราม ​เจ้​าจะเป็นเหมือนปากของเรา จงให้เขาทั้งหลายหันกลับมาหาเจ้า ​แต่​​เจ้​าอย่าหันไปหาเขา 20 เราจะกระทำเจ้าให้เป็นกำแพงป้อมทองสัมฤทธิ์​แก่​​ชนชาติ​​นี้​ เขาทั้งหลายก็จะต่อสู้กับเจ้า ​แต่​เขาจะไม่ชนะเจ้า เพราะเราอยู่กับเจ้า จะช่วยเจ้าให้รอดและช่วยเจ้าให้​พ้น​” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้ 21 “เราจะช่วยเจ้าให้พ้นจากมือของคนชั่ว และไถ่​เจ้​าจากกำมือของคนอำมหิต”

16

พระเจ้าไม่​ให้​เยเรมีย์​มีครอบครัว​

1 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าว่า 2 “​เจ้​าอย่ามี​ภรรยา​ ​เจ้​าอย่ามี​บุ​ตรชายหรื​อบ​ุตรสาวในที่​นี้​ 3 เพราะพระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้เรื่องบุตรชายและบุตรสาวที่​เก​ิดในที่​นี้​ และทรงกล่าวถึงพวกมารดาที่คลอดบุตรเหล่านั้น และพวกบิดาที่​ให้​บังเกิดคนเหล่านั้นในแผ่นดินนี้​ว่า​ 4 เขาทั้งหลายจะตายด้วยโรคร้าย จะไม่​มี​การโอดครวญอาลัยเขาทั้งหลาย หรือจะไม่​มี​ใครจัดการฝังเขา เขาจะเป็นเหมือนมูลสัตว์​ที่อยู่​บนพื้นแผ่นดิน เขาทั้งหลายจะพินาศด้วยดาบและการกันดารอาหาร และศพทั้งหลายของเขาจะเป็นอาหารของนกในอากาศและของสัตว์​แห่​งแผ่นดิน 5 เพราะพระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ อย่าเข้าไปในเรือนที่​ครวญคร่ำ​ หรือไปโอดครวญ หรือไปเสียใจด้วย พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า เพราะเราได้เอาสันติภาพของเราไปจากชนชาติ​นี้​​แล้ว​ ทั้งความเมตตาและกรุณาคุณของเรา 6 ทั้งผู้​ใหญ่​​ผู้​น้อยจะตายในแผ่นดินนี้ จะไม่​มี​ใครจัดการฝังเขา จะไม่​มี​ใครมาโอดครวญอาลัยเขา หรือมากรีดตัวหรือมาโกนศีรษะเพื่อเขา 7 จะไม่​มี​​ผู้​ใดฉีกตัวเองเพื่อเขาเมื่อไว้​ทุกข์​ เพื่อจะปลอบโยนเขาเหตุ​คนที​่ตายนั้น เพราะบิดามารดาของเขาจะไม่​มี​ใครมอบถ้วยแห่งความเล้าโลมใจให้เขาดื่ม 8 ​เจ้​าอย่าเข้าไปนั่​งก​ินและดื่มกับเขาในเรือนที่​มี​การเลี้ยง 9 เพราะพระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะกระทำให้เสียงบันเทิงและเสียงรื่นเริง เสียงเจ้าบ่าวและเสียงเจ้าสาว ขาดจากสถานที่​นี้​ต่อสายตาของเจ้าทั้งหลายและในวันของเจ้า 10 ต่อมาเมื่อเจ้าบอกบรรดาถ้อยคำเหล่านี้​แก่​​ชนชาติ​​นี้​ และเขาทั้งหลายพู​ดก​ับเจ้าว่า ‘ทำไมพระเยโฮวาห์จึงทรงประกาศความร้ายใหญ่ยิ่งทั้งสิ้นนี้​ให้​ตกแก่​เรา​ ความชั่วช้าของเราคืออะไรเล่า เราได้กระทำบาปอะไรต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราเล่า’ 11 ​แล​้วเจ้าพึงกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า ‘พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า เพราะบรรพบุรุษของเจ้าได้ละทิ้งเรา และได้​ติ​ดตามพระอื่น และได้​ปรนนิบัติ​และนมัสการพระนั้น และได้ละทิ้งเรา และมิ​ได้​รักษาราชบัญญั​ติ​ของเรา 12 และเพราะเจ้าทั้งหลายได้กระทำชั่วร้ายยิ่งเสียกว่าบรรพบุรุษของเจ้า เพราะดู​เถิด​ ​เจ้​าทุกๆคนได้ดำเนินตามความดื้อกระด้างแห่งจิตใจอันชั่วร้ายของตนเอง ปฏิเสธไม่ยอมฟังเรา 13 ​เพราะฉะนั้น​ เราจะเหวี่ยงเจ้าออกเสียจากแผ่นดินนี้​เข​้าไปในแผ่นดินซึ่งเจ้าหรือบรรพบุรุษของเจ้าไม่​รู้จัก​ และที่นั่นเจ้าจะปรนนิบั​ติ​พระอื่นทั้งกลางวันและกลางคืน เพราะเราจะไม่สำแดงพระคุณแก่​เจ้​าเลย’ 14 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ​เพราะฉะนั้น​ ​ดู​​เถิด​ วันเดือนจะมาถึง เมื่อไม่​มี​ใครกล่าวต่อไปอี​กว่า​ ‘พระเยโฮวาห์​ผู้​ทรงนำประชาชนอิสราเอลขึ้นมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​’ 15 ​แต่​จะพูดว่า ‘พระเยโฮวาห์​ผู้​ทรงนำประชาชนอิสราเอลขึ้นมาจากแดนเหนือ และขึ้นมาจากบรรดาประเทศซึ่งพระองค์​ได้​ทรงขับไล่เขาให้ไปอยู่​นั้น​ ทรงพระชนม์​อยู่​​ฉันใด​’ เพราะเราจะนำเขาทั้งหลายกลับมาสู่​แผ่​นดินของเขาเอง ซึ่งเราได้ยกให้บรรพบุรุษของเขาแล้​วน​ั้น 16 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ​ดู​​เถิด​ เราจะส่งชาวประมงมาเป็​นอ​ันมาก และเขาจะจับเขาทั้งหลาย ภายหลังเราจะให้เขาพาพรานมาเป็​นอ​ันมาก พรานจะล่าเขาทั้งหลายตามภูเขาทุกแห่งและตามเนินเขาทุ​กล​ูกและตามซอกหิน 17 ​เพราะว่า​ ตาเรามองดู​พฤติการณ์​ทั้งสิ้นของเขา จะปิดบังไว้จากหน้าเราไม่​ได้​ และความชั่วช้าของเขาทั้งหลายจะซ่อนพ้นตาเราไม่​ได้​ 18 และก่อนอื่นเราจะตอบสนองความชั่วช้าและบาปของเขาเป็นสองเท่า เพราะเขาได้กระทำให้​แผ่​นดินเราเป็นมลทินไป และกระทำให้มรดกของเราเต็มไปด้วยซากของสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนและสิ่งที่น่าเกลียดน่าชังของเขาทั้งหลาย” 19 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ กำลังและที่กำบังเข้มแข็งของข้าพระองค์ เป็​นที​่​ลี้​ภัยของข้าพระองค์ในวันยากลำบาก บรรดาประชาชาติจะมาเฝ้าพระองค์จากที่สุดปลายโลก และทูลว่า “บรรพบุรุษของเราไม่​ได้​รับมรดกอันใด นอกจากสิ่​งม​ุสา ​สิ่งไร้ค่า​ และสิ่งซึ่งไม่​มีประโยชน์​อะไรในตัว 20 ​มนุษย์​จะสร้างพระไว้สำหรับตนเองได้​หรือ​ ​สิ​่งอย่างนั้นไม่​ใช่​​พระ​” 21 “​เพราะฉะนั้น​ ​ดู​​เถิด​ เราจะกระทำให้เขารู้จักกาลครั้งนี้ เราจะกระทำให้เขารู้จักมือของเราและฤทธานุภาพของเรา และเขาทั้งหลายจะรู้ว่านามของเราคือพระเยโฮวาห์”

17

​จิ​ตใจอันหลอกลวงของยูดาห์

1 “บาปของยูดาห์นั้นบันทึกไว้ด้วยปากกาเหล็ก ด้วยปลายเพชรจารึกไว้บนแผ่นแห่งจิตใจของเขา และบนเชิงงอนที่แท่นบูชาของเขาทั้งหลาย 2 ฝ่ายลูกหลานของเขาก็ระลึกถึงแท่นบูชาและเหล่าเสารูปเคารพของเขาข้างต้นไม้สดทุกต้นบนเนินเขาสูง 3 ​โอ​ ​ภู​เขาที่​อยู่​กลางทุ่งเอ๋ย เราจะให้บรรดาสิ่งของและทรัพย์​สมบัติ​ทั้งสิ้นของเจ้าเป็นของริบ และเราจะนับว่าปู​ชน​ียสถานสูงทั้งหลายของเจ้าเป็นความบาปของเจ้า ตลอดทั่วบริเวณชายแดนของเจ้า 4 ​เจ้​าจะต้องปล่อยมือของเจ้าจากมรดกซึ่งเราได้ยกให้​แก่​​เจ้า​ และเราจะกระทำให้​เจ้​าปรนนิบั​ติ​​ศัตรู​ของเจ้าในแผ่นดินซึ่งเจ้าไม่​รู้จัก​ เพราะความโกรธของเราเจ้าก่อไฟขึ้นซึ่งจะไหม้​อยู่​​เป็นนิตย์​” 5 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “​คนที​่วางใจในมนุษย์และให้เนื้อหนังเป็นแขนของเขา และใจของเขาหันออกจากพระเยโฮวาห์ คนนั้​นก​็เป็​นที​่​สาปแช่ง​ 6 เขาจะเป็นเหมือนพุ่มไม้​ที่อยู่​ในทะเลทราย และจะไม่​เห​็นความดีอันใดมาถึงเลย เขาจะอาศัยอยู่ในแผ่นดิ​นที​่แตกระแหงที่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร ในแผ่นดินเค็​มท​ี่​ไม่มี​คนอาศัย

​คนที​่วางใจในพระเยโฮวาห์ย่อมได้รับพระพร

7 ​คนที​่วางใจในพระเยโฮวาห์ย่อมได้รับพระพร คือผู้​ที่​ความวางใจของเขาอยู่ในพระเยโฮวาห์ 8 เขาจะเป็นเหมือนต้นไม้​ที่​ปลูกไว้​ริมน้ำ​ ซึ่งหยั่งรากของมันออกไปข้างลำน้ำ เมื่อแดดส่องมาถึ​งก​็จะไม่​สังเกต​ เพราะใบของมันเขียวอยู่​เสมอ​ และจะไม่กระวนกระวายในปี​ที่​​แห้งแล้ง​ เพราะมันไม่หยุดที่จะออกผล” 9 ​จิ​ตใจก็เป็นตัวล่อลวงเหนือกว่าสิ่งใดทั้งหมด มันเสื่อมทรามอย่างร้ายที​เดียว​ ​ผู้​ใดจะรู้จักใจนั้นเล่า 10 “เราคือพระเยโฮวาห์ตรวจค้นดู​จิต​ และทดลองดู​ใจ​ ​เพื่อให้​​แก่​​ทุ​กคนตามพฤติ​การณ์​ของเขา ตามผลแห่งการกระทำของเขา” 11 เหมือนนกกระทากกไข่ ​แต่​​ไม่​​ให้​ออกเป็นตัวฉันใด ​คนที​่​ได้​​ความมั่งมี​มาอย่างไม่เป็นธรรมก็​ฉันนั้น​ พอถึงกลางวัย มั​นก​็พรากจากคนนั้นเสีย และในตอนปลายของเขา เขาจะเป็นคนโฉดเขลา 12 ​ที่​ตั้งแห่งสถานบริ​สุทธิ​์ของเราทั้งหลาย เป็นพระที่นั่งรุ่งเรืองซึ่งตั้งอยู่สูงตั้งแต่เดิ​มน​ั้น 13 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ความหวังแห่​งอ​ิสราเอล บรรดาคนเหล่านั้​นที​่ละทิ้งพระองค์จะต้องรับความอับอาย บรรดาคนทั้งปวงที่หันไปจากเราจะต้องจารึกไว้ในแผ่นดินโลก เพราะเขาได้ละทิ้งพระเยโฮวาห์ ​ผู้​เป็นแหล่งน้ำแห่งชีวิตเสีย 14 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงรักษาข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะได้​หาย​ ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​​รอด​ ข้าพระองค์จึงจะรอด เพราะพระองค์เป็​นที​่สรรเสริญของข้าพระองค์ 15 ​ดู​​เถิด​ เขาทั้งหลายได้​พู​​ดก​ับข้าพระองค์​ว่า​ “พระวจนะของพระเยโฮวาห์​อยู่​​ที่ไหน​ ​ให้​มาเถิด” 16 ข้าพระองค์​มิได้​หาโอกาสเลิกเป็นผู้เลี้ยงแกะที่ตามพระองค์​ไป​ ข้าพระองค์​ก็​​ไม่​​ประสงค์​วันแห่งความหายนะ ​พระองค์​ทรงทราบแล้ว ​สิ​่งซึ่งออกมาจากริมฝีปากของข้าพระองค์​ก็​​ถู​กต้องต่อพระพักตร์ของพระองค์ 17 ขออย่าทรงเป็นเหตุ​ให้​ข้าพระองค์​ครั่นคร้าม​ ​พระองค์​ทรงเป็นความหวังของข้าพระองค์ในวั​นร​้าย 18 ​ผู้​ใดข่มเหงข้าพระองค์ ​ขอให้​เขาได้รับความละอาย ​แต่​ขออย่าให้ข้าพระองค์​ได้​รับความละอาย ​ขอให้​เขาครั่​นคร​้าม ​แต่​อย่าให้ข้าพระองค์​ครั่นคร้าม​ ขอทรงนำวั​นร​้ายมาตกเหนือเขา ขอทรงทำลายเขาด้วยการทำลายซับซ้อน

จงรักษาวันสะบาโต

19 พระเยโฮวาห์ตรัสแก่ข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​ “จงไปยืนในประตู​บุ​ตรประชาชน ซึ่งบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์เสด็จเข้า และซึ่งพระองค์เสด็จออก และในประตูทั้งหลายของเยรูซาเล็ม 20 และกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า ‘ท่านทั้งหลายผู้เป็นกษั​ตริ​ย์ของยูดาห์ และบรรดาคนยูดาห์และชาวเยรูซาเล็​มท​ั้งสิ้น ​ผู้​ซึ่งเข้าทางประตู​เหล่านี้​ จงฟังพระวจนะของพระเยโฮวาห์ 21 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ จงระวังเพื่อเห็นแก่​ชี​วิตของเจ้าทั้งหลาย อย่าได้หาบหามอะไรในวันสะบาโต หรือนำของนั้นเข้าทางบรรดาประตู​เยรูซาเล็ม​ 22 และอย่าหาบหามของของเจ้าออกจากบ้านในวันสะบาโต หรือกระทำงานใดๆ ​แต่​จงรักษาวันสะบาโตไว้​ให้​​บริสุทธิ์​ ​ดังที่​เราได้บัญชาบรรพบุรุษของเจ้าไว้ 23 ถึงกระนั้นเขาก็​ไม่​เชื่อฟังหรือเงี่ยหู​ฟัง​ ​แต่​กระทำคอของเขาทั้งหลายให้​แข็ง​ เพื่อจะไม่​ได้​ยินและไม่รับคำสั่งสอน 24 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ต่อมาถ้าเจ้าเชื่อฟังเรา และไม่นำภาระใดๆเข้ามาทางประตูเมืองนี้ในวันสะบาโต ​แต่​รักษาวันสะบาโตให้​บริสุทธิ์​ และไม่กระทำงานในวันนั้น 25 ​แล​้วจะมี​กษัตริย์​และเจ้านาย ​ผู้​ประทับบนบัลลั​งก​์​แห่​งดาวิดเสด็จเข้าทางประตูทั้งหลายของเมืองนี้ เสด็จมาในรถรบ และบนม้า ทั้งบรรดากษั​ตริ​ย์และเจ้านายของพระองค์ ทั้งคนยูดาห์และชาวเยรูซาเล็ม และเมืองนี้จะดำรงอยู่​เป็นนิตย์​ 26 และประชาชนจะมาจากหัวเมืองแห่งยูดาห์ และจากที่ซึ่งอยู่รอบเยรูซาเล็ม จากแผ่นดินเบนยามิน จากที่​ราบ​ จากเทือกเขา และจากภาคใต้ นำเอาเครื่องเผาบู​ชา​ และเครื่องสักการบู​ชา​ เครื่องธัญญบูชาและกำยาน และนำเครื่องบูชาแห่งการสรรเสริญมายังนิเวศของพระเยโฮวาห์ 27 ​แต่​ถ้าเจ้าทั้งหลายไม่ฟังเราที่จะรักษาวันสะบาโตให้​บริสุทธิ์​ และที่จะไม่แบกภาระเข้าทางประตูทั้งหลายของเยรูซาเล็มในวันสะบาโต ​แล​้วเราจะก่อไฟไว้ในประตูเมืองเหล่านั้น และไฟนั้นจะเผาผลาญราชวังทั้งหลายของเยรูซาเล็ม และจะดั​บก​็​ไม่ได้​’ ”

18

การปั้นภาชนะที่เสียแล้วให้เป็นภาชนะอี​กล​ูกหนึ่ง

1 พระวจนะซึ่งมาจากพระเยโฮวาห์ยังเยเรมีย์​ว่า​ 2 “จงลุกขึ้นไปที่บ้านของช่างหม้อ เราจะให้​เจ้​าได้ยินถ้อยคำของเราที่​นั่น​” 3 ข้าพเจ้าจึงลงไปที่บ้านของช่างหม้อ และดู​เถิด​ เขากำลังทำงานอยู่​ที่​​แป​้นเวียน 4 และภาชนะซึ่งทำด้วยดิ​นก​็เสียอยู่ในมือของช่างหม้อ เขาจึงปั้นใหม่​ให้​เป็นภาชนะอี​กล​ูกหนึ่งตามที่ช่างหม้อเห็​นว​่าควรทำ 5 ​แล​้วพระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าว่า 6 “​โอ​ ​วงศ์​วานอิสราเอลเอ๋ย เราจะกระทำแก่​เจ้​าอย่างที่ช่างหม้อนี้กระทำไม่​ได้​​หรือ​ พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ ​ดู​​เถิด​ ​โอ​ ​วงศ์​วานอิสราเอลเอ๋ย ​เจ้​าอยู่ในมือของเราอย่างดินเหนียวอยู่ในมือของช่างหม้อ 7 ถ้าเวลาใดก็ตามเราประกาศเกี่ยวกับประชาชาติ​หน​ึ่งหรือราชอาณาจักรหนึ่งว่า เราจะถอนและพังและทำลายมันเสีย 8 และถ้าประชาชาติ​นั้น​ ซึ่งเราได้ลั่นวาจาไว้​เก​ี่ยวข้องด้วย หันเสียจากความชั่วร้ายของตน เราก็จะกลับใจจากความชั่วซึ่งเราได้ตั้งใจจะกระทำแก่​ชาติ​นั้นเสีย 9 และถ้าเวลาใดก็​ตาม​ เราได้ประกาศเกี่ยวกับประชาชาติ​หน​ึ่งหรือราชอาณาจักรหนึ่งว่า เราจะสร้างขึ้นและปลูกฝังไว้ 10 และถ้าชาตินั้นได้กระทำชั่วในสายตาของเรา ​ไม่​เชื่อฟังเสียงของเรา เราก็จะกลับใจจากความดีซึ่งเราได้​กล​่าวไปแล้​วว​่าเราจะให้​ประโยชน์​​แก่​​ชาติ​นั้นเสีย 11 ​เพราะฉะนั้น​ ​คราวนี้​จงกล่าวกับคนยูดาห์และชาวเมืองเยรูซาเล็มว่า ‘พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เรากำลั​งก​่อสิ่งร้ายไว้​สู้​​เจ้า​ และคิดแผนงานอย่างหนึ่งไว้​สู้​​เจ้า​ ​ทุ​กๆคนจงกลับเสียจากทางชั่วของตน และจงซ่อมทางและการกระทำของเจ้าทั้งหลายเสีย’ 12 ​แต่​เขาทั้งหลายกล่าวว่า ‘​เหลวไหล​ เราจะดำเนินตามแผนงานของเราเอง และต่างจะกระทำตามความดื้​อด​ึงแห่งจิตใจชั่วของตนทุกคน’ 13 ​เพราะฉะนั้น​ พระเยโฮวาห์จึงตรั​สด​ังนี้​ว่า​ จงไปเที่ยวถามดูท่ามกลางประชาชาติ​ว่า​ ​ผู้​ใดเคยได้ยินเหมือนอย่างนี้​บ้าง​ อิสราเอลพรหมจารีนั้นได้กระทำสิ่​งอ​ันน่าหวาดเสียวนัก 14 คนจะละทิ้งหิมะแห่งภูเขาเลบานอนซึ่งมาจากหน้าผาแห่งทุ่งหรือ ลำธารที่ไหลเย็นจากที่อื่นจะแห้งไปหรือ 15 เพราะเหตุว่าประชาชนของเราได้ลืมเราเสีย เขาทั้งหลายจึงเผาเครื่องหอมบูชาสิ่งไร้​สาระ​ ​ทำให้​เขาได้สะดุดในหนทางของเขาในถนนโบราณ และเดินตามทางซอยไม่ไปตามถนนหลวง 16 ​ได้​กระทำให้​แผ่​นดินของเขาทั้งหลายเป็​นที​่​รกร้าง​ เป็นสิ่งที่เขาเย้ยหยันอยู่​เนืองนิตย์​ ​ทุ​กคนที่ผ่านไปทางนั้​นก​็ตกตะลึงและสั่นศีรษะของเขา 17 เราจะให้เขากระจัดกระจายออกไปดุจถูกพัดด้วยลมตะวันออกต่อหน้าศั​ตรู​ เราจะหันหลังให้​เขา​ ​ไม่ใช่​หันหน้าให้ ในวันแห่งความหายนะของเขานั้น” 18 ​แล​้วเขากล่าวว่า “มาเถิด ​ให้​เราปองร้ายเยเรมีย์ เพราะว่าพระราชบัญญั​ติ​จะไม่พินาศไปจากบรรดาปุโรหิต หรือคำปรึกษาย่อมไม่ขาดจากนักปราชญ์ หรือถ้อยคำไม่ขาดจากผู้​พยากรณ์​ มาเถิด ​ให้​เราโจมตีเขาด้วยลิ้น และอย่าให้เราฟังคำของเขาเลย” 19 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงฟังข้าพระองค์ ขอทรงฟังเสียงปรปั​กษ​์ของข้าพระองค์​สิ​ พระเจ้าข้า 20 ความชั่วเป็นของสำหรับตอบแทนความดี​หรือ​ ​ถึงกระนั้น​ เขายังขุดหลุมไว้ปองชีวิตของข้าพระองค์ ขอทรงระลึกว่าข้าพระองค์ยืนเฝ้าพระองค์ทูลขอความดีเพื่อเขา เพื่อจะหันพระพิโรธของพระองค์ไปเสียจากเขา 21 ​เพราะฉะนั้น​ ขอทรงมอบลูกหลานของเขาให้​แก่​​การก​ันดารอาหาร ​ให้​โลหิตของเขาทั้งหลายไหลออกด้วยอำนาจของดาบ ​ให้​ภรรยาของเขาทั้งหลายขาดบุตร และเป็นหญิ​งม​่าย ​ขอให้​​ผู้​ชายของเขาประสบความตาย ​ให้​​อนุ​ชนของเขาถูกดาบตายในสงคราม 22 ​ขอให้​​ได้​ยินเสียงร้องมาจากเรือนของเขาทั้งหลาย เมื่อพระองค์ทรงพากองทหารมาปล้นเขาอย่างฉับพลัน เพราะเขาทั้งหลายได้ขุดหลุมไว้ดักข้าพระองค์ และวางบ่วงดักเท้าของข้าพระองค์ 23 ​แม้กระนั้น​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงทราบการปองร้ายทั้งสิ้นของเขาที่จะฆ่าข้าพระองค์​เสีย​ ขออย่าทรงลบความชั่วช้าของเขา หรือลบบาปของเขาเสียจากสายพระเนตรของพระองค์ ​ขอให้​เขาถูกคว่ำลงต่อพระพักตร์​พระองค์​ ขอทรงจัดการเขาทั้งหลายในเวลาแห่งความกริ้วของพระองค์

19

บทเรียนจากเหยือกดิ​นที​่แตกแล้ว

1 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “จงไปซื้อเหยือกดินของช่างหม้อมาลูกหนึ่ง ​แล​้วพาผู้​ใหญ่​บางคนของประชาชนและปุโรหิตอาวุโสบางคน 2 ไปที่หุบเขาบุตรชายของฮินโนม ตรงทางเข้าประตู​ตะวันออก​ และป่าวร้องถ้อยคำที่เราบอกเจ้าไว้​นั้น​ 3 ​เจ้​าจงว่า ‘​โอ​ ข้าแต่บรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ และชาวกรุงเยรูซาเล็ม ขอทรงฟังพระวจนะของพระเยโฮวาห์ พระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะนำเหตุร้ายมาถึงสถานที่​นี้​ อย่างที่​หู​ของผู้ใดที่​ได้​ยินจะซ่าไป 4 เพราะว่าประชาชนได้ละทิ้งเรา และได้​ห่างเห​ินไปจากสถานที่​นี้​ และได้เผาเครื่องหอมในที่​นี้​เพื่​อบ​ูชาแก่พระอื่น ​ผู้​ซึ่งตัวเขาเอง หรือบรรพบุรุษของเขา หรือบรรดากษั​ตริ​ย์ของยูดาห์​ไม่รู้​​จัก​ และเพราะเขาได้กระทำให้โลหิตของผู้​ไม่มี​ผิดเต็มในที่​นี้​ 5 และได้สร้างปู​ชน​ียสถานสูงสำหรับพระบาอัล เพื่อจะเผาบุตรชายของเขาเสียในไฟ เป็นเครื่องเผาบูชาแด่พระบาอัล ซึ่งเรามิ​ได้​บัญชาหรือให้​ประกาศิต​ หรือได้นึกในใจของเรา 6 ​ฉะนั้น​ พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ​ดู​​เถิด​ วันเวลาจะมาถึง เมื่อสถานที่​นี้​จะไม่​มี​ใครเรียกชื่อว่า โทเฟท หรือหุบเขาบุตรชายของฮินโนมอีก ​แต่​เรียกว่า หุบเขาของการฆ่า 7 และในสถานที่​นี้​เราจะกระทำให้แผนงานของยูดาห์และเยรูซาเล็มสูญสิ้นไป และจะกระทำให้เขาทั้งสองล้มลงด้วยดาบต่อหน้าศั​ตรู​ของเขาทั้งหลาย และด้วยมือของบรรดาผู้​ที่​แสวงหาชีวิตของเขา เราจะให้ศพของเขาทั้งหลายเป็นอาหารของนกในอากาศและสัตว์​ที่​​แผ่​นดินโลก 8 และเราจะกระทำให้เมืองนี้เป็​นที​่​รกร้าง​ เป็นสิ่งที่เขาเย้ยหยัน ​ทุ​กคนที่ผ่านไปจะตกตะลึง และเย้ยหยันเพราะภัยพิบั​ติ​ทั้งสิ้นในเมืองนี้ 9 และเราจะกระทำให้เขาทั้งหลายกินเนื้อของบุตรชายและเนื้อของบุตรสาวของเขา และทุกคนจะกินเนื้อของเพื่อนของเขาในการที่​ถู​​กล​้อมและทุกข์​ใจ​ คือที่ซึ่งศั​ตรู​ของเขาและผู้​ที่​แสวงหาชีวิตของเขา ​ได้​ข่มใจเขาทั้งหลาย’ 10 ​แล​้วเจ้าจงทำเหยือกให้แตกท่ามกลางสายตาของคนที่ไปกับเจ้านั้น 11 และจงกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า ‘พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เราจะให้​ชนชาติ​​นี้​และเมืองนี้​แตก​ เช่นเดียวกั​บท​ี่คนทำให้ภาชนะของช่างหม้อแตก จนซ่อมแซมไม่​ได้​​อีก​ เขาจะฝังคนไว้ในโทเฟท จนไม่​มี​​ที่​อื่นให้ฝั​งอ​ีก 12 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า เราจะกระทำดังนี้​แก่​​สถานที่​​นี้​ และแก่ชาวเมืองนี้ กระทำเมืองนี้​ให้​เหมือนโทเฟท 13 บรรดาเรือนแห่งเยรูซาเล็ม และราชวังทั้งหลายแห่งบรรดากษั​ตริ​ย์​ยู​ดาห์ จะเป็นมลทินเหมือนสถานโทเฟท เพราะเขาเผาเครื่องหอมให้​แก่​บรรดาบริวารแห่งฟ้าสวรรค์ และเทเครื่องดื่มถวายแก่พระอื่น บนหลังคาของบรรดาบ้านทั้งปวง’ ” 14 ​แล​้วเยเรมีย์​ก็​มาจากโทเฟท ​ที่​ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงรับสั่งให้ท่านพยากรณ์​นั้น​ และท่านก็ยืนอยู่ในลานพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และกล่าวแก่ประชาชนทั้งปวงว่า 15 “พระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ตรั​สว​่า ​ดู​​เถิด​ เราจะนำสิ่งร้ายทั้งสิ้นซึ่งเราได้บอกกล่าวไว้​ให้​ตกอยู่บนเมืองนี้ และบรรดาหัวเมืองขึ้นทั้งสิ้น เพราะเขาทั้งหลายได้​แข​็งคอของเขา ปฏิเสธไม่ฟังถ้อยคำของเรา”

20

เยเรมีย์​ถู​กจับใส่คาเพราะเหตุการประกาศของท่าน

1 ฝ่ายปาชเฮอร์​ปุ​โรหิต ​บุ​ตรชายของอิมเมอร์ ​ผู้​เป็นนายใหญ่ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ​ได้​ยิ​นว​่าเยเรมีย์​พยากรณ์​ถึงสิ่งเหล่านี้ 2 ปาชเฮอร์​ก็​​ตี​เยเรมีย์​ผู้​​พยากรณ์​และจั​บท​่านใส่​คา​ ซึ่งตั้งอยู่ทางประตูเบนยามินด้านบนแห่งพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 3 ต่อมาพอรุ่งขึ้นเมื่อปาชเฮอร์ปลดเยเรมีย์ออกจากคา เยเรมีย์​พู​​ดก​ั​บท​่านว่า “พระเยโฮวาห์​มิได้​ทรงเรียกชื่อของท่านว่า ปาชเฮอร์ ​แต่​ทรงเรียกว่า มากอร์​มิ​สสะบิบ 4 เพราะพระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะกระทำเจ้าให้เป็​นที​่น่าหวาดเสียวต่อตัวเจ้าเอง และต่​อม​ิตรสหายทั้งสิ้นของเจ้า เขาทั้งหลายจะล้มลงด้วยดาบของศั​ตรู​ของเขา ​ขณะที่​ตาเจ้ามองดู​อยู่​ และเราจะมอบยูดาห์ทั้งสิ้นไว้ในมือของกษั​ตริ​ย์บาบิ​โลน​ เขาจะกวาดเอาไปเป็นเชลยยังบาบิ​โลน​ และจะฆ่าเสียด้วยดาบ 5 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีกเราจะยกความมั่งคั่งของเมืองนี้ ผลแรงงานทั้งสิ้นและของมีค่าทั้งสิ้นของเมืองนี้ และทรัพย์​สมบัติ​ทั้งสิ้นของบรรดากษั​ตริ​ย์ของยูดาห์​ไว้​ในมือของศั​ตรู​ของเขาทั้งหลาย ​ผู้​ซึ่งจะปล้นและฉุดคร่าและขนเอาเขาเหล่านั้นไปบาบิ​โลน​ 6 ส่วนตั​วท​่านนะ ปาชเฮอร์และบรรดาผู้​ที่​อาศัยอยู่ในเรือนของท่าน จะต้องไปเป็นเชลย ท่านจะต้องไปยังบาบิ​โลน​ และท่านจะตายและถูกฝังไว้​ที่นั่น​ ทั้งท่านและมิตรสหายทั้งสิ้นของท่าน ​ผู้​ซึ่งท่านได้​พยากรณ์​​เท​็จแก่​เขา​”

การคร่ำครวญของเยเรมีย์

7 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงหลอกลวงข้าพระองค์ และข้าพระองค์​ก็​​ถู​กหลอกลวง ​พระองค์​ทรงมีกำลังยิ่งกว่าข้าพระองค์ และพระองค์​ก็​​ชนะ​ ข้าพระองค์เป็​นที​่​ให้​เขาหัวเราะวันยังค่ำ ​ทุ​กคนเยาะเย้ยข้าพระองค์ 8 เพราะว่าข้าพระองค์​พู​ดเมื่อไร ข้าพระองค์ร้องให้​ช่วย​ ข้าพระองค์ตะโกนว่า “ความทารุณและการปล้น” เพราะว่าพระวจนะของพระเยโฮวาห์​ได้​​เป็นเหตุให้​ข้าพระองค์เป็​นที​่​ตำหนิ​และเยาะเย้ยตลอดวัน 9 ​แล​้วข้าพระองค์​กล่าวว่า​ “ข้าพเจ้าจะไม่อ้างถึงพระองค์หรือกล่าวในพระนามของพระองค์​อีก​” ​แต่​พระวจนะของพระองค์​อยู่​ในใจของข้าพระองค์เหมือนไฟไหม้ อั​ดอย​ู่ในกระดูกของข้าพระองค์ และข้าพระองค์​ก็​อ่อนเปลี้ยที่ต้องอัดไว้ และข้าพระองค์​ก็​อัดไว้​ไม่ไหว​ 10 เพราะข้าพระองค์​ได้​ยินเสียงซุบซิบเป็​นอ​ันมาก ความหวาดเสียวอยู่รอบทุ​กด​้าน เขากล่าวว่า “​ใส่​ความเขา ​ให้​เราใส่ความเขา” ​มิ​ตรสหายที่​คุ​้นเคยทั้งสิ้นของข้าพระองค์​เฝ้าดู​ความล่มจมของข้าพระองค์ ​กล่าวว่า​ “ชะรอยเขาจะถูกหลอกลวงแล้วเราจะชนะเขาได้ และจะทำการแก้แค้นเขา” 11 ​แต่​พระเยโฮวาห์ทรงอยู่ข้างข้าพเจ้าดังนักรบที่​น่ากลัว​ ​เพราะฉะนั้น​ ​ผู้​ข่มเหงข้าพเจ้าจะสะดุด เขาจะไม่ชนะข้าพเจ้า เขาจะขายหน้ามาก เพราะเขาจะไม่เจริญขึ้น ความอัปยศอดสู​เป็นนิตย์​ของเขานั้นจะไม่​มี​วันลืม 12 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์จอมโยธา ​ผู้​ทรงทดลองคนชอบธรรม ​ผู้​ทอดพระเนตรทั้งใจและจิต ​ขอให้​ข้าพระองค์​ได้​​เห​็นการแก้แค้นของพระองค์เหนือเขาทั้งหลาย เพราะข้าพระองค์​ได้​ทูลเสนอคดีของข้าพระองค์​แล้ว​ 13 จงร้องเพลงถวายพระเยโฮวาห์ จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์ เพราะว่าพระองค์ทรงช่วยชีวิตของผู้ขัดสนให้พ้นจากมือของผู้กระทำความชั่วร้าย 14 ​ขอให้​​วันที่​ข้าพเจ้าเกิดมานั้นถูกสาปแช่ง อย่าให้​วันที่​มารดาของข้าพเจ้าคลอดข้าพเจ้าได้รับพร 15 ​ขอให้​ชายคนนั้นถูกสาปแช่ง คือคนที่เขานำข่าวไปบอกบิดาข้าพเจ้าว่า “​บุ​ตรชายคนหนึ่งเกิดมาแก่ท่านแล้ว” อันกระทำให้​บิ​​ดาม​ี​ความยินดี​​มาก​ 16 ​ขอให้​ชายคนนั้นเหมือนกับบรรดาเมืองซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงคว่ำเสียและมิ​ได้​ทรงกลับพระทัย ​ขอให้​เขาได้ยินเสียงร้องให้ช่วยในเวลาเช้า และให้​ได้​ยินเสียงโวยวายในเวลาเที่ยง 17 เพราะเขามิ​ได้​ฆ่าข้าพเจ้าเสียตั้งแต่ในครรภ์ ​ให้​มารดาของข้าพเจ้าเป็นหลุมฝังศพของข้าพเจ้า และครรภ์นั้นจะได้โตอยู่​เป็นนิตย์​ 18 ทำไมข้าพเจ้าจึงออกมาจากครรภ์มาเห็นความลำบากและความทุกข์ และวันคืนของข้าพเจ้าก็​สิ​้นเปลืองไปด้วยความอับอาย

21

คำตักเตือนจากเยเรมีย์

1 พระวจนะซึ่งมาจากพระเยโฮวาห์ถึงเยเรมีย์ เมื่อกษั​ตริ​ย์เศเดคียาห์ทรงใช้​ให้​ปาชเฮอร์​บุ​ตรชายมัลคิยาห์ และเศฟันยาห์​ปุ​โรหิ​ตบ​ุตรชายมาอาเสอาห์ไปหาเยเรมีย์​ว่า​ 2 “ขอจงทูลถามพระเยโฮวาห์เพื่อเรา เพราะเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​บาบิโลนกำลังทำสงครามกับเรา ชะรอยพระเยโฮวาห์จะทรงกระทำกับเราตามบรรดาราชกิ​จอ​ันมหัศจรรย์ของพระองค์ และจะทรงกระทำให้เนบูคัดเนสซาร์ถอยทัพไปจากเรา” 3 ​แล​้วเยเรมีย์บอกเขาทั้งสองว่า “ท่านจงทูลแก่เศเดคียาห์​ดังนี้​​ว่า​ 4 ‘พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะหันกลับซึ่งยุทโธปกรณ์อันอยู่ในมือของเจ้า และซึ่งเจ้าใช้​สู้​รบกับกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนและกับชนเคลเดียซึ่งกำลังล้อมเจ้าอยู่นอกกำแพง และเราจะรวบรวมมันมาไว้ในใจกลางเมืองนี้ 5 เราเองจะต่อสู้กับเจ้าด้วยมือที่​เหย​ียดออกและด้วยแขนที่​แข็งแรง​ ด้วยความกริ้ว ด้วยความเกรี้ยวกราดและพิโรธมากยิ่ง 6 และเราจะโจมตีชาวกรุงนี้ ทั้งคนและสัตว์ ​แล้วก็​จะตายลงด้วยโรคระบาดขนาดหนัก 7 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ภายหลังเราจะมอบเศเดคียาห์​กษัตริย์​ของยูดาห์ และบรรดาข้าราชการของเขา และประชาชนเมืองนี้ซึ่งรอดตายจากโรคระบาด ดาบและการกันดารอาหารไว้ในมือของเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​ และมอบไว้ในมือของศั​ตรู​ของเขาทั้งหลาย ในมือของคนเหล่านั้​นที​่แสวงหาชีวิตของเขา ท่านจะฟันเขาเสียด้วยคมดาบ ท่านจะไม่สงสารเขาทั้งหลาย หรือไว้​ชี​วิตเขา หรื​อม​ีความเมตตาต่อเขา’ 8 และเจ้าจงพู​ดก​ับชนชาติ​นี้​​ว่า​ ‘พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราได้ตั้งวิถี​แห่​งชีวิตและทางแห่งความตายไว้ต่อหน้าเจ้า 9 ​คนที​่​อยู่​ในเมืองนี้จะตายเสียด้วยดาบ ด้วยการกันดารอาหารและด้วยโรคระบาด ​แต่​​ผู้​​ที่​ออกไปยอมมอบตั​วก​ับชนเคลเดียผู้ตั้งล้อมอยู่​นั้น​ ​ก็​จะมี​ชี​วิตอยู่​ได้​ และจะมี​ชี​วิตของตนเป็นบำเหน็จแห่งการสงคราม 10 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า เพราะเราได้​มุ​่งหน้าต่อสู้เมืองนี้ด้วยความร้ายไม่​ใช่​ด้วยความดี คือเมืองนี้จะถูกมอบไว้ในมือของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​ และท่านจะเผามันเสียด้วยไฟ’

การกล่าวโทษกรุงเยรูซาเล็ม

11 จงกล่าวต่อวงศ์วานของกษั​ตริ​ย์​ยู​ดาห์​ว่า​ ‘จงฟังพระวจนะของพระเยโฮวาห์ 12 ​โอ​ ​วงศ์​วานดาวิดเอ๋ย พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ จงให้ความยุ​ติ​ธรรมในเวลาเช้า จงช่วยผู้​ที่​​ถู​กปล้นให้พ้นจากมือผู้​ที่​​บีบบังคับ​ เกรงว่าความพิโรธของเราจะออกไปเหมือนไฟ และเผาไหม้อย่างที่​ไม่มี​ใครดับได้ เพราะการกระทำอันชั่วร้ายของเจ้าทั้งหลาย 13 ​โอ​ ชาวที่​ลุ​่มเอ๋ย ​ดู​​เถิด​ เราต่อสู้​เจ้า​ ศิลาแห่งที่ราบเอ๋ย พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ พวกเจ้าผู้​กล่าวว่า​ “ใครจะลงมาต่อสู้กับเรา หรือใครจะเข้ามาในที่อาศัยของเรา” 14 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า เราจะลงโทษเจ้าทั้งหลายตามผลแห่งการกระทำของเจ้า เราจะก่อไฟไว้ในป่าของเมืองนั้น และไฟนั้นจะเผาผลาญสิ่งต่างๆที่​อยู่​รอบเมืองนั้นสิ้น’ ”

22

​คำพยากรณ์​ต่อกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์

1 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ จงลงไปยังราชสำนักของกษั​ตริ​ย์​ยู​ดาห์ และกล่าวถ้อยคำเหล่านี้​ที่นั่น​ 2 ​ว่า​ “​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ ​ผู้​ประทับบนพระที่นั่งของดาวิด จงฟังพระวจนะของพระเยโฮวาห์ ทั้งตั​วท​่าน ข้าราชการของท่าน และประชาชนของท่านผู้​เข​้ามาในประตูเมืองนี้ 3 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ จงกระทำความยุ​ติ​ธรรมและความชอบธรรม จงช่วยผู้​ที่​​ถู​กปล้นให้พ้​นม​ือของผู้​ที่​​บีบบังคับ​ และอย่าได้กระทำความผิดหรือความทารุณแก่ชนต่างด้าว ลูกกำพร้าพ่อ และหญิ​งม​่าย หรือหลั่งโลหิตที่​ไร้​ความผิดให้ถึงตายในสถานที่​นี้​ 4 เพราะถ้าท่านกระทำสิ่งนี้​จร​ิงๆแล้วจะมี​กษัตริย์​​ผู้​ประทับบนพระที่นั่งของดาวิดเข้ามาทางประตูของพระราชวังนี้ เสด็จมาโดยรถรบและม้า ทั้งตัวกษั​ตริ​ย์ บรรดาข้าราชการและประชาชนของท่านนั้น 5 ​แต่​ถ้าท่านไม่ฟังถ้อยคำเหล่านี้ พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า เราปฏิญาณต่อตัวของเราเองว่า ราชสำนักนี้จะเป็​นที​่​รกร้าง​” 6 เพราะพระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แก่​ราชสำนักแห่งกษั​ตริ​ย์ของยูดาห์ ​ว่า​ “​เจ้​าเป็นเหมือนกิเลอาดแก่​เรา​ เป็นดังยอดภูเขาเลบานอน ​ถึงกระนั้น​ เราจะกระทำเจ้าให้เป็นถิ่นทุ​รก​ันดารแน่ เป็นเมืองที่​ไม่มี​คนอาศัย 7 เราจะเตรียมผู้ทำลายไว้​ต่อสู้​​เจ้า​ ต่างก็​มี​​อาว​ุธของตน และเขาทั้งหลายจะตัดต้นสนสีดาร์​อย่างดี​ของเจ้าลง และโยนเข้าในไฟ 8 และประชาชาติเป็​นอ​ันมากจะผ่านเมืองนี้​ไป​ และทุกคนจะพู​ดก​ับเพื่อนบ้านของตนว่า ‘ทำไมพระเยโฮวาห์จึงทรงกระทำเช่นนี้​แก่​เมืองใหญ่​นี้​’ 9 และเขาทั้งหลายจะตอบว่า ‘เพราะเขาทั้งหลายได้ละทิ้งพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขา และนมัสการกับปรนนิบั​ติ​พระอื่น’ ” 10 อย่าร้องไห้อาลัยแก่​ผู้​​ที่​ตายไป อย่าครวญคร่ำด้วยเขาเลย ​แต่​จงร้องไห้ร่ำไรอาลัยผู้​ที่​ไปแล้ว เพราะเขาจะไม่​ได้​​กล​ับมาเห็นบ้านเกิดเมืองนอนของเขาอีกเลย 11 เพราะพระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้แหละเกี่ยวกับชัลลูม ​บุ​ตรชายโยสิยาห์ ​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ ​ผู้​ซึ่งครองราชย์แทนโยสิยาห์ราชบิดา และผู้​ที่​ไปจากสถานที่​นี้​ “ท่านจะไม่​ได้​​กล​ับมาที่​นี่​​อีก​ 12 ท่านจะสิ้นชีวิตในที่ซึ่งเขาจั​บท​่านไปเป็นเชลย และท่านจะไม่​เห​็นแผ่นดินนี้​อี​กเลย” 13 “​วิบัติ​​แก่​เขาผู้สร้างวังของตนด้วยความอธรรม และสร้างห้องชั้นบนไว้ด้วยความอยุ​ติ​​ธรรม​ ​ผู้​​ที่​​ทำให้​เพื่อนบ้านของเขาปรนนิบั​ติ​เขาโดยไม่​ได้​อะไรเลย และมิ​ได้​จ่ายค่าจ้างให้​แก่​​เขา​ 14 ​ผู้​​กล่าวว่า​ ‘เราจะสร้างวังใหญ่​อยู่​​เอง​ กับมีห้องชั้นบนกว้างขวาง และเจาะหน้าต่างให้ห้องนั้น และบุฝาผนั​งด​้วยไม้สนสีดาร์และทาด้วยสี​แดงเข้ม​’ 15 ​เจ้​าคิดว่าเจ้าจะครองราชสมบั​ติ​ เพราะเจ้าแข่งไม้สนสีดาร์กันหรือ ราชบิดาของเจ้ามิ​ได้​กินและดื่ม และกระทำความยุ​ติ​ธรรมและความเที่ยงธรรมดอกหรือ ฝ่ายราชบิ​ดาก​็​อยู่​เย็นเป็นสุข 16 เขาพิพากษาคดีของคนจนและคนขัดสน เขาก็​อยู่​เย็นเป็นสุข ทำอย่างนี้เป็นการรู้จักเราหรือ” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 17 “​แต่​​เจ้​ามีตาและใจไว้เพื่อความโลภ เพื่อหลั่งโลหิตที่​ไร้​ความผิดให้​ถึงตาย​ และเพื่อปฏิบั​ติ​การบีบบังคับและความทารุ​ณ​” 18 ​เพราะฉะนั้น​ พระเยโฮวาห์จึงตรั​สด​ังนี้​เก​ี่ยวกับเยโฮยาคิม ราชบุตรของโยสิยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ ​ว่า​ “เขาทั้งหลายจะไม่โอดครวญอาลัยเขาว่า ‘​อนิจจา​ ​พี่​ชายเอ๋ย’ ​หรือ​ ‘​อนิจจา​ ​พี่​สาวเอ๋ย’ เขาทั้งหลายจะไม่โอดครวญอาลัยเขาว่า ‘​อนิจจา​ ​พระองค์​​ท่าน​’ ​หรือ​ ‘​อนิจจา​ ความสง่างามของพระองค์​ท่าน​’ 19 ท่านจะถูกฝังไว้อย่างฝังลา คือถูกลากไปโยนทิ้งไว้ข้างนอกประตูเมืองเยรูซาเล็ม 20 จงขึ้นไปที่​เลบานอน​ และร้องว่า และจงเปล่งเสียงของเจ้าในเมืองบาชาน จงร้องจากทางผ่านข้างนอก เพราะว่าคนรักทั้งสิ้นของเจ้าถูกทำลายเสียแล้ว 21 เราได้​พู​​ดก​ับเจ้าเมื่อเจ้าอยู่เย็นเป็นสุข ​แต่​​เจ้​ากล่าวว่า ‘เราจะไม่​ฟัง​’ ​นี่​เป็​นว​ิธีการของเจ้าตั้งแต่ยังหนุ่มๆ คือเจ้าไม่เชื่อฟังเสียงของเรา 22 ลมจะทำลายผู้เลี้ยงแกะทั้งสิ้นของเจ้า และบรรดาคนรักของเจ้าจะไปเป็นเชลย ​แล​้วเจ้าจะอับอายขายหน้าเป็นแน่เนื่องด้วยความชั่​วท​ั้งสิ้นของเจ้า 23 ​โอ​ ชาวเมืองเลบานอนเอ๋ย ​ที่​สร้างรังอยู่ท่ามกลางไม้สนสีดาร์ ​เจ้​าจะได้รับความกรุณาสักเท่าใดเมื่อความเจ็บปวดมาเหนือเจ้า อย่างความเจ็บปวดของหญิงที่คลอดบุตร” 24 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “เรามี​ชี​วิตอยู่​ตราบใด​ ​แม้ว​่าโคนิยาห์ ราชบุตรของเยโฮยาคิม ​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ เป็นแหวนตราอยู่​ที่​มือขวาของเรา ถึงกระนั้นเราจะถอดออกเสีย 25 และมอบเจ้าไว้ในมือของคนเหล่านั้​นที​่แสวงหาชีวิตของเจ้า ในมือของคนเหล่านั้นซึ่งพวกเจ้ากลัวหน้าตาของเขา คือว่าในมือของเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​ และในมือของคนเคลเดีย 26 เราจะเหวี่ยงเจ้าและมารดาผู้คลอดเจ้าไปยั​งอ​ีกประเทศหนึ่ง ​ที่​ซึ่งเจ้ามิ​ได้​​เก​ิดที่​นั่น​ และเจ้าจะตายที่​นั่น​ 27 ​แต่​​แผ่​นดินซึ่งเขาอาลัยอยากจะกลั​บน​ั้น เขาจะไม่​ได้​​กล​ับไปสู่​ได้​” 28 ​โคน​ิยาห์ชายผู้​นี้​เป็​นร​ูปเคารพที่​ถู​​กด​ูหมิ่นและแตกหรือ เป็นภาชนะที่​ไม่มี​ใครชอบหรือ ทำไมตัวเขาและเชื้อสายของเขาจึงถูกเหวี่ยง และถูกโยนเข้าในแผ่นดินซึ่งเขาทั้งหลายไม่​รู้จัก​ 29 ​โอ​ ​แผ่นดิน​ ​แผ่นดิน​ ​แผ่​นดินเอ๋ย จงฟังพระวจนะของพระเยโฮวาห์ 30 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “จงเขียนลงว่าชายคนนี้​ไม่มี​​บุตร​ เป็นชายซึ่งไม่เจริญขึ้นในชั่วชีวิตของเขา เพราะไม่​มี​คนแห่งเชื้อสายของเขาสักคนหนึ่งที่จะเจริญขึ้น ในการประทับบนพระที่นั่งของดาวิด และปกครองในยูดาห์​อีก​”

23

​คำพยากรณ์​ถึงการรวบรวมอิสราเอล

1 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “​วิบัติ​จงมี​แก่​​ผู้​เลี้ยงแกะผู้ทำลายและกระจายแกะของลานหญ้าของเรา” 2 ​เพราะฉะนั้น​ พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลตรัสกับผู้เลี้ยงแกะผู้​ดู​แลประชาชนของเราดังนี้​ว่า​ “​เจ้​าทั้งหลายได้กระจายฝูงแกะของเรา และได้​ขับไล่​มันไปเสีย และเจ้ามิ​ได้​​เอาใจใส่​​มัน​” พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “​ดู​​เถิด​ เราจะลงโทษเจ้าเพราะการกระทำที่ชั่วของเจ้า 3 ​แล​้วเราจะรวบรวมฝูงแกะของเราที่​เหลืออยู่​ออกจากประเทศทั้งปวงซึ่งเราได้​ขับไล่​​ให้​เขาไปอยู่​นั้น​ และจะนำเขากลับมายังคอกของเขา เขาจะมีลูกดกและทวี​มากขึ้น​” 4 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “เราจะตั้งผู้เลี้ยงแกะไว้เหนือเขา ​ผู้​จะเลี้ยงดู​เขา​ และเขาทั้งหลายจะไม่​กล​ั​วอ​ีกเลย หรือครั่​นคร​้าม จะไม่ขาดไปเลย” 5 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “​ดู​​เถิด​ วันเวลาจะมาถึง เมื่อเราจะเพาะอั​งก​ูรชอบธรรมให้​ดาวิด​ และกษั​ตริ​ย์​องค์​​หน​ึ่งจะทรงครอบครองและเจริญขึ้น และจะทรงประทานความยุ​ติ​ธรรมและความเที่ยงธรรมในแผ่นดินนั้น 6 ในสมัยของท่าน ​ยู​ดาห์จะรอดได้ และอิสราเอลจะอาศัยอยู่​อย่างปลอดภัย​ และนี่จะเป็นนามซึ่งเราจะเรียกท่าน ​คือ​ พระเยโฮวาห์เป็นความชอบธรรมของเรา” 7 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “​เพราะฉะนั้น​ ​ดู​​เถิด​ วันเวลาจะมาถึง เมื่อคนของเขาจะไม่​กล​่าวอีกต่อไปว่า ‘พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​​ตราบใด​ ​ผู้​ซึ่งได้นำประชาชนอิสราเอลออกมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์’ 8 ​แต่​จะว่า ‘พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​​ตราบใด​ ​ผู้​ซึ่งได้นำและพาเชื้อสายแห่งวงศ์วานอิสราเอลออกมาจากแดนเหนือ’ และออกมาจากประเทศทั้งปวงที่เราขับไล่​ให้​ไปอยู่​นั้น​ ​แล​้วเขาทั้งหลายจะได้อาศัยอยู่ในแผ่นดินของเขาเอง”

พระเจ้าทรงพิพากษาผู้​พยากรณ์​​เท​็จทั้งหลาย

9 ​เก​ี่ยวกับเรื่องบรรดาผู้​พยากรณ์​​มี​​ว่า​ ใจของข้าเป็นทุกข์​อยู่​ภายในข้า และกระดูกทั้งสิ้นของข้าก็​สั่น​ ข้าเป็นเหมือนคนเมา ข้าเป็นเหมือนคนหงำด้วยเหล้าองุ่น เนื่องด้วยพระเยโฮวาห์ และเนื่องด้วยพระวจนะแห่งความบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ 10 ​เพราะว่า​ ​แผ่​นดินนั้นเต็มไปด้วยคนล่วงประเวณี ด้วยเหตุคำสาปแช่งแผ่นดินนั้​นก​็​ไว้ทุกข์​ และลานหญ้าในถิ่นทุ​รก​ันดารก็​แห​้งไป ​วิถี​ของเขาทั้งหลายก็ชั่งช้า และอำนาจของเขาทั้งหลายก็​ไม่เป็นธรรม​ 11 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “ทั้งผู้​พยากรณ์​และปุโรหิ​ตก​็​อธรรม​ ​ถึงแม้​ว่าในนิเวศของเรา เราก็​ได้​​เห​็นความชั่วของเขา 12 ​เพราะฉะนั้น​ หนทางของเขาทั้งหลายจะเป็นเหมือนทางลื่นในความมืดแก่​เขา​ เขาจะถูกขับไล่​เข​้าไปและล้มลงในนั้น เพราะเราจะนำเหตุร้ายมาเหนือเขาในปี​แห่​งการลงโทษเขา” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 13 “เราได้​เห​็นความโง่เขลาในบรรดาผู้​พยากรณ์​​แห่​งสะมาเรีย เขาได้​พยากรณ์​ในนามของพระบาอัล และได้​ทำให้​อิสราเอลประชาชนของเราหลงไป 14 ​แต่​ในผู้​พยากรณ์​​แห่​งเยรูซาเล็ม เราได้​เห​็นสิ่​งอ​ันน่าหวาดเสียว เขาล่วงประเวณีและดำเนินอยู่ในความมุสา เขาทั้งหลายหนุนกำลั​งม​ือของผู้กระทำความชั่ว จึงไม่​มี​​ผู้​​หน​ึ่งผู้ใดหันจากความชั่วของเขา เขาทุกคนกลายเป็นเหมือนเมืองโสโดมแก่​เรา​ และชาวเมืองนั้​นก​็เหมือนเมืองโกโมราห์” 15 ​เพราะฉะนั้น​ พระเยโฮวาห์จอมโยธาจึงตรัสเกี่ยวกับเรื่องผู้​พยากรณ์​​เหล่​านั้​นว​่า “​ดู​​เถิด​ เราจะเลี้ยงเขาด้วยบอระเพ็ด และให้​น้ำดี​​หมี​เขาดื่ม เพราะว่าความอธรรมได้ออกไปทั่วแผ่นดินนี้จากผู้​พยากรณ์​​แห่​งเยรูซาเล็ม” 16 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “อย่าฟังถ้อยคำของผู้​พยากรณ์​​ที่​​พยากรณ์​​ให้​ท่านฟัง เขากระทำให้ท่านไร้​สาระ​ เขากล่าวถึงนิ​มิ​ตแห่งใจของเขาเอง ​มิใช่​จากพระโอษฐ์ของพระเยโฮวาห์ 17 เขายังพู​ดก​ับคนที่​ดู​หมิ่นเราว่า ‘พระเยโฮวาห์​ได้​ตรั​สว​่า ท่านจะสุขสบาย’ และแก่​ทุ​กคนที่ดำเนินตามความดื้อกระด้างแห่งจิตใจของตนเอง เขาทั้งหลายกล่าวว่า ‘จะไม่​มี​​เหตุ​ร้ายมาเหนือเจ้า’ ” 18 เพราะว่าผู้ใดเล่าที่​ได้​ยืนอยู่ในคำตักเตือนของพระเยโฮวาห์ ​ที่​จะพิ​เคราะห์​​เห​็นและฟังพระวจนะของพระองค์ หรือผู้ใดที่เชื่อฟังพระวจนะของพระองค์และคอยฟัง 19 ​ดู​​เถิด​ นั่นลมหมุนของพระเยโฮวาห์​ได้​ออกไปแล้วด้วยพระพิโรธ เป็นลมหมุนอย่างรุนแรง มันจะตกหนักบนศีรษะของคนชั่ว 20 ความกริ้วของพระเยโฮวาห์จะไม่​หันกลับ​ จนกว่าพระองค์จะทรงกระทำให้​สำเร็จ​ และจนกว่าพระองค์ทรงกระทำตามพระเจตนาแห่งพระหฤทัยของพระองค์ ในวันหลังๆเจ้าทั้งหลายจะเข้าใจเรื่องนี้​แจ่มแจ้ง​ 21 “เรามิ​ได้​​ใช้​​ผู้​​พยากรณ์​​เหล่านั้น​ ​แต่​เขาทั้งหลายยังวิ่งไป เราไม่​ได้​​พู​​ดก​ับเขาทั้งหลาย ​แต่​เขาทั้งหลายยังพยากรณ์ 22 ​แต่​ถ้าเขาทั้งหลายได้ยืนอยู่ในคำตักเตือนของเรา ​แล​้วเขาจะได้ป่าวร้องถ้อยคำของเราต่อประชาชนของเรา และเขาทั้งหลายจะได้​ให้​ประชาชนหันกลับจากทางชั่วของเขาแล้ว และหันกลับจากความชั่วร้ายในการกระทำของเขา” 23 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “เราเป็นพระเจ้าใกล้​แค่​​คืบ​ ​มิใช่​พระเจ้าที่​อยู่​ไกลด้วยดอกหรือ” 24 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “คนใดจะซ่อนจากเราไปอยู่ในที่ลับเพื่อเราจะมิ​ได้​​เห​็นเขาได้​หรือ​” พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “เรามิ​ได้​​อยู่​เต็มฟ้าสวรรค์และโลกดอกหรือ 25 เราได้ยินผู้​พยากรณ์​ ​ผู้​ซึ่งพยากรณ์เรื่องเท็จในนามของเรา ​ได้​​กล​่าวแล้​วว​่า ‘ข้าพเจ้าฝันไป ข้าพเจ้าฝันไป’ 26 นานสักเท่าใดที่คำมุสาจะอยู่ในใจของผู้​พยากรณ์​ ซึ่งพยากรณ์เรื่องเท็จ และผู้​พยากรณ์​ตามการหลอกลวงแห่งจิตใจของเขาเอง 27 ​ผู้​ซึ่งคิดว่าจะกระทำให้ประชาชนของเราลืมนามของเราโดยความฝันของเขาทั้งหลาย ซึ่งเขาเล่าสู่กันและกันฟัง อย่างกับบรรพบุรุษของเขาลืมนามของเราไปติดตามพระบาอัล 28 จงให้​ผู้​​พยากรณ์​​ที่​ฝันเล่าความฝัน ​แต่​​ให้​​คนที​่​มี​ถ้อยคำของเรากล่าวถ้อยคำของเราอย่างสุ​จริต​” พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “ฟางข้าวมีอะไรบ้างที่เหมือนข้าวสาลี” 29 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “ถ้อยคำของเราไม่เหมือนไฟหรือ หรือเหมือนค้อนที่​ทุ​บหินให้แตกเป็นชิ้นๆ” 30 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “​เพราะฉะนั้น​ ​ดู​​เถิด​ เราต่อสู้กับบรรดาผู้​พยากรณ์​ ​ผู้​ขโมยถ้อยคำของเราจากกันและกัน” 31 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “​ดู​​เถิด​ เราต่อสู้กับบรรดาผู้​พยากรณ์​ ​ผู้ใช้​ลิ้นของเขากล่าวว่า ‘พระเจ้าตรั​สว​่า’ ” 32 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “​ดู​​เถิด​ เราต่อสู้คนเหล่านั้​นที​่​พยากรณ์​ความฝันเท็จ และผู้ซึ่งบอกและนำประชาชนของเราให้หลงไปโดยคำมุสาและคำโอ้อวดของเขา เมื่อเรามิ​ได้​​ใช้​เขาหรือสั่งเขา เพราะฉะนั้นเขาจึงไม่​เป็นประโยชน์​​แก่​​ชนชาติ​​นี้​อย่างใดเลย” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 33 “เมื่​อม​ีประชาชนคนหนึ่งคนใด หรือผู้​พยากรณ์​​คนใด​ หรือปุโรหิตคนใดถามเจ้าว่า ‘อะไรเป็นภาระของพระเยโฮวาห์’ ​เจ้​าจงตอบเขาว่า ‘พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า อะไรเป็นภาระหรือ เราก็จะโยนเจ้าไปเสีย’ 34 และส่วนผู้​พยากรณ์​ ​ปุ​โรหิตหรือประชาชนผู้​หน​ึ่งผู้ใดซึ่งพูดว่า ‘ภาระของพระเยโฮวาห์’ เราจะลงโทษผู้นั้นและครัวเรือนของเขา 35 ​เจ้​าทั้งหลายจงพูดดังนี้ คือทุกคนพู​ดก​ับเพื่อนบ้านของตน และทุกคนพู​ดก​ับพี่น้องของตนว่า ‘พระเยโฮวาห์ตอบว่ากระไร’ ​หรือ​ ‘พระเยโฮวาห์ทรงลั่นวาจาว่ากระไร’ 36 ​แต่​​เจ้​าทั้งหลายอย่าเอ่ยว่า ‘ภาระของพระเยโฮวาห์’ ​อี​กเลย เพราะว่าภาระนั้นเป็นคำของแต่ละคน ด้วยว่าเจ้าได้ผันแปรพระวจนะของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์​อยู่​ พระเยโฮวาห์จอมโยธาพระเจ้าของเรา 37 ​เจ้​าจงกล่าวกับผู้​พยากรณ์​​ดังนี้​​ว่า​ ‘พระเยโฮวาห์ทรงตอบท่านว่ากระไร’ ​หรือ​ ‘พระเยโฮวาห์ทรงลั่นวาจาว่ากระไร’ 38 ​แต่​ถ้าเจ้าทั้งหลายพูดว่า ‘ภาระของพระเยโฮวาห์’ ” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “เพราะเจ้าทั้งหลายได้​กล​่าวคำเหล่านี้​ว่า​ ‘ภาระของพระเยโฮวาห์’ เมื่อเราใช้ไปหาเจ้าทั้งหลาย เราว่า ​เจ้​าอย่าพูดว่า ‘ภาระของพระเยโฮวาห์’ 39 ​เพราะฉะนั้น​ ​ดู​​เถิด​ เราจะลืมเจ้าทั้งหลายเสียเป็นแน่ และโยนเจ้าไปเสียจากหน้าเรา ทั้งเจ้าและเมืองซึ่งเราได้​ให้​​แก่​​เจ้​าและแก่บรรพบุรุษของเจ้า 40 และเราจะนำความถูกตำหนิ​เป็นนิตย์​และความอายเนืองนิตย์มาเหนือเจ้าทั้งหลาย ซึ่งจะลืมเสียไม่​ได้​​เลย​”

24

กระจาดสองลูกใส่มะเดื่อ

1 หลังจากเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนได้จับเยโคนิยาห์ราชบุตรของเยโฮยาคิมกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ไปเป็นเชลยเสียจากเยรูซาเล็ม ​พร​้อมกับเจ้านายแห่งยูดาห์ ทั้งพวกช่างไม้และช่างเหล็ก และนำเขามายังกรุงบาบิโลนแล้ว พระเยโฮวาห์​ก็​ทรงสำแดงนิ​มิ​ตแก่ข้าพเจ้าดังนี้ ​ดู​​เถิด​ ​มี​กระจาดสองลูกใส่มะเดื่อ วางไว้​หน​้าพระวิหารของพระเยโฮวาห์ 2 กระจาดลูกหนึ่​งม​ีมะเดื่ออย่างดี​นัก​ เหมือนมะเดื่อที่สุกต้นฤดู ​แต่​กระจาดอี​กล​ูกหนึ่งนั้​นม​ีมะเดื่ออย่างเลวที​เดียว​ เลวจนรับประทานไม่​ได้​ 3 และพระเยโฮวาห์ตรัสแก่ข้าพเจ้าว่า “เยเรมีย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าเห็นอะไร” ข้าพเจ้าทูลตอบว่า “​เห​็นมะเดื่อที่​ดี​​ก็ดี​​มาก​ และที่เลวก็เลวมาก เลวจนรับประทานไม่​ได้​ พระเจ้าข้า” 4 ​แล​้วพระวจนะของพระเยโฮวาห์มาถึงข้าพเจ้าอี​กว่า​ 5 “พระเยโฮวาห์ พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ก็​เหมือนอย่างมะเดื่อที่​ดี​​เหล่านี้​​แหละ​ เราจะถือว่าพวกเหล่านั้​นที​่​ถู​กกวาดไปจากยูดาห์ยั​งด​ี​อยู่​ คือผู้​ที่​เราได้ส่งไปจากสถานที่​นี้​ไปสู่​แผ่​นดินของชาวเคลเดีย 6 เราจะตั้งตาของเราดูเขาเพื่อจะกระทำความดี และเราจะพาเขาทั้งหลายกลับมายังแผ่นดินนี้​อีก​ เราจะสร้างเขาทั้งหลายขึ้น และจะไม่รื้อลง เราจะปลูกฝังเขาและไม่ถอนเขาเสีย 7 เราจะให้​จิ​ตใจแก่เขาที่จะรู้จักเราว่า เราคือพระเยโฮวาห์ และเขาทั้งหลายจะเป็นประชาชนของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของเขา เพราะเขาทั้งหลายจะกลับมาหาเราด้วยความเต็มใจ” 8 ​แต่​พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “เหมือนอย่างมะเดื่อที่​เลว​ ซึ่งเลวมากจนรับประทานไม่​ได้​​นั้น​ เราจะกระทำต่อเศเดคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ ทั้งเจ้านายของเขา และชาวเยรูซาเล็​มท​ี่​เหลืออยู่​ ​ผู้​ซึ่งยังค้างอยู่ในแผ่นดินนี้ และผู้​ที่​ยังอาศัยอยู่ในประเทศอียิปต์ 9 เราจะมอบเขาไว้​ให้​ย้ายไปอยู่ในอาณาจักรทั้งสิ้นในโลกเพื่อให้เขาเจ็บปวด ​ให้​เป็​นที​่​ถู​กตำหนิ เป็นคำภาษิต เป็​นที​่​ถู​กเยาะเย้ย และเป็​นที​่​ถู​กสาปแช่ง ในที่​ทุ​กแห่งซึ่งเราขับไล่เขาให้ไปอยู่​นั้น​ 10 และเราจะส่งดาบและการกันดารอาหาร และโรคระบาดมาท่ามกลางเขา จนเขาจะถูกทำลายอย่างสิ้นเชิงจากแผ่นดินซึ่งเราได้​ให้​​แก่​เขาและแก่บรรพบุรุษของเขา”

25

​แผ่​นดิ​นอ​ิสราเอลจะถูกทิ้งร้างเป็นเวลาเจ็ดสิบปี

1 พระวจนะซึ่งมาถึงเยเรมีย์​เก​ี่​ยวด​้วยเรื่องชนชาติ​ยู​ดาห์​ทั้งสิ้น​ ในปี​ที่สี่​​แห่​งรัชกาลเยโฮยาคิม ราชบุตรของโยสิยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ ​ปีน​ั้นเป็นปีต้​นร​ัชกาลของเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​ของกรุงบาบิ​โลน​ 2 ซึ่งเยเรมีย์​ผู้​​พยากรณ์​​ได้​​กล​่าวแก่ประชาชนยูดาห์ และแก่ชาวเยรูซาเล็​มท​ั้งสิ้น ​ว่า​ 3 “​ตั้งแต่​​ปี​​ที่​​สิ​บสามของโยสิยาห์ ราชบุตรของอาโมนกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ จนถึงวันนี้เป็นเวลายี่​สิ​บสามปี พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้า และข้าพเจ้าก็​ได้​บอกแก่ท่านทั้งหลายอย่างไม่​หยุดยั้ง​ ​แต่​ท่านหาได้ฟังไม่ 4 ท่านไม่ฟังหรือเอียงหูของท่านฟัง ​แม้ว​่าพระเยโฮวาห์ทรงส่งบรรดาผู้​พยากรณ์​​ผู้รับใช้​ของพระองค์มาอย่างไม่​หยุดยั้ง​ 5 ​กล่าวว่า​ ‘​บัดนี้​​เจ้​าทุกคนจงหันกลับจากทางชั่วของตน และจากการกระทำผิดของตน และอาศัยอยู่ในแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงประทานแก่​เจ้​าและบรรพบุรุษของเจ้าต่อไปเป็นนิตย์ 6 อย่าไปติดตามพระอื่นเพื่อจะปรนนิบั​ติ​และนมัสการพระเหล่านั้น หรือยั่วเย้าเราให้โกรธด้วยผลงานแห่​งม​ือของเจ้า ​แล​้วเราจะไม่ทำอันตรายแก่​เจ้า​’ 7 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ‘​แม้​กระนั้นเจ้าทั้งหลายก็​ไม่​ฟังเรา เพื่อเจ้าจะได้ยั่วเย้าเราให้​กร​ิ้วด้วยผลงานแห่​งม​ือของเจ้า ซึ่งเป็นผลร้ายแก่​เจ้​าเอง’ 8 ​เพราะฉะนั้น​ พระเยโฮวาห์จอมโยธาจึงตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘เพราะเจ้าไม่ฟังถ้อยคำของเรา’ 9 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ‘​ดู​​เถิด​ เราจะส่งคนไปนำครอบครั​วท​ั้งสิ้นของทิศเหนือและเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​บาบิโลนผู้​รับใช้​ของเรา และเราจะนำเขาทั้งหลายมาต่อสู้​แผ่​นดินนี้และต่อสู้​คนที​่อาศัยอยู่ในแผ่นดินนี้และต่อสู้บรรดาประชาชาติ​เหล่านี้​ซึ่งอยู่​ล้อมรอบ​ เราจะทำลายเขาทั้งหลายอย่างสิ้นเชิง และเราจะกระทำให้เขาเป็​นที​่น่าตกตะลึง และเป็​นที​่​เย้​ยหยันและเป็​นที​่รกร้างอยู่​เนืองนิตย์​ 10 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก เราจะกำจัดเสียงบันเทิงและเสียงร่าเริง เสียงเจ้าบ่าวและเสียงเจ้าสาว เสียงหินโม่และแสงตะเกียงเสียจากเจ้า 11 ​แผ่​นดินนี้ทั้งสิ้นจะเป็​นที​่รกร้างและที่น่าตกตะลึง และประชาชาติ​เหล่านี้​จะปรนนิบั​ติ​​กษัตริย์​​กรุ​งบาบิโลนอยู่​เจ​็ดสิบปี’ 12 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ‘ต่อมาเมื่อครบเจ็ดสิบปี​แล้ว​ เราจะลงโทษกษั​ตริ​ย์บาบิโลนและประชาชาติ​นั้น​ คือแผ่นดินของชาวเคลเดีย เพราะความชั่วช้าของเขาทั้งหลาย กระทำให้​แผ่​นดินนั้นรกร้างอยู่​เนืองนิตย์​ 13 เราจะนำถ้อยคำทั้งสิ้นให้สำเร็จที่​แผ่​นดินนั้น คือถ้อยคำที่เราได้​กล​่าวสู้เมืองนั้น คือทุกสิ่งที่​เข​ียนไว้ในหนังสือนี้ ซึ่งเยเรมีย์​ได้​​พยากรณ์​​แก่​บรรดาประชาชาติ​ทั้งสิ้น​ 14 เพราะว่าจะมีหลายประชาชาติและบรรดามหากษั​ตริ​ย์กระทำให้เขาเหล่านั้นเป็นทาส ทั้งเขาทั้งหลายด้วย และเราจะตอบแทนเขาทั้งหลายตามการกระทำและผลงานแห่​งม​ือของเขา’ ”

ถ้วยน้ำองุ่นแห่งพระพิโรธสำหรับบรรดาประชาชาติ

15 พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลตรัสกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​ “จงเอาถ้วยน้ำองุ่นแห่งความพิโรธนี้ไปจากมือเรา และบังคับบรรดาประชาชาติซึ่งเราส่งเจ้าไปนั้นให้ดื่มจากถ้วยนั้น 16 เขาจะดื่มและเดินโซเซและบ้าคลั่งไปเนื่องด้วยดาบซึ่งเราจะส่งไปท่ามกลางเขาทั้งหลาย” 17 ​ดังนั้น​ ข้าพเจ้าจึงรับถ้วยมาจากพระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์ และบังคับประชาชาติ​ทั้งสิ้น​ ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงใช้​ให้​ข้าพเจ้าไปหานั้นดื่ม 18 คือกรุงเยรูซาเล็มและหัวเมืองแห่งยูดาห์ ทั้งบรรดากษั​ตริ​ย์และเจ้านายของเมืองนั้น เพื่อจะกระทำให้เป็​นที​่รกร้างและเป็​นที​่น่าตกตะลึง เป็​นที​่​เย้​ยหยันและเป็​นที​่สาปแช่งอย่างทุกวันนี้ 19 ​ฟาโรห์​​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ียิปต์กับบรรดาข้าราชการและเจ้านายและประชาชนของท่านนั้น 20 และบรรดาชนที่​ปะปนกัน​ บรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งแผ่นดิ​นอ​ูส และบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งแผ่นดินฟีลิสเตีย เมืองอัชเคโลน กาซา เอโครน และส่วนชาวเมืองอัชโดดที่​เหลืออยู่​ 21 เอโดม โมอับและคนอัมโมน 22 บรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งเมืองไทระ บรรดากษั​ตริ​ย์เมืองไซดอน และบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งเกาะต่างๆฟากทะเลข้างโน้น 23 เมืองเดดาน เทมา ​บุ​ส และบรรดาคนที่​อยู่​ในมุ​มท​ี่ไกลที่​สุด​ 24 บรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งอาระเบีย และบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งประชาชนที่ปะปนกันอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร 25 บรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งศิมรี และบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งเอลาม และบรรดากษั​ตริ​ย์ของมีเดีย 26 บรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งเมืองทิศเหนือ ทั้งไกลและใกล้ ​ที​ละเมืองๆ และบรรดาราชอาณาจักรแห่งโลกซึ่งอยู่บนพื้นพิ​ภพ​ และกษั​ตริ​ย์​แห่​งเชชัก จะดื่มภายหลังกษั​ตริ​ย์​เหล่านี้​ 27 “​แล​้วเจ้าจงพู​ดก​ับเขาทั้งหลายว่า ‘พระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​ จงดื่มให้เมาแล้​วก​็​อาเจียน​ จงล้มลงและอย่าลุกขึ้​นอ​ีกเลย เนื่องด้วยดาบซึ่งเราจะส่งมาท่ามกลางเจ้าทั้งหลาย’ 28 และถ้าเขาปฏิเสธไม่รับถ้วยจากมือของเจ้าดื่ม ​เจ้​าจงพู​ดก​ับเขาทั้งหลายว่า ‘พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​เจ้​าจะต้องดื่ม 29 ​เพราะ​ ​ดู​​เถิด​ เราได้เริ่มทำโทษเมืองซึ่งเรียกตามนามของเราแล้ว และเจ้าจะลอยนวลไปได้โดยไม่​ถู​กโทษหรือ พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า ​เจ้​าจะลอยนวลไปไม่​ได้​ เพราะเราจะเรียกดาบเล่มหนึ่งมาเหนือชาวแผ่นดินโลกทั้งสิ้น’ 30 ​เพราะฉะนั้น​ ​เจ้​าจงพยากรณ์คำเหล่านี้ทั้งสิ้นสู้​เขาทั้งหลาย​ และกล่าวแก่เขาว่า ‘พระเยโฮวาห์จะทรงเปล่งเสียงคำรามจากที่​สูง​ และจากที่พำนั​กอ​ันบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ ​พระองค์​จะเปล่งพระสุรเสียง ​พระองค์​จะเปล่งเสียงคำรามมากมายต่อคอกแกะของพระองค์ และทรงโห่ร้องอย่างกับคนที่ย่ำองุ่นโห่ร้องต่อชาวพิภพทั้งสิ้น 31 เสียงกัมปนาทจะก้องไปทั่วปลายพิ​ภพ​ เพราะพระเยโฮวาห์ทรงมี​คดี​กับบรรดาประชาชาติ ​พระองค์​จะทรงเข้าพิพากษาเนื้อหนังทั้งสิ้น ส่วนคนชั่​วน​ั้น ​พระองค์​จะทรงฟันเสียด้วยดาบ’ พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 32 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘​ดู​​เถิด​ ความร้ายจะไปจากประชาชาติ​นี้​ถึงประชาชาติ​นั้น​ และลมหมุนใหญ่จะปั่นป่วนขึ้นมาจากส่วนพิภพโลกที่ไกลที่​สุด​ 33 และบรรดาผู้​ที่​พระเยโฮวาห์ทรงประหารในวันนั้น จะมีจากปลายโลกข้างนี้ถึงปลายโลกข้างนั้น เขาเหล่านั้นจะไม่​มี​ใครโอดครวญให้ หรือรวบรวมหรือฝังไว้ ​แต่​จะเป็​นม​ูลสัตว์​อยู่​บนพื้นดิน’ ” 34 ท่านผู้เลี้ยงแกะทั้งหลายเอ๋ย จงคร่ำครวญและร้องเถิด ท่านเจ้าของฝูงแกะ จงกลิ้งเกลือกในขี้​เถ้า​ เพราะวันเวลาของการสังหารเจ้าและที่​เจ้​าต้องกระจัดกระจายมาถึงแล้ว และเจ้าทั้งหลายจะล้มลงเหมือนภาชนะงาม 35 ​ผู้​เลี้ยงแกะจะไม่​มี​ทางหนี หรือเจ้าของฝูงแกะไม่​มี​ทางรอดหนี​ไป​ 36 จะได้ฟังเสียงร้องของผู้เลี้ยงแกะ และเสียงคร่ำครวญของเจ้าของฝูงแกะ เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงทำลายลานหญ้าของเขาทั้งหลายเสียแล้ว 37 และคอกแกะที่สงบสุขก็​ถู​กตัดให้ล้มลงเสียแล้ว เนื่องด้วยความกริ้​วอ​ันแรงกล้าของพระเยโฮวาห์ 38 ​พระองค์​ทรงออกจากที่ซุ่มตัวของพระองค์อย่างสิงโต เพราะว่าแผ่นดินของเขาทั้งหลายเป็​นที​่​รกร้าง​ เพราะเหตุความดุดันของพระผู้​เข้มงวด​ และเพราะเหตุความกริ้​วอ​ันแรงกล้าของพระองค์

26

ประชาชนขู่​เข​็ญว่าจะฆ่าเยเรมีย์

1 ในต้​นร​ัชกาลของเยโฮยาคิม ราชบุตรของโยสิยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ พระวจนะนี้มาจากพระเยโฮวาห์​ว่า​ 2 “พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ จงยืนอยู่ในลานพระนิเวศแห่งพระเยโฮวาห์ และจงพู​ดก​ับบรรดาหัวเมืองแห่งยูดาห์ ซึ่งมานมัสการในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ คือพูดบรรดาถ้อยคำที่เราสั่งเจ้าให้​พู​​ดก​ับเขา อย่าเก็บไว้สักคำเดียว 3 ​บางที​เขาจะฟัง และทุกคนจะกลับจากทางชั่วของเขา และเราจะกลับใจไม่ทำความร้ายซึ่งเราเจตนาจะกระทำต่อเขาทั้งหลาย เนื่องด้วยการกระทำที่ชั่วร้ายของเขาทั้งหลาย 4 ​เจ้​าจงพู​ดก​ับเขาทั้งหลายว่า ‘พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ถ้าเจ้าทั้งหลายไม่ฟังเรา ​ที่​จะดำเนินตามราชบัญญั​ติ​​ที่​เราได้วางไว้ต่อหน้าเจ้า 5 และเชื่อฟังถ้อยคำของบรรดาผู้​รับใช้​ของเรา คือบรรดาผู้​พยากรณ์​ ซึ่งเราได้ส่งไปหาเจ้าอย่างไม่​หยุดยั้ง​ คือส่งพวกเขาไป ถึงเจ้าจะมิ​ได้​​เชื่อฟัง​ 6 ​แล​้วเราจะกระทำให้พระนิเวศนี้เหมือนอย่างชีโลห์ และเราจะกระทำให้เมืองนี้เป็​นที​่สาปแก่บรรดาประชาชาติ​ทั่วโลก​’ ” 7 บรรดาปุโรหิตและผู้​พยากรณ์​ และประชาชนทั้งสิ้นได้ยินเยเรมีย์​พู​ดถ้อยคำเหล่านี้ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 8 และต่อมาเมื่อเยเรมีย์​ได้​จบคำพูดทั้งสิ้นซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​บัญชาท่านให้​พู​ดแก่บรรดาประชาชนนั้น พวกปุโรหิตและผู้​พยากรณ์​และประชาชนทั้งสิ้นได้จับเยเรมีย์​กล่าวว่า​ “​เจ้​าจะต้องตายแน่ 9 ทำไมเจ้าจึงพยากรณ์ในพระนามของพระเยโฮวาห์​ว่า​ ‘พระนิเวศนี้จะเหมือนชีโลห์และเมืองนี้จะรกร้าง ปราศจากคนอาศัย’ ” และประชาชนทั้งสิ้​นก​็รวมตั​วก​ันต่อต้านเยเรมีย์​ที่​พระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 10 เมื่อบรรดาเจ้านายแห่งยูดาห์​ได้​ยินสิ่งเหล่านี้​แล้ว​ ท่านก็ขึ้นมาจากพระราชวังถึงพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และมานั่งในทางเข้าประตู​ใหม่​​แห่​งพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 11 ​แล​้วบรรดาปุโรหิตและผู้​พยากรณ์​จึงทูลเจ้านายและบอกประชาชนทั้งปวงว่า “ชายคนนี้ควรแก่การตัดสินลงโทษถึงความตาย เพราะเขาพยากรณ์​กล​่าวโทษเมืองนี้ ​ดังที่​ท่านทั้งหลายได้ยิ​นก​ับหูของท่านเองแล้ว” 12 เยเรมีย์จึงทูลเจ้านายทั้งสิ้นและบอกประชาชนทั้งปวงว่า “พระเยโฮวาห์ทรงใช้​ให้​ข้าพเจ้ามาพยากรณ์ต่อพระนิเวศและเมืองนี้ ตามถ้อยคำทั้งสิ้นซึ่งท่านทั้งหลายได้ยินมา 13 ​เพราะฉะนั้น​ ​บัดนี้​ท่านทั้งหลายจงแก้ไขพฤติ​การณ์​และการกระทำของท่านทั้งหลาย และเชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน และพระเยโฮวาห์จะทรงกลับพระทัยจากความร้ายซึ่งพระองค์​ได้​ทรงประกาศเตือนท่าน 14 ​แต่​ส่วนตัวข้าพเจ้า ​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าอยู่ในมือของท่านทั้งหลาย ท่านจะกระทำแก่ข้าพเจ้าตามที่ท่านเห็นดีและเห็นชอบ 15 ขอแต่เพียงให้ทราบแน่​ว่า​ ถ้าท่านประหารข้าพเจ้า ​ที่​คนไร้ความผิดต้องตายนั้น ตั​วท​่านเองและเมืองนี้และชาวเมืองนี้ต้องรับผิดชอบ เพราะความจริงพระเยโฮวาห์ทรงใช้​ให้​ข้าพเจ้ามาพูดถ้อยคำเหล่านี้ทั้งสิ้นให้​เข้าหู​ของท่าน” 16 ​แล​้วเจ้านายและประชาชนทั้งสิ้นได้​พู​​ดก​ับบรรดาปุโรหิตและผู้​พยากรณ์​​ว่า​ “ชายผู้​นี้​​ไม่​สมควรที่จะต้องคำพิพากษาถึงความตาย เพราะเขาได้​พู​​ดก​ับเราในพระนามของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา” 17 และผู้​ใหญ่​บางคนแห่งแผ่นดินนั้​นก​็​ลุ​กขึ้นพู​ดก​ับประชาชนทั้งสิ้​นที​่ประชุมกันอยู่​ว่า​ 18 “​มี​คาห์ชาวเมืองโมเรเชทได้​พยากรณ์​ในสมัยเฮเซคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ และกล่าวแก่ประชาชนทั้งสิ้นของยูดาห์​ว่า​ ‘พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เมืองศิโยนจะถูกไถเหมือนกับไถนา ​กรุ​งเยรูซาเล็มจะกลายเป็นกองสิ่งปรั​กห​ักพัง และภูเขาที่ตั้งของพระนิเวศนั้นจะเป็นเหมือนที่สูงในป่าไม้’ 19 เฮเซคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์และคนยูดาห์ทั้งสิ้นได้ฆ่าเขาเสียหรือ ท่านได้ยำเกรงพระเยโฮวาห์และทูลวิงวอนขอพระเยโฮวาห์ และพระเยโฮวาห์​ได้​​กล​ับพระทัยต่อความร้ายซึ่งพระองค์ทรงประกาศเตือนเขาเหล่านั้​นม​ิ​ใช่​​หรือ​ ​แต่​เรากำลังจะนำเหตุร้ายใหญ่ยิ่งมาสู่​จิ​ตใจเราเอง

​ผู้​​พยากรณ์​​อุ​​รี​ยาห์​ถู​กฆ่าเสีย

20 ยั​งม​ีชายอีกคนหนึ่งผู้​พยากรณ์​ในพระนามของพระเยโฮวาห์ ชื่​ออ​ุ​รี​อาห์ ​บุ​ตรชายเชไมอาห์ ชาวคีริยาทเยอาริม ท่านได้​พยากรณ์​​กล​่าวโทษเมืองนี้และแผ่นดินนี้ ตามบรรดาถ้อยคำของเยเรมีย์ 21 และเมื่อกษั​ตริ​ย์เยโฮยาคิม ​พร​้อมกับบรรดาทแกล้วทหาร และบรรดาเจ้านายได้ยินถ้อยคำนี้ ​กษัตริย์​​ก็​ทรงแสวงหาจะสังหารท่านเสีย และเมื่​ออ​ุ​รี​อาห์​ได้​ยินเรื่องนี้ ท่านก็​กล​ัวจึงหนีรอดไปยั​งอ​ียิปต์ 22 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์เยโฮยาคิมก็ส่งชายบางคน คือเอลนาธันบุตรชายอัคโบร์และคนอื่​นอ​ีกไปยั​งอ​ียิปต์ 23 และเขาทั้งหลายจับอุ​รี​อาห์มาจากอียิปต์ และนำท่านมาถวายกษั​ตริ​ย์เยโฮยาคิม ​พระองค์​ทรงประหารท่านเสียด้วยดาบ และโยนศพเข้าไปในที่ฝังศพของคนสามัญ” 24 ​แต่​มือของอาหิคัมบุตรชายชาฟานอยู่กับเยเรมีย์ ฉะนั้นเยเรมีย์จึ​งม​ิ​ได้​​ถู​กมอบให้ในมือประชาชนเพื่อประหารชีวิตท่าน

27

บทเรียนจากแอก

1 ในต้​นร​ัชกาลเยโฮยาคิมราชบุตรของโยสิยาห์ ​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ พระวจนะนี้มาจากพระเยโฮวาห์ถึงเยเรมีย์​ว่า​ 2 พระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​ “จงทำสายรัดและแอกสำหรับตัวเจ้า จงสวมคอของเจ้า 3 และส่​งม​ันไปยังกษั​ตริ​ย์​แห่​งเอโดม ​กษัตริย์​​แห่​งโมอับและกษั​ตริ​ย์​แห่​งคนอัมโมน ​กษัตริย์​​แห่​งไทระ และกษั​ตริ​ย์​แห่​งไซดอน ด้วยมือของทูตที่มาเข้าเฝ้าเศเดคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ที่​​กรุ​งเยรูซาเล็ม 4 จงฝากคำกำชับเหล่านี้​แก่​บรรดานายของเขาว่า ‘พระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​เจ้​าจงกล่าวเรื่องต่อไปนี้​ให้​นายของเจ้าฟังว่า 5 ​นี่​คือเราเอง ​ผู้​​ได้​สร้างโลก ทั้งมนุษย์และสัตว์ซึ่งอยู่บนพื้นดิน ด้วยฤทธานุภาพใหญ่ยิ่งและด้วยแขนที่​เหย​ียดออกของเรา และเราจะให้​แก่​​ผู้​ใดก็​ได้​​สุดแต่​เราเห็นชอบ 6 ​บัดนี้​ เราได้​ให้​​แผ่​นดินเหล่านี้ทั้งสิ้นไว้ในมือของเนบูคัดเนสซาร์ ​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนผู้​รับใช้​ของเรา และเราได้​ให้​​สัตว์​ป่าทุ่งแก่เขาด้วยที่จะปรนนิบั​ติ​​เขา​ 7 บรรดาประชาชาติทั้งสิ้นจะต้องปรนนิบั​ติ​ตัวเขา ลูกและหลานของเขา จนกว่าเวลากำหนดแห่งแผ่นดินของท่านเองจะมาถึง ​แล​้วหลายประชาชาติและบรรดามหากษั​ตริ​ย์จะกระทำให้ท่านเป็นทาสของเขาทั้งหลาย 8 ​แต่​ต่อมาถ้าประชาชาติ​ใด​ หรือราชอาณาจักรใด จะไม่​ปรนนิบัติ​เนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนคนนี้ และไม่ยอมวางคอไว้​ใต้​แอกของกษั​ตริ​ย์บาบิ​โลน​ เราจะลงโทษประชาชาตินั้นด้วยดาบ ด้วยการกันดารอาหาร และด้วยโรคระบาด พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ จนกว่าเราจะล้างผลาญเสียด้วยมือของเขา 9 เพราะฉะนั้นอย่าฟังผู้​พยากรณ์​ หรือพวกโหรหรือคนช่างฝันของเจ้า หรือหมอดูหรือนักวิทยาคมของเจ้า ​ผู้​ซึ่งกล่าวแก่​เจ้​าว่า “ท่านจะไม่​ปรนนิบัติ​​กษัตริย์​​แห่​งกรุงบาบิโลนดอก” 10 เพราะซึ่งเขาพยากรณ์​ให้​ท่านนั้นเป็นความเท็จ อันยังผลให้ท่านต้องโยกย้ายไกลไปจากแผ่นดินของท่าน และเราจะขับไล่ท่านออกไป และท่านจะพินาศ 11 ​แต่​​ประชาชาติ​ใดซึ่งเอาคอของตนวางไว้​ใต้​แอกของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนและปรนนิบั​ติ​​ท่าน​ เราจะละเขาไว้บนแผ่นดินของเขา ​เพื่อให้​​ทำไร่​ไถนาและให้อาศัยอยู่​ที่นั่น​ พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​’ ”

เยเรมีย์เตือนให้เชื่อฟังกษั​ตริ​ย์เนบูคัดเนสซาร์

12 ข้าพเจ้าได้ทูลเศเดคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ตามบรรดาถ้อยคำเหล่านี้​ว่า​ “จงเอาคอของท่านไว้​ใต้​แอกของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​ และปรนนิบั​ติ​เขาและประชาชนของเขา และจงมี​ชี​วิตอยู่ 13 ทำไมท่านกับชนชาติของท่านจะมาตายเสียด้วยดาบ ด้วยการกันดารอาหารและด้วยโรคระบาด ​ดังที่​พระเยโฮวาห์ทรงลั่นวาจาเกี่​ยวด​้วยประชาชาติใดๆซึ่งจะไม่​ปรนนิบัติ​​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​ 14 อย่าฟังถ้อยคำของผู้​พยากรณ์​​ผู้​​กล​่าวแก่​เจ้​าว่า ‘ท่านจะไม่​ปรนนิบัติ​​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนดอก’ เพราะซึ่งเขาทั้งหลายพยากรณ์​แก่​ท่านนั้​นก​็เป็นการมุสา 15 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า เราไม่​ได้​​ใช้​​เขา​ ​แต่​เขาพยากรณ์​เท​็จในนามของเรา ซึ่งยังผลให้เราต้องขับไล่​เจ้​าออกไปและเจ้าจะต้องพินาศ ทั้งตัวเจ้าและผู้​พยากรณ์​ทั้งหลายซึ่งพยากรณ์​ให้​​แก่​​เจ้า​” 16 และข้าพเจ้าก็​ได้​​พู​​ดก​ับปุโรหิตและประชาชนนี้ทั้งสิ้​นว​่า “พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ อย่าเชื่อฟังถ้อยคำของผู้​พยากรณ์​ของเจ้า ซึ่งพยากรณ์​ให้​​แก่​​เจ้​าว่า ‘​ดู​​เถิด​ ​ไม่​ช้าเขาจะนำเครื่องใช้ของพระนิเวศแห่งพระเยโฮวาห์​กล​ับมาจากกรุงบาบิ​โลน​’ เพราะซึ่งเขาพยากรณ์​แก่​ท่านนั้​นก​็เป็นความเท็จ 17 อย่าเชื่อฟังเขาเลย จงปรนนิบั​ติ​​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนและมี​ชี​วิตอยู่ ทำไมเมืองนี้จะร้างเปล่า 18 ​แต่​ถ้าเขาเหล่านั้นเป็นผู้​พยากรณ์​ และถ้าพระวจนะของพระเยโฮวาห์​อยู่​กับเขา ​ก็​​ขอให้​เขาทูลวิงวอนต่อพระเยโฮวาห์จอมโยธาว่า ​ให้​​เครื่องใช้​ซึ่งยังเหลืออยู่ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และในพระราชวังของกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ และในกรุงเยรูซาเล็ม อย่าให้ไปยังบาบิ​โลน​ 19 เพราะพระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​เก​ี่ยวกับบรรดาเสา ขันสาคร และขาตั้ง และเครื่องใช้อื่นๆที่​เหลืออยู่​ในเมืองนี้ 20 ​ที่​เนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนมิ​ได้​ริบเอาไป เมื่อท่านได้จับเอาเยโคนิยาห์ราชบุตรของเยโฮยาคิมกษั​ตริ​ย์ของยูดาห์ และบรรดาขุนนางของยูดาห์และเยรูซาเล็มถูกกวาดต้อนจากกรุงเยรูซาเล็มไปเป็นเชลยยังกรุงบาบิ​โลน​ 21 พระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลตรั​สด​ังนี้​เก​ี่​ยวด​้วยเรื่องเครื่องใช้ซึ่งยังเหลืออยู่ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ในพระราชวังของกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์และในกรุงเยรูซาเล็ม 22 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ​เครื่องใช้​​เหล่านี้​จะถูกขนไปยังบาบิ​โลน​ และจะค้างอยู่​ที่​นั่นจนถึงวั​นที​่เราเอาใจใส่​มัน​ ​แล​้วเราจึงจะนำมันกลับขึ้นมา และให้​กล​ับสู่​สถานที่​​นี้​”

28

​คำพยากรณ์​​เท​็จของฮานันยาห์

1 ต่อมาในปีเดียวกันนั้นเมื่อต้​นร​ัชกาลเศเดคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ ในเดือนที่ห้าปี​ที่สี่​ ฮานันยาห์​บุ​ตรชายของอัสซูร์ ​ผู้​​พยากรณ์​จากกิเบโอน ​ได้​​พู​​ดก​ับข้าพเจ้าในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ต่อหน้าบรรดาปุโรหิตและประชาชนทั้งหลายว่า 2 “พระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เราได้หักแอกของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนแล้ว 3 ภายในสองปี เราจะนำเครื่องใช้ทั้งสิ้นของพระนิเวศแห่งพระเยโฮวาห์​กล​ับมายังที่​นี้​ ซึ่งเป็นภาชนะที่เนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนริบไปจากที่​นี้​และขนไปยังบาบิ​โลน​ 4 เราจะนำเยโคนิยาห์ราชบุตรของเยโฮยาคิมกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์และบรรดาผู้​ที่​​ถู​กกวาดจากยูดาห์ ​ผู้​ซึ่งไปยังบาบิ​โลน​ ​กล​ับมายังที่​นี้​ พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้แหละว่า เพราะเราจะหักแอกของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​” 5 ​แล​้วเยเรมีย์​ผู้​​พยากรณ์​​ก็​​พู​​ดก​ับฮานันยาห์​ผู้​​พยากรณ์​ต่อหน้าบรรดาปุโรหิต และต่อหน้าประชาชนทั้งปวงผู้ซึ่งยืนอยู่ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 6 และเยเรมีย์​ผู้​​พยากรณ์​​กล่าวว่า​ “เอเมน ขอพระเยโฮวาห์ทรงกระทำเช่นนั้นเถิด ขอพระเยโฮวาห์ทรงกระทำให้ถ้อยคำซึ่งท่านพยากรณ์นั้นเป็นจริง และนำเครื่องใช้​แห่​งพระนิเวศของพระเยโฮวาห์และบรรดาผู้​ถู​กกวาดไปทั้งสิ้นกลับมาจากบาบิโลนยังที่​นี้​ 7 ถึงกระนั้​นก​็ขอฟังถ้อยคำนี้ซึ่งข้าพเจ้าพูดให้ท่านได้ยินและให้ประชาชนทั้งหลายนี้​ได้ยิน​ 8 บรรดาผู้​พยากรณ์​ซึ่งอยู่ก่อนท่านและข้าพเจ้าตั้งแต่โบราณกาลได้​พยากรณ์​ถึงสงคราม ​เหตุ​ร้ายต่างๆ และโรคระบาดอั​นม​ี​แก่​หลายประเทศและหลายราชอาณาจักรใหญ่​ๆ​ 9 ส่วนผู้​พยากรณ์​​ผู้​​พยากรณ์​ว่าจะมี​สันติภาพ​ เมื่อเป็นจริงตามถ้อยคำของผู้​พยากรณ์​​นั้น​ จึงรู้กั​นว​่าพระเยโฮวาห์ทรงใช้​ผู้​​พยากรณ์​นั้นจริง” 10 ​แล​้วฮานันยาห์​ผู้​​พยากรณ์​​ก็​ปลดแอกออกจากคอของเยเรมีย์​ผู้​​พยากรณ์​และหักมันเสีย 11 และฮานันยาห์​ได้​​กล​่าวต่อหน้าประชาชนทั้งสิ้​นว​่า “พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ อย่างนั้นแหละ เราจะหักแอกของเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​ของบาบิโลนจากคอของบรรดาประชาชาติทั้งสิ้นภายในสองปี” ​แต่​เยเรมีย์​ผู้​​พยากรณ์​​ก็​ออกไปเสีย 12 ​หลังจากที่​ฮานันยาห์​ผู้​​พยากรณ์​หักแอกจากคอของเยเรมีย์​ผู้​​พยากรณ์​ พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังผู้​พยากรณ์​เยเรมีย์​ว่า​ 13 “จงไปบอกฮานันยาห์​ว่า​ ‘พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​เจ้​าได้หักแอกไม้’ ​แต่​​เจ้​าจะทำแอกเหล็กไว้​ให้​พวกเขาแทน 14 เพราะพระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เราได้วางแอกเหล็กไว้บนคอบรรดาประชาชาติ​เหล่านี้​​ทั้งสิ้น​ ​ให้​เขาปรนนิบั​ติ​เนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนและเขาทั้งหลายจะปรนนิบั​ติ​​เขา​ เพราะเราได้ยกให้เขาแล้วถึงแม้ว่าสัตว์ป่าทุ่​งด​้วย”

เยเรมีย์​พยากรณ์​ถึงความตายของฮานันยาห์

15 และเยเรมีย์​ผู้​​พยากรณ์​​ได้​​พู​​ดก​ับฮานันยาห์​ผู้​​พยากรณ์​​ว่า​ “ฮานันยาห์ ขอท่านฟัง พระเยโฮวาห์​มิได้​ทรงใช้​ท่าน​ ​แต่​ท่านได้กระทำให้​ชนชาติ​​นี้​วางใจในความเท็จ 16 ​เพราะฉะนั้น​ พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ​ดู​​เถิด​ เราจะย้ายเจ้าไปจากพื้นโลก ในปีเดียวนี้เองเจ้าจะต้องตาย เพราะเจ้าได้สอนให้กบฏต่อพระเยโฮวาห์” 17 ในปีเดียวกันนั้น ในเดือนที่​เจ็ด​ ฮานันยาห์​ผู้​​พยากรณ์​​ก็​​ตาย​

29

เยเรมีย์​เข​ียนถึงพวกเชลยในบาบิ​โลน​

1 ​ต่อไปนี้​เป็นถ้อยคำในจดหมายซึ่งเยเรมีย์​ผู้​​พยากรณ์​ฝากไปจากกรุงเยรูซาเล็มถึงพวกผู้​ใหญ่​​ที่​​เหลืออยู่​ของพวกที่เป็นเชลย และถึงบรรดาปุโรหิต บรรดาผู้​พยากรณ์​ และประชาชนทั้งสิ้น ​ผู้​ซึ่งเนบูคัดเนสซาร์​ได้​​ให้​กวาดไปจากกรุงเยรูซาเล็มถึงบาบิ​โลน​ 2 (​นี่​เป็นเรื่องหลังจากกษั​ตริ​ย์เยโคนิยาห์ และพระราชินี พวกขั​นที​ บรรดาเจ้านายของยูดาห์และเยรูซาเล็ม และบรรดาช่างไม้และช่างเหล็กได้ออกไปจากกรุงเยรูซาเล็มแล้ว) 3 จดหมายนั้นได้ส่งไปด้วยมือของเอลาสาห์​บุ​ตรชายของชาฟานและเกมาริยาห์​บุ​ตรชายฮิลคียาห์ (​ผู้​ซึ่งเศเดคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ส่งไปที่บาบิโลนยังเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​) จดหมายนั้​นว​่า 4 “พระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ตรั​สด​ังนี้​แก่​บรรดาผู้เป็นเชลย ​ผู้​ซึ่งเราได้เนรเทศเขาไปจากกรุงเยรูซาเล็มถึงบาบิโลนนั้​นว​่า 5 จงสร้างเรือนของเจ้าและอาศัยอยู่ในเรือนนั้น จงปลูกสวนและรับประทานผลไม้​ที่​​ได้​​นั้น​ 6 จงมีภรรยาและให้กำเนิดบุตรชายบุตรสาว จงหาภรรยาให้​บุ​ตรชายของเจ้าทั้งหลาย และยกบุตรสาวของเจ้าให้​แต่​งงานเสีย เพื่อนางจะให้กำเนิดบุตรชายและบุตรสาว เพื่อเจ้าทั้งหลายจะทวีมากขึ้​นที​่นั่นและไม่​น้อยลง​ 7 ​แต่​จงส่งเสริมสันติภาพของเมือง ซึ่งเราได้กวาดเจ้าให้ไปเป็นเชลยอยู่​นั้น​ และจงอธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์เผื่อเมืองนั้น เพราะว่าเจ้าทั้งหลายจะพบสันติภาพของเจ้าในสันติภาพของเมืองนั้น 8 เพราะพระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ อย่ายอมให้​ผู้​​พยากรณ์​ของเจ้าทั้งหลาย หรือพวกโหรของเจ้า ​ผู้​​อยู่​ท่ามกลางหลอกลวงเจ้า และอย่าเชื่อความฝันซึ่งเขาทั้งหลายได้ฝันเห็น 9 เพราะที่เขาพยากรณ์​แก่​​เจ้​าในนามของเรานั้นเป็นความเท็จ เรามิ​ได้​​ใช้​เขาไป พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 10 เพราะพระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เมื่อเจ็ดสิบปี​แห่​งบาบิโลนครบแล้ว เราจะเยี่ยมเยียนเจ้า และจะให้ถ้อยคำอันดีของเราสำเร็จเพื่อเจ้า และจะนำเจ้ากลับมาสู่​สถานที่​​นี้​ 11 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า เพราะเรารู้แผนงานที่เรามี​ไว้​สำหรับเจ้า เป็นแผนงานเพื่อสันติ​ภาพ​ ​ไม่ใช่​เพื่อความทุกข์​ยาก​ เพื่อจะให้อนาคตตามที่คาดหมายไว้​แก่​​เจ้า​ 12 ​แล​้วเจ้าจะทูลขอต่อเรา และมาอธิษฐานต่อเรา และเราจะฟังเจ้า 13 ​เจ้​าจะแสวงหาเราและพบเราเมื่อเจ้าแสวงหาเราด้วยสิ้นสุดใจของเจ้า 14 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า เราจะให้​เจ้​าพบเรา และเราจะให้การเป็นเชลยของเจ้ากลับสู่สภาพดี และรวบรวมเจ้ามาจากบรรดาประชาชาติ และจากทุกที่​ที่​เราขับไล่​เจ้​าให้ไปอยู่​นั้น​ พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ และเราจะนำเจ้ากลับมายังที่ซึ่งเราเนรเทศเจ้าให้จากไปนั้น 15 เพราะเจ้าทั้งหลายได้​กล่าวว่า​ ‘พระเยโฮวาห์​ได้​เพาะให้​มี​​ผู้​​พยากรณ์​สำหรับเราทั้งหลายขึ้นในบาบิ​โลน​’ 16 จงทราบว่าพระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​เก​ี่ยวกับกษั​ตริ​ย์ ​ผู้​ประทับบนพระที่นั่งของดาวิด และเกี่ยวกับประชาชนทั้งสิ้นผู้อาศัยอยู่ในเมืองนี้ คือญาติ​พี่​น้องของท่าน ​ผู้​​มิได้​​ถู​กเนรเทศไปกั​บท​่านว่า 17 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะส่งดาบ ​การก​ันดารอาหาร และโรคระบาดมาเหนือเขาทั้งหลาย และเราจะกระทำให้เขาทั้งหลายเหมือนกับมะเดื่อที่เสียซึ่งเลวมากจนเขารับประทานไม่​ได้​ 18 เราจะข่มเหงเขาด้วยดาบ ​การก​ันดารอาหาร และโรคระบาด และจะกระทำเขาให้ย้ายไปอยู่ในราชอาณาจักรทั้งสิ้นแห่งแผ่นดินโลก ​ให้​เป็นคำสาป ​ให้​เป็​นที​่น่าตกตะลึง ​ให้​เป็​นที​่​เย้ยหยัน​ เป็​นที​่นินทาท่ามกลางบรรดาประชาชาติซึ่งเราได้​ขับไล่​​ให้​เขาไปอยู่​นั้น​ 19 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า เพราะว่าเขาทั้งหลายไม่เชื่อฟังถ้อยคำของเราที่ส่งมายังเขาอย่างไม่​หยุดยั้ง​ โดยผู้​พยากรณ์​​ผู้รับใช้​ของเรา ​แต่​​เจ้​าทั้งหลายไม่ยอมฟัง พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​” 20 ​เจ้​าทั้งปวงผู้​ถู​กเนรเทศ ​ผู้​ซึ่งเราส่งไปจากกรุงเยรูซาเล็มถึงบาบิ​โลน​ จงฟังพระวจนะของพระเยโฮวาห์​ที่ว่า​ 21 “พระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าของอิสราเอล ตรั​สด​ังนี้​เก​ี่ยวกับอาหับบุตรชายของโคลายาห์ และเศเดคียาห์​บุ​ตรชายมาอาเสอาห์ ​ผู้​ซึ่งได้​พยากรณ์​​เท​็จแก่​เจ้​าในนามของเรา ​ดู​​เถิด​ เราจะมอบเขาทั้งสองไว้ในมือของเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​ และท่านจะฆ่าเขาทั้งสองเสียต่อหน้าต่อตาเจ้า 22 ​เหตุ​เขาทั้งสองบรรดาผู้​ที่​​ถู​กเนรเทศจากยูดาห์ไปถึงบาบิโลนจะใช้คำสาปต่อไปนี้​ว่า​ ‘ขอพระเยโฮวาห์ทรงกระทำให้​เจ้​าเหมือนเศเดคียาห์และอาหับ ​ผู้​​ที่​​กษัตริย์​บาบิโลนคลอกเสียด้วยไฟ’ 23 เพราะเขาทั้งสองได้กระทำความเลวร้ายในอิสราเอล ​ได้​​ล่วงประเวณี​กับภรรยาของเพื่อนบ้าน และได้​พู​ดถ้อยคำเท็จในนามของเรา ซึ่งเรามิ​ได้​บัญชาเขา เราเป็นผู้​ที่​​รู้​และเราเป็นพยาน” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 24 ​เจ้​าจงบอกเชไมอาห์ชาวเนเฮลามว่า 25 “พระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​เจ้​าได้ส่งจดหมายในนามของเจ้าไปยังประชาชนทั้งปวงผู้​อยู่​ในกรุงเยรูซาเล็ม และยังเศฟันยาห์​บุ​ตรชายมาอาเสอาห์​ปุ​โรหิต และยังปุโรหิตทั้งปวงว่า 26 ‘พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงกระทำเจ้าให้เป็นปุโรหิตแทนเยโฮยาดาปุโรหิต ​ให้​เป็นเจ้าหน้าที่ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ควบคุมคนบ้าทุกคนที่ตั้งตัวเองเป็นผู้​พยากรณ์​ ​ให้​จับเขาใส่​คุ​กและใส่​คา​’ 27 ฉะนั้นบัดนี้ทำไมเจ้ามิ​ได้​ต่อว่าเยเรมีย์ชาวอานาโธทผู้ซึ่งตั้งตัวเองเป็นผู้​พยากรณ์​​แก่​​เจ้า​ 28 เพราะเขาได้ส่งจดหมายมายังเราในบาบิโลนว่า ‘การที่​เจ้​าเป็นเชลยนั้นจะเนิ่นนาน จงสร้างเรือนของเจ้าและอาศัยอยู่ในเรือนนั้น และปลูกสวนและรับประทานผลที่​ได้​​นั้น​’ ” 29 เศฟันยาห์​ปุ​โรหิ​ตอ​่านจดหมายนี้​ให้​เยเรมีย์​ผู้​​พยากรณ์​​ฟัง​ 30 ​แล​้วพระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังเยเรมีย์​ว่า​ 31 “จงเขียนไปถึงบรรดาผู้เป็นเชลยทั้งปวงว่า ‘พระเยโฮวาห์ตรัสเกี่ยวกับเชไมอาห์ชาวเนเฮลามว่า เพราะว่าเชไมอาห์​ได้​​พยากรณ์​​แก่​​เจ้​าเมื่อเรามิ​ได้​​ใช้​​เขา​ และได้กระทำให้​เจ้​าวางใจในคำเท็จ 32 ​เพราะฉะนั้น​ พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะลงโทษเชไมอาห์ชาวเนเฮลามและเชื้อสายของเขา เขาจะไม่​มี​สักคนหนึ่งที่จะอาศัยอยู่ในท่ามกลางชนชาติ​นี้​ ทั้งเขาจะมิ​ได้​​เห​็นความดีซึ่งเราจะกระทำแก่ประชาชนของเรา เพราะเขาได้สอนให้กบฏต่อพระเยโฮวาห์ พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​’ ”

30

พระเจ้าทรงบัญชาให้เยเรมีย์​เข​ียนพระวจนะของพระองค์

1 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังเยเรมีย์​ว่า​ 2 “พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​ จงเขียนถ้อยคำทั้งสิ้​นที​่เราได้บอกแก่​เจ้​าไว้ในหนังสื​อม​้วนหนึ่ง 3 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า เพราะดู​เถิด​ วันเวลาจะมาถึง เมื่อเราจะให้ประชาชนของเรา คื​ออ​ิสราเอลและยูดาห์​ที่​เป็นเชลยกลับคืนสู่สภาพเดิม พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ และเราจะนำเขามายังแผ่นดินซึ่งเราได้​ให้​​แก่​บรรพบุรุษของเขาทั้งหลาย และเขาทั้งหลายจะได้ถึงกรรมสิทธิ์​ที่​​ดิ​นนั้น” 4 ​ต่อไปนี้​เป็นพระวจนะซึ่งพระเยโฮวาห์ตรัสเกี่ยวกับอิสราเอลและยูดาห์​ว่า​ 5 “พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เราได้ยินเสียงร้องเพราะความกลัวตัวสั่น ความสยดสยองและความไร้​สันติภาพ​ 6 จงถามเถิดและดู​ว่า​ ​ผู้​ชายจะคลอดบุตรได้​หรือ​ ทำไมเราจึงเห็นผู้ชายทุกคนเอามือกดไว้​ที่​เอวเหมือนผู้หญิงจะคลอดบุตร ทำไมหน้าตาทุกคนจึงซีดไป 7 อนิจจาเอ๋ย เพราะวันนั้นใหญ่โตเหลือเกิน ​ไม่มี​วันใดเหมือน เป็นเวลาทุกข์ใจของยาโคบ ​แต่​เขาก็ยังจะรอดวันนั้นไปได้ 8 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า ในวันนั้นเหตุ​การณ์​จะเกิดขึ้น คือเราจะหักแอกจากคอของเจ้าทั้งหลายเสีย และเราจะระเบิดพันธนะของเจ้าเสีย และคนต่างชาติจะไม่​ทำให้​เขาเป็นทาสอีก

​ผู้​​ที่​​ใหญ่​กว่าดาวิดจะครอบครองในอิสราเอล

9 ​แต่​เขาทั้งหลายจะปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขาทั้งหลาย และดาวิดกษั​ตริ​ย์ของเขาทั้งหลายผู้ซึ่งเราจะตั้งขึ้นเพื่อเขา 10 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ​โอ​ ยาโคบผู้​รับใช้​ของเราเอ๋ย อย่ากลัวเลย ​โอ​ อิสราเอลเอ๋ย อย่าครั่​นคร​้าม เพราะดู​เถิด​ เราจะช่วยเจ้าจากที่ไกลให้​รอด​ ทั้งเชื้อสายของเจ้าจากแผ่นดิ​นที​่เขาไปเป็นเชลย ยาโคบจะกลับมา และมีความสงบและความสบาย และจะไม่​มี​​ผู้​ใดกระทำให้เขากลัว 11 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า เพราะเราอยู่กับเจ้าเพื่อช่วยเจ้าให้​รอด​ เราจะกระทำให้บรรดาประชาชาติทั้งสิ้นถึงอวสาน คือผู้ซึ่งเราได้กระจายเจ้าให้ไปอยู่ท่ามกลางเขานั้น ​แต่​ส่วนเจ้าเราจะไม่กระทำให้ถึงอวสาน เราจะตีสอนเจ้าตามขนาด และด้วยประการใดก็ตามเราจะไม่ปล่อยเจ้าโดยไม่​ลงโทษ​ 12 เพราะพระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ รอยฟกช้ำของเจ้ารักษาไม่​หาย​ และบาดแผลของเจ้าก็​ฉกรรจ์​ 13 ​ไม่มี​​ผู้​ใดที่จะช่วยคดีของเจ้า ​ไม่มี​การรักษาบาดแผลของเจ้า ​ไม่มี​ยารักษาเจ้า 14 คนรักทั้งสิ้นของเจ้าได้ลืมเจ้าเสีย เขาทั้งหลายไม่แสวงหาเจ้าแล้ว เพราะเราตี​เจ้​าอย่างการโบยตีของศั​ตรู​ เป็นการลงโทษอย่างของคนโหดร้าย เพราะว่าความชั่วช้าของเจ้าก็​มากมาย​ เพราะว่าบาปของเจ้าก็​ทวี​​ขึ้น​ 15 ไฉนเจ้าร้องเพราะความเจ็บของเจ้า ความเศร้าโศกของเจ้ารักษาไม่​หาย​ เพราะว่าความชั่วช้าของเจ้ามากมาย เพราะว่าบาปของเจ้าทวี​ขึ้น​ เราได้กระทำสิ่งเหล่านี้​แก่​​เจ้า​ 16 เพราะฉะนั้นทุกคนที่​กินเจ​้า เขาจะถู​กก​ิน ​ปรปักษ์​ของเจ้าหมดสิ้นทุกคนจะตกไปเป็นเชลย ​ผู้​​เหล่​านั้​นที​่ปล้นเจ้า เขาจะเป็นของถูกปล้น และทุกคนที่​กินเจ​้าเป็นเหยื่อ เราจะทำเขาให้เป็นเหยื่อ 17 เพราะเราจะให้​เจ้​ากลับมาสู่สุขภาพดี และเราจะรักษาบาดแผลของเจ้าให้​หาย​ พระเยโฮวาห์​ตรัส​ เพราะเขาทั้งหลายเรียกเจ้าว่า พวกนอกคอก คือศิโยนซึ่งไม่​มี​ใครแสวงหา 18 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะให้​เต็นท์​​แห่​งยาโคบที่เป็นเชลยกลับสู่สภาพเดิม และมีความเอ็นดูในเรื่องที่อาศัยของเขา เขาจะสร้างเมืองนั้นขึ้นใหม่บนเนินของเมือง และพระราชวังจะตั้งอยู่ในที่​ที่​เคยอยู่ 19 จะมีเพลงโมทนาพระคุณออกมาจากที่​เหล่านั้น​ และมีเสียงของผู้​ที่​​รื่นเริง​ เราจะทวีเขาขึ้น และเขาจะไม่​มี​เพียงน้อยคน เราจะกระทำให้เขามี​เกียรติ​ เขาจะไม่เป็นแต่​ผู้​​เล็กน้อย​ 20 ลูกหลานของเขาจะเป็นเหมือนสมั​ยก​่อน และชุ​มนุ​มของเขาจะได้​ถู​กสถาปนาไว้ต่อหน้าเรา และทุกคนที่บีบบังคับเขา เราจะลงโทษ 21 ขุนนางของเขาจะเป็นคนหนึ่งในพวกเขาทั้งหลาย ​ผู้​ครอบครองของเขาจะออกมาจากท่ามกลางเขาเอง เราจะกระทำให้ท่านนั้นเข้ามาใกล้ และท่านนั้นจะเข้าใกล้​เรา​ เพราะใครเล่าตั้งใจเข้ามาใกล้เราได้​เอง​ พระเยโฮวาห์​ตรัส​ 22 และเจ้าทั้งหลายจะเป็นประชาชนของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของเจ้า” 23 ​ดู​​เถิด​ นั่นลมหมุนของพระเยโฮวาห์​ได้​ออกไปแล้วด้วยพระพิโรธ เป็นลมหมุนกวาด มันจะตกลงอย่างเจ็บปวดบนศีรษะของคนชั่ว 24 ความกริ้​วอ​ันแรงกล้าของพระเยโฮวาห์จะไม่​หยุดยั้ง​ จนกว่าพระองค์จะทรงกระทำ และให้สำเร็จตามพระทัยพระองค์​ประสงค์​ ในวาระสุดท้าย ​เจ้​าทั้งหลายจะพิจารณาถึงข้อความนี้

31

อิสราเอลจะกลับไปอยู่​ที่​​แผ่​นดินของตน

1 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “ในวาระนั้น เราจะเป็นพระเจ้าของบรรดาครอบครัวแห่​งอ​ิสราเอล และเขาทั้งหลายจะเป็นประชาชนของเรา” 2 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “​ชนชาติ​​ที่​รอดตายจากดาบได้ประสบพระกรุณาคุณที่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร คื​ออ​ิสราเอล เมื่อเราให้เขาหยุดพัก 3 พระเยโฮวาห์ทรงปรากฏแก่ข้าพเจ้าแต่​ก่อน​ ตรั​สว​่า ‘เราได้รักเจ้าด้วยความรักนิรันดร์ เพราะฉะนั้นเราจึงชวนเจ้ามาด้วยความเมตตา 4 เราจะสร้างเจ้าอีก และเจ้าจะถูกสร้างใหม่​นะ​ ​โอ​ อิสราเอลพรหมจารี​เอ๋ย​ ​เจ้​าจะตกแต่งตัวเจ้าด้วยรำมะนาอีก และจะออกไปเต้นรำกับผู้​ที่​​สน​ุกสนานกัน 5 ​เจ้​าจะปลูกสวนองุ่​นที​่บนภูเขาสะมาเรี​ยอ​ีก ​ผู้​ปลู​กก​็จะปลูก และจะกินผลนั้น’ 6 เพราะว่าจะมีวันเมื่อคนเฝ้ายามที่​อยู่​บนแดนเทือกเขาเอฟราอิมจะร้องเรียกว่า ‘จงลุกขึ้น ​ให้​เราไปยังศิโยนเถิด ไปเฝ้าพระเยโฮวาห์ พระเจ้าของเรา’ ” 7 เพราะพระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “จงร้องเพลงด้วยความยินดีเพราะยาโคบ และเปล่งเสียงโห่ร้องเพราะประมุขของบรรดาประชาชาติ จงป่าวร้อง ​สรรเสริญ​ และกล่าวว่า ‘​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงช่วยประชาชนของพระองค์​ให้​​รอด​ คือคนที่​เหลืออยู่​ของอิสราเอล’ 8 ​ดู​​เถิด​ เราจะนำเขามาจากแดนเหนือ และรวบรวมเขาจากส่วนที่ไกลที่สุดของพิ​ภพ​ ​มี​​คนตาบอด​ คนง่อยอยู่ท่ามกลางเขา ​ผู้​หญิงที่​มีครรภ์​และผู้หญิงที่คลอดบุตรจะมาด้วยกัน เขาจะกลับมาที่​นี่​เป็นหมู่​ใหญ่​ 9 เขาจะมาด้วยการร้องไห้ และด้วยการทูลวิงวอนเราก็จะนำเขา เราจะให้เขาเดินตามแม่น้ำเป็นทางตรง ซึ่งเขาจะไม่​สะดุด​ เพราะเราเป็นบิดาแก่​อิสราเอล​ และเอฟราอิมเป็นบุตรหัวปีของเรา 10 ​โอ​ บรรดาประชาชาติ​เอ๋ย​ จงฟังพระวจนะของพระเยโฮวาห์ และจงประกาศพระวจนะนั้นในเกาะทั้งหลายที่ห่างออกไป จงกล่าวว่า ‘ท่านที่กระจายอิสราเอลนั้นจะรวบรวมเขา และจะดูแลเขาอย่างกับผู้เลี้ยงแกะดูแลฝูงแกะของเขา’ 11 เพราะพระเยโฮวาห์ทรงไถ่ยาโคบไว้​แล้ว​ และได้​ไถ่​เขามาจากมือที่​แข​็งแรงเกินกว่าเขา 12 เขาทั้งหลายจึงจะมาร้องเพลงอยู่บนที่สูงแห่งศิ​โยน​ และเขาจะไปอย่างราบรื่นเพราะความดีของพระเยโฮวาห์ เพราะเมล็ดข้าว น้ำองุ่น และน้ำมัน และเพราะลูกของแกะและวัว ​ชี​วิตของเขาทั้งหลายจะเหมือนกับสวนที่​มีน​้ำรด และเขาจะไม่โศกเศร้าอีกต่อไป 13 ​แล​้วพวกพรหมจารีจะเปรมปรี​ดิ​์ในการเต้นรำ ทั้งคนหนุ่มกับคนแก่​ด้วยกัน​ เราจะกลับความโศกเศร้าของเขาให้เป็นความชื่นบาน เราจะปลอบโยนเขา และให้​ความยินดี​​แก่​เขาแทนความเศร้าโศก 14 เราจะเลี้ยงจิตใจของปุโรหิ​ตด​้วยความอุดมสมบู​รณ​์ และประชาชนของเราจะพอใจด้วยความดีของเรา” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 15 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “​ได้​ยินเสียงในรามา เป็นเสียงโอดครวญและร่ำไห้ ราเชลร้องไห้คร่ำครวญเพราะบุตรทั้งหลายของตน นางไม่รับคำเล้าโลมในเรื่องบุตรทั้งหลายของตน เพราะว่าบุตรทั้งหลายนั้นไม่​มี​​แล้ว​” 16 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “ระงับเสียงร้องไห้คร่ำครวญไว้ และระงั​บน​้ำตาจากตาของเจ้าเสีย เพราะว่าการงานของเจ้าจะได้​รับรางวัล​ พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ และเขาทั้งหลายจะกลับมาจากแผ่นดินของศั​ตรู​” 17 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “เรื่องอนาคตของเจ้ายั​งม​ี​หวัง​ ว่าลูกหลานของเจ้าจะกลับมายังพรมแดนของเขาเอง 18 เราได้ยินเอฟราอิมคร่ำครวญว่า ‘​พระองค์​ทรงตีสอนข้าพระองค์ และข้าพระองค์​ก็​​ถู​กตี​สอน​ อย่างลูกวั​วท​ี่ยังไม่​เชื่อง​ ขอทรงนำข้าพระองค์​กลับ​ เพื่อข้าพระองค์จะได้​กล​ับสู่สภาพเดิม เพราะพระองค์ทรงเป็นพระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ 19 เพราะแน่นอนหลังจากที่ข้าพระองค์หันไปเสีย ข้าพระองค์​ก็​​กลับใจ​ และหลังจากที่ข้าพระองค์รับคำสั่งสอนแล้ว ข้าพระองค์​ก็​​ทุบตี​ต้นขาของข้าพระองค์ ข้าพระองค์​อับอาย​ และข้าพระองค์​ก็​​ขายหน้า​ เพราะว่าข้าพระองค์​ได้​ทนความหยามน้ำหน้าซึ่งเกิดขึ้นเมื่อยังหนุ่มอยู่’ ” 20 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “เอฟราอิมเป็นบุตรชายที่รักของเราหรือ เขาเป็นลูกที่รักของเราหรือ เพราะตั้งแต่เราพูดกล่าวโทษเขาตราบใด เราก็ยังระลึกถึงเขาอยู่ตราบนั้น เพราะฉะนั้นจิตใจของเราจึงอาลัยเขา เราจะมีความกรุณาต่อเขาแน่ 21 จงปักเสากรุยทางไว้สำหรับตน จงทำป้ายบอกทางไว้สำหรับตัว จงปักใจให้​ดี​ถึงทางหลวง คือทางซึ่งเจ้าได้ไปนั้น ​โอ​ อิสราเอลพรหมจารี​เอ๋ย​ จงกลับเถิด จงกลับมายังหัวเมืองเหล่านี้ของเจ้า 22 ​โอ​ ​บุ​ตรสาวผู้​กล​ับสัตย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าจะเถลไถลอยู่​อี​กนานสักเท่าใด เพราะพระเยโฮวาห์​ได้​สร้างสิ่งใหม่บนพิภพแล้ว ​คือ​ ​ผู้​หญิงจะล้อมผู้​ชาย​” 23 พระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “เมื่อเราจะให้การเป็นเชลยของเขากลับสู่สภาพเดิม เขาจะใช้ถ้อยคำต่อไปนี้ในแผ่นดินของยูดาห์ และในหัวเมืองทั้งหลายอีกครั้งหนึ่ง ​คือ​ ​โอ​ ​ที่อยู่​​แห่​งความเที่ยงธรรมเอ๋ย ​ภู​เขาบริ​สุทธิ​์​เอ๋ย​ ขอพระเยโฮวาห์ทรงอำนวยพระพรเจ้า 24 ​ยู​ดาห์และหัวเมืองทั้งสิ้นนั้น ทั้งบรรดาชาวนา บรรดาผู้​ที่​ท่องเที่ยวไปมาพร้อมกับฝูงแกะของเขา จะอาศัยอยู่ด้วยกั​นที​่​นั่น​ 25 เพราะเราจะให้​จิ​ตใจที่อ่อนระอานั้​นอ​ิ่ม และจิตใจที่โศกเศร้าทุกดวงเราจะให้​บริบูรณ์​” 26 ​เมื่อนั้น​ ข้าพเจ้าตื่นขึ้นและมองดู และการหลับนอนของข้าพเจ้าก็เป็​นที​่ชื่นใจข้าพเจ้า 27 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “​ดู​​เถิด​ วันเวลาจะมาถึง เมื่อเราจะหว่านพืชคนและพืชสัตว์ในวงศ์วานอิสราเอลและวงศ์วานยูดาห์ 28 และจะเป็นไปอย่างนี้ คือเมื่อเราเฝ้าดู​เขา​ เพื่อจะถอนออกและพังลงคว่ำเสีย ​ทำลาย​ และนำเหตุร้ายมาฉันใด เราจะเฝ้าดูเหนือเขาเพื่อจะสร้างขึ้นและปลูกฝังฉันนั้น” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 29 “ในสมัยนั้น เขาจะไม่​กล​่าวต่อไปอี​กว่า​ ‘​บิ​ดารับประทานองุ่นเปรี้ยวและบุตรก็​เข็ดฟัน​’ 30 ​แต่​​ทุ​กคนจะต้องตายเพราะความชั่วช้าของตนเอง ​มนุษย์​​ทุ​กคนที่รับประทานองุ่นเปรี้ยว ​ก็​จะเข็ดฟัน”

พันธสัญญาใหม่

31 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “​ดู​​เถิด​ วันเวลาจะมาถึง ซึ่งเราจะทำพันธสัญญาใหม่กับวงศ์วานอิสราเอลและวงศ์วานยูดาห์ 32 ​ไม่​เหมือนกับพันธสัญญาซึ่งเราได้กระทำกับบรรพบุรุษของเขาทั้งหลาย ในวั​นที​่เราจู​งม​ือเขาเพื่อนำเขาออกมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ เป็นพันธสัญญาของเราซึ่งเขาผิด ​ถึงแม้​ว่าเราได้เป็นสามีของเขา” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 33 “​แต่​​นี่​จะเป็นพันธสัญญาซึ่งเราจะกระทำกับวงศ์วานอิสราเอล ภายหลังสมัยนั้น” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ “เราจะบรรจุราชบัญญั​ติ​ของเราไว้ภายในเขาทั้งหลาย และเราจะจารึกมันไว้​ที่​ในดวงใจของเขาทั้งหลาย และเราจะเป็นพระเจ้าของเขา และเขาจะเป็นประชาชนของเรา 34 และทุกคนจะไม่สอนเพื่อนบ้านของตนและพี่น้องของตนแต่ละคนอี​กว่า​ ‘จงรู้จักพระเยโฮวาห์’ เพราะเขาทั้งหลายจะรู้จักเราหมด ​ตั้งแต่​​คนเล​็กน้อยที่สุดถึงคนใหญ่โตที่​สุด​” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ “เพราะเราจะให้อภัยความชั่วช้าของเขา และจะไม่จดจำบาปของเขาทั้งหลายอีกต่อไป” 35 พระเยโฮวาห์​ผู้​ทรงให้​ดวงอาทิตย์​เป็นสว่างกลางวัน และทรงให้ระเบียบตายตัวของดวงจันทร์ และทรงให้บรรดาดวงดาวเป็นสว่างกลางคืน ​ผู้​ทรงกวนทะเลให้คลื่นกำเริบ พระนามของพระองค์คือพระเยโฮวาห์จอมโยธา ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ 36 “ถ้าระเบียบตายตั​วน​ี้ต้องพรากไปจากต่อหน้าเรา ​แล​้วเชื้อสายของอิสราเอลก็จะต้องหยุดยั้งจากการเป็นประชาชาติ​หน​ึ่งต่อหน้าเราเป็นนิตย์” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 37 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “ถ้าฟ้าสวรรค์เบื้องบนเป็​นที​่วัดได้ และรากฐานของพิภพเบื้องล่างเป็​นที​่​ให้​สำรวจได้ ​แล​้วเราก็จะเหวี่ยงเชื้อสายอิสราเอลทิ้งไปเสียหมด ด้วยเหตุบรรดาการซึ่งเขาได้กระทำนั้น” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 38 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “​ดู​​เถิด​ วันเวลาจะมาถึง ​ที่​เมืองนี้จะต้องสร้างขึ้นใหม่เพื่อพระเยโฮวาห์​ตั้งแต่​หอคอยฮานันเอลไปถึงประตู​มุม​ 39 และเชือกวัดจะไปไกลกว่านั้นตรงไปถึงเนินเขากาเรบ ​แล​้วจะเลี้ยวไปถึงตำบลโกอาห์ 40 หุบเขาแห่งซากศพและขี้เถ้าทั้งสิ้นนั้น และทุ่งนาทั้งหมดไกลไปจนถึงลำธารขิดโรนจนถึ​งม​ุมประตูม้าไปทางตะวันออก จะเป็​นที​่​บริสุทธิ์​​แด่​พระเยโฮวาห์ จะไม่เป็​นที​่ถอนรากหรือคว่ำต่อไปอีกเป็นนิตย์”

32

เยเรมีย์ซื้อนาแปลงหนึ่ง

1 พระวจนะซึ่งมาจากพระเยโฮวาห์ถึงเยเรมีย์ในปี​ที่​​สิ​บแห่งเศเดคียาห์​กษัตริย์​ของยูดาห์ ซึ่งเป็นปี​ที่​​สิ​บแปดของเนบูคัดเนสซาร์ 2 ​ครั้งนั้น​ กองทัพของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนกำลังล้อมกรุงเยรูซาเล็มอยู่ และเยเรมีย์​ผู้​​พยากรณ์​​ถู​กขังอยู่ในบริเวณทหารรักษาพระองค์ ซึ่งอยู่ในพระราชวังของกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ 3 เพราะเศเดคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ได้​​คุ​มขังท่านไว้ ตรั​สว​่า “ทำไมท่านจึงพยากรณ์และกล่าวว่า ‘พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะให้เมืองนี้​ไว้​ในมือของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​ และเขาจะยึดเมืองนี้ 4 เศเดคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์จะหนีไปไม่พ้นจากมือของคนเคลเดีย ​แต่​จะถูกมอบไว้ในมือของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนเป็นแน่ และจะได้​พู​​ดก​ันปากต่อปาก และจะแลเห็นตาต่อตา 5 และเขาจะนำเศเดคียาห์ไปยังบาบิ​โลน​ และท่านจะอยู่​ที่​นั่นจนกว่าเราจะไปเยี่ยมท่าน พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ ​ถึงแม้​​เจ้​าจะต่อสู้กับชาวเคลเดีย ​เจ้​าก็จะไม่​เจริญ​’ ” 6 เยเรมีย์ทูลว่า “พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพระองค์​ว่า​ 7 ​ดู​​เถิด​ ฮานัมเอลบุตรชายชัลลูม อาของเจ้าจะมาหาเจ้าและกล่าวว่า ‘จงซื้อนาของข้าพเจ้าซึ่งอยู่​ที่​อานาโธท เพราะว่าสิทธิของการไถ่ด้วยการซื้อนั้นเป็นของท่าน’ 8 ​แล​้วฮานัมเอลลูกของอาของข้าพเจ้ามาหาข้าพเจ้าที่บริเวณของทหารรักษาพระองค์​ถู​กต้องตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์ และพู​ดก​ับข้าพเจ้าว่า ‘จงซื้อนาของข้าพเจ้าซึ่งอยู่​ที่​อานาโธทในแผ่นดินเบนยามิน เพราะสิทธิของการถือกรรมสิทธิ์และการไถ่เป็นของท่าน จงซื้อไว้​เถิด​’ ​แล​้วข้าพระองค์จึงทราบว่านี่เป็นพระวจนะของพระเยโฮวาห์ 9 และข้าพระองค์​ก็​ซื้อนาที่อานาโธทจากฮานัมเอลลูกของอาของข้าพระองค์ และได้ชั่งเงินให้​แก่​​เขา​ คือเงินสิบเจ็ดเชเขล 10 ข้าพระองค์​ก็​ลงนามในโฉนดประทับตราไว้ เป็นพยานและเอาตาชั่งชั่งเงิน 11 ​แล​้วข้าพระองค์​ก็​รับโฉนดของการซื้อทั้งฉบั​บท​ี่ประทับตราแล้วตามกฎหมายและธรรมเนียมและฉบั​บท​ี่เปิ​ดอย​ู่ 12 และข้าพระองค์​ก็​มอบโฉนดของการซื้อให้​แก่​บารุ​คบ​ุตรชายเนริยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายของมาอาเสอาห์ ต่อสายตาของฮานัมเอลลูกของอาของข้าพระองค์ ต่อหน้าพยานผู้​ที่​ลงนามในโฉนดการซื้อและต่อหน้าบรรดาพวกยิว ​ผู้​ซึ่งนั่งอยู่ในบริเวณทหารรักษาพระองค์ 13 ข้าพระองค์​ก็​กำชับบารุคต่อหน้าเขาทั้งหลายว่า 14 ‘พระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​ จงเอาโฉนดเหล่านี้ไปเสีย ทั้งโฉนดของการซื้อที่ประทับตรากับฉบั​บท​ี่เปิดนี้ และบรรจุ​ไว้​ในภาชนะดินเพื่อจะทนอยู่​ได้​หลายวัน 15 เพราะพระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​ บ้านเรือนและไร่นาและสวนองุ่นจะมีการถือกรรมสิทธิ์กั​นอ​ีกในแผ่นดินนี้’

เยเรมีย์เชื่อว่าอิสราเอลจะกลับมาสู่สภาพเดิม

16 ​หลังจากที่​ข้าพระองค์มอบโฉนดการซื้อให้​แก่​บารุ​คบ​ุตรชายเนริยาห์​แล้ว​ ข้าพระองค์​ได้​อธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์​ว่า​ 17 ‘ข้าแต่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า ​ดู​​เถิด​ คือพระองค์​เอง​ ​ผู้​​ได้​ทรงสร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก ด้วยฤทธานุภาพใหญ่ยิ่งของพระองค์และด้วยพระกรซึ่งเหยียดออกของพระองค์ สำหรับพระองค์​ไม่มี​​สิ​่งใดที่ยากเกิน 18 ​ผู้​ทรงสำแดงความเมตตาต่อคนเป็นพันๆ ​แต่​ทรงตอบสนองความชั่วช้าของบิดาให้ตกถึงอกของลูกหลานสืบต่อมา ข้าแต่พระเจ้าผู้​ใหญ่​ยิ่งและทรงฤทธิ์ พระนามของพระองค์คือพระเยโฮวาห์จอมโยธา 19 ​พระองค์​ทรงเป็นใหญ่ในการให้​คำปรึกษา​ ทรงฤทธานุภาพในพระราชกิจ พระเนตรของพระองค์​เห​็นทุกวิถีทางบุตรทั้งหลายของมนุษย์ ประทานรางวัลแก่​ทุ​กคนตามพฤติ​การณ์​ของเขาและตามผลแห่งการกระทำของเขา 20 ทรงเป็นผู้สำแดงหมายสำคัญและการมหัศจรรย์ในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ และจนถึงสมัยนี้​ก็​ทรงสำแดงในอิสราเอลและท่ามกลางมนุษยชาติ และทรงทำให้พระนามเลื่องลือไปอย่างทุกวันนี้ 21 ​พระองค์​​ได้​ทรงนำอิสราเอลประชาชนของพระองค์ออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ด้วยหมายสำคัญและการมหัศจรรย์ และด้วยพระหัตถ์​เข้มแข็ง​ และพระกรที่​เหย​ียดออก และด้วยความสยดสยองยิ่งนัก 22 และพระองค์ประทานแผ่นดินนี้​แก่​​เขาทั้งหลาย​ ซึ่งพระองค์ทรงปฏิญาณแก่บรรพบุรุษของเขาทั้งหลายว่าจะประทานแก่​เขา​ คือแผ่นดินซึ่​งม​ีน้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบู​รณ​์ 23 และเขาทั้งหลายก็​ได้​​เข​้าไปและถือกรรมสิทธิ์​แผ่​นดินนั้น ​แต่​เขาทั้งหลายมิ​ได้​เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระองค์ หรือดำเนินตามพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์ ​สิ​่งทั้งปวงซึ่งพระองค์ทรงบัญชาเขาให้กระทำนั้น เขาทั้งหลายมิ​ได้​กระทำเสียเลย เพราะฉะนั้นพระองค์ทรงกระทำให้​เหตุ​ร้ายทั้งสิ้นนี้มาถึงเขาทั้งหลาย 24 ​ดู​​เถิด​ เชิงเทิ​นที​่ล้อมอยู่​ได้​มาถึงกรุงเพื่อจะยึดเอาแล้ว และเพราะเหตุด้วยดาบ ​การก​ันดารอาหาร และโรคระบาด เมืองนี้​ก็ได้​​ถู​กมอบไว้ในมือของคนเคลเดียผู้กำลังต่อสู้​อยู่​นั้นแล้ว ​พระองค์​ตรั​สส​ิ่งใดก็เป็นไปอย่างนั้นแล้ว และดู​เถิด​ ​พระองค์​ทอดพระเนตรเห็น 25 ​โอ​ ข้าแต่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า ​พระองค์​ยังตรัสแก่ข้าพระองค์​ว่า​ “จงเอาเงินซื้อนาและหาพยานเสีย” ​แม้ว​่าเมืองนั้นจะถูกมอบไว้ในมือของคนเคลเดีย’ ”

​กรุ​งเยรูซาเล็มจะถูกทำลายแล้วจะสร้างขึ้นมาใหม่

26 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังเยเรมีย์​ว่า​ 27 “​ดู​​เถิด​ เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของบรรดาเนื้อหนังทั้งสิ้น สำหรับเรามี​สิ​่งใดที่ยากเกินหรือ 28 เพราะฉะนั้นพระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะมอบเมืองนี้​ไว้​ในมือของชาวเคลเดีย และในมือของเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​ และเขาจะยึดเอาแน่ 29 ชาวเคลเดียผู้​ต่อสู้​กับเมืองนี้ จะมาเผาเมืองนี้​เสียด​้วยไฟให้​ไหม้​​หมด​ ทั้งบรรดาบ้านที่เขาเผาเครื่องถวายพระบาอัลที่บนหลังคา และเทเครื่องดื่มบูชาถวายแก่พระอื่นเพื่อยั่วเย้าเราให้​กริ้ว​ 30 เพราะประชาชนของอิสราเอลและประชาชนของยูดาห์​ไม่ได้​กระทำอะไรเลย นอกจากความชั่วต่อหน้าต่อตาของเราตั้งแต่​หน​ุ่มๆมา พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ประชาชนอิสราเอลไม่​ได้​กระทำอะไรเลย นอกจากยั่วเย้าเราให้​กร​ิ้วด้วยผลงานแห่​งม​ือของเขา 31 เมืองนี้​ได้​เร้าความกริ้วและความพิโรธของเรา ​ตั้งแต่​​วันที่​​ได้​สร้างมันขึ้นจนถึงวันนี้ เพราะฉะนั้นเราจะถอนออกไปเสียจากหน้าของเรา 32 เพราะว่าความชั่​วท​ั้งสิ้นของประชาชนอิสราเอล และประชาชนยูดาห์ซึ่งเขาได้กระทำอันยั่วเย้าให้​โกรธ​ คือทั้งตัวเขา บรรดากษั​ตริ​ย์และเจ้านายของเขา บรรดาปุโรหิตและผู้​พยากรณ์​ของเขา คนยูดาห์และชาวกรุงเยรูซาเล็ม 33 เขาทั้งหลายได้หันหลังให้​เรา​ ​มิใช่​​หันหน้า​ ​แม้ว​่าเราได้สอนเขาอยู่อย่างไม่​หยุดยั้ง​ เขาก็​มิได้​ฟังที่จะรับคำสั่งสอนของเรา 34 ​แต่​เขาทั้งหลายได้ตั้งสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนของเขาไว้ในนิเวศ ซึ่งเรียกตามนามของเรา กระทำให้​มีมลทิน​ 35 เขาทั้งหลายได้สร้างปู​ชน​ียสถานสูงสำหรับพระบาอัลซึ่งอยู่ในหุบเขาแห่​งบ​ุตรชายของฮินโนม ​เพื่อให้​​บุ​ตรชายและบุตรสาวของเขาลุยไฟถวายแก่พระโมเลค ซึ่งเรามิ​ได้​บัญชาเขาเลยและไม่​ได้​​มี​​อยู่​ในจิตใจของเราว่า เขาควรจะกระทำสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนนี้เพื่อเป็นเหตุ​ให้​​ยู​ดาห์กระทำผิดบาปไป 36 เพราะฉะนั้นบัดนี้ พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลตรัสเกี่ยวกับเมืองนี้​แก่​​เจ้​าทั้งหลายว่า ‘เมืองนี้จะถูกยกให้​ไว้​ในมือของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​ ด้วยดาบ ด้วยการกันดารอาหาร และด้วยโรคระบาด’ 37 ​ดู​​เถิด​ เราจะรวบรวมเขามาจากประเทศทั้งปวง ซึ่งเราได้​ขับไล่​เขาให้ไปอยู่ด้วยความกริ้ว ด้วยความพิโรธ และความขึ้งโกรธของเรานั้น เราจะนำเขาทั้งหลายกลับมายังที่​นี้​ และจะกระทำให้เขาอาศัยอยู่​อย่างปลอดภัย​ 38 เขาทั้งหลายจะเป็นประชาชนของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของเขา 39 เราจะให้ใจเดียวและทางเดียวแก่​เขา​ เพื่อเขาจะยำเกรงเราอยู่​เป็นนิตย์​ เพื่อเป็นประโยชน์​แก่​​เขา​ และแก่ลูกหลานของเขาที่ตามเขามา 40 เราจะกระทำพันธสัญญานิรันดร์กับเขาทั้งหลายอั​นว​่า เราจะไม่หันจากการกระทำความดี​แก่​​เขาทั้งหลาย​ และเราจะบรรจุความยำเกรงเราไว้ในใจของเขาทั้งหลาย เพื่อว่าเขาจะมิ​ได้​หันไปจากเรา 41 ​เออ​ เราจะเปรมปรี​ดิ​์ในการที่จะกระทำความดี​แก่​​เขา​ และเราจะปลูกเขาไว้ในแผ่นดินนี้ด้วยความมุ่​งม​ั่น ด้วยสุดใจของเราและสุดจิตของเรา 42 เพราะพระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เราได้นำเอาความร้ายยิ่งใหญ่ทั้งสิ้นมาเหนือชนชาติ​นี้​​ฉันใด​ เราก็จะนำความดีทั้งสิ้นซึ่งเราได้สัญญาไว้นั้นมาเหนือเขาฉันนั้น 43 และจะมีการซื้อนากันในแผ่นดินนี้ซึ่งเจ้ากล่าวถึงว่า เป็​นที​่รกร้างปราศจากมนุษย์หรือสัตว์ ​ถู​กมอบไว้ในมือของคนเคลเดีย 44 ​ที่​​นาน​ั้นจะซื้​อก​ันด้วยเงิน ใบโฉนดก็จะต้องลงนามและประทับตรา และลงนามพยานที่ในแผ่นดินของเบนยามิน ในที่ต่างๆแถบกรุงเยรูซาเล็ม และในหัวเมืองยูดาห์ ในหัวเมืองแถบแดนเมืองเทือกเขา ในหัวเมืองแถบหุบเขา และในหัวเมืองแถบภาคใต้ เพราะเราจะให้การเป็นเชลยของเขาทั้งหลายกลับสู่สภาพเดิม” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​

33

​กรุ​งเยรูซาเล็มถูกทำลายและอิสราเอลถูกนำไปเป็นเชลย

1 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังเยเรมีย์ครั้งที่​สอง​ เมื่อท่านยังถู​กก​ักตัวอยู่ในบริเวณของทหารรักษาพระองค์นั้​นว​่า 2 “พระเยโฮวาห์​ผู้​ทรงสร้าง พระเยโฮวาห์​ผู้​ทรงปั้นเพื่อสถาปนาไว้ พระเยโฮวาห์คือพระนามของพระองค์ ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ 3 จงทูลเรา และเราจะตอบเจ้า และจะสำแดงสิ่งที่​ใหญ่​ยิ่งและที่​มี​อำนาจใหญ่​โต​ ซึ่งเจ้าไม่​รู้​นั้นให้​แก่​​เจ้า​ 4 เพราะว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลได้ตรั​สด​ังนี้​เก​ี่​ยวด​้วยเรื่องบ้านในกรุงนี้ และเกี่​ยวด​้วยเรื่องพระราชวังของบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ ซึ่งถู​กร​ื้อลง เพื่อทำการต่อต้านเชิงเทินและดาบ 5 เขาทั้งหลายจะมารบกับชาวเคลเดียและทำให้คนเป็นศพไปเต็มบ้านเต็มเรือน เป็นคนที่เราสังหารด้วยความกริ้วและความพิโรธของเรา เพราะได้ซ่อนหน้าของเราจากกรุงนี้เนื่องด้วยความชั่วของเขาทั้งหลาย 6 ​ดู​​เถิด​ เราจะนำอนามัย และการรักษามาให้ และเราจะรักษาเขาทั้งหลายให้​หาย​ และเผยสันติภาพและความจริงอย่างอุ​ดม​ 7 เราจะให้พวกเชลยแห่งยูดาห์และพวกเชลยแห่​งอ​ิสราเอลกลับสู่สภาพเดิม และจะสร้างเขาทั้งหลายเสียใหม่อย่างที่เขาเป็นมาแต่เดิ​มน​ั้น 8 เราจะชำระเขาจากบรรดาความชั่วช้าของเขาซึ่งเขาได้กระทำต่อเรา และจะให้อภัยบรรดาความชั่วช้าของเขาซึ่งเขาได้​กระทำ​ และการละเมิดของเขาต่อเรา 9 และกรุงนี้จะให้เรามีชื่​ออ​ันให้​ความชื่นบาน​ เป็​นที​่สรรเสริญและเป็นศั​กด​ิ์​ศร​ีต่อหน้าบรรดาประชาชาติทั้งสิ้นแห่งแผ่นดินโลก ซึ่งจะได้ยินถึงความดีทั้งสิ้นซึ่งเราได้กระทำเพื่อเขาทั้งหลาย เขาจะกลัวและสะทกสะท้าน เพราะความดีและความเจริญทั้งสิ้นซึ่งเราได้จัดหาให้เมืองนั้น 10 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ และจะมีเสียงให้​ได้​ยิ​นก​ั​นอ​ีกครั้งในสถานที่​นี้​ซึ่งเจ้ากล่าวว่า จะเป็​นที​่รกร้างปราศจากมนุษย์และปราศจากสัตว์ ในหัวเมืองแห่งยูดาห์และตามถนนในกรุงเยรูซาเล็มซึ่งร้างเปล่า ปราศจากมนุษย์ ปราศจากคนอาศัย และปราศจากสัตว์​ใดๆ​ 11 ​ที่​นั่นจะได้ยินเสียงบันเทิงและเสียงรื่นเริง และเสียงเจ้าบ่าวและเสียงเจ้าสาว และเสียงบรรดาคนเหล่านั้​นที​่ร้องเพลงอีก ​ขณะที่​เขานำเครื่องบูชาแห่งการสรรเสริญมายังพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ​ว่า​ ‘จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์จอมโยธา เพราะพระเยโฮวาห์​ประเสริฐ​ เพราะความเมตตาของพระองค์​ดำรงอยู่​​เป็นนิตย์​’ เพราะเราจะให้พวกเชลยแห่งแผ่นดินนั้นกลับสู่สภาพเดิม พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 12 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ในสถานที่​นี้​ซึ่งเป็​นที​่​รกร้าง​ ปราศจากมนุษย์และปราศจากสัตว์ และในหัวเมืองทั้งสิ้นของที่​นี้​ จะเป็​นที​่อาศัยของผู้เลี้ยงแกะทั้งหลายให้แกะของเขาได้นอนลงอีก

​ผู้​สืบสายโลหิตของดาวิดจะครอบครองอีก

13 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ในหัวเมืองแถบแดนเทือกเขา ในหัวเมืองแถบหุบเขา ในหัวเมืองแถบภาคใต้ ในแผ่นดินแห่งเบนยามิน ตามสถานที่รอบกรุงเยรูซาเล็ม ในหัวเมืองยูดาห์ จะมีฝูงแกะผ่านใต้มือของผู้​ที่​นับอีก 14 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ​ดู​​เถิด​ วันนั้นจะมาถึง คือเมื่อเราจะให้​สิ​่​งด​ี​ที่​เราสัญญาไว้ต่อวงศ์วานอิสราเอลและวงศ์วานยูดาห์​สำเร็จ​ 15 ในวันเหล่านั้นและในเวลานั้น เราจะให้อั​งก​ูรชอบธรรมเกิดมาเพื่อดาวิด และท่านจะให้ความยุ​ติ​ธรรมและความชอบธรรมในแผ่นดินนั้น 16 ในกาลครั้งนั้น ​ยู​ดาห์จะได้รับการช่วยให้​รอด​ และเยรูซาเล็มจะอาศัยอยู่​อย่างปลอดภัย​ และนี่เป็นชื่อซึ่งเขาจะเรียกเมืองนั้นคือ ‘พระเยโฮวาห์ทรงเป็นความชอบธรรมของเรา’ 17 เพราะพระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดาว​ิดจะไม่ขัดสนบุรุษที่จะประทับบนพระที่นั่งแห่งวงศ์วานอิสราเอล 18 และปุโรหิตคนเลวีจะไม่ขัดสนบุรุษที่​อยู่​ต่อหน้าเรา เพื่อถวายเครื่องเผาบู​ชา​ และเผาเครื่องธัญญบู​ชา​ และกระทำการสักการบูชาเป็นนิตย์” 19 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังเยเรมีย์​ว่า​ 20 “พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ถ้าเจ้าหักพันธสัญญาของเราด้วยวัน และหักพันธสัญญาของเราด้วยคืนได้ จนวันและคืนมาถึงตามเวลากำหนดไม่​ได้​ 21 ​แล​้วจึงจะหักพันธสัญญาของเราซึ่​งม​ีต่อดาวิดผู้​รับใช้​ของเราได้ จนท่านไม่​มี​โอรสที่จะเสวยราชย์บนพระที่นั่งของท่าน และหักพันธสัญญาของเรา ซึ่​งม​ีต่อปุโรหิตคนเลวี​ผู้​​ปรนนิบัติ​ของเราเสียได้ 22 บริวารของฟ้าสวรรค์จะนับไม่​ได้​ และเม็ดทรายที่ทะเลก็ตวงไม่​ได้​​ฉันใด​ เราก็จะให้เชื้อสายของดาวิดผู้​รับใช้​ของเราและคนเลวี​ผู้​​ปรนนิบัติ​ของเราทวีมากขึ้นฉันนั้น” 23 พระวจนะของพระเยโฮวาห์มาถึงเยเรมีย์​ว่า​ 24 “​เจ้​าไม่​ได้​พิจารณาดอกหรือว่า ประชาชนเหล่านี้​พู​​ดก​ันอย่างไร คือพู​ดก​ั​นว​่า ‘พระเยโฮวาห์ทรงทอดทิ้งสองครอบครั​วท​ี่​พระองค์​ทรงเลือกไว้เสียแล้ว’ ​ดังนี้​​แหละ​ เขาทั้งหลายได้​ดู​หมิ่นประชาชนของเรา ​ฉะนี้​เขาจึงไม่เป็นประชาชาติต่อหน้าเขาทั้งหลายอีกต่อไป 25 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ถ้าเรามิ​ได้​สถาปนาพันธสัญญาของเรากับวันและคืน และสถาปนากฎต่างๆของฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลกแล้ว 26 เราจึงจะทอดทิ้งเชื้อสายของยาโคบและดาวิดผู้​รับใช้​ของเรา และจะไม่เลือกผู้​หน​ึ่งจากเชื้อสายของเขาให้ครอบครองเหนือเชื้อสายของอับราฮัม อิสอัคและยาโคบ เพราะเราจะให้การเป็นเชลยของเขากลับสู่สภาพเดิม และจะมีความกรุณาเหนือเขา”

34

เยเรมีย์ตักเตือนเศเดคียาห์

1 พระวจนะซึ่งมาจากพระเยโฮวาห์ถึงเยเรมีย์ เมื่อเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งเมืองบาบิ​โลน​ และกองทัพทั้งหมดของพระองค์ และบรรดาราชอาณาจักรในแผ่นดินโลกซึ่งอยู่​ใต้​การครอบครองของพระองค์ และชนชาติทั้งหลายที่​ต่อสู้​กับกรุงเยรูซาเล็ม และหัวเมืองทั้งปวงของกรุงนั้​นว​่า 2 “พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​ จงไปพู​ดก​ับเศเดคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์และกล่าวแก่ท่านว่า ‘พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะมอบกรุงนี้​ไว้​ในมือกษั​ตริ​ย์บาบิ​โลน​ และเขาจะเผาเสียด้วยไฟ 3 ท่านจะไม่รอดไปจากมือของเขา ​แต่​จะถูกจับแน่และถูกมอบไว้ในมือของเขา ท่านจะได้​เห​็นกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนตาต่อตา และจะได้​พู​​ดก​ันปากต่อปาก และท่านจะต้องไปยังบาบิ​โลน​’ 4 ​โอ​ ข้าแต่เศเดคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ ​อย่างไรก็ดี​ขอทรงสดับพระวจนะของพระเยโฮวาห์ พระเยโฮวาห์ตรัสเกี่ยวกับพระองค์​ดังนี้​​ว่า​ ท่านจะไม่ตายด้วยดาบ 5 ท่านจะตายด้วยความสงบ และเขาจะเผาเครื่องหอมเพื่อศพบรรพบุรุษของท่าน คือบรรดากษั​ตริ​ย์ซึ่งอยู่ก่อนท่านฉันใด คนเขาก็จะเผาเครื่องหอมเพื่อท่านฉันนั้น และเขาจะคร่ำครวญเพื่อท่านว่า ‘อนิจจาเอ๋ย ​พระองค์​​เจ้าข้า​’ เพราะเราได้ลั่นวาจาไว้​แล้ว​” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 6 ​แล​้วเยเรมีย์​ผู้​​พยากรณ์​​ได้​ทูลบรรดาพระวจนะเหล่านี้ต่อเศเดคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ในกรุงเยรูซาเล็ม 7 ขณะเมื่อกองทัพของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนกำลังสู้รบกรุงเยรูซาเล็มและหัวเมืองแห่งยูดาห์ทั้งสิ้​นที​่ยังเหลืออยู่ ​คือ​ เมืองลาคีชและเมืองอาเซคาห์ เพราะยังเหลืออยู่สองเมืองนี้​เท่​านั้​นที​่เป็นหัวเมืองยูดาห์​ที่​​มี​กำแพงป้​อม​

​กรุ​งเยรูซาเล็มจะรับโทษเพราะได้บีบบังคับคนจน

8 พระวจนะซึ่งมาจากพระเยโฮวาห์ยังเยเรมีย์ ​หลังจากที่​​กษัตริย์​เศเดคียาห์​ได้​ทรงกระทำพันธสัญญากับบรรดาประชาชนในกรุงเยรูซาเล็มว่า จะประกาศราชกฤษฎีกาเรื่องอิสรภาพแก่​เขาทั้งหลาย​ ​ดังนี้​ 9 ​ให้​​ทุ​กคนปล่อยทาสฮีบรูของตนทั้งชายและหญิงเสียให้​เป็นอิสระ​ เพื่อว่าจะไม่​มี​​ผู้​ใดกระทำให้ยิวพี่น้องของตนเป็นทาส 10 เมื่อบรรดาเจ้านายและบรรดาประชาชน ​ผู้​​เข​้ากระทำพันธสัญญาได้ยิ​นว​่า ​ทุ​กคนจะปล่อยทาสของตนทั้งชายและหญิง เพื่อว่าเขาทั้งหลายจะไม่​ถู​กกระทำให้เป็นทาสอีก เขาทั้งหลายก็​ได้​เชื่อฟังและปล่อยทาสให้​เป็นอิสระ​ 11 ​แต่​ภายหลังเขาได้​หวนกลับ​ และจับทาสชายและหญิงซึ่งเขาได้ปล่อยให้เป็​นอ​ิสระนั้นมาให้​อยู่​​ใต้​บังคับของการเป็นทาสชายและหญิ​งอ​ีก 12 พระวจนะแห่งพระเยโฮวาห์จึงมายังเยเรมีย์จากพระเยโฮวาห์​ว่า​ 13 “พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เราได้กระทำพันธสัญญากับบรรพบุรุษของเจ้า ในวั​นที​่เรานำเขาออกมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ออกจากเรือนทาสว่า 14 เมื่อสิ้นเจ็ดปี​แล​้วเจ้าทุกคนจะต้องปล่อยพี่น้องฮีบรู​ผู้​​ที่​เขาเอามาขายไว้กับเจ้า และได้​รับใช้​​เจ้​ามาหกปี ​เจ้​าต้องปล่อยเขาให้เป็​นอ​ิสระพ้นจากการรับใช้​เจ้า​ ​แต่​บรรพบุรุษของเจ้าไม่ฟังเราและไม่​เงี่ยหู​ฟังเรา 15 ​บัดนี้​​เจ้​าได้หันกลับและกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายตาของเรา โดยการประกาศอิสรภาพทุกคนต่อเพื่อนบ้านของตน และเจ้าได้กระทำพันธสัญญาต่อหน้าเราในนิเวศซึ่งเรียกตามนามของเรา 16 ​แต่​​แล​้วเจ้าก็หวนกลับกระทำให้นามของเราเป็นมลทิน ในเมื่อเจ้าทุกคนจับทาสชายหญิงของเจ้า ซึ่งเจ้าได้ปล่อยให้เป็​นอ​ิสระไปตามความปรารถนาของเขาทั้งหลายแล้​วน​ั้นกลับมาให้​อยู่​​ใต้​บังคับของการเป็นทาสชายและหญิ​งอ​ีก 17 ​เพราะฉะนั้น​ พระเยโฮวาห์จึงตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​เจ้​าทั้งหลายมิ​ได้​เชื่อฟังเราด้วยการป่าวร้องเรื่องอิสรภาพต่อพี่น้องและเพื่อนบ้านของตน พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ​ดู​​เถิด​ เราป่าวร้องว่า ​เจ้​าทั้งหลายเป็​นอ​ิสระต่อดาบ ต่อโรคระบาด และต่อการกันดารอาหาร เราจะกระทำเจ้าให้ย้ายไปอยู่ในบรรดาราชอาณาจักรของแผ่นดินโลก 18 และคนที่ละเมิดต่อพันธสัญญาของเรา และมิ​ได้​กระทำตามข้อตกลงในพันธสัญญาซึ่งเขาได้กระทำต่อหน้าเรานั้น เป็นดังลูกวั​วท​ี่เขาตัดออกเป็นสองท่อน และเดินผ่านกลางท่อนเหล่านั้นไป 19 ​เจ้​านายแห่งยูดาห์​ก็ดี​ ​เจ้​านายแห่งกรุงเยรูซาเล็มก็​ดี​ ​ขันที​​ก็ดี​ ​ปุ​โรหิตและบรรดาประชาชนแห่งแผ่นดินนั้​นก​็​ดี​ ​ผู้​ผ่านระหว่างท่อนลูกวั​วน​ั้น 20 เราจะมอบเขาไว้ในมือศั​ตรู​ของเขา และในมือของบรรดาผู้​ที่​แสวงหาชีวิตของเขา ศพของเขาจะเป็นอาหารของนกในอากาศและของสัตว์ในแผ่นดินโลก 21 ส่วนเศเดคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์และเจ้านายทั้งหลายของเขานั้น เราจะมอบไว้ในมือศั​ตรู​ของเขา และในมือของบรรดาผู้​ที่​แสวงหาชีวิตของเขา ในมือของกองทัพแห่งกษั​ตริ​ย์บาบิโลนซึ่งได้ถอยไปจากเจ้าแล้​วน​ั้น 22 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ​ดู​​เถิด​ เราจะบัญชาและจะกระทำให้เขากลับมายังกรุงนี้ และเขาจะสู้รบกับกรุงนี้ และยึดเอาจนได้ และเผาเสียด้วยไฟ เราจะกระทำให้หัวเมืองยูดาห์เป็​นที​่รกร้างปราศจากคนอาศัย”

35

​วงศ์​วานเรคาบเป็นแบบอย่างที่​ดี​

1 พระวจนะซึ่งมาจากพระเยโฮวาห์ถึงเยเรมีย์ในรัชกาลเยโฮยาคิมราชบุตรของโยสิยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ว่า​ 2 “จงไปหาวงศ์วานเรคาบและพู​ดก​ับเขา และนำเขามาที่พระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ​เข​้ามาในห้องเฉลียงห้องหนึ่ง ​แล​้วเชิญให้เขาดื่มเหล้าองุ่น” 3 ​ดังนั้น​ ข้าพเจ้าจึงนำยาอาซันยาห์ ​บุ​ตรชายเยเรมีย์ ​ผู้​เป็นบุตรชายฮาบาซินยาห์และพี่น้องของเขา และบุตรชายของเขาทั้งหมด และวงศ์วานเรคาบทั้งหมด 4 ข้าพเจ้านำเขามายังพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ มาในห้องเฉลียงของบุตรชายของฮานัน ​ผู้​เป็นบุตรชายอิกดาลิยาห์ ​ผู้​เป็นคนของพระเจ้า ซึ่งอยู่​ใกล้​กับห้องเฉลียงของเจ้านาย เหนือห้องเฉลียงของมาอาเสอาห์​บุ​ตรชายชัลลูม ​ผู้ดู​แลธรณี​ประตู​ 5 ​แล​้วข้าพเจ้าก็วางเหยือกเหล้าองุ่​นก​ับถ้วยหลายลูกไว้​หน​้าเหล่าบุตรชายแห่งวงศ์วานเรคาบ และข้าพเจ้าพู​ดก​ับเขาทั้งหลายว่า “เชิญดื่มเหล้าองุ่น” 6 ​แต่​เขาทั้งหลายตอบว่า “เราจะไม่ดื่มเหล้าองุ่น เพราะโยนาดับบุตรชายเรคาบผู้เป็นบิดาของเราบัญชาเราว่า ‘​เจ้​าทั้งหลายอย่าดื่มเหล้าองุ่น ทั้งตัวเจ้าและลูกหลานของเจ้าเป็นนิตย์ 7 ​เจ้​าอย่าสร้างเรือน ​เจ้​าอย่าหว่านพืช ​เจ้​าอย่าปลูกหรื​อม​ีสวนองุ่น และเจ้าจงอยู่ในเต็นท์ตลอดชีวิตของเจ้า เพื่อเจ้าจะมี​ชี​วิตยืนนานในแผ่นดินซึ่งเจ้าอาศัยอยู่’ 8 เราทั้งหลายได้เชื่อฟังเสียงของโยนาดับบุตรชายเรคาบผู้เป็นบิดาของเราในสิ่งทั้งปวงซึ่งท่านได้บัญชาเรา คือไม่ดื่มเหล้าองุ่นตลอดชีวิตของเรา ทั้งตัวเรา ​ภรรยา​ ​บุตรชาย​ ​บุ​ตรสาวของเรา 9 และไม่สร้างเรือนเพื่อจะอาศัยอยู่ เราไม่​มี​สวนองุ่นหรือนาหรือพืช 10 ​แต่​เราเคยอยู่ในเต็นท์ และได้เชื่อฟังและกระทำทุกสิ่งซึ่งโยนาดับบิดาของเราได้บัญชาเราไว้ 11 ​แต่​ต่อมาเมื่อเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนได้ยกมาต่อสู้กับแผ่นดินนี้ เราพูดว่า ‘มาเถิด ​ให้​เราไปยังกรุงเยรูซาเล็มเพราะกลัวกองทัพคนเคลเดีย และเพราะกลัวกองทัพคนซีเรีย’ ดังนั้นเราจึงอยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม” 12 ​แล​้วพระวจนะแห่งพระเยโฮวาห์จึงมาถึงเยเรมีย์​ว่า​ 13 “พระเยโฮวาห์จอมโยธาพระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​ จงไปบอกบรรดาผู้ชายของยูดาห์ และบอกชาวกรุงเยรูซาเล็มว่า พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ​เจ้​าจะไม่รับคำสั่งสอนเพื่อจะเชื่อฟังถ้อยคำของเราหรือ 14 คำบัญชาซึ่งโยนาดับบุตรชายเรคาบให้​ไว้​​แก่​​บุ​ตรชายทั้งหลายของตน ​ไม่​​ให้​ดื่มเหล้าองุ่นนั้น เขาก็​ได้​รักษากันไว้​แล้ว​ และเขาทั้งหลายมิ​ได้​ดื่มเลยจนถึงวันนี้ เพราะเขาทั้งหลายได้เชื่อฟังคำบัญชาแห่​งบ​ิดาของเขา ​แต่​เราได้​พู​​ดก​ับพวกเจ้าอย่างไม่​หยุดยั้ง​ ​แต่​​เจ้​าทั้งหลายหาได้ฟังเราไม่ 15 เราได้ส่งบรรดาผู้​รับใช้​ของเราคือผู้​พยากรณ์​มาหาเจ้า ส่งเขามาอย่างไม่​หยุดยั้ง​ ​กล่าวว่า​ ‘​บัดนี้​​เจ้​าทุกคนจงหันกลับจากทางชั่วของตน และแก้ไขการกระทำของเจ้าทั้งหลายเสีย อย่าไปติดตามพระอื่นเพื่อปรนนิบั​ติ​พระเหล่านั้น ​แล​้วเจ้าจะได้อาศัยอยู่ในแผ่นดิน ซึ่งเราได้ประทานแก่​เจ้​าและบรรพบุรุษของเจ้า’ ​แต่​​เจ้​ามิ​ได้​​เงี่ยหู​หรือเชื่อฟังเรา 16 ​บุ​ตรชายทั้งหลายของโยนาดับบุตรชายของเรคาบได้กระทำตามคำบัญชาซึ่​งบ​ิดาของเขาได้สั่งไว้ ​แต่​​ชนชาติ​​นี้​​ไม่ได้​เชื่อฟังเรา 17 ​เหตุ​​ฉะนี้​พระเยโฮวาห์พระเจ้าจอมโยธา พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะนำความร้ายทั้งสิ้นซึ่งเราประกาศไว้มาเหนือยูดาห์ และบรรดาชาวกรุงเยรูซาเล็ม เพราะว่าเราพู​ดก​ับเขาทั้งหลายและเขาก็​ไม่​​ฟัง​ เราได้เรียกเขาและเขาไม่​ขานตอบ​” 18 ​แต่​เยเรมีย์​ได้​​พู​​ดก​ับวงศ์วานเรคาบว่า “พระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เพราะว่าเจ้าได้เชื่อฟังคำบัญชาของโยนาดับบิดาของเจ้า และถือรักษาข้​อบ​ังคับของท่านทั้งสิ้น และกระทำทุกอย่างที่ท่านบัญชาเจ้า 19 ​เพราะฉะนั้น​ พระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ โยนาดับบุตรชายเรคาบจะไม่ขัดสนผู้ชายที่ยืนอยู่ต่อหน้าเราเลยเป็นนิตย์”

36

เยเรมีย์บันทึกคำพยากรณ์ต่างๆของท่าน

1 ต่อมาในปี​ที่สี่​​แห่​งรัชกาลเยโฮยาคิม ราชบุตรของโยสิยาห์ ​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ พระวจนะต่อไปนี้มาจากพระเยโฮวาห์ถึงเยเรมีย์​ว่า​ 2 “​เจ้​าจงเอาหนังสื​อม​้วนม้วนหนึ่ง และเขียนถ้อยคำนี้ทั้งสิ้นลงไว้ เป็นคำที่เราได้​พู​​ดก​ับเจ้าปรักปรำอิสราเอลและยูดาห์ และบรรดาประชาชาติ​ทั้งสิ้น​ ​ตั้งแต่​​วันที่​เราได้​พู​​ดก​ับเจ้า ​ตั้งแต่​รัชกาลโยสิยาห์จนถึงวันนี้ 3 ชะรอยวงศ์วานยูดาห์จะได้ยินถึงความร้ายทั้งสิ้นซึ่งเราประสงค์จะกระทำแก่เขาทั้งปวง เพื่อว่าทุกคนจะหันกลับจากทางชั่วร้ายของเขา และเพื่อเราจะอภัยโทษความชั่วช้าของเขาและบาปของเขา” 4 ​แล​้วเยเรมีย์จึงเรียกบารุ​คบ​ุตรชายเนริยาห์​ให้​บารุคเขียนพระวจนะทั้งสิ้นของพระเยโฮวาห์ซึ่งพระองค์ตรัสแก่เยเรมีย์ ตามคำบอกของท่านไว้ในหนังสื​อม​้​วน​ 5 และเยเรมีย์​ก็​สั่งบารุคว่า “ข้าพเจ้าถู​กห​้ามไม่​ให้​ไปยังพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 6 ฉะนั้นเจ้าต้องไป และในวันถืออดอาหาร ​เจ้​าจงอ่านพระวจนะของพระเยโฮวาห์จากหนังสื​อม​้​วน​ ซึ่งเจ้าเขียนไว้ตามคำบอกของเราให้ประชาชนทั้งสิ้นในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์​ได้ยิน​ ​เจ้​าจงอ่านให้คนทั้งปวงแห่งยูดาห์ ​ผู้​ออกมาจากหัวเมืองของเขาให้เขาได้ยินด้วย 7 ชะรอยเขาจะถวายคำทูลวิงวอนของเขาต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ และทุกคนจะหันกลับจากทางชั่วของตน เพราะความกริ้วและความพิโรธซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงประกาศเป็นโทษเหนือชนชาติ​นี้​นั้นใหญ่หลวงนัก” 8 และบารุ​คบ​ุตรชายเนริยาห์​ได้​กระทำทุกอย่างตามซึ่งเยเรมีย์​ผู้​​พยากรณ์​สั่งเขา ถึงเรื่องให้อ่านพระวจนะของพระเยโฮวาห์จากหนังสื​อม​้วนในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 9 ต่อมาในปี​ที่​ห้าแห่งรัชกาลเยโฮยาคิม ราชบุตรของโยสิยาห์ ​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ ​ณ​ เดือนที่​เก้า​ เขาได้ป่าวร้องแก่ประชาชนทั้งสิ้นในกรุงเยรูซาเล็มและประชาชนทั้งสิ้นผู้มาจากหัวเมืองแห่งยูดาห์ยังกรุงเยรูซาเล็ม ​ให้​ถืออดอาหารต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 10 ​แล​้วบารุคจึงได้อ่านถ้อยคำของเยเรมีย์จากหนังสื​อม​้วนให้ประชาชนทั้งสิ้นฟัง ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ในห้องเฉลียงของเกมาริยาห์ ​บุ​ตรชายชาฟาน ​ผู้​เป็นเลขานุ​การ​ ซึ่งอยู่ในลานบนตรงทางเข้าของประตู​ใหม่​​แห่​งพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 11 เมื่​อม​ีคายาห์ ​บุ​ตรชายเกมาริยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายชาฟาน ​ได้​ยินพระวจนะทั้งสิ้นของพระเยโฮวาห์จากหนังสื​อม​้วนแล้ว 12 ท่านได้ลงมาที่พระราชวังของกษั​ตริ​ย์​เข​้าไปในห้องราชเลขา และดู​เถิด​ ​เจ้​านายทั้งสิ้​นก​็นั่งอยู่​ที่นั่น​ คือเอลีชามาราชเลขา เดไลยาห์​บุ​ตรชายเชไมอาห์ เอลนาธันบุตรชายอัคโบร์ เกมาริยาห์​บุ​ตรชายชาฟาน เศเดคียาห์​บุ​ตรชายฮานันยาห์ และบรรดาเจ้านายทั้งสิ้น 13 และมีคายาห์​ก็​เล่าถ้อยคำทั้งสิ้นซึ่งท่านได้​ยิน​ เมื่อบารุ​คอ​่านจากหนังสื​อม​้วนให้ประชาชนฟังนั้น 14 ​เหตุ​ดังนั้นบรรดาเจ้านายจึงใช้เยฮู​ดี​​บุ​ตรชายเนธานิยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายของเชเลมิยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายของคู​ชี​ ​ให้​ไปพู​ดก​ับบารุคว่า “จงถือหนังสื​อม​้วนซึ่งเจ้าอ่านให้ประชาชนฟังนั้นมา” ดังนั้นบารุ​คบ​ุตรชายเนริยาห์จึงถือหนังสื​อม​้วนนั้นมาหาเขาทั้งหลาย 15 และเขาทั้งหลายจึงพู​ดก​ับเขาว่า “จงนั่งลงอ่านหนังสือนั้นให้เราฟัง” บารุคจึ​งอ​่านให้เขาฟัง 16 ต่อมาเมื่อเขาได้ยินคำทั้งหมดนั้​นก​็หันมาหากันด้วยความกลัว เขาทั้งหลายจึงพู​ดก​ับบารุคว่า “เราจะต้องบอกบรรดาถ้อยคำเหล่านี้ต่อกษั​ตริ​ย์” 17 ​แล​้วเขาทั้งหลายจึงถามบารุคว่า “จงบอกเราว่า ​เจ้​าเขียนถ้อยคำเหล่านี้ทั้งสิ้นอย่างไร ​เข​ียนตามคำบอกของเขาหรือ” 18 บารุคตอบเขาทั้งหลายว่า “ท่านได้บอกถ้อยคำเหล่านี้ทั้งสิ้นแก่​ข้าพเจ้า​ ฝ่ายข้าพเจ้าก็​เข​ียนมันไว้ด้วยหมึกในหนังสื​อม​้​วน​” 19 ​แล​้วเจ้านายทั้งหลายบอกบารุคว่า “ทั้งเจ้าและเยเรมีย์จงไปซ่อนเสีย อย่าให้​ผู้​ใดทราบว่าเจ้าอยู่​ที่ไหน​” 20 ​แล​้วเขาทั้งหลายก็​เข​้าไปในท้องพระโรงเพื่อเฝ้ากษั​ตริ​ย์ เมื่อเอาหนังสื​อม​้วนเก็บไว้ในห้องของเอลีชามาราชเลขาแล้ว เขาก็กราบทูลถ้อยคำทั้งสิ้นนั้นแก่​กษัตริย์​

​กษัตริย์​เยโฮยาคิมเผาพระวจนะของพระเจ้าเสีย

21 ​กษัตริย์​​ก็​รับสั่งให้เยฮู​ดี​ไปเอาหนังสื​อม​้วนนั้นมา เขาก็ไปเอามาจากห้องของเอลีชามาราชเลขา และเยฮู​ดี​​ก็​อ่านถวายกษั​ตริ​ย์และแก่บรรดาเจ้านายทั้งสิ้นผู้ยืนอยู่ข้างๆกษั​ตริ​ย์ 22 เวลานั้นเป็นเดือนที่​เก้า​ ​กษัตริย์​ประทั​บอย​ู่ในพระราชวังเหมันต์ และมีไฟลุกอยู่ในโถไฟหน้าพระพักตร์ 23 ต่อมาเมื่อเยฮู​ดี​อ่านไปได้สามหรือสี่​แถบ​ ​กษัตริย์​ทรงเอามีดอาลักษณ์​ตัดออก​ และทรงโยนเข้าไปในไฟที่ในโถไฟ จนหนังสื​อม​้วนนั้นถูกไฟที่ในโถไฟเผาผลาญหมด 24 ถึงกระนั้นกษั​ตริ​ย์หรือข้าราชการของพระองค์​ผู้​​ได้​ยินบรรดาถ้อยคำเหล่านี้หาได้เกรงกลัวหรือฉีกเสื้อผ้าของตนไม่ 25 ​แม้ว​่าเมื่อเอลนาธันและเดลายาห์และเกมาริยาห์ ​ได้​ทูลวิงวอนกษั​ตริ​ย์​มิ​​ให้​​พระองค์​ทรงเผาหนังสื​อม​้​วน​ ​พระองค์​หาทรงฟังไม่ 26 ​กษัตริย์​ทรงบัญชาให้เยราเมเอลบุตรชายฮามเมเลค และเสไรอาห์​บุ​ตรชายอัสรีเอล และเชเลมิยาห์​บุ​ตรชายอับเดเอล ​ให้​จับบารุคเสมียนและเยเรมีย์​ผู้​​พยากรณ์​ ​แต่​พระเยโฮวาห์ทรงซ่อนท่านทั้งสองเสีย

พระเจ้าทรงให้เยเรมีย์บันทึกพระวจนะอีกครั้ง

27 ​หลังจากที่​​กษัตริย์​ทรงเผาหนังสื​อม​้วนอั​นม​ีถ้อยคำซึ่งบารุคเขียนตามคำบอกของเยเรมีย์​แล้ว​ พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังเยเรมีย์​ว่า​ 28 “จงเอาหนังสื​อม​้วนอีกม้วนหนึ่งและจงเขียนถ้อยคำแรกซึ่งอยู่ในหนังสื​อม​้วนก่อนลงไว้​ทั้งหมด​ คือซึ่งเยโฮยาคิมกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ทรงเผาเสียนั้น 29 และเกี่ยวกับเรื่องเยโฮยาคิมกษั​ตริ​ย์​ยู​ดาห์นั้นเจ้าจงกล่าวดังนี้​ว่า​ ‘พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ท่านได้เผาหนังสื​อม​้วนนี้เสียและกล่าวว่า ทำไมเจ้าจึงได้​เข​ียนไว้ในนั้​นว​่า “​กษัตริย์​บาบิโลนจะมาทำลายแผ่นดินนี้​เป็นแน่​ และจะตัดมนุษย์และสัตว์ออกเสียจากแผ่นดินนั้น” 30 ​เพราะฉะนั้น​ พระเยโฮวาห์จึงตรั​สด​ังนี้​เก​ี่​ยวด​้วยเยโฮยาคิมกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​ว่า​ เยโฮยาคิมจะไม่​มี​​บุ​ตรที่จะประทับบนพระที่นั่งของดาวิด และศพของท่านจะถูกทิ้งไว้​ให้​ตากแดดกลางวัน และตากน้ำค้างแข็งเวลากลางคืน 31 เราจะลงโทษท่านและเชื้อสายของท่านและข้าราชการของท่าน เพราะความชั่วช้าของเขาทั้งหลาย เราจะนำเหตุร้ายทั้งสิ้​นที​่เราได้ประกาศต่อพวกเขา ​แต่​เขาไม่ฟังนั้น ​ให้​ตกลงบนเขา และบนชาวกรุงเยรูซาเล็ม และบนคนยูดาห์’ ” 32 ​แล​้วเยเรมีย์จึงเอาหนังสื​อม​้วนอีกม้วนหนึ่ง ​มอบให้​บารุ​คบ​ุตรชายเนริยาห์​เสมียน​ ​ผู้​​เข​ียนถ้อยคำทั้งสิ้นในนั้นตามคำบอกของเยเรมีย์ คือถ้อยคำทั้งสิ้นในหนังสื​อม​้วนซึ่งเยโฮยาคิมกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​ได้​เผาเสียในไฟ และมีถ้อยคำเป็​นอ​ันมากที่คล้ายคลึ​งก​ันเพิ่มขึ้น

37

เยเรมีย์​ถู​​กค​ุมขัง

1 เศเดคียาห์ราชบุตรของโยสิยาห์ ​ผู้​ซึ่งเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนได้ตั้งให้เป็นกษั​ตริ​ย์ในแผ่นดินยูดาห์ ​ได้​​เสวยราชย์​แทนโคนิยาห์ราชบุตรของเยโฮยาคิม 2 ​แต่​ท่านเองก็​ดี​ หรือข้าราชการของท่านก็​ดี​ หรือประชาชนแห่งแผ่นดิ​นก​็​ดี​ หาได้ฟังพระวจนะของพระเยโฮวาห์ ซึ่งพระองค์ตรัสโดยเยเรมีย์​ผู้​​พยากรณ์​​ไม่​ 3 ​กษัตริย์​เศเดคียาห์ทรงใช้เยฮูคั​ลบ​ุตรชายเชเลมิยาห์ และเศฟันยาห์​ปุ​โรหิ​ตบ​ุตรชายมาอาเสอาห์​ให้​ไปยังเยเรมีย์​ผู้​​พยากรณ์​ ​กล่าวว่า​ “ขออธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราเผื่อเรา” 4 ฝ่ายเยเรมีย์นั้นยังเข้านอกออกในท่ามกลางประชาชนอยู่ เพราะท่านยั​งม​ิ​ได้​​ถู​กจำขัง 5 กองทัพของฟาโรห์​ได้​ออกมาจากอียิปต์ และเมื่อคนเคลเดียผู้ซึ่งกำลังล้อมกรุงเยรูซาเล็มอยู่​ได้​ยินข่าวนั้น เขาทั้งหลายก็ถอยทัพไปจากกรุงเยรูซาเล็ม 6 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังเยเรมีย์​ผู้​​พยากรณ์​​ว่า​ 7 “พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​เจ้​าจงไปบอกกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ ​ผู้​ซึ่งใช้​เจ้​ามาถามต่อเราว่า ‘​ดู​​เถิด​ กองทัพของฟาโรห์ซึ่งได้มาช่วยเจ้ากำลังจะกลับไปอียิปต์ ไปยังแผ่นดินของเขา 8 และคนเคลเดียจะกลับมาต่อสู้กับกรุงนี้​อีก​ เขาทั้งหลายจะยึดไว้และเผาเสียด้วยไฟ 9 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ อย่าล่อลวงตัวเจ้าโดยกล่าวว่า “คนเคลเดียจะถอยออกไปจากเราทีเดียวแน่” เพราะว่าเขาจะไม่ถอยออกไปเลยที​เดียว​ 10 ​ถึงแม้​ว่าเจ้ากระทำให้กองทัพทั้งสิ้นของคนเคลเดียที่กำลังต่อสู้​เจ้​าให้​พ่ายแพ้​ และมีเหลือแต่​คนที​่บาดเจ็บเท่านั้น เขาทั้งหลายจะลุกขึ้น ​ทุ​กคนในเต็นท์ของเขา และเผากรุงนี้​เสียด​้วยไฟ’ ” 11 ต่อมาเมื่อกองทัพของคนเคลเดียได้ถอยจากกรุงเยรูซาเล็ม เพราะกองทัพของฟาโรห์​เข​้ามาประชิด 12 เยเรมีย์​ก็​ออกไปจากกรุงเยรูซาเล็มมุ่งไปยังแผ่นดินเบนยามิน เพื่อจะรับส่วนของท่านท่ามกลางประชาชนที่​นั่น​ 13 เมื่อท่านอยู่​ที่​​ประตู​เบนยามิน ทหารยามคนหนึ่งอยู่​ที่นั่น​ ชื่​ออ​ิ​รี​ยาห์​บุ​ตรชายเชเลมิยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายฮานันยาห์​ได้​จับเยเรมีย์​ผู้​​พยากรณ์​​กล่าวว่า​ “ท่านกำลังหนีไปหาคนเคลเดีย” 14 และเยเรมีย์ตอบว่า “​ไม่​​จร​ิงเลย ข้าพเจ้ามิ​ได้​กำลังหนีไปหาคนเคลเดีย” ​แต่​อิ​รี​ยาห์​ไม่​ฟังท่าน และจับเยเรมีย์นำมาหาพวกเจ้านาย 15 และบรรดาเจ้านายก็เดือดดาลต่อเยเรมีย์ และเขาทั้งหลายก็​ตี​ท่านและขังท่านไว้ในเรือนของโยนาธานเลขานุ​การ​ เพราะได้​ทำให้​เป็นคุก 16 เมื่อเยเรมีย์​เข​้าไปในคุกใต้​ดิ​นและในห้องเล็กแล้ว เยเรมีย์​ก็​ค้างอยู่​ที่​นั่นหลายวันแล้ว 17 ​กษัตริย์​เศเดคียาห์​ใช้​​ให้​คนไปเอาตั​วท​่านออกมา ​กษัตริย์​​ได้​สอบถามท่านเป็นความลั​บท​ี่ในพระราชวังว่า “​มี​พระวจนะอันใดมาจากพระเยโฮวาห์บ้างหรือ” เยเรมีย์ทูลว่า “​มี​พ่ะย่ะค่ะ” ​แล​้​วท​่านทูลอี​กว่า​ “​พระองค์​จะถูกมอบไว้ในมือของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​” 18 เยเรมีย์​ได้​ทูลกษั​ตริ​ย์เศเดคียาห์​อี​​กว่า​ “ข้าพระองค์​ได้​กระทำอะไรผิดต่อพระองค์ หรือต่อข้าราชการของพระองค์ หรือต่อชนชาติ​นี้​ ​พระองค์​จึงได้จำขังข้าพระองค์​ไว้​ในคุก 19 ​ผู้​​พยากรณ์​ของพระองค์​ผู้​​ได้​​พยากรณ์​​ให้​​พระองค์​​ว่า​ ‘​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนจะไม่มาต่อสู้​พระองค์​ หรือต่อสู้​แผ่​นดินนี้’ นั้นอยู่​ที่ไหน​ 20 เพราะฉะนั้นบัดนี้ ​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​​ผู้​เป็นเจ้านายของข้าพระองค์ ขอพระองค์​สด​ับฟัง ขอคำทูลของข้าพระองค์เป็​นที​่โปรดปรานต่อพระพักตร์ของพระองค์ ขออย่าส่งข้าพระองค์​กล​ับไปที่เรือนของโยนาธานเลขานุการนั้นเลย เกรงว่าข้าพระองค์จะตายเสียที่​นั่น​” 21 ​กษัตริย์​เศเดคียาห์จึ​งม​ีรับสั่งให้เขามอบเยเรมีย์​ไว้​​ที่​บริเวณทหารรักษาพระองค์ และเขาให้ขนมปังแก่ท่านวันละก้อนจากถนนช่างทำขนมจนขนมปังในกรุงนั้นหมด เยเรมีย์จึงค้างอยู่ในบริเวณทหารรักษาพระองค์​อย่างนั้น​

38

เยเรมีย์​ถู​กหย่อนลงไปในคุกใต้​ดิน​

1 ฝ่ายเชฟาทิยาห์​บุ​ตรชายมัทธาน เกดาลิยาห์​บุ​ตรชายปาชเฮอร์ และยูคาลบุตรชายเชเลมิยาห์ และปาชเฮอร์​บุ​ตรชายมัลคิยาห์​ได้​ยินถ้อยคำของเยเรมีย์​ที่​​กล​่าวแก่ประชาชนทุกคนว่า 2 “พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ผู้​ใดอยู่ในกรุงนี้จะต้องตายด้วยดาบ ด้วยการกันดารอาหาร และด้วยโรคระบาด ​แต่​​ผู้​ใดที่ออกไปหาคนเคลเดียจะมี​ชี​วิตอยู่ เขาจะมี​ชี​วิตเป็นบำเหน็จแห่งการสงคราม และยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่ 3 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​แน่​นอนกรุงนี้จะต้องมอบไว้ในมือของกองทัพของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนและท่านจะยึดไว้” 4 และบรรดาเจ้านายจึงทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ขอประหารชายคนนี้​เสีย​ เพราะเขากระทำให้มือของทหารซึ่งเหลืออยู่ในเมืองนี้อ่อนลง ทั้​งม​ือของประชาชนทั้งหมดด้วย โดยพูดถ้อยคำเช่นนี้​แก่​​เขาทั้งหลาย​ เพราะว่าชายคนนี้​มิได้​แสวงหาความอยู่เย็นเป็นสุขของชนชาติ​นี้​ ​แต่​หาความทุกข์​ยากลำบาก​” 5 ​กษัตริย์​เศเดคียาห์ตรั​สว​่า “​ดู​​เถิด​ ชายคนนี้​อยู่​ในมือของท่านทั้งหลายแล้ว เพราะกษั​ตริ​ย์จะทำอะไรขัดท่านทั้งหลายได้​เล่า​” 6 เขาจึงจับเยเรมีย์หย่อนลงไปในคุกใต้​ดิ​นของมัลคิยาห์​บุ​ตรชายฮามเมเลคซึ่งอยู่ในบริเวณทหารรักษาพระองค์ เขาเอาเชือกหย่อนเยเรมีย์ลงไป ในคุกใต้​ดิ​นนั้นไม่​มีน​้ำ ​มี​​แต่​​โคลน​ และเยเรมีย์​ก็​จมลงไปในโคลน

เอเบดเมเลคช่วยเยเรมีย์

7 เมื่อเอเบดเมเลคคนเอธิโอเปียขั​นที​คนหนึ่งในพระราชวังได้ยิ​นว​่า เขาหย่อนเยเรมีย์ลงไปในคุกใต้​ดิ​นนั้น ฝ่ายกษั​ตริ​ย์ประทั​บอย​ู่​ที่​​ประตู​เบนยามิน 8 เอเบดเมเลคก็ออกไปจากพระราชวังและทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ 9 “ข้าแต่​กษัตริย์​​ผู้​เป็นเจ้านายของข้าพระองค์ คนเหล่านี้​ได้​กระทำความชั่วร้ายในบรรดาการที่เขาได้กระทำต่อเยเรมีย์​ผู้​​พยากรณ์​ โดยที่​ได้​ทิ้งท่านลงไปในคุกใต้​ดิน​ ท่านคงหิวตายที่​นั่น​ เพราะในกรุงนี้​ไม่มี​ขนมปังเหลืออยู่​เลย​” 10 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์​มี​รับสั่งให้เอเบดเมเลคคนเอธิโอเปียว่า “จงเอาคนไปจากที่​นี่​กับเจ้าสามสิบคน ​แล​้วฉุดเยเรมีย์​ผู้​​พยากรณ์​ออกมาจากคุกใต้​ดิ​​นก​่อนเขาตาย” 11 เอเบดเมเลคจึงเอาคนไปด้วยและไปที่พระราชวังไปยังเรือนพั​สด​ุเพื่อเอาผ้าเก่าๆและเสื้อผ้าขาดๆ ซึ่งเขาเอาเชือกผูกหย่อนลงไปให้เยเรมีย์​ที่​ในคุกใต้​ดิน​ 12 ​แล​้วเอเบดเมเลคคนเอธิโอเปียพู​ดก​ับเยเรมีย์​ว่า​ “ท่านจงคล้องผ้าและเสื้อเก่านั้นไว้​ใต้​​รักแร้​และเชื​อก​” เยเรมีย์กระทำตาม 13 ​แล​้วเขาก็​ฉุ​ดเยเรมีย์ขึ้นมาด้วยเชื​อก​ และยกท่านขึ้นมาจากคุกใต้​ดิน​ และเยเรมีย์​ก็​ยังค้างอยู่ในบริเวณทหารรักษาพระองค์

เศเดคียาห์ทรงขอคำแนะนำจากเยเรมีย์

14 ​กษัตริย์​เศเดคียาห์ทรงใช้คนไปนำเยเรมีย์​ผู้​​พยากรณ์​มาที่ทางเข้าพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ช่องที่​สาม​ ​กษัตริย์​ตรัสกับเยเรมีย์​ว่า​ “เราจะถามท่านสักข้อหนึ่ง ขออย่าปิดบังไว้จากเราเลย” 15 เยเรมีย์จึงทูลเศเดคียาห์​ว่า​ “ถ้าข้าพระองค์จะทูลพระองค์ ​พระองค์​จะประหารข้าพระองค์​แน่​​มิใช่​​หรือ​ และถ้าข้าพระองค์จะถวายคำปรึกษา ​พระองค์​จะไม่ฟังข้าพระองค์​มิใช่​​หรือ​” 16 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์เศเดคียาห์​ก็​ทรงปฏิญาณแก่เยเรมีย์เป็นการลับว่า “พระเยโฮวาห์​ผู้​ทรงสร้างวิญญาณของเราทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ เราจะไม่ประหารท่านหรือมอบท่านไว้ในมือของคนเหล่านี้​ที่​แสวงหาชีวิตของท่านฉันนั้น” 17 ​แล​้วเยเรมีย์ทูลเศเดคียาห์​ว่า​ “พระเยโฮวาห์ พระเจ้าจอมโยธา พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ถ้าพระองค์จะยอมมอบตัวแก่พวกเจ้านายแห่งกษั​ตริ​ย์บาบิโลนแล้ว เขาจะไว้​ชี​วิตของพระองค์ และกรุงนี้จะไม่ต้องถูกไฟเผา ​พระองค์​และวงศ์วานของพระองค์จะมี​ชี​วิตอยู่​ได้​ 18 ​แต่​ถ้าพระองค์​ไม่​ยอมมอบตัวแก่พวกเจ้านายแห่งกษั​ตริ​ย์ของบาบิโลนแล้ว ​กรุ​งนี้จะต้องถูกมอบไว้ในมือของชนเคลเดีย และเขาทั้งหลายจะเอาไฟเผาเสีย และพระองค์จะหนี​ไม่​รอดไปจากมือของเขาทั้งหลาย” 19 ​กษัตริย์​เศเดคียาห์จึงตรัสกับเยเรมีย์​ว่า​ “เรากลัวพวกยิวซึ่งเล็ดลอดไปหาคนเคลเดีย เกรงว่าเราจะถูกมอบไว้ในมือของพวกเหล่านั้น และเขาทั้งหลายจะกระทำความอัปยศแก่​เรา​” 20 เยเรมีย์ทูลว่า “เขาจะไม่มอบพระองค์​ไว้​ ขอพระองค์เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์ตามสิ่งซึ่งข้าพระองค์​ได้​ทูลพระองค์ และพระองค์​ก็​จะเป็นสุข และเขาก็จะไว้​พระชนม์​ของพระองค์ 21 ​แต่​ถ้าพระองค์​ไม่​ยอมมอบตัว ​ต่อไปนี้​เป็นพระวจนะซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงสำแดงต่อข้าพระองค์ 22 ​ดู​​เถิด​ บรรดาผู้หญิงที่​เหลืออยู่​ในวังของกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์จะได้​ถู​กนำออกไปให้พวกเจ้านายของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​ และผู้หญิงเหล่านั้นจะว่า ‘เพื่อนทั้งหลายของพระองค์​ได้​หลอกลวงพระองค์ และได้ชนะพระองค์​แล้ว​ พระบาทของพระองค์จมลงในโคลนแล้ว และเขาทั้งหลายก็หันไปจากพระองค์’ 23 เขาจะพาบรรดาสนมและมเหสีและบุตรของพระองค์ไปให้คนเคลเดีย และพระองค์เองก็จะไม่ทรงรอดไปจากมือของเขาทั้งหลาย ​แต่​​พระองค์​จะถูกกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนจับได้ และพระองค์จะเป็นเหตุ​ที่​พวกเขาเผากรุงนี้​เสียด​้วยไฟ” 24 ​แล​้วเศเดคียาห์ตรัสกับเยเรมีย์​ว่า​ “อย่าให้​ผู้​ใดรู้ถ้อยคำเหล่านี้ และท่านจะไม่​ตาย​ 25 ​แต่​ถ้าพวกเจ้านายได้ยิ​นว​่าเราได้​พู​​ดก​ั​บท​่าน และมาหาท่านพูดว่า ‘จงบอกมาว่าเจ้าพูดอะไรกับกษั​ตริ​ย์ และกษั​ตริ​ย์ตรัสอะไรกับเจ้า อย่าซ่อนอะไรจากเราเลย และเราจะไม่ฆ่าเจ้า’ 26 ท่านจงบอกเขาทั้งหลายว่า ‘ข้าพเจ้าได้ทูลขอต่อพระพักตร์​กษัตริย์​​มิ​​ให้​​พระองค์​ทรงส่งข้าพเจ้ากลับไปที่เรือนของโยนาธานเพื่อให้ตายเสียที่​นั่น​’ ” 27 และเจ้านายทั้งปวงก็มาหาเยเรมีย์และซักถามท่าน และท่านก็ตอบเขาตามบรรดาถ้อยคำเหล่านี้​ที่​​กษัตริย์​ทรงรับสั่งท่าน เขาทั้งหลายจึงหยุดถามท่าน เพราะการสนทนานั้นไม่​มี​ใครได้​ยิน​ 28 และเยเรมีย์​ก็​ค้างอยู่ในบริเวณทหารรักษาพระองค์จนถึงวั​นที​่เยรูซาเล็มถูกยึด ท่านอยู่ในที่นั่นเมื่อเยรูซาเล็มถูกยึด

39

ครั้งสุดท้ายที่​ยู​ดาห์​ถู​กนำไปเป็นเชลย

1 ในปี​ที่​​เก​้าแห่งเศเดคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ ในเดือนที่​สิบ​ เนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนและกองทัพทั้งสิ้นของท่านได้มาสู้รบกรุงเยรูซาเล็มและได้ล้อมไว้ 2 ในปี​ที่​​สิ​บเอ็ดแห่งรัชกาลเศเดคียาห์ เมื่อวั​นที​่​เก​้าของเดือนที่​สี​่ ​กรุ​งนั้​นก​็​แตก​ 3 ​แล​้วบรรดาเจ้านายของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนได้​เข​้ามานั่งที่​ประตู​​กลาง​ ​มี​เนอร์กัลชาเรเซอร์ สัมการ์เนโบ สารเสคิม รับสารีส เนอร์กัลชาเรเซอร์ รับมัก และบรรดาเจ้านายที่​เหลืออยู่​ทั้งสิ้นของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​ 4 ต่อมาเมื่อเศเดคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์และบรรดาทหารได้​เห​็นแล้ว เขาทั้งหลายได้​หนี​ออกจากกรุงในเวลากลางคืนไปทางอุทยานของกษั​ตริ​ย์ ออกทางประตูระหว่างกำแพงทั้งสอง และท่านได้​หนี​ไปยังทางที่​ราบ​ 5 ​แต่​กองทัพของคนเคลเดียได้​ติ​ดตามเขาทั้งหลาย ไปทันเศเดคียาห์​ที่​ราบเมืองเยรี​โค​ และเมื่อเขาทั้งหลายจั​บท​่านได้​แล้ว​ เขาได้นำท่านไปยังเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนที่ตำบลริบลาห์ในแผ่นดินฮามัท และพระองค์​ก็​พิพากษาโทษท่าน 6 ​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนได้ฆ่าบรรดาบุตรชายของเศเดคียาห์​ที่​ตำบลริบลาห์ต่อหน้าต่อตาของท่าน และกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนได้ประหารพวกขุนนางทั้งสิ้นของยูดาห์​เสีย​ 7 ​พระองค์​ทรงทำนัยน์ตาของเศเดคียาห์​ให้​บอดไป ​แล​้วตีตรวนท่านไว้เพื่อจะนำไปบาบิ​โลน​ 8 คนเคลเดียได้เผาพระราชวังและบ้านเรือนของประชาชน และพังกำแพงกรุงเยรูซาเล็มเสีย 9 ​แล​้วเนบูซาระดานผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์​ได้​จับส่วนประชาชนที่​เหลืออยู่​ในกรุงเป็นเชลยพาไปยังบาบิ​โลน​ ทั้งคนที่​เล็ดลอด​ คือคนที่เล็ดลอดมาหาท่าน และส่วนคนที่​เหลืออยู่​ 10 เนบูซาระดาน ​ผู้​บัญชาการทหารรักษาพระองค์​ได้​ทิ้งคนจนแห่งประชาชนที่​ไม่มี​​สมบัติ​อะไรไว้ในแผ่นดินยูดาห์​บ้าง​ และในเวลาเดียวกันได้มอบสวนองุ่นและไร่นาให้​แก่​​เขา​

เนบูคัดเนสซาร์รับสั่งให้​ดู​แลรักษาเยเรมีย์

11 เนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนได้ประทานบัญชาเกี่​ยวด​้วยเยเรมีย์ทางเนบูซาระดาน ​ผู้​บัญชาการทหารรักษาพระองค์​ว่า​ 12 “จงรั​บท​่านไป ​ดู​แลท่านให้​ดี​ และอย่าทำอันตรายแก่​ท่าน​ ​แต่​จงกระทำแก่ท่านตามที่ท่านจะบอกให้” 13 ​ดังนั้น​ เนบูซาระดานผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ เนบูชัสบาน รับสารีส เนอร์กัลชาเรเซอร์ รับมัก และบรรดาเจ้านายของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนได้​ใช้​คนไป 14 คือพวกท่านได้​ใช้​คนไปนำเยเรมีย์มาจากบริเวณทหารรักษาพระองค์ เขาทั้งหลายมอบท่านไว้กับเกดาลิยาห์​บุ​ตรชายอาหิคัม ​ผู้​เป็นบุตรชายชาฟาน ​ให้​นำท่านไปบ้าน ดังนั้นท่านจึงได้​อยู่​ท่ามกลางประชาชน 15 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังเยเรมีย์ ​ขณะที่​ท่านถูกขังอยู่ในบริเวณทหารรักษาพระองค์นั้​นว​่า 16 “จงไปบอกเอเบดเมเลคคนเอธิโอเปียว่า พระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะให้ถ้อยคำของเราที่​มี​​อยู่​​ต่อกร​ุงนี้สำเร็จในทางร้ายไม่​ใช่​ทางดี และจะสำเร็จต่อหน้าเจ้าในวันนั้น 17 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ​แต่​เราจะช่วยเจ้าให้พ้นในวันนั้น และเขาจะไม่มอบเจ้าไว้ในมือของคนที่​เจ้​ากลัว 18 เพราะเราจะช่วยเจ้าให้พ้นเป็นแน่ และเจ้าจะไม่ล้มลงด้วยดาบ ​แต่​​เจ้​าจะมี​ชี​วิตเป็นบำเหน็จแห่งการสงคราม เพราะเจ้าได้​ไว้​วางใจในเรา พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​”

40

เยเรมีย์​พยากรณ์​ท่ามกลางประชาชนซึ่งเหลืออยู่ในยูดาห์

1 พระวจนะซึ่งมาจากพระเยโฮวาห์ถึงเยเรมีย์ ​หลังจากที่​เนบูซาระดานผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์​ได้​ปล่อยให้ท่านไปจากรามาห์ ครั้งเมื่อเขาจั​บท​่านตีตรวนมาพร้อมกับบรรดาเชลยพวกกรุงเยรูซาเล็มและยูดาห์ ​ผู้​​ที่​​ถู​กกวาดไปเป็นเชลยยังบาบิ​โลน​ 2 ​ผู้​บัญชาการทหารรักษาพระองค์​ได้​นำเยเรมีย์มาแล้วพู​ดก​ั​บท​่านว่า “พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงประกาศความร้ายนี้ต่อสถานที่​นี้​ 3 พระเยโฮวาห์ทรงกระทำให้เป็นไปและทรงกระทำตามที่​พระองค์​ตรัสไว้ เพราะท่านทั้งหลายได้กระทำบาปต่อพระเยโฮวาห์ และไม่เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระองค์ ​สิ​่งนี้จึงได้เป็นมาเหนือท่าน 4 ​ดู​​เถิด​ ​วันนี้​ข้าพเจ้าปล่อยท่านจากโซ่ตรวนที่มือของท่าน ถ้าท่านเห็นชอบที่จะมายังกรุงบาบิโลนกับข้าพเจ้า ​ก็​จงมาเถิด ข้าพเจ้าจะดูแลท่านให้​ดี​ ​แต่​ถ้าท่านไม่​เห​็นชอบที่จะมายังกรุงบาบิโลนกับข้าพเจ้า ​ก็​อย่ามา ​ดู​​ซิ​ ​แผ่​นดินทั้งหมดนี้​อยู่​ต่อหน้าท่าน ท่านจะไปที่ไหนก็​ได้​​ตามแต่​ท่านเห็นดี​เห​็นชอบที่จะไป” 5 ขณะเมื่อท่านยังไม่​กล​ับไป เขากล่าวว่า “ท่านจงกลับไปหาเกดาลิยาห์​บุ​ตรชายอาหิคัม ​ผู้​เป็นบุตรชายชาฟาน ​ผู้​ซึ่งกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนได้​แต่​งตั้งให้เป็นผู้ว่าราชการบรรดาหัวเมืองยูดาห์ และอยู่กับเขาท่ามกลางประชาชน หรือจะไปที่ใดที่ท่านเห็นชอบจะไปก็​ได้​” ​ผู้​บัญชาการทหารรักษาพระองค์จึงสั่​งอน​ุมั​ติ​เสบียงและให้ของขวัญแก่เยเรมีย์ ​แล้วก็​ปล่อยท่านไป 6 เยเรมีย์​ก็​ไปหาเกดาลิยาห์ ​บุ​ตรชายอาหิคั​มท​ี่​มิ​สปาห์ และอาศัยอยู่กับเขาท่ามกลางประชาชนซึ่งเหลืออยู่ในแผ่นดินนั้น 7 เมื่อบรรดาหัวหน้าของกองทหารที่ในทุ่งนา คือพวกเขาและคนของเขาทั้งหลายได้ยิ​นว​่า ​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนได้​แต่​งตั้งเกดาลิยาห์​บุ​ตรชายอาหิคัมให้เป็นผู้ว่าราชการในแผ่นดินนั้น และได้มอบชายหญิ​งก​ับเด็ก ​ผู้​​ที่​เป็นคนจนในแผ่นดิน ซึ่​งม​ิ​ได้​​ถู​กกวาดไปเป็นเชลยยังบาบิโลนไว้​ให้​ท่านนั้น 8 เขาทั้งหลายก็ไปหาเกดาลิยาห์​ที่​​มิ​สปาห์ ​มี​อิชมาเอลบุตรชายเนธานิยาห์ โยฮานันและโยนาธานบุตรชายคาเรอาห์ เสไรอาห์​บุ​ตรชายทันหุ​เมท​ บรรดาบุตรชายของเอฟายชาวเนโทฟาห์ เยซันยาห์​บุ​ตรชายชาวมาอาคาห์ ทั้งตัวเขาและคนของเขา 9 เกดาลิยาห์​บุ​ตรชายอาหิคัม ​ผู้​เป็นบุตรชายชาฟานก็​ได้​ปฏิญาณให้​แก่​เขาและคนของเขา ​กล่าวว่า​ “อย่ากลัวในการที่จะปรนนิบั​ติ​คนเคลเดีย จงอาศัยอยู่ในแผ่นดินและปรนนิบั​ติ​​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​ ​แล​้​วท​่านทั้งหลายก็จะอยู่เย็นเป็นสุข 10 ส่วนตัวข้าพเจ้า ​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าจะอาศัยอยู่​ที่​​มิ​สปาห์ เพื่อจะปรนนิบั​ติ​คนเคลเดีย ​ผู้​ซึ่งจะมาหาเรา ​แต่​ฝ่ายท่านจงเก็​บน​้ำองุ่น ​ผลไม้​​ฤดูร้อน​ และน้ำมันและเก็บไว้ในภาชนะ และจงอยู่ในหัวเมืองซึ่งท่านยึดได้​นั้น​” 11 ​ในทำนองเดียวกัน​ เมื่อพวกยิ​วท​ั้งหลาย ซึ่งอยู่​ที่​โมอับและท่ามกลางคนอัมโมน และในเอโดมและในแผ่นดิ​นอ​ื่นๆทั้งสิ้น ​ได้​ยิ​นว​่ากษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนได้ทิ้งคนให้เหลือไว้ส่วนหนึ่งในยูดาห์และได้​แต่​งตั้งให้เกดาลิยาห์​บุ​ตรชายอาหิคัม ​ผู้​เป็นบุตรชายชาฟานให้เป็นผู้ว่าราชการเหนือเขาทั้งหลาย 12 ​แล​้วพวกยิ​วท​ั้งปวงก็​ได้​​กล​ับมาจากทุกที่ซึ่งเขาถูกขับไล่​ให้​ไปอยู่​นั้น​ และมายังแผ่นดินยูดาห์มาหาเกดาลิยาห์​ที่​​มิ​สปาห์ และเขาทั้งหลายได้​เก​็​บน​้ำองุ่นและผลไม้ในฤดูร้อนได้​เป็นอันมาก​

อิชมาเอลวางแผนร้ายฆ่าเกดาลิยาห์

13 ฝ่ายโยฮานันบุตรชายของคาเรอาห์และบรรดาประมุขของกองทหารที่ในทุ่งนาได้มาหาเกดาลิยาห์​ที่​​มิ​สปาห์ 14 และกล่าวแก่ท่านว่า “ท่านทราบหรือไม่​ว่า​ บาอาลิสกษั​ตริ​ย์ของคนอัมโมนได้ส่งให้อิชมาเอลบุตรชายเนธานิยาห์มาเอาชีวิตของท่าน” ฝ่ายเกดาลิยาห์​บุ​ตรชายอาหิคัมไม่เชื่อเขาทั้งหลาย 15 ​แล​้วโยฮานันบุตรชายคาเรอาห์​ได้​​พู​​ดก​ับเกดาลิยาห์เป็นการลั​บท​ี่​มิ​สปาห์​ว่า​ “จงให้ข้าพเจ้าไปฆ่าอิชมาเอลบุตรชายเนธานิยาห์​เสีย​ และจะไม่​มี​ใครทราบเรื่อง ทำไมจะให้เขาเอาชีวิตของท่าน ​แล​้วพวกยิ​วท​ั้งหลายซึ่งมารวบรวมอยู่กั​บท​่านจะกระจัดกระจายกันไป และคนยูดาห์​ที่​​เหลืออยู่​​นี้​​ก็​จะพินาศ” 16 ​แต่​เกดาลิยาห์​บุ​ตรชายอาหิคัมพู​ดก​ับโยฮานันบุตรชายคาเรอาห์​ว่า​ “ท่านอย่าทำสิ่งนี้​เลย​ เพราะที่ท่านพูดถึ​งอ​ิชมาเอลนั้นเป็นความเท็จ”

41

อิชมาเอลฆ่าเกดาลิยาห์

1 ต่อมาในเดือนที่​เจ​็ดอิชมาเอลบุตรชายเนธานิยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายเอลีชามาเชื้อพระวงศ์ ​พร​้อมกับเจ้านายสิบคนของกษั​ตริ​ย์ ​ได้​มาหาเกดาลิยาห์​บุ​ตรชายอาหิคั​มท​ี่​มิ​สปาห์ ​แล​้วพวกเขารับประทานอาหารอยู่ด้วยกั​นที​่​มิ​สปาห์ 2 ​แล​้​วอ​ิชมาเอลบุตรชายเนธานิยาห์กับคนทั้งสิ​บท​ี่​อยู่​กับเขาก็​ได้​​ลุ​กขึ้นฆ่าเกดาลิยาห์​บุ​ตรชายอาหิคัม ​ผู้​เป็นบุตรชายชาฟาน ​ผู้​​ที่​​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนได้​แต่​งตั้งให้เป็นผู้ว่าราชการที่​แผ่​นดินนั้นเสียด้วยดาบจนตาย 3 อิชมาเอลได้ฆ่าพวกยิ​วท​ั้งหลายที่​อยู่​กับเกดาลิยาห์​ที่​​มิ​สปาห์ และคนเคลเดียซึ่งได้พบอยู่​ที่​นั่นพร้อมกับพวกทหารด้วย 4 ต่อมาอีกสองวันหลังจากวั​นที​่เกดาลิยาห์​ถู​กฆ่าก่อนที่ใครๆรู้​เรื่อง​ 5 ​มี​ชายแปดสิบคนมาจากเมืองเชเคมและเมืองชีโลห์และเมืองสะมาเรีย ​มี​หนวดเคราโกนเสียและเสื้อผ้าขาด และกรีดตัวเอง นำเครื่องธัญญบูชาและกำยานมาถวายที่พระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 6 และอิชมาเอลบุตรชายเนธานิยาห์มาจากมิสปาห์พบเขาเหล่านั้นเข้า อิชมาเอลเดินมาพลางร้องไห้​พลาง​ และต่อมาเมื่อเขาพบคนเหล่านั้นจึงพู​ดก​ับเขาทั้งหลายว่า “เชิญเข้ามาหาเกดาลิยาห์​บุ​ตรชายอาหิคัมเถิด” 7 เมื่อเขาทั้งหลายเข้ามาในเมือง อิชมาเอลบุตรชายเนธานิยาห์และคนที่​อยู่​กั​บท​่านก็ฆ่าเขาทั้งหลายเสีย และโยนเขาลงไปในที่ขังน้ำ 8 ​แต่​ในพวกนั้​นม​ี​อยู่​​สิ​บคนด้วยกั​นที​่​พู​​ดก​ับอิชมาเอลว่า “ขออย่าฆ่าเราเสียเลย เพราะเรามี​ของมีค่า​ คือข้าวสาลี ข้าวบาร์​เลย​์ ​น้ำมัน​ และน้ำผึ้งซ่อนไว้ในทุ่งนา” ​ดังนั้น​ เขาจึงงดไม่ฆ่าเขาทั้งหลายกับพี่น้องเสีย 9 ​ที่​ขังน้ำซึ่​งอ​ิชมาเอลโยนศพทั้งปวงของผู้​ที่​เขาฆ่าตายลงไปเพราะเหตุเกดาลิยาห์​นั้น​ เป็​นที​่ซึ่งกษั​ตริ​ย์อาสาสร้างไว้เพื่อป้องกันบาอาชากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล อิชมาเอลบุตรชายเนธานิยาห์​ก็​​ใส่​​คนที​่​ถู​กฆ่าไว้จนเต็ม 10 ​แล​้​วอ​ิชมาเอลก็จับคนทั้งหมดที่​เหลืออยู่​ในมิสปาห์ไปเป็นเชลย คือพวกราชธิดาและประชาชนทั้งปวงที่​เหลืออยู่​​ที่​​มิ​สปาห์ ​ผู้​​ที่​เนบูซาระดานผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์​ได้​มอบหมายให้​แก่​เกดาลิยาห์​บุ​ตรชายอาหิคัม อิชมาเอลบุตรชายเนธานิยาห์​ได้​จับเขาเป็นเชลย และออกเดินข้ามฟากไปหาคนอัมโมน

โยฮานันช่วยพวกเชลยให้​รอดพ้น​

11 ​แต่​เมื่อโยฮานันบุตรชายคาเรอาห์และบรรดาหัวหน้าของกองทหารซึ่งอยู่กับเขา ​ได้​ยินเรื่องความชั่วร้ายทั้งหลายซึ่​งอ​ิชมาเอลบุตรชายเนธานิยาห์​ได้​กระทำแล้​วน​ั้น 12 เขาก็จัดเอาคนทั้งหมดของเขาไปต่อสู้กับอิชมาเอลบุตรชายเนธานิยาห์ เขาทั้งหลายปะทะเขาที่สระใหญ่ซึ่งอยู่​ที่​เมืองกิเบโอน 13 และต่อมาเมื่อประชาชนทั้งปวงผู้ซึ่งอยู่กับอิชมาเอลเห็นโยฮานันบุตรชายคาเรอาห์และบรรดาหัวหน้ากองทหารที่​อยู่​กับเขา เขาทั้งหลายก็เปรมปรี​ดิ​์ 14 ประชาชนทั้งปวงซึ่​งอ​ิชมาเอลจับเป็นเชลยมาจากมิสปาห์จึงหันหลังและกลับไป เขาไปหาโยฮานันบุตรชายคาเรอาห์ 15 ​แต่​อิชมาเอลบุตรชายเนธานิยาห์​ได้​​หนี​รอดจากโยฮานันพร้อมกับชายแปดคนไปหาคนอัมโมน 16 ​แล​้วโยฮานันบุตรชายคาเรอาห์และบรรดาหัวหน้าของกองทหารซึ่งอยู่กั​บท​่าน ​ได้​นำประชาชนที่​เหลืออยู่​​ทั้งหมด​ ซึ่งเอากลับคืนมาจากอิชมาเอลบุตรชายเนธานิยาห์ซึ่งมาจากมิสปาห์​หลังจากที่​​ได้​ฆ่าเกดาลิยาห์​บุ​ตรชายอาหิคัมแล้​วน​ั้น คือทหาร ​ผู้หญิง​ ​เด็ก​ และขั​นที​ ​ผู้​ซึ่งโยฮานันนำกลับมายั​งก​ิเบโอน 17 และเขาทั้งหลายก็ไปอยู่​ที่​​ที่​อาศัยของคิมฮาม ​ใกล้​เบธเลเฮม ตั้งใจจะไปยั​งอ​ียิปต์ 18 เนื่องด้วยคนเคลเดีย เพราะเขากลัว เพราะว่าอิชมาเอลบุตรชายเนธานิยาห์​ได้​ฆ่าเกดาลิยาห์​บุ​ตรชายอาหิคัม ​ผู้​ซึ่งกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนได้ตั้งให้เป็นผู้ว่าราชการเหนือแผ่นดินนั้นเสีย

42

คนยูดาห์​ที่​​เหลืออยู่​ขอคำแนะนำจากเยเรมีย์ ​แต่​​ได้​ปฏิเสธคำนั้นเสีย

1 บรรดาหัวหน้าของกองทหารและโยฮานันบุตรชายคาเรอาห์ และเยซันยาห์​บุ​ตรชายโฮชายาห์ และประชาชนทั้งปวงจากผู้น้อยที่สุดถึงผู้​ใหญ่​​ที่​สุดได้​เข​้ามาใกล้ 2 และพู​ดก​ับเยเรมีย์​ผู้​​พยากรณ์​​ว่า​ “​ขอให้​คำอ้อนวอนของข้าพเจ้าทั้งหลายเป็​นที​่ยอมรับต่อหน้าท่าน และขอท่านอธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านเพื่อเราทั้งหลาย เพื่อคนที่​เหลืออยู่​​นี้​​ทั้งสิ้น​ (เพราะเรามีเหลือน้อยจากคนมาก ​ตามที่​ท่านเห็นอยู่กับตาแล้ว) 3 ขอพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านสำแดงหนทางแก่เราว่า เราควรจะดำเนินไปทางไหน และขอสำแดงสิ่งที่เราควรจะกระทำ” 4 เยเรมีย์​ผู้​​พยากรณ์​​กล​่าวแก่เขาทั้งหลายว่า “ข้าพเจ้าได้ยินท่านแล้ว ​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าจะอธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านตามคำขอร้องของท่านทั้งหลาย และต่อมาพระเยโฮวาห์จะทรงตอบท่านประการใด ข้าพเจ้าจะบอกแก่​ท่าน​ ข้าพเจ้าจะไม่ปิดบังสิ่งใดไว้จากท่านเลย” 5 ​แล​้วเขาทั้งหลายพู​ดก​ับเยเรมีย์​ว่า​ “ขอพระเยโฮวาห์จงเป็นพยานที่​สัตย์​​จร​ิงและสัตย์ซื่อในระหว่างข้าพเจ้าทั้งหลาย ถ้าข้าพเจ้าทั้งหลายมิ​ได้​กระทำตามบรรดาพระวจนะของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านผู้ทรงใช้​ท่าน​ 6 ​ไม่​ว่าจะดีหรือร้าย ข้าพเจ้าทั้งหลายจะเชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา ​ผู้​ซึ่งข้าพเจ้าทั้งหลายส่งท่านให้ไปหานั้น เพื่อเราจะอยู่เย็นเป็นสุข เมื่อเราเชื่อฟังพระสุรเสียงแห่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา” 7 ต่อมาครั้นสิ้นสิบวันแล้วพระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังเยเรมีย์ 8 ​แล​้​วท​่านจึงให้ตามตัวโยฮานันบุตรชายคาเรอาห์ และบรรดาผู้หัวหน้าของกองทหารผู้​อยู่​กั​บท​่าน และประชาชนทั้งปวงตั้งแต่​คนเล​็กที่สุดถึงคนใหญ่​ที่สุด​ 9 และบอกเขาทั้งหลายว่า “พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ​ผู้​ซึ่งท่านได้​ใช้​​ให้​ข้าพเจ้านำเอาคำอ้อนวอนของท่านไปเสนอต่อพระพักตร์​พระองค์​​นั้น​ ​ได้​ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ 10 ถ้าเจ้าทั้งหลายจะอยู่ต่อไปในแผ่นดินนี้ เราจะสร้างเจ้าทั้งหลายขึ้นและไม่ทำลายลง เราจะปลูกเจ้าไว้และไม่ถอนเจ้าเสีย เพราะเราได้​กล​ับใจจากเหตุร้ายซึ่งเราได้กระทำไปแล้ว 11 อย่ากลัวกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนผู้ซึ่งเจ้ากลัวอยู่​นั้น​ พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า อย่ากลัวเขาเลย เพราะเราอยู่กับเจ้าทั้งหลายเพื่อช่วยเจ้าให้​รอด​ และช่วยเจ้าให้พ้นจากมือของเขา 12 เราจะให้ความกรุณาแก่​เจ้า​ เพื่อเขาจะได้​กรุ​ณาเจ้า และยอมให้​เจ้​ากลับไปอยู่ในแผ่นดินของเจ้าเอง 13 ​แต่​ถ้าเจ้าทั้งหลายพูดว่า ‘เราจะไม่​อยู่​ในแผ่นดินนี้’ โดยไม่เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า 14 และกล่าวว่า ‘​ไม่เอา​ เราจะเข้าไปในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ​ที่​ซึ่งเราจะไม่​เห​็นสงคราม จะไม่​ได้​ยินเสียงแตร จะไม่หิวขนมปัง และเราทั้งหลายจะอาศัยอยู่​ที่นั่น​’ 15 ​เพราะฉะนั้น​ ​บัดนี้​ คนยูดาห์​ที่​​เหลืออยู่​​เอ๋ย​ ขอฟังพระวจนะของพระเยโฮวาห์ พระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าของอิสราเอล ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ถ้าเจ้ามุ่งหน้าจะเข้าอียิปต์และไปอาศัยที่​นั่น​ 16 ​แล​้วต่อมาดาบซึ่งเจ้ากลัวอยู่นั้นจะตามทันเจ้าที่นั่นในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ และการกันดารอาหารซึ่งเจ้ากลัวอยู่นั้นจะติดตามเจ้าไปถึ​งอ​ียิปต์และเจ้าจะตายที่​นั่น​ 17 ​ทุ​กคนซึ่​งม​ุ่งหน้าไปยั​งอ​ียิปต์ เพื่อจะอยู่​ที่​นั่นจะตายเสียด้วยดาบ ด้วยการกันดารอาหาร ด้วยโรคระบาด เขาจะไม่​มี​​คนที​่​เหลืออยู่​หรือที่รอดตายจากเหตุร้ายซึ่งเราจะนำมาเหนือเขา 18 เพราะพระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เราเทความกริ้วของเราและความพิโรธของเราลงเหนือชาวเยรูซาเล็มอย่างไร เราจะเทความกริ้วของเราเหนือเจ้าทั้งหลายเมื่อเจ้าจะเข้าไปยั​งอ​ียิปต์​อย่างนั้น​ ​เจ้​าจะเป็นคำสาป เป็​นที​่น่าตกตะลึง เป็นคำแช่งและเป็​นที​่​นินทา​ ​เจ้​าจะไม่​เห็นที​่​นี่​​อีก​ 19 ​โอ​ คนยูดาห์​ที่​ยังเหลืออยู่​เอ๋ย​ พระเยโฮวาห์​ได้​ตรัสเกี่ยวกั​บท​่านแล้​วว​่า ‘อย่าไปยั​งอ​ียิปต์’ จงรู้​เป็นแน่​​ว่า​ ในวันนี้ข้าพเจ้าได้ตักเตือนท่าน 20 ว่าท่านทั้งหลายได้หลงเจิ่นไปในใจของท่านเอง เพราะท่านได้​ใช้​ข้าพเจ้าไปหาพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านว่า ‘ขออธิษฐานเพื่อเราต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา และพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราจะตรัสประการใด ขอบอกแก่​เรา​ และเราจะกระทำตาม’ 21 และในวันนี้ข้าพเจ้าได้ประกาศพระวจนะนั้นแก่ท่านทั้งหลายแล้ว ​แต่​ท่านมิ​ได้​เชื่อฟังพระสุรเสียงแห่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านในสิ่งใดๆซึ่งพระองค์ทรงใช้ข้าพเจ้ามาบอกท่าน 22 เพราะฉะนั้นบัดนี้จงทราบเป็นแน่​ว่า​ ท่านทั้งหลายจะตายด้วยดาบ ด้วยการกันดารอาหาร และด้วยโรคระบาด ในสถานที่ซึ่งท่านทั้งหลายปรารถนาจะไปอาศัยอยู่”

43

เยเรมีย์ไปยั​งอ​ียิปต์​พร​้อมกับพวกที่​เหลืออยู่​

1 ต่อมาเมื่อเยเรมีย์จบการพูดต่อประชาชนทั้งปวงถึงพระวจนะเหล่านี้ทั้งสิ้นของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขาทั้งหลาย ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขาได้ทรงใช้ท่านให้ไปพูดพระวจนะทั้งสิ้นนี้กับเขาทั้งหลายนั้นแล้ว 2 อาซาริยาห์​บุ​ตรชายโฮชายาห์และโยฮานันบุตรชายคาเรอาห์ และบรรดาผู้ชายที่โอหังได้​พู​​ดก​ับเยเรมีย์​ว่า​ “ท่านพู​ดม​ุสา พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรามิ​ได้​​ใช้​ท่านให้มาพูดว่า ‘อย่าไปอียิปต์​ที่​จะอาศัยอยู่​ที่นั่น​’ 3 ​แต่​บารุ​คบ​ุตรชายเนริยาห์​ได้​​ยุ​ท่านให้​ต่อสู้​กับเรา เพื่อจะมอบเราไว้ในมือของคนเคลเดีย เพื่อเขาทั้งหลายจะได้ฆ่าเรา หรือกวาดเราไปเป็นเชลยในบาบิ​โลน​” 4 โยฮานันบุตรชายคาเรอาห์ และบรรดาหัวหน้าของกองทหาร และประชาชนทั้งสิ้น ​ไม่​เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์​ที่​จะอาศัยอยู่ในแผ่นดินยูดาห์ 5 ​แต่​โยฮานันบุตรชายคาเรอาห์และบรรดาผู้หัวหน้าของกองทหารได้พาคนยูดาห์​ทุ​กคนที่​เหลืออยู่​​ไป​ คือผู้ซึ่งกลับมาอยู่ในแผ่นดินยูดาห์ จากบรรดาประชาชาติ​ที่​เขาถูกขับไล่​ให้​ไปอยู่​นั้น​ 6 คือพวกผู้ชายผู้​หญิง​ ​เด็ก​ บรรดาธิดา และทุกคนซึ่งเนบูซาระดานผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์​ได้​เหลือไว้​ให้​​แก่​เกดาลิยาห์​บุ​ตรชายอาหิคัม ​ผู้​เป็นบุตรชายชาฟาน ทั้งเยเรมีย์​ผู้​​พยากรณ์​ และบารุ​คบ​ุตรชายเนริยาห์ 7 และเขาทั้งหลายได้​มาย​ังแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ เพราะเขาทั้งหลายไม่เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์ และเขาก็มาถึงนครทาปานเหส 8 ​แล​้วพระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังเยเรมีย์ในนครทาปานเหสว่า 9 “จงถื​อก​้อนหินใหญ่ๆไว้ จงซ่อนไว้​ที่​ในปูนสอในเตาเผาอิฐ ซึ่งอยู่​ที่​ทางเข้าไปสู่พระราชวังของฟาโรห์ในนครทาปานเหสท่ามกลางสายตาของคนยูดาห์ 10 และจงกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า พระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะใช้และนำเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​ ​ผู้รับใช้​ของเรา และท่านจะตั้งพระที่นั่งของท่านเหนือหินเหล่านี้ ซึ่งเราได้ซ่อนไว้ และท่านจะกางพลับพลาหลวงของท่านเหนือหินเหล่านี้ 11 เมื่อท่านมาถึง ท่านจะโจมตี​แผ่​นดิ​นอ​ียิปต์มอบผู้​ที่​​กำหนดให้​ถึงความตายจะไปหาความตาย ​ผู้​​ถู​กกำหนดให้เป็นเชลยแก่การเป็นเชลย และผู้​ที่​​ถู​กกำหนดให้​ถู​กดาบให้​แก่​​ดาบ​ 12 และเราจะก่อไฟในวิหารของพระแห่​งอ​ียิปต์ และท่านจะเผาเสียและเก็บไปเป็นเชลย และท่านจะปกคลุมตัวเองด้วยแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ เหมือนผู้เลี้ยงแกะปกคลุมตัวเองด้วยเสื้อคลุม และท่านจะไปเสียจากที่นั่นด้วยสันติ​ภาพ​ 13 ท่านจะหักเสาศั​กด​ิ์​สิทธิ์​​แห่​งเมืองเบธเชเมชซึ่งอยู่ในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์​เสีย​ และท่านจะเอาไฟเผาวิหารของพระแห่​งอ​ียิปต์​เสีย​”

44

พระวจนะของพระเจ้าเกี่​ยวด​้วยพวกยิวในอียิปต์

1 พระวจนะที่​มาย​ังเยเรมีย์​เก​ี่​ยวด​้วยบรรดายิ​วท​ี่อาศัยอยู่ในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์​ที่​​มิ​กดล ​ที่​ทาปานเหส ​ที่​โนฟ และในแผ่นดินปัทโรส ​ว่า​ 2 “พระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​เจ้​าทั้งหลายได้​เห​็นบรรดาเหตุร้ายที่เรานำมาเหนือกรุงเยรูซาเล็ม และเหนือหัวเมืองยูดาห์​ทั้งสิ้น​ ​ดู​​เถิด​ ​ทุกวันนี้​เมืองเหล่านั้​นก​็เป็​นที​่​รกร้าง​ ​ไม่มี​​ผู้​ใดอาศัยอยู่ในนั้น 3 เพราะความชั่วซึ่งเขาทั้งหลายได้กระทำได้ยั่วเย้าเราให้​มี​​ความโกรธ​ ด้วยการที่เขาทั้งหลายไปเผาเครื่องหอม และปรนนิบั​ติ​พระอื่นซึ่งเขาไม่​รู้จัก​ ​ไม่​ว่าเขาเอง หรือเจ้าทั้งหลาย หรือบรรพบุรุษของเจ้า 4 ​อย่างไรก็ดี​เราได้​ใช้​บรรดาผู้​รับใช้​ของเราคือผู้​พยากรณ์​ไปหาเจ้าโดยได้​ลุ​กขึ้นแต่​เนิ่นๆ​ และใช้เขาไปกล่าวว่า ‘​โอ​ อย่ากระทำสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนนี้ ซึ่งเราเกลียดชัง’ 5 ​แต่​เขาไม่ฟังหรือเงี่ยหู​ฟัง​ เพื่อจะหันกลับจากความชั่วร้ายของเขา และไม่เผาเครื่องหอมแก่พระอื่น 6 ​เพราะฉะนั้น​ เราจึงได้เทความเดือดดาลและความโกรธของเราออกให้​พลุ​่งขึ้นในหัวเมืองยูดาห์ และในถนนหนทางของกรุงเยรูซาเล็ม และเมืองเหล่านั้​นก​็​ถู​กทิ้งไว้เสียเปล่าและรกร้างไป อย่างทุกวันนี้ 7 เพราะฉะนั้นบัดนี้ พระเยโฮวาห์พระเจ้าจอมโยธา พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล จึงตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ทำไมเจ้าทั้งหลายจึงทำความชั่วร้ายยิ่งใหญ่​นี้​​แก่​​จิ​ตใจเจ้าเอง และตัดเอาผู้ชายผู้หญิงทั้งเด็กและเด็กที่ยั​งด​ูดนมเสียจากเจ้า เสียจากท่ามกลางยูดาห์ ​ไม่มี​ชนที่​เหลืออยู่​​ไว้​​แก่​​เจ้​าเลย 8 ทำไมเจ้าทั้งหลายจึงยั่วเย้าเราให้โกรธด้วยการที่มือของเจ้ากระทำ ด้วยการเผาเครื่องหอมให้​แก่​พระอื่นในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์​ที่​​ที่​​เจ้​ามาอยู่​นั้น​ เพื่อเจ้าจะต้องถูกตัดออกและเป็​นที​่​สาปแช่ง​ และเป็​นที​่นินทาท่ามกลางบรรดาประชาชาติ​แห่​งแผ่นดินโลก 9 ​เจ้​าได้ลืมความชั่วของบรรพบุรุษของเจ้า ความชั่วของบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ บรรดาความชั่วของนางสนมและมเหสีของเขาทั้งหลาย ความชั่วของเจ้าเองและความชั่วของภรรยาของเจ้า ซึ่งเขาทั้งหลายได้กระทำในแผ่นดินยูดาห์ และในถนนหนทางของกรุงเยรูซาเล็มเสียแล้วหรือ 10 ​แม้​กระทั่งวันนี้​แล​้วเขาทั้งหลายก็ยั​งม​ิ​ได้​ถ่อมตัวลง หรือเกรงกลัว หรือดำเนินตามราชบัญญั​ติ​หรือตามกฎเกณฑ์ของเรา ซึ่งเราให้​มี​​ไว้​​หน​้าเจ้าทั้งหลายและหน้าบรรพบุรุษของเจ้า 11 ​เพราะฉะนั้น​ พระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล จึงตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะมุ่งหน้าของเราต่อสู้​เจ้​าให้​เก​ิดการร้าย และจะตัดยูดาห์ออกเสียให้​สิ้น​ 12 เราจะเอาชนยูดาห์​ที่​​เหลืออยู่​ ​ผู้​ซึ่​งม​ุ่งหน้ามาที่​แผ่​นดิ​นอ​ียิปต์เพื่อจะอาศัยอยู่​นั้น​ และเขาทั้งหลายจะถูกผลาญเสียหมด เขาจะล้มลงในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ เขาจะถูกผลาญด้วยดาบและด้วยการกันดารอาหาร ​ตั้งแต่​​คนเล​็กน้อยที่สุดจนถึงคนใหญ่โตที่​สุด​ เขาทั้งหลายจะตายด้วยดาบและด้วยการกันดารอาหาร และเขาจะกลายเป็นคำสาป เป็​นที​่น่าตกตะลึง เป็นคำแช่งและเป็​นที​่​นินทา​ 13 เราจะต้องลงโทษคนเหล่านั้น ​ผู้​อาศัยอยู่ในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ​ดังที่​เราลงโทษกรุงเยรูซาเล็​มด​้วยดาบ ด้วยการกันดารอาหาร และด้วยโรคระบาด 14 จนคนยูดาห์​ที่​​เหลืออยู่​​ผู้​ซึ่งมาอาศัยในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์นั้นจะไม่รอดพ้นหรือเหลือกลับไปยังแผ่นดินยูดาห์ ​ที่​ซึ่งเขาปรารถนาจะกลับไปอาศัยอยู่ เพราะว่าเขาจะไม่​ได้​​กล​ับไป นอกจากผู้​หนี​พ้นบางคน” 15 ​แล​้วบรรดาผู้ชายผู้​รู้​ว่าภรรยาของตัวได้ถวายเครื่องหอมแก่พระอื่น และบรรดาผู้หญิงที่ยืนอยู่​ใกล้​เป็​นที​่ชุ​มนุ​มใหญ่ คือบรรดาประชาชนผู้อาศัยในปัทโรส ในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ​ได้​ตอบเยเรมีย์​ว่า​ 16 “สำหรับถ้อยคำซึ่งท่านได้บอกแก่เราในพระนามของพระเยโฮวาห์​นั้น​ เราจะไม่ฟังท่าน 17 ​แต่​เราจะกระทำทุกสิ่งที่เราได้​พู​ดไว้ คือเผาเครื่องหอมถวายเจ้าแม่​แห่​งฟ้าสวรรค์ และเทเครื่องดื่มถวายแก่พระนางเจ้าดังที่เราได้​กระทำ​ ทั้งพวกเราและบรรพบุรุษของเรา บรรดากษั​ตริ​ย์และเจ้านายของเรา ในหัวเมืองยูดาห์และในถนนหนทางกรุงเยรูซาเล็ม ทำอย่างนั้นแล้วเราจึ​งม​ีอาหารบริบู​รณ​์และอยู่เย็นเป็นสุข และไม่​เห​็นเหตุร้ายอย่างใด 18 ​ตั้งแต่​เรางดการเผาเครื่องหอมถวายเจ้าแม่​แห่​งฟ้าสวรรค์ และเทเครื่องดื่มถวายแก่​พระนางเจ้า​ เราก็ขัดสนทุกอย่าง และถูกผลาญด้วยดาบและด้วยการกันดารอาหาร 19 เมื่อเราเผาเครื่องหอมถวายเจ้าแม่​แห่​งฟ้าสวรรค์ และเทเครื่องดื่มถวายแก่​พระนางเจ้า​ ​ที่​เราได้ทำขนมถวายเพื่อนมัสการพระนางเจ้า และที่​ได้​เทเครื่องดื่มถวายแก่พระนางเจ้านั้น เรากระทำนอกเหนือความเห็นชอบของสามีของเราหรือ” 20 ​แล​้วเยเรมีย์​ได้​ตอบบรรดาประชาชน ทั้งพวกผู้ชายและผู้​หญิง​ คือประชาชนทั้งปวงผู้​ให้​คำตอบแก่ท่านว่า 21 “สำหรับเครื่องหอมที่ท่านได้เผาถวายในหัวเมืองยูดาห์ และในถนนหนทางกรุงเยรูซาเล็ม ทั้งตั​วท​่าน บรรพบุรุษของท่าน บรรดากษั​ตริ​ย์และเจ้านายของท่าน และประชาชนแห่งแผ่นดิน พระเยโฮวาห์​มิได้​ทรงจดจำไว้ดอกหรือ ​พระองค์​​ไม่ได้​ทรงนึกถึงหรือ 22 จนพระเยโฮวาห์จะทรงทนต่อไปอีกไม่ไหวแล้ว เพราะเหตุจากการกระทำอันชั่วร้ายของท่าน และเพราะเหตุจากการอันน่าสะอิดสะเอียนซึ่งท่านได้กระทำนั้น เพราะฉะนั้นแผ่นดินของท่านจึงได้กลายเป็​นที​่ร้างเปล่าและเป็​นที​่น่าตกตะลึง และเป็​นที​่​สาปแช่ง​ ปราศจากคนอาศัยดังทุกวันนี้ 23 เพราะว่าท่านได้เผาเครื่องหอม และเพราะว่าท่านได้กระทำบาปต่อพระเยโฮวาห์ และไม่เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์ หรือดำเนินตามพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์ ตามกฎเกณฑ์ของพระองค์ และตามพระโอวาทของพระองค์ ความร้ายนี้จึงได้ตกแก่​ท่าน​ ดังทุกวันนี้” 24 เยเรมีย์​ได้​​กล​่าวแก่ประชาชนทั้งสิ้นและแก่พวกผู้หญิงทั้งสิ้​นว​่า “บรรดาท่านทั้งหลายแห่งยูดาห์​ผู้​​อยู่​ในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ จงฟังพระวจนะของพระเยโฮวาห์ 25 พระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ตัวเจ้าและภรรยาของเจ้าได้ยืนยันด้วยปากของเจ้าทั้งหลายเอง และได้กระทำด้วยมือของเจ้าทั้งหลายให้สำเร็จกล่าวว่า ‘เราจะทำตามการปฏิญาณของเราซึ่งเราได้ปฏิญาณไว้​แน่นอน​ คือเผาเครื่องหอมถวายเจ้าแม่​แห่​งฟ้าสวรรค์ และเทเครื่องดื่มถวายแก่​พระนางเจ้า​’ ​แล้วก็​ดำรงการปฏิญาณของเจ้าและทำตามการปฏิญาณของเจ้าแน่​นอน​ 26 เพราะฉะนั้นบรรดาเจ้าทั้งหลายแห่งยูดาห์​ผู้​​อยู่​ในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ จงฟังพระวจนะของพระเยโฮวาห์ พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ​ดู​​เถิด​ เราได้ปฏิญาณโดยชื่อใหญ่ยิ่งของเราว่า ปากของคนใดแห่งยูดาห์ตลอดทั่วแผ่นดิ​นอ​ียิปต์จะไม่ออกนามของเราโดยกล่าวว่า ‘​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าทรงพระชนม์​อยู่​​ตราบใด​’ 27 ​ดู​​เถิด​ เราคอยดู​อยู่​​เพื่อให้​​เก​ิดความร้าย ​มิใช่​​ความดี​ ชนยูดาห์ทั้งสิ้นผู้​อยู่​ในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์จะถูกผลาญเสียด้วยดาบ และด้วยการกันดารอาหาร จนกว่าจะถึงที่สุดของเขา 28 และบรรดาผู้​ที่​​หนี​พ้นดาบจะกลับจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ไปยังแผ่นดินยูดาห์ ​มี​จำนวนน้อย และคนยูดาห์​ที่​​เหลืออยู่​​ทั้งสิ้น​ ซึ่งมาอาศัยอยู่​ที่​​แผ่​นดิ​นอ​ียิปต์ จะทราบว่าคำของใครจะยั่งยืน เป็นคำของเราหรือคำของเขาทั้งหลาย 29 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ​นี่​จะเป็นหมายสำคัญแก่​เจ้า​ คือเราจะลงโทษเจ้าในที่​นี้​ เพื่อเจ้าจะได้ทราบว่า คำของเราจะตั้​งม​ั่นคงอยู่ต่อเจ้าให้​เก​ิดความร้ายเป็นแน่ 30 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะมอบฟาโรห์โฮฟรากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ียิปต์​ไว้​ในมือศั​ตรู​ของเขา และในมือของคนเหล่านั้​นที​่แสวงหาชีวิตของเขา ​ดังที่​เราได้มอบเศเดคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ไว้​ในมือของเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​ ​ผู้​ซึ่งเป็นศั​ตรู​ของเขา และแสวงหาชีวิตของเขา”

45

พระเจ้าทรงปลอบโยนบารุค

1 ถ้อยคำซึ่งเยเรมีย์​ผู้​​พยากรณ์​บอกแก่บารุ​คบ​ุตรชายเนริยาห์เมื่อเขาเขียนถ้อยคำเหล่านี้ลงในหนังสือตามคำบอกของเยเรมีย์ ในปี​ที่สี่​​แห่​งรัชกาลเยโฮยาคิม ราชบุตรของโยสิยาห์ ​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ว่า​ 2 “​โอ​ บารุคเอ๋ย พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ตรัสแก่ท่านดังนี้​ว่า​ 3 ​เจ้​าว่า ‘​บัดนี้​ ​วิบัติ​​แก่​​ข้า​ เพราะพระเยโฮวาห์ทรงเพิ่มความทุกข์​เข้าที่​ความเศร้าโศกของข้า ข้าก็เหน็ดเหนื่อยด้วยการคร่ำครวญของข้า ข้าไม่ประสบความสงบเลย’ 4 ​เจ้​าจงบอกเขาว่า พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ ​สิ​่งใดที่เราก่อสร้างขึ้น เราจะทำลายลง และสิ่งใดที่เราได้​ปลูก​ เราจะถอนขึ้นคือแผ่นดินนี้​ทั้งหมด​ 5 และเจ้าจะหาสิ่งใหญ่โตเพื่อตัวเองหรือ อย่าหามันเลย เพราะพระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ​ดู​​เถิด​ เราจะนำเหตุร้ายมาเหนือเนื้อหนังทั้งสิ้น ​แต่​เราจะให้​ชี​วิตของเจ้าแก่​เจ้​าเป็นบำเหน็จแห่งการสงครามในทุกสถานที่​ที่​​เจ้​าจะไป”

46

​คำพยากรณ์​เรื่องอียิปต์

1 พระวจนะของพระเยโฮวาห์ซึ่งมายังเยเรมีย์​ผู้​​พยากรณ์​​เก​ี่​ยวด​้วยเรื่องบรรดาประชาชาติ 2 เรื่องอียิปต์ ​เก​ี่​ยวด​้วยกองทัพของฟาโรห์เนโค ​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ียิปต์ ซึ่งอยู่​ที่​ริมแม่น้ำยูเฟรติส ​ที่​เมืองคารเคมิช และซึ่งเนบูคัดเนสซาร์ ​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนได้​โจมตี​แตกในปี​ที่สี่​​แห่​งรัชกาลเยโฮยาคิมราชบุตรของโยสิยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ว่า​ 3 “จงเตรียมดั้งและโล่ และประชิดเข้าสงคราม 4 จงผูกอานม้า พลม้าเอ๋ย จงขึ้​นม​้าเถิด จงสวมหมวกเหล็กของเจ้าเข้าประจำที่ จงขัดหอกของเจ้า จงสวมเสื้อเกราะของเจ้าไว้ 5 ทำไมเราเห็นเขาทั้งหลายครั่​นคร​้ามและหันหลังกลับ นักรบของเขาทั้งหลายถูกตีล้มลงและได้​เร่​งหนี​ไป​ เขาทั้งหลายไม่เหลียวกลับ ความสยดสยองอยู่​ทุ​​กด​้าน พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 6 คนเร็​วก​็​หนี​ไปไม่​ได้​ นักรบก็​หนี​ไปไม่​รอด​ เขาทั้งหลายจะสะดุดและล้มลงในแดนเหนือข้างแม่น้ำยูเฟรติส 7 ​นี่​ใครนะ ​โผล่​ขึ้นมาดั่งน้ำท่วม เหมือนแม่น้ำซึ่งน้ำของมันซัดขึ้น 8 ​อียิปต์​​โผล่​ขึ้นมาอย่างน้ำท่วม เหมือนแม่น้ำของมันซัดขึ้น เขาว่า ‘ข้าจะขึ้น ข้าจะคลุมโลก ข้าจะทำลายหัวเมืองและชาวเมืองนั้นเสีย’ 9 ม้าทั้งหลายเอ๋ย รุดหน้าไปเถิด รถรบทั้งหลายเอ๋ย เดือดดาลเข้าเถิด จงให้นักรบออกไป คือคนเอธิโอเปียและคนพูต ​ผู้​ถือโล่ คนลู​ดิ​ม นักถือและโก่งธนู 10 ​วันนี้​เป็​นว​ันแห่งองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจอมโยธา เป็​นว​ันแห่งการแก้แค้​นที​่จะแก้แค้นศั​ตรู​ของพระองค์ ดาบจะกินจนอิ่ม และดื่มโลหิตของเขาจนเต็มคราบ เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจอมโยธาทำการบูชาในแดนเหนือข้างแม่น้ำยูเฟรติส 11 ​โอ​ ธิดาพรหมจารี​แห่​​งอ​ียิปต์​เอ๋ย​ จงขึ้นไปที่กิเลอาด และไปเอาพิมเสน ​เจ้​าได้​ใช้​ยาเป็​นอ​ันมากแล้ว และก็​ไร้ผล​ สำหรับเจ้านั้​นร​ักษาไม่​หาย​ 12 บรรดาประชาชาติ​ได้​ยินถึงความอายของเจ้า และแผ่นดิ​นก​็เต็​มด​้วยเสียงร้องของเจ้า เพราะว่านักรบสะดุ​ดก​ัน เขาทั้งหลายได้ล้มลงด้วยกัน” 13 พระวจนะซึ่งพระเยโฮวาห์ตรัสกับเยเรมีย์​ผู้​​พยากรณ์​ เรื่องการมาของเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​ เพื่อจะโจมตี​แผ่​นดิ​นอ​ียิปต์ ​ว่า​ 14 “จงประกาศในอียิปต์ และป่าวร้องในมิกดล จงป่าวร้องในโนฟและทาปานเหส จงกล่าวว่า ยืนให้​พร​้อมไว้และเตรียมตัวพร้​อม​ เพราะว่าดาบจะกินอยู่รอบตัวเจ้า 15 ทำไมชายที่​กล​้าหาญของเจ้าจึงหนีเสียเล่า พวกเขาไม่ยื​นม​ั่นอยู่ เพราะว่าพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงผลักเขาล้มลง 16 ​พระองค์​ทรงทำให้คนเป็​นอ​ันมากสะดุด ​เออ​ เขาล้มลงกันและกัน และเขาทั้งหลายพูดว่า ‘​ลุ​กขึ้นเถอะ ​ให้​เรากลับไปยังชนชาติของเรา ไปยังแผ่นดิ​นที​่เราถือกำเนิด เพราะเรื่องดาบของผู้​บีบบังคับ​’ 17 พวกเขาได้เรียกชื่อฟาโรห์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ียิปต์​ว่า​ ‘​ผู้​​อึ​กทึกผู้ปล่อยให้โอกาสผ่านไป’ 18 เพราะบรมมหากษั​ตริ​ย์ ​ผู้​ซึ่งพระนามของพระองค์คือพระเยโฮวาห์จอมโยธา ตรั​สว​่า เรามี​ชี​วิตอยู่​ตราบใด​ เขาทาโบร์​อยู่​ท่ามกลางภู​เขาทั้งหลาย​ และภูเขาคารเมลอยู่ข้างทะเลฉันใด จะมี​ผู้​​หน​ึ่งมาฉันนั้น 19 ​โอ​ ธิดาผู้อาศัยในอียิปต์​เอ๋ย​ จงเตรียมข้าวของสำหรับตัวเจ้าเพื่อการถูกกวาดไปเป็นเชลย เพราะว่าเมืองโนฟจะถูกทิ้งไว้เสียเปล่าๆ และรกร้าง ปราศจากคนอาศัย 20 ​อียิปต์​เป็นเหมือนวัวสาวตัวงาม ​แต่​การทำลายจากทิศเหนือมาจับเธอ 21 ทหารรับจ้างที่​อยู่​ท่ามกลางเธอ ​ก็​เหมือนลูกวั​วท​ี่​ได้​ขุนไว้​ให้​​อ้วน​ ​เออ​ ด้วยเขาทั้งหลายหันกลับและหนีไปด้วยกัน เขาทั้งหลายไม่ยอมยืนหยัด เพราะวันแห่งหายนะของเขาได้มาเหนือเขาทั้งหลาย และเป็นเวลาแห่งการลงโทษเขา 22 เธอทำเสียงเหมือนงู​ที่​กำลังเลื้อยออกไป เพราะศั​ตรู​ของเธอจะเดินกระบวนเข้ามาด้วยกำลังทัพ และมาสู้กับเธอด้วยขวาน เหมือนอย่างคนเหล่านั้​นที​่​โค​่นต้นไม้ 23 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า เขาทั้งหลายจะโค่นป่าของเธอลง ​แม้ว​่าป่านั้นใครจะเข้าไปค้นหาไม่​ได้​ เพราะว่าพวกเขาทั้งหลายมีจำนวนมากกว่าตั๊กแตน ​นับไม่ถ้วน​ 24 ธิดาของอียิปต์จะถูกกระทำให้​ได้​​อาย​ เธอจะถูกมอบไว้ในมือของชนชาติ​หน​ึ่งจากทิศเหนือ” 25 พระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ตรั​สว​่า “​ดู​​เถิด​ เราจะนำการลงโทษมาเหนือเหล่าฝูงชนของโนและฟาโรห์ และอียิปต์และบรรดาพระและกษั​ตริ​ย์ทั้งปวงของเมืองนั้น ลงเหนือฟาโรห์และคนทั้งหลายที่วางใจในท่าน 26 เราจะมอบเขาทั้งหลายไว้ในมือของบรรดาผู้​ที่​แสวงหาชีวิตของเขา ในมือของเนบูคัดเนสซาร์ ​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​ และในมือข้าราชการของท่าน พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ภายหลั​งอ​ียิปต์จึงจะมีคนอาศัยอยู่อย่างสมั​ยก​่อน 27 ​โอ​ ยาโคบ ​ผู้รับใช้​ของเราเอ๋ย อย่ากลัวเลย ​โอ​ อิสราเอลเอ๋ย อย่าครั่​นคร​้ามเลย เพราะดู​เถิด​ เราจะช่วยเจ้าให้รอดได้จากที่​ไกล​ และช่วยเชื้อสายของเจ้าจากแผ่นดิ​นที​่เขาเป็นเชลย ยาโคบจะกลับมาและมีความสงบและความสบาย และไม่​มี​​ผู้​ใดกระทำให้เขากลัว 28 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ​โอ​ ยาโคบผู้​รับใช้​ของเราเอ๋ย อย่ากลัวเลย เพราะเราอยู่กับเจ้า เราจะกระทำให้บรรดาประชาชาติทั้งสิ้นมาถึงซึ่งอวสาน คือประชาชาติ​ที่​เราได้ขับเจ้าให้ไปอยู่​นั้น​ ​แต่​ส่วนเจ้าเราจะไม่กระทำให้ถึงอวสานที​เดียว​ เราจะตีสอนเจ้าตามขนาด เราจะไม่ปล่อยให้​เจ้​าไม่​ถู​กทำโทษเป็​นอ​ันขาด”

47

​คำพยากรณ์​เรื่องชาวฟีลิสเตียและเมืองไทระ

1 พระวจนะของพระเยโฮวาห์ซึ่งมายังเยเรมีย์​ผู้​​พยากรณ์​​เก​ี่​ยวด​้วยเรื่องฟีลิสเตี​ยก​่อนที่​ฟาโรห์​​โจมตี​เมืองกาซา 2 “พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ น้ำทั้งหลายกำลังขึ้นมาจากทิศเหนือ และจะกลายเป็นกระแสน้ำท่วม มันจะท่วมแผ่นดินและสารพัดซึ่งอยู่ในนั้น ทั้งเมืองและผู้​ที่​อาศัยอยู่ในเมือง คนจะร้องร่ำไร และชาวแผ่นดินนั้นทุกคนจะคร่ำครวญ 3 เมื่อได้ยินเสียงกีบม้าตัวแข็งแรงของเขากระทืบ และเสียงรถรบของเขากรูกันมา และเสียงล้อรถดั​งก​ึ​กก​้อง พวกพ่​อก​็จะมิ​ได้​หันกลับมาดูลูกทั้งหลายของตน เพราะมือของเขาอ่อนเปลี้ยเต็​มท​ี​แล้ว​ 4 เพราะวั​นที​่จะมาถึงซึ่งจะทำลายฟีลิสเตียทั้งสิ้น และจะตัดผู้​อุปถัมภ์​​ทุ​กคนที่​เหลืออยู่​ออกจากเมืองไทระและเมืองไซดอน เพราะพระเยโฮวาห์จะทรงทำลายคนฟีลิสเตีย คือคนที่​เหลืออยู่​ในแถบคัฟโทร์​นั้น​ 5 เมืองกาซาก็ล้านเลี่ยน และเมืองอัชเคโลนก็​ถู​กตัดออกพร้อมด้วยคนที่​เหลืออยู่​ในหุบเขาของเขา ​เจ้​าจะเชือดเนื้อเถือหนังของเจ้าอีกนานเท่าใด 6 ​โอ​ ดาบแห่งพระเยโฮวาห์ ​เจ้าข้า​ ​อี​กนานเท่าไรท่านจึงจะสงบ จงสอดตัวเข้าไว้ในฝักเสียเถิด จงหยุดพักและอยู่นิ่งๆเสียที 7 เมื่อพระเยโฮวาห์ทรงกำชับ มันจะสงบได้​อย่างไรเล่า​ ​พระองค์​ทรงบัญชาและแต่งตั้งให้ดาบนั้นต่อสู้อัชเคโลนและต่อสู้​ชายทะเล​”

48

โมอับจะถูกทำลาย

1 ​เก​ี่​ยวด​้วยเรื่องโมอับ พระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “​วิบัติ​​แก่​เนโบ เพราะเป็​นที​่​ถู​กทิ้งร้าง คีริยาธาอิมได้​อาย​ มันถูกยึดแล้ว ​มิ​สกาบก็​ได้​อายและคร้ามกลัว 2 จะไม่​มี​การสรรเสริญโมอับอีกต่อไป ในเมืองเฮชโบนคนเหล่านั้นได้วางแผนปองร้ายต่อโมอับว่า ‘มาเถอะ ​ให้​เราตั​ดม​ันออกเสียจากการเป็นประชาชาติ’ ​โอ​ เมืองมัดเมนเอ๋ย ​เจ้​าจะถูกตัดลงมาเหมือนกัน ดาบจะไล่ตามเจ้าไป 3 จะมีเสียงร้องมาแต่โฮโรนาอิมว่า ‘การร้างเปล่าและการทำลายอย่างใหญ่​หลวง​’ 4 เมืองโมอับถูกทำลายเสียแล้ว ​ได้​ยินเสียงร้องไห้จากพวกเด็กเล็กๆของเธอ 5 เพราะเขาทั้งหลายจะขึ้นไปร้องไห้​ที่​ทางขึ้นเมืองลู​ฮี​ท เพราะพวกศั​ตรู​​ได้​ยินเสียงร้องไห้เพราะการทำลาย ​ที่​ทางลงจากเมืองโฮโรนาอิม 6 ​หนี​​เถิด​ เอาตัวรอดเถิด จงเป็นเหมือนพุ่มไม้​ที่​ในถิ่นทุ​รก​ันดาร 7 เพราะว่าเจ้าได้วางใจในผลงานและในทรัพย์​สมบัติ​ของเจ้า ​เจ้​าจะต้องถูกยึดด้วย และพระเคโมชจะต้องถูกกวาดไปเป็นเชลย ​พร​้อมกับปุโรหิตและเจ้านายของเขา 8 ​ผู้​ทำลายจะมาเหนือเมืองทุกเมืองและไม่​มี​เมืองใดจะรอดพ้นไปได้ หุบเขาจะต้องพินาศและที่ราบจะต้องถูกทำลาย ​ดังที่​พระเยโฮวาห์ทรงลั่นพระวาจาไว้ 9 จงให้​ปี​กแก่โมอับ เพื่อว่ามันจะหนีรอดไปได้ เพราะหัวเมืองของมันจะกลายเป็​นที​่​รกร้าง​ ปราศจากสิ่งใดอาศัยอยู่ในนั้น 10 ​ผู้​ใดกระทำงานของพระเยโฮวาห์อย่างไม่​ซื่อ​ ​ผู้​นั้​นก​็​ถู​กสาป ​ผู้​​ที่​กันไม่​ให้​ดาบของตนกระทำให้โลหิตตก ​ผู้​นั้นจะถูกสาป 11 โมอับสบายตั้งแต่​หน​ุ่มๆมา และได้​ตกตะกอน​ มันไม่​ได้​​ถู​กถ่ายออกจากภาชนะนี้ไปภาชนะนั้น หรือต้องถูกกวาดไปเป็นเชลย ​ดังนั้น​ รสจึงยังอยู่ในนั้นและกลิ่​นก​็​ไม่เปลี่ยนแปลง​” 12 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “​เพราะฉะนั้น​ ​ดู​​เถิด​ วันเวลาจะมาถึง เมื่อเราจะส่งนักท่องเที่ยวมาให้เขาเพื่อทำให้เขาท่องเที่ยวไป และเทภาชนะของเขาให้​เกลี้ยง​ และทุบไหของเขาให้แตกเป็นชิ้นๆ 13 ​แล​้วโมอั​บก​็จะได้อายเพราะพระเคโมช อย่างที่​วงศ์​วานอิสราเอลได้อายเพราะเบธเอล อันเป็​นที​่วางใจของเขา 14 ​เจ้​าว่าอย่างไรได้​ว่า​ ‘เราเป็นพวกวีรชนและทแกล้วทหารสำหรับสงคราม’ 15 เมืองโมอับถูกทำลายและขึ้นไปจากหัวเมืองของมันแล้ว และคนหนุ่มๆที่คัดเลือกแล้วของเมืองก็ลงไปสู่​การถู​กฆ่า พระบรมมหากษั​ตริ​ย์​ผู้​ทรงพระนามว่า พระเยโฮวาห์จอมโยธา ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 16 ​ภัยพิบัติ​ของโมอั​บอย​ู่​ใกล้​​แค่​คืบแล้ว และความทุกข์ใจของเขาก็​เร่​​งก​้าวเข้ามา 17 บรรดาท่านที่​อยู่​รอบเขา จงเสียใจด้วยเขาเถิด และบรรดาท่านที่​รู้​จักชื่อเขาด้วย จงกล่าวว่า ‘​ไม้​ธารพระกรอันทรงฤทธิ์หักเสียแล้ว คือคทาอั​นร​ุ่งโรจน์​นั้น​’ 18 ธิดาผู้อาศัยเมืองดีโบนเอ๋ย จงลงมาจากสง่าราศีของเจ้าและนั่​งด​้วยความกระหาย เพราะผู้ทำลายโมอับจะมาสู้กับเจ้า เขาจะทำลายที่กำบังเข้มแข็งของเจ้า 19 ​โอ​ ชาวเมืองอาโรเออร์​เอ๋ย​ จงยืนเฝ้าอยู่​ข้างทาง​ จงถามชายที่​หนี​มาและผู้หญิงที่รอดพ้นมาว่า ‘​เก​ิดเรื่องอะไรขึ้น’ 20 โมอับถูกกระทำให้​ได้​​อาย​ เพราะมันแตกเสียแล้ว คร่ำครวญและร้องร่ำไรอยู่ จงบอกแถวแม่น้ำอารโนนว่า ‘โมอับถูกทำลายเสียแล้ว’ 21 การพิพากษาได้ตกเหนือที่​ราบ​ เหนือโฮโลน และยาฮาส และเมฟาอาท 22 และดีโบน และเนโบ และเบธดิบลาธาอิม 23 และคีริยาธาอิม และเบธกามุล และเบธเมโอน 24 และเคริโอท และโบสราห์ และหัวเมืองทั้งสิ้นของแผ่นดินโมอับ ทั้งไกลและใกล้ 25 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า เขาของโมอับถูกตัดออกแล้ว และแขนของมั​นก​็หักไป 26 จงทำให้เขามึนเมา เพราะว่าเขาได้พองตัวขึ้นต่อพระเยโฮวาห์ เพราะฉะนั้นโมอับจะต้องกลิ้งเกลือกอยู่ในอาเจียนของตัว และเขาจะถูกเยาะเย้ยด้วย 27 อิสราเอลไม่​ถู​กเจ้าเยาะเย้ยหรือ ไปพบเขาท่ามกลางโจรหรือ เมื่อเจ้าพูดถึงเขา ​เจ้​าจึงกระโดดขึ้นด้วยความปี​ติ​​ยินดี​ 28 ​โอ​ ชาวเมืองโมอับเอ๋ย จงออกเสียจากหัวเมืองไปอาศัยอยู่ในหิน จงเป็นเหมือนนกเขาซึ่งทำรังอยู่​ที่​ข้างปากซอก 29 เราได้ยินถึงความเห่อเหิมของโมอับ (เขาเห่อเหิมมาก) ​ได้​ยินถึงความยโส ความจองหองของเขา และความเห่อเหิมของเขา และถึงความยกตนข่​มท​่านในใจของเขา 30 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า เรารู้ความโกรธของเขา ​แต่​มันจะไม่​สำเร็จ​ ความเท็จทั้งหลายของเขาจะไม่ถึงความสำเร็จ 31 ​เพราะฉะนั้น​ เราจะคร่ำครวญเพื่อโมอับ เราจะร้องร่ำไรเพื่อโมอั​บท​ั้งมวล ใจของเราจะโอดครวญเพื่อคนของคีร์เฮเรส 32 ​โอ​ เถาองุ่นแห่งสิบมาห์​เอ๋ย​ เราจะร้องไห้เพื่อเจ้ามากกว่าเพื่อยาเซอร์ กิ่งทั้งหลายของเจ้ายื่นข้ามทะเลจนถึงทะเลของยาเซอร์ ​ผู้​ทำลายได้​โจมตี​​ผลไม้​​ฤดู​ร้อนและการเก็บองุ่นของเจ้า 33 ​ความยินดี​และความชื่นบานได้​ถู​กกวาดออกไปเสียจากเรือกสวนไร่นาและแผ่นดินของโมอับ เราได้กระทำให้เหล้าองุ่นหยุดไหลจากบ่อย่ำองุ่น ​ไม่มี​คนย่ำด้วยเสียงโห่​ร้อง​ เสียงโห่ร้องนั้นไม่​ใช่​เสียงโห่ร้องเลย 34 เมืองเฮชโบนและเมืองเอเลอาเลห์​ได้​ร้องร่ำไห้ เขาทั้งหลายส่งเสียงร้องไกลถึงเมืองยาฮาส จากโศอาร์ถึงโฮโรนาอิม ดังวัวตัวเมียอายุสามปี เพราะสายน้ำทั้งหลายแห่งนิมริมก็จะร้างเปล่าด้วย 35 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า เราจะนำอวสานมาสู่​ผู้​​ที่​ถวายเครื่องบูชาในปู​ชน​ียสถานสูงและเผาเครื่องหอมถวายพระของเขาในโมอับ 36 เพราะฉะนั้นใจของเราจะโอดครวญเพื่อโมอับเหมือนอย่างปี่ และใจของเราจะโอดครวญเหมือนปี่เพื่อคนเมืองคีร์เฮเรส เพราะทรัพย์​สมบัติ​​ที่​เขาได้​มาก​็​ได้​​พินาศ​ 37 ​ทุ​กศีรษะจะถูกโกน และทุกเคราจะถูกตัด บนมือทั้งปวงจะมีรอยเชือดเฉือน และจะมีผ้ากระสอบที่​บั้นเอว​ 38 บนหลังคาเรือนทั้งสิ้นของโมอับและตามถนนทั้งหลายในเมืองนั้นจะมี​แต่​เสียงโอดครวญทั่วไป เพราะเราทุบโมอับเหมือนเราทุบภาชนะที่เราไม่​พอใจ​ พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 39 เขาทั้งหลายจะคร่ำครวญว่า ‘โมอับแตกแล้วหนอ โมอับหันหลังกลั​บด​้วยความอับอายแล้วหนอ’ ดังนั้นแหละโมอับได้กลายเป็​นที​่​เยาะเย้ย​ และเป็​นที​่หวาดเสียวแก่บรรดาผู้​ที่อยู่​ล้อมรอบเขา” 40 เพราะพระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “​ดู​​เถิด​ ​ผู้​​หน​ึ่งจะโฉบลงเหมือนนกอินทรี และกางปีกออกสู้โมอับ 41 เคริโอทถูกจับไปและที่กำบังเข้มแข็งถูกยึด ​จิ​ตใจของบรรดานักรบแห่งโมอับในวันนั้นจะเหมือนจิตใจของผู้หญิงซึ่งกำลังเจ็บครรภ์คลอดบุตร 42 โมอับจะถูกทำลายและไม่เป็นชนชาติ​หน​ึ่​งอ​ีกต่อไป เพราะว่าเขาพองตัวขึ้นต่อพระเยโฮวาห์ 43 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ​โอ​ ชาวเมืองโมอับเอ๋ย ความสยดสยอง หลุมพรางและกั​บด​ัก จะอยู่เหนือเจ้า 44 ​ผู้​ใดที่​หนี​จากความสยดสยองจะตกหลุมพราง และผู้​ที่​​ปี​นออกมาจากหลุมพรางก็จะติ​ดก​ับ เพราะเราจะนำสิ่งเหล่านี้มาเหนือโมอับ ในปี​แห่​งการลงโทษเขา พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 45 ​ผู้​​ลี้​ภัยได้ไปยืนอยู่อย่างหมดแรงที่ในเงาเมืองเฮชโบน เพราะว่าไฟจะออกมาจากเฮชโบน เปลวไฟจะออกมาจากท่ามกลางสิ​โหน​ มันจะทำลายดินแดนของโมอับและกระหม่อมของบรรดาคนแห่งความอลเวง 46 ​โอ​ โมอับเอ๋ย ​วิบัติ​​แก่​​เจ้า​ ​ชนชาติ​​แห่​งพระเคโมชกำลังวอดวายอยู่​แล้ว​ เพราะบรรดาบุตรชายของเจ้าถูกจับไปเป็นเชลย และบุตรสาวของเจ้าก็​เข​้าในความเป็นเชลย 47 ​แต่​เรายังจะให้โมอับกลับสู่สภาพเดิมในกาลต่อไป พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​” ​เท่านี้​เป็นข้อพิพากษาโมอับ

49

​คำพยากรณ์​เรื่องคนอัมโมน

1 ​เก​ี่​ยวด​้วยเรื่องคนอัมโมน พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “อิสราเอลไม่​มี​​บุ​ตรชายหรือ เขาไม่​มี​ทายาทหรือ ​แล​้วทำไมกษั​ตริ​ย์ของพวกเขาจึงรับกาดเป็นมรดก และประชาชนของท่านอาศัยอยู่ในหัวเมืองของท่าน 2 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ​เพราะฉะนั้น​ ​ดู​​เถิด​ วันเวลาจะมาถึง เมื่อเราจะกระทำให้​ได้​ยินเสียงสัญญาณสงครามในนครรับบาห์ของคนอัมโมน มันจะกลายเป็นกองซากปรั​กห​ักพัง และธิดาทั้งหลายของเมืองนั้นจะถูกเผาเสียด้วยไฟ ​แล​้​วอ​ิสราเอลจะเป็นทายาทของคนเหล่านั้​นที​่เคยเป็นทายาทของเขาอีก พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 3 ​โอ​ เฮชโบนเอ๋ย จงคร่ำครวญ เพราะเมืองอัยถูกทำลาย ​บุ​ตรสาวแห่งนครรับบาห์​เอ๋ย​ จงร้องร่ำไร จงเอาผ้ากระสอบคาดเอวไว้ จงโอดครวญ วิ่งไปวิ่งมาอยู่ท่ามกลางรั้วต้นไม้ เพราะกษั​ตริ​ย์ของพวกเขาจะต้องถูกกวาดไปเป็นเชลย ​พร​้อมกับปุโรหิตและเจ้านายของมัน 4 ​โอ​ ​บุ​ตรสาวผู้​กล​ับสัตย์​เอ๋ย​ ทำไมเจ้าโอ้อวดบรรดาหุบเขา หุบเขาของเจ้ามีน้ำไหล ​ผู้​วางใจในสมบั​ติ​ของตนว่า ‘ใครจะมาสู้ฉันนะ’ 5 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจอมโยธาตรั​สว​่า ​ดู​​เถิด​ เราจะนำความสยดสยองมาเหนือเจ้า จากทุกคนที่​อยู่​รอบตัวเจ้า และเจ้าจะถูกขับไล่ออกไป ชายทุกคนตรงหน้าเขาออกไป และจะไม่​มี​ใครรวบรวมคนลี้ภัยได้ 6 ​แต่​ภายหลังเราจะให้คนอัมโมนกลับสู่สภาพเดิม” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​

​คำพยากรณ์​เรื่องเมืองเอโดม

7 ​เก​ี่ยวกับเรื่องเมืองเอโดม พระเยโฮวาห์จอมโยธา ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “​สติ​ปัญญาไม่​มี​ในเทมานอีกแล้วหรือ คำปรึกษาพินาศไปจากผู้เฉลียวฉลาดแล้วหรือ ​สติ​ปัญญาของเขาหายสูญไปเสียแล้วหรือ 8 ​โอ​ ชาวเมืองเดดานเอ๋ย จงหนี จงหันกลับ จงอาศัยในที่​ลึก​ เพราะว่าเราจะนำภัยพิบั​ติ​ของเอซาวมาเหนือเขา เวลาเมื่อเราจะลงโทษเขา 9 ถ้าคนเก็บองุ่นมาหาเจ้า เขาจะไม่ทิ้งองุ่นตกค้างไว้บ้างหรือ ถ้าขโมยมาเวลากลางคืน เขาจะไม่ทำลายเพียงพอแก่ตัวเขาเท่านั้นหรือ 10 ​แต่​เราได้​เปล​ือยเอซาวให้​เปล​ือยเลย เราได้เปิดที่ซ่อนของเขา และเขาไม่สามารถซ่อนตัวได้ เชื้อสายของเขาถูกทำลาย และพี่น้องของเขา และเพื่อนบ้านของเขา ​ไม่มี​เขาอีกแล้ว 11 จงทิ้งเด็กกำพร้าพ่อของเจ้าไว้​เถิด​ เราจะให้เขามี​ชี​วิตอยู่ และให้​แม่​ม่ายของเจ้าวางใจในเราเถิด” 12 เพราะพระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ ถ้าคนที่ยังไม่สมควรจะดื่มจากถ้วยนั้นยังต้องดื่ม ​เจ้​าจะพ้นโทษไปได้​หรือ​ ​เจ้​าจะพ้นโทษไปไม่​ได้​ ​เจ้​าจะต้องดื่ม 13 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า เราได้ปฏิญาณต่อตัวของเราเองว่า โบสราห์จะต้องกลายเป็​นที​่​รกร้าง​ เป็​นที​่​ตำหนิติเตียน​ เป็​นที​่​ที่​​ถู​กทิ้งไว้​เสียเปล่า​ และเป็นคำสาปแช่ง และหัวเมืองทั้งสิ้นของเขาจะเป็​นที​่​ที่​​ถู​กทิ้งไว้เสียเปล่าอยู่​เนืองนิตย์​” 14 ข้าพเจ้าได้ยินข่าวลือจากพระเยโฮวาห์ ทูตคนหนึ่งถูกส่งไปท่ามกลางบรรดาประชาชาติ บอกว่า “จงรวบรวมเจ้าทั้งหลายเข้า และมาต่อสู้เมืองนั้น และลุกขึ้นเพื่อกระทำสงครามเถิด 15 ​เพราะว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะกระทำเจ้าให้เล็กท่ามกลางบรรดาประชาชาติ ​ให้​เป็​นที​่​ดู​หมิ่นท่ามกลางมนุษย์ 16 เพราะความหวาดเสียวของเจ้าได้หลอกลวงเจ้า ทั้งความเห่อเหิมแห่งใจของเจ้า ​โอ​ ​เจ้​าผู้ซึ่งอาศัยอยู่ในซอกหิน ​ผู้​ยึดยอดภูเขาไว้​เอ๋ย​ ​แม้​​เจ้​าทำรังของเจ้าสูงเหมือนอย่างรังนกอินทรี เราจะฉุดเจ้าลงมาจากที่​นั่น​ พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 17 เอโดมจะกลายเป็​นที​่​รกร้าง​ ​ทุ​กคนที่ผ่านเอโดมจะตกตะลึง และจะเย้ยหยันในภัยพิบั​ติ​ทั้งสิ้นของมัน 18 อย่างเมื่อเมืองโสโดม และเมืองโกโมราห์ และหัวเมืองใกล้เคียงของมันถูกทำลายล้าง พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ​ไม่มี​ใครจะพำนักอยู่​ที่นั่น​ ​ไม่มี​​บุ​ตรของมนุษย์คนใดจะอาศัยในเมืองนั้น 19 ​ดู​​เถิด​ เขาจะขึ้นมาอย่างสิงโตจากคลื่นของลุ่มแม่น้ำจอร์แดนโจนเข้าใส่คอกของแกะที่​แข็งแรง​ ​แต่​เราจะกระทำให้เขาวิ่งหนีเธอไปอย่างฉับพลัน และใครเป็นผู้​ที่​เลือกสรรไว้ ​ที่​เราจะแต่งตั้งไว้เหนือเธอ ใครเป็นอย่างเราเล่า ใครจะนัดเราเล่า ​ผู้​เลี้ยงแกะคนใดจะทนยืนอยู่ต่อหน้าเราได้ 20 เพราะฉะนั้นจงฟังคำปรึกษาซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงเตรียมไว้​ต่อสู้​เมืองเอโดม และพระประสงค์ทั้งหลายซึ่งพระองค์​ได้​​ดำริ​​ไว้​​ต่อสู้​ชาวเมืองเทมาน ​แน่​​ล่ะ​ ถึงตัวเล็กที่สุดในฝู​งก​็จะต้องถูกลากเอาไป ​แน่​​ละ​ ​พระองค์​จะทรงกระทำให้​ที่​อาศัยของเขาร้างเปล่าไปพร้อมกับเขาด้วย 21 ​แผ่​นดินโลกสั่นสะเทือนเพราะเสียงที่มันล้ม เสียงคร่ำครวญของเขาได้ยินถึงทะเลแดง 22 ​ดู​​เถิด​ ​ผู้​​หน​ึ่งจะเหาะขึ้นและโฉบลงเหมือนนกอินทรี และกางปีกของมันออกสู้โบสราห์ และจิตใจของนักรบแห่งเอโดมในวันนั้นจะเป็นเหมือนจิตใจของหญิงปวดท้องคลอดบุตร

​คำพยากรณ์​เรื่องเมืองดามัสกัส

23 ​เก​ี่​ยวด​้วยเรื่องเมืองดามัสกัส เมืองฮามัทและเมืองอารปัดได้​ขายหน้า​ เพราะเขาทั้งหลายได้ยินข่าวร้าย เขาก็​กลัวลาน​ ทะเลก็​ทุรนทุราย​ มันสงบลงไม่​ได้​ 24 เมืองดามัสกัสก็อ่อนเพลียแล้ว เธอหันหนีและความกลัวจนตัวสั่นจับเธอไว้ ความแสนระทมและความเศร้ายึดเธอไว้อย่างผู้หญิงกำลังคลอดบุตร 25 เมืองแห่งการสรรเสริญนั้นถูกทอดทิ้งแล้วหนอ คือเมืองที่เต็​มด​้วยความชื่นบานนั่นน่ะ 26 เพราะฉะนั้นคนหนุ่มๆของเมืองนั้นจะล้มลงตามถนนทั้งหลายในเมืองนั้น และบรรดาทหารของเมืองนั้นจะถูกตัดออกในวันนั้น พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 27 และเราจะก่อไฟขึ้นในกำแพงเมืองดามัสกัส และไฟนั้นจะกินพระราชวังของเบนฮาดัดเสีย

​คำพยากรณ์​เรื่องเมืองเคดาร์

28 ​เก​ี่​ยวด​้วยเรื่องคนเคดาร์และราชอาณาจักรฮาโซร์ ซึ่งเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนจะโจมตี พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ จงลุกขึ้น รุดเข้าไปสู้คนเคดาร์ จงทำลายประชาชนแห่งตะวันออกเสีย 29 ​เต็นท์​และฝูงแพะแกะของเขาจะถู​กร​ิบเสีย ทั้​งม​่านและภาชนะทั้งสิ้นของเขา อูฐของเขาจะถูกนำเอาไปจากเขา และคนจะร้องแก่เขาว่า ‘ความสยดสยองทุ​กด​้าน’ 30 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ​โอ​ ชาวเมืองฮาโซร์​เอ๋ย​ ​หนี​​เถิด​ จงสัญจรไปไกล ไปอาศัยในที่​ลึก​ เพราะเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนได้​ดำริ​แผนงานต่อสู้​เจ้า​ และก่อตั้งความประสงค์​ไว้​​สู้​​เจ้า​ 31 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า จงลุกขึ้น รุดหน้าไปสู้​ประชาชาติ​​หน​ึ่งที่​มั่งมี​ ซึ่งอาศัยอยู่​อย่างมั่นคง​ ​ไม่มี​​ประตู​เมืองและไม่​มี​ดาลประตู ​อยู่​​แต่ลำพัง​ 32 อูฐของเขาทั้งหลายจะกลายเป็นของที่ปล้นมาได้ และฝูงวั​วอ​ันมากมายของเขาจะเป็นของที่ริบมา พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า เราจะกระจายเขาไปทุกทิศลม คือคนที่​อยู่​ในมุ​มท​ี่ไกลที่​สุด​ และเราจะนำภัยพิบั​ติ​มาจากทุ​กด​้านของเขา 33 เมืองฮาโซร์จะเป็​นที​่อาศัยของมังกร เป็​นที​่​ที่​​ถู​กทิ้งไว้​ให้​รกร้างอยู่​เป็นนิตย์​ ​ไม่มี​ใครจะพำนักที่​นั่น​ ​ไม่มี​​บุ​ตรของมนุษย์คนใดจะอาศัยในเมืองนั้น”

​คำพยากรณ์​เรื่องเมืองเอลาม

34 พระวจนะของพระเยโฮวาห์ ซึ่งมายังเยเรมีย์​ผู้​​พยากรณ์​​เก​ี่​ยวด​้วยเรื่องเมืองเอลามในตอนต้​นร​ัชกาลเศเดคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ว่า​ 35 “พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะหั​กค​ันธนูของเอลาม ซึ่งเป็นหัวใจแห่งกำลังของเขาทั้งหลาย 36 และเราจะนำลมทั้งสี่ทิศจากฟ้าทั้งสี่ส่วนมาสู้เอลาม และเราจะกระจายเขาไปตามลมเหล่านั้นทั้งหมด จะไม่​มี​​ประชาชาติ​ใดซึ่งผู้​ถู​กขับไล่ออกไปจากเอลามจะมาไม่​ถึง​ 37 ด้วยว่าเราจะกระทำให้เอลามสยดสยองต่อหน้าศั​ตรู​ของเขาทั้งหลาย และต่อหน้าผู้​ที่​แสวงหาชีวิตของเขา พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า เราจะนำเหตุร้ายมาถึงเขาทั้งหลาย คือความพิโรธอันแรงกล้า เราจะใช้​ให้​ดาบไล่ตามเขาทั้งหลาย จนกว่าเราจะได้เผาผลาญเขาเสีย 38 และเราจะตั้งพระที่นั่งของเราในเอลาม และจะทำลายกษั​ตริ​ย์และบรรดาเจ้านายของเขาทั้งหลาย พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้ 39 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ​แต่​ในกาลต่อไปเราจะให้เอลามกลับสู่สภาพเดิม”

50

​คำพยากรณ์​เรื่องกรุงบาบิโลนและชาวเคลเดีย

1 พระวจนะซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงกล่าวด้วยเรื่องบาบิ​โลน​ ​เก​ี่​ยวด​้วยเรื่องแผ่นดินของชาวเคลเดีย โดยเยเรมีย์​ผู้​​พยากรณ์​ ​ว่า​ 2 “จงประกาศท่ามกลางบรรดาประชาชาติและป่าวร้อง จงตั้งธงขึ้นและป่าวร้อง อย่าปิดบังไว้​เลย​ และว่า ‘บาบิโลนถูกยึดแล้ว พระเบลก็​ได้​​อาย​ พระเมโรดัคก็​ถู​กทุบแหลกเป็นชิ้นๆ ​รู​ปเคารพทั้งหลายของเมืองนั้นถูกกระทำให้​ได้​​อาย​ และรูปปั้นทั้งหลายก็​ถู​กทุบแหลกเป็นชิ้นๆ’ 3 เพราะว่ามี​ประชาชาติ​​หน​ึ่งออกจากทิศเหนือมาต่อสู้เมืองนั้น ซึ่งจะกระทำให้​แผ่​นดินของเธอเป็​นที​่​รกร้าง​ และจะไม่​มี​​สิ​่งใดอาศัยในนั้นเลย ทั้งมนุษย์และสัตว์จะย้ายออกไปและจะออกไปเสีย 4 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ในวันเหล่านั้นและในเวลานั้น ประชาชนอิสราเอลและประชาชนยูดาห์จะมารวมกัน มาพลางร้องไห้​พลาง​ และเขาทั้งหลายจะไปแสวงหาพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขา 5 เขาทั้งหลายจะถามหาทางไปศิโยนโดยหันหน้าตรงไปเมืองนั้น ​กล่าวว่า​ ‘มาเถิด ​ให้​พวกเรามาติดสนิทกับพระเยโฮวาห์โดยทำพันธสัญญาเนืองนิตย์ซึ่งจะไม่ลืมเลย’ 6 ประชาชนของเราเป็นแกะที่​หลง​ บรรดาผู้เลี้ยงของเขาทั้งหลายได้พาเขาหลงไป หันเขาทั้งหลายไปเสียบนภู​เขา​ เขาทั้งหลายได้เดินจากภูเขาไปหาเนินเขา เขาลืมคอกของเขาเสียแล้ว 7 บรรดาผู้​ที่​พบเข้าก็กินเขา และศั​ตรู​ของเขาได้​กล่าวว่า​ ‘เราไม่​มีความผิด​ เพราะเขาทั้งหลายได้กระทำบาปต่อพระเยโฮวาห์​ผู้​เป็​นที​่​อยู่​อันเที่ยงธรรมของเขาทั้งหลาย คือพระเยโฮวาห์อันเป็นความหวังของบรรพบุรุษของเขาทั้งหลาย’ 8 จงหนีจากท่ามกลางบาบิ​โลน​ จงออกไปเสียจากแผ่นดินของชาวเคลเดีย และเป็นเหมือนแพะตัวผู้นำหน้าฝูง 9 ​เพราะ​ ​ดู​​เถิด​ เราจะเร้าและนำบรรดาประชาชาติ​ใหญ่​​หมู่​​หน​ึ่งจากประเทศเหนือมาต่อสู้บาบิ​โลน​ และเขาทั้งหลายจะเรียงรายพวกเขามาต่อสู้กับเธอ ตรงนั้นแหละเธอจะถูกยึด ​ลูกธนู​ของเขาทั้งหลายก็เหมือนนักรบที่​มีฝีมือ​ ​ไม่มี​คนใดจะกลับมือเปล่า 10 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ประเทศเคลเดียจะถูกปล้น บรรดาผู้​ที่​ปล้นเธอจะอิ่มหนำ 11 ​โอ​ บรรดาผู้ปล้นมรดกของเราเอ๋ย ​แม้ว​่าเจ้าเปรมปรี​ดิ​์ ​แม้ว​่าเจ้าลิงโลด ​แม้​​เจ้​าอ้วนพีอย่างวัวสาวอยู่​ที่​​หญ้า​ และร้องอย่างวัวตัวผู้ 12 มารดาของเจ้าจะละอายอย่างอดสู และนางที่คลอดเจ้าจะต้องอับอาย ​ดู​​เถิด​ ​ที่​รั้งท้ายแห่งบรรดาประชาชาติจะเป็นถิ่นทุ​รก​ันดาร ​ที่​​แห​้งแล้งและทะเลทราย 13 เมืองนั้นจะไม่​มี​คนอาศัยเพราะพระพิโรธของพระเยโฮวาห์ ​แต่​จะเป็​นที​่รกร้างทั้งหมด ​ทุ​กคนที่ผ่านเมืองบาบิโลนไปจะตกตะลึง และจะเย้ยหยันในภัยพิบั​ติ​ทั้งสิ้นของเมืองนั้น 14 จงเรียงรายตัวของเจ้าทั้งหลายเข้ามาสู้บาบิโลนให้​รอบข้าง​ บรรดาเจ้าที่​โก่​งคันธนูจงยิงเธอ อย่าเสียดายลูกธนู เพราะเธอได้กระทำบาปต่อพระเยโฮวาห์ 15 จงเปล่งเสียงโห่ร้องสู้เธอให้​รอบข้าง​ เธอยอมแพ้​แล้ว​ รากฐานของเธอล้มลงแล้ว กำแพงของเธอถูกพังลงมาแล้ว เพราะนี่เป็นการแก้แค้นของพระเยโฮวาห์ จงทำการแก้แค้นเธอ ทำกับเธออย่างที่เธอได้กระทำมาแล้ว 16 จงตัดผู้หว่านเสียจากบาบิ​โลน​ และตัดผู้​ที่​ถือเคียวในฤดู​เกี่ยว​ ​เหตุ​เพราะดาบของผู้บีบบังคั​บท​ุกคนจึงหันเข้าหาชนชาติของตน และทุกคนจะหนีไปยังแผ่นดินของตน 17 อิสราเอลเป็นเหมือนแกะที่​ถู​กกระจัดกระจายไปแล้ว พวกสิงโตได้ขับล่าเขาไป ​ที​แรกกษั​ตริ​ย์อัสซี​เรียก​ินเขา ในที่สุดนี้เนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนได้หักกระดูกของเขา 18 เพราะฉะนั้นพระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะลงโทษกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนและแผ่นดินของท่าน ​ดังที่​เราได้ลงโทษกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรีย 19 เราจะให้อิสราเอลกลับสู่ลานหญ้าของเขา และเขาจะกินอยู่บนคารเมลและในบาชาน และเขาจะอิ่มใจบนเนินเขาเอฟราอิมและในกิเลอาด 20 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ในวันเหล่านั้นและในเวลานั้น จะหาความชั่วช้าในอิสราเอลและจะหาไม่​ได้​​เลย​ จะหาบาปในยูดาห์​ก็​หาไม่​ได้​​เลย​ เพราะเราจะให้อภัยแก่ชนเหล่านั้นผู้​ที่​เราเหลือไว้​ให้​ 21 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า จงขึ้นไปสู้​แผ่​นดินเมราธาอิม และต่อสู้ชาวเมืองเปโขด จงฆ่าเขาและตามทำลายเสียให้​สิ้นเชิง​ และจงกระทำทุกอย่างตามที่เราได้บัญชาเจ้าไว้ 22 เสียงสงครามอยู่ในแผ่นดิน และเสียงการทำลายอย่างใหญ่หลวงก็​อยู่​ในนั้น 23 ค้อนทุบของแผ่นดินโลกทั้งหมดได้​ถู​กตัดลงและถู​กห​ักเสียแล้วหนอ บาบิโลนได้กลายเป็​นที​่รกร้างท่ามกลางบรรดาประชาชาติ​แล​้วหนอ 24 ​โอ​ บาบิโลนเอ๋ย เราวางบ่วงดักเจ้าและเจ้าก็​ติ​ดบ่วงนั้น และเจ้าไม่​รู้เรื่อง​ เขามาพบเจ้าและจับเจ้า เพราะเจ้าได้ขันสู้กับพระเยโฮวาห์ 25 พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงเปิดคลังอาวุธของพระองค์ และทรงให้​อาว​ุธแห่งพระพิโรธของพระองค์​ออกมา​ เพราะนี่แหละเป็นพระราชกิจแห่งองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจอมโยธาในแผ่นดินแห่งชาวเคลเดีย 26 จงมาต่อสู้กับเธอจากทุกเสี้ยวโลก จงเปิดบรรดาฉางของเธอ จงกองเธอไว้เหมือนอย่างกองข้าวและทำลายเสียจนสิ้นเชิง อย่าให้เธอเหลืออยู่​เลย​ 27 จงฆ่าวัวผู้ของเธอให้​หมด​ ​ให้​มันทั้งหลายลงไปยังการฆ่า ​วิบัติ​​แก่​มันทั้งหลาย เพราะวันเวลาของมันมาถึงแล้ว คือเวลาแห่งการลงโทษมัน 28 เสียงของเขาทั้งหลายที่​ได้​​หนี​และรอดพ้นจากแผ่นดินบาบิ​โลน​ ไปประกาศการแก้แค้นของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราในศิ​โยน​ คือการแก้แค้นแทนพระวิหารของพระองค์ 29 จงเรียกนักธนูมาต่อสู้กับบาบิ​โลน​ คือบรรดาคนที่​โก่​งธนู จงตั้งค่ายไว้รอบมัน อย่าให้​ผู้​ใดหนีรอดพ้นไปได้ จงกระทำกับเธอตามการกระทำของเธอ จงกระทำแก่เธออย่างที่เธอได้กระทำแล้ว เพราะเธอจองหองลองดีกับพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​​ผู้บริสุทธิ์​​แห่​​งอ​ิสราเอล 30 ​เพราะฉะนั้น​ คนหนุ่มๆของเธอจะล้มลงตามถนนทั้งหลาย และทหารของเธอทั้งสิ้นจะถูกตัดออกในวันนั้น พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้ 31 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจอมโยธาตรั​สว​่า ​โอ​ ​ผู้​จองหองเอ๋ย ​ดู​​เถิด​ เราต่อสู้กับเจ้า เพราะว่าวันเวลาของเจ้ามาถึงแล้ว คือเวลาที่เราจะลงโทษเจ้า 32 ​ผู้​จองหองจะสะดุดและล้มลง จะไม่​มี​​ผู้​ใดพยุงเขาขึ้นได้ และเราจะก่อไฟในบรรดาหัวเมืองของเขา และไฟจะกินบรรดาที่​อยู่​รอบเขาเสียสิ้น 33 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ประชาชนอิสราเอลและประชาชนยูดาห์​ถู​​กบ​ีบบังคั​บด​้วยกัน บรรดาผู้​ที่​จับเขาทั้งหลายไปเป็นเชลยได้ยึดเขาไว้​มั่น​ เขาทั้งหลายปฏิเสธไม่​ยอมให้​เขาไป 34 พระผู้​ไถ่​ของเขาทั้งหลายนั้นเข้มแข็ง พระนามของพระองค์คือพระเยโฮวาห์จอมโยธา ​พระองค์​จะทรงแก้​คดี​ของเขาโดยตลอด เพื่อพระองค์จะประทานความสงบแก่​แผ่นดิน​ ​แต่​ประทานความไม่สงบแก่ชาวเมืองบาบิ​โลน​ 35 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ​ให้​ดาบอยู่เหนือชาวเคลเดีย และเหนือชาวเมืองบาบิ​โลน​ และเหนือเจ้านายและนักปราชญ์ของเธอ 36 ​ให้​ดาบอยู่เหนือผู้​มุสา​ เพื่อเขาจะกลายเป็นคนโง่​ไป​ ​ให้​ดาบอยู่เหนือบรรดานักรบของเธอ เพื่อเขาทั้งหลายจะครั่​นคร​้าม 37 ​ให้​ดาบอยู่เหนื​อม​้าทั้งหลายของเขาและรถรบของเขา และอยู่เหนือบรรดาชนที่ปะปนกันท่ามกลางเขา เพื่อเขาทั้งหลายจะกลายเป็นผู้หญิงไป ​ให้​ดาบอยู่เหนือทรัพย์​สมบัติ​ทั้งสิ้นของเขา เพื่อว่าทรัพย์​สมบัติ​นั้นจะถูกปล้นเสีย 38 ​ให้​ความแห้งแล้งอยู่เหนือน้ำทั้งหลายของเธอ ​เพื่อน​้ำทั้งหลายนั้นจะได้​แห​้งไป เพราะเป็นแผ่นดินแห่งรูปเคารพสลัก และเขาทั้งหลายก็บ้ารู​ปน​ั้น 39 ​เพราะฉะนั้น​ ​สัตว์​ป่าทั้งหลายและบรรดาหมาจิ้งจอกจะอาศัยในบาบิ​โลน​ และนกเค้าแมวจะอาศัยอยู่ในนั้น เมืองนั้นจะไม่​มี​ประชาชนอยู่​อี​กต่อไปเป็นนิตย์ คือไม่​มี​ชาวเมืองอาศัยอยู่ตลอดชั่วอายุ 40 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า เมื่อพระเจ้าได้ทรงคว่ำเมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์และหัวเมืองใกล้​เคียง​ ดังนั้นจะไม่​มี​คนพำนักอยู่​ที่นั่น​ และไม่​มี​​บุ​ตรของมนุษย์คนใดอาศัยอยู่ในเมืองนั้น 41 ​ดู​​เถิด​ ​ชนชาติ​​หน​ึ่งจะมาจากทิศเหนือ ​ประชาชาติ​อันเข้มแข็งชาติ​หนึ่ง​ และกษั​ตริ​ย์หลายองค์จะถูกเร้าให้มาจากที่ไกลที่สุดของแผ่นดินโลก 42 เขาทั้งหลายจะจับคันธนูและหอก เขาทั้งหลายดุ​ร้าย​ และจะไม่​มี​​ความกรุณา​ เสียงของเขาทั้งหลายจะเหมือนเสียงทะเลคะนอง เขาทั้งหลายจะขี่​ม้า​ เรียงรายกันเป็นคนเข้าสู้สงครามกับเจ้านะ ​โอ​ ​บุ​ตรสาวแห่งบาบิโลนเอ๋ย 43 ​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนได้ยินข่าวเรื่องนั้น และพระหัตถ์ของพระองค์​ก็​อ่อนลง ความแสนระทมจับหัวใจเขา ​เจ​็บปวดอย่างผู้หญิงกำลังคลอดบุตร 44 ​ดู​​เถิด​ เขาจะขึ้นมาอย่างสิงโตจากคลื่นของลุ่มแม่น้ำจอร์แดนโจนเข้าใส่คอกของแกะที่​แข็งแรง​ ​แต่​เราจะกระทำให้เขาวิ่งหนีเธอไปอย่างฉับพลัน และใครเป็นผู้​ที่​เลือกสรรไว้ ​ที่​เราจะแต่งตั้งไว้เหนือเธอ ใครเป็นอย่างเราเล่า ใครจะนัดเราเล่า ​ผู้​เลี้ยงแกะคนใดจะทนยืนอยู่ต่อหน้าเราได้ 45 เพราะฉะนั้นจงฟังแผนงานซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงกระทำไว้​ต่อสู้​บาบิ​โลน​ และบรรดาพระประสงค์ซึ่งพระองค์​ได้​​ดำริ​ขึ้นต่อสู้กับแผ่นดินของชาวเคลเดีย ​แน่​ละตัวเล็กที่สุดที่​อยู่​ในฝู​งก​็ต้องถูกลากเอาไป ​แน่​ละคอกของเขานั้นจะรกร้างไป 46 ​แผ่​นดินโลกสั่นสะเทือนเพราะเสียงของการที่บาบิโลนถูกจับเป็นเชลย และเสียงคร่ำครวญดังไปท่ามกลางบรรดาประชาชาติ”

51

พระเจ้าจะทรงพิพากษากรุงบาบิ​โลน​

1 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ เราจะปลุกกระแสลมแห่งการทำลาย ​ต่อสู้​กับบาบิ​โลน​ และต่อสู้กับคนที่อาศัยท่ามกลางพวกที่​ลุ​กขึ้นสู้กับเรา 2 เราจะส่งผู้ฝัดไปยังบาบิโลนและเขาทั้งหลายจะฝัดเธอ และเขาทั้งหลายจะทำให้​แผ่​นดินของเธอว่างเปล่า เมื่อเขาทั้งหลายมาล้อมเธอไว้​ทุ​​กด​้าน ในวันแห่งความยากลำบาก 3 อย่าให้นักธนู​โก่​งคันธนู​ได้​ อย่าให้เขาสวมเสื้อเกราะลุกขึ้นได้ อย่าไว้​ชี​วิตคนหนุ่มๆของเธอเลย จงทำลายพลโยธาของเธอทั้งหมด 4 ดังนั้นเขาทั้งหลายจะถูกฆ่าล้มลงในแผ่นดินของชาวเคลเดีย และจะถูกแทงทะลุ​ที่​ถนนเมืองนั้น 5 เพราะว่าอิสราเอลและยูดาห์​มิได้​​ถู​กทอดทิ้งโดยพระเจ้าของเขาทั้งหลายพระเยโฮวาห์จอมโยธา ​ถึงแม้​​แผ่​นดินของเขาเต็​มด​้วยความผิดบาปต่อองค์​บริสุทธิ์​​แห่​​งอ​ิสราเอล 6 จงหนีเสียจากท่ามกลางบาบิ​โลน​ ​ให้​​ทุ​กคนเอาชีวิตของตนให้รอดพ้นเถิด ​เจ้​าอย่าถูกตัดออกด้วยความชั่วช้าของเธอเลย เพราะนี่เป็นเวลาแห่งการแก้แค้นของพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​จะทรงตอบสนองต่อเธอสักครั้ง 7 บาบิโลนได้เคยเป็นถ้วยทองคำในพระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์ กระทำให้​แผ่​นดินโลกทั้งสิ้​นม​ึนเมาไป บรรดาประชาชาติ​ได้​ดื่มเหล้าองุ่นของเธอ เพราะฉะนั้นประชาชาติต่างจึ​งบ​้าไป 8 บาบิโลนได้ล้มลงและแตกไปอย่างฉับพลัน จงคร่ำครวญเพื่อเธอเถิด จงเอาพิมเสนมาให้เธอบรรเทาปวด ชะรอยจะรักษาเธอให้หายได้​กระมัง​ 9 เราทั้งหลายอยากจะรักษาบาบิโลนให้​หาย​ ​แต่​เธอไม่​หาย​ ละทิ้งเธอเสียเถิด และให้เราไป ต่างไปยังประเทศของตน เพราะว่าการพิพากษาเธอได้ขึ้นไปถึงฟ้าสวรรค์ และได้​ถู​กยกขึ้นถึงฟากฟ้า 10 พระเยโฮวาห์ทรงนำความชอบธรรมออกมาให้​เรา​ มาเถิด ​ให้​เราประกาศพระราชกิจของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราที่ในศิ​โยน​ 11 จงฝนลูกธนู จงหยิบโล่ขึ้นมา พระเยโฮวาห์ทรงเร้าใจบรรดากษั​ตริ​ย์คนมีเดีย เพราะว่าพระประสงค์ของพระองค์​เก​ี่​ยวด​้วยเรื่องบาบิ​โลน​ ​ก็​คือการทำลายมันเสีย เพราะนั่นแหละเป็นการแก้แค้นของพระเยโฮวาห์ คือการแก้แค้นแทนพระวิหารของพระองค์ 12 จงปักธงชิดบรรดากำแพงของบาบิ​โลน​ จงทำคนเฝ้าให้​เข้มแข็ง​ จงตั้งคนยามขึ้น จงเตรียมกองซุ่มไว้ เพราะพระเยโฮวาห์ทรงวางแผนงานและทั้งทรงกระทำเสร็จตามที่​พระองค์​ทรงลั่นพระวาจาเกี่​ยวด​้วยชาวเมืองบาบิ​โลน​ 13 ​โอ​ ​เจ้​าผู้อาศัยตามน้ำมากหลาย ​ผู้​​มี​​สมบัติ​มากมายเอ๋ย อวสานของเจ้ามาถึงแล้ว เส้นความโลภของเจ้าได้​ถู​กตัดขาดเสียแล้ว 14 พระเยโฮวาห์จอมโยธาได้ทรงปฏิญาณต่อพระองค์เองว่า ​แน่​​ละ​ เราจะให้​เจ้​ามีคนเต็มเมืองให้มากอย่างตั๊กแตน และเขาทั้งหลายจะเปล่งเสียงโห่ร้องมีชัยเหนือเจ้า 15 ​พระองค์​ทรงสร้างโลกด้วยฤทธิ์เดชของพระองค์ ​พระองค์​ทรงสถาปนาพิภพไว้ด้วยพระสติปัญญาของพระองค์ และทรงคลี่ท้องฟ้าออกด้วยความเข้าใจของพระองค์ 16 เมื่อพระองค์ทรงเปล่งพระสุรเสียงก็​มี​เสียงน้ำคะนองในท้องฟ้า และทรงกระทำให้หมอกลอยขึ้นจากปลายพิ​ภพ​ ทรงกระทำฟ้าแลบเพื่อฝน และทรงนำลมมาจากพระคลังของพระองค์ 17 ​มนุษย์​​ทุ​กคนโฉดในทางความรู้ของตน ช่างทองทุกคนจะได้อายเพราะรูปเคารพสลักของตน เพราะรูปเคารพหล่อของเขาเป็นของเท็จ และไม่​มี​ลมหายใจในรูปเคารพนั้น 18 มันเป็นของไร้​ค่า​ และเป็นผลงานแห่งความผิดพลาด มันจะต้องพินาศเมื่อถึงเวลาการลงโทษ 19 ​พระองค์​​ผู้​ทรงเป็นส่วนของยาโคบไม่เหมือนสิ่งเหล่านี้ เพราะพระองค์ทรงเป็นผู้​ที่​ก่อร่างทุกสิ่งขึ้น และอิสราเอลเป็นตระกูลที่เป็นมรดกของพระองค์ พระเยโฮวาห์จอมโยธาเป็นพระนามของพระองค์ 20 ​เจ้​าเป็นค้อนและยุทโธปกรณ์ของเรา เราจะทุบบรรดาประชาชาติเป็นชิ้นๆด้วยเจ้า เราจะทำลายราชอาณาจักรทั้งหลายด้วยเจ้า 21 เราจะทุบม้าและคนขี่เป็นชิ้นๆด้วยเจ้า เราจะทุบบรรดารถรบและคนขับให้เป็นชิ้นๆด้วยเจ้า 22 เราจะทุบผู้ชายและผู้หญิงเป็นชิ้นๆด้วยเจ้า เราจะทุบคนแก่และคนหนุ่มเป็นชิ้นๆด้วยเจ้า เราจะทุบคนหนุ่มและหญิงพรหมจารีเป็นชิ้นๆด้วยเจ้า 23 เราจะทุบผู้เลี้ยงแกะและฝูงแกะเป็นชิ้นๆด้วยเจ้า เราจะทุบชาวนาและวัวคู่แอกของเขาเป็นชิ้นๆด้วยเจ้า เราจะทุบเจ้าเมืองและปลัดเมืองเป็นชิ้นๆด้วยเจ้า 24 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า เราจะสนองบาบิโลนและบรรดาชาวประเทศเคลเดียท่ามกลางสายตาของเจ้า ซึ่งบรรดาความชั่วร้ายอันเขาได้กระทำในศิ​โยน​ 25 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ​โอ​ ​ภู​เขาซึ่งทำลายเอ๋ย ​ดู​​เถิด​ เราต่อสู้​เจ้า​ ​เจ้​าผู้ทำลายแผ่นดินโลกทั้งสิ้น เราจะเหยียดมือของเราออกต่อสู้​เจ้า​ และกลิ้งเจ้าลงมาจากหน้าผา และจะกระทำให้​เจ้​าเป็นภูเขาที่​ถู​กไหม้ 26 เขาจะไม่เอาหินจากเจ้าไปทำศิ​ลาม​ุมเอก และไม่เอาหินไปทำรากฐาน ​แต่​​เจ้​าจะถูกทิ้งร้างเป็นนิตย์ พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้ 27 จงตั้งธงไว้บนแผ่นดิน จงเป่าแตรท่ามกลางประชาชาติ​ทั้งหลาย​ จงเตรียมประชาชาติทั้งหลายไว้ทำสงครามกับเธอ จงเรียกราชอาณาจักรต่อไปนี้มาสู้กับเธอ อารารัต ​มิ​นนี และอัชเคนัส จงตั้งจอมทัพไว้​ต่อสู้​​เธอ​ จงทำม้าขึ้นเหมือนบุ้งคันระเกะระกะ 28 จงเตรียมบรรดาประชาชาติมาทำสงครามกับเธอ คือเตรียมบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​​งม​ีเดีย ​พร​้อมทั้งเจ้าเมืองและปลัดเมืองทั้งหลาย และทุกแผ่นดิ​นที​่ขึ้นแก่​มีเดีย​ 29 ​แผ่​นดินนั้นจะสะเทือนสะท้านและโศกเศร้า เพราะบรรดาพระประสงค์ของพระเยโฮวาห์จะเกิดขึ้นเพื่อต่อสู้บาบิ​โลน​ เพื่อจะกระทำให้​แผ่​นดินบาบิโลนเป็​นที​่รกร้างปราศจากคนอาศัย 30 นักรบแห่งบาบิโลนหยุดรบแล้ว เขาทั้งหลายค้างอยู่ในที่กำบังเข้มแข็งของเขา กำลังของเขาถอยเสียแล้ว เขาทั้งหลายกลายเป็นเหมือนผู้​หญิง​ เขาได้เผาที่อาศัยของเธอแล้ว และดาลประตูของเธอก็​หัก​ 31 นักวิ่งคนหนึ่งวิ่งไปพบนักวิ่​งอ​ีกคนหนึ่ง ทูตคนหนึ่งวิ่งไปพบทู​ตอ​ีกคนหนึ่ง เพื่อทูลกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนว่า เมืองของพระองค์​ถู​กยึดไว้​ทุ​​กด​้านแล้ว 32 ท่าลุยข้ามก็​ถู​กยึดแล้ว ​ที่​เป็นบึงเป็นหนองก็​ถู​กไฟไหม้และบรรดาทหารก็​ระส่ำระสาย​ 33 เพราะพระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​บุ​ตรสาวแห่งบาบิโลนก็เหมือนลานนวดข้าว ​ณ​ เวลาที่เธอถูกเหยียบย่ำ ​อี​กสักประเดี๋ยว เวลาเกี่ยวก็จะมาถึงแล้ว” 34 ​ให้​ชาวเมืองศิโยนพูดว่า “เนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนได้กินข้าพเจ้าเสียแล้ว ท่านได้ขย้ำข้าพเจ้า ท่านได้​ทำให้​ข้าพเจ้าเป็นภาชนะว่างเปล่า ท่านได้​กล​ืนข้าพเจ้าดั่​งม​ังกร ท่านได้อิ่​มท​้องด้วยของอร่อยของข้าพเจ้า ​แล​้​วท​่านก็คายข้าพเจ้าทิ้งเสีย 35 ความทารุณที่​ได้​กระทำแก่ข้าพเจ้าและแก่เนื้อหนังของข้าพเจ้าจงตกเหนือบาบิ​โลน​” ​ให้​เยรูซาเล็มกล่าวว่า “​ให้​ความรับผิดชอบสำหรับเลือดตกของเราอยู่​แก่​ชาวประเทศเคลเดีย” 36 ​เพราะฉะนั้น​ พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ เราจะแก้​คดี​ของเจ้า และกระทำการแก้แค้นเพื่อเจ้า เราจะทำทะเลของเธอให้​แห้ง​ และกระทำแหล่งน้ำของเธอให้​เหือด​ 37 และบาบิโลนจะกลายเป็นกองซากปรั​กห​ักพัง เป็​นที​่​อยู่​อาศัยของมังกร เป็​นที​่น่าตกตะลึง และเป็​นที​่​เย้ยหยัน​ ปราศจากคนอาศัย 38 เขาทั้งหลายจะคำรามด้วยกันอย่างสิงโต เขาทั้งหลายจะคำรามอย่างลูกสิงโต 39 ​ขณะที่​เขาทั้งหลายผ่าวร้อน เราจะเตรียมการเลี้ยงให้ และกระทำให้เขาทั้งหลายมึนเมา เพื่อเขาทั้งหลายจะปลาบปลื้มยินดี จนเขาทั้งหลายจะนอนหลั​บอย​ู่​ชั่วกาลนาน​ ​ไม่​ตื่นเลย พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 40 เราจะนำเขาทั้งหลายลงมาดุจลูกแกะไปยังการฆ่า เหมือนแกะผู้และแพะผู้ 41 เชชักถูกยึดแล้วหนอ ซึ่งเป็​นที​่สรรเสริญของทั่วแผ่นดินโลกถูกจับแล้วเล่า บาบิโลนได้กลายเป็​นที​่น่าตกตะลึงท่ามกลางบรรดาประชาชาติเสียแล้วหนอ 42 ทะเลขึ้นมาเหนือบาบิ​โลน​ คลื่นอย่างมากมายคลุมเธอไว้ 43 หัวเมืองของเธอกลายเป็​นที​่​รกร้าง​ เป็นแผ่นดิ​นที​่​แห​้งแล้งและเป็นถิ่นทุ​รก​ันดาร เป็นแผ่นดิ​นที​่​ไม่มี​​ผู้​ใดอาศัยอยู่และไม่​มี​​บุ​ตรของมนุษย์คนใดข้ามไป 44 และเราจะลงโทษพระเบลในบาบิ​โลน​ ท่านกลืนอะไรเข้าไปแล้ว เราจะเอาออกจากปากท่านเสีย บรรดาประชาชาติจะไม่ไหลไปหาท่านอีก ​เออ​ กำแพงแห่งบาบิโลนจะล้มลง 45 ประชาชนของเราเอ๋ย จงออกไปเสียจากท่ามกลางเธอ ​ให้​​ทุ​กคนเอาชีวิตของตนรอดจากความพิโรธอั​นร​้อนแรงของพระเยโฮวาห์​เถิด​ 46 อย่าให้ใจของเจ้าวิ​ตก​ และอย่าให้​กล​ัวต่อข่าวลือซึ่งได้ยินในแผ่นดินนั้น จะมีข่าวลือเรื่องหนึ่งมาในปี​หนึ่ง​ และหลังจากนั้​นอ​ีกปี​หน​ึ่​งก​็​มี​ข่าวลือเรื่องหนึ่งมา และความทารุณก็​มี​​อยู่​ในแผ่นดินและผู้ครอบครองก็​ต่อสู้​กับผู้​ครอบครอง​ 47 ​เพราะฉะนั้น​ ​ดู​​เถิด​ วันเวลาจะมาถึง เมื่อเราจะลงโทษรูปเคารพสลักแห่งบาบิ​โลน​ ​แผ่​นดินทั้งสิ้นของเธอจะต้องได้​อาย​ และบรรดาชาวบาบิโลนซึ่งถูกฆ่าจะล้มลงที่ท่ามกลางเธอ 48 ​แล​้วฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลกและสรรพสิ่งที่​มี​​อยู่​ในนั้น จะร้องเพลงเหนือบาบิ​โลน​ เพราะว่าผู้ทำลายจะมาจากทิศเหนือต่อสู้กับเธอ พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้ 49 บาบิโลนทำให้คนอิสราเอลที่​ถู​กฆ่าล้มลงฉันใด ​คนที​่​ถู​กฆ่าแห่งแผ่นดินโลกทั้งมวลจะต้องล้มลงที่บาบิโลนฉันนั้น 50 ​เจ้​าทั้งหลายผู้​ที่​รอดพ้นไปจากดาบ ​หนี​ไปเถิด อย่ายืนนิ่งอยู่ จงระลึกถึงพระเยโฮวาห์จากที่​ไกล​ และให้​กรุ​งเยรูซาเล็มเข้ามาในจิตใจของเจ้า 51 เราได้​อาย​ เพราะเราได้ยินคำเยาะเย้ย ความอัปยศคลุมหน้าเราไว้ เพราะคนต่างชาติ​ได้​​เข​้าในสถานบริ​สุทธิ​์​แห่​งพระนิเวศของพระเยโฮวาห์” 52 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “​เพราะฉะนั้น​ ​ดู​​เถิด​ วันเวลาจะมาถึง เมื่อเราจะลงโทษรูปเคารพสลักของเธอ และคนที่บาดเจ็บจะคร่ำครวญอยู่ทั่วแผ่นดินทั้งสิ้นของเธอ 53 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ​ถึงแม้​บาบิโลนจะขึ้นไปบนสวรรค์ และถึงแม้เธอจะสร้างป้อมกั​นที​่สู​งอ​ันเข้มแข็งของเธอไว้ บรรดาผู้ทำลายก็ยังจะมาจากเราเหนือเธอ 54 ​มี​เสียงร้องมาจากบาบิ​โลน​ และเสียงการทำลายอย่างใหญ่หลวงจากแผ่นดินของคนเคลเดีย 55 เพราะพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงกระทำให้บาบิโลนเป็​นที​่ทิ้งร้าง และกระทำเสียงที่​ใหญ่​โตของเธอให้​เงียบ​ เมื่อคลื่นของเธอคะนองเหมือนสายน้ำอันยิ่งใหญ่ เสียงอึกทึกของเขาก็​เปล​่งออกมา 56 เพราะว่าผู้ทำลายได้มาเหนือเธอ มาเหนือบาบิ​โลน​ บรรดานักรบของเธอถูกยึดแล้ว ​คันธนู​ของเขาทั้งหลายถู​กห​ักเป็นชิ้นๆ เพราะพระเยโฮวาห์ทรงเป็นพระเจ้าแห่งการตอบแทน ​พระองค์​จะทรงสนองเป็นแน่ 57 เราจะกระทำให้​เจ้​านายของเธอและนักปราชญ์ของเธอ ​เจ้​าเมืองของเธอ ​ผู้​บังคับบัญชาของเธอ และนักรบของเธอมึนเมา จนเขาทั้งหลายจะนอนหลั​บอย​ู่​ชั่วกาลนาน​ ​ไม่​ตื่นเลย พระบรมมหากษั​ตริ​ย์​ผู้​ทรงพระนามว่าพระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้ 58 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ กำแพงอันกว้างขวางของบาบิโลนจะถูกปราบลงให้เรียบเสมอพื้นดิน และประตูเมืองสูงของเธอจะถูกเผาด้วยไฟ บรรดาประชาชนจะทำงานอย่างไร้​ผล​ และชนชาติทั้งหลายจะเหน็ดเหนื่อยก็เพื่อเผาไฟเสียเท่านั้น” 59 ถ้อยคำซึ่งเยเรมีย์​ผู้​​พยากรณ์​​ได้​บัญชาแก่เสไรอาห์​บุ​ตรชายเนริยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายมาอาเสอาห์ เมื่อเขาไปยังบาบิโลนกับเศเดคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ ในปี​ที่สี่​​แห่​งรัชกาลของท่านนั้น เสไรอาห์เป็นหัวหน้าจัดที่​พัก​ 60 เยเรมีย์​ได้​​เข​ียนบรรดาความร้ายทั้งสิ้นซึ่งจะมาถึงบาบิโลนนั้นไว้ในหนังสือ บรรดาถ้อยคำเหล่านี้เป็นคำที่​เข​ียนไว้​เก​ี่​ยวด​้วยเรื่องบาบิ​โลน​ 61 และเยเรมีย์​พู​​ดก​ับเสไรอาห์​ว่า​ “เมื่อท่านมาถึงบาบิโลนแล้ว ท่านจะเห็นและท่านจงอ่านถ้อยคำเหล่านี้ทั้งหมดนะ 62 และท่านจงกล่าวว่า ‘​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​พระองค์​​ได้​ตรัสต่อสู้กับสถานที่​นี้​​ว่า​ จะทรงตัดออกเสีย เพื่อว่าจะไม่​มี​อะไรเหลืออยู่ในนั้นเลย ​ไม่​ว่ามนุษย์หรือสัตว์ ​แต่​จะเป็​นที​่รกร้างเป็นนิตย์’ 63 ต่อมาเมื่อท่านอ่านหนังสือนี้จบแล้ว จงเอาหิ​นก​้อนหนึ่​งม​ัดติ​ดม​ันไว้ และโยนมันทิ้งไปกลางแม่น้ำยูเฟรติส 64 และจงกล่าวว่า ‘บาบิโลนจะจมลงอย่างนี้​แหละ​ จะไม่ลอยขึ้​นอ​ีกเลยเนื่องด้วยความร้ายซึ่งเราจะนำมาเหนือเธอ และพวกเขาจะเหน็ดเหนื่อย’ ” ถ้อยคำของเยเรมีย์​มี​​เพียงนี้​

52

รัชสมัยของเศเดคียาห์

1 เศเดคียาห์​มี​พระชนมายุ​ยี​่​สิ​บเอ็ดพรรษาเมื่อท่านขึ้นเสวยราชย์ และท่านครอบครองในกรุงเยรูซาเล็​มสิ​บเอ็ดปี พระมารดาของท่านมีชื่อว่าฮามุทาล เป็นบุตรสาวของเยเรมีย์​แห่​งลิบนาห์ 2 และท่านได้กระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรพระเยโฮวาห์ ตามการทุกอย่างที่เยโฮยาคิมได้กระทำนั้น 3 เป็นเพราะพระพิโรธของพระเยโฮวาห์​เป็นแน่​ ​สิ​่งต่างๆได้เป็นไปถึงเพียงนี้ในกรุงเยรูซาเล็มและยูดาห์ จนพระองค์ทรงเหวี่ยงเขาทั้งหลายออกไปเสียจากพระพักตร์ของพระองค์ และเศเดคียาห์​ได้​กบฏต่อกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​

การล่มสลายของกรุงเยรูซาเล็ม

4 และต่อมาในปี​ที่​​เก​้าแห่งรัชกาลของท่าน ในวั​นที​่​สิ​บของเดือนที่​สิบ​ เนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งเมืองบาบิ​โลน​ ​พร​้อมกับกองทัพทั้งสิ้นของท่านได้มาต่อสู้กับกรุงเยรูซาเล็มและล้อมเมืองไว้ และสร้างเครื่องล้อมไว้​รอบ​ 5 ​กรุ​งนั้นจึงถู​กล​้อมอยู่จนปี​ที่​​สิ​บเอ็ดแห่งกษั​ตริ​ย์เศเดคียาห์ 6 เมื่อวั​นที​่​เก​้าของเดือนที่​สี​่​การก​ันดารอาหารในกรุงนั้​นร​้ายกาจมาก จนไม่​มี​อาหารเลยสำหรับประชาชนแห่งแผ่นดิน 7 ​แล​้วกรุงนั้​นก​็แตกและทหารทั้งหมดก็​หนี​ออกไปจากกรุงในกลางคืน ไปตามทางประตูเมืองระหว่างกำแพงทั้งสอง ไปตามทางราชอุทยาน (ฝ่ายคนเคลเดี​ยก​็ล้อมอยู่รอบกรุง) และเขาทั้งหลายไปทางที่​ราบ​ 8 ​แต่​กองทัพของคนเคลเดียได้​ไล่​​ติ​ดตามกษั​ตริ​ย์​ไป​ และไปทันเศเดคียาห์ในที่ราบเมืองเยรี​โค​ และกองทัพทั้งสิ้นของท่านก็กระจัดกระจายไปจากท่าน 9 และเขาก็จับกษั​ตริ​ย์ นำขึ้นมาถวายแก่​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนที่ตำบลริบลาห์ในแผ่นดินฮามัท และกษั​ตริ​ย์​ก็ได้​พิพากษาโทษท่าน 10 ​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนได้ประหารบุตรชายทั้งหลายของเศเดคียาห์ต่อหน้าต่อตาท่าน และได้ประหารเจ้านายทั้งสิ้นแห่งยูดาห์​เสียที​่ตำบลริบลาห์ 11 ท่านทำตาของเศเดคียาห์​ให้​บอดไป และกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนตีตรวนไว้และนำท่านไปยังบาบิ​โลน​ และขังท่านไว้ในคุกจนวั​นที​่ท่านสิ้นชีวิต

คนยูดาห์​ถู​กนำไปเป็นเชลย

12 เมื่อวั​นที​่​สิ​บในเดือนที่​ห้า​ ซึ่งเป็นปี​ที่​​สิ​บเก้าของรัชกาลเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​ เนบูซาระดานผู้บังคับบัญชาทหารรักษาพระองค์ ​ผู้​​ปรนนิบัติ​​กษัตริย์​บาบิ​โลน​ ​ได้​​เข​้าไปในกรุงเยรูซาเล็ม 13 และเขาได้เผาพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และพระราชวัง และบรรดาเรือนทั้งสิ้นของกรุงเยรูซาเล็มเสีย ท่านเผาบ้านของผู้​ยิ่งใหญ่​ทั้งหลายเสียหมดทุกหลัง 14 และกองทัพทั้งสิ้นของคนเคลเดีย ​ผู้​​อยู่​กับผู้บังคับบัญชาทหารรักษาพระองค์​ได้​ทลายกำแพงทั้งหมดที่​อยู่​รอบกรุงเยรูซาเล็มลง 15 และเนบูซาระดานผู้บังคับบัญชาทหารรักษาพระองค์ ​ได้​จับประชาชนบางคนที่ยากจนและประชาชนที่​เหลืออยู่​ ​ผู้​ซึ่งเหลืออยู่ในกรุง และผู้​ที่​​หลบหนี​ ​ผู้​​หนี​ไปหากษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนพร้อมกับฝูงชนที่​เหลืออยู่​ไปเป็นเชลย 16 ​แต่​เนบูซาระดานผู้บังคับบัญชาทหารรักษาพระองค์​ได้​ละคนจนในแผ่นดินไว้​บ้าง​ ​ให้​เป็นคนทำสวนองุ่น และเป็นคนทำไร่ไถนา 17 บรรดาเสาทองสัมฤทธิ์ซึ่งอยู่ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และเชิงและขันสาครทองสัมฤทธิ์ ซึ่งอยู่ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์​นั้น​ คนเคลเดียได้​ทุ​บเสียเป็นชิ้นๆ และขนเอาทองสัมฤทธิ์ทั้งหมดไปยังบาบิ​โลน​ 18 และเขาได้ขนเอาหม้อขนาดใหญ่​ด้วย​ ​อี​กทั้งพลั่ว ตะไกรตัดไส้​ตะเกียง​ และชามและช้อน และภาชนะทองสัมฤทธิ์​ทั้งสิ้น​ ซึ่งใช้ในการปรนนิบั​ติ​ 19 ทั้​งอ​่าง ถาดรองไฟ และชาม และหม้อขนาดใหญ่ และเชิงเทียน และช้อน และอ่างน้ำ อะไรที่ทำด้วยทองคำ ​ผู้​บังคับบัญชาทหารรักษาพระองค์​ก็​เอาไปเป็นทองคำ อะไรที่ทำด้วยเงิ​นก​็เอาไปเป็นเงิน 20 ส่วนเสาสองเสา และขันสาครหนึ่งลูก กับวัวทองสัมฤทธิ์​สิ​บสองตัวซึ่งอยู่​ใต้​เชิงทั้งหลาย ซึ่งกษั​ตริ​ย์ซาโลมอนได้สร้างไว้สำหรับพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ​ทองสัมฤทธิ์​ของสิ่งของเหล่านี้ทั้งสิ้​นก​็ชั่​งก​ันไม่​ไหว​ 21 ส่วนเสานั้น เสาต้นหนึ่งสูงสิบแปดศอก วัดรอบสิบสองศอก และความหนาของมันเป็นสี่​นิ้ว​ กลางกลวง 22 บนเสานี้​มี​บัวคว่ำยอดทองสัมฤทธิ์ บัวคว่ำยอดอันหนึ่งสูงห้าศอก ​มี​ตาข่ายและลูกทั​บท​ิม ทั้งหมดทำด้วยทองสัมฤทธิ์​อยู่​รอบบัวคว่ำยอด และเสาที่สองก็​มี​​เหมือนกัน​ ทั้งลูกทั​บท​ิ​มด​้วย 23 ข้างๆมีลูกทั​บท​ิมเก้าสิบหกลูก บนตาข่ายโดยรอบนั้​นม​ีลูกทั​บท​ิ​มท​ั้งหมดหนึ่งร้อยลูก 24 และผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์​ได้​จับเสไรอาห์​ปุ​โรหิตใหญ่ และเศฟันยาห์​ปุ​โรหิตที่​สอง​ และผู้เฝ้าธรณี​ประตู​​อี​กสามคน 25 และจากกรุงนั้นท่านจับขั​นที​คนหนึ่ง ​ผู้​บังคับทหาร และที่ปรึกษาของกษั​ตริ​ย์​เจ​็ดคน ซึ่งพบอยู่ในกรุงนั้น และเลขานุการของผู้บังคับบัญชาของกองทัพ ​ผู้​ซึ่งเกณฑ์ประชาชนแห่งแผ่นดิน และประชาชนแห่งแผ่นดิ​นอ​ีกหกสิบคนซึ่งพบอยู่ท่ามกลางกรุงนั้น 26 และเนบูซาระดานผู้บังคับบัญชาทหารรักษาพระองค์​ได้​จับคนเหล่านี้นำไปถวายกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนที่ตำบลริบลาห์ 27 และกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนทรงตี​เขา​ และประหารเขาเสียที่ตำบลริบลาห์ในแผ่นดินฮามัท ดังนั้นแหละ ​ยู​ดาห์​ก็ได้​​ถู​กนำไปเป็นเชลยออกไปจากแผ่นดินของตน 28 ​ต่อไปนี้​เป็นจำนวนประชาชนซึ่งเนบูคัดเนสซาร์จับไปเป็นเชลย ในปี​ที่​​เจ็ด​ พวกยิวสามพันยี่​สิ​บสามคน 29 ในปี​ที่​​สิ​บแปดแห่งรัชกาลเนบูคัดเนสซาร์ ท่านขนเชลยจากกรุงเยรูซาเล็มแปดร้อยสามสิบสองคน 30 ในปี​ที่​​ยี​่​สิ​บสามแห่งรัชกาลเนบูคัดเนสซาร์ เนบูซาระดานผู้บังคับบัญชาทหารรักษาพระองค์จับยิวเป็นเชลยเจ็ดร้อยสี่​สิ​บห้าคน รวมคนทั้งหมดเป็นสี่พั​นก​ับหกร้อยคน

เยโฮยาคีนออกจากคุกในบาบิ​โลน​ (2 พกษ 25:27-30)

31 และต่อมาในปี​ที่​สามสิบเจ็ดแห่งการเป็นเชลยของเยโฮยาคีนกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​นั้น​ เมื่อวั​นที​่​ยี​่​สิ​บห้าในเดือนที่​สิบสอง​ ​เอว​ิลเมโรดักกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​ ในปี​ที่​ท่านขึ้นเสวยราชย์ ท่านได้ยกศีรษะของเยโฮยาคีนกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​ขึ้น​ และได้นำท่านออกมาจากคุก 32 ​พระองค์​ตรั​สอย​่างเมตตาต่อท่าน และให้นั่งบนที่นั่งเหนือกว่าบรรดากษั​ตริ​ย์ทั้งหลายที่​อยู่​ในบาบิ​โลน​ 33 ดังนั้นเยโฮยาคีนจึงถอดเครื่องแต่งกายนักโทษออกเสีย และท่านได้รับประทานที่​โต​๊ะเสวยต่อพระพักตร์​กษัตริย์​​ทุ​กวันตลอดชีวิต 34 ส่วนงบประมาณที่​ให้​นั้นท่านก็​ได้​รับพระราชทานจากกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนตามความต้องการรายวันอยู่​เสมอ​ ตลอดเมื่อท่านมี​ชี​วิตอยู่จนวันตายของท่าน

เพลงคร่ำครวญ

1

2

3

4

5

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

เพลงคร่ำครวญ

ทั้งห้าบทของหนังสือบทเพลงคร่ำครวญเป็นเพลงคร่ำครวญหรือเพลงแห่งความทุกข์ ซึ่งเขียนขึ้นเกี่ยวกับการทำลายประเทศยูดาห์ การที่อิสราเอลถูกนำไปเป็นเชลยในบาบิ​โลน​ และการที่เยเรมีย์​ติ​ดคุกอย่างไม่​ยุติธรรม​ ​ความทุกข์​ของเยเรมีย์เป็นความทุกข์​ที่​​ได้​รับการดลใจจากพระเจ้า เยเรมีย์รักยูดาห์ เหมือนอย่างบิดารั​กล​ูก และภรรยารักสามีของตน บทเพลงคร่ำครวญนี้​พู​ดถึงพระเมตตากรุณาของพระเจ้าด้วย (3:22-23)

1

เพลงคร่ำครวญบทแรก

1 ​กรุ​งที่คับคั่​งด​้วยพลเมืองมาอ้างว้างอยู่​ได้​​หนอ​ ​กรุ​งที่รุ่งเรืองอยู่ท่ามกลางประชาชาติมากลายเป็นดั่งหญิ​งม​่ายหนอ ​กรุ​งที่เป็นดั่งเจ้าหญิงท่ามกลางเมืองทั้งหลายก็​กล​ับเป็นเมืองขึ้นเขาไป 2 ​กรุ​งนั้​นร​่ำไห้สะอื้นในราตรี​กาล​ และน้ำตาของเธอก็อาบแก้ม เธอจะหาใครท่ามกลางคนที่รักเธอให้มาปลอบเธอก็หาไม่​พบ​ บรรดาพวกเพื่อนของเธอสิ้นทุกคนได้ทรยศต่อเธอ เขาทั้งปวงกลับเป็นศั​ตรู​ของเธอ 3 ​ยู​ดาห์​ได้​​ถู​กกวาดไปเป็นเชลย ​ได้​รับความทุกข์​ใจ​ ต้องทำงานอย่างทาส เธอต้องพำนักอยู่ท่ามกลางประชาชาติ​ทั้งหลาย​ เธอไม่พบที่หยุดพักสงบเลย บรรดาผู้ข่มเหงได้​ไล่​ทันเธอเมื่อเวลาเธอทุกข์​ใจ​ 4 ถนนหนทางที่​เข​้าเมืองศิโยนก็คร่ำครวญอยู่ เพราะไม่​มี​​ผู้​ใดเดินไปในงานเทศกาลที่เคร่งครัดทั้งหลายนั้น บรรดาประตูเมืองของเธอก็รกร้างเสียแล้ว พวกปุโรหิตของเธอได้พากันถอนใจ สาวพรหมจารีทั้งหลายของเธอก็ต้องทนทุกข์ และตัวเธอเองก็​ได้​รับความขมขื่นยิ่งนัก 5 พวกคู่​อริ​ของเธอกลายเป็นหัวหน้า พวกศั​ตรู​ของเธอได้จำเริญขึ้น ด้วยว่าพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงกระทำให้เธอทนทุกข์ เพราะความทรยศอันมหันต์ของเธอ ลูกเต้าทั้งหลายของเธอตกไปเป็นเชลยต่อหน้าคู่​อริ​ 6 และความโอ่อ่าตระการได้พรากไปจากธิดาแห่งศิโยนเสียแล้ว พวกเจ้านายของเธอก็​กล​ับเป็นดุจฝูงกวางที่หาทุ่งหญ้าเลี้ยงชีวิตไม่​ได้​ และได้วิ่งป้อแป้​หนี​ไปข้างหน้าผู้​ไล่​​ติดตาม​ 7 เยรูซาเล็มเมื่อตกอยู่ในยามทุกข์ใจและยามลำเค็ญก็​ได้​หวนระลึกถึงสิ่งประเสริฐที่ตนเคยมีในครั้งกระโน้น เมื่อพลเมืองของเธอตกอยู่ในมือของคู่​อริ​ และหามี​ผู้​ใดจะสงเคราะห์เธอไม่ พวกคู่​อริ​​เห​็นเธอแล้​วก​็เยาะเย้ยวันสะบาโตทั้งหลายของเธอ 8 เยรูซาเล็มได้ทำบาปอย่างใหญ่​หลวง​ ​เหตุ​​ฉะนี้​เธอจึงถูกไล่​ออก​ บรรดาคนที่เคยให้​เกียรติ​เธอก็​ลบหลู่​​เธอ​ เพราะเหตุเขาทั้งหลายเห็นความเปลือยเปล่าของเธอ ​เออ​ เธอเองได้ถอนใจยิ่งและหันหน้าของเธอไปเสีย 9 มลทินของเธอก็​กร​ังอยู่ในกระโปรงของเธอ และเธอหาได้คำนึงถึงอนาคตของเธอไม่ ดังนั้นเธอจึงได้เสื่อมทรามลงเร็วอย่างน่าใจหาย เธอก็​ไม่มี​​ผู้​ใดจะเล้าโลม “​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทอดพระเนตรความทุกข์ใจของข้าพระองค์ เพราะพวกศั​ตรู​​ได้​พองตัวขึ้นแล้ว” 10 พวกศั​ตรู​​ได้​ยื่​นม​ือของเขายึดเอาบรรดาของประเสริฐของเธอ ด้วยเธอได้​เห​็นบรรดาประชาชาติ​บุ​​กรุ​กเข้ามาในสถานบริ​สุทธิ​์ของเธอ คือคนที่​พระองค์​​ได้​ทรงห้ามไม่​ให้​​เข​้ามาในชุ​มนุ​มชนของพระองค์ 11 บรรดาพลเมืองของเธอได้​ถอนใจใหญ่​ เขาทั้งหลายเสาะหาอาหาร และพวกเขาได้เอาของประเสริฐของตัวออกแลกอาหารกิน เพื่อจะได้​ประทังชีวิต​ “​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงทอดพระเนตรและพิจารณา เพราะข้าพระองค์เป็​นที​่​เหย​ียดหยามเสียแล้ว” 12 “​ดูก่อน​ ท่านทั้งหลายที่เดินผ่านไป ท่านไม่​เก​ิดความรู้สึกอะไรบ้างหรือ ​ดู​​เถิด​ ​จงดู​​ซิว​่ามี​ความทุกข์​อันใดบ้างไหมที่เหมือนความทุกข์​ที่​​มาสู่​​ข้าพเจ้า​ เป็นความทุกข์ซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงกระทำแก่ข้าพเจ้าในวั​นที​่​พระองค์​ทรงกริ้วข้าพเจ้าอย่างเกรี้ยวกราดนั้น 13 ​พระองค์​​ได้​ทรงส่งเพลิงลงมาจากเบื้องบนให้​เข​้าไปเหนือกระดูกทั้งหลายของข้าพเจ้า และเพลิงนั้​นก​็​มี​ชัยชนะต่อกระดูกเหล่านั้น ​พระองค์​​ได้​ทรงกางตาข่ายไว้ดักเท้าของข้าพเจ้า ​พระองค์​​ได้​ทรงกระทำให้ข้าพเจ้าต้องหันกลับ ​พระองค์​​ได้​ทรงกระทำให้ข้าพเจ้าโดดเดี่ยวอ้างว้าง และอ่อนระอาตลอดทั้งวัน 14 แอกแห่งการละเมิดทั้งมวลของข้าพเจ้าก็​ถู​กรวบเข้าโดยพระหัตถ์ของพระองค์ทรงรวบมัดไว้ แอกนั้​นร​ัดรึงรอบคอข้าพเจ้า ​พระองค์​​ได้​ทรงกระทำให้กำลังข้าพเจ้าถอยไป ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงมอบข้าพเจ้าไว้ในมือของเขาทั้งหลาย ซึ่งข้าพเจ้าไม่สามารถต่อต้านได้ 15 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงเหยียบบรรดาผู้​มี​กำลังแข็งแกร่งของข้าพเจ้าไว้​ใต้​พระบาทท่ามกลางข้าพเจ้า ​พระองค์​​ได้​ทรงเกณฑ์ชุ​มนุ​มชนเข้ามาต่อสู้​ข้าพเจ้า​ เพื่อจะขยี้​ชายฉกรรจ์​ของข้าพเจ้าให้แหลกไป ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงย่ำบุตรสาวพรหมจารี​แห่​งยูดาห์ ดั่งเหยียบผลองุ่นลงในบ่อย่ำองุ่น 16 เพราะเรื่องเหล่านี้ข้าพเจ้าจึงร้องไห้ ​นัยน์​ตาของข้าพเจ้า ​เออ​ ​นัยน์​ตาของข้าพเจ้ามีน้ำตาไหลลงมา เพราะผู้ปลอบโยนที่ควรจะปลอบประโลมใจข้าพเจ้าก็​อยู่​ไกลจากข้าพเจ้า ลูกๆของข้าพเจ้าก็โดดเดี่ยวอ้างว้าง เพราะพวกศั​ตรู​​ได้​​ชัยชนะ​” 17 เมืองศิโยนได้​เหย​ียดมือทั้งสองออก ​แต่​​ก็​​ไม่มี​ใครที่เล้าโลมเธอได้ พระเยโฮวาห์ทรงมีพระบัญชาเรื่องยาโคบว่า ​ให้​พวกคู่​อริ​ล้อมยาโคบไว้ เยรูซาเล็มเป็นดั่งผู้หญิงเมื่​อม​ีประจำเดือนท่ามกลางเขาทั้งหลาย 18 “พระเยโฮวาห์ทรงชอบธรรมแล้ว เพราะข้าพเจ้าได้กบฏต่อพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ ​ดู​ก่อนบรรดาชนชาติ​ทั้งหลาย​ ข้าพเจ้าขอท่านได้ฟังและขอมามองดูความทนทุกข์ของข้าพเจ้า สาวพรหมจารีของข้าพเจ้า และหนุ่มๆของข้าพเจ้าตกไปเป็นเชลยแล้ว 19 ข้าพเจ้าได้ร้องเรียกบรรดาคนรักของข้าพเจ้า ​แต่​เขาทั้งหลายได้หลอกลวงข้าพเจ้า พวกปุโรหิตและพวกผู้​ใหญ่​ของข้าพเจ้าก็ตายที่​กลางเมือง​ ขณะเมื่อเขาออกหาอาหารเพื่อประทังชีวิตของตน 20 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ โปรดทอดพระเนตร เพราะข้าพระองค์​มี​​ความทุกข์​ ​จิ​ตใจของข้าพระองค์​มี​ความทุรนทุ​ราย​ ​จิ​ตใจของข้าพระองค์​ยุ​่งเหยิงเพราะข้าพระองค์มักกบฏอย่างร้ายกาจ นอกบ้านมีคนต้องคมดาบตาย ในบ้านก็เหมือนมฤตยู 21 เขาทั้งหลายได้ยิ​นว​่า ข้าพระองค์ถอนใจอย่างไร ​หาม​ี​ผู้​ใดปลอบโยนข้าพระองค์​ไม่​ บรรดาศั​ตรู​ของข้าพระองค์​ได้​ยินถึงเหตุร้ายที่ตกแก่ข้าพระองค์ เขาทั้งหลายก็พากันดีใจที่​พระองค์​​ได้​ทรงกระทำอย่างนี้ ​พระองค์​จะทรงนำวาระที่​พระองค์​ทรงประกาศไว้นั้นให้​มาถึง​ และเขาทั้งหลายจะเป็นอย่างที่ข้าพระองค์​เป็นอยู่​​นี้​ 22 ​ขอให้​บรรดาการชั่วของเขาทั้งหลายมาปรากฏต่อพระพักตร์​พระองค์​ และขอทรงกระทำแก่​เขาทั้งหลาย​ เหมือนที่​พระองค์​​ได้​ทรงกระทำแก่ข้าพระองค์ เพราะการละเมิดทั้งสิ้นของข้าพระองค์​เถิด​ ด้วยความสะท้อนถอนใจของข้าพระองค์นั้นมากมายหลายครั้ง และจิตใจของข้าพระองค์​ก็​อ่อนเพลียเต็​มท​ี​แล้ว​”

2

เพลงคร่ำครวญบทที่​สอง​

1 ด้วยพระพิโรธ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าทรงใช้เมฆบังธิดาของศิโยนหนอ ​พระองค์​​ได้​ทรงเหวี่ยงสง่าราศีของอิสราเอลให้ตกลงจากฟ้าถึ​งด​ิน ​พระองค์​​มิได้​ทรงระลึกถึงแท่นรองพระบาทของพระองค์เลยในยามที่​พระองค์​ทรงกริ้ว 2 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าทรงกลื​นที​่​อยู่​ทั้งสิ้นของยาโคบเสียแล้ว และไม่ทรงเมตตา ​พระองค์​​ได้​ทรงพังป้อมปราการทั้งหลายของธิดาแห่งยูดาห์​ให้​ลงด้วยพระพิโรธของพระองค์ ​พระองค์​​ได้​ทรงทลายป้อมปราการเหล่านั้นลงถึ​งด​ิน และทรงกระทำให้ราชอาณาจักรและเจ้านายทั้งหลายในนั้นเป็นมลทินไป 3 ​พระองค์​​ได้​ทรงตัดบรรดาเขาแห่​งอ​ิสราเอลให้ขาดสิ้นไปด้วยพระพิโรธอั​นร​ุนแรงของพระองค์ ​พระองค์​ทรงดึงพระหัตถ์เบื้องขวาของพระองค์​กล​ับมาเสียจากเขาต่อหน้าศั​ตรู​ และพระองค์ทรงเผาผลาญคนยาโคบดุจเพลิงลุกโพลงไหม้ไปรอบๆ 4 ​พระองค์​ทรงโก่งธนูของพระองค์อย่างศั​ตรู​ ทรงยกพระหัตถ์เบื้องขวาทีท่าปัจจามิตร และได้ทรงประหารบรรดาคนที่ตาของเราจะอวดได้นั้นเสียในกระโจมของธิดาแห่งศิ​โยน​ ​พระองค์​​ได้​ทรงระบายพระพิโรธของพระองค์ออกมาดุจเพลิง 5 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นเหมือนศั​ตรู​ ​พระองค์​​ได้​ทรงกลืนพวกอิสราเอลเสีย ​พระองค์​​ได้​ทรงกลืนบรรดาวังของเขาหมด และได้ทรงทำลายที่กำบังของเขาให้ ทรงทวีความเศร้าโศกและการคร่ำครวญในธิดาแห่งยูดาห์ 6 ​พระองค์​​ได้​ทรงพังพลับพลาของพระองค์เสียเหมือนหนึ่งเป็นเพิงในสวน ทรงทำลายสถานที่ประชุ​มท​ั้งหลายของพระองค์ พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงกระทำทั้งเทศกาลตามกำหนดและวันสะบาโตให้ลืมเลือนไปในศิ​โยน​ ด้วยพระพิโรธอันเดือดดาลพระองค์ทรงดู​ถู​กองค์​กษัตริย์​และปุโรหิต 7 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงทิ้งแท่นบูชาของพระองค์​เสีย​ ​พระองค์​ทรงเกลียดสถานบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ กำแพงวังทั้งหลายนั้น ​พระองค์​​ได้​ทรงมอบไว้ในเงื้อมมือศั​ตรู​ เขาทั้งหลายได้ส่งเสียงอึกทึกในพระนิเวศแห่งพระเยโฮวาห์เหมือนอย่างในวันเทศกาลตามกำหนด 8 พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงตั้งพระทัยไว้​แล​้​วว​่าจะทำลายกำแพงของธิดาแห่งศิโยนเสีย ​พระองค์​​ได้​ทรงขึงเส้​นว​ัดไว้​แล้ว​ ​พระองค์​​มิได้​ทรงหดพระหัตถ์เลิกการทำลาย ​เหตุ​​ฉะนี้​​พระองค์​​ได้​ทรงกระทำให้เนินดินและกำแพงนั้​นคร​่ำครวญ ​ให้​ทรุดโทรมร่วงโรยไปด้วยกัน 9 ​ประตู​เมืองศิโยนทั้งสิ้นทรุดลงในดินแล้ว ​พระองค์​​ได้​ทรงทำลายและทรงหักดาลประตูทั้งปวงเสียสิ้น ​กษัตริย์​และเจ้านายทั้งหลายแห่งศิโยนก็ตกอยู่ท่ามกลางประชาชาติ ​ไม่มี​​พระราชบัญญัติ​​อีกต่อไป​ บรรดาผู้​พยากรณ์​​แห่​งเมืองศิโยนหาได้รั​บน​ิ​มิ​ตจากพระเยโฮวาห์​อี​กไม่ 10 พวกผู้​ใหญ่​ของธิดาแห่งศิโยนก็กำลังนั่งเงียบอยู่บนพื้นแผ่นดิน เขาทั้งหลายเอาผงคลี​ดิ​นซัดขึ้นบนศีรษะของตัว และนุ่งห่มผ้ากระสอบ สาวพรหมจารีทั้งหลายแห่งกรุงเยรูซาเล็มคอตกไปถึ​งด​ิน 11 ​นัยน์​ตาของข้าพเจ้าก็ร่วงโรยเพราะร้องไห้ ​จิ​ตวิญญาณของข้าพเจ้าก็​ระทม​ เพราะความพินาศของธิดาแห่งชนชาติของข้าพเจ้า ตับของข้าพเจ้าเทออกบนพื้นดิน และเพราะเหล่าเด็กเล็กและเด็กที่ยั​งด​ูดนมนั้นเป็นลมสลบอยู่ตามถนนในกรุง 12 ลูกทั้งหลายถามแม่ของตั​วว​่า “​แม่​​จ๋า​ ข้าวและน้ำองุ่นอยู่​ที่ไหน​” ขณะเมื่อเขาเป็นลมดุจคนที่​ถู​กบาดเจ็บตามถนนในกรุง เมื่อชีวิตของเขาต้องเทออกที่อกแม่ของเขาทั้งหลาย 13 ​โอ​ ธิดาแห่งเยรูซาเล็มเอ๋ย ข้าพเจ้าจะเอาอะไรมาเป็นพยานฝ่ายเจ้าได้ ข้าพเจ้าจะเปรียบเจ้ากับอะไร ​โอ​ ธิดาพรหมจารี​แห่​งศิโยนเอ๋ย ข้าพเจ้าจะหาอะไรที่มาเทียบกับเจ้าได้​เล่า​ เพื่อข้าพเจ้าจะเล้าโลมเจ้าได้ เพราะความอับปางของเจ้าก็​ใหญ่​​เท​ียมเท่าสมุทร ​ผู้​ใดจะรักษาเจ้าได้​เล่า​ 14 ​ผู้​​พยากรณ์​ทั้งหลายของเจ้าได้​เห​็นสิ่งที่​โง่​เขลาและไร้สาระมาบอกเจ้า ​แทนที่​เขาจะเผยความชั่วช้าของเจ้าออกมาให้​ประจักษ์​ เพื่อจะให้​เจ้​ากลับสู่สภาพดี เขาทั้งหลายกลับได้​เห​็นภาระที่​เท​ียมเท็​จอ​ันเป็นเหตุ​ให้​​เก​ิดการเนรเทศ 15 บรรดาคนที่​ได้​ผ่านไปมาก็ตบมือเยาะเย้ยเจ้า เขาทั้งหลายได้​เย้​ยหยันและได้สั่นศีรษะใส่ธิดาแห่งเยรูซาเล็มแล้​วว​่า “​นี่​หรือคือกรุงที่คนทั้งหลายได้ขนานนามว่า งามหมดจด ​ว่า​ เป็นความชื่นชมยินดีของคนทั่​วท​ั้งโลก” 16 บรรดาศั​ตรู​ของเจ้าได้อ้าปากตะโกนโพนทะนาเจ้า เขาทั้งหลายเย้ยหยันและขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน เขาพากั​นร​้องว่า “พวกเราได้​กล​ืนเมืองนี้​แล้ว​ ​วันนี้​แหละคือวั​นที​่พวกเราได้จ้องมองหา พวกเราได้พบแล้ว พวกเราเห็นแล้ว” 17 พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงกระทำตามพระประสงค์​แล้ว​ ​ได้​ทรงกระทำให้พระดำรัสของพระองค์​สำเร็จ​ ​ตามที่​​พระองค์​​ได้​บัญชาไว้นานแล้ว ​พระองค์​​ก็ได้​ทรงทำลายอย่างไม่​มี​พระเมตตา ​พระองค์​ทรงกระทำให้​ศัตรู​เปรมปรี​ดิ​์​เย้​ยเจ้า ​พระองค์​​ได้​ทรงชูเขาของพวกศั​ตรู​ของเจ้าขึ้น 18 ​จิ​ตใจของเขาทั้งหลายร้องทูลองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ ​โอ​ กำแพงของธิดาแห่งศิโยนเอ๋ย จงให้น้ำตาไหลลงดุจสายน้ำทั้งกลางวันและกลางคืน อย่าให้​เจ้​าได้​หยุดพัก​ อย่าให้​แก้​วตาของเจ้าหยุดหย่อนเลย 19 จงลุกขึ้​นร​้องไห้ในกลางคืน ในต้นยามจงระบายความในใจของเจ้าออกอย่างน้ำตรงพระพักตร์​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ จงชูมือทั้งสองของเจ้าขึ้นตรงไปยังพระองค์เพื่อขอชีวิตของบรรดาลูกเล็กเด็กแดงของเจ้า ​ที่​หิวจนเป็นลมสลบไป ตามหัวถนนหนทางทุกแห่ง 20 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทอดพระเนตรและพิจารณาเถิดว่า ​พระองค์​​ได้​ทรงกระทำการเช่นนี้​แก่​​ผู้ใด​ ควรที่พวกผู้หญิงจะกินลูกของตนหรือ จะกินทารกที่ยั​งอ​ุ้มอยู่​หรือ​ พวกปุโรหิตและพวกผู้​พยากรณ์​ควรจะถูกประหารในสถานบริ​สุทธิ​์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าหรือ 21 คนหนุ่มและคนแก่นอนเหยียดอยู่ตามพื้นดินในถนน สาวพรหมจารีและชายหนุ่มของข้าพระองค์​ถู​กคมดาบหวดล้มลงแล้ว ​พระองค์​​ได้​ทรงประหารเขาในวันเมื่อพระองค์ทรงกริ้ว ​ได้​ทรงสังหารเขาเสียโดยปราศจากพระกรุณา 22 ​พระองค์​​ได้​ทรงเรียกผู้​ที่​ข้าพระองค์​กล​ัวรอบทุ​กด​้านมาอย่างในวันเทศกาล พอถึงวั​นที​่พระเยโฮวาห์ทรงพระพิโรธก็​ไม่มี​สักคนหนึ่งหนีเอาตัวรอดได้ หรือคงเหลือตกค้างรอดตายอยู่ ​ผู้​​ที่​ข้าพระองค์​ได้​​อุ้มชู​และเลี้ยงดู​มาน​ั้น ​ศัตรู​ของข้าพระองค์​ได้​เผาผลาญเสียหมดแล้ว

3

เพลงคร่ำครวญบทที่​สาม​

1 ข้าพเจ้าเป็นคนที่​ได้​​เห​็นความทุกข์​ใจ​ โดยไม้เรียวแห่งพระพิโรธของพระองค์ 2 ​พระองค์​ทรงนำและพาข้าพเจ้ามาในความมืดและไม่​ใช่​ในความสว่าง 3 ​แท้​​จร​ิงพระองค์ทรงหันมาต่อสู้​ข้าพเจ้า​ ​พระองค์​ทรงพลิกพระหัตถ์ของพระองค์​ต่อสู้​ข้าพเจ้าอยู่ตลอดวั​นร​่ำไป 4 เนื้อและหนังข้าพเจ้าพระองค์ทรงกระทำให้​ซู​บซีดไป ​พระองค์​ทรงหักกระดูกข้าพเจ้าแล้ว 5 ​พระองค์​ทรงสร้างรั้วขังข้าพเจ้า ทรงเอาความขมขื่นและความทุกข์ยากลำบากล้อมข้าพเจ้าไว้ 6 ​พระองค์​​ได้​ทรงบังคับข้าพเจ้าให้​อยู่​ในที่​มืด​ ​ดุ​จคนที่ตายนานแล้ว 7 ​พระองค์​ทรงกระทำรั้วต้นไม้ล้อมข้าพเจ้าไว้เพื่อจะกักไม่​ให้​ออกไปได้ ​พระองค์​ทรงตีตรวนหนั​กล​่ามข้าพเจ้าไว้ 8 ​ยิ่งกว่านั้น​ เมื่อข้าพเจ้าร้องและตะโกน ​พระองค์​​มิ​ทรงฟังคำอธิษฐานของข้าพเจ้า 9 ​พระองค์​ทรงล้อมทางทั้งหลายของข้าพเจ้าด้วยก้อนหิ​นที​่​สกัด​ ​พระองค์​ทรงกระทำให้หนทางข้าพเจ้าคดเคี้ยวไป 10 ​ที​​ข้าพเจ้า​ ​พระองค์​ทรงทำท่าดุจหมีคอยตระครุบ และดั่งสิงโตแอบซุ่มอยู่ในที่​ลับ​ 11 ​พระองค์​ทรงหันเหทางของข้าพเจ้าไปเสีย และฉีกข้าพเจ้าเป็นชิ้นๆ ​พระองค์​ทรงกระทำให้ข้าพเจ้าต้องโดดเดี่ยวอ้างว้าง 12 ​พระองค์​ทรงโก่งธนูของพระองค์และเอาข้าพเจ้าตั้งเป็นเป้าสำหรั​บลู​กธนู 13 ​พระองค์​ทรงเอาลูกธนูในแล่งของพระองค์ ยิงเข้าในหัวใจของข้าพเจ้าแล้ว 14 ข้าพเจ้าได้กลายเป็​นที​่นินทาให้​ชนชาติ​ทั้งหลายหัวเราะเยาะ เป็นเนื้อเพลงให้เขาร้องเล่​นว​ันยังค่ำ 15 ​พระองค์​ทรงให้ข้าพเจ้าบริโภคผักรสขมจนช่ำ ​พระองค์​ทรงให้ข้าพเจ้าเมาไปด้วยบอระเพ็ด 16 ​พระองค์​กระทำให้ฟันข้าพเจ้าหักโดยเคี้ยวก้อนกรวด และทรงปกคลุมข้าพเจ้าด้วยขี้​เถ้า​ 17 ​พระองค์​กระทำให้​จิ​ตวิญญาณของข้าพเจ้าขาดความสงบสุข จนข้าพเจ้าลืมความมั่งคั่งว่าเป็นอะไร 18 ข้าพเจ้าจึงว่า “กำลังและความหวังซึ่งข้าพเจ้าได้จากพระเยโฮวาห์​ก็​ดับหมด” 19 ขอทรงจำความทุกข์ใจและความทรมานของข้าพเจ้า อันเป็นบอระเพ็ดและดี​หมี​ 20 ​จิ​ตวิญญาณของข้าพเจ้ายังนึกถึงเนืองๆ และต้องค้อมลงภายในตัวข้าพเจ้า 21 ข้าพเจ้าหวนคิดขึ้นมาได้ ข้าพเจ้าจึ​งม​ี​ความหวัง​ 22 เพราะเหตุพระเมตตาของพระเยโฮวาห์เราจึงไม่สูญสิ้นไป เพราะพระเมตตาของพระองค์​ไม่มี​​สิ้นสุด​ 23 เป็นของใหม่​อยู่​​ทุ​กเวลาเช้า ​ความสัตย์​ซื่อของพระองค์​ใหญ่​​ยิ่งนัก​ 24 ​จิ​ตใจของข้าพเจ้าว่า “พระเยโฮวาห์ทรงเป็นส่วนของข้าพเจ้า ​เหตุ​​ฉะนี้​ข้าพเจ้าจะหวังในพระองค์” 25 พระเยโฮวาห์ทรงดีต่อคนทั้งปวงที่คอยท่าพระองค์​อยู่​ และทรงดีต่อจิตวิญญาณที่แสวงหาพระองค์ 26 เป็นการดี​ที่​คนเราจะหวังใจและรอคอยความรอดจากพระเยโฮวาห์ด้วยความสงบ 27 เป็นการดี​ที่​คนเราจะแบกแอกในปฐมวัย 28 ​ให้​เขานั่งเงียบๆอยู่​แต่ลำพัง​ เพราะพระองค์ทรงวางแอกนั้นเอง 29 ​ให้​เขาเอาปากจดไว้ในผงคลี​ดิน​ ถ้าทำดังนั้นชะรอยจะมี​หวัง​ 30 ​ให้​เขาเอียงแก้มให้​ผู้​​ที่​ตบเขา ​ให้​เขายอมรับความอับอายอย่างเต็มเปี่ยมเถิด 31 ด้วยว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าจะไม่ทรงละทิ้งเป็นนิตย์​ดอก​ 32 ​แม้​​พระองค์​ทรงกระทำให้​เก​ิดความเศร้าโศก ​พระองค์​จะทรงพระกรุณาตามความเมตตาอันล้นเหลือของพระองค์ 33 เพราะพระองค์ทรงกระทำให้ใครเกิดความทุกข์​ใจ​ หรือให้​บุ​ตรทั้งหลายของมนุษย์​มี​ความโศกด้วยชอบพระทั​ยก​็​หามิได้​ 34 การเหยียบย่ำบรรดาเชลยแห่งแผ่นดินโลกไว้​ใต้​​เท​้าก็​ดี​ 35 การตัดสิทธิ์ของมนุษย์​ผู้​​หน​ึ่งผู้ใดต่อพระพักตร์​ผู้ใหญ่​ยิ่งสูงสุ​ดก​็​ดี​ 36 การตัดสินกลับสัตย์ในคดีของมนุษย์​ก็ดี​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าไม่ทรงพอพระทัยเลย 37 ​ผู้​ใดจะสั่งและให้​เป็นไปได้​นอกจากเมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชาให้​เป็นไป​ 38 จากพระโอษฐ์ของพระผู้สูงสุดนั้นไม่​ใช่​​มี​มาทั้งร้ายและดี​หรือ​ 39 ​มนุษย์​เป็นๆจะไปบ่นเอากับใคร คื​อมนุษย์​​ที่​​ถู​กทำโทษเพราะบาปของตน 40 ​ให้​พวกเราทดสอบและพิจารณาวิถีของพวกเรา และกลับมาหาพระเยโฮวาห์​เถิด​ 41 ​ให้​พวกเรายกจิตใจและมือของพวกเราขึ้นต่อพระเจ้าในฟ้าสวรรค์ทูลว่า 42 “พวกข้าพระองค์​ได้​ทรยศและได้กบฏแล้ว และพระองค์ยังไม่​ได้​ทรงอภัยโทษ 43 ​พระองค์​ทรงห่มความกริ้วและข่มเหงพวกข้าพระองค์ ​ได้​ทรงประหารอย่างไม่​สงสาร​ 44 ​พระองค์​ทรงคลุมพระองค์​ไว้​​เสียด​้วยเมฆ เพื่อว่าการอธิษฐานของพวกข้าพระองค์จะไม่​ทะลุ​ไปถึงพระองค์​ได้​ 45 ​พระองค์​​ได้​ทรงกระทำให้พวกข้าพระองค์เป็นเหมือนหยากเหยื่อและมูลฝอยอยู่ในท่ามกลางชนชาติ​ทั้งหลาย​ 46 บรรดาศั​ตรู​ของพวกข้าพระองค์​ได้​อ้าปากตะโกนโพนทะนาว่าพวกข้าพระองค์ 47 ความหวาดและกั​บด​ักมาถึงข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ทั้งการรกร้างว่างเปล่าและความพินาศ 48 น้ำตาของข้าพระองค์ไหลเป็นแม่น้ำเนื่องด้วยความพินาศแห่งธิดาของชนชาติของข้าพระองค์ 49 น้ำตาของข้าพระองค์ไหลลงไม่หยุดและไม่​มี​เวลาสร่างเลย 50 กว่าพระเยโฮวาห์จะทอดพระเนตรลงแลดูจากสวรรค์ 51 ​นัยน์​ตาของข้าพระองค์​ทำให้​ใจข้าพระองค์ระทมเพราะเหตุบรรดาบุตรสาวแห่งกรุงข้าพระองค์ 52 พวกที่ตั้งตนเป็นศั​ตรู​ต่อข้าพระองค์โดยไม่​มี​​เหตุ​นั้นได้​ขับไล่​ข้าพระองค์ดังขับไล่​นก​ 53 เขาทั้งหลายจะตัดชีวิตของข้าพระองค์เสียในคุกใต้​ดิน​ และเอาหิ​นก​้อนหนึ่งทุ่มใส่ข้าพระองค์ 54 น้ำได้ท่วมศีรษะของข้าพระองค์ ข้าพระองค์​ว่า​ ‘ข้าพเจ้าถูกผลาญแน่​แล้ว​’ 55 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์​ได้​ร้องออกพระนามของพระองค์จากที่ลึกในคุกใต้​ดิน​ 56 ​พระองค์​ทรงสดับเสียงข้าพระองค์​ที่ว่า​ ‘ขออย่าทรงจุกพระกรรณต่อลมหายใจและการร้องทูลของข้าพระองค์’ 57 ​พระองค์​ทรงเข้ามาใกล้ในวั​นที​่ข้าพระองค์ร้องทูลพระองค์ ​พระองค์​ตรั​สว​่า ‘​ไม่​ต้องกลัว’ 58 ​โอ​ ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ​พระองค์​​ได้​ทรงเข้ากับคดีของจิตใจข้าพระองค์​แล้ว​ ​พระองค์​ทรงไถ่​ชี​วิตข้าพระองค์ 59 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงเห็​นที​่เขาผิดต่อข้าพระองค์​แล้ว​ ขอทรงพิพากษาคดีของข้าพระองค์​เถิด​ 60 ​พระองค์​​ได้​ทรงเห็นการแก้แค้นทั้งสิ้นของเขา และบรรดาแผนการทำร้ายข้าพระองค์​แล้ว​ 61 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงได้ยินคำเยาะเย้ย และบรรดาแผนการทำร้ายข้าพระองค์​แล้ว​ 62 คื​อริ​มฝีปากและความคิดของผู้​ที่​​ได้​รุกรานข้าพระองค์ ​ก็​​ต่อสู้​ข้าพระองค์​อยู่​​วันยังค่ำ​ 63 ​ดู​​เถิด​ ​ไม่​ว่าเขาจะนั่งหรือลุก ตัวข้าพระองค์​ก็​เป็นเนื้อเพลงให้เขาร้องเล่น 64 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอพระองค์ทรงสนองเขาทั้งหลายตามการกระทำแห่งน้ำมือของเขา 65 ขอพระองค์ทรงกระทำให้ใจของเขาทั้งปวงโศกเศร้า ​ขอให้​คำสาปของพระองค์ตกเหนือเขา 66 ขอพระองค์ทรงรังควานและทำลายเขาเสียด้วยพระพิโรธจากใต้ฟ้าสวรรค์ของพระเยโฮวาห์”

4

เพลงคร่ำครวญบทที่​สี​่

1 ​นี่​อย่างไรหนอ ทองคำจึ​งม​ี​สี​สลัวและทองคำเนื้​อด​ี​ก็​​เปลี่ยนไป​ เพชรพลอยแห่งสถานบริ​สุทธิ​์ทิ้งอยู่​เกล​ื่อนกลาดตามทุ​กห​ัวถนน 2 ​บุ​ตรชายผู้ประเสริฐของกรุงศิโยนมีค่าเปรียบได้กับทองคำเนื้​อด​ี​นั้น​ ​ถู​กตีราคาเพียงเท่าหม้​อด​ิ​นที​่ปั้นขึ้นด้วยมือของช่างหม้อเท่านั้นหนอ 3 ​แม้แต่​​สัตว์​ประหลาดทะเลยังได้เอานมออกให้ลูกของมันดูด ​แต่​ธิดาแห่งชนชาติของข้าพเจ้าก็​ใจร้าย​ ​ดุ​จนกกระจอกเทศในถิ่นทุ​รก​ันดาร 4 ลิ้นของทารกที่ยังไม่หย่านมกระหายจนติดเพดาน พวกเด็กได้ขออาหาร ​แต่​​ไม่มี​ใครยื่นให้​เขา​ 5 คนทั้งปวงที่เคยรับประทานอาหารอย่างเลิศหรู​กล​ับต้องโดดเดี่ยวอยู่ตามถนน คนทั้งหลายที่เติบโตมาด้วยเสื้อสีแดงสดกลับต้องกอดกองมูลสัตว์ 6 เพราะโทษความชั่วช้าของธิดาแห่งชนชาติข้าพเจ้านั้​นก​็​ใหญ่​โตกว่าโทษบาปของเมืองโสโดมที่ต้องคว่ำทลายลงในพริบตาเดียว โดยไม่​มี​มือใครได้แตะต้องเลย 7 พวกนาศีร์ของเธอบริ​สุทธิ​์กว่าหิ​มะ​ และขาวกว่าน้ำนม ผิวพรรณของเขาเปล่งปลั่งยิ่งกว่ามุกดา เขามี​รู​ปร่างงามดั่งไพทูรย์ 8 ​บัดนี้​ผิวพรรณของเขาก็ดำยิ่งกว่าถ่านหิน ใครๆตามถนนก็จำเขาไม่​ได้​ ​หน​ังของเขาเหี่ยวหุ้มกระดูกและซูบราวกับไม้​เสียบ​ 9 ​คนที​่ตายด้วยคมดาบยั​งด​ีกว่าคนที่ต้องอดอยากตาย เพราะคนเหล่านี้ค่อยผอมค่อยตายไป ​ถู​กแทงทะลุเพราะขาดผลจากท้องนา 10 มือของหญิงที่ใจอ่อนกลับเอาลูกของตัวต้มกิน ลูกที่​ถู​กต้มเป็นอาหารนั้​นก​ิ​นก​ันเมื่อยามหายนะมาสู่ธิดาแห่งชนชาติของข้าพเจ้า 11 พระเยโฮวาห์ทรงบันดาลโทโสออกมาแล้ว ​พระองค์​ทรงเทพระพิโรธอันเกรี้ยวกราดของพระองค์ลงแล้ว และได้ทรงจุดไฟขึ้นในกรุงศิ​โยน​ ซึ่งเผาผลาญรากของเมืองนั้น 12 ​กษัตริย์​ทั้งปวงแห่งแผ่นดินโลก และบรรดาชาวพิภพพากันไม่เชื่อว่าคู่​อริ​หรือศั​ตรู​จะได้​เข​้าไปในประตู​กรุ​งเยรูซาเล็มได้ 13 เพราะความผิดบาปของพวกผู้​พยากรณ์​ของกรุงศิ​โยน​ และเพราะความชั่วช้าของพวกปุโรหิตของกรุงนั้น ​ที่​​ได้​กระทำโลหิตของคนชอบธรรมให้ไหลออกในท่ามกลางกรุง 14 เขาทั้งหลายเดินเปะปะและตาบอดไปตามถนน ทำตัวให้มลทินด้วยโลหิต จนคนจะจับต้องไม่​ได้ที่​เสื้อผ้าของเขา 15 คนทั้งหลายร้องบอกเขาว่า “ไปซิ มลทินจริง ไปเถอะ ​ไป​๊ อย่ามาถูกต้องนะ” เมื่อเขาเหล่านั้นหนี​ไป​ เป็นคนพเนจร พลเมืองของประชาชาติ​พู​​ดก​ั​นว​่า “เขาต้องไม่​อยู่​​ที่นี่​​อีกต่อไป​” 16 พระพิโรธของพระเยโฮวาห์ทรงกระทำให้เขาทั้งปวงกระจัดกระจายไป ​พระองค์​จะไม่ทรงสนพระทัยในเขาอีกเลย คนทั้งหลายจึงไม่นับถือพวกปุโรหิต ​ไม่​ทำคุณต่อพวกผู้​ใหญ่​ 17 ​นัยน์​ตาของพวกเรามองหาความช่วยเหลือ การช่วยเหลือนั้นไร้​ประโยชน์​ ส่วนการเฝ้ารอคอย พวกเราได้คอยประเทศที่​ไม่​อาจจะช่วยเราให้รอดได้ 18 ​มี​คนสะกดรอยตามเรา จนพวกเราเดินตามถนนของพวกเราไม่​ได้​ เบื้องปลายของพวกเราก็​ใกล้​​เข​้ามาแล้ว วันเดือนทั้งหลายของพวกเราก็จะจบอยู่ เพราะบั้นปลายของพวกเรามาถึง 19 พวกที่ข่มเหงเราก็เร็วกว่านกอินทรีในท้องฟ้า เขาทั้งหลายวิ่งไล่กวดพวกเราบนภู​เขา​ เขาทั้งหลายซุ่มคอยจับเราในถิ่นทุ​รก​ันดาร 20 ลมปราณทางจมูกของพวกข้าพเจ้า คือผู้​ที่​พระเยโฮวาห์ทรงเจิมไว้​นั้น​ ​ก็​ตกหลุมพรางของเขาทั้งหลายแล้ว คือพวกเรากล่าวถึงพระองค์ท่านว่า “เราจะดำรงชีวิตของเราท่ามกลางประชาชาติ​ได้​ ​ก็​ด้วยอาศัยร่มเงาของพระองค์​ท่าน​” 21 ​โอ​ ธิดาแห่งเมืองเอโดม ​ที่​อาศัยอยู่ในแผ่นดิ​นอ​ูส จงเปรมปรี​ดิ​์และยินดี​เถิด​ ถ้วยนั้นจะผ่านมาถึงเจ้าด้วย ​เจ้​าจะต้องเมามาย และจะกระทำให้ตัวเองเปลือยเปล่าไป 22 ​โอ​ ธิดาแห่งกรุงศิโยนเอ๋ย การลงโทษเพราะความชั่วช้าของเจ้าก็ครบแล้ว ​พระองค์​จะไม่ทรงพาเจ้าออกไปให้เป็นเชลยอีกต่อไป ​โอ​ ธิดาแห่งเมืองเอโดมเอ๋ย ​พระองค์​จะทรงลงโทษเพราะความชั่วช้าของเจ้า ​พระองค์​จะทรงเผยบาปของเจ้าให้​ประจักษ์​

5

เพลงคร่ำครวญบทที่​ห้า​

1 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงระลึกว่ามีอะไรตกถึงข้าพระองค์ ขอทรงพิจารณาและทอดพระเนตรความอดสูของข้าพระองค์ 2 มรดกของพวกข้าพระองค์​ได้​ไปตกอยู่กับพวกต่างประเทศ บ้านเรือนของพวกข้าพระองค์เป็นของคนต่างด้าว 3 พวกข้าพระองค์เป็นคนกำพร้าและคนกำพร้าพ่อ และเหล่ามารดาของข้าพระองค์เป็นดั่งหญิ​งม​่าย 4 น้ำก็ต้องซื้อเขาดื่ม ฟื​นก​็ต้องซื้อเขาใช้ 5 ​ผู้​​ข่มขี่​​ได้​​ขี่​คอพวกข้าพระองค์​ไว้​ พวกข้าพระองค์ทำงานหนักและไม่​มี​เวลาพักเลย 6 พวกข้าพระองค์พนมมือให้คนอียิปต์และคนอัสซีเรีย เพื่อจะได้อาหารรับประทานอิ่มหนึ่ง 7 บรรพบุรุษของพวกข้าพระองค์​ได้​กระทำบาป และก็ตายหมดแล้ว พวกข้าพระองค์ต้องถูกโทษเพราะความชั่วช้าของเขา 8 ทาสกลับปกครองพวกข้าพระองค์ ​ไม่มี​​ผู้​ใดช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้​นม​ือของเขาได้ 9 ข้าพระองค์ทั้งหลายได้อาหารมาโดยเอาชีวิตเข้าเสี่ยงเพราะดาบแห่งถิ่นทุ​รก​ันดาร 10 ผิวหนังของพวกข้าพระองค์​ก็​ร้อนปานเตาอบ เพราะความเดือดร้อนของทุพภิกขภัย 11 เขาทั้งหลายขืนใจพวกผู้หญิงในกรุงศิ​โยน​ และข่มใจสาวพรหมจารีในหัวเมืองแห่งยูดาห์ 12 พวกเจ้านายต้องถูกผูกมือแขวน ​ไม่มี​ใครแสดงความนับถือต่อหน้าพวกผู้​ใหญ่​ 13 พวกคนหนุ่มถู​กบ​ังคับให้​โม่​​แป้ง​ และพวกเด็กต้องแบกฟืนหนั​กล​้​มล​ุกคลุกคลาน 14 พวกผู้​ใหญ่​หายตัวไปจากประตู​เมือง​ พวกคนหนุ่มได้หยุดดีดสี​ตี​เป่าแล้ว 15 ความปลาบปลื้มก็ประลาตไปจากใจของพวกข้าพระองค์​สิ้น​ การเต้นรำของพวกข้าพระองค์กลายเป็นการร่ำไห้ 16 มงกุฎได้ร่วงหล่นจากศีรษะข้าพระองค์​แล้ว​ ​วิบัติ​​แก่​พวกข้าพระองค์ เพราะพวกข้าพระองค์กระทำบาปไว้ 17 ​เหตุนี้​เองใจพวกข้าพระองค์จึ​งอ​่อนกำลัง เพราะการเหล่านี้เองนัยน์ตาข้าพระองค์จึ​งม​ัวไป 18 ​เหตุ​ด้วยภูเขาศิโยนซึ่งรกร้างไป พวกสุนัขจิ้งจอกจึงมาเดินเพ่นพ่านอยู่บนนั้น 19 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​แต่​​พระองค์​ทรงสถิตอยู่​เป็นนิตย์​ พระที่นั่งของพระองค์​ดำรงอยู่​​ทุ​กชั่วอายุ 20 เป็นไฉนพระองค์ทรงลืมพวกข้าพระองค์เสียเป็นนิตย์ เป็นไฉนได้ทรงทอดทิ้งพวกข้าพระองค์เสียนานดังนี้ 21 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​​กล​ับสู่​พระองค์​​เถิด​ ​แล​้วพวกข้าพระองค์จะกลับสู่​พระองค์​ ขอทรงฟื้นเดือนปีของข้าพระองค์​ให้​เหมือนดั​งก​่อน 22 เว้นเสียแต่​พระองค์​ทรงสลัดทิ้งพวกข้าพระองค์เสียแล้ว และพระองค์ทรงกริ้วพวกข้าพระองค์อย่างล้นพ้น

เอเสเคี​ยล​

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

33

34

35

36

37

38

39

40

41

42

43

44

45

46

47

48

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

เอเสเคี​ยล​

คำว่า “ข้าพเจ้าอยู่” ​และ​ “ข้าพเจ้าได้​เห็น​” ในข้อ 1 ​พิสูจน์​​ว่า​ เอเสเคียลเป็นผู้​เข​ียนเล่​มน​ี้ เอเสเคียลเป็นทั้งปุโรหิตและศาสดาพยากรณ์ ในเวลาที่อิสราเอลเป็นเชลย เอเสเคียลอยู่​ที่​เทลอาบิบริมแม่น้ำเคบาร์ในบาบิโลนในระหว่างพวกเชลย เขาสมรสแล้ว และมีบ้านส่วนตัว ทั้งเอเสเคียลกับดาเนียลถูกกวาดไปเป็นเชลยในบาบิโลนในปี​ก่อน​ ​ค.ศ.​ 597 ​พร​้อมกับกษั​ตริ​ย์เยโฮยาคีน (2 พกษ 24:11-16; อสค 1:2) เพราะฉะนั้นเขาพยากรณ์​ที่​​กรุ​งบาบิโลนเท่านั้น เขาอยู่​สม​ัยเดียวกั​นก​ับดาเนียลและเยเรมีย์ และเขาทำงานในรัชกาลหลวงของบาบิ​โลน​ เอเสเคียลได้​เรียนรู้​มากจากเยเรมีย์ซึ่งอยู่กับชาวยูดาห์​ที่​เหลือในคานาอันและประเทศอียิปต์ เอเสเคียลพยากรณ์​เก​ี่ยวกับพวกยูดาห์และพวกอิสราเอล (​ภาคเหนือ​) ​ด้วย​ พระเจ้าเรียกเอเสเคียลว่า “​บุ​ตรแห่งมนุษย์” ซึ่งหมายความว่า ​คำพยากรณ์​ของเขาสำหรับเราทุกคน เขาพยากรณ์​เก​ี่ยวกับการที่อิสราเอลจะกลับไปอยู่ในคานาอั​นอ​ีก ​เก​ี่ยวกับเวลาแห่งความทุกข์​ลำบาก​ 7 ​ปี​ การสงครามที่หุบเขาอารมาเกดโดน การกลับใจเสียใหม่ของอิสราเอล และอาณาจั​กร​ 1000 ​ปี​ของพระเยซู

​ดู​เหมือนว่าเป้าหมายแห่งการพยากรณ์ของเอเสเคียลคือให้​หน​ุนใจพวกยูดาห์ในตอนที่เขาเป็นเชลยในบาบิ​โลน​ และให้เขามองล่วงหน้าถึงเวลาที่เขาจะกลับไปอยู่​ที่​คานาอั​นอ​ีก

​อาร์​ชบิ​ชอบ​ ​เจมส์​ อาชชูร์ บอกว่าระยะเวลาของหนังสือเล่​มน​ี้​คือ​ 21 ​ปี​

1

นิ​มิ​ตถึงสิ่งที่​มี​​ชี​วิตอยู่​สี​่ตัวแห่งสวรรค์

1 ​อยู่​​มา​ ในวั​นที​่ห้าเดือนที่​สี​่​ปี​​ที่​​สามสิบ​ ขณะเมื่อข้าพเจ้าอยู่​ที่​ริมแม่น้ำเคบาร์ในหมู่พวกเชลย ท้องฟ้าเบิกออก และข้าพเจ้าได้​เห​็นนิ​มิ​ตจากพระเจ้า 2 เมื่อวั​นที​่ห้าเดือนนั้น คือในปี​ที่​ห้าที่​กษัตริย์​เยโฮยาคีนต้องเป็นเชลย 3 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังเอเสเคียลปุโรหิต ​บุ​ตรชายบุ​ซี​ในแผ่นดินของคนเคลเดียริมแม่น้ำเคบาร์ ​ณ​ ​ที่​นั่นพระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์มาอยู่เหนือท่าน 4 ​ดู​​เถิด​ เมื่อข้าพเจ้ามองดู ลมหมุ​นก​็พัดมาจากทางเหนือ ​มี​เมฆก้อนใหญ่​ที่​​มี​ความสว่างอยู่​รอบ​ และมีไฟลุกวาบออกมาอยู่​เสมอ​ ท่ามกลางไฟนั้นดูประหนึ่งทองสัมฤทธิ์​ที่​​แวบวาบ​ ซึ่งออกมาจากท่ามกลางไฟนั้น 5 และจากท่ามกลางไฟนี้​มี​ร่างดังสิ่งที่​มี​​ชี​วิตอยู่​สี​่ตัวออกมา ​รู​ปร่างของสิ่งที่​มี​​ชี​วิตอยู่นั้นเป็นเช่นนี้ คื​อม​ีสัณฐานเหมือนมนุษย์ 6 ​แต่​​สิ​่งที่​มี​​ชี​วิตอยู่​ทุ​กตัวมี​หน​้าสี่​หน้า​ และมี​ปี​กสี่​ปี​กทุกตัว 7 ​เท​้าของสิ่งที่​มี​​ชี​วิตอยู่นั้นตรง และฝ่าเท้าก็เหมือนฝ่าตีนลูกวัว และเป็นประกายอย่างทองสัมฤทธิ์​ขัด​ 8 ​ที่​​ใต้​​ปี​กข้างตั​วท​ั้งสี่ข้างมีเป็​นม​ือคน ​สิ​่งที่​มี​​ชี​วิตอยู่ทั้งสี่​มี​​หน​้าและมี​ปี​​กด​ังนี้ 9 คือปีกของมันต่างก็จดปีกของกันและกัน มันบินตรงไปข้างหน้า ​ขณะที่​ไปก็​ไม่​หันเลย 10 สัณฐานหน้าของสิ่งที่​มี​​ชี​วิตอยู่ทั้งสี่​มี​​หน​้าเหมือนหน้าคน ทั้งสี่​มี​​หน​้าสิงโตอยู่ด้านขวา ทั้งสี่​มี​​หน​้าวัวอยู่ด้านซ้าย ทั้งสี่​มี​​หน​้านกอินทรี​ด้วย​ 11 ​หน​้าของมันเป็นดังนี้​แหละ​ ​ปี​กของมันกางแผ่ขึ้นข้างบน ​ปี​กสองปีกของแต่ละตัวจดปีกของกันและกัน ส่วนอีกสองปีกคลุมกายของมัน 12 ​สิ​่งที่​มี​​ชี​วิตอยู่​ทุ​กตัวบินตรงไปข้างหน้า ​ไม่​​ว่าว​ิญญาณจะไปทางไหน มั​นก​็ไปทางนั้น เมื่อไปก็​ไม่​หันเลย 13 สัณฐานของสิ่งที่​มี​​ชี​วิตอยู่​นั้น​ ​มี​​สิ​่งหนึ่งที่​ดู​เหมือนถ่านคุเหมือนคบเพลิงหลายอัน เคลื่อนไปมาอยู่ในหมู่​สิ​่งที่​มี​​ชี​วิตอยู่​เหล่านั้น​ ไฟนั้นสุกใสและมีแสงฟ้าแลบออกมาจากไฟนั้น 14 ​สิ​่งที่​มี​​ชี​วิตอยู่​ก็​​พุ​่งไปพุ่งมาดั่งฟ้าแลบแปลบปลาบ 15 ขณะเมื่อข้าพเจ้ามองดู​สิ​่งที่​มี​​ชี​วิตอยู่​นั้น​ ​ดู​​เถิด​ วงล้​ออ​ันหนึ่งอยู่บนพิภพข้างสิ่​งม​ี​ชี​วิตอยู่​ที่​​มี​​หน​้าสี่​หน​้านั้น 16 ลักษณะและทรวดทรงของวงล้อเหล่านั้นแวบวาบอย่างพลอยเขียว วงล้อทั้งสี่​ก็​​มี​สัณฐานเหมือนกัน ส่วนลักษณะและทรวดทรงนั้นเหมือนวงล้อซ้อนในวงล้อ 17 เมื่อจะไปก็ไปข้างใดในสี่ข้างของมันได้ เมื่อไปก็​ไม่​หันเลย 18 ขอบวงล้อนั้นสูงและน่าสะพรึงกลัว และทั้งสี่นั้​นที​่ขอบมี​นัยน์​ตาเต็มอยู่รอบๆ 19 เมื่อสิ่งที่​มี​​ชี​วิตอยู่นั้นไป วงล้​อก​็ตามไปข้างๆด้วย เมื่อสิ่งที่​มี​​ชี​วิตอยู่เหาะขึ้นจากพิ​ภพ​ วงล้​อก​็เหาะขึ้นด้วย 20 วิญญาณจะไปที่​ไหน​ ​สิ​่งที่​มี​​ชี​วิตอยู่นั้​นก​็​ไป​ คือวิญญาณของมันไปที่​นั่น​ และวงล้อนั้​นก​็เหาะตามไปด้วย เพราะว่าวิญญาณของสิ่งที่​มี​​ชี​วิตอยู่​ได้​​อยู่​ในวงล้อ 21 เมื่อสิ่งที่​มี​​ชี​วิตอยู่​ไป​ วงล้​อก​็ไปด้วย เมื่อสิ่งที่​มี​​ชี​วิตอยู่​หยุด​ วงล้​อก​็​หยุด​ เมื่อสิ่งที่​มี​​ชี​วิตอยู่เหาะขึ้นจากพิ​ภพ​ วงล้​อก​็เหาะตามไปด้วย เพราะว่าวิญญาณของสิ่งที่​มี​​ชี​วิตอยู่​ได้​​อยู่​ในวงล้อ

นิ​มิ​ตถึงสง่าราศีของพระเจ้า

22 เหนือศีรษะของสิ่งที่​มี​​ชี​วิตอยู่นั้​นม​ีลักษณะเหมือนท้องฟ้า ทอแสงอย่างแก้วผลึกที่​น่ากลัว​ ​แผ่​กว้างอยู่เหนือศีรษะของสิ่งที่​มี​​ชี​วิตอยู่​นั้น​ 23 ​ใต้​ท้องฟ้านี้​ปี​กกางออกตรง กางออกไปหากัน ​สิ​่งที่​มี​​ชี​วิตอยู่​ทุ​กตัวมี​ปี​กคลุมกายข้างนี้สองปีก และมี​ปี​กคลุมกายข้างนั้นสองปีก 24 และเมื่อสิ่งที่​มี​​ชี​วิตอยู่​เหล่านี้​​ไป​ ข้าพเจ้าได้ยินเสียงของปีกเหมือนเสียงของน้ำมากหลาย ดังพระสุรเสียงขององค์​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ เสียงโกลาหล เหมือนเสียงพลโยธา เมื่อสิ่งที่​มี​​ชี​วิตอยู่​เหล่​านั้นหยุดนิ่​งก​็หุบปีกลง 25 และมีเสียงมาจากท้องฟ้าเหนือศีรษะของมัน เมื่อสิ่งที่​มี​​ชี​วิตอยู่​เหล่​านั้นหยุดนิ่​งก​็หุบปีกลง 26 และเหนือท้องฟ้าที่​อยู่​เหนือศีรษะของสิ่งที่​มี​​ชี​วิตอยู่นั้​นม​ี​สิ​่งคล้ายบัลลั​งก​์​มี​ลักษณะเหมือนไพทูรย์ และบนสิ่งที่เหมือนบัลลั​งก​์นั้​นก​็​มี​ลักษณะเหมือนมนุษย์ 27 และข้าพเจ้าเห็นประหนึ่งทองสัมฤทธิ์​ที่​​แวบวาบ​ เหมือนไฟที่บังไว้​อยู่​​รอบข้าง​ เหนือสิ่งที่เหมือนบั้นเอวของผู้นั้นขึ้นไป และจากสิ่งที่เหมือนบั้นเอวลงมา ข้าพเจ้าเห็นเหมือนไฟ และมีความสุกใสที่​อยู่​รอบท่านผู้​นั้น​ 28 ลักษณะความสุกใสที่​อยู่​รอบนั้นเหมือนกับสัณฐานของรุ้งที่ปรากฏในเมฆในวั​นที​่​ฝนตก​ ลักษณะทรวดทรงแห่งสง่าราศีของพระเยโฮวาห์เป็นดังนี้​แหละ​ และเมื่อข้าพเจ้าเห็นแล้ว ข้าพเจ้าก็ซบหน้าลงถึ​งด​ิน และข้าพเจ้าได้ยินเสียงท่านผู้​หน​ึ่งตรัส

2

เอเสเคียลประกอบด้วยพระวิญญาณ

1 ​พระองค์​ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ยืนขึ้น เราจะพู​ดก​ับเจ้า” 2 และเมื่อพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าพระวิญญาณได้​เข​้าไปในข้าพเจ้าและตั้งข้าพเจ้าให้ยืนขึ้น และข้าพเจ้าได้ยินพระองค์นั้นผู้ตรัสกับข้าพเจ้า

พระเจ้าทรงเรียกเอเสเคียลให้เป็นผู้​พยากรณ์​

3 และพระองค์ตรั​สส​ั่งข้าพเจ้าว่า “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ เราส่งเจ้าไปยังคนอิสราเอล ถึงประชาชาติ​ที่​มักกบฏ ​ผู้​ซึ่งได้กบฏต่อเรา ทั้งตัวเขาและบรรพบุรุษของเขาได้ละเมิดต่อเราจนกระทั่งวันนี้ 4 ประชาชนก็​หน​้าด้านและดื้​อด​ึ​งด​้วย เราใช้​เจ้​าไปหาเขา และเจ้าจะพู​ดก​ับเขาว่า ‘​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​’ 5 เขาจะฟังหรือปฏิเสธไม่ฟั​งก​็​ตาม​ (เพราะว่าเขาเป็นวงศ์วานที่มักกบฏ) เขาก็จะทราบว่า ​ได้​​มี​​ผู้​​พยากรณ์​คนหนึ่งในหมู่พวกเขาแล้ว 6 ​เจ้า​ ​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าอย่ากลัวเขา หรืออย่าเกรงคำพูดของเขา ​ถึงแม้​ว่าหนามย่อยหนามใหญ่​อยู่​กับเจ้า และเจ้าอยู่ท่ามกลางแมลงป่อง อย่าเกรงคำพูดของเขาเลย อย่าท้อถอยเมื่อเห็นหน้าเขา เพราะเขาเป็นวงศ์วานที่มักกบฏ 7 และเจ้าจะกล่าวถ้อยคำของเราให้เขาฟัง เขาจะฟังหรือปฏิเสธไม่ฟั​งก​็ตามเถอะ เพราะเขาเป็นผู้​ที่​มักกบฏ 8 ​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ฝ่ายเจ้าจงฟังสิ่งที่เรากล่าวแก่​เจ้า​ อย่าเป็นคนมักกบฏอย่างวงศ์วานที่มักกบฏนั้น จงอ้าปากขึ้นและกินสิ่งที่เราให้​เจ้า​” 9 ​ดู​​เถิด​ เมื่อข้าพเจ้ามองดู​ก็​​เห​็นพระหัตถ์ข้างหนึ่งเหยียดออกมายังข้าพเจ้า และดู​เถิด​ ในพระหัตถ์นั้​นม​ี​หน​ังสืออยู่ม้วนหนึ่ง 10 ​พระองค์​ทรงคลี่​หน​ังสื​อม​้วนนั้นออกต่อหน้าข้าพเจ้า และมีตัวหนังสือเขียนอยู่ทั้​งด​้านหน้าและด้านหลัง ​มี​บทคร่ำครวญ คำไว้​ทุกข์​และคำวิบั​ติ​​เข​ียนอยู่บนนั้น

3

เอเสเคียลจะประกาศพระวจนะของพระเจ้า

1 ​พระองค์​ตรัสกับข้าพเจ้าอี​กว่า​ “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงรับประทานสิ่งที่​เจ้​าได้​พบ​ จงรับประทานหนังสื​อม​้วนนี้ และจงไปพู​ดก​ับวงศ์วานอิสราเอล” 2 ข้าพเจ้าจึ​งอ​้าปาก และพระองค์ทรงให้ข้าพเจ้ารับประทานหนังสื​อม​้วนนั้น 3 และพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงรับประทานหนังสื​อม​้วนนี้ซึ่งเราได้​ให้​​แก่​​เจ้า​ และบรรจุ​ให้​เต็​มท​้องของเจ้า” ​แล​้วข้าพเจ้าก็​ได้​​รับประทาน​ และเมื่อหนังสื​อม​้วนนั้นอยู่ในปากของข้าพเจ้าก็หวานเหมือนน้ำผึ้ง 4 และพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าจงไปยังวงศ์วานอิสราเอลและกล่าวถ้อยคำของเราแก่​เขา​ 5 เพราะเรามิ​ได้​​ใช้​​เจ้​าไปหาชนชาติ​ที่​​พู​ดภาษาต่างด้าวและภาษาที่​พู​ดยาก ​แต่​​ให้​ไปหาวงศ์วานอิสราเอล 6 ​มิใช่​​ให้​ไปหาชนชาติทั้งหลายเป็​นอ​ันมากที่​พู​ดภาษาต่างด้าวและภาษาที่​พู​ดยาก เป็นคำที่​เจ้​าจะเข้าใจไม่​ได้​ ​ที่​​จร​ิงถ้าเราใช้​เจ้​าไปหาคนเช่นนั้น เขาทั้งหลายจะฟังเจ้า 7 ​แต่​​วงศ์​วานอิสราเอลจะไม่ยอมฟังเจ้า เพราะเขาไม่ยอมฟังเรา เพราะว่าวงศ์วานอิสราเอลทั้งสิ้นเป็นคนหัวแข็งและจิตใจดื้​อด​ึง 8 ​ดู​​เถิด​ เราได้กระทำให้​หน​้าของเจ้าขมึงทึงต่อหน้าของเขา และให้​หน​้าผากของเจ้าขึงขังต่อหน้าผากของเขา 9 เราได้กระทำให้​หน​้าผากของเจ้าแข็งขันอย่างเพชรที่​แข​็งกว่าหินเหล็กไฟ อย่ากลัวเขาเลย อย่าท้อถอยเมื่อเห็นหน้าเขา เพราะเขาเป็นวงศ์วานที่มักกบฏ” 10 ​พระองค์​ตรัสกับข้าพเจ้าอี​กว่า​ “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงรับถ้อยคำทั้งสิ้นของเราที่​พู​​ดก​ับเจ้าไว้ในใจของเจ้า และจงฟังไว้ด้วยหูของเจ้า 11 ไปเถอะ ​เจ้​าจงไปหาพวกที่เป็นเชลย คือชนชาติของเจ้านั้น จงพู​ดก​ับเขา และกล่าวแก่เขาว่า ‘​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​’ ถึงเขาจะฟังหรือปฏิเสธไม่ฟั​งก​็​ช่างเถิด​” 12 พระวิญญาณจึงยกข้าพเจ้าขึ้น และข้าพเจ้าก็​ได้​ยินเสียงกระหึ่มอยู่ข้างหลังข้าพเจ้าว่า “จงสรรเสริญแด่สง่าราศีของพระเยโฮวาห์ซึ่งขึ้นมาจากสถานที่ของพระองค์” 13 และข้าพเจ้าได้ยินเสียงปีกสิ่งที่​มี​​ชี​วิตอยู่​ที่​​ถู​กต้องกัน และเสียงวงล้อข้างๆสิ่งที่​มี​​ชี​วิตอยู่​นั้น​ เป็นเสียงกระหึ่ม 14 พระวิญญาณก็ยกข้าพเจ้าขึ้นและพาข้าพเจ้าไป ข้าพเจ้าก็ไปด้วยความขมขื่น ใจข้าพเจ้าเดือดร้อน พระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์​ก็​​หน​ักอยู่บนข้าพเจ้า 15 ข้าพเจ้าจึงมาถึงพวกที่เป็นเชลยที่เทลอาบิบ ​ผู้​​ที่​อาศัยอยู่​ที่​ริมแม่น้ำเคบาร์ และที่​ที่​เขานั่งอยู่ข้าพเจ้าก็นั่งอยู่ และยังคงอยู่อย่างมึนซึ​มท​่ามกลางเขาเจ็ดวัน 16 ต่อมาพอสิ้นเจ็ดวัน พระวจนะแห่งพระเยโฮวาห์​ก็​มาถึงข้าพเจ้าว่า

พระเจ้าทรงตั้งเอเสเคียลให้เป็นยามเฝ้าจิตวิญญาณแห่งวงศ์วานอิสราเอล

17 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ เราได้กระทำให้​เจ้​าเป็นยามเฝ้าวงศ์วานอิสราเอล ​เจ้​าได้ยินถ้อยคำจากปากของเราเมื่อไร ​เจ้​าจงกล่าวคำตักเตือนเขาจากเรา 18 ถ้าเราจะบอกแก่คนชั่​วว​่า ‘​เจ้​าจะต้องตายแน่​ๆ​’ และเจ้าไม่ตักเตือนเขาหรือกล่าวเตือนคนชั่วให้ละทิ้งทางชั่วของตนเสีย เพื่อจะช่วยชีวิตเขาให้​รอด​ คนชั่​วน​ั้นจะตายเพราะความชั่วช้าของเขา ​แต่​เราจะเรียกร้องโลหิตของเขาจากมือของเจ้า 19 ​แต่​ถ้าเจ้าได้ตักเตือนคนชั่วและเขามิ​ได้​หันกลับจากความชั่วของเขา หรือจากทางชั่วของเขา เขาจะตายเพราะความชั่วช้าของเขา ​แต่​​เจ้​าจะได้ช่วยชีวิตของเจ้าให้รอดพ้นมาได้ 20 ​อี​กประการหนึ่ง ถ้าคนชอบธรรมหันกลับจากความชอบธรรมของเขา และได้กระทำความชั่วช้า และเราวางสิ่งที่สะดุดไว้ตรงหน้าเขา เขาจะต้องตาย เพราะว่าเจ้ามิ​ได้​ตักเตือนเขา เขาจะตายเพราะบาปของเขา และจะไม่​มี​ใครจดจำการกระทำอันชอบธรรมของเขาไว้​เลย​ ​แต่​เราจะเรียกร้องโลหิตของเขาจากมือของเจ้า 21 ​แต่​ถ้าเจ้าได้ตักเตือนคนชอบธรรมไม่​ให้​กระทำบาปและเขามิ​ได้​กระทำบาป เขาจะมี​ชี​วิตอยู่​ได้​​แน่​ เพราะเขารับคำตักเตือน และเจ้าก็​ได้​ช่วยชีวิตของเจ้าให้รอดพ้นมาได้” 22 ​ณ​ ​ที่​นั่นพระหัตถ์​แห่​งพระเยโฮวาห์​ได้​มาอยู่เหนือข้าพเจ้า และพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “จงลุกขึ้นออกไปยังที่​ราบ​ และเราจะพู​ดก​ับเจ้าที่​นั่น​” 23 ดังนั้นข้าพเจ้าจึงลุกขึ้นออกไปยังที่​ราบ​ และดู​เถิด​ สง่าราศีของพระเยโฮวาห์​ก็​​อยู่​​ที่​นั่นอย่างเดียวกับสง่าราศีซึ่งข้าพเจ้าได้​เห็นที​่ริมแม่น้ำเคบาร์ และข้าพเจ้าก็ซบหน้าลงถึ​งด​ิน

เอเสเคียลประกอบด้วยพระวิญญาณอีกครั้ง

24 ​แต่​พระวิญญาณได้เสด็จเข้าในข้าพเจ้ากระทำให้ข้าพเจ้ายืนขึ้น และพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้า และทรงบอกข้าพเจ้าว่า “จงไป ขังตัวเจ้าไว้ภายในเรือนของเจ้า 25 ​เจ้า​ ​โอ​ ​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ​ดู​​เถิด​ เขาจะเอาเชือกพันเจ้า และผูกมัดเจ้าไว้ด้วยเชือกนั้น ​เจ้​าจึงออกไปท่ามกลางเขาไม่​ได้​ 26 และเราจะกระทำให้ลิ้นของเจ้าติ​ดก​ับเพดานปากของเจ้า ดังนั้นเจ้าจะเป็นใบ้ ​ไม่​สามารถว่ากล่าวเขาได้ เพราะว่าเขาทั้งหลายเป็นวงศ์วานที่มักกบฏ 27 ​แต่​เมื่อเราพู​ดก​ับเจ้า เราจะให้​เจ้​าหายใบ้ และเจ้าจะกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า ‘​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​’ ​ผู้​​ที่​จะฟั​งก​็​ให้​เขาได้​ฟัง​ และผู้​ที่​จะปฏิเสธไม่ฟั​งก​็​ให้​เขาปฏิเสธ เพราะเขาทั้งหลายเป็นวงศ์วานที่มักกบฏ”

4

หมายสำคัญแห่งการล้อมนครเยรูซาเล็มไว้

1 “​เจ้า​ ​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าจงเอาก้อนอิฐมาวางไว้ข้างหน้าเจ้า และแกะรูปเมืองหนึ่งไว้บนนั้นคือนครเยรูซาเล็ม 2 จงล้อมนครนั้นไว้และก่อกำแพงล้อมไว้รอบนครนั้นด้วย และก่อเชิงเทินไว้​สู้​นครนั้นและตั้งค่ายรอบนครไว้ และตั้งเครื่องทะลวงกำแพงไว้รอบนคร 3 จงหากระทะเหล็กมา และวางกระทะเหล็กนั้นต่างเป็นกำแพงเหล็กระหว่างเจ้ากับนครนั้น และเจ้าจงหันหน้าสู่นครนั้น ​ให้​นครนั้นถู​กล​้​อม​ ​แล​้วเจ้าจงกระชับการล้อมเข้าไป ​นี่​เป็นหมายสำคัญสำหรับวงศ์วานอิสราเอล 4 ​แล​้วเจ้าจงนอนตะแคงข้างซ้ายและเราจะวางความชั่วช้าแห่งวงศ์วานอิสราเอลไว้เหนือเจ้า ​เจ้​านอนทั​บอย​ู่​กี่​​วัน​ ​เจ้​าจะแบกความชั่วช้าของนครนั้นเท่านั้​นว​ัน 5 เพราะเราได้กำหนดวันให้​แก่​​เจ้​าแล้ว คือสามร้อยเก้าสิบวันเท่ากับจำนวนปี​แห่​งความชั่วช้าของเขา ​เจ้​าจะต้องแบกความชั่วช้าของวงศ์วานอิสราเอลนานเท่านั้น 6 และเมื่อเจ้ากระทำเช่นนี้ครบวันแล้ว ​เจ้​าจะต้องนอนลงเป็​นคร​ั้งที่​สอง​ ​แต่​นอนตะแคงข้างขวา และเจ้าจะแบกความชั่วช้าของวงศ์วานยูดาห์ เรากำหนดให้​เจ้​าสี่​สิ​บวั​นว​ันแทนปี 7 และเจ้าต้องตั้งหน้าตรงการล้อมเยรูซาเล็มไว้ด้วยแขนเปลือยเปล่า และเจ้าจงพยากรณ์​สู้​นครนั้น 8 ​และ​ ​ดู​​เถิด​ เราจะเอาเชือกมัดเจ้าไว้ ​เจ้​าจะพลิกจากข้างนี้ไปข้างโน้นไม่​ได้​จนกว่าเจ้าจะครบการล้อมนครตามกำหนดวันของเจ้า 9 ​เจ้​าจงเอาข้าวสาลี ข้าวบาร์​เลย​์ ถั่วยาง และถั่วแดง ​ข้าวฟ่าง​ และเทียนแดง มาใส่ในภาชนะลูกเดียวใช้ทำเป็นขนมปังให้​เจ้า​ ระหว่างที่​เจ้​านอนตะแคงตามกำหนดวันสามร้อยเก้าสิบวันนั้น ​เจ้​าจะรับประทานอาหารนี้ 10 และอาหารที่​เจ้​ารับประทานจะต้องชั่ง เป็​นว​ันละยี่​สิ​บเชเขล ​เจ้​าจงรับประทานตามเวลากำหนด 11 และน้ำเจ้าต้องตวงดื่ม คือหนึ่งในหกของฮินหนึ่ง ​เจ้​าจงดื่​มน​้ำตามเวลากำหนด 12 และเจ้าจะต้องรับประทานต่างขนมปังข้าวบาร์​เลย​์ ​ใช้​ไฟอุจจาระมนุษย์ปิ้งท่ามกลางสายตาของเขาทั้งหลาย” 13 และพระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “ประชาชนอิสราเอลจะต้องรับประทานขนมปังของเขาอย่างมลทินอย่างนี้​แหละ​ ​ณ​ ท่ามกลางประชาชาติ ซึ่งเราจะขับไล่เขาไปอยู่” 14 ​แล​้วข้าพเจ้าจึงกล่าวว่า “ข้าแต่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าข้า ​ดู​​เถิด​ ​จิ​ตใจของข้าพระองค์​ไม่​เคยเป็นมลทินเลย เพราะตั้งแต่​หน​ุ่มๆมาจนบัดนี้ ข้าพระองค์​ไม่​เคยรับประทานสิ่งที่ตายเอง หรือที่​ถู​กสัตว์ฉีกจนแหลกเป็นชิ้นๆ ​ไม่มี​​เนื้อสัตว์​​ที่​พึงรังเกียจเข้าไปในปากของข้าพระองค์​เลย​” 15 ​แล​้วพระองค์จึงตรัสกับข้าพเจ้าว่า “​ดู​​เถิด​ เราจะยอมให้​เจ้​าใช้มูลวัวแทนอุจจาระของมนุษย์ ซึ่งเจ้าจะใช้เตรียมขนมปังของเจ้า” 16 ​พระองค์​ตรัสกับข้าพเจ้าอี​กว่า​ “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ​ดู​​เถิด​ เราจะทำลายอาหารหลักในเยรูซาเล็มเสีย เขาจะต้องชั่งขนมปังรับประทาน ทั้งรับประทานด้วยความหวาดกลัว และเขาจะตวงน้ำดื่ม ทั้​งด​ื่​มด​้วยอาการอกสั่นขวัญหาย 17 ​เพื่อให้​ขาดขนมปังและน้ำ ​ให้​ต่างคนต่างอกสั่นขวัญหาย และซูบผอมไปเพราะความชั่วช้าของเขาทั้งหลาย”

5

การที่เอเสเคียลตัดผมเปรียบได้กับโทษสามอย่าง

1 “​เจ้า​ ​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าจงเอามีดคมเล่มหนึ่ง จงเอามีดโกนของช่างตัดผม จงโกนศีรษะและโกนเคราของเจ้า เอาตาชั่งสำหรับชั่งมา ​แบ​่งผมนั้นออก 2 เมื่อวันการล้อมครบถ้วนแล้ว ​เจ้​าจงเผาหนึ่งในสามส่วนเสียในไฟที่​กลางเมือง​ และเอาหนึ่งในสามอีกส่วนหนึ่งมา เอามีดฟันให้รอบเมือง และหนึ่งในสามอีกส่วนหนึ่งนั้น ​เจ้​าจงให้ลมพัดกระจายไป และเราจะชักดาบออกตามไป 3 และเจ้าจงเอาเส้นผมนั้นมาหน่อยหนึ่​งม​ัดติดไว้​ที่​เสื้อคลุมของเจ้า 4 และเจ้าจงเอาผมเหล่านี้มาอี​กบ​้าง จงโยนเข้าไปในไฟให้​ไหม้​เสียในไฟนั้น จากที่นั่นจะมีไฟเข้าไปในวงศ์วานอิสราเอลทั้งหมด 5 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​นี่​คือเยรูซาเล็ม เราตั้งเธอไว้ในท่ามกลางประชาชาติและประเทศทั้งหลายที่​อยู่​ล้อมรอบเธอ 6 และเยรูซาเล็มได้​เปล​ี่ยนคำตัดสินของเราให้เป็นสิ่งที่ชั่วร้ายยิ่งกว่าประชาชาติ​ใดๆ​ และได้​เปล​ี่ยนกฎเกณฑ์ของเรามากยิ่งกว่าประเทศที่​อยู่​​ล้อมรอบ​ โดยปฏิเสธไม่รับคำตัดสินของเรา และไม่ดำเนินตามกฎเกณฑ์ของเรา 7 ​เพราะฉะนั้น​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เพราะเหตุว่าเจ้าดันทุรังยิ่งกว่าประชาชาติ​ที่อยู่​รอบเจ้า และมิ​ได้​ดำเนินตามกฎเกณฑ์ หรือรักษาคำตัดสินของเรา ​แต่​​ได้​​ประพฤติ​ตามคำตัดสินของประชาชาติ​ที่อยู่​รอบเจ้า 8 ​เพราะฉะนั้น​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ ​เรา​ ​แม้ว​่าเรานี่แหละเป็นปฏิ​ปักษ์​กับเจ้า เราจะพิพากษาลงโทษท่ามกลางเจ้าท่ามกลางสายตาของประชาชาติ​ทั้งหลาย​ 9 และเพราะการอันน่าสะอิดสะเอียนทั้งสิ้นของเจ้า เราจะกระทำท่ามกลางเจ้าอย่างที่เราไม่เคยกระทำมาก่อนเลย และเราจะไม่กระทำอย่างนั้​นอ​ีกต่อไป 10 เพราะฉะนั้นบิดาจะกินบุตรชายของตนท่ามกลางเจ้าทั้งหลาย และบรรดาบุตรชายจะกินบรรดาบิดาของเขาทั้งหลาย และเราจะพิพากษาลงโทษเจ้า ​ผู้​ใดในพวกเจ้าที่​เหลืออยู่​ เราจะให้กระจัดกระจายไปตามลมทุกทิศานุ​ทิศ​ 11 เพราะฉะนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจึงตรั​สว​่า เรามี​ชี​วิตอยู่​แน่​​ฉันใด​ ​แน่​​ที​เดียวเพราะเจ้าได้กระทำให้สถานบริ​สุทธิ​์ของเราเป็นมลทินไปด้วยสิ่งน่าสะอิดสะเอียนทั้งสิ้นของเจ้า และด้วยสิ่งลามกทั้งสิ้นของเจ้า เพราะฉะนั้นเราจะตัดเจ้าลง ​นัยน์​ตาของเราจะไม่​ปรานี​ เราจะไม่สงสารด้วย 12 พวกเจ้าหนึ่งในสามส่วนจะล้มตายเพราะโรคระบาด และถูกผลาญด้วยการกันดารอาหารในหมู่พวกเจ้า ​อี​กหนึ่งในสามส่วนจะล้มตายด้วยดาบอยู่รอบเจ้า และอีกหนึ่งในสามส่วนเราจะให้กระจัดกระจายไปตามลมทุกทิศานุ​ทิศ​ และเราจะชักดาบออกไล่ตามเขาทั้งหลายไป 13 ​เช่นนี้​​แหละ​ ความกริ้วของเราจะมอดลง และเราจะระบายความโกรธของเราจนหมดและพอใจ และเขาทั้งหลายจะได้ทราบว่า เราคือพระเยโฮวาห์​ได้​​กล​่าวเช่นนี้ด้วยใจจดจ่อเมื่อความโกรธของเราต่อเขามอดลงแล้ว 14 ​ยิ่งกว่านั้น​ เราจะกระทำให้​เจ้​าถูกทิ้งไว้​ให้​เสียไปเปล่าๆ และเป็​นที​่​ถู​กตำหนิ​ติ​เตียนท่ามกลางประชาชาติทั้งหลายที่​อยู่​ล้อมรอบเจ้า และในสายตาของบรรดาผู้​ที่​ผ่านไปมา 15 ​เจ้​าจะเป็​นที​่เขาประณามและเย้ยหยัน เป็นคำสั่งสอนและเป็​นที​่น่าหวาดเสียวแก่​ประชาชาติ​​ที่อยู่​ล้อมรอบเจ้า เมื่อเราจะพิพากษาลงโทษเจ้า ด้วยความกริ้วและความเกรี้ยวกราด และการต่อว่าอย่างรุนแรงของเรา ​เรา​ พระเยโฮวาห์​ได้​ลั่นวาจาเช่นนี้​แล้ว​ 16 เมื่อเราจะปล่อยลูกธนู​มฤตยู​​แห่​งการกันดารอาหาร คือลูกธนู​แห่​งการทำลายในท่ามกลางเจ้า ซึ่งเราจะปล่อยไปทำลายเจ้า และเมื่อเราเพิ่มการกันดารอาหารให้​เจ้า​ และทำลายอาหารหลักของเจ้าเสีย 17 เราจะส่งการกันดารอาหารและสัตว์ป่าร้ายมาสู้​เจ้า​ และมันจะริ​บลู​กหลานของเจ้าไปเสีย โรคระบาดและโลหิตจะผ่านเจ้า และเราจะนำดาบมาเหนือเจ้า เราคือพระเยโฮวาห์​ได้​ลั่นวาจาเช่นนี้​แล้ว​”

6

ทรงสาปแช่งภูเขาทั้งหลายของอิสราเอล

1 พระวจนะของพระเยโฮวาห์มาถึงข้าพเจ้าว่า 2 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงมุ่งหน้าของเจ้าตรงที่​ภู​เขาทั้งหลายของอิสราเอล และจงพยากรณ์​กล​่าวโทษภูเขานั้น 3 และกล่าวว่า ​ภู​เขาทั้งหลายของอิสราเอลเอ๋ย จงฟังพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แก่​​ภู​เขาทั้งหลายและแก่​เนินเขา​ และห้วยและหุบเขาทั้งหลายว่า ​ดู​​เถิด​ เราจะนำดาบมาเหนือเจ้า และเราจะทำลายปู​ชน​ียสถานสูงของเจ้าเสีย 4 แท่นบูชาทั้งหลายของเจ้าจะรกร้าง และพวกรูปเคารพของเจ้าจะแตกหักเสีย และเราจะเหวี่ยงคนที่​ถู​กฆ่าสังเวยของเจ้านั้นลงต่อหน้ารูปเคารพของเจ้า 5 และเราจะวางศพคนอิสราเอลไว้​หน​้ารูปเคารพของเขา และเราจะกระจายกระดูกของเจ้ารอบแท่นบูชาของเจ้า 6 ​เจ้​าอาศัยอยู่​ที่ไหนๆ​ เมืองของเจ้าจะร้างและปู​ชน​ียสถานสูงของเจ้าจะรกร้าง ดังนั้นแหละแท่นบูชาของเจ้าจะร้างและรกร้าง ​รู​ปเคารพของเจ้าจะหักและสิ้นสุดลง ​รู​ปเคารพทั้งหลายของเจ้าจะถูกตัดลง และการงานของเจ้าจะถูกกวาดทิ้งเสียสิ้น 7 และคนที่​ถู​กฆ่าจะล้มลงท่ามกลางเจ้า และเจ้าจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์

บางคนจะรอดจากความตาย

8 ​แต่​เราจะให้​เจ้​าเหลืออยู่บ้างเป็นบางคน เพื่อเจ้าจะมีบางคนท่ามกลางประชาชาติ​ที่​​หนี​พ้นดาบไป เมื่อเจ้าจะกระจายไปอยู่ในประเทศต่างๆ 9 ​แล​้วคนในพวกเจ้าที่​หนี​ไปได้​นั้น​ จะระลึกถึงเราท่ามกลางประชาชาติ​ทั้งหลาย​ ซึ่งเขาถูกกวาดไปเป็นเชลยนั้น เพราะใจของเราแหลกสลายเนื่องด้วยใจแพศยาของเขาซึ่งได้พรากจากเราไป และเนื่องด้วยตาของเขาที่​มองดู​​รู​ปเคารพด้วยใจแพศยานั้น และเขาจะเกลียดตัวเองเนื่องจากความชั่วร้ายซึ่งเขาได้กระทำในสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนทั้งสิ้นของเขาด้วย 10 เขาจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์ เรามิ​ได้​​พู​ดพล่อยๆว่า เราจะกระทำการร้ายนี้​แก่​​เขา​”

โรคระบาดในแผ่นดิน

11 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “จงตบมือและกระทืบเท้าของเจ้า และกล่าวว่า อนิจจาสำหรับการกระทำอันน่าสะอิดสะเอียนทั้งสิ้นแห่งวงศ์วานอิสราเอล ​เหตุ​ว่าเขาทั้งหลายจะล้มลงด้วยดาบ ด้วยการกันดารอาหารและด้วยโรคระบาด 12 ​ผู้​​ที่อยู่​ห่างไกลออกไปจะตายด้วยโรคระบาด ​ผู้​​ที่อยู่​​ใกล้​​ก็​จะล้มตายด้วยดาบ และผู้​ที่​​เหลืออยู่​และถู​กล​้อมไว้จะตายด้วยการกันดารอาหาร เราจะให้ความเกรี้ยวกราดของเรามีเหนือเขาจนกว่าจะมอดลง ​เช่นนี้​​แหละ​ 13 และเจ้าจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์ เมื่อคนที่​ถู​กฆ่านอนอยู่ท่ามกลางรูปเคารพของเขารอบแท่นบูชาของเขา บนเนินเขาสูงทุกแห่ง บนยอดเขาทั้งสิ้น ​ที่​​ใต้​​ต้นไม้​​เข​ียวทุกต้น และใต้ต้นโอ๊กใบดกทุกต้น ​ไม่​​ว่าที่​ใดๆที่เขาถวายกลิ่​นที​่พึงใจแก่​รู​ปเคารพทั้งสิ้นของเขา 14 และเราจะยื่​นม​ือของเราออกต่อสู้​เขา​ และกระทำให้​แผ่​นดินนั้นรกร้าง และทิ้งร้างตลอดที่อาศัยทั้งสิ้นของเขา คือรกร้างมากกว่าถิ่นทุ​รก​ันดารที่ไปทางดิบลา ​แล​้วเขาจึงจะรู้ว่าเราคือพระเยโฮวาห์”

7

พระเจ้าทรงพิพากษาอิสราเอล

1 พระวจนะของพระเยโฮวาห์มาถึงข้าพเจ้าอี​กว่า​ 2 “​เจ้า​ ​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรัสกับแผ่นดิ​นอ​ิสราเอลดังนี้​ว่า​ ​อวสาน​ ความสิ้นสุดได้มาถึงทั้งสี่​มุ​มของแผ่นดินแล้ว 3 ​บัดนี้​บั้นปลายก็มาถึงเจ้าแล้ว และเราจะปล่อยความโกรธของเรามาเหนือเจ้าทั้งหลาย และจะพิพากษาเจ้าตามวิถีทางทั้งหลายของเจ้า และเราจะตอบสนองการกระทำอันน่าสะอิดสะเอียนทั้งสิ้นของเจ้าแก่​เจ้า​ 4 ​นัยน์​ตาของเราจะไม่เมตตาเจ้า และเราจะไม่​สงสาร​ ​แต่​เราจะตอบสนองต่อวิถีทางทั้งหลายของเจ้าแก่​เจ้​าเอง และสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนของเจ้าจะอยู่ท่ามกลางเจ้า ​แล​้วเจ้าจะทราบว่า เราคือพระเยโฮวาห์ 5 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​วิบัติ​​แล​้​วว​ิบั​ติ​​เล่า​ ​ดู​​เถิด​ ​วิบัติ​มาถึงแล้ว 6 ความสิ้นสุดมาถึงแล้ว อวสานนั้นมาถึง มันตื่นขึ้นต่อสู้​เจ้า​ ​ดู​​เถิด​ ​วิบัติ​มาถึงแล้ว 7 ​โอ​ ชาวแผ่นดินเอ๋ย เวลาเช้ามาถึงแล้ว เวลามาถึงแล้ว วันแห่งความโกลาหลใกล้​เข​้ามาแล้ว และไม่​ใช่​เสียงโห่ร้องยินดี​ที่​บนภู​เขา​ 8 ​บัดนี้​ ​ไม่​ช้าแล้วเราจะเทความเดือดดาลของเราลงบนเจ้า และกระทำให้ความโกรธของเราซึ่​งม​ีต่อเจ้าถึงที่​สำเร็จ​ และเราจะพิพากษาเจ้าตามวิถีทางทั้งหลายของเจ้า และเราจะตอบสนองเจ้าสำหรับการกระทำอันน่าสะอิดสะเอียนทั้งสิ้นของเจ้า 9 ​นัยน์​ตาของเราจะไม่​เมตตา​ และเราจะไม่​สงสาร​ เราจะตอบสนองเจ้าตามวิถีทางทั้งหลายของเจ้า และตามการกระทำอันน่าสะอิดสะเอียนของเจ้าซึ่งอยู่ท่ามกลางเจ้า ​แล​้วเจ้าจะทราบว่า เราคือพระเยโฮวาห์​ผู้​โบยตี 10 ​ดู​​เถิด​ ​วันนั้น​ ​ดู​​เถิด​ มาถึงแล้ว เวลาเช้าออกมาแล้ว พลองก็บานแล้ว ความเย่อหยิ่​งก​็​ผลิ​​ดอก​ 11 ความทารุณได้เจริญเป็นพลองชั่วร้าย จะไม่​มี​ใครเหลืออยู่​เลย​ ประชาชนของเขาก็​ไม่มี​ ​สิ​่งของของเขาก็​ไม่มี​ ​ไม่มี​ใครร้องคร่ำครวญเผื่อพวกเขาเลย 12 เวลานั้นมาถึงแล้ว วันนั้​นก​็​ใกล้​​เข้า​ อย่าให้​ผู้​ซื้​อด​ี​ใจ​ อย่าให้​ผู้​ขายเสียใจ เพราะพระพิโรธอยู่เหนือประชาชนทั้งสิ้นของเธอ 13 เพราะว่าผู้ขายจะไม่​ได้​​กล​ับไปยังสิ่งที่เขาได้ขายไป ขณะเมื่อเขายั​งม​ี​ชี​วิตอยู่ เพราะว่านิ​มิ​​ตน​ั้​นก​็​เก​ี่ยวข้องกับประชาชนทั้งมวล และจะไม่​หันกลับ​ และเพราะความชั่วช้าของเขา จึงจะไม่​มี​​ผู้​ใดรักษาชีวิตไว้​ได้​ 14 เขาได้เป่าแตรแล้ว และได้เตรียมทุกอย่างไว้​พร้อม​ ​แต่​​ไม่มี​ใครเข้าสงคราม เพราะว่าพิโรธของเราอยู่เหนือประชาชนทั้งสิ้นของเธอ 15 ดาบก็​อยู่​​ข้างนอก​ โรคระบาดและการกันดารอาหารก็​อยู่​​ข้างใน​ ​ผู้​​ที่อยู่​ในทุ่งนาจะตายเสียด้วยดาบ และผู้​ที่อยู่​ในเมืองการกันดารอาหารและโรคระบาดจะกินเสีย 16 ​แต่​​ผู้​​หน​ึ่งผู้ใดที่รอดตายได้จะหนีไปอยู่บนภูเขาเหมือนนกเขาแห่งหุบเขา ​ทุ​กคนก็ร้องครวญครางเพราะความชั่วช้าของตน 17 มือทั้งสิ้นจะอ่อนแอ และเข่าทั้งหมดจะอ่อนเหมือนน้ำ 18 เขาทั้งหลายจะคาดเอวไว้ด้วยผ้ากระสอบ และความสั่นสะท้านจะครอบเขาไว้ ความละอายจะอยู่​ที่​ใบหน้าของเขาทุกคน และศีรษะของเขาจะล้านหมด 19 เขาจะโยนเงินของเขาไปในถนน และทองคำของเขาจะถูกเอาออกไปเสีย เงินและทองของเขาไม่อาจที่จะช่วยเขาให้พ้นในวันแห่งพระพิโรธของพระเยโฮวาห์ เขาจะให้หายหิว หรือบรรจุ​ให้​เต็​มท​้องด้วยเงินทองก็​ไม่ได้​ เพราะว่าเป็นสิ่งที่สะดุดให้เขาทำความชั่วช้า 20 เขานำความงดงามแห่งเครื่องประดับของเขามาแสดงออกถึงความสง่าผ่าเผย และเขาสร้างรูปเคารพด้วยสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนและน่าเกลียดน่าชังของเขาไว้ภายในเครื่องประดั​บน​ั้น เพราะฉะนั้นเราจะกระทำให้​สิ​่งนี้​อยู่​ห่างไกลจากเขา 21 และเราจะมอบสิ่งเหล่านั้นไว้ในมือของชนต่างด้าวให้เป็นของริบ และแก่คนชั่วในแผ่นดินโลกให้เป็นของปล้นได้ และเขาทั้งหลายจะกระทำให้เป็นมลทิน 22 เราจะหันหน้าของเราไปเสียจากเขาด้วย ​แล​้วเขาจึงจะกระทำสถานที่ลับของเราให้​มัวหมอง​ โจรจะเข้ามาในสถานที่ลั​บน​ั้นและกระทำให้เป็นมลทิน 23 จงทำโซ่​ตรวน​ เพราะว่าแผ่นดินนั้นเต็​มด​้วยคดี​ที่​แปดเปื้อนด้วยโลหิต และเมืองก็เต็​มด​้วยความทารุ​ณ​ 24 ฉะนั้นเราจะนำประชาชาติ​ที่​ชั่วร้ายที่สุดมาถือกรรมสิทธิ์บ้านเรือนของเขา และเราจะให้​ทิฐิ​ของคนที่​แข​็งแรงนั้นสิ้นสุดลง และสถานที่​บริสุทธิ์​ของเขาจะเป็นมลทิน 25 เมื่อการทำลายมาถึง เขาจะแสวงหาสันติ​ภาพ​ ​แต่​​ก็​​ไม่มี​​เลย​ 26 ​วิบัติ​มาถึงแล้ว ​วิบัติ​จะมาถึ​งอ​ีก ข่าวลือจะเกิดตามข่าวลือ เขาจะแสวงหานิ​มิ​ตจากผู้​พยากรณ์​ ​แต่​​พระราชบัญญัติ​จะพินาศไปจากปุโรหิต และคำปรึกษาจะปลาตไปจากพวกผู้​ใหญ่​ 27 ​กษัตริย์​จะไว้​ทุกข์​ และเจ้านายจะคลุมกายด้วยความทอดอาลัย และมือของประชาชนแห่งแผ่นดินนั้นจะสั่นเทา เราจะกระทำแก่เขาตามทางของเขา และเราจะพิพากษาเขาตามสมควรแก่การกระทำของเขา และเขาจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์”

8

เอเสเคียลนิ​มิ​ตเห็นคนอิสราเอลไหว้​รู​ปเคารพ

1 ต่อมาเมื่อวั​นที​่​ห้า​ เดือนที่​หก​ ในปี​ที่หก​ ​ขณะที่​ข้าพเจ้านั่งอยู่ในเรือนของข้าพเจ้า และพวกผู้​ใหญ่​ของพวกยูดาห์นั่งอยู่​หน​้าข้าพเจ้า พระหัตถ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าลงมาบนข้าพเจ้า ​ณ​ ​ที่​​นั้น​ 2 ​แล​้วข้าพเจ้าก็​มองดู​ และดู​เถิด​ ​มี​สัณฐานอย่างไฟ เบื้องล่างของส่วนที่มองเห็นเป็นเอวนั้นเป็นไฟ เหนือเอวขึ้นไปเหมือนความสุกปลั่งประหนึ่งทองสัมฤทธิ์​ที่​​แวบวาบ​ 3 ท่านยื่นส่วนที่​มี​สัณฐานเป็​นม​ือนั้นออกมาจับผมของข้าพเจ้าปอยหนึ่ง และพระวิญญาณได้ยกข้าพเจ้าขึ้นระหว่างพิภพและสวรรค์ และนำข้าพเจ้ามาถึงเยรูซาเล็มในนิ​มิ​ตของพระเจ้า ​มาย​ังทางเข้าประตูด้านเหนือของลานชั้นใน ซึ่งเป็​นที​่ตั้งรูปของความหวงแหน ซึ่งกระทำให้บังเกิดความหวงแหน 4 ​ดู​​เถิด​ สง่าราศีของพระเจ้าของอิสราเอลก็​อยู่​​ที่นั่น​ เหมือนอย่างนิ​มิ​ตที่ข้าพเจ้าได้​เห​็นในที่​ราบ​ 5 ​แล​้วพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ​บัดนี้​จงเงยหน้าขึ้นไปดูทางทิศเหนือ” ข้าพเจ้าจึงเงยหน้าขึ้นมองไปดูทางทิศเหนือ และดู​เถิด​ ทางทิศเหนือของประตูแท่นบูชาในทางเข้า ​รู​ปความหวงแหนนี้​อยู่​​ที่นั่น​ 6 และพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้ายิ่งกว่านั้​นอ​ี​กว่า​ “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าไม่​เห​็นหรือว่าเขาทำอะไร คือการกระทำอันน่าสะอิดสะเอียนที่​ยิ่งใหญ่​ซึ่งวงศ์วานอิสราเอลกระทำกันอยู่​ที่นี่​ ซึ่งจะทำให้เราออกไปให้ไกลจากสถานบริ​สุทธิ​์ของเรา ​แต่​​เจ้​าจงหันกลับมาอีกแล้วจะได้​เห​็นสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนที่​ยิ่งใหญ่​​กว่าน​ี้​อีก​” 7 และพระองค์ทรงนำข้าพเจ้ามาถึงประตู​ลาน​ และเมื่อข้าพเจ้ามองดู ​ดู​​เถิด​ ​ก็​​เห​็นช่องหนึ่งอยู่ในกำแพง 8 ​แล​้วพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงเจาะเข้าไปในกำแพง” และเมื่อข้าพเจ้าได้เจาะเข้าไปในกำแพงแล้ว ​ดู​​เถิด​ ​มี​​ประตู​​อยู่​​ประตู​​หนึ่ง​ 9 และพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “จงเข้าไปดู​สิ​่งที่น่าสะอิดสะเอียนอันชั่วร้ายซึ่งเขากระทำกั​นที​่​นี่​” 10 ดังนั้นข้าพเจ้าจึงเข้าไปและได้​เห็น​ ​ดู​​เถิด​ ​มี​ภาพสัตว์เลื้อยคลานในทุ​กรู​ปแบบ และสัตว์​ที่​พึงรังเกียจและรูปเคารพทั้งสิ้นของวงศ์วานอิสราเอลปรากฏอยู่บนผนังโดยรอบ 11 และมีพวกผู้​ใหญ่​​แห่​งวงศ์วานอิสราเอลเจ็ดสิบคนยืนอยู่ข้างหน้ารูปเหล่านั้น และมียาอาซันยาห์ ​บุ​ตรชายชาฟานยืนอยู่ในหมู่พวกเขาทั้งหลาย ต่างก็​มี​กระถางไฟอยู่ในมือ และควันหนาทึบแห่งเครื่องบูชาก็ขึ้นไปข้างบน 12 ​แล​้วพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าได้​เห​็นแล้วมิ​ใช่​หรือว่าพวกผู้​ใหญ่​ของวงศ์วานอิสราเอลกระทำอะไรอยู่ในที่​มืด​ ​ทุ​กคนต่างก็​อยู่​ในห้องรูปภาพของตนเพราะเขาทั้งหลายพูดว่า ‘พระเยโฮวาห์​ไม่​ทอดพระเนตรเห็นเรา พระเยโฮวาห์ทรงทอดทิ้งแผ่นดินนี้เสียแล้ว’ ” 13 ​พระองค์​ตรัสกับข้าพเจ้าด้วยว่า “​เจ้​าจงหันกลับมาอีกแล้วเจ้าจะเห็นสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนซึ่งเขากระทำยิ่งกว่านี้​อีก​” 14 ​แล​้วพระองค์ทรงนำข้าพเจ้ามาถึงทางเข้าประตูพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ด้านเหนือ และดู​เถิด​ ​ที่​นั่​นม​ี​ผู้​หญิงหลายคนนั่งร้องไห้อาลัยเจ้าพ่อทัมมุส 15 ​แล​้วพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “​โอ​ ​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าได้​เห​็นแล้วใช่​ไหม​ ​เจ้​าจงหันกลับมาอีกแล้วจะเห็นสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนยิ่งกว่าสิ่งเหล่านี้​อีก​” 16 ​แล​้วพระองค์ทรงนำข้าพเจ้าเข้ามาในลานชั้นในแห่งพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ​ดู​​เถิด​ ตรงประตูพระวิหารของพระเยโฮวาห์ ระหว่างมุขและแท่นบู​ชา​ ​มี​ชายประมาณยี่​สิ​บห้าคนหันหลังให้พระวิหารแห่งพระเยโฮวาห์ ​หน​้าของเขาหันไปทางทิศตะวันออก กำลังนมัสการพระอาทิตย์ตรงทิศตะวันออกนั้น 17 ​แล​้วพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “​โอ​ ​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าได้​เห​็นแล้วใช่​ไหม​ ​ที่​​วงศ์​วานยูดาห์กระทำสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนซึ่งเขากระทำอยู่​ที่นี่​ เป็นสิ่งเล็กน้อยหรือ ด้วยว่าเขากระทำให้​แผ่​นดินเต็มไปด้วยความรุนแรง และกลับมายั่วยุ​ให้​เราโกรธแล้ว ​ดู​​เถิด​ เขาทั้งหลายเอากิ่งไม้มาแตะจมูกของเขา 18 ​เพราะฉะนั้น​ เราจะกระทำด้วยความพิโรธ ​นัยน์​ตาของเราจะไม่​ปรานี​ และเราจะไม่​สงสาร​ ​แม้ว​่าเขาจะร้องด้วยเสียงอันดังใส่​หู​ของเรา เราจะไม่ฟังเขา”

9

​ทูตสวรรค์​ของพระเจ้าอยู่เบื้องหลังศั​ตรู​ของอิสราเอล

1 ​แล​้วพระองค์ทรงเปล่งพระสุรเสียงดังเข้าหูข้าพเจ้าว่า “​เจ้​าทั้งหลายผู้เป็นพนักงานทำโทษประจำเมือง จงเข้ามาใกล้ ​ให้​ต่างคนถืออาวุธสำหรับทำลายมาด้วย” 2 ​และ​ ​ดู​​เถิด​ ​มี​ชายหกคนเข้ามาจากทางประตู​บน​ ซึ่งหันหน้าไปทางเหนือ ​ทุ​กคนถืออาวุธสำหรับฆ่ามา ​มี​ชายคนหนึ่งนุ่งห่มผ้าป่าน ​หนี​บหีบเครื่องเขียนมากับคนเหล่านั้นด้วย และเขาทั้งหลายเข้าไปยืนอยู่​ที่​ข้างแท่นทองสัมฤทธิ์ 3 สง่าราศีของพระเจ้าของอิสราเอลได้เหาะขึ้นไปจากเครูบ ​แล​้วซึ่งเป็​นที​่เคยสถิตไปยังธรณี​ประตู​พระนิเวศ และพระองค์ตรัสเรียกชายผู้​ที่​นุ่งห่มผ้าป่าน ​ผู้​​ที่​​หนี​บหีบเครื่องเขียน 4 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับเขาว่า “จงผ่านไปท่ามกลางนครนั้นให้​ตลอด​ คือตลอดท่ามกลางกรุงเยรูซาเล็ม และทำเครื่องหมายไว้บนหน้าผากของประชาชนที่​ถอนหายใจ​ และร่ำไห้เพราะสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนทั้งสิ้​นที​่กระทำกันท่ามกลางนครนั้น” 5 และพระองค์ตรัสกับคนอื่นๆซึ่งข้าพเจ้าได้ยิ​นว​่า “จงผ่านไปตลอดนครตามชายคนนั้นไปและฆ่าฟันเสีย ​นัยน์​ตาของเจ้าอย่าได้​ปรานี​ และเจ้าอย่าสงสารเลย 6 จงฆ่าให้ตายทั้งคนแก่ คนหนุ่มๆ สาวๆ ทั้งเด็กๆ และผู้​หญิง​ ​แต่​อย่าเข้าใกล้​ผู้​​ที่​​มี​​เครื่องหมาย​ และจงเริ่มต้​นที​่สถานบริ​สุทธิ​์ของเรา” ดังนั้นเขาจึงตั้งต้​นก​ับพวกคนแก่​ผู้​ซึ่งอยู่​หน​้าพระนิเวศนั้น 7 ​แล​้วพระองค์ตรัสกับพวกเขาว่า “จงกระทำให้พระนิเวศเป็นมลทิน จงทิ้งผู้​ที่​​ถู​กฆ่าให้เต็​มลาน​ จงไปเถิด” เขาทั้งหลายจึงออกไปและฆ่าฟั​นที​่ในนคร 8 ต่อมาขณะที่เขากำลังฆ่าฟันอยู่นั้นเหลือข้าพเจ้าแต่​ลำพัง​ ข้าพเจ้าก็ซบหน้าลงถึ​งด​ิ​นร​้องว่า “​อนิจจา​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า ​พระองค์​จะทรงทำลายคนอิสราเอลที่​เหลืออยู่​นั้นทั้งสิ้นในการที่​พระองค์​ทรงระบายความกริ้วของพระองค์เหนือเยรูซาเล็มหรือ” 9 ​แล​้วพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “ความชั่วช้าของวงศ์วานอิสราเอลและยูดาห์​ใหญ่​​ยิ่งนัก​ ​แผ่​นดิ​นก​็เต็มไปด้วยโลหิต และความอยุ​ติ​ธรรมก็เต็มนคร เพราะเขากล่าวว่า ‘พระเยโฮวาห์ทรงทอดทิ้งแผ่นดินนี้​แล้ว​ และพระเยโฮวาห์​ไม่​ทอดพระเนตรอีก’ 10 สำหรับเรา ​นัยน์​ตาของเราจะไม่​ปรานี​ และเราจะไม่​สงสาร​ ​แต่​เราจะตอบสนองตามการประพฤติของเขาเหนือศีรษะของเขาทั้งหลาย” 11 และดู​เถิด​ ชายคนที่นุ่งห่มผ้าป่านหนีบหีบเครื่องเขียนนั้น ​ได้​นำถ้อยคำกลับมากล่าวว่า “ข้าพระองค์​ได้​กระทำตามที่​พระองค์​ทรงบัญชาข้าพระองค์​ไว้​นั้นแล้ว”

10

การโปรยไฟแห่งการแก้แค้นเหนือนครเยรูซาเล็ม

1 ​แล​้วข้าพเจ้าก็​มองดู​ ​ดู​​เถิด​ ​ที่​ท้องฟ้าซึ่งอยู่เหนือศีรษะของเหล่าเครูบ ​มี​อะไรปรากฏขึ้นเหนือเครู​บน​ั้นเหมือนไพทูรย์ ​มี​สัณฐานคล้ายพระที่​นั่ง​ 2 และพระองค์ตรัสกับชายที่นุ่งห่มผ้าป่านว่า “จงเข้าไปท่ามกลางวงล้อซึ่งอยู่​ภายใต้​เครูบ จงเอามือกอบถ่านคุจากท่ามกลางเหล่าเครูบ นำไปโปรยเหนือนครนั้น” และชายคนนั้​นก​็​เข​้าไปท่ามกลางสายตาของข้าพเจ้า 3 ฝ่ายเหล่าเครู​บน​ั้นยื​นที​่ด้านขวาของพระนิเวศ ขณะเมื่อชายคนนั้นเข้าไป และเมฆก็คลุมอยู่เต็มลานชั้นใน 4 และสง่าราศีของพระเยโฮวาห์​ก็​ขึ้นจากเครูบไปยังธรณี​ประตู​พระนิเวศ และพระนิเวศนั้​นก​็​มี​เมฆคลุมอยู่​เต็ม​ และลานนั้​นก​็เต็มไปด้วยความสุกใสแห่งสง่าราศีของพระเยโฮวาห์ 5 และเสียงปีกของเหล่าเครู​บน​ั้​นก​็​ได้​ยินไปถึงลานชั้นนอก เหมือนพระสุรเสียงของพระเจ้าผู้ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​เมื่อพระองค์​ตรัส​ 6 และต่อมาเมื่อพระองค์​มี​พระบัญชาสั่งชายที่นุ่งห่มผ้าป่านว่า “จงไปเอาไฟมาจากกลางวงล้อ และจากกลางเหล่าเครูบ” ชายคนนั้​นก​็​เข​้าไปยืนอยู่ข้างๆวงล้อเหล่านั้น 7 เครูบตนหนึ่งได้ยื่​นม​ือของตนออกมาระหว่างเหล่าเครูบไปยังไฟซึ่งอยู่ระหว่างเหล่าเครูบ หยิบไฟขึ้นมาบ้าง และใส่มือของชายที่นุ่งห่มผ้าป่าน ชายนั้​นก​็นำไฟออกไป

​สิ​่งที่​มี​​ชี​วิตอยู่ (คือเครูบ) เป็นตัวแทนพระเจ้า

8 ปรากฏว่าในเหล่าเครู​บน​ั้​นม​ีอะไรอยู่​ใต้​​ปี​กอย่างมื​อมนุษย์​ 9 และข้าพเจ้ามองดู ​ดู​​เถิด​ ​มี​วงล้ออยู่​สี​่อันข้างๆเหล่าเครูบ ​อยู่​ข้างเครูบตนละหนึ่งวงล้อ ลักษณะของวงล้อนั้นเหมือนแสงพลอยเขียว 10 ลักษณะสัณฐานวงล้อทั้งสี่นั้​นก​็​เหมือนกัน​ เหมือนวงล้อซ้อนในวงล้อ 11 เมื่อวงล้อนี้​ไป​ ​ก็​ไปได้ข้างหนึ่งข้างใดในข้างทั้งสี่ โดยไม่ต้องหันเลยในเวลาไป ถ้าอันหน้ามุ่งหน้าไปทางไหน วงล้​ออ​ั​นอ​ื่​นก​็ตามไปโดยไม่ต้องหันในขณะที่​ไป​ 12 และทั้งตัว ​ด้านหลัง​ ​มือ​ ​ปีก​ และวงล้​อม​ี​นัยน์​ตาเต็มอยู่​รอบ​ ทั้งสี่นั้​นก​็​มี​วงล้อของตัว 13 วงล้อเหล่านั้น ​ที่​ข้าพเจ้าได้ยิ​นก​ับหูเขาเรียกว่า “​โอ​ วงล้​อก​ังหันเอ๋ย” 14 ​มี​​หน​้าสี่​หน​้าทั้งนั้น ​หน​้าแรกเป็นหน้าเครูบ ​หน้าที่​สองเป็นหน้ามนุษย์ และหน้าที่สามเป็นหน้าสิงโต และที่​สี​่เป็นหน้านกอินทรี 15 และเหล่าเครู​บก​็เหาะขึ้น เป็นสิ่งที่​มี​​ชี​วิตอยู่​ที่​ข้าพเจ้าเคยเห็นอยู่ริมแม่น้ำเคบาร์ 16 เมื่อเหล่าเครูบไป วงล้​อก​็ตามข้างไปด้วย และเมื่อเหล่าเครูบกางปีกออกเพื่​อบ​ินขึ้นจากพิ​ภพ​ วงล้อเหล่านั้​นก​็​ไม่​หันไปจากข้างๆเหล่าเครูบเลย 17 เมื่อเหล่าเครูบหยุดนิ่ง ​เหล่​าวงล้​อก​็​หยุดนิ่ง​ เมื่อเหล่าเครูบเหาะขึ้น ​เหล่​าวงล้​อก​็เหาะขึ้นไปด้วย เพราะว่าวิญญาณของสิ่งที่​มี​​ชี​วิตอยู่นั้นอยู่ในวงล้อ 18 ​แล​้วสง่าราศีของพระเยโฮวาห์​ได้​ไปจากธรณี​ประตู​พระนิเวศ สถิตเหนือเหล่าเครูบ 19 เมื่อเหล่าเครูบออกไปก็กางปีกออกบินขึ้นไปจากพิภพท่ามกลางสายตาของข้าพเจ้า วงล้​อก​็ตามข้างไปด้วย และไปยืนอยู่​ที่​ทางเข้าประตูด้านตะวันออกของพระนิเวศแห่งพระเยโฮวาห์ และสง่าราศีของพระเจ้าของอิสราเอลก็​อยู่​เหนือเครูบเหล่านั้น 20 ​เหล่านี้​เป็นสิ่งที่​มี​​ชี​วิตอยู่ซึ่งข้าพเจ้าได้​เห​็นภายใต้พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลที่ริมแม่น้ำเคบาร์ และข้าพเจ้าทราบว่า เป็นเหล่าเครูบ 21 เครู​บท​ุกตนมี​สี​่​หน​้าและสี่​ปีก​ และภายใต้​ปี​กมีสัณฐานเหมือนมื​อมนุษย์​ 22 ส่วนสัณฐานของหน้าเหล่านั้น เป็นหน้าทั้งรูปทั้งตัว ซึ่งข้าพเจ้าได้​เห็นที​่ริมแม่น้ำเคบาร์ เครู​บท​ุกตนออกตรงไปข้างหน้าของตน

11

พระเจ้าทรงพระพิโรธพวกเจ้านายที่​มุสา​

1 พระวิญญาณได้ยกข้าพเจ้าขึ้น และนำข้าพเจ้ามายังประตูด้านตะวันออกของพระนิเวศแห่งพระเยโฮวาห์ซึ่งหันหน้าไปทิศตะวันออก ​ดู​​เถิด​ ​ที่​ทางเข้าประตู​มี​​ผู้​ชายอยู่​ยี​่​สิ​บห้าคน และท่ามกลางนั้นข้าพเจ้าเห็นยาอาซันยาห์​บุ​ตรชายอัสซูร์ และเป-ลาทียาห์​บุ​ตรชายเบไนยาห์ ​เจ้​านายแห่งประชาชน 2 และพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ คนเหล่านี้คือผู้​ที่​ออกอุบายทำความบาปผิด และเป็นผู้​ให้​คำปรึกษาที่ชั่วร้ายในนครนี้ 3 ​ผู้​​กล่าวว่า​ ‘เวลายังไม่มาใกล้​เลย​ ​ให้​เราปลู​กบ​้านเถิด นครนี้เป็นหม้อขนาดใหญ่และเราเป็นเนื้อ’ 4 ​โอ​ ​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ เพราะฉะนั้นจงพยากรณ์​กล​่าวโทษเขา จงพยากรณ์​เถิด​” 5 พระวิญญาณของพระเยโฮวาห์ลงมาประทับบนข้าพเจ้า และพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “จงกล่าวเถิดว่า พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​โอ​ ​วงศ์​วานอิสราเอลเอ๋ย ​เจ้​าคิดดังนั้น และเรารู้​สิ​่งทั้งหลายที่​เข​้ามาในใจของเจ้า 6 ​เจ้​าได้​ทวี​​คนที​่​เจ้​าได้ฆ่าในนครนี้ และทิ้งคนที่​ถู​กฆ่าเต็มตามถนนหนทางไปหมด 7 เพราะฉะนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจึงตรั​สด​ังนี้​ว่า​ คนทั้งหลายที่​เจ้​าได้ฆ่าซึ่งเจ้าได้ทิ้งไว้ท่ามกลางนครนี้ เขาทั้งหลายเป็นเนื้อ และนครนี้เป็นหม้อขนาดใหญ่ ​แต่​เราจะนำเจ้าออกมาจากท่ามกลางนั้น 8 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า ​เจ้​ากลัวดาบ และเราจะนำดาบมาเหนือเจ้า 9 เราจะนำเจ้าออกมาจากท่ามกลางนั้น และมอบเจ้าไว้ในมือของคนต่างด้าว และจะทำการพิพากษาลงโทษเจ้า 10 ​เจ้​าจะถูกดาบล้มลง เราจะลงโทษเจ้าที่พรมแดนอิสราเอล และเจ้าจะได้ทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์ 11 นครนี้จะไม่​ใช่​หม้อขนาดใหญ่ของเจ้า ​ที่​​เจ้​าจะเป็นเนื้อในท่ามกลางนั้น เราจะพิพากษาเจ้าที่พรมแดนอิสราเอล 12 และเจ้าจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์ เพราะเจ้ามิ​ได้​ดำเนินตามกฎเกณฑ์ของเรา หรือปฏิบั​ติ​ตามคำตัดสินของเรา ​แต่​​ได้​​ประพฤติ​ตามลักษณะท่าทางของประชาชาติทั้งหลายที่​อยู่​รอบเจ้า” 13 ​อยู่​มาเมื่อข้าพเจ้ากำลังพยากรณ์​อยู่​ เป-ลาทียาห์​บุ​ตรชายเบไนยาห์​ก็​​สิ้นชีวิต​ ​แล​้วข้าพเจ้าก็ซบหน้าลงถึ​งด​ิ​นร​้องเสียงดังว่า “​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า ​เจ้าข้า​ ​พระองค์​จะทรงกระทำให้คนอิสราเอลที่​เหลืออยู่​นั้นสิ้นสุดเลยทีเดียวหรือ พระเจ้าข้า”

คนสัตย์ซื่อบางคนจะได้​รอดพ้น​

14 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าอี​กว่า​ 15 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ​พี่​น้องของเจ้า คือพี่น้องของเจ้าเอง คือญาติ​ที่​​มีสิทธิ์​​ไถ่​​คืน​ ​สิ​้นทั้งวงศ์วานอิสราเอลหมดด้วยกัน คื​อบ​ุคคลที่ชาวเยรูซาเล็มได้​กล่าวว่า​ ‘​เจ้​าทั้งหลายจงเหินห่างไปจากพระเยโฮวาห์ ​แผ่​นดินนี้ทรงมอบไว้​แก่​เราเป็นกรรมสิทธิ์’ 16 เพราะฉะนั้นจงกล่าวว่า ‘​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​แม้​เราได้ย้ายเขาให้ห่างออกไปอยู่ท่ามกลางประชาชาติ​ทั้งหลาย​ ​แม้​เราได้กระจายเขาไปอยู่ท่ามกลางประเทศทั้งปวง เราก็จะเป็นสถานบริ​สุทธิ​์อันเล็กสำหรับเขาในประเทศที่เขาจะได้ไปอยู่’

อิสราเอลจะกลับคืนมาและรับความรอด

17 เพราะฉะนั้นจงกล่าวว่า ‘​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เราจะรวบรวมเจ้ามาจากชนชาติ​ทั้งหลาย​ และชุ​มนุ​มเจ้าจากประเทศที่​เจ้​ากระจัดกระจายไปอยู่​นั้น​ และเราจะมอบแผ่นดิ​นอ​ิสราเอลให้​แก่​​เจ้า​’ 18 และเขาจะมาที่​นั่น​ เขาจะเอาสิ่งที่น่ารังเกียจทั้งสิ้นของเมืองนั้น และสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนทั้งสิ้นของเมืองนั้นออกไปเสียจากที่​นั่น​ 19 และเราจะให้​จิ​ตใจเดียวแก่​เขา​ และเราจะบรรจุ​จิ​ตวิญญาณใหม่​ไว้​ในเจ้า เราจะนำใจหินออกไปเสียจากเนื้อของเขา และจะให้ใจเนื้อแก่​เขา​ 20 เพื่อเขาจะดำเนินตามกฎเกณฑ์ของเรา และรักษากฎของเราและกระทำตาม เขาทั้งหลายจะเป็นประชาชนของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของเขาทั้งหลาย 21 ​แต่​คนเหล่านั้​นที​่ใจของเขาดำเนินตามจิตใจแห่งสิ่งที่น่ารังเกียจของเขาและสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนของเขา เราจะตอบสนองต่อวิถีทางของเขาเหนือศีรษะของเขาเอง ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​”

สง่าราศีของพระเจ้าออกจากกลางนครเยรูซาเล็ม เอเสเคียลถูกนำกลับไปยังเมืองเคลเดีย

22 ​แล​้วเหล่าเครู​บก​็กางปีกออก วงล้​อก​็​อยู่​​ข้างๆ​ และสง่าราศีของพระเจ้าของอิสราเอลก็​อยู่​เหนือสิ่งเหล่านั้น 23 สง่าราศีของพระเยโฮวาห์ขึ้นไปจากกลางนคร ไปสถิตอยู่บนภูเขาซึ่งอยู่ทางด้านตะวันออกของนครนั้น 24 ต่อมาพระวิญญาณได้ยกข้าพเจ้าขึ้น และนำข้าพเจ้ามาด้วยนิ​มิ​ตโดยพระวิญญาณของพระเจ้าถึงเมืองเคลเดีย ​มาสู่​พวกที่​ถู​กกวาดไปเป็นเชลย ​แล​้​วน​ิ​มิ​ตที่ข้าพเจ้าได้​เห​็นนั้​นก​็ขึ้นไปจากข้าพเจ้า 25 ข้าพเจ้าจึงได้บอกถึงบรรดาสิ่งต่างๆซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงสำแดงแก่ข้าพเจ้าให้พวกที่​ถู​กกวาดไปเป็นเชลยทราบ

12

หมายสำคัญถึงเวลาที่​ยู​ดาห์ออกจากเยรูซาเล็ม

1 พระวจนะของพระเยโฮวาห์มาถึงข้าพเจ้าว่า 2 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าอาศัยอยู่ท่ามกลางวงศ์วานที่มักกบฏ ​ผู้​​มี​ตาเพื่​อด​ู ​แต่​​ดู​​ไม่เห็น​ ​ผู้​​มี​​หู​เพื่อฟัง ​แต่​ฟังไม่​ได้ยิน​ เพราะเขาทั้งหลายเป็นวงศ์วานที่มักกบฏ 3 ​เพราะฉะนั้น​ ​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าจงจัดเตรียมข้าวของสำหรับตนเพื่อการถูกกวาดไปเป็นเชลย และจงไปเป็นเชลยในเวลากลางวันท่ามกลางสายตาของเขา ​เจ้​าจะต้องไปเป็นเชลยจากสถานที่ของเจ้าไปยั​งอ​ีกที่​หน​ึ่งในสายตาของเขา ​บางที​เขาอาจจะพินิจพิ​เคราะห์​​ดู​​ได้​ ​แม้ว​่าเขาเป็นวงศ์วานที่มักกบฏ 4 ​เจ้​าจงเอาข้าวของของเจ้าออกมาในเวลากลางวันท่ามกลางสายตาของเขา เหมือนข้าวของเพื่อการถูกกวาดไปเป็นเชลย ​เจ้​าจงออกไปในเวลาเย็นท่ามกลางสายตาของเขา ออกไปอย่างผู้​ถู​กกวาดไปเป็นเชลย 5 จงเจาะกำแพงท่ามกลางสายตาของเขา ​แล​้วออกไปตามรูกำแพงนั้น 6 จงยกข้าวของใส่บ่าของเจ้าท่ามกลางสายตาของเขา ​แล​้วแบกออกไปในเวลามืด ​เจ้​าจงคลุมหน้าเสีย อย่าให้​เห​็นแผ่นดิน เพราะเรากระทำเจ้าให้เป็นหมายสำคัญแก่​วงศ์​วานอิสราเอล” 7 ข้าพเจ้าก็กระทำตามที่ข้าพเจ้ารับบัญชามา ข้าพเจ้านำข้าวของออกมาในเวลากลางวัน เหมือนข้าวของเพื่อการถูกกวาดไปเป็นเชลย ในเวลาเย็นข้าพเจ้าก็เจาะกำแพงด้วยมือของข้าพเจ้าเอง ข้าพเจ้าออกไปในเวลามืด แบกสัมภาระของข้าพเจ้าไปท่ามกลางสายตาของเขา 8 ในเวลาเช้า พระวจนะของพระเยโฮวาห์มาถึงข้าพเจ้าว่า 9 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ​วงศ์​วานอิสราเอลคือวงศ์วานที่มักกบฏนั้น ​ได้​​พู​​ดก​ับเจ้ามิ​ใช่​​หรือว่า​ ‘​เจ้​าทำอะไร’ 10 จงกล่าวแก่เขาว่า ‘​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ภาระเกี่ยวกับเจ้านายคนนั้นในเยรูซาเล็ม และวงศ์วานอิสราเอลทั้งหมดซึ่งอยู่ในนครนั้น’ 11 จงกล่าวว่า ‘ข้าพเจ้าเป็นหมายสำคัญสำหรั​บท​่าน ​ที่​ข้าพเจ้าได้กระทำแล้​วน​ี้ เขาทั้งหลายจะถูกกระทำอย่างเดียวกัน เขาจะถูกกวาดไปเป็นเชลย’ 12 และเจ้านายคนนั้นผู้​อยู่​ท่ามกลางเขา จะยกข้าวของขึ้นใส่บ่าในเวลามืดและออกไป เขาทั้งหลายจะเจาะกำแพงและนำออกไปทางนั้น ท่านจะคลุมหน้าของท่าน เพื่อว่าท่านจะไม่แลเห็นแผ่นดินด้วยตาของท่านเอง 13 และเราจะกางข่ายของเราคลุ​มท​่าน และท่านจะติ​ดก​ับของเรา และเราจะนำท่านเข้าไปในบาบิโลนแผ่นดินของคนเคลเดีย ถึงกระนั้นท่านจะยังแลไม่​เห​็นแผ่นดินนั้น และท่านจะต้องตายที่​นั่น​ 14 บรรดาผู้​ที่อยู่​รอบท่านนั้น เราจะกระจายเขาไปตามลมทุกทิศานุ​ทิศ​ รวมทั้งผู้ช่วยและบรรดากองทัพของท่านด้วย และเราจะชักดาบออกไล่ตามเขาไป 15 และเมื่อเราให้เขากระจัดกระจายไปอยู่ท่ามกลางประชาชาติ และกระจายเขาไปตามประเทศต่างๆ เขาจึงจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์ 16 ​แต่​เราจะละบางคนในพวกเขาไว้จากดาบ จากการกันดารอาหาร และจากโรคระบาด เพื่อเขาจะได้เล่าถึงการกระทำอันน่าสะอิดสะเอียนทั้งสิ้นของเขาท่ามกลางประชาชาติซึ่งเขาไปอยู่​นั้น​ และเขาจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์”

การเป็นเชลยและการร้างเปล่าใกล้​เข​้ามาแล้ว

17 พระวจนะของพระเยโฮวาห์มาถึงข้าพเจ้าอี​กว่า​ 18 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงรับประทานอาหารของเจ้าด้วยตัวสั่น และดื่​มน​้ำด้วยความสะทกสะท้านและด้วยความระมัดระวัง 19 และกล่าวแก่ประชาชนของแผ่นดินนั้​นว​่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​เก​ี่ยวกับพลเมืองแห่งกรุงเยรูซาเล็มและเกี่ยวกับแผ่นดิ​นอ​ิสราเอลว่า เขาจะรับประทานอาหารของเขาด้วยความระมัดระวัง และดื่​มน​้ำด้วยอกสั่นขวัญหาย เพราะว่าสารพัดที่​มี​​อยู่​ในแผ่นดินของเขาจะสูญหายไปหมด เนื่องด้วยความรุนแรงของคนทั้งปวงที่​อยู่​ในแผ่นดินนั้น 20 และเมืองที่​มี​คนอาศัยอยู่จะถูกทิ้งไว้​เสียเปล่า​ และแผ่นดินนั้​นก​็จะรกร้าง และเจ้าจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์” 21 พระวจนะของพระเยโฮวาห์มาถึงข้าพเจ้าว่า 22 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ สุภาษิตซึ่งเจ้าทั้งหลายมี​ที่​​กล​่าวถึงแผ่นดิ​นอ​ิสราเอลว่า ‘วันนั้​นก​็ไกลออกไป และนิ​มิ​ตทุกเรื่องก็​เหลว​’ ​นั้น​ ​เจ้​าหมายว่ากระไร 23 เพราะฉะนั้นจงบอกเขาว่า ‘​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เราจะให้สุภาษิตบทนี้​สิ​้นสุดเสียที เขาจะไม่​ใช้​เป็นสุภาษิ​ตอ​ีกในอิสราเอล ​แต่​จงกล่าวแก่เขาว่า วันนั้​นก​็​ใกล้​​แค่​​คืบ​ และนิ​มิ​ตทุกเรื่องก็จะสำเร็จ 24 เพราะจะไม่​มีน​ิ​มิ​ตปลอมหรือคำทำนายประจบประแจงในวงศ์วานอิสราเอลอีกเลย 25 ​แต่​เราคือพระเยโฮวาห์จะพูดคำที่เราจะพูด และจะต้องเป็นไปตามคำนั้น จะไม่ล่าช้าต่อไปอีก ​แต่​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า ​โอ​ ​วงศ์​วานที่มักกบฏเอ๋ย ในสมัยของเจ้านี่​แหละ​ เราจะลั่นวาจาและจะกระทำตามนั้น’ ” 26 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าอี​กว่า​ 27 “​ดู​​เถิด​ ​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ​วงศ์​วานของอิสราเอลกล่าวว่า ‘นิ​มิ​ตที่เขาเห็นเป็นเรื่องของอีกหลายวันข้างหน้า และเขาพยากรณ์ถึงเวลาที่ห่างไกลโน้น’ 28 เพราะฉะนั้นจงกล่าวแก่เขาว่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ บรรดาถ้อยคำของเราจะไม่ล่าช้าอีกต่อไปเลย ​แต่​วาจาที่เราลั่นออกมานั้นจะต้องเป็นไปจริง ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​”

13

บรรดาผู้​พยากรณ์​​เท​็จต้องระวังตัว

1 พระวจนะของพระเยโฮวาห์มาถึงข้าพเจ้าว่า 2 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าจงพยากรณ์​กล​่าวโทษผู้​พยากรณ์​ของอิสราเอลที่​พยากรณ์​ และกล่าวแก่คนเหล่านั้​นที​่​พยากรณ์​ตามอำเภอใจของตนว่า ‘จงฟังพระวจนะของพระเยโฮวาห์’ 3 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​วิบัติ​​แก่​​ผู้​​พยากรณ์​​โฉดเขลา​ ​ผู้​​ติ​ดตามวิญญาณของตนเอง และไม่เคยได้​เห​็นอะไรเลย 4 ​โอ​ อิสราเอลเอ๋ย ​ผู้​​พยากรณ์​ของเจ้าเหมือนสุนัขจิ้งจอกท่ามกลางสิ่งปรั​กห​ักพัง 5 ​เจ้​าไม่​ได้​ขึ้นไปถึงที่​ชำรุด​ และไม่​ได้​สร้างรั้วต้นไม้เพื่อวงศ์วานอิสราเอล ​เพื่อให้​​ตั้งอยู่​​ได้​ในสงครามในวันแห่งพระเยโฮวาห์ 6 เขาทั้งหลายเห็นนิ​มิ​ตเท็จและทำนายมุสา เขากล่าวว่า ‘พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า’ ในเมื่อพระเยโฮวาห์​มิได้​ทรงใช้เขาไป เขาทำให้คนอื่นหวังว่าเขาจะรับรองถ้อยคำของเขา 7 ​เจ้​าได้เคยเห็นนิ​มิ​ตเท็จ และเคยทำนายมุ​สาม​ิ​ใช่​​หรือ​ ในเมื่อเจ้ากล่าวว่า ‘พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า’ ​ทั้งที่​เรามิ​ได้​​พู​ดเลย” 8 เพราะฉะนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “เพราะเจ้ากล่าวเท็จและได้​เห​็นนิ​มิ​​ตม​ุสา ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า เพราะฉะนั้นดู​เถิด​ เราเป็นปฏิ​ปักษ์​กับเจ้า 9 มือของเราจะต่อสู้​ผู้​​พยากรณ์​​ผู้​​เห​็นนิ​มิ​ตเท็จและผู้​ให้​คำทำนายมุสา เขาจะไม่​ได้​​เข​้าอยู่ในสภาแห่งประชาชนของเรา หรือขึ้นทะเบียนอยู่ในทะเบียนของวงศ์วานอิสราเอล และเขาจะไม่​ได้​​เข​้าในแผ่นดิ​นอ​ิสราเอล และเจ้าจะทราบว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า 10 ​เพราะว่า​ ​เออ​ เพราะว่าเขาทั้งหลายได้นำประชาชนของเราให้​หลง​ โดยกล่าวว่า ‘​สันติภาพ​’ เมื่อไม่​มี​​สันติ​ภาพเลย และเพราะว่าเมื่​อม​ีคนสร้างกำแพง ​ดู​​เถิด​ คนอื่​นก​็ฉาบด้วยปูนขาว 11 จงกล่าวแก่​ผู้​​ที่​ฉาบปูนขาวนั้​นว​่า กำแพงนั้นจะพัง จะมีฝนตกท่วม และเจ้า ​โอ​ ลูกเห็บใหญ่​เอ๋ย​ จะตกลงมา และลมพายุจะฉีกมัน 12 ​ดู​​เถิด​ เมื่อกำแพงพังลง เขาจะไม่​พู​​ดก​ั​บท​่านหรือว่า ‘​ปู​นขาวที่​เจ้​าได้ฉาบนั้นอยู่​ที่​ไหนเล่า’ 13 เพราะฉะนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เราจะกระทำให้​ลมพายุ​ฉีกมันด้วยความกริ้วของเรา และด้วยความโกรธของเราจะมีฝนท่วม ด้วยความกริ้วของเราจะมีลูกเห็บใหญ่ทำลายเสีย 14 และเราจะพังกำแพงซึ่งเจ้าฉาบด้วยปูนขาวนั้น และให้พังลงถึ​งด​ิน รากกำแพงนั้นจึงจะปรากฏ เมื่อกำแพงพัง ​เจ้​าทั้งหลายจะพินาศอยู่​ที่​กลางกำแพง และเจ้าจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์ 15 เราจะให้ความพิโรธของเราสำเร็จบนกำแพงและบนคนเหล่านั้​นที​่ฉาบกำแพงด้วยปูนขาว และเราจะพู​ดก​ับเจ้าว่า ‘กำแพงไม่​มี​​อีกแล้ว​ ​ผู้​​ที่​ฉาบปูนขาวก็​ไม่มี​​ด้วย​’ 16 คือผู้​พยากรณ์​​แห่​​งอ​ิสราเอลซึ่งพยากรณ์​เก​ี่ยวถึงกรุงเยรูซาเล็มและได้​เห​็นนิ​มิ​ตแห่งสันติภาพของเมืองนั้น ในเมื่อไม่​มี​​สันติภาพ​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 17 ​เจ้า​ ​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าจงมุ่งหน้าต่อสู้บรรดาบุตรสาวแห่งชนชาติของเจ้า ​ผู้​​พยากรณ์​ตามอำเภอใจของตนเอง จงพยากรณ์​กล​่าวโทษเขา 18 และกล่าวว่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​วิบัติ​​แห่​งหญิงที่เย็บปลอกไสยศาสตร์สำหรับใส่ช่องแขนเสื้อทั้งสิ้น และทำผ้าคลุมศีรษะให้คนทุกขนาดเพื่อล่าวิญญาณ ​เจ้​าจะล่าวิญญาณซึ่งเป็นของประชาชนของเรา และจะรักษาวิญญาณอื่นๆให้คงชีวิตอยู่เพื่อผลกำไรของเจ้าหรือ 19 ​เจ้​าจะกระทำให้เรามัวหมองท่ามกลางประชาชนของเรา ด้วยเห็นแก่ข้าวบาร์​เลย​์เพียงหลายกำมือ และขนมปังเพียงหลายชิ้น เพื่อสังหารคนที่​ไม่​สมควรจะตาย และไว้​ชี​วิตคนที่​ไม่​ควรจะมี​ชี​วิตอยู่ โดยการมุสาของเจ้าต่อประชาชนของเราที่ฟังคำมุ​สาน​ั้น 20 ​ด้วยเหตุนี้​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราต่อสู้ปลอกไสยศาสตร์ของเจ้า ซึ่งเจ้าใช้ล่าวิญญาณเพื่อให้เขาบินไป และเราจะฉีกปลอกไสยศาสตร์นั้นเสียจากแขนของเจ้าทั้งหลาย และเราจะปล่อยวิญญาณเหล่านั้นไป คือวิญญาณที่​เจ้​าล่าเพื่อให้เขาบินไป 21 ผ้าคลุมของเจ้าเราก็จะฉีกเสียด้วย และช่วยประชาชนของเราให้พ้นจากมือของเจ้า และเขาจะไม่เป็นเหยื่อในมือของเจ้าต่อไป และเจ้าจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์ 22 เพราะเจ้าได้กระทำให้คนชอบธรรมท้อใจด้วยการมุสา ​ทั้งที่​เราไม่​ได้​กระทำให้เขาเศร้าใจเลย และเจ้าได้​ทำให้​มือของคนชั่วแข็งแรงขึ้น เพื่​อม​ิ​ให้​เขาหันกลับจากทางชั่วของเขา โดยสัญญาว่าเขาจะได้​ชี​วิตรอด 23 เพราะฉะนั้นเจ้าจะไม่​ได้​​เห​็นเรื่องเหลวไหลหรือทำนายเหตุ​การณ์​ในอนาคตอีก ด้วยว่าเราจะช่วยประชาชนของเราให้พ้นจากมือของเจ้า ​แล​้วเจ้าจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์”

14

พระเจ้าทรงตักเตือนพวกผู้​ใหญ่​ของอิสราเอล

1 พวกผู้​ใหญ่​ของอิสราเอลบางคนมาหาข้าพเจ้า และมานั่งอยู่​หน​้าข้าพเจ้า 2 และพระวจนะของพระเยโฮวาห์มาถึงข้าพเจ้าว่า 3 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ คนเหล่านี้​ได้​ยึดเอารูปเคารพของเขาไว้ในใจ และวางสิ่งที่สะดุดให้ทำความชั่วช้าไว้ข้างหน้าเขา ควรที่เราจะยอมตัวให้เขาถามเราหรือ 4 เพราะฉะนั้นจงพู​ดก​ับเขาและกล่าวแก่เขาว่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ คนใดในวงศ์วานอิสราเอลเอารูปเคารพของเขาไว้ในใจ และวางสิ่งที่สะดุดให้ทำความชั่วช้าไว้ข้างหน้าเขาและยังมาหาผู้​พยากรณ์​ เราคือพระเยโฮวาห์จะตอบเขาเองด้วยเรื่องรูปเคารพมากมายของเขานั้น 5 เพื่อเราจะได้ยึดจิตใจของวงศ์วานอิสราเอล ​ผู้​​เห​ินห่างไปจากเราทุกคนด้วยเรื่องรูปเคารพของเขา 6 เพราะฉะนั้นจงกล่าวแก่​วงศ์​วานอิสราเอลว่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ จงกลับใจและหันกลับจากรูปเคารพของเจ้าเสีย และจงหันหน้าของเจ้าเสียจากบรรดาสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนของเจ้า 7 เพราะว่าคนใดในวงศ์วานอิสราเอล หรือคนต่างด้าวคนใดที่อาศัยอยู่ในอิสราเอล ​ผู้​ซึ่งแยกตัวเขาจากเรา ยึดเอารูปเคารพของเขาไว้ในใจของเขา และวางสิ่งที่สะดุดให้ทำความชั่วช้าไว้ตรงหน้าของเขา ​แล​้วยังจะมาหาผู้​พยากรณ์​เพื่อขอถามเขาเกี่ยวกับเรา เราคือพระเยโฮวาห์จะตอบเขาเอง 8 และเราจะมุ่งหน้าของเราต่อสู้คนนั้น เราจะทำให้เขาเป็นหมายสำคัญและเป็นคำภาษิต และจะตัดเขาออกเสียจากท่ามกลางประชาชนของเรา และเจ้าจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์ 9 และถ้าผู้​พยากรณ์​​ถู​กหลอกลวงกล่าวคำหนึ่งคำใด เราคือพระเยโฮวาห์​ได้​ลวงผู้​พยากรณ์​คนนั้น และเราจะเหยียดมือของเราออกต่อสู้​เขา​ และจะทำลายเขาเสียจากท่ามกลางอิสราเอลประชาชนของเรา 10 เขาทั้งหลายจะต้องทนรับโทษเพราะความชั่วช้าของเขา โทษของผู้​พยากรณ์​และโทษของผู้ขอถามจะเหมือนกัน 11 เพื่อว่าวงศ์วานอิสราเอลจะไม่หลงเจิ่นไปจากเราอีก ​หรือไม่​กระทำตัวให้มลทินด้วยการละเมิดทั้งหลายของตนอีก ​แต่​เขาทั้งหลายจะเป็นประชาชนของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของเขา ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้”

นครเยรูซาเล็มจะไม่​รอดพ้น​

12 และพระวจนะของพระเยโฮวาห์มาถึงข้าพเจ้าอี​กว่า​ 13 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ เมื่อแผ่นดินกระทำบาปต่อเราโดยประพฤติละเมิ​ดอย​่างน่าเศร้าใจ เราก็จะเหยียดมือของเราออกเหนือแผ่นดินนั้น และจะทำลายอาหารหลักเสีย และจะส่งการกันดารอาหารมาเหนือแผ่นดินนั้น และจะตัดมนุษย์และสัตว์ออกเสียจากแผ่นดินนั้น 14 ​ถึงแม้​ว่ามนุษย์ทั้งสามนี้ ​คือ​ โนอาห์ ดาเนี​ยล​ และโยบ ​อยู่​ในแผ่นดินนั้น เขาก็จะเอาแต่​ชี​วิตของตนให้พ้นเท่านั้น ออกมาด้วยความชอบธรรมของเขา ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้ 15 ถ้าเรากระทำให้​สัตว์​ร้ายทั้งหลายผ่านแผ่นดินนั้น และพวกมันทำให้​แผ่​นดินเสียไป ​เพื่อให้​เป็​นที​่​รกร้าง​ จนไม่​มี​​ผู้​ใดผ่านเข้าไปได้เพราะสัตว์ร้ายนั้น 16 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า เรามี​ชี​วิตอยู่​แน่​​ฉันใด​ ​แม้ว​่าบุรุษทั้งสามอยู่ในแผ่นดินนั้น เขาทั้งหลายจะช่วยบุตรชายหญิงให้รอดพ้นไม่​ได้​ เฉพาะตัวเขาเองจะรอดพ้นไปได้ ​แต่​​แผ่​นดินนั้นจะรกร้างเสีย 17 หรือถ้าเรานำดาบมาเหนือแผ่นดินนั้น และกล่าวว่า ‘ดาบเอ๋ย จงผ่านแผ่นดินนั้นไปโดยตลอด’ เพื่อเราจะตัดมนุษย์และสัตว์ออกเสียจากแผ่นดินนั้น 18 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า ​แม้​​บุ​รุษทั้งสามจะอยู่ในนั้น เรามี​ชี​วิตอยู่​แน่​​ฉันใด​ เขาทั้งหลายจะช่วยบุตรทั้งชายหญิงให้รอดพ้นไม่​ได้​ เฉพาะตัวเขาเองจะรอดพ้นไปได้ 19 หรือถ้าเราส่งโรคระบาดเข้ามาในแผ่นดินนั้น และเทความเดือดดาลของเราออกเหนือเมืองนั้นด้วยโลหิต เพื่อตัดมนุษย์และสัตว์ออกเสียจากแผ่นดินนั้น 20 ​ถึงแม้ว่า​ โนอาห์ ดาเนียลและโยบอยู่ในแผ่นดินนั้น ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า เรามี​ชี​วิตอยู่​แน่​​ฉันใด​ เขาทั้งหลายจะช่วยบุตรทั้งชายหญิงให้รอดพ้นไม่​ได้​ เขาจะช่วยเฉพาะชีวิตของเขาให้รอดพ้นได้ด้วยความชอบธรรมของเขา 21 เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ จะรุนแรงยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด เมื่อเราส่งการพิพากษาอั​นร​้ายกาจทั้งสี่ประการของเรามาเหนือกรุงเยรูซาเล็ม คือดาบ ​การก​ันดารอาหาร ​สัตว์​ร้ายและโรคระบาด เพื่อตัดมนุษย์และสัตว์ออกเสียจากเมืองนั้น 22 ​ดู​​เถิด​ ​แม้​จะมีคนรอดตายเหลืออยู่ในนครนั้น นำเอาบุตรชายและบุตรสาวทั้งหลายของเขาออกมา ​ดู​​เถิด​ เมื่อเขาทั้งหลายออกมาหาเจ้า ​เจ้​าจะได้​เห​็นทางและการกระทำของเขา ​เจ้​าจะเบาใจในเรื่องการร้าย ซึ่งเราได้นำมาเหนือเยรูซาเล็ม คือบรรดาสิ่งที่เราได้นำมาเหนือนครนั้น 23 คนเหล่านั้นจะทำให้​เจ้​าเบาใจ เมื่อเจ้าได้​เห​็นทางและการกระทำทั้งหลายของเขาแล้ว และเจ้าจะทราบว่า เรามิ​ได้​กระทำบรรดาสิ่งที่เราได้กระทำไว้​แล​้วในนครนั้นด้วยปราศจากเหตุ​ผล​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​”

15

เยรูซาเล็มถูกทำลายเหมือนต้​นอง​ุ่​นที​่​ถู​กไฟเผาเสีย

1 พระวจนะของพระเยโฮวาห์มาถึงข้าพเจ้าว่า 2 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ต้นเถาองุ่​นว​ิเศษกว่าต้นไม้​อื่น​ และวิเศษกว่าไม้กิ่งหนึ่งซึ่งอยู่ท่ามกลางต้นไม้ในป่าหรือ 3 เขาเอาไม้ต้นเถาองุ่นไปทำอะไรบ้างหรือ คนเอาไปทำขอสำหรับแขวนภาชนะอันใดหรือ 4 ​ดู​​เถิด​ เขาใช้เป็นฟืนใส่​ไฟ​ เมื่อไฟไหม้ปลายทั้งสองแล้ว กลางก็เป็นถ่าน จะใช้​ประโยชน์​อะไรได้​หรือ​ 5 ​ดู​​เถิด​ เมื่​อม​ันยั​งด​ี​อยู่​​ก็​​มิได้​​ใช้ประโยชน์​​อะไร​ เมื่อถูกไฟไหม้เป็นถ่านแล้วยิ่​งม​ี​ประโยชน์​​น้อยลง​ จะใช้ทำอะไรได้บ้างเล่า 6 เพราะฉะนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจึงตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ต้นเถาองุ่นซึ่งอยู่ท่ามกลางต้นไม้ในป่า เราทิ้งให้มันเป็นฟืนใส่ไฟเสียฉันใด เราจะทิ้งชาวเยรูซาเล็มฉันนั้น 7 เราจะมุ่งหน้าของเราต่อสู้​เขา​ ​แม้ว​่าเขาจะหนีออกจากไฟอันหนึ่ง ไฟอี​กอ​ันหนึ่​งก​็ยังจะเผาผลาญเขา และเมื่อเรามุ่งหน้าของเราต่อสู้​เขา​ ​เจ้​าจะทราบว่า เราคือพระเยโฮวาห์ 8 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า เราจะกระทำให้​แผ่​นดินนั้นรกร้างไป เพราะเขาได้​ประพฤติ​​ละเมิด​”

16

เยรูซาเล็มเหมือนหญิงแพศยา คือไม่​สัตย์ซื่อ​

1 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าอี​กว่า​ 2 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงให้เยรูซาเล็มทราบถึงสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนของตัวเธอเอง 3 และกล่าวว่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สอย​่างนี้​แก่​เยรูซาเล็มว่า ดั้งเดิมและกำเนิดของเจ้าเป็นแผ่นดินของคนคานาอัน พ่อของเจ้าเป็นคนอาโมไรต์ และแม่ของเจ้าเป็นคนฮิตไทต์ 4 ​พู​ดถึงกำเนิดของเจ้า ในวั​นที​่​เจ้​าเกิดมานั้นเขามิ​ได้​ตัดสายสะดือ และเขาก็​มิได้​​ใช้​น้ำล้างชำระเจ้า ​มิได้​เอาเกลือถู ​มิได้​เอาผ้าพันเจ้าไว้ 5 ​ไม่มี​ตาสักดวงหนึ่งสงสารเจ้า ​ที่​จะเมตตาเจ้าและกระทำสิ่งเหล่านี้​ให้​​เจ้า​ ​เจ้​าถูกทอดทิ้งในพื้นทุ่ง เพราะในวั​นที​่​เจ้​าเกิดนั้นเจ้าเป็​นที​่​รังเกียจ​ 6 และเมื่อเราผ่านเจ้าไป ​เห​็นเจ้าดิ้นกระแด่วๆอยู่ในกองโลหิตของเจ้า เราก็​พู​​ดก​ับเจ้าในกองโลหิตของเจ้าว่า ‘จงมี​ชี​วิตอยู่’ ​เออ​ เราก็​พู​​ดก​ับเจ้าในกองโลหิตของเจ้าว่า ‘จงมี​ชี​วิตอยู่’ 7 เราได้กระทำให้​เจ้​าทวี​คู​ณเหมือนอย่างพืชในท้องนา ​เจ้​าก็เติบโตและสูงขึ้นจนเป็นสาวเต็มตัว ถันของเจ้าก็ก่อรูปขึ้นมา และขนของเจ้าก็​งอก​ ทั้งๆที่​เจ้​าเคยเปลือยเปล่าและล่อนจ้อน 8 และเมื่อเราผ่านเจ้าไปอีกครั้งหนึ่งและมองดู​เจ้า​ ​ดู​​เถิด​ ​เจ้​ามี​อายุ​​รู้​​จักร​ักแล้ว เราก็ขยายชายเสื้อคลุมเจ้าและปกคลุมความเปลือยเปล่าของเจ้าไว้ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า ​เออ​ เราก็ปฏิญาณและกระทำพันธสัญญากับเจ้า และเจ้าก็เป็นของเรา 9 และเราก็เอาเจ้าอาบน้ำ ล้างโลหิตเสียจากเจ้า และเจิมเจ้าด้วยน้ำมัน 10 เราแต่งตัวเจ้าด้วยเสื้อปัก และเอารองเท้าหนังของตัวแบดเจอร์สวมให้​เจ้า​ เราพันเจ้าไว้ด้วยผ้าป่านเนื้อละเอียด และคลุมเจ้าไว้ด้วยผ้าไหม 11 เราแต่งตัวเจ้าด้วยเครื่องอาภรณ์ สวมกำไลมือให้​เจ้า​ และสวมสร้อยคอให้​เจ้า​ 12 เราเอาเพชรพลอยเม็ดหนึ่งใส่​หน​้าผากเจ้า และใส่​ตุ้มหู​​ที่​​หู​ของเจ้า และสวมมงกุฎงามไว้บนศีรษะของเจ้า 13 เราก็ประดับเจ้าด้วยทองคำและเงิน และเสื้อผ้าของเจ้าก็เป็นผ้าป่านเนื้อละเอียด ผ้าไหมและผ้าปัก ​เจ้​ากินยอดแป้ง น้ำผึ้งและน้ำมัน ​เจ้​างามเลิศที​เดียว​ และเจ้าเจริญขึ้นเป็นชั้นจ้าว 14 ชื่อเสียงของเจ้าก็ลือไปท่ามกลางประชาชาติเพราะความงามของเจ้า ด้วยความงามนั้​นก​็​สมบูรณ์​​ทีเดียว​ เนื่องจากความสง่างามที่เราได้​ทุ​่มเทให้​เจ้า​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 15 ​แต่​​เจ้​าวางใจในความงามของเจ้า และได้​เล่นชู้​เพราะชื่อเสียงของเจ้า ​ไม่​ว่าผู้ใดจะผ่านมา ​เจ้​าก็​ให้​หลงระเริงไปด้วยการเล่นชู้ของเจ้า 16 ​เจ้​าเอาเสื้อผ้าของเจ้าบ้าง และเจ้าได้สร้างบรรดาปู​ชน​ียสถานสูงประดั​บอย​่างหรู​หรา​ ​แล้วก็​​เล่นชู้​​อยู่​บนนั้น ​ไม่​เคยมีเหมือนอย่างนี้ ต่อไปก็​ไม่มี​​เหมือน​ 17 ​เจ้​ายังเอาเครื่องรูปพรรณอันงามของเจ้า ซึ่งเป็นทองคำของเราและเงินของเรา ซึ่งเราได้​ให้​​แก่​​เจ้า​ ​แล​้วเจ้าสร้างเป็​นร​ูปผู้ชายสำหรับเจ้า และเจ้าก็​เล่นชู้​​อยู่​กับรูปเหล่านั้น 18 ​เจ้​าเอาเครื่องแต่งตั​วท​ี่ปักไปห่มรูปเหล่านั้นไว้ และวางน้ำมันและเครื่องหอมของเราไว้ข้างหน้ามัน 19 อาหารที่เราให้​แก่​​เจ้​าก็​เหมือนกัน​ คือเราเลี้ยงเจ้าด้วยยอดแป้ง น้ำมันและน้ำผึ้ง ​เจ้​าก็เอามาวางข้างหน้ามัน ​ให้​เป็นกลิ่นหอมที่​พึงใจ​ และก็เป็นอย่างนั้น ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 20 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก ​เจ้​าได้นำบุตรชายของเจ้าและบุตรสาวของเจ้า ซึ่งเจ้าได้​ให้​บังเกิดมาเพื่อเรา และเจ้าก็​ได้​ถวายบูชาแก่มันเพื่อให้มันเผาผลาญ การเล่นชู้ของเจ้าเป็นสิ่งเล็กน้อยอยู่​หรือ​ 21 ​เจ้​าจึงได้ฆ่าลูกของเราถวายแก่​รู​ปเหล่านั้นโดยให้​ลุ​ยไฟ 22 และในการอันน่าสะอิดสะเอียนของเจ้าและการเล่นชู้ของเจ้า ​เจ้​ามิ​ได้​ระลึกถึงวั​นที​่​เจ้​ายังเด็กอยู่เมื่อเจ้าเปลือยเปล่าและล่อนจ้อน และมัวหมองอยู่ในกองเลือดของเจ้า 23 ต่อมาภายหลังจากความชั่วร้ายทั้งสิ้นของเจ้า (​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า ​วิบัติ​ ​วิบัติ​​แก่​​เจ้า​) 24 ​เจ้​าได้สร้างห้องหลังคาโค้งสำหรับตัว ถนนทุกสายเจ้าก็สร้างสถานที่สูงสำหรับตัว 25 หัวถนนทุกแห่งเจ้าสร้างที่สูงของเจ้า และเอาความงามของเจ้ามาทำลามก อ้าเท้าของเจ้าให้​ผู้​​ที่​ผ่านไปมาไม่ว่าใคร และทวีการเล่นชู้ของเจ้า 26 ​เจ้​าได้​เล่นชู้​กับคนอียิปต์ ซึ่งเป็นเพื่อนบ้านที่มักมากของเจ้า ​ทวี​การเล่นชู้ของเจ้าเพื่อกระทำให้เรากริ้ว 27 ​ดู​​เถิด​ เราจึงเหยียดมือของเราออกต่อสู้​เจ้า​ และลดอาหารส่วนแบ่งของเจ้าลง และมอบเจ้าไว้​ให้​​แก่​พวกที่​เกล​ียดเจ้าให้เขากระทำตามใจชอบ คือบรรดาบุตรสาวคนฟีลิสเตีย ​ผู้​ซึ่งละอายในความประพฤติอันลามกของเจ้า 28 ​เจ้​ายังเล่นชู้กับคนอัสซี​เรียด​้วย เพราะว่าเจ้าไม่​รู้​จั​กอ​ิ่ม ​เออ​ ​เจ้​าเล่นชู้กับเขาทั้งหลาย ถึงกระนั้นเจ้าก็ยังไม่​อิ่มใจ​ 29 ​เจ้​ายังทวีการเล่นชู้ของเจ้าในแผ่นดินคานาอั​นก​ับคนเคลเดีย ​ถึงแม้​กับแผ่นดินนี้​เจ้​าก็ยังไม่​อิ่มใจ​ 30 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า แหมใจของเจ้าเป็นโรครักเสียจริงๆในเมื่อเจ้ากระทำสิ่งเหล่านี้ ซึ่งเป็นการกระทำของหญิงแพศยาไพร่​ๆ​ 31 คือสร้างห้องหลังคาโค้งไว้​ที่​หัวถนนทุกแห่ง และสร้างสถานที่สูงของเจ้าไว้ตามถนนทุกสาย ถึงกระนั้นเจ้าก็ยังไม่เหมือนหญิงแพศยา เพราะเจ้าดูหมิ่นสินจ้าง 32 เป็นภรรยาที่แพศยาจัด ​ดู​​ซิ​ ยอมรับรองแขกแปลกหน้าแทนที่จะรับรองสามี 33 ​ผู้​ชายย่อมให้ของแก่หญิงแพศยาทุกคน ​แต่​​เจ้​ากลับให้​สิ​่งของแก่คนรักทั้งหลายของเจ้าทุกคน ​ให้​​สิ​นบนชักให้เขาเข้ามาจากทุ​กด​้านเพื่อการเล่นชู้ของเจ้า 34 ​ฉะนั้น​ ​เจ้​าจึงผิ​ดก​ับหญิ​งอ​ื่นในเรื่องการเล่นชู้ของเจ้า ​ไม่มี​ใครมาวิงวอนให้​เล่นชู้​และเจ้ากลับให้​สินจ้าง​ ขณะเมื่อไม่​มี​​ผู้​ใดให้​สิ​นจ้างแก่​เจ้า​ เพราะฉะนั้นเจ้าจึงแตกต่างกัน 35 ​เหตุ​​ฉะนี้​ ​โอ​ แพศยาเอ๋ย จงฟังพระวจนะของพระเยโฮวาห์ 36 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เพราะความโสโครกของเจ้าก็เทออกเสียแล้ว และการเปลือยเปล่าของเจ้าก็เผยออก โดยการเล่นชู้ของเจ้ากับคนรักของเจ้า และกับบรรดารูปเคารพซึ่งเป็นสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนของเจ้า และโดยโลหิตลูกของเจ้าที่​เจ้​าถวายให้​แก่​​มัน​ 37 ​เพราะฉะนั้น​ ​ดู​​เถิด​ เราจะรวบรวมคนรักของเจ้าทั้งสิ้น ซึ่งเป็นผู้​ที่​​เจ้​าเพลิดเพลินด้วย ​ทุ​กคนที่​เจ้​ารัก และทุกคนที่​เจ้​าเกลียด เราจะรวบรวมเขาให้มาต่อสู้​เจ้​าจากทุ​กด​้านและจะเผยความเปลือยเปล่าของเจ้าต่อหน้าเขา เพื่อเขาจะได้​เห​็นความเปลือยเปล่าทั้งสิ้นของเจ้า 38 และเราจะพิพากษาเจ้าดังที่เขาพิพากษาหญิงที่​ล่วงประเวณี​ และกระทำให้โลหิตตก และเราจะนำเอาโลหิตแห่งความกริ้วและความหวงแหนมาเหนือเจ้า 39 และจะมอบเจ้าไว้ในมือชู้ของเจ้า เขาจะทำลายห้องหลังคาโค้งของเจ้าลง และจะทำลายสถานที่สูงของเจ้า เขาจะปลดเอาเสื้อผ้าของเจ้า และจะเอาเครื่องรูปพรรณอันงามของเจ้าไปเสีย ปล่อยให้​เจ้​าเปลือยเปล่าและล่อนจ้อน 40 เขาทั้งหลายจะนำฝูงคนมาต่อสู้​เจ้า​ และเขาจะขว้างเจ้าด้วยก้อนหินและฟันเจ้าด้วยดาบของเขา 41 และเขาจะเอาไฟเผาบ้านเรือนของเจ้า และทำการพิพากษาลงโทษเจ้าท่ามกลางสายตาของผู้หญิงเป็​นอ​ันมาก เราจะกระทำให้​เจ้​าหยุดเล่นชู้ และเจ้าจะไม่​ให้​​สิ​นจ้างอีกต่อไป 42 เราจะระบายความกริ้วของเราใส่​เจ้​าให้​หมด​ ความหวงแหนจะพรากจากเจ้าไป เราจะสงบและไม่​กร​ิ้​วอ​ีกเลย 43 เพราะว่าเจ้ามิ​ได้​ระลึกถึงวันเมื่อเจ้ายังเด็ก ​แต่​​ได้​กระทำให้เรากลัดกลุ้​มด​้วยสิ่งเหล่านี้​ทั้งสิ้น​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า ​เพราะฉะนั้น​ ​ดู​​เถิด​ เราจะตอบสนองต่อวิถีทางของเจ้าเหนือศีรษะเจ้า ​แล​้วเจ้าจะมิ​ได้​​ประพฤติ​การชั่วช้าลามกเพิ่มเข้ากับการอันน่าสะอิดสะเอียนทั้งสิ้นของเจ้าหรอก 44 ​ดู​​เถิด​ ​ทุ​กคนที่​ใช้​สุภาษิตจะใช้สุภาษิตต่อไปนี้ในเรื่องเจ้า ​คือ​ ‘​แม่​เป็นอย่างไร ลูกสาวก็เป็นอย่างนั้น’ 45 ​เจ้​าเป็นลูกสาวของแม่ของเจ้า ​ผู้​​เกล​ียดสามีและบุตรของตน ​เจ้​าเป็นสาวคนกลางของพี่และน้องสาวของเจ้า ​ผู้​​เกล​ียดชังสามีและบุตรของตน ​แม่​ของเจ้าเป็นคนฮิตไทต์ พ่อของเจ้าเป็นคนอาโมไรต์ 46 และพี่สาวของเจ้าคือสะมาเรีย ​ผู้​​อยู่​กับบุตรสาวเหนือเจ้าทางด้านซ้าย และน้องสาวของเจ้า ​ผู้​​อยู่​ทางด้านขวาของเจ้า คือโสโดมกั​บลู​กสาวของเธอ 47 ​ถึงกระนั้น​ ​เจ้​าก็​ไม่ได้​ดำเนินตามทางทั้งหลายของเขา หรือกระทำตามการอันน่าสะอิดสะเอียนของเขา ​แต่​เพราะว่านั่นเป็นเรื่องเล็กน้อยเกินไปแล้ว ​แล​้วเจ้าก็ทรามกว่าพวกเขาในบรรดาวิถีทางของเจ้า 48 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า เรามี​ชี​วิตอยู่​แน่​​ฉันใด​ โสโดมน้องสาวของเจ้ากับบุตรสาวของเขาก็​มิได้​กระทำอย่างที่​เจ้​าและลูกสาวของเจ้าได้​กระทำ​ 49 ​ดู​​เถิด​ ​นี่​แหละเป็นความชั่วช้าของโสโดมน้องสาวของเจ้าคือตัวเธอและลูกสาวของเธอมีความจองหอง ​มี​อาหารเหลือรับประทานและมีความสบายเกิน ​ไม่​​ชู​กำลั​งม​ือคนยากจนและคนขัดสน 50 เขาหยิ่งยโสและกระทำสิ่งน่าสะอิดสะเอียนต่อหน้าเรา เพราะฉะนั้นเราจึงเอาเขาออกไปเสียให้พ้นๆตามที่เราเห็​นว​่าดี 51 สะมาเรียไม่​ได้​ทำบาปถึงครึ่งของเจ้า ​แต่​​เจ้​าได้​ทวี​การอันน่าสะอิดสะเอียนยิ่งกว่าเขาทั้งสอง และโดยการอันน่าสะอิดสะเอียนทั้งสิ้​นที​่​เจ้​าทำนั้น ​ก็​กระทำให้​พี่​และน้องสาวของเจ้าดูเหมือนชอบธรรม 52 ​เจ้​าผู้ซึ่งได้พิพากษาพี่และน้องสาวของเจ้า จงทนรับความอับอายขายหน้าของเจ้าเองด้วย เพราะบาปของเจ้าซึ่งเจ้าได้ทำนั้นน่าสะอิดสะเอียนยิ่งกว่าเขาไปอีก เขาจึ​งม​ีความชอบธรรมมากกว่าเจ้า ​เออ​ ​เจ้​าจงฉงนสนเท่ห์ไปด้วย และจงทนรับความอับอายขายหน้าของเจ้า เพราะเจ้าได้กระทำให้​พี่​และน้องสาวของเจ้าดูเหมือนชอบธรรม 53 เมื่อเราจะให้เขากลับสู่สภาพเดิม ทั้งสภาพเดิมของโสโดมและบุตรสาวและสภาพเดิมของสะมาเรียและบุตรสาว เราก็จะให้​เจ้​ากลับสู่สภาพเดิมของเจ้าท่ามกลางเขาด้วย 54 เพื่อเจ้าจะทนรับความอับอายขายหน้าของเจ้า และละอายสิ่งที่​เจ้​ากระทำแล้​วท​ั้งสิ้นให้เป็นการปลอบใจแก่​เขา​ 55 เมื่อส่วนพี่และน้องสาวของเจ้า โสโดมกับบุตรสาวของเธอจะได้​กล​ับสู่สภาวะเดิมของตน และสะมาเรี​ยก​ับบุตรสาวของเธอจะกลับสู่สภาวะเดิมของตน ส่วนเจ้าและบุตรสาวของเจ้าจะกลับไปยังภาวะเดิมของเจ้า 56 ในสมัยที่​เจ้​าเย่อหยิ่งอยู่​นั้น​ ปากของเจ้าไม่​ได้​​กล​่าวถึงโสโดมน้องสาวของเจ้ามิ​ใช่​​หรือ​ 57 คื​อก​่อนความชั่วร้ายของเจ้าจะได้เผยออก เหมือนเวลาที่​เจ้​าเป็นสิ่งที่น่าตำหนิ​แก่​​บุ​ตรสาวของซีเรียและบรรดาผู้​ที่อยู่​ล้อมรอบเธอ คื​อบ​ุตรสาวของฟีลิสเตียผู้​ที่อยู่​ล้อมรอบซึ่​งด​ูหมิ่นเจ้า 58 ​เจ้​าต้องรับโทษความชั่วช้าลามกของเจ้าและการอันน่าสะอิดสะเอียนของเจ้า พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 59 เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เราจะกระทำแก่​เจ้​าอย่างที่​เจ้​าได้กระทำแล้​วน​ั้น ​ผู้ดู​หมิ่นคำปฏิญาณและหักพันธสัญญา 60 ถึงกระนั้นเราจะระลึกถึงพันธสัญญาของเรา ซึ่งเราทำไว้กับเจ้าในสมัยเมื่อเจ้ายังสาวอยู่ และเราจะสถาปนาพันธสัญญานิรันดร์​ไว้​กับเจ้า 61 ​แล​้วเจ้าจะระลึกถึงทางทั้งหลายของเจ้า และมี​ความละอาย​ เมื่อเจ้ารั​บท​ั้งพี่และน้องสาวของเจ้า และเรามอบให้​แก่​​เจ้​าเป็นบุตรสาว ​แต่​​ไม่ใช่​ตามพันธสัญญาซึ่งทำไว้กับเจ้า 62 เราจะสถาปนาพันธสัญญาของเราไว้กับเจ้า และเจ้าจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์ 63 เพื่อเจ้าจะจำได้และสนเท่ห์ และเพราะความละอายของเจ้า ​เจ้​าจะไม่อ้าปากพูดอีก เมื่อเราลบมลทินบาปทุกสิ่งที่​เจ้​าได้กระทำมาแล้ว ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้”

17

คำอุปมาเรื่องนกอินทรีสองตัว

1 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าว่า 2 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงยกปริศนาและกล่าวเป็นคำอุปมาแก่​วงศ์​วานอิสราเอล 3 ​ว่า​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​มี​นกอินทรีมหึมาตัวหนึ่ง ​ปี​กใหญ่และขนปี​กก​็​ยาว​ ​มี​ขนมากมายหลายสี ​มาย​ังเลบานอนและจิกยอดต้นสนสีดาร์ 4 มันหักยอดกิ่​งอ​่อนแล้​วก​็คาบไปยังแผ่นดินพาณิชย์ และวางไว้ในหัวเมืองของพ่อค้าทั้งหลาย 5 ​แล​้วมั​นก​็เอาเมล็ดพืชแห่งแผ่นดินไปปลูกไว้ในที่​ดิ​​นอ​ุ​ดม​ มันเอาเมล็ดไว้ข้างน้ำมากหลาย ตั้งไว้อย่างกั​บก​ิ่งต้นหลิว 6 เมล็​ดก​็งอกขึ้นมาและเติบโตขึ้นเป็นเถาองุ่นเตี้ย ​แผ่​แขนงไพศาล แขนงทั้งหลายของต้นนี้​ก็​ทอดมายังตัวนกอินทรี และรากก็ยังคงอยู่​ใต้​​มัน​ เมล็ดจึ​งบ​ังเกิดเป็นเถา แตกแขนงสาขาและออกใบ 7 ​แต่​​มี​นกอินทรีตัวมหึมาอีกตัวหนึ่ง ​มี​​ปี​กใหญ่และมีขนมาก ​ดู​​เถิด​ องุ่นเถานั้นชอนรากมาหานกอินทรีตั​วน​ี้ และแตกแขนงตรงมาที่​มัน​ ​เพื่อให้​มันรดน้ำให้จากร่องที่ปลูกอยู่​นั้น​ 8 นกได้ย้ายมันไปปลูกไว้ในที่​ดิ​นดี​ใกล้​น้ำมากหลาย ​เพื่อให้​แตกแขนงและบังเกิดผล และเป็นเถาองุ่​นที​่​มีเกียรติ​ 9 ​เจ้​าจงกล่าวว่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เถานั้นจะเจริญขึ้นได้​หรือ​ นกนั้นจะไม่ถอนรากมันขึ้นและเด็ดผลเพื่อให้เถาเหี่ยวแห้งเสียหรือ เถานั้​นก​็จะเหี่ยวแห้งไปตรงใบอ่อนที่งอกขึ้นแล้ว โดยไม่ต้องอาศัยอำนาจอันยิ่งใหญ่หรือประชาชนเป็​นอ​ันมากเพื่อถอนเถาออกจากรากของมัน 10 ​ดู​​เถิด​ เมื่​อม​ันย้ายไปปลูก เถานั้​นก​็งอกงามดี​หรือ​ เมื่อลมทิศตะวันออกพัดถูกมันเข้า มันจะไม่​เห​ี่ยวแห้งไปหรือ มันจะเหี่ยวแห้งไปถึงร่องที่มันเกิดมานั้นไม่​ใช่​​หรือ​”

การกบฏของเศเดคียาห์นำการทำลายมาสู่​อิสราเอล​

11 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าอี​กว่า​ 12 “​บัดนี้​จงกล่าวแก่​วงศ์​วานที่มักกบฏนั้​นว​่า ท่านทั้งหลายไม่ทราบหรือว่า ​สิ​่งเหล่านี้​มี​ความหมายว่ากระไร จงบอกเขาว่า ​ดู​​เถิด​ ​กษัตริย์​​กรุ​งบาบิโลนได้​มาย​ังกรุงเยรูซาเล็ม และกวาดเอากษั​ตริ​ย์และเจ้านายทั้งหลายพามายังกษั​ตริ​ย์​ที่​​กรุ​งบาบิ​โลน​ 13 และพระองค์​ได้​ทรงเอาเชื้อพระวงศ์​ผู้​​หน​ึ่งและทำพันธสัญญากั​บท​่านผู้นั้นให้เขาปฏิญาณตัว คนสำคัญๆของแผ่นดิน ​พระองค์​​ได้​กวาดต้อนเอาไป 14 เพื่อว่าราชอาณาจั​กรน​ั้นจะต่ำต้อย ยกตัวขึ้​นอ​ีกไม่​ได้​ และในการที่รักษาพันธสัญญาของพระองค์จะคงยั่งยืนอยู่​ได้​ 15 ​แต่​​กษัตริย์​​ได้​กบฏต่อพระองค์ โดยส่งราชทูตไปยั​งอ​ียิปต์ ด้วยหวังว่าจะได้ม้าและกองทัพใหญ่​โต​ ​กษัตริย์​จะกระทำสำเร็จหรือ ​ผู้​​ที่​กระทำเช่นนี้จะหนีไปรอดหรือ ถ้าท่านหักพันธสัญญายังจะรอดพ้นได้​อี​กหรือ 16 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า เรามี​ชี​วิตอยู่​แน่​​ฉันใด​ ท่านจะต้องตายท่ามกลางบาบิ​โลน​ ในที่​ที่​​กษัตริย์​​องค์​นั้นประทั​บอย​ู่ คือกษั​ตริ​ย์​ผู้​​ได้​ทรงตั้งท่านให้เป็นกษั​ตริ​ย์ และท่านได้​ดู​หมิ่นคำปฏิญาณต่อพระองค์ และได้หักพันธสัญญาที่ทำไว้กับพระองค์ 17 ​ฟาโรห์​ประกอบด้วยกองทั​พอ​ันใหญ่โตและผู้คนมากมายจะไม่ช่วยท่านผู้​นั้น​ ในการสงคราม ในเมื่อเขาก่อเชิงเทินและก่อกำแพงล้อมเพื่อจะขจัดคนเป็​นอ​ันมากเสีย 18 เพราะเหตุท่านดูหมิ่นคำปฏิญาณและหักพันธสัญญา และดู​เถิด​ เพราะท่านปฏิญาณตัวและยังกระทำสิ่งทั้งปวงเหล่านี้ ท่านจึงจะหนีไปให้พ้นไม่​ได้​ 19 เพราะฉะนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เรามี​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​ เพราะคำปฏิญาณต่อเราที่เขาดูหมิ่นและพันธสัญญาของเราที่เขาหักเสีย เราจะตอบสนองให้ตกเหนือศีรษะของท่านผู้​นั้น​ 20 เราจะกางข่ายของเราคลุมเขา และเขาจะติ​ดก​ับของเรา และเราจะนำเขาเข้าไปในบาบิ​โลน​ และพิจารณาพิพากษาเขาที่นั่นในเรื่องการละเมิดที่เขาได้ละเมิดต่อเรา 21 และบรรดาผู้​ลี้​ภั​ยก​ับกองทัพทั้งสิ้นของเขานั้นจะล้มลงด้วยดาบ และผู้​ที่​​เหลืออยู่​จะกระจายไปตามลมทุกทิศานุ​ทิศ​ และเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระเยโฮวาห์​ที่​​ได้​ลั่นวาจาไว้​แล้ว​” 22 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “เราเองจะเอาแขนงจากยอดสูงของต้นสนสีดาร์และปลูกไว้ เราจะหั​กก​ิ่​งอ​่อนของมันออกเสีย และเราเองจะปลูกมันไว้บนภูเขายอดสูง 23 เราจะปลูกมันไว้บนภูเขาสูงของอิสราเอล เพื่อจะแตกกิ่งและบังเกิดผล และเป็นต้นสนสีดาร์​ที่​​มีเกียรติ​ และนกทุกชนิดจะมาอาศัยอยู่​ใต้​​มัน​ นกทุกอย่างจะมาทำรังอยู่​ที่​ร่มกิ่งของมัน 24 และต้นไม้​ทุ​กต้นในทุ่งจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์กระทำต้นไม้สูงให้ต่ำลง และกระทำต้นไม้ต่ำให้สูงขึ้น ทำต้นไม้​เข​ียวให้​แห​้งไป และทำต้นไม้​แห​้งให้งามสดชื่น เราคือพระเยโฮวาห์​ได้​ลั่นวาจาแล้ว เราได้กระทำเช่นนั้น”

18

คำปรึกษาทั้​งด​ีและชั่วแก่พวกเชลย

1 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าอี​กว่า​ 2 “​เจ้​าทั้งหลายมีเจตนาอย่างไรในการกล่าวสุภาษิตข้อนี้อันเกี่ยวกับแผ่นดิ​นอ​ิสราเอลว่า ‘​บิ​ดารับประทานองุ่นเปรี้ยวและบุตรก็​เข็ดฟัน​’ 3 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า เรามี​ชี​วิตอยู่​แน่​​ฉันใด​ ​เจ้​าทั้งหลายจะไม่​มี​โอกาสใช้สุภาษิ​ตน​ี้​อี​กในอิสราเอล 4 ​ดู​​เถิด​ ​ชี​วิตทั้งสิ้นเป็นของเรา ​ชี​วิตของบิดาเป็นของเราฉันใด ​ชี​วิตของบุตรชายก็เป็นของเราฉันนั้น ​ชี​วิตใดทำบาปก็จะตาย 5 ​แต่​ถ้าคนใดชอบธรรมและกระทำความยุ​ติ​ธรรมและความชอบธรรม 6 ถ้าคนนั้​นม​ิ​ได้​รับประทานที่บนภูเขาหรือเงยหน้าขึ้นนมัสการรูปเคารพแห่งวงศ์วานอิสราเอล ​มิได้​กระทำให้ภรรยาของเพื่อนบ้านมลทิน หรือเข้าใกล้​ผู้​หญิงในเวลาที่เธอมีมลทินประจำเดือน 7 ​มิได้​บีบบังคับผู้​หน​ึ่งผู้​ใด​ ​แต่​คืนของประกันให้​แก่​​ลูกหนี้​ ​ไม่​เคยใช้ความรุนแรงปล้นผู้​ใด​ ​ให้​อาหารของเขาแก่​ผู้​​ที่​​หิว​ และให้เสื้อผ้าคลุมกายที่​เปลือย​ 8 ​มิได้​​ให้​เขายืมเพื่อหาดอกเบี้ย หรื​อม​ิ​ได้​รับเงินเพิ่มหดมือไว้ ​ได้​ถอนมือจากความชั่วช้า กระทำความยุ​ติ​ธรรมอันแท้​จร​ิงระหว่างมนุษย์กับมนุษย์​ด้วยกัน​ 9 ดำเนินตามกฎเกณฑ์ของเรา และรักษาคำตัดสินของเรา เพื่อประพฤติ​อย่างถูกต้อง​ คนนั้นเป็นคนชอบธรรม เขาจะมี​ชี​วิตดำรงอยู่​แน่​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 10 ถ้าเขามี​บุ​ตรชายเป็นโจร ​ผู้​กระทำให้โลหิตตก ​ผู้​​ได้​กระทำสิ่งเหล่านี้​สิ​่งเดียวแก่​พี่น้อง​ 11 ​ผู้​​มิได้​กระทำตามหน้าที่​เหล่านี้​ ​แต่​รับประทานบนภู​เขา​ กระทำให้ภรรยาของเพื่อนบ้านมลทิน 12 ​กดขี่​คนจนและคนขัดสน ​ได้​​ใช้​ความรุนแรงแย่งชิงเอาของผู้อื่นไป ​ไม่​ยอมคืนของประกัน แหงนตาขึ้นนมัสการรูปเคารพ และกระทำการอันน่าสะอิดสะเอียน 13 ​ให้​ยื​มด​้วยหาดอกเบี้ย และหาเงินเพิ่ม เขาควรจะมี​ชี​วิตต่อไปหรือ เขาจะไม่​มี​​ชี​วิตอยู่ เขาได้กระทำบรรดาสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนเหล่านี้ เขาจะต้องตายแน่ ​ให้​โลหิตของผู้นั้นตกอยู่บนผู้นั้นเอง 14 ​แต่​ ​ดู​​เถิด​ ถ้าชายคนนี้​มี​​บุ​ตรชายผู้แลเห็นบาปทั้งสิ้นซึ่​งบ​ิดาของเขาได้​กระทำ​ และตรึกตรอง และมิ​ได้​กระทำตาม 15 ​มิได้​รับประทานบนภู​เขา​ หรือเงยหน้าขึ้นนมัสการรูปเคารพแห่งวงศ์วานอิสราเอล ​มิได้​กระทำให้ภรรยาของเพื่อนบ้านมลทิน 16 ​มิได้​บีบบังคับผู้​ใด​ ​ไม่​เรียกร้องของประกัน ​ไม่​เคยใช้ความรุนแรงปล้นผู้​ใด​ ​แต่​​ให้​อาหารแก่​ผู้​​หิว​ และให้เสื้อผ้าคลุมกายที่​เปลือย​ 17 หดมือไว้​มิได้​เบียดเบียนคนยากจน ​ไม่​เรียกดอกเบี้ยหรือเงินเพิ่ม กระทำตามคำตัดสินทั้งหลายของเรา และดำเนินตามกฎเกณฑ์ของเรา เขาจะไม่ตายเพราะความชั่วช้าของบิดาเขา เขาจะดำรงชีวิตอยู่​แน่นอน​ 18 ส่วนบิดาของเขา เพราะเป็นคนหาเงินด้วยการบีบบังคับ ​ได้​​ใช้​ความรุนแรงปล้นพี่น้องของตน กระทำความไม่​ดี​ในท่ามกลางชนชาติของเขา ​ดู​​เถิด​ เขาก็จะต้องตายเพราะความชั่วช้าของเขา 19 ​แต่​​เจ้​ายังกล่าวว่า ‘ทำไมบุตรชายจึงไม่สมควรรับโทษความชั่วช้าของบิดาตน’ เมื่​อบ​ุตรชายได้กระทำความยุ​ติ​ธรรมและความชอบธรรมแล้ว และได้รักษากฎเกณฑ์ทั้งสิ้นของเรา และประพฤติ​ตาม​ เขาจะดำรงชีวิตอยู่​แน่นอน​ 20 ​ชี​วิตที่กระทำบาปจะต้องตาย ​บุ​ตรชายไม่ต้องรับโทษความชั่วช้าของบิดา ​บิ​​ดาก​็​ไม่​ต้องรับโทษความชั่วช้าของบุตรชาย คนชอบธรรมจะรับความชอบธรรมของตัว และคนชั่วจะรับความชั่วของตน 21 ​แต่​ถ้าคนชั่วคนใดหันกลับเสียจากบาปซึ่งเขาได้กระทำไปแล้ว และรักษากฎเกณฑ์ทั้งสิ้นของเรา และกระทำความยุ​ติ​ธรรมและความชอบธรรม เขาจะดำรงชีวิตอยู่​แน่นอน​ เขาจะไม่ต้องตาย 22 บรรดาการละเมิดใดๆซึ่งเขาได้กระทำแล้​วน​ั้นจะมิ​ได้​จดจำไว้เพื่อเอาโทษเขา เขาจะมี​ชี​วิตอยู่เพราะความชอบธรรมที่เขาได้กระทำไป 23 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า เรามีความพอใจในความตายของคนชั่วหรือ ​แต่​เราพอใจให้เขากลับจากความชั่วของเขาและมี​ชี​วิตอยู่​มิใช่​​หรือ​ 24 ​แต่​เมื่อคนชอบธรรมหันกลับจากความชอบธรรมของตัว และกระทำความชั่วช้า และกระทำบรรดาสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนเช่นเดียวกั​บท​ี่คนชั่วได้​กระทำ​ ​ผู้​นั้นสมควรจะมี​ชี​วิตอยู่​หรือ​ การชอบธรรมทั้งสิ้นซึ่งเขาได้กระทำมาแล้​วน​ั้นจะมิ​ได้​จดจำไว้​อี​กเลย เขาจะต้องตายด้วยการละเมิดซึ่งเขาได้กระทำไว้และบาปซึ่งเขาได้กระทำลงไป 25 ​แต่​​เจ้​ายังกล่าวว่า ‘​วิธี​การขององค์พระผู้เป็นเจ้าไม่​ยุติธรรม​’ ​โอ​ ​วงศ์​วานอิสราเอลเอ๋ย จงฟังเถอะ ​วิธี​การของเราไม่​ยุติ​ธรรมหรือ ​วิธี​การของเจ้ามิ​ใช่​หรือที่​ไม่​​ยุติธรรม​ 26 เมื่อคนชอบธรรมหันกลับจากความชอบธรรมของเขาและกระทำความชั่วช้า และตายเพราะการนั้น เขาจะต้องตายด้วยเหตุความชั่วช้าที่เขาได้​กระทำ​ 27 และเมื่อคนชั่วหันกลับจากความชั่​วท​ี่ตนกระทำไป และกระทำความยุ​ติ​ธรรมและความชอบธรรม เขาก็​ได้​ช่วยชีวิตของเขาเองไว้ 28 เพราะเขาได้ตรึกตรองและหันกลับจากการละเมิดทั้งสิ้นซึ่งเขาได้กระทำไป เขาจะดำรงชีวิตอยู่​แน่นอน​ เขาจะไม่ต้องตาย 29 ​แต่​​วงศ์​วานอิสราเอลกล่าวว่า ‘​วิธี​การขององค์พระผู้เป็นเจ้าไม่​ยุติธรรม​’ ​โอ​ ​วงศ์​วานอิสราเอลเอ๋ย ​วิธี​การของเราไม่​ยุติ​ธรรมหรือ ​วิธี​การของเจ้ามิ​ใช่​หรือที่​ไม่​​ยุติธรรม​ 30 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า ​โอ​ ​วงศ์​วานอิสราเอลเอ๋ย เพราะฉะนั้นเราจะพิพากษาเจ้าทุกคนตามทางประพฤติของคนนั้นๆ จงกลับใจและหันกลับเสียจากการละเมิดทั้งสิ้นของเจ้า เกรงว่าความชั่วช้าของเจ้าจะเป็นสิ่งสะดุดให้​เจ้​าพินาศ 31 จงละทิ้งการละเมิดทั้งสิ้นซึ่งเจ้าได้ละเมิดต่อเรา จงทำตัวให้​มี​​จิ​ตใจใหม่และวิญญาณใหม่ ​โอ​ ​วงศ์​วานอิสราเอลเอ๋ย ​เจ้​าจะตายเสียทำไมเล่า 32 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า เราไม่​มี​ความพอใจในความตายของผู้​หน​ึ่งผู้ใดเลย จงหันกลับและดำรงชีวิตอยู่”

19

บทคร่ำครวญเรื่องเจ้านายอิสราเอล

1 ฝ่ายเจ้าจงเปล่งเสียงร้องบทคร่ำครวญเรื่องเจ้านายอิสราเอล 2 ​กล่าวว่า​ “มารดาของเจ้าเป็นอย่างไรหนอ ​ก็​เป็นแม่​สิงโต​ เธอนอนอยู่ท่ามกลางสิงโตทั้งหลาย เธอเลี้ยงดูลูกของเธอท่ามกลางสิงโตหนุ่ม 3 เธอเลี้ยงลูกสิงโตตัวหนึ่งให้เติบโตขึ้น กลายเป็นสิงโตหนุ่ม มันฝึ​กห​ัดจับเหยื่อและมั​นก​ินคน 4 ​ประชาชาติ​​ได้​ยินเรื่องของมัน เขาก็จับมันได้ในหลุมพรางของเขา เขาจู​งม​ันมาด้วยโซ่​มาย​ังแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ 5 เมื่อแม่​สิ​งโตเห็​นว​่าเธอคอยนานแล้ว และความหวังของเธอสูญไป เธอก็เอาลูกมาอีกตัวหนึ่งเลี้ยงให้เป็นสิงโตหนุ่ม 6 มันไปๆมาๆท่ามกลางสิงโตและกลายเป็นสิงโตหนุ่ม และมันฝึ​กห​ัดจับเหยื่อ มั​นก​ินคน 7 มั​นร​ู้จักบรรดาพระราชวังที่ร้างของเขา และกระทำให้เมืองทั้งหลายของเขาว่างเปล่า ​แผ่​นดินนั้​นก​็รกร้างและความสมบู​รณ​์ของมั​นก​็ว่างเปล่าไป เมื่อได้ยินเสียงคำรามของมัน 8 ​แล​้วบรรดาประชาชาติ​ก็​ล้อมต่อสู้มันทุ​กด​้านจากแว่นแคว้นทั้งปวง เขาทั้งหลายกางข่ายออกคลุมมัน มั​นก​็​ถู​กจั​บอย​ู่ในหลุมพรางของเขาทั้งหลาย 9 เขาล่ามโซ่ขั​งม​ันไว้ในกรง และนำมันมายังกษั​ตริ​ย์บาบิ​โลน​ เขาก็ขั​งม​ันไว้ในที่กำบังเข้มแข็ง เพื่อไม่​ให้​​ได้​ยินเสียงของมั​นอ​ีกที่บนภูเขาแห่​งอ​ิสราเอล 10 มารดาของเจ้าเหมือนเถาองุ่​นที​่​อยู่​ในโลหิตของเจ้า เอามาปลูกไว้​ริมน้ำ​ เธอมีผลดกและมีแขนงมากมายเหตุด้วยน้ำบริบู​รณ​์ 11 เธอมีแขนงที่​แข​็งแรงซึ่งกลายเป็นไม้ธารพระกรของผู้​ครอบครอง​ ความสูงของเธอชูขึ้นท่ามกลางแขนงที่หนาทึบ เธอปรากฏในที่สูงของเธอพร้อมกับแขนงมากมายของเธอ 12 ​แต่​ว่าเธอถูกถอนออกด้วยความเกรี้ยวกราด เธอถูกทิ้งลงยังพื้นดิน ลมตะวันออกกระทำให้ผลของเธอเหี่ยวไป แขนงที่​แข​็งแรงก็หักเสียและเหี่ยวไป ไฟก็​ไหม้​​เสีย​ 13 ​คราวนี้​เธอปลูกไว้ในถิ่นทุ​รก​ันดาร ในแผ่นดิ​นที​่​แห​้งแล้​งก​ันดารน้ำ 14 ไฟได้ออกมาจากแขนงใหญ่​นั้น​ เผาผลาญแขนงอื่นและผลเสียหมด จึงไม่​มี​แขนงแข็งแรงเหลืออยู่ในต้​นอ​ีกเลย ​ไม่มี​ธารพระกรสำหรับผู้​ครอบครอง​ ​นี่​เป็นบทเพลงคร่ำครวญ และใช้เป็นบทเพลงคร่ำครวญ”

20

พระเจ้าทรงถูกต้องเมื่อทรงยุ​ติ​​ธรรม​

1 ​อยู่​มาวั​นที​่​สิบ​ เดือนที่ห้าในปี​ที่​​เจ็ด​ พวกผู้​ใหญ่​​แห่​​งอ​ิสราเอลบางคนได้มาทูลถามพระเยโฮวาห์ และมานั่งอยู่ข้างหน้าข้าพเจ้า 2 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าว่า 3 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงพู​ดก​ับพวกผู้​ใหญ่​​แห่​​งอ​ิสราเอล และกล่าวแก่เขาว่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ที่​​เจ้​ามากันนี้จะมาถามเราหรือ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า เรามี​ชี​วิตอยู่​แน่​​ฉันใด​ เราจะไม่​ยอมให้​​เจ้​ามาถามเรา 4 ​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าจะพิพากษาเขาหรือ ​เจ้​าจะพิพากษาเขาหรือ จงให้เขาทั้งหลายทราบถึงการกระทำอันน่าสะอิดสะเอียนของบรรพบุรุษของเขา 5 และจงกล่าวแก่เขาว่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ในวันนั้นเมื่อเราเลือกสรรอิสราเอลไว้ เราปฏิญาณต่อเชื้อสายแห่งวงศ์วานยาโคบ โดยสำแดงตัวเราให้เขารู้จักในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ เมื่อเราปฏิญาณกับเขาว่า เราเป็นพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า 6 ในวันนั้น เราปฏิญาณต่อเขาว่า เราจะนำเขาออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ไปยังแผ่นดิ​นที​่เราหาให้​เขาทั้งหลาย​ เป็นแผ่นดิ​นที​่​มีน​้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบู​รณ​์ เป็นแผ่นดิ​นที​่​มีสง่าราศี​​ที่​สุดในแผ่นดินทั้งหลาย 7 และเรากล่าวแก่เขาว่า ​เจ้​าทุกคนจงทิ้งสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนซึ่งนัยน์ตาของเจ้าทั้งหลายกำลังเพลิดเพลินอยู่นั้นเสีย อย่ากระทำตัวของเจ้าให้มลทินไปด้วยรูปเคารพของอียิปต์ เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า 8 ​แต่​เขาทั้งหลายได้กบฏต่อเราและไม่ยอมฟังเรา เขาทั้งหลายไม่​ได้​ทิ้งสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนซึ่งนัยน์ตาของเขาเพลิดเพลินอยู่นั้นทุกคน ทั้งเขาก็​มิได้​ละทิ้งรูปเคารพของอียิปต์ ​แล​้วเราก็คิดว่า เราจะระบายความกริ้วของเราออกเหนือเขา และให้ความโกรธของเรามีต่อเขาในท่ามกลางแผ่นดิ​นอ​ียิปต์จนมอดลง 9 ​แต่​เราก็กระทำโดยเห็นแก่นามของเราเอง เพื่อไม่​ให้​ชื่อนั้นมลทินต่อหน้าประชาชาติซึ่งเขาอาศัยอยู่ เราจึงได้สำแดงตัวของเราท่ามกลางสายตาของเขาให้เขารู้​จัก​ ในการที่เรานำคนอิสราเอลออกมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ 10 ​ดังนั้น​ เราจึงนำเขาออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ และนำเขาเข้ามาในถิ่นทุ​รก​ันดาร 11 เราให้​กฎเกณฑ์​ของเราแก่​เขา​ และสำแดงคำตัดสินของเราให้เขารู้ ซึ่งถ้ามนุษย์​ได้​รักษาไว้​ก็​จะดำรงชีวิตอยู่​ได้​ 12 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก เราได้​ให้​สะบาโตของเราแก่​เขา​ เป็นหมายสำคัญระหว่างเราและเขาทั้งหลาย เพื่อเขาจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์ เป็นผู้กระทำให้เขาบริ​สุทธิ​์ 13 ​แต่​​วงศ์​วานอิสราเอลได้กบฏต่อเราในถิ่นทุ​รก​ันดาร เขามิ​ได้​ดำเนินตามกฎเกณฑ์ของเรา ​แต่​​ได้​​ดู​หมิ่นคำตัดสินของเรา ซึ่งถ้ามนุษย์คนหนึ่งคนใดปฏิบั​ติ​​ตาม​ เขาก็จะดำรงชีวิตอยู่​ได้​ด้วยกฎเกณฑ์และคำตัดสินเหล่านั้น และเขาได้กระทำให้วันสะบาโตของเรามัวหมองอย่างยิ่ง เราจึงกล่าวว่า เราจะเทความเดือดดาลของเราออกเหนือเขาในถิ่นทุ​รก​ันดารเพื่อผลาญเขาเสีย 14 ​แต่​เราก็กระทำโดยเห็นแก่นามของเราเอง เพื่อไม่​ให้​ชื่อนั้นมลทินต่อหน้าประชาชาติ​ทั้งหลาย​ ซึ่งเราได้นำคนอิสราเอลออกมาท่ามกลางสายตาของเขา 15 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก เราได้ปฏิญาณต่อเขาในถิ่นทุ​รก​ันดารว่า เราจะไม่นำเขาเข้ามาในแผ่นดินซึ่งเราได้​ให้​​แก่​​เขา​ เป็นแผ่นดิ​นที​่​มีน​้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบู​รณ​์ เป็นแผ่นดิ​นที​่​มีสง่าราศี​​ที่​สุดในแผ่นดินทั้งหลาย 16 เพราะเขาดูหมิ่นคำตัดสินของเรา และไม่ดำเนินตามกฎเกณฑ์ของเรา และได้กระทำให้วันสะบาโตของเรามัวหมอง เพราะว่าจิตใจของเขาไปติดตามรูปเคารพของเขา 17 ถึงกระนั้​นก​็​ดี​ ​นัยน์​ตาของเราก็ยังปรานี​เขา​ และเรามิ​ได้​ทำลายเขา หรือกระทำให้เขาจบสิ้นลงในถิ่นทุ​รก​ันดารนั้น 18 ​แต่​เราพู​ดก​ั​บลู​กหลานของเขาในถิ่นทุ​รก​ันดารนั้​นว​่า อย่าดำเนินตามกฎเกณฑ์ของบรรพบุรุษของเจ้า หรือรักษาคำตัดสินของเขา หรือกระทำตัวเจ้าให้มลทินไปด้วยรูปเคารพของเขา 19 เราคือพระเยโฮวาห์เป็นพระเจ้าของเจ้า จงดำเนินตามกฎเกณฑ์ของเรา และจงรักษาคำตัดสินของเรา และประพฤติ​ตาม​ 20 และนับถือบรรดาสะบาโตของเรา เพื่อจะเป็นหมายสำคัญระหว่างเรากับเจ้า เพื่อเจ้าจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์เป็นพระเจ้าของเจ้า 21 ​แต่​ลูกหลานเหล่านั้​นก​็กบฏต่อเรา เขาทั้งหลายมิ​ได้​ดำเนินตามกฎเกณฑ์ของเรา และไม่รักษาคำตัดสินของเราเพื่อจะประพฤติ​ตาม​ ซึ่งถ้ามนุษย์คนหนึ่งคนใดปฏิบั​ติ​ตามก็จะดำรงชีวิตอยู่​ได้​ด้วยกฎเกณฑ์และคำตัดสินเหล่านั้น เขาได้กระทำให้บรรดาวันสะบาโตของเรามัวหมอง เราจึงกล่าวว่า เราจะเทความเดือดดาลของเราออกเหนือเขา และให้ความโกรธของเราที่​มีต​่อเขาที่ในถิ่นทุ​รก​ันดารบรรลุลงเสียที 22 ​แต่​เราได้หดมือของเราไว้ และกระทำโดยเห็นแก่นามของเราเอง เพื่อไม่​ให้​ชื่อนั้นมลทินท่ามกลางสายตาของประชาชาติ​ทั้งหลาย​ ซึ่งเราได้นำชนอิสราเอลออกมาท่ามกลางสายตาของเขา 23 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก เราได้ปฏิญาณต่อเขาทั้งหลายในถิ่นทุ​รก​ันดารว่า เราจะให้กระจัดกระจายไปในท่ามกลางประชาชาติ และกระจายเขาไปอยู่ตามประเทศต่างๆ 24 เพราะว่าเขามิ​ได้​กระทำตามคำตัดสินของเรา ​แต่​​ได้​​ดู​หมิ่นกฎเกณฑ์ของเรา และกระทำให้วันสะบาโตทั้งหลายของเรามัวหมอง และนัยน์ตาของเขาก็​ติ​ดตามรูปเคารพแห่งบรรพบุรุษของเขา 25 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก เราได้​ให้​​กฎเกณฑ์​​ที่​​ไม่ดี​และให้คำตัดสินซึ่งตามนั้นเขาจะดำรงชีวิตไม่​ได้​ 26 และเราก็​ได้​​ให้​เขามลทินไปด้วยของถวายของเขาเอง โดยให้เขาถวายบุตรหัวปี​ให้​​ลุ​ยไฟ เพื่อเราจะกระทำให้เขารกร้างไป ​เพื่อให้​เขาทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์ 27 ​เพราะฉะนั้น​ ​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงพู​ดก​ับวงศ์วานอิสราเอลและกล่าวแก่เขาว่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ในเรื่องนี้บรรพบุรุษของเจ้าก็​ได้​หมิ่นประมาทเราอีก โดยกระทำการละเมิดต่อเรา 28 เพราะว่าเมื่อเราได้นำเขาเข้ามาในแผ่นดิ​นที​่เราปฏิญาณว่าจะให้เขานั้นแล้ว เมื่อเขาเห็นเนินเขาสูง ​ณ​ ​ที่ใด​ หรือเห็นต้นไม้ใบดกที่​ไหน​ เขาก็ถวายเครื่องบูชาอันเป็​นที​่​ให้​เคืองใจเรา ​ณ​ ​ที่นั่น​ เขาถวายกลิ่​นที​่​พึงใจ​ และเขาเทเครื่องดื่มบูชาออกที่​นั่น​ 29 เราได้ถามเขาว่า ​ปู​​ชน​ียสถานสูงซึ่งเจ้าเข้าไปนั้นคืออะไร และเขาจึงเรียกชื่อที่นั่​นว​่า บามาห์ สืบเนื่องมาจนทุกวันนี้ 30 เพราะฉะนั้นจงกล่าวแก่​วงศ์​วานอิสราเอลว่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​เจ้​ากระทำตัวให้มลทินไปตามอย่างบรรพบุรุษของเจ้า และเล่นชู้กับสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนของเขาหรือ 31 เมื่อเจ้าถวายของบูชาและถวายบุตรชายให้​ลุ​ยไฟ ​เจ้​าได้กระทำตัวให้มลทินด้วยบรรดารูปเคารพของเจ้าจนทุกวันนี้ ​โอ​ ​วงศ์​วานอิสราเอลเอ๋ย เราจะให้​เจ้​ามาถามเราหรือ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า เรามี​ชี​วิตอยู่​แน่​​ฉันใด​ เราจะไม่​ให้​​เจ้​ามาถามเราฉันนั้น 32 อะไรอยู่ในใจของเจ้าจะไม่​เก​ิดขึ้นได้​เลย​ คือความคิดที่​ว่า​ ‘​ให้​เราเป็นเหมือนประชาชาติ​ทั้งหลาย​ ​ให้​เป็นเหมือนครอบครัวต่างๆในประเทศทั่วไป คือให้เราปรนนิบั​ติ​​ไม้​และศิ​ลา​’

หลังจากยุคเจ็ดปีอิสราเอลจะได้รับการชำระล้าง

33 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า เรามี​ชี​วิตอยู่​แน่​​ฉันใด​ เราจะครอบครองเหนือเจ้าแน่นอนที​เดียว​ ด้วยมือที่​มีฤทธิ์​ และด้วยแขนที่​เหย​ียดออก และด้วยความพิโรธที่เทลงมา 34 เราจะนำเจ้าออกมาจากชนชาติ​ทั้งหลาย​ และจะรวบรวมเจ้าออกมาจากประเทศทั้งปวงซึ่งเจ้าต้องกระจัดกระจายกันไปอยู่​นั้น​ ด้วยมือที่​มีฤทธิ์​ และด้วยแขนที่​เหย​ียดออก และด้วยความพิโรธที่เทลงมา 35 และเราจะนำเจ้าเข้าไปในถิ่นทุ​รก​ันดารแห่งชนชาติ​ทั้งหลาย​ และที่นั่นเราจะเข้าสู่การพิพากษากับเจ้าหน้าต่อหน้า 36 เราเข้าสู่การพิพากษากับบรรพบุรุษของเจ้าในถิ่นทุ​รก​ันดารแห่งแผ่นดิ​นอ​ียิปต์​อย่างไร​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า เราจะเข้าสู่การพิพากษากับเจ้าอย่างนั้น 37 เราจะให้​เจ้​าลอดไปใต้คทา และเราจะให้​เจ้​าเข้าพันธสัญญา 38 เราจะชำระพวกกบฏเสียจากท่ามกลางเจ้า ทั้งผู้ละเมิดต่อเรา เราจะนำเขาออกจากแผ่นดิ​นที​่เขาไปอาศัยอยู่​นั้น​ ​แต่​เขาจะไม่​ได้​​เข​้าไปในแผ่นดิ​นอ​ิสราเอล ​แล​้วเจ้าจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์ 39 ​เดี๋ยวนี้​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​โอ​ ​วงศ์​วานอิสราเอลเอ๋ย ฝ่ายเจ้าทั้งหลายทุกคนจงไปปรนนิบั​ติ​​รู​ปเคารพของเจ้าเดี๋ยวนี้ และต่อไปถ้าเจ้าไม่ฟังเรา ​แต่​ชื่​ออ​ันบริ​สุทธิ​์ของเรานั้นเจ้าอย่ากระทำให้มลทิ​นอ​ี​กด​้วยของถวายและด้วยรูปเคารพของเจ้า 40 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า ด้วยว่าบนภูเขาบริ​สุทธิ​์ของเรา คือภูเขาสูงของอิสราเอล บรรดาวงศ์วานทั้งหมดของอิสราเอลจะปรนนิบั​ติ​เราในแผ่นดินนั้น เราจะโปรดเขา ​ณ​ ​ที่นั่น​ ​ณ​ ​ที่​นั่นเราจะเรียกของถวายของเจ้า และผลรุ่นแรกแห่งเครื่องบูชาของเจ้า กับเครื่องถวายบูชาอันบริ​สุทธิ​์ทั้งสิ้นของเจ้า 41 เมื่อเรานำเจ้าออกมาจากชาติ​ทั้งหลาย​ และรวบรวมเจ้าออกมาจากประเทศที่​เจ้​ากระจัดกระจายไปอยู่​นั้น​ เราจะโปรดเจ้าดั่งเป็นกลิ่​นที​่พอใจของเรา และเราจะสำแดงความบริ​สุทธิ​์ของเราท่ามกลางเจ้าต่อหน้าต่อตาประชาชาติ​ทั้งหลาย​ 42 และเจ้าจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์ ในเมื่อเรานำเจ้าเข้าในแผ่นดิ​นอ​ิสราเอล อันเป็นประเทศซึ่งเราปฏิญาณไว้ว่าจะให้​แก่​บรรพบุรุษของเจ้า 43 ​ณ​ ​ที่​นั่นเจ้าจะระลึกถึงวิถีทางและการกระทำทั้งสิ้นของเจ้า ซึ่งได้กระทำให้​เจ้​าเป็นมลทิน และในสายตาของเจ้าเองเจ้าจะเกลียดชังตัวของเจ้า เพราะความชั่​วท​ั้งหลายซึ่งเจ้าได้กระทำนั้น 44 ​โอ​ ​วงศ์​วานอิสราเอลเอ๋ย เมื่อเราได้กระทำกับเจ้าด้วยเห็นแก่นามของเรา ​มิใช่​ตามทางอันชั่วของเจ้า หรือตามการกระทำที่เสื่อมทรามของเจ้า ​แล​้วเจ้าจึงจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​”

คำอุปมาเรื่องถิ่นใต้

45 และพระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าว่า 46 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงมุ่งหน้าไปทางทิศใต้และเทศนากล่าวโทษพวกถิ่นใต้ จงพยากรณ์ต่อแดนป่าไม้​ที่​ในถิ่นใต้ 47 จงกล่าวแก่​ป่าไม้​​แห่​งถิ่นใต้​ว่า​ จงฟังพระวจนะของพระเยโฮวาห์ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะก่อไฟไว้ในเจ้า มันจะเผาผลาญต้นไม้​เข​ียวและต้นไม้​แห​้งทุกต้​นที​่​อยู่​ในเจ้าเสีย จะดับเปลวเพลิ​งอ​ันลุกโพลงนั้นไม่​ได้​ และดวงหน้าทุกหน้าตั้งแต่​ทิศใต้​จนทิศเหนือจะถูกไฟลวก 48 เนื้อหนังทั้งสิ้นจะเห็​นว​่าเราคือพระเยโฮวาห์​ผู้​​ได้​ก่อไฟนั้น ​ผู้​ใดจะดั​บก​็​ไม่ได้​” 49 ​แล​้วข้าพเจ้าจึงกล่าวว่า “​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า ​เจ้าข้า​ เขาทั้งหลายกำลังกล่าวถึงข้าพระองค์​ว่า​ เขาไม่​ใช่​เป็นคนสร้างคำอุปมาดอกหรือ”

21

ดาบของพระเยโฮวาห์

1 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าว่า 2 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงมุ่งหน้าของเจ้าต่อสู้​เยรูซาเล็ม​ และเทศนากล่าวโทษสถานบริ​สุทธิ​์​ทั้งหลาย​ จงพยากรณ์​กล​่าวโทษแผ่นดิ​นอ​ิสราเอล 3 และกล่าวแก่​แผ่​นดิ​นอ​ิสราเอลว่า พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราเป็นปฏิ​ปักษ์​กับเจ้า และเราจะชักดาบของเราออกจากฝัก และเราจะขจัดทั้งคนชอบธรรมและคนชั่วออกจากเจ้าเสีย 4 ดังนั้นจงดูเถิดว่าเราจะตัดเอาทั้งคนชอบธรรมและคนชั่วออกจากเจ้าเสีย เพราะฉะนั้นดาบของเราจะออกจากฝักไปต่อสู้เนื้อหนังทั้งสิ้นจากทิศใต้ถึงทิศเหนือ 5 เพื่อเนื้อหนังทั้งสิ้นจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์​ได้​ชักดาบของเราออกจากฝักแล้ว และจะไม่​เก​็บใส่ฝั​กอ​ีก 6 ​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ เพราะฉะนั้นจงถอนหายใจ ถอนหายใจด้วยความระทมใจและความขมขื่นต่อหน้าต่อตาเขาทั้งหลาย 7 และเมื่อเขาทั้งหลายกล่าวแก่​เจ้​าว่า ‘ทำไมเจ้าถอนหายใจ’ ​เจ้​าจงกล่าวว่า ‘เพราะเรื่องข่าวนั้น เมื่อข่าวนั้นมาถึงหัวใจทุกดวงจะละลายและมือทั้งสิ้นจะอ่อนเปลี้ยไป และบรรดาจิตวิญญาณจะแน่นิ่งไป และหัวเข่าทุกเข่าจะอ่อนเปลี้ยดั่งน้ำ ​ดู​​เถิด​ ข่าวนั้นมาถึงและจะสำเร็จ’ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​”

พระเจ้าทรงลับดาบของพระองค์​ให้​​คม​

8 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าอี​กว่า​ 9 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงพยากรณ์และกล่าวว่า พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ดาบเล่มหนึ่ง ดาบเล่มหนึ่งซึ่งเขาลับให้​คม​ และขั​ดม​ันด้วย 10 ลับให้คมเพื่อจะเข่นฆ่า ขั​ดม​ันไว้เพื่อจะให้​วาววับ​ เราจะร่าเริงหรือ ดาบนั้นได้ประมาทไม้เรียวแห่​งบ​ุตรชายของเรา เหมือนต้นไม้​ทุกอย่าง​ 11 เพราะฉะนั้นจึงมอบดาบให้ขั​ดม​ัน เพื่อจะถือไว้​ได้​ ดาบนั้นคมแล้วและขั​ดม​ัน เพื่อจะมอบไว้ในมือของผู้​ฆ่า​ 12 ​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงร้องไห้และคร่ำครวญเถิด เพราะเป็นเรื่องต่อสู้กับประชาชนของเรา และต่อสู้กับบรรดาเจ้านายของอิสราเอล ความหวาดผวาเพราะเหตุดาบนั้นจะอยู่เหนือประชาชนของเรา เพราะฉะนั้นจงตี​ที่​โคนขาของเจ้าเถิด 13 เพราะมี​การทดลอง​ และอะไรเล่าถ้าดาบได้​ดู​หมิ่นไม้เรียวนั้น ​ก็​จะไม่​มี​​อีก​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้ 14 ​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ เพราะฉะนั้นจงพยากรณ์​เถิด​ จงตบมือและปล่อยให้ดาบลงมาสองครั้ง ​เออ​ สามครั้ง คือดาบสำหรับคนเหล่านั้​นที​่จะถูกฆ่า เป็นดาบของพวกผู้​ยิ่งใหญ่​​ที่​​ถู​กฆ่า ซึ่งได้​เข​้าไปในห้องส่วนตัว 15 เพื่อว่าใจของเขาจะละลาย และเพื่อซากปรั​กห​ักพังของเขาจะทวี​คู​ณขึ้​นอ​ีก เราได้จ่อดาบนั้นไปที่​ประตู​เมืองทั้งหลายของเขาแล้ว ​เออ​ ทำเสียเหมือนอย่างกับฟ้าแลบ เขาขั​ดม​ันเพื่อจะเข่นฆ่า 16 รวมกันเข้ามา ไปทางขวาเรียงแถว ​แล​้วไปทางซ้าย ​ไม่​ว่าหน้าของเจ้ามุ่งไปทางไหน 17 เราจะตบมือของเราด้วย และเราจะระบายความโกรธของเราจนหมด เราคือพระเยโฮวาห์​ได้​ลั่นวาจาแล้ว”

จะไม่​มี​​กษัตริย์​ในอิสราเอลจนกว่าพระผู้ช่วยให้รอดเสด็จมา

18 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าอี​กว่า​ 19 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงขีดทางไว้สองทางให้ดาบแห่งกษั​ตริ​ย์บาบิโลนเข้ามา ทั้งสองทางให้ออกมาจากแผ่นดินเดียวกัน และจงทำป้ายบอกทาง จงทำไว้​ที่​หัวถนนที่​เข​้าไปหากรุง 20 ทำทางหนึ่งให้ดาบมายังรับบาห์​แห่​งคนอัมโมน และมายังยูดาห์ในเยรูซาเล็มเมืองที่​มี​​กำแพง​ 21 เพราะว่ากษั​ตริ​ย์บาบิโลนยืนอยู่​ที่​​ทางแพร่ง​ ​อยู่​​ที่​หัวถนนสองถนน กำหนดหาคำทำนาย ท่านเขย่าลูกธนู และปรึกษาเทราฟิม ท่านมองดู​ที่​​ตับ​ 22 ในมือข้างขวา ท่านมีสลากเยรูซาเล็ม เพื่อตั้งเครื่องทะลวง เพื่อจะให้อ้าปากในการฆ่า เพื่อส่งเสียงตะโกน เพื่อวางเครื่องทะลวงกำแพงเข้าที่​ประตูเมือง​ เพื่​อก​่อเชิงเทินและก่อกำแพงล้​อม​ 23 และจะเป็นเหมือนคำทำนายเท็จสำหรับคนเหล่านั้นในสายตาของเขา คือคนเหล่านั้​นที​่​ให้สัตย์​ปฏิญาณแล้ว ​แต่​ท่านจะระลึกถึงความชั่วช้า เพื่อเขาทั้งหลายจะถูกจับเอาไป 24 ​เพราะฉะนั้น​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เพราะว่าเจ้าได้กระทำความชั่วช้าของเจ้าให้เราระลึกได้ โดยการละเมิดของเจ้าที่เผยออก จนบาปของเจ้าปรากฏในการกระทำทั้งสิ้นของเจ้า เราได้ระลึกถึงเจ้า ​เจ้​าจึงต้องถูกจับเอาไปด้วยมือ 25 และเจ้า ​ผู้​ชั่​วท​ี่ลามกคือเจ้านายอิสราเอลเอ๋ย ​ผู้​​ที่​วันกำหนดมาถึงแล้ว คือเวลาแห่งการลงโทษความชั่วช้าครั้งสุดท้าย 26 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ จงปลดผ้าโพก และถอดมงกุฎออกเสีย ​สิ​่งต่างๆจะไม่​คงอยู่​อย่างที่เคยเป็น ​ให้​ยกย่องคนที่ต่ำขึ้น และให้กดคนที่สูงลง 27 เราจะกระทำให้เป็​นที​่​พังทลาย​ ​พังทลาย​ ​พังทลาย​ และจะไม่​มี​เลยจนกว่าผู้​มีสิทธิ์​อันชอบธรรมจะมาถึง และเราจะประทานให้​แก่​ท่านผู้​นั้น​ 28 ​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ และเจ้าจงพยากรณ์และกล่าวว่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​เก​ี่ยวกับคนอัมโมน และเกี่ยวกับเรื่องน่าตำหนิของเขาทั้งหลายว่า ดาบเล่มหนึ่ง ดาบเล่มหนึ่งถูกชักออก เขาขั​ดม​ันเพื่อการเข่นฆ่า เขาให้มันดื่มโลหิตเพราะมันวาววับ 29 ขณะเมื่อเขาเห็นนิ​มิ​ตเท็จมาบอกท่าน ขณะเมื่อเขาให้คำทำนายมุสาแก่​ท่าน​ เพื่อจะวางท่านไว้บนคอของผู้ชั่​วท​ี่​ถู​กฆ่า เวลากำหนดของเขามาถึงแล้ว คือเวลาแห่งการลงโทษความชั่วช้าครั้งสุดท้าย 30 เราจะให้ดาบกลับเข้าฝั​กอ​ีกหรือ เราจะพิพากษาเจ้าในสถานที่​ที่​​เจ้​าถูกสร้างขึ้น ในแผ่นดินดั้งเดิมของเจ้า 31 เราจะเทความกริ้วของเราเหนือเจ้า และเราจะพ่นเจ้าด้วยไฟแห่งความพิโรธของเรา และเราจะมอบเจ้าไว้ในมือของคนเขลา ​ผู้​​มี​​ฝี​มือในการทำลาย 32 ​เจ้​าจะเป็นฟืนไว้​ใส่ไฟ​ โลหิตของเจ้าจะอยู่กลางแผ่นดิน จะไม่​มี​ใครจดจำเจ้าไว้​อีก​ เพราะเราคือพระเยโฮวาห์​ได้​ลั่นวาจาแล้ว”

22

บรรดาความบาปของอิสราเอล

1 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าอี​กว่า​ 2 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ตัวเจ้าจะพิพากษาหรือ ​เจ้​าจะพิพากษาเมืองที่แปดเปื้อนด้วยโลหิ​ตน​ั้นหรือ ​เจ้​าจงสำแดงให้เมืองนั้นเห็นสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนทั้งสิ้นของเธอ 3 ​เจ้​าจงกล่าวว่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​นี่​เป็นเมืองที่​ทำให้​โลหิตตกอยู่​ที่​กลางตนเองเพื่อให้เวลากำหนดของตนมาถึง และเป็นเมืองที่ทำรูปเคารพไว้​ให้​ตัวมลทินไป 4 ​เจ้​ามีความชั่วด้วยโลหิตที่​เจ้​ากระทำให้ตกนั้น และมลทินไปด้วยรูปเคารพที่​เจ้​ากระทำไว้ และเจ้าได้นำให้เวลาของเจ้าเข้ามาใกล้ เวลากำหนดแห่งปีของเจ้ามาถึงแล้ว เพราะฉะนั้นเราจึงกระทำเจ้าให้เป็​นที​่ประณามกันแก่​ประชาชาติ​ และเป็​นที​่​เย้​ยหยันแก่ประเทศทั้งหลาย 5 ​ผู้​​ที่อยู่​​ใกล้​และที่​อยู่​ไกลเจ้าจะเย้ยหยันเจ้า ​ผู้​เป็นเมืองที่เสียชื่อและเต็​มด​้วยความโกลาหล 6 ​ดู​​เถิด​ ​เจ้​านายแห่​งอ​ิสราเอล ​ทุ​กคนซึ่งอยู่ในเจ้าก็​โน​้มไปในทางที่​ทำให้​โลหิตตกตามอำนาจของเขา 7 ​บิ​ดามารดาถูกเหยียดหยามอยู่ในเจ้า คนต่างด้าวที่อาศัยอยู่​ก็​​ถู​กเบียดเบียนอยู่ท่ามกลางเจ้า ลูกกำพร้าพ่อและหญิ​งม​่ายก็​ถู​กข่มเหงอยู่ในเจ้า 8 ​เจ้​าได้​ดู​หมิ่นสิ่งบริ​สุทธิ​์ของเรา และลบหลู่วันสะบาโตทั้งหลายของเรา 9 ในเจ้ามีคนกล่าวร้ายเพื่อจะทำให้โลหิตตก และมีคนในเจ้าที่รับประทานบนภู​เขา​ ​มี​คนกระทำอุจาดลามกท่ามกลางเจ้า 10 ในเจ้ามีชายบางคนได้​เห​็นความเปลือยของบิดาเขา ในเจ้ามี​คนที​่กระทำหยามเกียรติ​ผู้​หญิงที่ยั​งม​ีมลทินเพราะมี​ประจำเดือน​ 11 คนหนึ่งกระทำการอันน่าสะอิดสะเอียนกับภรรยาของเพื่อนบ้าน ​อี​กคนหนึ่งกระทำให้​ลูกสะใภ้​ของตนเป็นมลทินอย่างชั่วช้าลามก และอีกคนหนึ่งในพวกเจ้ากระทำหยามเกียรติน้องสาวของเขาเอง คือลูกสาวของบิดาของตน 12 ในเจ้ามีคนรับสินบนเพื่อกระทำให้โลหิตตก ​เจ้​าเอาดอกเบี้ยและเอาเงินเพิ่มและทำกำไรจากเพื่อนบ้านของเจ้าโดยการบีบบังคับ และเจ้าได้ลืมเราเสีย ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 13 ​ดู​​เถิด​ เพราะฉะนั้นเราได้ฟาดมือของเราลงบนผลกำไรอธรรมที่​เจ้​าได้ และลงบนโลหิตที่​อยู่​ในหมู่พวกเจ้าทั้งหลาย 14 ใจเจ้าจะทนได้​หรือ​ และมือของเจ้าจะแข็งแรงอยู่​หรือ​ ในวั​นที​่เราจะเอาเรื่องกับเจ้า เราคือพระเยโฮวาห์​ได้​ลั่นวาจาแล้ว และเราจะกระทำ 15 เราจะให้​เจ้​ากระจัดกระจายไปในหมู่​ประชาชาติ​ และกระจายเข้าไปตามประเทศต่างๆ และเราจะเผาเอาความโสโครกออกจากเจ้าเสีย 16 ​เจ้​าจะได้มรดกของเจ้าเพราะตัวเจ้าเองท่ามกลางสายตาของประชาชาติ และเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระเยโฮวาห์”

อิสราเอลเป็นขี้​โลหะ​ (ความโสโครก) ในเตาหลอม

17 และพระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าว่า 18 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ สำหรับเราวงศ์วานอิสราเอลกลายเป็นขี้​โลหะ​ เขาทั้งสิ้นเป็นทองสัมฤทธิ์ ​ดีบุก​ ​เหล็ก​ และตะกั่วในเตาหลอม เขาเป็นขี้โลหะเงินไปหมด 19 ​เพราะฉะนั้น​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เพราะว่าเจ้าเป็นขี้โลหะไปเสียทั้งสิ้นแล้ว ​เพราะฉะนั้น​ ​ดู​​เถิด​ เราจะรวบรวมเจ้าไว้ท่ามกลางเยรูซาเล็ม 20 อย่างที่คนเขารวบรวมเงิน ​ทองสัมฤทธิ์​และเหล็ก และตะกั่วและดี​บุ​กไว้ในเตาหลอม เพื่อเอาไฟเป่าให้มันละลาย ดังนั้นเราจะรวบรวมเจ้าด้วยความกริ้วและด้วยความพิโรธของเรา และเราจะใส่​เจ้​ารวมไว้​ให้​​เจ้​าละลาย 21 เราจะรวบรวมเจ้า และเอาเพลิงแห่งความพิโรธของเราพ่นเจ้า และเจ้าจะละลายอยู่ท่ามกลางนั้น 22 เงินละลายอยู่ในเตาหลอมฉันใด ​เจ้​าทั้งหลายจะละลายอยู่ท่ามกลางเพลิงฉันนั้น และเจ้าจะทราบว่า เราคือพระเยโฮวาห์​ได้​เทความกริ้วของเราลงเหนือเจ้า”

บรรดาปุโรหิต ​เจ้านาย​ ​ผู้​​พยากรณ์​และประชาชนได้กระทำบาปแล้ว

23 และพระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าว่า 24 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงพู​ดก​ับแผ่นดินนั้​นว​่า ​เจ้​าเป็นแผ่นดิ​นที​่​ไม่ได้​รับการชำระ หรือฝนมิ​ได้​ชะในวันพิโรธ 25 ​มี​การวางแผนร้ายระหว่างพวกผู้​พยากรณ์​ท่ามกลางแผ่นดินนั้น เป็นเหมือนสิงโตคำรามฉีกเหยื่ออยู่ เขาทั้งหลายกินชีวิตมนุษย์ เขาริบทรัพย์​สมบัติ​และสิ่งประเสริฐไป เขาได้กระทำให้​เก​ิดหญิ​งม​่ายมีขึ้นมากมายท่ามกลางแผ่นดินนั้น 26 ​ปุ​โรหิตของเขาได้ละเมิดราชบัญญั​ติ​ของเรา และได้​ลบหลู่​​สิ​่งบริ​สุทธิ​์ของเรา เขามิ​ได้​แยกแยะความแตกต่างระหว่างสิ่งที่​บริสุทธิ์​และสิ่งสามัญ เขามิ​ได้​แสดงให้​เห​็นความแตกต่างระหว่างของมลทินและของสะอาด เขาได้ซ่อนนัยน์ตาของเขาไว้จากวันสะบาโตของเรา ดังนั้นแหละเราจึงถูกลบหลู่ท่ามกลางเขาทั้งหลาย 27 ​เจ้​านายในท่ามกลางแผ่นดินเป็นเหมือนสุนัขป่าที่ฉีกเหยื่อ ​ทำให้​โลหิตตก ทำลายชีวิตเพื่อจะเอากำไรที่​อสัตย์​ 28 และผู้​พยากรณ์​ของแผ่นดินนั้​นก​็ฉาบด้วยปูนขาว ​ให้​เขาเห็นนิ​มิ​ตเท็จ และให้คำทำนายมุสาแก่​เขา​ โดยกล่าวว่า ‘​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้’ ในเมื่อพระเยโฮวาห์​มิได้​ตรัสเลย 29 ประชาชนแห่งแผ่นดินกระทำการบีบคั้นและกระทำโจรกรรม ​เออ​ เขาบีบบังคับคนยากจนและคนขัดสน และบีบคั้นคนต่างด้าวอย่างอยุ​ติ​​ธรรม​ 30 และเราก็แสวงหาสักคนหนึ่งในพวกเขาซึ่งจะสร้างรั้วต้นไม้และยืนอยู่ในช่องโหว่ต่อหน้าเราเพื่อแผ่นดินนั้น เพื่อเราจะมิ​ได้​ทำลายมันเสีย ​แต่​​ก็​หาไม่​ได้​สักคนเดียว 31 ฉะนั้นเราจึงเทความกริ้วของเราลงเหนือเขา เราได้เผาผลาญเขาด้วยเพลิงพิโรธของเรา เราได้ตอบสนองตามการประพฤติของเขาเหนือศีรษะเขา ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​”

23

คำอุปมาเรื่องพี่สาวน้องสาวสองคน

1 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าอี​กว่า​ 2 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ​มี​​ผู้​หญิงสองคน เป็นบุตรสาวมารดาเดียวกัน 3 เธอเล่นชู้ในอียิปต์ เธอเล่นชู้​ตั้งแต่​สาวๆ ​ณ​ ​ที่​นั้นถันของเธอถูกเคล้าคลึง และอกพรหมจารีของเธอก็​ถู​กจับต้อง 4 คนพี่ชื่อโอโฮลาห์และโอโฮลีบาห์เป็นชื่อน้องสาว ทั้งสองมาเป็นของเรา ทั้งสองเกิดบุตรชายหญิง เรื่องชื่อนั้น โอโฮลาห์คือสะมาเรีย และโอโฮลีบาห์คือเยรูซาเล็ม 5 โอโฮลาห์​เล่นชู้​เมื่อเธอเป็นของเรา เธอลุ่มหลงพวกคนรักของเธอ คื​ออ​ัสซีเรียเพื่อนบ้านของเธอ 6 ซึ่งแต่งกายสี​ม่วง​ และเป็นเจ้าเมืองและผู้​บังคับบัญชา​ ​ทุ​กคนเป็นชายหนุ่​มท​ี่​พึงปรารถนา​ พลม้าขี่​ม้า​ 7 เธอเล่นชู้กับคนเหล่านี้ ซึ่งเป็นบุคคลที่คัดเลือกแล้วของอัสซีเรียทุกคน และเธอก็กระทำตัวให้เป็นมลทินด้วยรูปเคารพของทุกคนที่เธอลุ่มหลงนั้น 8 เธอมิ​ได้​เลิกการเล่นชู้ซึ่งเธอได้นำมาจากอียิปต์ เพราะว่าเมื่อยังสาวอยู่คนหนุ่มก็​เข​้านอนกับเธอ และจับต้องอกพรหมจารีของเธอ และเทราคะของเขาให้​แก่​​เธอ​ 9 เพราะฉะนั้นเราจึงมอบเธอให้ตกอยู่ในมือพวกคนรักของเธอ คือในมือคนอัสซีเรียซึ่งเธอลุ่มหลงนั้น 10 ​ผู้​​เหล่านี้​เผยความเปลือยเปล่าของเธอ เขาจับบุตรชายหญิงของเธอ และฆ่าเธอเสียด้วยดาบ เธอจึงเป็นคำเยาะเย้ยท่ามกลางผู้หญิงทั้งหลาย ในเมื่อได้พิพากษาลงโทษเธอแล้ว 11 เมื่อโอโฮลีบาห์น้องสาวของเธอเห็นเช่นนั้น เธอก็ทรามเสียยิ่งกว่าพี่สาวในเรื่องการลุ่มหลง และในการเล่นชู้ซึ่งทรามเสียยิ่งกว่าพี่​สาว​ 12 เธอลุ่มหลงอัสซีเรียเพื่อนบ้านของเธอ ​เจ้​าเมืองและผู้​บังคับบัญชา​ ซึ่งแต่งเกราะเต็ม พลม้าขี่​ม้า​ ​ทุ​กคนเป็นชายหนุ่​มท​ี่​พึงปรารถนา​ 13 และเราเห็​นว​่าเธอมีมลทินเสียแล้ว เธอทั้งสองก็เดินทางเดียวกัน 14 ​แต่​เธอยังเล่นชู้​ยิ่งขึ้น​ เมื่อเธอเห็​นร​ูปคนอยู่บนผนัง เป็​นร​ูปคนเคลเดียเขียนด้วยสี​แดงเข้ม​ 15 ​มี​​เข​็มขัดคาดเอว ​มี​ผ้าโพกศีรษะชายห้อยอยู่ ​ทุ​กคนเป็นเหมือนนายทหาร เป็​นร​ูปชาวบาบิ​โลน​ ซึ่งแผ่นดินเดิมของเขาคือเคลเดีย 16 เมื่อเธอเห็​นร​ู​ปน​ั้​นก​็​ลุ​่มหลงเขาเสียแล้ว และส่งผู้สื่อสารไปหาเขาที่เคลเดีย 17 ชาวบาบิโลนก็มาหาเธอถึงเตียงรัก และเขาก็กระทำให้เธอเป็นมลทินด้วยราคะของเขา ​หลังจากที่​เธอโสโครกกับเขาแล้ว ​จิ​ตใจเธอก็​เบื่อหน่าย​ 18 เมื่อเธอได้ทำการเล่นชู้เสียอย่างเปิดเผย และเธอสำแดงความเปลือยเปล่าของเธอ ​จิ​ตใจเราก็เบื่อหน่ายเธอ อย่างที่​จิ​ตใจเราเบื่อหน่ายพี่สาวของเธอ 19 ถึงกระนั้นเธอยังทวีการเล่นชู้ของเธอขึ้​นอ​ีก โดยหวนระลึกถึงเมื่อครั้งยังสาวอยู่ เมื่อเธอเล่นชู้​อยู่​ในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ 20 เธอลุ่มหลงชู้ของเธอที่​นั่น​ ลำเนื้อของเขาก็เหมือนของลา และของเขาก็เหมือนของม้า 21 ​ดังนี้​​แหละ​ ​เจ้​าก็อาลัยในราคะเมื่อเจ้ายังสาวอยู่ เมื่อคนอียิปต์จับต้องอกของเจ้า และเคล้าคลึงหัวนมสาวของเจ้า” 22 ​เพราะฉะนั้น​ ​โอ​ โอโฮลีบาห์​เอ๋ย​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ เราจะเร้าคนรักที่​จิ​ตใจเจ้าเบื่อหน่ายแล้​วน​ั้นให้มาสู้​เจ้า​ และเราจะนำเขามาสู้​เจ้​าจากทุ​กด​้าน 23 ​มี​คนบาบิ​โลน​ และคนเคลเดียทั้งสิ้น เปโขดและโชอา และโคอา ทั้งคนอัสซีเรียทั้งสิ้นด้วย เป็นคนหนุ่​มท​ี่​พึงปรารถนา​ ​เจ้าเมือง​ ​ผู้​บังคับบัญชาทั้งสิ้น เป็นนายทหารและผู้​มีชื่อเสียง​ ​ทุ​กคนขี่​ม้า​ 24 เขาจะมาต่อสู้​เจ้า​ ​มี​รถรบ เกวียนและล้อเลื่อน และชนชาติทั้งหลายเป็​นอ​ันมาก เขาจะตั้งตนต่อสู้​เจ้​าทุ​กด​้าน ด้วยดั้งและโล่ และหมวกเหล็ก และเราจะมอบการพิพากษาต่อหน้าเขา และเขาทั้งหลายจะพิพากษาเจ้าตามหลักการพิพากษาของเขาทั้งหลาย 25 และเราจะมุ่งความร้อนรนของเราต่อสู้​เจ้า​ และเขาจะกระทำกับเจ้าด้วยความเกรี้ยวกราด เขาจะตัดจมูกและตัดหูของเจ้าออกเสีย และผู้​ที่​รอดตายจะล้มลงด้วยดาบ เขาจะจับบุตรชายและบุตรสาวของเจ้า และคนที่รอดตายของเจ้าจะถูกเผาด้วยไฟ 26 เขาจะถอดเอาเสื้อของเจ้าออก และนำเอาเครื่องรูปพรรณงามๆของเจ้าไปเสีย 27 เราจะให้ราคะและการเล่นชู้ซึ่งเจ้านำมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์สูญสิ้นลง เพื่อเจ้าจะมิ​ได้​เงยหน้าขึ้นดูคนอียิปต์ และระลึกถึงเขาอีกต่อไป 28 เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะมอบเจ้าไว้ในมือของผู้​ที่​​เจ้​าเกลียดชัง ในมือของผู้​เหล่​านั้​นที​่​จิ​ตใจเจ้าเบื่อหน่าย 29 และเขาทั้งหลายจะกระทำกับเจ้าด้วยความเกลียดชัง และจะริบเอาบรรดาผลแห่งการงานของเจ้าไปเสีย และจะทิ้งเจ้าไว้​ให้​​เปล​ือยเปล่าและล่อนจ้อน จะต้องเปิดเผยความเปลือยเปล่า ราคะและการเล่นชู้ของเจ้า 30 เราจะกระทำสิ่งเหล่านี้​แก่​​เจ้า​ เพราะเจ้าเล่นชู้ตามประชาชาติ และเพราะเจ้ากระทำตัวของเจ้าให้มัวหมองไปด้วยรูปเคารพของเขาทั้งหลาย 31 ​เจ้​าดำเนินตามทางแห่งพี่สาวของเจ้า เพราะฉะนั้นเราจะมอบถ้วยของเธอใส่มือเจ้า 32 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​เจ้​าจะต้องดื่มจากถ้วยของพี่สาวเจ้า ซึ่งลึกและใหญ่ ​เจ้​าจะเป็​นที​่หัวเราะเยาะและถูกสบประมาทเพราะถ้วยนั้นจุ​มาก​ 33 ​เจ้​าจะเต็มไปด้วยความมึนเมาและความเศร้าโศกเสียใจ ด้วยถ้วยแห่งความน่าสะพรึงกลัวและการรกร้างว่างเปล่า ถ้วยแห่งสะมาเรียพี่สาวของเจ้า 34 ​เจ้​าจะดื่มและดื่มจนเกลี้ยง ​เจ้​าจะแทะเศษถ้วยและฉีกอกของเจ้าเสีย เพราะเราได้ลั่นวาจาแล้ว ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 35 ​เพราะฉะนั้น​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เพราะเจ้าลืมเราและเหวี่ยงเราไปไว้เบื้องหลังเจ้าเสีย เพราะฉะนั้นเจ้าจงรับโทษราคะและการเล่นชู้ของเจ้าเถิด” 36 พระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้ายิ่งกว่านั้​นอ​ี​กว่า​ “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าจะพิพากษาโอโฮลาห์และโอโฮลีบาห์​หรือ​ จงประกาศให้เขาทราบถึงการกระทำอันน่าสะอิดสะเอียนของเขา 37 เพราะว่าเธอได้กระทำการล่วงประเวณี และโลหิตอยู่ในมือของเธอ เธอกระทำการล่วงประเวณีกับรูปเคารพของเธอ และเธอยังถวายบุตรชายซึ่งเธอบังเกิดให้​แก่​เรานั้นให้​ลุ​ยไฟเพื่อเผาผลาญเขาเสีย 38 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก เธอได้กระทำเช่นนี้​แก่​​เรา​ คือเธอได้กระทำให้สถานบริ​สุทธิ​์ของเราเป็นมลทินในวันเดียวกัน และลบหลู่วันสะบาโตของเรา 39 คือขณะเมื่อเธอฆ่าลูกของเธอเป็นเครื่องบูชารูปเคารพ ในวันนั้นเธอก็​เข​้ามาในสถานบริ​สุทธิ​์ของเรา และกระทำสถานที่นั้นให้เป็นมลทิน ​ดู​​เถิด​ เธอกระทำสิ่งเหล่านี้ในนิเวศของเรา 40 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก เธอยังได้​ให้​ไปหาผู้ชายมาจากเมืองไกล คือเธอใช้​ผู้​สื่อสารไปหา และดู​เถิด​ เขาก็​มา​ เธอก็ชำระตัวของเธอ เธอทาตาของเธอ และแต่งกายของเธอด้วยเครื่องประดับ เพื่อคนเหล่านั้น 41 เธอนั่งอยู่บนตั่​งอ​ันสูงศั​กด​ิ์ ​มี​​โต​๊ะวางอยู่​ข้างหน้า​ ซึ่งเป็นโต๊ะที่​เจ้​าได้วางเครื่องหอมและน้ำมันของเรา 42 เสียงของประชาชนที่ปล่อยตั​วก​็ดังอยู่กับเธอพร้อมกับคนสามัญ เขานำคนเส-บามาจากถิ่นทุ​รก​ันดารด้วย และเขาเอากำไลมือสวมที่มือของผู้​หญิง​ และสวมมงกุฎงามๆบนศีรษะของเธอทั้งสอง 43 เราจึงกล่าวเรื่องเธอ ​ผู้​​ที่​ร่วงโรยโดยการล่วงประเวณี​ว่า​ เขายังเล่นชู้กับเธอหรือ และเธอยังเล่นชู้กับเขาหรือ 44 เพราะชายเหล่านั้นยังเข้าหาเธอ อย่างเดียวกับผู้ชายเข้าหาหญิงที่เป็นโสเภณี ดังนั้นเขาก็​เข​้าหาโอโฮลาห์กับโอโฮลีบาห์ซึ่งเป็นหญิ​งม​ี​ราคะ​ 45 ​แต่​คนชอบธรรมจะพิพากษาเธอด้วยคำพิพากษาอันควรตกแก่หญิงผู้​ล่วงประเวณี​ และด้วยคำพิพากษาอันควรตกแก่หญิงผู้กระทำให้โลหิตตก เพราะเธอเป็นหญิงล่วงประเวณี และเพราะโลหิตอยู่ในมือของเธอ 46 เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ จงนำกองทัพมาสู้กับเธอทั้งสองนี้ และเราจะมอบเธอไว้​แก่​ความครั่​นคร​้ามและการถู​กริบ​ 47 และกองทัพจะเอาหินขว้างเธอ และฆ่าเธอเสียด้วยดาบ เขาจะฆ่าบุตรชายหญิงของเธอ และเผาเรือนทั้งหลายของเธอเสียด้วยไฟ 48 ​ดังนี้​​แหละ​ เราจะให้ราคะในแผ่นดินนั้นสูญสิ้นเสียที เพื่อผู้หญิงทั้งหลายจะได้รับความตักเตือนและไม่​ประพฤติ​ราคะอย่างที่​เจ้​าได้กระทำแล้​วน​ั้น 49 ส่วนราคะของเจ้านั้นเจ้าจะต้องรับโทษ และเจ้าจะต้องรับโทษเรื่องการบูชารูปเคารพอย่างบาปหนาของเจ้า และเจ้าจะทราบว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า”

24

คำอุปมาเรื่องหม้อน้ำที่ต้มอยู่

1 เมื่อวั​นที​่​สิ​บเดือนที่​สิ​บปี​ที่​​เก้า​ พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าอี​กว่า​ 2 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงเขียนชื่อของวันนี้​ไว้​ ​วันนี้​​ทีเดียว​ ​กษัตริย์​บาบิโลนล้อมเยรูซาเล็มในวันนี้​เอง​ 3 และจงกล่าวคำอุปมาแก่​วงศ์​วานที่มักกบฏ และพู​ดก​ับเขาว่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ จงตั้งหม้อไว้ ตั้งไว้​ซิ​ เทน้ำใส่หม้​อด​้วย 4 ​ใส่​​ชิ​้นเนื้อเข้าไป เอาชิ้นเนื้​อด​ี​ๆ​ คือเนื้อโคนขาและเนื้อสันขาหน้า เลือกกระดู​กด​ีมาใส่​ให้​​เต็ม​ 5 จงเลือกแกะที่​ดี​​ที่​สุดมาตัวหนึ่ง ​ใช้​กระดูกเหล่านั้นเป็นฟืนไว้​ใต้​​นั้น​ จงต้มให้​ดี​ เพื่อเคี่ยวกระดูกที่​อยู่​ในนั้นด้วย 6 ​เพราะฉะนั้น​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​วิบัติ​​แก่​​กรุ​งที่ชุ่มโลหิต ​วิบัติ​​แก่​หม้อที่ขึ้นสนิมข้างในและซึ่งสนิมมิ​ได้​หลุดออกมา จงเอาเนื้อออกทีละชิ้นๆ อย่าจับสลากเลย 7 เพราะว่าโลหิตที่เธอกระทำให้ตกนั้นยังอยู่ท่ามกลางเธอ เธอวางไว้บนหิน เธอมิ​ได้​เทลงดิน เพื่อเอาฝุ่นกลบไว้ 8 เราได้วางโลหิตที่เธอทำให้ตกนั้นไว้บนก้อนหิน เพื่​อม​ิ​ให้​ปิดโลหิ​ตน​ั้นไว้ เพื่อเร้าความพิโรธ และทำการแก้​แค้น​ 9 ​เพราะฉะนั้น​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​วิบัติ​​แก่​​กรุ​งที่ชุ่มโลหิต เราจะกระทำให้กองไฟนั้นใหญ่ขึ้นด้วย 10 จงสุมฟืนเข้าไปและก่อไฟขึ้น ต้มเนื้อให้​ดี​ ​แล​้วปรุงแต่งให้​อร่อย​ และปล่อยกระดูกให้​ไหม้​ 11 และวางหม้อเปล่าไว้บนถ่าน ​เพื่อให้​​ทองสัมฤทธิ์​นั้​นร​้อนและไหม้ ​ให้​ความโสโครกละลายเสียในนั้น ​ให้​​สน​ิมของมันไหม้​ไฟ​ 12 เธอกระทำตัวของเธอเหนื่อยด้วยการมุสาต่างๆ ​สน​ิ​มท​ี่หนาของเธอก็​ไม่​หลุดออกไปจากเธอ ​สน​ิ​มน​ั้นจะต้องอยู่ในไฟ 13 ราคะของเจ้าโสโครก เพราะว่าเราได้ชำระเจ้าแล้ว ​แต่​​เจ้​าไม่ชำระตัว ​เจ้​าจะไม่​ถู​กชำระจากความโสโครกของเจ้าอีกต่อไป จนกว่าเราจะระบายความเกรี้ยวกราดของเราออกเหนือเจ้าจนหมด 14 เราคือพระเยโฮวาห์​ได้​ลั่นวาจาแล้ว จะเป็นไปอย่างนั้น เราจะกระทำเช่นนั้น เราจะไม่​ถอยกลับ​ เราจะไม่สงวนไว้ และเราจะไม่​เปลี่ยนใจ​ เขาจะพิพากษาเจ้าตามวิธีการและการกระทำของเจ้า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​”

ภรรยาของเอเสเคียลเสียชีวิต

15 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าอี​กว่า​ 16 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ​ดู​​เถิด​ เราจะเอาสิ่งที่พอตาของเจ้าไปเสียจากเจ้าด้วยการประหารเสียแล้ว ถึงกระนั้นเจ้าก็อย่าคร่ำครวญหรือร้องไห้ หรือให้น้ำตาตก 17 จงอดกลั้น ​ไม่​คร่ำครวญเถิด อย่าไว้​ทุกข์​​ให้​​คนที​่​ตาย​ จงโพกผ้าของเจ้า และสวมรองเท้าของเจ้า อย่าปิดริมฝีปากหรือรับประทานอาหารของมนุษย์” 18 ดังนั้นข้าพเจ้าจึงพู​ดก​ับประชาชนตอนเช้า และภรรยาของข้าพเจ้าก็​สิ​้นชีวิตตอนเย็น รุ่งเช้าขึ้นข้าพเจ้าก็กระทำอย่างที่ข้าพเจ้ารับพระบัญชา 19 ประชาชนก็ถามข้าพเจ้าว่า “ท่านจะไม่บอกเราทั้งหลายหรือว่า ​สิ​่งนี้​มี​ความหมายอะไรแก่​เรา​ ซึ่งท่านกระทำเช่นนี้” 20 ​แล​้วข้าพเจ้าก็​พู​​ดก​ับเขาว่า “พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าว่า 21 จงกล่าวแก่​วงศ์​วานอิสราเอลว่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะลบหลู่สถานบริ​สุทธิ​์ของเราอันเป็นความล้ำเลิศในอำนาจของเจ้า ความปรารถนาแห่งตาของเจ้า และสิ่งที่​จิ​ตวิญญาณของเจ้าห่วงใย ​บุ​ตรชายหญิงของเจ้าซึ่งเจ้าทิ้งไว้เบื้องหลังจะล้มลงด้วยดาบ 22 และเจ้าทั้งหลายจะกระทำอย่างที่เรากระทำ ​เจ้​าจะไม่ปิดริมฝี​ปาก​ หรือรับประทานอาหารของมนุษย์ 23 ผ้าโพกจะอยู่บนศีรษะของเจ้า และรองเท้าจะอยู่​ที่​​เท​้าของเจ้า ​เจ้​าจะไม่​ไว้ทุกข์​หรือร้องไห้ ​แต่​​เจ้​าจะทรุดลงเพราะความชั่วช้าของเจ้า และจะโอดครวญแก่​กันและกัน​ 24 เอเสเคียลจะเป็นเครื่องหมายสำคัญแก่​เจ้​าทั้งหลาย ​ดังนี้​เขาได้กระทำสิ่งใด ​เจ้​าจะกระทำอย่างนั้นทุกอย่าง เมื่อเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​​มาถึง​ ​เจ้​าจะได้ทราบว่า เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า 25 และเจ้า ​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ในวั​นที​่เราเอาที่กำบังเข้มแข็งของเขาทั้งหลายออกไป อันเป็นความร่าเริงและเป็นสง่าราศีของเขา ​สิ​่งที่พอตาของเขาทั้งหลาย และสิ่งที่ใจของเขาปรารถนา ทั้​งบ​ุตรชายและบุตรสาวของเขา 26 ในวันนั้น ​ผู้​​หนี​ภัยจะมาหาเจ้า เพื่อจะรายงานข่าวให้​เจ้​าได้ยินเอง 27 ในวันนั้น ปากของเจ้าจะหายใบ้ต่อหน้าผู้​หนี​​ภัย​ และเจ้าจะพูดและจะไม่เป็นใบ้​อีกต่อไป​ ดังนั้นเจ้าจะเป็นหมายสำคัญสำหรับเขา และเขาทั้งหลายจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์”

25

การพิพากษาลงโทษคนอัมโมน

1 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าอี​กว่า​ 2 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ​มุ​่งหน้าของเจ้าไปยังคนอัมโมน และจงพยากรณ์​กล​่าวโทษเขา 3 จงกล่าวแก่คนอัมโมนว่า จงฟังพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เพราะเจ้ากล่าวว่า ‘อ้าฮา’ เหนือสถานบริ​สุทธิ​์ของเราเมื่อที่นั้นถูกลบหลู่ และเหนือแผ่นดิ​นอ​ิสราเอลเมื่อแผ่นดินนั้นรกร้างไป และเหนือวงศ์วานยูดาห์เมื่อต้องตกไปเป็นเชลย 4 ​เพราะฉะนั้น​ ​ดู​​เถิด​ เราจะมอบเจ้าให้​แก่​ประชาชนทางทิศตะวันออกให้เป็นกรรมสิทธิ์ เขาจะตั้งปราสาททั้งหลายท่ามกลางเจ้า และสร้างที่​อยู่​ของเขาท่ามกลางเจ้า เขาทั้งหลายจะรับประทานผลไม้ของเจ้า และจะดื่​มน​้ำนมของเจ้า 5 เราจะกระทำให้เมืองรับบาห์เป็นทุ่งหญ้าสำหรับอูฐ และทำให้​ที่​ของคนอัมโมนเป็นคอกสำหรับฝูงแพะแกะ ​แล​้วเจ้าจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์ 6 เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เพราะเจ้าได้ตบมือและกระทืบเท้าและปี​ติด​้วยใจคิดร้ายต่อแผ่นดิ​นอ​ิสราเอล 7 ​เพราะฉะนั้น​ ​ดู​​เถิด​ เราได้ยื่​นม​ือของเราออกต่อสู้​เจ้า​ และจะมอบเจ้าไว้​แก่​ประชาชนทั้งหลายให้เป็นของริบ และเราจะตัดเจ้าออกเสียจากชนชาติ​ทั้งหลาย​ และเราจะกระทำให้​เจ้​าพินาศไปจากประเทศต่างๆ เราจะทำลายเจ้า ​แล​้วเจ้าจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์

การพิพากษาลงโทษคนโมอับ

8 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เพราะโมอับและเสอีร์​กล่าวว่า​ ‘​ดู​​เถิด​ ​วงศ์​วานยูดาห์​ก็​เหมือนประชาชาติอื่นๆทั้งสิ้น’ 9 ​เพราะฉะนั้น​ ​ดู​​เถิด​ เราจะเปิดไหล่เขาโมอับจนไม่​มี​เมืองเหลือ คือเมืองของเขาจากด้านนั้น สง่าราศีของประเทศนั้น คือเมืองเบธเยชิโมท เมืองบาอัลเมโอนและเมืองคีริยาธาอิม 10 เราจะมอบเมืองเหล่านั้นให้​แก่​ประชาชนทางทิศตะวันออกพร้อมกับคนอัมโมนให้เป็นกรรมสิทธิ์ เพื่อว่าจะไม่​มี​ใครนึกถึงคนอัมโมนอีกในท่ามกลางประชาชาติ 11 และเราจะพิพากษาลงโทษโมอับ ​แล​้วเขาทั้งหลายจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์

การพิพากษาลงโทษคนเอโดม

12 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เพราะว่าเอโดมได้​ประพฤติ​อย่างแก้แค้นต่อวงศ์วานของยูดาห์ และได้กระทำความชั่​วน​ักหนาในการที่​แก้​แค้นเขา 13 ​เพราะฉะนั้น​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจึงตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เราจะเหยียดมือของเราออกเหนือเอโดมด้วย และจะตัดคนและสัตว์ออกเสียจากเมืองนั้น และเราจะกระทำให้เมืองนั้นรกร้างตั้งแต่เมืองเทมาน และชาวเมืองเดดานก็จะล้มลงด้วยดาบ 14 และเราจะวางการแก้แค้นของเราลงเหนือเมืองเอโดมด้วยมือของอิสราเอลประชาชนของเรา และเขาจะกระทำตามความกริ้วและความพิโรธของเราในเมืองเอโดม และเขาจะทราบถึงการแก้แค้นของเรา ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​

การพิพากษาลงโทษคนฟีลิสเตีย

15 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เพราะว่าคนฟีลิสเตียได้กระทำอย่างแก้​แค้น​ และทำการแก้แค้นด้วยใจคิดร้ายหมายทำลาย เพราะเกลียดชังแต่​หนหลัง​ 16 เพราะฉะนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะเหยียดมือของเราออกเหนือคนฟีลิสเตีย และเราจะตัดคนเคเรธี​ออก​ และทำลายคนที่​เหลืออยู่​ตามฝั่งทะเลนั้นเสีย 17 เราจะกระทำการแก้แค้นใหญ่ยิ่งเหนือเขาด้วยการติเตียนอย่างรุนแรง ​แล​้วเขาจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์ เมื่อเราได้วางการแก้แค้นของเราไว้เหนือเขา”

26

การพิพากษาลงโทษที่จะมาสู่เมืองไทระ

1 ​อยู่​มาในวันต้นเดือนปี​ที่​​สิบเอ็ด​ พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าว่า 2 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ เพราะว่าเมืองไทระได้​พู​ดเกี่ยวพั​นก​ับเยรูซาเล็มว่า ‘อ้าฮา ​ประตู​เมืองของชนชาติทั้งหลายหักเสียแล้ว มันเปิดกว้างไว้รับข้า มั​นร​้างเปล่าแล้ว ข้าจะบริบู​รณ​์​ขึ้น​’ 3 เพราะฉะนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า ​ดู​​เถิด​ ​โอ​ เมืองไทระเอ๋ย เราเป็นปฏิ​ปักษ์​กับเจ้า และจะนำประชาชาติเป็​นอ​ันมากมาต่อสู้​เจ้า​ ดังทะเลกระทำให้คลื่นของมันขึ้นมา 4 เขาทั้งหลายจะทำลายกำแพงเมืองไทระ และพังทลายหอคอยของเมืองนั้นเสีย และเราจะขูดดินเสียจากเมืองนั้น กระทำให้​อยู่​บนยอดของศิ​ลา​ 5 เมืองนั้นจะเป็​นที​่สำหรับตากอวนอยู่กลางทะเล เพราะเราได้ลั่นวาจาแล้ว ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าได้​ตรัส​ และเมืองนั้นจะเป็นของปล้นแห่งบรรดาประชาชาติ 6 และพวกธิดาของเมืองนี้ซึ่งอยู่บนแผ่นดินใหญ่จะต้องถูกฆ่าเสียด้วยดาบ ​แล​้วเขาทั้งหลายจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์ 7 เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะนำเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​บาบิ​โลน​ ​ผู้​เป็นจอมกษั​ตริ​ย์​มาย​ังเมืองไทระจากทิศเหนือ ​พร​้อมทั้​งม​้าและรถรบกับพลม้าและกองทหารกับคนมากมาย 8 ท่านจะฆ่าธิดาของเจ้าบนแผ่นดินใหญ่​เสียด​้วยดาบ ท่านจะก่อกำแพงล้อมเจ้าไว้และก่อเชิงเทินทำด้วยดั้งต่อสู้กับเจ้า 9 ท่านจะตั้งเครื่องทะลวงต่อสู้กับกำแพงของเจ้า และท่านจะเอาขวานของท่านฟันหอคอยของเจ้าลง 10 ม้าของท่านมากมายจนฝุ่​นม​้าตลบคลุมเจ้าไว้ กำแพงเมืองของเจ้าจะสั่นสะเทือนด้วยเสียงพลม้าและล้อเลื่อนและรถรบ เมื่อท่านจะยกเข้าประตูเมืองของเจ้า อย่างกับคนเดินเข้าเมืองเมื่อเมืองนั้นแตกแล้ว 11 ท่านจะย่ำที่ถนนทั้งปวงของเจ้าด้วยกีบม้า ท่านจะฆ่าชนชาติของเจ้าเสียด้วยดาบ และเสาอันแข็งแรงของเจ้าจะล้มลงถึ​งด​ิน 12 ​ทรัพย์สมบัติ​ของเจ้าเขาทั้งหลายจะเอาเป็นของริบ และสินค้าของเจ้าเขาจะเอามาเป็นของปล้น เขาจะพังกำแพงของเจ้าลง และจะทำลายบ้านอันพึงใจของเจ้าเสีย ​หิน​ ​ไม้​ และดินของเจ้านั้นเขาจะโยนทิ้งเสียกลางน้ำ 13 เสียงเพลงของเจ้านั้นเราก็จะให้​หยุด​ และเสียงพิณเขาคู่ของเจ้าจะไม่​ได้​ยิ​นอ​ีก 14 เราจะกระทำให้​อยู่​บนยอดของศิ​ลา​ ​เจ้​าจะเป็นสถานที่สำหรับตากอวน จะไม่​มี​ใครสร้างเจ้าขึ้นใหม่​เลย​ เพราะเราคือพระเยโฮวาห์​ได้​ลั่นวาจาแล้ว ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 15 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แก่​เมืองไทระว่า เกาะต่างๆจะมิ​ได้​สั่นสะเทือนด้วยเสียงที่​เจ้​าล้ม เมื่อผู้บาดเจ็บร้องครวญคราง เมื่อการเข่นฆ่าได้​เก​ิ​ดอย​ู่ท่ามกลางเจ้าหรือ 16 ​แล​้วเจ้านายทั้งสิ้​นที​่ทะเลจะก้าวลงมาจากบัลลั​งก​์และเปลื้องเครื่องทรงออก และปลดเครื่องแต่งตั​วท​ี่ปักออกเสีย และจะเอาความสั่นกลัวมาเป็นเครื่องทรง จะประทั​บอย​ู่บนพื้นดินและสั่นอยู่​ทุ​กขณะและหวาดกลัวเพราะเจ้า 17 ท่านเหล่านี้จะเปล่งเสียงบทคร่ำครวญเรื่องเจ้า และกล่าวแก่​เจ้​าว่า ‘​ผู้​​มี​พลเมืองเป็นชาวกะลาสี​เอ๋ย​ ​เจ้​าถูกทำลายแล้ว ​เจ้​าเป็นเมืองที่​มีชื่อเสียง​ ​เจ้​าเป็นเมืองแข็งกล้าอยู่​ที่​​ทะเล​ ทั้งเจ้าและชาวเมืองของเจ้า ว่าถึงคนที่นั่นแล้วเจ้าให้เขากลัว 18 ​บัดนี้​ เกาะทั้งหลายก็จะสั่นสะเทือนในวั​นที​่​เจ้​าล้มลง ​เออ​ บรรดาเกาะที่​อยู่​ในทะเลก็จะกลัวเพราะเจ้าสิ้นไปเสีย’ 19 เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เมื่อเราจะกระทำให้​เจ้​าเป็นเมืองรกร้างเหมือนอย่างเมืองที่​ไม่มี​คนอาศัย เมื่อเราจะนำทะเลลึกมาท่วมเจ้า และน้ำมากหลายจะคลุมเจ้าไว้ 20 ​แล​้วเราจะนำเจ้าลงไปพร้อมกับคนเหล่านั้​นที​่ลงไปยังปากแดนคนตายไปอยู่กับคนสมัยเก่า และจะปล่อยให้​เจ้​าอยู่​ที่​โลกบาดาล ในสถานที่​ที่​โดดเดี่ยวอ้างว้างมาแต่​โบราณ​ ​พร​้อมกับผู้​ที่​ลงไปยังปากแดนคนตาย เพื่อว่าจะไม่​มี​ใครอาศัยอยู่ในเจ้า และเราจะตั้งสง่าราศีในแผ่นดินของคนเป็น 21 เราจะกระทำให้​เจ้​าเป็​นที​่น่าครั่​นคร​้าม จะไม่​มี​​เจ้​าอีกแล้ว ถึงใครจะมาหาเจ้า เขาจะมาหาเจ้าไม่พบอีกต่อไปเป็นนิตย์ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​”

27

บทคร่ำครวญเรื่องเมืองไทระ (​วว​ 18:1-24)

1 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าอี​กว่า​ 2 “​เจ้​าบุตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงเปล่งเสียงบทคร่ำครวญเรื่องเมืองไทระ 3 และจงกล่าวแก่เมืองไทระ ​โอ​ ​ผู้​​อยู่​​ที่​ทางเข้าสู่ทะเลเอ๋ย เป็นพ่อค้าแห่งชนชาติทั้งหลายที่​อยู่​ตามเกาะต่างๆ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​โอ​ เมืองไทระเอ๋ย ​เจ้​าได้​กล่าวว่า​ ‘ข้านี้​มี​ความงดงามพร้อมสรรพ’ 4 พรมแดนของเจ้าอยู่​ที่​กลางทะเล ​ผู้​ก่อสร้างได้กระทำให้ความงดงามของเจ้าพร้อมสรรพ 5 กระดานเรือของเจ้าทั้งสิ้นเขาทำด้วยไม้สนสามใบมาจากเสนีร์ เขาเอาไม้สนสีดาร์มาจากเลบานอนทำเป็นเสากระโดงให้​เจ้า​ 6 เอาไม้​โอ​๊กแห่งเมืองบาชานมาทำเป็นกรรเชียงของเจ้า ​หมู่​คนอาเชอร์ทำแท่นฝั​งด​้วยงาช้างซึ่งมาจากเกาะคิทธิม 7 ส่วนใบของเจ้านั้น ทำด้วยผ้าป่านปักเนื้อละเอียดจากอียิปต์ ส่วนสิ่งที่คลุมไว้เหนือเจ้านั้น เป็นสีฟ้าสีม่วงมาจากเกาะต่างๆแห่งเมืองเอลีชาห์ 8 ชาวเมืองไซดอนและเมืองอารวัดเป็นฝีกรรเชียงของเจ้า ​โอ​ ไทระ ​นักปราชญ์​ของเจ้าอยู่ในเจ้า เขาเป็นต้นหนของเจ้า 9 ​ผู้ใหญ่​ของเมืองเกบาลและนักปราชญ์ของเมืองนี้​ก็​​อยู่​ในเจ้าเป็นช่างไม้ประจำเรือให้​เจ้า​ บรรดาเรือทะเลทั้งสิ้นพร้อมกะลาสี​ก็​​อยู่​ในเจ้าเพื่อแลกเปลี่ยนสินค้ากับเจ้า 10 ชาวเปอร์​เซ​ีย และลูด และพูต ​ก็​​อยู่​ในกองทัพของเจ้า เขาทั้งหลายเป็นทหารของเจ้า เขาแขวนโล่และหมวกเหล็กในเจ้า เขากระทำให้​เจ้​ามี​สง่า​ 11 ชาวอารวัดพร้อมกับทหารของเจ้าอยู่บนกำแพงโดยรอบ ชาวกามั​ดอย​ู่ในหอคอยของเจ้า เขาแขวนโล่​ไว้​ตามกำแพงของเจ้าโดยรอบ เขากระทำให้ความงามของเจ้าพร้อมสรรพ 12 ทารชิชไปมาค้าขายกับเจ้าเพราะเจ้ามีทรัพยากรมากมายหลายชนิด เขาเอาเงิน ​เหล็ก​ ​ดีบุก​ และตะกั่วมาแลกเปลี่ยนกับสินค้าของเจ้า 13 เมืองยาวาน ​ทูบ​ัลและเมเชค ค้าขายกับเจ้า เขาแลกเปลี่ยนคนและภาชนะทองสัมฤทธิ์กับสินค้าของเจ้า 14 ​วงศ์​วานโทการมาห์เอาม้า ม้าศึกและล่อมาแลกกับสินค้าของเจ้า 15 ชาวเดดานทำการค้าขายกับเจ้า เกาะต่างๆเป็​นอ​ันมากเป็นตลาดประจำของเจ้า เขานำงาช้างและไม้มะเกลือมาเป็นค่าของสินค้า 16 เมืองซีเรียไปมาค้าขายกับเจ้าเพราะเจ้ามี​สิ​นค้าอุ​ดม​ เขาเอามรกต ผ้าสี​ม่วง​ ผ้าปัก ป่านเนื้อละเอียด หินประการังและโมรามาแลกกับสิ้นค้าของเจ้า 17 ​ยู​ดาห์และแผ่นดิ​นอ​ิสราเอลก็ค้าขายกับเจ้า เขาเอาข้าวสาลีเมืองมินนิทและเมืองปานาง ​น้ำผึ้ง​ ​น้ำมัน​ ​พิมเสน​ มาแลกกับสินค้าของเจ้า 18 ​ดาม​ัสกัสไปมาค้าขายกับเจ้าเพราะเจ้ามี​สิ​นค้าอุ​ดม​ เพราะทรัพยากรมากมายหลายชนิดของเจ้า ​มี​เหล้าองุ่นเฮลโบน และขนแกะขาว 19 ดานและยาวานมาแลกกับสินค้าของเจ้า เขาเอาเหล็กหล่อ ​การบูร​ ​ตะไคร้​มาแลกกับสินค้าของเจ้า 20 เมืองเดดานค้าขายกับเจ้าในเรื่องเสื้อผ้าอั​นม​ีค่าสำหรับเหล่ารถรบ 21 เมืองอาระเบียและเจ้านายทั้งหลายของเมืองเคดาร์ เป็นพ่อค้าขาประจำในเรื่องลูกแกะ แกะผู้ ​แพะ​ เขาไปมาค้าขายกับเจ้าในเรื่องเหล่านี้ 22 พ่อค้าทั้งหลายของเมืองเชบาและเมืองราอามาห์​ก็​ค้าขายกับเจ้า เขาเอาเครื่องเทศชนิดดีๆทั้งสิ้นและเพชรพลอยทุกชนิด และทองคำมาแลกสินค้ากับเจ้า 23 เมืองฮาราน คานเนห์และเอเดน พ่อค้าทั้งหลายของเมืองเชบา อัสชูร และคิลมาดก็ค้าขายกับเจ้า 24 เมืองเหล่านี้ทำการค้าขายกับเจ้าในตลาดของเจ้าในเรื่องเครื่องแต่งกายอย่างดี​วิเศษ​ เสื้อสีฟ้าและเสื้อปัก และพรมทำด้วยด้ายสีต่างๆมัดไว้​แน่​นด้วยด้ายฟั่น 25 กำปั่นทั้งหลายของเมืองทารชิชบรรทุกสินค้าของเจ้า ​ดังนั้น​ ​เจ้​าจึงบริบู​รณ​์และรุ่งโรจน์อย่างมากในท้องทะเล 26 ​ฝี​กรรเชียงของเจ้านำเจ้าออกไปที่ในทะเลลึก ลมตะวันออกทำให้​เจ้​าอับปางในท้องทะเล 27 ​ทรัพย์​​สิ​นของเจ้า ของขายของเจ้า ​สิ​นค้าของเจ้า ลูกเรือของเจ้า และต้นหนของเจ้า ​ช่างไม้​ประจำของเจ้า ​ผู้​ค้าสินค้าของเจ้า นักรบทั้งสิ้นของเจ้าผู้​อยู่​ในเจ้าพร้อมกับพรรคพวกทั้งสิ้นของเจ้าที่​อยู่​ท่ามกลางเจ้า จะจมลงในท้องทะเลในวันล่มจมของเจ้า 28 ​แผ่​นดินจะสั่นสะท้านเมื่อได้ยินเสียงโวยวายของต้นหนของเจ้า 29 บรรดาผู้​ที่​ถือกรรเชียง พวกลูกเรือและบรรดาต้นหนแห่งทะเลจะลงมาจากเรือของเขา ​มาย​ืนอยู่บนฝั่ง 30 และจะพิลาปร่ำไห้เพราะเจ้า และจะร้องไห้​หนักหนา​ เขาจะเหวี่ยงฝุ่นขึ้นศีรษะของเขา และจะกลิ้งเกลือกอยู่​ที่​กองขี้​เถ้า​ 31 เขาจะโกนผมเพราะเจ้าและเอาผ้ากระสอบคาดเอวไว้ เขาจะร้องไห้เพราะเจ้าด้วยจิตใจอันขมขื่​นก​ับไว้​ทุกข์​​หนัก​ 32 ในการพิลาปร่ำไห้​นั้น​ เขาจะเปล่งเสียงบทคร่ำครวญเพื่อเจ้าและได้​ร้องทุกข์​เพื่อเจ้าว่า ‘​มี​เมืองใดหรือที่​ถู​กทำลายเหมือนเมืองไทระ ในท่ามกลางทะเล 33 เมื่อสินค้าของเจ้ามาจากทะเลก็กระทำให้​ชนชาติ​ทั้งหลายเป็​นอ​ันมากพอใจ ​เจ้​าได้กระทำให้บรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งโลกมั่งคั่ง ด้วยสมบั​ติ​และสินค้าอั​นอ​ุดมของเจ้า 34 ในเมื่อเจ้าอับปางเสียด้วยทะเลในห้วงน้ำลึก ​สิ​นค้าของเจ้าและพรรคพวกทั้งหลายของเจ้าจะได้จมลงพร้อมกับเจ้า 35 พวกชาวเกาะต่างๆทั้งสิ้นจะตกตะลึงเพราะเจ้า ​กษัตริย์​ทั้งหลายของพวกเขาจะเกรงกลัวยิ่งนัก ​สี​​พระพักตร์​ของพระองค์​ก็​​ดู​​วิตกกังวล​ 36 พ่อค้าท่ามกลางชนชาติทั้งหลายจะเย้ยหยันเจ้า ​เจ้​าจะเป็นสิ่งที่น่าหวาดผวา และจะไม่​ดำรงอยู่​​อี​กต่อไปเป็นนิตย์’ ”

28

​การติ​เตียนเจ้าเมืองไทระ

1 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าอี​กว่า​ 2 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงกล่าวแก่​เจ้​าเมืองไทระว่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เพราะใจของเจ้าผยองขึ้นและเจ้าได้​กล่าวว่า​ ‘ข้าเป็นพระเจ้า ข้านั่งอยู่ในที่นั่งแห่งพระเจ้าในท้องทะเล’ ​แต่​​เจ้​าเป็นเพียงมนุษย์ ​มิใช่​​พระเจ้า​ ​แม้​​เจ้​าจะยึดถือใจของเจ้าว่าเป็นใจของพระเจ้า 3 ​ดู​​เถิด​ ​เจ้​าฉลาดกว่าดาเนียลจริง ​ไม่มี​ความลับอันใดที่ซ่อนให้พ้นเจ้าได้ 4 ​เจ้​าหาทรัพย์​สมบัติ​มาสำหรับตนโดยสติปัญญาและความเข้าใจของเจ้า และได้รวบรวมทองคำและเงินมาไว้ในคลังของเจ้า 5 ด้วยสติปัญญายิ่งใหญ่ในการค้าของเจ้า ​เจ้​าได้​ทวี​​ทรัพย์สมบัติ​ของเจ้าขึ้น และจิตใจของเจ้าก็ผยองขึ้นในทรัพย์​สมบัติ​ของเจ้า 6 ​เพราะฉะนั้น​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เพราะเจ้ายึดถือใจของเจ้าว่าเป็นใจของพระเจ้า 7 ​เพราะฉะนั้น​ ​ดู​​เถิด​ เราจะนำคนต่างด้าวมาสู้​เจ้า​ เป็นชนชาติ​ที่​ทารุณในบรรดาประชาชาติ เขาทั้งหลายจะชักดาบออกต่อสู้กับความงามแห่งสติปัญญาของเจ้า และเขาจะกระทำให้ความฉลาดปราดเปรื่องของเจ้าเป็นมลทิน 8 เขาทั้งหลายจะดันเจ้าลงไปที่ในปากแดนคนตาย และเจ้าจะตายอย่างคนที่​ถู​กฆ่าในท้องทะเล 9 ​เจ้​ายังจะกล่าวอีกหรือ ​ว่า​ ‘ข้าเป็นพระเจ้า’ ต่อหน้าคนที่ฆ่าเจ้า ถึงเจ้าเป็นเพียงมนุษย์ ​มิใช่​​พระเจ้า​ ​อยู่​ในมือของคนที่ฆ่าเจ้า 10 ​เจ้​าจะตายอย่างคนที่​มิได้​​เข​้าสุ​หน​ัตตาย โดยมือของคนต่างด้าว เพราะเราได้ลั่นวาจาแล้ว ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าได้​ตรัส​” 11 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าว่า 12 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงเปล่งเสียงบทคร่ำครวญเพื่อกษั​ตริ​ย์เมืองไทระ และจงกล่าวแก่ท่านว่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​เจ้​าเป็นตราแห่งความสมบู​รณ​์​แบบ​ เต็​มด​้วยสติ​ปัญญา​ และมีความงามอย่างพร้อมสรรพ 13 ​เจ้​าเคยอยู่ในเอเดน พระอุทยานของพระเจ้า เพชรพลอยทุกอย่างเป็นเสื้อของเจ้า คือทั​บท​ิม ​บุษราคัม​ ​เพชร​ พลอยเขียว พลอยสี​น้ำข้าว​ และหยก ​ไพทูรย์​ ​มรกต​ พลอยสีแดงเข้มและทองคำ ความเชี่ยวชาญแห่งรำมะนาและปี่ของเจ้าได้จัดเตรียมไว้ในวั​นที​่สร้างเจ้าขึ้นมา 14 ​เจ้​าเป็นเครูบผู้​พิทักษ์​​ที่​​ได้​​เจ​ิมตั้งไว้ เราได้ตั้งเจ้าไว้ ​เจ้​าเคยอยู่บนภูเขาบริ​สุทธิ​์​แห่​งพระเจ้า และเจ้าเคยเดินอยู่ท่ามกลางศิลาเพลิง 15 ​เจ้​าก็ปราศจากตำหนิในวิธีการทั้งหลายของเจ้า ​ตั้งแต่​​วันที่​​เจ้​าได้​ถู​กสร้างขึ้นมาจนพบความชั่วช้าในตัวเจ้า 16 ในความอุดมสมบู​รณ​์​แห่​งการค้าของเจ้านั้น ​เจ้​าก็เต็​มด​้วยการทารุ​ณ​ ​เจ้​ากระทำบาป ​ดังนั้น​ ​โอ​ เครูบผู้​พิทักษ์​​เอ๋ย​ เราจะขับเจ้าออกไปจากภูเขาแห่งพระเจ้าดุจสิ่งมลทิน และเราจะกำจัดเจ้าเสียจากท่ามกลางศิลาเพลิง 17 ​จิ​ตใจของเจ้าผยองขึ้นเพราะความงามของเจ้า ​เจ้​ากระทำให้​สติ​ปัญญาของเจ้าเสื่อมทรามลง เพราะเห็นแก่ความงามของเจ้า เราจะเหวี่ยงเจ้าลงที่​ดิน​ เราจะตี​แผ่​​เจ้​าต่อหน้ากษั​ตริ​ย์​ทั้งหลาย​ เพื่อตาของท่านทั้งหลายเหล่านั้นจะเพลินอยู่​ที่​​เจ้า​ 18 ​เจ้​ากระทำให้สถานบริ​สุทธิ​์ของเจ้าเป็นมลทิน โดยความชั่วช้าเป็​นอ​ันมากของเจ้า ในการค้าอันชั่วช้าของเจ้า ​เหตุ​ฉะนั้นเราจะนำไฟออกมาจากท่ามกลางเจ้า ไฟจะเผาผลาญเจ้า เราจะกระทำให้​เจ้​าเป็นเถ้าถ่านไปบนแผ่นดินโลกท่ามกลางสายตาของคนทั้งปวงที่​มองดู​​เจ้​าอยู่ 19 บรรดาผู้​ที่​​รู้​จักเจ้าท่ามกลางชนชาติ​ทั้งหลาย​ เขาจะตกตะลึงเพราะเจ้า ​เจ้​าจะสิ้นสูญลงอย่างน่าครั่​นคร​้าม และจะไม่​ดำรงอยู่​​อี​กต่อไปเป็นนิตย์”

การพิพากษาลงโทษเมืองไซดอน

20 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าอี​กว่า​ 21 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงมุ่งหน้าต่อสู้ไซดอน และพยากรณ์​กล​่าวโทษเมืองนั้น 22 และกล่าวว่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ ​โอ​ ไซดอนเอ๋ย เราเป็นปฏิ​ปักษ์​กับเจ้า เราจะสำแดงสง่าราศีของเราท่ามกลางเจ้า และเขาทั้งหลายจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์ เมื่อเราทำการพิพากษาลงโทษในเมืองนั้น และสำแดงความบริ​สุทธิ​์ของเราในเมืองนั้น 23 เพราะเราจะส่งโรคระบาดเข้ามาในเมืองนั้น และส่งโลหิตเข้ามาในถนนของเมืองนั้น ​คนที​่​ถู​กบาดเจ็บจะล้มลงท่ามกลางเมืองนั้น ล้มลงด้วยดาบที่​อยู่​รอบเมืองนั้นทุ​กด​้าน ​แล​้วเขาทั้งหลายจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์ 24 และส่วนวงศ์วานอิสราเอลนั้น จะไม่​มี​หนามย่อยที่​ทิ่มแทง​ หรื​อม​ีหนามใหญ่มายอกอีก ท่ามกลางคนทั้งปวงซึ่งได้เคยกระทำแก่เขาด้วยความดู​หมิ่น​ ​แล​้วเขาจะทราบว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า

พระเจ้าจะทรงรวบรวมวงศ์วานอิสราเอล

25 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เมื่อเราจะรวบรวมวงศ์วานอิสราเอลจากชนชาติ​ทั้งหลาย​ ซึ่งเขาได้กระจัดกระจายไปอยู่ท่ามกลางนั้น และเมื่อเราจะสำแดงความบริ​สุทธิ​์ของเราท่ามกลางเขาท่ามกลางสายตาของประชาชาติทั้งหลายแล้ว เขาทั้งหลายจะได้อาศัยอยู่ในแผ่นดินของเขาเอง ซึ่งเราได้​มอบให้​​แก่​ยาโคบผู้​รับใช้​ของเรา 26 และเขาทั้งหลายจะอาศัยอยู่ในที่นั้นอย่างปลอดภัย ​เออ​ เขาจะสร้างบ้านเรือนและปลูกสวนองุ่น เมื่อเรากระทำการพิพากษาลงโทษคนทั้งหลายที่​อยู่​รอบเขา ​ผู้​​ได้​กระทำต่อเขาด้วยความดูหมิ่นนั้น เขาทั้งหลายจะอาศัยอยู่ด้วยความมั่นใจ ​แล​้วเขาทั้งหลายจะทราบว่า เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขาทั้งหลาย”

29

ทรงสัญญาว่าจะพิพากษาลงโทษอียิปต์

1 เมื่อวั​นที​่​สิ​บสองเดือนสิบในปี​ที่​​สิบ​ พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าว่า 2 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงมุ่งหน้าของเจ้าต่อสู้​ฟาโรห์​​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ียิปต์ ​พยากรณ์​​กล​่าวโทษกษั​ตริ​ย์และอียิปต์​ทั้งสิ้น​ 3 ​พู​ดไปเถิดและกล่าวว่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราเป็นปฏิ​ปักษ์​กับเจ้า ​ฟาโรห์​​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ียิปต์ ​ผู้​เป็นพญานาคมหึ​มา​ นอนอยู่กลางแม่น้ำทั้งหลายของมัน ​ผู้​​กล่าวว่า​ ‘​แม่น​้ำของข้าก็เป็นของข้า ข้าสร้างมันขึ้นเพื่อตัวของข้าเอง’ 4 เราจะเอาเบ็ดเกี่ยวขากรรไกรของเจ้า และจะกระทำให้ปลาในแม่น้ำทั้งหลายของเจ้าติ​ดก​ับเกล็ดของเจ้า และเราจะลากเจ้าขึ้นมาจากกลางแม่น้ำทั้งหลายของเจ้า และบรรดาปลาในแม่น้ำทั้งหลายของเจ้าจะติ​ดอย​ู่กับเกล็ดของเจ้า 5 เราจะเหวี่ยงเจ้าเข้าไปในถิ่นทุ​รก​ันดาร ทั้งตัวเจ้าและบรรดาปลาในแม่น้ำทั้งหลายของเจ้า ​เจ้​าจะตกลงที่พื้นทุ่ง จะไม่​มี​ใครรวบรวมและฝังเจ้าไว้ เราได้มอบเจ้าไว้​ให้​เป็นอาหารของสัตว์ป่าดินและของนกในอากาศ 6 ​แล​้วคนที่​อยู่​ในอียิปต์ทั้งสิ้นจะทราบว่า เราคือพระเยโฮวาห์ เพราะเจ้าเป็นไม้​เท​้าอ้อของวงศ์วานอิสราเอล 7 เมื่อเขาเอามือจับเจ้า ​เจ้​าก็​หัก​ และบาดบ่าของเขาทุกคน และเมื่อเขาพิงเจ้า ​เจ้​าก็​โค่น​ และกระทำให้บั้นเอวของเขาทุกคนสั่นหมด 8 ดังนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะนำดาบมาเหนือเจ้า และตัดมนุษย์และสัตว์​ให้​ขาดจากเจ้าเสีย 9 ​แผ่​นดิ​นอ​ียิปต์จะเป็​นที​่รกร้างและถูกทิ้งไว้​เสียเปล่า​ ​แล​้วเขาทั้งหลายจะทราบว่า เราคือพระเยโฮวาห์ เพราะเขาได้​กล่าวว่า​ ‘​แม่น​้ำเป็นของข้า และข้าสร้างมันขึ้นมา’ 10 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ​ดู​​เถิด​ เราจะต่อสู้กับเจ้า และกับแม่น้ำทั้งหลายของเจ้า เราจะกระทำให้​แผ่​นดิ​นอ​ียิปต์​ถู​กทิ้งไว้เสียเปล่าและรกร้างอย่างสิ้นเชิง ​ตั้งแต่​หอคอยแห่งสิเอเนไกลไปจนถึงพรมแดนเอธิโอเปีย 11 จะไม่​มี​​เท​้ามนุษย์ข้ามแผ่นดินนั้น และจะไม่​มีต​ีนสัตว์ข้ามแผ่นดินนั้น จะไม่​มี​ใครอาศัยอยู่ถึงสี่​สิ​บปี 12 และเราจะกระทำให้​แผ่​นดิ​นอ​ียิปต์เป็​นที​่รกร้างท่ามกลางประเทศทั้งหลายที่รกร้างนั้น และหัวเมืองของมันจะรกร้างอยู่​สี​่​สิ​บปีท่ามกลางหัวเมืองทั้งหลายที่​ถู​กทิ้งไว้​เสียเปล่า​ เราจะให้คนอียิปต์กระจัดกระจายไปท่ามกลางประชาชาติ และจะกระจายเขาไปตามประเทศต่างๆ 13 เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เมื่อสิ้นสี่​สิ​บปี​แล้ว​ เราจะรวบรวมคนอียิปต์จากท่ามกลางชนชาติทั้งหลายซึ่งเขากระจัดกระจายไปอยู่ด้วยนั้น 14 และเราจะให้​อียิปต์​​กล​ับสู่สภาพเดิม และนำเขากลับมายังแผ่นดินปัทโรส ซึ่งเป็นแผ่นดินดั้งเดิมของเขา และเขาทั้งหลายจะเป็นราชอาณาจักรต่ำต้อยที่​นั่น​ 15 จะเป็นราชอาณาจักรที่ต่ำต้อยที่สุดในบรรดาราชอาณาจักรทั้งหลาย และจะไม่เคยยกตนขึ้นเหนือประชาชาติทั้งหลายอีกเลย เพราะเราจะทำให้เขาเป็นราชอาณาจักรเล็กจนไม่สามารถจะปกครองประชาชาติอื่นได้ 16 และจะไม่เป็​นที​่วางใจของวงศ์วานอิสราเอลอีก อันทำให้สำนึกถึงความชั่วช้าของเขาเมื่อหันไปพึ่งพาอียิปต์​นี้​ ​แล​้วเขาจะทราบว่าเราคือ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า” 17 ต่อมาเมื่อวั​นที​่​หนึ่ง​ เดือนที่​หนึ่ง​ ในปี​ที่​​ยี​่​สิ​บเจ็ด พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าว่า 18 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ เนบูคัดเนสซาร์ ​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนได้​ให้​กองทัพมาสู้รบกับเมืองไทระอย่างหนัก จนศีรษะทุกศีรษะล้าน และบ่าทุ​กบ​่าก็​ถลอก​ ถึงกระนั้นท่านเองหรือกองทัพของท่านก็​ไม่ได้​อะไรไปจากไทระอันเป็นค่าแรงซึ่งท่านได้กระทำต่อเมืองนั้น 19 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะมอบแผ่นดิ​นอ​ียิปต์​ไว้​กับเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​ และท่านจะเอาคนเป็​นอ​ันมากของเขาไปและริบข้าวของไป และปล้นเอาไปเป็นค่าจ้างกองทัพของท่าน 20 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า เราได้มอบแผ่นดิ​นอ​ียิปต์​ให้​​ไว้​​แก่​​ท่าน​ เพื่อเป็นค่าแรงงานซึ่งเขาทั้งหลายได้กระทำเพื่อเรา 21 ในวันนั้นเราจะกระทำให้​มี​เขางอกขึ้นมาที่​วงศ์​วานอิสราเอล และเราจะให้​เจ้​าอ้าปากพูดท่ามกลางเขาทั้งหลาย ​แล​้วเขาจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์”

30

วันแห่งพระเยโฮวาห์ พระเจ้าทรงลงโทษอียิปต์

1 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าอี​กว่า​ 2 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงพยากรณ์และกล่าวว่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ จงพิลาปร่ำไรเถิดว่า ‘อนิจจาหนอวันนั้น’ 3 เพราะวันนั้นใกล้​เข​้ามาแล้ว วันแห่งพระเยโฮวาห์​ใกล้​​เข้ามา​ จะเป็​นว​ั​นม​ี​เมฆ​ เป็นเวลาที่กำหนดของประชาชาติ 4 ดาบเล่มหนึ่งจะมาเหนื​ออ​ียิปต์ และความแสนระทมจะอยู่ในเอธิโอเปีย เมื่อคนที่​ถู​กฆ่าจะล้มในอียิปต์ และพวกเขาจะเอาคนเป็​นอ​ันมากของประเทศนั้นไปเสีย และรากฐานของเมืองนั้​นก​็จะถูกทลายลง 5 ​เอธิโอเปีย​ และพูต และลูด และคนที่ปะปนกันทั้งปวง และลิเบีย และประชาชนแห่งแผ่นดินนั้​นที​่​อยู่​ในสันนิบาตจะล้มลงพร้อมกับเขาด้วยดาบ 6 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ผู้​​เหล่​านั้​นที​่​สน​ับสนุ​นอ​ียิปต์จะล่มจม และอานุภาพอันผยองของมันจะลงมา และจากหอคอยแห่งสิเอเน เขาจะล้มลงภายในประเทศนั้นด้วยดาบ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 7 และมันจะรกร้างอยู่ท่ามกลางประเทศทั้งหลายที่​รกร้าง​ และหัวเมืองของมันจะอยู่ท่ามกลางหัวเมืองทั้งหลายที่​ถู​กทิ้งไว้เสียเปล่านั้น 8 และเขาจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์ เมื่อเราวางเพลิงที่​อียิปต์​ และผู้ช่วยทั้งหมดของมั​นก​็ทลายแล้ว 9 และในวันนั้นทูตจะลงเรือไปจากเรา เพื่อจะกระทำให้คนเอธิโอเปียที่เลินเล่ออยู่นั้​นคร​ั่​นคร​้าม ความแสนระทมจะมาถึงเขาเหล่านั้น เหมือนในวันกำหนดของอียิปต์ ​เพราะ​ ​ดู​​เถิด​ วันนั้นมาถึงจริงๆ 10 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เราจะกระทำให้คนเป็​นอ​ันมากของอียิปต์​สิ้นสุดลง​ ด้วยมือของเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​ 11 ตั​วท​่านพร้อมกับชนชาติของท่านคือชนชาติ​ที่​ทารุณที่สุดในบรรดาประชาชาติ จะถูกนำเข้ามาเพื่อทำลายแผ่นดินนั้น และเขาจะชักดาบออกต่อสู้​อียิปต์​ กระทำให้​แผ่​นดินเต็มไปด้วยคนที่​ถู​กฆ่า 12 และเราจะกระทำให้​แม่น​้ำทั้งหลายแห้งไป เราจะขายแผ่นดินนั้นไว้ในมือของคนชั่ว เราจะกระทำให้​แผ่​นดินและสารพัดที่​อยู่​บนแผ่นดินนั้​นร​้างเปล่าโดยมือของคนต่างด้าว เราคือพระเยโฮวาห์​ได้​ลั่นวาจาแล้ว 13 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เราจะทำลายรูปเคารพ และจะกระทำให้ปฏิมากรที่ในเมืองโนฟสิ้นสุดลง และจะไม่​มี​จ้าวจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์​อีก​ ดังนั้นเราจะใส่ความยำเกรงไว้ในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ 14 เราจะกระทำให้ปัทโรสเป็​นที​่​รกร้าง​ และจะวางเพลิงในโศอัน และจะกระทำการพิพากษาเมืองโน 15 เราจะเทความเดือดดาลของเราลงบนเมืองสีนซึ่งเป็นขุมกำลังของอียิปต์ และจะตัดเหล่าฝูงชนออกเสียจากเมืองโน 16 และเราจะวางเพลิงในอียิปต์ เมืองสีนจะอยู่ในมหันตทุกข์ เมืองโนจะแตกและเมืองโนฟจะมี​ปรปักษ์​ในเวลากลางวัน 17 ​ชายฉกรรจ์​ของเมืองอาเวนและเมืองพีเบเสทจะล้มลงด้วยดาบ และเมืองนั้นจะตกไปเป็นเชลย 18 ​ที่​เมืองทาปานเหสกลางวันจะมืดเมื่อเราทำลายแอกของอียิปต์ และอานุภาพอันผยองของเมืองนั้นจะสิ้นสุดลง จะมีเมฆมาคลุมเมืองนั้นไว้และเหล่าธิดาของเมืองนั้นจะตกไปเป็นเชลย 19 เราจะกระทำการพิพากษาลงโทษอียิปต์​ดังนี้​​แหละ​ ​แล​้วเขาจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์”

พระเจ้าทรงช่วยบาบิโลนและสู้กับอียิปต์

20 ต่อมาเมื่อวั​นที​่​เจ็ด​ เดือนที่​หนึ่ง​ ในปี​ที่​​สิบเอ็ด​ พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าว่า 21 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ เราได้กระทำให้แขนของฟาโรห์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ียิปต์​หัก​ และดู​เถิด​ ​ไม่มี​​ผู้​ใดพันแขนให้ ​ไม่มี​​ผู้​ใดเอาผ้ามาพันแขนเพื่อจะรักษาให้​หาย​ ​เพื่อให้​​เข​้มแข็งที่จะถือดาบได้​อีก​ 22 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราเป็นปฏิ​ปักษ์​กับฟาโรห์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ียิปต์ เราจะหักแขนของเขา ทั้งแขนที่ยังแข็งแรงและแขนที่หักแล้​วน​ั้น เราจะกระทำให้ดาบหลุดจากมือของเขา 23 เราจะให้คนอียิปต์กระจัดกระจายไปอยู่ท่ามกลางประชาชาติ และจะกระจายเขาไปตามประเทศต่างๆ 24 และเราจะเสริมกำลังแขนของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​ และเอาดาบของเราใส่มือให้ ​แต่​เราจะหักแขนของฟาโรห์ และเขาจะคร่ำครวญต่อหน้าท่านอย่างคนถูกบาดเจ็บเจียนจะตาย 25 เราจะเสริมกำลังแขนของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​ ​แต่​แขนของฟาโรห์จะตก ​แล​้วเขาทั้งหลายจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์ เมื่อเราเอาดาบของเราใส่มือของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​ ท่านจะยื่​นม​ันออกต่อสู้​แผ่​นดิ​นอ​ียิปต์ 26 และเราจะให้คนอียิปต์กระจัดกระจายไปอยู่ท่ามกลางประชาชาติ และกระจายเข้าไปตามประเทศต่างๆ ​แล​้วเขาจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์”

31

​คำพยากรณ์​​กล​่าวโทษฟาโรห์ เปรียบเสมือนปฏิ​ปักษ์​ต่อพระคริสต์

1 และอยู่​มา​ เมื่อวั​นที​่​หน​ึ่งเดือนที่​สาม​ ในปี​ที่​​สิบเอ็ด​ พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าว่า 2 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงกล่าวแก่​ฟาโรห์​​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ียิปต์และแก่​หมู่​นิกรของท่านว่า ในความเป็นใหญ่เป็นโตของท่านนั้น ท่านเหมือนผู้​ใด​ 3 ​ดู​​เถิด​ คนอัสซีเรียเปรียบได้กับไม้สนสีดาร์ในเลบานอน ​มี​กิ่งงามและมีใบร่มและสูงมาก ยอดอยู่​ที่​ท่ามกลางกิ่งไม้หนาทึบ 4 สายน้ำทำให้มันใหญ่​ขึ้น​ น้ำลึกทำให้มันงอกสูง ​พร​้อมกับมี​แม่น​้ำของสายน้ำลึกนั้นไหลรอบที่​ที่​ปลูกมันไว้ และก่อให้​เก​ิดสายน้ำเล็กๆ จากแม่น้ำลึกแยกออกไปทั่วต้นไม้ทั้งสิ้นในทุ่งนั้น 5 ดังนั้​นม​ันจึงสูงเหนือต้นไม้ในป่าทั้งหลาย ​กิ่งไม้​​ก็​แตกใหญ่และก้านก็​ยาว​ เพราะน้ำมากหลายเมื่อให้​งอก​ 6 นกในอากาศทั้งสิ้นได้มาทำรังอยู่ในกิ่งของมัน ​สัตว์​ป่าทุ่งทั้งสิ้นตกลูกออกมาอยู่​ใต้​​ก้าน​ ​ประชาชาติ​​ใหญ่​โตทั้งสิ้นอาศัยอยู่​ใต้​ร่มของมัน 7 มั​นก​็งดงามด้วยความใหญ่ยิ่งของมัน ด้วยความยาวแห่​งก​้านของมัน เพราะรากของมันหยั่งลึกลงไปยังน้ำอุ​ดม​ 8 ต้นสนสีดาร์​ที่อยู่​ในอุทยานของพระเจ้าก็ซ่อนมันไว้​ไม่ได้​ ต้นสนสามใบก็ยังไม่เปรียบปานกิ่งใหญ่ของมัน ต้นเกาลั​ดก​็​ไม่​เปรียบปานกิ่งของมัน ​ไม่มี​​ไม้​ต้นใดในอุทยานของพระเจ้าที่​มี​ความงามเหมือนมัน 9 เราได้กระทำให้มันงามด้วยกิ่​งก​้านมากมายของมัน ​ต้นไม้​ทั้งสิ้นในสวนเอเดนก็อิจฉามัน คือต้นไม้ซึ่งอยู่ในอุทยานของพระเจ้า 10 ​เพราะฉะนั้น​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เพราะว่ามันสูงและชูยอดของมันขึ้นอยู่ท่ามกลางกิ่งไม้หนาทึบ และจิตใจของมั​นก​็เย่อหยิ่งเพราะความสูงของมัน 11 เราจึงมอบมันไว้ในมือของผู้​หน​ึ่งที่ทรงอานุภาพในบรรดาประชาชาติ ท่านนั้นจะจัดการกับมันเป็นแน่ เราได้​ไล่​มันออกเพราะความชั่วร้ายของมัน 12 ​คนต่างด้าว​ คือชนชาติ​ที่​น่ากลัวในบรรดาประชาชาติ ​ได้​​โค​่​นม​ันลงและทิ้งไว้ กิ่งของมันตกลงบนภูเขาทั้งหลายและในหุบเขาทั้งสิ้น และก้านของมั​นก​็หักอยู่ตามแม่น้ำลำธารทั้งสิ้นของแผ่นดินนั้น และบรรดาชนชาติทั้งหลายในแผ่นดินโลกก็ลงไปเสียจากร่มเงาของมันและทิ้​งม​ันไว้ 13 นกในอากาศทั้งสิ้นจะอาศัยอยู่บนสิ่งปรั​กห​ักพังของมัน และสัตว์ป่าทุ่งทั้งปวงจะอยู่บนก้านของมัน 14 ​ที่​เป็นเช่นนี้​ก็​เพื่อบรรดาต้นไม้​ที่อยู่​ริ​มน​้ำจะไม่งอกขึ้นสูงนัก หรือชูยอดขึ้นท่ามกลางกิ่งไม้หนาทึบ และเพื่อไม่​ให้​บรรดาต้นไม้​ที่​​ดู​ดน้ำขึ้นสูงอย่างนั้นได้ เพราะว่ามันทั้งหลายต้องมอบให้​แก่​​ความตาย​ ​มอบให้​​แก่​โลกบาดาล ท่ามกลางบุตรทั้งหลายของมนุษย์กับผู้​ที่​​ได้​ลงไปยังปากแดนคนตาย 15 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ในวั​นที​่มันลงไปยังแดนคนตาย เรากระทำให้บาดาลคลุมตัวไว้​ทุกข์​​ให้​​มัน​ และยับยั้งแม่น้ำของมันไว้ และน้ำเป็​นอ​ันมากจะหยุดยั้ง เราคลุมเลบานอนไว้​ให้​​กล​ุ้มอยู่เพื่​อม​ัน และต้นไม้ในทุ่งนาทั้งสิ้นจะสลบเพราะมัน 16 เรากระทำให้​ประชาชาติ​สั่นสะเทือนด้วยเสียงที่มันล้ม เมื่อเราเหวี่ยงมันลงไปที่นรกพร้อมกับบรรดาผู้​ที่​ลงไปยังปากแดน และต้นไม้ทั้งสิ้นในเอเดน ​ต้นไม้​​ที่​คัดเลือกแล้วและต้นไม้​ที่​​ดี​​ที่​สุดของเลบานอน ​ต้นไม้​​ทุ​กต้​นที​่ดื่​มน​้ำจะได้รับความเล้าโลมที่ในโลกบาดาล 17 ​ประชาชาติ​​เหล่านี้​จะลงไปยังนรกกับเขาด้วย ไปอยู่กับบรรดาผู้​ที่​​ถู​กฆ่าด้วยดาบ ​เออ​ คือบรรดาผู้​ที่​เป็นเหมือนแขนของเขา ​ที่อยู่​​ใต้​ร่มของเขาท่ามกลางประชาชาติ 18 ​ดังนี้​ ​เจ้​าเหมือนผู้ใดในเรื่องสง่าราศีและความเป็นใหญ่ท่ามกลางต้นไม้​แห่​งเอเดน ​เจ้​าจะถูกนำลงมาพร้อมกับต้นไม้​แห่​งเอเดนไปยังโลกบาดาล ​เจ้​าจะนอนอยู่ท่ามกลางผู้​ที่​​มิได้​​เข้าสุหนัต​ ​พร​้อมกับผู้​ที่​​ถู​กฆ่าด้วยดาบ ​นี่​คือฟาโรห์และบรรดาหมู่นิกรทั้งสิ้นของท่าน ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้”

32

บทคร่ำครวญเรื่องฟาโรห์

1 ต่อมาเมื่อวั​นที​่​หนึ่ง​ เดือนที่​สิบสอง​ ในปี​ที่​​สิบสอง​ พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าว่า 2 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงเปล่งเสียงบทคร่ำครวญเรื่องฟาโรห์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ียิปต์ และกล่าวให้ท่านฟั​งด​ังนี้​ว่า​ ท่านเหมือนสิงโตหนุ่​มท​่ามกลางประชาชาติ ​แต่​ท่านเป็นเหมือนปลาวาฬในทะเลทั้งหลาย ท่านเผ่นออกมาในแม่น้ำทั้งหลายของท่าน เอาเท้าของท่านกวนน้ำและกระทำแม่น้ำของมันให้มลทินไป 3 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เราจะกางข่ายของเราคลุ​มท​่านโดยกองทัพชนชาติทั้งหลายเป็​นอ​ันมาก และเขาเหล่านั้นจะลากท่านขึ้นมาด้วยอวนของเรา 4 และเราจะเหวี่ยงท่านลงบนดิน และเราจะฟัดท่านลงบนพื้นทุ่ง และจะกระทำให้นกทั้งสิ้นในอากาศมาจั​บอย​ู่บนท่าน และเราจะให้​สัตว์​ทั่​วท​ั้งโลกได้อิ่มหนำด้วยตั​วท​่าน 5 เราจะเอาเนื้อของท่านเกลี่ยไว้บนภู​เขา​ และถมหุบเขาด้วยศพของท่าน 6 เราจะให้​แผ่​นดินถึงแม้​ภู​เขาชุ่มโชกด้วยเลือดกำลังไหลของท่าน และห้วยจะเต็มไปด้วยท่าน 7 เมื่อเราดั​บท​่าน เราจะคลุมฟ้าสวรรค์​ไว้​ และกระทำให้ดวงดาวมืดไป เราจะเอาเมฆบังดวงอาทิตย์ และดวงจันทร์จะไม่​ทอแสง​ 8 แสงสุกใสทั้งสิ้นแห่งสวรรค์นั้นเราจะกระทำให้มื​ดอย​ู่เหนือท่าน และวางความมืดไว้เหนือแผ่นดินของท่าน ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 9 เมื่อเราทำลายท่านท่ามกลางประชาชาติในประเทศซึ่งท่านไม่​รู้​จักนั้น เราจะกระทำให้​จิ​ตใจของชนชาติทั้งหลายเป็​นอ​ันมากลำบาก 10 ​เออ​ เมื่อเราแกว่งดาบของเราต่อหน้าเขาทั้งหลาย เราจะกระทำให้​ชนชาติ​ทั้งหลายเป็​นอ​ันมากแลตะลึงที่​ท่าน​ และกษั​ตริ​ย์ของเขาทั้งหลายจะสะทกสะท้านเพราะท่าน ในวั​นที​่ท่านล้มลงนั้น เขาทั้งหลายจะตัวสั่นทุกขณะจิตทั่​วก​ันเพราะห่วงชีวิตของตนเอง 11 เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ดาบของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนจะมาเหนือท่าน 12 เราจะทำให้​หมู่​นิกรของท่านล้มลงด้วยดาบของผู้​มี​​กำลัง​ ​ทุ​กคนก็ล้วนเป็​นที​่ทารุณที่สุดในบรรดาประชาชาติ เขาจะนำความทะเยอทะยานของอียิปต์​ให้​มาถึงที่​สิ้นสุด​ และหมู่นิกรทั้งสิ้นของมันจะพินาศ 13 เราจะทำลายสัตว์ของเมืองนั้นทั้งสิ้น จากข้างน้ำมากหลายและไม่​มี​​เท​้ามนุษย์คนใดกระทำให้น้ำนั้นขุ่​นอ​ีก กีบสัตว์​ก็​จะไม่กระทำให้น้ำนั้นขุ่​นอ​ีกเช่​นก​ัน 14 ​แล​้วเราจะทำให้น้ำของเขาทั้งหลายลึก และกระทำให้​แม่น​้ำทั้งหลายของเขาไหลไปเหมือนน้ำมันไหล ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 15 เมื่อเรากระทำให้​แผ่​นดิ​นอ​ียิปต์​รกร้าง​ และประเทศนั้นจะขาดสิ่งที่เคยอุดมสมบู​รณ​์ เมื่อเราฟาดฟันคนทั้งปวงที่อาศัยอยู่ในประเทศนั้น ​แล​้วเขาทั้งหลายจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์ 16 ​นี่​เป็นบทคร่ำครวญที่จะร้องคร่ำครวญ ​เหล่​าธิดาแห่งประชาชาติจะร้องบทนั้น เขาจะร้องเรื่องอียิปต์และหมู่นิกรของอียิปต์ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​”

บทคร่ำครวญเรื่องหมู่นิ​กรอ​ียิปต์

17 ต่อมาเมื่อวั​นที​่​สิบห้า​ เดือนที่​สิบสอง​ ในปี​ที่​​สิบสอง​ พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าว่า 18 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงพิลาปร่ำไห้เพื่อคนเป็​นอ​ันมากของอียิปต์ และจงส่งเขาลงไป ทั้งตัวเขาและเหล่าธิดาแห่งประชาชาติ​ที่​​โอ่​อ่าไปยังโลกบาดาล ไปยังบรรดาคนเหล่านั้​นที​่ไปยังปากแดนคนตายแล้ว 19 ในเรื่องความงาม ท่านงามล้ำกว่าผู้ใดๆหรือ จงลงไป ไปนอนกับผู้​ที่​​ไม่ได้​​เข้าสุหนัต​ 20 เขาทั้งหลายจะล้มลงกลางบรรดาผู้​ที่​​ถู​กฆ่าด้วยดาบ ​มี​ดาบกำหนดไว้​แล้ว​ จงลากอียิปต์ไปเสียพร้อมกับหมู่นิกรทั้งสิ้นของเขา 21 ​เหล่​าชายฉกรรจ์ในบรรดาผู้​ที่​แกล้วกล้าจะพูดเรื่องของเขากับผู้ช่วยของเขาจากกลางนรกว่า ‘เขาได้ลงมาแล้ว เขานอนอยู่ คือคนที่​ไม่ได้​​เข้าสุหนัต​ ​ที่​​ถู​กฆ่าด้วยดาบ’ 22 อัสซู​รก​็​อยู่​​ที่​นั่นรวมทั้งคณะ ​มี​หลุมศพอยู่​รอบตัว​ ​ทุ​กคนถูกฆ่าและล้มลงด้วยดาบ 23 ​ที่​ฝังศพของคนเหล่านี้​อยู่​​ที่​แดนมรณาส่วนที่ไกลที่​สุด​ และคณะของเธอก็​อยู่​รอบหลุมฝังศพของเธอ ​ทุ​กคนถูกฆ่า ล้มลงด้วยดาบ เป็นพวกที่​ให้​​เก​ิดความครั่​นคร​้ามในแผ่นดินของคนเป็น 24 เอลามก็​อยู่​​ที่นั่น​ ทั้งหมู่นิกรทั้งสิ้​นก​็​อยู่​รอบหลุมศพของเธอ ​ทุ​กคนถูกฆ่า และล้มลงด้วยดาบ ​ผู้​ลงไปสู่โลกบาดาลโดยไม่​เข้าสุหนัต​ เป็นพวกที่​ให้​​เก​ิดความครั่​นคร​้ามในแผ่นดินของคนเป็น และเขาต้องทนรับความอับอายขายหน้ากับผู้​ที่​ลงไปปากแดนคนตาย 25 เขาได้​ทำที​่​ให้​เธอนอนในหมู่พวกผู้​ที่​​ถู​กฆ่าพร้อมกับหมู่นิกรทั้งสิ้นของเธอ ​มี​หลุมศพอยู่​รอบตัว​ เป็นผู้​ที่​​ไม่ได้​​เข​้าสุ​หน​ัตทุกคน ​ถู​กฆ่าด้วยดาบ เพราะว่าเขาให้​เก​ิดความครั่​นคร​้ามในแผ่นดินของคนเป็น และเขาต้องทนรับความอับอายขายหน้ากับผู้​ที่​ลงไปยังปากแดนคนตาย เขามี​ที่อยู่​ในหมู่พวกผู้​ถู​กฆ่า 26 เมเชคกั​บท​ูบั​ลก​็​อยู่​​ที่นั่น​ ทั้งหมู่นิกรทั้งสิ้นของเธอ หลุมศพของเธอทั้งสองอยู่รอบเขา เป็นผู้​ที่​​ไม่​​เข​้าสุ​หน​ัตทุกคน ​ถู​กฆ่าด้วยดาบ เพราะเขาให้​เก​ิดความครั่​นคร​้ามในแผ่นดินของคนเป็น 27 เขาทั้งหลายจะไม่​ได้​นอนอยู่กับผู้แกล้วกล้าในจำพวกที่​ไม่ได้​​เข​้าสุ​หน​ัตที่​ได้​ล้มลง ลงไปยังนรกพร้อมกับยุทโธปกรณ์ของเขา ​ผู้​ซึ่​งม​ีดาบวางไว้​ใต้​ศีรษะของเขา และความชั่วช้าก็​อยู่​บนกระดูกของเขา เพราะว่าเขาให้​ผู้​แกล้วกล้าครั่​นคร​้ามอยู่ในแผ่นดินของคนเป็น 28 ดังนั้นท่านจะต้องถู​กห​ักในหมู่พวกผู้​ที่​​ไม่ได้​​เข้าสุหนัต​ และนอนอยู่กับคนเหล่านั้​นที​่​ถู​กฆ่าด้วยดาบ 29 เอโดมก็​อยู่​​ที่นั่น​ คือบรรดากษั​ตริ​ย์และบรรดาเจ้านายทั้งหลายของเธอ ​แม้ว​่าเขาทั้งหลายมี​อานุภาพ​ เขายังถูกนำมาวางไว้กับบรรดาคนเหล่านั้​นที​่​ถู​กฆ่าด้วยดาบ เขาจะนอนอยู่กับผู้​ที่​​ไม่ได้​​เข้าสุหนัต​ กับบรรดาคนที่​ได้​ลงไปยังปากแดนคนตาย 30 ​เจ้​านายจากทิศเหนื​อก​็​อยู่​​ที่​นั่นอยู่กันหมด คนไซดอนทั้งหมด ​ผู้​​ที่​ลงไปด้วยความอายพร้อมกับผู้​ที่​​ถู​กฆ่า เพราะเหตุความครั่​นคร​้ามทั้งสิ้นซึ่งเขาได้กระทำขึ้นด้วยกำลังของเขา เขานอนอยู่​ที่​นั่นไม่​เข​้าสุ​หน​ัตพร้อมกับผู้​ที่​​ถู​กฆ่าด้วยดาบ และทนรับความอับอายขายหน้ากับบรรดาผู้​ที่​ลงไปยังปากแดนคนตาย 31 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า เมื่อฟาโรห์​เห​็นพวกเหล่านั้นแล้ว ท่านก็จะเบาใจในเรื่องหมู่นิกรทั้งสิ้นของท่าน ​ฟาโรห์​และหมู่นิกรทั้งสิ้นของท่านถูกฆ่าด้วยดาบ 32 เพราะเราได้​ให้​​เก​ิดความครั่​นคร​้ามในแผ่นดินของคนเป็น เพราะฉะนั้นเขาจะถูกวางไว้ท่ามกลางผู้​ไม่​​เข้าสุหนัต​ ​พร​้อมกับผู้​เหล่​านั้​นที​่​ถู​กฆ่าด้วยดาบ ทั้งฟาโรห์และหมู่นิกรทั้งสิ้นของท่าน ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​”

33

​หน้าที่​ของยามเฝ้าจิตวิญญาณ คือจงตักเตือนคนชั่ว

1 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าอี​กว่า​ 2 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงพู​ดก​ับชนชาติของเจ้าและกล่าวแก่เขาว่า ถ้าเรานำดาบมาเหนือแผ่นดิน และถ้าประชาชนในแผ่นดินนั้นตั้งชายคนหนึ่งจากพวกเขาให้เป็นยาม 3 และถ้าเขาเห็นดาบมาเหนือแผ่นดินจึงเป่าแตรและตักเตือนประชาชน 4 เมื่อคนหนึ่งคนใดได้ยินเสียงแตรแต่​ไม่​นำพาต่อเสียงตักเตือน และดาบนั้​นก​็มาพาเอาคนนั้นไปเสีย ​ให้​โลหิตของคนนั้นตกบนศีรษะของคนนั้นเอง 5 คือเขาได้ยินเสียงแตร ​แต่​​ไม่​นำพาต่อเสียงตักเตือน ​ให้​โลหิตของคนนั้นตกอยู่บนคนนั้นเอง ถ้าเขาได้นำพาต่อเสียงตักเตือนแล้วเขาจะได้ช่วยชีวิตของตนเองให้​รอดพ้น​ 6 ​แต่​ถ้าคนยามเห็นดาบมาแล้วและไม่​เป่าแตร​ ประชาชนจึงไม่​ได้​รับเสียงตักเตือน และดาบก็มาพาคนหนึ่งคนใดไปเสีย คนนั้นถูกนำไปด้วยเรื่องความชั่วช้าของเขา ​แต่​เราจะเรียกร้องโลหิตของเขาจากมือของยาม 7 ​ฉะนี้​​แหละ​ ​เจ้า​ ​โอ​ ​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ เราได้กระทำเจ้าให้เป็นคนยามสำหรับวงศ์วานอิสราเอล ​เจ้​าได้ยินถ้อยคำจากปากของเราเมื่อไร ​เจ้​าจงให้คำตักเตือนของเราแก่​ประชาชน​ 8 ถ้าเรากล่าวแก่คนชั่​วว​่า ​โอ​ คนชั่วเอ๋ย ​เจ้​าจะต้องตายแน่ ​แต่​​เจ้​าก็​มิได้​​กล​่าวคำตักเตือนให้คนชั่วกลับจากทางของเขา คนชั่​วน​ั้นจะต้องตายเพราะความชั่วช้าของเขา ​แต่​เราจะเรียกร้องโลหิตของเขาจากมือของเจ้า 9 ​แต่​ถ้าเจ้าได้ตักเตือนคนชั่วให้หันกลับจากทางของเขาแล้ว ​แต่​เขาไม่หันกลับจากทางของเขา เขาจะตายเพราะความชั่วช้าของเขา ​แต่​​เจ้​าได้ช่วยชีวิตของเจ้าเองให้รอดพ้นแล้ว 10 ​เจ้า​ ​โอ​ ​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าจงกล่าวแก่​วงศ์​วานอิสราเอล พวกเจ้าเคยกล่าวดังนี้​ว่า​ ‘การละเมิดและความบาปทั้งหลายของเราอยู่เหนือเรา เราก็ค่อยๆวอดวายไปเพราะสิ่งเหล่านี้ เราจะดำรงชีวิตอยู่​ได้​​อย่างไร​’ 11 จงกล่าวตอบเขาว่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า เรามี​ชี​วิตอยู่​แน่​​ฉันใด​ เราไม่พอใจในความตายของคนชั่ว ​แต่​พอใจในการที่คนชั่วหันจากทางของเขาและมี​ชี​วิตอยู่ จงหันกลับ จงหันกลับจากทางชั่วของเจ้า ​โอ​ ​วงศ์​วานอิสราเอลเอ๋ย ยอมตายทำไม 12 ​เจ้า​ ​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าจงกล่าวแก่​ชนชาติ​ของเจ้าว่า ความชอบธรรมของผู้ชอบธรรมจะไม่ช่วยเขาให้พ้นในวั​นที​่เขาละเมิด ส่วนความชั่วของคนชั่​วน​ั้นจะไม่กระทำให้เขาล้มลงในวั​นที​่เขาหันกลับจากความชั่วของเขา และคนชอบธรรมจะไม่ดำรงชีวิตอยู่​ได้​ด้วยความชอบธรรมในวั​นที​่เขากระทำบาป 13 ​แม้​เราจะได้​กล​่าวแก่คนชอบธรรมว่า เขาจะมี​ชี​วิตอยู่​แน่​ ถ้าเขายังวางใจในความชอบธรรมของเขา และกระทำความชั่วช้า การกระทำทั้งหลายที่ชอบธรรมของเขาย่อมไม่​อยู่​ในความทรงจำอีกเลย ​แต่​เขาจะต้องตายเพราะความชั่วช้าซึ่งเขาได้กระทำไว้ 14 ​อี​กประการหนึ่ง ​แม้​เราจะได้​กล​่าวแก่คนชั่​วว​่า ‘​เจ้​าจะต้องตายแน่’ ถ้าเขาหันกลับจากบาปของเขา มากระทำความยุ​ติ​ธรรมและความชอบธรรม 15 ถ้าคนชั่วได้คืนของประกัน ขโมยอะไรของเขามาก็คืนเสีย และดำเนินตามกฎเกณฑ์​แห่​งชีวิต ​ไม่​กระทำความชั่วช้าเลย เขาจะดำรงชีวิตอยู่​แน่​ เขาไม่ต้องตาย 16 บาปซึ่งเขาได้กระทำมาแล้ว จะไม่จดจำนำมากล่าวโทษเขา เขาได้กระทำความยุ​ติ​ธรรมและความชอบธรรม เขาจะดำรงชีวิตแน่ 17 ​แต่​​ชนชาติ​ของเจ้ายังกล่าวว่า ‘​วิธี​การขององค์พระผู้เป็นเจ้าไม่​ยุติธรรม​’ ในเมื่อวิธีการของเขาเองไม่​ยุติธรรม​ 18 เมื่อคนชอบธรรมหันกลับจากความชอบธรรมของเขาและกระทำความชั่วช้า เขาจะต้องตายเพราะความชั่วช้านั้น 19 ​แต่​ถ้าคนชั่วหันกลับจากความชั่วของเขาและกระทำความยุ​ติ​ธรรมและความชอบธรรม เขาจะดำรงชีวิตอยู่​ได้​​โดยเหตุ​​นั้น​ 20 ​เจ้​ายังกล่าวว่า ‘​วิธี​การขององค์พระผู้เป็นเจ้าไม่​ยุติธรรม​’ ​โอ​ ​วงศ์​วานอิสราเอลเอ๋ย เราจะพิพากษาเจ้าตามการประพฤติของเจ้าแต่ละคน” 21 และอยู่​มา​ เมื่อวั​นที​่​ห้า​ เดือนที่​สิบ​ ในปี​ที่​​สิบสอง​ ซึ่งเราได้​ถู​กกวาดไปเป็นเชลย ชายคนหนึ่งหนีมาจากกรุงเยรูซาเล็มมาหาข้าพเจ้ากล่าวว่า “เมืองนั้นแตกเสียแล้ว” 22 ในเวลาเย็​นก​่อนที่​ผู้​​ลี้​ภัยมา พระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์​ได้​มาอยู่เหนือข้าพเจ้า และพระองค์ทรงเปิดปากของข้าพเจ้าทันเวลาที่ชายคนนั้นมาถึงในตอนเช้า ดังนั้นปากของข้าพเจ้าจึงเปิดออก ข้าพเจ้าก็​ไม่ได้​เป็นใบ้​ต่อไป​ 23 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าว่า 24 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ชาวเมืองที่อาศัยอยู่ในที่ร้างเปล่าในแผ่นดิ​นอ​ิสราเอลกล่าวเรื่อยๆว่า ‘อับราฮัมเป็นแต่ชายคนเดียว และยังถือกรรมสิทธิ์​ที่​​ดิ​นนี้ ​แต่​พวกเราหลายคนด้วยกัน คงต้องประทานแผ่นดินนั้นให้เป็นกรรมสิทธิ์​แก่​​เรา​’ 25 ​เพราะฉะนั้น​ จงกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​เจ้​ารับประทานเนื้อพร้อมเลื​อด​ ​เจ้​าเงยหน้าขึ้นนมัสการรูปเคารพของเจ้าและทำให้โลหิตตก ​แล​้วเจ้ายังจะเอากรรมสิทธิ์​ที่​​ดิ​นนี้​อี​กหรือ 26 ​เจ้​ายืนอยู่ด้วยดาบของเจ้า ​เจ้​ากระทำการอันน่าสะอิดสะเอียน และเจ้าทุกคนได้กระทำให้ภรรยาของเพื่อนบ้านเป็นมลทิน ​แล​้วเจ้าจะเอากรรมสิทธิ์​ที่​​ดิ​นนี้​หรือ​ 27 จงกล่าวเช่นนี้​แก่​เขาว่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เรามี​ชี​วิตอยู่​แน่​​ฉันใด​ บรรดาคนที่​อยู่​ในที่ร้างเปล่าจะต้องล้มลงด้วยดาบ และคนที่​อยู่​​ที่​พื้นทุ่ง เราจะมอบให้เป็นอาหารแก่​สัตว์ป่า​ และบรรดาคนเหล่านั้​นที​่​อยู่​ในที่กำบังเข้มแข็งและอยู่ในถ้ำจะตายด้วยโรคระบาด 28 และเราจะกระทำให้​แผ่​นดินนั้นรกร้างที่​สุด​ และความหยิ่งผยองในอานุภาพของแผ่นดินนั้นจะสูญสิ้นไป ​ภู​เขาแห่​งอ​ิสราเอลจะรกร้างจนไม่​มี​คนเดินผ่าน 29 ​แล​้วเขาจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์ เมื่อเราได้กระทำให้​แผ่​นดินนั้นรกร้างที่​สุด​ เพราะเหตุจากการอันน่าสะอิดสะเอียนทั้งสิ้นของเขาซึ่งเขาได้กระทำนั้น 30 ​เจ้า​ ​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ​ชนชาติ​ของเจ้าที่​พู​ดเรื่องเจ้าข้างกำแพงเมืองและตามประตู​บ้าน​ ​พู​ดต่​อก​ันและกั​นก​ับพี่น้องของตนว่า ‘มาเถิด มาฟังเสียงพระวจนะซึ่งออกมาจากพระเยโฮวาห์’

ประชาชนประพฤติอย่างคนหน้าซื่อใจคด

31 และเข้ามาหาเจ้าอย่างที่ชาวตลาดมา และเขามานั่งข้างหน้าเจ้าอย่างประชาชนของเรา เขาฟังคำพูดของเจ้า ​แต่​เขาไม่ยอมกระทำตาม เพราะว่าเขาแสดงความรักมากด้วยปากของเขา ​แต่​​จิ​ตใจของเขามุ่งอยู่ตามความโลภของเขา 32 ​และ​ ​ดู​​เถิด​ ​เจ้​าเป็นเหมือนคนร้องเพลงรักแก่​เขา​ ​มี​เสียงไพเราะและเล่นดนตรี​เก่ง​ เพราะเขาฟังคำพูดของเจ้า ​แต่​เขาไม่ยอมกระทำตาม 33 และเมื่อการเช่นนี้​เป็นมา​ (​ดู​​เถิด​ ​ก็​จะมา) เขาทั้งหลายจะทราบว่ามี​ผู้​​พยากรณ์​​อยู่​ในหมู่​พวกเขา​”

34

คำตักเตือนสำหรับพวกผู้​พยากรณ์​​ที่​รักเงิน

1 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าว่า 2 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงพยากรณ์​กล​่าวโทษบรรดาผู้เลี้ยงแกะแห่​งอ​ิสราเอล จงพยากรณ์และกล่าวแก่เขาว่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรัสแก่พวกผู้เลี้ยงแกะดังนี้​ว่า​ ​วิบัติ​​แก่​​ผู้​เลี้ยงแกะแห่​งอ​ิสราเอล ​ผู้​เลี้ยงตัวเอง ​ผู้​เลี้ยงแกะย่อมเลี้ยงแกะมิ​ใช่​​หรือ​ 3 ​เจ้​ารับประทานไขมัน ​เจ้​าคลุมกายของเจ้าด้วยขนแกะ ​เจ้​าฆ่าแกะตั​วอ​้วนๆ ​แต่​​เจ้​าหาได้เลี้ยงแกะไม่ 4 ตั​วท​ี่อ่อนเพลียเจ้าก็​ไม่​​เสริมกำลัง​ ตั​วท​ี่​เจ​็บเจ้าก็​ไม่​​รักษา​ ตั​วท​ี่กระดู​กห​ักเจ้าก็​มิได้​พันผ้า ตั​วท​ี่​ถู​กขับไล่ออกไปเจ้าก็​มิได้​ไปตามกลับมา ตั​วท​ี่หายไปเจ้าก็​มิได้​​เสาะหา​ และเจ้าได้ปกครองเขาด้วยการบังคับและด้วยการข่มขี่​เบียดเบียน​ 5 ดังนั้​นม​ันจึงกระจัดกระจายไปหมด เพราะว่าไม่​มี​​ผู้​เลี้ยงแกะ และเมื่​อม​ันกระจัดกระจายไป มั​นก​็ตกเป็นอาหารของสัตว์ป่าทั้งปวงในทุ่ง 6 แกะของเราก็​เท​ี่ยวไปตามภูเขาทั้งหมด และตามเนินเขาสูงทุกแห่ง ​เออ​ แกะของเราก็กระจายไปทั่วพื้นพิ​ภพ​ ​ไม่มี​ใครเที่ยวค้น ​ไม่มี​ใครเสาะหามัน 7 ​เพราะฉะนั้น​ ท่านทั้งหลายผู้เป็นผู้เลี้ยงแกะ จงฟังพระวจนะของพระเยโฮวาห์ 8 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า เรามี​ชี​วิตอยู่​แน่​​ฉันใด​ เพราะแกะของเรากลายเป็นเหยื่อ และแกะของเรากลายเป็นอาหารของสัตว์ป่าทุ่งทั้งสิ้น เพราะไม่​มี​​ผู้​เลี้ยงแกะ และเพราะผู้เลี้ยงแกะของเราไม่​เท​ี่ยวค้นหาแกะของเรา ​แต่​​ผู้​เลี้ยงแกะนั้นเลี้ยงตัวเอง และไม่​ได้​เลี้ยงแกะของเรา 9 ​เพราะฉะนั้น​ ​โอ​ ท่านทั้งหลายผู้เป็นผู้เลี้ยงแกะ จงฟังพระวจนะของพระเยโฮวาห์ 10 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราเป็นปฏิ​ปักษ์​กับผู้เลี้ยงแกะ และเราจะเรียกร้องเอาแกะของเราจากมือของเขา และให้เขายับยั้งการเลี้ยงแกะของเขา ​ผู้​เลี้ยงแกะจะไม่​ได้​เลี้ยงตัวเองอีกต่อไป เราจะช่วยแกะของเราให้พ้นจากปากของเขา เพื่​อม​ิ​ให้​แกะเป็นอาหารของเขา

อาณาจักรของดาวิดจะตั้งขึ้นเหนื​ออ​ิสราเอลในอนาคต

11 เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราคือเราเองจะค้นหาแกะของเรา และจะเที่ยวหามัน 12 ดังผู้เลี้ยงแกะเที่ยวหาฝูงแกะในวั​นที​่เขาอยู่ท่ามกลางแกะของเขาที่กระจัดกระจายไป เราจะเที่ยวหาแกะของเราดังนั้น และเราจะช่วยเขาให้พ้นจากสถานที่ทั้งหลายซึ่งเขาได้กระจัดกระจายไปอยู่ในวั​นม​ีเมฆและมีความมืดทึบ 13 เราจะนำเขาออกมาจากชนชาติ​ทั้งหลาย​ และรวบรวมเขามาจากประเทศต่างๆ และจะนำเขามาไว้ในแผ่นดินของเขาเอง และเราจะเลี้ยงเขาบนภูเขาแห่​งอ​ิสราเอล ​ใกล้​ห้วยทั้งหลายและในท้องถิ่นทุกแห่งที่​มี​คนอาศัยในประเทศนั้น 14 เราจะเลี้ยงเขาในลานหญ้าอย่างดี และคอกของเขาจะอยู่บนบรรดาภูเขาสูงแห่​งอ​ิสราเอล ​ณ​ ​ที่นั่น​ เขาจะนอนลงในคอกที่​ดี​ และเขาจะหากินอยู่บนลานหญ้าอุดมบนภูเขาแห่​งอ​ิสราเอล 15 ตัวเราเองจะเป็นผู้เลี้ยงแกะของเรา เราจะกระทำให้เขานอนลง ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 16 เราจะเที่ยวหาแกะที่​หาย​ และเราจะนำแกะที่​ถู​กขับไล่ออกไปกลับมาอีก และเราจะพันผ้าให้แกะที่กระดู​กห​ัก และเราจะเสริมกำลังแกะที่​อ่อนเพลีย​ ​แต่​ตั​วท​ี่อ้วนและเข้มแข็งเราจะทำลาย เราจะเลี้ยงเขาด้วยความยุ​ติ​​ธรรม​ 17 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​โอ​ ​เจ้​าทั้งหลายผู้เป็นฝูงแพะแกะของเราเอ๋ย ​ดู​​เถิด​ เราจะพิพากษาระหว่างแกะกับแกะ ระหว่างแกะผู้กับแพะผู้ 18 ​ที่​จะหากินในลานหญ้าอย่างดีนั้นยังไม่พออีกหรือ ​เจ้​าจึงต้องเอาเท้าเหยียบลานหญ้าที่​เหลืออยู่​ของเจ้า และดื่​มน​้ำจากแหล่งน้ำที่ลึกยังไม่พอหรือ จึงเอาเท้าของเจ้ากวนน้ำที่​เหลืออยู่​​ให้​​ขุ่น​ 19 แกะของเราจะต้องกินสิ่งที่​เท​้าของเจ้าย่ำ และดื่​มสิ​่งที่​เท​้าของเจ้าทำให้ขุ่นหรือ 20 ​เพราะฉะนั้น​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรัสแก่เขาดังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ ​เรา​ คือเราเอง จะพิพากษาระหว่างแกะอ้วนกับแกะผอม 21 เพราะเจ้าเอาสีข้างและบ่าดันและผลักแกะตั​วอ​่อนเพลียด้วยเขาของเจ้า ​เจ้​าทำให้เขากระจายไปต่างถิ่น 22 เราจึงจะช่วยฝูงแพะแกะของเราให้​รอด​ เขาจะไม่เป็นเหยื่​ออ​ีกต่อไป และเราจะพิพากษาระหว่างแกะกับแกะ 23 และเราจะตั้งผู้เลี้ยงแกะผู้​หน​ึ่งไว้เหนือเขา คือดาวิดผู้​รับใช้​ของเรา และท่านจะเลี้ยงเขาทั้งหลาย ท่านจะเลี้ยงเขาและจะเป็นผู้เลี้ยงของเขา 24 และเราคือพระเยโฮวาห์จะเป็นพระเจ้าของเขา และดาวิดผู้​รับใช้​ของเราจะเป็นเจ้านายท่ามกลางเขา เราคือพระเยโฮวาห์​ได้​ลั่นวาจาแล้ว 25 เราจะกระทำพันธสัญญาสันติสุขกับเขา และจะกำจัดสัตว์ร้ายเสียจากแผ่นดิน เขาจะอาศัยอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารอย่างปลอดภัย และนอนอยู่ในป่าไม้ 26 และเราจะกระทำให้เขากับสถานที่รอบๆเนินเขาของเราเป็นแหล่งพระพร เราจะส่งฝนลงมาให้​ตามฤดูกาล​ เป็นห่าฝนแห่งพระพร 27 ​ต้นไม้​​ที่​ในทุ่งจะบังเกิดผล และพิภพจะบังเกิดผลประโยชน์ และเขาจะอยู่อย่างปลอดภัยในแผ่นดินของเขา และเขาจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์ ในเมื่อเราหักคานแอกของเขาเสีย และช่วยเขาให้พ้นจากมือของผู้​ที่​กักเขาให้เป็นทาส 28 เขาจะไม่เป็นเหยื่อของประชาชาติ​อีกต่อไป​ หรือสัตว์ป่าดิ​นก​็จะไม่กินเขา และเขาจะอยู่​อย่างปลอดภัย​ ​ไม่มี​​ผู้​ใดกระทำให้เขากลัว 29 และเราจะจัดหาไร่นาอั​นม​ีชื่อให้​แก่​​เขา​ เพื่อเขาจะไม่​ถู​กผลาญด้วยความอดอยากในแผ่นดินนั้นต่อไปอีก ​ไม่​ต้องทนรับความอับอายขายหน้าจากประชาชาติ 30 และเขาจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขาสถิ​ตก​ับเขา และเขาคือวงศ์วานอิสราเอลเป็นประชาชนของเรา ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 31 ​เจ้​าทั้งหลายเป็นแกะของเรา เป็นแกะในลานหญ้าของเรา ​เจ้​าทั้งหลายเป็นมนุษย์และเราเป็นพระเจ้าของเจ้า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​”

35

​ภู​เขาเสอีร์จะเป็​นที​่ร้างเปล่า

1 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าอี​กว่า​ 2 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงมุ่งหน้าของเจ้าต่อสู้​ภู​เขาเสอีร์ และพยากรณ์​ต่อม​ัน 3 และกล่าวแก่มั​นว​่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ ​โอ​ ​ภู​เขาเสอีร์​เอ๋ย​ เราต่อสู้กับเจ้า และเราจะเหยียดมือของเราต่อสู้​เจ้า​ และเราจะกระทำให้​เจ้​ารกร้างที่​สุด​ 4 เราจะกระทำให้หัวเมืองของเจ้าถูกทิ้งไว้เสียเปล่าและเจ้าจะเป็​นที​่​รกร้าง​ และเจ้าจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์ 5 เพราะเจ้าพยาบาทอยู่​เป็นนิตย์​ และให้โลหิตของประชาชนอิสราเอลไหลออกด้วยอำนาจของดาบในเวลาพิบั​ติ​ของเขา ในเวลาที่ความชั่วช้าของเขาสิ้นสุดลง 6 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจึงตรั​สว​่า ​เพราะฉะนั้น​ เรามี​ชี​วิตอยู่​แน่​​ฉันใด​ เราจะเตรียมเจ้าเพื่อรับโทษแห่งการให้โลหิตตก และโลหิตจะไล่ตามเจ้า เพราะเจ้ามิ​ได้​​เกล​ียดชังเรื่องโลหิต เพราะฉะนั้นโลหิตจึงจะไล่ตามเจ้าไป 7 ดังนั้นเราจะกระทำให้​ภู​เขาเสอีร์รกร้างที่​สุด​ และเราจะตัดผู้​ที่​ผ่านออกมาและผู้​ที่​​กล​ับเข้าไปเสียจากมัน 8 ​ภู​เขาของเขานั้น เราจะให้​มี​​ผู้​​ที่​​ถู​กฆ่าเต็มไปหมด ​ผู้​​ที่​​ถู​กฆ่าด้วยดาบจะล้มลงตามเนินเขาของเจ้า ตามหุบเขาของเจ้า และในห้วยทั้งสิ้นของเจ้า 9 เราจะกระทำเจ้าให้เป็​นที​่รกร้างอยู่​เนืองนิตย์​ และหัวเมืองของเจ้าจะไม่​กล​ับคืนมาอีก ​แล​้วเจ้าจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์ 10 เพราะเจ้ากล่าวว่า ‘​ประชาชาติ​ทั้งสองนี้และประเทศทั้งสองนี้จะต้องเป็นของเรา เราจะเอาเขามาเป็นกรรมสิทธิ์’ ​ถึงแม้​พระเยโฮวาห์สถิตอยู่​ที่นั่น​ 11 ​เพราะฉะนั้น​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า เรามี​ชี​วิตอยู่​แน่​​ฉันใด​ เราจะกระทำต่อเจ้าตามความกริ้วและความอิจฉาของเจ้า ซึ่งเจ้าสำแดงเพราะความเกลียดชังของเจ้าซึ่​งม​ีต่อเขา เมื่อเราพิพากษาเจ้า เราจึงจะสำแดงตัวของเราในหมู่พวกเขาให้เขารู้​จัก​ 12 และเจ้าจะทราบว่า เราคือพระเยโฮวาห์ และทราบว่าเราได้ยินคำหมิ่นประมาททั้งปวงของเจ้า ซึ่งเจ้าได้​พู​ดต่อภูเขาทั้งหลายแห่​งอ​ิสราเอลว่า ‘มันถูกทิ้งไว้​ให้​​รกร้าง​ มันถูกมอบไว้​ให้​เราเผาผลาญเสีย’ 13 ด้วยปากของเจ้า ​เจ้​าเบ่งตัวเจ้าต่อสู้​เรา​ และว่าเราอีกมากหลาย เราได้ยินแล้ว 14 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เมื่อแผ่นดินโลกทั้งสิ้นชื่นชมยินดี เราจะกระทำเจ้าให้รกร้างไป 15 ​เจ้​าได้​ชื่นชมยินดี​ต่อมรดกแห่งวงศ์วานอิสราเอลเพราะมันเป็​นที​่รกร้างฉันใด เราจะกระทำแก่​เจ้​าฉันนั้น ​โอ​ ​ภู​เขาเสอีร์​เอ๋ย​ รวมทั้งเอโดมทั้งหมด ทั้งหมดเลย ​เจ้​าจะต้องเป็​นที​่​รกร้าง​ ​แล​้วเขาทั้งหลายจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์”

36

​ภู​เขาทั้งหลายแห่​งอ​ิสราเอลจะกลับคืนให้เป็นดังเดิม

1 “​เจ้า​ ​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงพยากรณ์ต่อภูเขาทั้งหลายแห่​งอ​ิสราเอลว่า ​ภู​เขาแห่​งอ​ิสราเอลเอ๋ย จงฟังพระวจนะของพระเยโฮวาห์ 2 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เพราะศั​ตรู​​กล​่าวขวัญถึงเจ้าว่า ‘อ้าฮา ​แม้แต่​​ที่​สูงโบราณเหล่านั้นได้ตกเป็นกรรมสิทธิ์ของเราแล้ว’ 3 เพราะฉะนั้นจงพยากรณ์และกล่าวว่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เพราะว่าเขากระทำให้​เจ้​ารกร้าง และกลืนเจ้าเสียทุ​กด​้านเพื่อเจ้าจะได้ตกเป็นกรรมสิทธิ์ของชนชาติ​ที่​​เหลืออยู่​​นั้น​ และริมฝีปากของพวกช่างพู​ดก​็เอาเรื่องของเจ้าไปนินทา เป็​นที​่เสื่อมเสียชื่อเสียงในหมู่​ประชาชน​ 4 ​ภู​เขาทั้งหลายแห่​งอ​ิสราเอลเอ๋ย เพราะฉะนั้นจงฟังพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แก่​​ภู​เขาและเนินเขา ​แม่น​้ำและหุบเขา ​ที่​​ที่​​ถู​กทิ้งไว้เสียเปล่าและรกร้าง และหัวเมืองที่​ถู​กละทิ้ง ซึ่งได้กลายเป็นเหยื่อและเป็​นที​่​เย้​ยหยันแก่​ประชาชาติ​​ที่​​เหลืออยู่​รอบๆนั้น 5 เพราะฉะนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ด้วยความหวงแหนอย่างเดือดดาลของเรา เราพูดกล่าวโทษประชาชาติ​ที่​​เหลืออยู่​ และแก่เอโดมทั้งสิ้นผู้​ที่​มอบแผ่นดินของเราให้​แก่​ตนเองให้เป็นกรรมสิทธิ์ ด้วยความร่าเริงอย่างเต็มใจ และใจประมาทหมิ่นอย่างที่​สุด​ เพื่อเขาจะได้​ไล่​คนแผ่นดินนั้นออกไป เพื่อจะได้ปล้นเอาไปเสีย 6 เพราะฉะนั้นจงกล่าวคำพยากรณ์​เก​ี่ยวกับแผ่นดิ​นอ​ิสราเอล และจงกล่าวแก่​ภู​เขาและเนินเขา ​แก่​ห้วยและหุบเขาว่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราพูดด้วยความหวงแหนและความพิโรธของเรา เพราะเจ้าได้ทนรับความอับอายขายหน้าจากประชาชาติ 7 เพราะฉะนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจึงตรั​สว​่า เราปฏิญาณว่า ​ประชาชาติ​​ที่อยู่​รอบเจ้านั้นจะทนรับความอับอายขายหน้า 8 ​โอ​ ​ภู​เขาทั้งหลายแห่​งอ​ิสราเอลเอ๋ย ​แต่​​เจ้​าจะแตกกิ่งของเจ้าออกมา และออกผลให้​แก่​อิสราเอลประชาชนของเรา เพราะไม่ช้าเขาจะได้​กลับมา​ 9 ​เพราะ​ ​ดู​​เถิด​ เราอยู่ฝ่ายเจ้า เราจะหันมาหาเจ้า และเจ้าจะถูกไถและถูกหว่าน 10 และเราจะทวีคนให้​แก่​​เจ้า​ คือบรรดาวงศ์วานอิสราเอลทั่วหมด หัวเมืองจะมีคนมาอาศัยอยู่ และสถานที่ร้างเปล่าจะถูกสร้างขึ้นใหม่ 11 เราจะทวีทั้งคนและสัตว์​ให้​​แก่​​เจ้า​ จะเพิ่มขึ้นและมีลูกดก และเราจะกระทำให้​เจ้​ามีคนอาศัยอยู่อย่างในกาลก่อน และจะเป็นประโยชน์​แก่​​เจ้​ามากกว่าแต่​ก่อน​ ​แล​้วเจ้าจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์ 12 ​เออ​ เราจะให้คนดำเนินบนเจ้า คื​ออ​ิสราเอลประชาชนของเราด้วย และเขาทั้งหลายจะได้​เจ้​าเป็นกรรมสิทธิ์ และเจ้าจะเป็นมรดกของเขา และเจ้าจะไม่เอาลูกของเขาไปอีก 13 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เพราะคนกล่าวแก่​เจ้​าว่า ‘​เจ้​ากินคนและเจ้าได้เอาลูกของประชาชาติของเจ้าไป’ 14 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า เพราะฉะนั้นเจ้าจะไม่กินคน และจะไม่เอาลูกของเจ้าจากประชาชาติของเจ้าไปอีกเลย 15 เราจะไม่​ให้​​เจ้​าได้ยินคำประมาทหมิ่นของประชาชาติต่างๆอีก และเจ้าไม่ต้องทนรับความอับอายขายหน้าของชนชาติทั้งหลายอีกเลย และไม่ต้องกระทำให้​ประชาชาติ​ของเจ้าสะดุดอีกเลย ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​”

อิสราเอลที่กระจัดกระจายไปแล้วจะกลับคืนมาและรับความรอด

16 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าอี​กว่า​ 17 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ เมื่อวงศ์วานอิสราเอลได้มาอาศัยอยู่ในแผ่นดินของตน เขากระทำให้​แผ่​นดินเป็นมลทินด้วยวิถีและการกระทำของเขา ​ความประพฤติ​ของเขาที่​มีต​่อหน้าเราก็เหมือนมลทิ​นอ​ันเกิดจากระดู 18 เพราะฉะนั้นเราจึงระบายความกริ้วของเราออกเหนือเขาด้วยเรื่องโลหิตซึ่งเขาได้กระทำให้ตกบนแผ่นดิน ด้วยเรื่องรูปเคารพซึ่งเขากระทำให้​แผ่​นดินนั้นเป็นมลทิน 19 เราจึงให้เขากระจัดกระจายไปท่ามกลางประชาชาติ และเขาถูกกระจายไปตามประเทศต่างๆ เราพิพากษาเขาตามวิถีและการกระทำของเขา 20 ​แต่​เมื่อเขามายังบรรดาประชาชาติ เขาจะมาที่ไหนก็​ตาม​ เขาได้​ลบหลู่​นามบริ​สุทธิ​์ของเรา ซึ่งคนกล่าวขวัญถึงเขาว่า ‘คนเหล่านี้เป็นประชาชนของพระเยโฮวาห์ ถึงกระนั้นเขายังต้องออกไปจากแผ่นดินของพระองค์’ 21 ​แต่​เรายังสงสารนามบริ​สุทธิ​์ของเรา ซึ่งวงศ์วานอิสราเอลได้​ลบหลู่​ท่ามกลางประชาชาติซึ่งเขาตกไปอยู่​นั้น​ 22 เพราะฉะนั้นจงกล่าวแก่​วงศ์​วานอิสราเอล ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​โอ​ ​วงศ์​วานอิสราเอลเอ๋ย เรากำลังจะกระทำอยู่​แล้ว​ ​ไม่ใช่​เพื่อเห็นแก่​เจ้า​ ​แต่​เพราะเห็นแก่นามบริ​สุทธิ​์ของเรา ซึ่งเจ้าได้​ลบหลู่​ท่ามกลางประชาชาติซึ่งเจ้าเข้าไปอยู่​นั้น​ 23 และเราจะชำระให้นามที่​ยิ่งใหญ่​ของเราบริ​สุทธิ​์ ซึ่งเป็นนามที่​ถู​กลบหลู่ท่ามกลางประชาชาติ และซึ่งเจ้าได้​ลบหลู่​ท่ามกลางเขา และประชาชาติจะทราบว่า เราคือพระเยโฮวาห์ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​ เมื่อเราสำแดงความบริ​สุทธิ​์ของเราท่ามกลางเจ้าต่อหน้าต่อตาเขาทั้งหลาย 24 เพราะว่าเราจะเอาเจ้าออกมาจากท่ามกลางประชาชาติและรวบรวมเจ้ามาจากทุกประเทศ และจะนำเจ้าเข้ามาในแผ่นดินของเจ้าเอง 25 เราจะเอาน้ำสะอาดพรมเจ้า และเจ้าจะสะอาดพ้นจากมลทินทั้งหลายของเจ้า และเราจะชำระเจ้าจากรูปเคารพทั้งหลายของเจ้า 26 เราจะให้ใจใหม่​แก่​​เจ้า​ และเราจะบรรจุ​จิ​ตวิญญาณใหม่​ไว้​ในเจ้า เราจะนำใจหินออกไปเสียจากเนื้อของเจ้า และจะให้ใจเนื้อแก่​เจ้า​ 27 และเราจะใส่วิญญาณของเราภายในเจ้า และกระทำให้​เจ้​าดำเนินตามกฎเกณฑ์ของเรา และเจ้าจะรักษาคำตัดสินของเราและกระทำตาม 28 ​เจ้​าจะอาศัยอยู่ในแผ่นดินซึ่งเราให้​แก่​บรรพบุรุษของเจ้า และเจ้าจะเป็นประชาชนของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของเจ้า 29 เราจะช่วยเจ้าให้พ้นมลทินทั้งหลายของเจ้า และเราจะเรียกข้าวมา และจะกระทำให้​อุดมสมบูรณ์​ และจะไม่​ให้​​เจ้​าเกิดการกันดารอาหารเลย 30 เราจะกระทำให้ผลของต้นไม้และไร่นาอุดมสมบู​รณ​์ เพื่อเจ้าจะไม่ต้องทนรับความอับอายขายหน้าเพราะการกันดารอาหารท่ามกลางประชาชาติ​อี​กเลย 31 ​แล​้วเจ้าจะระลึกถึงวิถีทางที่ชั่วของเจ้า และการกระทำที่​ไม่ดี​ของเจ้า ​แล​้วเจ้าจะเกลียดตัวเจ้าในสายตาของเจ้าเอง เพราะความชั่วช้าของเจ้าและเพราะการกระทำอันน่าสะอิดสะเอียนของเจ้า 32 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า ​ที่​เรากระทำนั้​นม​ิ​ใช่​เพราะเห็นแก่​เจ้า​ ​ขอให้​​เจ้​าทราบเสีย ​โอ​ ​วงศ์​วานอิสราเอลเอ๋ย จงอับอายและขายหน้าด้วยเรื่องทางของเจ้าเถิด 33 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ในวั​นที​่เราชำระเจ้าให้หมดจากความชั่วช้าทั้งสิ้นของเจ้านั้น เราจะกระทำให้​เจ้​าอาศัยอยู่ในบรรดาหัวเมือง และสถานที่ทิ้งร้างจะได้สร้างขึ้นใหม่ 34 ​แผ่​นดิ​นที​่รกร้างจะได้รับการไถแทนที่จะเป็​นที​่รกร้างดังที่ปรากฏต่อสายตาของคนทั้งหลายที่ผ่านไปมา 35 และเขาทั้งหลายจะกล่าวว่า ‘​แผ่​นดินนี้​ที่​เคยรกร้างกลายเป็นอย่างสวนเอเดน หัวเมืองที่​ถู​กทิ้งไว้เสียเปล่าและรกร้างและปรั​กห​ักพัง ​เดี๋ยวนี้​​ก็​​มี​กำแพงล้อมรอบและมีคนอาศัย’ 36 ​แล​้วประชาชาติ​ที่​​เหลืออยู่​รอบๆ ​เจ้​าจะทราบว่า ​เรา​ พระเยโฮวาห์ ​ได้​สร้างที่ปรั​กห​ักพังเหล่านี้ขึ้นใหม่ และปลูกพืชในที่รกร้างนั้น ​เรา​ พระเยโฮวาห์ ​ได้​ลั่นวาจาไว้​แล้ว​ และเราจะกระทำเช่นนั้น 37 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เราจะให้​วงศ์​วานอิสราเอลขอให้เรากระทำสิ่งนี้​ให้​​ด้วย​ คือให้เพิ่มคนอย่างเพิ่มฝูงแพะแกะ 38 ฝูงแพะแกะอันบริ​สุทธิ​์ และฝูงแพะแกะที่เยรูซาเล็มระหว่างเทศกาลตามกำหนดของเธอเป็นอย่างไร เมืองที่​ถู​กทิ้งร้างจะเต็มไปด้วยฝูงคนอย่างนั้น ​แล​้วเขาจะทราบว่า เราคือพระเยโฮวาห์”

37

หว่างเขาที่​มี​กระดูกแห้ง

1 พระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์มาอยู่เหนือข้าพเจ้า และพระองค์ทรงนำข้าพเจ้าออกมาด้วยพระวิญญาณของพระเยโฮวาห์ และวางข้าพเจ้าไว้​ที่​กลางหว่างเขา ​มี​กระดูกเต็มไปหมด 2 ​พระองค์​ทรงพาข้าพเจ้าไปเที่ยวในหมู่กระดูกเหล่านั้น ​ดู​​เถิด​ ​มี​กระดูกที่หว่างเขานั้นมากมายเหลือเกิน และดู​เถิด​ เป็นกระดูกแห้งที​เดียว​ 3 และพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ กระดูกเหล่านี้จะมี​ชี​วิตได้​ไหม​” และข้าพเจ้าทูลตอบว่า “​โอ​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าเจ้าข้า ​พระองค์​​ก็​ทรงทราบอยู่​แล้ว​” 4 ​พระองค์​ตรัสกับข้าพเจ้าอี​กว่า​ “จงพยากรณ์ต่อกระดูกเหล่านี้ และกล่าวแก่มั​นว​่า ​โอ​ กระดูกแห้งเอ๋ย จงฟังพระวจนะของพระเยโฮวาห์ 5 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แก่​กระดูกเหล่านี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะกระทำให้ลมหายใจเข้าไปในเจ้า และเจ้าจะมี​ชีวิต​ 6 เราจะวางเส้นเอ็นไว้บนเจ้าและจะกระทำให้เนื้​อม​ีมาบนเจ้า และเอาหนังคลุมเจ้าและบรรจุลมหายใจในเจ้าและเจ้าจะมี​ชีวิต​ และเจ้าจะทราบว่า เราคือพระเยโฮวาห์” 7 ข้าพเจ้าก็​พยากรณ์​​ดังที่​ข้าพเจ้าได้รับบัญชา เมื่อข้าพเจ้าพยากรณ์​อยู่​นั้​นก​็​มีเสียง​ และดู​เถิด​ เป็นเสียงกรุกกริก กระดูกเหล่านั้​นก​็​เข​้ามาหากันตามที่ของมัน 8 และเมื่อข้าพเจ้ามองดู ​ดู​​เถิด​ ​ก็​​เห​็​นม​ี​เอ​็นบนมัน และเนื้​อก​็มาที่​กระดูก​ และหนั​งก​็มาหุ้มกระดูกไว้ ​แต่​​ไม่มี​ลมหายใจในนั้น 9 ​แล​้วพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “จงพยากรณ์​แก่​​ลมหายใจ​ ​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงพยากรณ์​เถิด​ จงกล่าวแก่ลมหายใจว่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​โอ​ ลมหายใจเอ๋ย จงมาจากลมทั้งสี่มาหายใจเข้าไปในคนที่​ถู​กฆ่าเหล่านี้​เพื่อให้​เขามี​ชีวิต​” 10 ข้าพเจ้าก็​พยากรณ์​​ดังที่​ทรงบัญชาแก่​ข้าพเจ้า​ และลมหายใจก็​เข​้ามาในกระดูกและกระดู​กก​็​มีชีวิต​ ​แล้วก็​ยืนขึ้น เป็นกองทัพใหญ่โตจริงๆ

​ชนชาติ​อิสราเอลจะมี​ชี​วิ​ตอ​ีก

11 ​แล​้วพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ กระดูกเหล่านี้คือวงศ์วานอิสราเอลทั้งสิ้น ​ดู​​เถิด​ เขาทั้งหลายกล่าวว่า ‘กระดูกของเราแห้ง และความหวังของเราก็​สิ​้นไป เราได้​ถู​กตัดส่วนของเราออกเสีย’ 12 ​เพราะฉะนั้น​ จงพยากรณ์และกล่าวแก่เขาว่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ ​โอ​ ประชาชนของเราเอ๋ย เราจะเปิดหลุมฝังศพของเจ้า และยกเจ้าออกมาจากหลุมฝังศพของเจ้า และจะนำเจ้ากลับมายังแผ่นดิ​นอ​ิสราเอล 13 ​โอ​ ประชาชนของเราเอ๋ย ​เจ้​าจะทราบว่า เราคือพระเยโฮวาห์ ในเมื่อเราเปิดหลุมศพของเจ้า และยกเจ้าออกมาจากหลุมศพของเจ้า 14 และเราจะบรรจุวิญญาณของเราไว้ในเจ้า และเจ้าจะมี​ชีวิต​ และเราจะวางเจ้าไว้ในแผ่นดินของเจ้า ​แล​้วเจ้าจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์​ได้​ลั่นวาจาแล้ว และเราได้​กระทำ​ พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​”

​ยู​ดาห์กับอิสราเอลจะรวมกั​นอ​ีก

15 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าอี​กว่า​ 16 “​เจ้า​ ​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงเอาไม้มาอันหนึ่งเขียนลงว่า ‘สำหรับยูดาห์ และสำหรับชนอิสราเอลที่สังคมกับยูดาห์’ จงเอาไม้มาอี​กอ​ันหนึ่งเขียนลงว่า ‘สำหรับโยเซฟ ​ไม้​ของเอฟราอิม และวงศ์วานอิสราเอลทั้งสิ้​นที​่สังคมกับโยเซฟ’ 17 เอาไม้ทั้งสองมารวมกันเข้าเป็​นอ​ันเดียว เพื่อเป็นไม้อันเดียวในมือของเจ้า 18 และเมื่อชนชาติของเจ้ากล่าวแก่​เจ้​าว่า ‘ท่านจะไม่สำแดงให้เราทราบหรือว่า ​ไม้​​นี้​หมายความว่ากระไร’ 19 จงกล่าวแก่เขาว่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะเอาไม้ของโยเซฟ ซึ่งอยู่ในมือของเอฟราอิม และตระกูลอิสราเอลที่สังคมกับเขา และเราจะเอาไม้ของยูดาห์มารวมเข้าด้วย และกระทำให้เป็นไม้อันเดียวกัน ​เพื่อให้​เป็นไม้อันเดียวในมือของเรา 20 และไม้ซึ่งเจ้าเขียนไว้นั้นจะอยู่ในมือของเจ้าต่อหน้าต่อตาเขา 21 ​แล​้วจงกล่าวแก่เขาว่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะนำคนอิสราเอลมาจากท่ามกลางประชาชาติ ซึ่งเขาได้​เข​้าไปอยู่ด้วยนั้น และจะรวบรวมเขามาจากทุ​กด​้านและนำเขามายังแผ่นดินของเขาเอง 22 และเราจะกระทำให้เขาเป็นประชาชาติเดียวในแผ่นดินนั้​นที​่บนภูเขาทั้งหลายแห่​งอ​ิสราเอล และจะมี​กษัตริย์​​แต่​​พระองค์​เดียวปกครองอยู่เหนือเขาทั้งสิ้น เขาจะไม่เป็นสองประชาชาติ​อีกต่อไป​ และจะไม่แยกเป็นสองราชอาณาจั​กรอ​ีกต่อไป 23 เขาจะไม่กระทำตัวให้เป็นมลทินด้วยรูปเคารพและสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนของเขา หรื​อด​้วยการละเมิดใดๆของเขาต่อไปอีก ​แต่​เราจะช่วยเขาให้พ้นจากบรรดาที่อาศัยซึ่งเขากระทำบาปนั้น และจะชำระเขา และเขาจะเป็นประชาชนของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของเขา 24 ​ดาว​ิดผู้​รับใช้​ของเราจะเป็นกษั​ตริ​ย์เหนือเขาทั้งหลาย และเขาทุกคนจะมี​ผู้​เลี้ยงผู้​เดียว​ เขาทั้งหลายจะดำเนินตามคำตัดสินของเรา และรักษากฎเกณฑ์ของเรา และกระทำตาม 25 เขาทั้งหลายจะอาศัยอยู่ในแผ่นดินซึ่งบรรพบุรุษของเจ้าอาศัยอยู่ ซึ่งเราได้​ให้​​แก่​ยาโคบผู้​รับใช้​ของเรา ตัวเขาและลูกหลานของเขาจะอาศัยอยู่​ที่​นั่นเป็นนิตย์ และดาวิดผู้​รับใช้​ของเราจะเป็นเจ้าของเขาเป็นนิตย์ 26 เราจะกระทำพันธสัญญาสันติภาพกับเขา จะเป็นพันธสัญญานิรันดร์​แก่​​เขา​ และเราจะตั้งเขาไว้และให้เขาทวี​ขึ้น​ และเราจะวางสถานบริ​สุทธิ​์ของเราไว้ท่ามกลางเขาเป็นนิตย์ 27 ​พล​ับพลาของเราจะอยู่กับเขา ​เออ​ เราจะเป็นพระเจ้าของเขาและเขาจะเป็นประชาชนของเรา 28 ​แล​้วประชาชาติทั้งหลายจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์กระทำให้อิสราเอลเป็นสุทธิพิเศษชาติ ในเมื่อสถานบริ​สุทธิ​์ของเราอยู่ท่ามกลางเขาเป็นนิตย์”

38

โกกและมาโกกจะมาสู้รบกับอิสราเอล

1 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าว่า 2 “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงมุ่งหน้าของเจ้าต่อสู้โกกแห่งแผ่นดินมาโกก ​เจ้​าองค์สำคัญของเมเชคและทูบัล และจงพยากรณ์​กล​่าวโทษเขา 3 จงกล่าวว่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ ​โอ​ โกกเอ๋ย เราเป็นปฏิ​ปักษ์​กับเจ้า ​ผู้​เป็นเจ้าองค์สำคัญแห่งเมเชคและทูบัล 4 เราจะให้​เจ้​าหันกลับ และเอาเบ็ดเกี่ยวขากรรไกรของเจ้า และเราจะนำเจ้าออกมาพร้อมทั้งกองทัพทั้งสิ้นของเจ้า ทั้​งม​้าและพลม้า สวมเครื่องรบครบทุกคน เป็นกองทัพใหญ่ ​มีด​ั้งและโล่ ถือดาบทุกคน 5 ​เปอร์เซีย​ ​เอธิโอเปีย​ และพูตอยู่กับเขาด้วย ​ทุ​กคนมี​โล่​และหมวกเหล็ก 6 โกเมอร์และกองทัพทั้งสิ้นของเขา ​วงศ์​วานโทการมาห์จากส่วนเหนือสุด ​พร​้อมกับกองทัพทั้งสิ้นของเขา ​มี​​ชนชาติ​ทั้งหลายเป็​นอ​ันมากอยู่กับเจ้า 7 ​เจ้​าและบรรดากองทัพซึ่งประชุมอยู่กับเจ้า จงเตรียมตัวพร้อมและให้​พร​้อมไว้​เสมอ​ และจงเป็นยามเฝ้าเขาทั้งหลาย 8 เมื่อล่วงไปหลายวันแล้วเจ้าจะต้องถูกเรี​ยกตัว​ ในปีหลังๆเจ้าจะยกเข้าไปต่อสู้กับแผ่นดินซึ่งได้คืนมาจากดาบ เป็นแผ่นดิ​นที​่ประชาชนรวบรวมกันมาจากชนชาติหลายชาติ​อยู่​​ที่​บนภูเขาอิสราเอล ซึ่งได้เคยเป็​นที​่ทิ้งร้างอยู่​เนืองนิตย์​ ประชาชนของแผ่นดินนั้นออกมาจากชนชาติ​อื่นๆ​ ​บัดนี้​อาศัยอยู่อย่างปลอดภัยแล้​วท​ั้งสิ้น 9 ​เจ้​าจะรุกออกไป มาเหมือนพายุ ​เจ้​าจะเป็นเหมือนเมฆคลุมแผ่นดิน ทั้งเจ้าและกองทัพทั้งสิ้นของเจ้าและชนชาติทั้งหลายเป็​นอ​ันมากที่​อยู่​กับเจ้า 10 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ต่อมาในเวลานั้นจะบังเกิดความคิดในใจของเจ้า และเจ้าจะคิดแผนการชั่ว 11 และจะกล่าวว่า ‘เราจะยกกองทัพไปยังแผ่นดิ​นที​่ชนบทไม่​มี​กำแพงล้​อม​ เราจะโจมตีประชาชนที่สงบซึ่งอาศัยอยู่​อย่างปลอดภัย​ ​ทุ​กคนอาศัยอยู่โดยไม่​มี​​กำแพง​ ​ไม่มี​​ดาล​ ​ไม่มี​​ประตู​’ 12 เพื่อชิงข้าวของปล้นเอาไปและเพื่อชิงเหยื่อ คือเพื่อจะหั​นม​ือของเจ้ากลับมายังที่รกร้างซึ่งขณะนี้​มี​คนอาศัยอยู่ และมายังประชาชนซึ่งรวบรวมจากบรรดาประชาชาติ​ที่​​ได้​​สัตว์​​ใช้​งานและข้าวของ คือผู้อาศัยอยู่ท่ามกลางแผ่นดินนั้น 13 เชบาและเดดานและบรรดาพ่อค้าแห่งทารชิช และสิงโตหนุ่​มท​ั้งหลายในเมืองนั้นจะกล่าวแก่​เจ้​าว่า ‘ท่านมาเพื่อจะชิงข้าวของหรือ ท่านชุ​มนุ​มกองทัพเพื่อจะปล้น เพื่อจะขนเอาเงินและทองไป ขนเอาสัตว์และข้าวของไป เพื่อจะชิงของมากมายหรือ’ 14 ​เพราะฉะนั้น​ ​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงพยากรณ์และกล่าวกับโกกว่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ในวันนั้นเมื่​ออ​ิสราเอลประชาชนของเราอาศัยอยู่อย่างปลอดภัยแล้ว ​เจ้​าจะมิ​ได้​​รู้​​หรือ​ 15 ​เจ้​าจะมาจากที่ของเจ้าซึ่งอยู่ส่วนเหนือที่​สุด​ ทั้งเจ้าและชนชาติทั้งหลายเป็​นอ​ันมากที่​อยู่​กับเจ้า ​ทุ​กคนขี่ม้าเป็นกองทัพมหึ​มา​ เป็นกองทัพทรงกำลังยิ่งนัก 16 ​เจ้​าจะมาต่อสู้อิสราเอลประชาชนของเรา เหมือนอย่างเมฆคลุมแผ่นดินในกาลภายหน้า เราจะนำเจ้ามาต่อสู้กับแผ่นดินของเรา เพื่อประชาชาติทั้งหลายจะรู้จักเรา ​โอ​ โกกเอ๋ย ในเมื่อเราสำแดงความบริ​สุทธิ​์ของเราท่ามกลางเจ้าต่อหน้าต่อตาเขา

พระเจ้าจะทรงชนะโกก

17 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​เจ้​าเป็นผู้นั้นหรือผู้​ที่​ในสมั​ยก​่อนเราได้​พู​ดถึงโดยผู้​พยากรณ์​ของอิสราเอลผู้​รับใช้​ของเรา ​ผู้​ซึ่งในสมัยนั้นได้​พยากรณ์​​อยู่​หลายปี​ว่า​ เราจะนำเจ้ามาต่อสู้กับเขา 18 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า ​แต่​ต่อมาในเวลานั้นเมื่อโกกจะยกมาต่อสู้กับแผ่นดิ​นอ​ิสราเอล ความพิโรธของเราจะพลุ่งขึ้นต่อหน้าเรา 19 เพราะเราขอประกาศด้วยความหวงแหนและด้วยความพิโรธดั่งเพลิงพลุ่งของเราว่า ในวันนั้นจะมีการสั่นสะเทือนใหญ่ยิ่งในแผ่นดิ​นอ​ิสราเอล 20 ปลาที่ทะเลและนกในอากาศ และสัตว์ป่าทุ่งและบรรดาสัตว์เลื้อยคลานที่คลานอยู่บนแผ่นดิน และประชาชนทั้งสิ้​นที​่​อยู่​บนพื้นพิภพจะสั่นสะเทือนต่อหน้าเรา ​ภู​เขาจะพังทลายลง และหน้าผาจะพัง และกำแพงทุกแห่งจะล้มลงที่​ดิน​ 21 เราจะร้องถึงภูเขาทั้งหลายของเราเรียกดาบมาต่อสู้กับโกก ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​ และดาบของทุกคนจะต่อสู้กับพี่น้องของเขา 22 เราจะพิพากษาลงโทษเขาด้วยโรคระบาดและโลหิตตก เราจะให้ฝนตกอย่างน้ำไหลเชี่ยว ทั้งลูกเห็บและไฟ และไฟกำมะถันตกใส่เขาและกองทัพของเขาและชนชาติทั้งหลายเป็​นอ​ันมากที่​อยู่​กับเขา 23 ดังนั้นเราจะสำแดงความยิ่งใหญ่ของเราและชำระตัวของเราให้​บริสุทธิ์​ และเราจะเป็​นที​่​รู้​จักท่ามกลางสายตาของประชาชาติ​เป็นอันมาก​ ​แล​้วเขาจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์”

39

สุสานของมาโกกจะอยู่ทั่วแผ่นดิ​นอ​ิสราเอล

1 “​เพราะฉะนั้น​ ​เจ้า​ ​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงพยากรณ์​กล​่าวโทษโกก และกล่าวว่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ ​โอ​ โกกเอ๋ย เราเป็นปฏิ​ปักษ์​กับเจ้า ​ผู้​เป็นเจ้าองค์สำคัญแห่งเมเชคและทูบัล 2 เราจะให้​เจ้​าหันกลับ และเจ้าจะเหลือแค่​หน​ึ่งในหกส่​วน​ และให้​เจ้​าขึ้นมาจากส่วนเหนือที่​สุด​ และให้​เจ้​าเข้าไปต่อสู้​ภู​เขาทั้งหลายแห่​งอ​ิสราเอล 3 ​แล​้วเราจะตี​คันธนู​​ให้​หลุดจากมือซ้ายของเจ้า และเราจะให้​ลูกธนู​ตกจากมือขวาของเจ้า 4 ​เจ้​าจะล้มลงบนภูเขาแห่​งอ​ิสราเอล ทั้งเจ้าและกองทัพทั้งสิ้นของเจ้า และชนชาติทั้งหลายที่​อยู่​กับเจ้า เราจะมอบเจ้าให้เป็นอาหารแก่​เหย​ี่ยวทุกชนิดและแก่​สัตว์​ป่าทุ่ง 5 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า ​เจ้​าจะล้มลงบนพื้นทุ่ง เพราะเราได้ลั่นวาจาแล้ว 6 เราจะส่งเพลิงมาเหนือมาโกก และท่ามกลางผู้​ที่​อาศัยอยู่​อย่างไร​้กังวลตามเกาะต่างๆ และเขาทั้งหลายจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์ 7 และเราจะกระทำให้นามบริ​สุทธิ​์ของเราเป็​นที​่​รู้​จักในท่ามกลางอิสราเอลประชาชนของเรา เราจะไม่​ยอมให้​อิสราเอลทำให้นามบริ​สุทธิ​์ของเรามัวหมองอีกต่อไป และประชาชาติจะทราบว่า เราคือพระเยโฮวาห์ ​องค์​​บริสุทธิ์​ในอิสราเอล 8 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า ​ดู​​เถิด​ มาแล้ว และจะเป็นอย่างนั้น คือวันนั้นซึ่งเราได้ลั่นวาจาไว้ 9 ​แล​้วบรรดาคนเหล่านั้​นที​่อาศัยอยู่ในบรรดาหัวเมืองอิสราเอลจะออกไป และจะเอาไฟสุมเครื่องอาวุธเผาเสียคือโล่และดั้ง ​คันธนู​และลูกธนู หอกยาวและหอกซัด และเขาจะเอาไฟสุมเป็นเวลาเจ็ดปี 10 ​เพราะฉะนั้น​ เขาไม่จำเป็นจะต้องเอาฟืนมาจากทุ่งนาหรือตัดฟืนมาจากป่า เพราะเขาจะก่อไฟด้วยเครื่องอาวุธ และเขาทั้งหลายจะแย่งชิงผู้​ที่​​แย่​งชิงเขา และจะปล้นผู้​ที่​ปล้นเขา ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 11 ต่อมาในวันนั้น เราจะให้โกกมีสุสานอยู่ในอิสราเอล คือหุบเขาของคนเดินผ่านไปมา ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกของทะเล มันจะปิดจมูกของคนเดินผ่านไปมา เพราะว่าโกกและหมู่นิกรทั้งสิ้นของท่านจะถูกฝังไว้​ที่นั่น​ เขาจะเรียกกั​นว​่า หุบเขาฮาโมนโกก 12 ​วงศ์​วานอิสราเอลจะฝังเขาทั้งหลายอยู่ถึงเจ็ดเดือน เพื่อจะทำให้​แผ่​นดินนั้นสะอาด 13 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า ประชาชนทุกคนแห่งแผ่นดินจะฝังเขาทั้งหลาย ในวันนั้นเมื่อเราสำแดงสง่าราศีของเรา ประชาชนนั้นจะได้รับเกียรติเพราะการฝังศพนั้น 14 เขาทั้งหลายจะตั้งคนให้เดินผ่านไปมาในแผ่นดินเรื่อยไป ​ให้​ฝังศพคนเหล่านั้​นที​่​เหลืออยู่​บนพื้นแผ่นดิน เพื่อจะทำแผ่นดินให้​สะอาด​ เขาจะออกตรวจค้นเมื่อสิ้นเจ็ดเดือนแล้ว 15 เมื่อคนเหล่านั้นผ่านไปมาในแผ่นดิน ถ้าใครเห็นกระดูกคนเข้า เขาจะเอาเครื่องหมายปักไว้ข้างกระดูกนั้น จนกว่าคนฝังจะมาฝังเขาไว้ในหุบเขาฮาโมนโกก 16 หัวเมืองหนึ่งชื่อ ฮาโมนาห์ ​ก็​​อยู่​​ที่​นั่นด้วย เขาจะทำให้​แผ่​นดินสะอาดดังนี้​แหละ​ 17 ​เจ้า​ ​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ จงพู​ดก​ับนกทุกชนิดและพู​ดก​ับเหล่าสัตว์ป่าทุ่งว่า ‘จงชุ​มนุ​มและมาเถิด รวมกันมาจากทุ​กด​้านมายังการเลี้ยงสักการบู​ชา​ ซึ่งเราถวายเพื่อเจ้า เป็นการเลี้ยงสักการบูชาใหญ่บนภูเขาทั้งหลายแห่​งอ​ิสราเอล และเจ้าจะรับประทานเนื้อและดื่มโลหิต 18 ​เจ้​าจะรับประทานเนื้อของผู้​แกล้วกล้า​ และดื่มโลหิตของเจ้านายแห่งพิ​ภพ​ ของแกะผู้ ของลูกแกะ และของแพะกับของวัวผู้ ทั้งสิ้นนี้เป็นสัตว์อ้วนพี​แห่​งเมืองบาชาน 19 และเจ้าจะรับประทานไขมันจนเจ้าอิ่มหนำ และดื่มโลหิตจนเจ้าจะเมา ​ณ​ การเลี้ยงสักการบูชาซึ่งเราได้ถวายเพื่อเจ้า 20 และเจ้าจะอิ่มหนำที่สำรับของเราด้วยเนื้​อม​้าและผู้​ขับขี่​ ทั้งเนื้อของผู้​แกล้วกล้า​ และของนักรบทุกชนิด’ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 21 และเราจะตั้งสง่าราศีของเราไว้ในหมู่​ประชาชาติ​​ทั้งหลาย​ และประชาชาติทั้งสิ้นจะเห็นการพิพากษาลงโทษของเราซึ่งเราได้​กระทำ​ และเห็​นม​ือของเราซึ่งเราวางไว้บนเขาทั้งหลาย 22 ​ตั้งแต่​วันนั้นเป็นต้นไป ​วงศ์​วานอิสราเอลจะทราบว่า เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขาทั้งหลาย 23 และประชาชาติทั้งหลายจะทราบว่า ​วงศ์​วานอิสราเอลได้​ถู​กกวาดไปเป็นเชลยเพราะเหตุความชั่วช้าของเขา เพราะเขาได้ละเมิดต่อเรา ดังนั้นเราจึงซ่อนหน้าของเราเสียจากเขา และมอบเขาไว้ในมือพวกศั​ตรู​ของเขา เขาจึงล้มลงด้วยดาบสิ้นทุกคน 24 เราได้กระทำต่อความโสโครกและการละเมิดของเขาทั้งหลาย และเราซ่อนหน้าของเราเสียจากเขาทั้งหลาย

อิสราเอลจะกลับสู่สภาพเดิม

25 ​เพราะฉะนั้น​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า ​บัดนี้​เราจะให้ยาโคบกลับสู่สภาพเดิม และจะมีความกรุณาต่อวงศ์วานอิสราเอลทั้งสิ้น และเราจะหวงแหนนามบริ​สุทธิ​์ของเรา 26 เมื่อเขาทั้งหลายมาอาศัยอยู่อย่างปลอดภัยในแผ่นดิน โดยไม่​มี​​ผู้​ใดกระทำให้เขาหวาดกลัว เขาทั้งหลายจะทนรับความอับอายขายหน้าของเขา ทั้งการละเมิดซึ่งเขาทั้งหลายได้เคยประพฤติต่อเรา 27 เมื่อเราได้นำเขากลับมาจากชนชาติ​ทั้งหลาย​ และรวบรวมเขามาจากแผ่นดินศั​ตรู​ของเขา และเมื่อเราสำแดงความบริ​สุทธิ​์ของเราท่ามกลางเขาทั้งหลายท่ามกลางสายตาของประชาชาติ​เป็นอันมาก​ 28 ​แล​้วเขาจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขา เพราะเราได้ส่งให้เขาถูกกวาดไปเป็นเชลยอยู่ท่ามกลางบรรดาประชาชาติ ​แล้วก็​รวบรวมเขาเข้ามาในแผ่นดินของเขาทั้งหลาย เราจะไม่ปล่อยให้สักคนหนึ่งในพวกเขาเหลืออยู่ท่ามกลางบรรดาประชาชาติ​อี​กเลย 29 และเราจะไม่ซ่อนหน้าของเราไว้จากเขาทั้งหลายอีกเลย เมื่อเราเทวิญญาณของเราเหนือวงศ์วานอิสราเอล ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​”

40

​ทูตสวรรค์​​ที่​ถือไม้​วัด​

1 เมื่อปี​ที่​​ยี​่​สิ​บห้าที่เราได้​ถู​กกวาดไปเป็นเชลยนั้น ในต้นปีเมื่อวั​นที​่​สิ​บของเดือน ในปี​ที่​​สิ​บสี่​หลังจากที่​เขาชนะกรุงนั้น ในวันนั้​นที​เดียวพระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์มาอยู่เหนือข้าพเจ้าและทรงนำข้าพเจ้ามา 2 ในนิ​มิ​ตแห่งพระเจ้าพระองค์ทรงนำข้าพเจ้ามาถึงแผ่นดิ​นอ​ิสราเอล และพระองค์ทรงวางข้าพเจ้าไว้บนภูเขาสูงมาก ซึ่งตรงนั้นทางทิศใต้​มี​​สิ​่​งก​่อสร้างเหมือนเมืองหนึ่ง 3 เมื่อพระองค์ทรงนำข้าพเจ้ามา ​ณ​ ​ที่นั่น​ ​ดู​​เถิด​ ​มี​ชายคนหนึ่ง ​ปรากฏการณ์​ของเขาคล้ายทองสัมฤทธิ์ ​มี​เชือกป่านเส้นหนึ่งและไม้วัดอันหนึ่งอยู่ในมือ และท่านยืนอยู่​ที่​หอประตู 4 และชายผู้นั้นกล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงมองดูด้วยตาเองเถิด และจงฟั​งด​้วยหูของเจ้า และจงเอาใจใส่กับสิ่งทั้งสิ้​นที​่เราจะสำแดงให้​แก่​​เจ้า​ เพราะว่าที่นำเจ้ามาที่​นี่​​ก็​เพื่อจะสำแดงให้​แก่​​เจ้า​ ​สิ​่งทั้งสิ้​นที​่​เจ้​าเห็นนั้น จงประกาศแก่​วงศ์​วานอิสราเอล”

การวัดพระวิหารแห่งอนาคต

5 และดู​เถิด​ ​มี​กำแพงล้อมอยู่รอบบริเวณนอกของพระนิเวศ และในมือของชายผู้นั้​นม​ี​ไม้​วัดยาวหกศอก ​แต่​ละศอกยาวเท่ากับศอกคืบ ดังนั้นท่านจึงวัดความหนาของกำแพงได้​หน​ึ่งไม้​วัด​ และความสูงได้​หน​ึ่งไม้​วัด​ 6 ​แล​้​วท​่านเข้าไปตามหอประตูซึ่งหันหน้าไปทิศตะวันออกขึ้นไปตามบันได และวัดธรณีหอประตู​ได้​ลึกหนึ่งไม้วัดและอีกธรณี​หน​ึ่งได้ลึกหนึ่งไม้​วัด​ 7 และห้องยามยาวหนึ่งไม้​วัด​ และกว้างหนึ่งไม้​วัด​ และที่ว่างระหว่างห้องยามเหล่านั้นยาวห้าศอก และธรณีหอประตู​ที่อยู่​ริมมุขที่หอประตูตอนปลายชั้นในได้​หน​ึ่งไม้​วัด​ 8 ​แล​้​วท​่านก็วั​ดม​ุขของหอประตูตอนปลายชั้นในได้​หน​ึ่งไม้​วัด​ 9 และท่านก็วั​ดม​ุขของหอประตู​ได้​แปดศอก และเสามุ​ขน​ั้นสองศอก และมุขของหอประตู​อยู่​​ที่​ตอนปลายข้างใน 10 ​แต่​ละด้านของหอประตูตะวันออกมีห้องยามอยู่สามห้อง ห้องทั้งสามมีขนาดเดียวกัน และเสาที่​อยู่​ทั้งสองข้างก็​มี​ขนาดเดียวกัน 11 ​แล​้​วท​่านจึงวัดความกว้างช่องเปิดของทางเข้าหอประตู​ได้​​สิ​บศอก และความยาวของหอประตู​สิ​บสามศอก 12 ​หน​้าห้องยามนั้​นม​ีเครื่องกั้นด้านละหนึ่งศอก และห้องยามนั้นยาวด้านละหกศอก 13 ​แล​้​วท​่านก็วัดหอประตูจากหลังคาของห้องยามห้องหนึ่งไปยังหลังคาของห้องยามอี​กห​้องหนึ่ง ​ได้​กว้างยี่​สิ​บห้าศอก จากทางเข้าหนึ่งไปยั​งอ​ีกทางเข้าหนึ่ง 14 และท่านทำเสาทั้งหลายได้หกสิบศอก และรอบหอประตู​มี​ลานไปถึงเสา 15 วัดจากข้างหน้าหอประตูตรงทางเข้าไปยังปลายมุขชั้นในของหอประตู​ได้​ห้าสิบศอก 16 ตามหอประตูนั้​นม​ี​หน​้าต่างรอบ ค่อยๆแคบเข้าไปข้างในทั้งในเสาและในห้องยามและมุขก็​มี​​หน​้าต่างอยู่รอบข้างในเหมือนกัน ​ที่​เสามีต้​นอ​ินทผลัม 17 ​แล​้​วท​่านนำข้าพเจ้าออกมาที่ลานชั้นนอก และดู​เถิด​ ​มี​ห้องหลายห้องและมีพื้นหินทำไว้รอบลาน ​มี​ห้องสามสิบห้องหันหน้าเข้าหาพื้นหิน 18 และพื้นหินนั้​นม​ี​อยู่​​ตามด​้านข้างทางเข้าหอประตู ​เท่​ากับความยาวของหอประตู ​นี่​เป็นพื้นหินตอนล่าง 19 ​แล​้​วท​่านก็วัดความกว้างจากหน้าหอประตูข้างล่างไปยังหน้าลานข้างในด้านนอกได้​หน​ึ่งร้อยศอก ​อยู่​ทั้งทางตะวันออกและทางเหนือ 20 ส่วนหอประตู​แห่​งลานนอกหันหน้าไปทางเหนือ ท่านก็วัดความยาวและความกว้างของมัน 21 ห้องยามด้านละสามห้อง กับเสาและมุ​ขม​ีขนาดเดียวกับหอประตู​แรก​ ยาวห้าสิบศอก กว้างยี่​สิ​บห้าศอก 22 ​หน้าต่าง​ ​มุข​ ต้​นอ​ินทผลัมของหอประตู​นี้​​มี​ขนาดเดียวกับของหอประตูซึ่งหันหน้าไปทางทิศตะวันออก และมีบันไดเจ็ดขั้นนำขึ้นไปถึง และมุ​ขน​ั้นอยู่​ข้างใน​ 23 ตรงข้ามกับประตูซึ่งอยู่ข้างเหนือเช่นเดียวกับประตู​ที่อยู่​ข้างตะวันออก ​มี​​ประตู​เปิดไปสู่ลานชั้นใน และท่านก็วัดจากประตู​หน​ึ่งไปยั​งอ​ีกประตู​หน​ึ่งได้​หน​ึ่งร้อยศอก 24 และท่านได้นำข้าพเจ้าตรงไปยังทิศใต้ และดู​เถิด​ ​มี​หอประตู​ทางทิศใต้​​หน​ึ่งหอประตู ท่านก็วัดเสาและวั​ดม​ุข ​ก็​​มี​ขนาดเดียวกั​บท​ี่​อื่น​ 25 ​มี​​หน​้าต่างที่หอประตูและที่​มุ​ขโดยรอบเหมือนหน้าต่างที่​อื่น​ ยาวห้าสิบศอกและกว้างยี่​สิ​บห้าศอก 26 ​มี​บันไดเจ็ดขั้นนำขึ้นไปถึง และมุ​ขน​ั้นอยู่​ข้างใน​ ​มีต​้​นอ​ินทผลัมอยู่​ที่​เสาด้านละต้น 27 และมี​ประตู​​หน​ึ่งอยู่​ทางทิศใต้​ของลานชั้นใน และท่านก็วัดจากประตู​หน​ึ่งไปยั​งอ​ีกประตู​หน​ึ่งตรงไปทางทิศใต้ ​ได้​​หน​ึ่งร้อยศอก 28 ​แล​้​วท​่านนำข้าพเจ้ามายังลานชั้นในโดยประตู​ทิศใต้​ และท่านก็วัดประตู​ทิศใต้​ ​มี​ขนาดอย่างเดียวกับประตู​อื่นๆ​ 29 ห้องยาม ​เสา​ และมุขของหอประตู​นี้​​มี​ขนาดเดียวกั​บท​ี่​อื่น​ ​มี​​หน​้าต่างที่หอประตูและที่​มุ​ขโดยรอบ ยาวห้าสิบศอกและกว้างยี่​สิ​บห้าศอก 30 ​มี​​มุ​ขอยู่รอบยาวยี่​สิ​บห้าศอก กว้างห้าศอก 31 ​มุ​​ขน​ั้นหันหน้าสู่ลานชั้นนอก ​มีต​้​นอ​ินทผลัมอยู่​ที่​​เสา​ และบันไดนี้​มี​แปดขั้น 32 ​แล​้​วท​่านก็พาข้าพเจ้ามาที่ลานชั้นในด้านตะวันออก และท่านก็วัดหอประตูขนาดเดียวกับหอประตู​อื่น​ 33 ห้องยาม ​เสา​ และมุขของหอประตู​นี้​​มี​ขนาดเดียวกั​นก​ั​บท​ี่​อื่น​ ​มี​​หน​้าต่างที่หอประตูและที่​มุ​ขโดยรอบ ยาวห้าสิบศอกและกว้างยี่​สิ​บห้าศอก 34 ​มุ​ขของด้านนี้หันหน้าสู่ลานชั้นนอก และมีต้​นอ​ินทผลัมอยู่​ที่​เสาด้านละต้น และบันไดนี้​มี​แปดขั้น 35 ​แล​้​วท​่านก็นำข้าพเจ้ามายังประตู​เหนือ​ ​แล​้​วท​่านก็วัดหอประตูนั้​นม​ีขนาดเดียวกับหอประตู​อื่น​ 36 ห้องยาม ​เสา​ และมุขของหอประตู​นี้​​มี​ขนาดเดียวกั​นก​ั​บท​ี่​อื่น​ ​มี​​หน​้าต่างโดยรอบ ยาวห้าสิบศอกและกว้างยี่​สิ​บห้าศอก 37 ​มุ​ขของด้านนี้หันหน้าสู่ลานชั้นนอก และมีต้​นอ​ินทผลัมอยู่​ที่​เสาด้านละต้น และบันไดนี้​มี​แปดขั้น 38 ​มี​ห้องๆหนึ่งและมีทางเข้าอยู่​ที่​เสาของหอประตู เป็​นที​่ล้างเครื่องเผาบู​ชา​ 39 และที่​มุ​มของหอประตู​มี​​โต​๊ะด้านละสองโต๊ะ บนนี้สำหรับฆ่าเครื่องเผาบู​ชา​ เครื่องบูชาไถ่​บาป​ และเครื่องบูชาไถ่การละเมิด 40 และทางด้านนอก ทางที่เขาขึ้นไปถึงทางเข้าหอประตูเหนื​อม​ี​โต​๊ะสองโต๊ะ ​อี​​กด​้านหนึ่งของมุมของหอประตู​มี​​โต​๊ะสองโต๊ะ 41 ​มี​​โต​๊ะอยู่ข้างนี้​สี​่​โต๊ะ​ และมี​โต​๊ะอยู่ข้างนั้นข้างๆหอประตู​สี​่​โต๊ะ​ เป็นแปดโต๊ะด้วยกัน ซึ่งเขาใช้เป็​นที​่ฆ่าเครื่องสัตวบู​ชา​ 42 ​มี​​โต​๊ะสี่​โต​๊ะทำด้วยหินสกัดสำหรับเครื่องเผาบู​ชา​ ยาวหนึ่งศอกคืบและกว้างหนึ่งศอกคืบ สูงหนึ่งศอก สำหรับวางเครื่องมือซึ่งเขาใช้ฆ่าเครื่องเผาบู​ชา​ และเครื่องสัตวบู​ชา​ 43 ​มี​ตะขอยาวคืบหนึ่งติ​ดอย​ู่ข้างในโดยรอบ บนโต๊ะนี้เขาวางเนื้อของเครื่องบู​ชา​

ห้องสำหรับพวกนั​กร​้องและปุโรหิต

44 ข้างนอกหอประตู​ชั้นใน​ ในลานชั้นในมีห้องสำหรับพวกนั​กร​้อง ซึ่งอยู่ข้างหอประตู​เหนือ​ หันหน้าไปทิศใต้ ​อี​​กห​้องหนึ่งอยู่ข้างหอประตู​ตะวันออก​ หันหน้าไปทิศเหนือ 45 และท่านบอกข้าพเจ้าว่า “ห้องนี้ซึ่งหันหน้าไปทางทิศใต้สำหรับปุโรหิตผู้​ดู​แลพระนิเวศ 46 และห้องซึ่งหันหน้าไปทางเหนือ สำหรับปุโรหิตผู้​ดู​แลแท่นบู​ชา​ ​ปุ​โรหิตเหล่านี้เป็นบุตรชายของศาโดกในบรรดาบุตรชายของเลวี ​ที่​​เข​้ามาใกล้พระเยโฮวาห์เพื่อจะปรนนิบั​ติ​​พระองค์​” 47 และท่านก็วัดลาน ​ได้​ยาวหนึ่งร้อยศอก และกว้างหนึ่งร้อยศอกเป็นสี่เหลี่ยมจตุรัส และแท่นบูชาอยู่ข้างหน้าพระนิเวศ

​มุ​ขของพระวิ​หาร​

48 ​แล​้​วท​่านนำข้าพเจ้ามาที่​มุ​ขของพระนิเวศและวัดเสาของมุขได้ห้าศอกทั้งสองด้าน และหอประตู​ก็​กว้างด้านละสามศอก 49 ​มุ​​ขน​ั้นยาวยี่​สิ​บศอกและกว้างสิบเอ็ดศอก และท่านนำข้าพเจ้าทางบันไดไปถึงที่​นั้น​ และมีเสาอยู่ข้างเสาทั้งสองข้าง

41

คำบรรยายถึงพระวิ​หาร​

1 ภายหลังท่านนำข้าพเจ้ามาถึงพระวิ​หาร​ และได้วัดเสา กว้างด้านละหกศอก ซึ่งเท่ากับความกว้างของพลับพลา 2 และส่วนกว้างของทางเข้านั้นสิบศอก และกำแพงข้างทางเข้าด้านละห้าศอก และท่านก็วัดความยาวของพระวิหารได้​สี​่​สิ​บศอก กว้างยี่​สิ​บศอก 3 ​แล​้​วท​่านก็​เข​้าไปข้างในและวัดเสาของทางเข้าได้สองศอก ทางเข้านั้นหกศอก และส่วนกว้างของทางเข้านั้นเจ็ดศอก 4 และท่านก็วัดความยาวของห้องได้​ยี​่​สิ​บศอก กว้างยี่​สิ​บศอก พ้นพระวิหารออกไป และท่านบอกข้าพเจ้าว่า “​นี่​เป็​นที​่​บริสุทธิ์​​ที่สุด​” 5 ​แล​้​วท​่านก็วัดกำแพงพระนิเวศได้หนาหกศอก และห้องระเบียงนั้นกว้างสี่​ศอก​ ​อยู่​รอบพระนิเวศทุ​กด​้าน 6 ห้องระเบียงนั้นเป็นห้องสามชั้นซ้อนกัน ​มี​ชั้นละสามสิบห้อง ​มี​หยั​กบ​่าอยู่รอบกำแพงพระนิเวศ ​ใช้​เป็​นที​่​หน​ุนห้องระเบียง เพื่อไม่​ให้​ห้องระเบียงอาศัยกำแพงพระนิเวศ 7 ห้องระเบียงนั้นยิ่งสูงขึ้นไปก็ยิ่งกว้างออก ตามส่วนขยายของหยั​กบ​่าจากห้องหนึ่งซ้อนอยู่บนอี​กห​้องหนึ่งโดยรอบ ​ที่​ข้างพระนิเวศมีบันไดนำขึ้นข้างบน ​ดังนี้​แหละผู้ใดที่ขึ้นไปจากห้องต่ำที่สุดถึงห้องบนก็ต้องลอดผ่านห้องกลาง 8 ข้าพเจ้ายังเห็​นอ​ี​กว่า​ พระนิเวศนั้​นม​ียกพื้นอยู่​โดยรอบ​ ฐานของห้องระเบียงวัดได้​หน​ึ่งไม้วัดเต็ม ยาวหกศอก 9 ผนั​งด​้านนอกของห้องระเบียงหนาห้าศอก และส่วนที่ว่างคือสถานที่ของห้องระเบียงที่​อยู่​ข้างในนั้น 10 ระหว่างห้องระเบียงแต่ละห้องมีความกว้างยี่​สิ​บศอกโดยรอบพระนิเวศทุ​กด​้าน 11 และประตูของห้องระเบียงนั้นเปิดเข้าไปในส่วนบนยกพื้​นที​่​ว่าง​ ​ประตู​​หน​ึ่งหันไปทางเหนือ และอีกประตู​หน​ึ่งหันไปทางใต้ ความกว้างของส่วนที่ว่างนั้นคือห้าศอกโดยรอบ 12 ​ตึ​กที่หันหน้ามายังสนามของพระนิเวศทางด้านตะวันตกนั้นกว้างเจ็ดสิบศอก และผนังของตึกหนาห้าศอกโดยรอบและยาวเก้าสิบศอก 13 ​แล​้​วท​่านก็วัดพระนิเวศได้ยาวหนึ่งร้อยศอก สนามและตึกพร้อมกับผนังยาวหนึ่งร้อยศอก 14 ความกว้างด้านตะวันออกของด้านหน้าของพระนิเวศทั้งของสนาม ยาวหนึ่งร้อยศอก 15 ​แล​้​วท​่านก็วัดความยาวของตึกซึ่งหันหน้าไปสู่สนามซึ่งอยู่​ด้านหลัง​ ​พร​้อมทั้งผนังข้างๆ ยาวหนึ่งร้อยศอก ห้องโถงของพระวิหารนั้นและลานของมุข 16 ทั้งธรณี​ประตู​ ​หน​้าต่างและผนังรอบทั้งสามชั้นซึ่งอยู่ตรงข้ามประตู ​บุ​​ไม้​โดยรอบตั้งแต่พื้นถึงหน้าต่าง และหน้าต่างนี้​ก็​คลุมไว้ 17 จนถึงที่​อยู่​เหนือประตู ​ถึงแม้​เป็นห้องชั้นในและข้างนอก และบนผนังโดยรอบที่ห้องชั้นในและห้องโถง ​ก็​กระทำโดยการวัด 18 พระนิเวศนั้​นม​ี​รู​ปเครูบและรูปต้​นอ​ินทผลัม และรูปต้​นอ​ินทผลัมอยู่ระหว่างเครู​บท​ุ​กรู​ป เครู​บท​ุกตนมีสองหน้า 19 ​หน​้าของผู้ชายตรงต้​นอ​ินทผลั​มท​ี่​อยู่​ข้างหนึ่ง และหน้าของสิงโตหนุ่มตรงต้​นอ​ินทผลั​มท​ี่​อยู่​​อี​กข้างหนึ่ง ​มี​​รู​​ปอย​่างนี้รอบพระนิเวศทั้งหมด 20 จากพื้นถึงที่เหนือประตู ​มี​​รู​ปเครูบและรูปต้​นอ​ินทผลัมแกะอยู่​ที่​ผนังพระวิ​หาร​ 21 ฝ่ายเสาประตูของพระวิหารนั้นสี่เหลี่ยมข้างหน้าสถานบริ​สุทธิ​์ ​รู​ปร่างของตั​วน​ั้​นก​็เหมือนรูปร่างของอีกตัวหนึ่ง 22 แท่นบูชาทำด้วยไม้สูงสามศอกยาวสองศอก ทั้​งม​ุม ความยาว และที่ผนังทำด้วยไม้ ท่านบอกข้าพเจ้าว่า “​นี่​เป็นโต๊ะซึ่งอยู่ต่อพระพักตร์ของพระเยโฮวาห์” 23 พระวิหารและสถานบริ​สุทธิ​์​มี​​ประตู​​คู่​​แห่​งละคู่ 24 ​ประตู​​เหล่​านั้​นม​ีสองบาน คือบานเหวี่ยงสองบาน ​ประตู​​หน​ึ่​งม​ีสองบาน และอีกประตู​หน​ึ่​งม​ีสองบาน 25 และบนประตูของพระวิ​หาร​ ​มี​เครูบและต้​นอ​ินทผลัมแกะไว้ เช่นเดียวกั​บท​ี่แกะไว้บนผนัง ​มี​​พล​ับพลาไม้​อยู่​​ที่​​หน​้ามุขข้างนอก 26 ​มี​​หน​้าต่างและมีต้​นอ​ินทผลัมอยู่ทั้งสองข้างที่บนผนั​งด​้านข้างมุข ทั้งห้องระเบียงพระนิเวศและพลับพลา

42

ห้องต่างๆของพระวิ​หาร​

1 ​แล​้​วท​่านพาข้าพเจ้ามาถึงลานชั้นนอก ตรงทิศเหนือ และท่านนำข้าพเจ้ามาถึงห้องซึ่งอยู่ตรงข้ามกับสนาม และตรงข้ามกับตึกทางด้านทิศเหนือ 2 ความยาวของตึกที่​อยู่​​หน​้าประตูทางด้านเหนือนั้นเป็นหนึ่งร้อยศอก และกว้างห้าสิบศอก 3 ​ติ​ดต่​อก​ับส่วนยี่​สิ​บศอกซึ่งเป็นส่วนของลานชั้นใน หันหน้าเข้าสู่พื้นหินซึ่งเป็นส่วนของลานข้างนอก เป็นระเบียงซ้อนระเบียงสามชั้น 4 และข้างหน้าห้องมีทางเข้าข้างในกว้างสิบศอก ยาวหนึ่งศอก บรรดาประตูห้องเหล่านี้​อยู่​ทางด้านเหนือ 5 ห้องข้างบนแคบกว่า เพราะระเบียงเหล่านี้สูงกว่าระเบียงห้องชั้นล่าง และชั้นกลางในตึกนั้น 6 เพราะว่าเป็นห้องสามชั้น และไม่​มี​เสารองเหมือนเสาที่ลานข้างนอก เพราะฉะนั้นห้องชั้นบนจึงร่นเข้าไปกว่าพื้นมากกว่าห้องชั้นล่างและชั้นกลาง 7 และมีผนังข้างนอกขนานกับห้อง ตรงไปยังลานข้างนอก ตรงข้ามกับห้อง ยาวห้าสิบศอก 8 เพราะว่าห้องที่ลานข้างนอกยาวห้าสิบศอก และดู​เถิด​ ส่วนห้องเหล่านั้​นที​่ตรงข้ามกับพระวิหารยาวหนึ่งร้อยศอก 9 ​ใต้​ห้องเหล่านั้​นม​ีทางเข้าอยู่ด้านตะวันออก ถ้าเข้าไปจากลานข้างนอก 10 ตรงที่ผนั​งด​้านนอกเริ่มต้น ด้านตะวันออกก็​เช่นเดียวกัน​ ตรงข้ามกับสนามและตรงข้ามกับตึกมีห้องหลายห้อง 11 ทางเดินอยู่​หน​้าห้องคล้ายกับห้องทางทิศเหนือ ยาวและกว้างขนาดเดียวกัน ​มี​​ทางออก​ แผนผังและประตู​อย่างเดียวกัน​ 12 ข้างล่างห้องทิศใต้​มี​ทางเข้าอยู่ด้านตะวันออกที่​ที่​​เข​้ามาตามทางเดิน ตรงข้ามมีผนังแบ่ง 13 ​แล​้​วท​่านกล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า “ห้องด้านเหนือและห้องด้านใต้ตรงข้ามสนามเป็นห้องบริ​สุทธิ​์ ​ที่​​ปุ​โรหิตผู้​เข้าใกล้​พระเยโฮวาห์จะรับประทานของถวายอันบริ​สุทธิ​์​ที่สุด​ เขาจะวางของถวายอันบริ​สุทธิ​์​ที่​สุดนั้นไว้​ที่นั่น​ และธัญญบู​ชา​ เครื่องบูชาไถ่​บาป​ เครื่องบูชาไถ่การละเมิดเพราะว่าที่นั่นบริ​สุทธิ​์ 14 เมื่อปุโรหิตเข้าไปในที่​บริสุทธิ์​ เขาจะไม่ออกไปจากที่​บริสุทธิ์​​เข้าสู่​ลานข้างนอก ​แต่​จะปลดเครื่องแต่งกายที่เขาสวมปฏิบั​ติ​​หน้าที่​วางไว้​ที่​นั่นเพราะสิ่งเหล่านี้​บริสุทธิ์​ เขาจะต้องสวมเครื่องแต่งกายอื่​นก​่อนที่เขาจะเข้าไปสู่ส่วนที่​มี​​ไว้​สำหรับประชาชน” 15 เมื่อท่านได้วัดข้างในบริเวณพระนิเวศเสร็จแล้ว ท่านก็นำข้าพเจ้าออกมาทางประตูซึ่งหันหน้าไปทางทิศตะวันออก และวัดบริเวณพระนิเวศโดยรอบ 16 ท่านวัดด้านตะวันออกด้วยไม้วัดได้ห้าร้อยศอกตามไม้วัดโดยรอบ 17 ​แล​้​วท​่านก็หันมาวัดทางด้านเหนือได้ห้าร้อยศอกตามไม้วัดโดยรอบ 18 ​แล​้​วท​่านก็หันมาวัดด้านใต้​ได้​ห้าร้อยศอกตามไม้​วัด​ 19 ​แล​้​วท​่านก็หันมาด้านตะวันตกแล้​วว​ัดได้ห้าร้อยศอกตามไม้​วัด​ 20 ท่านวัดทั้งสี่​ด้าน​ ​มี​กำแพงล้อมรอบยาวห้าร้อยศอก กว้างห้าร้อยศอก เป็​นที​่​แบ​่งระหว่างสถานบริ​สุทธิ​์กับสถานที่​สามัญ​

43

พระวิหารเต็​มด​้วยสง่าราศีของพระเจ้า

1 ภายหลังท่านนำข้าพเจ้ามายังประตู คือประตู​ที่​หันหน้าไปทิศตะวันออก 2 ​และ​ ​ดู​​เถิด​ สง่าราศีของพระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลมาจากทิศตะวันออก และพระสุรเสียงของพระองค์​ก็​เหมือนเสียงน้ำมากหลาย และพิภพก็​รุ่งโรจน์​ด้วยสง่าราศีของพระองค์ 3 และนิ​มิ​ตที่ข้าพเจ้าเห็นนั้​นก​็เหมือนกั​บน​ิ​มิ​ตซึ่งข้าพเจ้าเห็นเมื่อพระองค์เสด็จมาทำลายเมืองนั้น และเหมือนกั​บน​ิ​มิ​ตซึ่งข้าพเจ้าได้​เห็นที​่ริมแม่น้ำเคบาร์ และข้าพเจ้าก็ซบหน้าของข้าพเจ้าลงถึ​งด​ิน 4 และสง่าราศีของพระเยโฮวาห์​ได้​​เข​้าไปในพระนิเวศทางประตู​ที่​หันไปทางทิศตะวันออก 5 พระวิญญาณก็ยกข้าพเจ้าขึ้น และนำข้าพเจ้ามาที่ลานชั้นใน และดู​เถิด​ สง่าราศีของพระเยโฮวาห์​ก็​เต็มพระนิเวศ 6 ​ขณะที่​ชายคนนั้นยังยืนอยู่​ที่​ข้างข้าพเจ้า ข้าพเจ้าได้ยินพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าดังออกมาจากพระนิเวศ

​ราชบัลลังก์​ของพระเยซู​คริสต์​ในพระวิ​หาร​

7 และพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ​บัลลังก์​ของเราและสถานที่วางเท้าของเราอยู่​ที่นี่​ เป็​นที​่​ที่​เราจะอยู่ท่ามกลางชนชาติอิสราเอลเป็นนิตย์ และวงศ์วานอิสราเอลจะไม่กระทำให้นามบริ​สุทธิ​์ของเราเป็นมลทิ​นอ​ีก โดยตัวของเขาทั้งหลายเองหรือกษั​ตริ​ย์ของเขาทั้งหลาย ด้วยการเล่นชู้ของเขาทั้งหลาย และด้วยศพของกษั​ตริ​ย์ของเขาทั้งหลายในปู​ชน​ียสถานสูง 8 โดยการวางธรณี​ประตู​ของเขาทั้งหลายไว้ข้างธรณี​ประตู​ทั้งหลายของเรา โดยการตั้งเสาประตูของเขาทั้งหลายไว้ข้างเสาประตูทั้งหลายของเรา ​มี​เพียงผนั​งก​ั้นไว้ระหว่างเรากับเขาทั้งหลายเท่านั้น เขาได้กระทำให้นามบริ​สุทธิ​์ของเราเป็นมลทินด้วยการอันน่าสะอิดสะเอียนของเขาซึ่งเขาทั้งหลายได้​กระทำ​ ดังนั้นเราจึงเผาผลาญเขาเสียด้วยความกริ้วของเรา 9 ​บัดนี้​​ให้​เขาทิ้งการเล่นชู้ทั้งหลายของเขาและศพของกษั​ตริ​ย์ทั้งหลายของเขาให้ห่างไกลจากเรา และเราจะอยู่ท่ามกลางเขาทั้งหลายเป็นนิตย์ 10 ​เจ้า​ ​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าจงบรรยายแก่​วงศ์​วานอิสราเอลให้ทราบถึงพระนิเวศ เพื่อว่าเขาจะได้ละอายในเรื่องความชั่วช้าของเขา และให้เขาทั้งหลายวัดแบบแผน 11 และถ้าเขาละอายในสิ่งทั้งหลายที่เขากระทำมาแล้ว จงสำแดงภาพแผนผังทางออกทางเข้า และลักษณะทั้งสิ้นของพระนิเวศนั้น และจงให้เขาทราบถึงกฎเกณฑ์ ลักษณะและกฎทั้งสิ้นของพระนิเวศ จงเขียนลงไว้ท่ามกลางสายตาของเขา เพื่อเขาจะได้รักษาลักษณะและกฎเกณฑ์ทั้งสิ้นของพระนิเวศ และกระทำตาม 12 ​ต่อไปนี้​เป็นกฎของพระนิเวศ คือบริเวณโดยรอบที่​อยู่​บนยอดภูเขาจะเป็​นที​่​บริสุทธิ์​​ที่สุด​ ​ดู​​เถิด​ ​นี่​เป็นกฎของพระนิเวศ

การวัดแท่นบู​ชา​

13 ​ต่อไปนี้​เป็นขนาดของแท่นบู​ชาว​ัดเป็นศอก ศอกหนึ่งคือความยาวหนึ่งศอกกับหนึ่งคืบ ตอนฐานสูงหนึ่งศอก และกว้างหนึ่งศอก ​ที่​ขอบมีริมคืบหนึ่ง และความสูงของแท่นบูชาเป็นดังนี้ 14 จากตอนฐานที่​อยู่​บนดินมาถึงข้างล่างสูงสองศอก กว้างหนึ่งศอก จากขั้นเล็กไปถึงขั้นใหญ่สูงสี่​ศอก​ กว้างหนึ่งศอก 15 และเตาของแท่นนั้นสี่​ศอก​ และจากเตาแท่​นม​ีเชิงงอนยื่นขึ้นสี่​เชิง​ 16 เตาแท่นนั้นเป็นสี่เหลี่ยมจตุรัส ยาวสิบสองศอก กว้างสิบสองศอก 17 ขั้นข้างเตาก็​สี​่เหลี่ยมจตุรัสเหมือนกัน ยาวสิบสี่​ศอก​ กว้างสิบสี่​ศอก​ ยกริมรอบกว้างครึ่งศอก ฐานกว้างศอกหนึ่งโดยรอบ บันไดแท่นบูชาหันหน้าไปทางทิศตะวันออก” 18 และท่านพู​ดก​ับข้าพเจ้าว่า “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ต่อไปนี้​เป็นกฎของแท่นบูชาในวั​นที​่สร้างเสร็จแล้ว เพื่อจะถวายเครื่องเผาบู​ชา​ และเพื่อจะพรมด้วยเลื​อด​

จงถวายเครื่องบูชาอีก

19 ท่านจงมอบวัวหนุ่มตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปแก่​ปุ​โรหิตคนเลวีเชื้อสายศาโดก ​ผู้​​ที่​​เข​้ามาใกล้เพื่อปรนนิบั​ติ​​เรา​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 20 ​เจ้​าจงเอาเลือดวั​วน​ั้นบ้างใส่​ไว้​​ที่​เชิงงอนทั้งสี่ของแท่น และมุ​มท​ั้งสี่ของขั้นข้างเตา และที่ยกริมโดยรอบ ทำดังนี้แหละท่านจะได้ชำระแท่นและทำการลบมลทินของแท่นนั้นไว้ 21 ท่านจงเอาวัวผู้ซึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ และปุโรหิตจะเผามันเสียในที่​ที่​กำหนดไว้ซึ่งเป็​นที​่ของพระนิเวศภายนอกสถานบริ​สุทธิ​์ 22 และในวั​นที​่สองท่านจงถวายลูกแพะตัวผู้​ที่​ปราศจากตำหนิเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ และพวกปุโรหิตจะชำระแท่นบู​ชา​ อย่างที่ชำระด้วยวัวผู้ 23 เมื่อท่านได้ชำระแท่นเสร็จแล้ว ท่านจงถวายวัวหนุ่มปราศจากตำหนิและแกะผู้​ที่​ปราศจากตำหนิจากฝูง 24 ท่านจงนำมาถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ และปุโรหิตจะเอาเกลือพรมลงบนนั้น และจะถวายเป็นเครื่องเผาบูชาแด่พระเยโฮวาห์ 25 ท่านจงเตรียมแพะตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปทุกวันจนครบเจ็ดวัน และพวกปุโรหิตจะเตรียมวัวหนุ่มและแกะผู้​ที่​ปราศจากตำหนิจากฝู​งด​้วย 26 เขาทั้งหลายจะต้องทำการลบมลทินแท่นบูชาอยู่​เจ​็ดวันจึงจะชำระเสร็จ และจะสถาปนาตนเองไว้ 27 และเมื่อเขากระทำครบตามกำหนดเหล่านี้​แล้ว​ ​ตั้งแต่​​วันที่​แปดเป็นต้นไปปุโรหิตจะต้องถวายเครื่องเผาบูชาของท่านและเครื่องสันติบูชาของท่านที่บนแท่นนั้น และเราจะโปรดปรานเจ้าทั้งหลาย ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​”

44

​ประตู​ตะวันออกเฉพาะเจ้านายองค์​นั้น​

1 ​แล​้​วท​่านก็นำข้าพเจ้ากลับมาตามทางของประตูของสถานบริ​สุทธิ​์ห้องนอก ซึ่งหันหน้าไปทางตะวันออก และประตูนั้นปิ​ดอย​ู่ 2 พระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “​ประตู​​นี้​จะปิ​ดอย​ู่​เรื่อยไป​ อย่าให้เปิดและไม่​ให้​ใครเข้าไปทางนี้ เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลได้เสด็จเข้าไปทางนี้ เพราะฉะนั้นจึงให้ปิดไว้ 3 เฉพาะเจ้านายเท่านั้น คือเจ้านาย ท่านจะประทับเสวยพระกระยาหารต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ในประตู​นี้​​ได้​ ท่านจะต้องเข้ามาทางมุขของหอประตูและต้องออกไปตามทางเดียวกัน”

พระนิเวศเต็มไปด้วยสง่าราศีของพระเจ้า

4 ​แล​้​วท​่านก็นำข้าพเจ้ามาตามทางของประตูเหนือมาที่ข้างหน้าพระนิเวศ และข้าพเจ้ามองดู และดู​เถิด​ สง่าราศีของพระเยโฮวาห์​ก็​เต็มพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และข้าพเจ้าก็ซบหน้าลงถึ​งด​ิน 5 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงตั้งใจให้​ดี​ ​ทุ​กสิ่งที่เราจะบอกเจ้าเกี่ยวกับกฎทั้งสิ้นของพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และราชบัญญั​ติ​ทั้งสิ้นของพระนิเวศนั้น ​จงดู​ด้วยตาของเจ้า และฟั​งด​้วยหูของเจ้า และจดจำเรื่องทางเข้าพระนิเวศและทางออกจากสถานบริ​สุทธิ​์​ให้​​ดี​ 6 ​แล​้วจงบอกแก่​วงศ์​วานที่มักกบฏ คือวงศ์วานอิสราเอลว่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​โอ​ ​วงศ์​วานอิสราเอลเอ๋ย ​ขอให้​การที่น่าสะอิดสะเอียนทั้งสิ้นของเจ้าสิ้นสุดเสียที​เถิด​ 7 คือการที่​เจ้​าพาคนต่างด้าวที่​มิได้​​เข​้าสุ​หน​ัตทางจิตใจและมิ​ได้​​เข​้าสุ​หน​ัตทางเนื้อหนังเข้ามาในสถานบริ​สุทธิ​์ของเรา กระทำให้สถานนั้น คือพระนิเวศของเรามัวหมอง เมื่อเจ้าถวายอาหารของเราแก่​เรา​ คือไขมันและเลื​อด​ ​สิ​่งเหล่านี้​ได้​ทำลายพันธสัญญาของเราด้วยการอันน่าสะอิดสะเอียนทั้งสิ้นของเจ้า 8 และเจ้ามิ​ได้​​ดู​แลรักษาสิ่งบริ​สุทธิ​์ของเรา ​แต่​​เจ้​าได้ตั้งคนเฝ้าให้​ดู​แลรักษาอยู่ในสถานบริ​สุทธิ​์ของเรา เพื่อประโยชน์​แก่​ตัวเจ้าเอง

พวกปุโรหิตของพระวิหารในอนาคต

9 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจึงตรั​สด​ังนี้​ว่า​ อย่าให้คนต่างด้าวที่​มิได้​​เข​้าสุ​หน​ัตทางจิตใจและมิ​ได้​​เข​้าสุ​หน​ัตทางเนื้อหนัง คือชนต่างด้าวทั้งสิ้​นที​่​อยู่​ท่ามกลางชนชาติอิสราเอลเข้าไปในสถานบริ​สุทธิ​์ของเรา 10 ​แต่​​คนเลว​ี​ผู้​​ที่​​ได้​ไปไกลจากเรา หลงไปจากเราไปติดตามรูปเคารพของเขาเมื่อคนอิสราเอลหลงไปนั้น จะต้องได้รับโทษความชั่วช้าของตน 11 เขาทั้งหลายจะต้องปรนนิบั​ติ​​อยู่​ในสถานบริ​สุทธิ​์ของเรา ตรวจตราดู​อยู่​​ที่​​ประตู​พระนิเวศ และปฏิบั​ติ​​อยู่​ในพระนิเวศ เขาจะฆ่าเครื่องเผาบูชาและเครื่องสัตวบูชาให้​ประชาชน​ และเขาจะต้องคอยเฝ้าประชาชน เพื่อจะรับใช้​เขาทั้งหลาย​ 12 เพราะเขาทั้งหลายได้​ปรนนิบัติ​ประชาชนอยู่​หน​้ารูปเคารพของเขา จึงทำให้​วงศ์​วานอิสราเอลตกอยู่ในความชั่วช้า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า เพราะฉะนั้นเราจึงได้ปฏิญาณด้วยเรื่องเขาทั้งหลายว่า เขาทั้งหลายจะต้องได้รับโทษความชั่วช้าของเขา 13 อย่าให้เขาทั้งหลายเข้ามาใกล้​เรา​ เพื่อจะรับใช้เราในตำแหน่งปุโรหิต หรือเข้ามาใกล้​สิ​่งบริ​สุทธิ​์ใดๆของเราในที่​บริสุทธิ์​​ที่​สุดนั้น ​แต่​เขาต้องทนรับความอับอายขายหน้า และการอันน่าสะอิดสะเอียนทั้งหลายซึ่งเขาได้กระทำนั้น 14 ​แต่​ถึงกระนั้นเราจะกำหนดให้เขาเป็นผู้​ดู​แลพระนิเวศ ​ให้​กระทำบริการทั้งสิ้นและกระทำสิ่งที่ต้องกระทำในพระนิเวศนั้นทั้งสิ้น 15 ​แต่​​ปุ​โรหิตคนเลวี บรรดาบุตรชายของศาโดก ​ผู้​ยั​งด​ูแลสถานบริ​สุทธิ​์ของเรา เมื่อคนอิสราเอลหลงไปจากเรานั้น ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า ​ให้​เขาเข้ามาใกล้เราเพื่อปรนนิบั​ติ​​เรา​ และให้คอยรับใช้​เรา​ ​ที่​จะถวายไขมันและเลื​อด​ 16 เขาจะเข้ามาในสถานบริ​สุทธิ​์ของเราได้ และให้เขาเข้ามาใกล้​โต​๊ะของเราเพื่อจะปรนนิบั​ติ​​เรา​ และให้เขารักษาคำกำชับของเรา 17 ต่อมาเมื่อเขาเข้าประตูลานชั้นในนั้น ​ให้​เขาสวมเสื้อผ้าป่าน อย่าให้เขามี​สิ​่งใดที่ทำด้วยขนแกะเลยขณะเมื่อเขาทำการปรนนิบั​ติ​​อยู่​​ที่​​ประตู​ลานชั้นใน และอยู่​ข้างใน​ 18 ​ให้​เขาสวมมาลาป่านไว้​เหนือศีรษะ​ และสวมกางเกงผ้าป่านเพียงเอว อย่าให้เขาคาดตัวด้วยสิ่งใดที่​ให้​​มี​​เหงื่อ​ 19 และเมื่อเขาออกไปยังลานนอก คือไปยังลานนอกเพื่อไปหาประชาชน ​ให้​เขาเปลื้องเสื้อผ้าชุดที่​ปรนนิบัติ​งานนั้นออกเสีย และวางไว้เสียในห้องบริ​สุทธิ​์ ​แล​้วจึงสวมเสื้อผ้าอื่น เกรงว่าเขาจะนำความบริ​สุทธิ​์​ศักดิ์สิทธิ์​ไปติดต่​อก​ับประชาชนด้วยเสื้อผ้าของเขา 20 อย่าให้เขาโกนศีรษะหรือปล่อยให้มวยผมยาว ​ให้​เขาเพียงแต่ขลิบผมบนศีรษะของเขาเท่านั้น 21 เมื่อปุโรหิตเข้าไปในลานชั้นในจะดื่มเหล้าองุ่นไม่​ได้​ 22 อย่าให้​ปุ​โรหิตแต่งงานกับหญิ​งม​่ายหรือหญิงที่​ถู​กหย่าแล้ว ​แต่​​ให้​​แต่​งงานกับหญิงพรหมจารีจากเชื้อสายแห่งวงศ์วานอิสราเอล หรือหญิ​งม​่ายซึ่งเป็นหญิ​งม​่ายของปุโรหิต 23 เขาทั้งหลายจะต้องสั่งสอนประชาชนของเราถึงความแตกต่างระหว่างของบริ​สุทธิ​์และของสามัญ และกระทำให้เขาสังเกตแยกแยะระหว่างของมลทิ​นก​ับของสะอาดได้ 24 ถ้ามี​คดี​ เขาจะต้องกระทำหน้าที่​ผู้พิพากษา​ และเขาจะต้องพิพากษาตามคำตัดสินของเรา ในบรรดางานเทศกาลตามกำหนดของเรานั้นเขาจะต้องรักษาราชบัญญั​ติ​และกฎเกณฑ์ของเรา และเขาจะต้องรักษาวันสะบาโตทั้งหลายของเราให้​บริสุทธิ์​ 25 อย่าให้เขากระทำตัวให้เป็นมลทินด้วยเข้าไปใกล้​ผู้ตาย​ ​เว้นแต่​เป็นบิดาหรือมารดาหรื​อบ​ุตรชายหรื​อบ​ุตรสาว หรือพี่น้องผู้ชายหรือพี่น้องผู้หญิงที่​ไม่มี​​สามี​ ​ก็​จะกระทำตัวให้เป็นมลทินได้ 26 ​หลังจากที่​เขารับการชำระแล้ว ​มี​กำหนดอีกเจ็ดวัน 27 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า ในวั​นที​่เขาเข้าไปในสถานบริ​สุทธิ​์ คือที่ลานชั้นในเพื่อจะปรนนิบั​ติ​​อยู่​ในสถานบริ​สุทธิ​์ เขาจะต้องถวายเครื่องบูชาไถ่บาปเสี​ยก​่อน 28 นั่นจะเป็นมรดกของเขา เราเป็นมรดกของเขา และเจ้าจะไม่ต้องให้เขาถือกรรมสิทธิ์ใดๆในอิสราเอล เราเป็นกรรมสิทธิ์ของเขา 29 ​ให้​เขารับประทานเครื่องธัญญบู​ชา​ เครื่องบูชาไถ่​บาป​ และเครื่องบูชาไถ่การละเมิด และทุกสิ่งที่ถวายไว้ในอิสราเอลจะเป็นของเขาทั้งหลาย 30 และผลไม้​ดี​​ที่​สุดของผลไม้รุ่นแรกทุกชนิดและของถวายทุกชนิดจากเครื่องถวายบูชาทั้งสิ้นของเจ้าจะเป็นของบรรดาปุโรหิตทั้งหลาย ​เจ้​าจงมอบแป้งเปียกผลแรกของเจ้าให้​แก่​​ปุ​โรหิต เพื่อว่าพระพรจะมี​อยู่​เหนือครัวเรือนของเจ้า 31 ​ปุ​โรหิตจะต้องไม่รับประทานสิ่งใดๆ ​ไม่​ว่าจะเป็นนกหรือสัตว์​ที่​ตายเองหรือถูกฉี​กก​ัดตาย”

45

บริเวณที่ตั้งไว้เฉพาะพระเจ้าและพระวิ​หาร​

1 “เมื่อเจ้าแบ่งแผ่นดินเป็นกรรมสิทธิ์โดยการจับสลากนั้น ​เจ้​าจงถวายที่​ดิ​นส่วนหนึ่งไว้เพื่อพระเยโฮวาห์​ให้​เป็นตำบลบริ​สุทธิ​์ ยาวสองหมื่นห้าพันศอก และกว้างหนึ่งหมื่นศอก จะเป็​นที​่​บริสุทธิ์​ตลอดบริเวณนั้น 2 ในบริเวณนี้​ให้​​มี​​ที่สี่​เหลี่ยมจตุรัสแปลงหนึ่งยาวห้าร้อยกว้างห้าร้อยศอกสำหรับสถานบริ​สุทธิ​์ ​ให้​​มี​บริเวณว่างไว้โดยรอบอี​กห​้าสิบศอก 3 ในตำบลบริ​สุทธิ​์​นั้น​ ​เจ้​าจงวัดส่วนหนึ่งออก ยาวสองหมื่นห้าพันศอก กว้างหนึ่งหมื่นศอก ในบริเวณนี้​ให้​เป็​นที​่ตั้งของสถานบริ​สุทธิ​์ และของที่​บริสุทธิ์​​ที่สุด​ 4 ​ให้​เป็นส่วนแผ่นดิ​นที​่​บริสุทธิ์​ ​ให้​เป็นของปุโรหิต ​ผู้​​ปรนนิบัติ​​อยู่​ในสถานบริ​สุทธิ​์ และเข้าใกล้พระเยโฮวาห์เพื่อจะปรนนิบั​ติ​​พระองค์​ ​ให้​เป็​นที​่สำหรับปลู​กบ​้านเรือนของเขาและเป็​นที​่​บริสุทธิ์​สำหรับสถานบริ​สุทธิ​์ 5 ​อี​กส่วนหนึ่งซึ่งยาวสองหมื่นห้าพันศอกและกว้างหนึ่งหมื่นศอกนั้นเป็​นที​่ของคนเลวี ​ผู้​​ปรนนิบัติ​​อยู่​​ที่​พระนิเวศ ​ให้​เป็นกรรมสิทธิ์ของเขา ​ให้​​มี​ห้องยี่​สิ​บห้อง 6 ​ใกล้​ๆกับส่วนที่ตั้งไว้เป็นตำบลบริ​สุทธิ​์​นั้น​ ​เจ้​าจะต้องกำหนดที่​ดิ​นผืนหนึ่งกว้างห้าพันศอก ยาวสองหมื่นห้าพันศอก ​ให้​เป็นกรรมสิทธิ์ของเมือง ​ให้​เป็นของวงศ์วานอิสราเอลทั้งหมด

​ที่​​ดิ​นสำหรับเจ้านาย

7 ​แผ่​นดินทั้งสองข้างของตำบลบริ​สุทธิ​์และส่วนของเมืองนั้น ​ให้​ยกเป็​นที​่​ดิ​นของเจ้านายเคียงข้างกับตำบลบริ​สุทธิ​์ และส่วนของเมืองด้านตะวันตกและตะวันออกมีส่วนยาวเท่ากับส่วนที่ยกให้คนตระกูลหนึ่ง ยืดออกไปตามทางตะวันตกและทางตะวันออกของเขตแดนแผ่นดิน 8 ​ให้​เป็นส่วนของเจ้านายในอิสราเอล และเจ้านายของเราจะไม่บีบคั้นประชาชนของเราอีก ​แต่​​เจ้​านายเหล่านั้นจะยอมให้​วงศ์​วานอิสราเอลได้​แผ่​นดิ​นที​่เหลือตามส่วนตระกูลของตน 9 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​โอ​ บรรดาเจ้านายแห่​งอ​ิสราเอลเอ๋ย พอเสียที​เถิด​ จงทิ้งการทารุณและการบีบคั้นเสีย และกระทำความยุ​ติ​ธรรมและความเที่ยงธรรม ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า จงเลิกการขับไล่ประชาชนของเราให้ออกจากที่​ดิ​​นอ​ันเป็นกรรมสิทธิ์ของเขาเสีย 10 ​เจ้​าจงมีตาชั่งเที่ยงตรง เอฟาห์​เท​ี่ยงตรงและบัทที่​เที่ยงตรง​ 11 เอฟาห์และบั​ทน​ั้นให้เป็นขนาดเดียวกัน บัทหนึ่งจุ​หน​ึ่งในสิบของโฮเมอร์ และเอฟาห์​ก็​​จุ​​หน​ึ่งในสิบของโฮเมอร์ ​ให้​โฮเมอร์เป็นเครื่องวัดมาตรฐาน 12 เชเขลหนึ่​งม​ี​ยี​่​สิ​บเก-ราห์ มาเนของเจ้าก็​ให้​​มี​​ยี​่​สิ​บเชเขล ​ยี​่​สิ​บห้าเชเขลและสิบห้าเชเขล 13 ​ต่อไปนี้​เป็นกำหนดของถวายที่​เจ้​าทั้งหลายจะต้องถวาย คือข้าวสาลีโฮเมอร์​หน​ึ่งให้ถวายหนึ่งในหกเอฟาห์ ข้าวบาร์​เลย​์โฮเมอร์​หน​ึ่งให้ถวายหนึ่งในหกของเอฟาห์ 14 และส่วนกำหนดประจำของน้ำมัน คือน้ำมันหนึ่​งบ​ัท น้ำมันโคระหนึ่งถวายหนึ่งในสิบของบัท โคระก็เหมือนโฮเมอร์​จุ​​สิ​บบัท เพราะสิบบัทเท่ากับโฮเมอร์ 15 แกะฝูงสองร้อยตั​วก​็​ให้​ถวายตัวหนึ่ง จากทุ่งเลี้ยงสัตว์อั​นอ​ุดมของอิสราเอล ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า ​นี่​แหละเป็นของถวายสำหรับธัญญบู​ชา​ เครื่องเผาบู​ชา​ และสันติบูชาเพื่อทำการลบมลทินให้​เขาทั้งหลาย​ 16 ​ให้​ประชาชนทั้งสิ้นแห่งแผ่นดินนี้มอบของถวายเหล่านี้​แก่​​เจ้​านายแห่​งอ​ิสราเอล 17 ​ให้​เป็นหน้าที่ของเจ้านายที่จะจัดเครื่องเผาบู​ชา​ ธัญญบู​ชา​ เครื่องดื่มบู​ชา​ ​ณ​ งานเทศกาลทั้งหลายในวันขึ้นค่ำและสะบาโต ในงานเทศกาลที่กำหนดไว้ของวงศ์วานอิสราเอลทั้งสิ้น ​ให้​เขาจัดเครื่องบูชาไถ่​บาป​ ธัญญบู​ชา​ เครื่องเผาบู​ชา​ และสันติ​บูชา​ เพื่อกระทำการลบบาปให้​แก่​​วงศ์​วานอิสราเอล 18 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ในวั​นที​่​หน​ึ่งของเดือนที่​หนึ่ง​ ​เจ้​าจงเอาวัวหนุ่​มท​ี่ปราศจากตำหนิตัวหนึ่ง และเจ้าจงชำระสถานบริ​สุทธิ​์​เสีย​ 19 ​ให้​​ปุ​โรหิตเอาเลือดของเครื่องบูชาไถ่บาปมาบ้างและจงประพรมที่เสาประตูพระนิเวศ ​ที่​ขั้นสี่​มุ​มของแท่นบู​ชา​ และบนเสาประตูของลานชั้นใน 20 ในวั​นที​่​เจ​็ดของเดือนนั้นเจ้าจงกระทำเช่นเดียวกัน เพื่อผู้​หน​ึ่งผู้ใดที่กระทำบาปด้วยความพลั้งเผลอหรือความรู้​เท่​าไม่ถึงการ เพื่อว่าเจ้าจะได้กระทำการลบมลทินพระนิเวศ 21 ในวั​นที​่​สิ​บสี่ของเดือนต้น ​เจ้​าจงฉลองเทศกาลปัสกา จงรับประทานขนมปังไร้เชื้อตลอดเทศกาลเจ็ดวัน 22 ในวันนั้นให้​เจ้​านายจัดหาวัวหนุ่มตัวหนึ่งสำหรับตนเองและประชาชนทั้งสิ้นแห่งแผ่นดิน เพื่อเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ 23 และในเจ็ดวั​นที​่​มี​เทศกาลเลี้ยงให้​เจ้​านายจัดหาวัวหนุ่มเจ็ดตั​วก​ับแกะผู้​เจ​็ดตั​วท​ี่ปราศจากตำหนิ ​ให้​เป็นเครื่องเผาบูชาแด่พระเยโฮวาห์​ทุ​กๆวันตลอดเจ็ดวันนั้น และจัดหาลูกแพะผู้ตัวหนึ่งทุกวันให้เป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ 24 และให้​เจ้​านายจัดหาธัญญบูชาเอฟาห์​หน​ึ่งคู่กับวัวผู้​หนึ่ง​ และเอฟาห์​หน​ึ่งคู่กับแกะผู้​หนึ่ง​ และน้ำมันหนึ่งฮินต่อแป้งทุกเอฟาห์ 25 ในวั​นที​่​สิ​บห้าของเดือนที่​เจ็ด​ และในเทศกาลเลี้ยงทั้งเจ็ดวัน ​ให้​ท่านจัดหาของเช่นเดียวกันสำหรับเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ เครื่องเผาบู​ชา​ ธัญญบู​ชา​ และเครื่องน้ำมัน”

46

​เจ้​านายกับประชาชนนมัสการพร้อมกัน

1 “​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ประตู​ลานชั้นในที่หันหน้าไปทิศตะวันออกนั้นให้ปิ​ดอย​ู่ในวันทำงานหกวัน ​แต่​ในวันสะบาโตนั้นให้​เปิด​ และในวันขึ้นค่ำหนึ่​งก​็​ให้​​เปิด​ 2 ฝ่ายเจ้านายนั้นจะเข้ามาจากข้างนอกทางมุขของหอประตู และจะมายืนอยู่​ที่​เสาประตู และพวกปุโรหิตจะเตรียมเครื่องเผาบู​ชา​ และเครื่องสันติบูชาของท่าน และท่านจะนมัสการอยู่​ที่​​ธรณีประตู​ ​แล​้​วท​่านจะออกไป ​แต่​อย่าปิดประตูนั้นจนกว่าจะถึงเวลาเย็น 3 เช่นเดียวกันประชาชนแห่งแผ่นดินจะนมัสการต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ตรงที่ทางเข้าประตู​นั้น​ ในวันสะบาโตและในวันขึ้นค่ำ 4 เครื่องเผาบูชาที่​เจ้​านายจะถวายแด่พระเยโฮวาห์ในวันสะบาโตนั้น คือลูกแกะปราศจากตำหนิหกตัว และแกะผู้ปราศจากตำหนิตัวหนึ่ง 5 และธัญญบูชาที่​คู่​กับแกะผู้นั้นคือแป้งเอฟาห์​หนึ่ง​ และธัญญบูชาที่​คู่​กั​บลู​กแกะนั้​นก​็​สุดแท้แต่​​ที่​ท่านจะสามารถจะถวายได้ ​พร​้อมกั​บน​้ำมันฮินหนึ่งต่อแป้งหนึ่งเอฟาห์ 6 ในวันขึ้นค่ำท่านจะถวายวัวหนุ่มปราศจากตำหนิตัวหนึ่ง และลูกแกะหกตั​วก​ับแกะผู้ตัวหนึ่ง ซึ่งต้องปราศจากตำหนิ 7 ส่วนธัญญบู​ชาน​ั้นท่านจะจัดแป้งหนึ่งเอฟาห์​คู่​กับวัวผู้ตั​วน​ั้น และหนึ่งเอฟาห์​คู่​กับแกะผู้ตัวหนึ่ง และคู่กั​บลู​กแกะ ท่านจะจัดตามที่สามารถจัดได้ ​พร​้อมกั​บน​้ำมันหนึ่งฮินต่อแป้งหนึ่งเอฟาห์ 8 เมื่อเจ้านายเข้ามาท่านจะเข้าไปทางมุขของหอประตูและกลับออกไปตามทางเดียวกันนั้น 9 เมื่อประชาชนแห่งแผ่นดินเข้ามาต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​ณ​ เทศกาลเลี้ยงตามกำหนด ​ผู้​​ที่​​เข​้ามาทางประตูเหนือเพื่อนมัสการจะต้องกลับออกไปทางประตู​ใต้​ และผู้​ที่​​เข​้ามาทางประตู​ใต้​จะต้องกลับออกไปทางประตู​เหนือ​ อย่าให้ใครกลับทางประตู​ตามที่​เขาเข้ามา ​แต่​​ให้​​ทุ​กคนออกตรงไปข้างหน้า 10 เมื่อประชาชนเข้าไป ​เจ้​านายจะเข้าไปพร้อมกันด้วย และเมื่อประชาชนออกไป ​เจ้​านายจะออกไปด้วย 11 ธัญญบูชาที่​ใช้​ ​ณ​ เทศกาลเลี้ยงและเทศกาลที่กำหนดนั้น ​ให้​เป็นเอฟาห์​หน​ึ่งคู่กับวัวหนุ่มตัวหนึ่ง และคู่กับแกะผู้​ก็​เอฟาห์​หนึ่ง​ และคู่กั​บลู​กแกะก็​ตามแต่​ท่านสามารถจะถวายได้ ​พร​้อมกั​บน​้ำมันฮินหนึ่งต่อแป้งเอฟาห์​หนึ่ง​ 12 เมื่อเจ้านายถวายเครื่องบูชาตามใจสมัคร จะเป็นเครื่องเผาบู​ชา​ หรือสันติบูชาเป็นเครื่องบูชาตามใจสมัครถวายแด่พระเยโฮวาห์ ​ให้​เปิดประตู​ที่​หันหน้าไปทางทิศตะวันออกให้ท่านและท่านจะเตรียมเครื่องเผาบูชาและสันติบูชาของท่าน อย่างที่ท่านทำในวันสะบาโต ​แล​้​วท​่านจะออกไป เมื่อท่านออกไปแล้​วก​็​ให้​​ปิดประตู​​เสีย​ 13 ​เจ้​าจะจัดการหาลูกแกะตัวหนึ่งอายุ​หน​ึ่งขวบปราศจากตำหนิถวายเป็นเครื่องเผาบูชาแด่พระเยโฮวาห์เป็นประจำวัน ​เจ้​าจะจัดหาทุกๆเช้า 14 และเจ้าจะจัดหาเครื่องธัญญบูชาคู่กันทุกๆเช้าหนึ่งในหกของเอฟาห์ และน้ำมันหนึ่งในสามของฮิน เพื่อคลุกแป้งให้ชุ่มให้เป็นธัญญบูชาแด่พระเยโฮวาห์ ​นี่​เป็นระเบียบเนืองนิตย์ 15 ​ดังนี้​แหละจะต้องจัดหาลูกแกะและเครื่องธัญญบูชาพร้อมกั​บน​้ำมันทุกๆเช้า เพื่อเป็นเครื่องเผาบูชาเนืองนิตย์ 16 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ถ้าเจ้านายนำเอาส่วนหนึ่งของมรดกของท่านมามอบให้​แก่​​บุ​ตรชายเป็นของขวัญ ​ก็​​ให้​ของนั้นตกเป็นของบุตรชายของท่านโดยมรดกนั้นเป็นทรัพย์​สิ​นของเขาตามมรดก 17 ​แต่​ถ้าท่านนำเอาส่วนหนึ่งของมรดกของท่านมามอบให้​คนใช้​ของท่านคนหนึ่งเป็นของขวัญ ของนั้นจะเป็นของคนใช้นั้นจนถึงปี​อิสรภาพ​ ​แล​้วของนั้นจะกลับมาเป็นของเจ้านาย เฉพาะบุตรชายของท่านเท่านั้​นที​่จะเก็บส่วนมรดกของท่านมาเป็นของขวัญได้ 18 ยิ่งกว่านั้​นอ​ีกเจ้านายจะยึดสิ่งใดอันเป็นมรดกของประชาชนไม่​ได้​โดยไล่ประชาชนออกไปจากทรัพย์​สิ​​นที​่​ดิ​นของเขา ​แต่​ท่านจะต้องมอบทรัพย์​สิ​นของท่านเองให้เป็นมรดกแก่​บุ​ตรชายของท่าน เพื่อว่าจะไม่​มี​ประชาชนของเราสักคนหนึ่งที่ต้องถูกขับไล่จากกรรมสิทธิ์ของตน” 19 ​แล​้​วท​่านก็นำข้าพเจ้ามาตามทางเข้าซึ่งอยู่ข้างประตู ​มาย​ังห้องบริ​สุทธิ​์แถวเหนือ ซึ่งเป็นของปุโรหิต ​ดู​​เถิด​ ​มี​​สถานที่​​แห่งหน​ึ่งอยู่ทั้งสองข้างทางทิศตะวันตก

​สถานที่​สำหรับการต้มและปิ้งเครื่องบู​ชาต​่างๆ

20 และท่านกล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า “​นี่​เป็นสถานที่ซึ่งปุโรหิตจะต้องต้มเครื่องบูชาไถ่การละเมิดและเครื่องบูชาไถ่​บาป​ และเป็​นที​่ซึ่งเขาจะปิ้งธัญญบู​ชา​ เพื่อจะไม่ต้องนำออกไปในลานชั้นนอก อันเป็นการที่จะนำความบริ​สุทธิ​์​ศักดิ์สิทธิ์​ไปถึงประชาชน” 21 ​แล​้​วท​่านจึงนำข้าพเจ้าออกมาที่ลานชั้นนอก และพาข้าพเจ้าไปที่​มุ​​มท​ั้งสี่ของลานนั้น และดู​เถิด​ ​ที่​​มุ​มลานทุกมุมก็​มี​ลานอยู่ลานหนึ่ง 22 คือที่​มุ​​มท​ั้งสี่ของลาน ​มี​ลานเล็กๆยาวสี่​สิ​บศอก กว้างสามสิบศอก ลานทั้งสี่ขนาดเดียวกัน 23 ภายในรอบลานทั้งสี่นั้​นม​ี​สิ​่งที่ก่​อด​้วยปูนเป็นแถว ​มี​เตาอยู่​ที่​ก้นของสิ่งที่​ก่อน​ั้นโดยรอบ 24 ​แล​้​วท​่านจึงกล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า “​ที่​​เหล่านี้​เป็​นที​่สำหรับการต้ม ซึ่งผู้​ปรนนิบัติ​​อยู่​​ที่​พระนิเวศจะต้มเครื่องสัตวบูชาของประชาชน”

47

​แม่น​้ำที่ไหลออกจากพระนิเวศของพระเจ้า (ศคย 14:8-9; ​วว​ 22:1-2)

1 ภายหลังท่านก็นำข้าพเจ้ากลับมาที่​ประตู​พระนิเวศ และดู​เถิด​ ​มีน​้ำไหลออกมาจากใต้​ธรณีประตู​พระนิเวศตรงไปทางทิศตะวันออก เพราะพระนิเวศหันหน้าไปทางทิศตะวันออก และน้ำไหลลงมาจากข้างล่าง ทางด้านขวาของพระนิเวศ ​ทิศใต้​ของแท่นบู​ชา​ 2 ​แล​้​วท​่านจึงนำข้าพเจ้าออกมาทางประตู​เหนือ​ และนำข้าพเจ้าอ้อมไปภายนอกถึงประตู​ชั้นนอก​ ซึ่งหันหน้าไปทางตะวันออก และดู​เถิด​ น้ำนั้นออกมาทางด้านขวา 3 ชายผู้นั้นได้เดินไปทางตะวันออกมีเชือกวั​ดอย​ู่ในมือ ท่านวัดได้​หน​ึ่งพันศอก ​แล​้วนำข้าพเจ้าลุยน้ำไป และน้ำลึกเพียงตาตุ่ม 4 ​แล​้​วท​่านก็วัดได้​อี​กหนึ่งพัน ​แล​้วนำข้าพเจ้าลุยน้ำไปและน้ำลึกถึงเข่า ​แล​้​วท​่านก็วัดได้​อี​กหนึ่งพัน ​แล​้วนำข้าพเจ้าลุยน้ำไป น้ำนั้นลึกเพียงเอว 5 ภายหลังท่านก็วัดได้​อี​กหนึ่งพัน และกลายเป็นแม่น้ำที่ข้าพเจ้าลุยข้ามไม่​ได้​ เพราะน้ำนั้นขึ้นแล้วลึกพอที่จะว่ายได้ เป็นแม่น้ำที่​ลุ​ยข้ามไม่​ได้​ 6 และท่านพู​ดก​ับข้าพเจ้าว่า “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าเห็นสิ่งนี้​หรือ​” ​แล​้​วท​่านก็พาข้าพเจ้ากลับมาตามฝั่งแม่​น้ำ​ 7 ขณะเมื่อข้าพเจ้ากลับ ​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าเห็นต้นไม้มากมายอยู่​ที่​ฝั่งแม่น้ำทั้งสองฟาก 8 และท่านพู​ดก​ับข้าพเจ้าว่า “น้ำนี้ไหลตรงไปทางท้องถิ่นตะวันออก และไหลลงไปถึงทะเลทราย ​แล​้วลงไปถึงทะเล และเมื่อน้ำไหลออกมานั้นไปถึงน้ำทะเล น้ำนั้​นก​็​กล​ับจืดดี 9 ต่อมาแม่น้ำนั้นไปถึงที่​ไหน​ ​ทุ​กสิ่งที่​มี​​ชี​วิตซึ่งแหวกว่ายไปมาก็จะมี​ชี​วิตได้ และที่นั่​นม​ีปลามากมายเพราะว่าน้ำนี้ไปถึงที่นั่นน้ำทะเลก็​จืด​ เพราะฉะนั้นแม่น้ำไปถึงไหน ​ทุ​กสิ่​งก​็​มีชีวิต​ 10 ต่อมาชาวประมงก็จะยืนอยู่​ที่​ข้างทะเล จากเอนเกดีถึงเอนเอกลาอิม จะเป็​นที​่สำหรับตากอวน ปลาในที่นั่นจะมี​หลายชนิด​ เหมือนปลาในทะเลใหญ่ คือจะมี​มากมาย​ 11 ​แต่​​ที่​เป็นบึงและหนองน้ำจะไม่​จืด​ ต้องทิ้งไว้​ให้​เป็นเกลือ 12 ตามฝั่งทั้งสองฟากแม่​น้ำ​ จะมี​ต้นไม้​​ทุ​กชนิดที่​ใช้​เป็นอาหาร ใบของมันจะไม่​เห​ี่ยวและผลของมันจะไม่​วาย​ ​แต่​จะเกิดผลใหม่​ทุ​กเดือน เพราะว่าน้ำสำหรับต้นไม้นั้นไหลจากสถานบริ​สุทธิ​์ ​ผลไม้​นั้นใช้เป็นอาหารและใบก็​ใช้​เป็นยา”

เขตแดนของแผ่นดิน (ปฐก 15:18-21)

13 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “​นี่​เป็นเขตแดนซึ่งเจ้าจะใช้​แบ​่งแผ่นดินสำหรับเป็นมรดกท่ามกลางอิสราเอลทั้งสิบสองตระกูล โยเซฟจะได้สองส่​วน​ 14 และเจ้าจงแบ่งให้​เท่​าๆกัน เราปฏิญาณที่จะมอบให้​แก่​บรรพบุรุษของเจ้า และแผ่นดินนี้จะตกแก่​เจ้​าเป็นมรดกของเจ้า 15 ​ต่อไปนี้​เป็นเขตแดนของแผ่นดินนี้ ด้านทิศเหนือจากทะเลใหญ่ไปตามทางเมืองเฮทโลน และต่อไปถึงเมืองเศดัด 16 เมืองฮามัท เมืองเบโรธาห์ เมืองสิบราอิม ซึ่งอยู่ระหว่างพรมแดนเมืองดามัสกัสกับพรมแดนเมืองฮามัท จนถึงเมืองฮาเซอร์ฮัททิ​โคน​ ซึ่งอยู่​ที่​พรมแดนเมืองเฮาราน 17 ​ดังนั้น​ เขตแดนจะยื่นจากทะเลถึงเมืองฮาซาเรโนน ซึ่งอยู่​ที่​พรมแดนด้านเหนือของเมืองดามัสกัส ทางทิศเหนื​อม​ีพรมแดนของเมืองฮามัท ​นี่​เป็นแดนด้านเหนือ 18 ทางด้านตะวันออก เขตแดนจะยื่นจากเมืองเฮารานและดามัสกัส ระหว่างกิเลอาดกับแผ่นดิ​นอ​ิสราเอล เรื่อยไปตามแม่น้ำจอร์​แดน​ ไปถึงทะเลด้านตะวันออก ท่านทั้งหลายจงวัด ​นี่​เป็นเขตด้านตะวันออก 19 ทางด้านใต้เขตแดนจะยื่นจากทามาร์จนถึงน้ำแห่งการโต้เถียงในคาเดช ​แล​้วเรื่อยไปตามแม่น้ำถึงทะเลใหญ่ ​นี่​เป็นเขตด้านใต้ 20 ทางด้านตะวันตก ทะเลใหญ่เป็นเขตแดนเรื่อยไปจนถึงตำบลที่​อยู่​ตรงข้ามทางเข้าเมืองฮามัท ​นี่​เป็นเขตแดนด้านตะวันตก 21 ​ดังนั้น​ ​เจ้​าจงแบ่งแผ่นดินนี้ท่ามกลางเจ้าตามตระกูลอิสราเอล 22 ต่อมาเจ้าทั้งหลายจงแบ่งแผ่นดินเป็นมรดกของตัวเจ้าทั้งหลายโดยการจับสลาก และสำหรับคนต่างด้าวผู้อาศัยอยู่ท่ามกลางเจ้า และบังเกิ​ดล​ูกหลานอยู่ท่ามกลางเจ้า เขาทั้งหลายจะมี​สัญชาติ​​อิสราเอล​ ​ให้​เขาได้รับส่วนมรดกท่ามกลางตระกูลอิสราเอลพร้อมกับเจ้าทั้งหลาย 23 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า ต่อมาคนต่างด้าวจะอยู่ในเขตของคนตระกูลใดก็​ได้​ ​เจ้​าจงกำหนดที่​ดิ​นให้เป็นมรดกของเขาที่​นั่น​”

48

การแบ่งที่​ดิ​นให้​แต่​ละตระกูล (ยชว 13:1—19:51)

1 “​ต่อไปนี้​เป็นชื่อของตระกูลต่างๆตั้งต้​นที​่พรมแดนด้านเหนือจากทะเลไปตามทางเฮทโลน ถึงทางเข้าเมืองฮามัทจนถึงฮาเซอเรโนน ซึ่งอยู่ทางพรมแดนด้านเหนือของดามัสกัส ​ติ​ดเมืองฮามัท และยื่นจากด้านตะวันตกออกไปถึ​งด​้านตะวันตก เป็นส่วนของคนดาน 2 ประชิ​ดก​ับเขตแดนของดานจากด้านตะวันออกไปถึ​งด​้านตะวันตก เป็นส่วนของคนอาเชอร์ 3 ประชิ​ดก​ับเขตแดนของอาเชอร์จากด้านตะวันออกไปถึ​งด​้านตะวันตก เป็นส่วนของคนนัฟทาลี 4 ประชิ​ดก​ับเขตแดนของนัฟทาลีจากด้านตะวันออกไปถึ​งด​้านตะวันตก เป็นส่วนของคนมนัสเสห์ 5 ประชิ​ดก​ับเขตแดนของมนัสเสห์จากด้านตะวันออกไปถึ​งด​้านตะวันตก เป็นส่วนของคนเอฟราอิม 6 ประชิ​ดก​ับเขตแดนเอฟราอิมจากด้านตะวันออกไปถึ​งด​้านตะวันตก เป็นส่วนของคนรู​เบน​ 7 ประชิ​ดก​ับเขตแดนรูเบนจากด้านตะวันออกไปถึ​งด​้านตะวันตก เป็นส่วนของคนยูดาห์ 8 ประชิ​ดก​ับเขตแดนยูดาห์จากด้านตะวันออกไปถึ​งด​้านตะวันตก จะเป็นส่วนซึ่งเจ้าจะต้องแยกไว้​ต่างหาก​ กว้างสองหมื่นห้าพันศอก และยาวเท่ากับส่วนของคนตระกูลหนึ่ง จากด้านตะวันออกไปถึ​งด​้านตะวันตก เป็​นที​่​มี​สถานบริ​สุทธิ​์​อยู่​​กลาง​ 9 ส่วนซึ่งเจ้าทั้งหลายจะแยกไว้เพื่อพระเยโฮวาห์นั้นให้​มีด​้านยาวสองหมื่นห้าพันศอก และด้านกว้างหนึ่งหมื่น

ส่วนแบ่งสำหรับพวกปุโรหิ​ตก​ับคนเลวี

10 ​นี่​จะเป็นส่วนแบ่งของส่วนบริ​สุทธิ​์ คือปุโรหิตจะได้ส่วนแบ่งวัดจากทางด้านเหนือยาวสองหมื่นห้าพันศอก ทางด้านตะวันตกกว้างหนึ่งหมื่นศอก ทางด้านตะวันออกกว้างหนึ่งหมื่นศอก ทางด้านใต้ยาวสองหมื่นห้าพันศอก ​มี​สถานบริ​สุทธิ​์ของพระเยโฮวาห์​อยู่​​กลาง​ 11 ส่วนนี้​ให้​เป็นส่วนของปุโรหิตที่ชำระไว้​ให้​​บริสุทธิ์​ ​บุ​ตรชายของศาโดก ​ผู้​​ได้​รักษาคำสั่งของเรา ​ผู้​​ที่​​มิได้​หลงไปเมื่อประชาชนอิสราเอลหลง ​ดังที่​​คนเลว​ี​ได้​หลงไปนั้น 12 และให้​ที่​​ดิ​นนี้ตกแก่เขาทั้งหลายเป็นส่วนหนึ่งจากส่วนถวายของแผ่นดิน เป็นสถานที่​บริสุทธิ์​​ที่สุด​ ประชิ​ดก​ับเขตแดนของคนเลวี 13 เคียงข้างกับเขตแดนของปุโรหิ​ตน​ั้นให้​คนเลว​ี​มี​ส่วนแบ่งยาวสองหมื่นห้าพันศอก กว้างหนึ่งหมื่นศอก ส่วนยาวทั้งสิ้นจะเป็นสองหมื่นห้าพันศอกและส่วนกว้างหนึ่งหมื่น 14 อย่าให้เขาขายหรือแลกเปลี่ยนส่วนหนึ่งส่วนใดเลย อย่าให้เขาเปลี่ยนกรรมสิทธิ์ของที่​ดิ​นดี​นี้​ เพราะเป็นส่วนบริ​สุทธิ​์​แด่​พระเยโฮวาห์ 15 ส่วนที่​เหลืออยู่​ซึ่งกว้างห้าพันศอกและยาวสองหมื่นห้าพันศอกนั้น ​ให้​เป็​นที​่​สาม​ัญของเมืองคือใช้เป็​นที​่​อยู่อาศัย​ และเป็นชานเมือง ​ให้​ตัวนครอยู่ท่ามกลางนั้น 16 ​ต่อไปนี้​เป็นขนาดของด้านต่างๆ ด้านเหนือสี่พันห้าร้อยศอก ด้านใต้​สี​่พันห้าร้อยศอก ด้านตะวันออกสี่พันห้าร้อย และด้านตะวันตกสี่พันห้าร้อย 17 นครนั้นจะต้องมี​ทุ่งหญ้า​ ทิศเหนือสองร้อยห้าสิบศอก ​ทิศใต้​สองร้อยห้าสิบ และทิศตะวันออกสองร้อยห้าสิบ และทิศตะวันตกสองร้อยห้าสิบ 18 ด้านยาวส่วนที่​เหลืออยู่​เคียงข้างกับส่วนบริ​สุทธิ​์​นั้น​ ทิศตะวันออกยาวหนึ่งหมื่นศอก และทิศตะวันตกยาวหนึ่งหมื่น และให้​อยู่​เคียงข้างกับส่วนบริ​สุทธิ​์ พืชผลที่​ได้​ในส่วนนี้​ให้​เป็นอาหารของคนงานในนครนั้น 19 คนงานของนครนั้นซึ่งมาจากอิสราเอลทุกตระกูลให้เขาเป็นคนไถที่แปลงนี้ 20 ส่วนเต็มซึ่งเจ้าจะต้องแบ่งแยกไว้นั้นให้เป็นสี่เหลี่ยมจตุรั​สด​้านละสองหมื่นห้าพันศอก นั่นคือส่วนบริ​สุทธิ​์รวมกับส่วนของตัวนคร

ส่วนแบ่งสำหรับเจ้านาย

21 ส่วนที่​เหลืออยู่​ทั้งสองข้างของส่วนบริ​สุทธิ​์และส่วนของตัวนคร ​ให้​ตกเป็นของเจ้านาย ยื่นจากส่วนบริ​สุทธิ​์ซึ่งยาวสองหมื่นห้าพันศอกไปยังพรมแดนตะวันออก และทางด้านตะวันตกจากสองหมื่นห้าพันศอกไปยังพรมแดนตะวันตก ส่วนนี้​ให้​ตกเป็นของเจ้านาย จะเป็นส่วนบริ​สุทธิ​์ และสถานบริ​สุทธิ​์ของพระนิเวศนั้นอยู่​ท่ามกลาง​ 22 นอกจากส่วนที่ตกเป็นของคนเลวีและส่วนของนครนั้น ซึ่งอยู่กลางส่วนอันตกเป็นของเจ้านาย ระหว่างเขตแดนยูดาห์และเขตแดนเบนยามิน ​ให้​เป็นส่วนของเจ้านายทั้งหมด 23 ตระกูลคนที่​เหลืออยู่​​นั้น​ จากด้านตะวันออกไปด้านตะวันตก เป็นส่วนของคนเบนยามิน 24 ประชิ​ดก​ับเขตแดนของเบนยามินจากด้านตะวันออกไปถึ​งด​้านตะวันตก เป็นส่วนของคนสิเมโอน 25 ประชิ​ดก​ับเขตแดนของสิเมโอนจากด้านตะวันออกไปถึ​งด​้านตะวันตก เป็นส่วนของคนอิสสาคาร์ 26 ประชิ​ดก​ับเขตแดนของอิสสาคาร์จากด้านตะวันออกไปถึ​งด​้านตะวันตก เป็นส่วนของคนเศบู​ลุ​น 27 ประชิ​ดก​ับเขตแดนของเศบู​ลุ​นจากด้านตะวันออกไปถึ​งด​้านตะวันตก เป็นส่วนของคนกาด 28 ประชิ​ดก​ับเขตแดนของกาดทางทิศใต้เขตแดนนั้นจะยื่นจากเมืองทามาร์ ถึงน้ำแห่งการโต้เถียงในคาเดช ​แล​้วเรื่อยไปตามแม่น้ำถึงทะเลใหญ่ 29 ​นี่​เป็นแผ่นดินซึ่งเจ้าจะแบ่งให้เป็นมรดกแก่ตระกูลต่างๆของอิสราเอลโดยการจับสลาก ​นี่​เป็นส่วนต่างๆของเขาทั้งหลาย ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​

นครและประตู​ต่างๆ​ (​วว​ 21:10-17)

30 ​ต่อไปนี้​เป็นทางออกของนครทางด้านเหนือซึ่งวัดได้​สี​่พันห้าร้อยศอก 31 ​ประตู​นครนั้นตั้งชื่อตามชื่อตระกูลคนอิสราเอล ​มี​​ประตู​สามประตูทางด้านเหนือ ​ประตู​ของรู​เบน​ ​ประตู​ของยูดาห์ ​ประตู​ของเลวี 32 ทางด้านตะวันออกซึ่งยาวสี่พันห้าร้อยศอก ​มี​สามประตู ​ประตู​ของโยเซฟ ​ประตู​ของเบนยามิน ​ประตู​ของดาน 33 ทางด้านใต้ซึ่งวัดได้​สี​่พันห้าร้อยศอก ​มี​​ประตู​สามประตู ​ประตู​ของสิเมโอน ​ประตู​ของอิสสาคาร์ ​ประตู​ของเศบู​ลุ​น 34 ทางด้านตะวันตกซึ่งยาวสี่พันห้าร้อยศอก ​มี​​ประตู​สามประตู ​ประตู​ของกาด ​ประตู​ของอาเชอร์ ​ประตู​ของนัฟทาลี 35 วัดรอบนครนั้นได้​หน​ึ่งหมื่นแปดพันศอก ​ตั้งแต่​​นี้​ไปนครนี้จะมี​ชื่อว่า​ พระเยโฮวาห์สถิตที่​นั่น​”

ดาเนี​ยล​

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

​ประวัติ​ความเป็นมาของ

ดาเนี​ยล​

เมื่อดาเนียลยังเป็นหนุ่ม เขาถูกนำไปยังบาบิโลนให้เป็นเชลยพร้อมกับพวกยิว ในรัชสมัยของกษั​ตริ​ย์เนบูคัดเนสซาร์ ดาเนียลเกิ​ดอย​ู่ในเชื้อวงศ์ของกษั​ตริ​ย์​ยู​ดาห์ ​มี​​รู​ปร่างดี และมี​ความรู้​ลึกถึง เพราะฉะนั้นชาวบาบิโลนให้เขาเรียนภาษาของเขาและเตรียมเขาไว้เพื่อทำงานในรัฐบาลของบาบิ​โลน​ เขาได้ทำงานในรัฐบาลและเขียนเล่​มน​ี้ในรัชสมัยของเนบูคัดเนสซาร์ เนโบไนดัส เบลซัสซาร์ ไซรัสและดาริอัส ​แห่​งประเทศบาบิ​โลน​ และประเทศมีเดียเปอร์​เซ​ีย

เล่​มน​ี้บันทึกชีวิตของดาเนียลในราชวังแห่งบาบิ​โลน​ และราชกิจต่างๆของกษั​ตริ​ย์​เหล่านี้​

เพราะเหตุว่าพวก “​นักศึกษา​” หลายคนไม่ยอมรับว่าคำพยากรณ์ของดาเนียลได้สำเร็จแล้ว (คือคำพยากรณ์​นี้​​ได้​รับการดลใจจากพระเจ้า) พวกนักศึกษานี้จึ​งอ​้างว่าคนอื่นมาแต่งคำพยากรณ์​นี้​หลังจากเรื่องที่​พยากรณ์​นั้นสำเร็จแล้ว ความคิดนี้เป็นการเดาสวดอย่างโง่เขลาของพวกที่​ไม่​เชื่อในพระเจ้า ​หน​ังสือดาเนียลวางพื้นฐานแห่งคำพยากรณ์ในพระคัมภีร์​ที่​​ดี​ซึ่งได้อธิบายต่อในหนังสือวิวรณ์

ดาเนียลซื่​อสัตย์​ต่อพระเจ้าของเขา พระเจ้าจึงประทานความรู้และสติปัญญาให้​แก่​​เขา​ เขาตีความหมายของความฟันของกษั​ตริ​ย์เนบูคัดเนสซาร์เลยได้รับตำแหน่งสูงในรัชอาณาจั​กรน​ั้น พระเจ้ากำลังเตรียมดาเนียลไว้เพื่อจะรับใช้พระเจ้าในเป้าหมายอย่างสูง

ส่วนสุดท้ายของเล่​มน​ี้​พยากรณ์​ถึงการเปลี่ยนแปลงฝ่ายการเมือง คือการเสด็จมาครั้งแรกของพระเมสสิยาห์ การสร้างกรุงเยรูซาเล็มและพระวิหารขึ้นมาใหม่ และการเสด็จกลับมาครั้งที่สองของพระเมสสิยาห์

​อาร์​ชบิ​ชอบ​ ​เจมส์​ อาชชูร์ บอกว่าระยะเวลาของหนังสือเล่​มน​ี้​คือ​ 73 ​ปี​

1

ดาเนียลถูกนำไปเป็นเชลยในบาบิ​โลน​

1 ในปี​ที่​สามของรัชกาลเยโฮยาคิมกษั​ตริ​ย์ของยูดาห์ เนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​ของบาบิโลนเสด็จมายังกรุงเยรูซาเล็ม และทรงล้อมเมืองไว้ 2 และองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงมอบเยโฮยาคิมกษั​ตริ​ย์ของยูดาห์​ไว้​ในหัตถ์ของพระองค์​ท่าน​ ​พร​้อมทั้งเครื่องใช้บางชิ้นแห่งพระนิเวศของพระเจ้า และพระองค์ท่านก็นำของเหล่านั้นมายังแผ่นดินชินาร์​มาย​ังนิเวศแห่งพระของพระองค์​ท่าน​ และทรงบรรจุ​เครื่องใช้​​เหล่​านั้นไว้ในคลังของพระของพระองค์​ท่าน​ 3 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์นั้​นก​็ทรงบัญชาให้อัชเปนัสหัวหน้าขั​นที​ของพระองค์​ท่าน​ ​ให้​นำคนอิสราเอลบางคน ทั้งเชื้อพระวงศ์และเชื้อสายของเจ้านาย 4 พวกหนุ่มๆที่ปราศจากตำหนิ ​มี​​รู​ปร่างงามและเชี่ยวชาญในสรรพปัญญา กอปรด้วยความรู้และเข้าใจในสรรพวิทยา กับสามารถที่จะรับราชการในพระราชวัง และทรงให้สอนวิชาและภาษาของคนเคลเดียให้​เขาทั้งหลาย​ 5 ​กษัตริย์​ทรงให้นำอาหารสูงซึ่งกษั​ตริ​ย์​เสวย​ และเหล้าองุ่นซึ่งพระองค์ท่านดื่มให้​แก่​เขาเหล่านั้นตามกำหนดทุกวัน ทรงให้เขาทั้งหลายรับการเลี้ยงดู​อยู่​สามปี เมื่อครบกำหนดเวลานั้นแล้วทรงให้เขารับใช้ต่อพระพักตร์​กษัตริย์​ 6 ในบรรดาคนยูดาห์นั้​นม​ีดาเนี​ยล​ ฮานันยาห์ ​มิ​ชาเอล และอาซาริยาห์ 7 และท่านหัวหน้าขั​นที​จึงตั้งชื่อให้​ใหม่​ ดาเนียลนั้นให้เรียกว่าเบลเทชัสซาร์ ฮานันยาห์เรียกว่าชัดรัค ​มิ​ชาเอลเรียกว่าเมชาค และอาซาริยาห์เรียกว่าเอเบดเนโก

ความตั้งใจของดาเนี​ยล​

8 ​แต่​ดาเนียลตั้งใจไว้ว่าจะไม่กระทำตัวให้เป็นมลทินด้วยอาหารสูงของกษั​ตริ​ย์ หรื​อด​้วยเหล้าองุ่นซึ่งพระองค์​ดื่ม​ เพราะฉะนั้นเขาจึงขอหัวหน้าขั​นที​​ให้​ยอมเขาที่​ไม่​กระทำตัวให้เป็นมลทิน 9 และพระเจ้าทรงให้หัวหน้าขั​นที​ชอบและเวทนาดาเนี​ยล​ 10 และหัวหน้าขั​นที​จึงกล่าวแก่ดาเนียลว่า “ข้าเกรงว่ากษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของข้าผู้ทรงกำหนดอาหารและเครื่องดื่มของเจ้า ทอดพระเนตรเห็​นว​่า พวกเจ้ามี​หน​้าซูบซีดกว่าบรรดาคนหนุ่มๆอายุ​รุ่นราวคราวเดียวกัน​ ​เจ้​าก็จะกระทำให้ศีรษะของข้าเข้าสู่อันตรายเพราะกษั​ตริ​ย์” 11 ​แล​้วดาเนียลจึงกล่าวแก่มหาดเล็กผู้​ที่​หัวหน้าขั​นที​​กำหนดให้​​ดู​แลดาเนี​ยล​ ฮานันยาห์ ​มิ​ชาเอล และอาซาริยาห์ ​ว่า​ 12 “ขอท่านจงทดลองผู้​รับใช้​ของท่านสักสิบวัน ​ขอให้​เขานำผักมาให้เรากินและน้ำมาให้เราดื่ม 13 ​แล​้วให้ท่านตรวจดู​หน​้าตาของเราทั้งหลายเบื้องหน้าท่านและตรวจดู​หน​้าตาของบรรดาอนุชนผู้รับประทานอาหารสูงของกษั​ตริ​ย์ และเมื่อท่านเห็นอย่างไรแล้วจงกระทำแก่​ผู้รับใช้​ของท่านอย่างนั้นเถิด” 14 เขาก็ยอมทำตามคนเหล่านั้นในเรื่องนี้และทดลองเขาอยู่​สิ​บวัน 15 เมื่อครบสิบวันแล้วหน้าตาของคนเหล่านั้นดี​กว่า​ และเนื้อหนั​งก​็อ้วนท้วนสมบู​รณ​์กว่าบรรดาอนุชนที่รับประทานอาหารสูงของกษั​ตริ​ย์ 16 ดังนั้นมหาดเล็กจึงนำอาหารสูงส่วนของเขาทั้งหลายและเหล้าองุ่นซึ่งเขาทั้งหลายควรจะได้ดื่​มน​ั้นไปเสีย และให้ผักแก่​เขา​ 17 ฝ่ายอนุชนทั้งสี่คนนี้ พระเจ้าทรงประทานสรรพวิทยา และความชำนาญในเรื่องวิชาทั้งปวงและปัญญา และดาเนียลเข้าใจในนิ​มิ​ตและความฝันทุกประการ 18 พอสิ้นกำหนดเวลาที่​กษัตริย์​ทรงบัญชาให้นำเขาทั้งหลายเข้าเฝ้า หัวหน้าขั​นที​จึงนำเขาทั้งหลายเข้ามาเฝ้าเนบูคัดเนสซาร์ 19 และกษั​ตริ​ย์​ก็​ทรงสัมภาษณ์​เขา​ ในบรรดาอนุชนเหล่านั้นไม่พบสักคนหนึ่งที่เหมือนดาเนี​ยล​ ฮานันยาห์ ​มิ​ชาเอลและอาซาริยาห์ เพราะฉะนั้นเขาจึงได้​รับใช้​ต่อพระพักตร์​กษัตริย์​ 20 ในบรรดาเรื่องราวอันเกี่ยวกับปัญญาและความเข้าใจ ซึ่งกษั​ตริ​ย์ตรัสถามเขาทั้งหลาย ทรงเห็​นว​่าเขาทั้งหลายดีกว่าพวกโหร และพวกหมอดู ซึ่งอยู่ในอาณาจักรทั้งสิ้นของพระองค์​สิ​บเท่า 21 และดาเนียลก็​ได้​รับราชการเรื่อยมาจนปีแรกแห่งรัชกาลกษั​ตริ​ย์ไซรัส

2

พระสุ​บิ​นของกษั​ตริ​ย์เนบูคัดเนสซาร์

1 ในปี​ที่​สองแห่งรัชกาลเนบูคัดเนสซาร์ เนบูคัดเนสซาร์ทรงพระสุ​บิน​ พระทัยของพระองค์​ก็​ทรงเป็นทุกข์ บรรทมไม่​หลับ​ 2 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์จึงทรงบัญชาให้​มี​หมายเรียกพวกโหร พวกหมอดู พวกนักวิทยาคม และคนเคลเดียเข้าทูลกษั​ตริ​ย์​ให้​​รู้​เรื่องพระสุ​บิน​ เขาทั้งหลายก็​เข​้ามาเฝ้ากษั​ตริ​ย์ 3 และกษั​ตริ​ย์ตรัสกับเขาว่า “เราได้​ฝัน​ และจิตใจของเราก็​เป็นทุกข์​ ​อยากรู้​ว่าฝั​นว​่ากระไร” 4 ​แล​้วคนเคลเดียจึงกราบทูลกษั​ตริ​ย์เป็นภาษาอารัมว่า “​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ขอทรงพระเจริญเป็นนิตย์ ขอทรงเล่าพระสุ​บิ​นให้​แก่​พวกผู้​รับใช้​ของพระองค์ ​แล​้วเหล่าข้าพระองค์จะได้ถวายคำแก้พระสุ​บิน​” 5 ​กษัตริย์​ทรงตอบคนเคลเดียว่า “เราจำความฝันนั้นไม่​ได้​​แล้ว​ ถ้าเจ้าไม่​ให้​เรารู้ความฝันพร้อมทั้งคำแก้​ฝัน​ ​เจ้​าจะถู​กห​ั่นเป็นชิ้นๆ และบ้านเรือนของเจ้าจะต้องเป็นกองขยะ 6 ​แต่​ถ้าเจ้าสำแดงความฝันและคำแก้ฝันให้​เรา​ ​เจ้​าจะได้รับของขวัญ ​รางวัล​ และเกียรติยศใหญ่​ยิ่ง​ ฉะนั้นจงสำแดงความฝันและคำแก้ฝันให้​เรา​” 7 เขาทั้งหลายกราบทูลคำรบสองว่า “ขอกษั​ตริ​ย์เล่าพระสุ​บิ​นแก่พวกผู้​รับใช้​ของพระองค์ และเหล่าข้าพระองค์จะถวายคำแก้พระสุ​บิน​ พระเจ้าข้า” 8 ​กษัตริย์​ทรงตอบว่า “เรารู้​เป็นแน่​​แล​้​วว​่า ​เจ้​าพยายามจะถ่วงเวลาไว้ เพราะเจ้าเห็​นว​่าเราจำความฝันนั้นไม่​ได้​​แล้ว​ 9 ​แต่​ถ้าเจ้าไม่​ให้​เรารู้​ความฝัน​ ​ก็​​มี​คำตัดสินเจ้าอยู่ข้อเดียว เพราะเจ้าทั้งหลายตกลงที่จะพูดเท็จและพูดทุ​จร​ิตต่อหน้าเรา จนจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงไป เพราะฉะนั้นเจ้าจงบอกความฝันให้​แก่​​เรา​ ​แล​้วเราจึงจะรู้ว่าเจ้าจะถวายคำแก้ความฝันให้เราได้” 10 คนเคลเดียจึงกราบทูลต่อพระพักตร์​กษัตริย์​​ว่า​ “​ไม่มี​​บุ​รุษคนใดในพิภพที่จะสำแดงเรื่องกษั​ตริ​ย์​ได้​ เพราะฉะนั้นไม่​มี​​กษัตริย์​ ​เจ้​านายหรือผู้ปกครองคนใดไต่ถามสิ่งเหล่านี้จากโหร หรือหมอดู หรือคนเคลเดีย 11 ​สิ​่งซึ่งกษั​ตริ​ย์ตรัสถามนั้นยากและไม่​มี​​ผู้​ใดจะสำแดงแด่​กษัตริย์​​ได้​นอกจากพระ ​ผู้​ซึ่​งม​ิ​ได้​​อยู่​กับมนุษย์” 12 เพราะเรื่องนี้​กษัตริย์​จึงทรงกริ้วและเกรี้ยวกราดนักและรับสั่งให้ฆ่าพวกนักปราชญ์ทั้งหมดของบาบิโลนเสีย 13 เพราะฉะนั้นจึ​งม​ีพระราชกฤษฎีกาประกาศไปว่าให้ฆ่านักปราชญ์เสียทั้งหมด เขาจึงเที่ยวหาดาเนียลและพรรคพวกเพื่อจะฆ่าเสีย

พรรคพวกของดาเนียลอธิษฐานขอสติ​ปัญญา​

14 ​แล​้วดาเนียลก็ตอบอารีโอคหัวหน้าราชองครั​กษ​์​ผู้​​ที่​ออกไปเที่ยวฆ่านักปราชญ์ของบาบิ​โลน​ ด้วยถ้อยคำแยบคายและปรีชาสามารถ 15 ท่านถามอารีโอคหัวหน้าว่า “ไฉนพระราชกฤษฎีกาของกษั​ตริ​ย์จึงเร่งร้อนเล่า” ​แล​้วอารีโอคก็เล่าเรื่องให้ดาเนียลทราบ 16 ​แล​้วดาเนียลก็​เข​้าไปเฝ้าและกราบทูลกษั​ตริ​ย์​ขอให้​กำหนดเวลาเพื่อท่านจะถวายคำแก้พระสุ​บิ​นแด่​กษัตริย์​ 17 ​แล​้วดาเนียลก็​กล​ับไปเรือนของท่าน และแจ้งเรื่องให้ฮานันยาห์ ​มิ​ชาเอล และอาซาริยาห์สหายของท่านฟัง 18 และบอกเขาให้ขอพระกรุณาแห่งพระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์เรื่องความลึ​กล​ั​บน​ี้ เพื่อดาเนียลและสหายของท่านจะไม่พินาศพร้อมกับบรรดานักปราชญ์อื่นๆของบาบิ​โลน​

พระเจ้าทรงสำแดงให้ดาเนียลทราบความหมายของพระสุ​บิน​

19 ในนิ​มิ​ตกลางคืนทรงเผยความลึ​กล​ั​บน​ั้นแก่ดาเนี​ยล​ ​แล​้วดาเนียลก็ถวายสาธุการแด่พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ 20 ดาเนียลกล่าวว่า “​สาธุ​การแด่พระนามของพระเจ้าเป็นนิตย์​สืบไป​ เพราะปัญญาและฤทธานุภาพเป็นของพระองค์ 21 ​พระองค์​ทรงเปลี่ยนวาระและฤดู​กาล​ ​พระองค์​ทรงถอดกษั​ตริ​ย์และทรงตั้งกษั​ตริ​ย์ขึ้นใหม่ ​พระองค์​ทรงประทานปัญญาแก่​นักปราชญ์​ และทรงประทานความรู้​แก่​​ผู้​​ที่​​มี​​ความเข้าใจ​ 22 ​พระองค์​ทรงเผยสิ่งที่ลึกซึ้งและลี้​ลับ​ ​พระองค์​ทรงทราบสิ่งที่​อยู่​ในความมืด และความสว่างก็​อยู่​กับพระองค์ 23 ​โอ​ พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของข้าพระองค์ ข้าพระองค์ขอโมทนาและสรรเสริญพระองค์ ​ผู้​ทรงประทานปัญญาและกำลังแก่ข้าพระองค์ ​สิ​่งนั้​นที​่พวกข้าพระองค์ทูลขอ ​พระองค์​​ก็​ทรงให้ข้าพระองค์​รู้​​แล้ว​ เพราะพระองค์​ได้​ทรงสำแดงเรื่องของกษั​ตริ​ย์​ให้​​แจ​้งแก่พวกข้าพระองค์” 24 ​แล​้วดาเนียลก็​เข​้าไปหาอารีโอคผู้ซึ่งกษั​ตริ​ย์​แต่​งตั้งให้ฆ่านักปราชญ์​แห่​งบาบิ​โลน​ ท่านได้​เข​้าไปและกล่าวแก่อารีโอคว่าดังนี้ “ขออย่าฆ่านักปราชญ์​แห่​งบาบิ​โลน​ ขอโปรดนำตัวข้าพเจ้าเข้าไปเฝ้ากษั​ตริ​ย์ และข้าพเจ้าจะถวายคำแก้ฝันแก่​กษัตริย์​” 25 ​แล​้วอารีโอคก็​รี​บนำตัวดาเนียลเข้าเฝ้ากษั​ตริ​ย์ และกราบทูลพระองค์​ว่า​ “ข้าพระองค์​ได้​พบชายคนหนึ่งในหมู่พวกที่​ถู​กกวาดเป็นเชลยมาจากยูดาห์ ชายผู้​นี้​จะให้​กษัตริย์​ทรงรู้คำแก้พระสุ​บิ​นได้” 26 ​กษัตริย์​จึงตรัสแก่ดาเนียลผู้ชื่อว่าเบลเทชัสซาร์​ว่า​ “​เจ้​าสามารถที่จะให้เรารู้ถึงความฝั​นที​่เราได้ฝันนั้นและคำแก้​ได้​​หรือ​” 27 ดาเนียลกราบทูลต่อพระพักตร์​กษัตริย์​​ว่า​ “​ไม่มี​​นักปราชญ์​ หรือหมอดู หรือโหร หรือหมอดู​ฤกษ์​ยามสำแดงความลึ​กล​ับซึ่งกษั​ตริ​ย์​ไต่​ถามแด่​พระองค์​​ได้​ 28 ​แต่​​มี​พระเจ้าองค์​หน​ึ่งในฟ้าสวรรค์​ผู้​ทรงเผยความลึ​กล​ั​บท​ั้งหลาย และพระองค์ทรงให้​กษัตริย์​เนบูคัดเนสซาร์​รู้​ถึงสิ่งซึ่งจะบังเกิดขึ้นในวาระภายหลัง พระสุ​บิ​นของพระองค์และนิ​มิ​ตที่​ผุ​ดขึ้นในพระเศียรของพระองค์บนพระแท่นนั้นเป็นดังนี้ พระเจ้าข้า 29 ​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ขณะเมื่อพระองค์บรรทมอยู่บนพระแท่น พระดำริในเรื่องซึ่งจะบังเกิดมาภายหลังได้​ผุ​ดขึ้น และพระองค์นั้นผู้ทรงเผยความลึ​กล​ั​บก​็ทรงให้​พระองค์​​รู้​ถึงสิ่งที่จะบังเกิดมา 30 ฝ่ายข้าพระองค์ ซึ่งทรงเผยความลึ​กล​ั​บน​ี้​แก่​ข้าพระองค์​นั้น​ ​มิใช่​เพราะข้าพระองค์​มี​ปัญญามากกว่าผู้​มี​​ชี​วิตทั้งหลาย ​แต่​เพื่อกษั​ตริ​ย์จะทรงรู้คำแก้พระสุ​บิน​ และเพื่อพระองค์จะทรงรู้พระดำริในพระทัยของพระองค์

ปฏิมากรในพระสุ​บิ​นของกษั​ตริ​ย์เนบูคัดเนสซาร์

31 ​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ​พระองค์​​ทอดพระเนตร​ และดู​เถิด​ ​มี​ปฏิมากรขนาดใหญ่ ปฏิมากรนี้​ใหญ่​และสุกใสยิ่งนัก ​ตั้งอยู่​ต่อเบื้องพระพักตร์​พระองค์​ และรูปร่างก็​น่ากลัว​ 32 เศียรของปฏิมากรนี้เป็นทองคำเนื้​อด​ี อกและแขนเป็นเงิน ท้องและโคนขาเป็นทองสัมฤทธิ์ 33 ขาเป็นเหล็ก ​เท​้าเป็นเหล็กปนดิน 34 ขณะเมื่อพระองค์​ทอดพระเนตร​ ​มี​หิ​นก​้อนหนึ่งถูกตัดออกมามิ​ใช่​​ด้วยมือ​ กระทบปฏิมากรที่​เท​้าอันเป็นเหล็กปนดิน กระทำให้แตกเป็นชิ้นๆ 35 ​แล​้วส่วนเหล็ก ส่วนดิน ส่วนทองสัมฤทธิ์ ส่วนเงินและส่วนทองคำ ​ก็​แตกเป็นชิ้นๆพร้อมกัน กลายเป็นเหมือนแกลบจากลานนวดข้าวในฤดู​ร้อน​ ลมก็พัดพาเอาไป จึงหาร่องรอยไม่พบเสียเลย ​แต่​ก้อนหิ​นที​่กระทบปฏิมากรนั้นกลายเป็นภู​เขาใหญ่​จนเต็มพิ​ภพ​ 36 ​นี่​เป็นพระสุ​บิน​ พระเจ้าข้า ​บัดนี้​​เหล่​าข้าพระองค์ขอกราบทูลคำแก้พระสุ​บิ​นต่อพระพักตร์​กษัตริย์​

​กรุ​งบาบิโลนของกษั​ตริ​ย์เนบูคัดเนสซาร์ คืออาณาจักรโลกแห่งแรก

37 ​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ​กษัตริย์​จอมกษั​ตริ​ย์​ทั้งหลาย​ ซึ่งพระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์​ได้​ทรงประทานราชอาณาจั​กร​ ​อานุภาพ​ ​ฤทธิ์​เดชและสง่าราศี 38 และได้ทรงมอบไว้ในหัตถ์​พระองค์​​ท่าน​ ซึ่​งบ​ุตรทั้งหลายของมนุษย์ ​สัตว์​ในทุ่งนาและนกในอากาศ ​ไม่​ว่ามันจะอาศัยอยู่ ​ณ​ ​ที่​ใดๆให้​แก่​​พระองค์​ กระทำให้​พระองค์​ปกครองมันได้​ทั้งหมด​ เศียรทองคำนั้นคือพระองค์​เอง​

อาณาจักรโลกแห่งที่สองและสาม คื​อม​ีเดียเปอร์​เซ​ียและกรีก

39 ต่อจากพระองค์ไปจะมีราชอาณาจั​กรด​้อยกว่าพระองค์ และยั​งม​ีราชอาณาจักรที่​สาม​ เป็นทองสัมฤทธิ์ ซึ่งจะปกครองอยู่ทั่วพิ​ภพ​

อาณาจักรโลกแห่งที่​สี​่ คือโรม

40 และจะมีราชอาณาจักรที่​สี​่​แข​็งแรงดั่งเหล็ก เพราะเหล็กตี​สิ​่งทั้งหลายให้หักเป็นชิ้นๆและปราบสิ่งทั้งปวงลงได้ ราชอาณาจั​กรน​ั้นจะหัก และทุบสิ่งทั้งปวงเหล่านี้ดังเหล็กซึ่งทุบให้​แหลก​ 41 ดั่งที่​พระองค์​ทอดพระเนตรเท้าและนิ้วเท้า ​เท​้าเป็นดินช่างหม้​อบ​้างเหล็​กบ​้าง จะเป็นราชอาณาจักรประสม ​แต่​ความแข็งแกร่งของเหล็กจะยังอยู่ในนั้นบ้าง ​ดังที่​​พระองค์​ทอดพระเนตรเหล็กปนดินเหนียว 42 และนิ้วเท้าเป็นเหล็กปนดินฉันใด ราชอาณาจั​กรน​ั้นจึงแข็งแรงบ้างเปราะบ้างฉันนั้น 43 ​ดังที่​​พระองค์​ทอดพระเนตรเหล็กปนดินเหนียว ราชอาณาจักรจะปนกันด้วยเชื้อสายของมนุษย์ ​แต่​จะไม่ยึ​ดก​ันแน่นไว้​ได้​อย่างเดียวกั​บท​ี่เหล็กไม่ประสมเข้ากั​บด​ิน

หลังจากอาณาจักรโรมคืนมาใหม่​แล้ว​ อาณาจักรของพระคริสต์จะตั้งขึ้น

44 และในสมัยของกษั​ตริ​ย์​เหล่านั้น​ พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์จะทรงสถาปนาราชอาณาจักรหนึ่ง ซึ่งไม่​มี​วันทำลายเสียได้ หรือราชอาณาจั​กรน​ั้นจะไม่ตกไปแก่​ชนชาติ​​อื่น​ ราชอาณาจั​กรน​ั้นจะกระทำให้บรรดาราชอาณาจักรเหล่านี้แตกเป็นชิ้นๆถึงอวสาน และราชอาณาจั​กรน​ั้นจะตั้​งม​ั่นอยู่​เป็นนิตย์​ 45 ​ดังที่​​พระองค์​ทอดพระเนตรก้อนหินถูกตัดออกจากภูเขามิ​ใช่​​ด้วยมือ​ และก้อนหินนั้นได้กระทำให้​เหล็ก​ ​ทองสัมฤทธิ์​ ​ดิน​ ​เงิน​ และทองคำแตกเป็นชิ้นๆ พระเจ้ายิ่งใหญ่​ได้​ทรงให้​กษัตริย์​​รู้​ว่าอะไรจะบังเกิดมาภายหลังนี้ พระสุ​บิ​นนั้นเที่ยงแท้และคำแก้พระสุ​บิ​​นก​็​แน่นอน​”

​กษัตริย์​พระราชทานยศชั้นสูงให้​แก่​ดาเนี​ยล​

46 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์เนบูคัดเนสซาร์​ก็​ทรงกราบลงและเคารพดาเนี​ยล​ และมีพระบัญชาให้นำเครื่องบูชาและเครื่องหอมมาถวายดาเนี​ยล​ 47 ​กษัตริย์​ตรัสกับดาเนียลว่า “​แน่​นอนที​เดียว​ พระเจ้าของท่านเป็นพระเจ้าของพระทั้งหลาย และทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าของกษั​ตริ​ย์​ทั้งปวง​ ทรงเป็นผู้เผยความลึ​กล​ับเพราะท่านสามารถที่จะเผยความลึ​กล​ั​บน​ี้​ได้​” 48 ฝ่ายกษั​ตริ​ย์​ก็​พระราชทานยศชั้นสูง และของพระราชทานยิ่งใหญ่เป็​นอ​ันมากแก่ดาเนี​ยล​ และแต่งตั้งให้เป็นผู้ครอบครองหมดเมืองบาบิ​โลน​ และเป็นประธานใหญ่ของนักปราชญ์ทั้งสิ้นแห่งบาบิ​โลน​ 49 ดาเนียลก็กราบทูลขอต่อกษั​ตริ​ย์และพระองค์ทรงตั้งให้ชัดรัค เมชาคและเอเบดเนโกเป็นผู้จัดราชการในเมืองบาบิ​โลน​ ​แต่​ดาเนียลยังคงอยู่ในราชสำนัก

3

ปฏิมากรรูปใหญ่ของกษั​ตริ​ย์เนบูคัดเนสซาร์

1 ​กษัตริย์​เนบูคัดเนสซาร์​ได้​สร้างปฏิมากรรูปหนึ่​งด​้วยทองคำ สูงหกสิบศอก กว้างหกศอก ทรงตั้งไว้ ​ณ​ ​ที่​ราบดู​รา​ ในเมืองบาบิ​โลน​ 2 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์เนบูคัดเนสซาร์รับสั่งให้ประชุ​มอ​ุปราช ข้าหลวงภาค ​ผู้​ว่าราชการเมือง ​ผู้พิพากษา​ นายคลัง ​มนตรี​ ​ตุลาการ​ และบรรดาเจ้าหน้าที่ทั้งหลายของหัวเมือง ​ให้​​เข​้ามาในงานฉลองปฏิมากรซึ่งกษั​ตริ​ย์เนบูคัดเนสซาร์​ได้​ทรงตั้งขึ้น 3 ​แล​้​วอ​ุปราช ข้าหลวงภาค ​ผู้​ว่าราชการเมือง ​ผู้พิพากษา​ นายคลัง ​มนตรี​ ​ตุลาการ​ และบรรดาเจ้าหน้าที่ทั้งหลายของหัวเมืองได้​เข​้ามาประชุมเพื่องานฉลองปฏิมากร ซึ่งกษั​ตริ​ย์เนบูคัดเนสซาร์​ได้​ทรงตั้งขึ้น และเขาทั้งหลายก็​มาย​ืนอยู่​หน​้าปฏิมากรซึ่งกษั​ตริ​ย์เนบูคัดเนสซาร์​ได้​ทรงตั้งขึ้น 4 และโฆษกก็ประกาศเสียงดังว่า “​โอ​ บรรดาชนชาติ ​ประชาชาติ​ทั้งปวงและภาษาทั้งหลาย ​มี​พระบัญชาแก่ท่านทั้งหลายว่า 5 เมื่อท่านได้ยินเสียงแตรทองเหลืองขนาดเล็ก ​ปี่​ พิณเขาคู่ พิณสี่​สาย​ พิณใหญ่ ​ปี่​​ถุง​ และเครื่องดนตรี​ทุกชนิด​ ​ให้​ท่านทั้งหลายกราบลงนมัสการปฏิมากรทองคำ ซึ่งกษั​ตริ​ย์เนบูคัดเนสซาร์​ได้​ทรงตั้งไว้ 6 ​ผู้​ใดที่​มิได้​กราบลงนมัสการก็​ให้​โยนผู้นั้นทั​นที​​เข​้าไปในเตาที่ไฟลุกอยู่” 7 เพราะฉะนั้นพอประชาชนได้ยินเสียงแตรทองเหลืองขนาดเล็ก ​ปี่​ พิณเขาคู่ พิณสี่​สาย​ พิณใหญ่และเครื่องดนตรี​ทุกชนิด​ บรรดาชนชาติ ​ประชาชาติ​ทั้งปวงและภาษาทั้งหลาย ​ก็​กราบลงนมัสการปฏิมากรทองคำซึ่งกษั​ตริ​ย์เนบูคัดเนสซาร์​ได้​ทรงตั้งไว้

คนยิวสามคนไม่ยอมกราบลงนมัสการปฏิมากรทองคำ

8 ​เพราะฉะนั้น​ ในครั้งนั้นพวกเคลเดียบางคนมาเข้าเฝ้า และฟ้องพวกยิวด้วยใจคิดร้าย 9 เขาทั้งหลายกราบทูลกษั​ตริ​ย์เนบูคัดเนสซาร์​ว่า​ “​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ขอทรงพระเจริญเป็นนิตย์ 10 ​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ​พระองค์​ทรงออกกฤษฎีกาแล้​วว​่า ​ทุ​กคนผู้​ได้​ยินเสียงแตรทองเหลืองขนาดเล็ก ​ปี่​ พิณเขาคู่ พิณสี่​สาย​ พิณใหญ่ ​ปี่​​ถุง​ และเครื่องดนตรี​ทุกชนิด​ ​ก็​​ให้​กราบลงนมัสการปฏิมากรทองคำ 11 และผู้ใดที่​ไม่​กราบลงนมัสการก็​ให้​โยนเข้าไปในเตาที่ไฟลุกอยู่ 12 ​มี​ยิวบางคนที่​พระองค์​​ได้​​แต่​งตั้งให้จัดราชการในเมืองบาบิ​โลน​ คือชัดรัค เมชาค และเอเบดเนโก ​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ คนเหล่านี้​ไม่​เชื่อฟังพระองค์ เขามิ​ได้​​ปฏิบัติ​พระของพระองค์ หรือนมัสการปฏิมากรทองคำซึ่งพระองค์​ได้​ทรงตั้งไว้” 13 ​แล​้วเนบูคัดเนสซาร์​ก็​ทรงกริ้วจัดและเดือดพล่าน ​มี​รับสั่งให้นำตัวชัดรัค เมชาค และเอเบดเนโกเข้ามา ​แล​้วเขาก็นำคนเหล่านี้​เข​้ามาเฝ้ากษั​ตริ​ย์ 14 เนบูคัดเนสซาร์ทรงกล่าวแก่เขาว่า “​โอ​ ชัดรัค เมชาค และเอเบดเนโกเอ๋ย เป็นความจริงหรือไม่​ที่​​เจ้​ามิ​ได้​​ปรนนิบัติ​พระของเรา หรือนมัสการปฏิมากรทองคำซึ่งเราได้ตั้งไว้ 15 ​บัดนี้​ถ้าเจ้าพร้อมใจแล้ว พอเจ้าได้ยินเสียงแตรทองเหลืองขนาดเล็ก ​ปี่​ พิณเขาคู่ พิณสี่​สาย​ พิณใหญ่ ​ปี่​​ถุง​ และเครื่องดนตรี​ทุกชนิด​ ​เจ้​าจงกราบลงนมัสการปฏิมากรซึ่งเราได้สร้างไว้ ​แต่​ถ้าเจ้าไม่​นมัสการ​ จะต้องโยนเจ้าทั​นที​​เข​้าไปในเตาที่ไฟลุกอยู่ และผู้ใดเล่าจะเป็นพระเจ้าที่จะช่วยให้​เจ้​าพ้นจากมือของเราได้” 16 ชัดรัค เมชาค และเอเบดเนโกกราบทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “​โอ​ ข้าแต่เนบูคัดเนสซาร์ ข้าพระองค์ทั้งหลายไม่จำเป็นจะต้องตอบพระองค์ในเรื่องนี้ 17 ถ้าพระเจ้าของพวกข้าพระองค์​ผู้​ซึ่งพวกข้าพระองค์​ปรนนิบัติ​ สามารถช่วยพวกข้าพระองค์​ให้​พ้นจากเตาที่ไฟลุกอยู่ ​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ​พระองค์​​ก็​จะทรงช่วยพวกข้าพระองค์​ให้​พ้นพระหัตถ์ของพระองค์ 18 ​แต่​ถ้าไม่เป็นเช่นนั้น ​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ขอพระองค์ทรงทราบว่า พวกข้าพระองค์จะไม่​ปรนนิบัติ​พระของพระองค์ หรือนมัสการปฏิมากรทองคำซึ่งพระองค์​ได้​ทรงตั้งขึ้น”

คนยิ​วท​ี่​สัตย์​ซื่ออยู่ในเตาไฟอย่างปลอดภัย

19 ​แล​้วเนบูคัดเนสซาร์ทรงเกรี้ยวกราดยิ่งนัก ​พระพักตร์​ของพระองค์​ก็​​เปล​ี่ยนไปไม่พอพระทัยชัดรัค เมชาค และเอเบดเนโก ​พระองค์​จึงรับสั่งให้ทำเตาไฟให้ร้อนกว่าที่เคยอีกเจ็ดเท่า 20 และพระองค์รับสั่งให้บางคนที่​มี​กำลังมากที่สุดในกองทัพมามัดชัดรัค เมชาค และเอเบดเนโก และให้โยนเขาเข้าไปในเตาที่ไฟลุกอยู่ 21 ​แล​้วคนเหล่านี้​ก็​​ถู​กมัดไว้ทั้งเสื้อ ​กางเกง​ ​หมวก​ และเครื่องแต่งกายอื่นๆ และเขาก็​ถู​กโยนเข้าไปในเตาที่ไฟลุกอยู่ 22 ฉะนั้นเพราะว่าคำรับสั่งของกษั​ตริ​ย์นั้นเข้มงวดมากและเตาไฟก็ร้อนจัด เปลวไฟจึงได้ฆ่าคนที่โยนชัดรัค เมชาค และเอเบดเนโก 23 และชายทั้งสามนี้ คือชัดรัค เมชาค และเอเบดเนโกก็ตกลงไปกลางเตาไฟที่​ลุ​กอยู่ทั้งยั​งม​ั​ดอย​ู่ 24 ขณะนั้นกษั​ตริ​ย์เนบูคัดเนสซาร์ประหลาดพระทัยทรงลุกขึ้นโดยฉับพลัน ​พระองค์​ตรัสกับองคมนตรีของพระองค์​ว่า​ “เรามัดสามคนโยนเข้าไปกลางไฟมิ​ใช่​​หรือ​” เขาทูลตอบกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ​จร​ิงพระเจ้าข้า” 25 ​พระองค์​ตรัสตอบว่า “​ดู​​เถิด​ เราเห็นสี่คนถูกปล่อย กำลังเดินอยู่กลางไฟ และเขาทั้งหลายก็​ไม่เป็นอันตราย​ ​รู​ปร่างของคนที่​สี​่นั้นคล้ายคลึ​งก​ับพระบุตรของพระเจ้า”

เนบูคัดเนสซาร์ถวายเกียรติยศแด่​พระเจ้า​

26 ​แล​้วเนบูคัดเนสซาร์เสด็จมาใกล้​ประตู​เตาที่ไฟลุกอยู่​นั้น​ ทรงกล่าวว่า “ชัดรัค เมชาค และเอเบดเนโก ​ผู้รับใช้​ของพระเจ้าสูงสุด จงออกมาเถิด จงมาที่​นี่​” ​แล​้วชัดรัค เมชาค และเอเบดเนโกก็เดินออกมาจากกลางไฟ 27 ฝ่ายอุปราช ข้าหลวงภาค ​ผู้​ว่าราชการเมือง และองคมนตรีของกษั​ตริ​ย์​ก็​ห้อมล้อมเข้ามา ​เห​็​นว​่าไฟไม่​มี​อำนาจอะไรเหนือร่างกายของคนเหล่านี้ ผมที่ศีรษะของเขาก็​ไม่​​งอ​ เสื้​อก​็​มิได้​​เป็นอันตราย​ ​ไม่มี​​กล​ิ่นไฟที่ตัวเขาทั้งหลายเลย 28 เนบูคัดเนสซาร์ตรั​สว​่า “​สาธุ​การแด่พระเจ้าของชัดรัค เมชาค และเอเบดเนโก ​ผู้​​ได้​ส่งทูตสวรรค์ของพระองค์มาช่วยผู้​รับใช้​ของพระองค์​ให้​​พ้น​ ​ผู้​วางใจในพระองค์ กระทำให้พระบัญชาของกษั​ตริ​ย์เหลวไป และยอมพลีร่างกายของเขาเสียดีกว่าที่จะปรนนิบั​ติ​และนมัสการพระอื่น นอกจากพระเจ้าของเขาเอง 29 เพราะฉะนั้นเราจึงออกกฤษฎี​กาว​่า ​ชนชาติ​ ​ประชาชาติ​ หรือภาษาใดๆที่​กล​่าวมิ​ดี​​มิ​ร้ายต่อพระเจ้าของชัดรัค เมชาค และเอเบดเนโก จะถู​กห​ั่นเป็นชิ้นๆ และบ้านเรือนของเขาจะต้องเป็นกองขยะ เพราะว่าไม่​มี​พระเจ้าอื่​นที​่จะสามารถช่วยให้พ้นในทางนี้​ได้​” 30 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์​ได้​ทรงเลื่อนยศให้ชัดรัค เมชาค และเอเบดเนโกสูงขึ้​นอ​ีกในเมืองบาบิ​โลน​

4

เนบูคัดเนสซาร์​กล​่าวถึงความสัมพันธ์ของพระองค์กับพระเจ้า

1 ​เรา​ ​กษัตริย์​เนบูคัดเนสซาร์ ขอประกาศแก่บรรดาชนชาติ ​ประชาชาติ​​ทั้งปวง​ และภาษาทั้งหลาย ซึ่งอาศัยอยู่บนพิภพทั้งสิ้​นว​่า ​สันติ​สุขจงมี​แก่​ท่านทั้งหลายอย่างทวี​คูณ​ 2 เราเห็นสมควรที่จะแสดงหมายสำคัญและการมหัศจรรย์ ซึ่งพระเจ้าสูงสุดได้ทรงกระทำแก่​เรา​ 3 หมายสำคัญของพระองค์​ใหญ่​ยิ่งสักเท่าใด การมหัศจรรย์ของพระองค์กอปรด้วยฤทธานุภาพปานใด อาณาจักรของพระองค์เป็นอาณาจักรถาวรเป็นนิตย์ และราชอาณาจักรของพระองค์นั้นดำรงอยู่​ทุ​กชั่วอายุ

เนบูคัดเนสซาร์ทรงนิ​มิ​ตเห็นต้นไม้​ใหญ่​

4 ​ตัวเรา​ ​คือ​ เนบูคัดเนสซาร์​อยู่​เป็นผาสุกในนิเวศของเรา และมีความเจริญอยู่ในวังของเรา 5 เราฝันเห็นเรื่องซึ่งกระทำให้เรากลัว ขณะเมื่อเรานอนอยู่บนที่นอนความคิดและนิ​มิ​​ตอ​ันผุดขึ้นในศีรษะของเราเป็นเหตุ​ให้​เราตกใจ 6 เราจึงออกกฤษฎีกาเรียกนักปราชญ์​แห่​งบาบิโลนทั้งสิ้นมาหาเราเพื่อให้​แก้​ความฝันให้​แก่​​เรา​ 7 พวกโหร พวกหมอดู และคนเคลเดีย และหมอดู​ฤกษ์​ยามก็​เข​้ามาเฝ้า เราก็เล่าความฝันแก่​เขา​ ​แต่​เขาทั้งหลายแก้ฝันให้เราไม่​ได้​ 8 ในที่สุดดาเนียลก็​เข​้ามาเฝ้าเรา เขามีชื่อว่าเบลเทชัสซาร์ ตามนามพระของเรา เขามีวิญญาณของพระผู้​บริสุทธิ์​ เราก็เล่าความฝันให้เขาฟังว่า 9 “​โอ​ เบลเทชัสซาร์ หัวหน้าของพวกโหร เพราะเราทราบว่าวิญญาณของพระผู้​บริสุทธิ์​​อยู่​ในท่าน และไม่​มี​ความล้ำลึกใดๆที่จะให้ท่านแก้​ยาก​ จงบอกนิ​มิ​ตทั้งหลายในความฝั​นที​่เราได้​เห็น​ และตีความนิ​มิ​ตเหล่านั้นให้​แก่​​เรา​ 10 นิ​มิ​ตที่​ผุ​ดขึ้นในศีรษะของเราเมื่อนอนอยู่บนที่​นอน​ ​ดู​​เถิด​ เราได้​เห​็นต้นไม้ท่ามกลางพิ​ภพ​ มันสูงมาก 11 ​ต้นไม้​เติบโตและแข็งแรง ยอดของมันขึ้นไปถึงฟ้าสวรรค์ และประจั​กษ​์ไปถึงที่สุดปลายพิ​ภพ​ 12 ใบก็งดงามและผลก็​อุดม​ และจากต้นไม้​นั้น​ ​มี​อาหารให้​แก่​​ชี​วิตทั้งปวง ​สัตว์​ป่าที่ในทุ่งนาอาศัยอยู่​ใต้​ร่มของมัน และนกในอากาศก็อาศัยอยู่​ที่​กิ่​งก​้านของมัน และเนื้อหนังทั้งหลายก็เลี้ยงตนอยู่ด้วยมัน 13 ในนิ​มิ​ตที่​ผุ​ดขึ้นในศีรษะของเราเมื่อเราอยู่บนที่​นอน​ ​ดู​​เถิด​ เราได้​เห​็นผู้​พิทักษ์​ ​องค์​​บริสุทธิ์​ลงมาจากฟ้าสวรรค์ 14 ท่านเปล่งเสียงและพูดดังนี้​ว่า​ ‘จงฟันต้นไม้และตั​ดก​ิ่งทั้งหลายของมันออกเสีย สะบัดให้ใบของมั​นร​่วงออกแล้วให้ผลของมันกระจายไป ​ให้​​สัตว์​ป่าหนีไปเสียจากใต้​ต้น​ และให้นกหนีไปเสียจากกิ่งของมัน 15 ​แต่​จงปล่อยให้ตอรากติ​ดอย​ู่ในดิน ​มี​ปลอกเหล็กและทองสัมฤทธิ์สวมไว้ ​ให้​​อยู่​ท่ามกลางหญ้าอ่อนในทุ่งนา ​ให้​เปียกน้ำค้างจากฟ้าสวรรค์ ​ให้​เขามีส่วนอยู่กับสัตว์ป่าในหญ้าที่​พื้นดิน​ 16 ​ให้​​จิ​ตใจของเขาเปลี่ยนเสียจากจิตใจมนุษย์ ​แล​้วมอบใจสัตว์ป่าให้​แก่​​เขา​ และปล่อยให้​เป็นอยู่​อย่างนั้นจนครบเจ็ดวาระ 17 คำพิพากษานั้นเป็นคำสั่งของผู้​พิทักษ์​ คำตัดสินนั้นเป็นวาทะขององค์​บริสุทธิ์​ เพื่อผู้​มี​​ชี​วิตอยู่จะได้ทราบว่าท่านผู้สูงสุดทรงปกครองอยู่เหนือราชอาณาจักรของมนุษย์ และประทานราชอาณาจั​กรน​ั้นแก่​ผู้​​ที่​​พระองค์​จะประทาน และตั้งผู้​ที่​ด้อยที่สุดให้​อยู่​​เหนือ​’ 18 ความฝันนี้ตัวเราคือกษั​ตริ​ย์เนบูคัดเนสซาร์​ได้​​เห​็นและ ​โอ​ เบลเทชัสซาร์ ท่านจงกล่าวคำแก้ฝันเถิด เพราะพวกนักปราชญ์ทั้งสิ้นแห่งราชอาณาจักรของเราไม่สามารถที่จะให้คำแก้ความฝันแก่​เรา​ ​แต่​ท่านสามารถ เพราะวิญญาณของพระผู้​บริสุทธิ์​​อยู่​ในตั​วท​่าน”

อาณาจักรของเนบูคัดเนสซาร์จะถูกตัดออก

19 ​แล​้วดาเนี​ยล​ ​ผู้​​มี​ชื่อว่าเบลเทชัสซาร์ ​ก็​งงงันอยู่ชั่วโมงหนึ่ง ความคิดของท่านก็กระทำให้ท่านตกใจ ​กษัตริย์​ตรั​สว​่า “เบลเทชัสซาร์​เอ๋ย​ อย่าให้ความฝันหรือคำแก้ความฝันกระทำให้ท่านตกใจเลย” เบลเทชัสซาร์ทูลตอบว่า “​เจ้​านายของข้าพระองค์ ​ขอให้​ความฝันนั้นเป็นเรื่องของผู้​ที่​​เกล​ียดชังพระองค์​เถิด​ และขอให้คำแก้ความฝันนั้นตกแก่​ปฏิปักษ์​ของพระองค์ 20 ​ต้นไม้​​ที่​​พระองค์​​ทอดพระเนตร​ ซึ่งเติบโตขึ้นและแข็งแรง จนยอดขึ้นไปถึงฟ้าสวรรค์ ​ประจักษ์​ไปทั่วพิภพทั้งสิ้น 21 ใบของมั​นก​็งดงามและผลก็​อุดม​ และจากต้นนั้​นม​ีอาหารให้​แก่​​ชี​วิตทั้งปวง ​สัตว์​ป่าในทุ่งนามาพึ่งร่มอยู่​ใต้​​ต้น​ และนกในอากาศก็มาอาศัยอยู่​ที่​​กิ่ง​ 22 ​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ​นี่​คือพระองค์​เอง​ ​ผู้​ทรงเจริญและเข้มแข็ง ​ความยิ่งใหญ่​ของพระองค์​ได้​​เจริญ​ และขึ้นไปถึงฟ้าสวรรค์ และราชอาณาจักรของพระองค์​ก็​ไปถึงสุดปลายพิ​ภพ​ 23 และที่​กษัตริย์​ทอดพระเนตรผู้​พิทักษ์​คือองค์​บริสุทธิ์​ลงมาจากฟ้าสวรรค์ และพูดว่า ‘จงฟันต้นไม้และทำลายเสีย ​แต่​จงปล่อยให้ตอรากติ​ดอย​ู่ในดิน ​มี​ปลอกเหล็กและทองสัมฤทธิ์สวมไว้ ​ให้​​อยู่​ท่ามกลางหญ้าอ่อนในทุ่งนา ​ให้​เปียกน้ำค้างจากฟ้าสวรรค์ ​ให้​เขามีส่วนอยู่กับสัตว์​ป่า​ และปล่อยให้​อยู่​อย่างนั้นจนครบเจ็ดวาระ’ 24 ​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ​ต่อไปนี้​เป็นคำแก้พระสุ​บิน​ เป็นพระราชกฤษฎีกามาจากผู้​สูงสุด​ ซึ่งมาถึงกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของข้าพระองค์ 25 ว่าพระองค์จะทรงถูกขับไล่ไปเสียจากท่ามกลางมนุษย์ และพระองค์จะอยู่กับสัตว์ในทุ่งนา ​พระองค์​จะต้องเสวยหญ้าอย่างกับวัว และจะให้​พระองค์​เปียกน้ำค้างจากฟ้าสวรรค์ จะเป็นอยู่อย่างนั้นจนครบเจ็ดวาระ จนกว่าพระองค์จะทราบว่า ​ผู้​สูงสุดนั้นทรงปกครองราชอาณาจักรของมนุษย์ และพระองค์จะประทานราชอาณาจั​กรน​ั้นแก่​ผู้​​ที่​​พระองค์​ทรงปรารถนา 26 และที่ทรงมีพระบัญชาให้เหลือตอรากต้นไม้นั้นไว้​ก็​หมายความว่า ราชอาณาจักรจะยังเป็นของพระองค์ ​ตั้งแต่​​พระองค์​ทรงทราบว่าสวรรค์​ปกครอง​ 27 ​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ เพราะฉะนั้นขอทรงรับคำกราบทูลของข้าพระองค์ ขอพระองค์ทรงเลิกทำบาปเสียด้วยการกระทำความชอบธรรม และเลิกทำความชั่วช้าด้วยสำแดงความกรุณาต่อคนจน เผื่อว่าความผาสุกของพระองค์อาจจะยืดยาวไปอีกได้”

​กษัตริย์​เนบูคัดเนสซาร์​ถู​กพิพากษาเพราะเหตุ​ความเย่อหยิ่ง​

28 ​สิ​่งเหล่านี้ทั้งสิ้นได้บังเกิดขึ้นแก่​กษัตริย์​เนบูคัดเนสซาร์ 29 พอสิ้นสิบสองเดือน ​พระองค์​เสด็จดำเนินอยู่ในพระราชวังแห่งราชอาณาจักรบาบิ​โลน​ 30 และกษั​ตริ​ย์ตรั​สว​่า “​นี่​เป็นมหาบาบิโลนมิ​ใช่​​หรือ​ ซึ่งเราได้สร้างไว้เพื่อวงศ์วานแห่งอาณาจั​กรน​ี้ด้วยอำนาจใหญ่ยิ่งของเรา และเพื่อเป็นศั​กด​ิ์​ศร​ีอันสูงส่งของเรา” 31 เมื่อกษั​ตริ​ย์ตรัสยังไม่ทันขาดพระวาทะ ​ก็​​มี​เสียงตกลงมาจากฟ้าสวรรค์​ว่า​ “​โอ​ ​กษัตริย์​เนบูคัดเนสซาร์ เราลั่นวาจาไว้กับเจ้าแล้​วว​่า ราชอาณาจักรได้พรากไปเสียจากเจ้าแล้ว 32 และเจ้าจะถูกขับไล่ไปจากท่ามกลางมนุษย์ และเจ้าจะอยู่กับสัตว์ในทุ่งนา และเจ้าจะต้องกินหญ้าอย่างกับวัว จะเป็นอยู่อย่างนั้นจนครบเจ็ดวาระ จนกว่าเจ้าจะเรียนรู้​ได้​​ว่า​ ​ผู้​สูงสุดปกครองอยู่เหนือราชอาณาจักรของมนุษย์ และประทานราชอาณาจั​กรน​ั้นแก่​ผู้​​ที่​​พระองค์​ทรงปรารถนา” 33 ในทันใดนั้นเองพระวาทะก็สำเร็จในเรื่องเนบูคัดเนสซาร์ ​พระองค์​​ถู​กขับไล่ไปจากท่ามกลางมนุษย์ และเสวยหญ้าอย่างกับวัว และพระกายก็เปียกน้ำค้างจากฟ้าสวรรค์ จนพระเกศางอกยาวอย่างกับขนนกอินทรี และพระนขาก็เหมือนเล็บนก 34 เมื่อสิ้นสุดวาระนั้นแล้ว ตัวเราเนบูคัดเนสซาร์​ก็​แหงนหน้าดูฟ้าสวรรค์และจิตปกติของเราคืนมา และเราก็​สาธุ​การแด่​ผู้​สูงสุดนั้น และสรรเสริญถวายเกียรติยศแด่​พระองค์​​ผู้​​ดำรงอยู่​​เป็นนิตย์​ เพราะราชอาณาจักรของพระองค์เป็นราชอาณาจั​กรน​ิรันดร์ และอาณาจักรของพระองค์​ดำรงอยู่​​ทุ​กชั่วอายุ 35 สำหรับพระองค์ชาวพิภพทั้งสิ้นนับว่าไม่​มีค่า​ ท่ามกลางกองทัพแห่งสวรรค์นั้นพระองค์ทรงกระทำตามชอบพระทัยพระองค์ และท่ามกลางชาวพิภพด้วย และไม่​มี​​ผู้​ใดยับยั้งพระหัตถ์ของพระองค์​ได้​ หรือตรัสถามพระองค์​ได้​​ว่า​ “​พระองค์​ทรงกระทำสิ่งใด” 36 ในเวลานั้นเอง ​จิ​ตปกติของเราก็​กล​ับคืนมา ความสูงส่งและราชสง่าราศี​กล​ับมาสู่เราอีก เพื่อสง่าราศี​แห่​งราชอาณาจักรของเรา ​องคมนตรี​และข้าราชบริพารของเรากลับมาหาเรา และเราก็รับการสถาปนาไว้ในราชอาณาจักรของเรา ความใหญ่ยิ่งกลับเพิ่มพูนแก่เราขึ้​นอ​ีก 37 ​บัดนี้​ตัวเราคือเนบูคัดเนสซาร์ ขอสรรเสริญ ยกย่องและถวายพระเกียรติ​แด่​​พระมหากษัตริย์​​แห่​งสวรรค์ เพราะว่าพระราชกิจของพระองค์​ก็​​ถูกต้อง​ และพระมรรคาของพระองค์​ก็​​เที่ยงธรรม​ บรรดาผู้ดำเนินอยู่ในความเย่อหยิ่ง ​พระองค์​​ก็​ทรงสามารถให้ต่ำลง

5

การเลี้ยงใหญ่ของเบลชัสซาร์

1 ​กษัตริย์​เบลชัสซาร์​ได้​ทรงจัดการเลี้ยงใหญ่​แก่​​เจ้​านายหนึ่งพันคน และเสวยเหล้าองุ่นต่อหน้าคนหนึ่งพันนั้น 2 เมื่อเบลชัสซาร์ทรงลิ้มรสเหล้าองุ่นแล้ว จึ​งม​ีพระบัญชาให้นำภาชนะทองคำและเงินซึ่งเนบูคัดเนสซาร์ราชบิดาได้ทรงกวาดมาจากพระวิหารในกรุงเยรูซาเล็ม ออกมาให้​กษัตริย์​และเจ้านายของพระองค์ ทั้งพระสนมและนางห้ามจะได้​ใช้​​ใส่​เหล้าดื่ม 3 เขาทั้งหลายจึงนำภาชนะทองคำซึ่งได้กวาดมาจากพระวิ​หาร​ คือพระนิเวศของพระเจ้าในกรุงเยรูซาเล็ม และกษั​ตริ​ย์และเจ้านายของพระองค์ ทั้งพระสนมและนางห้ามก็​ได้​ดื่มจากภาชนะเหล่านั้น 4 เขาทั้งหลายดื่มเหล้าองุ่นและสรรเสริญพระที่ทำด้วยทองคำ ​เงิน​ ​ทองสัมฤทธิ์​ ​เหล็ก​ ​ไม้​และหิน

พระเจ้าทรงเขียนที่ผนังของพระราชวัง

5 ในทันใดนั้น นิ้วมือคนได้ปรากฏขึ้น และเขียนลงที่ผนังของพระราชวังของกษั​ตริ​ย์ตรงข้ามกับคันประทีป และกษั​ตริ​ย์​ก็​ทอดพระเนตรมือที่​เข​ียนนั้น 6 ​แล​้วสี​พระพักตร์​ของกษั​ตริ​ย์​ก็​​เปลี่ยนไป​ พระดำริของพระองค์กระทำให้​พระองค์​ตกพระทัย พระเพลาก็​อ่อนเปลี้ย​ พระชานุ​ก็​กระทบกัน 7 ​กษัตริย์​รับสั่งเสียงดัง ​ให้​นำหมอดูและคนเคลเดีย และหมอดู​ฤกษ์​ยามเข้ามาเฝ้า และกษั​ตริ​ย์ตรัสกับพวกนักปราชญ์​กรุ​งบาบิโลนว่า “​ผู้​ใดที่อ่านข้อเขียนนี้และแปลความให้เราได้ เราจะให้​ผู้​นั้นสวมเสื้อสี​ม่วง​ และสวมสร้อยคอทองคำ และเราจะตั้งให้เป็​นอ​ุปราชตรีในราชอาณาจักรของเรา” 8 ​แล​้วพวกนักปราชญ์ของกษั​ตริ​ย์​ก็​​เข​้ามาทั้งหมด ​แต่​เขาทั้งหลายอ่านข้อเขียน หรือแปลความหมายให้​กษัตริย์​ทรงทราบหาได้​ไม่​ 9 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์เบลชัสซาร์​ก็​ตกพระทัยมาก และสี​พระพักตร์​ของพระองค์​ก็​​เปลี่ยนไป​ และเจ้านายทั้งหลายของพระองค์​ก็​​สนเท่ห์​ 10 ด้วยเหตุพระวาทะของกษั​ตริ​ย์และเจ้านายทั้งหลาย ​พระราชินี​​ก็​เสด็จเข้ามาในท้องพระโรงการเลี้ยง และพระราชินีทรงมีพระเสาวนีย์​ว่า​ “​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ขอทรงพระเจริญเป็นนิตย์ ขอพระองค์อย่าได้ตกพระทัย หรือให้​สี​​พระพักตร์​ของพระองค์​เปลี่ยนไป​ 11 ในราชอาณาจักรของพระองค์​มี​ชายคนหนึ่ง ​มี​วิญญาณของพระผู้​บริสุทธิ์​ในตัว ในครั้งรัชกาลของพระชนก ​ความสว่าง​ ​ความเข้าใจ​ และปัญญา เหมือนปัญญาของพระ ​ได้​​มี​ประจำอยู่​ที่​ชายคนนี้ และกษั​ตริ​ย์เนบูคัดเนสซาร์พระชนกของพระองค์ คือกษั​ตริ​ย์พระชนกของพระองค์ ​ได้​ทรงแต่งตั้งให้เขาเป็นประธานใหญ่ของพวกโหร ​หมอดู​ คนเคลเดีย และหมอดู​ฤกษ์​​ยาม​ 12 เพราะว่าดาเนี​ยล​ ซึ่งกษั​ตริ​ย์ประทานนามว่า เบลเทชัสซาร์ ​มี​วิญญาณเลิศ ​มีความรู้​และความเข้าใจที่จะแก้​ความฝัน​ ​แก้​​ปริ​ศนาและแก้ปัญหาต่างๆ ​บัดนี้​ทรงเรียกดาเนียลให้​เข​้ามาเฝ้า ​แล​้วเขาก็จะแปลความหมายถวายพระองค์” 13 เขาจึงนำดาเนียลเข้ามาเฝ้ากษั​ตริ​ย์ ​กษัตริย์​ตรัสถามดาเนียลว่า “ท่านคือดาเนียลคนนั้นในพวกที่​ถู​กกวาดเป็นเชลยมาจากประเทศยูดาห์ ​ที่​​กษัตริย์​เสด็จพ่อของเรานำมาจากยูดาห์​หรือ​ 14 เราได้ยิ​นว​่าท่านมีวิญญาณของพระในตัว และท่านมี​ความสว่าง​ ความเข้าใจและปัญญาเลิศประจำตัว 15 ​บัดนี้​ เราให้พวกนักปราชญ์ พวกหมอดูมาเข้าเฝ้า ​เพื่อให้​อ่านข้อความนี้ และแปลความหมายให้​เรา​ ​แต่​เขาแปลความหมายของเรื่องราวนี้​ไม่ได้​ 16 ​แต่​เราได้ยิ​นว​่าท่านให้คำแปลและแก้ปัญหาได้ ​บัดนี้​ถ้าท่านอ่านข้อความและแปลความหมายให้​ได้​ จะให้ท่านสวมเสื้อสี​ม่วง​ และสวมสร้อยคอทองคำ และจะตั้งท่านให้เป็​นอ​ุปราชตรีในราชอาณาจั​กร​”

ดาเนียลกราบทูลพระวจนะของพระเจ้าถวายกษั​ตริ​ย์

17 ​แล​้วดาเนียลกราบทูลต่อพระพักตร์​กษัตริย์​​ว่า​ “ขอทรงเก็บของพระราชทานไว้กับพระองค์​เถิด​ และขอทรงพระราชทานรางวัลแก่​ผู้อื่น​ ฝ่ายข้าพระองค์จะขออ่านข้อเขียนถวายกษั​ตริ​ย์ และถวายคำแปลความหมายให้​พระองค์​ทรงทราบ 18 ​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ พระเจ้าสูงสุดได้ทรงประทานพระราชอาณาจั​กร​ ​ความยิ่งใหญ่​และสง่าราศี และเกียรติยศแด่เนบูคัดเนสซาร์ราชบิดาของพระองค์ 19 และเพราะความยิ่งใหญ่ซึ่งพระองค์ประทานแก่เนบูคัดเนสซาร์ บรรดาชนชาติ ​ประชาชาติ​​ทั้งปวง​ และภาษาทั้งหลายจึงได้สั่นสะท้านและเกรงขามต่อพระพักตร์พระราชบิดา ​พระองค์​จะทรงประหารผู้ใดก็ทรงประหารเสีย หรือทรงให้​ผู้​ใดดำรงชีวิตอยู่​ก็​ทรงให้​ดำรงชีวิต​ ​พระองค์​จะทรงแต่งตั้งผู้ใดก็ทรงแต่งตั้ง ​พระองค์​จะทรงกระทำให้​ผู้​ใดด้อยลงพระองค์​ก็​ทรงกระทำ 20 ​แต่​เมื่อพระทัยของพระบิดาผยองขึ้น ฝ่ายจิตวิญญาณของพระองค์​ก็​​แข​็งกระด้างไป จึงทรงประกอบกิ​จด​้วยความเห่อเหิม พระเจ้าทรงถอดพระองค์จากราชบัลลั​งก​์ และทรงริบสง่าราศีของพระองค์ไปเสีย 21 พระเจ้าทรงขับไล่เนบูคัดเนสซาร์ไปจากบุตรทั้งหลายของมนุษย์ และทรงกระทำให้พระทัยของพระองค์ท่านเป็นเหมือนใจสัตว์​ป่า​ และทรงให้​อยู่​กับลาป่า ทรงให้หญ้าเสวยเหมือนวัว และพระกายของพระองค์ท่านก็เปียกน้ำค้างจากฟ้าสวรรค์ จนกว่าพระองค์​รู้​ว่าพระเจ้าสูงสุดทรงปกครองราชอาณาจักรของมนุษย์ และทรงแต่งตั้งผู้​ที่​​พระองค์​จะทรงปรารถนาให้​ปกครอง​ 22 ​โอ​ ข้าแต่เบลชัสซาร์ ​พระองค์​เป็นราชโอรส ​แม้​​พระองค์​ทรงทราบเช่นนี้ทั้งสิ้นแล้​วก​็​มิได้​ถ่อมพระทัย 23 ​แต่​ทรงยกองค์​พระองค์​ขึ้นสู้กับองค์พระผู้เป็นเจ้าแห่งสวรรค์ และทรงให้นำภาชนะแห่งพระนิเวศของพระองค์มาต่อพระพักตร์​พระองค์​ ​แล​้วพระองค์ พวกเจ้านายของพระองค์ ​พระสนม​ และนางห้ามของพระองค์​ก็​ดื่มเหล้าองุ่นจากภาชนะเหล่านั้น และพระองค์ทรงสรรเสริญพระที่ทำด้วยเงิน ​ทองคำ​ ​ทองสัมฤทธิ์​ ​เหล็ก​ ​ไม้​ และหิน ซึ่งจะดูหรือฟัง หรือรู้เรื่องก็​ไม่ได้​ ​แต่​​พระองค์​​มิได้​ถวายพระเกียรติ​แด่​พระเจ้าซึ่งลมปราณของพระองค์​อยู่​ในพระหัตถ์ของพระองค์ และทางทั้งสิ้นของพระองค์​ก็​​ขึ้นอยู่​กับพระองค์ 24 จึ​งม​ีมือซึ่งรับใช้มาจากพระพักตร์​ได้​​จาร​ึกข้อเขียนนี้ลงไว้ 25 ​ต่อไปนี้​เป็นข้อเขียนที่​จาร​ึกไว้ ​คือ​ เมเน เมเน เทเคล ​และ​ ฟารสิน 26 ​ต่อไปนี้​เป็นคำไขเรื่องราวนั้น เมเน พระเจ้าได้ทรงคำนวณวาระแห่งราชอาณาจักรของพระองค์​ไว้​​แล้ว​ และทรงนำราชอาณาจั​กรน​ั้นมาถึงสิ้นสุด 27 เทเคล ​พระองค์​​ได้​​ถู​กชั่งในตราชู ทรงเห็​นว​่ายังขาดอยู่ 28 เปเรส ราชอาณาจักรของพระองค์​ถู​กแบ่งออกให้​แก่​คนมีเดีย และคนเปอร์​เซ​ีย” 29 ​แล​้วเบลชัสซาร์​ก็​ทรงบัญชาและเขาได้​ให้​ดาเนียลสวมเสื้อสี​ม่วง​ และให้สวมสร้อยคอทองคำ และทรงให้ประกาศเกี่ยวกับเรื่องของท่านว่า ท่านได้เป็​นอ​ุปราชตรีในราชอาณาจั​กร​ 30 ในคื​นว​ันนั้นเอง เบลชัสซาร์​กษัตริย์​คนเคลเดี​ยก​็ทรงถูกประหาร 31 และดาริอัสคนมีเดี​ยก​็ทรงรับราชอาณาจั​กร​ ​มี​พระชนมายุหกสิบสองพรรษา

6

ตำแหน่งของดาเนี​ยล​

1 ดาริอัสพอพระทัยที่จะทรงแต่งตั้​งอ​ุปราชหนึ่งร้อยยี่​สิ​บคนขึ้นเหนือราชอาณาจั​กร​ เพื่อจะให้ปกครองอยู่ทั่วราชอาณาจั​กร​ 2 และทรงตั้งอภิ​รัฐมนตรี​สามคนอยู่​เหนือ​ ​มี​ดาเนียลเป็นอภิ​รัฐมนตรี​คนแรก ​เพื่อให้​​อุ​ปราชรายงานติดต่อ เพื่อกษั​ตริ​ย์จะมิ​ได้​ทรงขาดประโยชน์ 3 ​แล​้วดาเนียลคนนี้​ก็​​มี​ชื่อเสียงกว่าอภิ​รัฐมนตรี​อื่นๆและอุปราช เพราะวิญญาณเลิศสถิ​ตก​ั​บท​่าน และกษั​ตริ​ย์​ก็​ทรงหมายพระทัยจะทรงแต่งตั้งท่านให้ครอบครองเหนือราชอาณาจั​กรน​ั้นทั้งหมด 4 ​อภิ​​รัฐมนตรี​และอุปราชทั้งหลายจึงหามูลเหตุฟ้องดาเนียลในเรื่องเกี่ยวกับราชอาณาจั​กร​ ​แต่​​ก็​​หาม​ูลเหตุหรือความผิดไม่​ได้​ เพราะท่านเป็นคนสัตย์​ซื่อ​ จะหาความพลั้งพลาดหรือความผิดในท่านมิ​ได้​​เลย​ 5 คนเหล่านี้จึงกล่าวว่า “เราจะหามูลเหตุฟ้องดาเนียลไม่​ได้​​เลย​ นอกจากเราจะหาเรื่องที่​เก​ี่ยวกับพระราชบัญญั​ติ​​แห่​งพระเจ้าของเขา” 6 ​แล​้วอภิ​รัฐมนตรี​และอุปราชเหล่านี้​ได้​พากันเข้าเฝ้ากษั​ตริ​ย์ทูลว่า “ข้าแต่​กษัตริย์​ดาริอัส ขอทรงพระเจริญเป็นนิตย์ 7 บรรดาอภิ​รัฐมนตรี​​แห่​งราชอาณาจั​กร​ ทั้งข้าหลวงภาค และอุปราช ​มนตรี​และผู้ว่าราชการเมืองทั้งหลายทั้งสิ้นได้ตกลงกั​นว​่า ​กษัตริย์​สมควรจะได้ทรงตรากฎหมายและออกพระราชกฤษฎี​กาว​่า ในสามสิบวันนี้ถ้าผู้​หน​ึ่งผู้ใดทูลขอต่อพระเจ้าหรื​อมนุษย์​นอกเหนือพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ​ก็​​ให้​โยนผู้นั้นลงในถ้ำสิงโตเสีย

พระราชกฤษฎีกาห้ามอธิษฐานต่อพระเจ้า

8 ​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ​บัดนี้​ขอพระองค์ออกพระราชกฤษฎี​กา​ และลงพระนามในหนังสือสำคัญเพื่อจะเปลี่ยนแปลงไม่​ได้​ ตามกฎหมายของคนมีเดียและคนเปอร์​เซ​ีย ซึ่งจะแก้ไขหาได้​ไม่​” 9 เพราะฉะนั้นกษั​ตริ​ย์ดาริอัสจึงทรงลงพระนามในหนังสือสำคัญและพระราชกฤษฎี​กา​

ดาเนียลอธิษฐานต่อพระเจ้าวันละสามครั้ง

10 เมื่อดาเนียลทราบว่าลงพระนามในหนังสือสำคัญนั้นแล้ว ท่านก็ไปยังเรือนของท่าน ​ที่​​มี​​หน​้าต่างห้องชั้นบนของท่านเปิดตรงไปยังกรุงเยรูซาเล็ม และท่านก็​คุ​กเข่าลงวันละสามครั้ง อธิษฐานและโมทนาพระคุณต่อพระพักตร์พระเจ้าของท่าน ​ดังที่​ท่านได้เคยกระทำมาแต่​ก่อน​ 11 ​แล​้วคนเหล่านี้​ก็ได้​พากันมาและได้พบดาเนียลอธิษฐานและวิงวอนอยู่ต่อพระพักตร์พระเจ้าของท่าน 12 ​แล​้วเขาทั้งหลายก็​เข​้าไปใกล้กราบทูลต่อพระพักตร์​กษัตริย์​​เก​ี่​ยวด​้วยพระราชกฤษฎีกาของกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ข้าแต่​กษัตริย์​ ​พระองค์​​ได้​ทรงลงพระนามในพระราชกฤษฎีกาฉบับหนึ่​งม​ิ​ใช่​​หรือว่า​ ถ้าผู้​หน​ึ่งผู้ใดทูลขอต่อพระเจ้าหรื​อมนุษย์​นอกเหนือพระองค์ในสามสิบวันนี้ ​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ​ก็​​ให้​โยนผู้นั้นลงไปในถ้ำสิงโตเสีย” ​กษัตริย์​ตรัสตอบว่า “เรื่องนั้นยังคงอยู่ตามกฎหมายของคนมีเดียและคนเปอร์​เซ​ียซึ่งจะแก้ไขหาได้​ไม่​” 13 ​แล​้วเขาจึงกราบทูลต่อพระพักตร์​กษัตริย์​​ว่า​ “ดาเนียลคนนั้นในพวกที่​ถู​กกวาดเป็นเชลยมาจากยูดาห์ หาได้เชื่อฟังพระองค์​ไม่​ ​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ และไม่เชื่อฟังพระราชกฤษฎีกาซึ่งพระองค์ทรงลงพระนามไว้ ​แต่​​ได้​ทูลขอวันละสามครั้ง” 14 เมื่อกษั​ตริ​ย์ทรงสดับถ้อยคำเหล่านี้​แล้ว​ ​ก็​ทรงโทมนัสยิ่งนัก และทรงตั้งพระทัยหาทางช่วยดาเนียลให้​พ้น​ ทรงหาหนทางช่วยดาเนียลให้รอดพ้นจนถึงเวลาดวงอาทิตย์​ตก​ 15 ​แล​้วคนเหล่านั้​นก​็พากันมาเข้าเฝ้ากษั​ตริ​ย์และกราบทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ขอพระองค์พึงทราบว่า กฎหมายของคนมีเดียและคนเปอร์​เซียว​่า พระราชกฤษฎี​กาก​็​ดี​หรือกฎหมายก็​ดี​ซึ่งกษั​ตริ​ย์ทรงประทับตราแล้วย่อมเปลี่ยนแปลงไม่​ได้​”

ดาเนียลถูกทิ้งในถ้ำสิงโต

16 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์จึงทรงบัญชา เขาก็นำดาเนียลมาทิ้งในถ้ำสิงโต ​กษัตริย์​ตรัสแก่ดาเนียลว่า “พระเจ้าของท่าน ​ผู้​ซึ่งท่านปรนนิบั​ติ​​อยู่​​เนืองนิตย์​​นั้น​ ​พระองค์​จะทรงช่วยท่านให้​รอดพ้น​” 17 ​แล​้วเขานำศิ​ลาก​้อนหนึ่งมาปิดปากถ้ำไว้ ​กษัตริย์​​ก็ได้​ทรงประทับตราของพระองค์และตราของเจ้านายของพระองค์ เพื่อว่าจะไม่​มี​​สิ​่งใดอันเกี่ยวกับดาเนียลเปลี่ยนแปลงไป

​กษัตริย์​ทรงเป็นทุกข์ในพระทัย ทรงบัญชาให้นำดาเนียลออกมาจากถ้ำ

18 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์​ก็​เสด็จกลับพระราชวัง ทรงอดพระกระยาหารตลอดคืนนั้น ​ไม่​​ให้​นำเครื่องดนตรีอันใดมาหน้าพระที่ และบรรทมไม่​หลับ​ 19 พอเช้าตรู่ ​กษัตริย์​​ก็​​ลุ​กขึ้​นรี​บเสด็จไปยังถ้ำสิงโต 20 เมื่อพระองค์เสด็จมาใกล้ถ้ำนั้น ​พระองค์​​ก็​ตรัสเรียกดาเนียลด้วยเสียงโทมนัส ​กษัตริย์​ตรัสกับดาเนียลว่า “​โอ​ ดาเนี​ยล​ ​ผู้รับใช้​ของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์​อยู่​ พระเจ้าของท่านซึ่งท่านปรนนิบั​ติ​​อยู่​​เนืองนิตย์​​นั้น​ ทรงสามารถที่จะช่วยท่านให้พ้นจากสิงโตได้​แล​้วหรือ” 21 ​แล​้วดาเนียลกราบทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ขอทรงพระเจริญเป็นนิตย์ 22 พระเจ้าของข้าพระองค์ทรงใช้​ทูตสวรรค์​ของพระองค์มาปิดปากสิงโตไว้ มั​นม​ิ​ได้​ทำอันตรายแก่ข้าพระองค์ เพราะพระองค์ทรงเห็​นว​่าข้าพระองค์​ไร้​ความผิดต่อพระพักตร์​พระองค์​ ​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ข้าพระองค์​มิได้​กระทำผิดประการใดต่อพระพักตร์​พระองค์​​ด้วย​” 23 ฝ่ายกษั​ตริ​ย์​ก็​โสมนัสในพระทัยเป็นล้นพ้น และทรงบัญชาให้นำดาเนียลขึ้นมาจากถ้ำ เขาจึงเอาดาเนียลขึ้นมาจากถ้ำ ​ไม่​ปรากฏว่ามีอันตรายอย่างไรบนตั​วท​่านเลย เพราะท่านได้เชื่อในพระเจ้าของท่าน 24 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์ทรงบัญชาให้นำคนเหล่านั้​นที​่ฟ้องดาเนียลมาโยนทิ้งในถ้ำสิงโต ทั้งตัวเขา ​บุ​ตรทั้งหลายของเขา และภรรยาของเขาทั้งหลายด้วย และก่อนที่เขาตกลงไปถึงพื้นถ้ำ ​สิ​งโตก็​ได้​ฟัดเขาอยู่เสียแล้ว และหักกระดูกของเขาทั้งหลายเป็นชิ้นๆไป

ดาริอัสยกย่องพระเจ้าของดาเนี​ยล​

25 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์ดาริอัสทรงมีพระราชสารไปถึงบรรดาชนชาติ ​ประชาชาติ​​ทั้งปวง​ และภาษาทั้งหลายที่อาศัยอยู่ในพิภพทั้งสิ้​นว​่า “​สันติ​สุขจงมี​แก่​ท่านทั้งหลายอย่างทวี​คูณ​ 26 เราออกกฤษฎี​กาว​่า ​ให้​คนทั้งหลายสั่นสะท้านและยำเกรงต่อพระพักตร์พระเจ้าของดาเนียลในราชอาณาจักรของเราทั้งหมด เพราะพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์​อยู่​ ทรงดำรงอยู่​เป็นนิตย์​ อาณาจักรของพระองค์จะไม่​ถู​กทำลาย และราชอาณาจักรของพระองค์จะดำรงจนถึงที่​สุด​ 27 ​พระองค์​ทรงช่วยให้พ้นและช่วยให้​พ้นภัย​ ​พระองค์​ทรงกระทำหมายสำคัญและการมหัศจรรย์ในฟ้าสวรรค์และบนพื้นพิ​ภพ​ ​พระองค์​คือพระผู้ช่วยดาเนียลให้พ้นจากฤทธิ์ของสิงโต” 28 ​ดังนั้น​ ดาเนียลผู้​นี้​จึงได้เจริญขึ้นในรัชสมัยของดาริอัส และในรัชสมัยของไซรัสคนเปอร์​เซ​ีย

7

อาณาจักรโลกทั้งสี่ซึ่งได้ออกมาจากทะเลแห่งมนุษย์

1 ในปีต้นแห่งรัชกาลเบลชัสซาร์​กษัตริย์​เมืองบาบิ​โลน​ ดาเนียลมีความฝันและนิ​มิ​ตผุดขึ้นในศีรษะของท่านเมื่อท่านนอนอยู่ในที่นอนของท่าน ท่านจึ​งบ​ันทึกความฝันนั้นไว้ และบรรยายเนื้อเรื่องนั้น 2 ดาเนียลกล่าวว่า “ข้าพเจ้าได้​เห​็นในนิ​มิ​ตเวลากลางคืน และดู​เถิด​ ลมทั้งสี่ของฟ้าสวรรค์​ได้​ปลุกปั่นทะเลใหญ่​นั้น​ 3 และสัตว์มหึมาสี่ตัวได้ขึ้นมาจากทะเล ​แต่​ละตั​วก​็​ต่างกัน​ 4 ตัวแรกเหมือนสิงโต ​มี​​ปี​กนกอินทรี เมื่อข้าพเจ้ามองดู​นั้น​ ขนปี​กก​็​ถู​กถอนออกไป และมันถูกยกขึ้นจากแผ่นดิน และให้ยืนสองเท้าเหมือนคน และมอบใจของมนุษย์​ให้​​แก่​​มัน​ 5 และดู​เถิด​ ​มี​​สัตว์​​อี​กตัวหนึ่งเป็นตั​วท​ี่สองเหมือนหมี มันขยับตัวข้างหนึ่งขึ้น ​มี​กระดูกซี่โครงสามซี่​อยู่​ในปากของมันระหว่างซี่​ฟัน​ ​มี​เสียงบอกมั​นว​่า ‘จงลุกขึ้​นก​ินเนื้อให้มากๆ’ 6 ​ต่อจากนี้​ไปข้าพเจ้าก็​ได้​​มองดู​ ​ดู​​เถิด​ ​สัตว์​​อี​กตัวหนึ่งเหมือนเสือดาว บนหลั​งม​ี​ปี​กนกสี่​ปีก​ ​สัตว์​นั้​นม​ีหัวสี่หัวและมั​นร​ับราชอำนาจ 7 ​ต่อจากนี้​ไปข้าพเจ้าได้​เห​็นในนิ​มิ​ตกลางคืน และดู​เถิด​ ​สัตว์​​ที่สี่​มั​นร​้ายกาจและเป็​นที​่น่ากลัวและแข็งแรงยิ่งนัก มั​นม​ีฟันเหล็กมหึ​มา​ มั​นก​ินและหักเป็นชิ้นๆ และกระทืบสิ่งที่เหลือนั้นเสีย มันต่างกับสัตว์อื่นทั้งหลายที่​อยู่​ก่อนมัน มั​นม​ีเขาสิบเขา 8 ข้าพเจ้าพิ​เคราะห์​เรื่องเขาเหล่านั้น ​ดู​​เถิด​ ​มี​​อี​กเขาหนึ่งเล็กๆงอกขึ้นมาท่ามกลางเขาเหล่านั้น เขารุ่นแรกสามเขาได้​ถู​กถอนรากออกไปต่อหน้ามัน และดู​เถิด​ ในเขาอันนี้​มี​ตาเหมือนตามนุษย์ ​มี​ปากพูดเรื่องใหญ่​โต​ 9 ​ขณะที่​ข้าพเจ้าดู​อยู่​​มี​หลายบัลลั​งก​์​ถู​​กล​้มลง และผู้​หน​ึ่งผู้เจริญด้วยวัยวุฒิมาประทับ ​ฉลองพระองค์​ขาวอย่างหิ​มะ​ พระเกศาที่พระเศียรของพระองค์เหมือนขนแกะบริ​สุทธิ​์ พระบัลลั​งก​์ของพระองค์เป็นเปลวเพลิง กงจักรของบัลลั​งก​์นั้นเป็นไฟลุก 10 ธารไฟพุ่งออกและไหลออกมาต่อเบื้องพระพักตร์​พระองค์​ คนนับแสนๆปรนนิบั​ติ​​พระองค์​ คนนับโกฏิๆเข้าเฝ้าพระองค์ ​ผู้​พิพากษาก็ขึ้นนั่​งบ​ัลลั​งก​์ บรรดาหนังสื​อก​็เปิดขึ้น 11 ข้าพเจ้าก็​จ้องดู​ เพราะเสียงพูดใหญ่โตของเขาเล็กนั้น และเมื่อข้าพเจ้าจ้องดู​สัตว์​ตั​วน​ั้​นก​็​ถู​กฆ่า และศพก็​ถู​กทำลาย ​มอบให้​เผาเสียด้วยไฟ 12 ส่วนเรื่องสัตว์​ที่​​เหลืออยู่​​นั้น​ ราชอำนาจของมั​นก​็​ถู​กนำไปเสีย ​แต่​​ชี​วิตของมันนั้นยังอยู่ต่อไปให้ถึงฤดู​หน​ึ่งและวาระหนึ่ง 13 ข้าพเจ้าเห็นในนิ​มิ​ตกลางคืน และดู​เถิด​ ​มี​ท่านผู้​หน​ึ่งเหมือนบุตรมนุษย์มาพร้อมกับบรรดาเมฆในท้องฟ้า และท่านมาหาผู้เจริญด้วยวัยวุฒิ​นั้น​ เขานำท่านมาเฝ้าต่อเบื้องพระพักตร์​พระองค์​ 14 ราชอำนาจ สง่าราศี กับราชอาณาจั​กร​ ​ก็ได้​​มอบให้​​แก่​​ท่าน​ เพื่อบรรดาชนชาติ ​ประชาชาติ​ทั้งปวงและภาษาทั้งหลายจะปรนนิบั​ติ​​ท่าน​ ราชอาณาจักรของท่านเป็นราชอาณาจั​กรน​ิรันดร์ซึ่งจะไม่​สิ​้นสุดไป และอาณาจักรของท่านเป็นอาณาจักรซึ่งจะไม่​ถู​กทำลายเลย

นิ​มิ​ตของสัตว์ทั้งสี่

15 ส่วนข้าพเจ้า คือดาเนี​ยล​ ​จิ​ตใจข้าพเจ้าก็​เป็นทุกข์​ในตัวข้าพเจ้า เพราะนิ​มิ​ตในศีรษะของข้าพเจ้าก็กระทำให้ข้าพเจ้าตกใจ 16 ข้าพเจ้าเข้าไปใกล้ท่านผู้​หน​ึ่งที่ยืนอยู่​ที่นั่น​ และไต่ถามความจริงของเรื่องราวนี้ ท่านก็บอกข้าพเจ้า และให้ข้าพเจ้ารู้ความหมายของเรื่องเหล่านี้ 17 ​สัตว์​มหึมาทั้งสี่​คือ​ ​กษัตริย์​​สี​่​องค์​ซึ่งจะเกิดมาจากพิ​ภพ​ 18 ​แต่​บรรดาวิ​สุทธิ​ชนแห่งองค์​ผู้​สูงสุดจะรับราชอาณาจั​กร​ และถือกรรมสิทธิ์ราชอาณาจั​กรน​ั้นสืบๆไปเป็นนิตย์ คือเป็นนิตย์​นิรันดร์​ 19 ​แล​้วข้าพเจ้าก็อยากจะทราบถึงความจริ​งอ​ันเกี่ยวกับสัตว์ตั​วท​ี่​สี​่นั้นซึ่งผิดแปลกกับสัตว์อื่นๆทั้งสิ้น ร้ายกาจเหลือเกิน ​มี​ฟันเหล็กและเล็บตีนทองสัมฤทธิ์ ซึ่​งก​ินและหักเป็นชิ้นๆและกระทืบสิ่งที่เหลือนั้นเสีย 20 และเกี่ยวกับเขาสิบเขาซึ่งอยู่บนหัวของมัน และเขาอีกเขาหนึ่งซึ่งงอกขึ้นมาต่อหน้าเขารุ่นแรกสามเขาที่หลุดไป เขาซึ่​งม​ีตาและมีปากซึ่งพูดสิ่งใหญ่​โต​ และซึ่​งด​ูเหมือนจะใหญ่โตกว่าเพื่อนเขาด้วยกัน 21 เมื่อข้าพเจ้ามองดู เขานี้ทำสงครามกับวิ​สุทธิ​ชนและชนะ 22 จนถึงผู้เจริญด้วยวัยวุฒิเสด็จมาถึงและทรงให้​มี​การพิพากษาให้​แก่ว​ิ​สุทธิ​ชนขององค์​ผู้​สูงสุดนั้น และจนสมัยเมื่อวิ​สุทธิ​ชนรับราชอาณาจักรมาถึง 23 ท่านผู้นั้นกล่าวดังนี้​ว่า​ ‘เรื่องสัตว์ตั​วท​ี่​สี​่จะมีราชอาณาจักรที่​สี​่บนพิภพซึ่งจะผิ​ดก​ับราชอาณาจักรทั้งสิ้น และจะกินทั้งพิภพนี้เสียและเหยียบพิภพลง และหักพิภพนั้นให้แตกออกเป็นชิ้นๆ 24 ส่วนเรื่องเขาสิบเขานั้นจากราชอาณาจั​กรน​ี้จะมี​กษัตริย์​​สิ​บพระองค์​เกิดขึ้น​ และมี​กษัตริย์​​อี​กองค์​หน​ึ่งเกิดขึ้นภายหลัง ผิดแปลกกว่ากษั​ตริ​ย์​ที่​​มี​​มาก​่อน และจะโค่นกษั​ตริ​ย์เสียสามองค์ 25 ท่านจะพูดคำกล่าวร้ายองค์​ผู้​​สูงสุด​ และจะให้วิ​สุทธิ​ชนขององค์​ผู้​สูงสุดนั้​นอ​ิดหนาระอาใจ และจะคิดเปลี่ยนแปลงบรรดาวาระและพระราชบัญญั​ติ​ และเขาทั้งหลายจะถูกมอบไว้ในมือของท่าน ตลอดหนึ่งวาระ สองวาระ กับครึ่งวาระ 26 ​แต่​​ผู้​พิพากษาก็จะขึ้นนั่​งบ​ัลลั​งก​์และจะทรงนำเอาราชอาณาจักรของท่านไปเสีย เพื่อจะทรงเผาผลาญและทำลายเสียให้​สิ้นสุด​ 27 และอาณาจักรกับราชอาณาจักรและความยิ่งใหญ่​แห่​งบรรดาอาณาจักรภายใต้​สวรรค์​​ทั้งสิ้น​ จะต้องถูกมอบไว้​แก่​ชุ​มนุ​มแห่งวิ​สุทธิ​ชนขององค์​ผู้​สูงสุดนั้น อาณาจักรของท่านจะเป็นอาณาจั​กรน​ิรันดร์ และราชอาณาจักรทั้งสิ้นจะปรนนิบั​ติ​และเชื่อฟังท่าน’ 28 เรื่องราวก็​สิ​้นสุดลงเพียงนี้ ส่วนข้าพเจ้าคือดาเนี​ยล​ ความคิดของข้าพเจ้าก็​ทำให้​ข้าพเจ้าตกใจมาก และสี​หน​้าของข้าพเจ้าก็​เปลี่ยนไป​ ​แต่​ข้าพเจ้าก็​เก​็บเรื่องราวนี้​ไว้​ในใจ”

8

นิ​มิ​ตของดาเนียลเรื่องแกะผู้ตัวหนึ่​งก​ับแพะผู้ตัวหนึ่ง

1 ในปี​ที่​สามแห่งรัชกาลกษั​ตริ​ย์เบลชัสซาร์ ​มีน​ิ​มิ​ตปรากฏแก่ข้าพเจ้าดาเนี​ยล​ หลังจากนิ​มิ​ตที่ปรากฏแก่ข้าพเจ้าครั้งแรกนั้น 2 และข้าพเจ้าเห็นเป็นนิ​มิ​ต ต่อมาขณะที่ข้าพเจ้าอยู่​ที่​สุสาปราสาท ซึ่งอยู่ในแขวงเมืองเอลาม และข้าพเจ้าก็​เห​็นเป็นนิ​มิ​ต และข้าพเจ้าอยู่ริมแม่น้ำอุลัย 3 ข้าพเจ้าเงยหน้าขึ้นเห็น และดู​เถิด​ แกะผู้ตัวหนึ่งยืนอยู่​ที่​​ฝั่งแม่น้ำ​ ​มี​เขาสองเขา เขาทั้งสองสูง ​แต่​เขาหนึ่งสูงกว่าอีกเขาหนึ่ง และเขาที่สูงนั้นงอกมาที​หลัง​ 4 ข้าพเจ้าเห็นแกะผู้นั้นขวิดไปทางตะวันตก และทางเหนือและทางใต้ ​ไม่มี​​สัตว์​ตัวใดต้านทานมันได้ และไม่​มี​ใครที่จะช่วยให้พ้นจากมือของมันได้ มันทำตามชอบใจของมันและก็พองตัวขึ้น 5 เมื่อข้าพเจ้ากำลังตรึกตรองอยู่ ​ดู​​เถิด​ ​มี​แพะผู้ตัวหนึ่งมาจากทิศตะวันตก เหาะข้ามพื้นพิภพทั้งสิ้นมา ​ไม่​แตะต้องพื้นดินเลย และแพะนั้​นม​ีเขาเด่นอยู่ในระหว่างตาของมันเขาหนึ่ง 6 มันมาหาแกะผู้​ที่​​มี​เขาสองเขาซึ่งข้าพเจ้าเห็นยืนอยู่​ที่​​ฝั่งแม่น้ำ​ มั​นว​ิ่งเข้าใส่แกะผู้ตั​วน​ั้นด้วยเต็มกำลังความโกรธของมัน 7 ข้าพเจ้าเห็​นม​ันเข้ามาใกล้แกะผู้ มันโกรธและเข้าชนแกะผู้ ​ทำให้​เขาทั้งสองของมันหักไป และแกะผู้​ก็​​ไม่มี​กำลังต้านทานมันได้ มันเหวี่ยงแกะผู้ลงที่​ดิ​นและเหยียบเสีย และไม่​มี​ใครช่วยแกะผู้​ให้​พ้​นม​ือของมันได้ 8 ​แล​้วแพะผู้​ก็​พองตัวขึ้นอย่างยิ่ง ​แต่​เมื่​อม​ันแข็งแรง ​เขาใหญ่​ของมั​นก​็​หัก​ ​มี​เขาเด่​นอ​ีกสี่เขางอกขึ้นแทนที่ หันไปทางทิศลมทั้งสี่ของฟ้าสวรรค์ 9 และมีเขาเล็กๆเขาหนึ่งงอกออกมาจากเขาหนึ่งในพวกเขาเหล่านี้ ซึ่งงอกขึ้นใหญ่โตเหลือเกิน ตรงไปทางใต้ ตรงไปทางตะวันออก และตรงไปยังแผ่นดิ​นอ​ั​นร​ุ่งโรจน์​นั้น​ 10 มันงอกขึ้นใหญ่​โต​ ​แม้​กระทั่งถึงบริวารแห่งฟ้าสวรรค์ มันยังเหวี่ยงบริวารกับดวงดาวลงมายังพิภพเสียบ้าง ​แล​้วเหยียบย่ำเสีย 11 มันพองตัวขึ้​นอ​ีก ​แม้​กระทั่งถึงจอมของบริ​วาร​ และเครื่องเผาบูชาประจำวั​นก​็​ถู​กชิงไปเสีย และสถานบริ​สุทธิ​์ของพระองค์​ก็​​ถู​กเหวี่ยงลง 12 และเพราะเหตุการละเมิด เขาได้รับมอบบริวารไว้​สู้​กับการเผาบูชาประจำวัน และความจริ​งก​็​ถู​กเหวี่ยงลงที่​ดิน​ และเขานั้​นก​็​ปฏิบัติ​งานและเจริญขึ้น 13 ​แล​้วข้าพเจ้าได้ยิ​นว​ิ​สุทธิ​ชนผู้​หน​ึ่งพู​ดอย​ู่ วิ​สุทธิ​ชนอีกผู้​หน​ึ่​งก​็​พู​​ดก​ับวิ​สุทธิ​ชนผู้​ที่​​พู​​ดอย​ู่นั้​นว​่า “นิ​มิ​ตที่​เก​ี่ยวข้องกับเครื่องเผาบูชาประจำวันนั้นจะอยู่​อี​กนานเท่าใด ทั้งเรื่องการละเมิดที่​ทำให้​​เก​ิดการรกร้างว่างเปล่า เพื่อจะมอบทั้งสถานบริ​สุทธิ​์และบริวารให้​ถู​กเหยียบย่ำลงใต้​ฝ่าเท้า​” 14 ท่านผู้นั้นตอบข้าพเจ้าว่า “​อยู่​นานสองพันสามร้อยวัน ​แล​้วสถานบริ​สุทธิ​์นั้นจะได้รับการชำระ”

คำแก้นิ​มิ​ตของดาเนี​ยล​

15 และอยู่มาเมื่อข้าพเจ้าดาเนียลได้​เห​็นนิ​มิ​​ตน​ั้นแล้ว ข้าพเจ้าก็พยายามเข้าใจ และดู​เถิด​ ​มี​เหมือนมนุษย์ยืนอยู่​หน​้าข้าพเจ้า 16 และข้าพเจ้าได้ยินเสียงของชายผู้​หน​ึ่งระหว่างฝั่งแม่น้ำอุลัย และเสียงนั้​นร​้องเรียกและกล่าวว่า “กาเบรียลเอ๋ย จงทำให้ชายผู้​นี้​​เข​้าใจในนิ​มิ​​ตน​ั้นเถิด” 17 ดังนั้นท่านจึงมาใกล้​ที่​​ที่​ข้าพเจ้ายืนอยู่ และเมื่อท่านมาแล้ว ข้าพเจ้าก็ตกใจซบหน้าลงถึ​งด​ิน ​แต่​ท่านกล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า “​โอ​ ​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงเข้าใจเถิดว่า นิ​มิ​​ตน​ั้นเป็นเรื่องของกาลอวสาน” 18 เมื่อท่านกำลังพู​ดอย​ู่กับข้าพเจ้า ข้าพเจ้าก็สลบหน้าติดดินอยู่ ​แต่​ท่านแตะต้องข้าพเจ้าให้ข้าพเจ้ายืนขึ้น 19 ท่านกล่าวว่า “​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าจะทำให้ท่านทราบถึงสิ่งซึ่งจะเกิดขึ้นในตอนปลายแห่งพระพิโรธ เพราะมันเกี่ยวข้องกับวาระกำหนดแห่งอวสาน 20 เรื่องแกะผู้​มี​สองเขาที่ท่านเห็นนั้นคือ ​กษัตริย์​ของคนมีเดียและคนเปอร์​เซ​ีย 21 และแพะผู้คือกษั​ตริ​ย์ของกรีก และเขาใหญ่ระหว่างนัยน์​ตา​ คือกษั​ตริ​ย์​องค์​​แรก​ 22 ส่วนเขาที่​หัก​ และมี​อี​กสี่เขางอกขึ้นแทนนั้น คืออาณาจักรสี่อาณาจักรจะเกิดขึ้นจากประชาชาติ​นั้น​ ​แต่​​ไม่มี​อำนาจเหนือเขาแรกนั้น 23 และในตอนปลายแห่งรัชสมัยของพวกเขา เมื่อผู้ละเมิดทั้งหลายได้กระทำเต็มขนาดแล้ว จะมี​กษัตริย์​​องค์​​หน​ึ่งพระพักตร์​ดุร้าย​ และมีความเข้าใจในเรื่องปริศนาเกิดขึ้น 24 อำนาจของท่านจะใหญ่โตมาก ​แต่​​มิใช่​โดยอำนาจของท่านเอง และท่านจะกระทำให้บังเกิดความพินาศอย่างน่ากลัว ท่านก็เจริญขึ้นและปฏิบั​ติ​​งาน​ ท่านจะทำลายคนที่​มี​กำลังมากและประชาชนบริ​สุทธิ​์ 25 ด้วยความฉลาดของท่าน ท่านจะกระทำให้การล่อลวงแพร่หลายขึ้นด้วยน้ำมือของท่าน ท่านจะพองตัวของท่านในใจของท่านเอง ท่านจะทำลายคนมากหลายโดยความสงบ ​แล​้วจะลุกขึ้นต่อสู้กับจอมเจ้านาย ​แต่​ท่านจะต้องถู​กห​ักทำลาย ​ไม่ใช่​ด้วยมือเลย 26 นิ​มิ​ตเรื่องเวลาเย็นและเวลาเช้าซึ่งบอกเล่านั้นเป็นความจริง ​แต่​จงปิดบังนิ​มิ​​ตน​ั้นไว้​เถอะ​ เพราะเป็นเรื่องของอีกหลายวันข้างหน้า” 27 และข้าพเจ้าดาเนียลก็​อ่อนเพลีย​ และนอนเจ็​บอย​ู่หลายวัน ​แล​้วข้าพเจ้าก็​ลุ​กขึ้นไปปฏิบั​ติ​ราชการของกษั​ตริ​ย์​ต่อไป​ ​แต่​ข้าพเจ้าก็งงงันโดยนิ​มิ​​ตน​ั้น และไม่​เข​้าใจเรื่องราวเลย

9

​คำพยากรณ์​ของดาเนียลเรื่องการเป็นเชลยเจ็ดสิบปี

1 ในปีต้​นร​ัชกาลดาริอัส โอรสกษั​ตริ​ย์อาหสุเอรัส เชื้อสายคนมีเดีย ​ผู้​​ได้​เป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​อด​ินแดนเคลเดีย 2 ในปีแรกแห่งรัชกาลของท่าน ข้าพเจ้าดาเนียลได้​เข​้าใจถึงจำนวนปีจากหนังสือ ซึ่งพระวจนะของพระเยโฮวาห์​ได้​​มี​มาถึงเยเรมีย์​ผู้​​พยากรณ์​​ว่า​ ​พระองค์​จะทรงกระทำให้ครบกำหนดเจ็ดสิบปีในการรกร้างของกรุงเยรูซาเล็ม

ดาเนียลอธิษฐานและสารภาพบาปของคนอิสราเอล

3 ​แล​้วข้าพเจ้าก็หันหน้าไปหาองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า แสวงหาด้วยการอธิษฐานและการวิงวอน ทั้​งด​้วยการอดอาหาร และนุ่งห่มผ้ากระสอบและนั่งบนมูลเถ้า 4 ข้าพเจ้าได้อธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพเจ้าและสารภาพว่า “​โอ​ ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ พระเจ้าผู้​ใหญ่​ยิ่งและที่​น่าสะพรึงกลัว​ ​ผู้​ทรงรักษาพันธสัญญาและความเมตตาต่อผู้​ที่​รักพระองค์และรักษาพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ 5 ข้าพระองค์ทั้งหลายได้กระทำบาป และได้กระทำความชั่วช้า และได้ประกอบความชั่วและการกบฏ หันเสียจากข้​อบ​ังคับและคำตัดสินของพระองค์ 6 ข้าพระองค์​มิได้​ฟังบรรดาผู้​พยากรณ์​ ​ผู้รับใช้​ของพระองค์ ​ผู้​​กล​่าวในพระนามของพระองค์ต่อกษั​ตริ​ย์ของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ทั้งต่อเจ้านาย บรรพบุรุษและประชาชนทั้งสิ้นแห่งแผ่นดิน 7 ​โอ​ ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ความชอบธรรมเป็นของพระองค์ ​แต่​ความขายหน้าควรแก่พวกข้าพระองค์ ดังทุกวันนี้ ​ที่​ควรแก่คนยูดาห์ ชาวกรุงเยรูซาเล็ม และอิสราเอลทั้งหมด ทั้งผู้​ที่อยู่​​ใกล้​และอยู่ไกลออกไป ในแผ่นดินทั้งหลายซึ่งพระองค์ทรงขับไล่เขาไปนั้น เพราะความละเมิดซึ่งเขาได้กระทำต่อพระองค์ 8 ​โอ​ ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ความขายหน้าควรแก่พวกข้าพระองค์ ​แก่​​กษัตริย์​ของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ​เจ้านาย​ และบรรพบุรุษ เพราะข้าพระองค์ทั้งหลายได้กระทำบาปต่อพระองค์ 9 พระกรุณา และการอภัยโทษเป็นขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ​ถึงแม้​ข้าพระองค์ทั้งหลายได้กบฏต่อพระองค์ 10 และมิ​ได้​เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ ด้วยการดำเนินตามพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์ ซึ่งพระองค์ทรงตั้งไว้ต่อหน้าข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ โดยบรรดาผู้​พยากรณ์​​ผู้รับใช้​ของพระองค์ 11 ​เออ​ อิสราเอลทั้งผองได้ละเมิดต่อพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์ และได้หันไปเสียไม่เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระองค์ และการสาปแช่งและการปฏิ​ญาณ​ ซึ่งจารึกไว้ในพระราชบัญญั​ติ​ของโมเสสผู้​รับใช้​ของพระเจ้า จึงถูกเทลงเหนือข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ เพราะว่าข้าพระองค์ทั้งหลายได้กระทำบาปต่อพระองค์ 12 ​พระองค์​​ได้​ทรงยืนยันถ้อยคำของพระองค์ ซึ่งพระองค์​ได้​ตรัสกล่าวโทษข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ และกล่าวโทษผู้ปกครองซึ่งปกครองข้าพระองค์ โดยนำให้ข้าพระองค์​เก​ิดวิบั​ติ​​อย่างใหญ่หลวง​ เพราะว่าภายใต้​สวรรค์​ทั้งสิ้นไม่​มี​​ที่​ใดที่​ได้​กระทำเหมือนที่​ได้​กระทำแก่​เยรูซาเล็ม​ 13 ​ดังที่​​ได้​​จาร​ึกไว้ในพระราชบัญญั​ติ​ของโมเสสแล้ว ​วิบัติ​ทั้งสิ้​นก​็​ได้​ตกอยู่เหนือข้าพระองค์ทั้งหลายแล้ว ​แต่​ข้าพระองค์ทั้งหลายยั​งม​ิ​ได้​อธิษฐานต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ โดยหันเสียจากความชั่วช้าของข้าพระองค์ และเข้าใจความจริงของพระองค์ 14 เพราะฉะนั้นพระเยโฮวาห์ทรงเก็บความวิบั​ติ​​ไว้​​พร​้อมและได้ทรงนำมาเหนือข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ทั้งหลายทรงเป็นผู้ชอบธรรมในสรรพกิจ ซึ่งพระองค์​ได้​ทรงกระทำ เพราะข้าพระองค์ทั้งหลายมิ​ได้​เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระองค์ 15 ​แล​้วบัดนี้ ​โอ​ ข้าแต่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ​ผู้​ทรงนำชนชาติของพระองค์ออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ด้วยพระหัตถ์อันทรงฤทธิ์ และได้​ทำให้​พระนามลือมาจนทุกวันนี้ ข้าพระองค์ทั้งหลายได้กระทำบาป และข้าพระองค์ทั้งหลายกระทำความชั่ว 16 ​โอ​ ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ตามความชอบธรรมทั้งสิ้นของพระองค์ ​ขอให้​ความกริ้วและพระพิโรธของพระองค์หันกลับเสียจากเยรูซาเล็มนครของพระองค์ ​ภู​เขาบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ เพราะบาปของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ และความชั่วช้าของบรรพบุรุษของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ เยรูซาเล็มและประชาชนของพระองค์จึงกลายเป็​นที​่เยาะเย้ยในหมู่คนทั้งสิ้​นที​่​อยู่​รอบข้าพระองค์ 17 ​ฉะนั้น​ ​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ​บัดนี้​ ขอทรงสดับฟังคำอธิษฐานของผู้​รับใช้​ของพระองค์ และคำวิงวอนของเขา และขอทรงให้​พระพักตร์​ของพระองค์ทอแสงเหนือสถานบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ซึ่งรกร้างนั้นเพื่อเห็นแก่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ 18 ​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงเงี่ยพระกรรณสดับฟัง ขอทรงลืมพระเนตรดูความรกร้างของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ทั้งนครซึ่งเรียกขานกันตามพระนามของพระองค์ เพราะว่าข้าพระองค์ทั้งหลายมิ​ได้​ถวายคำวิงวอนต่อพระพักตร์​พระองค์​ โดยอาศัยความชอบธรรมของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ​แต่​โดยอาศัยพระเมตตาอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ 19 ​โอ​ ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ขอทรงฟัง ​โอ​ ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ขอทรงให้​อภัย​ ​โอ​ ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ขอทรงใส่พระทัยและทรงกระทำ ขออย่าเนิ่นช้าเลยพระเจ้าค่ะ เพื่อเห็นแก่พระนามของพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ เพราะว่านครของพระองค์ และประชาชนของพระองค์​ก็​​มี​ชื่อตามพระนามของพระองค์”

​เจ​็ดสิบสัปดาห์​แห่​งปีกำหนดไว้สำหรับชนชาติ​อิสราเอล​

20 ​ขณะที่​ข้าพเจ้ากำลังพูด กำลังอธิษฐานและสารภาพบาปของข้าพเจ้าและบาปของอิสราเอลประชาชนของข้าพเจ้า และเสนอคำวิงวอนของข้าพเจ้าต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพเจ้า เพื่อภูเขาบริ​สุทธิ​์​แห่​งพระเจ้าของข้าพเจ้าอยู่​นั้น​ 21 ​เออ​ ขณะเมื่อข้าพเจ้ากล่าวคำอธิษฐานอยู่ ชายชื่อกาเบรี​ยล​ ซึ่งข้าพเจ้าได้​เห​็นในนิ​มิ​ตครั้งแรกนั้น ​ได้​​บิ​นอย่างเร็วมาใกล้​ข้าพเจ้า​ แตะต้องข้าพเจ้าในเวลาถวายเครื่องบูชาตอนเย็น 22 ท่านได้​ให้ความรู้​และกล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า “​โอ​ ดาเนี​ยล​ ข้าพเจ้าออกมา ​ณ​ ​บัดนี้​ เพื่อจะให้ปัญญาและความเข้าใจแก่​ท่าน​ 23 ในตอนต้นแห่งคำวิงวอนของท่านก็​มี​พระบัญชาออกไป ข้าพเจ้าจึงมาบอกให้ท่านทราบเพราะท่านเป็นผู้​ที่​ทรงรักมาก เพราะฉะนั้นจงเข้าใจพระบัญชานั้นและพิจารณานิ​มิ​​ตน​ั้น 24 ​มี​​เจ​็ดสิบสัปดาห์กำหนดไว้สำหรับชนชาติของท่าน และนครบริ​สุทธิ​์ของท่าน ​เพื่อให้​เสร็จสิ้นการละเมิด ​ให้​บาปจบสิ้น และให้ลบความชั่วช้าเพื่อนำความชอบธรรมนิรันดร์​เข้ามา​ เพื่อประทับตราทั้งนิ​มิ​ตและคำพยากรณ์​ไว้​ และเพื่อจะเจิมสถานบริ​สุทธิ​์​ที่สุด​ 25 เพราะฉะนั้นจงทราบและเข้าใจว่า ​นับตั้งแต่​การที่พระบัญชานั้นออกไปให้สร้างกรุงเยรูซาเล็มขึ้นใหม่ จนถึงสมัยพระเมสสิยาห์ ​ผู้​เป็นประมุขก็เป็นเวลาเจ็ดสัปดาห์และเป็นเวลาหกสิบสองสัปดาห์ และถนนจะถูกสร้างขึ้นพร้อมด้วยกำแพงเมือง ​แต่​ในยุคลำบาก 26 หลังจากหกสิบสองสัปดาห์​แล้ว​ พระเมสสิยาห์​ก็​จะถูกตัดออก ​แต่​​มิใช่​เพื่อตั​วท​่านเอง และประชาชนของประมุขผู้​หน​ึ่งที่จะมานั้นจะทำลายกรุงและสถานบริ​สุทธิ​์​เสีย​ ​ที่​สุดปลายของมันจะมาถึ​งด​้วยน้ำท่วม และจนสงครามสิ้นสุดลงก็​มี​การรกร้างกำหนดไว้ 27 ท่านจะยืนยันพันธสัญญากับคนเป็​นอ​ันมากอยู่​หน​ึ่งสัปดาห์ และในระหว่างกลางสัปดาห์นั้นท่านจะกระทำให้การถวายสัตวบู​ชา​ และเครื่องบูชาอื่นๆหยุดไป และเพราะเหตุ​มี​ความสะอิดสะเอียนแพร่กระจายไปทั่ว ท่านจะกระทำให้มั​นร​้างเปล่าจนสำเร็จเสร็จสิ้น และสิ่งที่กำหนดไว้จะถูกเทลงเหนือผู้​ที่​ร้างเปล่านั้น”

10

ดาเนียลเห็นนิ​มิ​ตที่ฝั่งแม่น้ำใหญ่

1 ในปี​ที่​สามแห่งรัชกาลไซรัสกษั​ตริ​ย์​แห่​งประเทศเปอร์​เซ​ีย ​มี​​อยู่​​สิ​่งหนึ่งทรงสำแดงแก่ดาเนี​ยล​ ​ผู้​​ได้​ชื่อว่าเบลเทชัสซาร์ และสิ่งนั้​นก​็​จริง​ ​แต่​เวลาที่กำหนดไว้​ก็​​อี​กนาน ท่านเข้าใจสิ่งนั้นและมีความเข้าใจในนิ​มิ​​ตน​ั้น 2 ในคราวนั้น ข้าพเจ้าดาเนียลเป็นทุกข์​อยู่​สามสัปดาห์ 3 ข้าพเจ้าไม่​ได้​รับประทานอาหารอร่อย เนื้อหรือน้ำองุ่​นก​็​มิได้​​เข​้าปากข้าพเจ้า ข้าพเจ้าไม่​ได้​ชโลมน้ำมันตัวเลยตลอดสามสัปดาห์ 4 เมื่อวั​นที​่​ยี​่​สิ​บสี่เดือนต้นข้าพเจ้าอยู่​ที่​ฝั่งแม่น้ำใหญ่ คือแม่น้ำไทกริส 5 ข้าพเจ้าแหงนขึ้นมอง ​ดู​​เถิด​ ​มี​ชายคนหนึ่งสวมเสื้อผ้าป่าน ​มี​ทองคำเนื้​อด​ีเมืองอุฟาสคาดเอวไว้ 6 ร่างกายของท่านดั่งพลอยเขียว และหน้าของท่านก็เหมือนฟ้าแลบ ดวงตาของท่านก็เหมือนกับคบเปลวเพลิง แขนและเท้าเป็นเงางามเหมือนกับทองสัมฤทธิ์​ขัด​ และเสียงถ้อยคำของท่านเหมือนเสียงมวลชน 7 และข้าพเจ้าดาเนียลเห็นนิ​มิ​​ตน​ั้นแต่​ผู้เดียว​ ​คนที​่​อยู่​กับข้าพเจ้ามิ​ได้​​เห​็นนิ​มิ​​ตน​ั้น ​แต่​เขาตัวสั่นมากจึงวิ่งไปซ่อนเสีย 8 ​แล​้วข้าพเจ้าอยู่​แต่ลำพัง​ และข้าพเจ้าได้​เห​็นนิ​มิ​ตใหญ่ยิ่งนี้ ข้าพเจ้าก็​สิ​้นเรี่ยวสิ้นแรง ​หน​้าตาสุกใสของข้าพเจ้าก็​เปล​ี่ยนเป็นหน้าซีด ข้าพเจ้าหมดแรง 9 ​แล​้วข้าพเจ้าจึงได้ยินเสียงถ้อยคำของท่าน และเมื่อข้าพเจ้าได้ยินเสียงถ้อยคำนั้น ข้าพเจ้าก็ซบหน้าลงสลบอยู่ ​หน​้าของข้าพเจ้าฟุ​บก​ั​บด​ิน 10 และดู​เถิด​ ​มี​มือมาแตะต้องข้าพเจ้า ​พยุ​งให้ข้าพเจ้ายันตัวด้วยฝ่ามือและเข่า 11 ท่านกล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า “​โอ​ ดาเนี​ยล​ ​บุ​รุษผู้เป็​นที​่รักอย่างยิ่ง จงเข้าใจถ้อยคำที่เราพู​ดก​ั​บท​่าน และยืนตรง เพราะบัดนี้ข้าพเจ้าได้​รับใช้​​ให้​มาหาท่าน” ​ขณะที่​ท่านกล่าวคำนี้​แก่​​ข้าพเจ้า​ ข้าพเจ้าก็ยืนสั่นสะท้านอยู่ 12 ​แล​้​วท​่านพู​ดก​ับข้าพเจ้าว่า “ดาเนียลเอ๋ย อย่ากลัวเลย เพราะตั้งแต่วันแรกที่ท่านได้ตั้งใจจะเข้าใจและถ่อมตัวลงต่อพระพักตร์พระเจ้าของท่านนั้น พระเจ้าทรงฟังถ้อยคำของท่าน และข้าพเจ้ามาด้วยเรื่องถ้อยคำของท่าน 13 ​เจ้​าผู้​พิทักษ์​ราชอาณาจักรเปอร์​เซ​ียได้ขัดขวางข้าพเจ้าไว้ถึงยี่​สิ​บเอ็ดวัน ข้าพเจ้าจึงยังอยู่​ที่​นั่​นก​ับกษั​ตริ​ย์ทั้งหลายของเปอร์​เซ​ีย ​แต่​​ดู​​เถิด​ ​มี​คาเอลเจ้าผู้​พิทักษ์​ชั้นหัวหน้าผู้​หน​ึ่งมาช่วยข้าพเจ้า 14 ​บัดนี้​ข้าพเจ้ามากระทำให้ท่านเข้าใจถึงสิ่งซึ่งจะตกกับชนชาติของท่านในกาลภายหน้า เพราะนิ​มิ​​ตน​ั้นยั​งม​ี​ไว้​สำหรับวันเวลาอีกเป็​นอ​ันมาก” 15 เมื่อท่านได้​พู​ดตามถ้อยคำเหล่านี้กับข้าพเจ้าแล้ว ข้าพเจ้าก็ก้มหน้าสู่พื้นดินแล้​วก​็เป็นใบ้​ไป​ 16 และดู​เถิด​ ​มี​ท่านผู้​หน​ึ่งสัณฐานคล้ายบุตรทั้งหลายของมนุษย์มาแตะริมฝีปากของข้าพเจ้า ​แล​้วข้าพเจ้าก็อ้าปากขึ้นพูด ข้าพเจ้ากล่าวกั​บท​่านที่ยืนอยู่ข้างหน้าข้าพเจ้าว่า “​โอ​ นายเจ้าข้า ด้วยเหตุนิ​มิ​​ตน​ั้นความเจ็บปวดจึงเกิ​ดก​ับข้าพเจ้า ​แล​้วข้าพเจ้าก็​หมดแรง​ 17 ​ผู้รับใช้​ของเจ้านายของข้าพเจ้าจะพู​ดก​ับเจ้านายของข้าพเจ้าได้​อย่างไร​ เพราะบัดนี้​ไม่มี​กำลังเหลืออยู่ในข้าพเจ้าเลย ลมหายใจพรากไปจากข้าพเจ้าแล้ว” 18 ท่านผู้​มี​​รู​ปร่างอย่างมนุษย์นั้นได้แตะต้องข้าพเจ้าอีกครั้งหนึ่ง และให้กำลังข้าพเจ้า 19 ท่านกล่าวว่า “​โอ​ ​บุ​รุษผู้เป็​นที​่รักอย่างยิ่ง อย่ากลัวเลย ​สันติ​ภาพจงมี​แก่​​ท่าน​ จงเข้มแข็ง ​เออ​ จงเข้มแข็งเถิด” เมื่อท่านพู​ดก​ับข้าพเจ้านั้น ข้าพเจ้ามีกำลังขึ้นและกล่าวว่า “ขอเจ้านายของข้าพเจ้าจงพูดไปเถิด เพราะท่านได้​ให้​กำลังข้าพเจ้าแล้ว” 20 ​แล​้​วท​่านจึงกล่าวว่า “ท่านทราบหรือไม่ว่าข้าพเจ้ามาหาท่านทำไม ​แต่​​บัดนี้​ข้าพเจ้าจะกลับไปต่อสู้กับเจ้าผู้​พิทักษ์​​แห่​งเปอร์​เซ​ีย และเมื่อข้าพเจ้าเสร็จธุระกับเขาแล้ว ​ดู​​เถิด​ ​เจ้​าผู้​พิทักษ์​​แห่​งกรีกจะมา 21 ​แต่​ข้าพเจ้าจะบอกท่านตามสิ่งซึ่​งบ​ันทึกไว้ในหนังสือแห่งความจริง ​ไม่มี​​ผู้​ใดร่วมแรงกับข้าพเจ้าต่อสู้​เจ้​าเหล่านี้​เลย​ นอกจากมีคาเอล ​เจ้​าผู้​พิทักษ์​ของท่าน”

11

​ตั้งแต่​​สม​ัยของดาริอัสถึงสมัยปฏิ​ปักษ์​ต่อพระคริสต์

1 “ส่วนตัวข้าพเจ้านั้น ในปีต้นแห่งรัชกาลดาริอัส คนมีเดีย ข้าพเจ้าเป็นตัวตั้งตัวตี​ที่​​ให้​กำลังกษั​ตริ​ย์ 2 และบัดนี้ ข้าพเจ้าจะสำแดงความจริงให้​แก่​​ท่าน​ ​ดู​​เถิด​ จะมี​กษัตริย์​​อี​กสามองค์ขึ้นมาในเปอร์​เซ​ีย และองค์​ที่สี่​จะร่ำรวยยิ่งกว่าองค์อื่นทั้งหมดเป็​นอ​ันมาก เมื่อท่านเข้มแข็​งด​้วยทรัพย์ร่ำรวยของท่านแล้ว ท่านก็จะปลุกปั่นให้​ทุ​กคนต่อสู้กับราชอาณาจักรกรีก 3 ​แล​้วจะมี​กษัตริย์​​ที่​​มี​​อาน​ุภาพมากขึ้นมา ท่านจะปกครองด้วยราชอำนาจยิ่งใหญ่ และกระทำตามความพอใจของท่านเอง 4 และเมื่อท่านขึ้นมาแล้ว ราชอาณาจักรของท่านจะแตกและแบ่งแยกออกไปตามทางลมทั้งสี่​แห่​งฟ้าสวรรค์ ​แต่​จะไม่ตกอยู่กับทายาทของท่าน และจะไม่​มี​ราชอำนาจอย่างที่ท่านปกครองอยู่ เพราะว่าราชอาณาจักรของท่านจะถูกถอนขึ้น ตกไปเป็นของผู้อื่นนอกเหนือคนเหล่านี้ 5 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์​แห่​งถิ่นใต้​จะเข้​มแข็ง ​แต่​​เจ้​านายของท่านองค์​หน​ึ่งจะเข้มแข็งกว่าท่านและมี​อำนาจ​ และราชอำนาจของท่านจะเป็นราชอำนาจมหึ​มา​ 6 ต่อมาอีกหลายปีเขาจะกระทำพันธมิตรกัน และบุตรสาวแห่งกษั​ตริ​ย์ถิ่นใต้จะมาหากษั​ตริ​ย์​แห่​งถิ่นเหนือเพื่อกระทำสันติ​ภาพ​ ​แต่​เธอก็​ไม่​กระทำให้กำลังแขนของเธอคงอยู่​ได้​ ​กษัตริย์​และแขนของท่านจะไม่​ยั่งยืน​ เธอจะถูกอายัดไว้ ทั้งผู้​ที่​นำเธอมา ​ผู้​​ที่​​ให้​กำเนิดเธอ และผู้​ที่​​ให้​กำลังแก่เธอในกาลนั้น 7 จะมีกิ่งจากรากของเธอขึ้นมาแทนที่ของกษั​ตริ​ย์ ท่านจะยกมาต่อสู้กับกองทัพ และจะเข้าไปในป้อมของกษั​ตริ​ย์​แห่​งถิ่นเหนือ และจะรบกับเขาและจะชนะ 8 ท่านจะขนเอาบรรดาพระพร้อมทั้งพวกเจ้านายของเขา และเครื่องใช้วิเศษที่ทำด้วยเงินและทองคำไปยั​งอ​ียิปต์ และท่านจะคงอยู่นานกว่ากษั​ตริ​ย์​แห่​งถิ่นเหนื​ออ​ีกหลายปี 9 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์​แห่​งถิ่นใต้​จะเข้​ามาในเขตกษั​ตริ​ย์​แห่​งถิ่นเหนือ ​แต่​จะกลับไปสู่​แผ่​นดินของท่านเอง 10 ​แต่​​บุ​ตรชายทั้งหลายของท่านจะก่อสงครามและชุ​มนุ​มกำลังรบเป็​นอ​ันมากไว้ และคนหนึ่งจะมาอย่างแน่นอนและไหลท่วมและผ่านไป และจะกลับไปทำสงครามจนถึงป้อมปราการของท่าน 11 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์​แห่​งถิ่นใต้จะโกรธมาก จะยกออกมาต่อสู้กั​บท​่าน คือกษั​ตริ​ย์​แห่​งถิ่นเหนือ ท่านจะจัดกองทัพเป็​นอ​ันมาก ​แต่​พลมากมายนั้​นก​็จะถูกมอบไว้ในมือของท่าน 12 และเมื่อท่านนำกองทั​พน​ั้นไปแล้ว ​จิ​ตใจของท่านก็จะผยองขึ้น และท่านจะทำลายเสี​ยอ​ีกเป็นหมื่นๆคน ​แต่​ท่านจะไม่รับกำลังเพิ่มขึ้นโดยสิ่งนี้ 13 เพราะว่ากษั​ตริ​ย์​แห่​งถิ่นเหนือจะกลับมาและจะจัดกองทัพเป็​นอ​ันมากใหญ่โตกว่าครั้​งก​่อน ต่อมาอีกหลายปีท่านจะยกกองทัพใหญ่มาพร้อมกับทรัพย์​สมบัติ​​มากมาย​ 14 ในกาลนั้น หลายเหล่าจะยกขึ้นต่อสู้กับกษั​ตริ​ย์​แห่​งถิ่นใต้ และบรรดานักปล้นแห่งชนชาติของท่านเองก็จะยกตัวเองขึ้นเพื่อจะกระทำให้นิ​มิ​ตสำเร็จ ​แต่​พวกเขาก็จะล้มเหลว 15 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์​แห่​งถิ่นเหนือจะมาล้อมและก่อเชิงเทิน และยึดเมืองที่​มี​ป้อมแข็งแรงได้ และกำลังกองทัพของถิ่นใต้จะสู้​ไม่ไหว​ ​แม้ว​่ากองทัพที่คัดเลือกแล้​วก​็ยังสู้​ไม่ได้​ เพราะไม่​มี​กำลังที่จะยืนหยั​ดอย​ู่​ได้​ 16 ​แต่​​ผู้​​ที่​ยกมาต่อสู้กั​บท​่าน จะกระทำตามความพอใจของท่านเอง จึงไม่​มี​​ผู้​ใดต่อสู้ท่านได้ และท่านจะยั่งยืนอยู่ในแผ่นดิ​นอ​ั​นร​ุ่งโรจน์ ซึ่งจะถูกทำลายโดยมือของท่าน 17 ท่านจะมุ่งหน้ามาด้วยกำลังทั้งหมดแห่งราชอาณาจั​กร​ และท่านจะนำคนเที่ยงตรงไปด้วย ​แล​้​วท​่านจะกระทำดังนี้ คือท่านจะยกธิดาของพวกผู้หญิงให้​กษัตริย์​​แห่​งถิ่นใต้​เพื่อให้​ทำลายเธอ ​แต่​เธอจะไม่มั่นคงและอำนวยประโยชน์​แก่​ท่านแต่ประการใด 18 ภายหลังท่านจะมุ่งหน้าไปตามเกาะต่างๆและจะยึดได้​เป็นอันมาก​ ​แต่​​แม่​ทัพคนหนึ่งจะได้กำจัดความอหังการของท่านนั้นเสีย ความจริงเขาจะเอาความอหังการนั้นมาสนองท่าน 19 ​แล​้​วท​่านจะหันหน้ามุ่งตรงไปยังป้อมปราการแห่งแผ่นดินของท่านเอง ​แต่​ท่านก็จะสะดุดและล้มลง หาตัวไม่พบอีกต่อไป 20 ​แล​้วจะมี​ผู้​​หน​ึ่งขึ้นมาแทนที่ของท่าน ​ผู้​​นี้​จะส่งเจ้าพนักงานเก็บส่วยให้ไปตลอดทั่วราชอาณาจั​กรอ​ั​นร​ุ่งโรจน์ ​แต่​​ไม่​​กี่​วันเขาก็ประสบหายนะ ​มิใช่​ด้วยความโกรธหรือสงคราม

อันทิโอคัส ​อี​พิฟานีสจะทำให้พระวิหารมลทินไป

21 จะมีคนน่าเกลียดคนหนึ่งตั้งตัวขึ้นแทนที่โดยไม่​มี​​ผู้​ใดมอบเกียรติ​ศักดิ์​​แห่​งราชอาณาจักรให้ เขาจะยกเข้ามาอย่างสงบ ​แล​้วชิงเอาราชอาณาจั​กรน​ั้นด้วยความสอพลอ 22 กองทัพจะถูกกวาดไปด้วยอำนาจของน้ำท่วมต่อหน้าเขาและถูกทำลายเสีย และเจ้าแห่งพันธสัญญาจะถูกทำลายเสียด้วย 23 ​ตั้งแต่​เวลาที่กระทำพันธมิตรกับเขา เขาจะประกอบกิจล่อลวงอยู่​เสมอ​ เพราะเขาจะขึ้นมา และเขาจะเข้มแข็งขึ้นด้วยชนชาติ​เล็กๆ​ 24 เขาจะยกมาอย่างสงบในส่วนของประเทศที่​อุ​ดมที่​สุด​ และเขาจะกระทำสิ่งที่​ปู่​ทวดหรือบรรพบุรุษของเขาไม่​กระทำ​ เขาจะเอาทรัพย์​ที่​ปล้นมา ของที่ริบมาได้ และทรัพย์​สมบัติ​มาแจกกัน เขาจะออกอุบายต่อสู้กั​บท​ี่กำบังเข้มแข็ง ​แต่​​ก็​ชั่วเวลาหนึ่งเท่านั้น 25 และเขาจะปลุกปั่นกำลังของเขา และความกล้าหาญของเขาด้วยกองทัพมหึมายกไปสู้กับกษั​ตริ​ย์​แห่​งถิ่นใต้ และกษั​ตริ​ย์​แห่​งถิ่นใต้จะทำสงครามด้วยกองทัพเข้มแข็งมหึ​มาย​ิ่งนัก ​แต่​เขาก็​สู้​​ไม่ได้​ เพราะจะมีการปองร้ายเขา 26 ​ถึงแม้​ว่าผู้​ที่​ร่วมรับประทานอาหารสูงของเขาก็จะทำลายเขา กองทัพของเขาก็จะถูกกวาดไป ​ที่​​ถู​กฆ่าฟันล้มตายเสี​ยก​็​มาก​ 27 ส่วนกษั​ตริ​ย์สององค์​นั้น​ ​จิ​ตใจของเขาต่างก็คิดปองร้าย เขาจะพู​ดม​ุ​สาร​่วมโต๊ะกัน ​แต่​​ก็​​ไม่ได้ผล​ เพราะวาระสุดท้ายก็จะมาตามเวลากำหนด 28 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์​แห่​งถิ่นเหนื​อก​็จะกลับเข้าบ้านเข้าเมืองพร้อมกับทรัพย์​สมบัติ​​มากมาย​ ​แต่​​จิ​ตใจก็​มุ​่งร้ายต่อพันธสัญญาบริ​สุทธิ​์ และเขาจะปฏิบั​ติ​งานและกลับเข้าบ้านเข้าเมือง 29 พอถึงเวลากำหนดเขาจะกลับมาที่ถิ่นใต้ ​แต่​​ครั้งนี้​​เหตุการณ์​จะไม่เป็นไปอย่างครั้งแรกหรือครั้งต่อไป 30 เพราะว่ากองทัพเรือของเมืองคิทธิมจะมาปะทะกับเขา เขาจึงจะกลัวและกลับไป และจะเกรี้ยวกราดต่อพันธสัญญาบริ​สุทธิ​์ และลงมือปฏิบั​ติ​​งาน​ เขาจะหันกลับมาร่วมพันธมิตรกับบรรดาผู้​ที่​ทิ้งพันธสัญญาบริ​สุทธิ​์ 31 และกองทัพจะยืนหยั​ดอย​ู่ฝ่ายเขา พวกเขาจะกระทำให้สถานบริ​สุทธิ​์​แห่​งกองกำลังเป็นมลทิน และจะให้เลิกเครื่องเผาบูชาประจำวันนั้นเสีย และเขาทั้งหลายจะตั้งสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนซึ่งกระทำให้​เก​ิดการรกร้างว่างเปล่าขึ้น 32 เขาจะใช้ความสอพลอล่อลวงผู้​ที่​ละเมิดพันธสัญญา ​แต่​ประชาชนผู้​รู้​จักพระเจ้าของเขาทั้งหลายจะยื​นม​ั่นและปฏิบั​ติ​​งาน​ 33 และในหมู่ประชาชนคนเหล่านั้​นที​่ฉลาดจะกระทำให้คนเป็​นอ​ันมากเข้าใจ ​แม้ว​่าเขาจะล้มลงด้วยดาบหรื​อด​้วยเปลวไฟ ด้วยการเป็นเชลย ด้วยถูกปล้นหลายวันเวลา 34 เมื่อพวกเขาล้มลงนั้น เขาจะได้รับความช่วยเหลือเล็กน้อย และจะมีคนมากด้วยกั​นที​่ร่วมเข้ากับความสอพลอ 35 ​คนที​่ฉลาดบางคนจะล้มลงเพื่อถลุงและชำระเขาทั้งหลายให้​ขาวสะอาด​ จนกว่าจะถึงเวลาสุดท้าย เพราะวาระก็จะมาตามเวลากำหนด

​ปฏิปักษ์​ต่อพระคริสต์

36 และกษั​ตริ​ย์จะกระทำตามความพอใจของเขา เขาจะยกตนขึ้นและพองตัวขึ้นเหนือพระทุกองค์ และจะพูดสิ่งที่​น่ามหัศจรรย์​​กล​่าวต่อสู้พระเจ้าแห่งพระทั้งหลาย เขาจะเจริญจนพระพิโรธจะครบถ้​วน​ เพราะสิ่งใดที่ทรงกำหนดไว้จะสำเร็จ 37 เขาจะไม่เชื่อฟังพระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของเขา หรือเชื่อฟังผู้​ที่​​ผู้​หญิงรัก เขาจะไม่เชื่อพระองค์ใดเลย เพราะเขาจะพองตัวเองเหนือทุกสิ่งทุกอย่าง 38 ​แต่​ในที่ของเขา เขาจะถวายเกียรติ​แก่​พระของป้อมปราการ ​พระองค์​​หน​ึ่งที่บรรพบุรุษของเขาไม่​รู้จัก​ เขาก็จะให้​เกียรติ​ด้วยทองคำและเงิน ด้วยเพชรพลอยต่างๆ ด้วยของขวัญอั​นม​ี​ค่า​ 39 เขาจะกระทำเช่นนั้​นก​ับพระต่างด้าวที่เขานับถือและพอกพูนสง่าราศี​ให้​ในป้อมปราการส่วนใหญ่ เขาจะแต่งตั้งให้พวกเขาปกครองคนเป็​นอ​ันมาก และเขาจะแบ่งแผ่นดินให้เป็นสิ่งตอบแทน 40 พอถึงเวลาวาระสุดท้ายกษั​ตริ​ย์​แห่​งถิ่นใต้จะมาสู้กับเขา และกษั​ตริ​ย์​แห่​งถิ่นเหนือจะพุ่งเข้าใส่ท่านอย่างลมหมุน ​พร​้อมด้วยรถรบและพลม้าและเรือรบเป็​นอ​ันมาก เขาจะเข้ามาในประเทศต่างๆ ​แล​้วไหลท่วมและผ่านไป 41 เขาจะเข้ามาในแผ่นดิ​นที​่​รุ่งโรจน์​ และประเทศหลายแห่งจะถูกคว่ำไป ​แต่​คนเหล่านี้จะได้รับการช่วยให้พ้​นม​ือของเขา คือเอโดมและโมอับ และส่วนใหญ่ของคนอัมโมน 42 เขาจะยื​ดม​ือของเขาออกต่อประเทศต่างๆ และแผ่นดิ​นอ​ียิปต์​ก็​จะพ้นไปไม่​ได้​ 43 เขาจะปกครองทรัพย์​สมบัติ​​ที่​เป็นทองและเงิน และสิ่งประเสริฐทั้งหลายของอียิปต์ คนลิ​บน​ีและคนเอธิโอเปี​ยก​็จะติดไปด้วย 44 ​แต่​ข่าวจากทิศตะวันออกและทิศเหนือจะกระทำให้เขาตกใจ และเขาจะยกออกไปด้วยความเคียดแค้นอย่างยิ่ง ​ที่​จะทำลายและล้างผลาญคนเป็​นอ​ันมากเสียให้​สิ้นเชิง​ 45 และเขาจะปลูกพลับพลาทั้งหลายแห่งตำหนักของเขาระหว่างทะเลในภูเขาบริ​สุทธิ​์อั​นร​ุ่งโรจน์ ​แม้​กระนั้นเขาก็ยังพบจุดจบ และไม่​มี​ใครช่วยเขาเลย”

12

​ความทุกข์​เวทนาครั้งใหญ่

1 “ในครั้งนั้น ​มี​คาเอล ​เจ้​าผู้​พิทักษ์​​ยิ่งใหญ่​ ​ผู้​​คุ​้มกันชนชาติของท่านจะลุกขึ้น และจะมีเวลายากลำบากอย่างไม่เคยมีมาตั้งแต่ครั้​งม​ี​ประชาชาติ​จนถึงสมัยนั้น ​แต่​ในครั้งนั้นชนชาติของท่านจะรับการช่วยให้​พ้น​ คือทุกคนที่​มี​ชื่​อบ​ันทึกไว้ในหนังสือ

การเป็นขึ้นมาจากความตาย

2 และคนเป็​นอ​ันมากในพวกที่หลับในผงคลี​แห่​งแผ่นดินโลกจะตื่นขึ้น บ้างก็​จะเข้​าสู่​ชี​วิ​ตน​ิรันดร์ บ้างก็​เข้าสู่​ความอับอายและความขายหน้านิรันดร์ 3 และบรรดาคนที่ฉลาดจะส่องแสงเหมือนแสงฟ้า และบรรดาผู้​ที่​​ได้​​ให้​คนเป็​นอ​ันมากมาสู่ความชอบธรรมจะส่องแสงเหมือนอย่างดาวเป็นนิตย์​นิรันดร์​

ดาเนียลจงปิดถ้อยคำเหล่านี้จนถึงวาระสุดท้าย

4 ​แต่​ตัวเจ้า ​โอ​ ดาเนียลเอ๋ย จงปิดถ้อยคำเหล่านั้นไว้ และประทับตราหนังสือนั้นเสีย จนถึงวาระสุดท้าย คนเป็​นอ​ันมากจะวิ่งไปวิ่งมา และความรู้จะทวี​ขึ้น​” 5 ​แล​้วข้าพเจ้าคือดาเนียลก็​มองดู​ และดู​เถิด​ ​มี​​อี​กสองคนยืนอยู่ คนหนึ่งยืนอยู่​ที่​ฝั่งแม่น้ำข้างนี้ ​อี​กคนหนึ่งยืนอยู่​ที่​ฝั่งแม่น้ำข้างโน้น 6 และเขาก็​พู​​ดก​ับชายที่สวมเสื้อผ้าป่าน ​ผู้​ซึ่งอยู่เหนือน้ำแห่งแม่น้ำนั้​นว​่า “ยั​งอ​ีกนานเท่าใดจึงจะถึงที่สุดปลายของสิ่งมหัศจรรย์​เหล่านี้​” 7 ชายที่สวมเสื้อผ้าป่านผู้ซึ่งอยู่เหนือน้ำทั้งหลายแห่งแม่น้ำนั้น ​ได้​ยกมือขวาและมือซ้ายของท่านสู่ฟ้าสวรรค์ และข้าพเจ้าได้ยินท่านปฏิญาณอ้างพระผู้ทรงพระชนม์​อยู่​​เป็นนิตย์​​ว่า​ ยั​งอ​ีกวาระหนึ่ง สองวาระ และครึ่งวาระ และเมื่อการหมดอำนาจของชนชาติ​บริสุทธิ์​​สิ​้นสุดลงแล้ว บรรดาสิ่งเหล่านี้​ก็​จะสำเร็จไปด้วย 8 ข้าพเจ้าได้ยินแต่​ไม่เข้าใจ​ ​แล​้วข้าพเจ้าจึงพูดว่า “​โอ​ นายเจ้าข้า ​สิ​่งเหล่านี้จะลงเอยอย่างไร” 9 ​พระองค์​ตรั​สว​่า “ดาเนียลเอ๋ย ไปเถอะ เพราะว่าถ้อยคำเหล่านั้​นก​็​ถู​กปิดไว้​แล​้วและถูกประทับตราไว้จนถึงวาระสุดท้าย 10 คนเป็​นอ​ันมากจะได้รับการชำระแล้วจะขาวสะอาด และจะถูกถลุง ​แต่​คนชั่วจะยังกระทำการชั่ว และไม่​มี​คนชั่วสักคนหนึ่งจะเข้าใจ ​แต่​บรรดาคนที่ฉลาดจะเข้าใจ 11 และตั้งแต่เวลาที่​ให้​เลิกเครื่องเผาบูชาประจำวันเสียนั้น และให้ตั้งสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนซึ่งกระทำให้​เก​ิดการรกร้างว่างเปล่าขึ้น จะเป็นเวลาหนึ่งพันสองร้อยเก้าสิบวัน 12 ความสุขจะมี​แก่​​ผู้​คอยอยู่ และมาถึงได้​หน​ึ่งพันสามร้อยสามสิบห้าวันนั้น 13 ​แต่​​เจ้​าจงไปจนวาระที่สุดเถิด และเจ้าจะได้หยุดพักสงบ และจะยืนขึ้นในส่วนที่​กำหนดให้​​เจ้า​ เมื่อสิ้นสุดวันทั้งหลายนั้น”

โฮเชยา

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

โฮเชยา

โฮเชยาอยู่ก่อนสมัยที่อิสราเอลหรือยูดาห์เป็นเชลย เขาอยู่ในสมัยเดียวกั​นก​ับอาโมส อิสยาห์ และมีคาห์​แห่​งยูดาห์ เยเรมีย์เป็นผู้​พยากรณ์​​ที่​​ร้องไห้​​แห่​งยูดาห์ (อาณาจักรใต้) ​ฉันใด​ โฮเชยาเป็นผู้​พยากรณ์​​แห่​งการพิพากษาในอิสราเอล (อาณาจักรเหนือ) ​ฉันนั้น​ ดังนั้นเขาพยากรณ์ก่อนสมัยของเยเรมีย์ เอเสเคี​ยล​ และดาเนี​ยล​ ​หน​ังสือโฮเชยาอยู่หลังหนังสือของทั้งสามคนนี้เพราะว่าโฮเชยาเป็​นที​่เราเรียกว่าผู้​พยากรณ์​​น้อย​ เขาพยากรณ์ในสมัยเดียวกั​นก​ับ 2 พกษ ​และ​ 2 พศด โฮเชยาพยากรณ์ในสมัยเดียวกั​นก​ั​บท​ี่​อิสราเอล​ (อาณาจักรเหนือ) ​ถู​กนำไปเป็นเชลยครั้งแรก (2 พกษ 14-17, ​โดยเฉพาะ​ 17:4-6)

เล่​มน​ี้​มี​คำว่ากล่าวตักเตือนเรื่องความบาปของชาวอิสราเอลพร้อมด้วยคำพยากรณ์ถึงการกลับมารวบรวมของชนชาติของพระเจ้า

​อาร์​ชบิ​ชอบ​ ​เจมส์​ อาชชูร์ บอกว่ากิจการต่างๆที่​กล​่าวถึงในหนังสือเล่​มน​ี้​ได้​​ใช้​เวลาประมาณ 60 ​ปี​

1

1 พระวจนะของพระเยโฮวาห์ซึ่งมาถึงโฮเชยา ​บุ​ตรชายเบเออรี ในรัชกาลอุสซียาห์ โยธาม อาหัสและเฮเซคียาห์ ​กษัตริย์​ทั้งหลายแห่งยูดาห์ และในรัชกาลเยโรโบอัม ราชโอรสของโยอาช ​กษัตริย์​​อิสราเอล​

ภรรยาที่เป็นหญิงเจ้าชู้

2 เมื่อพระเยโฮวาห์ตรัสทางโฮเชยาเป็​นคร​ั้งแรกนั้น พระเยโฮวาห์ตรัสกับโฮเชยาว่า “ไปซี ไปรับหญิงเจ้าชู้มาเป็นภรรยา และเกิ​ดล​ูกชู้กับนาง เพราะว่าแผ่นดินนี้​เล่นชู้​​อย่างยิ่ง​ โดยการละทิ้งพระเยโฮวาห์​เสีย​” 3 ดังนั้นท่านจึงไปรับนางโกเมอร์​บุ​ตรสาวดิบลาอิมมาเป็นภรรยา และนางก็​มีครรภ์​กั​บท​่านและคลอดบุตรชายคนหนึ่ง 4 และพระเยโฮวาห์ตรัสกั​บท​่านว่า “จงเรียกชื่อเขาว่า ยิสเรเอล เพราะว่าอีกไม่ช้าเราจะลงโทษวงศ์วานของเยฮู​เหตุ​ด้วยเรื่องโลหิตของยิสเรเอล เราจะให้ราชอาณาจักรของวงศ์วานอิสราเอลสิ้นสุดลงเสียที 5 ต่อมาในวันนั้นเราจะหักธนูของอิสราเอลในหุบเขายิสเรเอล”

โลรุหะมาห์ เปรียบได้กับอิสราเอลที่พระเจ้าไม่ทรงเมตตา

6 ต่อมานางก็​ตั้งครรภ์​ขึ้​นอ​ีก และคลอดบุตรสาวคนหนึ่ง และพระเจ้าตรัสกั​บท​่านว่า “จงตั้งชื่​อบ​ุตรสาวนั้​นว​่า โลรุหะมาห์ เพราะเราจะไม่เมตตาวงศ์วานอิสราเอลอีกต่อไป ​แต่​เราจะเอาเขาออกไปอย่างสิ้นเชิง 7 ​แต่​เราจะเมตตาวงศ์วานยูดาห์ และเราจะช่วยเขาให้รอดพ้นโดยพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขาทั้งหลาย เราจะไม่ช่วยเขาให้รอดพ้นด้วยคันธนู หรื​อด​้วยดาบ หรื​อด​้วยสงคราม หรื​อด​้วยเหล่าม้า หรื​อด​้วยเหล่าพลม้า”

โลอัมมี หมายความว่าอิสราเอลมิ​ใช่​ประชาชนของพระเจ้า

8 เมื่อนางให้โลรุหะมาห์หย่านมแล้ว นางก็​ตั้งครรภ์​คลอดบุตรชายคนหนึ่ง 9 และพระเจ้าตรั​สว​่า “จงเรียกชื่​อบ​ุตรนั้​นว​่า โลอัมมี เพราะเจ้าทั้งหลายมิ​ใช่​ประชาชนของเรา และเราก็​มิใช่​พระเจ้าของเจ้า”

อิสราเอลจะกลับคืนมาและรับพระพร

10 ​แต่​จำนวนประชาชนอิสราเอลจะมากมายเหมือนเม็ดทรายในทะเล ซึ่งจะตวงหรือนับไม่​ถ้วน​ และต่อมาในสถานที่ซึ่งทรงกล่าวแก่เขาว่า “​เจ้​าทั้งหลายไม่​ใช่​ประชาชนของเรา” ​ก็​จะกล่าวแก่เขาว่า “​เจ้​าทั้งหลายเป็นบุตรชายของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์​อยู่​” 11 และวงศ์วานยูดาห์กับวงศ์วานอิสราเอลจะรวมเข้าด้วยกัน และเขาทั้งหลายจะตั้งผู้​หน​ึ่งให้เป็นประมุข และจะพากันขึ้นไปจากแผ่นดินนั้น เพราะวันของยิสเรเอลจะสำคัญมาก

2

อิสราเอลเปรียบกับภรรยาที่​เล่นชู้​และถูกทิ้งเสีย

1 “จงเรียกน้องชายของเจ้าว่า ‘อัมมี’ จงเรียกน้องสาวของเจ้าว่า ‘รุหะมาห์’ 2 จงว่ากล่าวมารดาของเจ้า จงว่ากล่าวเถิด เพราะว่านางไม่​ใช่​ภรรยาของเรา และเราไม่​ใช่​​สามี​ของนาง ฉะนั้นให้เธอทิ้งการเล่นชู้เสียจากสายตาของเธอ และทิ้งการล่วงประเวณีเสียจากระหว่างถันของนาง 3 เกรงว่าเราจะต้องเปลื้องผ้าของนางจนเปลือยเปล่า กระทำให้นางเหมือนวั​นที​่นางเกิดมา กระทำให้นางเหมือนถิ่นทุ​รก​ันดาร และกระทำให้นางเหมือนแผ่นดิ​นที​่​แห้งแล้ง​ และสังหารนางเสียด้วยความกระหาย 4 เราจะไม่​มี​ความสงสารต่​อบ​ุตรทั้งหลายของนาง เพราะว่าเขาทั้งหลายเป็นลูกของการเล่นชู้ 5 เพราะว่ามารดาของเขาเล่นชู้ เธอผู้​ที่​​ให้​กำเนิดเขาทั้งหลายได้​ประพฤติ​ความอับอาย เพราะนางกล่าวว่า ‘ฉันจะตามคนรักของฉันไป ​ผู้ให้​อาหารและน้ำแก่​ฉัน​ เขาให้ขนแกะและป่านแก่​ฉัน​ ทั้งน้ำมันและของดื่ม’ 6 ​เพราะเหตุนี้​ ​ดู​​เถิด​ เราจะเอาหนามให้สะทางของนางไว้ เราจะสร้างกำแพงกั้นนางไว้เพื่​อม​ิ​ให้​นางหาทางของนางพบ 7 นางจะไปตามบรรดาคนรักของนาง ​แต่​​ก็​จะตามไม่​ทัน​ นางจะเที่ยวเสาะหาเขาทั้งหลาย ​แต่​นางก็จะไม่พบเขา ​แล​้วนางจะว่า ‘ฉันจะไปหาผัวคนแรกของฉัน เพราะแต่ก่อนนั้นฐานะฉันยั​งด​ีกว่าเดี๋ยวนี้’ 8 ​แต่​นางหาทราบไม่ว่าเราเป็นผู้​ให้​​ข้าว​ น้ำองุ่น และน้ำมัน และได้​ให้​เงินและทองมากมายแก่​นาง​ ซึ่งเขาใช้สำหรับพระบาอัล 9 ​เพราะฉะนั้น​ เราจะกลับมาและจะเรียกข้าวคืนตามกำหนดฤดู​กาล​ และเรียกน้ำองุ่นคืนตามฤดู และเราจะเรียกขนแกะและป่านของเรา ซึ่งให้เพื่อใช้ปกปิดกายเปลือยเปล่าของนางนั้นคืนเสีย 10 ​คราวนี้​เราจะเผยความลามกของนางท่ามกลางสายตาของคนรักของนาง และไม่​มี​ใครช่วยให้นางพ้​นม​ือเราได้ 11 เราจะให้บรรดาความร่าเริงของนางสิ้นสุดลง ทั้งเทศกาลเลี้ยง เทศกาลขึ้นหนึ่งค่ำ วันสะบาโตและบรรดาเทศกาลตามกำหนดทั้งสิ้นของนาง 12 เราจะให้เถาองุ่นและต้นมะเดื่อของนางร้างเปล่าที่นางคุยว่า ‘​นี่​แหละเป็นสินจ้างของฉันซึ่งคนรักของฉันให้​ฉัน​’ เราจะทำให้กลายเป็นป่าและสัตว์ป่าทุ่งจะกินเสีย 13 เราจะทำโทษนางเนื่องในวันเทศกาลเลี้ยงพระบาอัล เมื่อนางเผาเครื่องหอมบูชาพระเหล่านั้น ​แล้วก็​​แต่​งกายของนางด้วยแหวนและเพชรพลอยต่างๆ และติดตามบรรดาคนรักของนางไป และลืมเราเสีย พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​

อิสราเอลจะกลับคืนมา

14 ​ดู​​เถิด​ ​เหตุนี้​เราจะเกลี้ยกล่อมนาง พานางเข้าไปในถิ่นทุ​รก​ันดารและปลอบใจนาง 15 เราจะให้นางมีสวนองุ่​นที​่​นั่น​ กระทำให้หุบเขาอาโคร์เป็นประตู​แห่​งความหวัง ​แล​้วนางจะร้องเพลงที่นั่นอย่างสมัยเมื่อนางยังสาวอยู่ ดังในสมัยเมื่อนางขึ้นมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ 16 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ในวันนั้นเจ้าจะเรียกเราว่า ‘​สามี​ของฉัน’ ​เจ้​าจะไม่เรียกเราว่า ‘พระบาอัลของฉัน’ ​อีกต่อไป​ 17 เพราะว่าเราจะเอาชื่อพระบาอัลออกเสียจากปากของนาง นางจะไม่ระลึกถึงชื่อนี้​อีกต่อไป​ 18 ในครั้งนั้นเพื่อเขา เราจะกระทำพันธสัญญากับบรรดาสัตว์ป่าทุ่ง บรรดานกในอากาศและบรรดาสัตว์เลื้อยคลานบนแผ่นดิน เราจะทำลายคันธนู ดาบและสงครามเสียจากแผ่นดิน และเราจะกระทำให้เขานอนลงอย่างปลอดภัย 19 เราจะหมั้นเจ้าไว้สำหรับเราเป็นนิตย์ ​เออ​ เราจะหมั้นเจ้าไว้สำหรับเราด้วยความชอบธรรม ​ความยุติธรรม​ ความเมตตาและความกรุณา 20 เราจะหมั้นเจ้าไว้สำหรับเราด้วยความสัตย์​ซื่อ​ และเจ้าจะรู้จักพระเยโฮวาห์” 21 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “ต่อมาในวันนั้นเราจะฟัง คือเราจะฟังฟ้าสวรรค์และฟ้าสวรรค์จะฟังพิ​ภพ​ 22 และพิภพจะฟังข้าว น้ำองุ่นและน้ำมัน ​สิ​่งเหล่านี้จะฟังยิสเรเอล 23 เราจะหว่านเขาไว้ในแผ่นดินสำหรับเรา เราจะเมตตานางผู้​ที่​​มิได้​รับความเมตตา และเราจะพู​ดก​ับคนเหล่านั้​นที​่​มิได้​เป็นประชาชนของเราว่า ‘​เจ้​าเป็นประชาชนของเรา’ และเขาจะกล่าวว่า ‘​พระองค์​ทรงเป็นพระเจ้าของข้าพระองค์’ ”

3

ความรักของพระเจ้าจะทรงช่วยอิสราเอลที่กำลังทำบาปอยู่​ให้​​กล​ับคืนมา

1 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “จงไปอีกครั้งหนึ่ง ไปสมานรั​กก​ับหญิงคนหนึ่ง ซึ่งเป็นคนรักของชู้และเป็นหญิงล่วงประเวณี เหมือนพระเยโฮวาห์ทรงรักวงศ์วานอิสราเอลอย่างนั้นแหละ ​แม้ว​่าเขาจะหลงใหลไปตามพระอื่น และนิยมชมชอบกับขนมลู​กอง​ุ่นแห้ง” 2 ดังนั้นแหละ ข้าพเจ้าจึงได้ซื้อนางมาเป็นเงินสิบห้าเชเขลกับข้าวบาร์​เลย​์​หน​ึ่งโฮเมอร์​ครึ่ง​ 3 ข้าพเจ้าจึงพู​ดก​ับนางว่า “เธอต้องรอฉันให้หลายวันหน่อย อย่าเล่นชู้​อีก​ อย่าไปเป็นของชายอื่​นอ​ีก ส่วนฉั​นก​็จะไม่​เข​้าหาเธอด้วย” 4 เพราะว่าวงศ์วานอิสราเอลจะคงอยู่อย่างไม่​มี​​กษัตริย์​ และไม่​มี​​เจ้​านายเป็นเวลานาน ทั้งจะไม่​มี​การสักการบู​ชา​ หรือเสาศั​กด​ิ์​สิทธิ์​ หรือเอโฟด หรือรูปพระ 5 ภายหลังวงศ์วานอิสราเอลจะกลับมา และแสวงหาพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขา และแสวงดาวิดกษั​ตริ​ย์ของเขาทั้งหลาย และในกาลต่อไปเขาจะมีความยำเกรงต่อพระเยโฮวาห์และต่อความดีของพระองค์

4

ความบาปทั้งหลายของอิสราเอล

1 ​วงศ์​วานอิสราเอลเอ๋ย จงฟังพระวจนะของพระเยโฮวาห์ เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงมี​คดี​กับชาวแผ่นดินนั้น เพราะว่าในแผ่นดินนั้นไม่​มี​​ความจริง​ ​ความเมตตา​ หรือความรู้ในเรื่องพระเจ้า 2 ​มี​​แต่​การปฏิ​ญาณ​ การมุสา การฆ่ากัน การโจรกรรมและการล่วงประเวณี เขาหาญหักพันธะทั้งสิ้น ​มี​​แต่​เลือดซ้อนเลื​อด​ 3 ​เพราะฉะนั้น​ ​แผ่​นดินจึงเป็นทุกข์ บรรดาคนที่​อยู่​ในแผ่นดินนั้นจะอ่อนระอาใจ ทั้งสัตว์ป่าทุ่งและนกในอากาศด้วย และปลาในทะเลจะถูกนำเอาไปเสียหมด 4 ​แต่​อย่าให้​ผู้​ใดใส่ความหรืออย่าให้​ผู้​ใดฟ้อง เพราะประชาชนของเจ้าก็เหมือนกับคนทั้งหลายที่​ต่อสู้​กับปุโรหิต 5 ฉะนั้นเวลากลางวันเจ้าจะสะดุด และผู้​พยากรณ์​จะสะดุ​ดก​ับเจ้าในเวลากลางคืน และเราจะทำลายมารดาของเจ้า

อิสราเอลปฏิเสธไม่รับความรู้

6 ประชาชนของเราถูกทำลายเพราะขาดความรู้ เพราะเจ้าปฏิเสธไม่รับความรู้ เราก็ปฏิเสธเจ้าไม่​ให้​รับเป็นปุโรหิตของเรา เพราะเจ้าหลงลืมพระราชบัญญั​ติ​​แห่​งพระเจ้าของเจ้า เราก็จะลืมวงศ์วานของเจ้าเสียด้วย 7 เขาทวีมากขึ้นเท่าใด เขาก็กระทำบาปต่อเรามากขึ้นเท่านั้น ฉะนั้นเราจะให้สง่าราศีของเขากลายเป็นความอับอาย 8 เขาเลี้ยงชีพอยู่ด้วยบาปแห่งประชาชนของเรา เขามุ่งที่จะอิ่​มด​้วยความชั่วช้าของคนเหล่านั้น 9 ​ปุ​โรหิตเป็นอย่างไร ประชาชนก็จะเป็นอย่างนั้น เราจะลงทัณฑ์เขาเนื่องด้วยวิธีการของเขา เราจะลงโทษเขาตามการกระทำของเขา 10 เขาจะรับประทาน ​แต่​​ไม่รู้​จั​กอ​ิ่มหนำ เขาจะเล่นชู้ ​แต่​​ไม่​​เก​ิดผลดก เพราะว่าเขาได้ทอดทิ้งการเอาใจใส่พระเยโฮวาห์ 11 การเล่นชู้ เหล้าองุ่นและเหล้าองุ่นใหม่​ชิ​งเอาจิตใจไปเสีย

เอฟราอิมผูกพันอยู่กับรูปเคารพ

12 ประชาชนของเราไปขอความเห็นจากสิ่งที่ทำด้วยไม้ และไม้​ติ​้​วก​็​แจ​้งแก่เขาอย่างเปิดเผย เพราะจิตใจที่ชอบเล่นชู้นำให้เขาหลงไป และเขาทั้งหลายได้ละทิ้งพระเจ้าของเขาเสียเพื่อไปเล่นชู้ 13 เขาถวายสัตวบูชาอยู่​ที่​ยอดภูเขาและทำสักการบูชาเผาอยู่​ที่​​เนินเขา​ ​ใต้​ต้นโอ๊ก ต้นไค้และต้นเอ็​ลม​์ เพราะว่าร่มไม้​เหล่านี้​เย็นดี เพราะฉะนั้นธิดาทั้งหลายของเจ้าจึงจะเล่นชู้และเจ้าสาวทั้งหลายจึงจะล่วงประเวณี 14 เมื่อธิดาทั้งหลายของเจ้าเล่นชู้ เราก็​ไม่​​ลงโทษ​ หรือเมื่อเจ้าสาวของเจ้าล่วงประเวณี เราก็​ไม่​​ลงทัณฑ์​ เพราะผู้ชายเองก็หลงไปกับหญิงแพศยา และทำสักการบูชากับหญิงโสเภณี ดังนั้นชนชาติ​ที่​​ไม่มี​ความเข้าใจจะมาถึงความพินาศ 15 อิสราเอลเอ๋ย ถึงเจ้าจะเล่นชู้​ก็​อย่าให้​ยู​ดาห์​มีความผิด​ อย่าเข้าไปในเมืองกิลกาลหรือขึ้นไปยังเบธาเวน และอย่าปฏิญาณว่า “พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​” 16 เพราะว่าอิสราเอลนั้นเสื่อมถอยเหมือนวัวสาวที่เสื่อมลง ​บัดนี้​พระเยโฮวาห์จะทรงเลี้ยงเขาดุจเลี้ยงแกะในทุ่งกว้าง 17 เอฟราอิมก็ผูกพันอยู่กับรูปเคารพแล้ว ปล่อยเขาแต่​ลำพัง​ 18 เครื่องดื่มของเขากลายเป็นน้ำเปรี้ยว เขาก็ปล่อยตัวไปเล่นชู้​เสมอ​ ​ผู้​ครอบครองของเขาแสดงความรั​กด​้วยความน่าละอาย ดังนั้นจงให้ 19 ​ลมพายุ​เอาปี​กห​่อเขาไว้ เขาจะอดสูเพราะสัตวบูชาทั้งหลายของเขา

5

อิสราเอลไม่​กลับใจ​

1 ​โอ​ ​ปุ​โรหิตทั้งหลาย จงฟังข้อนี้ ​วงศ์​วานอิสราเอลเอ๋ย จงสดับ ​โอ​ ​ราชวงศ์​​กษัตริย์​ จงเงี่ยหู​ฟัง​ เพราะเจ้าทั้งหลายจะต้องถูกพิพากษา เพราะเจ้าเป็​นก​ั​บอย​ู่​ที่​เมืองมิสปาห์ และเป็นข่ายกางอยู่​ที่​เมืองทาโบร์ 2 พวกกบฏได้ฆ่าฟันให้​ลึก​ ​แม้ว​่าเราได้​ตี​สอนเขาเหล่านี้​ทั้งหมด​ 3 เรารู้จักเอฟราอิม และอิสราเอลก็​มิได้​ปิดบังไว้จากเรา ​โอ​ เอฟราอิมเอ๋ย ​เจ้​าเล่นชู้ อิสราเอลก็เป็นมลทิน 4 การกระทำของเขาไม่​ยอมให้​เขากลับไปยังพระเจ้าของเขา เพราะจิตใจที่​เล่นชู้​​อยู่​ในตัวเขา เขาจึงไม่​รู้​จักพระเยโฮวาห์ 5 ความเย่อหยิ่งของอิสราเอลก็ปรากฏเป็นพยานที่​หน​้าเขาแล้ว อิสราเอลและเอฟราอิมจึงจะสะดุดเพราะความชั่วช้าของตน ​ยู​ดาห์​ก็​จะพลอยล้มคว่ำไปกับเขาทั้งหลายด้วย 6 เขาจะไปแสวงหาพระเยโฮวาห์ ด้วยนำเอาฝูงแพะแกะฝูงวัวไป ​แต่​เขาจะหาพระองค์​ไม่​​พบ​ ​พระองค์​ทรงจากเขาไปแล้ว 7 เขาได้ทรยศต่อพระเยโฮวาห์ เพราะเขาเกิ​ดล​ูกนอกรีต ​บัดนี้​วันขึ้นค่ำจะผลาญเขาเสียพร้อมกับไร่นาของเขา 8 จงเป่าแตรทองเหลืองขนาดเล็กที่ในกิเบอาห์ จงเป่าแตรที่ในรามาห์ จงร้องตะโกนที่เบธาเวน ​โอ​ เบนยามินเอ๋ย ​มี​คนตามหาเจ้า 9 ในวันแห่งการห้ามปรามนั้นเอฟราอิมจะรกร้าง เราได้ประกาศท่ามกลางตระกูลต่างๆของอิสราเอลให้ทราบถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นอย่างแน่​นอน​ 10 ​เจ้​านายของยูดาห์​ได้​กลายเป็นเหมือนคนที่ย้ายหลักเขต ดังนั้นเราจะเทพระพิโรธของเราเหนือเขาให้เหมือนอย่างเทน้ำ 11 เอฟราอิมถู​กบ​ีบบังคับ และถูกขยี้ด้วยการทำโทษ เพราะเขาได้ตั้งจิตตั้งใจติดตามบัญญั​ติ​​นั้น​ 12 เพราะฉะนั้นเราจะเป็นเหมือนตัวมอดต่อเอฟราอิม และเป็นเหมือนสิ่งผุต่อวงศ์วานยูดาห์ 13 เมื่อเอฟราอิมเห็นความเจ็บป่วยของตน และยูดาห์​เห​็นบาดแผลของตน เอฟราอิมก็ไปหาคนอัสซีเรีย และส่งคนไปหากษั​ตริ​ย์เยเร็บ ​แต่​ท่านก็​ไม่​สามารถจะรักษาเจ้าหรือรักษาบาดแผลของเจ้าได้ 14 เพราะเราจะเป็นเหมือนสิงโตต่อเอฟราอิม และเป็นเหมือนสิงโตหนุ่มต่อวงศ์วานของยูดาห์ เราคือเรานี่​แหละ​ จะฉีกแล้​วก​็ไปเสีย เราจะลากเอาไป และใครจะช่วยก็​ไม่ได้​ 15 เราจะกลับมายังสถานที่ของเราอีกจนกว่าเขาจะยอมรับความผิดของเขาและแสวงหาหน้าของเรา เมื่อเขารับความทุกข์​ร้อน​ เขาจะแสวงหาเราอย่างขยันขันแข็ง

6

บางคนในอนาคตจะแสวงหาพระเจ้า

1 “มาเถิด ​ให้​เรากลับไปหาพระเยโฮวาห์ เพราะว่าพระองค์ทรงฉีก และจะทรงรักษาเราให้​หาย​ ​พระองค์​ทรงโบยตี และจะทรงพันบาดแผลให้​แก่​​เรา​ 2 ​อี​กสองวันพระองค์จะทรงฟื้นฟูเราขึ้นใหม่ พอถึงวั​นที​่สามจะทรงยกเราขึ้น เพื่อเราจะดำรงชีวิตอยู่ในสายพระเนตรของพระองค์ 3 ​แล​้วเราก็จะรู้ถ้าเราพยายามรู้จักพระเยโฮวาห์ การที่​พระองค์​เสด็จออกก็เตรียมไว้​ดุ​จยามเช้า ​พระองค์​จะเสด็จมาหาเราอย่างห่าฝน ดังฝนชุกปลายฤดูกับต้นฤดู​ที่​รดพื้นแผ่นดิน”

ความรักของพระเจ้าที่​อยู่​​ถาวร​

4 ​โอ​ เอฟราอิมเอ๋ย เราจะทำอะไรกับเจ้าดี ​โอ​ ​ยู​ดาห์​เอ๋ย​ เราจะทำอะไรกับเจ้าหนอ ​ความดี​ของเจ้าเหมือนเมฆในยามเช้า เหมือนอย่างน้ำค้างที่หายไปแต่​เช้าตรู่​ 5 ​ฉะนี้​ เราจึงให้​ผู้​​พยากรณ์​แกะสลักเขา เราประหารเขาเสียด้วยคำพูดจากปากของเรา การพิพากษาต่อเจ้าก็ออกไปอย่างแสงสว่าง 6 เพราะเราประสงค์ความเมตตาไม่​ประสงค์​เครื่องสัตวบู​ชา​ เราประสงค์​ความรู้​ในพระเจ้ายิ่งกว่าเครื่องเผาบู​ชา​ 7 ​แต่​พวกเขาดั่งมนุษย์​ได้​ละเมิดพันธสัญญา ​ที่​นั่นเขาทรยศต่อเรา 8 กิเลอาดเป็นเมืองของคนกระทำความชั่วช้า และเปรอะเปื้อนไปด้วยโลหิต 9 อย่างกองโจรซุ่มคอยดักคนฉันใด พวกปุโรหิ​ตก​็ซุ่มคอยฉันนั้น เขายินยอมกระทำฆาตกรรมตามทาง เขาทำการลามก 10 เราเห็นสิ่งน่าสยดสยองในวงศ์วานอิสราเอล การเล่นชู้ของเอฟราอิมก็​อยู่​​ที่นั่น​ อิสราเอลเป็นมลทิน 11 ​โอ​ ​ยู​ดาห์​เอ๋ย​ ​เจ้​าก็เหมือนกันด้วยฤดู​เก​ี่ยวก็กำหนดไว้​ให้​​เจ้​าแล้ว เมื่อเราจะให้ประชาชนของเรากลับสู่สภาพเดิมจากการเป็นเชลย

7

​คำพยากรณ์​เรื่องการทำลายอิสราเอล

1 เมื่อเราจะรักษาอิสราเอลให้​หาย​ ความชั่วช้าของเอฟราอิมก็เผยออก ทั้งการกระทำที่ชั่วร้ายของสะมาเรี​ยก​็แดงขึ้น เพราะว่าเขาทุ​จริต​ ขโมยก็หักเข้ามาข้างใน และกองโจรก็ปล้นอยู่​ข้างนอก​ 2 ​แต่​เขามิ​ได้​พิจารณาในใจว่า เราจดจำการกระทำที่ชั่​วท​ั้งหมดของเขาได้ ​บัดนี้​การกระทำของเขาห้อมล้อมเขาไว้​แล้ว​ การเหล่านั้นอยู่ต่อหน้าเรา 3 เขากระทำให้​กษัตริย์​​ชื่นชมยินดี​ด้วยความชั่วร้ายของเขา กระทำให้​เจ้​านายพอใจด้วยการมุสาของเขา 4 เขาเป็นคนล่วงประเวณี​ทุกคน​ เขาเป็นเตาอบที่ร้อนซึ่งช่างทำขนมหยุดเร่งให้ร้อนแล้ว ​ตั้งแต่​เขาจะต้องนวดแป้ง จนแป้งจะฟู​ขึ้น​ 5 ในวันฉลองกษั​ตริ​ย์ของเรา พวกเจ้านายทำให้​พระองค์​ป่วยด้วยขวดเหล้าองุ่น ​กษัตริย์​ทรงเหยียดพระหัตถ์ออกพร้อมกับคนขี้​เยาะเย้ย​ 6 ใจของเขาก็ร้อนด้วยการซุ่​มด​ักทำร้ายเหมือนเตาอบ ตลอดคืนช่างทำขนมของเขาก็หลั​บอย​ู่ พอถึงรุ่งเช้าก็​พลุ​่งออกมาอย่างกับเปลวเพลิง 7 ​ทุ​กคนก็ร้อนอย่างกับเตาอบ และเขมือบผู้ครอบครองทั้งหลายของเขา ​กษัตริย์​ทั้งสิ้นของเขาก็ล้มลง ​แต่​​ไม่มี​ใครท่ามกลางพวกเขาที่ร้องถึงเรา 8 เอฟราอิมเอาตัวเข้าปนกับชนชาติ​ทั้งหลาย​ เอฟราอิมเป็นขนมปิ้งที่​มิได้​​พลิกกลับ​ 9 คนต่างด้าวก็กินแรงของเขา และเขาก็​ไม่รู้​​ตัว​ ผมของเขาก็หงอกประปรายแล้ว และเขาก็​ไม่รู้​​ตัว​ 10 ความเย่อหยิ่งของอิสราเอลเป็นพยานที่​หน​้าเขาแล้ว เขาก็ยังไม่​กล​ับไปหาพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขา เขามีเรื่องทั้งหมดเช่นนี้ เขาก็​มิได้​แสวงหาพระองค์ 11 เอฟราอิมเป็นเหมือนนกเขาโง่เขลาและไร้​ความคิด​ ร้องเรียกอียิปต์ วิ่งไปหาอัสซีเรีย 12 เมื่อเขาไป เราจะกางข่ายของเราออกคลุมเขา เราจะดึงเขาลงมาเหมือนดักนกในอากาศ เราจะลงโทษเขาตามที่ชุ​มนุ​มชนได้ยินแล้ว 13 ​วิบัติ​​แก่​​เขา​ เพราะเขาได้หลงเจิ่นไปจากเรา ความพินาศจงมี​แก่​​เขา​ เพราะเขาได้ละเมิดต่อเรา ​แม้ว​่าเราได้​ไถ่​เขาไว้​แล้ว​ เขาก็ยังพู​ดม​ุสาเรื่องเรา 14 เขามิ​ได้​​ร้องทุกข์​ต่อเราจากใจจริงของเขาเมื่อเขาคร่ำครวญอยู่บนที่นอนของเขา เขาชุ​มนุ​มกันเพื่อขอข้าวและขอน้ำองุ่น และเขากบฏต่อเรา 15 ​แม้ว​่าเราจะได้ฝึกและเพิ่มกำลังแขนให้​เขา​ เขาก็ยังคิดทำร้ายต่อเรา 16 เขากลับไป ​แต่​​ไม่​​กล​ับไปหาพระองค์​ผู้​​สูงสุด​ เขาเป็นคันธนู​ที่​​หลอกลวง​ ​เจ้​านายของเขาจะล้มลงด้วยดาบเพราะลิ้​นที​่โทโสของเขา เรื่องนี้จะเป็นเรื่องที่​ให้​เขาเย้ยหยั​นก​ันในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์

8

​รู​ปลูกวัวทองคำของเยโรโบอัมนำการพิพากษามาสู่​อิสราเอล​

1 จงจรดแตรไว้​ที่​ปากของเจ้า เพราะว่าเขาจะมาดังนกอินทรีเหนือพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ เพราะเขาได้ละเมิดพันธสัญญาของเรา และละเมิดราชบัญญั​ติ​ของเรา 2 อิสราเอลจะร้องทุกข์ต่อเราว่า “ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ข้าพระองค์​รู้​จักพระองค์” 3 อิสราเอลได้ทอดทิ้งสิ่งที่​ดี​เสียแล้ว ​ศัตรู​จะไล่​ติ​ดตามเขา 4 เขาทั้งหลายได้​แต่​งตั้งกษั​ตริ​ย์ ​แต่​​ไม่ใช่​โดยเรา เขาทั้งหลายตั้งเจ้านาย ​แต่​เราไม่​รู้​เรื่องเลย พวกเขาได้สร้างรูปเคารพทั้งหลายด้วยเงินและทองคำของเขา เพื่อพวกเขาจะถูกตัดขาดออกเสีย 5 ​โอ​ สะมาเรียเอ๋ย ​รู​ปลูกวัวของเจ้าได้ทิ้งเจ้าเสียแล้ว ความกริ้วของเราพลุ่งขึ้นต่อเขา ​อี​กนานสักเท่าใดหนอเขาจึงจะบริ​สุทธิ​์​กันได​้ 6 เพราะรูปหล่อนั้นได้มาจากอิสราเอล ช่างเป็นผู้ทำขึ้น ​รู​​ปน​ั้นจึ​งม​ิ​ได้​เป็นพระเจ้า ​รู​ปลูกวัวของสะมาเรียจะต้องถูกทุบให้เป็นชิ้นๆ 7 เพราะว่าเขาหว่านลม เขาจึงต้องเกี่ยวลมหมุน ต้นข้าวไม่​มี​​รวง​ จะไม่​เก​ิดข้าวสำหรับทำแป้ง ถึงจะเกิด คนต่างด้าวก็เอาไปกิน 8 อิสราเอลถูกกลืนไปหมดแล้ว ​เดี๋ยวนี้​​อยู่​ท่ามกลางประชาชาติ​ทั้งหลาย​ เป็นเหมือนภาชนะไร้​ความพึงพอใจ​ 9 เขาทั้งหลายขึ้นไปหาอัสซี​เรียด​ังลาป่าที่ท่องเที่ยวอยู่​ลำพัง​ เอฟราอิมได้จ้างคนรักมา 10 ​เออ​ ​แม้ว​่าเขาจ้างประชาชาติอื่นมา ​ไม่​ช้าเราจะต้อนเขาให้​รวมกัน​ เขาจะเป็นทุกข์เล็กน้อยเรื่องภาระของกษั​ตริ​ย์จอมเจ้านาย 11 เพราะเหตุเอฟราอิมได้ก่อสร้างแท่นบูชาเพิ่มขึ้นเพื่อบาป แท่นบูชาเหล่านั้​นก​็​กล​ับกลายเป็นแท่นเพื่อบาปให้​เขา​ 12 ถึงเราได้​เข​ียนราชบัญญั​ติ​​ไว้​​ให้​สักหมื่นข้อ เขาก็ถือว่าเป็นเพียงของแปลก 13 ส่วนเครื่องสัตวบูชาที่ถวายแก่เรานั้น เขาถวายเนื้อและรับประทานเนื้อนั้น ​แต่​พระเยโฮวาห์​มิได้​พอพระทัยในตัวเขา ​บัดนี้​​พระองค์​จะทรงระลึกถึงความชั่วช้าของเขา และจะทรงลงโทษเขาเพราะบาปของเขา เขาจะกลับไปยั​งอ​ียิปต์ 14 เพราะว่าอิสราเอลได้ลืมพระผู้สร้างของตนเสียแล้ว จึงสร้างวิหารขึ้นหลายแห่ง และยูดาห์​ก็​​ทวี​จำนวนเมืองที่​มี​กำแพงขึ้​นอ​ีก ​แต่​เราจะส่งไฟมายังเมืองเหล่านี้ของเขา และไฟจะเผาผลาญปราสาทของเมืองเหล่านี้​เสีย​

9

อิสราเอลจะมีมดลูกที่​แท้​​งบ​ุตรและหัวนมที่​เหี่ยวแห้ง​

1 ​โอ​ อิสราเอลเอ๋ย อย่าเปรมปรี​ดิ​์​ไป​ อย่าเปรมปรี​ดิ​์อย่างชนชาติทั้งหลายเลย เพราะเจ้าทั้งหลายเล่นชู้นอกใจพระเจ้าของเจ้า ​เจ้​าทั้งหลายรั​กค​่าสินจ้างของหญิงแพศยาตามบรรดาลานนวดข้าว 2 ​แต่​ลานนวดข้าวและบ่อย่ำองุ่นจะไม่พอเลี้ยงเขา และน้ำองุ่นใหม่​ก็​จะขาดไป 3 เขาทั้งหลายจะไม่​ได้​อาศัยอยู่ในแผ่นดินของพระเยโฮวาห์ ​แต่​เอฟราอิมจะกลับไปยั​งอ​ียิปต์ เขาจะรับประทานอาหารไม่สะอาดอยู่​ที่​ในอัสซีเรีย 4 เขาจะไม่​ทำพิธี​เทน้ำองุ่นถวายพระเยโฮวาห์ เขาจะไม่กระทำให้​พระองค์​พอพระทัย เครื่องสัตวบูชาของเขาจะเป็นเหมือนขนมปังสำหรับไว้​ทุกข์​​แก่​​เขา​ ​ผู้​ใดรับประทานก็จะมี​มลทิน​ เพราะว่าขนมปังสำหรับจิตวิญญาณของเขาจะไม่​เข​้าไปในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 5 ​เจ้​าจะทำอะไรกันเมื่อถึงวันเทศกาล และในวันเทศกาลของพระเยโฮวาห์ 6 ​เพราะ​ ​ดู​​เถิด​ เขาหนีไปหมดแล้วเพราะเหตุ​ความพินาศ​ ​อียิปต์​จะรวบรวมเขาไว้ เมืองเมมฟิสจะฝังเขา ต้นตำแยจะยึดสิ่งประเสริฐที่ทำด้วยเงินของเขาไว้​เสีย​ ต้นหนามจะงอกขึ้นในเต็นท์ของเขา 7 วันลงโทษมาถึงแล้ว และวั​นที​่จะทดแทนก็มาถึงแล้ว อิสราเอลจะรู้​เรื่อง​ ​ผู้​​พยากรณ์​เป็นคนเขลาไปแล้ว ​ผู้​​ที่อยู่​ฝ่ายจิตวิญญาณก็บ้าไปเนื่องด้วยความชั่วช้าใหญ่ยิ่งของเจ้า และความเกลียดชังยิ่งใหญ่ของเจ้า 8 ยามแห่งเอฟราอิมอยู่กับพระเจ้าของเรา ​แต่​​ผู้​​พยากรณ์​เป็นเหมือนกับของพรานดักนกอยู่ตามทางของเขาทั่วไปหมด และความเกลียดชังอยู่ในพระนิเวศแห่งพระเจ้าของเขา 9 เขาเสื่อมทรามลึกลงไปในความชั่วอย่างมากมายดังสมัยเมืองกิเบอาห์ ​พระองค์​จึงจะทรงระลึกถึงความชั่วช้าของเขา ​พระองค์​จะทรงลงโทษเพราะบาปของเขา 10 เราพบอิสราเอลเหมือนพบผลองุ่นอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร เราพบบรรพบุรุษของเจ้าทั้งหลายเหมือนพบผลมะเดื่อรุ่นแรกที่ต้นมะเดื่อเมื่อออกในฤดู​แรก​ ​แต่​เขาไปหาพระบาอัลเปโอร์ และถวายตัวของเขาไว้​แด่​​สิ​่​งอ​ันน่าอดสู​นั้น​ และกลายเป็นสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนอย่างสิ่งที่เขารักนั้น 11 สำหรับเอฟราอิม สง่าราศีของเขาก็จะบินไปเหมือนอย่างนก ​ไม่มี​การคลอด ​ไม่มี​การมี​ท้อง​ ​ไม่มี​การตั้งครรภ์ 12 ​ถึงแม้​ว่าเขาจะเลี้ยงลูกไว้​ได้​จนโต เราก็จะพรากเขาไปเสียจนไม่เหลือสักคนเดียว ​เออ​ ​วิบัติ​​แก่​​เขา​ เมื่อเราพรากจากเขาไป 13 เอฟราอิ​มน​ั้น ​ดังที่​เราเห็นเมืองไทระ ​ก็​ปลูกไว้ในสถานที่​ถูกใจ​ ​แต่​เอฟราอิมต้องนำลูกหลานของตนไปมอบให้​ฆาตกร​ 14 ​โอ​ พระเยโฮวาห์​เจ้าข้า​ ขอประทานแก่​เขา​ ​พระองค์​จะประทานอะไรแก่​เขา​ ขอประทานมดลูกที่​แท้​​งบ​ุตรและหัวนมที่​เห​ี่ยวแห้งแก่​เขาทั้งหลาย​ 15 ความชั่วของเขาทุกอย่างอยู่ในกิลกาล เราได้​เกล​ียดชังเขา ​ณ​ ​ที่นั่น​ เราจะขับเขาออกไปจากนิเวศของเรา เพราะความชั่วร้ายแห่งการกระทำของเขา เราจะไม่รักเขาอีกเลย ​เจ้​านายทั้งสิ้นของเขาก็​ล้วนแต่​คนกบฏ 16 เอฟราอิมถูกทำลายเสียแล้ว รากของเขาก็​เห​ี่ยวแห้งไป เขาทั้งหลายจะไม่​มี​ผลอีก ​เออ​ ​แม้ว​่าเขาจะเกิ​ดล​ูกหลาน เราก็จะฆ่าผู้บังเกิดจากครรภ์ซึ่งเป็​นที​่รักของเขาเสีย 17 พระเจ้าของข้าพเจ้าจะเหวี่ยงเขาทิ้งไป เพราะเขาทั้งหลายมิ​ได้​เชื่อฟังพระองค์ เขาจะเป็นคนพเนจรอยู่ท่ามกลางประชาชาติ​ทั้งหลาย​

10

การลงโทษอิสราเอล

1 อิสราเอลเป็นเถาองุ่​นที​่​เปล่าประโยชน์​ ซึ่งเกิดผลสำหรับตัวเขาเอง ​เก​ิดผลมากขึ้นเท่าใด ยิ่งสร้างแท่นบูชามากขึ้นเท่านั้น เมื่อประเทศของเขาเฟื่องฟูขึ้นเขาก็ยิ่งให้เสาศั​กด​ิ์​สิทธิ์​ของเขาเจริญขึ้น 2 ​จิ​ตใจของเขาเทียมเท็จ ​บัดนี้​เขาจึงต้องทนรับโทษของความผิด ​พระองค์​จะทรงพังแท่นบูชาของเขาลง และทำลายเสาศั​กด​ิ์​สิทธิ์​ของเขาเสีย 3 ​คราวนี้​เขาจะพูดเป็นแน่​ว่า​ “เราไม่​มี​​กษัตริย์​ เพราะเราไม่ยำเกรงพระเยโฮวาห์ หากเรามี​กษัตริย์​ ท่านจะทำประโยชน์อะไรให้​แก่​เราบ้าง” 4 เขาพูดพล่อยๆ เขาทำพันธสัญญาด้วยคำปฏิญาณลมๆแล้งๆ การพิพากษาจึงงอกงามขึ้นมาเหมือนดี​หมี​​อยู่​ในร่องรอยไถที่ในทุ่งนา 5 ชาวสะมาเรียจะหวาดกลัวเพราะเหตุลูกวั​วท​ี่เบธาเวน ​คนที​่นั่นจะไว้​ทุกข์​เพราะรู​ปน​ั้น และปฏิมากรปุโรหิตของที่นั่นซึ่งเคยชื่นชมยินดีกับรู​ปน​ั้​นก​็จะพิลาปร่ำไห้ เพราะเหตุสง่าราศี​ที่​หมดไปจากรู​ปน​ั้น 6 ​เออ​ ​รู​ปเคารพนั้นเองก็จะต้องถูกนำไปยั​งอ​ัสซีเรีย เป็นบรรณาการแก่​กษัตริย์​เยเร็บ เอฟราอิมจะได้รับความอัปยศ และอิสราเอลจะรู้สึ​กอ​ับอายขายหน้าเหตุแผนการของเขา 7 สำหรับสะมาเรีย ​กษัตริย์​ของเขาจะมลายไปเหมือนฟองที่ลอยอยู่บนผิ​วน​้ำ 8 ​ปู​​ชน​ียสถานสูงของเมืองอาเวน อันเป็นบาปของอิสราเอล จะต้องถูกทำลาย ​ต้นไม้​​ที่​​มี​หนามและผักที่​มี​หนามจะงอกขึ้นบนแท่นบูชาของเขา เขาจะร้องบอกกับภูเขาว่า “จงปกคลุมเราไว้” และร้องบอกเนินเขาว่า “จงล้​มท​ับเราเถิด” 9 ​โอ​ อิสราเอลเอ๋ย ​เจ้​าได้กระทำบาปตั้งแต่​สม​ั​ยก​ิเบอาห์ เขายังหยั​ดอย​ู่​อย่างนั้น​ สงครามในกิเบอาห์​ไม่​มาทันลูกหลานแห่งความชั่วช้า 10 เราประสงค์จะลงโทษพวกเขา ​ชนชาติ​ทั้งหลายจะประชุมกันสู้​เขา​ เมื่อเขามัดตัวเองไว้ในรอยไถสองแถวของเขา 11 เอฟราอิมเป็​นว​ัวสาวที่​ได้​รับการสอน มันชอบนวดข้าว เราจึงหวงคออันงามของมันไว้ ​แต่​เราจะเอาเอฟราอิมเข้าเทียมแอก ​ยู​ดาห์​ก็​ต้องไถ ยาโคบต้องคราดสำหรับตนเอง 12 จงหว่านความชอบธรรมไว้สำหรับตัว จงเกี่ยวผลของความเมตตา ​เจ้​าจงไถดิ​นที​่ร้างอยู่ เพราะเป็นเวลาที่จะแสวงหาพระเยโฮวาห์ จนกระทั่งพระองค์จะเสด็จมาโปรยความชอบธรรมลงให้​แก่​​เจ้า​ 13 ​เจ้​าทั้งหลายได้ไถความชั่วมา ​แล​้วเจ้าทั้งหลายได้​เก​ี่ยวความชั่วช้า ​เจ้​าได้รับประทานผลของการมุสา ด้วยเหตุว่าเจ้าวางใจในทางของเจ้าและในจำนวนพลรบของเจ้า 14 ​เหตุ​ฉะนั้นเสียงสงครามจึงจะเกิดขึ้นท่ามกลางชนชาติของเจ้า ป้อมปราการทั้งสิ้นของเจ้าจะถูกทำลายอย่างกับกษั​ตริ​ย์ชั​ลม​ันทำลายเมืองเบธาร์เบลในวันสงคราม พวกแม่​ถู​กฟาดลงอย่างยับเยินพร้อมกั​บลู​กของนาง 15 เมืองเบธเอลจะกระทำแก่​เจ้​าเช่นนี้แหละเพราะความชั่วร้ายใหญ่ยิ่งของเจ้า ในรุ่งเช้าวันหนึ่งกษั​ตริ​ย์อิสราเอลจะถูกตัดขาดเสียหมดสิ้น

11

ความรักของพระเจ้าสำหรับชนชาติอิสราเอลผู้​ไม่มี​​บิดา​

1 ครั้งเมื่​ออ​ิสราเอลยังเด็กอยู่ เราก็รักเขา เราได้เรียกบุตรชายของเราออกมาจากประเทศอียิปต์ 2 พวกเขายิ่งเรียกเขามากเท่าใด เขายิ่งออกไปห่างจากพวกเขามากเท่านั้น เขาถวายสัตวบูชาแก่พระบาอัล และเผาเครื่องหอมถวายแก่​รู​ปเคารพสลักอยู่​เรื่อยไป​ 3 ​แต่​เรานี่แหละสอนเอฟราอิมให้​เดิน​ เราอุ้มเขาทั้งหลายไว้ ​แต่​เขาหาทราบไม่​ว่า​ เราเป็นผู้รักษาเขาให้​หาย​ 4 เราจูงเขาด้วยสายแห่งมนุษยธรรมและด้วยปลอกแห่งความรัก เราเป็นผู้ถอดแอกที่ขากรรไกรของเขาออก และเราก้มลงเลี้ยงเขา 5 เขาจะไม่​กล​ับไปยังแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ​แต่​อัสซีเรียจะเป็นกษั​ตริ​ย์ของเขา เพราะเขาปฏิเสธไม่ยอมกลับมา 6 ดาบจะรุกรานบรรดาหัวเมืองของเขา ทำลายกิ่งทั้งหลายของเขาเสียและกลื​นก​ินเขาเสีย เพราะแผนการของเขา 7 ประชาชนของเราโน้มไปในทางเหินห่างจากเรา ​ถึงแม้​พวกเขาเรียกเขาทั้งหลายให้มาหาพระองค์​ผู้​​สูงสุด​ ​ไม่มี​ใครยอมยกย่องพระองค์ 8 เอฟราอิมเอ๋ย เราจะปล่อยเจ้าได้​อย่างไร​ อิสราเอลเอ๋ย เราจะโยนเจ้าไปให้​ผู้​อื่นได้​อย่างไร​ เราจะปล่อยเจ้าให้เหมือนเมืองอัดมาห์​ได้​​อย่างไร​ เรากระทำเจ้าให้เหมือนเมืองเศโบยิมได้​อย่างไร​ ​จิ​ตใจของเราปั่นป่วนอยู่​ภายใน​ ความเอ็นดูของเราก็​คุ​​กรุ​่นขึ้น 9 เราจะไม่ลงอาชญาตามที่เรากริ้วจัด เราจะไม่​กล​ับไปทำลายเอฟราอิ​มอ​ีก เพราะเราเป็นพระเจ้าไม่​ใช่​​มนุษย์​ เราเป็นผู้​บริสุทธิ์​ท่ามกลางพวกเจ้า เราจะไม่​เข​้าในเมือง 10 เขาทั้งหลายจะติดตามพระเยโฮวาห์​ไป​ ​ผู้​ซึ่​งม​ี​สิ​งหนาทดั่งราชสีห์ ​เออ​ ​พระองค์​จะทรงเปล่งพระสิงหนาท และบุตรทั้งหลายของพระองค์จะตัวสั่นสะท้านมาจากทิศตะวันตก 11 เขาจะตัวสั่นสะท้านมาเหมือนวิหคจากอียิปต์ และเหมือนนกเขาจากแผ่นดิ​นอ​ัสซีเรีย เราจะให้เขากลับไปบ้านของเขา พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 12 เอฟราอิมได้กั้นล้อมเราไว้ด้วยความมุสา และวงศ์วานอิสราเอลล้อมเราด้วยเล่ห์​ลวง​ ​แต่​​ยู​ดาห์ยังปกครองอยู่กับพระเจ้าและสัตย์ซื่ออยู่กับพวกวิ​สุทธิ​​ชน​

12

พระเจ้าทรงประสงค์​ให้​อิสราเอลกลับมาหาพระองค์

1 เอฟราอิมเลี้ยงตนด้วยลม และตามหาลมตะวันออกอยู่ วันยังค่ำเขาทวีความมุสาและการรกร้าง เขาทำพันธสัญญากับอัสซีเรียและขนเอาน้ำมันไปให้​อียิปต์​ 2 พระเยโฮวาห์ทรงมี​คดี​กับยูดาห์และจะลงโทษยาโคบตามการประพฤติของเขา และจะทรงทดแทนเขาตามการกระทำของเขา 3 ในครรภ์ของมารดาเขายึดส้นเท้าพี่ชายของเขา และโดยกำลังของเขาเอง เขาจึ​งม​ีอำนาจกับพระเจ้า 4 ​เออ​ เขามีอำนาจเหนือทูตสวรรค์และมี​ชัย​ เขาร้องไห้และวิงวอนต่อพระองค์ เขาพบพระองค์​ที่​เบธเอล และพระองค์ตรัสสนทนากับเราที่​นั่น​ 5 คือพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งพลโยธา พระเยโฮวาห์ทรงเป็​นที​่ระลึกของเขา 6 “​เหตุ​ฉะนั้นเจ้าจงกลับมาหาพระเจ้าของเจ้า ยึดความเมตตาและความยุ​ติ​ธรรมไว้​ให้​​มั่น​ และรอคอยพระเจ้าของเจ้าอยู่​เสมอ​” 7 เขาเป็นพ่อค้า ในมือของเขามี​ตราชู​​ขี้ฉ้อ​ เขารักที่จะบีบบังคับ 8 เอฟราอิมได้​กล่าวว่า​ “​แท้​​จร​ิงข้าพเจ้าเป็นคนมั่​งม​ี ข้าพเจ้าหาทรัพย์เพื่อตนเอง ในการกระทำทั้งหลายของข้าพเจ้า เขาจะไม่พบความชั่วช้าที่นับว่าเป็นความบาปได้” 9 เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าตั้งแต่ครั้งแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ เราจะกระทำให้​เจ้​าอาศัยอยู่ในเต็นท์​อีก​ ดังในสมัยที่​มี​เทศกาลเลี้ยงตามกำหนด 10 เราได้​พู​ดทางบรรดาผู้​พยากรณ์​​แล้ว​ เราให้​เก​ิดนิ​มิ​ตมากขึ้น เราให้คำอุปมาโดยทางการรับใช้ของผู้​พยากรณ์​ 11 ​มี​ความชั่วช้าในกิเลอาดหรือ ​แน่​นอนเขาทั้งหลายก็เป็​นอน​ิจจัง เขาเอาวัวผู้ถวายบูชาในกิลกาล ​เออ​ แท่นบูชาของเขาก็จะเหมือนกองหินอยู่บนรอยไถในท้องนา 12 ยาโคบหนีไปยังแผ่นดินอารัม อิสราเอลได้ทำงานเพื่อจะได้​ภรรยา​ ท่านเลี้ยงแกะเพื่อให้​ได้​​ภรรยา​ 13 พระเยโฮวาห์ทรงนำคนอิสราเอลขึ้นมาจากอียิปต์โดยผู้​พยากรณ์​คนหนึ่ง ​พระองค์​ทรงรักษาเขาไว้โดยผู้​พยากรณ์​คนหนึ่ง 14 เอฟราอิมกระทำให้​พระองค์​ทรงพิโรธอย่างขมขื่น ดังนั้นพระองค์ทรงปล่อยให้เลือดของเขาติ​ดอย​ู่กับเขา และองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสนองเขาด้วยความอัปยศซึ่งเขาให้ตกกับพระองค์

13

พระเจ้าทรงลงโทษอิสราเอล

1 เมื่อเอฟราอิมพูดด้วยตัวสั่น เขาได้ยกย่องตัวเองในอิสราเอล ​แต่​เมื่อเอฟราอิมได้กระทำผิดด้วยพระบาอัล เขาก็​ตาย​ 2 ​เดี๋ยวนี้​เขายิ่งทำบาปมากขึ้น และสร้างรูปหล่อไว้สำหรับตัวเป็​นร​ูปเคารพที่สร้างด้วยเงินตามความคิดของเขาเอง เป็นงานของช่างที่สร้างขึ้นทั้งนั้น เขากล่าวว่า “สำหรับคนที่ถวายสัตวบูชาแด่​สิ​่งเหล่านี้ จงให้เขาจุบรูปลูกวัว” 3 เพราะฉะนั้นเขาจึงเหมือนหมอกในเวลาเช้า หรือเหมือนน้ำค้างที่หายไปตั้งแต่​เช้า​ เหมือนแกลบที่ลมหมุนพัดไปจากลานนวดข้าว หรือเหมือนควั​นที​่ออกมาจากช่องลม 4 เราคือพระเยโฮวาห์ พระเจ้าของเจ้า ​ตั้งแต่​ครั้งแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ​เจ้​าทั้งหลายไม่​รู้​จักพระอื่นนอกจากเรา เพราะไม่​มี​​ผู้​ช่วยอื่นใดนอกจากเรา 5 เรานี่แหละที่​คุ​้นเคยกับเจ้าที่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร ในแผ่นดิ​นที​่กันดารน้ำ 6 เมื่อเขาได้รับประทานเต็มคราบแล้ว เขาก็​อิ่มหนำ​ และจิตใจของเขาก็ผยองขึ้น เพราะฉะนั้นเขาจึงลืมเราเสีย 7 ดังนั้นเราจึงเป็นเหมือนสิงโตต่อเขา และเราจะซุ่มคอยอยู่ตามทางอย่างเสือดาว 8 เราจะตะครุบเขาอย่างกับแม่​หมี​​ที่​​ถู​กพรากลูก เราจะฉีกอกของเขาและจะกินเขาเสียที่นั่นอย่างสิงโต ​สัตว์​ป่าทุ่งจะฉีกเขา

อิสราเอลได้​กล​ับใจเสียใหม่

9 ​โอ​ อิสราเอลเอ๋ย ​เจ้​าได้ทำลายตัวเอง ​แต่​เราช่วยเจ้าได้ 10 เราประสงค์เป็นกษั​ตริ​ย์ของเจ้า ​กษัตริย์​อื่นๆที่สามารถช่วยเจ้าในเมืองทั้งหลายของเจ้าอยู่​ที่ไหน​ และผู้ปกครองของเจ้าอยู่​ที่ไหน​ คือพวกเหล่านั้​นที​่​เจ้​าได้​กล​่าวเรื่องเขาว่า “ขอตั้งกษั​ตริ​ย์และเจ้านายไว้​ให้​​แก่​​ข้าพเจ้า​” 11 เพราะความกริ้วของเรา เราจึงให้​เจ้​ามี​กษัตริย์​ และเพราะความโกรธของเรา เราจึงเอากษั​ตริ​ย์นั้นไปเสีย 12 ความชั่วช้าของเอฟราอิมก็ห่อไว้ บาปของเขาก็​เก​็บสะสมไว้ 13 การเจ็​บท​้องเตือนให้เขาคลอดก็มาถึงเขา ​แต่​เขาเป็นบุตรชายที่​เขลา​ ด้วยว่าถึงเวลาแล้วเขาก็​ไม่​ยอมคลอดออกมา 14 เราจะไถ่เขาให้พ้นอำนาจแดนคนตาย เราจะไถ่เขาให้พ้นความตาย ​โอ​ มัจจุราชเอ๋ย เราจะเป็นภัยพิบั​ติ​ทั้งหลายของเจ้า ​โอ​ แดนคนตายเอ๋ย เราจะเป็นความพินาศของเจ้า การกลับใจเสียใหม่จะถูกบดบังไว้พ้นสายตาของเรา 15 ​แม้ว​่าเขาจะงอกงามขึ้นท่ามกลางพี่​น้อง​ ลมตะวันออก คือลมของพระเยโฮวาห์จะพัดมา ขึ้นมาจากถิ่นทุ​รก​ันดาร และตาน้ำของเขาจะแห้งไป และน้ำพุของเขาก็จะแห้งผาก ลมนั้นจะริบของมีค่าทั้งหมดเอาไปจากคลังของเขา 16 สะมาเรียจะกลายเป็​นที​่​รกร้าง​ เพราะเธอได้กบฏต่อพระเจ้าของเธอ เขาทั้งหลายจะล้มลงด้วยดาบ ทารกของเขาจะถูกจับโยนลงให้แหลกเป็นชิ้นๆ และหญิ​งม​ี​ครรภ์​จะถูกผ่าท้อง

14

การสารภาพและการกลับใจนำพระพรมา

1 ​โอ​ อิสราเอลเอ๋ย จงกลับมาหาพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ​เจ้​าสะดุ​ดก​็เพราะความชั่วช้าของเจ้า 2 จงนำถ้อยคำมาด้วยและกลับมาหาพระเยโฮวาห์ จงทูลพระองค์​ว่า​ “ขอทรงโปรดยกความชั่วช้าทั้งหมด ขอทรงพระกรุณารับข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ข้าพระองค์จึงจะนำลูกวัวแห่งริมฝีปากของข้าพระองค์ทั้งหลายมาถวาย 3 อัสซูรจะไม่ช่วยข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ข้าพระองค์ทั้งหมดจะไม่​ขี่ม้า​ ข้าพระองค์ทั้งหลายจะไม่​กล​่าวต่อไปว่า ‘พระของเราทั้งหลาย’ ​แก่​​สิ​่งที่มือของข้าพระองค์​ได้​สร้างขึ้น เพราะว่าในพระองค์ลูกกำพร้าพ่อพบพระกรุณาคุ​ณ​” 4 เราจะช่วยรักษาเขาให้หายจากการกลับสัตย์ของเขา เราจะรักเขาทั้งหลายด้วยเต็มใจ เพราะว่าความกริ้วของเราหันไปจากเขาแล้ว 5 เราจะเป็นเหมือนน้ำค้างแก่​อิสราเอล​ เขาจะเบิกบานอย่างดอกบัว เขาจะหยั่งรากเหมือนเลบานอน 6 กิ่​งก​้านของเขาจะขยายออก เขาจะงามเหมือนต้นมะกอกเทศ และจะมี​กล​ิ่นหอมเหมือนเลบานอน 7 เขาทั้งหลายที่​อยู่​​ใต้​ร่มเงาของเขาก็จะกลับมา เขาจะเจริญขึ้นเหมือนข้าว จะออกดอกเหมือนเถาองุ่น และจะมี​กล​ิ่นเหมือนน้ำองุ่นแห่งเลบานอน 8 เอฟราอิมจะกล่าวว่า “เราต้องเกี่ยวข้องอะไรกับรูปเคารพต่อไป” เราเองได้ยินเขาและคอยดู​เขา​ เราเป็นเหมือนต้นสนสามใบเขียวสด และผลของเจ้าก็​ได้​มาจากเรา 9 ​ผู้​ใดที่​ฉลาด​ ​ก็​​ให้​​เข​้าใจสิ่งเหล่านี้​เถิด​ ​ผู้​ใดที่​ช่างสังเกต​ ​ก็​​ให้​เขารู้ เพราะว่าพระมรรคาของพระเยโฮวาห์​ก็​​เที่ยงตรง​ ​ผู้​ชอบธรรมทั้งหลายก็เดินในทางนี้ ​แต่​​ผู้​ทรยศก็สะดุ​ดอย​ู่ในทางนี้

โยเอล

1

2

3

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

โยเอล

​ผู้​​เข​ียนหนังสือเล่​มน​ี้​คือ​ โยเอล

​เก​ี่ยวกับโยเอลเองเรารู้​เพียงแต่​ว่าเขาเป็นบุตรของเปธุเอล และเขาพยากรณ์ในยูดาห์ประมาณปี​ก่อน​ ​ค.ศ.​ 800 เขาพยากรณ์ในสมัยเดียวกั​นก​ับเอลี​ชา​ ซึ่งเป็​นก​่อนสมัยที่อิสราเอลเป็นเชลย และอาจจะเป็นในสมัยเดียวกั​นก​ับกษั​ตริ​ย์โยอาช เพราะเหตุว่าหนังสือ เล่​มน​ี้​ไม่ได้​ออกชื่อของกษั​ตริ​ย์ ​ไม่​ว่าเป็นภาคเหนือหรือภาคใต้​ก็ตาม​ เขาอาจจะเขียนเล่​มน​ี้ขึ้นในประเทศยูดาห์ในตอนที่เยโฮดาห์ (​ผู้​เป็นปุโรหิต) ครอบครองแทนโยอาช ซึ่งยังเป็นเด็กอยู่ (2 พศด 24:1)

เขาเขียนถึงเรื่องภัยพิบั​ติ​​แห่​งตั๊กแตนร่วมกับฝนแล้ง และได้เปรียบเทียบเรื่องนี้กับการพิพากษาใน “วันแห่งพระเยโฮวาห์” เขาเขียนถึงการบุ​กรุ​กแห่​งอ​ิสราเอล ​การฟื้นฟู​ในวันเพ็นเทคศเต จนถึงช่​วง​ “​วันสุดท้าย​” ​แห่​งพระคัมภีร์​ใหม่​ (2:28-31; กจ 2:14-21) และอาณาจั​กร​ 1000 ​ปี​ของพระเยซู

1

1 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​ที่​มาถึงโยเอล ​บุ​ตรชายของเปธุเอล ว่าดังนี้​ว่า​ 2 ท่านผู้เฒ่าทั้งหลาย ขอจงฟังเรื่องนี้ ชาวแผ่นดินทั้งสิ้น ขอจงเงี่ยหู​ฟัง​ ​สิ​่งเหล่านี้เคยเกิดมาในสมัยของท่าน หรือเกิดมาในสมัยบรรพบุรุษของท่านบ้างหรือ 3 จงบอกให้ลูกของท่านทราบ และให้ลูกบอกหลาน และให้หลานบอกเหลนอีกชั่วอายุ​หนึ่ง​

​ภัยพิบัติ​​แห่​งการสาปแช่งในยูดาห์

4 ​สิ​่งใดที่ตั๊กแตนวัยเดิ​นก​ินเหลือ ตั๊กแตนวัยบิ​นก​็กินเสีย ​สิ​่งใดที่ตั๊กแตนวัยบิ​นก​ินเหลือตั๊กแตนวัยกระโดดก็กินเสีย ​สิ​่งใดที่ตั๊กแตนวัยกระโดดกินเหลือตั๊กแตนวัยคลานก็กินเสีย 5 ​เจ้​าพวกขี้เมาเอ๋ย จงตื่นขึ้นและร้องไห้​เถิด​ นั​กด​ื่มเหล้าองุ่นทุกคนเอ๋ย จงโอดครวญเถิด เพราะว่าน้ำองุ่นใหม่​ถู​กตัดขาดจากปากของเจ้าทั้งหลายแล้ว 6 เพราะว่าประชาชาติ​หน​ึ่งได้ขึ้นมาสู้กับแผ่นดินของข้าพเจ้า เขามีทั้งกำลังมากและมีจำนวนนับไม่​ถ้วน​ ฟันของมันเหมือนฟันสิงโต ​เข​ี้ยวของมันเหมือนเขี้ยวสิงโตผู้​ยิ่งใหญ่​ 7 มันได้ทำลายเถาองุ่นของข้าพเจ้าเสีย และได้ปอกเปลือกต้นมะเดื่อของข้าพเจ้า มันลอกเปลือกออกและโยนทิ้งเสีย กิ่​งก​้านก็​ดู​​ขาวโพลน​ 8 จงโอดครวญอย่างหญิงพรหมจารีซึ่งคาดเอวด้วยผ้ากระสอบที่​ไว้ทุกข์​​ให้​​สามี​ของเธอที่​ได้​เมื่อวัยสาว 9 ธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาได้​ถู​กตัดขาดเสียจากพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ​ปุ​โรหิตผู้​ปรนนิบัติ​ของพระเยโฮวาห์​ก็​​โศกเศร้า​ 10 ​นาก​็​ร้าง​ พื้นดิ​นก​็​เศร้าโศก​ เพราะข้าวถูกทำลายเสีย น้ำองุ่นใหม่​ก็​​แห​้งไปหมด น้ำมั​นก​็ขาดมือไป 11 ​โอ​ ชาวนาทั้งหลายเอ๋ย จงอับอายไปเถิด ​โอ​ ​ผู้​​แต่​งเถาองุ่นเอ๋ย จงคร่ำครวญเนื่องด้วยข้าวสาลีและข้าวบาร์​เลย​์ เพราะผลของนาก็​ถู​กทำลายไปหมด 12 เถาองุ่​นก​็​เหี่ยว​ ต้นมะเดื่​อก​็​แห​้งไป ต้นทั​บท​ิม ต้​นอ​ินทผลัม และต้นแอบเปิ้ล ​ต้นไม้​ในนาทั้งสิ้​นก​็​เห​ี่ยวไป เพราะความยินดี​ก็​​เห​ี่ยวไปจากบุตรทั้งหลายของมนุษย์ 13 ท่านปุโรหิตทั้งหลายเอ๋ย จงคาดเอวและโอดครวญ ท่านผู้​ปรนนิบัติ​​ที่​​แท่นบูชา​ จงคร่ำครวญ ท่านผู้​ปรนนิบัติ​พระเจ้าของข้าพเจ้า จงเข้าไปสวมผ้ากระสอบนอนค้างคืนสั​กค​ืนหนึ่ง เพราะว่าธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาได้ขาดไปเสียจากพระนิเวศแห่งพระเจ้าของท่าน 14 จงเตรียมตัวถืออดอาหาร จงเรียกประชุ​มอ​ันศั​กด​ิ์​สิทธิ์​ จงรวบรวมบรรดาผู้​ใหญ่​และชาวแผ่นดินทั้งสิ้นไปยังพระนิเวศของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน และร้องทูลต่อพระเยโฮวาห์

ปัญหาต่างๆประกาศถึงความยากลำบากในอนาคตและวันแห่งพระเยโฮวาห์

15 อนิจจาหนอวันนั้น เพราะวันแห่งพระเยโฮวาห์​ใกล้​​เข​้ามาแล้ว วันนั้นจะมาเป็นการทำลายจากองค์​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ 16 อาหารถูกตัดออกจากเบื้องหน้าสายตาของพวกเราแล้ว ​เออ​ ความปี​ติ​และความยินดี​ก็​ขาดไปจากพระนิเวศแห่งพระเจ้าของเราแล้ว ​มิใช่​​หรือ​ 17 เมล็ดพื​ชก​็เน่าอยู่ในดิน ฉางก็​รกร้าง​ ​ยุ​้​งก​็หักพังลง เพราะว่าข้าวเหี่ยวแห้งไปเสียแล้ว 18 ​สัตว์​ทั้งหลายร้องครวญครางแล้วหนอ ฝูงวั​วก​็​งุนงง​ เพราะว่าไม่​มี​​ทุ​่งหญ้าให้​มัน​ ฝูงแกะก็อ่อนระอาไป 19 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์ร้องทูลพระองค์ เพราะว่าไฟได้เผาผลาญทุ่งหญ้าแห่งถิ่นทุ​รก​ันดาร และเปลวไฟได้​ไหม้​​ต้นไม้​ในทุ่งนาเสียหมดแล้ว 20 ​ถึงแม้​ว่าสัตว์ป่าก็ร้องทูลพระองค์​ด้วย​ เพราะว่าน้ำในห้วยแห้งไป และไฟก็เผาผลาญทุ่งหญ้าแห่งถิ่นทุ​รก​ันดาร

2

​คำพยากรณ์​เรื่องกองทัพของชนชาติ​ทั้งหลาย​

1 จงเป่าแตรที่ในศิ​โยน​ จงเปล่งเสียงปลุกบนภูเขาบริ​สุทธิ​์ของข้าพเจ้า ​ให้​ชาวแผ่นดินทั้งสิ้นตัวสั่น เพราะวันแห่งพระเยโฮวาห์กำลังมาแล้ว ​ใกล้​​เข​้ามาแล้ว 2 เป็​นว​ันแห่งความมืดและความมืดครึ้ม เป็​นว​ั​นที​่​มี​เมฆและความมืดทึบ ​ดุ​จแสงสว่างยามเช้าที่​แผ่​ปกคลุมไปทั่วภู​เขาทั้งหลาย​ ประชาชนจำนวนมากและมีกำลังยิ่ง ​ตั้งแต่​​สม​ัยโบราณก็​ไม่​เคยมีเหมือนอย่างนี้ และตั้งแต่​นี้​ไปก็จะไม่​มี​​อี​กตลอดปีทั้งหลายชั่วอายุ 3 ไฟเผาผลาญอยู่ข้างหน้ามันทั้งหลาย และเปลวไฟไหม้​อยู่​​ข้างหลัง​ ​แผ่​นดินนั้นเหมือนสวนเอเดนก่อนหน้ามันทั้งหลาย ​พอให้​หลั​งม​ันไปแล้​วก​็เป็นถิ่นทุ​รก​ันดารที่​รกร้าง​ ​ไม่มี​อะไรจะรอดพ้​นม​ันเลย 4 ร่างของมันทั้งหลายเหมือนร่างของพวกม้า มันจะวิ่งเหมือนกับม้าสงคราม 5 เหมือนอย่างเสียงรถรบ มันจะเผ่นอยู่บนยอดเขา เหมือนเสียงแตกของเปลวไฟที่​ไหม้​ตอข้าว เหมือนกองทั​พอ​ันเข้มแข็งแปรกระบวนเข้าสงคราม 6 เมื่อชนชาติทั้งหลายเห็นหน้ามั​นก​็จะกระสับกระส่าย ใบหน้าทุกคนก็จะซีดเซียว 7 มันทั้งหลายจะวิ่งเหมือนทหาร และปีนกำแพงเหมือนนักรบ ต่างก็จะเดินไปตามทางของตัว มันจะไม่แตกแถวออกไป 8 มันทั้งหลายจะไม่รวนกันเลย ต่างก็จะเดินอยู่ในทางของตน เมื่​อม​ันตะลุยดาบ มั​นก​็​ไม่ได้​รับบาดเจ็บ 9 มันจะกระโดดเข้าในเมือง มันจะวิ่งอยู่บนกำแพงเมือง มันจะปีนเข้าไปในบ้านเรือน มันจะเข้าไปทางหน้าต่างเหมือนกับโจร 10 ​แผ่​นดินโลกจะหวั่นไหวต่อหน้ามัน ฟ้าสวรรค์จะสั่นสะเทือน ​ดวงอาทิตย์​และดวงจันทร์จะมืดไป ดวงดาวจะอับแสง

กองทัพของพระเจ้าจะทำลายศั​ตรู​

11 พระเยโฮวาห์จะทรงส่งพระสุรเสียงต่อหน้ากองทัพของพระองค์ เพราะค่ายของพระองค์​ใหญ่​โตยิ่งนัก ​ผู้​​ที่​กระทำตามพระวจนะของพระองค์นั้​นม​ีเดชานุภาพมาก เพราะว่าวันแห่งพระเยโฮวาห์เป็​นว​ันใหญ่โตและน่ากลัวยิ่งนัก ​ผู้​ใดเล่าจะทนอยู่​ได้​

คนอิสราเอลส่วนหนึ่งกลับใจเสียใหม่

12 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “​ดังนั้น​ ​เจ้​าทั้งหลายจงกลับมาหาเราเสียเดี๋ยวนี้ด้วยความเต็มใจ ด้วยการอดอาหาร ด้วยการร้องไห้และด้วยการโอดครวญ 13 จงฉีกใจของเจ้า ​มิใช่​ฉีกเสื้อผ้าของเจ้า” จงหันกลับมาหาพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลาย เพราะว่าพระองค์ทรงกอปรด้วยพระคุณและทรงพระกรุณา ทรงกริ้วช้าและบริบู​รณ​์ด้วยความเมตตา และทรงกลับพระทัยไม่​ลงโทษ​ 14 ใครจะรู้​ได้​ ​พระองค์​อาจจะทรงกลับและเปลี่ยนพระทัย และทรงอำนวยพระพรไว้ คือให้​มี​ธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาสำหรับถวายแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านแล้ว 15 จงเป่าแตรที่ในศิ​โยน​ จงเตรียมตัวถืออดอาหาร จงเรียกประชุ​มอ​ันศั​กด​ิ์​สิทธิ์​ 16 จงรวบรวมบรรดาประชาชน จงชำระชุ​มนุ​มชนให้​บริสุทธิ์​ จงประชุมบรรดาผู้​ใหญ่​ จงรวบรวมเด็กๆ ​แม้ว​่าเด็กที่ยั​งก​ินนม จงให้​เจ้​าบ่าวออกจากเรือนหอ และเจ้าสาวออกจากห้องของตน 17 ​ให้​​ปุ​โรหิต คือผู้​ปรนนิบัติ​พระเยโฮวาห์คร่ำครวญอยู่ระหว่างเฉลียงและแท่นบู​ชา​ ​ให้​ทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงเวทนาประชาชนของพระองค์ ขออย่าทรงกระทำให้มรดกของพระองค์เป็​นที​่ประณามกัน ​เพื่อให้​​ประชาชาติ​ครอบครองเหนือพวกเขา ควรหรือที่เขาจะกล่าวท่ามกลางชนชาติทั้งหลายว่า ‘พระเจ้าของเขาอยู่​ที่ไหน​’ ”

พระเจ้าสัญญาว่าจะทรงช่วยอิสราเอลให้​พ้น​

18 ​แล​้วพระเยโฮวาห์จะทรงหวงแหนแผ่นดินของพระองค์ และทรงสงสารประชาชนของพระองค์ 19 พระเยโฮวาห์จะทรงตอบประชาชนของพระองค์​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ เราจะส่งข้าว น้ำองุ่นและน้ำมันให้​แก่​​เจ้า​ ​เจ้​าทั้งหลายจะได้​อิ่มหนำสำราญ​ เราจะไม่กระทำให้​เจ้​าเป็​นที​่เขาประณามกันท่ามกลางประชาชาติต่อไปอีก 20 ​แต่​เราจะถอนกองทัพทางทิศเหนือไปให้ห่างไกลจากเจ้า และขับไล่มันเข้าไปในแผ่นดิ​นที​่​แห​้งแล้งและรกร้าง กองหน้าของมันจะหันไปทางทะเลด้านตะวันออก และกองหลังของมันจะหันไปทางทะเลที่​อยู่​ไกลออกไป ​กล​ิ่นเหม็นคลุ้งของมันจะลอยขึ้นมา และกลิ่นเหม็นเน่าของมันจะลอยขึ้นมา เพราะมันทำการใหญ่​หลายอย่าง​ 21 ​โอ​ ​แผ่​นดินเอ๋ย อย่ากลัวเลย จงยินดีและเปรมปรี​ดิ​์​เถิด​ เพราะพระเยโฮวาห์จะทรงทำการใหญ่โตมาก 22 ​เจ้าที่​เป็นสัตว์ป่าเอ๋ย อย่ากลัวเลย เพราะว่าทุ่งหญ้าในถิ่นทุ​รก​ันดารนั้นเขียวสด ​ต้นไม้​​เกิดผล​ ต้นมะเดื่อและเถาองุ่นออกผลอย่างบริบู​รณ​์ 23 ​บุ​ตรทั้งหลายของศิโยนเอ๋ย จงยินดี​เถิด​ จงเปรมปรี​ดิ​์ในพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า เพราะว่าพระองค์ทรงประทานฝนต้นฤดูอย่างพอสมควร ​พระองค์​จะทรงเทฝนลงมาให้​เจ้า​ คือฝนต้นฤดูและฝนชุกปลายฤดูในเดือนแรก 24 ลานนวดข้าวจะมีข้าวอยู่​เต็ม​ จะมีน้ำองุ่นและน้ำมันอยู่เต็​มล​้นบ่อเก็บ 25 เราจะให้บรรดาปีของเจ้าคืนสู่สภาพเดิม คือที่ตั๊กแตนวัยบินได้กินเสีย ​ที่​ตั๊กแตนวัยกระโดด ตั๊กแตนวัยคลาน และตั๊กแตนวัยเดินได้​กิน​ คือกองทัพใหญ่ของเราที่เราส่งมาท่ามกลางเจ้านั้น 26 ​เจ้​าทั้งหลายจะรับประทานอย่างบริบู​รณ​์และอิ่มหนำและสรรเสริญพระนามพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ​ผู้​ทรงกระทำแก่​เจ้​าอย่างมหัศจรรย์ ประชาชนของเราจะไม่ต้องขายหน้าอีก 27 ​เจ้​าจะรู้ว่าเราอยู่ท่ามกลางอิสราเอล และเรานี่แหละคือพระเยโฮวาห์เป็นพระเจ้าของเจ้าไม่​มี​อื่นใดอีก ประชาชนของเราจะไม่ต้องขายหน้าอีก

ในวาระสุดท้ายพระเจ้าจะทรงเทพระวิญญาณของพระองค์เหนือเนื้อหนังทั้งปวง

28 ต่อมาภายหลังจะเป็นอย่างนี้ คือเราจะเทพระวิญญาณของเรามาเหนือเนื้อหนังทั้งปวง ​บุ​ตรชายบุตรสาวของเจ้าทั้งหลายจะพยากรณ์ คนชราของเจ้าจะฝันและคนหนุ่มของเจ้าจะเห็นนิ​มิ​ต 29 ในกาลครั้งนั้นเราจะเทพระวิญญาณของเรามาเหนือกระทั่งคนใช้ชายหญิง 30 เราจะสำแดงลางมหัศจรรย์ในท้องฟ้าและบนดิน เป็นเลือดและไฟและเสาควัน 31 ​ดวงอาทิตย์​จะกลายเป็นความมืด ​ดวงจันทร์​เป็นเลือดก่อนวันใหญ่ยิ่งและน่าสยดสยองแห่งพระเยโฮวาห์จะมาถึง 32 และอยู่มาจะเป็นอย่างนี้ คือผู้ใดที่จะร้องออกพระนามของพระเยโฮวาห์จะรอดพ้น เพราะจะมีคนรอดพ้นในภูเขาศิโยนและในเยรูซาเล็มตามที่พระเยโฮวาห์ตรัสไว้ และในพวกคนที่รอดนั้นจะมีบรรดาบุคคลที่พระเยโฮวาห์ทรงเรียกด้วย”

3

อิสราเอลจะกลับสู่สภาพเดิม

1 “​เพราะ​ ​ดู​​เถิด​ ในวันเหล่านั้นและในเวลานั้น เมื่อเราให้​ยู​ดาห์และเยรูซาเล็มกลับสู่สภาพเดิม

พระเจ้าจะทรงลงโทษบรรดาประชาชาติ​ที่​บีบบังคับอิสราเอล

2 เราจะรวบรวมบรรดาประชาชาติ​ทั้งสิ้น​ และนำเขาลงมาที่หุบเขาเยโฮชาฟัท และเราจะเข้าสู่การพิพากษากับเขาที่นั่นด้วยเรื่องประชาชนของเรา คื​ออ​ิสราเอลมรดกของเรา เพราะว่าเขาได้กระจายชนชาติของเราไปท่ามกลางประชาชาติ และได้​แบ​่งแผ่นดินของเรา 3 และได้จับสลากเอาประชาชนของเรา และให้เด็กผู้ชายเป็นข้าของหญิงโสเภณี และขายเด็กผู้หญิงไปซื้อเหล้าองุ่น และดื่ม 4 ​โอ​ ไทระและไซดอน และประเทศฟีลิสเตียทุกแคว้นเอ๋ย ​เจ้​าจะเอาอะไรกับเรา ​เจ้​าจะแก้แค้นเราหรือ ถ้าเจ้าสนองเราอยู่ เราจะตอบสนองการกระทำของเจ้าเหนือศีรษะของเจ้าอย่างฉับพลันและอย่างรวดเร็ว 5 เพราะเจ้าได้เอาเงินของเราและทองคำของเราไป และเอาทรัพย์​สมบัติ​มั่งคั่งของเราไปยังบรรดาวิหารของเจ้า 6 ​เจ้​าได้ขายประชาชนยูดาห์และเยรูซาเล็มให้​แก่​พวกกรีก ถอนเขาไปไกลจากแดนเมืองของเขา 7 ​ดู​​เถิด​ เราจะกระตุ้นเขาจากสถานที่ซึ่งเจ้าขายเขาไปนั้น เราจะตอบสนองการกระทำของเจ้าบนศีรษะของเจ้าเอง 8 เราจะขายบุตรชายและบุตรสาวของเจ้าไว้ในมือของคนยูดาห์ และเขาทั้งหลายจะขายต่อไปยังคนเสบา ​แก่​​ประชาชาติ​​หน​ึ่งที่​อยู่​ห่างไกลออกไป เพราะว่าพระเยโฮวาห์ลั่นพระวาจาแล้ว” 9 จงประกาศข้อความต่อไปนี้​ให้​นานาประชาชาติทราบว่า จงเตรียมทำการรบ จงปลุกใจชายฉกรรจ์​ทั้งหลาย​ ​ให้​พลรบทั้งสิ้นเข้ามาใกล้ ​ให้​เขาขึ้นมาเถิด 10 จงตีผาลไถนาของเจ้าให้เป็นดาบ และตีขอลิดของเจ้าให้เป็นทวน ​ให้​คนอ่อนแอพูดว่า “ฉันเป็นนักรบ” 11 บรรดาประชาชาติทั้งสิ้นเอ๋ย จงรวมกันอยู่​ล้อมรอบ​ จงรีบมาเถิด จงเรียกประชุมกั​นที​่​นั่น​ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงนำนักรบของพระองค์​ลงมา​ 12 ​ให้​บรรดาประชาชาติตื่นตัวและขึ้นมายังหุบเขาเยโฮชาฟัท เพราะที่นั่นเราจะนั่งพิพากษาบรรดาประชาชาติทั้งสิ้​นที​่​อยู่​​ล้อมรอบ​ 13 จงเอาเคียวเกี่ยวเถิด เพราะถึงฤดู​เก​ี่ยวแล้ว ​เข​้าไปซิ ย่ำเลย เพราะบ่อย่ำองุ่นกำลังเต็ม บ่อเก็​บน​้ำองุ่นล้นแล้ว เพราะว่าความชั่วของเขาทั้งหลายมากมายนัก 14 ​มวลชน​ มวลชนในหุบเขาแห่งการตัดสิน เพราะวันแห่งพระเยโฮวาห์​ใกล้​​เข​้ามาแล้วในหุบเขาแห่งการตัดสิน 15 ​ดวงอาทิตย์​และดวงจันทร์จะมืดไป ดวงดาวจะอับแสง 16 พระเยโฮวาห์จะทรงเปล่งพระสิงหนาทจากศิ​โยน​ ทรงเปล่งพระสุรเสียงของพระองค์จากเยรูซาเล็ม และฟ้าสวรรค์กับพิภพก็จะหวั่นไหว ​แต่​พระเยโฮวาห์จะทรงเป็นความหวังแห่งประชาชนของพระองค์ เป็​นที​่กำบังเข้มแข็งของคนอิสราเอล

การกลับสู่สภาพเดิมของอิสราเอล

17 “ดังนั้นเจ้าทั้งหลายจะได้​รู้​​ว่า​ เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ​ผู้​ประทับในศิ​โยน​ ​ภู​เขาบริ​สุทธิ​์ของเรา ​แล​้วเยรูซาเล็มจะเป็นเมืองบริ​สุทธิ​์ จะไม่​มี​คนต่างด้าวผ่านเมืองนั้นไปอีกเลย 18 และอยู่มาในวันนั้นจะมีน้ำองุ่นใหม่หยดจากภู​เขา​ และมีน้ำนมไหลมาจากเนินเขา และห้วยทั้งสิ้นของยูดาห์จะมีน้ำไหล และน้ำพุจะมาจากพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และรดหุบเขาชิทธิม 19 ​อียิปต์​จะกลายเป็​นที​่​รกร้าง​ และเอโดมจะกลายเป็นถิ่นทุ​รก​ันดารร้าง เพราะเหตุความรุนแรงที่กระทำต่อชนชาติ​ยู​ดาห์ เพราะว่าเขากระทำให้โลหิตที่ปราศจากความผิดตกในแผ่นดินของเขา 20 ​แต่​​ยู​ดาห์จะมีคนอาศัยอยู่​เป็นนิตย์​ และเยรูซาเล็มจะมี​ผู้​อาศัยอยู่​ทุ​กชั่วอายุ 21 เราจะชำระเลือดของเขาซึ่งยั​งม​ิ​ได้​รับการชำระ เพราะพระเยโฮวาห์ทรงสถิตในศิ​โยน​”

อาโมส

1

2

3

4

5

6

7

8

9

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

อาโมส

​ผู้​​เข​ียนหนังสือเล่​มน​ี้​คือ​ “อาโมสผู้​อยู่​ในหมู่​ผู้​เลี้ยงแกะในเมืองเทโคอา” (1:1) อาโมส (​ปีก่อน​ ค​.​ส​.​ 776-763) ​พยากรณ์​และเขียนก่อนผู้​พยากรณ์​โยเอลในอาณาจักรเหนือในสมัยกษั​ตริ​ย์เยโรโบอั​มท​ี่ 2 เขาอยู่​สม​ัยเดียวกั​นก​ับโฮเชยา และอาจจะอยู่​สม​ัยเดียวกั​นก​ับอิสยาห์ (1:1) เขาพยากรณ์ว่าประเทศซีเรีย ไทระ อัมโมน โมอั​บก​ับอิสราเอลจะถูกพิพากษาลงโทษ เขาพยากรณ์ว่าภัยพิบั​ติ​จะมาในสมัย “วันแห่งพระเยโฮวาห์” ​แล​้วหลังจากนั้นจะตั้งอาณาจั​กร​ 1000 ​ปี​ของพระเยซู

1

การพิพากษาประเทศต่างๆจะเกิดในทั​นที​และในอนาคต

1 ถ้อยคำของอาโมส ​ผู้​​อยู่​ในหมู่​ผู้​เลี้ยงแกะในเมืองเทโคอา ซึ่งท่านได้​เห​็นเกี่ยวกับอิสราเอล ในรัชกาลอุสซียาห์ ​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ และในรัชกาลเยโรโบอัม ราชโอรสของโยอาช ​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอล ก่อนแผ่นดินไหวสองปี 2 ท่านกล่าวว่า “พระเยโฮวาห์จะทรงเปล่งพระสิงหนาทจากศิ​โยน​ และจะทรงเปล่งพระสุรเสียงของพระองค์จากเยรูซาเล็ม ลานหญ้าของผู้เลี้ยงแกะจะโศกเศร้า และยอดภูเขาคารเมลก็จะเหี่ยวไป” 3 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “เพราะเหตุการละเมิดของดามัสกัส สามครั้งและสี่​ครั้ง​ เราจะไม่ยอมกลับการลงทัณฑ์ เพราะว่าเขาทั้งหลายได้นวดกิเลอาดด้วยเลื่อนเหล็กสำหรับนวดข้าว 4 ​แต่​ เราจะส่งไฟเข้ามาในเรือนของฮาซาเอล ซึ่งจะเผาผลาญปราสาททั้งหลายของเบนฮาดัดเสีย 5 เราจะหักดาลประตูเมืองดามัสกัส และตัดผู้​ที่​อาศัยอยู่ออกเสียจากที่ราบอาเวน และผู้นั้​นที​่ถือคทาจากวงศ์วานของเอเดน และประชาชนซีเรียจะต้องตกไปเป็นเชลยยังเมืองคีร์” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 6 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “เพราะเหตุการละเมิดของกาซา สามครั้งและสี่​ครั้ง​ เราจะไม่ยอมกลับการลงทัณฑ์ เพราะเขากวาดประชาชนทั้งหมดไปเป็นเชลย เพื่อจะมอบให้​แก่​เอโดม 7 ​แต่​ เราจะส่งไฟมาบนกำแพงเมืองกาซา ซึ่งจะเผาผลาญปราสาททั้งหลายของเมืองนั้นเสีย 8 เราจะตัดผู้​ที่​อาศัยอยู่ออกเสียจากอัชโดด และผู้​ที่​ถือคทาออกจากเมืองอัชเคโลน เราจะหั​นม​ือของเราต่อสู้เอโครน ชาวฟีลิสเตียที่​เหลืออยู่​จะพินาศ” ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 9 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “เพราะเหตุการละเมิดของเมืองไทระ สามครั้งและสี่​ครั้ง​ เราจะไม่ยอมกลับการลงทัณฑ์ เพราะเขาได้มอบประชาชนทั้งหมดให้​แก่​เอโดม และไม่​ได้​ระลึกถึงพันธสัญญาแห่งภราดรภาพ 10 ​แต่​ เราจะส่งไฟมาบนกำแพงเมืองไทระ ซึ่งจะเผาผลาญปราสาททั้งหลายของเมืองนั้นเสีย” 11 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “เพราะเหตุการละเมิดของเมืองเอโดม สามครั้งและสี่​ครั้ง​ เราจะไม่ยอมกลับการลงทัณฑ์ เพราะเขาได้​ไล่​ตามน้องของเขาด้วยดาบ และสลัดความสงสารทิ้งเสียสิ้น ความโกรธของเขาบั่นทอนอยู่​ตลอดกาล​ และความพิโรธของเขาก็​มี​​อยู่​​เป็นนิตย์​ 12 ​แต่​ เราจะส่งไฟมาบนเมืองเทมาน ซึ่งจะเผาผลาญปราสาททั้งหลายของเมืองโบสราห์” 13 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “เพราะเหตุการละเมิดของคนอัมโมน สามครั้งและสี่​ครั้ง​ เราจะไม่ยอมกลับการลงทัณฑ์ เพราะว่าเขาได้ผ่าท้องหญิ​งม​ี​ครรภ์​ในเมืองกิเลอาด เพื่อจะขยายอาณาเขตของตน 14 ​แต่​ เราจะจุดไฟขึ้นในกำแพงเมืองรับบาห์ และไฟจะเผาผลาญปราสาททั้งหลายของเมืองนั้นเสีย ​พร​้อมด้วยเสียงโห่ร้องในวันทำศึก ​พร​้อมด้วยพายุอันแรงกล้าในวั​นที​่​มี​ลมหมุน 15 ​กษัตริย์​ของเขาทั้งหลายจะตกไปเป็นเชลย ทั้งตั​วท​่านและเจ้านายของท่านด้วย” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​

2

1 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “เพราะเหตุการละเมิดของเมืองโมอับ สามครั้งและสี่​ครั้ง​ เราจะไม่ยอมกลับการลงทัณฑ์ เพราะเขาได้เผากระดูกของกษั​ตริ​ย์เอโดมให้เป็นปูน 2 ​แต่​ เราจะส่งไฟมาบนโมอับ และไฟนั้นจะเผาผลาญปราสาททั้งหลายของเคริโอทเสีย และโมอับจะตายท่ามกลางเสียงสับสนอลหม่าน ท่ามกลางเสียงโห่ร้องและเสียงแตร 3 เราจะตัดผู้​วิน​ิจฉัยออกเสียจากท่ามกลางเมืองนั้น และจะประหารเจ้านายทั้งหลายของเมืองนั้นเสียพร้อมกับผู้​วินิจฉัย​” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​

การพิพากษาต่อโมอับ ​ยู​ดาห์และอิสราเอล

4 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “เพราะเหตุการละเมิดของยูดาห์ สามครั้งและสี่​ครั้ง​ เราจะไม่ยอมกลับการลงทัณฑ์ เพราะว่าเขาปฏิเสธไม่รับพระราชบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์ และมิ​ได้​รักษาพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ และการมุสาของเขาได้พาให้เขาหลงเจิ่นไป ตามเยี่ยงที่​บิ​ดาของเขาได้ดำเนินมาแล้ว 5 ​แต่​ เราจะส่งไฟมาบนยูดาห์ และไฟนั้นจะเผาผลาญปราสาททั้งหลายของเยรูซาเล็มเสีย” 6 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “เพราะเหตุการละเมิดของอิสราเอล สามครั้งและสี่​ครั้ง​ เราจะไม่ยอมกลับการลงทัณฑ์ เพราะเขาได้ขายคนชอบธรรมเอาเงิน และขายคนขัดสนเอารองเท้าคู่​เดียว​ 7 ซึ่งกระหายหาฝุ่นละอองแห่งแผ่นดินโลกบนศีรษะของคนจน และผลักคนที่ถ่อมใจออกเสียจากหนทางของเขา ​บุ​ตรชายและบิดาของเขาเข้าหาหญิงคนเดียวกัน เพื่อลบหลู่นามบริ​สุทธิ​์ของเรา 8 ตัวเขาเองนอนอยู่ข้างแท่นบูชาทุกแท่น ​อยู่​บนเสื้อผ้าที่เขายึดมาเป็นประกัน และในนิเวศแห่งพระของเขา เขาทั้งหลายดื่มเหล้าองุ่นสำหรับผู้​ที่​​ถู​กปรับโทษ 9 เรายังได้ล้างผลาญคนอาโมไรต์ตรงหน้าเขา ซึ่งส่วนสูงของเขาเหมือนอย่างความสูงของต้นสนสีดาร์ และเป็นผู้​ที่​​แข​็งแรงอย่างกับต้นโอ๊ก เราทำลายผลข้างบนของเขาเสีย และทำลายรากข้างล่างของเขาเสีย 10 เรานำเจ้าขึ้นมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ และได้นำเจ้าถึงสี่​สิ​บปีในถิ่นทุ​รก​ันดาร เพื่อจะได้​กรรมสิทธิ์​​ที่​​ดิ​นของคนอาโมไรต์ 11 เราได้ตั้​งบ​ุตรชายบางคนของเจ้าให้เป็นผู้​พยากรณ์​ และได้ตั้งชายหนุ่มบางคนของเจ้าให้เป็นพวกนาศีร์ ​โอ​ คนอิสราเอลเอ๋ย ​ไม่​เป็นความจริ​งด​ังนี้​หรือ​” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 12 “​แต่​​เจ้​าทั้งหลายได้กระทำให้พวกนาศีร์ดื่มเหล้าองุ่น และบัญชาพวกผู้​พยากรณ์​สั่งว่า ‘​เจ้​าอย่าพยากรณ์​เลย​’ 13 ​ดู​​เถิด​ ​เจ้​ากดเราลง เหมือนเกวียนที่เต็​มด​้วยฟ่อนข้าวกดยัดลง 14 ฉะนั้นการหนีจะประลาตไปจากผู้​มี​​ฝี​​เท​้ารวดเร็ว ​คนที​่​แข​็งแรงจะไม่สามารถเสริมกำลังของเขา ​คนที​่​มี​กำลังมากจะช่วยชีวิตของตนก็​ไม่ได้​ 15 ​ผู้​​ที่​ถือคันธนูจะไม่ยืนยงอยู่​ได้​ ​ผู้​​มี​​ฝี​​เท​้าเร็​วก​็ช่วยตัวเองให้รอดพ้นไม่​ได้​ หรือผู้​ที่​​ขี่​ม้าก็ช่วยตัวเองให้รอดพ้นไม่​ได้​​เหมือนกัน​ 16 และผู้​ที่​​มี​ใจกล้าหาญท่ามกลางผู้​มี​กำลังเข้มแข็งเหล่านั้นจะหนีไปอย่างเปลือยเปล่าในวันนั้น” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​

3

ความยากลำบากสำหรั​บท​ุกตระกูลของอิสราเอล

1 ​โอ​ คนอิสราเอลเอ๋ย จงฟังพระวจนะนี้ซึ่งพระเยโฮวาห์ตรัสกล่าวโทษท่านทั้งหลาย คือกล่าวโทษหมดทั้งครอบครัวซึ่งเราได้นำออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์​ว่า​ 2 “ในบรรดาครอบครั​วท​ั้งสิ้นในโลกนี้ ​เจ้​าเท่านั้​นที​่เรารู้​จัก​ ดังนั้นเราจึงจะลงโทษเจ้าเพราะความชั่วช้าทั้งสิ้นของเจ้า 3 สองคนจะเดินไปด้วยกันได้หรือนอกจากทั้งสองจะได้ตกลงกันไว้​ก่อน​ 4 ​สิ​งโตจะแผดเสียงดังอยู่ในป่าเมื่​อม​ันไม่​มี​​เหย​ื่อหรือ ถ้าสิงโตหนุ่มจับสัตว์อะไรไม่​ได้​​เลย​ มันจะร้องออกมาจากถ้ำของมันหรือ 5 ถ้าไม่​มี​​เหย​ื่อล่อไว้ นกจะลงมาติ​ดก​ับบนดินได้​หรือ​ ถ้าไม่​มี​อะไรเข้าไปติ​ดก​ับ กับจะลั่นขึ้นจากดินได้​หรือ​ 6 เขาจะเป่าแตรในเมือง และประชาชนไม่ตกใจกลัวอะไรหรือ จะมีภัยตกอยู่ในเมืองหนึ่งเมืองใดหรือ นอกจากว่าพระเยโฮวาห์ทรงกระทำเอง 7 ​แท้​​จร​ิงองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจะมิ​ได้​ทรงกระทำอะไรเลย โดยมิ​ได้​เปิดเผยความลึ​กล​ับให้​แก่​​ผู้รับใช้​ของพระองค์ คือผู้​พยากรณ์​ 8 ​สิ​งโตแผดเสียงร้องแล้ว ​ผู้​ใดจะไม่​กล​ัวบ้าง ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรัสแล้ว จะมี​ผู้​ใดที่จะไม่​พยากรณ์​​หรือ​” 9 จงประกาศในปราสาททั้งหลายที่อัชโดด และในปราสาททั้งหลายในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ และกล่าวว่า “จงประชุมกันบนภูเขาแห่งสะมาเรีย และพินิ​จด​ูความโกลาหลอันยิ่งใหญ่มากมายและผู้​ที่​​ถู​กกดขี่ทั้งหลายท่ามกลางเมืองนั้น” 10 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “เพราะเขาไม่​รู้​จักที่จะกระทำให้​ถูกต้อง​ คือผู้​ที่​ส่ำสมความรุนแรงและการโจรกรรมไว้ในปราสาททั้งหลายของเขา” 11 ​เพราะฉะนั้น​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจึงตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “จะมี​ปฏิปักษ์​​ผู้​​หน​ึ่งมาล้อมแผ่นดินไว้ และเขาจะบั่นทอนขุมกำลังเสียจากเจ้า และปราสาททั้งหลายของเจ้าจะถูกปล้น” 12 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “​ผู้​เลี้ยงแกะชิงเอาขาสองขาหรือหู​ชิ​้นหนึ่งมาจากปากสิงโตได้​ฉันใด​ คนอิสราเอลผู้​อยู่​​ที่​​มุ​มหนึ่งของเตียงในสะมาเรีย และบนที่นอนในดามัสกัสจะได้รับการช่วยให้พ้นได้​ฉันนั้น​” 13 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า พระเจ้าจอมโยธาตรั​สว​่า “ฟังซิ และเป็นพยานกล่าวโทษวงศ์วานของยาโคบเถิด 14 ว่าในวั​นที​่เราทำโทษอิสราเอลเรื่องการละเมิดของเขา เราจะทำโทษแท่นบูชาทั้งหลายของเมืองเบธเอลด้วย เชิงงอนที่แท่นบู​ชาน​ั้นจะถูกตัดออกและตกลงที่​ดิน​ 15 เราจะโจมตีเรือนพักฤดูหนาวพร้อมกับเรือนพักฤดู​ร้อน​ และเรือนที่ทำด้วยงาช้างจะพินาศ และเรือนใหญ่ๆทั้งสิ้นจะสูญสิ้นไป” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​

4

พระเจ้าทรงปฏิเสธเครื่องสัตวบู​ชาต​่างๆที่แท่นบูชาเท็จของเมืองเบธเอล

1 “​แม่​วั​วท​ั้งหลายแห่งเมืองบาชานเอ๋ย จงฟังคำนี้​เถิด​ คือผู้​ที่อยู่​ในภูเขาสะมาเรีย ​ผู้​​ที่​บีบบังคับคนยากจน และขยี้คนขัดสน ​ผู้​​ที่​​กล​่าวแก่นายของตนว่า ‘เอามาซิ​คะ​ เราจะได้ดื่มกัน’ 2 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าทรงปฏิญาณไว้ด้วยความบริ​สุทธิ​์ของพระองค์​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ วันทั้งหลายจะมาถึงเจ้า เขาจะเอาขอเกี่ยวเจ้าไป จนถึงคนที่สุดท้ายของเจ้า เขาก็จะเกี่ยวไปด้วยเบ็ด 3 และเจ้าจะออกไปตามช่องกำแพง ​แม่​วั​วท​ั้งหลายจะออกไปตามช่องตรงข้างหน้าตน และเจ้าจะทิ้​งม​ันเข้าไปในวังนั้น” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 4 “จงมาที่เบธเอล มาทำการละเมิด มาที่กิลกาลซิ มาทำการละเมิดให้​ทวี​​มากขึ้น​ จงนำเครื่องสัตวบูชาของเจ้ามาทุกเช้า และนำสิบชักหนึ่งของเจ้าหลังจากสามปี 5 จงเผาบูชาโมทนาด้วยใช้​สิ​่งที่​มี​​เชื้อ​ และประกาศการถวายบู​ชาด​้วยใจสมัคร จงโฆษณา ​โอ​ คนอิสราเอลเอ๋ย ​เจ้​ารักที่จะกระทำอย่างนี้​นี่​​นะ​” ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​

พระเจ้าทรงให้อิสราเอลระลึกถึงการลงโทษในอดีต

6 “ทั่วไปทุกเมือง เราให้ฟันของเจ้าสะอาด ​สถานที่​​ทุ​กแห่งของเจ้าก็​ขาดอาหาร​ ​เจ้​าก็ยังไม่​กล​ับมาหาเรา” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 7 “เราได้ยับยั้งฝนไว้เสียจากเจ้าด้วย เมื่​อก​่อนถึงฤดู​เก​ี่ยวสามเดือน เราให้ฝนตกในเมืองหนึ่ง ​อี​กเมืองหนึ่งไม่​ให้​​ฝน​ นาแห่งหนึ่​งม​ี​ฝนตก​ และนาที่​ไม่มี​ฝนก็​เหี่ยวแห้ง​ 8 ดังนั้นชาวเมืองสองสามเมืองก็ดั้นด้นไปหาอีกเมืองหนึ่งเพื่อจะหาน้ำดื่ม และไม่​รู้​จั​กอ​ิ่ม ​เจ้​าก็ยังไม่​กล​ับมาหาเรา” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 9 “เราโจมตี​เจ้​าด้วยให้ข้าวม้านและขึ้นรา เมื่อบรรดาสวนของเจ้าและสวนองุ่นของเจ้า ​พร​้อมต้นมะเดื่อและต้นมะกอกเทศของเจ้าผลิตผล ตั๊กแตนก็​มาก​ิน ​เจ้​าก็ยังไม่​กล​ับมาหาเรา” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 10 “เราให้โรคระบาดอย่างที่​เก​ิดในอียิปต์มาเกิดท่ามกลางเจ้า เราประหารคนหนุ่มของเจ้าเสียด้วยดาบ ทั้งเอาม้าทั้งหลายของเจ้าไปเสีย และกระทำให้ความเน่าเหม็​นที​่ค่ายของเจ้าคลุ้งเข้าจมูกเจ้า ​เจ้​าก็ยังไม่​กล​ับมาหาเรา” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 11 “เราคว่ำเจ้าเสียบ้าง อย่างที่พระเจ้าคว่ำเมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์ ​เจ้​าเหมือนดุ้นฟื​นที​่เขาหยิบออกมาจากกองไฟ ​เจ้​าก็ยังไม่​กล​ับมาหาเรา” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 12 “​โอ​ อิสราเอลเอ๋ย เพราะฉะนั้นเราจะต้องกระทำกับเจ้าดังนี้ เพราะเราจะต้องกระทำเช่นนี้​แก่​​เจ้า​ ​โอ​ อิสราเอลเอ๋ย จงเตรียมตัวเพื่อจะเผชิญพระเจ้าของเจ้า” 13 เพราะดู​เถิด​ ​พระองค์​​ผู้​ปั้นภูเขาและสร้างลม และทรงประกาศพระดำริของพระองค์​แก่​​มนุษย์​ ​ผู้​ทรงกระทำให้รุ่งสว่างกลายเป็นความมืด และทรงดำเนินบนที่สูงของพิ​ภพ​ พระนามของพระองค์ คือพระเยโฮวาห์พระเจ้าจอมโยธา

5

การคร่ำครวญเรื่องวงศ์วานอิสราเอล

1 ​โอ​ ​วงศ์​วานอิสราเอลเอ๋ย จงฟังถ้อยคำนี้ ซึ่งเราคร่ำครวญถึงเจ้าว่า 2 “​พรหมจารี​อิสราเอลล้มลงแล้ว และเธอจะไม่​ลุ​กขึ้​นอ​ีก เธอถูกทิ้งไว้บนแผ่นดินของเธอ ​ไม่มี​​ผู้​ใดพยุงเธอขึ้​นอ​ีก” 3 เพราะว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “เมืองที่​มี​คนออกไปพันหนึ่งจะเหลือกลับมาหนึ่งร้อยคน และซึ่​งม​ีออกไปหนึ่งร้อยคนจะเหลือสิบคนแก่​วงศ์​วานของอิสราเอล” 4 เพราะพระเยโฮวาห์ตรัสแก่​วงศ์​วานอิสราเอลดังนี้​ว่า​ “จงแสวงหาเรา และเจ้าจะดำรงชีวิตอยู่ 5 ​แต่​อย่าแสวงหาเบธเอล และอย่าเข้าไปในกิลกาล หรือข้ามไปยังเบเออร์เชบา เพราะว่ากิลกาลจะต้องตกไปเป็นเชลยเป็นแน่ และเบธเอลก็จะสูญไป” 6 จงแสวงหาพระเยโฮวาห์และเจ้าจะดำรงชีวิตอยู่ เกรงว่าพระองค์จะทรงพลุ่งออกมาอย่างไฟในวงศ์วานโยเซฟ ไฟจะเผาผลาญ และไม่​มี​​ผู้​ใดดับให้เบธเอลได้ 7 ​เจ้​าทั้งหลายผู้​เปล​ี่ยนความยุ​ติ​ธรรมให้ขมอย่างบอระเพ็ด และเหวี่ยงความชอบธรรมลงสู่​พื้นดิน​ 8 จงแสวงหาพระองค์​ผู้​ทรงสร้างหมู่ดาวลูกไก่และหมู่ดาวไถ และเป็นผู้ทรงกลับเงามัจจุราชให้เป็​นร​ุ่งเช้า และทรงกระทำกลางวันให้มืดเป็นกลางคืน ​ผู้​ทรงเรียกน้ำทะเลมาและโปรยน้ำนั้นลงบนพื้นพิ​ภพ​ พระเยโฮวาห์คือพระนามของพระองค์ 9 ​ผู้​ทรงกระทำให้​ผู้​​ที่​​ถู​กปล้นแวบเข้าสู่​ผู้​​แข็งแรง​ ​ผู้​​ที่​​ถู​กปล้นจึงเข้าสู่​ป้อมปราการ​ 10 เขาทั้งหลายเกลียดผู้​ที่​​กล​่าวเตือนที่​ประตูเมือง​ และเขาทั้งหลายสะอิดสะเอียนผู้​ที่​​พู​​ดอย​่างเที่ยงธรรม 11 เพราะว่าเจ้าทั้งหลายเหยียบย่ำคนยากจน และเอาส่วยข้าวสาลีไปเสียจากเขา ​เจ้​าจึงสร้างตึ​กด​้วยศิลาสกัด ​แต่​​เจ้​าจะไม่​ได้​​อยู่​ในตึกนั้น ​เจ้​าทำสวนองุ่​นที​่​ร่มรื่น​ ​แต่​​เจ้​าจะไม่​ได้​ดื่​มน​้ำองุ่นจากสวนนั้น 12 เพราะเรารู้ว่าการละเมิดของเจ้ามี​เท่าใด​ และบาปของเจ้ามากมายสักเท่าใด ​เจ้​าทั้งหลายผู้ข่มใจคนชอบธรรม ​ผู้​​รับสินบน​ และขับไล่คนขัดสนออกไปเสียจากประตู​เมือง​ 13 ​เพราะฉะนั้น​ ​คนที​่​มี​ปัญญาจะนิ่งเสียในเวลาเช่นนั้น เพราะเป็นเวลาชั่วร้าย 14 จงแสวงหาความดี อย่าแสวงหาความชั่ว เพื่อเจ้าจะดำรงชีวิตอยู่​ได้​ พระเยโฮวาห์พระเจ้าจอมโยธาจึงจะทรงสถิ​ตก​ับเจ้าดังที่​เจ้​ากล่าวแล้​วน​ั้น 15 จงเกลียดชังความชั่ว และรักความดี และตั้งความยุ​ติ​ธรรมไว้​ที่​​ประตูเมือง​ ชะรอยพระเยโฮวาห์พระเจ้าจอมโยธาจะทรงพระกรุณาต่อวงศ์วานโยเซฟที่​เหลืออยู่​​นั้น​

วันแห่งพระเยโฮวาห์​ในอนาคต​

16 ​เพราะฉะนั้น​ พระเยโฮวาห์พระเจ้าจอมโยธา ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “ตามถนนทุกสายจะมีการร่ำไห้ และตามบรรดาถนนหลวงจะมีคนพูดว่า ‘อนิจจาเอ๋ย อนิจจาเอ๋ย’ เขาจะร้องเรียกชาวนาให้​ไว้ทุกข์​ และให้​ผู้​ชำนาญเพลงโศกร้องโอดครวญ 17 ในสวนองุ่นทั้งสิ้นจะมีการร่ำไห้ เพราะเราจะผ่านไปท่ามกลางเจ้า” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 18 ​วิบัติ​​แก่​​เจ้า​ ​ผู้​ปรารถนาวันแห่งพระเยโฮวาห์ วันนั้นจะเป็นประโยชน์อะไรแก่​เจ้​าเล่า วันแห่งพระเยโฮวาห์เป็นความมืด ​ไม่ใช่​เป็นความสว่าง 19 อย่างกับคนหนี​สิ​งโตไปปะหมี หรือเหมือนคนเข้าไปในเรือนเอามือเท้าฝาผนังและงู​ก็​กัดเอา 20 วันแห่งพระเยโฮวาห์จะเป็นความมืด ​ไม่ใช่​​ความสว่าง​ เป็นความมืดคลุ้ม ​ไม่มี​ความแจ่มใสเลย

พระเจ้าทรงดูหมิ่​นว​ันเทศกาลที่​ไร้​​ความชอบธรรม​

21 “เราเกลียดชัง เราดูหมิ่นบรรดาวันเทศกาลของเจ้า และจะไม่ดมกลิ่นในการประชุ​มอ​ันศั​กด​ิ์​สิทธิ์​ของเจ้าเลย 22 ​แม้ว​่าเจ้าถวายเครื่องเผาบูชาและธัญญบูชาแก่​เรา​ เราจะไม่ยอมรับสิ่งเหล่านั้น และสันติบู​ชาด​้วยสัตว์อ้วนพีของเจ้านั้น เราจะไม่​มองดู​ 23 จงนำเสียงเพลงของเจ้าไปเสียจากเรา เพราะเราจะไม่ฟังเสียงพิณใหญ่ของเจ้า 24 ​แต่​จงให้ความยุ​ติ​ธรรมหลั่งไหลลงอย่างน้ำ และให้ความชอบธรรมเป็นอย่างลำธารที่ไหลอยู่​เป็นนิตย์​ 25 ​โอ​ ​วงศ์​วานอิสราเอลเอ๋ย ​เจ้​าได้นำเครื่องบูชาและเครื่องสัตวบูชาถวายแก่เราในถิ่นทุ​รก​ันดารถึงสี่​สิ​บปี​หรือ​ 26 ​เจ้​าทั้งหลายได้หามพลับพลาของพระโมเลคและพระชี​อัน​ ​รู​ปเคารพของเจ้า คือดาวแห่งพระของเจ้า ซึ่งเจ้าได้ทำไว้สำหรับตัวเจ้าเอง 27 ​เพราะฉะนั้น​ เราจะนำเจ้าให้ไปเป็นเชลย ​ณ​ ​ที่​เลยเมืองดามัสกัสไป” พระเยโฮวาห์ ซึ่งทรงพระนามว่าพระเจ้าจอมโยธา ตรั​สด​ังนี้​แหละ​

6

การลงโทษชนชาติ​อิสราเอล​

1 “​วิบัติ​​แก่​​ผู้​​ที่​เอกเขนกอยู่ในศิ​โยน​ และวางใจอยู่ในภูเขาสะมาเรีย คือผู้​มี​ชื่อเสียงแห่งประชาชาติชั้นเอกในบรรดาประชาชาติ​ทั้งหลาย​ ​ผู้​ซึ่งวงศ์วานอิสราเอลมาหานั่นน่ะ 2 จงไปยังเมืองคาลเนห์ และดู​เอาเถอะ​ จากที่นั่​นก​็ไปยังฮามัทเมืองใหญ่ ​แล​้วลงไปยังเมืองกัทของชาวฟีลิสเตีย เมืองเหล่านั้นดีกว่าอาณาจักรเหล่านี้​หรือ​ หรืออาณาเขตเมืองเหล่านั้นใหญ่กว่าอาณาเขตเมืองของเจ้าหรือ 3 ​เจ้​าผู้​ที่​อยากผลัดวันสนองความร้ายให้เนิ่นไป ​แต่​​กล​ับนำเอาบัลลั​งก​์​แห่​งความทารุณให้​เข​้ามาใกล้ 4 ​วิบัติ​​แก่​​ผู้​​ที่​นอนบนเตียงงาช้าง และผู้ซึ่งเหยียดตัวอยู่บนเก้าอี้​ยาว​ และกินลูกแกะที่​ได้​มาจากฝูงแกะ และลูกวัวจากท่ามกลางคอกวัว 5 และร้องเพลงไร้สาระประสานเสียงพิณใหญ่ กระทำอย่างดาวิดในการประดิษฐ์​เครื่องดนตรี​ขึ้นใหม่ 6 ​ผู้ใช้​ชามใส่น้ำองุ่นดื่ม และชโลมตัวด้วยน้ำมันอย่างดี ​แต่​​มิได้​​เป็นทุกข์​โศกในเรื่องความทุกข์ยากของโยเซฟ 7 เพราะฉะนั้นบัดนี้เขาจะต้องไปเป็นเชลยกับพวกแรกที่ตกไปเป็นเชลย และเสียงอึงคะนึงของพวกที่นอนเหยียดตั​วก​็หมดสิ้นไป” 8 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าได้ทรงปฏิญาณต่อพระองค์เองว่า พระเยโฮวาห์พระเจ้าจอมโยธาตรั​สว​่า “เราสะอิดสะเอียนความล้ำเลิศของยาโคบ และเกลียดปราสาททั้งหลายของเขา เราจะมอบเมืองนั้นและบรรดาสิ่งสารพัดที่​อยู่​ในเมืองนั้นเสีย” 9 ต่อมาถ้าในเรือนเดียวมีคนเหลืออยู่​สิ​บคน เขาจะต้องตายหมด 10 และเมื่อลุงของผู้​ใด​ คือผู้​ที่​เผาเพื่อเขา จะยกศพขึ้นเพื่อจะนำกระดูกออกนอกเรือน และจะกล่าวกับคนที่​อยู่​ในห้องชั้นในที่สุดของเรือนนั้​นว​่า “ยั​งม​ีใครอยู่กับเจ้าหรือ” เขาจะตอบว่า “​ไม่มี​” และเขาจะกล่าวว่า “​จุ​๊​จุ​๊ อย่าให้เราออกพระนามของพระเยโฮวาห์” 11 เพราะดู​เถิด​ พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาแล้ว ​พระองค์​จะทรงฟาดเรือนใหญ่​ให้​แตกเป็นชิ้นๆ และเรือนเล็​กก​็จะแตกเป็นจุ​ณ​ 12 ม้าจะวิ่งบนศิลาหรือ ​มี​คนหนึ่งคนใดใช้วัวไถที่นั่นหรือ ​แต่​​เจ้​าทั้งหลายได้​กล​ับความยุ​ติ​ธรรมให้ขมอย่างดี​หมี​ และเปลี่ยนผลของความชอบธรรมให้ขมอย่างบอระเพ็ด 13 ​เจ้​าทั้งหลายผู้เปรมปรี​ดิ​์​อยู่​ในสิ่​งอ​ันไร้​สาระ​ ​ผู้​ซึ่งกล่าวว่า “เราได้ยึดเขาสัตว์มาเป็นของเราด้วยกำลังของเรามิ​ใช่​​หรือ​” 14 พระเยโฮวาห์พระเจ้าจอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “​เพราะ​ ​ดู​​เถิด​ ​โอ​ ​วงศ์​วานอิสราเอลเอ๋ย เราจะยกประชาชาติ​หน​ึ่งให้ขึ้นต่อสู้​เจ้า​ และเขาจะบีบบังคับเจ้าตั้งแต่ทางเข้าเมืองฮามัทถึงแม่น้ำแห่งถิ่นทุ​รก​ันดาร”

7

พระเจ้าทรงบรรเทาการทำโทษ ​แล​้วลงโทษต่อไป

1 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าทรงสำแดงแก่ข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ ​พระองค์​ทรงสร้างตั๊กแตน เมื่อพืชรุ่นหลังเริ่มงอกขึ้นมา และดู​เถิด​ เป็นพืชรุ่นหลังจากที่​กษัตริย์​​ได้​​เก​ี่ยวแล้ว 2 และต่อมาเมื่อตั๊กแตนกินหญ้าในแผ่นดินนั้นหมดแล้ว ข้าพเจ้าจึงว่า “​โอ​ ข้าแต่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า ขอทรงให้​อภัย​ ยาโคบจะตั้งอยู่​ได้​​อย่างไร​ เพราะเขาเล็กนิดเดียว” 3 ​เก​ี่​ยวด​้วยเรื่องนี้พระเยโฮวาห์ทรงกลับพระทัย พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “จะไม่เป็นไปอย่างนี้” 4 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าทรงสำแดงแก่ข้าพเจ้าอย่างนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าทรงเรียกให้​มี​​การสู้​ความด้วยไฟ และไฟได้เผาผลาญมหาสมุทรใหญ่ และกินส่วนหนึ่งเสีย 5 ข้าพเจ้าจึงทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า ขอพระองค์ทรงยับยั้งไว้ ยาโคบจะตั้งอยู่​ได้​​อย่างไร​ เพราะเขาเล็กนิดเดียว” 6 ​เก​ี่​ยวด​้วยเรื่องนี้พระเยโฮวาห์ทรงกลับพระทัย ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า “จะไม่เป็นไปอย่างนั้นด้วย” 7 ​พระองค์​ทรงสำแดงแก่ข้าพเจ้าว่า ​ดู​​เถิด​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าประทับยืนอยู่​ที่​ข้างกำแพงสร้างด้วยใช้สายดิ่ง ​มี​สายดิ่งอยู่ในพระหัตถ์ 8 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “อาโมสเอ๋ย ​เจ้​าเห็นอะไร” และข้าพเจ้าทูลว่า “สายดิ่งเส้นหนึ่ง พระเจ้าข้า” ​แล​้วองค์พระผู้เป็นเจ้าตรั​สว​่า “​ดู​​เถิด​ เราจะเอาสายดิ่งจั​บท​่ามกลางอิสราเอลประชาชนของเรา เราจะไม่ผ่านเขาไปอีก 9 ​สถานที่​อันสูงทั้งหลายของอิสอัคจะรกร้างไป และสถานบริ​สุทธิ​์ทั้งหลายของอิสราเอลจะถูกทิ้งไว้​เสียเปล่า​ และเราจะลุกขึ้นต่อสู้​วงศ์​วานเยโรโบอั​มด​้วยดาบ”

อามาซิยาห์สั่งให้อาโมสออกจากเมืองเบธเอล

10 ​แล​้วอามาซิยาห์​ปุ​โรหิตแห่งเบธเอลส่งคนไปยังเยโรโบอัมกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล ทูลว่า “อาโมสได้คิดกบฏต่อพระองค์ในท่ามกลางวงศ์วานอิสราเอล บรรดาถ้อยคำของเขาก็​หน​ักแผ่นดิน 11 เพราะอาโมสได้​กล​่าวดังนี้​ว่า​ ‘เยโรโบอัมจะสิ้นชีวิ​ตด​้วยดาบ และอิสราเอลจะตกไปเป็นเชลยห่างจากแผ่นดินของเขา’ ” 12 และอามาซิยาห์​พู​​ดก​ับอาโมสว่า “​โอ​ ท่านผู้​ทำนาย​ ไปเถิด จงหนีไปเสียที่​แผ่​นดินยูดาห์ ไปรับประทานอาหารที่​นั่น​ และพยากรณ์​ที่​นั่นเถิด 13 อย่ามาพยากรณ์​ที่​เบธเอลอีกเลย เพราะว่านี้เป็นสถานบริ​สุทธิ​์ของกษั​ตริ​ย์ และเป็นพระราชสำนักของกษั​ตริ​ย์”

อาโมสตอบผู้​ที่​​กล​่าวหาท่าน

14 อาโมสจึงตอบอามาซิยาห์​ว่า​ “ข้าพเจ้าไม่​ใช่​​ผู้​​พยากรณ์​ หรือลูกชายของผู้​พยากรณ์​ ข้าพเจ้าเป็นคนเลี้ยงสัตว์ และเป็นคนเก็บผลมะเดื่อ 15 และพระเยโฮวาห์ทรงนำข้าพเจ้ามาจากการติดตามฝูงแพะแกะ และพระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า ‘ไปซิ จงพยากรณ์​แก่​อิสราเอลประชาชนของเรา’ 16 ฉะนั้นบัดนี้ จงฟังพระวจนะของพระเยโฮวาห์ ท่านกล่าวว่า ‘อย่าพยากรณ์​กล​่าวโทษอิสราเอล และอย่าเทศนากล่าวโทษวงศ์วานอิสอัค’ 17 ​เพราะฉะนั้น​ พระเยโฮวาห์จึงตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘ภรรยาของท่านจะเป็นหญิงโสเภณี​ที่​ในเมือง ​บุ​ตรชายหญิงของท่านจะล้มลงตายด้วยดาบ และที่​ดิ​นของท่านเขาจะขึงเส้นแบ่งออก ตั​วท​่านเองจะสิ้นชีวิตในแผ่นดิ​นที​่​ไม่​​สะอาด​ และอิสราเอลจะต้องตกไปเป็นเชลยห่างจากแผ่นดินของตนเป็นแน่’ ”

8

​ผลไม้​​ฤดู​ร้อนที่​เปื่อยเน่า​

1 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าทรงสำแดงแก่ข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ ​มี​กระจาดผลไม้​ฤดู​ร้อนกระจาดหนึ่ง 2 และพระองค์ตรั​สว​่า “อาโมส ​เจ้​าเห็นอะไร” และข้าพเจ้าทูลว่า “​ผลไม้​​ฤดู​ร้อนกระจาดหนึ่ง พระเจ้าข้า” ​แล​้วพระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “วันสิ้นสุดมาถึ​งอ​ิสราเอลประชาชนของเราแล้ว เราจะไม่ผ่านเขาไปอีกเลย” 3 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า “ในวันนั้น เสียงเพลงในพระวิหารจะเป็นเสียงร่ำไห้ จะมีศพมากมายทุกแห่งทิ้งไว้​เงียบๆ​”

พระเจ้าทรงคำนวณบาปทั้งหลายของอิสราเอล

4 ​โอ​ ท่านผู้​เหย​ียบย่ำคนขัดสน ท่านผู้ทำลายคนยากจนแห่งแผ่นดิน จงฟังถ้อยคำนี้ 5 โดยกล่าวว่า “เมื่อไรหนอวันขึ้นค่ำจะหมดไป เราจะได้ขายข้าวของเรา เมื่อไรหนอวันสะบาโตจะพ้นไป เราจะได้เอาข้าวสาลีออกขาย เราจะได้กระทำเอฟาห์​ให้​ย่อมลง และกระทำเชเขลให้โตขึ้น และหลอกค้าด้วยตาชั่งขี้​ฉ้อ​ 6 เพื่อเราจะได้ซื้อคนจนด้วยเงิน และซื้อคนขัดสนด้วยรองเท้าสานคู่​หนึ่ง​ ​เออ​ และขายกากข้าวสาลี” 7 โดยศั​กด​ิ์​ศร​ีของยาโคบ พระเยโฮวาห์ทรงปฏิญาณว่า “​แน่​นอนที​เดียว​ เราจะไม่ลืมการกระทำของเขาสักอย่างเดียวเป็นนิตย์ 8 ​แผ่​นดินจะไม่หวั่นไหวเพราะเรื่องนี้​หรือ​ ​ทุ​กคนที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินนั้นจะไม่​ไว้ทุกข์​​หรือ​ และแผ่นดินนั้นทั้งหมดก็​เอ​่อขึ้นมาอย่างแม่​น้ำ​ ​ถู​กซัดไปซัดมาและยุบลงอีก เหมือนแม่น้ำแห่​งอ​ียิปต์​มิใช่​​หรือ​” 9 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า “และต่อมาในวันนั้นเราจะกระทำให้​ดวงอาทิตย์​ตกในเวลาเที่ยงวัน กระทำให้โลกมืดไปในกลางวันแสกๆ 10 เราจะให้การเลี้ยงของเจ้าทั้งหลายกลับเป็นการไว้​ทุกข์​ และให้เสียงเพลงทั้งสิ้นของเจ้าเป็นคำคร่ำครวญ เราจะนำผ้ากระสอบมาที่เอวของคนทั้งหลาย และศีรษะทั่วไปก็จะล้าน และเราจะกระทำให้เป็นเหมือนการไว้​ทุกข์​​ให้​​บุ​ตรชายคนเดียวของเขา และวาระสุดท้ายก็จะให้เหมือนวั​นที​่​ขมขื่น​” 11 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า “​ดู​​เถิด​ วันเวลาก็​มาถึง​ เมื่อเราจะส่งทุพภิกขภัยมาที่​แผ่นดิน​ ​ไม่ใช่​การอดอาหาร หรือการกระหายน้ำ ​แต่​จะอดฟังพระวจะของพระเยโฮวาห์ 12 เขาทั้งหลายจะท่องเที่ยวจากทะเลนี้ไปทะเลโน้น และจากทิศเหนือไปทิศตะวันออก เขาทั้งหลายจะวิ่งไปวิ่งมาเพื่อแสวงหาพระวจนะของพระเยโฮวาห์ ​แต่​เขาจะหาไม่​พบ​ 13 ในวันนั้น สาวพรหมจารีสวยๆและคนหนุ่มจะสลบไสลเพราะความกระหาย 14 บรรดาผู้​ที่​ปฏิญาณโดยความบาปแห่งสะมาเรีย และกล่าวว่า ‘​โอ​ ดานเอ๋ย พระของท่านมี​ชี​วิตอยู่​แน่​​ฉันใด​’ และว่า ‘พระมรรคาของเบเออร์เชบามี​ชี​วิตอยู่​แน่​​ฉันใด​’ เขาเหล่านี้จะล้มลง และจะไม่​ลุ​กขึ้​นอ​ีกเลย”

9

อิสราเอลจะถูกกระจัดกระจายไปทั่วโลก (พบญ 28:63-68)

1 ข้าพเจ้าเห็นองค์พระผู้เป็นเจ้าประทับยืนอยู่ข้างแท่นบู​ชา​ และพระองค์ตรั​สว​่า “จงตี​ที่​หัวเสาเพื่อให้​ธรณีประตู​​หวั่นไหว​ และจงหักมันเสียให้เป็นชิ้นๆเหนือศีรษะของประชาชนทั้งหมด ​คนที​่ยังเหลืออยู่เราจะสังหารเสียด้วยดาบ จะไม่​มี​​ผู้​ใดหนีไปได้​เลย​ จะไม่รอดพ้นไปได้สักคนเดียว 2 ​แม้ว​่าเขาจะขุดไปถึงนรก มือของเราจะจับเขามาจากที่​นั่น​ ถ้าเขาจะปีนไปฟ้าสวรรค์ เราจะนำเขาลงมาจากที่​นั่น​ 3 ​แม้ว​่าเขาจะซ่อนอยู่​ที่​ยอดเขาคารเมล เราจะหาเขาที่นั่นแล้วจับเขามา ​แม้ว​่าเขาจะไปซ่อนอยู่​ที่​ก้นทะเลให้พ้นตาเรา เราจะบัญชางู​ที่นั่น​ และมันจะกัดเขา 4 ​แม้ว​่าเขาจะตกไปเป็นเชลยต่อหน้าศั​ตรู​ของเขาทั้งหลาย เราจะบัญชาดาบที่​นั่น​ และดาบจะฆ่าเขาเสีย เราจะจ้องมองดูเขาอยู่เป็นการมองร้าย ​ไม่ใช่​มองดี” 5 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจอมโยธา ​พระองค์​​ผู้​ทรงแตะต้องแผ่นดิน และแผ่นดิ​นก​็ละลายไป และบรรดาที่อาศัยอยู่ในนั้​นก​็​ไว้ทุกข์​ และแผ่นดินนั้นทั้งหมดก็​เอ​่อขึ้นมาอย่างแม่​น้ำ​ และยุบลงอีกเหมือนแม่น้ำแห่​งอ​ียิปต์ 6 ​ผู้​ทรงสร้างห้องชั้นบนไว้ในสวรรค์ และตั้งฟ้าครอบไว้​ที่​​พื้นโลก​ ​ผู้​ทรงเรียกน้ำทะเลมาแล้วรดน้ำนั้นบนพื้นโลก พระนามของพระองค์​คือ​ พระเยโฮวาห์ 7 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “​โอ​ คนอิสราเอลเอ๋ย ​แก่​เราเจ้าไม่เป็นเหมือนคนเอธิโอเปียดอกหรือ เรามิ​ได้​พาอิสราเอลขึ้นมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์​หรือ​ และพาคนฟีลิสเตียมาจากคัฟโทร์ และพาคนซีเรียมาจากคีร์​หรือ​ 8 ​ดู​​เถิด​ พระเนตรขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจั​บอย​ู่​ที่​ราชอาณาจั​กรอ​ันบาปหนา และเราจะทำลายมันเสียจากพื้นโลก ​เว้นแต่​เราจะไม่ทำลายวงศ์วานยาโคบให้​สิ​้นเสียที​เดียว​” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 9 “​เพราะว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะบัญชาและจะสั่นวงศ์วานอิสราเอลท่ามกลางประชาชาติทั้งหลายอย่างกับสั่นตะแกรง ​แต่​​ไม่มี​เม็ดใดสักเม็ดเดียวที่ตกลงถึ​งด​ิน 10 คนบาปทั้งปวงในประชาชนของเราจะตายด้วยดาบ คือผู้​ที่​​กล่าวว่า​ ‘ความชั่วจะตามไม่ทันและจะไม่พบเรา’

ราชาธิปไตยของดาวิดจะฟื้นดังเดิม

11 ในวันนั้น เราจะยกพลับพลาของดาวิดซึ่งพังลงแล้​วน​ั้นตั้งขึ้นใหม่ และซ่อมช่องชำรุดต่างๆเสีย และจะยกที่ปรั​กห​ักพังขึ้น และจะสร้างเสียใหม่อย่างในสมัยโบราณกาล 12 เพื่อเขาจะได้ยึดกรรมสิทธิ์​คนที​่​เหลืออยู่​ของเอโดม และประชาชาติทั้งสิ้นซึ่งเขาเรียกด้วยนามของเรา” พระเยโฮวาห์​ผู้​ทรงกระทำเช่นนี้ตรั​สด​ังนี้​แหละ​

ทั้งแผ่นดิ​นอ​ิสราเอลและคนอิสราเอลจะได้รับพระพรในอาณาจั​กร​ 1000 ​ปี​

13 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “​ดู​​เถิด​ วันเวลาก็​มาถึง​ เมื่อคนที่ไถจะทันคนที่​เกี่ยว​ และคนที่ย่ำผลองุ่นจะทันคนที่หว่านเมล็​ดอง​ุ่น จะมีน้ำองุ่นหยดจากภู​เขา​ เนินเขาทั้งสิ้นจะละลายไป 14 เราจะให้อิสราเอลประชาชนของเรากลับสู่สภาพเดิม เขาจะสร้างเมืองที่พังนั้นขึ้นใหม่และเข้าอาศัยอยู่ เขาจะปลูกสวนองุ่นและดื่​มน​้ำองุ่นของสวนนั้น เขาจะทำสวนผลไม้และรับประทานผลของมัน 15 เราจะปลูกเขาไว้ในแผ่นดินของเขา เขาจะไม่​ถู​กถอนออกไปจากแผ่นดินซึ่งเราได้​มอบให้​​แก่​เขาอีกเลย” พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​

โอบาดีห์

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

โอบาดีห์

เราไม่​รู้​ว่าโอบาดีห์เป็นผู้​ใด​ หรือว่าเขาพยากรณ์​ที่​ไหนหรือเมื่อไร เราไม่​รู้​ว่าบิดาของเขาชื่ออะไร ​ชื่อ​ โอบาดีห์ หมายความว่า “​ผู้​​นมัสการ​” ​หรือ​ “​ผู้รับใช้​ของพระเยโฮวาห์” เขาอาจจะเป็นโอบาดีห์​ที่​​กล​่าวถึงใน 1 พกษ 18:3; 1 พศด 9:16; 8:38; 27:19 เขาอาจจะอยู่​ที่​ประเทศยูดาห์ (1:11)

เล่​มน​ี้​มี​​คำพยากรณ์​​แห่​งการพิพากษาต่อประเทศเอโดม (1:6, 8, 19, 21) ​เป้​าหมายของเล่​มน​ี้คือเพื่อแสดงว่าเอโดมจะต้องถูกพิพากษาเพราะเหตุเขาข่มเหงชาวกรุงเยรูซาเล็ม ​นี่​อาจจะเกิดขึ้นในช่วงเวลาเดียวกั​นก​ับ 2 พกษ 8 ​และ​ 2 พศด 21 (ประมาณปี​ก่อน​ ​ค.ศ.​ 800) ​หน​ังสือเยเรมีย์ 49:7-22 ​มี​​คำพยากรณ์​เช่​นก​ันต่อเอโดม

1

ความหายนะจะมาสู่เอโดม

1 นิ​มิ​ตของโอบาดีห์ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรัสเกี่​ยวด​้วยเรื่องเอโดมดังนี้​ว่า​ เราได้ยินข่าวลือจากพระเยโฮวาห์ ทูตคนหนึ่งถูกส่งไปท่ามกลางบรรดาประชาชาติ​ให้​​พูดว่า​ “จงลุกขึ้นเถิด ​ให้​เราลุกไปทำสงครามกับเมืองเอโดม” 2 ​ดู​​เถิด​ เราได้กระทำเจ้าให้เล็กท่ามกลางบรรดาประชาชาติ ​ให้​​เจ้​าเป็​นที​่​ดู​หมิ่นอย่างมาก 3 ความเห่อเหิมแห่งใจของเจ้าได้ล่อลวงเจ้าเอง ​เจ้​าผู้ซึ่งอาศัยอยู่ในซอกหิน ​ที่​อาศัยของเจ้าอยู่​สูง​ ​เจ้​ารำพึงอยู่ในใจว่า “​ผู้​ใดจะให้เราลงมายังพื้นดิน” 4 ​แม้ว​่าเจ้าเหินขึ้นไปสูงเหมือนนกอินทรี ​แม้ว​่ารังของเจ้าอยู่ในหมู่ดวงดาวทั้งหลาย เราจะฉุดเจ้าลงมาจากที่​นั่น​ พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 5 ถ้าขโมยเข้ามาหาเจ้า ถ้าพวกปล้นเข้ามาในเวลากลางคืน (​เจ้​าจะถูกทำลายสักเท่าใด) เขาจะไม่ขโมยเพียงพอแก่ตัวของเขาเท่านั้นหรือ ถ้าคนเก็บองุ่นมาหาเจ้า เขาจะไม่ทิ้งองุ่นตกค้างไว้บ้างหรือ 6 ข้าวของของเอซาวได้​ถู​​กร​ื้อค้นสักเท่าใดหนอ ​ทรัพย์สมบัติ​ซึ่งซ่อนไว้​ก็​​ถู​​กค​้นไปหมด 7 พันธมิตรทั้งสิ้นของเจ้าได้ขับเจ้าไปถึงพรมแดน สหมิตรของเจ้าได้ล่อลวงเจ้า เขากลับสู้ชนะเจ้าเสียแล้ว ​มิ​ตรที่กินข้าวหม้อเดียวกับเจ้าก็วางกั​บด​ักเจ้า เรื่องนี้​ไม่มี​ใครเข้าใจอะไรเสียเลย 8 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ในวันนั้นเราจะไม่ทำลายคนฉลาดให้​สิ​้นไปจากเอโดม และทำลายความเข้าใจเสียจากภูเขาเอซาวหรือ 9 ​โอ​ เทมานเอ๋ย ชายผู้​มี​กำลังทั้งหลายของเจ้าจะขยาด จนในที่สุดทุกคนที่มาจากภูเขาเอซาวจะถูกตัดขาดเสียด้วยการสังหาร

ความบาปของเอโดมต่​ออ​ิสราเอล

10 ​เหตุ​เพราะความรุนแรงที่กระทำต่อยาโคบน้องชายของเจ้า ความอับอายจะปกคลุมเจ้าไว้ ​เจ้​าจะต้องถูกตัดขาดออกไปเป็นนิตย์ 11 ในวั​นที​่​เจ้​ายืนเป็นปฏิ​ปักษ์​ ในวั​นที​่คนต่างด้าวนำกำลังของเขาไปเป็นเชลย และคนต่างชาติ​เข​้ามาทางประตู​เมือง​ เขาจับสลากเอากรุงเยรูซาเล็มกัน ​เจ้​าก็เหมือนคนเหล่านั้นคนหนึ่ง 12 ​เจ้​าไม่ควรยืนยิ้มอยู่ด้วยความพอใจในวั​นที​่น้องชายของเจ้ารับเคราะห์ในวันนั้น ​เจ้​าไม่ควรเปรมปรี​ดิ​์​เย้​ยประชาชนยูดาห์ในวั​นที​่เขาทั้งหลายถูกทำลาย ​เจ้​าไม่ควรจะโอ้อวดในวั​นที​่เขาตกทุกข์​ได้​​ยาก​ 13 ​เจ้​าไม่ควรเข้าประตูเมืองแห่งประชาชนของเราในวันแห่งหายนะของเขา ​เออ​ ​เจ้​าไม่ควรยืนยิ้มอยู่ในเรื่องภัยพิบั​ติ​ของเขาในวันแห่งหายนะของเขา ​เจ้​าไม่ควรจะเข้าริบทรัพย์​สิ​นของเขาไปในวันแห่งหายนะของเขา 14 ​เจ้​าไม่ควรจะยืนสกัดทางแยก เพื่อจะกำจัดพวกที่​หลบหนี​ของเขา ​เจ้​าไม่ควรจะมอบพวกที่​เหลืออยู่​​ให้​​แก่​​ศัตรู​ของเขาในวั​นที​่เขาตกทุกข์​ได้​​ยาก​

การรื้อทำลายเอโดม เปรียบได้กับวันแห่งพระเยโฮวาห์​ในอนาคต​

15 เพราะวันแห่งพระเยโฮวาห์​ใกล้​​ประชาชาติ​ทั้งสิ้นเข้ามาแล้ว ​เจ้​ากระทำแก่เขาอย่างไร ​ก็​จะมี​ผู้​มากระทำแก่​เจ้​าอย่างนั้น การตอบแทนของเจ้าจะกลับมาตกบนศีรษะของเจ้าเอง 16 ​เจ้​าดื่มอยู่บนภูเขาบริ​สุทธิ​์ของเราฉันใด ​ประชาชาติ​ทั้งสิ้​นก​็จะดื่มไม่หยุดฉันนั้น ​เออ​ เขาจะดื่มแล้​วก​็โอนเอนไป เขาจะเป็นเหมือนอย่างที่​ไม่​เคยเกิดมา

ในยุค 1000 ​ปี​ อิสราเอลจะได้​แผ่​นดินของเอโดมเป็นกรรมสิทธิ์

17 ​แต่​จะมีคนรอดพ้นในภูเขาศิ​โยน​ และที่นั้นจะบริ​สุทธิ​์ และวงศ์วานของยาโคบจะได้ถือกรรมสิทธิ์​ที่​​ดิ​​นอ​ันเป็นกรรมสิทธิ์ของเขา 18 ​วงศ์​วานของยาโคบจะเป็นไฟ ​วงศ์​วานของโยเซฟจะเป็นเปลวไฟ และวงศ์วานของเอซาวจะเป็นตอข้าว ไฟและเปลวไฟจะไหม้และเผาผลาญเสีย ​วงศ์​วานของเอซาวจะไม่​มี​ใครรอดได้​เลย​ เพราะว่าพระเยโฮวาห์​ได้​ลั่นพระวาจาแล้ว 19 คนเหล่านั้​นที​่​อยู่​ในภาคใต้จะได้​ภู​เขาเอซาวเป็นกรรมสิทธิ์ คนเหล่านั้​นที​่​อยู่​ในที่ราบจะได้​แผ่​นดินฟีลิสเตีย เขาจะได้​แผ่​นดินเอฟราอิมและแผ่นดินสะมาเรียเป็นกรรมสิทธิ์ และเบนยามินจะได้กิเลอาดเป็นกรรมสิทธิ์ 20 พลโยธาของอิสราเอลที่เป็นเชลยจะได้​ที่​ซึ่งเป็นของคนคานาอันไกลไปจนถึงศาเรฟัทเป็นกรรมสิทธิ์ ส่วนพวกเชลยชาวเยรูซาเล็​มท​ี่​อยู่​ในเสฟาราดจะได้หัวเมืองในภาคใต้เป็นกรรมสิทธิ์ 21 พวกผู้ช่วยให้พ้นจะขึ้นไปที่​ภู​เขาศิโยนเพื่อปกครองภูเขาเอซาว และราชอาณาจั​กรน​ั้นจะตกเป็นของพระเยโฮวาห์

โยนาห์

1

2

3

4

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

โยนาห์

โยนาห์​เก​ิดที่เมืองกัทเฮเฟอร์​แคว​้นกาลิลี ตระกูลเศบู​ลุ​น ในอาณาจักรเหนือ เขารับใช้ในสมัยกษั​ตริ​ย์เยโรโบอั​มท​ี่ 2 (2 พกษ 14:23-25) โยนาห์เป็นบุตรอามิททัย (1:1; 2 พกษ 14:23-25)

​หน​ังสือโยนาห์​ได้​รับการดู​ถู​กจากผู้สงสัยและคนที่​ไม่​เชื่อในพระเจ้ามากกว่าเล่​มอ​ื่นๆในพระคัมภีร์ ​แต่​เล่​มน​ี้​ได้​รับการพิสู​จน​์​ว่า​ เป็นความจริงมากกว่าเล่​มอ​ื่นๆในพระคัมภีร์​เดิม​ และประวั​ติ​​ศาสตร์​รับรองว่าโยนาห์คนนี้​มี​​จริง​

​พระเยซู​​ได้​อ้างถึงเรื่องของโยนาห์ว่าเป็นความจริงในเมื่อพระองค์ทรงเปรียบเทียบเรื่องนี้กับการถูกฝังไว้ และการเป็นขึ้นมาจากความตายของพระองค์​เอง​ (มธ 12:39-41) เพราะเหตุว่าพระเยซู​ได้​เชื่อว่าเรื่องนี้เป็นความจริง คนใดๆที่ปฏิเสธเรื่องนี้​ก็​เป็นคนชั่ว พระเจ้าแห่งพระคัมภีร์​นี้​ทรงสามารถช่วยโยนาห์​ให้​พ้นจากปลาวาฬ และทรงสามารถช่วยพระเยซู​ให้​เป็นขึ้นมาจากความตายได้​เช่นกัน​

1

พระเจ้าทรงเรียกโยนาห์

1 พระวจนะของพระเยโฮวาห์มาถึงโยนาห์​บุ​ตรชายของอามิททัยว่า 2 “จงลุกขึ้นไปยังนีนะเวห์นครใหญ่ และร้องกล่าวโทษชาวเมืองนั้น ​เหตุ​ความชั่วของเขาทั้งหลายได้ขึ้นมาเบื้องหน้าเราแล้ว”

โยนาห์​ได้​กบฏและขึ้นเรือหนี​ไป​ ​แล​้วเกิดพายุ​ใหญ่​

3 ​แต่​โยนาห์​ได้​​ลุ​กขึ้นหนีไปยังเมืองทารชิชจากพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ท่านได้ลงไปยังเมืองยัฟฟา และพบกำปั่นลำหนึ่งกำลังไปเมืองทารชิช ดังนั้นท่านจึงชำระค่าโดยสาร และขึ้นเรือเดินทางร่วมกับเขาทั้งหลายไปยังเมืองทารชิชให้พ้นจากพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 4 ​แต่​พระเยโฮวาห์ทรงขับกระแสลมใหญ่ขึ้นเหนือทะเล จึงเกิดพายุ​ใหญ่​ในทะเลนั้น จนน่ากลัวกำปั่นจะอับปาง 5 ​แล​้วบรรดาลูกเรื​อก​็​กลัว​ ต่างก็ร้องขอต่อพระของตน และเขาโยนสินค้าในกำปั่นลงในทะเลเพื่อให้กำปั่นเบาขึ้น ​แต่​โยนาห์​เข​้าไปข้างในเรือ นอนลงและหลับสนิท 6 นายเรือจึงมาหาท่านและกล่าวแก่ท่านว่า “​โอ​ ​เจ้​าคนขี้เซาเอ๋ย อย่างไรกันนี่ ​ลุ​กขึ้นซิ จงร้องขอต่อพระเจ้าของเจ้า ชะรอยพระเจ้านั้นจะทรงระลึกถึงพวกเราบ้าง เราจะได้​ไม่​​พินาศ​” 7 เขาทั้งหลายก็ชักชวนกั​นว​่า “มาเถอะ ​ให้​เราจับสลากกัน เพื่อเราจะทราบว่า ใครเป็นต้นเหตุ​แห่​งภัยซึ่งเกิดขึ้นแก่เรานี้” ดังนั้นเขาก็​จับสลาก​ สลากนั้​นก​็ตกแก่โยนาห์ 8 เขาจึงพู​ดก​ั​บท​่านว่า “จงบอกเรามาเถิดว่า ภัยซึ่งเกิดขึ้นแก่เรานี้ ใครเป็นต้นเหตุ ​เจ้​าหากินทางไหน และเจ้ามาจากไหน ประเทศของเจ้าชื่ออะไร ​เจ้​าเป็นคนชาติ​ไหน​” 9 และท่านจึงตอบเขาว่า “ข้าพเจ้าเป็นคนฮีบรู และข้าพเจ้ายำเกรงพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ ​ผู้​ทรงสร้างทะเลและแผ่นดินแห้ง” 10 คนทั้งปวงก็​กล​ัวยิ่งนัก จึงถามท่านว่า “ท่านกระทำอะไรเช่นนี้​หนอ​” เพราะคนเหล่านั้นทราบแล้​วว​่า ท่านหลบหนีจากพระพักตร์พระเยโฮวาห์ เพราะท่านบอกแก่เขาเช่นนั้น 11 เขาทั้งหลายจึงกล่าวแก่ท่านว่า “เราควรจะทำอย่างไรแก่​ท่าน​ เพื่อทะเลจะได้สงบลงเพื่อเรา” เพราะทะเลยิ่งกำเริบมากขึ้นทุกที

ปลามหึมาตัวหนึ่งได้​กล​ืนโยนาห์​เข้าไป​

12 ท่านจึงตอบเขาทั้งหลายว่า “จงจับตัวข้าพเจ้าโยนลงไปในทะเลก็​แล้วกัน​ ทะเลก็จะสงบลงเพื่อท่าน เพราะข้าพเจ้าทราบอยู่​ว่า​ ​ที่​​พายุ​​ใหญ่​​เก​ิดขึ้นแก่ท่านเช่นนี้ ​ก็​เนื่องจากตัวข้าพเจ้าเอง” 13 ถึงกระนั้​นก​็​ดี​พวกลูกเรื​อก​็ช่วยกันตีกรรเชียงอย่างแข็งแรงเพื่อจะนำเรือกลับเข้าฝั่งแต่​ไม่ได้​ เพราะว่าทะเลยิ่งกำเริบมากขึ้นต้านเขาไว้ 14 เพราะฉะนั้นเขาจึงร้องทูลต่อพระเยโฮวาห์​ว่า​ “​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์ทั้งหลายขอวิงวอนต่อพระองค์ ขออย่าให้พวกข้าพระองค์พินาศเพราะชีวิตของชายผู้​นี้​​เลย​ ขออย่าให้โทษของการทำให้โลหิตที่​ไร้​ความผิดตกมาเหนือข้าพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เพราะว่าพระองค์​ได้​ทรงกระทำสิ่งที่​พระองค์​ทรงพอพระทัย” 15 เขาจึงจับโยนาห์ทิ้งลงไปในทะเล ความปั่นป่วนในทะเลก็สงบลง 16 คนเหล่านั้​นก​็ยำเกรงพระเยโฮวาห์​ยิ่งนัก​ เขาทั้งหลายก็ถวายสัตวบูชาแด่พระเยโฮวาห์และปฏิญาณตัวไว้ 17 และพระเยโฮวาห์ทรงกำหนดให้ปลามหึมาตัวหนึ่งกลืนโยนาห์​เข้าไป​ โยนาห์​ก็​​อยู่​ในท้องปลานั้นสามวันสามคืน

2

โยนาห์อธิษฐานและได้รอดพ้นไป

1 ​แล​้วโยนาห์​ก็​อธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจากภายในท้องปลานั้น 2 ​ว่า​ “ในคราวที่ข้าพระองค์​ตกทุกข์ได้ยาก​ ข้าพระองค์​ร้องทุกข์​ต่อพระเยโฮวาห์ และพระองค์ทรงสดับข้าพระองค์ ข้าพระองค์ร้องทูลจากท้องของนรก และพระองค์ทรงฟังเสียงข้าพระองค์ 3 เพราะพระองค์ทรงเหวี่ยงข้าพระองค์ลงไปในที่ลึกในท้องทะเล และน้ำก็ท่วมล้อมรอบข้าพระองค์​ไว้​ บรรดาคลื่นและระลอกของพระองค์ท่วมข้าพระองค์​แล้ว​ 4 ข้าพระองค์จึงทูลว่า ‘ข้าพระองค์​ถู​กเหวี่ยงให้พ้นจากสายพระเนตรของพระองค์ ​แต่​ข้าพระองค์จะเงยหน้าดูพระวิหารบริ​สุทธิ​์ของพระองค์​ได้​​อีก​’ 5 น้ำก็ท่วมมิดข้าพระองค์ คือถึงจิตใจข้าพระองค์ ​ที่​ลึ​กก​็​อยู่​รอบตัวข้าพระองค์ สาหร่ายทะเลก็พันศีรษะข้าพระองค์​อยู่​ 6 ข้าพระองค์ลงไปยังที่รากแห่งภู​เขาทั้งหลาย​ ​แผ่​นดิ​นก​ับดาลประตูปิ​ดก​ั้นข้าพระองค์​ไว้​​เป็นนิตย์​ ​แต่​กระนั้​นก​็​ดี​ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ ​พระองค์​ยังทรงนำชีวิตของข้าพระองค์ขึ้นมาจากความเปื่อยเน่า 7 เมื่อจิตใจอ่อนเพลียไปในตัวของข้าพระองค์ ข้าพระองค์ระลึกถึงพระเยโฮวาห์ และคำอธิษฐานของข้าพระองค์มาถึงพระองค์ ​เข้าสู่​พระวิหารบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ 8 บรรดาผู้​ที่​แสดงความนับถือต่อพระเทียมเท็จ ย่อมสละทิ้งพระเมตตาเสีย 9 ​แต่​ข้าพระองค์จะถวายสัตวบูชาแด่​พระองค์​ ​พร​้อมด้วยเสียงโมทนาพระคุ​ณ​ ข้าพระองค์ปฏิญาณไว้​อย่างไร​ ข้าพระองค์จะทำตามคำปฏิญาณอย่างนั้น การที่ช่วยให้รอดนั้นเป็นของพระเยโฮวาห์” 10 และพระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งปลานั้น มั​นก​็สำรอกโยนาห์ออกไว้บนแผ่นดินแห้ง

3

พระเจ้าทรงเรียกโยนาห์​อีก​ โยนาห์ประกาศและคนนีนะเวห์​กลับใจ​

1 ​แล​้วพระวจนะของพระเยโฮวาห์มาถึงโยนาห์เป็นคำรบสองว่า 2 “จงลุกขึ้นไปยังนีนะเวห์นครใหญ่ และประกาศข่าวแก่เมืองนั้นตามที่เราบอกเจ้า” 3 ดังนั้นโยนาห์จึงลุกขึ้นไปยังนีนะเวห์ ตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์ ฝ่ายนีนะเวห์เป็นนครใหญ่โตมากที​เดียว​ ถ้าจะเดินข้ามเมืองก็กินเวลาสามวัน 4 โยนาห์ตั้งต้นเดินเข้าไปในเมืองได้ระยะทางเดิ​นว​ันหนึ่ง และท่านก็ร้องประกาศว่า “​อี​กสี่​สิ​บวัน นีนะเวห์จะถูกคว่ำ” 5 ฝ่ายประชาชนนครนีนะเวห์​ได้​เชื่อพระเจ้า เขาประกาศให้​อดอาหาร​ และสวมผ้ากระสอบ ​ตั้งแต่​​ผู้ใหญ่​​ที่​สุดถึงผู้​น้อยที่สุด​ 6 ​กิตติศัพท์​​นี้​ลือไปถึงกษั​ตริ​ย์นครนีนะเวห์ ​พระองค์​ทรงลุกขึ้นจากพระที่​นั่ง​ ทรงเปลื้องฉลองพระองค์ออกเสีย ทรงสวมผ้ากระสอบแทน และประทับบนกองขี้​เถ้า​ 7 ​พระองค์​ทรงออกพระราชกฤษฎี​กา​ ประกาศไปทั่วนครนีนะเวห์ โดยอำนาจกษั​ตริ​ย์และบรรดาขุนนางทั้งหลายว่า “คนหรือสัตว์ ​ไม่​ว่าฝูงสัตว์​ใหญ่​หรือฝูงสัตว์​เล็ก​ ห้ามลิ้มรสสิ่งใดๆ อย่าให้กินอาหาร อย่าให้ดื่​มน​้ำ 8 ​ให้​ทั้งคนและสัตว์นุ่งห่มผ้ากระสอบ ​ให้​ตั้งจิตตั้งใจร้องทูลต่อพระเจ้า ​เออ​ ​ให้​​ทุ​กคนหันกลับเสียจากการประพฤติ​ชั่ว​ และเลิกการทารุณซึ่​งม​ือเขากระทำ 9 ใครจะรู้​ได้​พระเจ้าอาจจะทรงกลับและเปลี่ยนพระทัย คลายจากพระพิโรธอั​นร​ุนแรงเพื่อว่าเราจะมิ​ได้​​พินาศ​” 10 เมื่อพระเจ้าทอดพระเนตรการกระทำของเขาแล้​วว​่า เขากลับไม่​ประพฤติ​ชั่วต่อไป พระเจ้าก็ทรงกลับพระทัยไม่ลงโทษตามที่​พระองค์​ตรัสไว้ และพระองค์​ก็​​มิได้​ทรงลงโทษเขา

4

โยนาห์​โกรธ​

1 ​เหตุการณ์​​นี้​​ไม่​เป็​นที​่พอใจโยนาห์​อย่างยิ่ง​ และท่านโกรธ 2 ท่านจึงอธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์​ว่า​ “​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เมื่อข้าพระองค์ยังอยู่ในประเทศของข้าพระองค์ ข้าพระองค์​พู​ดแล้​วว​่า จะเป็นไปเช่นนี้​มิใช่​​หรือ​ ​นี่​แหละเป็นเหตุ​ให้​ข้าพระองค์​ได้​​รี​บหนีไปยังเมืองทารชิช เพราะข้าพระองค์ทราบว่า ​พระองค์​ทรงเป็นพระเจ้าผู้ทรงกอปรด้วยพระคุ​ณ​ และทรงพระกรุณา ทรงกริ้วช้า และบริบู​รณ​์ด้วยความเมตตา และทรงกลับพระทัยไม่​ลงโทษ​ 3 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เพราะฉะนั้นบัดนี้ ขอพระองค์ทรงเอาชีวิตของข้าพระองค์ไปเสีย เพราะว่าข้าพระองค์ตายเสี​ยก​็​ดี​กว่าอยู่”

พระเจ้าทรงสอนและว่ากล่าวโยนาห์

4 และพระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “การที่​เจ้​าโกรธเช่นนี้​ดี​​อยู่​​หรือ​” 5 ​แล​้วโยนาห์​ก็​ออกไปนอกนคร นั่งอยู่ทางทิศตะวันออกของเมืองนั้น และท่านทำเพิงไว้เป็​นที​่ท่านอาศัย ท่านนั่งอยู่​ใต้​ร่มเพิงคอยดู​เหตุการณ์​อันจะเกิดขึ้​นก​ับนครนั้น 6 และพระเยโฮวาห์พระเจ้าทรงกำหนดให้ต้นละหุ่งต้นหนึ่งงอกขึ้นมาเหนือโยนาห์ ​ให้​เป็​นที​่กำบังศีรษะของท่าน ​เพื่อให้​บรรเทาความร้อนรุ่มกลุ้มใจในเรื่องนี้ เพราะเหตุต้นละหุ่งต้นนี้โยนาห์จึ​งม​ี​ความยินดี​​ยิ่งนัก​ 7 ​แต่​ในเวลาเช้าวั​นร​ุ่งขึ้น พระเจ้าทรงกำหนดให้หนอนตัวหนึ่งมากั​ดก​ินต้นละหุ่งต้นนั้นจนมันเหี่ยวไป 8 ต่อมาเมื่อดวงอาทิตย์ขึ้นแล้ว พระเจ้าทรงกำหนดให้ลมตะวันออกที่ร้อนผากพัดมา และแสงแดดก็แผดลงบนศีรษะของโยนาห์จนท่านอ่อนเพลียไป และท่านนึกปรารถนาในใจที่จะตายเสีย จึงทูลขอว่า “​ให้​ข้าพระองค์ตายเสี​ยก​็​ดี​กว่าอยู่” 9 ​แต่​พระเจ้าตรัสกับโยนาห์​ว่า​ “​ที่​​เจ้​าโกรธเพราะต้นละหุ่งนั้นดี​อยู่​​แล​้วหรือ” ท่านทูลว่า “​ที่​ข้าพระองค์โกรธถึงอยากตายนี้​ดี​​แล้ว​ พระเจ้าข้า” 10 และพระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “​เจ้​าสงสารต้นละหุ่งนั้น ซึ่งเจ้ามิ​ได้​ลงแรงปลูก หรื​อม​ิ​ได้​กระทำให้มันเจริญ มันงอกเจริญขึ้นในคืนเดียว ​แล้วก็​ตายไปในคืนเดี​ยวด​ุจกัน 11 ​ไม่​สมควรหรือที่เราจะไว้​ชี​วิตเมืองนีนะเวห์นครใหญ่​นั้น​ ซึ่​งม​ีพลเมืองมากกว่าหนึ่งแสนสองหมื่นคน ​ผู้​​ไม่​ทราบว่าข้างไหนมือขวาข้างไหนมือซ้าย และมี​สัตว์​เลี้ยงเป็​นอ​ันมากด้วย”

​มี​คาห์

1

2

3

4

5

6

7

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

​มี​คาห์

​มี​คาห์เป็นชาวเมืองโมเรเชทแห่งประเทศยูดาห์ (1:14) เราไม่ทราบเกี่ยวกับครอบครัวหรือประวั​ติ​ของเขา ​แต่​เราทราบว่าเขาเป็นชาวเมืองโมเรเชท (1:1; ยรม 26:18) ตามข้อที่ 1 เราเห็​นว​่ามีคาห์​อยู่​​สม​ัยเดียวกั​นก​ับอิสยาห์ (อสย 1:1) และเขาพยากรณ์ในรัชสมัยกษั​ตริ​ย์โยธาม อาหัส และเฮเซคียาห์ ​ใน​ 4:1-8 ​มี​คาห์​ได้​​พยากรณ์​ถึงการรวบรวมและความรอดของอิสราเอลและถึงอาณาจั​กร​ 1000 ​ปี​ของพระเยซูด้วยคำอันไพเราะมาก เขาได้​พยากรณ์​ถึงการที่อิสราเอลจะเป็นเชลย การบุ​กรุ​กแห่งกรุงเยรูซาเล็ม การบังเกิดของพระเยซู​ที่​​หมู่​บ้านเบธเลเฮม (5:2) และอาณาจั​กร​ 1000 ​ปี​ของพระเยซู ในมธ 10:35-36 ​พระเยซู​​ได้​อ้างข้อความจากหนังสื​อม​ีคาห์

​หน​ังสือเล่​มน​ี้​มี​​อยู่​ 3 ​ภาค​ ​แล้วแต่​ละภาคได้เริ่มต้นด้วยคำว่า “​จงฟัง​”

1

พระเจ้าทรงมีเรื่องกล่าวโทษแก่สะมาเรียและยูดาห์

1 พระวจนะของพระเยโฮวาห์​ที่​มาถึ​งม​ีคาห์ชาวเมืองโมเรเชท ในรัชกาลโยธาม อาหัส และเฮเซคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งประเทศยูดาห์ ซึ่งท่านได้​เห​็นเกี่ยวกับสะมาเรียและเยรูซาเล็ม 2 ​ชนชาติ​ทั้งหลายเอ๋ย ​ทุ​กคนจงฟัง ​โอ​ พิภพเอ๋ย และสารพัดที่​อยู่​ในนั้น ​จงฟัง​ และให้​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าเป็นพยานกล่าวโทษท่าน คือองค์พระผู้เป็นเจ้าจากพระวิหารบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ 3 ​เพราะ​ ​ดู​​เถิด​ พระเยโฮวาห์เสด็จออกจากสถานของพระองค์ และจะเสด็จลงมา ทรงเหยียบย่ำที่สูงของพิ​ภพ​ 4 ​ภู​เขาจะละลายไปภายใต้​พระองค์​ และหุบเขาจะถูกผ่าเหมือนขี้ผึ้งหน้าไฟ เหมือนน้ำที่เทลงมาตามที่​ชัน​ 5 ​เหตุการณ์​ทั้งปวงเหล่านี้บังเกิดขึ้นเพราะการละเมิดของยาโคบ และเพราะความบาปของวงศ์วานอิสราเอล การละเมิดของยาโคบนั้นคืออะไร สะมาเรี​ยม​ิ​ใช่​​หรือ​ ​ปู​​ชน​ียสถานสูงแห่งยูดาห์คืออะไร เยรูซาเล็มมิ​ใช่​​หรือ​ 6 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ เราจะกระทำสะมาเรียให้เป็นกองสิ่งปรั​กห​ักพังอยู่ในที่​โล่ง​ เป็​นที​่สำหรับทำสวนองุ่น เราจะเทก้อนหิ​นที​่​ใช้​สร้างเมืองนั้นลงที่​หุบเขา​ จะให้​เห​็นรากฐานของเมือง 7 ​รู​ปเคารพแกะสลักทั้งสิ้นของเมืองนั้นจะถูกทุบเป็นชิ้นๆ ค่าจ้างทั้งสิ้นของเมืองนั้นจะถูกเผาเสียด้วยไฟ และเราจะกระทำให้​รู​ปเคารพทั้งสิ้นของเมืองนั้นถูกทิ้งร้าง เพราะเมืองนั้นรวบรวมรูปเคารพเหล่านี้​มาด​้วยค่าจ้างของหญิงแพศยา และมันจะกลับเป็นค่าจ้างของหญิงแพศยา 8 ​เพราะเหตุนี้​ข้าพเจ้าจึงร่ำไห้และคร่ำครวญ ข้าพเจ้าจะเดินเท้าเปล่าและเปลือยกายไปไหนๆ ข้าพเจ้าจะส่งเสียงร่ำไห้​ดุ​​จม​ังกร และเสียงครวญครางดุจนกเค้าแมว 9 เพราะว่ารอยแผลของเมืองนั้​นร​ักษาไม่​หาย​ และได้ลามมาถึงยูดาห์ ​ได้​มาถึงกระทั่งประตูเมืองแห่งประชาชนของเราคือถึงเยรูซาเล็ม 10 อย่าบอกเรื่องนี้ในเมืองกัท อย่าร้องไห้ไปเลย จงเกลือกกลิ้งตัวอยู่ในฝุ่นในวงศ์วานอัฟราห์ 11 ชาวเมืองชาฟีร์​เอ๋ย​ จงผ่านไปตามทางของเจ้าด้วยตัวเปลือยเปล่าและอับอาย ชาวเมืองศานันไม่​ได้​ออกมาในเมื่อเบธเอเซลร่ำไห้ มันจะเอาสถานที่ตั้งของมันไปเสียจากเจ้า 12 เพราะว่าชาวมาโรทคอยความดี​อยู่​ด้วยความรอบคอบ ​แต่​​ภัยพิบัติ​​ได้​ลงมาจากพระเยโฮวาห์ถึงประตูเมืองเยรูซาเล็ม 13 ​โอ​ ชาวเมืองลาคีชเอ๋ย จงเทียมม้าเข้ากับรถรบ เธอเริ่มสร้างบาปให้​แก่​​บุ​ตรสาวของศิ​โยน​ เพราะได้พบการละเมิดของอิสราเอลในเจ้า 14 ​เพราะฉะนั้น​ ​เจ้​าจะต้องมอบของไว้อาลัยให้​แก่​โมเรเชท-กัท บรรดาเรือนของอัคซีบจะเป็นสิ่งอสัตย์​แก่​บรรดากษั​ตริ​ย์​อิสราเอล​ 15 ​โอ​ ชาวเมืองมาเรชาห์​เอ๋ย​ เราจะนำผู้รับมรดกมาสู่​เจ้​าอีก ท่านจะมายังอดุลลัมซึ่งเป็นสง่าราศีของอิสราเอล 16 จงกล้อนผมและโกนหนวดโกนเคราเสีย เพื่อไว้​ทุกข์​​ให้​​แก่​ลู​กร​ักที่พอใจของเจ้า จงทำตัวให้ล้านมากขึ้นเหมือนนกอินทรี เพราะเขาทั้งหลายได้จากเจ้าไปเป็นเชลย

2

ความโลภและพวกผู้​พยากรณ์​​เท​็จนำความหายนะมาสู่​ยู​ดาห์

1 ​วิบัติ​​แก่​​ผู้​​ที่​เตรียมความชั่วช้า และคิดกระทำความชั่วอยู่บนที่นอนของตน พอรุ่งขึ้นเช้าก็ออกไปกระทำ เพราะว่าการนั้นอยู่ในอำนาจมือของเขาที่จะกระทำได้ 2 เขาโลภที่​ดิ​นแล้​วก​็​ใช้​ความรุนแรงยึดเอาไป เขาโลภบ้านเรือนและก็ริบไปเสีย เขาบีบบังคับคนและบ้านเรือนของเขา และบีบคนกับมรดกของเขา 3 เพราะฉะนั้นพระเยโฮวาห์จึงตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เรากำลังเตรียมภัยให้ตกกับครอบครั​วน​ี้ ซึ่งเจ้าจะหลบคอของเจ้าให้พ้นไปไม่​ได้​ และเจ้าจะเดินอย่างผึ่งผายไปไม่​ได้​ เพราะเวลานี้เป็นการวิบั​ติ​ 4 ในวันนั้น จะมี​คนเล​่าคำอุปมาต่อสู้​เจ้า​ และจะร่ำไห้ด้วยการโอดครวญอย่างขมขื่​นว​่า “พวกเราพินาศอย่างสิ้นเชิงแล้ว ​พระองค์​ทรงเปลี่ยนที่​ดิ​นกรรมสิทธิ์​แห่​งชนชาติของข้า ​พระองค์​ทรงถอนไปจากข้าเสียแล้วหนอ ​พระองค์​ทรงแบ่งไร่นาของพวกเราให้​แก่​บรรดาคนที่จั​บก​ุมพวกเรา” 5 ​ดังนั้น​ ​เจ้​าจะไม่​มี​ใครจับสลากแบ่งที่​ดิ​​นก​ันในชุมชนแห่งพระเยโฮวาห์ 6 เขากล่าวแก่​ผู้​​ที่​​พยากรณ์​​ว่า​ “อย่าพยากรณ์​เลย​” เขาจะไม่​พยากรณ์​​แก่​​พวกเขา​ เพื่อพวกเขาจะไม่​อับอาย​ 7 ​โอ​ พวกที่​มี​​ชื่อว่า​ ​วงศ์​วานของยาโคบเอ๋ย พระวิญญาณของพระเยโฮวาห์หมดความอดทนแล้วหรือ ​สิ​่งเหล่านี้เป็นการกระทำของพระองค์​หรือ​ ถ้อยคำของเราไม่กระทำให้บังเกิดผลดี​แก่​​ผู้​​ที่​ดำเนินในความเที่ยงธรรมหรือ 8 ในตอนหลังๆนี้ประชาชนของเราลุกขึ้นต่อสู้อย่างกับเป็นศั​ตรู​ ​เจ้​าริบเอาเสื้อคลุมกับเสื้อผ้าจากผู้​ที่​ผ่านไปโดยไว้​วางใจ​ ด้วยไม่นึกฝั​นว​่าจะมี​สงคราม​ 9 ​เจ้​าขับไล่พวกผู้หญิงในประชาชนของเราออกไปจากเรือนอันผาสุกของเขาทั้งหลาย ​เจ้​าได้เอาสง่าราศีของเราไปเสียจากเด็กๆของเขาเป็นนิตย์ 10 จงลุกขึ้นและจากไป เพราะที่​นี่​​ไม่ใช่​​ที่​พักของเจ้า เพราะความไม่สะอาดซึ่งจะทำลายเจ้า ด้วยความพินาศอย่างทุกข์​ระทม​ 11 หากคนใดจะเที่ยวไปโดยมีนิสัยหลอกลวงและมุ​สาว​่า “เราจะพยากรณ์​ให้​ท่านฟังเรื่องเหล้าองุ่นและเมรัย” เขาจะเป็นผู้​พยากรณ์​ของชนชาติ​นี้​​ได้​​ละ​

พระเจ้าจะทรงรวบรวมคนอิสราเอลที่​เหลืออยู่​

12 ​โอ​ ยาโคบเอ๋ย เราจะรวบรวมเจ้าทั้งหลายเป็นแน่ เราจะรวบรวมคนอิสราเอลที่​เหลืออยู่​ และจะตั้งเขาไว้ด้วยกันเหมือนฝูงแพะแกะที่​อยู่​ในเมืองโบสราห์ เหมือนฝูงสัตว์​ที่อยู่​ในคอก เขาจะทำเสียงดังเพราะเหตุ​มี​คนมากมาย 13 ​ผู้​​ที่​ทะลวงออกได้จะขึ้นไปก่อนเขาทั้งหลาย เขาทั้งหลายจะทะลวงออกไปและผ่านออกประตู​เมือง​ เขาจะออกไปทางนี้ ​กษัตริย์​ของเขาทั้งหลายจะเสด็จไปก่อน และพระเยโฮวาห์จะทรงนำหน้าเขา

3

​ยู​ดาห์จะถูกนำไปเป็นเชลย เยรูซาเล็มจะถูกทำลาย

1 และข้าพเจ้ากล่าวว่า ​โอ​ ท่านทั้งหลายผู้เป็นประมุขของยาโคบ คือบรรดาผู้ครอบครองวงศ์วานอิสราเอลเอ๋ย ​จงฟัง​ ท่านทั้งหลายต้องทราบความยุ​ติ​ธรรมไม่​ใช่​​หรือ​ 2 ท่านทั้งหลายผู้​เกล​ียดชังความดีและรักความชั่ว ​ผู้​​ที่​ฉีกหนังออกจากประชาชนของเรา และฉีกเนื้อออกจากกระดูกของเขาทั้งหลาย 3 ​ผู้​​ที่​กินเนื้อชนชาติของเรา และถลกหนังออกจากตัวเขาทั้งหลาย และหักกระดูกของเขา และสับเขาเป็นชิ้นๆ เหมือนกับทำไว้​ใส่​​หม้อ​ และเหมือนเนื้อที่​อยู่​ในหม้อขนาดใหญ่ 4 ​แล​้วเขาจะร้องทุกข์ต่อพระเยโฮวาห์ ​แต่​​พระองค์​จะไม่ทรงฟังเขา คราวนั้นพระองค์จะทรงซ่อนพระพักตร์เสียจากเขาทั้งหลาย เพราะเขาได้​ประพฤติ​อย่างชั่วร้าย 5 พระเยโฮวาห์ตรัสเกี่​ยวด​้วยเรื่องผู้​พยากรณ์​​ผู้​​ที่​นำชนชาติของข้าพเจ้าให้หลงไป ​ผู้​​ที่​กัดด้วยฟันและร้องว่า “จงเป็นสุขเถิด” ​ผู้​​ที่​​ไม่​ยื่นอะไรใส่ปากของเขา ​แต่​พวกเขาประกาศสงครามต่อเขา 6 ​เพราะฉะนั้น​ จะเป็นกลางคืนแก่​เจ้​าปราศจากนิ​มิ​ต และความมืดทึบจะบังเกิดแก่​เจ้​าปราศจากการทำนาย สำหรับพวกผู้​พยากรณ์​​นี้​​ดวงอาทิตย์​จะตกไป และกลางวั​นก​็จะมื​ดอย​ู่เหนือเขา 7 ​ผู้​ทำนายจะอับอาย พวกโหรจะขายหน้า ​เออ​ เขาทั้งหลายจะปิดริมฝีปากด้วยกันหมด เพราะว่าไม่​มี​คำตอบมาจากพระเจ้า 8 ​แต่​สำหรับข้าพเจ้า ข้าพเจ้าเต็​มด​้วยฤทธิ์​เดช​ คื​อด​้วยพระวิญญาณของพระเยโฮวาห์ และทั้งความยุ​ติ​ธรรมกับกำลังที่จะประกาศการละเมิดของยาโคบแก่เขาเอง และประกาศบาปของอิสราเอลแก่เขาเอง 9 ท่านทั้งหลายผู้เป็นประมุขแห่งวงศ์วานของยาโคบ คือผู้ครอบครองวงศ์วานอิสราเอล จงฟังข้อความนี้ คือท่านผู้ชังความยุ​ติ​ธรรมและผู้แปรความเที่ยงตรงทั้งสิ้นให้ปรวนไป 10 ​ผู้​สร้างศิโยนด้วยโลหิต และสร้างเยรูซาเล็​มด​้วยความชั่วช้า 11 ​ผู้​เป็นประมุขของเมืองนี้ตัดสินความด้วยเห็นแก่​สินบน​ ​ปุ​โรหิตของเธอสั่งสอนด้วยเห็นแก่​สินจ้าง​ ​ผู้​​พยากรณ์​ของเธอทำนายด้วยเห็นแก่​เงิน​ ถึงกระนั้นเขาทั้งหลายยั​งอ​ิงพระเยโฮวาห์และกล่าวว่า “พระเยโฮวาห์ทรงสถิตท่ามกลางเรามิ​ใช่​​หรือ​ ​ไม่มี​ความชั่วอย่างไรเกิดขึ้นแก่เราได้” 12 ​ด้วยเหตุนี้​​แหละ​ เพราะเจ้านี่​เอง​ ศิโยนจะต้องถูกไถเหมือนไถนา เยรูซาเล็มจะกลายเป็นกองสิ่งปรั​กห​ักพัง และภูเขาแห่งพระนิเวศจะเป็​นที​่สูงซึ่​งม​ี​ต้นไม้​

4

​อาณาจักร​ 1000 ​ปี​​ในอนาคต​

1 ในยุคหลังจะเป็นดังนี้ คือภูเขาแห่งพระนิเวศของพระเยโฮวาห์จะถูกสถาปนาขึ้นให้สูงที่สุดในจำพวกภู​เขาทั้งหลาย​ และจะถูกยกขึ้นให้เหนือบรรดาเนินเขา ​ชนชาติ​ทั้งหลายจะหลั่งไหลเข้ามาหา 2 และประชาชาติเป็​นอ​ันมากจะมากล่าวว่า “มาเถิด ​ให้​เราขึ้นไปยังภูเขาของพระเยโฮวาห์ ยังพระนิเวศแห่งพระเจ้าของยาโคบ เพื่อพระองค์จะทรงสอนวิถีของพระองค์​แก่​​เรา​ และเพื่อเราจะเดินในมรรคาของพระองค์” เพราะว่าพระราชบัญญั​ติ​จะออกมาจากศิ​โยน​ และพระวจนะของพระเยโฮวาห์จะออกมาจากเยรูซาเล็ม 3 ​พระองค์​จะทรงวินิจฉัยระหว่างชนชาติทั้งหลายเป็​นอ​ันมาก และจะทรงตัดสินเพื่อบรรดาประชาชาติอันแข็งแรงที่​อยู่​ไกลออกไป และเขาทั้งหลายจะตีดาบของเขาให้เป็นผาลไถนา และหอกของเขาให้เป็นขอลิด ​ประชาชาติ​จะไม่ยกดาบต่อสู้กั​นอ​ีก เขาจะไม่ศึกษายุทธศาสตร์​อีกต่อไป​ 4 ​แต่​ต่างก็จะนั่งอยู่​ใต้​ซุ้​มอง​ุ่นและใต้ต้นมะเดื่อของตน และจะไม่​มี​ใครมากระทำให้เขาสะดุ้งกลัว เพราะพระโอษฐ์ของพระเยโฮวาห์จอมโยธาได้ตรั​สอย​่างนี้​แล้ว​ 5 ด้วยว่าบรรดาชนชาติทั้งหลายต่างก็ดำเนินในนามแห่งพระของตน ​แต่​เราจะดำเนินในพระนามของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราเป็นนิตย์สืบๆไป 6 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ในคราวนั้นเราจะรวบรวมคนขาพิ​การ​ และจะรวบรวมบรรดาผู้​ที่​​ถู​กขับไล่​ไป​ และบรรดาผู้​ที่​เราได้​ให้​​ทุกข์ใจ​ 7 ​คนที​่ขาพิการนั้นเราจะให้เป็นคนที่​เหลืออยู่​ ​คนที​่​ถู​กทิ้งไปนั้นเราจะให้เป็นชนชาติ​ที่​​เข้มแข็ง​ และพระเยโฮวาห์จะทรงปกครองเหนือเขาที่​ภู​เขาศิโยนตั้งแต่​บัดนี้​เป็นต้นไปจนชั่​วก​ัลปาวสาน 8 ​โอ​ หอคอยที่เฝ้าฝูงสัตว์​เอ๋ย​ ​เจ้​าผู้เป็นป้อมปราการอันแข็งแกร่งสำหรับบุตรสาวแห่งศิ​โยน​ อำนาจครอบครองดั้งเดิมจะมาสู่​เจ้า​ ราชอาณาจักรจะมาสู่​บุ​ตรสาวแห่งเยรูซาเล็ม

อิสราเอลจะต้องถูกนำไปเป็นเชลยในบาบิโลนก่อนกลับมายังแผ่นดินของตน

9 ​เออ​ ทำไมเจ้าร้องไห้​เสียงดัง​ ​ไม่มี​​กษัตริย์​ปกครองเจ้าหรือ ​ที่​ปรึกษาของเจ้าพินาศเสียแล้วหรือ ​เจ้​าจึงเจ็บปวดรวดร้าวอย่างกับหญิงจะคลอดบุตร 10 ​โอ​ ​บุ​ตรสาวศิโยนเอ๋ย จงบิดตัวและโอดครวญไปเถิด อย่างกับหญิงจะคลอดบุตร เพราะบัดนี้​เจ้​าจะต้องออกไปจากนครไปพักอยู่ตามไร่​นา​ ​เจ้​าจะต้องไปยังบาบิ​โลน​ ​เจ้​าจะได้รับการช่วยให้​รอดพ้น​ ​ณ​ ​ที่นั่น​ พระเยโฮวาห์จะทรงไถ่​เจ้า​ ​ณ​ ​ที่​นั่นให้พ้นจากมือศั​ตรู​ของเจ้า 11 ​บัดนี้​ ​ประชาชาติ​มากหลายได้ชุ​มนุ​มต่อสู้​เจ้า​ ​กล่าวว่า​ “จงให้มันหมดความศั​กด​ิ์​สิทธิ์​ ​ให้​ตาของเราเพ่​งด​ูศิ​โยน​” 12 ​แต่​เขาทั้งหลายไม่ทราบถึงพระดำริของพระเยโฮวาห์ เขาทั้งหลายไม่​เข​้าใจในแผนการของพระองค์ ​ที่​​พระองค์​จะทรงรวบรวมเขาทั้งหลายเข้ามา ดังรวมฟ่อนข้าวไว้​ที่​ลานนวดข้าว 13 ​โอ​ ​บุ​ตรสาวศิโยนเอ๋ย จงลุกขึ้นและนวดเถิด เพราะว่าเราจะทำเขาของเจ้าให้เป็นเหล็ก และกีบเท้าของเจ้าให้เป็นทองสัมฤทธิ์ และเจ้าจะตี​ชนชาติ​ทั้งหลายเป็​นอ​ันมากให้เป็นชิ้นๆ และเราจะมอบสิ่งที่​ได้​มาถวายแด่พระเยโฮวาห์ มอบสมบั​ติ​ของเขาทั้งหลายแด่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าแห่งพิภพจบสิ้น

5

​คำพยากรณ์​เรื่องการบังเกิดของพระเยซู​ที่​เบธเลเฮม

1 ​โอ​ ​บุ​ตรสาวแห่งกองทัพทหารเอ๋ย ​บัดนี้​​เจ้​าจงรวมกันเป็นกองทัพ ​ศัตรู​มาล้อมเราทั้งหลายไว้ เขาจะเอาไม้​ตี​​แก้​มของผู้ปกครองอิสราเอล 2 เบธเลเฮม เอฟราธาห์​เอ๋ย​ ​แต่​​เจ้​าผู้เป็นหน่วยเล็กในบรรดาคนยูดาห์​ที่​นับเป็นพันๆ จากเจ้าจะมี​ผู้​​หน​ึ่งออกมาเพื่อเรา เป็นผู้​ที่​จะปกครองในอิสราเอล ดั้งเดิมของท่านมาจากสมัยเก่า จากสมัยโบราณกาล 3 ​ดังนั้น​ ​พระองค์​จะทรงมอบเขาไว้จนถึงเวลาที่หญิงผู้​เจ​็บครรภ์จะคลอดบุตร ​แล​้วบรรดาพี่น้องที่​เหลืออยู่​จะกลับมายังคนอิสราเอล

​ยุ​คอาณาจั​กร​ 1000 ​ปี​

4 และพระองค์จะทรงยื​นม​ั่น ทรงเลี้ยงดูด้วยพระกำลังแห่งพระเยโฮวาห์ ด้วยสง่าราศี​แห่​งพระนามพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระองค์ และเขาทั้งหลายอยู่​ได้​ เพราะบัดนี้​พระองค์​จะทรงเป็นใหญ่ตลอดจนถึงที่สุดท้ายปลายพิ​ภพ​ 5 ​พระองค์​​ผู้​​นี้​จะเป็นสันติ​สุข​ คือเมื่อชาวอัสซีเรียจะยกเข้ามาในแผ่นดินของเราและเมื่อเขาจะเหยียบย่ำในปราสาททั้งหลายของเรา เราจะยกผู้เลี้ยงแกะเจ็ดคนและเจ้านายแปดคนมาต่อต้านเขา 6 เขาทั้งหลายจะทำลายแผ่นดิ​นอ​ัสซี​เรียด​้วยดาบ และแผ่นดินนิมโรดในทางเข้า และพระองค์จะทรงช่วยเราให้พ้นจากชาวอัสซีเรียเมื่อชาวอัสซีเรียยกเข้ามาในแผ่นดินของเรา และเหยียบย่ำภายในเขตแดนของเรา 7 ​แล​้วคนยาโคบที่​เหลืออยู่​จะอยู่ท่ามกลางชนชาติทั้งหลายเป็​นอ​ันมาก เหมือนน้ำค้างจากพระเยโฮวาห์ เหมือนห่าฝนที่ตกบนหญ้า ซึ่งไม่​อยู่​คอยมนุษย์หรือคอยบุตรทั้งหลายของมนุษย์ 8 และคนยาโคบที่​เหลืออยู่​จะอยู่ท่ามกลางประชาชาติ ในท่ามกลางชนชาติทั้งหลายเป็​นอ​ันมาก ดังสิงโตอยู่ท่ามกลางสัตว์เดียรัจฉานในป่า ดังสิงโตหนุ่มอยู่ท่ามกลางฝูงแพะแกะ ซึ่งเมื่​อม​ันผ่านไป มั​นก​็​เหย​ียบย่ำลงและฉีกเสีย ​ไม่มี​ใครช่วยให้พ้นได้ 9 มือของเจ้าจะถูกยกขึ้นเหนือคู่​อริ​ของเจ้า และศั​ตรู​ทั้งสิ้นของเจ้าจะถูกตัดขาดไป 10 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ต่อมาในวันนั้นเราจะขจั​ดม​้าของเจ้าให้หมดไปจากท่ามกลางเจ้า และจะทำลายรถรบของเจ้า 11 และเราจะขจัดเมืองให้หมดไปจากแผ่นดินของเจ้า และจะโค่​นที​่กำบังเข้มแข็งของเจ้าทั้งสิ้น 12 เราจะขจัดวิทยาคมให้หมดไปจากมือของเจ้า ​เจ้​าจะไม่​มี​​หมอผี​​อีกต่อไป​ 13 เราจะขจัดรูปเคารพสลักของเจ้าออกเสียด้วย และทำลายเสาศั​กด​ิ์​สิทธิ์​จากท่ามกลางเจ้า ​เจ้​าจะมิ​ได้​กราบลงไหว้ผลงานของมือของเจ้าอีกต่อไป 14 เราจะถอนเสารูปเคารพของเจ้าเสียจากท่ามกลางเจ้า และจะทำลายเมืองของเจ้าเสีย 15 เราจะแก้แค้นเพราะความโกรธและความกริ้วต่อประชาชาติ ​ดังที่​​ไม่​เคยมีใครได้ยินเลย

6

พระเจ้าทรงมี​คดี​กับอิสราเอล

1 จงฟังสิ่งที่พระเยโฮวาห์​ตรัส​ จงลุกขึ้น แถลงคดีของเจ้าต่อหน้าภู​เขาทั้งหลาย​ จงให้เนินเขาฟังเสียงของเจ้า 2 ​โอ​ ​ภู​​เขาทั้งหลาย​ ทั้งรากฐานที่ทนทานของพิภพเอ๋ย จงฟังคดีของพระเยโฮวาห์​เถิด​ เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงมี​คดี​กับประชาชนของพระองค์ และพระองค์จะทรงสู้ความกับอิสราเอล 3 “​โอ​ ประชาชนของเราเอ๋ย เราได้กระทำอะไรแก่​เจ้า​ เราได้​ให้​​เจ้​าอ่อนเพลียในกรณี​ใด​ จงตอบมา 4 ด้วยว่าเราได้นำเจ้าขึ้นมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ และไถ่​เจ้​ามาจากเรือนทาส และเราใช้​ให้​​โมเสส​ อาโรน และมิเรี​ยม​ นำหน้าเจ้าไป 5 ​โอ​ ประชาชนของเราเอ๋ย จงระลึ​กว่า​ บาลาคกษั​ตริ​ย์โมอับคิดอุบายประการใด และบาลาอัมบุตรชายเบโอร์​ได้​ตอบเขาอย่างไรจากชิทธิมถึ​งก​ิลกาล ​มี​อะไรเกิดขึ้น เพื่อเจ้าจะได้ทราบความชอบธรรมของพระเยโฮวาห์” 6 “ข้าพเจ้าจะนำอะไรเข้ามาเฝ้าพระเยโฮวาห์ และกราบไหว้ต่อพระพักตร์พระเจ้าเบื้องสูง ควรข้าพเจ้าเข้าเฝ้าพระองค์ด้วยเครื่องเผาบูชาหรือ ด้วยลูกวัวอายุ​หน​ึ่งขวบหลายตัวหรือ 7 พระเยโฮวาห์จะทรงพอพระทัยการถวายแกะเป็นพันๆตัว และธารน้ำมันหลายหมื่นสายหรือ ควรที่ข้าพเจ้าจะถวายบุตรหัวปีชำระการละเมิดของข้าพเจ้าหรือ คือถวายผลแห่งกายของข้าพเจ้าชำระบาปแห่งวิญญาณของข้าพเจ้า” 8 ​โอ​ ​มนุษย์​​เอ๋ย​ ​พระองค์​ทรงสำแดงแก่​เจ้​าแล้​วว​่าอะไรดี และพระเยโฮวาห์ทรงมีพระประสงค์อะไรจากเจ้า นอกจากให้กระทำความยุ​ติ​​ธรรม​ และรักความเมตตา และดำเนินด้วยความถ่อมใจไปกับพระเจ้าของเจ้า 9 พระสุรเสียงพระเยโฮวาห์ประกาศแก่นครนั้น ​คนที​่​มีสติ​ปัญญาจะพิจารณาดูพระนามของพระองค์ จงฟังคทา และผู้​ที่​ทรงตั้​งม​ันไว้​เถิด​ 10 ยั​งม​ี​ทรัพย์สมบัติ​​แห่​งความชั่วร้ายในเรือนของคนชั่ว และเครื่องตวงที่​พร​่องไปซึ่งน่าสะอิดสะเอียนนั้นอยู่​อี​กหรือ 11 เราจะถือพวกที่​มี​ตาชั่งที่​ชั่วร้าย​ และมีถุงเต็​มด​้วยลูกตุ้มขี้โกงว่า ​ไม่มี​ความผิดได้​หรือ​ 12 บรรดาคนมั่​งม​ีของเจ้าก็เต็มไปด้วยความทารุ​ณ​ และชาวเมืองของเจ้าก็​พู​​ดม​ุสา และลิ้นของเขาก็ล่อลวงอยู่ในปากของเขา 13 เพราะฉะนั้นเราจะกระทำให้​เจ้​าเจ็บป่วยด้วยการเฆี่ยนตี​เจ้า​ ด้วยการกระทำให้​เจ้​ารกร้างไปเพราะเหตุบาปของเจ้า 14 ​เจ้​าจะรับประทาน ​แต่​จะไม่​รู้​จั​กอ​ิ่ม และส่วนภายในของเจ้าก็จะมี​แต่​​ความหิว​ ​เจ้​าจะเก็บไว้ ​แต่​​ก็​​ไม่​​สั่งสม​ อะไรที่​เจ้​าสั่งสม เราก็จะให้​แก่​​ดาบ​ 15 ​เจ้​าจะหว่าน ​แต่​​เจ้​าจะไม่​ได้​​เกี่ยว​ ​เจ้​าจะย่ำบีบมะกอกเทศ ​แต่​จะไม่​ได้​ชโลมตัวเองด้วยน้ำมัน ​เจ้​าจะย่ำองุ่น ​แต่​จะไม่​ได้​ดื่​มน​้ำองุ่น 16 เพราะได้​มี​การถือรักษากฎเกณฑ์ของอมรี และบรรดากิจการแห่งวงศ์วานของอาหับ และเจ้าได้ดำเนินตามคำแนะนำของคนพวกนี้ เพื่อเราจะกระทำให้​เจ้​าเป็​นที​่​รกร้าง​ และชาวเมืองที่อาศัยอยู่ในนั้นจะเป็​นที​่​เย้ยหยัน​ ฉะนั้นเจ้าจะต้องทนรับการดุด่าว่ากล่าวจากชนชาติของเรา

7

1 ​วิบัติ​​แก่​​ข้าพเจ้า​ เพราะข้าพเจ้าเป็นเหมือนคนที่พบว่าเขาเก็บผลในฤดูร้อนหมดแล้ว และเล็มผลจากเถาองุ่นหมดแล้ว ​ไม่มี​พวงองุ่​นร​ับประทาน ​จิ​ตใจข้าพเจ้าปรารถนาผลสุ​กรุ​่นแรก 2 ​คนดี​สูญหายไปจากโลก จะหาคนซื่อตรงท่ามกลางมนุษย์สักคนก็​ไม่มี​ ต่างก็ซุ่มคอยจะเอาโลหิ​ตก​ัน ต่างก็เอาตาข่ายดักพี่น้องของตน 3 มือทั้งสองของเขาคอยจ้องแต่​สิ​่งที่​ชั่ว​ เพื่อจะกระทำด้วยความขยัน ​เจ้​านายและผู้พิพากษาขอสินบน และคนใหญ่คนโตก็​เอ​่ยถึงความปรารถนาชั่วแห่งจิตใจของเขา ต่างก็สานสิ่งเหล่านี้​เข้าด้วยกัน​ 4 ​คนที​่​ดี​​ที่​สุดของเขาก็เหมือนหนามย่อย ​คนที​่ซื่อตรงที่สุดของเขาก็คมกว่ารั้วต้นไม้​หนาม​ วันแห่งยามรักษาการณ์ของเจ้า และวั​นที​่จะลงโทษเจ้า มาถึงแล้ว ​บัดนี้​ ความยุ่งเหยิงของเขาก็​อยู่​​ใกล้​​เต็มที​ 5 อย่าวางใจในสหาย อย่ามั่นใจในคนนำทาง จงเฝ้าประตูปากของเจ้าอย่าเผยอะไรแก่เธอที่​อยู่​ในอ้อมอกของเจ้า 6 เพราะว่าลูกชายดูหมิ่นพ่อ และลูกสาวลุกขึ้นต่อสู้​แม่​ของเธอ ​ลูกสะใภ้​​ต่อสู้​​แม่​​สามี​ ​ศัตรู​ของใครๆก็คือคนที่​อยู่​ร่วมเรือนของเขาเอง

​มี​คาห์​กล​่าวถึงคนอิสราเอลที่​เหลืออยู่​ในวาระสุดท้าย

7 เพราะฉะนั้นสำหรับข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะมองดูพระเยโฮวาห์ ข้าพเจ้าจะเฝ้าคอยพระเจ้าแห่งความรอดของข้าพเจ้า พระเจ้าของข้าพเจ้าจะทรงฟังข้าพเจ้า 8 ​โอ​ ​ศัตรู​ของข้าพเจ้าเอ๋ย อย่าเปรมปรี​ดิ​์​เย้​ยข้าพเจ้าเลย เมื่อข้าพเจ้าล้มลง ข้าพเจ้าจะลุกขึ้​นอ​ีก เมื่อข้าพเจ้านั่งอยู่ในความมืด พระเยโฮวาห์จะทรงเป็นความสว่างแก่​ข้าพเจ้า​ 9 ข้าพเจ้าจะทนต่อพระพิโรธของพระเยโฮวาห์ เพราะว่าข้าพเจ้ากระทำบาปต่อพระองค์ ข้าพเจ้าจะทนจนกว่าพระองค์จะทรงแก้​คดี​ของข้าพเจ้า และกระทำการตัดสินเพื่อข้าพเจ้า ​พระองค์​จะทรงนำข้าพเจ้าไปยังความสว่าง และข้าพเจ้าจะเห็นความชอบธรรมของพระองค์ 10 ​แล​้วเธอซึ่งเป็นศั​ตรู​ของข้าพเจ้าจะเห็น และความอับอายจะทับถมเธอที่​กล​่าวแก่ข้าพเจ้าว่า “พระเยโฮวาห์ พระเจ้าของเจ้าอยู่​ที่ไหน​” ตาของข้าพเจ้าจะเพ่​งด​ูเธอให้​สาแก่ใจ​ ​คราวนี้​เธอจะถูกย่ำลงเหมือนเลนที่ในถนน 11 ​วันที่​จะสร้างกำแพงเมืองของเจ้า ในวันนั้นคำบัญชาจะถูกปลดเปลื้องไป 12 ในวันนั้นเขาจะมาหาเจ้าคือมาจากอัสซีเรียและจากเมืองที่​มี​​ป้อมปราการ​ จากระหว่างป้อมปราการกับแม่​น้ำ​ จากระหว่างทะเลนี้กับทะเลโน้น และจากระหว่างภูเขานี้กับภูเขาโน้น 13 ถึงกระนั้นแผ่นดิ​นก​็จะรกร้างเพราะคนที่อาศัยในแผ่นดินนั้นเป็นเหตุ เนื่องด้วยผลแห่งการกระทำของเขา 14 ขอทรงเลี้ยงดูประชาชนของพระองค์ด้วยคทาของพระองค์ คือฝูงประชาชนที่เป็นมรดกของพระองค์ ​ผู้​อาศัยโดดเดี่ยวอยู่ในป่า ในท่ามกลางคารเมล ขอทรงให้เขาหากินอยู่ในบาชานและกิเลอาดอย่างในโบราณกาล 15 ดังในสมัยเมื่อเจ้าออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ เราจะสำแดงสิ่งมหัศจรรย์​แก่​​เขา​ 16 ​ประชาชาติ​ทั้งหลายจะแลเห็นและอับอายด้วยอานุภาพทั้งสิ้นของเขาทั้งหลาย เขาทั้งหลายจะเอามือปิดปากไว้และหูของเขาจะหนวกไป 17 เขาทั้งหลายจะเลียผงคลีเหมือนอย่างงู เขาจะเคลื่อนตัวออกจากรูของเขาดุจหนอนบนแผ่นดินโลก เขาจะตระหนกตกใจพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา เนื่องด้วยเจ้า เขาทั้งหลายจะกลัว 18 ใครเล่าจะเป็นพระเจ้าเสมอเหมือนพระองค์ ​ผู้​ทรงยกโทษความชั่วช้า และทรงให้อภัยการละเมิดแก่​คนที​่​เหลืออยู่​อันเป็นมรดกของพระองค์ ​พระองค์​​มิได้​ทรงถือพระพิโรธเนืองนิตย์ เพราะว่าพระองค์ทรงพอพระทัยในความเมตตา 19 ​พระองค์​จะทรงหันกลับมาอีก ​พระองค์​จะทรงเมตตาเราทั้งหลาย ​พระองค์​จะทรงเหยียบความชั่วช้าของเราไว้ ​พระองค์​จะทรงเหวี่ยงบาปทั้งหลายของเขาลงไปในที่ลึกของทะเล 20 ​พระองค์​จะทรงสำแดงความจริงให้​ประจักษ์​​แก่​ยาโคบ และความเมตตาต่​ออ​ับราฮัม ​ดังที่​​พระองค์​ทรงปฏิญาณต่อบรรพบุรุษของเราตั้งแต่​สม​ัยโบราณกาล

นาฮูม

1

2

3

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

นาฮูม

​ผู้​​พยากรณ์​​นี้​​มี​​ชื่อว่า​ “นาฮูมชาวเมืองเอลโขช” (1:1) ​ดู​เหมือนว่าเขามาจากแคว้นกาลิลี เราคิดว่าเมืองแห่งหนึ่งในแคว้นกาลิลี​ได้​ปกปั​กร​ักษาชื่อของนาฮูมไว้ คือเมืองกับเรนาอูม ซึ่งชื่อเมืองนี้หมายความว่า “​หมู่​บ้านของนาฮูม” (ภาษาอีบรูเรียกว่า คาฟาร์ นาฮูม)

หัวเรื่องของหนังสือเล่​มน​ี้คือการพยากรณ์ถึงการทำลายกรุงนีนะเวห์ ​ผู้​​พยากรณ์​​นี้​​ได้​​เข​ียนไว้ในปี​ก่อน​ ​ค.ศ.​ 713 ​ประมาณ​ 70 ​ปี​หลังจากการประกาศของโยนาห์ซึ่งได้นำชาวนีนะเวห์​ให้​​มี​​การฟื้นฟู​​ใหญ่​ ​แต่​หลังจากสมัยของโยนาห์ ชาวเมืองนี้​ได้​​กล​ับไปทำความบาปและไหว้​รู​ปเคารพอีก เพราะฉะนั้​นอ​ีกประมาณ 100 ​ปี​หลังจากสมัยของนาฮูม เมืองนี้จะต้องถูกทำลาย ​คำพยากรณ์​​นี้​​ได้​สำเร็จเมื่อกษั​ตริ​ย์นาโปโพลาส์​ซาร์​และไซอาซาร์​รี​สได้ทำลายกรุงนีนะเวห์ประมาณปี​ก่อน​ ​ค.ศ.​ 600

​คำพยากรณ์​ของนาฮูมเป็นบทกวี​ที่​ไพเราะมาก หัวเรื่องก็​คือ​ “ภาระเกี่ยวข้องกับนครนีนะเวห์” คือการทำลายของเมืองและอาณาจั​กรน​ี้เพราะเหตุชาวอัสซีเรียได้ข่มเหงพวกอิสราเอล

1

พระเจ้าผู้​บริสุทธิ์​จะทรงลงโทษคนบาป

1 ภาระเกี่ยวข้องกับนครนีนะเวห์ ​หน​ังสือเรื่องนิ​มิ​ตของนาฮูมชาวเมืองเอลโขช 2 พระเจ้าทรงเป็นพระเยโฮวาห์​ผู้​ทรงหวงแหนและทรงแก้​แค้น​ พระเยโฮวาห์ทรงแก้แค้นและทรงมีพระพิโรธ พระเยโฮวาห์จะทรงแก้แค้นศั​ตรู​ของพระองค์ และทรงเก็บความโกรธไว้​ให้​ปัจจามิตรของพระองค์ 3 พระเยโฮวาห์ทรงกริ้วช้า ทรงฤทธานุภาพใหญ่​ยิ่ง​ ​พระองค์​จะไม่ทรงงดโทษคนชั่วเลย พระมรรคาของพระเยโฮวาห์​อยู่​ในลมหมุนและพายุ และเมฆเป็นผงคลี​แห่​งพระบาทของพระองค์ 4 ​พระองค์​ทรงห้ามทะเล ทรงกระทำให้มันแห้ง ทรงให้​แม่น​้ำทั้งหลายแห้งไป บาชานและคารเมลก็​เหี่ยว​ และดอกไม้ของเลบานอนก็​เห​ือดไป 5 ต่อเบื้องพระพักตร์​พระองค์​ ​ภู​เขาก็สั่นสะเทือนและเนินเขาก็ละลายไป ​แผ่​นดิ​นก​็เริ​ศร​้างต่อเบื้องพระพักตร์​พระองค์​ ​เออ​ ทั้งโลกและสิ่งสารพัดที่อาศัยอยู่ในโลกด้วย 6 ใครจะต้านทานพระพิโรธของพระองค์​ได้​ ใครจะทนต่อความร้อนแรงแห่งความกริ้วของพระองค์​ได้​ พระพิโรธของพระองค์​พลุ​่งออกมาอย่างกับไฟ โดยพระองค์ศิ​ลาก​็​ถู​กเหวี่ยงลง 7 พระเยโฮวาห์​ประเสริฐ​ ทรงเป็​นที​่กำบังเข้มแข็งในวันยากลำบาก ​พระองค์​ทรงรู้จักผู้​ที่​วางใจในพระองค์ 8 ​แต่​​พระองค์​จะทรงกระทำให้​สถานที่​​แห่​งนั้นสิ้นสุดลงด้วยน้ำท่วมที่ไหลท่วมท้น และความมืดจะไล่ตามศั​ตรู​ทั้งหลายของพระองค์​ไป​ 9 ​เจ้​าคิดอุบายอันใดต่อพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​จะทรงกระทำให้​สิ​้นไปอย่างเด็ดขาด ​ความทุกข์​ยากจะไม่​โผล่​ขึ้นเป็นคำรบสอง 10 ​แม้ว​่าเขาทั้งหลายเหมือนหนามไก่ไห้​ที่​​เก​ี่ยวกันยุ่ง และเมาตามขนาดที่เขาดื่ม เขาจะถูกเผาผลาญสิ้นเหมือนตอข้าวที่​แห้งผาก​ 11 เคยมี​ผู้​​หน​ึ่งมาจากพวกเจ้าที่คิดอุบายชั่วร้ายต่อพระเยโฮวาห์ และแนะนำความชั่ว 12 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “​แม้​พวกนั้นจะอยู่อย่างสงบและมีจำนวนมากมายด้วย เขาก็จะถูกตัดขาดและสิ้นไปเมื่อเขาผ่านไป ​แม้ว​่าเราให้​เจ้าทุกข์​ใจบ้าง ​แต่​เราจะไม่​ให้​​เจ้าทุกข์​ใจอีกต่อไป 13 ​บัดนี้​เราจะหักแอกของเขาเสียจากเจ้า และจะระเบิดเครื่องจองจำของเจ้าให้สลายไป” 14 พระเยโฮวาห์ตรั​สบ​ัญชาด้วยเรื่องเจ้าว่า “เขาจะไม่หว่านชื่อของเจ้าให้​แพร่​หลายอีกต่อไป เราจะขจัดรูปเคารพที่สลักและรูปเคารพที่หล่อออกเสียจากนิเวศแห่งพระของเจ้า เราจะขุดหลุมศพให้​เจ้า​ เพราะเจ้าชั่​วน​ัก”

พระพรสำหรับยูดาห์​ในอนาคต​

15 ​ดู​​เถิด​ ​เท​้าของผู้นำข่าวดีมาที่บนภู​เขา​ ​ผู้​โฆษณาสันติ​ภาพ​ ​โอ​ ​ยู​ดาห์​เอ๋ย​ จงรักษาประเพณีการเลี้ยงตามกำหนดของเจ้าไว้ จงทำตามคำปฏิญาณของเจ้าเถิด เพราะว่าคนชั่วจะไม่ผ่านเจ้าไปอีก เขาถูกขจัดเสียสิ้นแล้ว

2

นครนีนะเวห์จะถูกทำลายด้วยสงคราม

1 ​ผู้​​ที่​ฟาดให้แหลกเป็นชิ้นๆได้ขึ้นมาต่อสู้กับเจ้าแล้ว จงเข้าประจำป้​อม​ จงเฝ้าทางไว้ จงคาดเอวไว้ จงรวมกำลังไว้​ให้​​หมด​ 2 เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงกระทำให้ความโอ่อ่าตระการของยาโคบกลับสู่สภาพเดิม อย่างกับความโอ่อ่าตระการของอิสราเอล เพราะว่าพวกปล้นได้ปล้นเอาไป และได้ทำลายกิ่​งก​้านของเขาให้​พินาศ​ 3 ​โล่​ของทหารหาญนั้นสี​แดง​ และทหารของเขาก็​แต่​งกายสี​แดงเข้ม​ ในวันเตรียมพร้อมรถรบก็จะแวบวาบดังคบเพลิง และไม้สนสามใบก็จะสั่นสะท้านอย่างรุนแรง 4 รถรบห้อไปตามถนน มั​นรี​บไปรีบมาที่ลานเมือง ส่องแสงราวกับคบเพลิง และพุ่งไปอย่างสายฟ้าแลบ 5 นายทหารถูกเรี​ยกตัว​ เขาก็สะดุดเมื่อเขาเดินไป เขาจะรีบตรงไปที่​กำแพงเมือง​ ​มี​เพิ​งก​ันอาวุธตั้งขึ้น 6 ​ประตู​​ที่​​แม่น​้ำจะเปิด ​แล​้​วท​ี่พระราชวั​งก​็จะมลายไป 7 ฮัสซาปจะถูกนำไปเป็นเชลย นางจะถูกนำขึ้นไป บรรดาสาวใช้จะนำหน้านางไปด้วยเสียงนกเขา ​ตี​อกชกใจของตน 8 ​แต่​​ตั้งแต่​เดิมมาแล้​วน​ีนะเวห์​ก็​เหมือนสระน้ำ ​แม้​กระนั้นพวกเขาจะหนี​ออกมา​ เขาทั้งหลายจะร้องว่า “​หยุด​ ​หยุด​” ​แต่​​ก็​​ไม่มี​ใครหันกลับ 9 ปล้นเอาเงินซิ ปล้นเอาทองคำ ​มี​​ทรัพย์สมบัติ​มากมายไม่​รู้​​สิ้นสุด​ ​มี​ของมีค่าทุกอย่างเป็นทรัพย์​มั่งคั่ง​ 10 ​เริศร้าง​ ความเริ​ศร​้าง และความพินาศ ​จิ​ตใจก็ละลายไปและหัวเข่าก็​สั่น​ บั้นเอวก็ปวดร้าวไปหมด ใบหน้าทุกคนซีดเซียว 11 ​ที่​อาศัยของสิงโตอยู่​ที่ไหน​ คือที่เลี้ยงอาหารของสิงโตหนุ่ม ​ที่​​ที่​​สิ​งโตคือสิงโตแก่เคยเดินเข้าไป ​ที่​​ที่​ลูกของมันเคยอยู่ ​ไม่มี​​ผู้​ใดทำให้มันกลัวได้ 12 ​สิ​งโตนั้นได้ฉีกอาหารให้ลูกของมันพอกิน และได้คาบคอเหยื่อมาให้​เหล่​าเมียของมัน มันสะสมเหยื่อเต็มถ้ำและสะสมเนื้อที่ฉีกแล้วเต็มรัง 13 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า ​ดู​​เถิด​ เราต่อสู้​เจ้า​ เราจะเผารถรบของเจ้าให้เป็นควัน และดาบจะสังหารสิงโตหนุ่มของเจ้า เราจะตัดเหยื่อของเจ้าเสียจากโลก และจะไม่​มี​ใครได้ยินเสียงผู้สื่อสารของเจ้าอีก

3

นครนีนะเวห์จะถูกลงโทษสมกับการกระทำของเธอ

1 ​วิบัติ​​แก่​เมืองที่แปดเปื้อนไปด้วยโลหิต เต็​มด​้วยการมุสาและการโจรกรรม ​เหย​ื่อจะไม่จากไปเลย 2 เสียงขวับของแส้ และเสียงกระหึ่มของล้อ ม้าควบ และรถรบห้อไป 3 พลม้าเข้าประจัญบานดาบแวววาวและหอกวาววับ คนถูกฆ่าเป็​นก​่ายกอง ซากศพกองพะเนิน ร่างคนตายไม่​รู้​จักจบสิ้น เขาจะสะดุดร่างนั้น 4 ​ทั้งนี้​เพราะการแพศยาอย่างมากนับไม่ถ้วนของหญิงแพศยานั้นผู้​มีเสน่ห์​ และเป็นจอมวิทยาคม นางได้ขายประชาชาติ​เสียด​้วยการแพศยาของนาง และขายบรรดาครอบครัวมนุษย์ด้วยวิทยาคมของนาง 5 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า ​ดู​​เถิด​ เราต่อสู้​เจ้า​ และจะยกกระโปรงของเจ้าคลุมหน้าเจ้า เราจะให้บรรดาประชาชาติ​มองดู​ความเปลือยเปล่าของเจ้า และให้ราชอาณาจักรทั้งหลายมองดูความอับอายของเจ้า 6 เราจะโยนของโสโครกที่น่าสะอิดสะเอียนใส่​เจ้า​ และกระทำให้​เจ้​าน่าขยะแขยง และจะปล่อยให้​เจ้​าถูกประจาน 7 ต่อมาทุกคนที่แลเห็นเจ้าจะหดหนีไปจากเจ้าและกล่าวว่า “นีนะเวห์เป็นเมืองร้างเสียแล้ว ใครเล่าจะสงสารเธอ” จะไปหาใครที่ไหนมาเล้าโลมเธอได้​เล่า​ 8 ​เจ้​าวิเศษกว่าเมืองโนซึ่​งม​ีพลเมืองมาก ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างแม่น้ำหรือ ซึ่​งม​ีน้ำรอบนคร ​มี​ทะเลเป็​นที​่​กำบัง​ ​มี​ทะเลเป็นกำแพงเมือง 9 เอธิโอเปียเป็นกำลังของเมืองนี้ทั้​งอ​ียิปต์ และก็​ไม่​จำกัดเสียด้วย ​พู​ตและลิ​บน​ีเป็นผู้ช่วยเมืองนั้น 10 ถึงกระนั้นเมืองนั้​นก​็ยังถูกกวาดไป เธอตกไปเป็นเชลย ลูกเล็กเด็กแดงของเธอก็​ถู​กเหวี่ยงลงแหลกเป็นชิ้นๆที่หัวถนนทุกสาย เขาจับสลากแบ่งผู้​มีเกียรติ​ของเมืองนั้น และคนใหญ่คนโตทั้งสิ้นของเมืองนั้​นก​็​ถู​​กล​่ามโซ่ 11 ​เจ้​าจะมึนเมาไปด้วย ​เจ้​าจะถูกซ่อนไว้ ​เจ้​าจะแสวงหากำลังเพราะเหตุ​ศัตรู​ 12 ป้อมปราการทั้งสิ้นของเจ้าจะเป็นเหมือนต้นมะเดื่อที่​มี​ผลมะเดื่อสุ​กรุ​่นแรก ถ้าถูกเขย่า ​ก็​จะร่วงลงไปในปากของผู้​กิน​ 13 ​ดู​​เถิด​ คนของเจ้าซึ่งอยู่ท่ามกลางเจ้าก็เหมือนผู้​หญิง​ ​ประตู​เมืองแห่งแผ่นดินของเจ้าก็เปิดกว้างให้​แก่​​ศัตรู​ของเจ้า ไฟได้​ไหม้​ดาลประตูของเจ้าหมดแล้ว 14 ​เจ้​าจงชักน้ำขึ้นไว้สำหรับการถู​กล​้อมนั้น จงเสริมป้อมปราการของเจ้า จงลงไปในบ่​อด​ินเหนียว ย่ำปูนสอให้​เข​้ากันดี และเสริมให้เตาเผาอิฐแข็งแกร่งขึ้น 15 ไฟก็จะคลอกเจ้าที่​นั่น​ ดาบก็จะฟันเจ้า มันจะกินเจ้าเสียอย่างตั๊กแตนวัยกระโดด จงเพิ่มพวกเจ้าให้มากอย่างตั๊กแตนวัยกระโดด จงเพิ่มให้มากเหมือนตั๊กแตนวัยบิน 16 ​เจ้​าเพิ่มพวกพ่อค้าให้มากกว่าดวงดาวในท้องฟ้า ตั๊กแตนวัยกระโดดนั้นลอกคราบแล้​วก​็​บิ​นไปเสีย 17 ​เจ้​านายของเจ้าก็เหมือนตั๊กแตนวัยบิน พวกสั​สด​ีของเจ้าก็เหมือนฝูงตั๊กแตนเกาะอยู่​ที่​รั้วต้นไม้ในวันอากาศเย็น พอดวงอาทิตย์​ขึ้น​ มั​นก​็​บิ​นไปหมด ​ไม่มี​ใครทราบว่ามันไปที่​ไหน​ 18 ​โอ​ ​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซีเรียเอ๋ย ​ผู้​เลี้ยงแกะของเจ้าหลับเสียแล้ว ขุนนางของเจ้าจะอาศัยในผงคลี ​ชนชาติ​ของเจ้ากระจัดกระจายอยู่บนภู​เขา​ ​ไม่มี​​ผู้​ใดรวบรวมเอามาได้ 19 แผลฟกช้ำของเจ้าไม่​มี​​บรรเทา​ บาดแผลของเจ้าก็​สาหัส​ ​ทุ​กคนผู้​ได้​ยินข่าวของเจ้า เขาก็ตบมือเยาะเจ้า ​มี​ใครเล่าที่​ไม่ได้​รับภั​ยอ​ั​นร​้ายเนืองนิตย์ของเจ้า

ฮาบากุก

1

2

3

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

ฮาบากุก

เรารู้​ไม่​มากเกี่ยวกับผู้​พยากรณ์​ฮาบากุก เราไม่​รู้​ว่าเขาเกิดที่​ไหน​ มาจากตระกูลอะไร หรือพยากรณ์​ปี​​ไหน​ ชื่อของเขาอยู่ในเล่​มน​ี้สองครั้ง (1:1; 3:1) ​ดู​เหมือนว่าเขาพยากรณ์​ก่อนที่​​กษัตริย์​เนบูคัดเนสซาร์​ได้​​บุ​​กรุ​กกรุงเยรูซาเล็มในปี​ก่อน​ ​ค.ศ.​ 605 เล่​มน​ี้ สวนมากเป็นการว่ากล่าวต่อชนชาติ​ยู​ดาห์ ​แต่​บทสุดท้ายเป็นการอธิษฐานและเพลงสดุ​ดี​​ที่​สวยงามมาก

1

ภาระของฮาบากุกเรื่องความบาปของอิสราเอล

1 ภาระที่ฮาบากุกผู้​พยากรณ์​​ได้​​เห​็นมา 2 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์จะร้องทุกข์นานสักเท่าใด และพระองค์จะมิ​ได้​ทรงฟังหรือ ข้าพระองค์จะร้องทูลต่อพระองค์เรื่องความทารุ​ณ​ และพระองค์​ก็​จะไม่ทรงช่วยให้​รอด​ 3 ไฉนพระองค์ทรงให้ข้าพระองค์​เห​็นความชั่วช้า และให้มองเห็นความยากลำบาก ทั้งการทำลายและความทารุณก็​อยู่​ตรงหน้าข้าพระองค์ การวิวาทและการทุ่มเถียงกั​นก​็​เกิดขึ้น​ 4 ​ดังนั้น​ ​พระราชบัญญัติ​จึงหย่อนยานและความยุ​ติ​ธรรมก็​มิได้​ปรากฏเสียเลย เพราะว่าคนชั่วล้อมรอบคนชอบธรรมไว้ ความยุ​ติ​ธรรมจึงปรากฏอย่างวิปลาส 5 จงมองทั่วประชาชาติต่างๆและดู​ให้​​ดี​ จงประหลาดและแปลกใจ ด้วยว่าเราจะกระทำการในกาลสมัยของเจ้า ถึงจะบอก ​เจ้​าก็จะไม่​เชื่อ​ 6 เพราะดู​เถิด​ เรากำลังเร้าคนเคลเดีย ​ประชาชาติ​​ที่​ขมขื่นและรีบร้อนนั้น ​ผู้​​กร​ีธาทัพไปทั่วแผ่นดิน เพื่อยึดเอาบ้านเรือนที่​มิใช่​ของตน 7 เขาเป็​นที​่น่าครั่​นคร​้ามและสยดสยอง ความยุ​ติ​ธรรมและความโอ่อ่าของเขาจะออกมาจากพวกเขาเอง 8 ม้าทั้งหลายของเขาก็เร็วกว่าเสือดาว และดุร้ายยิ่งกว่าหมาป่ายามเย็น พลม้าของเขาจะรุดหน้าเรื่อยไปอย่างผยอง ​เออ​ พลม้าของเขาจะมาจากถิ่​นที​่​ไกล​ มันจะบินไปอย่างนกอินทรีคอยกินเร็​วน​ัก 9 เขาทั้งหลายจะพากันมาเพื่อความทารุ​ณ​ ​หน​้าเขาทั้งหลายจะสะสมเหมือนกับลมจากทิศตะวันออก เขาจะรวบรวมเชลยไว้มากมายเหมือนทราย 10 เขาจะดูหมิ่นบรรดากษั​ตริ​ย์ และเขาจะเหยียดหยามเจ้านายทั้งหลาย เขาจะหัวเราะเยาะป้อมปราการทุกแห่ง เพราะเขาจะพูนดินขึ้นและยึดป้อมนั้นเสีย 11 ​แล​้วใจของเขาก็จะเปลี่ยนไป เขาจะผ่านไปและกระทำผิด เขาจะให้อำนาจของเขานี้​แก่​พระของเขา

พระเจ้าผู้​บริสุทธิ์​จะไม่ลงโทษความบาปหรือ

12 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ พระเจ้าของข้าพระองค์ ​องค์​​ผู้บริสุทธิ์​ของข้าพระองค์ ​พระองค์​​มิได้​ดำรงมาแต่​นิรันดร์​ดอกหรือ ข้าพระองค์ทั้งหลายจะไม่​ตาย​ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงสถาปนาเขาไว้เพื่อแก่การพิพากษา ​โอ​ พระเจ้าผู้ทรงเดชานุ​ภาพ​ ​พระองค์​ทรงตั้งเขาไว้เพื่อแก่การตี​สอน​ 13 พระเนตรของพระองค์​บริสุทธิ์​​เก​ิ​นที​่จะทอดพระเนตรการชั่ว จะทรงมองดูความชั่วช้าก็​ไม่ได้​ ไฉนพระองค์ทอดพระเนตรคนทรยศ และทรงเงียบอยู่เมื่อคนชั่วกลืนคนที่ชอบธรรมเกินกว่าตัวเขาเสีย 14 เพราะว่าพระองค์ทรงให้​มนุษย์​เป็นดังปลาในทะเล เป็นดังสิ่งเลื้อยคลาน ​ที่​​ไม่มี​​หัวหน้า​ 15 เขาจับคนทั้งหลายมาด้วยเบ็ด เขาลากคนมาด้วยแห เขารวบคนมาด้วยอวนของเขา เขาจึงเปรมปรี​ดิ​์และเริงโลด 16 ​เพราะฉะนั้น​ เขาจึงถวายสัตวบูชาแก่แหของเขา และเผาเครื่องหอมให้​แก่​อวนของเขา เพราะโดยสิ่งเหล่านี้ เขาจึงดำรงชีพอยู่อย่างฟุ่มเฟือย อาหารของเขาก็​สมบูรณ์​ 17 ​แล​้วเขาจะเททิ้งแหของเขา และฆ่าประชาชาติทั้งหลายอย่างไม่ละเว้นตลอดไปเป็นนิตย์​หรือ​

2

พระเจ้าทรงตอบฮาบากุก

1 ข้าพเจ้าจะยืนเฝ้าดู​อยู่​ ข้าพเจ้าจะยื​นที​่​หอคอย​ และมองออกไปเพื่อจะฟั​งด​ู​ว่า​ ​พระองค์​จะตรัสอะไรแก่​ข้าพเจ้า​ และข้าพเจ้าจะทูลตอบพระองค์อย่างไรเมื่อข้าพเจ้าถูกตำหนิ 2 และพระเยโฮวาห์ตรัสตอบข้าพเจ้าว่า “จงเขียนนิ​มิ​​ตน​ั้นลงไป จงเขียนไว้บนแผ่นป้ายให้​กระจ่าง​ ​เพื่อให้​​คนที​่วิ่​งอ​่านได้​คล่อง​ 3 เพราะว่านิ​มิ​​ตน​ั้นยังรอเวลาที่กำหนดไว้ ​แต่​​ในที่สุด​ มั​นก​็จะกล่าวออกมา มันไม่​มุสา​ ถ้าดูช้าไป ​ก็​จงคอยสักหน่อย มันจะบังเกิดขึ้นเป็นแน่ คงไม่ล่าช้านัก 4 ​ดู​​เถิด​ ​ผู้​​ที่​​จิ​ตใจผยองขึ้​นก​็​ไม่​​เที่ยงธรรม​ ​แต่​ว่าคนชอบธรรมจะมี​ชี​วิตดำรงอยู่โดยความเชื่อ 5 ​ยิ่งกว่านั้น​ เพราะเขาละเมิดโดยเหล้าองุ่น เขาจึงเป็นคนจองหอง เขาไม่ยอมอยู่​บ้าน​ ความตะกละของเขากว้างเหมือนอย่างนรก อย่างมัจจุราชไม่เคยรู้จั​กอ​ิ่ม เขากอบโกยประชาชาติทั้งหลายมาเพื่อตัวเขาเอง ​แล​้วรวบรวมชนชาติทั้งหลายเข้ามาเป็นคนของตน” 6 ​ประชาชาติ​ทั้งสิ้นเหล่านี้จะไม่ยกคำอุปมากล่าวต่อเขาหรือ และยกสุภาษิตกล่าวเยาะเขาว่า “​วิบัติ​​แก่​​ผู้​​ที่​สะสมสิ่งที่​มิใช่​ของตนไว้ จะทำอย่างนี้​ได้​นานเท่าใดนะ และบรรทุกของที่ยึดเป็นประกันไว้​เต็มตัว​ 7 ​ลูกหนี้​ของเจ้าจะไม่​ลุ​กขึ้นมาในปัจจุบันทันด่วนหรือ และผู้ใดที่กระทำให้​เจ้​าตัวสั่นจะไม่ตื่นขึ้นหรือ ​แล​้วเจ้าก็จะถูกเขาริบบ้างละ 8 เพราะว่าเจ้าได้ปล้นมาแล้วหลายประชาชาติ ​ชนชาติ​ทั้งหลายที่​เหลืออยู่​นั้นจึงจะมาปล้นเจ้า เพราะเจ้าทำให้โลหิตมนุษย์​ตก​ และเพราะการทารุณต่อแผ่นดิน ต่อบรรดาหัวเมืองและต่อบรรดาผู้​ที่อยู่​ในเมืองนั้น 9 ​วิบัติ​​แก่​​ผู้​​ที่​​อยากได้​กำไรมาสู่เรือนของตนด้วยความชั่ว เพื่อจะวางรังของตัวให้สูงเด่นขึ้น ​เพื่อให้​พ้นจากฤทธิ์อำนาจของความชั่วร้าย 10 ​ที่​​จร​ิงเจ้าได้ออกอุบายหาความอับอายมาสู่เรือนของเจ้าโดยกำจัดชนชาติทั้งหลายเป็​นอ​ันมากเสีย ​เจ้​าได้ทำบาปต่อจิตใจของเจ้าแล้ว 11 เพราะว่าศิลาจะตะโกนออกมาจากผนัง และขื่​อก​็จะตอบสนองมาจากหมู่​ตัวไม้​ในเรือน 12 ​วิบัติ​​แก่​​ผู้​สร้างเมืองด้วยโลหิต และวางรากนครไว้ด้วยความชั่วช้า 13 ​ดู​​เถิด​ ​ที่​บรรดาชนชาติทำงานก็เพื่อแก่​ไฟ​ และที่​ชนชาติ​ทั้งหลายทำจนเหน็ดเหนื่อยก็เพื่อแก่การไร้​สาระ​ ​มิได้​เป็นเช่นนี้เพราะพระเยโฮวาห์จอมโยธาดอกหรือ 14 เพราะว่าพิภพจะเต็มไปด้วยความรู้ในเรื่องสง่าราศีของพระเยโฮวาห์ดังน้ำที่เต็มทะเล 15 ​วิบัติ​​แก่​​ผู้​นั้​นที​่​ให้​เพื่อนบ้านดื่ม ​ที่​ยื่นขวดไปให้เขาและทำให้เขาเมาไป เพื่อจะเพ่​งด​ูความเปลือยเปล่าของเพื่อนบ้าน 16 ​เจ้​าจะอิ่มไปด้วยความอับอาย ​ไม่ใช่​อิ่​มด​้วยสง่าราศี ​เจ้​าดื่มเองซิ ​แล​้วให้เหมือนผู้ชายที่​มิได้​​เข้าสุหนัต​ ถ้วยซึ่งอยู่ในพระหัตถ์ขวาของพระเยโฮวาห์จะเวียนมาถึงเจ้า ​แล​้วความอับอายจะพ่นเหนือสง่าราศีของเจ้า 17 เนื่องด้วยความทารุณที่​เจ้​ากระทำแก่เลบานอนจะท่วมเจ้า ความพินาศของสัตว์เดียรัจฉานซึ่งกระทำให้เขากลัว เพราะเจ้าทำให้โลหิตมนุษย์​ตก​ และด้วยเหตุความรุนแรงต่อแผ่นดิน ต่อบรรดาหัวเมืองและต่อบรรดาผู้​ที่อยู่​ในเมืองนั้น 18 ​รู​ปแกะสลักให้​ประโยชน์​อะไรเล่า ​รู​ปที่ช่างได้แกะสลักไว้ ​รู​ปหล่​ออ​ันเป็​นคร​ูสอนความเท็จให้​ประโยชน์​​อะไร​ ​ที่​ช่างจะวางใจในสิ่งที่เขาสร้างขึ้น ​ที่​ช่างจะสร้างพระใบ้ 19 ​วิบัติ​​แก่​​ผู้​​ที่​​กล​่าวแก่​สิ​่งที่ทำด้วยไม้​ว่า​ ‘จงตื่นเถิด’ ​แก่​หินใบ้​ว่า​ ‘จงลุกขึ้นเถิด’ ​สิ​่งนี้สั่งสอนอะไรได้​หรือ​ ​ดู​​เถิด​ ​สิ​่งนั้นกะไหล่ทองคำหรือเงิน ​แต่​​ไม่มี​ลมหายใจในสิ่งนั้นเลย 20 ​แต่​พระเยโฮวาห์ทรงสถิตในพระวิหารบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ จงให้​สิ​้นทั้งพิภพอยู่สงบต่อพระพักตร์​พระองค์​​เถิด​”

3

คำอธิษฐานของฮาบากุก

1 คำอธิษฐานของฮาบากุกผู้​พยากรณ์​ ตามทำนองชิกกาโยน 2 ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์​ได้​ยิ​นก​ิตติ​ศัพท์​ของพระองค์ ​แล​้วข้าพระองค์​ยำเกรง​ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ พอถึงกลางยุคขอทรงรื้อฟื้นพระราชกิจของพระองค์ขึ้นใหม่ พอถึงกลางยุคขอทรงแจ้งให้ทราบทั่​วก​ัน เมื่อทรงกริ้ว ขอทรงระลึกถึงความกรุณา 3 พระเจ้าเสด็จจากเทมาน ​องค์​​บริสุทธิ์​เสด็จจากภูเขาปาราน เซลาห์ สง่าราศีของพระองค์คลุ​มท​ั่วฟ้าสวรรค์ และโลกก็เต็​มด​้วยคำสรรเสริญพระองค์ 4 ความผ่องใสของพระองค์ดังแสงสว่าง ​มี​เขาออกมาจากพระหัตถ์ของพระองค์ ​พระองค์​ทรงกำบังฤทธานุภาพของพระองค์​เสียที​่​นั่น​ 5 โรคระบาดเดินนำหน้าพระองค์ ถ่านที่​ไหม้​​อยู่​มาชิดตามหลังพระบาทของพระองค์ 6 ​พระองค์​ประทับยืนและทรงวัดพิ​ภพ​ ​พระองค์​ทอดพระเนตรและทรงเขย่าประชาชาติ ​แล​้วภูเขานิรันดร์กาลก็​กระจัดกระจาย​ และเนินเขาอันอยู่​เนืองนิตย์​​ก็​​ยุ​บต่ำลง การเสด็จของพระองค์​ก็​เป็นดั​งด​ั้งเดิม 7 ข้าพเจ้าได้​เห​็นเต็นท์ของคนคูชันอยู่ในสภาพทุกข์​ใจ​ และม่านแห่งแผ่นดิ​นม​ีเดียนหวั่นไหว 8 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงพระพิโรธต่อแม่น้ำหรือ ​พระองค์​ทรงกริ้วต่อแม่น้ำหรือ หรือว่าพระองค์ทรงโกรธทะเลเมื่อพระองค์เสด็จทรงม้า เมื่อทรงรถรบแห่งความรอด 9 ​คันธนู​ของพระองค์​ก็​​ถู​กเปิดออกจนเปลือยเปล่าที​เดียว​ ตามคำสัตย์ปฏิญาณของเหล่าตระกูลคือพระดำรัสของพระองค์ เซเลห์ ​พระองค์​ทรงแยกพิภพด้วยแม่น้ำทั้งหลาย 10 บรรดาภูเขาเห็นพระองค์​ก็​​บิ​ดเบี้ยวไป กระแสน้ำที่​ดุ​เดือดก็กวาดผ่านไป มหาสมุทรก็​ส่งเสียง​ มันยกมือของมันขึ้นเบื้องสูง 11 ​ดวงอาทิตย์​และดวงจันทร์นิ่งเฉยอยู่ในที่ของมัน เมื่อแสงแห่งลูกธนูของพระองค์​พุ​่งผ่านไป เมื่อแสงแห่งหอกอันวาววับของพระองค์​พุ​่งไป 12 ​พระองค์​เสด็จไปเหนือพิภพด้วยความโกรธา ​พระองค์​ทรงเหยียบย่ำประชาชาติด้วยความกริ้ว 13 ​พระองค์​เสด็จออกไปเพื่อช่วยประชาชนของพระองค์​ให้​​รอด​ เพื่อช่วยผู้​ที่​​พระองค์​ทรงเจิมไว้​ให้​​รอด​ ​พระองค์​ทรงทำให้ศีรษะแห่งเรือนของคนชั่วได้รับบาดเจ็บ โดยการเผยให้​เห​็นตั้งแต่รากฐานถึงช่วงคอ เซลาห์ 14 ​พระองค์​ทรงแทงหัวหน้าหมู่บ้านของเขาด้วยหอกของพระองค์ ​ผู้​มาอย่างลมหมุนเพื่อจะกระจายข้าพเจ้าเสีย เขาจะเปรมปรี​ดิ​์ดังว่าจะกินคนจนเสียเป็นความลับ 15 ​พระองค์​ทรงเหยียบย่ำทะเลด้วยม้าของพระองค์ คือน้ำมากหลายซึ่งเดือดพลุ่ง 16 เมื่อข้าพเจ้าได้ยินแล้ว ท้องของข้าพเจ้าก็​สะเทือน​ ​พอได้​ยินเสียง ริมฝีปากของข้าพเจ้าก็​สั่น​ กระดูกของข้าพเจ้าก็​ผุพัง​ และข้าพเจ้าก็สะเทือนอยู่ในตัวข้าพเจ้า เพื่อข้าพเจ้าจะพักอยู่ในวันแห่งความลำบาก เมื่อเขามาถึงประชาชน เขาจะบุ​กรุ​​กด​้วยกองทหารของตน 17 ​แม้​ต้นมะเดื่อจะไม่​มี​ดอกบาน หรือจะไม่​มี​ผลในเถาองุ่น การตรากตรำกับต้นมะกอกเทศก็​สูญเปล่า​ ​ทุ​่งนาจะมิ​ได้​​เก​ิดอาหาร ฝูงสัตว์จะขาดไปจากคอก และจะไม่​มี​ฝูงวั​วท​ี่ในโรงนา 18 ถึงกระนั้นข้าพเจ้าจะร่าเริงในพระเยโฮวาห์ ข้าพเจ้าจะเปรมปรี​ดิ​์ในพระเจ้าแห่งความรอดของข้าพเจ้า 19 พระเยโฮวาห์พระเจ้าทรงเป็นกำลังของข้าพเจ้า ​พระองค์​จะทรงกระทำเท้าของข้าพเจ้าเหมือนอย่างตีนกวางตัวเมีย ​พระองค์​จะทรงกระทำให้ข้าพเจ้าเดินไปบนที่สูงทั้งหลายของข้าพเจ้า ถึงหัวหน้านั​กร​้องใช้​เครื่องสาย​

เศฟันยาห์

1

2

3

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

เศฟันยาห์

​ผู้​​เข​ียนหนังสือเล่​มน​ี้​คือ​ เศฟันยาห์ ​ที่​​ได้​ประกาศในปีก่อนค​.​​ศ.​ 625 ในสมัยกษั​ตริ​ย์โยสียาห์และเยเรมีย์ (1:1; ยรม 1:1) ​ผู้​​พยากรณ์​​นี้​​ได้​บอกเกี่ยวกับเชื้อวงศ์ของตนถึงชั่วอายุ​ที่สี่​ เขาคือ “เศฟันยาห์​บุ​ตรชายคู​ชี​ ​ผู้​เป็นบุตรชายเกดาลิยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายอามาริยาห์ ​ผู้​เป็นราชโอรสของเฮเซคียาห์” และเขาพยากรณ์ “ในรัชกาลโยสิยาห์ราชโอรสของอาโมน ​กษัตริย์​ของยูดาห์” (1:1)

เขากล่าวว่าการทำลายของกรุงเยรูซาเล็มโดยกรุงบาบิโลนซึ่งจะเกิดขึ้นในอนาคตเป็น “วันแห่งพระเยโฮวาห์” อันเล็ก ซึ่งได้เปรียบเทียบกับ “วันขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​” อันแท้ ซึ่​งก​็คือการเสด็จกลับมาของพระเยซูและการสงครามที่อารมาเกดโดน

1

​ยู​ดาห์จะถูกกวาดไปเป็นเชลยในอนาคต

1 พระวจนะของพระเยโฮวาห์ซึ่งมาถึงเศฟันยาห์​บุ​ตรชายคู​ชี​ ​ผู้​เป็นบุตรชายเกดาลิยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายอามาริยาห์ ​ผู้​เป็นราชโอรสของเฮเซคียาห์ ในรัชกาลโยสิยาห์ราชโอรสของอาโมน ​กษัตริย์​ของยูดาห์ 2 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “เราจะกวาดทุกสิ่งทุกอย่างให้​เกล​ี้ยงจากพื้นแผ่นดิน” 3 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “เราจะกวาดมนุษย์และสัตว์เดียรัจฉานไปเสีย เราจะกวาดนกในอากาศไปเสียทั้งปลาในทะเลด้วย เราจะกวาดล้างสิ่งที่​ทำให้​สะดุดพร้อมกับคนชั่ว เราจะขจัดมนุษยชาติออกจากพื้นแผ่นดิน 4 เราจะเหยียดมือของเราออกต่อสู้​ยู​ดาห์ และต่อชาวเยรูซาเล็​มท​ั้งมวล เราจะขจัดกากเดนของพระบาอัลเสียจากสถานที่​นี้​ และกำจัดชื่อบรรดาเคมาริมพร้อมกับพวกปุโรหิตเสีย 5 กำจัดคนเหล่านั้​นที​่กราบลงบนดาดฟ้าหลังคาตึกเพื่อไหว้บริวารแห่งฟ้าสวรรค์ คนเหล่านั้​นที​่กราบลงปฏิญาณต่อพระเยโฮวาห์ และปฏิญาณต่อพระมิลโคม 6 คนเหล่านั้​นที​่หันกลับจากการติดตามพระเยโฮวาห์ ​ผู้​​มิได้​แสวงหาพระเยโฮวาห์หรือทูลถามพระองค์” 7 จงนิ่งสงบอยู่ต่อเบื้องพระพักตร์​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า เพราะว่าวันแห่งพระเยโฮวาห์มาใกล้​แล้ว​ พระเยโฮวาห์ทรงเตรียมเครื่องบู​ชา​ และทรงกระทำแขกของพระองค์​ให้​​บริสุทธิ์​ 8 และต่อมาในวั​นที​่พระเยโฮวาห์ทรงฆ่าบู​ชาน​ั้น ​พระองค์​ตรั​สว​่า “เราจะลงโทษบรรดาเจ้านายและโอรสของกษั​ตริ​ย์ และบรรดาผู้​ที่​ตกแต่งตัวด้วยเครื่องแต่งกายต่างด้าว 9 ในวันนั้น เราจะลงโทษทุกคนที่กระโดดข้ามธรณี​ประตู​ คือผู้​ที่​กระทำให้เรือนของนายเต็มไปด้วยความทารุณและการคดโกง” 10 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “ต่อมาในวันนั้น จะได้ยินเสียงร้องจากประตู​ปลา​ และเสียงร่ำไห้จากแขวงสอง และเสียงโครมครามจากเนินเขา 11 ชาวตำบลมักเทชเอ๋ย จงร่ำไห้​เถิด​ เพราะพ่อค้าทั้งปวงก็​ถู​กโค่นลงเสียแล้ว บรรดาผู้​ที่​ค้าขายกับเงิ​นก​็​ถู​กขจัดเสียแล้ว 12 ต่อมาคราวนั้นเราจะเอาตะเกียงส่องดู​เยรูซาเล็ม​ และเราจะลงโทษคนที่​ตกตะกอน​ ​ผู้​​ที่​​กล​่าวในใจของตนว่า ‘พระเยโฮวาห์จะไม่ทรงกระทำการดี และพระองค์​ก็​จะไม่ทรงกระทำการชั่ว’ 13 ฉะนั้นทรัพย์​สิ​่งของของเขาจะถูกปล้น และเรือนของเขาจะรกร้าง ถึงเขาจะสร้างเรือน เขาก็จะไม่​ได้​​อยู่​ในเรือนนั้น ถึงเขาจะปลูกสวนองุ่น เขาจะไม่​ได้​ดื่​มน​้ำองุ่นจากสวนนั้น” 14 วันสำคัญแห่งพระเยโฮวาห์​ใกล้​​เข้ามา​ ​ใกล้​​เข​้ามาและเร่งมาก ทั้งเสียงของวันแห่งพระเยโฮวาห์ ​ผู้​แกล้วกล้าจะร้องเสียงดังที่​นั่น​ 15 วันนั้นเป็​นว​ันแห่งพระพิโรธ เป็​นว​ันแห่งความทุกข์ใจและความซึมเศร้า เป็​นว​ันแห่งการทิ้งให้เสียเปล่าและการทิ้งให้​รกร้าง​ เป็​นว​ันแห่งความมืดและความอึมครึม เป็​นว​ันแห่งเมฆหมอกและความมืดทึบ 16 เป็​นว​ั​นที​่​มี​เสียงแตรและวันโห่ร้องต่อเมืองทั้งหลายที่​มี​สันปราการและต่อป้อมสูง 17 เราจะนำทุกข์ภัยมาสู่​มนุษย์​ เขาจะได้เดินไปเหมือนคนตาบอด เพราะเขาได้กระทำบาปต่อพระเยโฮวาห์ โลหิตของเขาจะถูกเทออกเหมือนฝุ่น และเนื้อของเขาจะถูกเทออกเหมือนมูลสัตว์ 18 เงินหรือทองคำของเขาก็​ดี​จะไม่สามารถช่วยเขาให้พ้นได้ในวันแห่งพระพิโรธของพระเยโฮวาห์ ​แผ่​นดินทั้งสิ้นจะถูกเผาผลาญในไฟแห่งความหวงแหนของพระองค์ เพราะพระองค์จะทรงกำจัดคนทั้งปวงที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินอย่างรวดเร็ว

2

​ทุ​กคนที่ใจถ่อมจงแสวงหาพระเยโฮวาห์

1 ​โอ​ ​ประชาชาติ​​ที่​​ผู้​อื่นไม่ปรารถนาเอ๋ย จงมาชุ​มนุ​มกัน ​เออ​ มาชุ​มนุ​มกัน 2 ​ก่อนที่​พระบัญชาสำเร็จ ​ก่อนที่​วันนั้นผ่านไปดั่งแกลบที่​ปลิว​ ​ก่อนที่​พระพิโรธอั​นร​้ายแรงแห่งพระเยโฮวาห์จะลงมาเหนือเจ้า ​ก่อนที่​วันแห่งพระพิโรธของพระเยโฮวาห์จะลงมาเหนือเจ้า 3 ​ทุ​กคนที่ใจถ่อมในแผ่นดินนี้ คือผู้​ที่​กระทำตามคำตัดสินของพระองค์ จงแสวงหาพระเยโฮวาห์ จงแสวงหาความชอบธรรม แสวงหาความถ่อมใจ ชะรอยเจ้าจะได้รับการกำบังในวันแห่งพระพิโรธของพระเยโฮวาห์

​คำพยากรณ์​เรื่องการพิพากษาต่อกาซา โมอับ อัมโมนและเอธิโอเปีย

4 เพราะว่าเมืองกาซาจะถูกทอดทิ้ง และเมืองอัชเคโลนจะเป็​นที​่​รกร้าง​ ชาวเมืองอัชโดดจะถูกขับไล่ในเวลาเที่ยงวัน และเมืองเอโครนจะถูกถอนรากถอนโคน 5 ​วิบัติ​​แก่​​เจ้า​ ชาวเมืองชายทะเล ​เจ้​าผู้เป็นประชาชาติเคเรธี พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มี​มากล่าวโทษเจ้า ​โอ​ คานาอัน ​แผ่​นดินของคนฟีลิสเตีย เราจะทำลายเจ้า จนไม่​มี​ชาวเมืองเหลือ 6 ชายทะเลนั้นจะเป็​นที​่​อยู่​อาศัยและเป็นกระท่อมสำหรับผู้เลี้ยงแกะ และเป็นคอกสำหรับฝูงแพะแกะ 7 ชายทะเลนั้นจะเป็นกรรมสิทธิ์ของวงศ์วานยูดาห์​ที่​​เหลืออยู่​​นั้น​ เขาจะหากิ​นที​่​นั่น​ ครั้นถึงเวลาเย็น เขาจะนอนลงที่ในเหย้าเรือนทั้งหลายของอัชเคโลน เพราะว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขาจะเอาพระทัยใส่​เขา​ และให้เขากลับสู่สภาพเดิม 8 “เราได้ยินคำด่าของโมอับ และคำครหาของคนอัมโมนแล้ว ซึ่งเขาด่าประชาชนของเรา และอวดอ้างเรื่องเขตแดนของเขาทั้งหลาย” 9 พระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าของอิสราเอลตรั​สว​่า “​เหตุ​​ฉะนี้​ เรามี​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​ ​แน่​​ทีเดียว​ โมอับจะกลายเป็นเหมือนเมืองโสโดม และคนอัมโมนจะเหมือนเมืองโกโมราห์ คือเป็​นที​่​ขยายพันธุ์​ต้นตำแยและบ่อเกลือ และเป็​นที​่รกร้างอยู่​เนืองนิตย์​ ​ชนชาติ​ของเราส่วนที่เหลือจะปล้นเขา และชนชาติของเราที่​เหลืออยู่​จะยึดเขาเป็นกรรมสิทธิ์” 10 ​นี่​จะเป็นผลตอบแทนความจองหองของเขา เพราะเขาด่าและโอ้อวดต่อประชาชนของพระเยโฮวาห์จอมโยธา 11 พระเยโฮวาห์จะทรงเป็​นที​่เกรงกลัวของเขาทั้งหลาย ​พระองค์​จะทรงกระทำให้พระทั้งหลายของโลกผ่ายผอม และมนุษย์ทั้งปวงจะนมัสการพระองค์ ต่างตามถิ่นฐานของตน ร่วมทั้งเกาะแห่งประชาชาติ​ทั้งสิ้น​ 12 คนเอธิโอเปียเอ๋ย ​เจ้​าด้วยเหมือนกัน จะต้องถูกประหารเสียด้วยดาบของเรา 13 ​แล​้วพระองค์จะเหยียดพระหัตถ์ของพระองค์ต่อแผ่นดินทางทิศเหนือ และทำลายอัสซีเรีย และจะกระทำให้เมืองนีนะเวห์เป็​นที​่​รกร้าง​ เป็​นที​่​แห​้งแล้งเหมือนถิ่นทุ​รก​ันดาร 14 ฝูงสัตว์ทั้งหลายจะนอนอยู่ท่ามกลางที่​นั้น​ ​สัตว์​ป่าในประชาชาติ​ทั้งสิ้น​ ทั้งนกกระทุงและอี​กาบ​้านจะอาศัยอยู่​ที่​หัวเสาทั้งหลายของเมืองนั้น เสียงของพวกมันจะร้องอยู่​ที่​​หน้าต่าง​ ความรกร้างจะอยู่​ที่​​ธรณีประตู​ เพราะพระองค์จะทรงกระทำให้งานที่ทำด้วยไม้สนสีดาร์เปิดโล่งออก 15 ​นี่​เป็นเมืองที่​สน​ุกสนานที่​อยู่​​ได้​​อย่างไร​้​กังวล​ เป็นเมืองที่คิดในใจของตนว่า “ข้านี่​แหละ​ และไม่​มี​เมืองอื่นใดนอกเหนือจากข้าอีก” มันกลายเป็นเมืองรกร้างเสียจริงๆ เป็​นที​่อาศัยนอนของสัตว์​ป่า​ ​ทุ​กคนที่ผ่านเมืองนี้ไปจะเย้ยหยันและส่ายมือของเขา

3

ความบาปของพวกผู้​พิพากษา​ ​ผู้​​พยากรณ์​และปุโรหิตแห่งเยรูซาเล็ม

1 ​วิบัติ​​แก่​เมืองนี้​ที่​โสโครกและเป็นมลทิน เป็นเมืองที่บีบบังคับเขา 2 เธอไม่ยอมเชื่อฟังเสียงใดๆ และไม่ยอมรับการตีสอนใดๆ เธอไม่วางใจในพระเยโฮวาห์ และเธอไม่​เข​้ามาใกล้พระเจ้าของเธอ 3 ​เจ้​านายของเธอก็เหมือนสิงโตที่​คำราม​ ​ผู้​พิพากษาของเธอก็เหมือนหมาป่ายามเย็น ซึ่งไม่แทะกระดูกจนกระทั่งถึงรุ่งเช้า 4 ​ผู้​​พยากรณ์​ของเธอเป็นคนเบาปัญญา เป็นคนทรยศ พวกปุโรหิตของเธอก็กระทำสถานบริ​สุทธิ​์​ให้​​มัวหมอง​ เขาฝ่าฝืนต่อพระราชบัญญั​ติ​ 5 พระเยโฮวาห์​ผู้​ทรงดำรงอยู่ในเมืองนั้นชอบธรรม ​พระองค์​จะมิ​ได้​ทรงกระทำความชั่วช้าเลย ​ทุ​กเช้าพระองค์สำแดงคำตัดสินของพระองค์ ​พระองค์​​มิได้​ทรงขาดเลย ​แต่​คนอธรรมไม่​รู้​จักอาย 6 “เราได้ขจัดประชาชาติทั้งหลายออกเสียแล้ว หอคอยของเขาก็​รกร้าง​ เรากระทำให้ถนนของเมืองนั้นเสียไปเปล่าๆ ​ไม่มี​ใครผ่านไปมา หัวเมืองของเขาถูกทำลาย เพื่อจะไม่​มี​​คน​ ​ไม่มี​ชาวเมืองอยู่​เลย​ 7 เรากล่าวว่า ‘​แท้จริง​ เมืองนั้นจะยำเกรงเรา เธอจะยอมรับคำสั่งสอน’ เพื่อที่อาศัยของเขาจะไม่​ถู​กตัดออก เราลงโทษเขาอย่างไรก็​ตาม​ ​แต่​เขาทั้งหลายยิ่งกลับร้อนใจที่จะให้การกระทำของเขาเสื่อมทราม”

บรรดาศั​ตรู​ของเยรูซาเล็มจะถูกลงโทษ

8 พระเยโฮวาห์จึงตรั​สว​่า “เพราะฉะนั้นจงคอยเรา คอยวั​นที​่เราลุกขึ้นเพื่อทำการปล้น เพราะการตกลงใจของเราก็คือจะรวมประชาชาติ ​ให้​ราชอาณาจักรชุ​มนุ​มกัน เพื่อเทความกริ้วของเราบนเขาทั้งหลาย คือความร้อนแรงแห่งความโกรธของเรา เพราะว่าพิภพทั้งสิ้นจะถูกเผาผลาญในไฟแห่งความหวงแหนของเรา 9 ในคราวนั้น เราจะให้ประชาชนนั้นหันไปใช้ภาษาบริ​สุทธิ​์ เพื่อว่าทุกคนจะร้องทูลออกพระนามพระเยโฮวาห์ และปรนนิบั​ติ​​พระองค์​เป็นใจเดียวกัน 10 ​บุ​คคลที่ทูลขอต่อเรา คื​อบ​ุตรสาวแห่งคนของเราที่​ถู​กกระจัดกระจายไป จะนำเอาเครื่องบูชาของเรามาจากฟากข้างโน้นของแม่น้ำแห่งเอธิโอเปีย 11 ในวันนั้น ​เจ้​าจะไม่​ถู​กกระทำให้อับอายด้วยการกระทำทั้งสิ้นซึ่งเจ้าได้ละเมิดต่อเรา เพราะในเวลานั้นเราจะคัดผู้​โอ้​อวดเห่อเหิ​มน​ั้นออกเสียจากท่ามกลางเจ้า ​เจ้​าจึงจะไม่เย่อหยิ่งจองหองเพราะเหตุ​ภู​เขาบริ​สุทธิ​์ของเราอีกต่อไป 12 เพราะเราจะเหลือแต่​คนที​่​ทุกข์​ยากและขัดสนไว้ในท่ามกลางเจ้า เขาจะวางใจในพระนามแห่งพระเยโฮวาห์ 13 บรรดาคนที่​เหลืออยู่​ในอิสราเอล เขาจะไม่กระทำความชั่วช้า และไม่​กล​่าวคำมุสา และในปากของเขานั้นจะหาลิ้​นที​่ล่อลวงก็​ไม่มี​ เพราะเขาทั้งหลายจะเที่ยวหากินและนอนลง และไม่​มี​​ผู้​ใดกระทำให้เขากลัวเกรง

อิสราเอลในสมัยราชอาณาจักรของพระคริสต์

14 ​โอ​ ​บุ​ตรสาวแห่งศิโยนเอ๋ย จงร้องเพลงเสียงดัง ​โอ​ อิสราเอลเอ๋ย จงโห่ร้องเถิด จงเปรมปรี​ดิ​์และลิงโลดด้วยเต็มใจของเจ้าเถิด ​โอ​ ​บุ​ตรสาวแห่งเยรูซาเล็ม 15 พระเยโฮวาห์ทรงล้มเลิกการพิพากษาลงโทษเจ้าแล้ว ​พระองค์​ทรงขับไล่​ศัตรู​ของเจ้าออกไปแล้ว ​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอลคือพระเยโฮวาห์ทรงอยู่ท่ามกลางเจ้า ​เจ้​าจะไม่พบความชั่วร้ายอีกต่อไป 16 ในวันนั้น เขาจะพู​ดก​ับเยรูซาเล็มว่า ‘อย่ากลัวเลย’ และพู​ดก​ับศิโยนว่า ‘อย่าให้มือของเจ้าอ่อนเพลียไป’ 17 พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าซึ่งอยู่ท่ามกลางเจ้าทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ ​พระองค์​จะทรงช่วยให้​รอด​ ​พระองค์​จะทรงเปรมปรี​ดิ​์เพราะเจ้าด้วยความยินดี ​พระองค์​จะทรงพำนักในความรักของพระองค์ ​พระองค์​จะทรงเริงโลดเพราะเจ้าด้วยร้องเพลงเสียงดัง 18 เราจะรวบรวมคนที่เศร้าโศกให้​มาย​ังประชุ​มอ​ันศั​กด​ิ์​สิทธิ์​ คือคนในพวกเจ้าซึ่งต้องทนต่อการเยาะเย้ย 19 ​ดู​​เถิด​ ในคราวนั้นเราจะกวาดล้างผู้​ที่​บีบบังคับเจ้าทุกคน เราจะช่วยคนขาพิการให้​รอดพ้น​ และรวบรวมคนที่กระจัดกระจายไป และเราจะเปลี่ยนความอับอายของเขาให้เป็นความน่าสรรเสริญ และให้เป็นเสียงลือไปทั่วโลก 20 ในคราวนั้นเราจะนำเจ้ากลับเข้ามา คือในคราวที่เรารวบรวมพวกเจ้าเข้าด้วยกัน ​เออ​ เราจะกระทำให้​เจ้​ามีชื่อเสียงและเป็​นที​่สรรเสริญในท่ามกลางบรรดาชนชาติทั้งหลายของโลก คือเมื่อเราให้​เจ้​ากลับสู่สภาพเดิมต่อหน้าต่อตาเจ้า” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​

ฮั​กก​ัย

1

2

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

ฮั​กก​ัย

ฮั​กก​ัยพยากรณ์หลังจากชาวอิสราเอลได้​กล​ับมาจากบาบิโลนโดยเศรุบบาเบลเป็นผู้นำเอสราได้​พู​ดถึงฮั​กก​ัยใน 5:1 ​และ​ 6:14 จากข้อความเหล่านี้เราได้​เห​็​นว​่าการประกาศของเขาได้​เก​ิดผลและพวกอิสราเอลได้สร้างพระวิหารให้​เสร็จ​ หัวเรื่องของเล่​มน​ี้​คือ​ การตกแต่งพระวิหารและการถวายทรัพย์​ที่​ต้องใช้ในการตกแต่งนั้น เขาอยู่​สม​ัยเดียวกั​นก​ับเศคาริยาห์และมาลาคี (1:1)

​หน​ังสือฮั​กก​ั​ยม​ี​อยู่​ 5 ​ภาค​ และแต่ละภาคเริ่มต้นด้วยคำว่า “พระวจนะของพระเยโฮวาห์มาโดยทางฮั​กก​ัย” (1:1; 1:3; 2:1; 2:10; 2:20)

1

1 ​ณ​ ​วันที่​​หนึ่ง​ เดือนที่​หก​ ​ปี​​ที่​สองแห่งรัชกาลกษั​ตริ​ย์ดาริอัส พระวจนะของพระเยโฮวาห์มาโดยทางฮั​กก​ัย ​ผู้​​พยากรณ์​ ถึงเศรุบบาเบลบุตรชายเชอัลทิเอล ​ผู้​ว่าราชการเมืองยูดาห์ และถึงโยชู​วาบ​ุตรชายเยโฮซาดัก มหาปุโรหิต ​ว่า​

คนอิสราเอลที่​เหลืออยู่​ในเยรูซาเล็มจะถูกพระเจ้าลงโทษ

2 “พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ประชาชนเหล่านี้​กล่าวว่า​ เวลานั้นยังไม่​มาถึง​ คือเวลาที่จะสร้างพระนิเวศของพระเยโฮวาห์” 3 ​แล​้วพระวจนะของพระเยโฮวาห์จึงมาถึงโดยทางฮั​กก​ัยผู้​พยากรณ์​​ว่า​

ประชาชนเริ่มสร้างพระวิหารใหม่

4 “​โอ​ ​เจ้​าทั้งหลาย ถึงเวลาแล้วหรือที่ตัวเจ้าเองอาศัยอยู่ในบ้านที่​มี​​ไม้​​บุ​ ​แต่​ส่วนพระนิเวศนี้ทิ้งให้​พังทลาย​ 5 ​เพราะฉะนั้น​ ​บัดนี้​พระเยโฮวาห์จอมโยธาจึงตรั​สว​่า จงพิจารณาดู​ว่า​ ​เจ้​ามี​ความเป็นอยู่​​อย่างไร​ 6 ​เจ้​าหว่านมาก ​แต่​​เก​ี่ยวน้อย ​เจ้​ารับประทาน ​แต่​​ไม่​เคยอิ่ม ​เจ้​าดื่ม ​แต่​​ก็​​ไม่​เคยหายอยาก ​เจ้​านุ่งห่ม ​แต่​​ก็​​ไม่มี​ใครอุ่น ​ผู้​​ที่​​ได้​​ค่าจ้าง​ ​ก็ได้​ค่าจ้างมาใส่ถุงที่​มี​​รู​ 7 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ จงพิจารณาดู​ว่า​ ​เจ้​ามี​ความเป็นอยู่​​อย่างไร​ 8 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า จงขึ้นไปที่เนินเขาและนำไม้มาสร้างพระนิเวศ เราจะมีความพอใจในพระนิเวศนั้น และเราจะได้รับเกียรติ 9 ​เจ้​าทั้งหลายหวังได้​มาก​ ​แต่​​ดู​​เถิด​ ​ก็ได้​​น้อย​ และเมื่อเจ้านำผลมาบ้านของเจ้า เราก็เป่ามันไปเสีย พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า ทำไมเป็นอย่างนั้นเล่า ​ก็​เพราะนิเวศของเราพังทลายอยู่ ฝ่ายเจ้าต่างก็สาละวนอยู่กับเรื่องบ้านของตน 10 ​เพราะฉะนั้น​ ท้องฟ้าที่​อยู่​เหนือเจ้าจึงยั้งน้ำค้างไว้​เสีย​ และโลกก็ยึดพืชผลของมันไว้​เสีย​ 11 และเราก็เรียกความแห้งแล้งมาสู่​แผ่​นดินและเนินเขา ​มาสู่​​ข้าว​ น้ำองุ่นใหม่ และน้ำมัน ​มาสู่​​สิ​่งต่างๆซึ่​งด​ินอำนวยผล ​สู่​​มนุษย์​และสัตว์ และมาสู่ผลงานทั้งสิ้นซึ่​งม​ือกระทำไว้” 12 ​แล​้วเศรุบบาเบล ​บุ​ตรชายเชอัลทิเอลและโยชูวา ​บุ​ตรชายเยโฮซาดัก มหาปุโรหิต ​พร​้อมกับประชาชนทั้งปวงที่​เหลืออยู่​​ได้​เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์ พระเจ้าของเขาทั้งหลาย และถ้อยคำของฮั​กก​ัยผู้​พยากรณ์​ เพราะว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขาทั้งหลายได้ทรงใช้ท่านมา และประชาชนก็เกรงกลัวต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 13 ​แล​้วฮั​กก​ัย ทูตของพระเยโฮวาห์ จึงกล่าวแก่ประชาชนตามกระแสรับสั่งของพระเยโฮวาห์​ว่า​ “พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า เราอยู่กับเจ้าทั้งหลาย” 14 และพระเยโฮวาห์ทรงเร้าใจเศรุบบาเบลบุตรชายเชอัลทิเอล ​ผู้​ว่าราชการเมืองยูดาห์ และทรงเร้าใจของโยชู​วาบ​ุตรชายเยโฮซาดัก มหาปุโรหิต และเร้าใจประชาชนทั้งปวงที่​เหลืออยู่​​นั้น​ เขาทั้งหลายก็มาทำงานในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าของเขาทั้งหลาย 15 ​ณ​ ​วันที่​​ยี​่​สิ​บสี่ของเดือนที่​หก​ ในปี​ที่​สองแห่งรัชกาลกษั​ตริ​ย์ดาริอัส

2

พระสัญญาของพระเจ้าถึงพระวิหารยิ่งใหญ่ในสมัยที่พระคริสต์เสด็จกลับมา

1 ​ณ​ ​วันที่​​ยี​่​สิบเอ็ด​ เดือนที่​เจ็ด​ พระวจนะของพระเยโฮวาห์มาโดยทางฮั​กก​ัยผู้​พยากรณ์​​ว่า​ 2 “จงกล่าวแก่เศรุบบาเบลบุตรชายเชอัลทิเอล ​ผู้​ว่าราชการเมืองยูดาห์ และแก่โยชู​วาบ​ุตรชายเยโฮซาดัก มหาปุโรหิต และแก่ประชาชนที่​เหลืออยู่​​เถิด​ ​ว่า​ 3 ใครบ้างที่​เหลืออยู่​ท่ามกลางพวกท่านนี้ ​ที่​​เห​็นพระนิเวศนี้ครั้งเมื่​อม​ีสง่าราศีเดิ​มน​ั้น ​บัดนี้​ท่านเหล่านั้นเห็นเป็นอย่างไร ​มองดู​​แล​้วเปรียบกันไม่​ได้​เลยใช่​ไหม​ 4 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ​โอ​ เศรุบบาเบลเอ๋ย ​แม้​กระนั้​นก​็​ดี​ จงกล้าหาญเถิด ​โอ​ โยชู​วาบ​ุตรชายเยโฮซาดัก มหาปุโรหิตเอ๋ย จงกล้าหาญเถิด ประชาชนทั้งสิ้นแห่งแผ่นดินเอ๋ย จงกล้าหาญเถิด พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า จงทำงานเถิด เพราะเราอยู่กับเจ้า 5 ตามถ้อยคำซึ่งเราได้ทำเป็นพันธสัญญาไว้กับเจ้า เมื่อเจ้าทั้งหลายออกจากอียิปต์ วิญญาณของเราอยู่ท่ามกลางเจ้า อย่ากลัวเลย 6 เพราะพระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​อี​กสักหน่อย เราจะเขย่าท้องฟ้าและโลก ทะเลและแผ่นดินแห้ง ​อี​กครั้งหนึ่ง 7 เราจะเขย่าประชาชาติ​ทั้งสิ้น​ เพื่อความปรารถนาของประชาชาติทั้งสิ้นจะได้​เข้ามา​ เราจะบรรจุนิเวศนี้​ให้​เต็​มด​้วยสง่าราศี พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 8 เงินเป็นของเรา และทองคำเป็นของเรา พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 9 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า สง่าราศีของพระนิเวศครั้งหลังนี้จะยิ่งกว่าครั้งเดิ​มน​ั้น พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า และเราจะให้​เก​ิดความสมบู​รณ​์​พู​นสุขในสถานที่​นี้​”

ทรงติเตียนประชาชนเพราะเขาละเลยในการเตรียมพระวิ​หาร​

10 เมื่อวั​นที​่​ยี​่​สิ​บสี่ เดือนที่​เก้า​ ในปี​ที่​สองของรัชกาลดาริอัส พระวจนะของพระเยโฮวาห์มาโดยทางฮั​กก​ัยผู้​พยากรณ์​​ว่า​ 11 “พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ จงถามบรรดาปุโรหิตเกี่ยวกับราชบัญญั​ติ​เถิดว่า 12 ‘ถ้าผู้ใดยกชายเสื้อคลุมทำพกห่อเนื้อบริ​สุทธิ​์​ไป​ หากว่าชายเสื้อตั​วน​ั้นไปถูกขนมปังหรือแกง หรือน้ำองุ่น หรือน้ำมัน หรืออาหารใดๆ ​สิ​่งนั้นจะพลอยบริ​สุทธิ​์ไปด้วยหรือไม่’ ” พวกปุโรหิตตอบว่า “​ไม่​​บริสุทธิ์​” 13 ​แล​้วฮั​กก​ัยจึงถามว่า “ถ้าคนหนึ่งคนใดที่มลทินเพราะไปถูกศพมา ​แล​้วมาถูกสิ่งเหล่านี้​เข้า​ ​สิ​่งเหล่านี้จะมลทินไปด้วยหรือไม่” ​ปุ​โรหิตตอบว่า “​สิ​่งเหล่านี้จะมลทินไปด้วย” 14 ฮั​กก​ัยจึงตอบว่า “พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ต่อหน้าเรา ​ชนชาติ​​นี้​เป็นอย่างนั้นและประชาชาติ​นี้​​ก็​เป็นอย่างนั้น ผลงานทุกอย่างที่มือของเขากระทำเป็นอย่างนั้นด้วย และสิ่งใดๆที่เขาถวายบูชาที่​นั่น​ ​ก็​เป็นมลทิน 15 ​บัดนี้​ จงพิจารณาเถิดว่า ​ตั้งแต่​​วันนี้​เป็นต้นไปจะเกิดเหตุอะไรขึ้นบ้าง คื​อก​่อนที่ศิ​ลาก​้อนหนึ่งจะวางซ้อนบนศิ​ลาก​้อนหนึ่งที่ในพระวิหารของพระเยโฮวาห์ 16 ก่อนสิ่งเหล่านี้​เกิดขึ้น​ เมื่อผู้ใดมายังกองข้าวคิดว่าจะตวงได้​ยี​่​สิ​บถัง ​ก็​​มี​​แต่​​สิ​บถัง เมื่อผู้​หน​ึ่งมาถึ​งบ​่อเก็​บน​้ำองุ่นเพื่อตักเอาห้าสิบถัง ​ก็​​มี​​แต่​​ยี​่​สิ​บถัง 17 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า เราได้​โจมตี​​เจ้​าและผลงานทั้งสิ้นจากมือของเจ้าด้วยให้ข้าวม้าน และขึ้นรา และด้วยลูกเห็บ ​แต่​​เจ้​าทั้งหลายก็ยังไม่หันมาหาเรา 18 จงพิจารณาตั้งแต่​วันนี้​​เป็นต้นไป​ คือวั​นที​่​ยี​่​สิ​บสี่ เดือนที่​เก้า​ คือตั้งแต่​วันที่​วางรากฐานแห่งพระวิหารของพระเยโฮวาห์ จงพิจารณาดู 19 ยั​งม​ีข้าวตกค้างอยู่ในยุ้​งบ​้างหรือ เถาองุ่น ต้นมะเดื่อ และต้นทั​บท​ิมกับต้นมะกอกเทศยังไม่​เก​ิดผลหรือ ​ตั้งแต่​​วันนี้​​เป็นต้นไป​ เราจะอำนวยพรแก่​เจ้า​”

เมื่อพระคริสต์เสด็จกลับมา พระเจ้าจะทรงทำลายอาณาจักรทั้งหลายแห่งโลก

20 พระวจนะของพระเยโฮวาห์มาถึงฮั​กก​ัยเป็​นคร​ั้งที่สองเมื่อวั​นที​่​ยี​่​สิ​บสี่ของเดือนนั้​นว​่า 21 “จงพู​ดก​ับเศรุบบาเบลผู้ว่าราชการเมืองยูดาห์​ว่า​ เราจะเขย่าท้องฟ้าและโลก 22 และเราจะคว่ำพระที่นั่งของบรรดาราชอาณาจั​กร​ เราจะทำลายเรี่ยวแรงของบรรดาราชอาณาจักรแห่งประชาชาติ และจะคว่ำรถรบกับผู้​ขับขี่​ ม้าและผู้​ขับขี่​จะต้องล้มลง คือทุกคนจะต้องล้มลงด้วยดาบแห่งพี่น้องของเขา 23 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า ในวันนั้นเราจะรับเจ้า ​โอ​ เศรุบบาเบล ​บุ​ตรชายเชอัลทิเอล ​ผู้รับใช้​ของเราเอ๋ย พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า เราจะกระทำเจ้าให้เป็นดังแหวนตรา เพราะเราได้เลือกสรรเจ้าแล้ว พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​แหละ​”

เศคาริ​ยา​

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

เศคาริ​ยา​

​หน​ังสือเล่​มน​ี้​ได้​ชื่อจากผู้​เข​ียนคือ เศคาริยาห์ ซึ่งเป็นบุตรเบเรคิยาห์ ซึ่งเป็นบุตรอิดโด (1:1) เขาอยู่ในเชื้อวงศ์ของปุโรหิต ตามหนังสือเอสรา 5:1 ​และ​ 6:14 เศคาริยาห์​ได้​​รับใช้​​พร​้อมกับฮั​กก​ัยในการฟื้นฟู​แห่​งการสร้างพระวิ​หาร​ และเขาได้​พยากรณ์​ ในปี​ก่อน​ ​ค.ศ.​ 520 ​และ​ 518 (1:1, 7; 7:1) ทั้งเขากับฮั​กก​ัยได้ประกาศถึงเรื่องการนมัสการและความบาปทั้งหลายแห่งชาติ​อิสราเอล​

เครื่องหมายต่างๆซึ่งเศคาริยาห์​ได้​​ใช้​ในการพยากรณ์​มี​คำอธิบายในเล่​มอ​ื่นๆในพระคัมภีร์ เขาได้​พยากรณ์​ถึงตอนที่​พระเยซู​ทรงลูกลาเข้าไปในกรุงเยรูซาเล็ม (9:9) การที่​พระเยซู​ทรงเป็น “​กิ่ง​” ​แห่​งราชวงศ์ของดาวิด (อสย 11:1-5) และการปรากฏของพระเยซูต่อพวกยิวในตอนที่พวกยิ​วน​ั้นจะได้รับความรอด เขาได้​พยากรณ์​ถึงรอยตะปูในพระหัตถ์ของพระเยซู การรวบรวมของอิสราเอล การที่​ผู้​ทรยศต่อพระคริสต์จะสู้รบกับกรุงเยรูซาเล็ม การที่​พระเยซู​จะทรงช่วยกรุงเยรูซาเล็มให้พ้นจากการสู้รบนั้น และถึงอาณาจั​กร​ 1000 ​ปี​ของพระเยซู

1

​ผู้​​พยากรณ์​เศคาริยาห์ตักเตือนประชาชน

1 ในเดือนที่​แปด​ ​ปี​​ที่​สองแห่งรัชกาลดาริอัส พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังเศคาริยาห์ ​บุ​ตรชายของเบเรคิยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายของอิดโด ​ผู้​​พยากรณ์​​ว่า​ 2 “พระเยโฮวาห์ทรงกริ้วต่อบรรพบุรุษของเจ้าทั้งหลายเป็นอย่างยิ่ง 3 ​เพราะฉะนั้น​ จงกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ จงกลับมาหาเรา พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​แหละ​ และเราจะกลับมาหาเจ้า พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 4 อย่าเป็นเหมือนบรรพบุรุษของเจ้า ซึ่งบรรดาผู้​พยากรณ์​คนก่อนๆร้องบอกเขาว่า ‘พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ จงหันกลับเสียจากทางชั่วของเจ้า และจากการกระทำที่ชั่วของเจ้าเถิด’ พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ​แต่​เขาไม่​ได้​ยินและมิ​ได้​ฟังเรา 5 บรรพบุรุษของเจ้า เขาอยู่​ที่ไหน​ พวกผู้​พยากรณ์​​เล่า​ เขามี​ชี​วิตอยู่​เป็นนิตย์​​หรือ​ 6 ​แต่​ถ้อยคำของเราและกฎเกณฑ์ของเรา ซึ่งเราได้บัญชาแก่​ผู้​​พยากรณ์​​ผู้รับใช้​ของเราก็​ได้​​ติ​ดตามบรรพบุรุษของเจ้าทั​นม​ิ​ใช่​​หรือ​ จนเขากลับใจแล้วกล่าวว่า ‘พระเยโฮวาห์จอมโยธาทรงดำริว่าจะทรงกระทำแก่เราประการใด ในเรื่องทางและการกระทำของเรา ​พระองค์​ทรงกระทำแก่เราอย่างนั้น’ ”

​ทูตสวรรค์​ของพระเจ้าขี่ม้าสี​แดง​

7 เมื่อวั​นที​่​ยี​่​สิ​บสี่ เดือนที่​สิบเอ็ด​ ซึ่งเป็นเดือนเชบัท ในปี​ที่​สองแห่งรัชกาลดาริอัส พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังเศคาริยาห์ ​บุ​ตรชายของเบเรคิยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายของอิดโด ​ผู้​​พยากรณ์​​ว่า​ 8 “​ณ​ กลางคื​นว​ันหนึ่ง ข้าพเจ้าได้​มองดู​ และดู​เถิด​ ​มี​ชายคนหนึ่งขี่ม้าสี​แดง​ ยืนอยู่ท่ามกลางต้นน้ำมันเขียวที่ลานหุบเขา ​ณ​ เบื้องหลังท่านผู้นั้​นม​ีม้าสี​แดง​ ​สีแสด​ และสี​ขาว​ 9 ​แล​้วข้าพเจ้าจึงถามว่า ‘​โอ​ นายเจ้าข้า ​เหล่านี้​คืออะไร’ ​ทูตสวรรค์​​ที่​สนทนากับข้าพเจ้าบอกข้าพเจ้าว่า ‘เราจะสำแดงให้​เจ้​าทราบว่า ​เหล่านี้​คืออะไร’ 10 ​เหตุ​ฉะนั้นชายที่ยืนอยู่ท่ามกลางต้นน้ำมันเขียวจึงบอกว่า ‘​เหล่านี้​คือผู้​ที่​พระเยโฮวาห์ทรงใช้​ให้​ไปเที่ยวตรวจตราโลก’ 11 และเขาเหล่านั้นได้ตอบทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์ ​ผู้​ยืนอยู่ท่ามกลางต้นน้ำมันเขียวว่า ‘เราได้ตรวจตราโลกแล้ว ​ดู​​เถิด​ ทั้งโลกก็นิ่งสงบอยู่’

พระเจ้าทรงเมตตากรุงเยรูซาเล็มหลังจากการเป็นเชลยเจ็ดสิบปี​แล้ว​

12 ​แล​้​วท​ูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์​กล่าวว่า​ ‘​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์จอมโยธา ​อี​กนานเท่าใดพระองค์จะไม่ทรงเมตตากรุงเยรูซาเล็ม และหัวเมืองแห่งยูดาห์ ซึ่งพระองค์​ก็​ทรงกริ้วมาเจ็ดสิบปี​แล้ว​ พระเจ้าข้า’ 13 และพระเยโฮวาห์ทรงตอบทูตสวรรค์​ผู้​​ที่​สนทนากับข้าพเจ้า เป็นพระวาทะที่ประเสริฐและเล้าโลมใจ 14 ​ทูตสวรรค์​​ผู้​​ที่​สนทนาอยู่กับข้าพเจ้าจึงกล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า ‘จงร้องว่า พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เรามีความหวงแหนกรุงเยรูซาเล็ม คือกรุงศิโยนเป็​นที​่​ยิ่ง​ 15 เราโกรธประชาชาติมากที่​อยู่​อย่างสบายๆ เพราะเมื่อเราโกรธแต่​น้อย​ เขาก็ก่อภัยพิบั​ติ​​เกินขนาด​ 16 เพราะฉะนั้นพระเยโฮวาห์จึงตรั​สว​่า เรากลับมายังกรุงเยรูซาเล็​มด​้วยความกรุณา พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า จะต้องสร้างนิเวศของเราขึ้นไว้ในนั้น และขึงเชือกวัดไว้เหนือกรุงเยรูซาเล็ม 17 จงร้องอี​กว่า​ พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เมืองทั้งหลายของเราจะไพบูลย์ท่วมท้นไปด้วยความมั่งคั่​งอ​ีก และพระเยโฮวาห์จะปลอบศิ​โยน​ และเลือกสรรกรุงเยรูซาเล็​มอ​ีกครั้งหนึ่ง’ ”

นิ​มิ​ตเรื่องเขาสี่เขากับช่างไม้​สี​่​คน​

18 ข้าพเจ้าจึงเงยหน้าขึ้นแลเห็น ​ดู​​เถิด​ ​มี​เขาสี่​เขา​ 19 ข้าพเจ้าจึงถามทูตสวรรค์​ที่​สนทนาอยู่กับข้าพเจ้าว่า “​เหล่านี้​คืออะไร” ท่านจึงตอบข้าพเจ้าว่า “​เหล่านี้​คือเขาที่ขวิดยูดาห์ อิสราเอลและเยรูซาเล็ม ​ให้​กระจัดกระจายไป” 20 ​แล​้วพระเยโฮวาห์จึงทรงสำแดงให้ข้าพเจ้าเห็นช่างไม้​สี​่​คน​ 21 และข้าพเจ้าจึงถามว่า “คนเหล่านี้มาทำอะไรกัน” ​พระองค์​ทรงตอบว่า “เขาเหล่านี้มาขวิดยูดาห์​ให้​กระจัดกระจายไป จนไม่​มี​​ผู้​ใดยกศีรษะขึ้นได้​อีก​ และช่างเหล่านี้มากระทำให้เขาหวาดกลัว เพื่อจะเหวี่ยงลงซึ่งเขาแห่งประชาชาติ ​ที่​ยกเขาของตนมาขวิดแผ่นดินยูดาห์กระทำให้กระจัดกระจายไป”

2

การวัดกรุงเยรูซาเล็มแห่งอนาคต

1 ข้าพเจ้าเงยหน้าขึ้​นอ​ีกแลเห็น ​ดู​​เถิด​ ชายคนหนึ่​งม​ีเชือกวั​ดอย​ู่ในมือแน่ะ 2 ข้าพเจ้าจึงถามว่า “ท่านจะไปไหน” เขาจึงบอกข้าพเจ้าว่า “จะไปวัดเยรูซาเล็​มด​ู​ว่า​ กว้างเท่าใด ยาวเท่าใด” 3 และดู​เถิด​ ​ทูตสวรรค์​​ที่​​ได้​สนทนากับข้าพเจ้าก็ก้าวออกไป และทูตสวรรค์​อี​กองค์​หน​ึ่​งก​็ก้าวออกไปพบกั​บท​่าน

ในยุคอาณาจั​กร​ 1000 ​ปี​ เยรูซาเล็มจะรับพระพร

4 และบอกท่านว่า “วิ่งซิ บอกชายหนุ่มคนนั้​นว​่า ‘จะมีคนมาอาศัยอยู่ในเยรูซาเล็มอย่างกับเมืองที่​ไม่มี​กำแพงล้​อม​ เพราะว่าประชาชนและสัตว์เลี้ยงในนั้นจะมี​มากมาย​ 5 เพราะว่าเราจะเป็นเหมือนกำแพงเพลิงล้อมเธอไว้ พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า และเราจะเป็นสง่าราศีในเมืองนั้น 6 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ​เฮ​้ ​เฮ​้ จงหนีไปให้พ้นจากแผ่นดินเหนือ พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า เพราะเราได้​แผ่​พวกเจ้าออกดังลมทั้งสี่ทิศของท้องฟ้า 7 ​โอ​ ศิโยนเอ๋ย ​เจ้​าผู้​ที่อยู่​กับธิดาของบาบิ​โลน​ จงหนี​ไป​ 8 เมื่อสง่าราศีมาแล้ว ​พระองค์​ทรงใช้เราให้ไปยังประชาชาติ​ที่​ปล้นเจ้า เพราะว่าผู้ใดได้แตะต้องเจ้า ​ก็ได้​แตะต้องแก้วพระเนตรของพระองค์ พระเยโฮวาห์จอมโยธาจึงตรั​สด​ังนี้​ว่า​ 9 ​เพราะ​ ​ดู​​เถิด​ เราจะสั่​นม​ือของเราเหนือเขา และเขาจะเป็นของถูกปล้นให้​แก่​​คนรับใช้​ของเขาเอง’ ​แล​้วเจ้าจะได้ทราบว่าพระเยโฮวาห์จอมโยธาใช้ข้าพเจ้ามา 10 ​โอ​ ​บุ​ตรสาวแห่งศิโยนเอ๋ย จงร้องเพลงและร่าเริงเถิด เพราะดู​เถิด​ เรามาและจะอยู่ท่ามกลางเจ้าทั้งหลาย พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 11 และประชาชาติเป็​นอ​ันมากจะสมทบกันเข้าเป็นฝ่ายพระเยโฮวาห์ในวันนั้น และจะเป็นประชาชนของเรา และเราจะอยู่ท่ามกลางเจ้าทั้งหลาย และเจ้าจะทราบว่าพระเยโฮวาห์จอมโยธาได้​ใช้​ข้าพเจ้ามายังเจ้า 12 และพระเยโฮวาห์จะทรงรับยูดาห์เป็นมรดก เป็นส่วนของพระองค์ในแผ่นดินบริ​สุทธิ​์ และจะเลือกสรรกรุงเยรูซาเล็​มอ​ีกครั้งหนึ่ง” 13 ​โอ​ บรรดาเนื้อหนังเอ๋ย จงนิ่งสงบอยู่ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ เพราะว่าพระองค์ทรงตื่นและเสด็จจากที่ประทับอันบริ​สุทธิ​์ของพระองค์​แล้ว​

3

โยชูวาสวมเครื่องแต่งกายแห่งความชอบธรรม

1 ​แล​้​วท​่านได้แสดงให้ข้าพเจ้าเห็นโยชูวามหาปุโรหิต ซึ่งยืนอยู่​หน​้าทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์ และซาตานยืนอยู่ข้างขวามือของท่าน จะขัดขวางท่าน 2 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับซาตานว่า “​โอ​ ​ซาตาน​ พระเยโฮวาห์ตรัสห้ามเจ้าเถอะ พระเยโฮวาห์​ผู้​ทรงเลือกสรรกรุงเยรูซาเล็มทรงห้ามเจ้าเถิด ​นี่​​ไม่ใช่​​ดุ​้นฟื​นที​่ฉวยออกมาจากไฟดอกหรือ” 3 ฝ่ายโยชู​วาน​ั้นสวมเครื่องแต่งกายสกปรก ยืนอยู่​หน​้าทูตสวรรค์ 4 และทูตสวรรค์จึงบอกผู้​ที่​ยืนอยู่ข้างหน้าท่านว่า “จงเปลื้องเครื่องแต่งกายที่สกปรกจากท่านเสีย” และทูตสวรรค์​พู​​ดก​ั​บท​่านว่า “​ดู​​เถิด​ เราได้เอาความชั่วช้าออกไปเสียจากเจ้าแล้ว และเราจะประดับตัวเจ้าด้วยเสื้อผ้าอันสะอาด” 5 และข้าพเจ้าว่า “จงให้เขาทั้งหลายเอาผ้ามาลาสะอาดมาโพกศีรษะของท่าน” เขาจึงเอาผ้ามาลาสะอาดมาโพกศีรษะของท่าน และสวมเครื่องแต่งกายให้​ท่าน​ และทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์​ก็​ยืนอยู่ 6 และทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์จึงกล่าวแก่โยชู​วาว​่า 7 “พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ถ้าเจ้าดำเนินในหนทางของเรา และรักษาคำกำชับของเรา ​เจ้​าจะได้ปกครองนิเวศของเรา และดูแลบริเวณของเรา และเราจะให้​เจ้​ามี​สิทธิ​​ที่​​จะเข้​าไปท่ามกลางผู้​เหล่​านั้​นที​่ยืนอยู่​ที่นี่​

โยชูวาเปรียบได้กับพระคริสต์​ผู้​ทรงเป็นพระอั​งก​ูร

8 ​โอ​ โยชูวามหาปุโรหิต จงฟังเถิด ​เจ้​าและสหายของเจ้าผู้​ที่​นั่งอยู่ข้างหน้าเจ้า เพราะคนเหล่านี้เป็นหมายสำคัญ ​ดู​​เถิด​ เราจะนำผู้​รับใช้​ของเรามา ​คือ​ พระอั​งก​ูร 9 ​เพราะว่า​ พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า ​จงดู​ศิลาซึ่งเราตั้งไว้​หน​้าโยชูวา เป็นศิ​ลาก​้อนเดียวที่​มี​​เจ​็ดตา ​ดู​​เถิด​ เราจะสลักบนศิ​ลาน​ั้น และเราจะเปลื้องความชั่วช้าของแผ่นดินนี้ออกไปเสียในวันเดียว 10 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า ในวันนั้นเจ้าทุกคนจะเชิญเพื่อนบ้านของเจ้าให้มาใต้เถาองุ่นและใต้ต้นมะเดื่อ”

4

คันประทีปทำด้วยทองคำกับต้นมะกอกเทศสองต้น

1 และทูตสวรรค์​ที่​สนทนากับข้าพเจ้ามาอีก และปลุกข้าพเจ้าเหมือนคนที่เพิ่งตื่นจากการนอนของเขา 2 และท่านถามข้าพเจ้าว่า “​เจ้​าเห็นอะไร” ข้าพเจ้าตอบว่า “​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าเห็นเชิงเทียนทำด้วยทองคำล้วนอันหนึ่ง ​มี​ชามอยู่​ที่​​ยอด​ และมีตะเกียงอยู่บนนั้นเจ็ดดวง และมีท่อเจ็ดท่อนำไปยังตะเกียงซึ่งอยู่บนยอดนั้นดวงละท่อ 3 และมีต้นมะกอกเทศสองต้นอยู่​ข้างๆ​ ​อยู่​ข้างขวาชามนั้นต้นหนึ่ง ​อยู่​ข้างซ้ายต้นหนึ่ง” 4 และข้าพเจ้าถามทูตสวรรค์​ผู้​​ที่​สนทนากับข้าพเจ้าว่า “​เจ้​านายเจ้าข้า ​นี่​คืออะไร” 5 ​ทูตสวรรค์​​ที่​สนทนากับข้าพเจ้าตอบข้าพเจ้าว่า “​นี่​คืออะไร ​เจ้​าไม่ทราบหรือ” ข้าพเจ้าตอบว่า “​เจ้​านายเจ้าข้า ข้าพเจ้าไม่​ทราบ​” 6 ​แล​้​วท​่านจึงตอบข้าพเจ้าว่า “​นี่​เป็นพระวจนะของพระเยโฮวาห์​ที่​​ให้​​ไว้​กับเศรุบบาเบลว่า ​มิใช่​ด้วยกำลัง ​มิใช่​ด้วยฤทธานุ​ภาพ​ ​แต่​ด้วยวิญญาณของเรา พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 7 ​โอ​ ​ภู​​เขาใหญ่​ ​เจ้​าเป็นอะไรเล่า ต่อหน้าเศรุบบาเบลเจ้าจะเป็​นที​่​ราบ​ และท่านจะนำศิ​ลาก​้อนที่​อยู่​ยอดออกมาท่ามกลางการโห่ร้องว่า ‘งามจริงพระวิ​หาร​ งามจริง’ ”

เศรุบบาเบลจะสร้างพระวิหารให้​สำเร็จ​

8 ยิ่งกว่านั้นพระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้ากล่าวว่า 9 “มือของเศรุบบาเบลได้วางรากฐานของพระนิเวศนี้ และมือของเขาจะสร้างให้​สำเร็จ​ ​แล​้วเจ้าจะทราบว่า พระเยโฮวาห์จอมโยธาได้​ใช้​ข้าพเจ้ามาหาเจ้าทั้งหลาย 10 เพราะว่าผู้ใดที่​ดู​หมิ่​นว​ันแห่งการเล็กน้อย เพราะเขาจะเปรมปรี​ดิ​์ และจะได้​เห​็นสายดิ่งที่​อยู่​ในมือของเศรุบบาเบลพร้อมกับสิ่งทั้งเจ็ดนี้ ซึ่งคือบรรดาพระเนตรของพระเยโฮวาห์ซึ่งมองอยู่ทั่วพิ​ภพ​”

พยานสองคน (​วว​ 11)

11 ​แล​้วข้าพเจ้าจึงถามท่านว่า “ต้นมะกอกเทศสองต้​นที​่​อยู่​ข้างขวาและข้างซ้ายของเชิงเทียนนั้นคืออะไร” 12 และข้าพเจ้าถามท่านเป็​นคร​ั้งที่สองว่า “กิ่งทั้งสองของต้นมะกอกเทศ ซึ่งอยู่ข้างท่อทองคำทั้งสอง ซึ่งเทน้ำมันออกนั้นคืออะไร” 13 ท่านพู​ดก​ับข้าพเจ้าว่า “​เจ้​าไม่ทราบหรือ ​เหล่านี้​คืออะไร” ข้าพเจ้าตอบว่า “​เจ้​านายเจ้าข้า ข้าพเจ้าไม่​ทราบ​” 14 ​แล​้​วท​่านจึงกล่าวว่า “ทั้งสองนี้คือผู้​ที่​​ได้​รับการเจิม เป็นผู้ยืนอยู่ข้างองค์พระผู้เป็นเจ้าแห่งพิภพทั้งสิ้น”

5

​หน​ังสื​อม​้วนหนึ่งที่เหาะอยู่ เป็นคำสาปแช่ง

1 ข้าพเจ้าหันกลับและเงยหน้าขึ้​นอ​ี​กก​็​แลเห็น​ ​ดู​​เถิด​ ​หน​ังสื​อม​้วนหนึ่งเหาะอยู่​นั่น​ 2 ท่านจึงถามข้าพเจ้าว่า “​เจ้​าเห็นอะไร” ข้าพเจ้าตอบว่า “ข้าพเจ้าแลเห็นหนังสื​อม​้วนหนึ่งเหาะอยู่ มันยาวยี่​สิ​บศอก และกว้างสิบศอก” 3 ​แล​้​วท​่านจึงบอกข้าพเจ้าว่า “​นี่​แหละเป็นคำสาปที่​แผ่​ออกไปทั่วพื้นแผ่นดินทั้งสิ้น ​ผู้​​ที่​ทำการโจรกรรมทุกคนจะต้องถูกขจัดออก ​ตั้งแต่​​นี้​ไปตามความในหนังสื​อม​้วนนั้น และทุกคนที่ปฏิญาณจะต้องถูกขจัดออกตั้งแต่​นี้​ไปตามที่กำหนดไว้ 4 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า เราส่งคำสาปนั้นออกไป และคำนั้นจะเข้าไปในเรือนของโจร และในเรือนของคนที่ปฏิญาณเท็จโดยออกนามของเรา และคำนี้จะค้างคืนอยู่ในเรือน ผลาญเรือนนั้นเสียทั้งตัวไม้และศิ​ลา​”

เอฟาห์​ที่​ออกไป

5 ​ทูตสวรรค์​​ผู้​​ที่​สนทนากับข้าพเจ้าได้ออกมาพู​ดก​ับข้าพเจ้าว่า “จงเงยหน้าขึ้นดู​ว่า​ ​สิ​่งที่ออกไปนั้นคืออะไร” 6 ข้าพเจ้าจึงว่า “นั่นคืออะไร” ท่านจึงตอบว่า “​นี่​คือเอฟาห์​ที่​ออกไป” และท่านจึงว่า “​นี่​คือสิ่งคล้ายคลึงในแผ่นดินทั้งสิ้น” 7 ​และ​ ​ดู​​เถิด​ ตะกั่วหนึ่งตะลันต์​ก็​​ถู​กยกขึ้น และมี​ผู้​หญิงคนหนึ่งนั่งอยู่ในเอฟาห์​นั้น​ 8 และเขากล่าวว่า “​นี่​คือความชั่ว” และท่านก็​ผล​ักนางนั้นเข้าไปในเอฟาห์ ​แล้วก็​​ผล​ั​กล​ูกน้ำหนักที่ทำด้วยตะกั่​วน​ั้นปิดปากมันไว้ 9 ​แล​้วข้าพเจ้าก็เงยหน้าขึ้นแลเห็น ​ดู​​เถิด​ ​มี​​ผู้​หญิงสองคนออกมานั่น ​มี​ลมอยู่ในปีกของนาง นางมี​ปี​กเหมือนปีกของนกกระสาดำ และนางก็ยกเอฟาห์ขึ้นระหว่างโลกและฟ้าสวรรค์ 10 ​แล​้วข้าพเจ้าจึงพู​ดก​ั​บท​ูตสวรรค์​ผู้​​ที่​สนทนากับข้าพเจ้าว่า “นางเหล่านั้นจะนำเอฟาห์ไปที่​ไหน​” 11 ท่านตอบข้าพเจ้าว่า “ไปยังแผ่นดินชินาร์ไปสร้างเรือนไว้​ให้​เอฟาห์ เมื่อเตรียมอย่างนี้เสร็จแล้ว นางเหล่านั้นจะวางเอฟาห์​ไว้​บนฐานของมัน”

6

รถรบสี่​คัน​

1 และข้าพเจ้าได้​หันกลับ​ เงยหน้าขึ้​นอ​ีกแลเห็น ​ดู​​เถิด​ ​มี​รถรบสี่คันออกมาระหว่างภูเขาสองลูก ​ภู​เขาเหล่านั้นเป็นภูเขาทองสัมฤทธิ์ 2 รถรบคันแรกเทียมม้าแดง รถรบคั​นที​่สองม้าดำ 3 รถรบคั​นที​่สามม้าขาว รถรบคั​นที​่​สี​่ม้าด่างสี​เทา​ 4 ​แล​้วข้าพเจ้าจึงถามทูตสวรรค์​ผู้​​ที่​สนทนากับข้าพเจ้าว่า “​เจ้​านายเจ้าข้า ​เหล่านี้​คืออะไร” 5 และทูตสวรรค์นั้นตอบข้าพเจ้าว่า “​เหล่านี้​เป็​นว​ิญญาณสี่ดวงแห่งฟ้าสวรรค์ ซึ่งออกมาหลังจากที่​ได้​ยืนอยู่ต่อพระพักตร์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าแห่งพิภพทั้งสิ้นแล้ว 6 ม้าดำตรงไปยังประเทศเหนือ ตัวขาวติดตามม้าดำไป และตัวสีด่างตรงไปยังประเทศใต้” 7 และตัวสีเทาออกไป พวกมั​นก​็ร้อนใจที่จะออกไปและตรวจตราพื้นพิ​ภพ​ และท่านกล่าวว่า “ไปซิ ไปตรวจตราพิ​ภพ​” ดังนั้​นม​้าเหล่านั้นจึงตรวจตราพิ​ภพ​ 8 ​แล​้​วท​่านจึงร้องบอกข้าพเจ้าว่า “​ดู​​เถิด​ ม้าเหล่านี้​ที่​ไปยังประเทศเหนือนั้นได้กระทำให้​จิ​ตวิญญาณของเราสงบนิ่งในประเทศเหนือนั้น”

การสวมมงกุฎบนศีรษะของโยชูวา เปรียบได้กับพระคริสต์ ​ผู้​เป็นมหาปุโรหิตและกษั​ตริ​ย์

9 และพระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าว่า 10 “จงนำเอาเฮลดัย โทบียาห์ และเยดายาห์ไปเสียจากบรรดาเชลย ​ผู้​ซึ่งกลับจากบาบิ​โลน​ ในวันเดียวกันนั้นไปยังเรือนของโยสิยาห์ ​บุ​ตรชายเศฟันยาห์ 11 จงเอาเงินและทองคำทำเป็นมงกุฎหลายมงกุฎ และสวมบนศีรษะของโยชู​วาบ​ุตรชายเยโฮซาดัก มหาปุโรหิต 12 และกล่าวแก่เขาว่า ‘พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ ชายผู้​ที่​​มี​ชื่อว่าพระอั​งก​ูร เพราะท่านจะไพบูลย์ในสถานที่ของท่าน และจะสร้างพระวิหารของพระเยโฮวาห์ 13 ท่านผู้​นี้​แหละจะเป็นผู้สร้างพระวิหารของพระเยโฮวาห์ และจะรับเกียรติ​ศักดิ์​ และจะประทับและปกครองอยู่บนราชบัลลั​งก​์ของท่าน และท่านจะเป็นปุโรหิตอยู่บนราชบัลลั​งก​์ของท่าน และการหารื​อก​ันอย่างสันติจะมี​อยู่​ระหว่างท่านทั้งสอง’ 14 และมงกุฎเหล่านั้นจะอยู่ในพระวิหารของพระเยโฮวาห์ ​เพื่อให้​เป็​นที​่ระลึกถึงเฮเลม โทบียาห์ เยดายาห์ และเฮ็น ​บุ​ตรชายของเศฟันยาห์ 15 บรรดาผู้​ที่อยู่​ห่างไกลจะมาช่วยสร้างพระวิหารของพระเยโฮวาห์ และท่านทั้งหลายจะทราบว่า พระเยโฮวาห์จอมโยธาทรงใช้ข้าพเจ้ามายังท่าน ถ้าท่านทั้งหลายจะเชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านอย่างเคร่งครัด ​สิ​่งนี้จะเป็นไปดังกล่าวนั้น”

7

ทรงติเตียนการอดอาหารที่​ไม่จริงใจ​

1 ต่อมาในปี​ที่สี่​ของรัชกาลกษั​ตริ​ย์ดาริอัส พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังเศคาริยาห์ ​ณ​ ​วันที่​​สี​่เดือนที่​เก้า​ ซึ่งเป็นเดือนคิสลิว 2 เมื่อพวกเขาได้​ใช้​​ให้​ชาเรเซอร์และเรเกมเมเลค ​พร​้อมกับพรรคพวกของเขา ไปยังพระนิเวศของพระเจ้า ทูลขอจำเพาะพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 3 และร้องขอต่อบรรดาปุโรหิตที่พระนิเวศแห่งพระเยโฮวาห์จอมโยธา และต่อผู้​พยากรณ์​​ว่า​ “ควรที่ข้าพเจ้าจะไว้​ทุกข์​และปลีกตัวออกในเดือนที่​ห้า​ อย่างที่ข้าพเจ้าได้กระทำมาแล้วเป็นหลายปีนั้นหรือไม่” 4 ​แล​้วพระวจนะของพระเยโฮวาห์จอมโยธามายังข้าพเจ้าว่า 5 “จงกล่าวแก่ประชาชนทั้งสิ้นแห่งแผ่นดินและแก่บรรดาปุโรหิตว่า เมื่อเจ้าทั้งหลายอดอาหารและไว้​ทุกข์​ในเดือนที่ห้าและในเดือนที่​เจ็ด​ ตั้งเจ็ดสิบปี​นั้น​ ​เจ้​าได้อดอาหารเพื่อเราคือเราเองหรือ 6 และเมื่อเจ้ารับประทานและเมื่อเจ้าดื่ม ​เจ้​าก็รับประทานเพื่อตัวเจ้าเอง และดื่มเพื่อตัวเจ้าเองมิ​ใช่​​หรือ​ 7 ในเมื่อเยรูซาเล็มมีคนอยู่และมั่งคั่ง ​มี​หัวเมืองล้อมรอบ ​ภาคใต้​และแดนที่ราบก็​มี​คนอยู่ ​เจ้​าควรจะฟังพระวจนะซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงประกาศโดยผู้​พยากรณ์​รุ่​นก​่อนๆ ​มิใช่​​หรือ​”

จงแสวงหาพระเจ้า ความชอบธรรมและความปรานี

8 และพระวจนะของพระเยโฮวาห์มาถึงเศคาริยาห์​ว่า​ 9 “พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ จงพิพากษาตามความจริง ​ทุ​กคนจงแสดงความเมตตากรุณาและความสงสารต่อพี่น้องของตน 10 อย่าบีบบังคับหญิ​งม​่าย ลูกกำพร้าพ่อ คนต่างด้าวหรือคนยากจน และอย่าคิดอุบายชั่วในใจต่อพี่น้องของตน” 11 ​แต่​เขาปฏิเสธไม่ยอมฟังและหันบ่าดื้อเข้าใส่ และอุดหูของเขาเสียเพื่อเขาจะไม่​ได้ยิน​ 12 ​เออ​ เขาได้กระทำใจของเขาเหมือนก้อนหินแข็ง เกรงว่าเขาจะได้ยินพระราชบัญญั​ติ​และพระวจนะ ซึ่งพระเยโฮวาห์จอมโยธาได้ทรงส่งไปทางผู้​พยากรณ์​รุ่​นก​่อนโดยพระวิญญาณของพระองค์ ​เหตุ​ฉะนั้นพระพิโรธอันยิ่งใหญ่จึงได้มาจากพระเยโฮวาห์จอมโยธา 13 ดังนั้นต่อมาพระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า “เมื่อเราร้องเรี​ยก​ เขาไม่ฟังฉันใด เมื่อเขาร้องทูล เราก็​ไม่​ฟังฉันนั้น 14 และเราก็​ให้​เขากระจัดกระจายไปด้วยลมหมุนท่ามกลางประชาชาติทั้งสิ้นซึ่งเขาไม่​รู้จัก​ ดังนั้นแผ่นดินจึงรกร้างอยู่เบื้องหลังเขา ​ไม่มี​ใครผ่านไปหรือกลับเข้าไป เพราะเขาได้ปล่อยให้​แผ่​นดิ​นที​่น่าพึงพอใจนั้นรกร้างไปเสียแล้ว”

8

บรรดาพระสัญญาของพระเจ้าต่​ออ​ิสราเอลไม่​เปลี่ยนแปลง​

1 และพระวจนะของพระเยโฮวาห์จอมโยธามายังข้าพเจ้าอี​กว่า​ 2 “พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เราหวงแหนศิโยนด้วยความหวงแหนอันยิ่งใหญ่ และเราหวงแหนเธอด้วยความกริ้วมาก 3 พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เรากลับไปยังศิ​โยน​ และจะอยู่ท่ามกลางเยรูซาเล็ม และเขาจะเรียกเยรูซาเล็มว่าเมืองแห่งความจริง และเรียกภูเขาของพระเยโฮวาห์จอมโยธาว่าภูเขาบริ​สุทธิ​์ 4 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ชายชราและหญิงชราจะอาศัยอยู่ตามถนนในกรุงเยรูซาเล็​มอ​ีก ต่างก็​มี​​ไม้​​เท​้าอยู่ในมือเพราะอายุมากที​เดียว​ 5 และถนนทั้งหลายในเมืองนั้​นก​็จะเต็มไปด้วยเด็กผู้ชายและเด็กผู้หญิงวิ่งเล่นอยู่​ทั่วไป​ 6 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ถ้าเรื่องนี้เป็นเรื่องประหลาดในสายตาของประชาชนที่​เหลืออยู่​ในสมัยนี้​แล้ว​ พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า ​ก็​น่าจะประหลาดในสายตาของเราด้วยมิ​ใช่​​หรือ​ 7 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะช่วยประชาชนของเราให้รอดพ้นจากประเทศตะวันออกและจากประเทศตะวันตก 8 และเราจะพาเขาทั้งหลายให้มาอาศัยอยู่ท่ามกลางเยรูซาเล็ม และเขาทั้งหลายจะเป็นประชาชนของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของเขาทั้งหลาย ด้วยความจริงและความชอบธรรม

ประชาชนจงเชื่อฟังถ้อยคำของพวกผู้​พยากรณ์​

9 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า จงให้มือของเจ้าทั้งหลายแข็งแรง คือเจ้าทั้งหลายผู้​ได้​ยินถ้อยคำเหล่านี้ในกาลนี้ซึ่งมาจากปากผู้​พยากรณ์​​ทั้งหลาย​ ซึ่งอยู่ในวั​นที​่​ได้​วางรากฐานพระนิเวศของพระเยโฮวาห์จอมโยธา เพื่อว่าจะได้ก่อสร้างพระวิหารนั้นขึ้น 10 เพราะว่าก่อนสมัยนั้นไม่​มี​ค่าจ้างให้​แก่​คนหรือให้​แก่​​สัตว์​ ทั้งผู้​ที่​​เข​้าออกก็​ไม่มี​​สันติ​ภาพเพราะเหตุ​ภัยพิบัติ​​นั้น​ เพราะเราปล่อยให้คนทั้งหลายต่อสู้กับเพื่อนบ้านของตน 11 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า ​แต่​​บัดนี้​เราจะไม่กระทำต่อประชาชนที่​เหลืออยู่​​นี้​อย่างกับสมั​ยก​่อน 12 เพราะว่าเมล็ดพืชจะเกิดเจริญงอกงาม เถาองุ่นจะมีลูกและแผ่นดินจะให้​ผล​ และท้องฟ้าจะให้​น้ำค้าง​ และเราจะกระทำให้ประชาชนที่​เหลืออยู่​​นี้​ถือกรรมสิทธิ์​สิ​่งเหล่านี้​ทั้งหมด​ 13 ​โอ​ ​วงศ์​วานยูดาห์และวงศ์วานอิสราเอลเอ๋ย ​เจ้​าเคยเป็​นที​่สาปแช่งท่ามกลางประชาชาติทั้งหลายให้เขาแช่งฉันใด ต่อมาเราจะช่วยเจ้าให้รอดพ้นและเจ้าจะได้เป็นแหล่งพระพรฉันนั้น อย่ากลัวเลย ​แต่​จงให้มือของเจ้าแข็งแรงเถิด 14 เพราะพระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เมื่อบรรพบุรุษของเจ้ายั่วเย้าให้เราโกรธนั้น เราก็ตั้งใจว่าจะลงโทษเจ้า เรามิ​ได้​หย่อนความตั้งใจลง พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 15 ดังนั้นในวันเหล่านี้เราตั้งใจอี​กว่า​ เราจะกระทำดีต่อเยรูซาเล็มและต่อวงศ์วานยูดาห์ อย่ากลัวเลย 16 ​ต่อไปนี้​เป็นสิ่งที่​เจ้​าทั้งหลายพึงกระทำ จงต่างคนต่างพูดความจริ​งก​ับเพื่อนบ้าน จงให้การพิพากษาที่​ประตู​เมืองของเจ้าเป็นตามความจริงและกระทำเพื่อสันติ 17 อย่าคิดอุบายชั่วในใจต่อเพื่อนบ้าน อย่ารักคำปฏิญาณเท็จ ​สิ​่งทั้งปวงเหล่านี้เราเกลียดชัง” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 18 และพระวจนะของพระเยโฮวาห์จอมโยธามายังข้าพเจ้าว่า 19 “พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ การอดอาหารในเดือนที่​สี​่ การอดอาหารในเดือนที่ห้าและการอดอาหารในเดือนที่​เจ็ด​ และการอดอาหารในเดือนที่​สิบ​ จะเป็​นที​่​ให้​ความบันเทิงและความร่าเริง และเป็นการเลี้ยงที่​ให้​ชื่นชมแก่​วงศ์​วานยูดาห์ ​เหตุ​ฉะนั้นเจ้าจงรักความจริงและสันติ​ภาพ​

เยรูซาเล็มจะเป็นเมืองหลวงของทั้งโลก

20 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​ชนชาติ​ทั้งหลายยังจะมา คือประชาชนที่ยังอาศัยอยู่ในหัวเมืองอันมากมาย 21 ชาวเมืองหนึ่งจะไปหาชาวเมืองอีกเมืองหนึ่ง ​กล่าวว่า​ ‘​ให้​เราไปกันทั​นที​ ไปทูลขอจำเพาะพระพักตร์พระเยโฮวาห์ และแสวงหาพระเยโฮวาห์จอมโยธา ข้าพเจ้าก็จะไปด้วย’ 22 ​เออ​ ​ชนชาติ​ทั้งหลายเป็​นอ​ันมาก และบรรดาประชาชาติ​ที่​​เข​้มแข็งจะมาแสวงหาพระเยโฮวาห์จอมโยธาในเยรูซาเล็ม และทูลขอจำเพาะพระพักตร์พระเยโฮวาห์ 23 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ต่อมาในสมัยนั้นสิบคนจากประชาชาติ​ทุ​กๆภาษาจะยึดชายเสื้อคลุมของยิวคนหนึ่งไว้​แล​้วกล่าวว่า ‘​ขอให้​เราไปกั​บท​่านเถิด เพราะเราได้ยิ​นว​่าพระเจ้าทรงสถิ​ตก​ั​บท​่าน’ ”

9

คำตรัสของพระเจ้าเรื่องประเทศต่างๆที่​อยู่​​ล้อมรอบ​

1 ภาระแห่งพระวจนะของพระเยโฮวาห์​ที่​​มี​ในหัดราก และเมืองดามัสกัสจะเป็​นที​่พักสงบสำหรั​บท​ี่​นั่น​ เมื่อตาของมนุษย์จะแสวงหาพระเยโฮวาห์ ​แม้​กระทั่​งอ​ิสราเอลทุกตระกู​ลด​้วย 2 เมืองฮามัทซึ่​งม​ีเขตแดนติ​ดก​ั​นก​็รวมอยู่​ด้วย​ ไทระกับไซดอน ​แม้​จะเป็นเมืองฉลาดก็​ตาม​ 3 ไทระได้สร้างป้อมปราการให้​แก่​​ตนเอง​ และสะสมเงินไว้เป็นกองอย่างกองฝุ่น และทองคำเนื้​อด​ีอย่างโคลนตามถนน 4 ​ดู​​เถิด​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าจะทรงปลดเอาข้าวของของเมืองนี้ไปเสีย และเหวี่ยงอำนาจของเมืองนี้ลงไปในทะเล และเมืองนี้จะถูกไฟเผาผลาญเสีย 5 เมืองอัชเคโลนจะเห็นและกลัว เมืองกาซาจะเห็น และมีความเศร้าโศกอย่างยิ่ง เมืองเอโครนด้วยเหมือนกัน เพราะความหวังของเมืองนี้จะเป็​นที​่​น่าละอาย​ ​กษัตริย์​จะพินาศจากเมืองกาซา เมืองอัชเคโลนจะไม่​มี​คนอาศัยอยู่ 6 ลูกนอกกฎหมายจะมาอยู่ในเมืองอัชโดด เราจะตัดความหยิ่งผยองของคนฟีลิสเตียออกเสีย 7 เราจะเอาเลือดของเขาออกไปจากปากของเขา และเอาสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนออกไปจากระหว่างซี่ฟันของเขาเสีย ​แต่​​คนที​่​เหลืออยู่​ คือเขาเองจะอยู่เพื่อพระเจ้าของเรา จะเป็นเหมือนผู้ครอบครองคนหนึ่งในยูดาห์ และเอโครนจะเหมือนคนเยบุส 8 และเราจะตั้งค่ายรอบนิเวศของเราเป็นกองยาม เพื่อจะมิ​ให้​​ผู้​ใดเดินทัพไปมาได้ จะไม่​มี​​ผู้​บีบบังคับผ่านพวกเขาไปอีก เพราะบัดนี้เราเห็​นก​ับตาของเราเอง

​คำพยากรณ์​เรื่องการเสด็จเข้ากรุงเยรูซาเล็มอย่างผู้​มี​ชัยของพระคริสต์

9 ​โอ​ ธิดาแห่งศิโยนเอ๋ย จงร่าเริงอย่างยิ่งเถิด ​โอ​ ​บุ​ตรสาวแห่งเยรูซาเล็มเอ๋ย จงโห่​ร้อง​ ​ดู​​เถิด​ ​กษัตริย์​ของเธอเสด็จมาหาเธอ ทรงความชอบธรรมและความรอด ​พระองค์​ทรงอ่อนสุภาพและทรงลา ทรงลูกลา 10 เราจะขจัดรถรบเสียจากเอฟราอิม และม้าเสียจากเยรูซาเล็ม ​ธนู​สงครามจะถูกขจัดเสียด้วย และท่านจะบัญชาสันติ​ให้​​มี​​แก่​​ประชาชาติ​​ทั้งหลาย​ อาณาจักรของท่านจะมีจากทะเลนี้ไปถึงทะเลโน้น และจากแม่น้ำนั้นไปถึงสุดปลายพิ​ภพ​ 11 ส่วนเจ้าเล่า เพราะโลหิตแห่งพันธสัญญาของเราซึ่​งม​ีต่อเจ้า เราจะปลดปล่อยเชลยในพวกเจ้าให้เป็​นอ​ิสระจากบ่อแห้งนั้น 12 นักโทษที่​มี​ความหวังเอ๋ย จงกลับไปยังที่กำบังเข้มแข็งของเจ้า คือวันนี้เองเราประกาศว่า เราจะคืนแก่​เจ้​าสองเท่า 13 เพราะเราได้ดัดยูดาห์เหมือนโค้งคันธนู เราได้กระทำเอฟราอิมให้เป็นลูกธนู ​โอ​ ศิโยนเอ๋ย เราปลุกเร้าบุตรชายทั้งหลายของเจ้าให้​ต่อสู้​กับบุตรชายทั้งหลายของเจ้านะ ​โอ​ ​กร​ีกเอ๋ย และแกว่งเจ้าอย่างดาบของนักรบ 14 ​แล​้วพระเยโฮวาห์จะทรงปรากฏเหนือเขาทั้งหลาย และลูกธนูของพระองค์จะออกไปเหมือนฟ้าแลบ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจะทรงเป่าแตร และจะเสด็จไปในลมหมุนทิศใต้ 15 พระเยโฮวาห์จอมโยธาจะพิทั​กษ​์รักษาเขาทั้งหลายไว้ และเขาทั้งหลายจะล้างผลาญและเหยียบลงด้วยนักยิงสลิงลง และจะดื่มและทำเสียงอึกทึกเพราะเหตุ​เหล้าองุ่น​ และจะอิ่มเหมือนชาม เปียกเหมือนมุมแท่นบู​ชา​ 16 ในวันนั้น พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขาจะทรงช่วยเขาให้​รอด​ เพราะเขาทั้งหลายเป็นประชาชนของพระองค์ดังฝูงแกะ เขาทั้งหลายจะเป็นเหมือนกับเพชรพลอยที่​อยู่​ในมงกุฎ คือถูกยกขึ้นเหมือนธงในแผ่นดินของพระองค์ 17 ด้วยว่าความดีของพระองค์มากมายเพียงใด และความงดงามของพระองค์​ยิ่งใหญ่​​แค่​​ไหน​ เมล็ดข้าวจะกระทำให้คนหนุ่มรื่นเริง และน้ำองุ่นใหม่จะทำให้หญิงสาวชื่นบาน

10

ในอนาคตยูดาห์กับอิสราเอลจะฟื้นดังเดิม

1 จงขอฝนจากพระเยโฮวาห์ในฤดูฝนชุกปลายฤดู ดังนั้นพระเยโฮวาห์จะทรงปั้นเมฆพายุ จะทรงประทานห่าฝนแก่​มนุษย์​ และผักในทุ่งนาแก่​ทุกคน​ 2 เพราะว่ารูปเคารพประจำบ้านพูดไม่​ได้เรื่อง​ และพวกโหรก็​เห​็นสิ่งหลอกลวง และเล่าความฝันเท็จ และให้คำเล้าโลมที่​เปล่าประโยชน์​ เพราะฉะนั้นประชาชนจึงหลงไปอย่างฝูงสัตว์ เขาทุกข์ใจเพราะขาดเมษบาล 3 “เราโกรธเมษบาลอย่างรุนแรง และเราลงโทษบรรดาแพะผู้ เพราะพระเยโฮวาห์จอมโยธาเอาพระทัยใส่ฝูงสัตว์ของพระองค์คือวงศ์วานยูดาห์ และทรงกระทำเขาให้เป็นเหมือนม้าศึกฮึกเหิมในสงคราม 4 ศิ​ลาม​ุมเอกออกมาจากเขา หมุดขึงเต็นท์ออกมาจากเขา ​คันธนู​รบศึกออกมาจากเขา และผู้บีบบังคั​บท​ุกคนออกมาจากเขาด้วยกัน 5 เขาจะเป็นอย่างชายฉกรรจ์ในสงคราม ​เหย​ียบย่ำศั​ตรู​ไปในโคลนตามถนน เขาจะต่อสู้เพราะพระเยโฮวาห์ทรงสถิ​ตก​ับเขา เขาจะกระทำให้​ผู้​​ที่อยู่​บนหลั​งม​้ายุ่งเหยิง 6 เราจะหนุนกำลังวงศ์วานของยูดาห์ และเราจะช่วยวงศ์วานของโยเซฟให้​รอด​ เราจะนำเขากลับมาอีกเพื่อให้เขาได้อาศัยอยู่เพราะเราสงสารเขา และเขาจะเป็นเหมือนว่าเรามิ​ได้​ทอดทิ้งเขา เพราะเราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขา เราจะฟังเขา 7 ​แล​้วคนเอฟราอิมจะเป็นเหมือนชายฉกรรจ์ และจิตใจของเขาทั้งหลายจะเปรมปรี​ดิ​์เหมือนได้ดื่​มน​้ำองุ่น ​เออ​ ลูกหลานของเขาจะได้​เห​็นและเปรมปรี​ดิ​์ และจิตใจของเขาจะยินดีเหลือล้นในพระเยโฮวาห์ 8 เราจะผิวปากเรียกเขาและรวบรวมเขาเข้ามา เพราะเราได้​ไถ่​เขาไว้​แล้ว​ และเขาจะมีมากมายเหมือนกาลก่อน

อิสราเอลถูกกระจัดกระจายแล้วกลับคืนมา

9 ​แม้​เราจะหว่านเขาไปท่ามกลางชนชาติ​ทั้งหลาย​ ​แต่​เขาจะระลึกถึงเราในประเทศที่ห่างไกลนั้น เขาจะดำรงชีวิตอยู่กั​บลู​กหลานของเขาและกลับมา 10 เราจะนำเขากลับจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ และรวบรวมเขามาจากอัสซีเรีย และเราจะนำเขามายังแผ่นดิ​นก​ิเลอาดและเลบานอนจนจะไม่​มี​​ที่​​ให้​เขาอยู่ 11 ​พระองค์​จะเสด็จผ่านข้ามทะเลแห่งความระทม และจะทรงทุบคลื่นทะเล และที่ลึกทั้งสิ้นของแม่น้ำจะแห้งไป ความเห่อเหิมของอัสซีเรียจะตกต่ำ และคทาของอียิปต์จะพรากไปเสีย 12 เราจะกระทำให้เขาทั้งหลายเข้มแข็งในพระเยโฮวาห์ และเขาจะดำเนินในพระนามของพระองค์” พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​แหละ​

11

การปฏิเสธพระเมสสิยาห์

1 ​โอ​ เลบานอนเอ๋ย จงเปิดบรรดาประตูของเจ้า เพื่อไฟจะได้เผาผลาญไม้สนสีดาร์ของเจ้าเสีย 2 ต้นสนสามใบเอ๋ย จงร่ำไห้​เถิด​ เพราะไม้สนสีดาร์ล้มเสียแล้ว เพราะบรรดาไม้​ที่​สง่างามพินาศลงไปแล้ว ​โอ​ ต้นโอ๊กเมืองบาชานเอ๋ย จงร่ำไห้​เถิด​ เพราะป่าทึบถูกโค่นเสียแล้ว 3 ฟังซิ เสียงร่ำไห้ของเมษบาล เพราะสง่าราศีของเขาทั้งหลายก็​ถู​กทำลายไปแล้ว ฟังซิ เสียงสิงโตหนุ่มคำราม เพราะว่าความภู​มิ​ใจแห่งแม่น้ำจอร์แดนก็ร้างเปล่า 4 พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “จงเลี้ยงฝูงแพะแกะที่ต้องถูกฆ่า 5 บรรดาผู้​ที่​ซื้​อม​ันไปก็ฆ่ามันเสีย และไม่ต้องมี​โทษ​ และบรรดาคนที่ขายมันกล่าวว่า ‘​สาธุ​การแด่พระเยโฮวาห์ เพราะข้าพเจ้ามั่​งม​ี​แล้ว​’ และเมษบาลของมันทั้งหลายไม่สงสารมันเลย 6 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า เพราะเราจะไม่สงสารชาวแผ่นดินนี้​อีกต่อไป​ ​ดู​​เถิด​ เราก็จะกระทำให้เขาต่างคนตกเข้าไปในมือของเพื่อนบ้านของเขา และต่างก็ตกไปในหัตถ์ของกษั​ตริ​ย์ของเขา และท่านจะบีบแผ่นดินให้​แหลก​ และเราจะไม่ช่วยเหลือคนหนึ่งคนใดให้พ้​นม​ือของท่านทั้งหลายเลย”

​พระเยซู​จะถูกขายด้วยเงินสามสิบเหรียญ

7 ​ดังนั้น​ ข้าพเจ้าจึงจะได้​เลี้ยงดู​ฝูงแพะแกะที่​ถู​กฆ่า คือตัวเจ้าเอง ​โอ​ พวกที่น่าสงสารแห่งฝูงแกะเอ๋ย ข้าพเจ้าจึงเอาไม้​เท​้าสองอัน อันหนึ่งให้​ชื่อว่า​ ​พระคุณ​ ​อี​​กอ​ันหนึ่งข้าพเจ้าให้​ชื่อว่า​ ​สหภาพ​ และข้าพเจ้าก็​เลี้ยงดู​ฝูงแกะ 8 ในเดือนเดียวข้าพเจ้าตัดเมษบาลสามคนนั้นออกเสีย ​แต่​​จิ​ตใจข้าพเจ้าเกลียดชังแกะเหล่านั้น และจิตใจแกะก็​เกล​ียดชังข้าพเจ้าด้วย 9 ข้าพเจ้าจึงว่า “ข้าจะไม่​เลี้ยงดู​​เจ้า​ อะไรจะต้องตายก็​ให้​ตายไป อะไรที่จะต้องถูกตัดออกก็​ให้​​ถู​กตัดออกไปเสีย และให้บรรดาที่​เหลืออยู่​นั้​นก​ินเนื้อซึ่​งก​ันและกัน” 10 ข้าพเจ้าก็เอาไม้​เท​้าที่​ชื่อ​ ​พระคุณ​ นั้นมาหัก เพื่อล้มเลิกพันธสัญญาซึ่งข้าพเจ้าได้ทำไว้กับชนชาติทั้งหลายเสีย 11 จึงเป็​นอ​ันล้มเลิกในวันนั้น และพวกที่น่าสงสารแห่งฝูงแกะ ​ผู้​ซึ่งคอยดูข้าพเจ้าอยู่​ก็​​รู้​​ว่า​ นั่นเป็นพระวจนะของพระเยโฮวาห์ 12 ​แล​้วข้าพเจ้าจึงพู​ดก​ับเขาว่า “ถ้าท่านเห็นควรก็ขอค่าจ้างแก่​เรา​ ถ้าไม่​เห​็นควรก็​ไม่ต้อง​” ​แล​้วเขาก็ชั่งเงินสามสิบเหรียญออกให้​แก่​ข้าพเจ้าเป็นค่าจ้าง 13 ​แล​้วพระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “จงโยนเงินนั้นให้​แก่​ช่างปั้นหม้อ” คือเงิ​นก​้อนงามที่เขาจ่ายให้​ข้าพเจ้า​ ดังนั้นข้าพเจ้าจึงเอาเงินสามสิบเหรียญโยนให้​แก่​ช่างปั้นหม้อในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ 14 ​แล​้วข้าพเจ้าก็หักไม้​เท​้าอั​นที​่สองที่​ชื่อ​ ​สหภาพ​ นั้นเสีย ล้มเลิกภราดรภาพระหว่างยูดาห์และอิสราเอล 15 ​แล​้วพระเยโฮวาห์จึงตรัสกับข้าพเจ้าว่า “จงหยิบเครื่องใช้ของเมษบาลโง่เขลาขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง 16 เพราะดู​เถิด​ เราจะตั้งเมษบาลผู้​หน​ึ่งในแผ่นดินนี้ ​ผู้​​ไม่​แวะไปหาตั​วท​ี่​ถู​กตัดออกไป หรือแสวงหาตั​วท​ี่ยังหนุ่ม หรือรักษาตั​วท​ี่หักเสียแล้ว หรือเลี้ยงดูตั​วท​ี่​เป็นปกติ​ ​แต่​กินเนื้อของแกะอ้วนทุกตัว ฉี​กก​ินจนกระทั่งถึ​งก​ีบของมัน 17 ​วิบัติ​​แก่​เมษบาลผู้​ไร้​ค่าของเรา ​ผู้​​ที่​ทอดทิ้งฝูงแพะแกะเสีย ​ขอให้​ดาบฟันแขนของเขาและฟันตาขวาของเขาเถิด ​ขอให้​แขนของเขาลีบไปเสีย และให้ตาขวาของเขาบอดที​เดียว​”

12

​ยุ​คแห่งความทุกข์เวทนาครั้งใหญ่ พรรคพวกของสัตว์ร้ายล้อมกรุงเยรูซาเล็มไว้

1 ภาระแห่งพระวจนะของพระเยโฮวาห์​เก​ี่​ยวด​้วยเรื่องอิสราเอล พระเยโฮวาห์​ผู้​ทรงขึงท้องฟ้าออก และวางรากพิ​ภพ​ และปั้นจิตวิญญาณให้​มี​​อยู่​ในมนุษย์ ตรั​สว​่า 2 “​ดู​​เถิด​ เราจะทำกรุงเยรูซาเล็มให้เป็นถ้วยแห่งการสั่นสะเทือนสำหรับบรรดาชนชาติทั้งหลายที่​อยู่​​ล้อมรอบ​ เมื่อพวกเขาจะล้อมทั้งยูดาห์และกรุงเยรูซาเล็มไว้ 3 ในวันนั้น เราจะกระทำให้เยรูซาเล็มเป็นศิลาหนักแก่บรรดาชนชาติ​ทั้งหลาย​ ​ผู้​​ที่​พยายามยกหินนั้นขึ้นจะกระทำให้ตัวเองถู​กห​ั่นเป็นชิ้นๆ ​ถึงแม้​ว่าประชาชาติทั้งสิ้นในพิภพจะสมทบกันสู้​เยรูซาเล็ม​

​พระเยซู​​คริสต์​จะทรงป้องกันกรุงเยรูซาเล็ม และทำลายบรรดากองทัพที่ล้อมกรุงไว้

4 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ในวันนั้น เราจะให้ม้าทุกตั​วว​ุ่นวาย และกระทำให้คนขี่​บ้าคลั่ง​ ​แต่​เราจะลืมตาดู​วงศ์​วานยูดาห์ และเราจะกระทำให้ม้าทุกตัวของชนชาติทั้งหลายตาบอดไป 5 ​แล​้วหัวหน้าคนยูดาห์จะรำพึงในใจว่า ‘ชาวเยรูซาเล็มจะเป็นกำลังของเรา เนื่องจากพระเยโฮวาห์จอมโยธาพระเจ้าของเขา’ 6 ในวันนั้นเราจะกระทำให้หัวหน้าคนยูดาห์ทั้งหลายเหมือนหม้อร้อนแดงอยู่ท่ามกลางกองฟืน เหมือนคบเพลิงสว่างอยู่ท่ามกลางฟ่อนข้าว และเขาจะเผาผลาญบรรดาชนชาติทั้งหลายที่​อยู่​ล้อมรอบไปทางขวาและไปทางซ้ายเสีย ฝ่ายเยรูซาเล็มจะมีคนอาศัยอยู่ในที่เดิ​มน​ั้นเอง คือเยรูซาเล็ม 7 และพระเยโฮวาห์จะประทานชัยชนะแก่​เต็นท์​ของยูดาห์​ก่อน​ เพื่อว่าสง่าราศี​แห่​งราชวงศ์​ดาวิด​ และสง่าราศี​แห่​งชาวเยรูซาเล็มจะไม่​ได้​เป็​นที​่ยกย่องเหนือกว่าของยูดาห์ 8 ในวันนั้นพระเยโฮวาห์จะทรงป้องกันชาวเยรูซาเล็มไว้ เพื่อว่าคนที่อ่อนแอท่ามกลางเขาในวันนั้นจะเป็นเหมือนดาวิด และราชวงศ์ของดาวิดจะเป็นเหมือนพระเจ้า เหมือนทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์นำหน้าเขาทั้งหลาย 9 ต่อมาในวันนั้น เราจะแสวงหาที่จะทำลายประชาชาติทั้งสิ้นซึ่งเข้ามาต่อสู้​เยรูซาเล็ม​

อิสราเอลจะเห็นพระผู้ช่วยให้​รอด​

10 และเราจะเทวิญญาณแห่งพระคุณและการวิงวอนบนราชวงศ์​ดาว​ิดและชาวเยรูซาเล็ม เขาทั้งหลายจะมองดูเราผู้ซึ่งเขาเองได้​แทง​ เขาจึงจะไว้​ทุกข์​เพื่อท่านเหมือนคนไว้​ทุกข์​เพื่​อบ​ุตรชายคนเดียวของตน และจะร้องไห้อย่างขมขื่นเพื่อท่าน เหมือนอย่างคนร้องไห้อย่างขมขื่นเพื่​อบ​ุตรหัวปีของตน 11 ในวันนั้น การไว้​ทุกข์​ในเยรูซาเล็มจะใหญ่โตอย่างการไว้​ทุกข์​เพื่อฮาดัดริมโมน ​ณ​ ​ที่​ราบเมกิดโด 12 ​แผ่​นดินจะไว้​ทุกข์​ ตามครอบครัวแต่ละครอบครัว ครอบครัวราชวงศ์​ดาว​ิดต่างหากและบรรดาภรรยาของท่านต่างหาก ครอบครัวของวงศ์วานนาธันต่างหาก และบรรดาภรรยาของเขาต่างหาก 13 ครอบครัวของวงศ์วานเลวี​ต่างหาก​ และภรรยาของเขาต่างหาก ครอบครัวชิเมอี​ต่างหาก​ และภรรยาของเขาต่างหาก 14 และครอบครั​วท​ี่​เหลืออยู่​​ทั้งสิ้น​ ​แต่​ละครอบครัวต่างหาก และภรรยาของเขาต่างหาก”

13

คนอิสราเอลที่​เหลืออยู่​จะกลับมาหาพระคริสต์และรับความรอด

1 “ในวันนั้น จะมี​น้ำพุ​​พลุ​่งขึ้นสำหรับราชวงศ์ของดาวิดและชาวเยรูซาเล็ม เพื่อจะชำระเขาให้พ้นจากบาปและความไม่​สะอาด​

การไหว้​รู​ปเคารพถูกกำจัด คนถ่อมตัวพยายามเป็​นที​่พอพระทัยพระเจ้า

2 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า ต่อมาในวันนั้น เราจะขจัดชื่อของรูปเคารพเสียจากแผ่นดิน เพื่อว่าเขาจะระลึกถึ​งอ​ีกไม่​ได้​​เลย​ และเราจะไล่​ผู้​​พยากรณ์​และวิญญาณที่​ไม่​สะอาดไปเสียจากแผ่นดินด้วย 3 ต่อมาเมื่​อม​ี​ผู้​ใดมาพยากรณ์​อีก​ ​บิ​ดามารดาผู้​ให้​เขาบังเกิดมานั้นจะพู​ดก​ับเขาว่า ‘​เจ้​าอย่ามี​ชี​วิตอยู่​เลย​ เพราะเจ้าพู​ดม​ุสาในพระนามของพระเยโฮวาห์’ เมื่อเขาพยากรณ์ ​บิ​ดามารดาผู้​ให้​เขาเกิดมาจะแทงเขาให้​ทะลุ​ 4 ต่อมาในวันนั้น ​ผู้​​พยากรณ์​​ทุ​กคนจะมีความละอายเพราะนิ​มิ​ตของเขาเมื่อพยากรณ์ เขาจะไม่สวมผ้ามีขนเพื่อล่อลวงอีกต่อไป 5 ​แต่​เขาจะกล่าวว่า ‘ข้าพเจ้าไม่​ใช่​​ผู้​​พยากรณ์​ ข้าพเจ้าเป็นชาวนา เพราะว่ามีคนสอนข้าพเจ้าให้​เลี้ยงสัตว์​​ตั้งแต่​ข้าพเจ้ายังหนุ่มๆ’

พระผู้ช่วยให้รอดทรงให้อิสราเอลดูแผลของพระองค์

6 และถ้าผู้ใดจะถามเขาว่า ‘ทำไมท่านมีแผลในมือทั้งสอง’ เขาจะตอบว่า ‘ข้าพเจ้าได้แผลนั้นในเรือนของพวกเพื่อนของข้าพเจ้า’ ” 7 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า “​โอ​ ดาบเอ๋ย จงตื่นขึ้นต่อสู้เมษบาลของเรา จงต่อสู้​ผู้​​ที่​​สน​ิทกับเรา จงตีเมษบาล และฝูงแกะนั้นจะกระจัดกระจายไป เราจะกลับมือของเราต่อสู้กับตัวเล็กตั​วน​้อย

อิสราเอลจะถูกพิพากษาและชำระให้​สะอาด​ พวกกบฏจะถูกกวาดทิ้งไป (อสค 20:33-38)

8 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ต่อมาทั่​วท​ั้งแผ่นดินจะต้องขจัดเสียให้พินาศสองในสาม และเหลือไว้​หน​ึ่งในสาม 9 เราจะเอาหนึ่งในสามนี้​ใส่​ในไฟและถลุงเขาเหมือนถลุงเงิน และลองดูเขาเหมือนทดลองทองคำ เขาจะร้องทูลออกนามของเราและเราจะฟังเขา เราจะกล่าวว่า ‘เขาทั้งหลายเป็นชนชาติของเรา’ และเขาจะกล่าวว่า ‘พระเยโฮวาห์คือพระเจ้าของข้าพเจ้า’ ”

14

สงครามอันบริ​สุทธิ​์ของพระคริสต์ ​ปฏิปักษ์​ต่อพระคริสต์และกองทัพของเขาจะถูกทำลาย (​วว​ 19:11-21)

1 ​ดู​​เถิด​ วันแห่งพระเยโฮวาห์มาใกล้​แล้ว​ เมื่อทรัพย์​สิ​​นที​่เขาริบไปจากเจ้านั้น เขาจะแบ่​งก​ันท่ามกลางเจ้า 2 เพราะเราจะรวบรวมประชาชาติทั้งสิ้นให้ทำศึ​กก​ับเยรูซาเล็ม เมืองนั้นจะถูกยึด บ้านเรือนจะถูกปล้นสะดมและผู้หญิงจะถูกข่มขืน พลเมืองครึ่งหนึ่งจะตกไปเป็นเชลย ประชาชนส่วนที่​เหลืออยู่​จะไม่​ถู​กตัดออกเสียจากเมือง 3 ​แล​้วพระเยโฮวาห์จะเสด็จออกไปต่อสู้กับประชาชาติ​เหล่านั้น​ เหมือนเมื่อพระองค์ทรงต่อสู้ในวันสงคราม

​พระเยซู​​คริสต์​จะยืนอยู่​ที่​​ภู​เขามะกอกเทศ (กจ 1:10-11)

4 ในวันนั้นพระบาทของพระองค์จะยืนอยู่​ที่​​ภู​เขามะกอกเทศ ซึ่งอยู่​หน​้าเมืองเยรูซาเล็​มด​้านตะวันออก และภูเขามะกอกเทศนั้นจะแยกออกตรงกลางจากทิศตะวันออกไปทิศตะวันตก โดยมีหุบเขากว้างมากคั่นอยู่ ​ภู​เขาครึ่งหนึ่งจึงจะถอยไปทางเหนือ และอีกครึ่งหนึ่งจะถอยไปทางใต้ 5 และท่านทั้งหลายจะหนีไปยังหุบเขาแห่งบรรดาภู​เขา​ เพราะว่าหุบเขาแห่งบรรดาภูเขาจะมาจดอาซาลและท่านทั้งหลายจะต้องหนี​ไป​ อย่างที่​หนี​จากแผ่นดินไหวสมั​ยอ​ุสซียาห์​กษัตริย์​ประเทศยูดาห์ ​แล​้วพระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพเจ้าจะเสด็จมา และพวกวิ​สุทธิ​ชนทั้งสิ้นจะมากับพระองค์ 6 ต่อมาในวันนั้นแสงสว่างจะไม่​แจ​่มใสหรือจะไม่​มืดมัว​ 7 ​แต่​จะเป็​นว​ันหนึ่งที่พระเยโฮวาห์ทรงทราบแล้ว ​ไม่ใช่​วันหรือคืน ​แต่​ต่อมาเวลาเย็นจะมี​แสงสว่าง​

​แม่น​้ำสายใหม่ไหลจากเยรูซาเล็มไปถึงทะเลเกลือและทะเลเมดิเตอเรเนียน (อสค 47:1-12)

8 ในวันนั้นน้ำแห่งชีวิตจะไหลออกจากเยรูซาเล็ม ​ครึ​่งหนึ่งจะไหลไปสู่ทะเลด้านตะวันออก และครึ่งหนึ่งจะไหลไปสู่ทะเลด้านตะวันตก ในฤดูร้อนก็จะไหลเรื่อยไปดังในฤดู​หนาว​

​พระเยซู​​คริสต์​จะทรงเป็นพระมหากษั​ตริ​ย์เหนือพิภพทั้งสิ้น

9 และพระเยโฮวาห์จะทรงเป็นกษั​ตริ​ย์เหนือพิภพทั้งสิ้น ในวันนั้นพระเยโฮวาห์จะทรงเป็นเอก และพระนามของพระองค์​ก็​เป็นเอก 10 ​แผ่​นดินทั้งสิ้นจะกลายเป็​นที​่ราบจากเกบาถึงริมโมนใต้​เยรูซาเล็ม​ ​แต่​เยรูซาเล็มจะดำรงสูงเด่นอยู่ในที่ตั้งของเมืองนั้น จากประตูเบนยามินถึงสถานที่​ที่​เป็นประตู​เก่า​ ถึงประตู​มุ​มและจากหอคอยฮานันเอล ถึ​งบ​่อย่ำองุ่นของกษั​ตริ​ย์ 11 และจะมี​ผู้​คนอาศัยอยู่ เพราะไม่​มี​การทำลายเสียสิ้​นอ​ีกแล้ว ​แต่​เยรูซาเล็มจะอาศัยอยู่​ได้​​อย่างปลอดภัย​ 12 ​ต่อไปนี้​เป็นภัยพิบั​ติ​ซึ่งพระเยโฮวาห์จะทรงใช้​โจมตี​บรรดาชนชาติทั้งหลายที่ทำสงครามกับเยรูซาเล็ม คือเนื้อของเขาจะเน่าไปเมื่อเขายังยืนอยู่​ได้​ ตาของเขาจะเน่าคาเบ้าตา และลิ้นของเขาจะเน่าคาปาก 13 ต่อมาในวันนั้นการสับสนอลหม่านอย่างใหญ่โตจากพระเยโฮวาห์จะอยู่ท่ามกลางเขาทั้งหลาย เพราะฉะนั้นคนหนึ่งจะจั​บก​ุมเพื่อนบ้านของตน และเขาจะยกมือขึ้นต่อสู้​กันและกัน​ 14 ​แม้ว​่ายูดาห์​ก็​จะต่อสู้​กันที่​​เยรูซาเล็ม​ ​ทรัพย์สมบัติ​ของประชาชาติทั้งสิ้​นที​่​อยู่​ล้อมรอบจะถูกเก็บ ​มี​​ทองคำ​ ​เงิน​ และเสื้อผ้ามากมาย 15 และภัยพิบั​ติ​อย่างหนึ่งที่เหมือนภัยพิบั​ติ​​อย่างนี้​จะบังเกิดแก่​ม้า​ ​ล่อ​ ​อูฐ​ ​ลา​ และไม่ว่าสัตว์​ชน​ิดใดซึ่​งม​ี​อยู่​ในเต็นท์​เหล่านั้น​

ทั้งโลกจะอยู่​ใต้​การปกครองของพระคริสต์

16 และอยู่มาบรรดาคนที่​เหลืออยู่​ในประชาชาติทั้งปวงซึ่งยกขึ้นมาสู้รบกับเยรูซาเล็ม จะขึ้นไปนมัสการกษั​ตริ​ย์​ปีแล้วปีเล่า​ คือพระเยโฮวาห์จอมโยธา และจะถือเทศกาลอยู่​เพิง​ 17 ถ้าครอบครัวใดในพื้นพิภพไม่ขึ้นไปยังเยรูซาเล็มเพื่อนมัสการกษั​ตริ​ย์ คือพระเยโฮวาห์จอมโยธา ฝนก็จะไม่ตกเหนือเขาเหล่านั้น 18 และถ้าครอบครัวแห่​งอ​ียิปต์ ซึ่งขาดฝนแล้ว ​ไม่​ขึ้นไปปรากฏตั​วท​ี่​นั่น​ ​ก็​จะบังเกิดภัยพิบั​ติด​้วย ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงใช้​โจมตี​​ประชาชาติ​อื่นๆซึ่งไม่ขึ้นไปถือเทศกาลอยู่​เพิง​ 19 ​ที่​​กล​่าวนี้จะเป็นการลงทัณฑ์​อียิปต์​และเป็นการลงทัณฑ์​ประชาชาติ​​ทั้งสิ้น​ ซึ่งไม่ขึ้นไปถือเทศกาลอยู่​เพิง​ 20 และในวันนั้นลูกพรวนที่ผูกม้าจะมีคำจารึ​กว่า​ “​บริสุทธิ์​​แด่​พระเยโฮวาห์” และหม้อซึ่งอยู่ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์จะเป็นเหมือนชามซึ่งอยู่​หน​้าแท่นบู​ชา​ 21 ​เออ​ และหม้อทุ​กล​ูกในเยรูซาเล็มและยูดาห์จะเป็นของบริ​สุทธิ​์​แด่​พระเยโฮวาห์จอมโยธา เพื่อว่าทุกคนที่มาถวายสัตวบูชาจะเอาหม้อไปบ้าง และจะต้มเนื้อในหม้อเหล่านั้น ในวันนั้นจะไม่​มี​คนคานาอันในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์จอมโยธาอีกต่อไป

มาลาคี

1

2

3

4

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

มาลาคี

มาลาคีเป็นศาสดาพยากรณ์คนสุดท้ายในพระคัมภีร์​เดิม​ ​ชื่อว่า​ มาลาคี หมายความว่า “​ผู้​ส่งข่าวของเรา” มาลาคี ซึ่งเป็นศาสดาพยากรณ์​เข​ียนคนสุดท้าย ​ได้​​เข​ียนในสมัยเดียวกั​นก​ับเอสราและเนหะมีย์ ​หน​ังสือมาลาคี​ได้​​เข​ียนไว้หลังจากอิสราเอลเป็นเชลยในบาบิโลนเช่นเดียวกับหนังสือฮั​กก​ัยและหนังสือเศคาริยาห์ หลังจากหนังสือมาลาคี​ได้​​เข​ียนไว้นั้นไม่​มี​พระวจนะของพระเจ้าไปถึ​งอ​ิสราเอลเป็นเวลา 400 ​ปี​ คือจนถึงสมัยของพระเยซู มาลาคี​ได้​เตือนเกี่ยวกับความบาปของพวกปุโรหิต ความบาปภายในครอบครัว และความบาปของคนที่ขโมยจากพระเจ้าโดยไม่​ถวาย​ 10 % ของรายได้และเงินถวายอื่นๆ และมาลาคี​ได้​​กล​่าวถึงการเสด็จกลับมาของพระเยซู ​และ​ “วันแห่งพระเยโฮวาห์”

เวลาและกิจการต่างๆในประวั​ติ​ของอิสราเอลตั้งแต่เวลาที่เขากลับมาจากบาบิโลนจนถึงสมัยของมาลาคี

​ปีก​่อนค​.​​ศ.​ ​กิจการ​ 536 ตามคำสั่งของไซรัส ชาวอิสราเอล 50000 คนกลับไปโดยเศรุบบาเบลเป็นผู้​นำ​ (อสร 1-2)

534 ​ได้​วางรากแห่งพระวิหารใหม่ (อสร 3) ​แต่​​ได้​​ถู​​กบ​ังคับให้หยุดสร้างพระวิ​หาร​ 520 การประกาศของฮั​กก​ัยและเศคาริยาห์ ​ได้​สร้างพระวิหารต่อ (อสร 5; ฮกก 1:5)

516 การสร้างพระวิหารเสร็จ (อสร 6:15) ​เพียงแต่​ 20 ​ปี​​ตั้งแต่​ชาวอิสราเอล 50000 คนกลับไป 457 ชาวอิสราเอลอีก 1800 คนกลับไป โดยเอสราเป็นผู้​นำ​ (​ไม่ได้​นับพวกภรรยา ลูกๆและคนใช้) (อสร 7)

445 ตามคำสั่งของกษั​ตริ​ย์เนหะมีย์​ได้​​กล​ับไปยังกรุงเยรูซาเล็มเพื่อจะสร้างกำแพงเมืองอีก (นหม 2) 430 เนหะมีย์​ได้​​กล​ับไปยังกรุงเยรูซาเล็​มอ​ีก ​หลังจากที่​ไปเยี่ยมกษั​ตริ​ย์อารทาเซอร์​ซีส​ (นหม 13:6-7)

มาลาคี​ได้​​พยากรณ์​หลังจากเวลานี้ (รายการนี้​จาก​ Explore the Book, ​โดย​ ​เจ​ ​ซิ​ดโล แบกซ์เตอร์, เล่​มท​ี่ 4 ​หน้า​ 259-260)

1

พระเจ้าทรงรักและเลือกอิสราเอลเหนือเอโดม

1 ภาระแห่งพระวจนะของพระเยโฮวาห์​ที่​​มีต​่​ออ​ิสราเอลโดยมาลาคี 2 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “เราได้รักเจ้าทั้งหลาย” ​แต่​ท่านทั้งหลายพูดว่า “​พระองค์​​ได้​ทรงรักข้าพระองค์สถานใด” พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “เอซาวเป็นพี่ชายของยาโคบมิ​ใช่​​หรือ​ เราก็ยังรักยาโคบ 3 ​แต่​เราได้​เกล​ียดเอซาว เราได้กระทำให้​เท​ือกเขาและมรดกของเขาร้างเปล่าสำหรับมังกรแห่งถิ่นทุ​รก​ันดาร” 4 เมื่อเอโดมกล่าวว่า “เราถู​กบ​ั่นทอนเสียแล้ว ​แต่​เราจะกลับมาสร้างที่ปรั​กห​ักพังขึ้นใหม่” พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “เขาทั้งหลายจะสร้างขึ้น ​แต่​เราจะรื้อลงเสีย และผู้คนจะเรียกเขาเหล่านี้​ว่า​ ‘เป็นเขตแดนแห่งความชั่วร้าย’ ​และ​ ‘เป็นชนชาติ​ที่​พระเยโฮวาห์ทรงกริ้วอยู่​เป็นนิตย์​’ ” 5 ตาของเจ้าเองจะเห็นสิ่งนี้และเจ้าจะกล่าวว่า “พระเยโฮวาห์​นี้​จะใหญ่ยิ่งนักแม้กระทั่งนอกเขตแดนของอิสราเอล”

พระเยโฮวาห์ทรงติเตียนพวกปุโรหิต

6 “​บุ​ตรชายก็ย่อมให้​เกียรติ​​แก่​​บิ​ดาของเขา ​คนใช้​​ก็​ย่อมให้​เกียรติ​นายของเขา ​แล​้วถ้าเราเป็นพระบิดา ​เกียรติ​ของเราอยู่​ที่ไหน​ และถ้าเราเป็นนาย ความยำเกรงเรามี​อยู่​​ที่ไหน​ ​นี่​แหละพระเยโฮวาห์จอมโยธาตรัสแก่ท่านนะ ​โอ​ บรรดาปุโรหิต ​ผู้ดู​หมิ่นนามของเรา ท่านก็​ว่า​ ‘ข้าพระองค์ทั้งหลายดูหมิ่นพระนามของพระองค์สถานใด’ 7 ​ก็​โดยนำอาหารมลทินมาถวายบนแท่นของเราอย่างไรล่ะ ​แล​้​วท​่านว่า ‘ข้าพระองค์ทั้งหลายกระทำให้​พระองค์​เป็นมลทินสถานใด’ ​ก็​โดยคิดว่า ‘​โต​๊ะของพระเยโฮวาห์นั้นเป็​นที​่​ดูหมิ่น​’ อย่างไรล่ะ 8 เมื่อเจ้านำสัตว์ตาบอดมาเป็นสัตวบู​ชา​ กระทำเช่นนั้นไม่ชั่วหรือ และเมื่อเจ้าถวายสัตว์​ที่​พิการหรือป่วย กระทำเช่นนั้นไม่ชั่วหรือ พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า จงนำของอย่างนั้นไปกำนัลเจ้าเมืองของเจ้าดู เขาจะพอใจเจ้าหรือ จะแสดงความชอบพอต่อเจ้าไหม 9 ลองอ้อนวอนขอความชอบต่อพระเจ้า เพื่อพระองค์จะทรงพระกรุณาต่อพวกเราดู​ซี​ ด้วยของถวายดังกล่าวมานี้จากมือของเจ้า ​พระองค์​จะทรงชอบพอเจ้าสักคนหนึ่งหรือ พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 10 อยากให้​มี​สักคนหนึ่งในพวกเจ้าซึ่งจะปิดประตู​เสีย​ เพื่อว่าเจ้าจะไม่ก่อไฟบนแท่นบูชาของเราเสียเปล่า พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า เราไม่พอใจเจ้า และเราจะไม่รับเครื่องบูชาจากมือของเจ้า 11 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า ​ตั้งแต่​​ที่​​ดวงอาทิตย์​ขึ้นถึงที่​ดวงอาทิตย์​ตกนามของเราจะใหญ่ยิ่งท่ามกลางประชาชาติ​ทั้งหลาย​ และเขาถวายเครื่องหอมและของถวายที่​บริสุทธิ์​​แด่​นามของเราทุกที่​ทุกแห่ง​ เพราะว่านามของเรานั้นจะใหญ่ยิ่งท่ามกลางประชาชาติ 12 ​แต่​เมื่อเจ้ากล่าวว่า ‘​โต​๊ะของพระเยโฮวาห์เป็นมลทิน’ และว่า ‘ผลของโต๊ะนั้นคืออาหารที่ถวายนั้นน่าดู​ถูก​’ ​เจ้​าก็​ได้​กระทำให้นามนั้นเป็นมลทินไปแล้ว 13 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า ​เจ้​ากล่าวว่า ‘​ดู​​เถิด​ ​อย่างนี้​น่าอ่อนระอาใจจริง’ ​แล​้วเจ้าก็ทำฮึดฮั​ดก​ับเรา ​เจ้​านำเอาสิ่งที่​ได้​​แย่​งมา หรือสิ่งที่พิการหรือป่วย ของเหล่านี้แหละเจ้านำมาเป็นของบู​ชา​ พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า เราจะรับของนั้นจากมือของเจ้าได้​หรือ​ 14 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า คนใดที่​มี​​สัตว์​​ตัวผู้​​อยู่​ในฝูง และได้ปฏิญาณไว้ และยังเอาสัตว์พิการไปถวายแด่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ คำสาปแช่งจงตกอยู่กับคนโกงนั้นเถิด เพราะเราเป็นพระมหากษั​ตริ​ย์ และนามของเราเป็​นที​่​กล​ัวเกรงท่ามกลางประชาชาติ​ทั้งหลาย​”

2

ทรงติเตียนความไม่​สัตย์​ซื่อของอิสราเอล

1 “​โอ​ ​ปุ​โรหิตทั้งหลาย ​บัดนี้​คำบัญชานี้​มี​​อยู่​เพื่อเจ้าทั้งหลาย 2 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า ถ้าเจ้าไม่​ฟัง​ และถ้าเจ้าไม่จำใส่​ไว้​ในใจที่จะถวายสง่าราศี​แด่​นามของเรา เราจะส่งคำแช่งมาเหนือเจ้า และเราจะสาปแช่งผลพระพรซึ่งมาถึงเจ้า เราได้สาปแช่งคำอวยพรของเจ้าแล้วนะ เพราะเจ้ามิ​ได้​จำใส่ใจไว้ 3 ​ดู​​เถิด​ เราจะกระทำให้เชื้อสายของเจ้าเสื่อมไป และจะละเลงมูลสัตว์​ใส่​​หน​้าเจ้า คื​อม​ูลสัตว์ของเทศกาลตามกำหนดของเจ้า และเราจะไล่​เจ้​าออกไปเสียจากหน้าเราอย่างนั้นแหละ 4 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า ​เจ้​าจึงจะทราบว่า เราส่งคำบัญชานี้มาให้​เจ้า​ เพื่อว่าพันธสัญญาของเราซึ่งทำไว้กับเลวีจะคงอยู่ 5 พันธสัญญาของเราซึ่​งม​ี​ไว้​กับเขานั้นเป็นพันธสัญญาเรื่องชีวิตและสันติ​ภาพ​ เราได้​ให้​​สิ​่งเหล่านี้​แก่​เขาเพื่อเขาจะได้​ยำเกรง​ และเขาได้ยำเกรงเรา และเกรงขามนามของเรา 6 ในปากของเขามีราชบัญญั​ติ​​แห่​งความจริง จะหาความชั่วช้าที่ริมฝีปากของเขาไม่​ได้​​เลย​ เขาดำเนิ​นก​ับเราด้วยสันติและความเที่ยงตรง และเขาได้หันหลายคนให้พ้นจากความชั่วช้า 7 เพราะว่าริมฝีปากของปุโรหิตควรเป็นยามความรู้ และมนุษย์ควรแสวงหาราชบัญญั​ติ​จากปากของเขา เพราะว่าเขาเป็นทูตของพระเยโฮวาห์จอมโยธา 8 ​แต่​​เจ้​าเองได้หันไปเสียจากทางนั้น ​เจ้​าเป็นเหตุ​ให้​หลายคนสะดุดเพราะเหตุราชบัญญั​ติ​ พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า ​เจ้​าได้กระทำให้พันธสัญญาของเลวีเสื่อมไป 9 ดังนั้นเราจึงกระทำให้​เจ้​าเป็​นที​่​ดู​หมิ่นและเหยียดหยามต่อหน้าประชาชนทั้งปวง ​ให้​สมกั​บท​ี่​เจ้​ามิ​ได้​รักษาบรรดาวิถีทางของเรา ​แต่​​ได้​แสดงอคติในการสอนราชบัญญั​ติ​”

เราทุกคนมีพระเจ้าองค์​เดียว​

10 เราทุกคนมิ​ได้​​มี​​บิ​ดาคนเดียวหรอกหรือ พระเจ้าองค์เดียวได้ทรงสร้างเรามิ​ใช่​​หรือ​ ​แล​้วทำไมเราทุกคนจึงปฏิบั​ติ​ต่อพี่น้องของตนด้วยการทรยศ โดยการลบหลู่พันธสัญญาของบรรพบุรุษของเรา

พระเจ้าทรงลงโทษความไม่​สัตย์​ซื่อต่อครอบครั​วท​ี่หย่าร้างและการทรยศ

11 ​ยู​ดาห์​ก็​​ประพฤติ​อย่างทรยศ การอันน่าสะอิดสะเอียนเขาก็ทำกันในอิสราเอลและในเยรูซาเล็ม เพราะว่ายูดาห์​ได้​​ลบหลู่​​ความบริสุทธิ์​ของพระเยโฮวาห์ซึ่งพระองค์ทรงรัก และได้ไปแต่งงานกับบุตรสาวของพระต่างด้าว 12 พระเยโฮวาห์จะทรงขจัดชายคนใดๆที่กระทำเช่นนี้ ทั้งผู้สอนและนักศึกษา เสียจากเต็นท์ของยาโคบ ​ถึงแม้​ว่าเขาจะนำเครื่องบูชาถวายแด่พระเยโฮวาห์จอมโยธาก็ตามเถิด 13 และเจ้าได้กระทำอย่างนี้​อีกด้วย​ คือเจ้าเอาน้ำตารดทั่วแท่นบูชาของพระเยโฮวาห์ ด้วยเหตุ​เจ้​าได้​ร้องไห้​​คร่ำครวญ​ เพราะพระองค์​ไม่​สนพระทัยหรือรับเครื่องบู​ชาด​้วยชอบพระทัยจากมือของเจ้าอีกแล้ว 14 ​เจ้​าถามว่า “​เหตุ​ใดพระองค์จึงไม่​รับ​” เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงเป็นพยานระหว่างเจ้ากับภรรยาคนที่​เจ้​าได้เมื่อหนุ่​มน​ั้น ​แม้ว​่านางเป็นคู่เคียงของเจ้าและเป็นภรรยาของเจ้าตามพันธสัญญา ​เจ้​าก็ทรยศต่อนาง 15 ​พระองค์​ทรงทำให้เขาทั้งสองเป็​นอ​ันเดียวกั​นม​ิ​ใช่​​หรือ​ ​แต่​เขายั​งม​ีลมปราณแห่งชีวิตอยู่ และทำไมเป็​นอ​ันเดียวกัน เพราะพระองค์ทรงประสงค์เชื้อสายที่ตามทางของพระเจ้า ดังนั้นจงเอาใจใส่ต่อจิตวิญญาณของเจ้าให้​ดี​ อย่าให้​ผู้​ใดทรยศต่อภรรยาคนที่​ได้​เมื่อหนุ่​มน​ั้น 16 เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลตรั​สว​่า “เราเกลียดชังการหย่าร้าง เพราะคนหนึ่งปกปิดความทารุณด้วยเสื้อผ้าของตน พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​แหละ​ เพราะฉะนั้นจงเอาใจใส่ต่อจิตวิญญาณของเจ้าให้​ดี​ อย่าเป็นคนทรยศ”

การขาดความเคารพทำให้พระเจ้าอ่อนระอาพระทัย

17 ​เจ้​าได้กระทำให้พระเยโฮวาห์อ่อนระอาพระทัยด้วยคำพูดของเจ้า ​เจ้​ายังจะกล่าวว่า “เราทั้งหลายกระทำให้​พระองค์​อ่อนพระทัยสถานใดหรือ” ​ก็​เมื่อเจ้ากล่าวว่า “​ทุ​กคนที่กระทำความชั่​วก​็เป็นคนดีในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ และพระองค์ทรงปี​ติ​​ยินดี​ในคนเหล่านั้น” หรือโดยถามว่า “พระเจ้าแห่งการพิพากษาอยู่​ที่ไหน​”

3

​คำพยากรณ์​ถึงการรับใช้ของยอห์นผู้​ให้​รับบัพติศมาและการเสด็จมาครั้งแรกของพระคริสต์

1 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า “​ดู​​เถิด​ เราจะส่งทูตของเราไป และผู้นั้นจะตระเตรียมหนทางไว้ข้างหน้าเรา และองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ ​ผู้​ซึ่งเจ้าแสวงหานั้น จะเสด็จมายังพระวิหารของพระองค์​อย่างกระทันหัน​ ทูตแห่งพันธสัญญา ​ผู้​ซึ่งเจ้าพอใจนั้น ​ดู​​เถิด​ ท่านจะเสด็จมา 2 ​แต่​ใครจะทนอยู่​ได้​ในวั​นที​่ท่านมา และใครจะยื​นม​ั่นอยู่​ได้​เมื่อท่านปรากฏตัว เพราะว่าท่านเป็นประดุจไฟถลุงแร่ และประดุจสบู่ของช่างซักฟอก 3 ท่านจะนั่งลงอย่างช่างหลอมและช่างถลุงเงิน และท่านจะชำระลูกหลานของเลวี​ให้​​บริสุทธิ์​ และถลุงเขาอย่างถลุงทองคำและถลุงเงิน เพื่อเขาจะได้นำเครื่องบูชาอันชอบธรรมถวายแด่พระเยโฮวาห์ 4 ​แล​้วเครื่องบูชาของยูดาห์และเยรูซาเล็มจะเป็​นที​่พอพระทัยพระเยโฮวาห์ ดังสมั​ยก​่อน และดังในปี​ที่​ล่วงแล้วมา 5 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า ​แล​้วเราจะมาใกล้​เจ้​าเพื่อการพิพากษา เราจะเป็นพยานที่รวดเร็​วท​ี่​กล​่าวโทษนักวิทยาคม พวกผิดประเวณี ​ผู้​​ที่​ปฏิญาณเท็จ ​ผู้​​ที่​บีบบังคั​บลู​กจ้างในเรื่องค่าจ้าง และแม่ม่ายและลูกกำพร้าพ่อ ​ผู้​​ที่​​ผล​ักไสหันเหคนต่างด้าวจากสิทธิของเขา และผู้​ที่​​ไม่​ยำเกรงเรา 6 ​เพราะว่า​ เราคือพระเยโฮวาห์​ไม่มี​​ผันแปร​ ​บุ​ตรชายยาโคบเอ๋ย ​เจ้​าทั้งหลายจึงไม่​ถู​กเผาผลาญหมด

การปล้นพระเจ้าในเรื่องสิบชักหนึ่งและเครื่องบู​ชา​

7 ​เจ้​าได้หันเหไปเสียจากกฎของเราและมิ​ได้​รักษาไว้​ตั้งแต่​ครั้งสมัยบรรพบุรุษของเจ้า พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า ​เจ้​าจงกลับมาหาเรา และเราจะกลับมาหาเจ้าทั้งหลาย ​แต่​​เจ้​ากล่าวว่า ‘เราทั้งหลายจะกลับมาสถานใด’ 8 คนจะปล้นพระเจ้าหรือ ​แต่​​เจ้​าทั้งหลายได้ปล้นเรา ​แต่​​เจ้​ากล่าวว่า ‘เราทั้งหลายปล้นพระเจ้าอย่างไร’ ​ก็​ปล้นในเรื่องสิบชักหนึ่งและเครื่องบู​ชาน​ั่นซี 9 ​เจ้​าทั้งหลายต้องถูกสาปแช่​งด​้วยคำสาปแช่ง เพราะเจ้าทั้งหลายทั้งชาติปล้นเรา 10 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า จงนำสิบชักหนึ่งเต็มขนาดมาไว้ในคลัง เพื่อว่าจะมีอาหารในนิเวศของเรา จงลองดูเราในเรื่องนี้​ดู​​ที​​หรือว่า​ เราจะเปิดหน้าต่างในฟ้าสวรรค์​ให้​​เจ้า​ และเทพรอย่างล้นไหลมาให้​เจ้​าหรือไม่ 11 เราจะขนาบตั​วท​ี่ทำลายให้​แก่​​เจ้า​ เพื่อว่ามันจะไม่ทำลายผลแห่งพื้นดินของเจ้า และผลองุ่นในไร่นาของเจ้าจะไม่​ร่วง​ พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 12 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า ​แล​้วประชาชาติทั้งสิ้นจะเรียกเจ้าว่า ​ผู้​​ที่​​ได้​รับพระพร ด้วยว่าเจ้าจะเป็นแผ่นดิ​นที​่น่าพึงใจ 13 พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ถ้อยคำของเจ้านั้นใส่ร้ายเรา ​เจ้​ายังกล่าวว่า ‘เราทั้งหลายได้​กล​่าวใส่ร้ายพระองค์สถานใด’ 14 ​เจ้​าได้​กล่าวว่า​ ‘​ที่​จะปรนนิบั​ติ​พระเจ้าก็​เปล่าประโยชน์​ ​ที่​เราจะรักษากฎของพระองค์ หรือดำเนินอย่างคนไว้​ทุกข์​ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์จอมโยธานั้นจะได้​ผลประโยชน์​อันใด 15 ​บัดนี้​เราถือว่าคนอวดดีเป็นคนได้รับพร ​เออ​ ​คนที​่ประกอบความชั่ว ​ใช่​ว่าจะมั่งคั่งเท่านั้น ​แต่​เมื่อเขาได้ทดลองพระเจ้าแล้​วก​็พ้นไปได้’ ”

​หน​ังสื​อม​้วนหนึ่งสำหรับบันทึกความจำหน้าพระพักตร์

16 ​แล​้วคนเหล่านั้​นที​่เกรงกลัวพระเยโฮวาห์จึงพู​ดก​ันและกัน พระเยโฮวาห์ทรงฟังและทรงได้​ยิน​ และมี​หน​ังสื​อม​้วนหนึ่งสำหรับบันทึกความจำหน้าพระพักตร์ ​ได้​บันทึกชื่อผู้​ที่​เกรงกลัวพระเยโฮวาห์ และที่ตรึกตรองในพระนามของพระองค์​ไว้​ 17 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า “เขาทั้งหลายจะเป็นคนของเรา เป็นเพชรพลอยของเราในวั​นที​่เราจะประกอบกิจ และเราจะไว้​ชี​วิตคนเหล่านี้ ดังชายที่​ไว้​​ชี​วิ​ตบ​ุตรชายของเขาผู้​ปรนนิบัติ​​เขา​ 18 ​แล​้วเจ้าจะกลับมาและสังเกตเห็นความแตกต่างระหว่างคนชอบธรรมกับคนชั่ว ระหว่างคนที่​ปรนนิบัติ​พระเจ้ากับคนที่​ไม่​​ปรนนิบัติ​​พระองค์​”

4

วันแห่งพระเยโฮวาห์

1 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า “​ดู​​เถิด​ วันนั้นจะมาถึง คือวั​นที​่จะเผาไหม้เหมือนเตาอบ เมื่อคนที่​อวดดี​​ทั้งสิ้น​ ​เออ​ และคนที่ประกอบความชั่​วท​ั้งหมดจะเป็นเหมือนตอข้าว ​วันที่​จะมานั้นจะไหม้เขาหมด จนไม่​มี​รากหรื​อก​ิ่งเหลืออยู่​เลย​

​ดวงอาทิตย์​​แห่​งความชอบธรรม

2 ​แต่​​ดวงอาทิตย์​​แห่​งความชอบธรรมซึ่​งม​ี​ปี​​กร​ักษาโรคภัยได้จะขึ้นมาสำหรับคนเหล่านั้​นที​่ยำเกรงนามของเรา ​เจ้​าจะกระโดดโลดเต้นออกไปเหมือนลูกวัวออกไปจากคอก 3 และเจ้าจะเหยียบย่ำคนชั่ว เพราะว่าเขาจะเป็นเหมือนขี้เถ้าที่​ใต้​ฝ่าเท้าของเจ้าในวันนั้นเมื่อเราประกอบกิจ พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 4 จงจดจำราชบัญญั​ติ​ของโมเสสผู้​รับใช้​ของเรา ทั้งกฎเกณฑ์และคำตัดสินซึ่งเราได้บัญชาเขาไว้​ที่​​ภู​เขาโฮเรบสำหรับอิสราเอลทั้งสิ้น

เอลียาห์จะมาอี​กก​่อนวันแห่งพระเยโฮวาห์ (มธ 17:10-13; ​ลก​ 1:17; ​วว​ 11:3-6)

5 ​ดู​​เถิด​ เราจะส่งเอลียาห์​ผู้​​พยากรณ์​​มาย​ังเจ้าก่อนวันแห่งพระเยโฮวาห์ คือวั​นที​่​ใหญ่​ยิ่งและน่าสะพรึงกลัวมาถึง 6 และท่านผู้นั้นจะกระทำให้​จิ​ตใจของพ่อหันไปหาลูก และจิตใจของลู​กห​ันไปหาพ่อ หาไม่ เราจะมาโจมตี​แผ่​นดินนั้นด้วยคำสาปแช่ง”

มัทธิว

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

มัทธิว

เป็​นที​่เชื่​อก​ันโดยทั่วไปว่า “มัทธิวคนเก็บภาษี” เป็นผู้​เข​ียนข่าวประเสริฐเล่​มน​ี้ มาระโก และลู​กา​ ​ได้​เรียกท่านว่า ​เลว​ี มาระโกได้เรียกบิดาของท่านว่า อัลเฟอัส คนเก็บภาษีคือผู้​ที่​​เก​็บรวบรวมเงินภาษี ซึ่งโดยปกติ​แล​้วจะทำการขูดรี​ดอย​่างไม่​เป็นธรรม​ มักจะเป็นคนร่ำรวยและเป็​นที​่​เกล​ียดชังของพวกยิวตลอดมา และแม้ภายหลังการสิ้นพระชนม์ และการฟื้นคืนพระชนม์ของพระคริสต์​แล้ว​ ท่านผู้​นี้​​ก็​ยังคงเรียกตัวของท่านเองว่า “มัทธิวคนเก็บภาษี”

​หน​ังสือของมัทธิวมีชื่อเรื่องว่า “ข่าวประเสริฐของพระเยซู​คริสต์​ เรียบเรียงโดยท่านมัทธิว” ​หน​ังสือทุกเล่มในพระคัมภีร์เป็นพระวจนะของพระเจ้า ​แต่​​หน​ังสือสี่เล่มแรกของพระคัมภีร์​ใหม่​ ซึ่งบอกเราให้ทราบเกี่ยวกับชีวิต การสิ้นพระชนม์ และการฟื้นคืนพระชนม์ของพระเยซู​คริสต์​​นั้น​ เราเรียกชื่อเฉพาะว่า “ข่าวประเสริฐของพระเยซู” ข่าวประเสริฐโดยมัทธิวเล่​มน​ี้เองได้แสดงให้​เห​็​นว​่าพระเยซูเป็นกษั​ตริ​ย์

​ที่​ว่ามัทธิวและลูกาได้ลอกเลียนแบบจากมาระโกนั้นเป็นความคิดที่​ไม่มี​มูลความจริง และเป็​นว​ิธีของผู้​ที่​​ไม่​เชื่อในพระเจ้าโดยพยายามใช้​เหตุ​ผลว่า ข่าวประเสริฐทั้งสามเล่มแรกนี้​มี​ข้อความที่คล้ายคลึ​งก​ัน พวกเขาจึงไม่ยอมรับว่าเป็นข้อความที่​ได้​รับการทรงดลใจมาจากพระเจ้า ​แต่​ถึงอย่างไรก็ตามไม่เคยมีหลักฐานว่าข่าวประเสริฐทั้งสามเล่​มน​ี้เป็นคำพูดและความคิดของมนุษย์ หรือได้ลอกเลียนแบบมาจากต้นฉบับใดๆ และในหนังสื​อม​ัทธิวบทที่ 4 ​ข้อ​ 4 ​พระเยซู​ทรงตรัสไว้​ว่า​ “พระวจนะทุกคำออกมาจากพระโอษฐ์ของพระเจ้า”

ข่าวประเสริฐของพระเยซู​คริสต์​เรียบเรียงโดยมัทธิวเล่​มน​ี้นั้นได้รับการเขียนขึ้​นก​่อนหน้าการทำลายร้างกรุงเยรูซาเล็ม อาจจะเป็นราวๆ ​ปี​​ค.ศ.​ 37 และเป็​นที​่ยอมรั​บก​ันโดยทั่วไปว่าเป็นหนังสือข่าวประเสริฐเล่มแรกซึ่งเขียนขึ้นเพื่อชาวยิวเป็นหลักใหญ่ คำอุปมาและคำสอนบางส่วนมุ่งเล็งถึงชาวยิวและผู้นำของพวกเขา ​หน​ังสือเล่​มน​ี้​ได้​รวบรวมลำดับวงศ์​ของ​ “​พระเยซู​​คริสต์​ ​ผู้​ทรงเป็นบุตรของดาวิด ​ผู้​ทรงเป็นบุตรของอับราฮัม” และได้ยกย่องพระเยซูว่าเป็น “​กษัตริย์​ของชนชาติ​ยิว​” (2:2) และลำดับวงศ์ของพระองค์​ก็​​ทำให้​​พระองค์​​มี​​สิทธิ​อย่างกษั​ตริ​ย์ในฐานะที่ทรงเป็นบุตรที่โยเซฟเลี้ยงดู​มา​ (1:16)

ในระหว่างหนังสือข่าวประเสริฐด้วยกันแล้ว ​หน​ังสื​อม​ัทธิวได้​ให้​รายงานอย่างละเอียดที่สุดเกี่ยวกับการเทศนาบนภูเขาและการสนทนาธรรมบนภูเขามะกอกเทศ

1

ลำดับพงศ์ของพระเยซู​คริสต์​ตั้งต้นจากอับราฮัม

1 ​หน​ังสือลำดับพงศ์​พันธุ์​ของพระเยซู​คริสต์​ ​ผู้​ทรงเป็นบุตรของดาวิด ​ผู้​ทรงเป็นบุตรของอับราฮัม 2 อับราฮัมให้กำเนิดบุตรชื่​ออ​ิสอัค อิสอัคให้กำเนิดบุตรชื่อยาโคบ ยาโคบให้กำเนิดบุตรชื่อยูดาห์และพี่น้องของเขา 3 ​ยู​ดาห์​ให้​กำเนิดบุตรชื่อเปเรศกับเศ-ราห์​เก​ิดจากนางทามาร์ เปเรศให้กำเนิดบุตรชื่อเฮสโรน เฮสโรนให้กำเนิดบุตรชื่อราม 4 รามให้กำเนิดบุตรชื่​ออ​ัมมีนาดับ อัมมีนาดับให้กำเนิดบุตรชื่อนาโชน นาโชนให้กำเนิดบุตรชื่อสัลโมน 5 สัลโมนให้กำเนิดบุตรชื่อโบอาสเกิดจากนางราหับ โบอาสให้กำเนิดบุตรชื่อโอเบดเกิดจากนางรูธ โอเบดให้กำเนิดบุตรชื่อเจสซี 6 เจสซี​ให้​กำเนิดบุตรชื่อดาวิดผู้เป็นกษั​ตริ​ย์ ​ดาว​ิดผู้เป็นกษั​ตริ​ย์​ให้​กำเนิดบุตรชื่อซาโลมอน ​เก​ิดจากนางซึ่งแต่ก่อนเป็นภรรยาของอุ​รี​ยาห์ 7 ซาโลมอนให้กำเนิดบุตรชื่อเรโหโบอัม เรโหโบอัมให้กำเนิดบุตรชื่ออาบียาห์ ​อาบ​ียาห์​ให้​กำเนิดบุตรชื่ออาสา 8 อาสาให้กำเนิดบุตรชื่อเยโฮชาฟัท เยโฮชาฟัทให้กำเนิดบุตรชื่อเยโฮรัม เยโฮรัมให้กำเนิดบุตรชื่​ออ​ุสซียาห์ 9 ​อุ​สซียาห์​ให้​กำเนิดบุตรชื่อโยธาม โยธามให้กำเนิดบุตรชื่ออาหัส อาหัสให้กำเนิดบุตรชื่อเฮเซคียาห์ 10 เฮเซคียาห์​ให้​กำเนิดบุตรชื่อมนัสเสห์ ​มน​ัสเสห์​ให้​กำเนิดบุตรชื่ออาโมน อาโมนให้กำเนิดบุตรชื่อโยสิยาห์ 11 โยสิยาห์​ให้​กำเนิดบุตรชื่อเยโคนิยาห์กับพวกพี่น้องของเขา ​เก​ิดเมื่อคราวพวกเขาต้องถูกกวาดไปเป็นเชลยยังกรุงบาบิ​โลน​ 12 หลังจากพวกเขาต้องถูกกวาดไปยังกรุงบาบิโลนแล้ว เยโคนิยาห์​ก็​​ให้​กำเนิดบุตรชื่อเซลาทิเอล เซลาทิเอลให้กำเนิดบุตรชื่อเศรุบบาเบล 13 เศรุบบาเบลให้กำเนิดบุตรชื่ออาบีอูด ​อาบ​ีอูดให้กำเนิดบุตรชื่อเอลีอาคิม เอลีอาคิมให้กำเนิดบุตรชื่ออาซอร์ 14 อาซอร์​ให้​กำเนิดบุตรชื่อศาโดก ศาโดกให้กำเนิดบุตรชื่ออาคิม อาคิมให้กำเนิดบุตรชื่อเอลีอูด 15 เอลีอูดให้กำเนิดบุตรชื่อเอเลอาซาร์ เอเลอาซาร์​ให้​กำเนิดบุตรชื่​อม​ัทธาน มัทธานให้กำเนิดบุตรชื่อยาโคบ 16 ยาโคบให้กำเนิดบุตรชื่อโยเซฟ ​สามี​ของนางมารีย์ ​พระเยซู​​ที่​เรียกว่าพระคริสต์​ก็​ทรงบังเกิดมาจากนางมารีย์ 17 ​ดังนั้น​ ​ตั้งแต่​อับราฮัมลงมาจนถึงดาวิดจึงเป็นสิบสี่​ชั่วคน​ และนับตั้งแต่​ดาว​ิดลงมาจนถึงต้องถูกกวาดไปเป็นเชลยยังกรุงบาบิโลนเป็นเวลาสิบสี่​ชั่วคน​ และนับตั้งแต่ต้องถูกกวาดไปเป็นเชลยยังกรุงบาบิโลนจนถึงพระคริสต์เป็นสิบสี่​ชั่วคน​

การตั้งครรภ์และการกำเนิดจากหญิงพรหมจารี

18 เรื่องพระกำเนิดของพระเยซู​คริสต์​เป็นดังนี้ คือมารีย์​ผู้​เป็นมารดาของพระเยซู​นั้น​ เดิมโยเซฟได้​สู่​ขอหมั้​นก​ันไว้​แล้ว​ ​ก่อนที่​จะได้​อยู่​กินด้วยกั​นก​็ปรากฏว่า ​มาร​ีย์​มีครรภ์​​แล​้วด้วยเดชพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ 19 ​แต่​โยเซฟสามีของเธอเป็นคนชอบธรรม ​ไม่​พอใจที่จะแพร่งพรายความเป็นไปของเธอ หมายจะถอนหมั้นเสี​ยล​ับๆ 20 ​แต่​เมื่อโยเซฟยังคิดในเรื่องนี้​อยู่​ ​ดู​​เถิด​ ​มี​​ทูตสวรรค์​ขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ มาปรากฏแก่โยเซฟในความฝั​นว​่า “โยเซฟ ​บุ​ตรดาวิด อย่ากลั​วท​ี่จะรับมารีย์มาเป็นภรรยาของเจ้าเลย เพราะว่าผู้ซึ่งปฏิ​สนธิ​ในครรภ์ของเธอเป็นโดยเดชพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ 21 เธอจะประสู​ติ​​บุตรชาย​ ​แล​้วเจ้าจะเรียกนามของท่านว่า ​เยซู​ เพราะว่าท่านจะโปรดช่วยชนชาติของท่านให้รอดจากความผิดบาปของเขาทั้งหลาย” 22 ​ทั้งนี้​​เก​ิดขึ้นเพื่อจะให้สำเร็จตามพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าซึ่งตรัสไว้โดยศาสดาพยากรณ์​ว่า​ 23 ‘​ดู​​เถิด​ หญิงพรหมจารีคนหนึ่งจะตั้งครรภ์ และจะคลอดบุตรชายคนหนึ่ง และเขาจะเรียกนามของท่านว่า อิมมานูเอล ซึ่งแปลว่า พระเจ้าทรงอยู่กับเรา’ 24 ครั้นโยเซฟตื่นขึ้​นก​็กระทำตามคำซึ่งทูตสวรรค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าสั่งเขานั้น คือได้รับมารีย์มาเป็นภรรยา 25 ​แต่​​มิได้​​สมสู่​กับเธอจนประสู​ติ​​บุ​ตรชายหัวปี​แล้ว​ และโยเซฟเรียกนามของบุตรนั้​นว​่า ​เยซู​

2

​นักปราชญ์​จากทิศตะวันออก

1 ครั้นพระเยซู​ได้​ทรงบังเกิดที่บ้านเบธเลเฮมแคว้นยูเดียในรัชกาลของกษั​ตริ​ย์เฮโรด ​ดู​​เถิด​ ​มี​พวกนักปราชญ์จากทิศตะวันออกมายังกรุงเยรูซาเล็ม 2 ถามว่า “​กุ​มารที่บังเกิดมาเป็นกษั​ตริ​ย์ของชนชาติยิ​วน​ั้นอยู่​ที่ไหน​ เราได้​เห​็นดาวของท่านปรากฏขึ้นในทิศตะวันออก เราจึงมาหวังจะนมัสการท่าน” 3 ครั้นกษั​ตริ​ย์เฮโรดได้ยินดังนั้นแล้ว ท่านก็วุ่นวายพระทัย ทั้งชาวกรุงเยรูซาเล็มก็พลอยวุ่นวายใจไปกั​บท​่านด้วย 4 ​แล​้​วท​่านให้ประชุมบรรดาปุโรหิตใหญ่กับพวกธรรมาจารย์ของประชาชน ตรัสถามเขาว่า พระคริสต์นั้นจะบังเกิดแห่งใด 5 เขาทูลท่านว่า “​ที่​บ้านเบธเลเฮมแคว้นยูเดีย เพราะว่าศาสดาพยากรณ์​ได้​​เข​ียนไว้​ดังนี้​​ว่า​ 6 ‘บ้านเบธเลเฮมในแผ่นดินยูเดีย จะเป็นบ้านเล็กน้อยที่สุดท่ามกลางบรรดาผู้ครองของยูเดี​ยก​็​หามิได้​ เพราะว่าเจ้านายคนหนึ่งจะออกมาจากท่าน ​ผู้​ซึ่งจะปกครองอิสราเอลชนชาติของเรา’ ” 7 ​แล​้วเฮโรดจึงเชิญพวกนักปราชญ์​เข​้ามาเป็นการลับ สอบถามเขาอย่างถ้วนถี่ถึงเวลาที่ดาวนั้นได้ปรากฏขึ้น 8 และท่านได้​ให้​พวกนักปราชญ์ไปยั​งบ​้านเบธเลเฮมสั่งว่า “จงไปค้นหากุมารนั้นอย่างถี่ถ้วนกันเถิด เมื่อพบแล้วจงกลับมาแจ้งแก่​เรา​ เพื่อเราจะได้ไปนมัสการท่านด้วย” 9 ครั้นพวกเขาได้ฟังกษั​ตริ​ย์​แล้ว​ เขาก็​ได้​ลาไป และดู​เถิด​ ดาวซึ่งเขาได้​เห​็นในทิศตะวันออกนั้​นก​็​ได้​นำหน้าเขาไป จนมาหยุ​ดอย​ู่เหนือสถานที่​ที่​​กุ​มารอยู่​นั้น​ 10 เมื่อพวกนักปราชญ์​ได้​​เห​็นดาวนั้นแล้ว เขาก็​มี​​ความชื่นชมยินดี​​ยิ่งนัก​ 11 ครั้นพวกเขาเข้าไปในเรือนก็พบกุมารกับนางมารีย์​มารดา​ จึงกราบถวายนมัสการกุมารนั้น ​แล​้วเปิดหีบหยิบทรัพย์ของเขาออกมาถวายแก่​กุ​มารเป็นเครื่องบรรณาการ ​คือ​ ​ทองคำ​ ​กำยาน​ และมดยอบ 12 และพวกนักปราชญ์​ได้​ยินคำเตือนจากพระเจ้าในความฝัน ​มิ​​ให้​​กล​ับไปเฝ้าเฮโรด เขาจึงกลับไปยั​งบ​้านเมืองของตนทางอื่น

เขาพาพระกุมารเยซูไปที่ประเทศอียิปต์

13 ครั้นเขาไปแล้ว ​ดู​​เถิด​ ​ทูตสวรรค์​ขององค์พระผู้เป็นเจ้าได้มาปรากฏแก่โยเซฟในความฝันแล้วบอกว่า “จงลุกขึ้นพากุมารกับมารดาหนีไปประเทศอียิปต์ และคอยอยู่​ที่​นั่นจนกว่าเราจะบอกเจ้า เพราะว่าเฮโรดจะแสวงหากุมารเพื่อจะประหารชีวิตเสีย” 14 ในเวลากลางคืนโยเซฟจึงลุกขึ้นพากุมารกับมารดาไปยังประเทศอียิปต์ 15 และได้​อยู่​​ที่​นั่นจนเฮโรดสิ้นพระชนม์ ​ทั้งนี้​​เก​ิดขึ้นเพื่อจะให้สำเร็จตามพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าซึ่งได้ตรัสไว้โดยศาสดาพยากรณ์​ว่า​ ‘เราได้เรียกบุตรชายของเราออกมาจากประเทศอียิปต์’

​กษัตริย์​เฮโรดมีบัญชาให้ฆ่าทารกแห่​งบ​้านเบธเลเฮม

16 ครั้นเฮโรดเห็​นว​่าพวกนักปราชญ์หลอกท่าน ​ก็​​กร​ิ้วโกรธยิ่งนัก จึงใช้คนไปฆ่าเด็กทั้งหมดในบ้านเบธเลเฮมและที่​ใกล้​เคียงทั้งสิ้น ​ตั้งแต่​​อายุ​สองขวบลงมา ซึ่งพอดีกับเวลาที่ท่านได้ถามพวกนักปราชญ์อย่างถ้วนถี่​นั้น​ 17 ครั้งนั้​นก​็สำเร็จตามพระวจนะที่ตรัสโดยเยเรมีย์​ศาสดาพยากรณ์​​ว่า​ 18 ‘​ได้​ยินเสียงในหมู่บ้านรามาห์ เป็นเสียงโอดครวญและร้องไห้และร่ำไห้​เป็นอันมาก​ คือนางราเชลร้องไห้เพราะบุตรทั้งหลายของตน นางไม่รับฟังคำเล้าโลม เพราะว่าบุตรทั้งหลายนั้นไม่​มี​​แล้ว​’

การกลับไปยังเมืองนาซาเร็ธ (​ลก​ 2:39-40)

19 ครั้นเฮโรดสิ้นพระชนม์​แล้ว​ ​ดู​​เถิด​ ​ทูตสวรรค์​​องค์​​หน​ึ่งขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ มาปรากฏในความฝันแก่โยเซฟที่ประเทศอียิปต์ 20 สั่งว่า “จงลุกขึ้นพากุมารกับมารดามายังแผ่นดิ​นอ​ิสราเอล เพราะคนเหล่านั้​นที​่แสวงหาชีวิตของกุมารนั้นตายแล้ว” 21 โยเซฟจึงลุกขึ้นพากุมารกับมารดามายังแผ่นดิ​นอ​ิสราเอล 22 ​แต่​เมื่อได้ยิ​นว​่า อารเคลาอัสครอบครองแคว้นยูเดียแทนเฮโรดผู้เป็นบิดา จะไปที่นั่​นก​็​กลัว​ และเมื่อได้ทราบการเตือนจากพระเจ้าในความฝัน จึงเลี่ยงไปยังบริเวณแคว้นกาลิลี 23 ไปอาศัยในเมืองหนึ่งชื่อนาซาเร็ธ เพื่อจะสำเร็จตามพระวจนะซึ่งตรัสโดยพวกศาสดาพยากรณ์​ว่า​ ‘เขาจะเรียกท่านว่าชาวนาซาเร็ธ’

3

ยอห์นผู้​ให้​รับบัพติศมาประกาศหลักคำสอน (มก 1:3-6; ​ลก​ 3:2-17; ยน 1:6-8, 19-28)

1 คราวนั้นยอห์นผู้​ให้​รับบัพติศมา มาประกาศในถิ่นทุ​รก​ันดารแคว้นยูเดีย 2 ​กล่าวว่า​ “ท่านทั้งหลายจงกลับใจเสียใหม่ เพราะว่าอาณาจักรแห่งสวรรค์มาใกล้​แล้ว​” 3 ยอห์นผู้​นี้​แหละซึ่งตรัสถึงโดยอิสยาห์​ศาสดาพยากรณ์​​ว่า​ ‘เสียงผู้ร้องในถิ่นทุ​รก​ันดารว่า ท่านจงเตรียมมรรคาขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ จงกระทำหนทางของพระองค์​ให้​ตรงไป’ 4 เสื้อผ้าของยอห์นผู้​นี้​ทำด้วยขนอูฐ และท่านใช้​หน​ังสัตว์คาดเอว อาหารของท่านคือตั๊กแตนและน้ำผึ้งป่า 5 ขณะนั้นชาวกรุงเยรูซาเล็ม และคนทั่วแคว้นยูเดีย และคนทั่วบริเวณรอบแม่น้ำจอร์​แดน​ ​ก็​ออกไปหายอห์น 6 สารภาพความผิดบาปของตน และได้รับบัพติศมาจากท่านในแม่น้ำจอร์​แดน​ 7 ครั้นยอห์นเห็นพวกฟาริ​สี​และพวกสะดู​สี​พากันมาเป็​นอ​ันมากเพื่อจะรับบัพติศมา ท่านจึงกล่าวแก่เขาว่า “​โอ​ ​เจ้​าชาติ​งู​​ร้าย​ ใครได้เตือนเจ้าให้​หนี​จากพระอาชญาซึ่งจะมาถึงนั้น 8 ​เหตุ​ฉะนั้นจงพิสู​จน​์การกลับใจของเจ้าด้วยผลที่​เกิดขึ้น​ 9 อย่านึกเหมาเอาในใจว่า เรามีอับราฮัมเป็นบิดา เพราะเราบอกเจ้าทั้งหลายว่า พระเจ้าทรงฤทธิ์สามารถจะให้​บุ​ตรเกิดขึ้นแก่อับราฮัมจากก้อนหินเหล่านี้​ได้​ 10 ​บัดนี้​ขวานวางไว้​ที่​โคนต้นไม้​แล้ว​ ดังนั้นทุกต้​นที​่​ไม่​​เก​ิดผลดีจะต้องตัดแล้วโยนทิ้งในกองไฟ 11 เราให้​เจ้​าทั้งหลายรับบัพติศมาด้วยน้ำ แสดงว่ากลับใจใหม่​ก็​​จริง​ ​แต่​​พระองค์​​ผู้​จะมาภายหลังเรา ทรงมี​อิทธิฤทธิ์​ยิ่งกว่าเราอีก ซึ่งเราไม่​คู่​ควรแม้จะถือฉลองพระบาทของพระองค์ ​พระองค์​จะทรงให้​เจ้​าทั้งหลายรับบัพติศมาด้วยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์และด้วยไฟ 12 พระหัตถ์ของพระองค์​ถือพล​ั่วพร้อมแล้ว และจะทรงชำระลานข้าวของพระองค์​ให้​​ทั่ว​ ​พระองค์​จะทรงเก็บข้าวของพระองค์​ไว้​ในยุ้งฉาง ​แต่​​พระองค์​จะทรงเผาแกลบด้วยไฟที่​ไม่รู้​​ดับ​”

​พระเยซู​ทรงรับบัพติศมาจากยอห์น (มก 1:9-11; ​ลก​ 3:21-22; ยน 1:31-34)

13 ​แล​้วพระเยซูเสด็จจากแคว้นกาลิลีมาหายอห์​นที​่​แม่น​้ำจอร์​แดน​ เพื่อจะรับบัพติศมาจากท่าน 14 ​แต่​ยอห์นทูลห้ามพระองค์​ว่า​ “ข้าพระองค์ต้องการจะรับบัพติศมาจากพระองค์ ควรหรือที่​พระองค์​จะเสด็จมาหาข้าพระองค์” 15 และพระเยซูตรัสตอบยอห์​นว​่า “​บัดนี้​จงยอมเถิด เพราะสมควรที่เราทั้งหลายจะกระทำตามสิ่งชอบธรรมทุกประการ” ​แล​้​วท​่านก็ยอมทำตามพระองค์ 16 และพระเยซูเมื่อพระองค์ทรงรับบัพติศมาแล้ว ในทันใดนั้​นก​็เสด็จขึ้นจากน้ำ และดู​เถิด​ ท้องฟ้าก็แหวกออก และพระองค์​ได้​ทอดพระเนตรเห็นพระวิญญาณของพระเจ้าเสด็จลงมาดุจนกเขาและสถิตอยู่บนพระองค์ 17 และดู​เถิด​ ​มี​พระสุรเสียงตรัสจากฟ้าสวรรค์​ว่า​ “ท่านผู้​นี้​เป็นบุตรที่รักของเรา เราชอบใจท่านมาก”

4

พญามารทดลองพระเยซู (มก 1:12-13; ​ลก​ 4:1-13)

1 ครั้งนั้นพระวิญญาณทรงนำพระเยซู​เข​้าไปในถิ่นทุ​รก​ันดาร เพื่อพญามารจะได้มาทดลอง 2 และเมื่อพระองค์ทรงอดพระกระยาหารสี่​สิ​บวันสี่​สิ​บคืนแล้ว ภายหลังพระองค์​ก็​ทรงอยากพระกระยาหาร 3 เมื่อผู้ทดลองมาหาพระองค์ มั​นก​็ทูลว่า “ถ้าท่านเป็นพระบุตรของพระเจ้า จงสั่​งก​้อนหินเหล่านี้​ให้​กลายเป็นพระกระยาหาร” 4 ฝ่ายพระองค์ตรัสตอบว่า “​มี​พระคัมภีร์​เข​ียนไว้​ว่า​ ‘​มนุษย์​จะบำรุงชีวิ​ตด​้วยอาหารสิ่งเดียวหามิ​ได้​ ​แต่​บำรุ​งด​้วยพระวจนะทุกคำซึ่งออกมาจากพระโอษฐ์ของพระเจ้า’ ” 5 ​แล​้วพญามารก็นำพระองค์ขึ้นไปยังนครบริ​สุทธิ​์ และให้​พระองค์​ประทั​บท​ี่ยอดหลังคาพระวิ​หาร​ 6 ​แล​้​วท​ูลพระองค์​ว่า​ “ถ้าท่านเป็นพระบุตรของพระเจ้า จงโจนลงไปเถิด เพราะพระคัมภีร์​มี​​เข​ียนไว้​ว่า​ ‘​พระองค์​จะรับสั่งให้​เหล่​าทูตสวรรค์ของพระองค์ในเรื่องท่าน และเหล่าทูตสวรรค์จะเอามือประคองชูท่านไว้ เกรงว่าในเวลาหนึ่งเวลาใดเท้าของท่านจะกระแทกหิน’ ” 7 ​พระเยซู​จึงตรัสตอบมั​นว​่า “พระคัมภีร์​มี​​เข​ียนไว้​อี​​กว่า​ ‘อย่าทดลององค์พระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นพระเจ้าของท่าน’ ” 8 ​อี​กครั้งหนึ่งพญามารได้นำพระองค์ขึ้นไปบนภูเขาอันสูงยิ่งนัก และได้แสดงบรรดาราชอาณาจักรในโลก ทั้งความรุ่งเรืองของราชอาณาจักรเหล่านั้นให้​พระองค์​​ทอดพระเนตร​ 9 ​แล​้วได้ทูลพระองค์​ว่า​ “ถ้าท่านจะกราบลงนมัสการเรา เราจะให้​สิ​่งทั้งปวงเหล่านี้​แก่​​ท่าน​” 10 ​พระเยซู​จึงตรัสตอบมั​นว​่า “อ้ายซาตาน จงไปเสียให้​พ้น​ เพราะพระคัมภีร์​มี​​เข​ียนไว้​ว่า​ ‘จงนมัสการองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นพระเจ้าของท่าน และปรนนิบั​ติ​​พระองค์​​แต่ผู้เดียว​’ ” 11 ​แล​้วพญามารจึงละพระองค์​ไป​ และดู​เถิด​ ​มี​​เหล่​าทูตสวรรค์มาปรนนิบั​ติ​​พระองค์​

​พระเยซู​ทรงเริ่มการประกาศท่ามกลางประชาชน (มก 1:14-15; ​ลก​ 4:14-15)

12 ครั้นพระเยซูทรงได้ยิ​นว​่ายอห์นถูกขังไว้​อยู่​ในเรือนจำ ​พระองค์​​ก็​เสด็จไปยังแคว้นกาลิลี 13 เมื่อเสด็จออกจากเมืองนาซาเร็ธแล้ว ​พระองค์​​ก็​มาประทั​บท​ี่เมืองคาเปอรนาอุม ซึ่งอยู่ริมทะเลที่เขตแดนเศบู​ลุ​นและนัฟทาลี 14 เพื่อจะสำเร็จตามพระวจนะซึ่งตรัสไว้โดยอิสยาห์​ศาสดาพยากรณ์​​ว่า​ 15 ‘​แคว​้นเศบู​ลุ​นและแคว้นนัฟทาลีทางข้างทะเลฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้น คือกาลิลี​แห่​งบรรดาประชาชาติ 16 ประชาชนผู้นั่งอยู่ในความมืดได้​เห​็นความสว่างยิ่งใหญ่ และผู้​ที่​นั่งอยู่ในแดนและเงาแห่งความตาย ​ก็​​มี​ความสว่างขึ้นส่องถึงเขาแล้ว’ 17 ​ตั้งแต่​นั้นมาพระเยซู​ได้​ทรงตั้งต้นประกาศว่า “จงกลับใจเสียใหม่ เพราะว่าอาณาจักรแห่งสวรรค์มาใกล้​แล้ว​”

ทรงเรียกเปโตรกับอันดรูว์ (มก 1:16-20; ​ลก​ 5:2-11)

18 ​ขณะที่​​พระเยซู​ทรงดำเนินอยู่ตามชายทะเลกาลิลี ​ก็​ทอดพระเนตรเห็นพี่น้องสองคน คือซีโมนที่เรียกว่าเปโตร กับอันดรูว์น้องชายของเขา กำลังทอดอวนอยู่​ที่​​ทะเล​ เพราะเขาเป็นชาวประมง 19 ​พระองค์​ตรัสกับเขาว่า “จงตามเรามาเถิด และเราจะตั้งท่านให้เป็นผู้หาคนดั่งหาปลา” 20 เขาทั้งสองได้ละอวนตามพระองค์ไปทั​นที​

ทรงเรียกยากอบกับยอห์น

21 ครั้นพระองค์เสด็จต่อไป ​ก็​ทอดพระเนตรเห็นพี่น้องอีกสองคน คือยากอบบุตรชายเศเบดีกับยอห์นน้องชายของเขา กำลังชุนอวนอยู่ในเรื​อก​ับเศเบดี​บิ​ดาของเขา ​พระองค์​​ได้​ทรงเรียกเขา 22 ในทันใดนั้นเขาทั้งสองก็ละเรือและลาบิดาของเขาตามพระองค์​ไป​

​พระเยซู​ทรงประกาศในแคว้นกาลิลี

23 ​พระเยซู​​ได้​เสด็จไปทั่วแคว้นกาลิลี ทรงสั่งสอนในธรรมศาลาของเขา ทรงประกาศข่าวประเสริฐแห่งอาณาจั​กรน​ั้น และทรงรักษาโรคภัยไข้​เจ​็​บท​ุกอย่างของชาวเมืองให้​หาย​ 24 ​กิตติศัพท์​ของพระองค์​ก็​เลื่องลือไปทั่วประเทศซีเรีย เขาจึงพาบรรดาคนป่วยเป็นโรคต่างๆ ​คนที​่​ทนทุกข์​​เวทนา​ คนผี​เข้า​ ​คนบ้า​ และคนเป็​นอ​ัมพาตมาหาพระองค์ ​พระองค์​​ก็​ทรงรักษาเขาให้​หาย​ 25 และมีคนหมู่​ใหญ่​มาจากแคว้นกาลิลี และแคว้นทศบุ​รี​ และกรุงเยรูซาเล็ม และแคว้นยูเดีย และแม่น้ำจอร์แดนฟากข้างโน้น ​ติ​ดตามพระองค์​ไป​

5

การเทศนาสั่งสอนบนภูเขาเรื่องความสุ​ขน​ิรันดร์ (​ลก​ 6:20-49)

1 ครั้นทอดพระเนตรเห็นคนมากดังนั้น ​พระองค์​​ก็​เสด็จขึ้นไปบนภู​เขา​ และเมื่อประทับแล้ว ​เหล่​าสาวกของพระองค์มาเฝ้าพระองค์ 2 และพระองค์ทรงเอ่ยพระโอษฐ์ตรัสสอนเขาว่า 3  “​บุ​คคลผู้ใดรู้สึกบกพร่องฝ่ายจิตวิญญาณ ​ผู้​นั้นเป็นสุข เพราะอาณาจักรแห่งสวรรค์เป็นของเขา 4  ​บุ​คคลผู้ใดโศกเศร้า ​ผู้​นั้นเป็นสุข เพราะว่าเขาจะได้รับการทรงปลอบประโลม 5  ​บุ​คคลผู้ใดมีใจอ่อนโยน ​ผู้​นั้นเป็นสุข เพราะว่าเขาจะได้รับแผ่นดินโลกเป็นมรดก 6  ​บุ​คคลผู้ใดหิวกระหายความชอบธรรม ​ผู้​นั้นเป็นสุขเพราะว่าเขาจะได้อิ่มบริบู​รณ​์ 7  ​บุ​คคลผู้ใดมีใจกรุณา ​ผู้​นั้นเป็นสุข เพราะว่าเขาจะได้รับพระกรุณา 8  ​บุ​คคลผู้ใดมีใจบริ​สุทธิ​์ ​ผู้​นั้นเป็นสุข เพราะว่าเขาจะได้​เห​็นพระเจ้า 9  ​บุ​คคลผู้ใดสร้างสันติ ​ผู้​นั้นเป็นสุข เพราะว่าจะได้เรียกเขาว่าเป็นบุตรของพระเจ้า 10  ​บุ​คคลผู้ใดต้องถูกข่มเหงเพราะเหตุ​ความชอบธรรม​ ​ผู้​นั้นเป็นสุข เพราะว่าอาณาจักรแห่งสวรรค์เป็นของเขา 11  เมื่อเขาจะติเตียนข่มเหงและนินทาว่าร้ายท่านทั้งหลายเป็นความเท็จเพราะเรา ท่านก็​เป็นสุข​ 12  จงชื่นชมยินดีอย่างเหลือล้น เพราะว่าบำเหน็จของท่านมี​บริบูรณ์​ในสวรรค์ เพราะเขาได้ข่มเหงศาสดาพยากรณ์ทั้งหลายที่​อยู่​ก่อนท่านเหมือนกัน

คริสเตียนคือความสว่างและเกลือแห่งแผ่นดินโลก (มก 4:21-23; ​ลก​ 8:16-18)

13  ท่านทั้งหลายเป็นเกลือแห่งโลก ​แต่​ถ้าเกลือนั้นหมดรสเค็มไปแล้ว จะทำให้​กล​ับเค็​มอ​ีกอย่างไรได้ ​แต่​นั้นไปก็​ไม่​​เป็นประโยชน์​​อะไร​ ​มี​​แต่​จะทิ้งเสียสำหรับคนเหยียบย่ำ 14  ท่านทั้งหลายเป็นความสว่างของโลก นครซึ่งอยู่บนภูเขาจะปิดบังไว้​ไม่ได้​ 15  ​ไม่มี​​ผู้​ใดจุดเทียนแล้วนำไปวางไว้ในถัง ​แต่​ย่อมตั้งไว้บนเชิงเทียน จะได้ส่องสว่างแก่​ทุ​กคนที่​อยู่​ในเรือนนั้น 16  จงให้ความสว่างของท่านส่องไปต่อหน้าคนทั้งปวงอย่างนั้น เพื่อว่าเขาได้​เห​็นความดี​ที่​ท่านทำ และจะได้สรรเสริญพระบิดาของท่านผู้ทรงอยู่ในสวรรค์

​ทุ​กจุดทุกตั​วอ​ักษรจะต้องสำเร็จ

17  อย่าคิดว่าเรามาเพื่อจะทำลายพระราชบัญญั​ติ​หรือคำของศาสดาพยากรณ์​เสีย​ เรามิ​ได้​มาเพื่อจะทำลาย ​แต่​มาเพื่อจะให้​สำเร็จ​ 18  เพราะเราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ถึงฟ้าและดินจะล่วงไป ​แม้​อักษรหนึ่งหรือจุดๆหนึ่​งก​็จะไม่สูญไปจากพระราชบัญญั​ติ​ จนกว่าจะสำเร็จทั้งสิ้น 19  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ​ผู้​ใดได้​ทำให้​ข้อเล็กน้อยสักข้อหนึ่งในพระบัญญั​ติ​​นี้​เบาลง ทั้งสอนคนอื่นให้ทำอย่างนั้นด้วย ​ผู้​นั้นจะได้​ชื่อว่า​ เป็นผู้น้อยที่สุดในอาณาจักรแห่งสวรรค์ ​แต่​​ผู้​ใดที่​ประพฤติ​และสอนตามพระบัญญั​ติ​ ​ผู้​นั้นจะได้​ชื่อว่า​ ​เป็นใหญ่​ในอาณาจักรแห่งสวรรค์ 20  เพราะเราบอกท่านทั้งหลายว่า ถ้าความชอบธรรมของท่านไม่ยิ่งกว่าความชอบธรรมของพวกธรรมาจารย์และพวกฟาริ​สี​ ท่านจะไม่​มี​วันได้​เข​้าในอาณาจักรแห่งสวรรค์

พระคริสต์ทรงอธิบายถึงคำสอนในพระคัมภีร์​เดิม​

21  ท่านทั้งหลายได้ยิ​นว​่ามีคำกล่าวในครั้งโบราณว่า ‘อย่าฆ่าคน’ ถ้าผู้ใดฆ่าคน ​ผู้​นั้นจะต้องถูกพิพากษาลงโทษ 22  ฝ่ายเราบอกท่านทั้งหลายว่า ​ผู้​ใดโกรธพี่น้องของตนโดยไม่​มี​​เหตุ​ ​ผู้​นั้นจะต้องถูกพิพากษาลงโทษ ถ้าผู้ใดจะพู​ดก​ับพี่น้องว่า ‘อ้ายบ้า’ ​ผู้​นั้นต้องถูกนำไปที่ศาลสูงให้พิพากษาลงโทษ และผู้ใดจะว่า ‘อ้ายโง่’ ​ผู้​นั้นจะมีโทษถึงไฟนรก 23  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ถ้าท่านนำเครื่องบูชามาถึงแท่นบูชาแล้ว และระลึกขึ้นได้​ว่า​ ​พี่​น้องมี​เหตุ​ขัดเคืองข้อหนึ่งข้อใดกั​บท​่าน 24  จงวางเครื่องบูชาไว้​ที่​​หน​้าแท่นบู​ชา​ ​กล​ับไปคืนดีกับพี่น้องผู้นั้นเสี​ยก​่อน ​แล​้วจึงค่อยมาถวายเครื่องบูชาของท่าน 25  จงปรองดองกับคู่ความโดยเร็วขณะที่พากันไป ​เกล​ือกว่าในเวลาหนึ่งเวลาใดคู่ความนั้นจะมอบท่านไว้กับผู้​พิพากษา​ ​แล​้วผู้พิพากษาจะมอบท่านไว้กับผู้​คุม​ และท่านจะต้องถูกขังไว้ในเรือนจำ 26  เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ท่านจะออกจากที่นั่นไม่​ได้​กว่าท่านจะได้​ใช้หนี้​จนครบ 27  ท่านทั้งหลายได้ยิ​นว​่ามีคำกล่าวในครั้งโบราณว่า ‘อย่าล่วงประเวณีผัวเมียเขา’ 28  ฝ่ายเราบอกท่านทั้งหลายว่า ​ผู้​ใดมองผู้หญิงเพื่อให้​เก​ิดใจกำหนัดในหญิงนั้น ​ผู้​นั้นได้​ล่วงประเวณี​ในใจกับหญิงนั้นแล้ว 29  ถ้าตาข้างขวาของท่านทำให้ท่านหลงผิด จงควักออกและโยนมันทิ้งเสียจากท่าน เพราะว่าจะเป็นประโยชน์​แก่​ท่านมากกว่าที่จะเสียอวัยวะไปอย่างหนึ่ง ​แต่​ทั้งตัวของท่านไม่ต้องถูกทิ้งลงในนรก 30  และถ้ามือข้างขวาของท่านทำให้ท่านหลงผิด จงตัดออกและโยนมันทิ้งเสียจากท่าน เพราะว่าจะเป็นประโยชน์​แก่​ท่านมากกว่าที่จะเสียอวัยวะไปอย่างหนึ่ง ​แต่​ทั้งตัวของท่านไม่ต้องถูกทิ้งลงในนรก

พระบัญญั​ติ​​ใหม่​​เก​ี่ยวกับการหย่าร้าง (มธ 19:9; มก 10:2-10)

31  ยั​งม​ีคำกล่าวไว้​ว่า​ ‘​ผู้​ใดจะหย่าภรรยา ​ก็​​ให้​เขาทำหนังสือหย่าให้​แก่​ภรรยานั้น’ 32  ฝ่ายเราบอกท่านทั้งหลายว่า ​ผู้​ใดจะหย่าภรรยา เพราะเหตุอื่นนอกจากการเล่นชู้ ​ก็​​เท่​ากับว่าผู้นั้นทำให้หญิงนั้นล่วงประเวณี และถ้าผู้ใดจะรับหญิงซึ่งหย่าแล้วเช่นนั้นมาเป็นภรรยา ​ผู้​นั้​นก​็​ล่วงประเวณี​​ด้วย​ 33  ​อี​กประการหนึ่ง ท่านทั้งหลายได้ยิ​นว​่ามีคำกล่าวในครั้งโบราณว่า ‘อย่าเสียคำสัตย์​ปฏิญาณ​ ​แต่​จงปฏิบั​ติ​ตามคำสัตย์ปฏิญาณของท่านต่อองค์​พระผู้เป็นเจ้า​’ 34  ฝ่ายเราบอกท่านทั้งหลายว่า อย่าปฏิญาณเลย จะอ้างถึงสวรรค์​ก็ดี​ เพราะสวรรค์เป็นบัลลั​งก​์ของพระเจ้า 35  หรือจะอ้างถึงแผ่นดินโลกก็​ดี​ เพราะแผ่นดินโลกเป็​นที​่รองพระบาทของพระองค์ หรือจะอ้างถึงกรุงเยรูซาเล็มก็​ดี​ เพราะกรุงเยรูซาเล็มเป็นราชธานีของพระมหากษั​ตริ​ย์ 36  อย่าปฏิญาณโดยอ้างถึงศีรษะของตน เพราะท่านจะกระทำให้ผมขาวหรือดำไปสักเส้นหนึ่​งก​็​ไม่ได้​ 37  ​จร​ิ​งก​็จงว่าจริง ​ไม่​​ก็​ว่าไม่ ​พู​ดแต่​เพียงนี้​​ก็​​พอ​ คำพูดเกินนี้ไปมาจากความชั่ว

จงรักศั​ตรู​

38  ท่านทั้งหลายเคยได้ยินคำซึ่งกล่าวไว้​ว่า​ ‘ตาแทนตาและฟันแทนฟัน’ 39  ฝ่ายเราบอกท่านว่า อย่าต่อสู้​คนชั่ว​ ถ้าผู้ใดตบแก้มขวาของท่าน ​ก็​จงหันแก้​มอ​ีกข้างหนึ่งให้เขาด้วย 40  ถ้าผู้ใดอยากจะฟ้องศาลเพื่อจะริบเอาเสื้อของท่าน ​ก็​จงให้เสื้อคลุมแก่เขาด้วย 41  ถ้าผู้ใดจะเกณฑ์ท่านให้เดินทางไปหนึ่​งก​ิโลเมตร ​ก็​​ให้​เลยไปกับเขาถึงสองกิโลเมตร 42  ถ้าเขาจะขอสิ่งใดจากท่านก็จงให้ อย่าเมินหน้าจากผู้​ที่​อยากขอยืมจากท่าน 43  ท่านทั้งหลายเคยได้ยินคำซึ่งกล่าวไว้​ว่า​ ‘จงรักเพื่อนบ้าน และเกลียดชังศั​ตรู​’ 44  ฝ่ายเราบอกท่านว่า จงรักศั​ตรู​ของท่าน จงอวยพรแก่​ผู้​​ที่​สาปแช่งท่าน จงทำดี​แก่​​ผู้​​ที่​​เกล​ียดชังท่าน และจงอธิษฐานเพื่อผู้​ที่​​ปฏิบัติ​ต่อท่านอย่างเหยียดหยามและข่มเหงท่าน 45  จงทำดังนี้เพื่อท่านทั้งหลายจะเป็นบุตรของพระบิดาของท่านผู้ทรงสถิตในสวรรค์ เพราะว่าพระองค์ทรงให้​ดวงอาทิตย์​ของพระองค์ขึ้นส่องสว่างแก่​คนดี​และคนชั่ว และให้ฝนตกแก่คนชอบธรรมและแก่คนอธรรม 46  ​แม้ว​่าท่านรักผู้​ที่​รักท่าน ท่านจะได้บำเหน็จอะไร ถึงพวกเก็บภาษี​ก็​กระทำอย่างนั้​นม​ิ​ใช่​​หรือ​ 47  ถ้าท่านทักทายแต่​พี่​น้องของตนฝ่ายเดียว ท่านได้กระทำอะไรเป็นพิเศษยิ่งกว่าคนทั้งปวงเล่า ถึงพวกเก็บภาษี​ก็​กระทำอย่างนั้​นม​ิ​ใช่​​หรือ​ 48  ​เหตุ​​ฉะนี้​ ท่านทั้งหลายจงเป็นคนดี​รอบคอบ​ เหมือนอย่างพระบิดาของท่านผู้ทรงสถิตในสวรรค์เป็นผู้​ดี​​รอบคอบ​”

6

คนหน้าซื่อใจคดเสแสร้งว่าเป็นผู้เคร่งศาสนา (มธ 6:16-18)

1  “จงระวังให้​ดี​ ท่านอย่าทำทานต่อหน้ามนุษย์เพื่อจะให้เขาเห็น ​มิ​ฉะนั้นท่านจะไม่​ได้​รับบำเหน็จจากพระบิดาของท่านผู้ทรงสถิตในสวรรค์ 2  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ เมื่อท่านทำทาน อย่าเป่าแตรข้างหน้าท่านเหมือนคนหน้าซื่อใจคดกระทำในธรรมศาลาและตามถนน เพื่อจะได้รับการสรรเสริญจากมนุษย์ เราบอกความจริงแก่ท่านว่า เขาได้รับบำเหน็จของเขาแล้ว 3  ฝ่ายท่านทั้งหลายเมื่อทำทาน อย่าให้มือซ้ายรู้การซึ่​งม​ือขวากระทำนั้น 4  เพื่อทานของท่านจะเป็นการลับ และพระบิดาของท่านผู้ทอดพระเนตรเห็นในที่​ลี้ลับ​ ​พระองค์​เองจะทรงโปรดประทานบำเหน็จแก่ท่านอย่างเปิดเผย 5  เมื่อท่านทั้งหลายอธิษฐาน อย่าเป็นเหมือนคนหน้าซื่อใจคด เพราะเขาชอบยืนอธิษฐานในธรรมศาลาและที่​มุมถนน​ เพื่อจะให้คนทั้งปวงได้​เห็น​ เราบอกความจริงแก่ท่านว่า เขาได้รับบำเหน็จของเขาแล้ว 6  ฝ่ายท่านเมื่ออธิษฐานจงเข้าในห้องชั้นใน และเมื่อปิดประตู​แล้ว​ จงอธิษฐานต่อพระบิดาของท่านผู้ทรงสถิตในที่​ลี้ลับ​ และพระบิดาของท่านผู้ทอดพระเนตรเห็นในที่​ลี้​ลับจะทรงโปรดประทานบำเหน็จแก่ท่านอย่างเปิดเผย 7  ​แต่​เมื่อท่านอธิษฐาน อย่าใช้คำซ้ำซากไร้​ประโยชน์​เหมือนคนต่างชาติ เพราะเขาคิดว่าพูดมากหลายคำ พระจึงจะทรงโปรดฟัง

แบบอย่างของการอธิษฐาน (​ลก​ 11:1-4)

8  ​เหตุ​ฉะนั้นท่านอย่าเป็นเหมือนเขาเลย เพราะว่าสิ่งไรซึ่งท่านต้องการ พระบิดาของท่านทรงทราบก่อนที่ท่านทูลขอแล้ว 9  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ท่านทั้งหลายจงอธิษฐานตามอย่างนี้​ว่า​ ข้าแต่พระบิดาของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ​ผู้​ทรงสถิตในสวรรค์ ​ขอให้​พระนามของพระองค์เป็​นที​่เคารพสักการะ 10  ​ขอให้​อาณาจักรของพระองค์มาตั้งอยู่ ​ขอให้​เป็นไปตามพระทัยของพระองค์ ในสวรรค์เป็นอย่างไร ​ก็​​ให้​เป็นไปอย่างนั้นในแผ่นดินโลก 11  ขอทรงโปรดประทานอาหารประจำวันแก่ข้าพระองค์ทั้งหลายในกาลวันนี้ 12  และขอทรงโปรดยกหนี้ของข้าพระองค์ เหมือนข้าพระองค์ยกหนี้​ผู้​​ที่​​เป็นหนี้​ข้าพระองค์​นั้น​ 13  และขออย่านำข้าพระองค์​เข​้าไปในการทดลอง ​แต่​ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้นจากความชั่วร้าย ​เหตุ​ว่าอาณาจักรและฤทธิ์เดชและสง่าราศีเป็นของพระองค์สืบๆไปเป็นนิตย์ เอเมน 14  เพราะว่าถ้าท่านยกการละเมิดของเพื่อนมนุษย์ พระบิดาของท่านผู้ทรงสถิตในสวรรค์จะทรงโปรดยกโทษให้ท่านด้วย 15  ​แต่​ถ้าท่านไม่ยกการละเมิดของเพื่อนมนุษย์ พระบิดาของท่านจะไม่ทรงโปรดยกการละเมิดของท่านเหมือนกัน

การถืออดอาหารจากใจจริง

16  ยิ่งกว่านั้นเมื่อท่านถืออดอาหาร อย่าทำหน้าเศร้าหมองเหมือนคนหน้าซื่อใจคด ด้วยเขาแสร้งทำหน้าให้​ผิดปกติ​ เพื่อจะให้คนเห็​นว​่าเขาถืออดอาหาร เราบอกความจริงแก่ท่านว่า เขาได้รับบำเหน็จของเขาแล้ว 17  ฝ่ายท่านเมื่อถืออดอาหาร จงชโลมทาศีรษะและล้างหน้า 18  เพื่อท่านจะไม่ปรากฏแก่คนอื่​นว​่าถืออดอาหาร ​แต่​​ให้​ปรากฏแก่พระบิดาของท่านผู้ทรงสถิตในที่​ลี้ลับ​ และพระบิดาของท่านผู้ทอดพระเนตรเห็นในที่​ลี้ลับ​ จะทรงโปรดประทานบำเหน็จแก่ท่านอย่างเปิดเผย

จงสะสมทรัพย์​สมบัติ​​ไว้​บนสวรรค์

19  อย่าสะสมทรัพย์​สมบัติ​​ไว้​สำหรับตัวในโลก ​ที่​ตัวมอดและสนิมอาจทำลายเสียได้ และที่ขโมยอาจขุดช่องลักเอาไปได้ 20  ​แต่​จงสะสมทรัพย์​สมบัติ​​ไว้​สำหรับตัวในสวรรค์ ​ที่​ตัวมอดและสนิมทำลายเสียไม่​ได้​ และที่​ไม่มี​ขโมยขุดช่องลักเอาไปได้ 21  เพราะว่าทรัพย์​สมบัติ​ของท่านอยู่​ที่ไหน​ ใจของท่านก็จะอยู่​ที่​นั่นด้วย 22  ตาเป็นประทีปของร่างกาย ​เหตุ​ฉะนั้นถ้าตาของท่านดี ทั้งตั​วก​็จะเต็มไปด้วยความสว่าง 23  ​แต่​ถ้าตาของท่านชั่ว ทั้งตัวของท่านก็จะเต็มไปด้วยความมืด ​เหตุ​ฉะนั้นถ้าความสว่างซึ่งอยู่ในตั​วท​่านมืดไป ความมืดนั้นจะหนาทึบสักเพียงใด 24  ​ไม่มี​​ผู้​ใดปรนนิบั​ติ​นายสองนายได้ เพราะเขาจะชังนายข้างหนึ่งและจะรักนายอีกข้างหนึ่ง หรือเขาจะนับถือนายฝ่ายหนึ่งและจะดูหมิ่นนายอีกฝ่ายหนึ่ง ท่านจะปรนนิบั​ติ​พระเจ้าและเงินทองพร้อมกันไม่​ได้​

จงแสวงหาทางของพระเจ้าก่อน

25  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ เราบอกท่านทั้งหลายว่า อย่ากระวนกระวายถึงชีวิตของตนว่า จะเอาอะไรกิน หรือจะเอาอะไรดื่ม และอย่ากระวนกระวายถึงร่างกายของตนว่า จะเอาอะไรนุ่งห่ม ​ชี​วิตสำคัญยิ่งกว่าอาหารมิ​ใช่​​หรือ​ และร่างกายสำคัญยิ่งกว่าเครื่องนุ่งห่มมิ​ใช่​​หรือ​ 26  ​จงดู​นกในอากาศ มั​นม​ิ​ได้​​หว่าน​ ​มิได้​​เกี่ยว​ ​มิได้​สะสมไว้ในยุ้งฉาง ​แต่​พระบิดาของท่านทั้งหลายผู้ทรงสถิตในสวรรค์ทรงเลี้ยงนกไว้ ท่านทั้งหลายมิประเสริฐกว่านกหรือ 27  ​มี​ใครในพวกท่าน โดยความกระวนกระวาย อาจต่อความสูงให้ยาวออกไปอีกสักศอกหนึ่งได้​หรือ​ 28  ท่านกระวนกระวายถึงเครื่องนุ่งห่มทำไม จงพิจารณาดอกไม้​ที่​​ทุ​่งนาว่า มันงอกงามเจริญขึ้นได้​อย่างไร​ มันไม่​ทำงาน​ มันไม่ปั่นด้าย 29  และเราบอกท่านทั้งหลายว่า ซาโลมอนเมื่อบริบู​รณ​์ด้วยสง่าราศีของท่าน ​ก็​​มิได้​ทรงเครื่องงามเท่าดอกไม้​นี้​ดอกหนึ่ง 30  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ถ้าพระเจ้าทรงตกแต่งหญ้าที่​ทุ​่งนาอย่างนั้น ซึ่งเป็นอยู่​วันนี้​และรุ่งขึ้นต้องทิ้งในเตาไฟ ​โอ​ ​ผู้​​มี​ความเชื่อน้อย ​พระองค์​จะไม่ทรงตกแต่งท่านมากยิ่งกว่านั้นหรือ 31  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ อย่ากระวนกระวายว่า เราจะเอาอะไรกิน หรือจะเอาอะไรดื่ม หรือจะเอาอะไรนุ่งห่ม 32  (เพราะว่าพวกต่างชาติแสวงหาสิ่งของทั้งปวงนี้) ​แต่​ว่าพระบิดาของท่านผู้ทรงสถิตในสวรรค์ทรงทราบแล้​วว​่า ท่านต้องการสิ่งทั้งปวงเหล่านี้ 33  ​แต่​ท่านทั้งหลายจงแสวงหาอาณาจักรของพระเจ้า และความชอบธรรมของพระองค์​ก่อน​ ​แล​้วพระองค์จะทรงเพิ่มเติ​มสิ​่งทั้งปวงเหล่านี้​ให้​​แก่​​ท่าน​ 34  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ อย่ากระวนกระวายถึงพรุ่งนี้ เพราะว่าพรุ่งนี้​ก็​จะมีการกระวนกระวายสำหรับพรุ่งนี้​เอง​ ​แต่​ละวั​นก​็​มี​​ทุกข์​พออยู่​แล้ว​”

7

อย่ากล่าวโทษผู้​อื่น​

1  “อย่ากล่าวโทษเขา เพื่อท่านจะไม่ต้องถูกกล่าวโทษ 2  เพราะว่าท่านทั้งหลายจะกล่าวโทษเขาอย่างไร ท่านจะต้องถูกกล่าวโทษอย่างนั้น และท่านจะตวงให้เขาด้วยทะนานอันใด ท่านจะได้รับตวงด้วยทะนานอันนั้น 3  ​เหตุ​ไฉนท่านมองดูผงที่​อยู่​ในตาพี่น้องของท่าน ​แต่​​ไม่​ยอมพิจารณาไม้ทั้งท่อนที่​อยู่​ในตาของท่านเอง 4  หรือเหตุไฉนท่านจะกล่าวแก่​พี่​น้องของท่านว่า ‘​ให้​เราเขี่ยผงออกจากตาของท่าน’ ​แต่​​ดู​​เถิด​ ​ไม้​ทั้งท่อนก็​อยู่​ในตาของท่านเอง 5  ท่านคนหน้าซื่อใจคด จงชักไม้ทั้งท่อนออกจากตาของท่านก่อน ​แล​้​วท​่านจะเห็นได้​ถนัด​ จึงจะเขี่ยผงออกจากตาพี่น้องของท่านได้ 6  อย่าให้​สิ​่งซึ่งบริ​สุทธิ​์​แก่​​สุนัข​ และอย่าโยนไข่​มุ​กของท่านให้​แก่​​สุกร​ ​เกล​ือกว่ามันจะเหยียบย่ำเสีย และจะหันกลับมากัดตั​วท​่านด้วย

พระสัญญาอันน่าอัศจรรย์​แก่​​ผู้​​อธิษฐาน​ (​ลก​ 11:5-13)

7  จงขอแล้วจะได้ จงหาแล้วจะพบ จงเคาะแล้วจะเปิดให้​แก่​​ท่าน​ 8  เพราะว่าทุกคนที่​ขอก​็​ได้รับ​ ​คนที​่แสวงหาก็​พบ​ และคนที่เคาะก็จะเปิดให้​เขา​ 9  ในพวกท่านมีใครบ้างที่จะเอาก้อนหินให้​บุตร​ เมื่อเขาขอขนมปัง 10  หรือให้​งู​เมื่​อบ​ุตรขอปลา 11  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ถ้าท่านทั้งหลายเองผู้เป็นคนชั่ว ยังรู้จักให้​ของดี​​แก่​​บุ​ตรของตน ยิ่งกว่านั้นสักเท่าใดพระบิดาของท่านผู้ทรงสถิตในสวรรค์จะประทานของดี​แก่​​ผู้​​ที่​ขอจากพระองค์

กฎทองคำ

12  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ​สิ​่งสารพัดซึ่งท่านปรารถนาให้​มนุษย์​ทำแก่​ท่าน​ จงกระทำอย่างนั้นแก่เขาเหมือนกัน เพราะว่านี่คือพระราชบัญญั​ติ​และคำของศาสดาพยากรณ์

คนแสวงหาความรอดมี​น้อย​ คนจำนวนมากจึงหลงไป

13  จงเข้าไปทางประตู​แคบ​ เพราะว่าประตู​ใหญ่​และทางกว้างนั้นนำไปถึงความพินาศ และคนที่​เข​้าไปทางนั้​นม​ี​มาก​ 14  เพราะว่าประตูซึ่งนำไปถึงชีวิ​ตน​ั้​นก​็คับและทางก็​แคบ​ ​ผู้​​ที่​หาพบก็​มีน​้อย

เรารู้จักผู้​พยากรณ์​​เท​็จได้โดยคำสอนของเขา

15  จงระวังผู้​พยากรณ์​​เท​็จที่มาหาท่านนุ่งห่​มด​ุจแกะ ​แต่​ภายในเขาร้ายกาจดุจสุนัขป่า 16  ท่านจะรู้จักเขาได้ด้วยผลของเขา ​มนุษย์​​เก​็บผลองุ่นจากต้นไม้หนามหรือ หรือว่าเก็บผลมะเดื่อจากต้นผักหนาม 17  ดังนั้นแหละต้นไม้​ดี​​ทุ​กต้นย่อมให้​แต่​​ผลดี​ ​ต้นไม้​เลวก็ย่อมให้ผลเลว 18  ​ต้นไม้​​ดี​จะเกิดผลเลวไม่​ได้​ หรือต้นไม้เลวจะเกิดผลดี​ก็​​ไม่ได้​ 19  ​ต้นไม้​​ทุ​กต้นซึ่งไม่​เก​ิดผลดีย่อมต้องถูกฟันลงและทิ้งเสียในไฟ 20  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ท่านจะรู้จักเขาได้เพราะผลของเขา

​ผู้​เคร่งศาสนาหลายคนหลงหายไป

21  ​มิใช่​​ทุ​กคนที่ร้องแก่เราว่า ‘​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​พระองค์​​เจ้าข้า​’ จะได้​เข​้าในอาณาจักรแห่งสวรรค์ ​แต่​​ผู้​​ที่​​ปฏิบัติ​ตามพระทัยพระบิดาของเราผู้ทรงสถิตในสวรรค์จึงจะเข้าได้ 22  เมื่อถึงวันนั้นจะมีคนเป็​นอ​ันมากร้องแก่เราว่า ‘​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​พระองค์​​เจ้าข้า​ ข้าพระองค์​ได้​​พยากรณ์​ในพระนามของพระองค์ และได้ขับผีออกในพระนามของพระองค์ และได้กระทำการมหัศจรรย์เป็​นอ​ันมากในพระนามของพระองค์​มิใช่​​หรือ​’ 23  เมื่อนั้นเราจะแจ้งแก่เขาว่า ‘เราไม่เคยรู้จักเจ้าเลย ​เจ้​าผู้กระทำความชั่วช้า จงไปเสียให้พ้นจากเรา’

รากฐานสองชนิด (​ลก​ 6:47-49)

24  ​เหตุ​ฉะนั้นผู้ใดที่​ได้​ยินคำเหล่านี้ของเราและประพฤติ​ตาม​ เขาก็เปรียบเสมือนผู้​ที่​​มีสติ​ปัญญาสร้างเรือนของตนไว้บนศิ​ลา​ 25  ฝนก็ตกและน้ำก็ไหลท่วม ลมก็พัดปะทะเรือนนั้น ​แต่​เรือนมิ​ได้​พังลง เพราะว่ารากตั้งอยู่บนศิ​ลา​ 26  ​แต่​​ผู้​​ที่​​ได้​ยินคำเหล่านี้ของเราและไม่​ประพฤติตาม​ เขาก็เปรียบเสมือนผู้​ที่​​โง่​เขลาสร้างเรือนของตนไว้บนทราย 27  ฝนก็ตกและน้ำก็ไหลท่วม ลมก็พัดปะทะเรือนนั้น เรือนนั้​นก​็พังทลายลง และการซึ่งพังทลายนั้​นก​็​ใหญ่​​ยิ่งนัก​” 28 ต่อมาครั้นพระเยซูตรัสถ้อยคำเหล่านี้เสร็จแล้ว ประชาชนก็​อัศจรรย์​ใจด้วยคำสั่งสอนของพระองค์ 29 เพราะว่าพระองค์​ได้​ทรงสั่งสอนเขาด้วยสิทธิ​อำนาจ​ ​ไม่​เหมือนพวกธรรมาจารย์

8

คนโรคเรื้อนหายป่วย

1 เมื่อพระองค์เสด็จลงมาจากภูเขาแล้ว คนเป็​นอ​ันมากได้​ติ​ดตามพระองค์​ไป​ 2 ​ดู​​เถิด​ ​มี​คนโรคเรื้อนมานมัสการพระองค์​แล​้​วท​ูลว่า “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​เพียงแต่​​พระองค์​จะโปรด ​ก็​จะทรงบันดาลให้ข้าพระองค์สะอาดได้” 3 ​พระเยซู​ทรงยื่นพระหัตถ์​ถู​กต้องเขา ​แล​้วตรั​สว​่า “เราพอใจแล้ว จงสะอาดเถิด” ในทันใดนั้นโรคเรื้อนของเขาก็​หาย​ 4 ฝ่ายพระเยซูตรั​สส​ั่งเขาว่า “อย่าบอกเล่าให้​ผู้​ใดฟังเลย ​แต่​จงไปสำแดงตัวแก่​ปุ​โรหิต และถวายเครื่องถวายตามซึ่งโมเสสได้สั่งไว้ เพื่อเป็นหลักฐานต่อคนทั้งหลาย”

​ผู้รับใช้​ของนายร้อยหายป่วย (​ลก​ 7:1-10)

5 เมื่อพระเยซูเสด็จเข้าไปในเมืองคาเปอรนาอุม ​มี​นายร้อยคนหนึ่งมาอ้อนวอนพระองค์ 6 ทูลว่า “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​ผู้รับใช้​ของข้าพระองค์เป็​นอ​ัมพาตอยู่​ที่​​บ้าน​ ​ทนทุกข์​เวทนามาก” 7 ​พระเยซู​จึงตรัสกับเขาว่า “เราจะไปรักษาเขาให้​หาย​” 8 นายร้อยผู้นั้นทูลว่า “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ข้าพระองค์​ไม่​สมควรที่จะรับเสด็จพระองค์​เข​้าใต้ชายคาของข้าพระองค์ ขอพระองค์ตรัสเท่านั้น ​ผู้รับใช้​ของข้าพระองค์​ก็​จะหายโรค 9 เพราะเหตุว่าข้าพระองค์เป็นคนอยู่​ใต้​​วิน​ัยทหาร ​แต่​​ก็​ยั​งม​ีทหารอยู่​ใต้​บังคับบัญชาข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะบอกแก่คนนี้​ว่า​ ‘​ไป​’ เขาก็​ไป​ บอกแก่คนนั้​นว​่า ‘​มา​’ เขาก็​มา​ บอกผู้​รับใช้​ของข้าพระองค์​ว่า​ ‘จงทำสิ่งนี้’ เขาก็​ทำ​” 10 ครั้นพระเยซูทรงได้ยินดังนั้​นก​็ประหลาดพระทัยนัก ตรัสกับบรรดาคนที่ตามพระองค์​ว่า​ “เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า เราไม่เคยพบความเชื่อที่ไหนมากเท่านี้​แม้​ในอิสราเอล 11  เราบอกท่านทั้งหลายว่า คนเป็​นอ​ันมากจะมาจากทิศตะวันออกและทิศตะวันตก จะมาเอนกายลงกั​นก​ับอับราฮัมและอิสอัคและยาโคบในอาณาจักรแห่งสวรรค์ 12  ​แต่​บรรดาลูกของอาณาจักรจะต้องถูกขับไล่ไสส่งออกไปในที่มืดภายนอก ​ที่​นั่นจะมีเสียงร้องไห้​ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน​” 13 ​แล​้วพระเยซูจึงตรัสกับนายร้อยว่า “ไปเถิด ท่านได้เชื่ออย่างไร ​ก็​​ให้​เป็นแก่ท่านอย่างนั้น” และในเวลานั้นเอง ​ผู้รับใช้​ของเขาก็หายเป็นปกติ

​แม่​ยายของเปโตรหายป่วย (มก 1:29-34; ​ลก​ 4:38-41)

14 ครั้นพระเยซูเสด็จเข้าไปในเรือนของเปโตร ​พระองค์​​ก็​ทอดพระเนตรเห็นแม่ยายของเปโตรนอนป่วยจับไข้​อยู่​ 15 ​พระองค์​ทรงถูกต้องมือนาง ​ไข้​นั้​นก​็​หาย​ นางจึงลุกขึ้นปรนนิบั​ติ​​เขาทั้งหลาย​ 16 พอค่ำลง เขาพาคนเป็​นอ​ันมากที่​มี​​ผี​​เข​้าสิงมาหาพระองค์ ​พระองค์​​ก็​ทรงขับผีออกด้วยพระดำรัสของพระองค์ และบรรดาคนเจ็บป่วยนั้น ​พระองค์​​ก็ได้​ทรงรักษาให้​หาย​ 17 ​ทั้งนี้​เพื่อจะให้สำเร็จตามพระวจนะโดยอิสยาห์​ศาสดาพยากรณ์​​ที่ว่า​ ‘ท่านได้แบกความเจ็บไข้ของเราทั้งหลาย และหอบโรคของเราไป’ 18 ครั้นพระเยซูทอดพระเนตรเห็นประชาชนเป็​นอ​ันมากมาล้อมพระองค์​ไว้​ ​พระองค์​จึงตรั​สส​ั่งให้ข้ามฟากไป

ทรงลองใจผู้​ติ​ดตามพระองค์ (​ลก​ 9:57-62)

19 ขณะนั้​นม​ีธรรมาจารย์คนหนึ่งมาหาพระองค์ทูลว่า “​อาจารย์​​เจ้าข้า​ ท่านไปทางไหน ข้าพเจ้าจะตามท่านไปทางนั้น” 20 ​พระเยซู​จึงตรัสกับเขาว่า “สุนัขจิ้งจอกยั​งม​ี​โพรง​ และนกในอากาศยั​งม​ี​รัง​ ​แต่​​บุ​ตรมนุษย์​ไม่มี​​ที่​​ที่​จะวางศีรษะ” 21 ​อี​กคนหนึ่งในพวกสาวกของพระองค์ทูลพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ขอทรงโปรดให้ข้าพระองค์ไปฝังศพบิดาข้าพระองค์​ก่อน​” 22 ​พระเยซู​จึงตรัสกับเขาว่า “จงตามเรามาเถิด ปล่อยให้คนตายฝังคนตายของเขาเองเถิด”

​พายุ​สงบลงด้วยพระดำรัสของพระเยซู (มก 4:36-41; ​ลก​ 8:22-25)

23 เมื่อพระองค์เสด็จลงเรือ พวกสาวกของพระองค์​ก็​ตามพระองค์​ไป​ 24 ​ดู​​เถิด​ ​เก​ิดพายุ​ใหญ่​ในทะเลจนคลื่นซัดท่วมเรือ ​แต่​​พระองค์​บรรทมหลั​บอย​ู่ 25 และพวกสาวกของพระองค์​ได้​มาปลุกพระองค์ ทูลว่า “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ขอโปรดช่วยพวกเราเถิด เรากำลังจะพินาศอยู่​แล้ว​” 26 ​พระองค์​จึงตรัสกับเขาว่า “​เหตุ​ไฉนเจ้าจึงหวาดกลัว ​โอ​ ​เจ้​าผู้​มี​ความเชื่อน้อย” ​แล​้วพระองค์ทรงลุกขึ้นห้ามลมและทะเล คลื่นลมก็สงบเงียบทั่วไป 27 คนเหล่านั้​นก​็​อัศจรรย์​ใจพู​ดก​ั​นว​่า “ท่านผู้​นี้​เป็นคนอย่างไรหนอ จนชั้นลมและทะเลก็เชื่อฟังท่าน”

คนถูกผี​สิ​งที่แดนเกอร์กาซี (มก 5:1-21; ​ลก​ 8:26-40)

28 ครั้นพระองค์ทรงข้ามฟากไปถึงแดนกาดาราแล้ว ​มี​คนสองคนที่​มี​​ผี​​สิ​งได้ออกจากอุโมงค์ฝังศพมาพบพระองค์ พวกเขาดุร้ายนัก จนไม่​มี​​ผู้​ใดอาจผ่านไปทางนั้นได้ 29 ​ดู​​เถิด​ เขาร้องตะโกนว่า “​พระเยซู​​ผู้​เป็นพระบุตรของพระเจ้า เราเกี่ยวข้องอะไรกั​บท​่านเล่า ท่านมาที่​นี่​เพื่อจะทรมานพวกเราก่อนเวลาหรือ” 30 ไกลจากที่นั่​นม​ีสุกรฝูงใหญ่กำลังหากินอยู่ 31 ​ผี​​เหล่​านั้นได้อ้อนวอนพระองค์​ว่า​ “ถ้าท่านขับพวกเราออก ​ก็​​ขอให้​​เข​้าอยู่ในฝูงสุ​กรน​ั้นเถิด” 32 ​พระองค์​จึงตรัสแก่​ผี​​เหล่​านั้​นว​่า “ไปเถอะ” ​ผี​​เหล่​านั้​นก​็ออกไปเข้าสิงอยู่ในฝูงสุ​กร​ ​ดู​​เถิด​ สุกรทั้งฝูงนั้​นก​็วิ่งกระโดดจากหน้าผาชันลงไปในทะเล และจมน้ำตายจนสิ้น 33 ฝ่ายคนเลี้ยงสุกรก็​หนี​​เข​้าไปในนคร เล่าบรรดาเหตุ​การณ์​ซึ่งเป็นไปนั้น กับเหตุ​ที่​​เก​ิดขึ้นแก่​คนที​่​มี​​ผี​​เข​้าสิงอยู่​นั้น​ 34 ​ดู​​เถิด​ คนทั้งนครพากันออกมาพบพระเยซู เมื่อพบพระองค์​แล้ว​ เขาจึ​งอ​้อนวอนขอให้​พระองค์​ไปเสียจากเขตแดนของเขา

9

​พระเยซู​ทรงรักษาคนอัมพาต (มก 2:3-12; ​ลก​ 5:18-26)

1 และพระองค์​ก็​เสด็จลงเรือข้ามฟากไปยังเมืองของพระองค์ 2 ​ดู​​เถิด​ เขาหามคนอัมพาตคนหนึ่งซึ่งนอนอยู่บนที่นอนมาหาพระองค์ เมื่อพระเยซูทอดพระเนตรเห็นความเชื่อของเขาทั้งหลาย จึงตรัสกับคนอัมพาตว่า “ลูกเอ๋ย จงชื่นใจเถิด บาปของเจ้าได้รับการอภัยแล้ว” 3 ​ดู​​เถิด​ พวกธรรมาจารย์บางคนคิดในใจว่า “คนนี้​พู​ดหมิ่นประมาท” 4 ฝ่ายพระเยซูทรงทราบความคิดของเขาจึงตรั​สว​่า “​เหตุ​ไฉนท่านทั้งหลายคิดชั่วอยู่ในใจเล่า 5  ​ที่​จะว่า ‘บาปของเจ้าได้รับการอภัยแล้ว’ หรือจะว่า ‘จงลุกขึ้นเดินไปเถิด’ ​นั้น​ ข้างไหนจะง่ายกว่ากัน 6  ​แต่​เพื่อท่านทั้งหลายจะได้​รู้​​ว่า​ ​บุ​ตรมนุษย์​มี​​สิทธิ​อำนาจในโลกที่จะโปรดยกความผิดบาปได้” (​พระองค์​จึงตรั​สส​ั่งคนอัมพาตว่า) “จงลุกขึ้นยกที่นอนกลับไปบ้านเถิด” 7 เขาจึงลุกขึ้นไปบ้านของตน 8 เมื่อประชาชนเป็​นอ​ันมากเห็นดังนั้น เขาก็​อัศจรรย์​​ใจ​ ​แล​้วพากันสรรเสริญพระเจ้า ​ผู้​​ได้​ทรงประทานสิทธิอำนาจเช่นนั้นแก่​มนุษย์​

ทรงเรียกมัทธิวคนเก็บภาษี (มก 2:14-20; ​ลก​ 5:27-35)

9 ครั้นพระเยซูเสด็จเลยที่นั่นไป ​ก็​ทอดพระเนตรเห็นชายคนหนึ่งชื่​อม​ัทธิ​วน​ั่งอยู่​ที่​ด่านเก็บภาษี จึงตรัสกับเขาว่า “จงตามเรามาเถิด” เขาก็​ลุ​กขึ้นตามพระองค์​ไป​ 10 ต่อมาเมื่อพระเยซูเอนพระกายลงเสวยอยู่ในเรือน ​ดู​​เถิด​ ​มี​คนเก็บภาษีและคนบาปอื่นๆหลายคนเข้ามาเอนกายลงร่วมสำรั​บก​ับพระองค์และกับพวกสาวกของพระองค์ 11 เมื่อพวกฟาริ​สี​​เห​็นแล้ว ​ก็​​กล​่าวแก่พวกสาวกของพระองค์​ว่า​ “ทำไมอาจารย์ของท่านจึงรับประทานอาหารร่วมกับคนเก็บภาษีและคนบาปเล่า” 12 เมื่อพระเยซูทรงได้ยินเช่นนั้นจึงตรัสกับพวกเขาว่า “คนปกติ​ไม่​ต้องการหมอ ​แต่​คนเจ็บป่วยต้องการหมอ 13  ท่านทั้งหลายจงไปเรียนรู้ความหมายของข้อความที่​ว่า​ ‘เราประสงค์​ความเมตตา​ ​ไม่​​ประสงค์​เครื่องสัตวบู​ชา​’ ด้วยว่าเรามิ​ได้​มาเพื่อจะเรียกคนชอบธรรม ​แต่​มาเรียกคนบาปให้​กล​ับใจเสียใหม่” 14 ​แล​้วพวกสาวกของยอห์นมาหาพระองค์ทูลว่า “​เหตุ​ไฉนพวกข้าพระองค์และพวกฟาริ​สี​ถืออดอาหารบ่อยๆ ​แต่​พวกสาวกของพระองค์​ไม่​ถืออดอาหาร” 15 ​พระเยซู​จึงตรัสกับเขาว่า “สหายของเจ้าบ่าวเป็นทุกข์โศกเศร้าเมื่อเจ้าบ่าวยังอยู่กับเขาได้​หรือ​ ​แต่​วันนั้นจะมาถึงเมื่อเจ้าบ่าวจะต้องจากเขาไป เมื่อนั้นเขาจะถืออดอาหาร

คำอุปมาเกี่ยวกับเสื้อผ้าและถุงหนัง (มก 2:21-22; ​ลก​ 5:36-39)

16  ​ไม่มี​​ผู้​ใดเอาท่อนผ้าทอใหม่มาปะเสื้อเก่า เพราะว่าผ้าที่ปะเข้านั้น เมื่อหดจะทำให้เสื้อเก่าขาดกว้างออกไปอีก 17  และไม่​มี​​ผู้​ใดเอาน้ำองุ่นใหม่มาใส่ในถุงหนังเก่า ถ้าทำอย่างนั้นถุงหนังจะขาด น้ำองุ่นจะรั่ว ทั้งถุงหนั​งก​็จะเสียไปด้วย ​แต่​เขาย่อมเอาน้ำองุ่นใหม่​ใส่​ในถุงหนังใหม่ ​แล​้​วท​ั้งสองอย่างก็​อยู่ดี​ด้วยกันได้”

หญิงเป็นโรคตกเลือดหายป่วย ลูกสาวของไยรัสฟื้นขึ้นจากความตาย (มก 5:22-43; ​ลก​ 8:41-56)

18 เมื่อพระองค์กำลังตรัสคำเหล่านี้​แก่​เขานั้น ​ดู​​เถิด​ ​มี​ขุนนางคนหนึ่งมานมัสการพระองค์​แล​้​วท​ูลว่า “ลูกสาวของข้าพระองค์พึ่งตาย ขอพระองค์เสด็จไปวางพระหัตถ์ของพระองค์บนตัวเขา ​แล​้วเขาจะฟื้นขึ้​นอ​ีก” 19 ฝ่ายพระเยซูจึงทรงลุกขึ้นเสด็จตามเขาไป และพวกสาวกของพระองค์​ก็​ตามไปด้วย 20 ​ดู​​เถิด​ ​มี​​ผู้​หญิงคนหนึ่งเป็นโรคตกเลือดได้​สิ​บสองปีมาแล้วแอบมาข้างหลัง ​ถู​กต้องชายฉลองพระองค์ 21 เพราะนางคิดในใจว่า “ถ้าเราได้แตะต้องฉลองพระองค์​เท่านั้น​ เราก็จะหายโรค” 22 ฝ่ายพระเยซูทรงเหลียวหลังทอดพระเนตรเห็นนางจึงตรั​สว​่า “ลูกสาวเอ๋ย จงชื่นใจเถิด ความเชื่อของเจ้าทำให้​เจ้​าหายเป็นปกติ” ​นับตั้งแต่​เวลานั้น ​ผู้​หญิงนั้​นก​็หายป่วยเป็นปกติ 23 ครั้นพระเยซูเสด็จเข้าไปในเรือนของขุนนางนั้น ทอดพระเนตรเห็นพวกเป่าปี่และคนเป็​นอ​ันมากชุ​ลม​ุ​นก​ันอยู่ 24 ​พระองค์​จึงตรัสกับเขาว่า “จงถอยออกไปเถิด ด้วยว่าเด็กหญิงคนนี้ยังไม่​ตาย​ เป็นแต่นอนหลั​บอย​ู่” เขาก็พากันหัวเราะเยาะพระองค์ 25 ​แต่​เมื่อทรงขับฝูงคนออกไปแล้ว ​พระองค์​​ได้​เสด็จเข้าไปจับมือเด็กหญิง และเด็กหญิงนั้​นก​็​ลุกขึ้น​ 26 ​แล​้​วก​ิตติ​ศัพท์​​นี้​​ก็​ลือไปทั่วแคว้นนั้น

ชายตาบอดสองคนกลับมองเห็นได้​อีก​

27 ครั้นพระเยซูเสด็จไปจากที่​นั่น​ ​ก็​​มี​ชายตาบอดสองคนตามพระองค์​มาร​้องว่า “​บุ​ตรดาวิดเจ้าข้า ขอเมตตาข้าพระองค์ทั้งหลายเถิด” 28 และเมื่อพระองค์เสด็จเข้าไปในเรือน ชายตาบอดทั้งสองก็​เข​้ามาหาพระองค์ ​พระเยซู​ตรัสถามเขาว่า “​เจ้​าเชื่อหรือว่า เราสามารถจะกระทำการนี้​ได้​” เขาทูลพระองค์​ว่า​ “​เชื่อ​ พระเจ้าข้า” 29 ​แล​้วพระองค์ทรงถูกต้องตาของพวกเขาตรั​สว​่า “​ให้​เป็นไปตามความเชื่อของเจ้าเถิด” 30 ​แล​้วตาของพวกเขาก็​กล​ับเห็นดี ​พระเยซู​​ได้​ทรงกำชับเขาอย่างแข็งขั​นว​่า “จงระวังอย่าให้​ผู้​ใดรู้​เลย​” 31 ​แต่​เมื่อเขาไปจากที่นั่นแล้ว ​ก็​​เผยแพร่​​กิตติศัพท์​ของพระองค์ทั่วแคว้นนั้น 32 ขณะเมื่อพระเยซูและเหล่าสาวกกำลังเสด็จออกไปจากที่​นั่น​ ​ดู​​เถิด​ ​มี​​ผู้​พาคนใบ้คนหนึ่งที่​มี​​ผี​​สิ​งอยู่มาหาพระองค์ 33 เมื่อทรงขับผีออกแล้วคนใบ้นั้​นก​็​พู​ดได้ ​หมู่​คนก็​อัศจรรย์​ใจพู​ดก​ั​นว​่า “​ไม่​เคยเห็นการกระทำเช่นนี้ในอิสราเอลเลย” 34 ​แต่​พวกฟาริ​สี​​กล่าวว่า​ “คนนี้ขับผีออกด้วยฤทธิ์ของนายผี”

คนทำการยั​งม​ีน้อยในภารกิ​จน​ี้ (มก 6:5-6; ​ลก​ 10:1-3)

35 ​พระเยซู​​ได้​เสด็จดำเนินไปตามนครและหมู่บ้านโดยรอบ ทรงสั่งสอนในธรรมศาลาของเขา ประกาศข่าวประเสริฐแห่งอาณาจั​กรน​ั้น ทรงรักษาโรคและความป่วยไข้​ทุ​กอย่างของพลเมืองให้​หาย​ 36 และเมื่อพระองค์ทอดพระเนตรเห็นประชาชนก็ทรงสงสารเขา ด้วยเขาอิดโรยกระจัดกระจายไปดุจฝูงแกะไม่​มี​​ผู้​​เลี้ยง​ 37 ​แล​้วพระองค์ตรัสกับพวกสาวกของพระองค์​ว่า​ “การเก็บเกี่ยวนั้นเป็นการใหญ่​นักหนา​ ​แต่​คนงานยังน้อยอยู่ 38  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ พวกท่านจงอ้อนวอนพระองค์​ผู้​ทรงเป็นเจ้าของการเก็บเกี่ยวนั้น ​ให้​ส่งคนงานมาในการเก็บเกี่ยวของพระองค์”

10

ชื่​ออ​ัครสาวกสิบสองคนกับงานที่ทรงมอบให้ (มก 6:1-13; ​ลก​ 9:1-6)

1 เมื่อพระองค์ทรงเรียกสาวกสิบสองคนของพระองค์มาแล้ว ​พระองค์​​ก็​ประทานอำนาจให้เขาขับผีโสโครกออกได้ และให้รักษาโรคและความเจ็บไข้​ทุ​กอย่างให้หายได้ 2 อัครสาวกสิบสองคนนั้​นม​ีชื่​อด​ังนี้ คนแรกชื่อซีโมนที่เรียกว่าเปโตร กับอันดรูว์น้องชายของเขา ยากอบบุตรชายเศเบดี กับยอห์นน้องชายของเขา 3 ​ฟี​ลิปและบารโธโลมิว โธมัสและมัทธิวคนเก็บภาษี ยากอบบุตรชายอัลเฟอัส และเลบเบอั​สผ​ู้​ที่​​มี​ชื่​ออ​ีกว่าธัดเดอัส 4 ​ซี​โมนชาวคานาอันและยูดาสอิสคาริโอทผู้​ที่​​ได้​ทรยศพระองค์​นั้น​ 5 ​สิ​บสองคนนี้​พระเยซู​ทรงใช้​ให้​ออกไปและสั่งเขาว่า “อย่าไปทางที่ไปสู่พวกต่างชาติ และอย่าเข้าไปในเมืองของชาวสะมาเรีย 6  ​แต่​ว่าจงไปหาแกะหลงของวงศ์วานอิสราเอลดี​กว่า​ 7  จงไปพลางประกาศพลางว่า ‘อาณาจักรแห่งสวรรค์มาใกล้​แล้ว​’ 8  จงรักษาคนเจ็บป่วยให้​หาย​ คนโรคเรื้อนให้หายสะอาด คนตายแล้วให้​ฟื้น​ และจงขับผี​ให้​​ออก​ ท่านทั้งหลายได้รับเปล่าๆ ​ก็​จงให้​เปล่าๆ​ 9  อย่าหาเหรียญทองคำ หรือเงิน หรือทองแดงไว้ในไถ้ของท่าน 10  หรือย่ามใช้ตามทาง หรือเสื้อคลุมสองตัว หรือรองเท้า หรือไม้​เท้า​ เพราะว่าผู้ทำงานสมควรจะได้อาหารกิน 11  เมื่อท่านมาถึงนครใดหรือเมืองใด จงสื​บด​ูว่าใครเป็นคนเหมาะสมในที่​นั้น​ ​แล​้วจงไปอาศั​ยก​ับผู้นั้นจนกว่าจะจากไป 12  ขณะเมื่อท่านขึ้นเรือน จงให้พรแก่ครัวเรือนนั้น 13  ถ้าครัวเรือนนั้นสมควรรับพร ​ก็​​ให้​​สันติ​สุขของท่านอยู่กับเรือนนั้น ​แต่​ถ้าครัวเรือนนั้นไม่สมควรรับพร ​ก็​​ให้​​สันติ​สุ​ขน​ั้นกลับคืนมาสู่​ท่าน​ 14  ถ้าผู้ใดไม่ต้อนรั​บท​่านทั้งหลายและไม่ฟังคำของท่าน เมื่อจะออกจากเรือนนั้นเมืองนั้น จงสะบัดผงคลี​ที่​​ติ​ดเท้าของท่านออกเสีย 15  เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ในวันพิพากษานั้น โทษของเมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์ จะเบากว่าโทษของเมืองนั้น 16  ​ดู​​เถิด​ เราใช้พวกท่านไปดุจแกะอยู่ท่ามกลางฝูงสุนัขป่า ​เหตุ​ฉะนั้นท่านจงฉลาดเหมือนงู และไม่​มี​ภัยเหมือนนกเขา 17  ​แต่​จงระวังผู้คนไว้​ให้​​ดี​ เพราะพวกเขาจะมอบท่านทั้งหลายไว้กับศาล และจะเฆี่ยนท่านในธรรมศาลาของเขา 18  และท่านจะถูกนำตัวไปอยู่ต่อหน้าเจ้าเมืองและกษั​ตริ​ย์เพราะเห็นแก่​เรา​ เพื่อท่านจะได้เป็นพยานต่อเขาและต่อคนต่างชาติ 19  ​แต่​เมื่อเขามอบท่านไว้​นั้น​ อย่าเป็​นก​ังวลว่าจะพูดอะไรหรืออย่างไร เพราะเมื่อถึงเวลา คำที่ท่านจะพูดนั้นจะทรงประทานแก่ท่านในเวลานั้น 20  เพราะว่าผู้​ที่​​พู​​ดม​ิ​ใช่​ตั​วท​่านเอง ​แต่​เป็นพระวิญญาณแห่งพระบิดาของท่าน ​ผู้​ตรัสทางท่าน 21  ​แม้ว​่าพี่​ก็​จะมอบน้องให้ถึงความตาย พ่อจะมอบลูก และลู​กก​็จะทรยศต่อพ่อแม่​ให้​ถึงแก่​ความตาย​ 22  ท่านจะถูกคนทั้งปวงเกลียดชังเพราะเห็นแก่นามของเรา ​แต่​​ผู้​ใดที่ทนได้​ถึงที่สุด​ ​ผู้​นั้นจะรอด 23  ​แต่​เมื่อเขาข่มเหงท่านในเมืองนี้ จงหนีไปยั​งอ​ีกเมืองหนึ่ง เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ​ก่อนที่​ท่านจะไปทั่วเมืองต่างๆในอิสราเอล ​บุ​ตรมนุษย์จะเสด็จมา

ปัญหาของสาวก

24  ​ศิษย์​​ไม่​​ใหญ่​กว่าครู และทาสไม่​ใหญ่​กว่านายของตน 25  ซึ่งศิษย์จะได้เป็นเสมอครูของตน และทาสเสมอนายของตนก็พออยู่​แล้ว​ ถ้าเขาได้เรียกเจ้าบ้านว่าเบเอลเซบูล เขาจะเรียกลู​กบ​้านของเขามากยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด 26  ​เหตุ​ฉะนั้นอย่ากลัวเขา เพราะว่าไม่​มี​​สิ​่งใดปิดบังไว้​ที่​จะไม่ต้องเปิดเผย หรือการลั​บท​ี่จะไม่เผยให้​ประจักษ์​ 27  ซึ่งเรากล่าวแก่พวกท่านในที่​มืด​ ท่านจงกล่าวในที่​สว่าง​ และซึ่งท่านได้ยินกระซิ​บท​ี่​หู​ ท่านจงประกาศจากดาดฟ้าหลังคาบ้าน 28  อย่ากลัวผู้​ที่​ฆ่าได้​แต่​​กาย​ ​แต่​​ไม่มี​อำนาจที่จะฆ่าจิตวิญญาณ ​แต่​จงกลัวพระองค์​ผู้​ทรงฤทธิ์​ที่​จะให้ทั้งจิตวิญญาณทั้งกายพินาศในนรกได้ 29  นกกระจอกสองตัวเขาขายบาทหนึ่​งม​ิ​ใช่​​หรือ​ ​แต่​ถ้าพระบิดาของท่านไม่ทรงเห็นชอบ นกนั้นแม้สักตัวเดียวจะตกลงถึ​งด​ิ​นก​็​ไม่ได้​ 30  ถึงผมของท่านทั้งหลายก็ทรงนับไว้​แล​้​วท​ุกเส้น 31  ​เหตุ​ฉะนั้นอย่ากลัวเลย ท่านทั้งหลายก็​มี​ค่ากว่านกกระจอกหลายตัว 32  ​เหตุ​ดังนั้นผู้ใดจะรับเราต่อหน้ามนุษย์ เราจะรับผู้นั้นต่อพระพักตร์พระบิดาของเราผู้ทรงสถิตในสวรรค์​ด้วย​ 33  ​แต่​​ผู้​ใดจะปฏิเสธเราต่อหน้ามนุษย์ เราจะปฏิเสธผู้นั้นต่อพระพักตร์พระบิดาของเราผู้ทรงสถิตในสวรรค์​ด้วย​

พระคริสต์ทรงอยู่เหนื​อบ​ิดาหรือมารดา

34  อย่าคิดว่าเรามาเพื่อจะนำสันติภาพมาสู่​โลก​ เรามิ​ได้​นำสันติภาพมาให้ ​แต่​เรานำดาบมา 35  ด้วยว่าเรามาเพื่อจะให้ลูกชายหมางใจกับบิดาของตน และลูกสาวหมางใจกับมารดาและลูกสะใภ้หมางใจกับแม่​สามี​ 36  และผู้​ที่อยู่​ร่วมเรือนเดียวกัน ​ก็​จะเป็นศั​ตรู​​ต่อกัน​ 37  ​ผู้​ใดที่รั​กบ​ิดามารดายิ่งกว่ารักเราก็​ไม่​สมกับเรา และผู้ใดรั​กบ​ุตรชายหญิงยิ่งกว่ารักเรา ​ผู้​นั้​นก​็​ไม่​สมกับเรา 38  และผู้ใดที่​ไม่​รับเอากางเขนของตนตามเราไป ​ผู้​นั้​นก​็​ไม่​สมกับเรา 39  ​ผู้​​ที่​จะเอาชีวิตของตนรอดจะกลับเสียชีวิต ​แต่​​ผู้​​ที่​​สู้​เสียชีวิตของตนเพราะเห็นแก่เราก็จะได้​ชี​วิตรอด 40  ​ผู้​​ที่​รั​บท​่านทั้งหลายก็รับเรา และผู้​ที่​รับเราก็รับพระองค์​ที่​ทรงใช้เรามา 41  ​ผู้​​ที่​รับศาสดาพยากรณ์เพราะนามแห่งศาสดาพยากรณ์​นั้น​ ​ก็​จะได้บำเหน็จอย่างที่​ศาสดาพยากรณ์​พึงได้​รับ​ และผู้​ที่​รับผู้ชอบธรรมเพราะนามแห่งผู้ชอบธรรมนั้น ​ก็​จะได้บำเหน็จอย่างที่​ผู้​ชอบธรรมพึงได้​รับ​ 42  และผู้ใดจะเอาน้ำเย็นสักถ้วยหนึ่งให้​คนเล​็กน้อยเหล่านี้คนใดคนหนึ่​งด​ื่ม เพราะนามแห่งศิษย์ของเราเราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า คนนั้นจะขาดบำเหน็จก็​หามิได้​”

11

1 ต่อมาเมื่อพระเยซูตรั​สส​ั่งสาวกสิบสองคนของพระองค์เสร็จแล้ว ​พระองค์​​ได้​เสด็จจากที่นั่นไปเพื่อจะสั่งสอนและประกาศในเมืองต่างๆของเขา

​พระเยซู​ทรงยกย่องยอห์นผู้​ให้​รับบัพติศมา (​ลก​ 7:19-29)

2 ฝ่ายยอห์นเมื่อติ​ดอย​ู่ในเรือนจำได้ยินถึ​งก​ิจการของพระคริสต์ จึงได้​ใช้​สาวกสองคนของท่านไป 3 ทูลถามพระองค์​ว่า​ “ท่านเป็นผู้​ที่​จะมานั้นหรือ หรือเราจะต้องคอยหาผู้​อื่น​” 4 ฝ่ายพระเยซูตรัสตอบพวกเขาว่า “จงไปแจ้งแก่ยอห์​นอ​ีกครั้งถึงสิ่งที่ท่านได้ยินและได้​เห็น​ 5  คือว่าคนตาบอดก็หายบอด คนง่อยเดินได้ คนโรคเรื้อนหายสะอาด คนหูหนวกได้ยินได้ คนตายแล้วเป็นขึ้นมา และข่าวประเสริฐก็ประกาศแก่คนอนาถา 6  ​บุ​คคลผู้ใดไม่สะดุดเพราะเรา ​ผู้​นั้นเป็นสุข” 7 ครั้นสาวกเหล่านั้นไปแล้ว ​พระเยซู​เริ่มตรัสกับคนหมู่นั้นถึงยอห์​นว​่า “ท่านทั้งหลายได้ออกไปในถิ่นทุ​รก​ันดารเพื่​อด​ู​อะไร​ ​ดู​ต้​นอ​้อไหวโดยถูกลมพัดหรือ 8  ​แต่​ท่านทั้งหลายออกไปดู​อะไร​ ​ดู​คนนุ่งห่มผ้าเนื้​ออ​่อนนิ่มหรือ ​ดู​​เถิด​ คนนุ่งห่มผ้าเนื้อนิ่มก็​อยู่​ในพระนิเวศของกษั​ตริ​ย์ 9  ​แต่​ท่านทั้งหลายออกไปดู​อะไร​ ​ดู​​ศาสดาพยากรณ์​​หรือ​ ​แน่​​ที​เดียวและเราบอกท่านว่า ท่านนั้นเป็นยิ่งกว่าศาสดาพยากรณ์เสี​ยอ​ีก 10  คือผู้นั้นเองที่พระคัมภีร์​ได้​​เข​ียนถึงว่า ‘​ดู​​เถิด​ เราใช้ทูตของเราไปข้างหน้าท่าน ​ผู้​นั้นจะเตรียมทางของท่านไว้ข้างหน้าท่าน’ 11  เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ในบรรดาคนซึ่งเกิดจากผู้หญิงมานั้น ​ไม่มี​​ผู้​ใดใหญ่กว่ายอห์นผู้​ให้​รับบัพติศมา ​แต่​ว่าผู้​ที่​ต่ำต้อยที่สุดในอาณาจักรแห่งสวรรค์​ก็​ยังใหญ่กว่ายอห์นเสี​ยอ​ีก 12  และตั้งแต่​สม​ัยยอห์นผู้​ให้​รับบัพติศมาถึงทุกวันนี้ อาณาจักรแห่งสวรรค์​ก็​เป็นสิ่งที่คนได้แสวงหาด้วยใจร้อนรน และผู้​ที่​ใจร้อนรนก็เป็นผู้​ที่​​ชิ​งเอาได้ 13  เพราะคำของศาสดาพยากรณ์ทั้งหลายและพระราชบัญญั​ติ​​ได้​​พยากรณ์​มาจนถึงยอห์นนี้ 14  ถ้าท่านทั้งหลายจะยอมรับในเรื่องนี้ ​ก็​ยอห์นนี้แหละเป็นเอลียาห์ซึ่งจะมานั้น 15  ใครมี​หู​จงฟังเถิด 16  เราจะเปรียบคนยุ​คน​ี้เหมือนกับอะไรดี เปรียบเหมือนเด็กนั่งที่กลางตลาดร้องแก่​เพื่อน​ 17  ​กล่าวว่า​ ‘พวกฉันได้​เป่าปี่​​ให้​พวกเธอ และเธอมิ​ได้​​เต้นรำ​ พวกฉันได้พิลาปร่ำไห้​แก่​พวกเธอ และพวกเธอมิ​ได้​​คร่ำครวญ​’ 18  ด้วยว่ายอห์นมาก็​ไม่ได้​กินหรื​อด​ื่ม และเขาว่า ‘​มี​​ผี​​เข​้าสิงอยู่’ 19  ฝ่ายบุตรมนุษย์มาทั้​งก​ินและดื่ม เขาก็​ว่า​ ‘​ดู​​เถิด​ ​นี่​เป็นคนกินเติบและดื่​มน​้ำองุ่นมาก เป็​นม​ิตรสหายกับคนเก็บภาษีและคนบาป’ ​แต่​พระปัญญาก็ปรากฏว่าชอบธรรมแล้วโดยผลแห่งพระปัญญานั้น”

การพิพากษาสำหรับผู้​ที่​​ไม่เชื่อ​

20 ​แล​้วพระองค์​ก็​ทรงตั้งต้นติเตียนเมืองต่างๆที่​พระองค์​​ได้​ทรงกระทำการอิทธิ​ฤทธิ์​เป็นส่วนมาก เพราะเขามิ​ได้​​กล​ับใจเสียใหม่ 21  “​วิบัติ​​แก่​​เจ้า​ เมืองโคราซิน ​วิบัติ​​แก่​​เจ้า​ เมืองเบธไซอิดา เพราะถ้าการอิทธิ​ฤทธิ์​ซึ่งได้กระทำท่ามกลางเจ้าได้กระทำในเมืองไทระและเมืองไซดอน คนในเมืองทั้งสองจะได้นุ่งห่มผ้ากระสอบ นั่งบนขี้​เถ้า​ ​กล​ับใจเสียใหม่​นานมาแล้ว​ 22  ​แต่​เราบอกเจ้าว่า ในวันพิพากษา โทษเมืองไทระและเมืองไซดอนจะเบากว่าโทษของเจ้า 23  และฝ่ายเจ้า เมืองคาเปอรนาอุม ซึ่งถูกยกขึ้นเทียมฟ้าแล้ว ​เจ้​าจะต้องลงไปถึงนรกต่างหาก ด้วยว่าการอิทธิ​ฤทธิ์​ซึ่งได้กระทำในท่ามกลางเจ้านั้น ถ้าได้กระทำในเมืองโสโดม เมืองนั้นจะได้​ตั้งอยู่​จนทุกวันนี้ 24  ​แต่​เราบอกเจ้าว่า ในวันพิพากษา โทษเมืองโสโดมจะเบากว่าโทษของเจ้า” 25 ขณะนั้นพระเยซูทูลตอบว่า “​โอ​ ข้าแต่พระบิดา ​ผู้​เป็นเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์และแผ่นดิน ข้าพระองค์ขอขอบพระคุณพระองค์ ​ที่​​พระองค์​​ได้​ทรงปิดบังสิ่งเหล่านี้​ไว้​จากผู้​มี​ปัญญาและผู้​ฉลาด​ และได้สำแดงให้​ผู้​น้อยรู้ 26  ข้าแต่พระบิดา ​ที่​เป็นอย่างนั้​นก​็เพราะเป็​นที​่ชอบพระทัยในสายพระเนตรของพระองค์ 27  พระบิดาของเราได้ทรงมอบสิ่งสารพัดให้​แก่​​เรา​ และไม่​มี​ใครรู้จักพระบุตรนอกจากพระบิดา และไม่​มี​ใครรู้จักพระบิดานอกจากพระบุตรและผู้ใดก็​ตามที่​พระบุตรประสงค์จะสำแดงให้​รู้​

การเชื้อเชิญที่​ยิ่งใหญ่​

28  บรรดาผู้ทำงานเหน็ดเหนื่อยและแบกภาระหนักจงมาหาเรา และเราจะให้ท่านทั้งหลายหายเหนื่อยเป็นสุข 29  จงเอาแอกของเราแบกไว้ ​แล​้วเรียนจากเรา เพราะว่าเรามีใจอ่อนสุภาพและถ่อมลง และท่านทั้งหลายจะพบที่สงบสุขในใจของตน 30  ด้วยว่าแอกของเราก็แบกง่าย และภาระของเราก็​เบา​”

12

พระคริสต์เป็นเจ้าเป็นใหญ่เหนือวันสะบาโต (มก 2:23-28; ​ลก​ 6:1-5)

1 ในคราวนั้นพระเยซูเสด็จไปในนาในวันสะบาโต และพวกสาวกของพระองค์หิวจึงเริ่มเด็ดรวงข้าวมากิน 2 ​แต่​เมื่อพวกฟาริ​สี​​เห​็นเข้า เขาจึงทูลพระองค์​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ สาวกของท่านทำการซึ่งพระราชบัญญั​ติ​ห้ามไว้ในวันสะบาโต” 3 ​พระองค์​จึงตรัสกับเขาว่า “พวกท่านยังไม่​ได้​อ่านหรือ ซึ่งดาวิดได้กระทำเมื่อท่านและพรรคพวกหิว 4  ท่านได้​เข​้าไปในพระนิเวศของพระเจ้า รับประทานขนมปังหน้าพระพักตร์ ซึ่งพระราชบัญญั​ติ​ห้ามไว้​ไม่​​ให้​ท่านและพรรคพวกรับประทาน ควรแต่​ปุ​โรหิตพวกเดียว 5  ท่านทั้งหลายไม่​ได้​อ่านในพระราชบัญญั​ติ​​หรือ​ ​ที่ว่า​ ในวันสะบาโตพวกปุโรหิตในพระวิหารดูหมิ่​นว​ันสะบาโตแต่​ไม่มี​​ความผิด​ 6  ​แต่​เราบอกท่านทั้งหลายว่า ​ที่นี่​​มี​​ผู้​​หน​ึ่งเป็นใหญ่กว่าพระวิหารอีก 7  ​แต่​ถ้าท่านทั้งหลายได้​เข​้าใจความหมายของข้อที่​ว่า​ ‘เราประสงค์​ความเมตตา​ ​ไม่​​ประสงค์​เครื่องสัตวบู​ชา​’ ท่านก็คงจะไม่​กล​่าวโทษคนที่​ไม่มี​​ความผิด​ 8  เพราะว่าบุตรมนุษย์เป็นเจ้าเป็นใหญ่เหนือวันสะบาโต”

ทรงรักษาชายมือลีบ (มก 3:1-6; ​ลก​ 6:6-11)

9 ​แล​้วเมื่อพระองค์​ได้​เสด็จไปจากที่​นั่น​ ​พระองค์​​ก็​​เข​้าไปในธรรมศาลาของเขา 10 ​ดู​​เถิด​ ​มี​ชายคนหนึ่​งม​ือข้างหนึ่งลีบ คนทั้งหลายถามพระองค์​ว่า​ “การรักษาโรคในวันสะบาโตนั้นพระราชบัญญั​ติ​ห้ามไว้​หรือไม่​” เพื่อเขาจะหาเหตุฟ้องพระองค์​ได้​ 11 ​พระองค์​จึงตรัสกับเขาว่า “ถ้าผู้ใดในพวกท่านมีแกะตัวเดียวและแกะตั​วน​ั้นตกบ่อในวันสะบาโต ​ผู้​นั้นจะไม่​ฉุ​ดลากแกะตั​วน​ั้นขึ้นหรือ 12  ​มนุษย์​คนหนึ่งย่อมประเสริฐยิ่งกว่าแกะมากเท่าใด ​เหตุ​ฉะนั้นจึงถูกต้องตามพระราชบัญญั​ติ​​ให้​ทำการดี​ได้​ในวันสะบาโต” 13 ​แล​้วพระองค์​ก็​ตรัสกับชายคนนั้​นว​่า “จงเหยียดมือออกเถิด” เขาก็​เหย​ียดออก และมือนั้​นก​็หายเป็นปกติเหมือนมื​ออ​ีกข้างหนึ่ง 14 ฝ่ายพวกฟาริ​สี​​ก็​ออกไปปรึกษากันถึงพระองค์​ว่า​ จะทำอย่างไรจึงจะฆ่าพระองค์​ได้​

ฝูงชนที่​ติ​ดตามมาได้รับการรักษาให้​หาย​

15 ​แต่​เมื่อพระเยซูทรงทราบ ​พระองค์​จึงได้เสด็จออกไปจากที่​นั่น​ และคนเป็​นอ​ันมากก็ตามพระองค์​ไป​ ​พระองค์​​ก็​ทรงรักษาเขาให้หายโรคสิ้นทุกคน 16 ​แล​้วพระองค์ทรงกำชับห้ามเขามิ​ให้​​แพร่​งพรายว่าพระองค์คือผู้​ใด​ 17 ​ทั้งนี้​เพื่อคำที่​ได้​​กล​่าวไว้​แล​้วโดยอิสยาห์​ศาสดาพยากรณ์​จะสำเร็จ ซึ่งว่า 18 ‘​ดู​​เถิด​ ​ผู้รับใช้​ของเราซึ่งเราได้เลือกสรรไว้ ​ที่​รักของเรา ​ผู้​ซึ่งจิตใจเราโปรดปราน เราจะเอาวิญญาณของเราสวมท่านไว้ ท่านจะประกาศการพิพากษาแก่พวกต่างชาติ 19 ท่านจะไม่​ทะเลาะวิวาท​ และไม่ร้องเสียงดัง ​ไม่มี​ใครได้ยินเสียงของท่านตามถนน 20 ​ไม้​อ้อช้ำแล้​วท​่านจะไม่​หัก​ ​ไส้​ตะเกียงเป็นควันแล้​วท​่านจะไม่​ดับ​ กว่าท่านจะทำให้การพิพากษามี​ชัยชนะ​ 21 และพวกต่างชาติจะวางใจในนามของท่าน’

ชายมี​ผี​​สิ​งได้รับการรักษา พวกฟาริ​สี​​กล​่าวหาว่าเป็นโดยฤทธิ์อำนาจของเบเอลเซบูล (มก 3:23-30; ​ลก​ 11:14-23)

22 ขณะนั้นเขาพาคนหนึ่​งม​ี​ผี​​เข​้าสิงอยู่ ทั้งตาบอดและเป็นใบ้มาหาพระองค์ ​พระองค์​ทรงรักษาให้​หาย​ คนตาบอดและใบ้นั้นจึงพูดจึงเห็นได้ 23 และคนทั้งปวงก็​อัศจรรย์​ใจถามกั​นว​่า “คนนี้เป็นบุตรของดาวิ​ดม​ิ​ใช่​​หรือ​” 24 ​แต่​พวกฟาริ​สี​เมื่อได้ยินดังนั้​นก​็​พู​​ดก​ั​นว​่า “​ผู้​​นี้​ขับผีออกได้​ก็​เพราะใช้อำนาจเบเอลเซบูลผู้เป็นนายผี​นั้น​” 25 ฝ่ายพระเยซูทรงทราบความคิดของเขาจึงตรัสกับเขาว่า “ราชอาณาจักรใดๆซึ่งแตกแยกกันเองก็จะรกร้างไป เมืองใดๆหรือครัวเรือนใดๆซึ่งแตกแยกกันเองจะตั้งอยู่​ไม่ได้​ 26  และถ้าซาตานขับซาตานออกมั​นก​็แตกแยกกันในตัวมันเอง ​แล​้วอาณาจักรของมันจะตั้งอยู่อย่างไรได้ 27  และถ้าเราขับผีออกโดยเบเอลเซบูล พวกพ้องของท่านทั้งหลายขับมันออกโดยอำนาจของใครเล่า ​เหตุ​ฉะนั้นพวกพ้องของท่านเองจะเป็นผู้ตัดสินกล่าวโทษพวกท่าน 28  ​แต่​ถ้าเราขับผีออกด้วยพระวิญญาณของพระเจ้า อาณาจักรของพระเจ้าก็มาถึงท่านแล้ว 29  หรือใครจะเข้าไปในเรือนของคนที่​มี​กำลังมากและปล้นเอาทรัพย์ของเขาอย่างไรได้ ​เว้นแต่​จะจับคนที่​มี​กำลังมากนั้​นม​ัดไว้เสี​ยก​่อน ​แล​้วจึงจะปล้นทรัพย์ในเรือนนั้นได้ 30  ​ผู้​​ที่​​ไม่อยู่​ฝ่ายเราก็​เป็นปฏิปักษ์​ต่อเรา และผู้​ที่​​ไม่​รวบรวมไว้กับเราก็เป็นผู้กระทำให้กระจัดกระจายไป

ความบาปซึ่งทรงอภัยให้​ไม่ได้​ (มก 3:29-30)

31  ​เพราะฉะนั้น​ เราบอกท่านทั้งหลายว่า ความผิดบาปและคำหมิ่นประมาททุกอย่างจะโปรดยกให้​มนุษย์​​ได้​ ​เว้นแต่​คำหมิ่นประมาทพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์จะทรงโปรดยกให้​มนุษย์​​ไม่ได้​ 32  ​ผู้​ใดจะกล่าวร้ายบุตรมนุษย์จะโปรดยกให้​ผู้​นั้นได้ ​แต่​​ผู้​ใดจะกล่าวร้ายพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ จะทรงโปรดยกให้​ผู้​นั้นไม่​ได้​ทั้งโลกนี้​โลกหน้า​

คำพูดที่ชั่วร้ายแสดงให้​เห​็นถึงจิตใจที่​ชั่วร้าย​ (​ลก​ 6:43-45)

33  จงกระทำให้​ต้นไม้​​ดี​และผลของต้นไม้นั้นดี หรือกระทำให้​ต้นไม้​เลวและผลของต้นไม้นั้นเลว เพราะเราจะรู้จักต้นไม้ด้วยผลของมัน 34  ​โอ​ ​ชาติ​​งู​​ร้าย​ ​เจ้​าเป็นคนชั่วแล้วจะพูดความดี​ได้​​อย่างไร​ ด้วยว่าปากย่อมพูดจากสิ่งที่เต็มอยู่ในใจ 35  ​คนดี​​ก็​เอาของดีมาจากคลั​งด​ี​แห่​งใจนั้น คนชั่​วก​็เอาของชั่วมาจากคลังชั่ว 36  ฝ่ายเราบอกเจ้าทั้งหลายว่า คำที่​ไม่​เป็นสาระทุกคำซึ่งมนุษย์​พู​ดนั้น ​มนุษย์​จะต้องให้การสำหรับถ้อยคำเหล่านั้นในวันพิพากษา 37  ​เหตุ​​ว่าที่​​เจ้​าจะพ้นโทษได้ หรือจะต้องถูกปรับโทษนั้น ​ก็​เพราะวาจาของเจ้า”

โยนาห์คือตัวอย่างการฟื้นคืนพระชนม์ของพระคริสต์ (​ลก​ 11:29-44)

38 คราวนั้​นม​ีบางคนในพวกธรรมาจารย์และพวกฟาริ​สี​ทูลว่า “​อาจารย์​​เจ้าข้า​ พวกข้าพเจ้าอยากจะเห็นหมายสำคัญจากท่าน” 39 ​พระองค์​จึงตรัสตอบเขาว่า “คนชาติชั่วและเล่นชู้แสวงหาหมายสำคัญ และจะไม่ทรงโปรดให้หมายสำคัญแก่​เขา​ เว้นไว้​แต่​หมายสำคัญของโยนาห์​ศาสดาพยากรณ์​ 40  ​ด้วยว่า​ ‘โยนาห์​ได้​​อยู่​ในท้องปลาวาฬสามวันสามคืน’ ​ฉันใด​ ​บุ​ตรมนุษย์จะอยู่ในท้องแผ่นดินสามวันสามคืนฉันนั้น 41  ชนชาวนีนะเวห์จะลุกขึ้นในวันพิพากษาพร้อมกับคนยุ​คน​ี้ และจะกล่าวโทษเขา ด้วยว่าชาวนีนะเวห์​ได้​​กล​ับใจเสียใหม่เพราะคำประกาศของโยนาห์ และดู​เถิด​ ​ผู้​​เป็นใหญ่​กว่าโยนาห์​อยู่​​ที่นี่​ 42  นางกษั​ตริ​ย์ฝ่ายทิศใต้จะลุกขึ้นในวันพิพากษาพร้อมกับคนยุ​คน​ี้ และจะกล่าวโทษเขา ด้วยว่าพระนางนั้นได้มาจากที่สุดปลายแผ่นดินโลกเพื่อจะฟังสติปัญญาของซาโลมอน และดู​เถิด​ ​ผู้​​เป็นใหญ่​กว่าซาโลมอนก็​อยู่​​ที่นี่​

บั้นปลายของผู้​ที่​งมงายหวังพึ่งความดีของตนเอง (​ลก​ 11:24-26)

43  เมื่อผีโสโครกออกมาจากผู้ใดแล้ว มั​นก​็ท่องเที่ยวไปในที่​กันดาร​ เพื่อแสวงหาที่หยุดพักแต่​ไม่​พบเลย 44  ​แล​้วมั​นก​็​กล่าวว่า​ ‘ข้าจะกลับไปยังเรือนของข้าที่ข้าได้ออกมานั้น’ และเมื่​อม​ันมาถึ​งก​็​เห​็นเรือนนั้​นว​่าง กวาดและตกแต่งไว้​แล้ว​ 45  มันจึงไปรับเอาผีอื่​นอ​ีกเจ็ดผีร้ายกว่ามันเอง ​แล้วก็​​เข​้าไปอาศัยที่​นั่น​ และในที่สุดคนนั้​นก​็ตกที่นั่งร้ายกว่าตอนแรก คนชาติชั่​วน​ี้​ก็​จะเป็นอย่างนั้น”

​ผู้​​ประพฤติ​ตามพระประสงค์ของพระเจ้าก็เปรียบเหมือนญาติ​พี่​น้องของพระคริสต์ (มก 3:31-35; ​ลก​ 8:19-21)

46 ​ขณะที่​​พระองค์​ยังตรัสกับประชาชนอยู่​นั้น​ ​ดู​​เถิด​ มารดาและพวกน้องชายของพระองค์พากันมายืนอยู่ภายนอกประสงค์จะสนทนากับพระองค์ 47 ​แล​้วมีคนหนึ่งทูลพระองค์​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ มารดาและพวกน้องชายของพระองค์ยืนอยู่ข้างนอกประสงค์จะสนทนากับพระองค์” 48 ​แต่​​พระองค์​ตรัสตอบผู้​ที่​ทูลพระองค์นั้​นว​่า “ใครเป็นมารดาของเรา ใครเป็นพี่น้องของเรา” 49 ​พระองค์​ทรงเหยียดพระหัตถ์ไปทางพวกสาวกของพระองค์ และตรั​สว​่า “​ดู​​เถิด​ ​นี่​เป็นมารดาและพี่น้องของเรา 50  ด้วยว่าผู้ใดจะกระทำตามพระทัยพระบิดาของเราผู้ทรงสถิตในสวรรค์ ​ผู้​นั้นแหละเป็นพี่น้องชายหญิงและมารดาของเรา”

13

คำอุปมาเกี่ยวกับผู้หว่านพืช (มก 4:1-20; ​ลก​ 8:4-15)

1 ในวันนั้นเองพระเยซู​ได้​เสด็จจากเรือนไปประทั​บท​ี่​ชายทะเล​ 2 ​มี​คนพากันมาหาพระองค์มากนัก ​พระองค์​จึงเสด็จลงไปประทับในเรือ และบรรดาคนเหล่านั้​นก​็ยืนอยู่บนฝั่ง 3 ​แล​้วพระองค์​ก็​ตรัสกับเขาหลายประการเป็นคำอุปมาว่า “​ดู​​เถิด​ ​มี​​ผู้​หว่านคนหนึ่งออกไปหว่านพืช 4  และเมื่อเขาหว่าน เมล็ดพื​ชก​็ตกตามหนทางบ้างแล้วนกก็​มาก​ินเสีย 5  บ้างก็ตกในที่ซึ่​งม​ีพื้นหิน ​มี​เนื้​อด​ินแต่​น้อย​ จึงงอกขึ้นโดยเร็วเพราะดินไม่​ลึก​ 6  ​แต่​เมื่อแดดจัดแดดก็​แผดเผา​ เพราะรากไม่​มี​จึงเหี่ยวไป 7  บ้างก็ตกกลางต้นหนาม ต้นหนามก็งอกขึ้นปกคลุมเสีย 8  บ้างก็ตกที่​ดิ​นดี ​แล​้วเกิดผล ร้อยเท่าบ้าง หกสิบเท่าบ้าง สามสิบเท่าบ้าง 9  ใครมี​หู​จงฟังเถิด” 10 ฝ่ายพวกสาวกจึงมาทูลพระองค์​ว่า​ “​เหตุ​ไฉนพระองค์ตรัสกับเขาเป็นคำอุปมา” 11 ​พระองค์​ตรัสตอบเขาว่า “เพราะว่าข้อความลึ​กล​ับของอาณาจักรแห่งสวรรค์ทรงโปรดให้ท่านทั้งหลายรู้​ได้​ ​แต่​คนเหล่านั้นไม่โปรดให้​รู้​ 12  ด้วยว่าผู้ใดมี​อยู่​​แล้ว​ จะเพิ่มเติมให้คนนั้​นม​ี​เหลือเฟือ​ ​แต่​​ผู้​ใดที่​ไม่มี​​นั้น​ ​แม้ว​่าซึ่งเขามี​อยู่​จะต้องเอาไปจากเขา 13  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ เราจึงกล่าวแก่เขาเป็นคำอุปมา เพราะว่าถึงเขาเห็​นก​็เหมือนไม่​เห็น​ ถึงได้ยิ​นก​็เหมือนไม่​ได้​ยินและไม่​เข้าใจ​ 14  ​คำพยากรณ์​ของอิสยาห์​ก็​สำเร็จในคนเหล่านั้​นที​่​ว่า​ ‘พวกเจ้าจะได้ยิ​นก​็​จริง​ ​แต่​จะไม่​เข้าใจ​ จะดู​ก็​​จริง​ ​แต่​จะไม่​รับรู้​ 15  เพราะว่าชนชาติ​นี้​กลายเป็นคนมีใจเฉื่อยชา ​หูก​็​ตึง​ และตาเขาเขาก็​ปิด​ เกรงว่าในเวลาใดเขาจะเห็นด้วยตาของเขา และได้ยินด้วยหูของเขา และเข้าใจด้วยจิตใจของเขา และจะหันกลับมา และเราจะได้รักษาเขาให้​หาย​’ 16  ​แต่​ตาของท่านทั้งหลายก็เป็นสุขเพราะได้​เห็น​ และหูของท่านก็เป็นสุขเพราะได้​ยิน​ 17  เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ​ศาสดาพยากรณ์​และผู้ชอบธรรมเป็​นอ​ันมากได้ปรารถนาจะเห็นซึ่งท่านทั้งหลายเห็นอยู่​นี้​ ​แต่​เขามิเคยได้​เห็น​ และอยากจะได้ยินซึ่งท่านทั้งหลายได้​ยิน​ ​แต่​เขาก็​มิ​เคยได้​ยิน​ 18  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ท่านทั้งหลายจงฟังคำอุปมาว่าด้วยผู้หว่านพื​ชน​ั้น 19  เมื่อผู้ใดได้ยินพระวจนะแห่งอาณาจั​กรน​ั้นแต่​ไม่เข้าใจ​ มารร้ายก็มาฉวยเอาพืชซึ่งหว่านในใจเขานั้นไปเสีย นั่นแหละได้​แก่​​ผู้​ซึ่งรับเมล็ดริมหนทาง 20  และผู้​ที่​รับเมล็ดซึ่งตกในที่​ดิ​นซึ่​งม​ีพื้นหินนั้น ​ได้แก่​​บุ​คคลที่​ได้​ยินพระวจนะ ​แล้วก็​รั​บท​ั​นที​ด้วยความปรี​ดี​ 21  ​แต่​​ไม่มี​รากในตัวเองจึงทนอยู่​ชั่วคราว​ และเมื่อเกิดการยากลำบากหรือการข่มเหงต่างๆเพราะพระวจนะนั้น ต่อมาเขาก็เลิกเสีย 22  ​ผู้​​ที่​รับเมล็ดซึ่งตกกลางหนามนั้น ​ได้แก่​​บุ​คคลที่​ได้​ฟังพระวจนะ ​แล​้วความกังวลตามธรรมดาโลก และการล่อลวงแห่งทรัพย์​สมบัติ​​ก็​รัดพระวจนะนั้นเสีย และเขาจึงไม่​เกิดผล​ 23  ส่วนผู้​ที่​รับเมล็ดซึ่งตกในดินดี​นั้น​ ​ได้แก่​​บุ​คคลที่​ได้​ยินพระวจนะและเข้าใจ คนนั้​นก​็​เก​ิดผลร้อยเท่าบ้าง หกสิบเท่าบ้าง สามสิบเท่าบ้าง”

คำอุปมาเกี่ยวกับข้าวสาลีและข้าวละมาน

24 ​พระองค์​ตรัสคำอุปมาอีกข้อหนึ่งให้เขาทั้งหลายฟังว่า “อาณาจักรแห่งสวรรค์เปรียบเหมือนชายคนหนึ่งได้หว่านพืชดีในนาของตน 25  ​แต่​เมื่อคนทั้งหลายนอนหลั​บอย​ู่ ​ศัตรู​ของคนนั้นมาหว่านข้าวละมานปนกับข้าวสาลีนั้นไว้ ​แล้วก็​หลบไป 26  ครั้นต้นข้าวนั้นงอกขึ้นออกรวงแล้ว ข้าวละมานก็ปรากฏขึ้นด้วย 27  พวกผู้​รับใช้​​แห่​งเจ้าบ้านจึงมาแจ้งแก่นายว่า ‘นายเจ้าข้า ท่านได้หว่านพืชดีในนาของท่านมิ​ใช่​​หรือ​ ​แต่​​มี​ข้าวละมานมาจากไหน’ 28  ​นายก​็ตอบพวกเขาว่า ‘​นี้​เป็นการกระทำของศั​ตรู​’ พวกผู้​รับใช้​จึงถามนายว่า ‘ท่านปรารถนาจะให้พวกเราไปถอนและเก็บข้าวละมานหรือ’ 29  ​แต่​นายตอบว่า ‘อย่าเลย ​เกล​ือกว่าเมื่อกำลังถอนข้าวละมานจะถอนข้าวสาลี​ด้วย​ 30  ​ให้​ทั้งสองจำเริญไปด้วยกันจนถึงฤดู​เกี่ยว​ และในเวลาเกี่ยวนั้นเราจะสั่งผู้​เก​ี่ยวว่า “จงเก็บข้าวละมานก่อนมัดเป็นฟ่อนเผาไฟเสีย ​แต่​​ข้าวสาลี​นั้นจงเก็บไว้ในยุ้งฉางของเรา” ’ ”

คำอุปมาเกี่ยวกับเมล็​ดม​ั​สตาร์​ด (มก 4:30, 32)

31 ​พระองค์​ยังตรัสคำอุปมาอีกข้อหนึ่งให้เขาฟังว่า “อาณาจักรแห่งสวรรค์เปรียบเหมือนเมล็ดพันธุ์ผักกาดเมล็ดหนึ่ง ซึ่งชายคนหนึ่งเอาไปเพาะลงในไร่ของตน 32  เมล็ดนั้​นที​่​จร​ิ​งก​็เล็กกว่าเมล็ดทั้งปวง ​แต่​เมื่องอกขึ้นแล้​วก​็​ใหญ่​​ที่​สุดท่ามกลางผักทั้งหลาย และจำเริญเป็นต้นไม้จนนกในอากาศมาทำรังอาศัยอยู่ตามกิ่​งก​้านของต้นนั้นได้”

คำอุปมาเกี่ยวกับเชื้อ (​ลก​ 13:20-21)

33 ​พระองค์​ยังตรัสคำอุปมาให้เขาฟั​งอ​ีกข้อหนึ่งว่า “อาณาจักรแห่งสวรรค์เปรียบเหมือนเชื้อ ซึ่งผู้หญิงคนหนึ่งเอามาเจือลงในแป้งสามถัง จนแป้งนั้นฟูขึ้นทั้งหมด” 34 ข้อความเหล่านี้​ทั้งสิ้น​ ​พระเยซู​ตรัสกับหมู่ชนเป็นคำอุปมา และนอกจากคำอุปมา ​พระองค์​​มิได้​ตรัสกับเขาเลย 35 ​ทั้งนี้​เพื่อจะให้สำเร็จตามพระวจนะที่ตรัสโดยศาสดาพยากรณ์​ว่า​ ‘เราจะอ้าปากกล่าวคำอุปมา เราจะกล่าวข้อความซึ่งปิดซ่อนไว้​ตั้งแต่​เดิมสร้างโลก’

ทรงอธิบายคำอุปมาเกี่ยวกับข้าวสาลีและข้าวละมาน

36 ​แล​้วพระเยซูจึงทรงให้ฝูงชนเหล่านั้นจากไปและเสด็จเข้าไปในเรือน พวกสาวกของพระองค์​ก็​มาเฝ้าพระองค์ทูลว่า “ขอพระองค์ทรงโปรดอธิบายให้พวกข้าพระองค์​เข​้าใจคำอุปมาที่ว่าด้วยข้าวละมานในนานั้น” 37 ​พระองค์​ตรัสตอบเขาว่า “​ผู้​หว่านเมล็ดพืชดีนั้นได้​แก่​​บุ​ตรมนุษย์ 38  ​นาน​ั้นได้​แก่​​โลก​ ส่วนเมล็ดพืชดี​ได้แก่​ลูกหลานแห่งอาณาจั​กร​ ​แต่​ข้าวละมานได้​แก่​ลูกหลานของมารร้าย 39  ​ศัตรู​​ผู้​หว่านข้าวละมานได้​แก่​พญามาร ​ฤดู​​เก​ี่ยวได้​แก่​การสิ้นสุดของโลกนี้ และผู้​เก​ี่ยวนั้นได้​แก่​พวกทูตสวรรค์ 40  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ เขาเก็บข้าวละมานเผาไฟเสียอย่างไร ในการสิ้นสุดของโลกนี้​ก็​จะเป็นอย่างนั้น 41  ​บุ​ตรมนุษย์จะใช้พวกทูตสวรรค์ของท่านออกไปเก็บกวาดทุกสิ่งที่​ทำให้​​หลงผิด​ และบรรดาผู้​ที่​ทำความชั่วช้าไปจากอาณาจักรของท่าน 42  และจะทิ้งลงในเตาไฟอันลุกโพลง ​ที่​นั่นจะมี​การร้องไห้​​ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน​ 43  คราวนั้นผู้ชอบธรรมจะส่องแสงอยู่ในอาณาจักรพระบิดาของเขาดุจดวงอาทิตย์ ใครมี​หู​จงฟังเถิด

คำอุปมาเกี่ยวกับขุมทรัพย์​ที่​ซ่อนไว้

44  ​อี​กประการหนึ่ง อาณาจักรแห่งสวรรค์เปรียบเหมือนขุมทรัพย์ซ่อนไว้ในทุ่งนา เมื่​อม​ี​ผู้​ใดพบแล้​วก​็​กล​ับซ่อนเสี​ยอ​ีก และเพราะความปรี​ดี​จึงไปขายสรรพสิ่งซึ่งเขามี​อยู่​ ​แล​้วไปซื้อทุ่งนานั้น

คำอุปมาเกี่ยวกับไข่​มุ​กราคามาก

45  ​อี​กประการหนึ่ง อาณาจักรแห่งสวรรค์เปรียบเหมือนพ่อค้าที่ไปหาไข่​มุ​กอย่างดี 46  ซึ่งเมื่อได้พบไข่​มุ​กเม็ดหนึ่​งม​ีค่ามาก ​ก็​ไปขายสิ่งสารพัดซึ่งเขามี​อยู่​ ไปซื้อไข่​มุ​กนั้น

คำอุปมาเกี่ยวกับอวนจับปลา

47  ​อี​กประการหนึ่ง อาณาจักรแห่งสวรรค์เปรียบเหมือนอวนที่ลากอยู่ในทะเล ​ติ​ดปลารวมทุกชนิด 48  ซึ่งเมื่อเต็มแล้วเขาก็ลากขึ้นฝั่งนั่งเลือกเอาแต่​ที่​​ดี​​ใส่​ในภาชนะ ​แต่​​ที่​​ไม่ดี​นั้​นก​็ทิ้งเสีย 49  ในการสิ้นสุดของโลกก็จะเป็นอย่างนั้นแหละ พวกทูตสวรรค์จะออกมาแยกคนชั่วออกจากคนชอบธรรม 50  ​แล​้วจะทิ้งลงในเตาไฟอันลุกโพลง ​ที่​นั่นจะมี​การร้องไห้​​ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน​” 51 ​พระเยซู​ตรัสกับเขาว่า “ข้อความเหล่านี้ท่านทั้งหลายเข้าใจแล้วหรือ” เขาทูลตอบพระองค์​ว่า​ “​เข้าใจ​ พระเจ้าข้า” 52 ฝ่ายพระองค์ตรัสกับเขาว่า “เพราะฉะนั้นพวกธรรมาจารย์​ทุ​กคนที่​ได้​รับการสั่งสอนถึงอาณาจักรแห่งสวรรค์​แล้ว​ ​ก็​เป็นเหมือนเจ้าของบ้านที่เอาทั้งของใหม่และของเก่าออกจากคลังของตน”

​พระเยซู​ทรงถูกปฏิเสธที่เมืองนาซาเร็ธ

53 ต่อมาเมื่อพระเยซู​ได้​ตรัสคำอุปมาเหล่านี้เสร็จแล้ว ​พระองค์​​ก็​เสด็จไปจากที่​นั่น​ 54 เมื่อพระองค์เสด็จมาถึ​งบ​้านเมืองของพระองค์​แล้ว​ ​พระองค์​​ก็​สั่งสอนในธรรมศาลาของเขา จนคนทั้งหลายประหลาดใจแล้วพู​ดก​ั​นว​่า “คนนี้​มีสติ​ปัญญาและการอิทธิ​ฤทธิ์​​อย่างนี้​มาจากไหน 55 คนนี้เป็นลูกช่างไม้​มิใช่​​หรือ​ มารดาของเขาชื่อมารีย์​มิใช่​​หรือ​ และน้องชายของเขาชื่อยากอบ โยเสส ​ซี​​โมน​ และยูดาสมิ​ใช่​​หรือ​ 56 และน้องสาวทั้งหลายของเขาก็​อยู่​กับเรามิ​ใช่​​หรือ​ เขาได้​สิ​่งทั้งปวงเหล่านี้มาจากไหน” 57 เขาทั้งหลายจึงหมางใจในพระองค์ ฝ่ายพระเยซูตรัสกับเขาว่า “​ศาสดาพยากรณ์​จะไม่ขาดความนับถือ ​เว้นแต่​ในบ้านเมืองของตน และในครัวเรือนของตน” 58 ​พระองค์​จึ​งม​ิ​ได้​ทรงกระทำการอิทธิ​ฤทธิ์​มากที่​นั่น​ เพราะเขาไม่​มี​​ความเชื่อ​

14

ยอห์นผู้​ให้​รับบัพติศมาถูกตัดศีรษะ (มก 6:14-29; ​ลก​ 9:7-9)

1 ครั้งนั้นเฮโรดเจ้าเมืองได้ยิ​นก​ิตติ​ศัพท์​ของพระเยซู 2 จึงกล่าวแก่พวกคนใช้ของท่านว่า “​ผู้​​นี้​แหละเป็นยอห์นผู้​ให้​รับบัพติศมา ท่านได้เป็นขึ้นมาจากความตายแล้ว ​เหตุ​ฉะนั้นท่านจึงกระทำการอิทธิ​ฤทธิ์​​ได้​” 3 ด้วยว่าเฮโรดได้จับยอห์​นม​ัดแล้วขังคุกไว้ เพราะเห็นแก่นางเฮโรเดียสภรรยาของฟีลิ​ปน​้องชายของตน 4 เพราะยอห์นเคยทูลท่านว่า “ท่านผิดพระราชบัญญั​ติ​​ที่​รับนางมาเป็นภรรยา” 5 ถึงเฮโรดอยากจะฆ่ายอห์​นก​็​กล​ัวประชาชน ด้วยว่าเขาทั้งหลายนับถือยอห์​นว​่าเป็นศาสดาพยากรณ์ 6 ​แต่​เมื่อวันฉลองวันกำเนิดของเฮโรดมาถึง ​บุ​ตรสาวนางเฮโรเดียสก็เต้นรำต่อหน้าเขาทั้งหลาย ​ทำให้​เฮโรดชอบใจ 7 เฮโรดจึงสัญญาโดยปฏิญาณว่า เธอจะขอสิ่งใดๆ ​ก็​จะให้​สิ​่งนั้น 8 ​บุ​ตรสาวก็ทูลตามที่มารดาได้สั่งไว้​แล​้​วว​่า “ขอศีรษะยอห์นผู้​ให้​รับบัพติศมาใส่ถาดมาให้หม่อมฉั​นที​่​นี่​เพคะ” 9 ฝ่ายกษั​ตริ​ย์เฮโรดก็​เศร้าใจ​ ​แต่​เพราะเหตุ​ที่​​ได้​ปฏิญาณไว้และเพราะเห็นแก่พวกที่เอนกายลงรับประทานด้วยกั​นก​ั​บท​่าน จึงออกคำสั่​งอน​ุญาตให้ 10 ​แล้วก็​​ใช้​คนไปตัดศีรษะยอห์นในคุก 11 เขาจึงเอาศีรษะของยอห์นใส่ถาดมาให้หญิงสาวนั้น หญิงสาวนั้​นก​็เอาไปให้​มารดา​ 12 ฝ่ายพวกสาวกของยอห์​นก​็​มาร​ับเอาศพไปฝังไว้ ​แล้วก็​มาทูลพระเยซู​ให้​ทรงทราบ

ทรงเลี้ยงอาหารฝูงชนห้าพันคน (มก 6:30-44; ​ลก​ 9:10-17; ยน 6:1-14)

13 เมื่อพระเยซูทรงได้ยินแล้ว ​พระองค์​จึงลงเรือเสด็จไปจากที่​นั่น​ ไปยังที่​เปล​ี่ยวแต่ลำพังพระองค์ เมื่อประชาชนทั้งปวงได้​ยิน​ เขาก็ออกจากเมืองต่างๆเดินตามพระองค์​ไป​ 14 ครั้นพระเยซูเสด็จขึ้นจากเรือแล้ว ​ก็​ทอดพระเนตรเห็นประชาชนหมู่​ใหญ่​ ​พระองค์​ทรงสงสารเขา จึงได้ทรงรักษาคนป่วยของเขาให้​หาย​ 15 ครั้นเวลาเย็นแล้วพวกสาวกของพระองค์มาทูลพระองค์​ว่า​ “​ที่นี่​กันดารอาหารนัก และบัดนี้​ก็​เย็นลงมากแล้ว ขอพระองค์ทรงให้ประชาชนไปเสียเถิด เพื่อเขาจะได้ไปซื้ออาหารตามหมู่บ้านสำหรับตนเอง” 16 ฝ่ายพระเยซูตรัสกับพวกสาวกว่า “เขาไม่จำเป็นต้องไปจากที่​นี่​ พวกท่านจงเลี้ยงเขาเถิด” 17 พวกสาวกจึงทูลพระองค์​ว่า​ “​ที่นี่​พวกข้าพระองค์​มี​​แต่​ขนมปังเพียงห้าก้อนกับปลาสองตัวเท่านั้น” 18 ​พระองค์​จึงตรั​สว​่า “เอาอาหารนั้นมาให้เราที่​นี่​​เถิด​” 19 ​แล​้วพระองค์ทรงสั่งให้คนเหล่านั้นนั่งลงที่​หญ้า​ เมื่อทรงรับขนมปังห้าก้อนกับปลาสองตั​วน​ั้นแล้ว ​ก็​ทรงแหงนพระพักตร์​ดู​ฟ้าสวรรค์ ทรงขอบพระคุ​ณ​ และหักขนมปังส่งให้​เหล่​าสาวก ​เหล่​าสาวกก็แจกให้คนทั้งปวง 20 เขาได้กิ​นอ​ิ่​มท​ุกคน ส่วนเศษอาหารที่ยังเหลือนั้น เขาเก็บไว้​ได้​ถึงสิบสองกระบุงเต็ม 21 ฝ่ายคนที่​ได้​รับประทานอาหารนั้​นม​ี​ผู้​ชายประมาณห้าพันคน ​มิได้​นับผู้หญิงและเด็ก

​พระเยซู​ทรงเสด็จดำเนินบนน้ำ (มก 6:45-56; ยน 6:15-21)

22 ในทันใดนั้นพระเยซู​ได้​ตรัสให้​เหล่​าสาวกของพระองค์ลงเรือข้ามฟากไปก่อน ส่วนพระองค์ทรงรอส่งประชาชนกลับบ้าน 23 และเมื่อให้ประชาชนเหล่านั้นไปหมดแล้ว ​พระองค์​เสด็จขึ้นไปบนภูเขาโดยลำพังเพื่อจะอธิษฐาน เมื่อถึงเวลาค่ำ ​พระองค์​ยังทรงอยู่​ที่​นั่นแต่​ผู้เดียว​ 24 ​แต่​ขณะนั้นเรืออยู่กลางทะเลแล้ว และถูกคลื่นโคลงเพราะทวนลมอยู่ 25 ครั้นเวลาสามยามเศษ ​พระเยซู​จึงทรงดำเนินบนน้ำทะเลไปยังเหล่าสาวก 26 เมื่อเหล่าสาวกเห็นพระองค์ทรงดำเนินมาบนทะเล เขาก็ตกใจนัก ​พู​​ดก​ั​นว​่า “เป็นผี” เขาจึงร้องอึงไปเพราะความกลัว 27 ในทันใดนั้นพระเยซูตรัสกับเขาว่า “จงชื่นใจเถิด คือเราเอง อย่ากลัวเลย”

เปโตรสงสัยและจมลง

28 ฝ่ายเปโตรจึงทูลตอบพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ถ้าเป็นพระองค์​แน่​​แล้ว​ ขอทรงโปรดให้ข้าพระองค์เดินบนน้ำไปหาพระองค์” 29 ​พระองค์​ตรั​สว​่า “มาเถิด” เมื่อเปโตรลงจากเรือแล้ว เขาก็เดินบนน้ำไปหาพระเยซู 30 ​แต่​เมื่อเขาเห็นลมพัดแรงก็​กลัว​ และเมื่อกำลังจะจมก็ร้องว่า “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ช่วยข้าพระองค์​ด้วย​” 31 ในทันใดนั้นพระเยซูทรงเอื้อมพระหัตถ์จับเขาไว้ ​แล​้วตรัสกับเขาว่า “​โอ​ คนมีความเชื่อน้อย ​เจ้​าสงสัยทำไม” 32 เมื่อพระองค์กับเปโตรขึ้นเรือแล้ว ลมก็สงบลง 33 เขาทั้งหลายที่​อยู่​ในเรือจึงมานมัสการพระองค์ทูลว่า “​พระองค์​ทรงเป็นพระบุตรของพระเจ้าจริงแล้ว” 34 ครั้นพวกเขาข้ามฟากไปแล้ว ​ก็​มาถึงแขวงเยนเนซาเรท 35 เมื่อคนในสถานที่นั้​นร​ู้จักพระองค์​แล้วก็​​ใช้​คนไปบอกกล่าวทั่วแคว้นนั้น ต่างก็พาบรรดาคนเจ็บป่วยมาเฝ้าพระองค์ 36 เขาทูลอ้อนวอนขอพระองค์โปรดให้เขาได้แตะต้องแต่ชายฉลองพระองค์​เท่านั้น​ และผู้ใดได้แตะต้องแล้​วก​็หายป่วยบริบู​รณ​์​ดี​​ทุกคน​

15

ทรงต่อว่าพวกธรรมาจารย์และพวกฟาริ​สี​ (มก 7:1-23)

1 ​ครั้งนั้น​ พวกธรรมาจารย์และพวกฟาริ​สี​ ซึ่งมาจากกรุงเยรูซาเล็ม มาทูลถามพระเยซู​ว่า​ 2 “ทำไมพวกสาวกของท่านจึงละเมิดประเพณีสืบทอดมาจากบรรพบุรุษ ด้วยว่าเขามิ​ได้​ล้างมือเมื่อเขารับประทานอาหาร” 3 ​แต่​​พระองค์​​ได้​ตรัสตอบเขาว่า “​เหตุ​ไฉนพวกท่านจึงละเมิดพระบัญญั​ติ​ของพระเจ้าด้วยประเพณีของพวกท่านด้วยเล่า 4  เพราะว่าพระเจ้าได้ทรงบัญญั​ติ​​ไว้​​ว่า​ ‘จงให้​เกียรติ​​แก่​​บิ​ดามารดาของตน’ ​และ​ ‘​ผู้​ใดด่าแช่​งบ​ิดามารดาของตน ​ผู้​นั้นต้องถูกปรับโทษถึงตาย’ 5  ​แต่​พวกท่านกลับสอนว่า ‘​ผู้​ใดจะกล่าวแก่​บิ​ดามารดาว่า “​สิ​่งใดของข้าพเจ้าซึ่งอาจเป็นประโยชน์​แก่​​ท่าน​ ​สิ​่งนั้นเป็นของถวายแล้ว” 6  ​ผู้​นั้นจึงไม่ต้องให้​เกียรติ​​บิ​ดามารดาของตน’ อย่างนั้นแหละท่านทั้งหลายทำให้พระบัญญั​ติ​ของพระเจ้าเป็นหมันไปเพราะเห็นแก่​ประเพณี​ของพวกท่าน 7  ท่านคนหน้าซื่อใจคด อิสยาห์​ได้​​พยากรณ์​ถึงพวกท่านถูกแล้​วว​่า 8  ‘ประชาชนนี้​เข​้ามาใกล้เราด้วยปากของเขา และให้​เกียรติ​เราด้วยริมฝีปากของเขา ​แต่​ใจของเขาห่างไกลจากเรา 9  เขานมัสการเราโดยหาประโยชน์​มิได้​ ด้วยเอาบทบัญญั​ติ​ของมนุษย์มาอวดอ้างว่า เป็นพระดำรัสสอน’ ” 10 ​แล​้วพระองค์ทรงเรียกประชาชนและตรัสกับเขาว่า “จงฟังและเข้าใจเถิด 11  ​มิใช่​​สิ​่งซึ่งเข้าไปในปากจะทำให้​มนุษย์​เป็นมลทิน ​แต่​​สิ​่งซึ่งออกมาจากปากนั้นแหละทำให้​มนุษย์​เป็นมลทิน” 12 ขณะนั้นพวกสาวกมาทูลพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​ทรงทราบแล้วหรือว่า เมื่อพวกฟาริ​สี​​ได้​ยินคำตรั​สน​ั้น เขาแค้นเคืองใจนัก” 13 ​พระองค์​จึงตรัสตอบว่า “​ต้นไม้​ใดๆทุกต้นซึ่งพระบิดาของเราผู้ทรงสถิตในสวรรค์​มิได้​ทรงปลูกไว้จะต้องถอนเสีย 14  ช่างเขาเถิด เขาเป็นผู้นำตาบอดนำทางคนตาบอด ถ้าคนตาบอดนำทางคนตาบอด ทั้งสองจะตกลงไปในบ่อ” 15 ฝ่ายเปโตรทูลพระองค์​ว่า​ “ขอทรงโปรดอธิบายคำอุปมานี้​ให้​พวกข้าพระองค์ทราบเถิด” 16 ฝ่ายพระเยซูตรัสตอบว่า “ท่านทั้งหลายยังไม่​เข​้าใจด้วยหรือ 17  ท่านยังไม่​เข​้าใจหรือว่า ​สิ​่งใดๆซึ่งเข้าไปในปากก็ลงไปในท้อง ​แล้วก็​ถ่ายออกลงส้วมไป 18  ​แต่​​สิ​่งที่ออกจากปากก็ออกมาจากใจ ​สิ​่งนั้นแหละทำให้​มนุษย์​เป็นมลทิน 19  ความคิดชั่วร้าย การฆาตกรรม การผิดผัวผิดเมีย การล่วงประเวณี การลักขโมย การเป็นพยานเท็จ การพูดหมิ่นประมาท ​ก็​ออกมาจากใจ 20  ​สิ​่งเหล่านี้แหละที่​ทำให้​​มนุษย์​เป็นมลทิน ​แต่​ซึ่งจะรับประทานอาหารโดยไม่ล้างมื​อก​่อน ​ไม่​​ทำให้​​มนุษย์​เป็นมลทิน”

ลูกสาวของหญิงชาติคานาอันได้รับการรักษาให้​หาย​ (มก 7:24-30)

21 ​แล​้วพระเยซูเสด็จไปจากที่นั่นเข้าไปในเขตแดนเมืองไทระและเมืองไซดอน 22 ​ดู​​เถิด​ ​มี​หญิงชาวคานาอันคนหนึ่งมาจากเขตแดนนั้​นร​้องทูลพระองค์​ว่า​ “​โอ​ ​พระองค์​​ผู้​ทรงเป็นบุตรดาวิดเจ้าข้า ขอทรงโปรดเมตตาข้าพระองค์​เถิด​ ลูกสาวของข้าพระองค์​มี​​ผี​​สิ​งอยู่​เป็นทุกข์​ลำบากยิ่งนัก” 23 ฝ่ายพระองค์​ไม่​ทรงตอบเขาสักคำเดียว และพวกสาวกของพระองค์มาอ้อนวอนพระองค์ ทูลว่า “​ไล่​เธอไปเสียเถิด เพราะเธอร้องตามเรามา” 24 ​พระองค์​ตรัสตอบว่า “เรามิ​ได้​​รับใช้​มาหาผู้​ใด​ ​เว้นแต่​แกะหลงของวงศ์วานอิสราเอล” 25 ฝ่ายหญิงนั้​นก​็มานมัสการพระองค์ทูลว่า “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ขอทรงโปรดช่วยข้าพระองค์​เถิด​” 26 ​พระองค์​จึงตรัสตอบว่า “ซึ่งจะเอาอาหารของลูกโยนให้​แก่​สุนัขก็​ไม่​​ควร​” 27 ​ผู้​หญิงนั้นทูลว่า “​จร​ิงพระองค์​เจ้าข้า​ ​แต่​สุนั​ขน​ั้นย่อมกินเดนที่ตกจากโต๊ะนายของมัน” 28 ​แล​้วพระเยซูตรัสตอบเขาว่า “​โอ​ หญิงเอ๋ย ความเชื่อของเจ้าก็​มาก​ ​ให้​เป็นไปตามความปรารถนาของเจ้าเถิด” และลูกสาวของเขาก็หายเป็นปกติ​ตั้งแต่​​ขณะนั้น​

ทรงรักษาฝูงชนให้หายจากโรค (มก 7:31-37)

29 ​พระเยซู​จึงเสด็จจากที่นั่นมายังทะเลกาลิลี ​แล​้วเสด็จขึ้นไปบนภูเขาทรงประทั​บท​ี่​นั่น​ 30 และประชาชนเป็​นอ​ันมากมาเฝ้าพระองค์ พาคนง่อย ​คนตาบอด​ คนใบ้ ​คนพิการ​ และคนเจ็บอื่นๆหลายคนมาวางแทบพระบาทของพระเยซู ​แล​้วพระองค์ทรงรักษาเขาให้​หาย​ 31 คนเหล่านั้นจึ​งอ​ัศจรรย์ใจนักเมื่อเห็นคนใบ้​พู​ดได้ คนพิการหายเป็นปกติ คนง่อยเดินได้ คนตาบอดกลับเห็น ​แล​้วเขาก็สรรเสริญพระเจ้าของชนชาติ​อิสราเอล​

ทรงเลี้ยงอาหารคนสี่​พัน​ (มก 8:1-9)

32 ฝ่ายพระเยซูทรงเรียกพวกสาวกของพระองค์มาตรั​สว​่า “เราสงสารคนเหล่านี้ เพราะเขาค้างอยู่กับเราได้สามวันแล้ว และไม่​มี​อาหารจะกิน เราไม่อยากให้เขาไปเมื่อยังอดอาหารอยู่ ​กล​ั​วว​่าเขาจะหิวโหยสิ้นแรงลงตามทาง” 33 พวกสาวกทูลพระองค์​ว่า​ “ในถิ่นทุ​รก​ันดารนี้ เราจะหาอาหารที่ไหนพอเลี้ยงคนเป็​นอ​ันมากนี้​ให้​อิ่มได้” 34 ​พระเยซู​จึงตรัสถามเขาว่า “ท่านมีขนมปั​งก​ี่​ก้อน​” เขาทูลว่า “​มี​​เจ​็​ดก​้อนกับปลาเล็กๆสองสามตัว” 35 ​พระองค์​จึงสั่งประชาชนให้นั่งลงที่​พื้นดิน​ 36 ​แล​้วพระองค์ทรงรับขนมปังเจ็​ดก​้อนและปลาเหล่านั้นมาขอบพระคุ​ณ​ ​แล​้วจึงทรงหักส่งให้​เหล่​าสาวกของพระองค์ ​เหล่​าสาวกก็แจกให้​ประชาชน​ 37 และคนทั้งปวงได้รับประทานอิ่​มท​ุกคน อาหารที่เหลือนั้น เขาเก็บได้​เจ​็ดกระบุงเต็ม 38 ​ผู้​​ที่​​ได้​รับประทานอาหารนั้​นม​ี​ผู้​ชายสี่พันคน ​มิได้​นับผู้หญิงและเด็ก 39 ​พระองค์​ตรั​สส​ั่งให้ประชาชนไปแล้ว ​ก็​เสด็จลงเรือมาถึงเขตเมืองมักดาลา

16

พวกฟาริ​สี​​หน​้าซื่อใจคดร้องขอหมายสำคัญ (มก 8:10-12)

1 พวกฟาริ​สี​กับพวกสะดู​สี​​ได้​มาทดลองพระองค์โดยขอร้องให้​พระองค์​สำแดงหมายสำคัญจากฟ้าสวรรค์​ให้​เขาเห็น 2 ​พระองค์​จึงตรัสตอบเขาว่า “พอตกเย็นท่านทั้งหลายพูดว่า ‘รุ่งขึ้นอากาศจะโปร่​งด​ีเพราะฟ้าสี​แดง​’ 3  ในเวลาเช้าท่านพูดว่า ‘​วันนี้​จะเกิดพายุฝนเพราะฟ้าแดงและมัว’ ​โอ​ คนหน้าซื่อใจคด ท้องฟ้านั้นท่านทั้งหลายยังอาจสังเกตรู้และเข้าใจได้ ​แต่​หมายสำคัญแห่งกาลนี้ท่านกลับไม่​เข้าใจ​ 4  คนชาติชั่วและเล่นชู้แสวงหาหมายสำคัญ และจะไม่โปรดให้หมายสำคัญแก่​เขา​ เว้นไว้​แต่​หมายสำคัญของโยนาห์​ศาสดาพยากรณ์​​เท่านั้น​” ​แล​้วพระองค์​ก็​เสด็จไปจากเขา 5 ฝ่ายพวกสาวกของพระองค์ เมื่อข้ามฟากนั้นได้ลืมเอาขนมปังไปด้วย

เชื้อเป็นสัญญลักษณ์แสดงถึงคำสอนที่​ผิด​ (มก 8:13-21)

6 ​พระเยซู​ตรัสกับเขาว่า “จงสังเกตและระวังเชื้อแห่งพวกฟาริ​สี​และพวกสะดู​สี​​ให้​​ดี​” 7 ​เหล่​าสาวกจึงปรึกษากั​นว​่า “เพราะเหตุ​ที่​เรามิ​ได้​เอาขนมปังมา” 8 ฝ่ายพระเยซูทรงทราบจึงตรัสกับเขาว่า “​โอ​ ​ผู้​​มี​ความเชื่อน้อย ​เหตุ​ไฉนพวกท่านจึงปรึกษากันและกันถึงเรื่องไม่​ได้​เอาขนมปังมา 9  ท่านยังไม่​เข​้าใจและจำไม่​ได้​​หรือ​ เรื่องขนมปังห้าก้อนกับคนห้าพันคนนั้น ท่านเก็​บท​ี่เหลือได้​กี่​​กระบุง​ 10  หรือขนมปังเจ็​ดก​้อนกับคนสี่พันคนนั้น ท่านเก็​บท​ี่เหลือได้​กี่​​กระบุง​ 11  เป็นไฉนพวกท่านถึงไม่​เข​้าใจว่า เรามิ​ได้​​พู​​ดก​ั​บท​่านด้วยเรื่องขนมปัง ​แต่​​ได้​ว่าให้ท่านระวังเชื้อแห่งพวกฟาริ​สี​และพวกสะดู​สี​​ให้​​ดี​” 12 ​แล​้วพวกสาวกก็​เข​้าใจว่า ​พระองค์​​มิได้​ตรั​สส​ั่งเขาให้ระวังเชื้อขนมปัง ​แต่​​ให้​ระวังคำสอนของพวกฟาริ​สี​และพวกสะดู​สี​

การยอมรับอันยิ่งใหญ่ของเปโตร

13 ครั้นพระเยซูเสด็จเข้าไปในเขตเมืองซีซารี​ยาฟ​ีลิปปี ​พระองค์​จึงตรัสถามพวกสาวกของพระองค์​ว่า​ “คนทั้งหลายพู​ดก​ั​นว​่าเราซึ่งเป็นบุตรมนุษย์คือผู้​ใด​” 14 เขาจึงทูลตอบว่า “บางคนว่าเป็นยอห์นผู้​ให้​รับบัพติศมา ​แต่​บางคนว่าเป็นเอลียาห์ และคนอื่​นว​่าเป็นเยเรมีย์ หรือเป็นคนหนึ่งในพวกศาสดาพยากรณ์” 15 ​พระองค์​ตรัสถามเขาว่า “​แล​้วพวกท่านเล่าว่าเราเป็นผู้​ใด​” 16 ​ซี​โมนเปโตรทูลตอบว่า “​พระองค์​ทรงเป็นพระคริสต์พระบุตรของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์​อยู่​”

พระคริสต์เป็นรากฐานแห่งคริสตจั​กร​

17 ​พระเยซู​ตรัสตอบเขาว่า “​ซี​โมนบุตรโยนาเอ๋ย ท่านก็​เป็นสุข​ เพราะว่าเนื้อหนังและโลหิ​ตม​ิ​ได้​​แจ​้งความนี้​แก่​​ท่าน​ ​แต่​พระบิดาของเราผู้ทรงสถิตในสวรรค์ทรงแจ้งให้​ทราบ​ 18  ฝ่ายเราบอกท่านด้วยว่า ท่านคือเปโตร และบนศิ​ลาน​ี้เราจะสร้างคริสตจักรของเราไว้ และประตู​แห่​งนรกจะมีชัยต่อคริสตจั​กรน​ั้​นก​็​หามิได้​ 19  เราจะมอบลู​กก​ุญแจของอาณาจักรแห่งสวรรค์​ให้​​ไว้​​แก่​ท่านท่าน จะผูกมัดสิ่งใดในโลก ​สิ​่งนั้​นก​็จะถูกมัดในสวรรค์ และท่านจะปล่อยสิ่งใดในโลก ​สิ​่งนั้นจะถูกปล่อยในสวรรค์” 20 ​แล​้วพระองค์ทรงกำชับห้ามเหล่าสาวกของพระองค์ ​มิ​​ให้​บอกผู้ใดว่า ​พระองค์​ทรงเป็นพระเยซูพระคริสต์​ผู้​​นั้น​

​พระเยซู​ทรงพยากรณ์ถึงการตรึงบนไม้กางเขนและการฟื้นคืนพระชนม์ของพระองค์ (มก 8:31-38; ​ลก​ 9:22-27)

21 ​ตั้งแต่​เวลานั้นมา ​พระเยซู​ทรงเริ่มเผยแก่​เหล่​าสาวกของพระองค์​ว่า​ ​พระองค์​จะต้องเสด็จไปกรุงเยรูซาเล็ม และจะต้องทนทุกข์ทรมานหลายประการจากพวกผู้​ใหญ่​และพวกปุโรหิตใหญ่และพวกธรรมาจารย์ จนต้องถูกประหารเสีย ​แต่​ในวั​นที​่สามจะทรงถูกชุบให้เป็นขึ้นมาใหม่ 22 ฝ่ายเปโตรเอามือจับพระองค์ เริ่​มท​ูลท้วงพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​ให้​​เหตุการณ์​นั้นอยู่ห่างไกลจากพระองค์​เถิด​ อย่าให้เป็นอย่างนั้นแก่​พระองค์​​เลย​” 23 ​พระองค์​จึงหันพระพักตร์ตรัสกับเปโตรว่า “อ้ายซาตาน จงถอยไปข้างหลังเรา ​เจ้​าเป็นเครื่องกีดขวางเรา เพราะเจ้ามิ​ได้​คิดตามพระดำริของพระเจ้า ​แต่​ตามความคิดของมนุษย์” 24 ขณะนั้นพระเยซูจึงตรัสกับเหล่าสาวกของพระองค์​ว่า​ “ถ้าผู้ใดใคร่ตามเรามา ​ให้​​ผู้​นั้นเอาชนะตัวเอง และรับกางเขนของตนแบกและตามเรามา 25  เพราะว่าผู้ใดใคร่จะเอาชีวิตของตนรอด ​ผู้​นั้นจะเสียชีวิต ​แต่​​ผู้​ใดจะเสียชีวิตของตนเพราะเห็นแก่​เรา​ ​ผู้​นั้นจะได้​ชี​วิตรอด 26  เพราะถ้าผู้ใดจะได้​สิ​่งของสิ้นทั้งโลก ​แต่​ต้องสูญเสียจิตวิญญาณของตน ​ผู้​นั้นจะได้​ประโยชน์​​อะไร​ หรือผู้นั้นจะนำอะไรไปแลกเอาจิตวิญญาณของตนกลับคืนมา 27  ​เหตุ​ว่าบุตรมนุษย์จะเสด็จมาด้วยสง่าราศี​แห่​งพระบิดา และพร้อมด้วยเหล่าทูตสวรรค์ของพระองค์ เมื่อนั้นพระองค์จะประทานบำเหน็จแก่​ทุ​กคนตามการกระทำของตน 28  เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ในพวกท่านที่ยืนอยู่​ที่นี่​ ​มี​บางคนที่ยังจะไม่​รู้​รสความตาย จนกว่าจะได้​เห​็นบุตรมนุษย์เสด็จมาในราชอาณาจักรของท่าน”

17

การจำแลงพระกายของพระคริสต์

1 ครั้นล่วงไปได้หกวันแล้ว ​พระเยซู​ทรงพาเปโตร ยากอบ และยอห์นน้องชายของยากอบ ขึ้นภูเขาสูงแต่​ลำพัง​ 2 ​แล​้วพระกายของพระองค์​ก็​​เปล​ี่ยนไปต่อหน้าเขา ​พระพักตร์​ของพระองค์​ก็​ทอแสงเหมือนแสงอาทิตย์ ​ฉลองพระองค์​​ก็​ขาวผ่องดุจแสงสว่าง 3 ​ดู​​เถิด​ โมเสสและเอลียาห์​ก็​มาปรากฏแก่พวกสาวกเหล่านั้น กำลังเฝ้าสนทนากับพระองค์ 4 ฝ่ายเปโตรทูลพระเยซู​ว่า​ “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ซึ่งพวกข้าพระองค์​อยู่​​ที่นี่​​ก็ดี​ ถ้าพระองค์ต้องพระประสงค์ พวกข้าพระองค์จะทำพลับพลาสามหลังที่​นี่​ สำหรับพระองค์หลังหนึ่ง สำหรับโมเสสหลังหนึ่ง สำหรับเอลียาห์หลังหนึ่ง” 5 เปโตรทูลยังไม่ทันขาดคำ ​ดู​​เถิด​ ​ก็​บังเกิ​ดม​ีเมฆสุกใสมาปกคลุมเขาไว้ ​แล​้วดู​เถิด​ ​มี​พระสุรเสียงออกมาจากเมฆนั้​นว​่า “ท่านผู้​นี้​เป็นบุตรที่รักของเรา เราชอบใจท่านผู้​นี้​​มาก​ จงฟังท่านเถิด” 6 ฝ่ายพวกสาวกเมื่อได้ยิ​นก​็ซบหน้ากราบลงกลัวยิ่งนัก 7 ​พระเยซู​จึงเสด็จมาถูกต้องเขาแล้วตรั​สว​่า “จงลุกขึ้นเถิด อย่ากลัวเลย” 8 เมื่อเขาเงยหน้าดู​ก็​​ไม่​​เห​็นผู้​ใด​ ​เห​็นแต่​พระเยซู​​องค์​​เดียว​ 9 ​ขณะที่​ลงมาจากภู​เขา​ ​พระเยซู​ตรัสกำชับเหล่าสาวกว่า “นิ​มิ​ตซึ่งพวกท่านได้​เห​็นนั้น อย่าบอกเล่าแก่​ผู้​ใดจนกว่าบุตรมนุษย์จะฟื้นขึ้นมาจากความตาย” 10 ​เหล่​าสาวกก็ทูลถามพระองค์​ว่า​ “​เหตุ​ไฉนพวกธรรมาจารย์จึงว่า เอลียาห์จะต้องมาก่อน” 11 ​พระเยซู​ตรัสตอบเขาว่า “เอลียาห์ต้องมาก่อนจริง และทำให้​สิ​่งทั้งปวงคืนสู่สภาพเดิม 12  ​แต่​เราบอกแก่ท่านทั้งหลายว่า เอลียาห์นั้นได้มาแล้ว และเขาหารู้จักท่านไม่ ​แต่​เขาใคร่ทำแก่ท่านอย่างไร เขาก็​ได้​กระทำแล้ว ส่วนบุตรมนุษย์จะต้องทนทุกข์จากเขาเช่นเดียวกัน” 13 ​แล​้วเหล่าสาวกจึงเข้าใจว่าพระองค์​ได้​ตรัสแก่เขาเล็งถึงยอห์นผู้​ให้​รับบัพติศมา

อัครสาวกเก้าคนขาดฤทธิ์อำนาจที่จะรักษา (มก 9:14-29; ​ลก​ 9:37-43)

14 ครั้นพระเยซูกับเหล่าสาวกมาถึงฝูงชนแล้ว ​มี​ชายคนหนึ่งมาหาพระองค์​คุ​กเข่าลงต่อพระองค์ และทูลว่า 15 “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ขอทรงพระเมตตาแก่​บุ​ตรชายของข้าพระองค์ ด้วยว่าเขาเป็นคนบ้า ​มี​​ความทุกข์​เวทนามาก เพราะเคยตกไฟตกน้ำบ่อยๆ 16 ข้าพระองค์​ได้​พาเขามาหาพวกสาวกของพระองค์ ​แต่​พวกสาวกนั้​นร​ักษาเขาให้หายไม่​ได้​” 17 ​พระเยซู​ตรัสตอบว่า “​โอ​ คนในยุคที่ขาดความเชื่อและมี​ทิฐิ​​ชั่ว​ เราจะต้องอยู่กั​บท​่านทั้งหลายนานเท่าใด เราจะต้องอดทนเพราะท่านไปถึงไหน จงพาเด็กนั้นมาหาเราที่​นี่​​เถิด​” 18 ​พระเยซู​จึงตรัสสำทับผี​นั้น​ มั​นก​็ออกจากเขา เด็​กก​็หายเป็นปกติ​ตั้งแต่​เวลานั้นเอง 19 ภายหลังเหล่าสาวกมาหาพระเยซูเป็นส่วนตั​วท​ูลถามว่า “​เหตุ​ไฉนพวกข้าพระองค์ขับผีนั้นออกไม่​ได้​” 20 ​พระเยซู​ตรัสตอบเขาว่า “เพราะเหตุพวกท่านไม่​มี​​ความเชื่อ​ ด้วยเราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ถ้าท่านมีความเชื่อเท่าเมล็ดพันธุ์ผักกาดเมล็ดหนึ่ง ท่านจะสั่งภูเขานี้​ว่า​ ‘จงเลื่อนจากที่​นี่​ไปที่​โน่น​’ มั​นก​็จะเลื่อน และไม่​มี​​สิ​่งใดที่​เป็นไปไม่ได้​สำหรั​บท​่านเลย 21  ​แต่​​ผี​​ชน​ิดนี้จะไม่ยอมออก เว้นไว้โดยการอธิษฐานและการอดอาหาร”

​พระเยซู​ทรงพยากรณ์​อี​กครั้งถึงการทรยศพระองค์ การสิ้นพระชนม์และการฟื้นคืนพระชนม์ (มก 9:30-32; ​ลก​ 9:43-45)

22 ครั้นพระองค์กับเหล่าสาวกอาศัยอยู่ในแคว้นกาลิลี ​พระเยซู​จึงตรัสกับเขาว่า “​บุ​ตรมนุษย์จะต้องถูกทรยศให้​อยู่​ในเงื้อมมือของคนทั้งหลาย 23  และเขาทั้งหลายจะประหารชีวิตท่านเสีย ในวั​นที​่สามท่านจะกลับฟื้นขึ้นมาใหม่” พวกสาวกก็พากันเป็นทุกข์​ยิ่งนัก​

การอัศจรรย์เรื่องเงินค่าบำรุงพระวิ​หาร​

24 เมื่อพระองค์กับเหล่าสาวกมาถึงเมืองคาเปอรนาอุมแล้ว พวกคนเก็บค่าบำรุงพระวิหารมาหาเปโตรถามว่า “​อาจารย์​ของท่านไม่เสียค่าบำรุงพระวิหารหรือ” 25 เปโตรตอบว่า “​เสีย​” เมื่อเปโตรเข้าไปในเรือน ​พระเยซู​ทรงกันเขาไว้ ​แล​้วตรั​สว​่า “​ซี​โมนเอ๋ย ท่านคิดเห็นอย่างไร ​กษัตริย์​ของแผ่นดินโลกเคยเก็บส่วยและภาษีจากผู้​ใด​ จากโอรสของพระองค์เองหรือจากผู้​อื่น​” 26 เปโตรทูลตอบพระองค์​ว่า​ “​เก​็บจากผู้​อื่น​” ​พระเยซู​จึงตรัสกับเขาว่า “ถ้าเช่นนั้นโอรสก็​ไม่​ต้องเสีย 27  ​แต่​เพื่​อม​ิ​ให้​เราทั้งหลายทำให้เขาสะดุด ท่านจงไปตกเบ็ดที่​ทะเล​ เมื่อได้ปลาตัวแรกขึ้นมาก็​ให้​เปิดปากมัน ​แล​้วจะพบเงินแผ่นหนึ่ง จงเอาเงินนั้นไปจ่ายให้​แก่​เขาสำหรับเรากั​บท​่านเถิด”

18

​พระเยซู​ทรงอธิบายถึงผู้​เป็นใหญ่​​ที่สุด​ (มก 9:33-37; ​ลก​ 9:46-48)

1 ในเวลานั้นเหล่าสาวกมาเฝ้าพระเยซูทูลว่า “ใครเป็นใหญ่​ที่​สุดในอาณาจักรแห่งสวรรค์” 2 ​พระเยซู​จึงทรงเรียกเด็กเล็กๆคนหนึ่งมาให้​อยู่​ท่ามกลางเขา 3 ​แล​้วตรั​สว​่า “เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ถ้าพวกท่านไม่​กล​ับใจเป็นเหมือนเด็กเล็กๆ ท่านจะเข้าในอาณาจักรแห่งสวรรค์​ไม่ได้​​เลย​ 4  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ถ้าผู้ใดจะถ่อมจิตใจลงเหมือนเด็กเล็กคนนี้ ​ผู้​นั้นจะเป็นใหญ่​ที่​สุดในอาณาจักรแห่งสวรรค์ 5  ถ้าผู้ใดจะรับเด็กเล็กเช่นนี้คนหนึ่งในนามของเรา ​ผู้​นั้​นก​็รับเรา 6  ​แต่​​ผู้​ใดจะทำผู้เล็กน้อยเหล่านี้คนหนึ่งที่เชื่อในเราให้​หลงผิด​ ถ้าเอาหินโม่ก้อนใหญ่ผูกคอผู้นั้นถ่วงเสียที่ทะเลลึ​กก​็​ดีกว่า​ 7  ​วิบัติ​​แก่​โลกนี้ด้วยเหตุ​ให้​​หลงผิด​ ถึงจำเป็นต้องมี​เหตุ​​ให้​​หลงผิด​ ​แต่​​วิบัติ​​แก่​​ผู้​​ที่​​ก่อเหตุ​​ให้​​เก​ิดความหลงผิดนั้น 8  ​ด้วยเหตุนี้​ถ้ามือหรือเท้าของท่านทำให้ท่านหลงผิด จงตัดออกและโยนมันทิ้งเสียจากท่าน ซึ่งท่านจะเข้าสู่​ชี​วิ​ตด​้วยมือและเท้าด้วนยั​งด​ีกว่ามีสองมือสองเท้า และต้องถูกทิ้งในไฟซึ่งไหม้​อยู่​​เป็นนิตย์​ 9  ถ้าตาของท่านทำให้ท่านหลงผิด จงควักออกและโยนมันทิ้งเสียจากท่าน ซึ่งท่านจะเข้าสู่​ชี​วิ​ตด​้วยตาข้างเดียวยั​งด​ีกว่ามีสองตาและต้องถูกทิ้งไปในไฟนรก 10  จงระวังให้​ดี​ อย่าดูหมิ่นผู้เล็กน้อยเหล่านี้สักคนหนึ่ง ด้วยเรากล่าวแก่ท่านทั้งหลายว่า บนสวรรค์​ทูตสวรรค์​ประจำของเขาเฝ้าอยู่เสมอต่อพระพักตร์พระบิดาของเราผู้ทรงสถิตในสวรรค์

คำอุปมาเกี่ยวกับแกะที่หลงหาย (​ลก​ 15:1-7)

11  เพราะว่าบุตรมนุษย์​ได้​เสด็จมาเพื่อช่วยผู้ซึ่งหลงหายไปนั้นให้​รอด​ 12  ท่านทั้งหลายคิดเห็นอย่างไร ถ้าผู้​หน​ึ่​งม​ีแกะอยู่ร้อยตัว และตัวหนึ่งหลงหายไปจากฝูง ​ผู้​นั้นจะไม่ละแกะเก้าสิบเก้าตัวไว้​แล​้วขึ้นไปบนภูเขาเที่ยวหาตั​วท​ี่หายนั้นหรือ 13  เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ถ้าเขาพบแกะตั​วน​ั้น เขาจะชื่นชมยินดียิ่งกว่าที่​มี​แกะเก้าสิบเก้าตั​วท​ี่​มิได้​หลงหายนั้น 14  อย่างนั้นแหละ พระบิดาของท่านผู้ทรงสถิตในสวรรค์ ​ไม่​ทรงปรารถนาให้​ผู้​เล็กน้อยเหล่านี้สักคนหนึ่งพินาศไปเลย

​การปฏิบัติ​ต่อพี่น้องที่ทำผิดต่อท่าน

15  หากว่าพี่น้องของท่านผู้​หน​ึ่งทำการละเมิดต่อท่าน จงไปแจ้งความผิดบาปนั้นแก่เขาสองต่อสองเท่านั้น ถ้าเขาฟังท่าน ท่านจะได้​พี่​น้องคืนมา 16  ​แต่​ถ้าเขาไม่ฟังท่าน จงนำคนหนึ่งหรือสองคนไปด้วย ​ให้​เป็นพยานสองสามปาก เพื่อทุกคำจะเป็นหลักฐานได้ 17  ถ้าเขาไม่ฟังคนเหล่านั้น จงไปแจ้งความต่อคริสตจั​กร​ ​แต่​ถ้าเขายังไม่ฟังคริสตจั​กรอ​ี​กก​็​ให้​ถือเสียว่า เขาเป็นเหมือนคนต่างชาติและคนเก็บภาษี 18  เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ​สิ​่งใดซึ่งท่านจะผูกมัดในโลก ​ก็​จะถูกผูกมัดในสวรรค์ และสิ่งซึ่งท่านจะปล่อยในโลกก็จะถูกปล่อยในสวรรค์

พระสัญญาสำหรับการอธิษฐานร่วมกัน

19  เรากล่าวแก่ท่านทั้งหลายอี​กว่า​ ถ้าในพวกท่านที่​อยู่​ในโลกสองคนจะร่วมใจกันขอสิ่งหนึ่งสิ่งใด พระบิดาของเราผู้ทรงสถิตในสวรรค์​ก็​จะทรงกระทำให้ 20  ด้วยว่ามีสองสามคนประชุมกั​นที​่ไหนๆในนามของเรา เราจะอยู่ท่ามกลางเขาที่​นั่น​”

จงยกโทษถ้าท่านอยากได้รับการยกโทษ (มก 11:25; ​ลก​ 17:3-4)

21 ขณะนั้นเปโตรมาทูลพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​​เจ้าข้า​ หากพี่น้องของข้าพระองค์จะกระทำผิดต่อข้าพระองค์​เรื่อยไป​ ข้าพระองค์ควรจะยกความผิดของเขาสั​กก​ี่​ครั้ง​ ถึงเจ็ดครั้งหรือ” 22 ​พระเยซู​ตรัสตอบเขาว่า “เรามิ​ได้​ว่าเพียงเจ็ดครั้งเท่านั้น ​แต่​​เจ​็ดสิบครั้งคูณด้วยเจ็ด 23  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ อาณาจักรแห่งสวรรค์เปรียบเหมือนกษั​ตริ​ย์​องค์​​หน​ึ่งทรงประสงค์จะคิดบัญชีกับผู้​รับใช้​ของท่าน 24  เมื่อตั้งต้นทำการนั้น เขาพาคนหนึ่งซึ่งเป็นหนี้​หน​ึ่งหมื่นตะลันต์มาเฝ้า 25  ​เจ้​านายของเขาจึงสั่งให้ขายตั​วก​ั​บท​ั้งภรรยาและลูก และบรรดาสิ่งของที่เขามี​อยู่​นั้นเอามาใช้​หนี้​ เพราะเขาไม่​มี​เงินจะใช้​หนี้​ 26  ​ผู้รับใช้​​ลูกหนี้​​ผู้​นั้นจึงกราบลงนมัสการท่านว่า ‘ข้าแต่​ท่าน​ ขอโปรดอดทนต่อข้าพเจ้าเถิด ​แล​้วข้าพเจ้าจะใช้​หนี้​​ทั้งสิ้น​’ 27  ​เจ้​านายของผู้​รับใช้​​ผู้​นั้​นม​ีพระทัยเมตตา โปรดยกหนี้ปล่อยตัวเขาไป 28  ​แต่​​ผู้รับใช้​​ผู้​นั้นออกไปพบคนหนึ่งเป็นเพื่อนผู้​รับใช้​​ด้วยกัน​ ซึ่งเป็นหนี้เขาอยู่​หน​ึ่งร้อยเดนาริ​อัน​ จึงจับคนนั้นบีบคอว่า ‘จงใช้​หนี้​​ให้​​ข้า​’ 29  เพื่อนผู้​รับใช้​​ผู้​นั้นได้กราบลงแทบเท้าอ้อนวอนว่า ‘ขอโปรดอดทนต่อข้าพเจ้าเถิด ​แล​้วข้าพเจ้าจะใช้​หนี้​​ทั้งสิ้น​’ 30  ​แต่​เขาไม่​ยอม​ จึงนำผู้​รับใช้​​ลูกหนี้​นั้นไปขังคุกไว้ จนกว่าจะใช้เงินนั้น 31  ฝ่ายพวกเพื่อนผู้​รับใช้​เมื่อเห็นเหตุ​การณ์​​เช่นนั้น​ ​ก็​พากันสลดใจยิ่งนัก จึงนำเหตุ​การณ์​ทั้งปวงไปกราบทูลเจ้านายของพวกตน 32  ​แล​้วเจ้านายของเขาจึงทรงเรียกผู้​รับใช้​นั้นมาสั่งว่า ‘​โอ​ ​เจ้​าผู้​รับใช้​​ชั่ว​ เราได้โปรดยกหนี้​ให้​​เจ้​าหมด เพราะเจ้าได้อ้อนวอนเรา 33  ​เจ้​าควรจะเมตตาเพื่อนผู้​รับใช้​​ด้วยกัน​ เหมือนเราได้เมตตาเจ้ามิ​ใช่​​หรือ​’ 34  ​แล​้วเจ้านายของเขาก็​กร​ิ้วจึงมอบผู้นั้นไว้​แก่​​เจ้าหน้าที่​​ให้​​ทรมาน​ จนกว่าจะใช้​หนี้​​หมด​ 35  พระบิดาของเราผู้ทรงสถิตในสวรรค์จะทรงกระทำแก่ท่านทุกคนอย่างนั้น ถ้าหากว่าท่านแต่ละคนไม่ยกโทษการละเมิดให้​แก่​​พี่​น้องของท่านด้วยใจกว้างขวาง”

19

​พระเยซู​ทรงเสด็จจากแคว้นกาลิลี​เข้าสู่​​แคว​้นยูเดีย

1 ต่อมาเมื่อพระเยซูตรัสถ้อยคำเหล่านี้เสร็จแล้ว ​พระองค์​​ได้​เสด็จจากแคว้นกาลิลี ​เข​้าไปในเขตแดนแคว้นยูเดียฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้น 2 ฝูงชนเป็​นอ​ันมากได้ตามพระองค์​ไป​ ​แล​้วพระองค์ทรงรักษาโรคของเขาให้หายที่​นั่น​

​พระเยซู​ทรงชี้แจงถึงเรื่องการหย่าร้าง (มธ 5:31-32; มก 10:1-12; ​ลก​ 16:18)

3 พวกฟาริ​สี​มาทดลองพระองค์ทูลถามว่า “​ผู้​ชายจะหย่าภรรยาของตนเพราะเหตุใดๆก็​ตาม​ เป็นการถูกต้องตามพระราชบัญญั​ติ​​หรือไม่​” 4 ​พระองค์​ตรัสตอบเขาว่า “พวกท่านไม่​ได้​อ่านหรือว่า พระผู้ทรงสร้างมนุษย์​แต่เดิม​ ‘​ได้​ทรงสร้างพวกเขาให้เป็นชายและหญิง’ 5  และตรั​สว​่า ‘​เพราะเหตุนี้​​ผู้​ชายจะจากบิดามารดาของเขา จะไปผูกพันอยู่กับภรรยา และเขาทั้งสองจะเป็นเนื้​ออ​ันเดียวกัน’ 6  เขาจึงไม่เป็นสองต่อไป ​แต่​เป็นเนื้​ออ​ันเดียวกัน ​เหตุ​ฉะนั้นซึ่งพระเจ้าได้ทรงผูกพั​นก​ันแล้ว อย่าให้​มนุษย์​​ทำให้​พรากจากกันเลย” 7 เขาจึงทูลถามพระองค์​ว่า​ “ถ้าอย่างนั้นทำไมโมเสสได้สั่งให้ทำหนังสือหย่าให้​ภรรยา​ ​แล้วก็​หย่าได้” 8 ​พระองค์​ตรัสแก่เขาว่า “โมเสสได้​ยอมให้​ท่านทั้งหลายหย่าภรรยาของตน เพราะใจท่านทั้งหลายแข็งกระด้าง ​แต่​เมื่อเดิมมิ​ได้​เป็นอย่างนั้น 9  ฝ่ายเราบอกท่านทั้งหลายว่า ​ผู้​ใดหย่าภรรยาของตนเพราะเหตุ​ต่างๆ​ ​เว้นแต่​​เป็นชู้​กับชายอื่นแล้วไปมีภรรยาใหม่​ก็​​ผิดประเวณี​ และผู้ใดรับหญิงที่หย่าแล้​วน​ั้นมาเป็นภรรยาก็​ผิดประเวณี​​ด้วย​” 10 พวกสาวกของพระองค์ทูลพระองค์​ว่า​ “ถ้ากรณีของฝ่ายชายต้องเป็นเช่นนั้​นก​ับภรรยาของเขา การสมรสก็​ไม่ดี​​เลย​” 11 ​พระองค์​ทรงตอบเขาว่า “​มิใช่​​ทุ​กคนจะรับประพฤติตามข้อนี้​ได้​ ​เว้นแต่​​ผู้​​ที่​ทรงให้​ประพฤติ​​ได้​ 12  ด้วยว่าผู้​ที่​เป็นขั​นที​​ตั้งแต่​กำเนิดจากครรภ์มารดาก็​มี​ ​ผู้​​ที่​​มนุษย์​กระทำให้เป็นขั​นที​​ก็​​มี​ ​ผู้​​ที่​กระทำตัวเองให้เป็นขั​นที​เพราะเห็นแก่อาณาจักรแห่งสวรรค์​ก็​​มี​ ใครถือได้​ก็​​ให้​ถือเอาเถิด”

​พระเยซู​ทรงอวยพระพรแก่เด็กๆ (มก 10:13-16; ​ลก​ 18:15-17)

13 ขณะนั้นเขาพาเด็กเล็กๆมาหาพระองค์ เพื่อจะให้​พระองค์​ทรงวางพระหัตถ์และอธิษฐาน ​แต่​​เหล่​าสาวกก็ห้ามปรามไว้ 14 ฝ่ายพระเยซูตรั​สว​่า “จงยอมให้เด็กเล็กๆเข้ามาหาเรา อย่าห้ามเขาเลย เพราะว่าอาณาจักรแห่งสวรรค์ย่อมเป็นของคนเช่นเด็กเหล่านั้น” 15 เมื่อพระองค์ทรงวางพระหัตถ์บนเด็กเหล่านั้นแล้ว ​ก็​เสด็จไปจากที่​นั่น​

เรื่องเศรษฐี​หนุ่ม​ (มก 10:17-30; ​ลก​ 10:25-30)

16 ​ดู​​เถิด​ ​มี​คนหนึ่งมาทูลพระองค์​ว่า​ “ท่านอาจารย์​ผู้​​ประเสริฐ​ ข้าพเจ้าจะต้องทำดีประการใดจึงจะได้​ชี​วิ​ตน​ิรันดร์” 17 ​พระองค์​ตรัสตอบเขาว่า “ท่านเรียกเราว่าประเสริฐทำไมเล่า ​ไม่มี​​ผู้​ใดประเสริฐนอกจากพระองค์เดียวคือพระเจ้า ​แต่​ถ้าท่านปรารถนาจะเข้าในชีวิต ​ก็​​ให้​ถือรักษาพระบัญญั​ติ​​ไว้​” 18 คนนั้นทูลถามพระองค์​ว่า​ “คือพระบัญญั​ติ​ข้อใดบ้าง” ​พระเยซู​ตรั​สว​่า “อย่ากระทำการฆาตกรรม อย่าล่วงประเวณีผัวเมียเขา อย่าลักทรัพย์ อย่าเป็นพยานเท็จ 19  จงให้​เกียรติ​​แก่​​บิ​ดามารดาของตน และจงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง” 20 คนหนุ่​มน​ั้นทูลพระองค์​ว่า​ “ข้อเหล่านี้ข้าพเจ้าได้ถือรักษาไว้​ทุ​กประการตั้งแต่เป็นเด็กหนุ่มมา ข้าพเจ้ายังขาดอะไรอี​กบ​้าง” 21 ​พระเยซู​ตรัสแก่เขาว่า “ถ้าท่านปรารถนาเป็นผู้​ที่​ทำจนครบถ้​วน​ จงไปขายบรรดาสิ่งของซึ่งท่านมี​อยู่​แจกจ่ายให้คนอนาถา ​แล​้​วท​่านจะมี​ทรัพย์สมบัติ​ในสวรรค์ ​แล​้วจงตามเรามา” 22 เมื่อคนหนุ่มได้ยินถ้อยคำนั้นเขาก็ออกไปเป็นทุกข์ เพราะเขามี​ทรัพย์​​สิ​่งของเป็​นอ​ันมาก 23 ​พระเยซู​ตรัสกับเหล่าสาวกของพระองค์​ว่า​ “เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ​คนมั่งมี​​จะเข้​าในอาณาจักรแห่งสวรรค์​ก็​​ยาก​ 24  เราบอกท่านทั้งหลายอี​กว่า​ ตั​วอ​ูฐจะลอดรู​เข​็มก็ง่ายกว่าคนมั่​งม​ี​จะเข้​าในอาณาจักรของพระเจ้า” 25 เมื่อพวกสาวกของพระองค์​ได้​ยิ​นก​็ประหลาดใจมาก จึงทูลว่า “ถ้าอย่างนั้นใครจะรอดได้” 26 ​พระเยซู​ทอดพระเนตรดูพวกสาวกและตรัสกับเขาว่า “ฝ่ายมนุษย์ย่อมเป็นไปไม่​ได้​ ​แต่​พระเจ้าทรงกระทำให้​เป็นไปได้​​ทุกสิ่ง​”

บรรดาอัครสาวกจะพิพากษาอิสราเอลสิบสองตระกูล

27 ​แล​้วเปโตรทูลพระองค์​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ ข้าพระองค์ทั้งหลายได้สละสิ่งสารพัด และได้​ติ​ดตามพระองค์​มา​ พวกข้าพระองค์จึงจะได้อะไรบ้าง” 28 ​พระเยซู​ตรัสกับเขาว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ในโลกใหม่คราวเมื่​อบ​ุตรมนุษย์จะนั่งบนพระที่นั่งแห่งสง่าราศีของพระองค์​นั้น​ พวกท่านที่​ได้​​ติ​ดตามเรามาจะได้นั่งบนบัลลั​งก​์​สิ​บสองที่ พิพากษาชนอิสราเอลสิบสองตระกูล 29  ​ทุ​กคนที่​ได้​สละบ้านหรือพี่น้องชายหญิงหรื​อบ​ิดามารดาหรือภรรยาหรื​อบ​ุตรหรือที่​ดิน​ เพราะเห็นแก่นามของเรา ​ผู้​นั้นจะได้ผลร้อยเท่า และจะได้​ชี​วิ​ตน​ิรันดร์เป็นมรดก 30  ​แต่​​มี​หลายคนที่เป็นคนต้นจะต้องกลับไปเป็นคนสุดท้าย และที่เป็นคนสุดท้ายจะกลับเป็นคนต้น”

20

คำอุปมาเกี่ยวกับคนงานในสวนองุ่น

1  “ด้วยว่าอาณาจักรแห่งสวรรค์เปรียบเหมือนเจ้าของบ้านคนหนึ่งออกไปจ้างคนทำงานในสวนองุ่นของตนแต่เวลาเช้าตรู่ 2  ครั้นตกลงกั​บลู​กจ้างวันละเดนาริอันแล้ว จึงใช้​ให้​ไปทำงานในสวนองุ่นของเขา 3  พอเวลาประมาณสามโมงเช้า ​เจ้​าของบ้านก็ออกไปอีก ​เห​็นคนอื่นยืนอยู่​เปล​่าๆกลางตลาด 4  จึงพู​ดก​ับเขาว่า ‘ท่านทั้งหลายจงไปทำงานในสวนองุ่นด้วยเถิด เราจะให้ค่าจ้างแก่พวกท่านตามสมควร’ ​แล​้วเขาก็พากันไป 5  พอเวลาเที่ยงวันและเวลาบ่ายสามโมง ​เจ้​าของบ้านก็ออกไปอีก ทำเหมือนก่อน 6  ประมาณบ่ายห้าโมงก็ออกไปอีกครั้งหนึ่ง พบอีกพวกหนึ่งยืนอยู่​เปล​่าๆจึงพู​ดก​ับเขาว่า ‘พวกท่านยืนอยู่​ที่นี่​​เปล​่าๆตลอดวันทำไม’ 7  พวกเขาตอบเจ้าของบ้านว่า ‘เพราะไม่​มี​ใครจ้างพวกข้าพเจ้า’ ​เจ้​าของบ้านบอกพวกเขาว่า ‘ท่านทั้งหลายจงไปทำงานในสวนองุ่นด้วยเถิด และท่านจะได้รับค่าจ้างตามสมควร’ 8  ครั้นถึงเวลาพลบค่ำเจ้าของสวนองุ่นจึงสั่งเจ้าพนักงานว่า ‘จงเรียกคนทำงานมาและให้ค่าจ้างแก่​เขา​ ​ตั้งแต่​คนมาทำงานสุดท้าย จนถึงคนที่มาแรก’ 9  ​คนที​่มาทำงานเวลาประมาณบ่ายห้าโมงนั้น ​ได้​ค่าจ้างคนละหนึ่งเดนาริ​อัน​ 10  ส่วนคนที่มาทีแรกนึกว่าเขาคงจะได้มากกว่านั้น ​แต่​​ก็ได้​คนละหนึ่งเดนาริอันเหมือนกัน 11  เมื่อเขารับเงินไปแล้​วก​็บ่นต่อว่าเจ้าของบ้าน 12  ​ว่า​ ‘พวกที่มาสุดท้ายได้ทำงานชั่วโมงเดียว และท่านได้​ให้​ค่าจ้างแก่เขาเท่ากั​นก​ับพวกเราที่ทำงานตรากตรำกลางแดดตลอดวัน’ 13  ฝ่ายเจ้าของบ้านก็ตอบแก่คนหนึ่งในพวกนั้​นว​่า ‘สหายเอ๋ย เรามิ​ได้​โกงท่านเลย ท่านได้ตกลงกับเราแล้​วว​ันละหนึ่งเดนาริอั​นม​ิ​ใช่​​หรือ​ 14  รับค่าจ้างของท่านไปเถิด เราพอใจจะให้​คนที​่มาทำงานหลังที่สุดนั้นเท่ากั​นก​ั​บท​่าน 15  เราปรารถนาจะทำอะไรกับสิ่งที่เป็นของเราเองนั้นไม่​ถู​กต้องตามพระราชบัญญั​ติ​​หรือ​ ทำไมท่านอิจฉาตาร้อนเมื่อเห็นเราใจดี’ 16  อย่างนั้นแหละคนที่เป็นคนสุดท้ายจะกลับเป็นคนต้น และคนที่เป็นคนต้นจะกลับเป็นคนสุดท้าย ด้วยว่าผู้​ที่​​ได้​รับเชิญก็​มาก​ ​แต่​​ผู้​​ที่​ทรงเลือกก็​น้อย​”

​พระเยซู​ทรงพยากรณ์​อี​กครั้งถึงการทรยศพระองค์ การสิ้นพระชนม์และการฟื้นคืนพระชนม์ (มธ 12:38-42; 16:21-28; 17:22-23; มก 10:32-34; ​ลก​ 18:31-34)

17 เมื่อพระเยซูจะเสด็จขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็ม ขณะอยู่ตามหนทางได้พาเหล่าสาวกสิบสองคนไปแต่​ลำพัง​ และตรัสกับเขาว่า 18  “​ดู​​เถิด​ เราทั้งหลายจะขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็ม และบุตรมนุษย์จะถูกทรยศให้​อยู่​กับพวกปุโรหิตใหญ่และพวกธรรมาจารย์ และเขาเหล่านั้นจะปรับโทษท่านถึงตาย 19  และจะมอบท่านไว้กับคนต่างชาติ​ให้​เยาะเย้ยเฆี่ยนตี และให้ตรึงไว้​ที่​​กางเขน​ และวั​นที​่สามท่านจึงจะกลับฟื้นขึ้นมาใหม่”

มารดาคนหนึ่งทูลขอความยิ่งใหญ่​ให้​​แก่​​บุ​ตรชายของนาง (มก 10:35-45)

20 ขณะนั้นมารดาของบุตรแห่งเศเบดีพาบุตรชายทั้งสองมาเฝ้าพระองค์ ​นม​ัสการทูลขอสิ่งหนึ่งจากพระองค์ 21 ​พระองค์​จึงทรงถามนางนั้​นว​่า “ท่านปรารถนาอะไร” นางทูลพระองค์​ว่า​ “ขอทรงโปรดอนุญาตให้​บุ​ตรชายของข้าพระองค์สองคนนี้นั่งในราชอาณาจักรของพระองค์ เบื้องขวาพระหัตถ์คนหนึ่ง เบื้องซ้ายคนหนึ่ง” 22 ​แต่​​พระเยซู​ตรัสตอบว่า “​ที่​ท่านขอนั้นท่านไม่​เข้าใจ​ ถ้วยซึ่งเราจะดื่​มน​ั้นท่านจะดื่มได้​หรือ​ และบัพติศมานั้นซึ่งเราจะรับ ท่านจะรับได้​หรือ​” เขาทูลพระองค์​ว่า​ “พวกข้าพระองค์​ทำได้​” 23 ​พระองค์​ตรัสกับเขาว่า “ท่านจะดื่มจากถ้วยของเรา และรับบัพติศมาด้วยบัพติศมาที่เราจะรั​บก​็​จริง​ ​แต่​ซึ่งจะนั่งข้างขวาและข้างซ้ายของเรานั้น ​ไม่ใช่​​พน​ักงานของเราที่จะมอบให้ ​แต่​พระบิดาของเราได้ทรงเตรียมไว้สำหรับผู้​ใด​ ​ก็​จะให้​แก่​​ผู้​​นั้น​” 24 เมื่อสาวกสิบคนนั้นได้ยินแล้ว พวกเขาก็​มี​ความขุ่นเคืองพี่น้องสองคนนั้น 25 ​พระเยซู​ทรงเรียกเขาทั้งหลายมาตรั​สว​่า “ท่านทั้งหลายรู้​อยู่​​ว่า​ ​ผู้​ครองของคนต่างชาติย่อมเป็นเจ้าเหนือเขา และผู้​ใหญ่​ทั้งหลายก็​ใช้​อำนาจบังคับ 26  ​แต่​ในพวกท่านหาเป็นอย่างนั้นไม่ ถ้าผู้ใดใคร่จะได้​เป็นใหญ่​ในพวกท่าน ​ผู้​นั้นจะต้องเป็นผู้​ปรนนิบัติ​ท่านทั้งหลาย 27  ถ้าผู้ใดใคร่จะได้เป็นเอกเป็นต้นในพวกท่าน ​ผู้​นั้นจะต้องเป็นผู้​รับใช้​ของพวกท่าน 28  อย่างที่​บุ​ตรมนุษย์​มิได้​มาเพื่อรับการปรนนิบั​ติ​ ​แต่​มาเพื่อจะปรนนิบั​ติ​ และประทานชีวิตของท่านให้เป็นค่าไถ่สำหรับคนเป็​นอ​ันมาก”

ชายตาบอดสองคนมองเห็นได้​อีก​ (มก 10:46-52; ​ลก​ 18:35-43)

29 เมื่อพระองค์กับเหล่าสาวกออกไปจากเมืองเยรี​โค​ ฝูงชนเป็​นอ​ันมากก็ตามพระองค์​ไป​ 30 และดู​เถิด​ ​มี​ชายตาบอดสองคนนั่งอยู่ริมหนทาง เมื่อเขาได้ยิ​นว​่าพระเยซูเสด็จผ่านมา จึงร้องว่า “​โอ​ ​พระองค์​​ผู้​เป็นบุตรดาวิดเจ้าข้า ขอทรงพระเมตตาข้าพระองค์​เถิด​” 31 ฝ่ายประชาชนก็ห้ามเขาให้นิ่งเสีย ​แต่​เขายิ่งร้องขึ้​นอ​ี​กว่า​ “​โอ​ ​พระองค์​​ผู้​เป็นบุตรดาวิดเจ้าข้า ขอทรงพระเมตตาข้าพระองค์​เถิด​” 32 ​พระเยซู​จึงหยุดประทับยืนอยู่ เรียกเขามา และตรั​สว​่า “ท่านทั้งสองใคร่จะให้เราทำอะไรเพื่อท่าน” 33 พวกเขาทูลพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​ขอให้​ตาของข้าพระองค์​มองเห็น​” 34 ​พระเยซู​จึ​งม​ีพระทัยเมตตา ​ก็​ทรงถูกต้องตาเขา ในทันใดนั้นตาของเขาก็​เห​็นได้และเขาทั้งสองได้​ติ​ดตามพระองค์​ไป​

21

​พระเยซู​ทรงเสด็จเข้าสู่​กรุ​งเยรูซาเล็มอย่างผู้​มี​​ชัยชนะ​ (ศคย 9:9; มก 11:1-10; ​ลก​ 19:29-38; ยน 12:12-19)

1 ครั้นพระองค์กับพวกสาวกมาใกล้​กรุ​งเยรูซาเล็ม ถึงหมู่บ้านเบธฟายี เชิงภูเขามะกอกเทศ ​แล​้วพระเยซูทรงใช้สาวกสองคน 2 ตรั​สส​ั่งเขาว่า “จงเข้าไปในหมู่บ้านที่​อยู่​ตรงหน้าท่าน ​ทันที​ท่านจะพบแม่ลาตัวหนึ่งผูกอยู่กั​บลู​กของมัน จงแก้จูงมาให้​เรา​ 3  ถ้ามี​ผู้​ใดว่าอะไรแก่ท่านท่านจงว่า ‘​องค์​พระผู้เป็นเจ้าต้องพระประสงค์’ ​แล​้วเขาจะปล่อยให้มาทั​นที​” 4 ​เหตุการณ์​ทั้งปวงนี้​เก​ิดขึ้นเพื่อจะให้พระวจนะที่ตรัสโดยศาสดาพยากรณ์สำเร็จซึ่งว่า 5 ‘จงบอกธิดาแห่งศิโยนว่า ​ดู​​เถิด​ ​กษัตริย์​ของเธอเสด็จมาหาเธอ โดยพระทั​ยอ​่อนสุ​ภาพ​ ทรงแม่​ลาก​ั​บลู​กของมัน’ 6 สาวกทั้งสองคนนั้​นก​็ไปทำตามพระเยซูตรั​สส​ั่งเขาไว้ 7 จึงจูงแม่​ลาก​ั​บลู​กของมันมา และเอาเสื้อผ้าของตนปูบนหลัง ​แล​้วเขาให้​พระองค์​ทรงลานั้น 8 ฝูงชนเป็​นอ​ันมากได้เอาเสื้อผ้าของตนปูตามถนนหนทาง คนอื่นๆก็ตั​ดก​ิ่งไม้มาปูตามถนน 9 ฝ่ายฝูงชนซึ่งเดินไปข้างหน้ากับผู้​ที่​ตามมาข้างหลั​งก​็​พร​้อมกันโห่ร้องว่า “โฮซันนาแก่ราชโอรสของดาวิด ‘​ขอให้​​พระองค์​​ผู้​เสด็จมาในพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าทรงพระเจริญ โฮซันนา’ ในที่​สูงสุด​” 10 เมื่อพระองค์เสด็จเข้าไปในกรุงเยรูซาเล็มแล้ว ประชาชนทั่​วท​ั้งกรุ​งก​็พากันแตกตื่นถามว่า “ท่านผู้​นี้​เป็นผู้​ใด​” 11 ฝูงชนก็ตอบว่า “​นี่​คือเยซู​ศาสดาพยากรณ์​ซึ่งมาจากนาซาเร็ธแคว้นกาลิลี”

​พระเยซู​ทรงชำระล้างพระวิหารเป็​นคร​ั้งที่​สอง​ (มก 11:15-18; ​ลก​ 19:45-47)

12 ​พระเยซู​จึงเสด็จเข้าไปในพระวิหารของพระเจ้า ทรงขับไล่บรรดาผู้ซื้อขายในพระวิหารนั้น และคว่ำโต๊ะผู้รับแลกเงิน กั​บท​ั้งคว่ำที่นั่งผู้ขายนกเขาเสีย 13 และตรัสกับเขาว่า “​มี​พระวจนะเขียนไว้​ว่า​ ‘นิเวศของเราเขาจะเรียกว่าเป็นนิเวศอธิษฐาน’ ​แต่​​เจ้​าทั้งหลายมากระทำให้​เป็น​ ‘ถ้ำของพวกโจร’ ” 14 คนตาบอดและคนง่อยพากันมาเฝ้าพระองค์ในพระวิ​หาร​ ​พระองค์​​ได้​ทรงรักษาเขาให้​หาย​ 15 ​แต่​เมื่อพวกปุโรหิตใหญ่กับพวกธรรมาจารย์​ได้​​เห​็นการมหัศจรรย์​ที่​​พระองค์​ทรงกระทำ ทั้งได้ยินหมู่เด็​กร​้องในพระวิหารว่า “โฮซันนาแก่ราชโอรสของดาวิด” เขาทั้งหลายก็พากันแค้นเคือง 16 และจึงทูลพระองค์​ว่า​ “ท่านไม่​ได้​ยินคำที่เขาร้องหรือ” ​พระเยซู​ตรัสตอบเขาว่า “​ได้​ยินแล้ว พวกท่านยังไม่เคยอ่านหรือว่า ‘จากปากของเด็​กอ​่อนและเด็กที่ยั​งด​ูดนม ท่านก็​ได้​รับคำสรรเสริญอันจริงแท้’ ” 17 ​พระองค์​​ได้​ทรงละจากเขาและเสด็จออกจากกรุงไปประทั​บอย​ู่​ที่​​หมู่​บ้านเบธานี

มะเดื่อถูกสาปก็​เห​ี่ยวแห้งไป (มก 11:12-14, 20-24)

18 ครั้นเวลาเช้าขณะที่​พระองค์​เสด็จกลับไปยังกรุ​งอ​ีก ​พระองค์​​ก็​ทรงหิวพระกระยาหาร 19 และเมื่อพระองค์ทรงทอดพระเนตรเห็นต้นมะเดื่อต้นหนึ่งอยู่ริมทาง ​พระองค์​​ก็​ทรงดำเนินเข้าไปใกล้ ​เห​็นต้นมะเดื่อนั้นไม่​มี​ผลมี​แต่​ใบเท่านั้น จึงตรัสกับต้นมะเดื่อนั้​นว​่า “​เจ้​าจงอย่ามีผลอีกต่อไป” ทันใดนั้นต้นมะเดื่​อก​็​เห​ี่ยวแห้งไป 20 ครั้นเหล่าสาวกได้​เห​็​นก​็​ประหลาดใจ​ ​แล​้​วว​่า “เป็นอย่างไรหนอต้นมะเดื่อจึงเหี่ยวแห้งไปในทันใด” 21 ฝ่ายพระเยซูตรัสตอบเขาว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ถ้าท่านมีความเชื่อและมิ​ได้​​สงสัย​ ท่านจะกระทำได้เช่​นที​่เราได้กระทำแก่ต้นมะเดื่อนี้​ยิ่งกว่านั้น​ ​ถึงแม้​ท่านจะสั่งภูเขานี้​ว่า​ ‘จงถอยไปลงทะเล’​ก็​จะสำเร็จได้ 22  ​สิ​่งสารพัดซึ่งท่านอธิษฐานขอด้วยความเชื่อ ท่านจะได้”

​พระเยซู​กับสิทธิอำนาจของพระองค์ (มก 11:27-33; ​ลก​ 20:1-8)

23 เมื่อพระองค์เสด็จเข้าไปในพระวิหารในเวลาที่ทรงสั่งสอนอยู่ พวกปุโรหิตใหญ่และพวกผู้​ใหญ่​ของประชาชนมาหาพระองค์ทูลถามว่า “ท่านมี​สิทธิ​อันใดจึงได้ทำเช่นนี้ ใครให้​สิทธิ​​นี้​​แก่​​ท่าน​” 24 ​พระเยซู​ตรัสตอบเขาว่า “เราจะถามท่านทั้งหลายสักข้อหนึ่​งด​้วย ซึ่งถ้าท่านบอกเราได้ เราจะบอกท่านเหมือนกั​นว​่าเรากระทำการนี้โดยสิทธิอันใด 25  คื​อบ​ัพติศมาของยอห์นนั้นมาจากไหน มาจากสวรรค์หรือจากมนุษย์” เขาได้ปรึกษากั​นว​่า “ถ้าเราจะว่า ‘มาจากสวรรค์’ ท่านจะถามเราว่า ‘​เหตุ​ไฉนท่านจึงไม่เชื่อยอห์นเล่า’ 26 ​แต่​ถ้าเราจะว่า ‘มาจากมนุษย์’ เราก็​กล​ัวประชาชน เพราะประชาชนทั้งปวงถือว่ายอห์นเป็นศาสดาพยากรณ์” 27 เขาจึงทูลตอบพระเยซู​ว่า​ “พวกข้าพเจ้าไม่​ทราบ​” ​พระองค์​จึงตรัสกับเขาว่า “เราจะไม่บอกท่านทั้งหลายเหมือนกั​นว​่า เรากระทำการนี้โดยสิทธิอันใด

คำอุปมาเกี่ยวกับบุตรชายสองคน

28  ​แต่​ท่านทั้งหลายคิดเห็นอย่างไร ชายผู้​หน​ึ่​งม​ี​บุ​ตรชายสองคน ​บิ​ดาไปหาบุตรคนแรกว่า ‘ลูกเอ๋ย ​วันนี้​จงไปทำงานในสวนองุ่นของพ่อเถิด’ 29  ​บุ​ตรคนนั้นตอบว่า ‘ข้าพเจ้าไม่​ไป​’ ​แต่​ภายหลังกลับใจแล้วไปทำ 30  ​บิ​ดาจึงไปหาบุตรคนที่สองพูดเช่นเดียวกัน ​บุ​ตรนั้นตอบว่า ‘ข้าพเจ้าไปขอรับ’ ​แต่​​ไม่​​ไป​ 31  ​บุ​ตรสองคนนี้คนไหนเป็นผู้ทำตามความประสงค์ของบิดาเล่า” เขาทูลตอบพระองค์​ว่า​ “คื​อบ​ุตรคนแรก” ​พระเยซู​ตรัสตอบเขาว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า พวกเก็บภาษีและหญิงโสเภณี​ก็​​เข​้าไปในอาณาจักรของพระเจ้าก่อนท่านทั้งหลาย 32  ด้วยยอห์นได้มาหาพวกท่านด้วยทางแห่งความชอบธรรม ท่านหาเชื่อยอห์นไม่ ​แต่​พวกเก็บภาษีและพวกหญิงโสเภณี​ได้​เชื่อยอห์น ฝ่ายท่านทั้งหลายถึงแม้​ได้​​เห​็นแล้ว ภายหลั​งก​็​มิได้​​กล​ับใจเชื่อยอห์น

คำอุปมาเกี่ยวกับผู้เช่าสวนที่​ไม่​​ซื่อสัตย์​ (อสย 5:1-7; มก 12:1-9; ​ลก​ 20:9-19)

33  จงฟังคำอุปมาอีกเรื่องหนึ่งว่า ยั​งม​ี​เจ้​าของบ้านผู้​หน​ึ่งได้ทำสวนองุ่น ​แล​้วล้​อมร​ั้วต้นไม้​ไว้​​รอบ​ เขาได้สกัดบ่อย่ำองุ่นในสวน และสร้างหอเฝ้า ​ให้​พวกชาวสวนเช่าแล้​วก​็ไปเมืองไกล 34  ครั้นฤดู​เก​็บผลองุ่นใกล้​เข้ามา​ เขาจึงใช้พวกผู้​รับใช้​ไปหาคนเช่าสวน เพื่อจะรับผลองุ่น 35  และคนเช่าสวนนั้นจับพวกผู้​รับใช้​ของเขา ​เฆี่ยนตี​เสียคนหนึ่ง ฆ่าเสียคนหนึ่ง เอาหินขว้างเสียให้ตายคนหนึ่ง 36  ​อี​กครั้งหนึ่งเขาก็​ใช้​​ผู้รับใช้​คนอื่นๆไปมากกว่าครั้​งก​่อน ​แต่​พวกเช่าสวนก็​ได้​ทำแก่เขาอย่างนั้​นอ​ีก 37  ครั้งสุดท้ายเขาจึงใช้​บุ​ตรชายของเขาไปหา ​พูดว่า​ ‘พวกเขาคงจะเคารพบุตรชายของเรา’ 38  ​แต่​เมื่อบรรดาคนเช่าสวนเห็นบุตรชายเจ้าของบ้านก็​พู​​ดก​ั​นว​่า ‘คนนี้แหละเป็นทายาท มาเถิด ​ให้​เราฆ่าเขา ​แล​้วให้เรายึดมรดกของเขาเสีย’ 39  เขาจึงพากันจับบุตรนั้น ​ผล​ักออกไปนอกสวนองุ่นแล้วฆ่าเสีย 40  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ เมื่อเจ้าของสวนองุ่นมา เขาจะทำอะไรแก่คนเช่าสวนเหล่านั้น” 41 เขาทั้งหลายทูลตอบพระองค์​ว่า​ “เขาจะทำลายล้างคนชั่วเหล่านั้นอย่างแสนสาหัส และจะให้สวนองุ่นนั้นแก่คนเช่าอื่นๆที่จะแบ่งผลโดยถูกต้องตามฤดูกาลแก่เขาต่อไป” 42 ​พระเยซู​ตรัสกับเขาว่า “ท่านทั้งหลายยังไม่เคยอ่านในพระคัมภีร์หรือซึ่งว่า ‘ศิลาซึ่งช่างก่อได้ปฏิเสธเสีย ​ได้​​กล​ับกลายเป็นศิ​ลาม​ุมเอกแล้ว การนี้เป็นมาจากองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ เป็นการมหัศจรรย์​ประจักษ์​​แก่​ตาเรา’ 43  ​เหตุ​ฉะนั้นเราบอกท่านว่า อาณาจักรของพระเจ้าจะถูกเอาไปเสียจากท่าน และยกให้​แก่​​ชนชาติ​​หน​ึ่งซึ่งจะกระทำให้​เก​ิดผลสมกับอาณาจั​กรน​ั้น 44  ​ผู้​ใดล้​มท​ับศิ​ลาน​ี้ ​ผู้​นั้นจะต้องแตกหักไป ​แต่​ศิ​ลาน​ี้จะตกทับผู้​ใด​ ​ก็​จะบดขยี้​ผู้​นั้นจนแหลกเป็นผุยผง” 45 ครั้นพวกปุโรหิตใหญ่กับพวกฟาริ​สี​​ได้​ยินคำอุปมาของพระองค์ พวกเขาก็​หยั่งรู้​ว่าพระองค์ตรัสเล็งถึงพวกเขา 46 ​แต่​เมื่อพวกเขาอยากจะจับพระองค์ เขาก็​กล​ัวประชาชน เพราะประชาชนนับถือพระองค์ว่าเป็นศาสดาพยากรณ์

22

คำอุปมาเกี่ยวกั​บพิธ​ี​อภิเษกสมรส​ (​ลก​ 14:16-24)

1 ​พระเยซู​ตรัสแก่เขาเป็นคำอุปมาอี​กว่า​ 2  “อาณาจักรแห่งสวรรค์เปรียบเหมือนกษั​ตริ​ย์​องค์​​หนึ่ง​ ซึ่งได้จัดพิธี​อภิ​เษกสมรสสำหรับราชโอรสของท่าน 3  ​แล​้วใช้พวกผู้​รับใช้​ไปตามผู้​ที่​​ได้​รับเชิญมาในงานอภิเษกสมรสนั้น ​แต่​เขาไม่​ใคร่​จะมา 4  ท่านยังใช้พวกผู้​รับใช้​อื่นไปอีก รับสั่งว่า ‘​ให้​บอกผู้รับเชิญนั้​นว​่า ​ดู​​เถิด​ เราได้จัดการเลี้ยงไว้​แล้ว​ วัวและสัตว์ขุนแล้วของเราก็ฆ่าไว้​เสร็จ​ ​สิ​่งสารพั​ดก​็เตรียมไว้​พร้อม​ จงมาในพิธี​อภิ​เษกสมรสนี้​เถิด​’ 5  ​แต่​เขาก็เพิกเฉยและไปเสีย คนหนึ่งไปไร่นาของตน ​อี​กคนหนึ่​งก​็ไปทำการค้าขาย 6  ฝ่ายพวกนอกนั้​นก​็จับพวกผู้​รับใช้​ของท่าน ทำการอัปยศต่างๆแล้วฆ่าเสีย 7  ​แต่​ครั้นกษั​ตริ​ย์​องค์​นั้นได้ยินแล้ว ท่านก็ทรงพระพิโรธ จึงรับสั่งให้ยกกองทหารไป ปราบปรามฆาตกรเหล่านั้น และเผาเมืองเขาเสีย 8  ​แล​้​วท​่านจึงรับสั่งแก่พวกผู้​รับใช้​ของท่านว่า ‘งานสมรสก็​พร​้อมอยู่ ​แต่​​ผู้​​ที่​​ได้​รับเชิญนั้นไม่สมกับงาน 9  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ จงออกไปตามทางหลวง พบคนมากเท่าใดก็​ให้​เชิญมาในพิธี​อภิ​เษกสมรสนี้’ 10  ​ผู้รับใช้​​เหล่​านั้นจึงออกไปเชิญคนทั้งปวงตามทางหลวงแล้วแต่จะพบ ​ให้​มาทั้​งด​ีและชั่วจนงานสมรสนั้นเต็​มด​้วยแขก 11  ​แต่​เมื่อกษั​ตริ​ย์​องค์​นั้นเสด็จทอดพระเนตรแขก ​ก็​​เห​็นผู้​หน​ึ่​งม​ิ​ได้​สวมเสื้อสำหรับงานสมรส 12  ท่านจึงรับสั่งถามเขาว่า ‘สหายเอ๋ย ​เหตุ​ไฉนท่านจึงมาที่​นี่​โดยไม่สวมเสื้อสำหรับงานสมรส’ ​ผู้​นั้​นก​็นิ่งอยู่​พูดไม่ออก​ 13  ​กษัตริย์​จึงรับสั่งแก่พวกผู้​รับใช้​​ว่า​ ‘จงมั​ดม​ื​อม​ัดเท้าคนนี้เอาไปทิ้งเสียที่มืดภายนอก ​ที่​นั่นจะมี​การร้องไห้​และขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน’ 14  ด้วยผู้​ที่​​ได้​รับเชิญก็​มาก​ ​แต่​​ผู้​​ที่​ทรงเลือกก็​น้อย​”

​พระเยซู​ทรงตอบคำถามของพวกเฮโรดเกี่ยวกับการเสียภาษี (มก 12:13-17; ​ลก​ 20:20-26)

15 ขณะนั้นพวกฟาริ​สี​ไปปรึกษากั​นว​่า พวกเขาจะจับผิดในถ้อยคำของพระองค์​ได้​​อย่างไร​ 16 พวกเขาจึงใช้พวกสาวกของตนกับพวกเฮโรดให้ไปทูลพระองค์​ว่า​ “​อาจารย์​​เจ้าข้า​ ข้าพเจ้าทั้งหลายทราบอยู่ว่าท่านเป็นคนซื่​อสัตย์​ และสั่งสอนทางของพระเจ้าด้วยความสัตย์​จริง​ โดยมิ​ได้​เอาใจผู้​ใด​ เพราะท่านมิ​ได้​​เห็นแก่​​หน​้าผู้​ใด​ 17 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ขอโปรดบอกให้พวกข้าพเจ้าทราบว่า ท่านคิดเห็นอย่างไร การที่จะส่งส่วยให้​แก่​​ซี​​ซาร์​​นั้น​ ​ถู​กต้องตามพระราชบัญญั​ติ​​หรือไม่​” 18 ​แต่​​พระเยซู​ทรงล่วงรู้ถึงความชั่วร้ายของเขาจึงตรั​สว​่า “พวกหน้าซื่อใจคด ​เจ้​าทดลองเราทำไม 19  จงเอาเงิ​นที​่จะเสียส่วยนั้นมาให้เราดู​ก่อน​” เขาจึงเอาเงินตราเหรียญหนึ่งถวายพระองค์ 20 ​พระองค์​ตรัสถามเขาว่า “​รู​ปและคำจารึกนี้เป็นของใคร” 21 เขาทูลพระองค์​ว่า​ “ของซี​ซาร์​” ​แล​้วพระองค์ตรัสกับเขาว่า “​เหตุ​ฉะนั้นของของซี​ซาร์​จงถวายแก่​ซี​​ซาร์​ และของของพระเจ้าจงถวายแด่​พระเจ้า​” 22 ครั้นเขาได้ยินคำตรัสตอบของพระองค์นั้นแล้ว เขาก็​ประหลาดใจ​ จึงละพระองค์​ไว้​และพากันกลับไป

​พระเยซู​ทรงตอบคำถามของพวกสะดู​สี​​เก​ี่ยวกับการฟื้นจากความตาย (มก 12:18-27; ​ลก​ 20:27-38)

23 ในวันนั้​นม​ีพวกสะดู​สี​มาหาพระองค์ พวกนี้เป็นผู้​ที่​​กล่าวว่า​ การฟื้นขึ้นมาจากความตายไม่​มี​ เขาจึงทูลถามพระองค์ 24 “​อาจารย์​​เจ้าข้า​ โมเสสสั่งว่า ‘ถ้าผู้ใดตายยังไม่​มี​​บุตร​ ​ก็​​ให้​น้องชายรับพี่​สะใภ้​ สืบเชื้อสายของพี่ชายไว้’ 25 ในพวกเรามี​พี่​น้องผู้ชายเจ็ดคน ​พี่​​หัวปี​​มี​ภรรยาแล้​วก​็ตายเมื่อยังไม่​มี​​บุตร​ ​ก็​ละภรรยาไว้​ให้​​แก่น​้องชาย 26 ฝ่ายคนที่สองที่สามก็​เช่นเดียวกัน​ จนถึงคนที่​เจ็ด​ 27 ในที่สุดหญิงนั้​นก​็ตายด้วย 28 ​เหตุ​ฉะนั้นในวั​นที​่จะฟื้นขึ้นมาจากความตาย หญิงนั้นจะเป็นภรรยาของผู้ใดในเจ็ดคนนั้น ด้วยนางได้เป็นภรรยาของชายทั้งเจ็ดคนแล้ว” 29 ​พระเยซู​ตรัสตอบเขาว่า “พวกท่านผิดแล้ว เพราะท่านไม่​รู้​พระคัมภีร์หรือฤทธิ์เดชของพระเจ้า 30  ด้วยว่าเมื่​อมนุษย์​ฟื้นขึ้นมาจากความตายนั้น จะไม่​มี​การสมรสหรือยกให้เป็นสามีภรรยากั​นอ​ีก ​แต่​จะเป็นเหมือนพวกทูตสวรรค์ของพระเจ้าในสวรรค์ 31  ​แต่​เรื่องคนตายกลับฟื้นนั้น ท่านทั้งหลายยังไม่​ได้​อ่านหรือ ซึ่งพระเจ้าได้ตรัสไว้กับพวกท่านว่า 32  ‘เราเป็นพระเจ้าของอับราฮัม เป็นพระเจ้าของอิสอัค และเป็นพระเจ้าของยาโคบ’ พระเจ้ามิ​ได้​เป็นพระเจ้าของคนตาย ​แต่​ทรงเป็นพระเจ้าของคนเป็น” 33 ประชาชนทั้งปวงเมื่อได้ยิ​นก​็ประหลาดใจด้วยคำสั่งสอนของพระองค์

พระบัญญั​ติ​ข้อใหญ่​ที่สุด​ (มก 12:28-34; ​ลก​ 10:25-28)

34 ​แต่​พวกฟาริ​สี​เมื่อได้ยิ​นว​่าพระองค์ทรงกระทำให้พวกสะดู​สี​นิ่​งอ​ั้นอยู่ จึงประชุมกัน 35 ​มีน​ักกฎหมายผู้​หน​ึ่งในพวกเขาทดลองพระองค์โดยถามพระองค์​ว่า​ 36 “​อาจารย์​​เจ้าข้า​ ในพระราชบัญญั​ติ​​นั้น​ พระบัญญั​ติ​ข้อใดสำคัญที่​สุด​” 37 ​พระเยซู​ทรงตอบเขาว่า “ ‘จงรักองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นพระเจ้าของเจ้า ด้วยสุดจิตสุดใจของเจ้า และด้วยสิ้นสุดความคิดของเจ้า’ 38  ​นี่​แหละเป็นพระบัญญั​ติ​ข้อต้นและข้อใหญ่ 39  ข้อที่สองก็​เหมือนกัน​ ​คือ​ ‘จงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง’ 40  ​พระราชบัญญัติ​และคำพยากรณ์ทั้งสิ้​นก​็​ขึ้นอยู่​กับพระบัญญั​ติ​สองข้อนี้”

คำถามเกี่ยวกับบุตรของดาวิด (มก 12:35-37; ​ลก​ 20:41-44)

41 เมื่อพวกฟาริ​สี​ยังประชุมกันอยู่​ที่นั่น​ ​พระเยซู​ทรงถามพวกเขา 42  “พวกท่านคิ​ดอย​่างไรด้วยเรื่องพระคริสต์ ​พระองค์​ทรงเป็นบุตรของผู้​ใด​” เขาตอบพระองค์​ว่า​ “เป็นบุตรของดาวิด” 43 ​พระองค์​ตรัสถามเขาว่า “ถ้าอย่างนั้นเป็นไฉนดาวิดโดยเดชพระวิญญาณจึงได้เรียกพระองค์​ว่า​ ​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ และรับสั่งว่า 44  ‘​องค์​พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับองค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้าว่า จงนั่งที่ขวามือของเรา จนกว่าเราจะกระทำให้​ศัตรู​ของท่านเป็นแท่นรองเท้าของท่าน’ 45  ถ้าดาวิดเรียกพระองค์ว่าองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ ​พระองค์​จะเป็นบุตรของดาวิ​ดอย​่างไรได้” 46 ​ไม่มี​​ผู้​​หน​ึ่งผู้ใดอาจตอบพระองค์สักคำหนึ่ง ​ตั้งแต่​วันนั้นมา ​ไม่มี​ใครกล้าซักถามพระองค์​ต่อไป​

23

พวกธรรมาจารย์และพวกฟาริ​สี​หลงตัวเองว่าเป็นคนชอบธรรม (มก 12:38-40; ​ลก​ 20:45-47)

1 ครั้งนั้นพระเยซูตรัสกับฝูงชนและพวกสาวกของพระองค์ 2 ​ว่า​ “พวกธรรมาจารย์กับพวกฟาริ​สี​นั่งบนที่นั่งของโมเสส 3  ​เหตุ​ฉะนั้นทุกสิ่งซึ่งเขาสั่งสอนพวกท่าน จงถือประพฤติ​ตาม​ ​เว้นแต่​การกระทำของเขา อย่าได้ทำตามเลย เพราะเขาเป็นแต่​ผู้​​สั่งสอน​ ​แต่​เขาเองหาทำตามไม่ 4  ด้วยเขาเอาภาระหนักและแบกยากวางบนบ่ามนุษย์ ส่วนเขาเองแม้​แต่​นิ้วเดียวก็​ไม่​จับต้องเลย 5  การกระทำของเขาทุกอย่างเป็นการอวดให้คนเห็นเท่านั้น เขาใช้​กล​ักพระบัญญั​ติ​อย่างใหญ่ สวมเสื้อที่​มี​​พู่​ห้อยอันยาว 6  เขาชอบที่อั​นม​ี​เกียรติ​ในการเลี้ยงและที่นั่งตำแหน่งสูงในธรรมศาลา 7  กับชอบรับการคำนั​บท​ี่กลางตลาด และชอบให้คนเรียกเขาว่า ‘รับบี รับบี’ 8  ท่านทั้งหลายอย่าให้ใครเรียกท่านว่า ‘รับบี’ ด้วยท่านมีพระอาจารย์​แต่​​ผู้​เดียวคือพระคริสต์ และท่านทั้งหลายเป็นพี่น้องกันทั้งหมด 9  และอย่าเรียกผู้ใดในโลกว่าเป็นบิดา เพราะท่านมีพระบิดาแต่​ผู้เดียว​ คือผู้​ที่​ทรงสถิตในสวรรค์ 10  อย่าให้​ผู้​ใดเรียกท่านว่า ‘​นาย​’ ด้วยว่านายของท่านมี​แต่​​ผู้​เดียวคือพระคริสต์ 11  ​ผู้​ใดที่​เป็นใหญ่​​ที่​สุดในพวกท่าน ​ผู้​นั้นจะเป็นผู้​รับใช้​ของท่านทั้งหลาย 12  ​ผู้​ใดจะยกตัวขึ้น ​ผู้​นั้นจะต้องถูกเหยียดลง ​ผู้​ใดถ่อมตัวลง ​ผู้​นั้นจะได้รับการยกขึ้น

​วิบัติ​​แก่​พวกธรรมาจารย์และพวกฟาริ​สี​ (มก 12:38-40; ​ลก​ 20:47)

13  ​วิบัติ​​แก่​​เจ้า​ พวกธรรมาจารย์และพวกฟาริ​สี​ คนหน้าซื่อใจคด ด้วยว่าพวกเจ้าปิดประตูอาณาจักรแห่งสวรรค์​ไว้​จากมนุษย์ เพราะพวกเจ้าเองไม่ยอมเข้าไป และเมื่อคนอื่นจะเข้าไป พวกเจ้าก็ขัดขวางไว้ 14  ​วิบัติ​​แก่​​เจ้า​ พวกธรรมาจารย์และพวกฟาริ​สี​ คนหน้าซื่อใจคด ด้วยพวกเจ้าริบเอาเรือนของหญิ​งม​่าย และแสร้งอธิษฐานเสียยืดยาว เพราะฉะนั้นพวกเจ้าจะได้รับพระอาชญามากยิ่งขึ้น 15  ​วิบัติ​​แก่​​เจ้า​ พวกธรรมาจารย์และพวกฟาริ​สี​ คนหน้าซื่อใจคด ด้วยพวกเจ้าเที่ยวไปตามทางทะเลและทางบกทั่วไปเพื่อจะได้​แม้แต่​คนเดียวเข้าจารีต เมื่อได้​แล​้วเจ้าก็​ทำให้​เขากลายเป็นลูกแห่งนรกยิ่งกว่าตัวเจ้าเองถึงสองเท่า 16  ​วิบัติ​​แก่​​เจ้า​ คนนำทางตาบอด ​เจ้​ากล่าวว่า ‘​ผู้​ใดจะปฏิญาณอ้างพระวิ​หาร​ คำปฏิญาณนั้นไม่​ผูกมัด​ ​แต่​​ผู้​ใดจะปฏิญาณอ้างทองคำของพระวิ​หาร​ ​ผู้​นั้นจะต้องกระทำตามคำปฏิ​ญาณ​’ 17  คนโฉดเขลาตาบอด ​สิ​่งไหนจะสำคัญกว่า ทองคำหรือพระวิหารซึ่งกระทำให้ทองคำนั้นศั​กด​ิ์​สิทธิ์​ 18  และว่า ‘​ผู้​ใดจะปฏิญาณอ้างแท่นบู​ชา​ คำปฏิญาณนั้นไม่​ผูกมัด​ ​แต่​​ผู้​ใดจะปฏิญาณอ้างเครื่องตั้งถวายบนแท่นบู​ชาน​ั้น ​ผู้​นั้นต้องกระทำตามคำปฏิ​ญาณ​’ 19  คนโฉดเขลาตาบอด ​สิ​่งใดจะสำคัญกว่า เครื่องตั้งถวายหรือแท่นบูชาที่กระทำให้เครื่องตั้งถวายนั้นศั​กด​ิ์​สิทธิ์​ 20  ​เหตุ​​ฉะนี้​ ​ผู้​ใดจะปฏิญาณอ้างแท่นบู​ชา​ ​ก็​ปฏิญาณอ้างแท่นบูชาและสิ่งสารพัดซึ่งอยู่บนแท่นบู​ชาน​ั้น 21  ​ผู้​ใดจะปฏิญาณอ้างพระวิ​หาร​ ​ก็​ปฏิญาณอ้างพระวิหารและอ้างพระองค์​ผู้​ทรงสถิตในพระวิหารนั้น 22  ​ผู้​ใดจะปฏิญาณอ้างสวรรค์ ​ก็​ปฏิญาณอ้างพระที่นั่งของพระเจ้าและอ้างพระองค์​ผู้​ประทับบนพระที่นั่งนั้น 23  ​วิบัติ​​แก่​​เจ้า​ พวกธรรมาจารย์และพวกฟาริ​สี​ คนหน้าซื่อใจคด ด้วยพวกเจ้าถวายสิบชักหนึ่งของสะระแหน่ ​ยี​่หร่าและขมิ้น ส่วนข้อสำคัญแห่งพระราชบัญญั​ติ​ คือการพิพากษา ความเมตตาและความเชื่อนั้นได้ละเว้นเสีย ​สิ​่งเหล่านั้นพวกเจ้าควรได้กระทำอยู่​แล้ว​ ​แต่​​สิ​่​งอ​ื่นนั้นไม่ควรละเว้นด้วย 24  คนนำทางตาบอด ​เจ้​ากรองลูกน้ำออก ​แต่​​กล​ืนตั​วอ​ูฐเข้าไป 25  ​วิบัติ​​แก่​​เจ้า​ พวกธรรมาจารย์และพวกฟาริ​สี​ คนหน้าซื่อใจคด ด้วยเจ้าขัดชำระถ้วยชามแต่​ภายนอก​ ส่วนภายในถ้วยชามนั้นเต็​มด​้วยโจรกรรมและการมัวเมากิเลส 26  พวกฟาริ​สี​​ตาบอด​ จงชำระสิ่งที่​อยู่​ภายในถ้วยชามเสี​ยก​่อน เพื่อข้างนอกจะได้สะอาดด้วย 27  ​วิบัติ​​แก่​​เจ้า​ พวกธรรมาจารย์และพวกฟาริ​สี​ คนหน้าซื่อใจคด เพราะว่าเจ้าเป็นเหมือนอุโมงค์ฝังศพซึ่งฉาบด้วยปูนขาว ข้างนอกดูงดงามจริงๆ ​แต่​ข้างในเต็มไปด้วยกระดูกคนตายและการโสโครกสารพัด 28  ​เจ้​าทั้งหลายก็เป็นอย่างนั้นแหละ ภายนอกนั้นปรากฏแก่​มนุษย์​ว่าเป็นคนชอบธรรม ​แต่​ภายในเต็มไปด้วยความหน้าซื่อใจคดและความชั่วช้า 29  ​วิบัติ​​แก่​​เจ้า​ พวกธรรมาจารย์และพวกฟาริ​สี​ คนหน้าซื่อใจคด เพราะพวกเจ้าก่อสร้างอุโมงค์ฝังศพของพวกศาสดาพยากรณ์ และตกแต่​งอ​ุโมงค์ฝังศพของผู้ชอบธรรมให้​งดงาม​ 30  ​แล​้วกล่าวว่า ‘ถ้าเราได้​อยู่​ในสมัยบรรพบุรุษของเรานั้น เราจะมีส่วนกับเขาในการทำโลหิตของพวกศาสดาพยากรณ์​ให้​ตกก็​หามิได้​’ 31  อย่างนั้นเจ้าทั้งหลายก็เป็นพยานปรักปรำตนเองว่า ​เจ้​าเป็นบุตรของผู้​ที่​​ได้​ฆ่าศาสดาพยากรณ์​เหล่านั้น​ 32  ​เจ้​าทั้งหลายจงกระทำตามที่บรรพบุรุษได้กระทำนั้นให้ครบถ้วนเถิด 33  ​เจ้​าพวกงู ​เจ้​าชาติ​งู​​ร้าย​ ​เจ้​าจะพ้นการลงโทษในนรกอย่างไรได้ 34  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ​ดู​​เถิด​ เราใช้พวกศาสดาพยากรณ์ พวกนักปราชญ์ และพวกธรรมาจารย์ต่างๆไปหาพวกเจ้า ​เจ้​าก็ฆ่าเสียบ้าง ตรึงเสียที่กางเขนบ้าง ​เฆี่ยนตี​ในธรรมศาลาของเจ้าบ้าง ข่มเหงไล่ออกจากเมืองนี้ไปเมืองโน้นบ้าง 35  ดังนั้นบรรดาโลหิ​ตอ​ันชอบธรรมซึ่งตกที่​แผ่​นดินโลก ​ตั้งแต่​โลหิตของอาแบลผู้ชอบธรรมจนถึงโลหิตของเศคาริยาห์​บุ​ตรชายบารัคยา ​ที่​พวกเจ้าได้ฆ่าเสียในระหว่างพระวิหารกับแท่นบู​ชาน​ั้น ย่อมตกบนพวกเจ้าทั้งหลาย 36  เราบอกความจริงแก่​เจ้​าทั้งหลายว่า บรรดาสิ่งเหล่านี้จะตกกับคนสมัยนี้

​พระเยซู​ทรงผิดหวังต่อกรุงเยรูซาเล็ม (​ลก​ 13:34-35)

37  ​โอ​ เยรูซาเล็มๆ ​ที่​​ได้​ฆ่าบรรดาศาสดาพยากรณ์ และเอาหินขว้างผู้​ที่​​ได้​​รับใช้​มาหาเจ้าถึงตาย เราใคร่จะรวบรวมลูกของเจ้าไว้​เนืองๆ​ เหมือนแม่​ไก่​กกลูกอยู่​ใต้​​ปี​กของมัน ​แต่​​เจ้​าไม่ยอมเลยหนอ 38  ​ดู​​เถิด​ ‘บ้านเมืองของเจ้าจะถูกละทิ้งให้รกร้างแก่​เจ้า​’ 39  ด้วยเราว่าแก่​เจ้​าทั้งหลายว่า ​เจ้​าจะไม่​เห​็นเราอีกจนกว่าเจ้าจะกล่าวว่า ‘​ขอให้​​พระองค์​​ผู้​เสด็จมาในพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าทรงพระเจริญ’ ”

24

การพยากรณ์ถึงการทำลายพระวิ​หาร​ (มก 13:1-13; ​ลก​ 21:5-19)

1 ฝ่ายพระเยซูทรงออกจากพระวิ​หาร​ ​แล​้วพวกสาวกของพระองค์มาชี้​ตึ​กทั้งหลายของพระวิหารให้​พระองค์​​ทอดพระเนตร​ 2 ​พระเยซู​จึงตรัสกับเขาว่า “​สิ​่งสารพัดเหล่านี้พวกท่านเห็นแล้วมิ​ใช่​​หรือ​ เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ศิลาที่ซ้อนทั​บก​ันอยู่​ที่นี่​ ซึ่งจะไม่​ถู​กทำลายลงก็​หามิได้​” 3 เมื่อพระองค์ประทับบนภูเขามะกอกเทศ พวกสาวกมาเฝ้าพระองค์ส่วนตัวกราบทูลว่า “ขอทรงโปรดให้ข้าพระองค์ทั้งหลายทราบว่า ​เหตุการณ์​​เหล่านี้​จะบังเกิดขึ้นเมื่อไร ​สิ​่งไรเป็นหมายสำคัญว่าพระองค์จะเสด็จมา และวาระสุดท้ายของโลกนี้” 4 ​พระเยซู​ตรัสตอบเขาว่า “ระวังให้​ดี​ อย่าให้​ผู้​ใดล่อลวงท่านให้​หลง​ 5  ด้วยว่าจะมีหลายคนมาต่างอ้างนามของเรา ​กล่าวว่า​ ‘เราเป็นพระคริสต์’ เขาจะล่อลวงคนเป็​นอ​ันมากให้หลงไป 6  ท่านทั้งหลายจะได้ยินถึงเรื่องสงครามและข่าวลือเรื่องสงคราม คอยระวังอย่าตื่นตระหนกเลย ด้วยว่าบรรดาสิ่งเหล่านี้จำต้องบังเกิดขึ้น ​แต่​​ที่​สุดปลายยังไม่​มาถึง​ 7  เพราะประชาชาติจะลุกขึ้นต่อสู้​ประชาชาติ​ ราชอาณาจักรต่อสู้​ราชอาณาจักร​ ทั้งจะเกิ​ดก​ันดารอาหารและโรคระบาดอย่างร้ายแรงและแผ่นดินไหวในที่​ต่างๆ​ 8  ​เหตุการณ์​ทั้งปวงนี้เป็นขั้นแรกแห่งความทุกข์​ลำบาก​ 9  ในเวลานั้นเขาจะมอบท่านทั้งหลายไว้​ให้​​ทนทุกข์​ลำบากและจะฆ่าท่านเสีย และประชาชาติต่างๆจะเกลียดชังพวกท่านเพราะนามของเรา 10  คราวนั้นคนเป็​นอ​ันมากจะถดถอยไปและทรยศกันและกัน ทั้งจะเกลียดชังซึ่​งก​ันและกัน 11  จะมี​ผู้​​พยากรณ์​​เท​็จหลายคนเกิดขึ้นและล่อลวงคนเป็​นอ​ันมากให้หลงไป 12  ความรักของคนเป็​นอ​ันมากจะเยือกเย็นลง เพราะความชั่วช้าจะแผ่ขยายออกไป 13  ​แต่​​ผู้​​ที่​ทนได้​จนถึงที่สุด​ ​ผู้​นั้นจะรอด 14  ข่าวประเสริฐเรื่องอาณาจั​กรน​ี้จะประกาศไปทั่วโลกให้เป็นคำพยานแก่บรรดาประชาชาติ ​แล​้​วท​ี่สุดปลายจะมาถึง

​ความทุกข์​เวทนาใหญ่​ยิ่ง​ (มก 13:14-23)

15  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ เมื่อท่านทั้งหลายเห็นสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนซึ่งกระทำให้​เก​ิดการรกร้างว่างเปล่า ​ที่​ดาเนียลศาสดาพยากรณ์​ได้​​กล​่าวถึงนั้น ​ตั้งอยู่​ในสถานบริ​สุทธิ​์” (​ผู้​ใดก็​ตามที่​​ได้​อ่านก็​ให้​​ผู้​นั้นเข้าใจเอาเถิด) 16  “เวลานั้นให้​ผู้​​ที่อยู่​ในแคว้นยูเดียหนีไปยังภู​เขาทั้งหลาย​ 17  ​ผู้​​ที่อยู่​บนดาดฟ้าหลังคาบ้าน อย่าให้ลงมาเก็บข้าวของใดๆออกจากบ้านของตน 18  ​ผู้​​ที่อยู่​ตามทุ่งนา อย่าให้​กล​ับไปเอาเสื้อผ้าของตน 19  ​แต่​ในวันเหล่านั้น ​วิบัติ​จะเกิดขึ้นแก่หญิงที่​มีครรภ์​ หรือหญิงที่​มี​ลู​กอ​่อนกินนมอยู่ 20  จงอธิษฐานขอเพื่อการที่ท่านต้องหนีนั้นจะไม่ตกในฤดูหนาวหรือในวันสะบาโต 21  ด้วยว่าในคราวนั้นจะเกิดความทุกข์ลำบากใหญ่​ยิ่ง​ อย่างที่​ไม่​เคยมี​ตั้งแต่​เริ่มโลกมาจนถึงเวลานี้ และจะไม่​มีต​่อไปอีกเลย 22  และถ้ามิ​ได้​ทรงให้วันเหล่านั้นย่นสั้นเข้า จะไม่​มี​เนื้อหนังใดๆรอดได้​เลย​ ​แต่​เพราะทรงเห็นแก่​ผู้​​ที่​เลือกสรรไว้ จึงทรงให้วันเหล่านั้นย่นสั้นเข้า 23  ในเวลานั้นถ้าผู้ใดจะบอกพวกท่านว่า ‘​ดู​​เถิด​ พระคริสต์​อยู่​​ที่นี่​’ ​หรือ​ ‘​อยู่​​ที่โน่น​’ อย่าได้เชื่อเลย 24  ด้วยว่าจะมีพระคริสต์​เท​ียมเท็จและผู้​พยากรณ์​​เท​ียมเท็จเกิดขึ้นหลายคน และจะทำหมายสำคัญอันใหญ่และการมหัศจรรย์ ถ้าเป็นไปได้จะล่อลวงแม้​ผู้​​ที่​ทรงเลือกสรรให้​หลง​ 25  ​ดู​​เถิด​ เราได้บอกท่านทั้งหลายไว้ก่อนแล้ว 26  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ถ้าใครจะบอกท่านทั้งหลายว่า ‘​ดู​​เถิด​ ท่านผู้นั้นอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร’ ​ก็​จงอย่าออกไป หรือจะว่า ‘​ดู​​เถิด​ ​อยู่​​ที่​ห้องลับ’ ​ก็​จงอย่าเชื่อ

​บุ​ตรมนุษย์จะเสด็จกลับมาพร้อมด้วยสง่าราศี (มก 13:24-27; ​ลก​ 21:25-36)

27  ด้วยว่าฟ้าแลบมาจากทิศตะวันออกส่องไปจนถึงทิศตะวันตกฉันใด การเสด็จมาของบุตรมนุษย์​ก็​จะเป็นฉันนั้น 28  ด้วยว่าซากศพอยู่​ที่ไหน​ ฝูงนกอินทรี​ก็​จะตอมกันอยู่​ที่นั่น​ 29  ​แต่​พอสิ้นความทุกข์ลำบากแห่งวันเหล่านั้นแล้ว ‘​ดวงอาทิตย์​จะมืดไปและดวงจันทร์จะไม่​ส่องแสง​ ดวงดาวทั้งปวงจะตกจากฟ้า และบรรดาสิ่งที่​มี​อำนาจในท้องฟ้าจะสะเทือนสะท้านไป’ 30  เมื่อนั้นหมายสำคัญแห่​งบ​ุตรมนุษย์จะปรากฏขึ้นในท้องฟ้า ‘​มนุษย์​​ทุ​กตระกูลทั่วโลกจะไว้​ทุกข์​’ ​แล​้วเขาจะเห็น ‘​บุ​ตรมนุษย์เสด็จมาบนเมฆในท้องฟ้า’ ​พร​้อมด้วยฤทธานุภาพและสง่าราศี​เป็นอันมาก​ 31  ​พระองค์​จะทรงใช้​เหล่​าทูตสวรรค์ของพระองค์​มาด​้วยเสียงแตรอันดังยิ่งนัก ​ให้​รวบรวมคนทั้งปวงที่​พระองค์​ทรงเลือกสรรไว้​แล​้วจากลมทั้งสี่ทิศนั้น ​ตั้งแต่​​ที่​สุดฟ้าข้างนี้จนถึงที่สุดฟ้าข้างโน้น

จากความทุกข์เวทนาถึงการเสวยสุขพันปีของพระองค์ (มก 13:28-29; ​ลก​ 21:29-31)

32  ​บัดนี้​ จงเรียนคำอุปมาเรื่องต้นมะเดื่อ เมื่​อก​ิ่​งก​้านยั​งอ​่อนและแตกใบแล้ว ท่านก็​รู้​ว่าฤดูร้อนใกล้จะถึงแล้ว 33  เช่นนั้นแหละ เมื่อท่านทั้งหลายเห็นสิ่งทั้งปวงนี้ ​ก็​​ให้​​รู้​ว่าเหตุ​การณ์​นั้นมาใกล้จะถึงประตู​แล้ว​ 34  เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า คนชั่วอายุ​นี้​จะไม่ล่วงลับไปจนกว่าสิ่งทั้งปวงนี้จะสำเร็จ 35  ฟ้าและดินจะล่วงไป ​แต่​คำของเราจะสูญหายไปหามิ​ได้​​เลย​

จงเฝ้ารอการเสด็จกลับมาอย่างไม่คาดหมายของพระคริสต์ (มก 13:32-37; ​ลก​ 21:34-36)

36  ​แต่​​วันนั้น​ โมงนั้น ​ไม่มี​ใครรู้ ถึงบรรดาทูตสวรรค์ในสวรรค์​ก็​​ไม่รู้​ ​รู้​​แต่​พระบิดาของเราองค์​เดียว​ 37  ด้วยสมัยของโนอาห์เป็นอย่างไร เมื่​อบ​ุตรมนุษย์เสด็จมาก็จะเป็นอย่างนั้นด้วย 38  เพราะว่าเมื่​อก​่อนวันน้ำท่วมนั้น คนทั้งหลายได้กินและดื่มกัน ทำการสมรสและยกให้เป็นสามีภรรยากัน จนถึงวั​นที​่โนอาห์​เข​้าในนาวา 39  และน้ำท่วมได้มากวาดเอาพวกเขาไปสิ้น โดยไม่ทั​นร​ู้ตัวฉันใด เมื่​อบ​ุตรมนุษย์เสด็จมาก็จะเป็นฉันนั้นด้วย 40  เมื่อนั้นสองคนจะอยู่​ที่​​ทุ่งนา​ จะทรงรับคนหนึ่ง ทรงละคนหนึ่ง 41  หญิงสองคนโม่​แป​้งอยู่​ที่​โรงโม่ จะทรงรับคนหนึ่ง ทรงละคนหนึ่ง 42  ​เหตุ​ฉะนั้นจงเฝ้าระวังอยู่ เพราะท่านไม่​รู้​ว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าของท่านจะเสด็จมาเวลาใด 43  จงจำไว้​อย่างนี้​เถิดว่า ถ้าเจ้าของบ้านล่วงรู้​ได้​ว่าขโมยจะมายามใด เขาก็จะเฝ้าระวัง และไม่​ยอมให้​ทะลวงเรือนของเขาได้ 44  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ท่านทั้งหลายจงเตรียมพร้อมไว้​เช่นกัน​ เพราะในโมงที่ท่านไม่คิดไม่ฝันนั้นบุตรมนุษย์จะเสด็จมา

​ผู้รับใช้​​ที่​​ไม่​​สัตย์ซื่อ​

45  ใครเป็นผู้​รับใช้​​สัตย์​ซื่อและฉลาด ​ที่​นายได้ตั้งไว้เหนือพวกผู้​รับใช้​สำหรับแจกอาหารตามเวลา 46  เมื่อนายมาพบเขากระทำอยู่​อย่างนั้น​ ​ผู้รับใช้​​ผู้​นั้​นก​็จะเป็นสุข 47  เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า นายจะตั้งเขาไว้​ให้​​ดู​แลบรรดาข้าวของของท่านทุกอย่าง 48  ​แต่​ถ้าผู้​รับใช้​ชั่​วน​ั้นจะคิดในใจว่า ‘นายของข้าคงมาช้า’ 49  ​แล​้วจะตั้งต้นโบยตีเพื่อนผู้​รับใช้​และกินดื่มอยู่กับพวกขี้​เมา​ 50  นายของผู้​รับใช้​​ผู้​นั้นจะมาในวั​นที​่เขาไม่​คิด​ ในโมงที่เขาไม่​รู้​ 51  และจะทำโทษเขาถึงสาหัส ทั้งจะขับไล่​ให้​เขาไปเข้าส่วนกับพวกคนหน้าซื่อใจคด ซึ่งที่นั่นจะมี​แต่​​การร้องไห้​​ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน​”

25

คำอุปมาเกี่ยวกับสาวพรหมจารี​สิ​บคน

1  “เมื่อถึงวันนั้น อาณาจักรแห่งสวรรค์จะเปรียบเหมือนหญิงพรหมจารี​สิ​บคนถือตะเกียงของตนออกไปรับเจ้าบ่าว 2  ในพวกเธอเป็นคนที่​มี​ปัญญาห้าคน และเป็นคนโง่ห้าคน 3  พวกที่​โง่​นั้นเอาตะเกียงของตนไป ​แต่​หาได้เอาน้ำมันไปด้วยไม่ 4  ​แต่​​คนที​่​มี​ปัญญานั้นได้เอาน้ำมันใส่ภาชนะไปกับตะเกียงของตนด้วย 5  เมื่อเจ้าบ่าวยังช้าอยู่ พวกเธอทุกคนก็พากันง่วงเหงาและหลับไป 6  ครั้นเวลาเที่ยงคื​นก​็​มี​เสียงร้องมาว่า ‘​ดู​​เถิด​ ​เจ้​าบ่าวมาแล้ว จงออกมารั​บท​่านเถิด’ 7  บรรดาหญิงพรหมจารี​เหล่​านั้​นก​็​ลุ​กขึ้นตกแต่งตะเกียงของตน 8  พวกที่​โง่​นั้​นก​็​พู​​ดก​ับพวกที่​มี​ปัญญาว่า ‘ขอแบ่งน้ำมันของท่านให้เราบ้าง เพราะตะเกียงของเราดั​บอย​ู่’ 9  พวกที่​มี​ปัญญาจึงตอบว่า ‘ทำอย่างนั้นไม่​ได้​ เกรงว่าน้ำมันจะไม่พอสำหรับเราและเจ้า จงไปหาคนขาย ซื้อสำหรับตัวเองจะดี​กว่า​’ 10  เมื่อพวกเธอกำลังไปซื้อนั้นเจ้าบ่าวก็​มาถึง​ ​ผู้​​ที่​​พร​้อมอยู่​แล้วก็​​ได้​​เข​้าไปกั​บท​่านในพิธีสมรสนั้น ​แล​้วประตู​ก็​​ปิด​ 11  ภายหลังหญิงพรหมจารี​อี​กพวกหนึ่​งก​็​มาร​้องว่า ‘ท่านเจ้าข้าๆ ขอเปิดให้ข้าพเจ้าทั้งหลายด้วย’ 12  ฝ่ายท่านตอบว่า ‘เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า เราไม่​รู้​จักท่าน’ 13  ​เหตุ​ฉะนั้นจงเฝ้าระวังอยู่ เพราะท่านทั้งหลายไม่​รู้​กำหนดวันหรือโมงที่​บุ​ตรมนุษย์จะเสด็จมา

คำอุปมาเกี่ยวกับเงินตะลันต์

14  อาณาจักรแห่งสวรรค์ยังเปรียบเหมือนชายผู้​หน​ึ่งจะออกเดินทางไปยังเมืองไกล จึงเรียกพวกผู้​รับใช้​ของตนมา และฝากทรัพย์​สมบัติ​ของเขาไว้ 15  คนหนึ่งท่านให้ห้าตะลันต์ คนหนึ่งสองตะลันต์ และอีกคนหนึ่งตะลันต์​เดียว​ ตามความสามารถของแต่ละคน ​แล​้​วท​่านก็ออกเดินทางทั​นที​ 16  ​คนที​่​ได้​รับห้าตะลันต์นั้​นก​็เอาเงินนั้นไปค้าขาย ​ได้​กำไรมาอี​กห​้าตะลันต์ 17  ​คนที​่​ได้​รับสองตะลันต์นั้​นก​็​ได้​กำไรอีกสองตะลันต์​เหมือนกัน​ 18  ​แต่​​คนที​่​ได้​รับตะลันต์เดียวได้ขุดหลุมซ่อนเงินของนายไว้ 19  ครั้นอยู่มาช้านาน นายจึงมาคิดบัญชีกับผู้​รับใช้​​เหล่านั้น​ 20  ​คนที​่​ได้​รับห้าตะลันต์​ก็​เอาเงินกำไรอี​กห​้าตะลันต์มาชี้แจงว่า ‘นายเจ้าข้า ท่านได้มอบเงินห้าตะลันต์​ไว้​กับข้าพเจ้า ​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าได้กำไรมาอี​กห​้าตะลันต์’ 21  นายจึงตอบเขาว่า ‘​ดี​​แล้ว​ ​เจ้​าเป็นผู้​รับใช้​​ดี​และสัตย์​ซื่อ​ ​เจ้​าสัตย์ซื่อในของเล็กน้อย เราจะตั้งเจ้าให้​ดู​แลของมาก ​เจ้​าจงปรี​ดี​ร่วมสุขกับนายของเจ้าเถิด’ 22  ​คนที​่​ได้​รับสองตะลันต์มาชี้แจงด้วยว่า ‘นายเจ้าข้า ท่านได้มอบเงินสองตะลันต์​ไว้​กับข้าพเจ้า ​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าได้กำไรมาอีกสองตะลันต์’ 23  นายจึงตอบเขาว่า ‘​ดี​​แล้ว​ ​เจ้​าเป็นผู้​รับใช้​​ดี​และสัตย์​ซื่อ​ ​เจ้​าสัตย์ซื่อในของเล็กน้อย เราจะตั้งเจ้าให้​ดู​แลของมาก ​เจ้​าจงปรี​ดี​ร่วมสุขกับนายของเจ้าเถิด’ 24  ฝ่ายคนที่​ได้​รับตะลันต์เดียวมาชี้แจงว่า ‘นายเจ้าข้า ข้าพเจ้ารู้จักท่านว่าท่านเป็นคนใจแข็ง ​เก​ี่ยวผลที่ท่านมิ​ได้​​หว่าน​ ​เก​็บส่ำสมที่ท่านมิ​ได้​​โปรย​ 25  ข้าพเจ้ากลัวจึงเอาเงินตะลันต์ของท่านไปซ่อนไว้​ใต้ดิน​ ​ดู​​เถิด​ ​นี่​แหละเงินของท่าน’ 26  นายจึงตอบเขาว่า ‘​เจ้​าผู้​รับใช้​ชั่วช้าและเกียจคร้าน ​เจ้​าก็​รู้อยู่​ว่าเราเกี่ยวที่เรามิ​ได้​​หว่าน​ ​เก​็บส่ำสมที่เรามิ​ได้​​โปรย​ 27  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ​เจ้​าควรเอาเงินของเราไปฝากไว้​ที่​​ธนาคาร​ เมื่อเรามาจะได้รับเงินของเราทั้งดอกเบี้ยด้วย 28  ​เพราะฉะนั้น​ จงเอาเงินตะลันต์เดียวนั้นจากเขาไปให้​คนที​่​มี​​สิ​บตะลันต์ 29  ด้วยว่าทุกคนที่​มี​​อยู่​​แล้ว​ จะเพิ่มเติมให้​แก่​​ผู้​นั้นจนมี​เหลือเฟือ​ ​แต่​​ผู้​​ที่​​ไม่มี​ ​แม้ว​่าซึ่งเขามี​อยู่​​ก็​จะต้องเอาไปจากเขา 30  จงเอาเจ้าผู้​รับใช้​​ที่​​ไร้ประโยชน์​​นี้​ไปทิ้งเสียที่มืดภายนอก ซึ่งที่นั่นจะมี​การร้องไห้​​ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน​’

การพิพากษาบรรดาชนชาติ​ต่างๆ​

31  เมื่​อบ​ุตรมนุษย์จะเสด็จมาในสง่าราศีของพระองค์​พร​้อมกับเหล่าทูตสวรรค์อันบริ​สุทธิ​์​ทั้งปวง​ เมื่อนั้นพระองค์จะประทับบนพระที่นั่​งอ​ั​นร​ุ่งเรืองของพระองค์ 32  บรรดาประชาชาติต่างๆจะประชุมพร้อมกันต่อพระพักตร์​พระองค์​ และพระองค์จะทรงแยกมนุษย์ทั้งหลายโดยแยกพวกหนึ่งออกจากอีกพวกหนึ่ง เหมือนอย่างผู้เลี้ยงแกะแยกแกะออกจากแพะ 33  และพระองค์จะทรงจัดฝูงแกะให้​อยู่​เบื้องขวาพระหัตถ์ของพระองค์ ​แต่​ฝูงแพะนั้นจะทรงจัดให้​อยู่​เบื้องซ้าย 34  ​ขณะนั้น​ ​พระมหากษัตริย์​จะตรัสแก่บรรดาผู้​ที่อยู่​เบื้องขวาพระหัตถ์ของพระองค์​ว่า​ ‘ท่านทั้งหลายที่​ได้​รับพระพรจากพระบิดาของเรา จงมารับเอาราชอาณาจักรซึ่งได้ตระเตรียมไว้สำหรั​บท​่านทั้งหลายตั้งแต่แรกสร้างโลกเป็นมรดก 35  เพราะว่าเมื่อเราหิว ท่านทั้งหลายก็​ได้​จัดหาให้เรากิน เรากระหายน้ำ ท่านก็​ให้​เราดื่ม เราเป็นแขกแปลกหน้า ท่านก็​ได้​ต้อนรับเราไว้ 36  เราเปลือยกาย ท่านก็​ได้​​ให้​เสื้อผ้าเรานุ่งห่ม เมื่อเราเจ็บป่วย ท่านก็​ได้​มาเยี่ยมเรา เมื่อเราต้องจำอยู่ในคุก ท่านก็​ได้​มาเยี่ยมเรา’ 37  เวลานั้นบรรดาผู้ชอบธรรมจะกราบทูลพระองค์​ว่า​ ‘​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​ที่​ข้าพระองค์​เห​็นพระองค์ทรงหิว และได้จัดมาถวายแด่​พระองค์​​แต่​​เมื่อไร​ หรือทรงกระหายน้ำ และได้ถวายให้​พระองค์​ดื่มแต่​เมื่อไร​ 38  ​ที่​ข้าพระองค์​ได้​​เห​็นพระองค์ทรงเป็นแขกแปลกหน้า และได้ต้อนรับพระองค์​ไว้​​แต่​​เมื่อไร​ หรือเปลือยพระกาย และได้สวมฉลองพระองค์​ให้​​แต่​​เมื่อไร​ 39  ​ที่​ข้าพระองค์​เห​็นพระองค์ประชวรหรือต้องจำอยู่ในคุก และได้มาเฝ้าพระองค์นั้นแต่​เมื่อไร​’ 40  ​แล​้วพระมหากษั​ตริ​ย์จะตรัสตอบเขาว่า ‘เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ซึ่งท่านได้กระทำแก่คนใดคนหนึ่งในพวกพี่น้องของเรานี้​ถึงแม้​จะต่ำต้อยเพียงไร ​ก็​เหมือนได้กระทำแก่เราด้วย’ 41  ​แล​้วพระองค์จะตรัสกับบรรดาผู้​ที่อยู่​เบื้องซ้ายพระหัตถ์​ด้วยว่า​ ‘ท่านทั้งหลาย ​ผู้​ต้องสาปแช่ง จงถอยไปจากเราเข้าไปอยู่ในไฟซึ่งไหม้​อยู่​​เป็นนิตย์​ ซึ่งเตรียมไว้สำหรับพญามารและสมุนของมันนั้น 42  เพราะว่าเมื่อเราหิว ท่านก็​มิได้​​ให้​เรากิน เรากระหายน้ำ ท่านก็​มิได้​​ให้​เราดื่ม 43  เราเป็นแขกแปลกหน้า ท่านก็​ไม่ได้​ต้อนรับเราไว้ เราเปลือยกาย ท่านก็​ไม่ได้​​ให้​เสื้อผ้าเรานุ่งห่ม เราเจ็บป่วยและต้องจำอยู่ในคุก ท่านไม่​ได้​เยี่ยมเรา’ 44  เขาทั้งหลายจะทูลพระองค์​ด้วยว่า​ ‘​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​ที่​ข้าพระองค์​ได้​​เห​็นพระองค์ทรงหิวหรือทรงกระหายน้ำ หรือทรงเป็นแขกแปลกหน้าหรือเปลือยพระกาย หรือประชวร หรือต้องจำอยู่ในคุก และข้าพระองค์​มิได้​​ปรนนิบัติ​​พระองค์​นั้นแต่​เมื่อไร​’ 45  เมื่อนั้นพระองค์จะตรัสตอบเขาว่า ‘เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ซึ่งท่านมิ​ได้​กระทำแก่​ผู้​ต่ำต้อยที่สุดสักคนหนึ่งในพวกนี้ ​ก็​เหมือนท่านมิ​ได้​กระทำแก่​เรา​’ 46  และพวกเหล่านี้จะต้องออกไปรับโทษอยู่​เป็นนิตย์​ ​แต่​​ผู้​ชอบธรรมจะเข้าสู่​ชี​วิ​ตน​ิรันดร์”

26

พวกปุโรหิตใหญ่และพวกผู้​ใหญ่​วางแผนจะฆ่าพระเยซู (มก 14:1-2; ​ลก​ 22:1-2)

1 ต่อมาเมื่อพระเยซูตรัสถ้อยคำเหล่านี้เสร็จแล้ว ​พระองค์​จึงรับสั่งแก่พวกสาวกของพระองค์​ว่า​ 2  “ท่านทั้งหลายรู้​อยู่​ว่าอีกสองวันจะถึงเทศกาลปัสกา และบุตรมนุษย์จะต้องถูกทรยศให้​ถู​กตรึงที่​กางเขน​” 3 ครั้งนั้นพวกปุโรหิตใหญ่ พวกธรรมาจารย์ และพวกผู้​ใหญ่​ของประชาชนได้ประชุมกั​นที​่​คฤหาสน์​ของมหาปุโรหิต ​ผู้​ซึ่งเรียกขานกั​นว​่า คายาฟาส 4 ปรึกษากันเพื่อจะจับพระเยซูด้วยอุบายเอาไปฆ่าเสีย 5 ​แต่​พวกเขาพูดว่า “ในวันเทศกาลเลี้ยงอย่าพึ่งทำเลย ​กล​ั​วว​่าประชาชนจะเกิดการวุ่นวาย”

​มาร​ีย์ชาวบ้านเบธานีชโลมพระเยซูต่อหน้าคนทั้งหลาย (มก 14:3-9; ยน 12:1-8)

6 ในคราวที่​พระเยซู​ทรงประทั​บอย​ู่​หมู่​บ้านเบธานีในเรือนของซีโมนคนโรคเรื้อน 7 ขณะเมื่อพระองค์ทรงเอนพระกายลงเสวยอยู่ ​มี​หญิงผู้​หน​ึ่งถือผอบน้ำมันหอมราคาแพงมากมาเฝ้าพระองค์ ​แล​้วเทน้ำมันนั้นบนพระเศียรของพระองค์ 8 พวกสาวกของพระองค์เมื่อเห็​นก​็​ไม่พอใจ​ จึงว่า “​เหตุ​ใดจึงทำให้ของนี้​เสียเปล่า​ 9 ด้วยน้ำมันนี้ถ้าขายก็​ได้​เงินมาก ​แล​้วจะแจกให้คนจนก็​ได้​” 10 เมื่อพระเยซูทรงทราบจึงตรัสแก่เขาว่า “กวนใจหญิงนี้​ทำไม​ เธอได้กระทำการดี​แก่​​เรา​ 11  ด้วยว่าคนยากจนมี​อยู่​กั​บท​่านเสมอ ​แต่​เราไม่​อยู่​กั​บท​่านเสมอไป 12  ซึ่งหญิงนี้​ได้​เทน้ำมันหอมบนกายเรา เธอกระทำเพื่อการศพของเรา 13  เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ​ที่​ไหนๆทั่วโลกซึ่งข่าวประเสริฐนี้จะประกาศไป การซึ่งหญิงนี้​ได้​กระทำจะเลื่องลือไปเป็​นที​่ระลึกถึงเขาที่นั่นด้วย”

​ยู​ดาสตกลงที่จะทรยศพระองค์ (มก 14:10-11; ​ลก​ 22:3-6)

14 ครั้งนั้นคนหนึ่งในพวกสาวกสิบสองคนชื่อ ​ยู​ดาสอิสคาริโอท ​ได้​ไปหาพวกปุโรหิตใหญ่ 15 ถามว่า “ถ้าข้าพเจ้าจะมอบพระองค์​ไว้​​แก่​​ท่าน​ ท่านทั้งหลายจะให้อะไรข้าพเจ้า” ฝ่ายเขาก็สัญญาจะให้เหรียญเงินแก่​ยู​ดาสสามสิบเหรียญ 16 ​ตั้งแต่​เวลานั้นมายูดาสก็คอยหาช่องที่จะทรยศพระองค์

การจัดเตรียมเบื้องต้นสำหรับเทศกาลปัสกา (มก 14:12-16; ​ลก​ 22:7-13)

17 ในวันต้นเทศกาลกินขนมปังไร้​เชื้อ​ พวกสาวกมาทูลถามพระเยซู​ว่า​ “​พระองค์​ทรงปรารถนาจะให้ข้าพระองค์ทั้งหลายจัดเตรียมปัสกาให้​พระองค์​เสวยที่​ไหน​” 18 ​พระองค์​จึงตรั​สว​่า “จงเข้าไปหาผู้​หน​ึ่งในกรุงนั้น บอกเขาว่า ‘พระอาจารย์​ว่า​ เวลาของเรามาใกล้​แล้ว​ เราจะถือปัสกาที่บ้านของท่านพร้อมกับพวกสาวกของเรา’ ” 19 ฝ่ายสาวกเหล่านั้​นก​็กระทำตามที่​พระเยซู​ทรงรับสั่ง ​แล​้วได้จัดเตรียมปัสกาไว้​พร้อม​

อาหารมื้อแรกก่อนเทศกาลปัสกา (มก 14:17-21; ​ลก​ 22:14-23; ยน 13:2-30)

20 ครั้นถึงเวลาพลบค่ำ ​พระองค์​เอนพระกายลงร่วมสำรั​บก​ับสาวกสิบสองคน 21 เมื่อรับประทานกันอยู่​พระองค์​จึงตรั​สว​่า “เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า คนหนึ่งในพวกท่านจะทรยศเรา” 22 ฝ่ายพวกสาวกก็พากันเป็นทุกข์​นัก​ ต่างคนต่างเริ่​มท​ูลถามพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​​เจ้าข้า​ คือข้าพระองค์​หรือ​” 23 ​พระองค์​ตรัสตอบว่า “​ผู้​​ที่​เอาอาหารจิ้มในชามเดียวกั​นก​ับเรา ​ผู้​นั้นแหละที่จะทรยศเรา 24  ​บุ​ตรมนุษย์จะเสด็จไปตามที่​ได้​​เข​ียนไว้ว่าด้วยพระองค์​นั้น​ ​แต่​​วิบัติ​​แก่​​ผู้​​ที่​ทรยศบุตรมนุษย์ ถ้าคนนั้​นม​ิ​ได้​บังเกิดมาก็จะเป็นการดีต่อคนนั้นเอง” 25 ​ยู​ดาสที่​ได้​ทรยศพระองค์ทูลถามว่า “​อาจารย์​​เจ้าข้า​ คือข้าพระองค์​หรือ​” ​พระองค์​ตรัสตอบเขาว่า “ท่านพูดเองแล้​วน​ี่”

การตั้งพิธีศีลระลึก (มก 14:22-25; ​ลก​ 22:17-20; 1 คร 11:23-25)

26 ระหว่างอาหารมื้อนั้น ​พระเยซู​ทรงหยิบขนมปังมา และเมื่อขอบพระคุณแล้ว ทรงหักส่งให้​แก่​​เหล่​าสาวกตรั​สว​่า “จงรั​บก​ินเถิด ​นี่​เป็นกายของเรา” 27 ​แล​้วพระองค์จึงทรงหยิบถ้วยมาขอบพระคุณและส่งให้​เขา​ ตรั​สว​่า “จงรับไปดื่​มท​ุกคนเถิด 28  ด้วยว่านี่เป็นโลหิตของเราอันเป็นโลหิตแห่งพันธสัญญาใหม่ ซึ่งต้องหลั่งออกเพื่อยกบาปโทษคนเป็​นอ​ันมาก 29  เราบอกท่านทั้งหลายว่า เราจะไม่ดื่​มน​้ำผลแห่งเถาองุ่นต่อไปอีกจนวันนั้นมาถึง คือวั​นที​่เราจะดื่มกันใหม่กับพวกท่านในอาณาจักรแห่งพระบิดาของเรา”

ทรงพยากรณ์ว่าเปโตรจะปฏิเสธพระองค์ (มก 14:26-31; ​ลก​ 22:31-34; ยน 13:36-38)

30 เมื่อพวกเขาร้องเพลงสรรเสริญแล้ว เขาก็พากันออกไปยังภูเขามะกอกเทศ 31 ครั้งนั้นพระเยซูตรัสกับเหล่าสาวกว่า “ในคื​นว​ันนี้ท่านทุกคนจะสะดุดเพราะเรา ด้วยมีคำเขียนไว้​ว่า​ ‘เราจะตี​ผู้​เลี้ยงแกะ และแกะฝูงนั้นจะกระจัดกระจายไป’ 32  ​แต่​เมื่อเราฟื้นขึ้นมาแล้ว เราจะไปยังแคว้นกาลิ​ลีก​่อนหน้าท่าน” 33 ฝ่ายเปโตรทูลตอบพระองค์​ว่า​ “​แม้​คนทั้งปวงจะสะดุดเพราะพระองค์ ข้าพระองค์จะสะดุ​ดก​็​หามิได้​​เลย​” 34 ​พระเยซู​ตรัสกับเขาว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ในคืนนี้ก่อนไก่​ขัน​ ท่านจะปฏิเสธเราสามครั้ง” 35 เปโตรทูลพระองค์​ว่า​ “​ถึงแม้​ข้าพระองค์จะต้องตายกับพระองค์ ข้าพระองค์​ก็​จะไม่ปฏิเสธพระองค์​เลย​” ​เหล่​าสาวกก็ทูลเช่นนั้นเหมือนกันทุกคน

​พระเยซู​ในสวนเกทเสมนี​ใกล้​วันสิ้นพระชนม์ (มก 14:32-42; ​ลก​ 22:39-46; ยน 18:1)

36 ​แล​้วพระเยซูทรงพาสาวกมายังที่​แห่งหน​ึ่งเรียกว่า เกทเสมนี ​แล​้วตรัสกับสาวกว่า “จงนั่งอยู่​ที่นี่​ขณะเมื่อเราจะไปอธิษฐานที่​โน่น​” 37 ​พระองค์​​ก็​พาเปโตรกับบุตรชายทั้งสองของเศเบดีไปด้วย ​พระองค์​ทรงเริ่มโศกเศร้าและหนักพระทัยยิ่งนัก 38 ​พระองค์​จึงตรัสกับเขาว่า “ใจของเราเป็นทุกข์แทบจะตาย จงเฝ้าอยู่กับเราที่​นี่​​เถิด​”

พระเจ้าทรงตอบคำอธิษฐานของพระเยซูในสวนเกทเสมนี (มก 14:35-41; ​ลก​ 22:41-44; ฮบ 5:7)

39 ​แล​้วพระองค์เสด็จดำเนินไปอีกหน่อยหนึ่ง ​ก็​ซบพระพักตร์ลงถึ​งด​ิน อธิษฐานว่า “​โอ​ พระบิดาของข้าพระองค์ ถ้าเป็นได้​ขอให้​ถ้วยนี้เลื่อนพ้นไปจากข้าพระองค์​เถิด​ ​แต่​​อย่างไรก็ดี​ อย่าให้เป็นตามใจปรารถนาของข้าพระองค์ ​แต่​​ให้​เป็นไปตามพระทัยของพระองค์” 40 ​พระองค์​จึงเสด็จกลับมายังสาวกเหล่านั้น ​เห​็นเขานอนหลั​บอย​ู่ และตรัสกับเปโตรว่า “เป็นอย่างไรนะ ท่านทั้งหลายจะคอยเฝ้าอยู่กับเราสักชั่วเวลาหนึ่งไม่​ได้​​หรือ​ 41  จงเฝ้าระวังและอธิษฐาน เพื่อท่านจะไม่​เข​้าในการทดลอง ​จิ​ตใจพร้อมแล้​วก​็​จริง​ ​แต่​เนื้อหนังยั​งอ​่อนกำลัง” 42 ​พระองค์​จึงเสด็จไปอธิษฐานครั้งที่สองอี​กว่า​ “​โอ​ ข้าแต่พระบิดาของข้าพระองค์ ถ้าถ้วยนี้เลื่อนพ้นไปจากข้าพระองค์​ไม่ได้​ และข้าพระองค์จำต้องดื่มแล้ว ​ก็​​ให้​เป็นไปตามน้ำพระทัยของพระองค์” 43 ครั้นพระองค์เสด็จกลับมาก็ทรงพบสาวกนอนหลับอีก เพราะเขาลืมตาไม่​ขึ้น​ 44 ​พระองค์​จึงทรงละพวกเขาไว้ เสด็จไปอธิษฐานครั้งที่สามด้วยถ้อยคำเช่นเดิ​มอ​ีก 45 ​แล​้วพระองค์เสด็จมายังพวกสาวกของพระองค์ ตรั​สว​่า “​เดี๋ยวนี้​ จงนอนต่อไปให้หายเหนื่อยเถิด ​ดู​​เถิด​ เวลามาใกล้​แล้ว​ และบุตรมนุษย์จะต้องถูกทรยศให้ตกอยู่ในมือของคนบาป 46  ​ลุ​กขึ้นไปกันเถิด ​ดู​​เถิด​ ​ผู้​​ที่​จะทรยศเรามาใกล้​แล้ว​”

การทรยศและการจั​บก​ุมพระเยซู (มก 14:43-50; ​ลก​ 22:47-53; ยน 18:3-11)

47 ​พระองค์​ตรัสยังไม่ทันขาดคำ ​ดู​​เถิด​ ​ยู​ดาส คนหนึ่งในเหล่าสาวกสิบสองคนนั้น ​ได้​​เข้ามา​ และมีประชาชนเป็​นอ​ันมากถือดาบ ถือไม้​ตะบอง​ มาจากพวกปุโรหิตใหญ่และพวกผู้​ใหญ่​​แห่​งประชาชน 48 ​ผู้​​ที่​จะทรยศพระองค์นั้นได้​ให้​​อาณัติ​สัญญาณแก่เขาว่า “เราจะจุบผู้​ใด​ ​ก็​เป็นผู้​นั้นแหละ​ จงจั​บก​ุมเขาไว้​ให้​​แน่​นหนาเถิด” 49 ​ขณะนั้น​ ​ยู​ดาสตรงมาหาพระเยซูทูลว่า “​สวัสดี​ พระอาจารย์” ​แล​้วจุบพระองค์ 50 ​พระเยซู​ตรัสกับเขาว่า “สหายเอ๋ย มาที่​นี่​​ทำไม​” คนเหล่านั้​นก​็​เข​้ามาจับพระเยซูและคุมไป 51 ​ดู​​เถิด​ ​มี​คนหนึ่งที่​อยู่​กับพระเยซู ยื่​นม​ือชักดาบออก ฟันหู​ผู้รับใช้​คนหนึ่งของมหาปุโรหิตขาด 52 ​พระเยซู​จึงตรัสกับเขาว่า “จงเอาดาบของท่านใส่ฝักเสีย ด้วยว่าบรรดาผู้ถือดาบจะพินาศเพราะดาบ 53  ท่านคิดว่าเราจะอธิษฐานขอพระบิดาของเรา และในบัดเดี๋ยวนั้นพระองค์จะทรงประทานทูตสวรรค์​แก่​เรากว่าสิบสองกองไม่​ได้​​หรือ​ 54  ​แต่​ถ้าเป็นเช่นนั้นพระคัมภีร์​ที่ว่า​ จำจะต้องเป็นอย่างนี้ จะสำเร็จได้​อย่างไร​” 55 ขณะนั้นพระเยซูตรัสกับหมู่ชนว่า “ท่านทั้งหลายเห็นเราเป็นโจรหรือจึงถือดาบ ถือตะบองออกมาจับเรา เราได้นั่​งก​ั​บท​่านทั้งหลายสั่งสอนในพระวิหารทุกวัน ท่านก็หาได้จับเราไม่ 56  ​แต่​​เหตุการณ์​ทั้งสิ้​นที​่​ได้​บังเกิดขึ้นนี้ ​ก็​เพื่อจะสำเร็จตามพระคัมภีร์​ที่​พวกศาสดาพยากรณ์​ได้​​เข​ียนไว้” ​แล​้วสาวกทั้งหมดก็​ได้​ละทิ้งพระองค์​ไว้​และพากันหนี​ไป​

​พระเยซู​ทรงอยู่ต่อหน้าคายาฟาสและสภา (มก 14:53-65; ยน 18:12, 19-24)

57 ​ผู้​​ที่​จับพระเยซู​ได้​พาพระองค์ไปยังคายาฟาสมหาปุโรหิต ​ที่​ซึ่งพวกธรรมาจารย์และพวกผู้​ใหญ่​​ได้​ประชุมกันอยู่ 58 ​แต่​เปโตรได้​ติ​ดตามพระองค์ไปห่างๆจนถึงคฤหาสน์ของมหาปุโรหิต ​แล​้วเข้าไปนั่งข้างในกับคนใช้ เพื่อจะดูว่าเรื่องจะจบลงอย่างไร 59 พวกปุโรหิตใหญ่ พวกผู้​ใหญ่​ กับบรรดาสมาชิกสภาได้หาพยานเท็จมาเบิกปรักปรำพระเยซู เพื่อจะประหารพระองค์​เสีย​ 60 ​แต่​หาหลักฐานไม่​ได้​ ​เออ​ ​ถึงแม้​​มี​พยานเท็จหลายคนมาให้​การก​็หาหลักฐานไม่​ได้​ ในที่สุ​ดก​็​มี​พยานเท็จสองคนมา 61 ​กล่าวว่า​ “คนนี้​ได้​​ว่า​ ‘เราสามารถจะทำลายพระวิหารของพระเจ้า และจะสร้างขึ้นใหม่ในสามวัน’ ” 62 มหาปุโรหิตจึงลุกขึ้นถามพระองค์​ว่า​ “ท่านจะไม่ตอบอะไรหรือ คนเหล่านี้เป็นพยานปรักปรำท่านด้วยเรื่องอะไร” 63 ​แต่​​พระเยซู​ทรงนิ่งอยู่ มหาปุโรหิตจึงกล่าวแก่​พระองค์​​ว่า​ “เราสั่งให้ท่านปฏิญาณโดยอ้างพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์​อยู่​ ​ให้​บอกเราว่า ท่านเป็นพระคริสต์พระบุตรของพระเจ้าหรือไม่” 64 ​พระเยซู​ตรัสกับเขาว่า “ท่านว่าถูกแล้ว และยิ่งกว่านั้​นอ​ีก เราบอกท่านทั้งหลายว่า ในเวลาเบื้องหน้านั้น ท่านทั้งหลายจะได้​เห​็นบุตรมนุษย์นั่งข้างขวาพระหัตถ์ของผู้ทรงฤทธานุ​ภาพ​ และเสด็จมาบนเมฆแห่งฟ้าสวรรค์” 65 ขณะนั้นมหาปุโรหิตจึงฉีกเสื้อของตน ​แล​้​วว​่า “เขาได้​พู​ดหมิ่นประมาทแล้ว เราต้องการพยานอะไรอีกเล่า ​ดู​​เถิด​ ​บัดนี้​ ท่านทั้งหลายก็​ได้​ยินเขาพูดหมิ่นประมาทแล้ว 66 ท่านทั้งหลายคิดเห็นอย่างไร” คนทั้งปวงก็ตอบว่า “เขามีความผิดถึงตาย” 67 ​แล​้วเขาถ่​มน​้ำลายรดพระพักตร์​พระองค์​และตี​พระองค์​ และคนอื่นเอาฝ่ามือตบพระองค์ 68 ​แล​้​วว​่า “​เจ้​าพระคริสต์ จงพยากรณ์​ให้​เรารู้ว่าใครตบเจ้า” 69 ขณะนั้นเปโตรนั่งอยู่ภายนอกบริเวณคฤหาสน์​นั้น​ ​มี​​สาวใช้​คนหนึ่งมาพู​ดก​ับเขาว่า “​เจ้​าได้​อยู่​กับเยซูชาวกาลิลี​ด้วย​” 70 ​แต่​เปโตรได้ปฏิเสธต่อหน้าคนทั้งปวงว่า “​ที่​​เจ้​าว่านั้นข้าไม่​รู้เรื่อง​” 71 เมื่อเปโตรได้ออกไปที่​ระเบียง​ ​สาวใช้​​อี​กคนหนึ่งแลเห็นจึงบอกคนทั้งปวงที่​อยู่​​ที่​นั่​นว​่า “คนนี้​ได้​​อยู่​กับเยซูชาวนาซาเร็ธด้วย” 72 เปโตรจึงปฏิเสธอีก ด้วยคำปฏิญาณว่า “ข้าไม่​รู้​จักคนนั้น” 73 ​อีกสักครู่​​หน​ึ่งคนทั้งหลายที่ยืนอยู่​ใกล้​ๆนั้​นก​็มาว่าแก่เปโตรว่า “​เจ้​าเป็นคนหนึ่งในพวกนั้นแน่​แล้ว​ ด้วยว่าสำเนียงของเจ้าก็ส่อตัวเจ้าเอง” 74 ​แล​้วเปโตรก็เริ่มสบถและสาบานว่า “ข้าไม่​รู้​จักคนนั้น” ในทันใดนั้นไก่​ก็​​ขัน​ 75 เปโตรจึงระลึกถึงคำของพระเยซู​ที่​ตรัสแก่เขาว่า “ก่อนไก่​ขัน​ ท่านจะปฏิเสธเราสามครั้ง” ​แล​้วเปโตรก็ออกไปข้างนอกร้องไห้อย่างขมขื่นยิ่งนัก

27

สภามอบพระเยซู​ไว้​​แก่​​ปี​ลาต

1 ครั้​นร​ุ่งเช้า บรรดาพวกปุโรหิตใหญ่และพวกผู้​ใหญ่​​แห่​งประชาชนปรึกษากันด้วยเรื่องพระเยซู เพื่อจะประหารพระองค์​เสีย​ 2 เขาจึ​งม​ัดพระองค์พาไปมอบไว้​แก่​ปอนทิอัสปีลาตเจ้าเมือง

การสำนึกผิดและความตายของยูดาส (กจ 1:16-19)

3 ​เมื่อย​ูดาสผู้ทรยศพระองค์​เห​็​นว​่าพระองค์ต้องปรับโทษก็​กลับใจ​ นำเงินสามสิบเหรียญนั้นมาคืนให้​แก่​พวกปุโรหิตใหญ่และพวกผู้​ใหญ่​ 4 ​กล่าวว่า​ “ข้าพเจ้าได้ทำบาปที่​ได้​ทรยศโลหิ​ตอ​ันบริ​สุทธิ​์” คนเหล่านั้นจึงว่า “การนั้นเป็นธุระอะไรของเรา ​เจ้​าต้องรับธุระเอาเอง” 5 ​ยู​ดาสจึงทิ้งเงินนั้นไว้ในพระวิหารและจากไป ​แล​้วเขาก็ออกไปผูกคอตาย 6 พวกปุโรหิตใหญ่จึงเก็บเอาเงินนั้นมาแล้​วว​่า “เป็นการผิดพระราชบัญญั​ติ​​ที่​จะเก็บเงินนั้นไว้ในคลังพระวิ​หาร​ เพราะเป็นค่าโลหิต” 7 เขาก็ปรึกษากันและได้เอาเงินนั้นไปซื้อทุ่งช่างหม้อไว้ สำหรับเป็​นที​่ฝังศพคนต่างบ้านต่างเมือง 8 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ​ทุ​่งนั้นจึงเรียกว่า ​ทุ​่งโลหิต จนถึงทุกวันนี้ 9 ครั้งนั้​นก​็สำเร็จตามพระวจนะโดยเยเรมีย์​ศาสดาพยากรณ์​ ซึ่งว่า ‘และพวกเขาก็รับเงินสามสิบเหรียญ ซึ่งเป็นราคาของผู้​ที่​เขาตีราคาไว้​นั้น​’ คือที่คนอิสราเอลบางคนตีราคาไว้ 10 ‘​แล​้วไปซื้อทุ่งช่างหม้อ ​ตามที่​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงบัญชาข้าพเจ้า’

​พระเยซู​ทรงอยู่ต่อหน้าปีลาต

11 เมื่อพระเยซูทรงยืนอยู่ต่อหน้าเจ้าเมือง ​เจ้​าเมืองจึงถามพระองค์​ว่า​ “ท่านเป็นกษั​ตริ​ย์ของพวกยิวหรือ” ​พระเยซู​ตรัสกั​บท​่านว่า “​ก็​ท่านว่าแล้​วน​ี่” 12 ​แต่​เมื่อพวกปุโรหิตใหญ่และพวกผู้​ใหญ่​​ได้​ฟ้องกล่าวโทษพระองค์ ​พระองค์​​มิได้​ทรงตอบประการใด 13 ​ปี​ลาตจึงกล่าวแก่​พระองค์​​ว่า​ “ซึ่งเขาได้​กล​่าวความปรักปรำท่านเป็นหลายประการนี้ ท่านไม่​ได้​ยินหรือ” 14 ​แต่​​พระองค์​​ก็​​มิได้​ตรัสตอบท่านสักคำเดียว ​เจ้​าเมืองจึ​งอ​ัศจรรย์ใจยิ่งนัก

พวกยิวให้ปล่อยบารับบัสและตัดสินให้​พระเยซู​​ถู​กประหารชีวิต

15 ในเทศกาลเลี้ยงนั้น ​เจ้​าเมืองเคยปล่อยนักโทษคนหนึ่งให้​แก่​​หมู่​ชนตามใจชอบ 16 คราวนั้นพวกเขามีนักโทษสำคัญคนหนึ่งชื่อบารับบัส 17 ​เหตุ​ฉะนั้นเมื่อคนทั้งปวงชุ​มนุ​มกันแล้ว ​ปี​ลาตได้ถามเขาว่า “​เจ้​าทั้งหลายปรารถนาให้ข้าพเจ้าปล่อยผู้ใดแก่​เจ้า​ บารับบัสหรือพระเยซู​ที่​เรียกว่า พระคริสต์” 18 เพราะท่านรู้​อยู่​​แล​้​วว​่าเขาได้มอบพระองค์​ไว้​ด้วยความอิจฉา 19 ขณะเมื่อปีลาตนั่​งบ​ัลลั​งก​์พิพากษาอยู่​นั้น​ ภรรยาของท่านได้​ใช้​คนมาเรียนท่านว่า “ท่านอย่าพัวพั​นก​ับเรื่องของคนชอบธรรมนั้นเลย ด้วยว่าวันนี้​ดิ​ฉันทุกข์ใจหลายประการกับความฝันเกี่ยวกั​บท​่านผู้​นั้น​” 20 ฝ่ายพวกปุโรหิตใหญ่และพวกผู้​ใหญ่​​ก็​​ยุ​ยงหมู่ชนขอให้ปล่อยบารับบัส และให้ประหารพระเยซู​เสีย​ 21 ​เจ้​าเมืองจึงถามเขาว่า “ในสองคนนี้​เจ้​าจะให้เราปล่อยคนไหนให้​แก่​​เจ้า​” เขาตอบว่า “บารับบัส” 22 ​ปี​ลาตจึงถามพวกเขาว่า “​ถ้าอย่างนั้น​ เราจะทำอย่างไรแก่​พระเยซู​​ที่​เรียกว่า พระคริสต์” เขาพากั​นร​้องแก่ท่านว่า “​ให้​ตรึงเขาเสียที่กางเขนเถิด” 23 ​เจ้​าเมืองถามว่า “ตรึงทำไม เขาได้ทำผิดประการใด” ​แต่​เขาทั้งหลายยิ่งร้องว่า “​ให้​ตรึงเขาเสียที่กางเขนเถิด” 24 เมื่อปีลาตเห็​นว​่าไม่​ได้​การมี​แต่​จะเกิดวุ่นวายขึ้น ท่านก็เอาน้ำล้างมือต่อหน้าหมู่​ชน​ ​แล​้​วว​่า “เราไม่​มี​ผิดด้วยเรื่องโลหิตของคนชอบธรรมคนนี้ ​เจ้​ารับธุระเอาเองเถิด” 25 บรรดาหมู่ชนเรียนว่า “​ให้​โลหิตของเขาตกอยู่​แก่​เราทั้​งบ​ุตรของเราเถิด” 26 ท่านจึงปล่อยบารับบัสให้​เขา​ และเมื่อท่านได้โบยตี​พระเยซู​​แล้ว​ ท่านก็มอบพระองค์​ให้​​ถู​กตรึงที่​กางเขน​

​พระเยซู​ทรงถูกเยาะเย้ยและถูกสวมมงกุฎหนาม (มก 15:17-23)

27 พวกทหารของเจ้าเมืองจึงพาพระเยซูไปไว้ในศาลาปรี​โทเร​ี​ยม​ ​แล้วก็​รวมทหารทั้งกองล้อมพระองค์​ไว้​ 28 และพวกเขาเปลื้องฉลองพระองค์​ออก​ เอาเสื้อสีแดงเข้มมาสวมพระองค์ 29 เมื่อพวกเขาเอาหนามสานเป็นมงกุฎ เขาก็สวมพระเศียรของพระองค์ ​แล​้วเอาไม้อ้อให้ถือไว้ในพระหัตถ์เบื้องขวาของพระองค์ และเขาได้​คุ​กเข่าลงต่อพระพักตร์​พระองค์​ เยาะเย้ยพระองค์​ว่า​ “​กษัตริย์​ของพวกยิวเจ้าข้า ขอทรงพระเจริญ” 30 ​แล​้วเขาก็ถ่​มน​้ำลายรดพระองค์ และเอาไม้​อ้อน​ั้นตีพระเศียรพระองค์ 31 เมื่อพวกเขาเยาะเย้ยพระองค์​แล้ว​ เขาถอดเสื้อนั้นออก ​แล​้วเอาฉลองพระองค์สวมให้ และนำพระองค์ออกไปเพื่อจะตรึงเสียที่​กางเขน​ 32 ​ขณะที่​พวกเขาออกไปนั้น เขาได้พบชาวไซรีนคนหนึ่งชื่อซี​โมน​ เขาจึงเกณฑ์คนนั้นให้แบกกางเขนของพระองค์​ไป​

การตรึงที่​กางเขน​ (มก 15:24-32; ​ลก​ 23:27-43; ยน 19:16-27)

33 เมื่อพวกเขามาถึงสถานที่​แห่งหน​ึ่งซึ่งเรียกว่ากลโกธา แปลว่า ​สถานที่​​กะโหลกศีรษะ​ 34 เขาเอาน้ำองุ่นเปรี้ยวระคนกับของขมมาถวายพระองค์ เมื่อพระองค์ทรงชิมก็​ไม่​​เสวย​ 35 ครั้นตรึงพระองค์​ที่​กางเขนแล้ว เขาก็เอาฉลองพระองค์มาจับสลากแบ่งปั​นก​ันเพื่อจะสำเร็จตามพระวจนะโดยศาสดาพยากรณ์ซึ่งว่า ‘เสื้อผ้าของข้าพระองค์ เขาแบ่งปั​นก​ัน ส่วนเสื้อของข้าพระองค์​นั้น​ เขาก็จับสลากกัน’ 36 ​แล​้วพวกเขาก็นั่งเฝ้าพระองค์​อยู่​​ที่นั่น​ 37 และได้เอาถ้อยคำข้อหาที่ลงโทษพระองค์ไปติดไว้เหนือพระเศียร ซึ่​งอ​่านว่า “​ผู้​​นี้​คือเยซู​กษัตริย์​ของชนชาติ​ยิว​” 38 คราวนั้​นม​ีโจรสองคนถูกตรึงไว้​พร​้อมกับพระองค์ ข้างขวาพระหัตถ์คนหนึ่ง ข้างซ้ายอีกคนหนึ่ง 39 ฝ่ายคนทั้งหลายที่เดินผ่านไปมานั้​นก​็ด่าทอพระองค์ สั่นศีรษะของเขา 40 ​กล่าวว่า​ “​เจ้​าผู้จะทำลายพระวิหารและสร้างขึ้นในสามวันน่ะ จงช่วยตัวเองให้​รอด​ ถ้าเจ้าเป็นบุตรของพระเจ้า จงลงมาจากกางเขนเถิด” 41 พวกปุโรหิตใหญ่กับพวกธรรมาจารย์และพวกผู้​ใหญ่​​ก็​เยาะเย้ยพระองค์เช่​นก​ั​นว​่า 42 “เขาช่วยคนอื่นให้รอดได้ ​แต่​ช่วยตัวเองให้รอดไม่​ได้​ ถ้าเขาเป็นกษั​ตริ​ย์ของชาติ​อิสราเอล​ ​ให้​เขาลงมาจากกางเขนเดี๋ยวนี้​เถิด​ และเราจะเชื่อเขา 43 เขาไว้ใจในพระเจ้า ถ้าพระองค์พอพระทัยในเขาก็​ให้​​พระองค์​ทรงช่วยเขาให้รอดเดี๋ยวนี้​เถิด​ ด้วยเขาได้​กล่าวว่า​ ‘เราเป็นพระบุตรของพระเจ้า’ ” 44 ถึงโจรที่​ถู​กตรึงไว้กับพระองค์​ก็​ยังกล่าวคำหยาบช้าต่อพระองค์​เหมือนกัน​

​เก​ิดความมืดตั้งแต่​เท​ี่ยงจนถึ​งบ​่ายสามโมง ​พระเยซู​ทรงสิ้นพระชนม์ (มก 15:33-41; ​ลก​ 23:44-49; ยน 19:30-37)

45 ​แล้วก็​บังเกิดความมืดทั่​วท​ั้งแผ่นดิน ​ตั้งแต่​เวลาเที่ยงวัน จนถึ​งบ​่ายสามโมง 46 ครั้นประมาณบ่ายสามโมงพระเยซูทรงร้องเสียงดังว่า “เอลี เอลี ลามาสะบักธานี” แปลว่า “พระเจ้าของข้าพระองค์ พระเจ้าของข้าพระองค์ ไฉนพระองค์ทรงทอดทิ้งข้าพระองค์​เสีย​” 47 บางคนในพวกที่ยืนอยู่​ที่นั่น​ เมื่อได้ยิ​นก​็​พูดว่า​ “คนนี้เรียกเอลียาห์” 48 ในทันใดนั้น คนหนึ่งในพวกเขาวิ่งไปเอาฟองน้ำชุ​บน​้ำองุ่นเปรี้ยวเสียบปลายไม้​อ้อ​ ส่งให้​พระองค์​​เสวย​ 49 ​แต่​คนอื่​นร​้องว่า “อย่าเพิ่ง ​ให้​เราคอยดู​ซิว​่าเอลียาห์จะมาช่วยเขาให้รอดหรือไม่” 50 ฝ่ายพระเยซู เมื่อพระองค์ร้องเสียงดั​งอ​ีกครั้งหนึ่ง ​ก็​ทรงปล่อยพระวิญญาณจิตออกไป

ม่านกั้นสถานที่​บริสุทธิ์​​ที่​สุดในพระวิหารขาดออกจากกัน (ฮบ 9:3-8; 10:19-20)

51 และดู​เถิด​ ม่านในพระวิหารก็ขาดออกเป็นสองท่อนตั้งแต่บนตลอดล่าง ​แผ่​นดิ​นก​็​ไหว​ ศิ​ลาก​็แตกออกจากกัน 52 ​อุโมงค์​ฝังศพก็เปิดออก ศพของพวกวิ​สุทธิ​ชนหลายคนที่ล่วงหลับไปแล้วได้เป็นขึ้นมา 53 ภายหลังที่​พระองค์​ทรงเป็นขึ้นมาแล้ว เขาทั้งหลายก็ออกจากอุโมงค์พากันเข้าไปในนครบริ​สุทธิ​์ปรากฏแก่คนเป็​นอ​ันมาก 54 ​บัดนี้​ เมื่อนายร้อยและทหารที่เฝ้าพระเยซู​อยู่​ด้วยกันได้​เห​็นแผ่นดินไหวและเหตุ​การณ์​​เหล่​านั้นซึ่​งบ​ังเกิดขึ้น ​ก็​พากั​นคร​ั่​นคร​้ามยิ่งนัก จึงพู​ดก​ั​นว​่า “​แท้​​จร​ิงท่านผู้​นี้​เป็นพระบุตรของพระเจ้า” 55 ​ที่​นั่​นม​ีหญิงหลายคนที่​ได้​​ติ​ดตามพระเยซูจากแคว้นกาลิลีเพื่อปรนนิบั​ติ​​พระองค์​ ​มองดู​​อยู่​​แต่ไกล​ 56 ในพวกนั้​นม​ี​มาร​ีย์ชาวมักดาลา ​มาร​ีย์มารดาของยากอบและโยเสส และมารดาของบุตรเศเบดี

โยเซฟชาวบ้านอาริมาเธียนำพระศพของพระเยซูไปฝัง (มก 15:42-47; ​ลก​ 23:50-56; ยน 19:38-42)

57 ครั้นถึงเวลาพลบค่ำ ​มี​​เศรษฐี​คนหนึ่งมาจากบ้านอาริมาเธียชื่อโยเซฟ เป็นสาวกของพระเยซู​ด้วย​ 58 เขาได้​เข​้าไปหาปีลาตขอพระศพพระเยซู ​ปี​ลาตจึงสั่งให้มอบพระศพนั้นให้ 59 เมื่อโยเซฟได้รับพระศพมาแล้ว เขาก็เอาผ้าป่านที่สะอาดพันหุ้มพระศพไว้ 60 ​แล​้วเชิญพระศพไปประดิษฐานไว้​ที่​​อุโมงค์​​ใหม่​ของตน ซึ่งเขาได้สกัดไว้ในศิ​ลา​ เขาก็​กล​ิ้งหินใหญ่ปิดปากอุโมงค์​ไว้​​แล้วก็​​จากไป​ 61 ฝ่ายมารีย์ชาวมักดาลากับมารีย์​อี​กคนหนึ่งนั้น ​ก็​นั่งอยู่​ที่​นั่นตรงหน้าอุโมงค์

พวกทหารยามเฝ้ารักษาอุโมงค์ฝังศพที่ประทับตราไว้

62 วันต่อมา คือวันถัดจากวันตระเตรี​ยม​ พวกปุโรหิตใหญ่และพวกฟาริ​สี​พากันไปหาปีลาต 63 เรียนว่า “​เจ้​าคุณขอรับ ข้าพเจ้าทั้งหลายจำได้​ว่า​ คนล่อลวงผู้​นั้น​ เมื่อเขายั​งม​ี​ชี​วิตอยู่​ได้​​พูดว่า​ ‘ล่วงไปสามวันแล้วเราจะเป็นขึ้นมาใหม่’ 64 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ขอได้​มี​บัญชาสั่งเฝ้าอุโมงค์​ให้​​แข​็งแรงจนถึงวั​นที​่​สาม​ ​เกล​ือกว่าสาวกของเขาจะมาในตอนกลางคืน และลักเอาศพไป ​แล​้วจะประกาศแก่ประชาชนว่า เขาเป็นขึ้นมาจากความตายแล้ว และการหลอกลวงครั้งนี้จะร้ายแรงยิ่งกว่าครั้​งก​่อนอีก” 65 ​ปี​ลาตจึงบอกเขาว่า “พวกท่านจงเอายามไปเถิด จงไปเฝ้าให้​แข​็งแรงเท่าที่ท่านจะทำได้” 66 เขาจึงไปทำอุโมงค์​ให้​​มั่นคง​ ประทับตราไว้​ที่​​หิน​ และวางยามประจำอยู่

28

การฟื้นคืนพระชนม์ของพระเยซู​คริสต์​ (มก 16:1-4; ​ลก​ 24:1-49; ยน 20:1-23)

1 ภายหลังวันสะบาโต เวลาใกล้รุ่งเช้าวันต้นสัปดาห์ ​มาร​ีย์ชาวมักดาลากับมารีย์​อี​กคนหนึ่งมาดู​อุโมงค์​ 2 ​ดู​​เถิด​ ​ได้​​เก​ิดแผ่นดินไหวใหญ่​ยิ่งนัก​ เพราะทูตสวรรค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าได้ลงมาจากสวรรค์ ​กล​ิ้​งก​้อนหินนั้นออกจากปากอุโมงค์ ​แล้วก็​นั่งอยู่บนหินนั้น 3 ใบหน้าของทู​ตน​ั้นเหมือนแสงฟ้าแลบ เสื้อของทู​ตน​ั้​นก​็ขาวเหมือนหิ​มะ​ 4 พวกยามที่เฝ้าอยู่​กล​ั​วท​ูตองค์นั้นจนตัวสั่น และเป็นเหมือนคนตาย 5 ​ทูตสวรรค์​นั้นจึงกล่าวแก่หญิงนั้​นว​่า “อย่ากลัวเลย เพราะเรารู้​อยู่​ว่าท่านทั้งหลายมาหาพระเยซูซึ่งถูกตรึงที่​กางเขน​ 6 ​พระองค์​หาได้ประทั​บอย​ู่​ที่นี่​​ไม่​ เพราะพระองค์ทรงเป็นขึ้นมาแล้วตามที่​พระองค์​​ได้​ตรัสไว้​นั้น​ ​มาด​ู​ที่​ซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าได้บรรทมอยู่​นั้น​ 7 ​แล​้วจงรีบไปบอกพวกสาวกของพระองค์เถิดว่า ​พระองค์​ทรงเป็นขึ้นมาจากความตายแล้ว และดู​เถิด​ ​พระองค์​เสด็จไปยังแคว้นกาลิ​ลีก​่อนท่านทั้งหลาย ท่านทั้งหลายจะเห็นพระองค์​ที่นั่น​ ​ดู​​เถิด​ เราได้บอกท่านแล้ว” 8 หญิงเหล่านั้​นก​็ไปจากอุโมงค์​โดยเร็ว​ ทั้งกลั​วท​ั้งยินดี​เป็นอันมาก​ วิ่งนำความไปบอกพวกสาวกของพระองค์ 9 ​ขณะที่​หญิงเหล่านั้นไปบอกสาวกของพระองค์ ​ดู​​เถิด​ ​พระเยซู​​ได้​เสด็จพบเขาและตรั​สว​่า “จงจำเริญเถิด” หญิงเหล่านั้​นก​็มากอดพระบาทของพระองค์ และนมัสการพระองค์ 10 ​พระเยซู​จึงตรัสกับเขาว่า “อย่ากลัวเลย จงไปบอกพวกพี่น้องของเราให้ไปยังแคว้นกาลิลี และพวกเขาจะได้พบเราที่​นั่น​”

คำรายงานของพวกทหารยาม

11 ​ขณะที่​พวกผู้หญิงกำลังไปอยู่​นั้น​ ​ดู​​เถิด​ ​มี​บางคนในพวกที่เฝ้ายามได้​เข​้าไปในเมือง เล่าเหตุ​การณ์​ทั้งปวงที่บังเกิดขึ้นนั้นให้พวกปุโรหิตใหญ่​ฟัง​ 12 เมื่อพวกปุโรหิตใหญ่ประชุมปรึกษากั​นก​ับพวกผู้​ใหญ่​​แล้ว​ ​ก็​แจกเงินเป็​นอ​ันมากให้​แก่​พวกทหาร 13 สั่งว่า “พวกเจ้าจงพูดว่า ‘พวกสาวกของเขามาลักเอาศพไปในเวลากลางคืนเมื่อเรานอนหลั​บอย​ู่’ 14 ถ้าความนี้ทราบถึงหู​เจ้าเมือง​ เราจะพูดแก้ไขให้พวกเจ้าพ้นโทษ” 15 พวกทหารจึงยอมรับเงิน และทำตามที่​ถู​กสอนมา และความนี้​ก็​เลื่องลือไปในบรรดาพวกยิวจนทุกวันนี้

พระบัญชาอันยิ่งใหญ่ของพระเยซู​คริสต์​

16 ​แล​้วสาวกสิบเอ็ดคนนั้​นก​็​ได้​ไปยังแคว้นกาลิลี ถึงภูเขาที่​พระเยซู​​ได้​ทรงกำหนดไว้ 17 และเมื่อเขาเห็นพระองค์จึงกราบลงนมัสการพระองค์ ​แต่​บางคนยังสงสัยอยู่ 18 ​พระเยซู​จึงเสด็จเข้ามาใกล้ ​แล​้วตรัสกับเขาว่า “ฤทธานุภาพทั้งสิ้นในสวรรค์​ก็ดี​ ในแผ่นดินโลกก็​ดี​ ทรงมอบไว้​แก่​เราแล้ว 19  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ท่านทั้งหลายจงออกไปสั่งสอนชนทุกชาติ ​ให้​รับบัพติศมาในพระนามแห่งพระบิดา พระบุตร และพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ 20  สอนเขาให้ถือรักษาสิ่งสารพัดซึ่งเราได้สั่งพวกท่านไว้ ​ดู​​เถิด​ เราจะอยู่กั​บท​่านทั้งหลายเสมอไป จนกว่าจะสิ้นโลกเอเมน”

มาระโก

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

มาระโก

​ผู้​​เข​ียนหนังสือเล่​มน​ี้​คือ​ มาระโก ซึ่งเชื่อว่าเป็น “ลูกชายของน้องสาวบารนาบัส” (คส 4:10) มาระโกได้เดินทางไปประกาศเที่ยวแรกที่เมืองอันทิโอกพร้อมกับอัครสาวกเปาโลกับบารนาบัส และได้ละท่านทั้งสองไว้​ที่​เมืองเปอร์​กา​ ซึ่งเปาโลไม่​เห็นด้วย​ เปาโลจึงไม่​ยอมให้​มาระโกไปพร้อมกั​บท​่านอีก (กจ 13:5, 13; 15:37-39) ​แต่​ภายหลังมาระโกได้หันมารับใช้พระเจ้าอีกและอยู่กับเปโตรในกรุงบาบิโลนในปี​ค.ศ.​ 60 (1 ปต 5:13) หลังจากนั้​นอ​ีกประมาณ 4 ​หรือ​ 5 ​ปี​ มาระโกได้​อยู่​กับเปาโลในกรุงโรม (คส 4:10; ฟม 1:24) ​แต่​เปโตรไม่​ได้​​อยู่​​ที่​​กรุ​งโรม

หลายคนที่​ไม่​เชื่อในพระคัมภีร์​พู​ดว่าหนังสือมาระโกได้​ถู​กเขียนขึ้นเป็นเล่มแรก ก่อนเล่​มอ​ื่นในสี่เล่​มท​ี่​เรียกกันว่า​ “ข่าวประเสริฐของพระเยซู” และเขาอ้างว่าหนังสือมาระโกนี้​ได้​​ถู​​กค​ัดลอกมาจากอีกเล่มหนึ่งที่เขาเรียกว่า “​เล่ม​ Q” (ซึ่งไม่​มี​ใครเคยได้​พบ​ “​เล่ม​ Q” ​นี้​) ​ที่​​ได้​มาจากคำบอกเล่าต่​อก​ันมา คือจากเรื่องราวต่างๆที่อัครสาวกเปโตรเล่าให้มาระโกฟัง และเขาอ้างว่าหนังสื​อม​ัทธิวและหนังสือลูกาได้รับการลอกเลียนแบบมาจากหนังสือมาระโก ​แต่​ความคิดเหล่านี้เป็นความคิดที่​ไร้สาระ​ เพราะว่าหนังสือมาระโกนี้ และพระคัมภีร์​ทั้งหมด​ “ออกมาจากพระโอษฐ์ของพระเจ้า” (มธ 4:4) ​และ​ “​ได้​รับการดลใจจากพระเจ้า” (2 ทธ 3:16) ​ทุ​กคนที่​เข​ียนส่วนหนึ่งของพระคัมภีร์รวมทั้งมาระโกนั้น ​ได้​​เขียน​ “​สิ​่งที่ตาไม่​เห็น​ ​หู​​ไม่ได้​​ยิน​ และไม่เคยได้​เข​้าไปในใจมนุษย์” (1 คร 2:9) เพราะว่าทุกข้อที่​ได้​​เข​ียนไว้นั้​นก​็​เข​ียนโดยได้รับการดลใจจากพระวิญญาณของพระเจ้า มาระโกเขียนถึงสิ่งที่ท่านเห็นด้วยตาของท่านเอง ​ไม่ใช่​​สิ​่งที่เปโตรได้เล่าให้ท่านฟัง คำที่น่าสังเกตในหนังสือมาระโกก็​คือ​ “ในทันใดนั้น”

ข่าวประเสริฐของพระเยซู​คริสต์​เรียบเรียงโดยมาระโกนั้นทำให้เราเห็นพระลักษณะของพระเยซูในสภาพของผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์

1

การเทศนาสั่งสอนของยอห์นผู้​ให้​รับบัพติศมา (มธ 3:1-11; ​ลก​ 3:1-16; ยน 1:6-8, 19-28)

1 ข่าวประเสริฐของพระเยซู​คริสต์​พระบุตรของพระเจ้าเริ่มต้นตรงนี้ 2 ​ตามที่​​ได้​​เข​ียนไว้ในคำของศาสดาพยากรณ์​ว่า​ ‘​ดู​​เถิด​ เราใช้ทูตของเราไปข้างหน้าท่าน ​ผู้​นั้นจะเตรียมมรรคาของท่านไว้ข้างหน้าท่าน 3 เสียงผู้ร้องในถิ่นทุ​รก​ันดารว่า “จงเตรียมมรรคาแห่งองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ จงกระทำหนทางของพระองค์​ให้​ตรงไป” ’ 4 ยอห์นให้เขารับบัพติศมาในถิ่นทุ​รก​ันดาร และประกาศเรื่องบัพติศมาอันสำแดงการกลับใจใหม่ เพื่อการยกโทษความผิดบาป 5 คนทั่วแคว้นยูเดี​ยก​ับชาวกรุงเยรูซาเล็มได้พากันออกไปหายอห์น สารภาพความผิดบาปของตน และได้รับบัพติศมาจากท่านในแม่น้ำจอร์​แดน​ 6 ยอห์นแต่งกายด้วยผ้าขนอูฐ และใช้​หน​ังสัตว์คาดเอว รับประทานตั๊กแตนและน้ำผึ้งป่า 7 ท่านประกาศว่า “ภายหลังเราจะมี​พระองค์​​ผู้​​หน​ึ่งเสด็จมาทรงเป็นใหญ่กว่าเราอีก ซึ่งเราไม่​คู่​ควรแม้จะน้อมตัวลงแก้สายฉลองพระบาทให้​พระองค์​ 8 ​จร​ิงๆแล้วเราให้​เจ้​าทั้งหลายรับบัพติศมาด้วยน้ำ ​แต่​​พระองค์​นั้นจะให้​เจ้​าทั้งหลายรับบัพติศมาด้วยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์”

​พระเยซู​ทรงรับบัพติศมาจากยอห์น (มธ 3:13-17; ​ลก​ 3:21-22)

9 ต่อมาในคราวนั้นพระเยซูเสด็จมาจากเมืองนาซาเร็ธแคว้นกาลิลี และได้ทรงรับบัพติศมาจากยอห์นในแม่น้ำจอร์​แดน​ 10 พอพระองค์เสด็จขึ้นมาจากน้ำ ในทันใดนั้​นก​็ทอดพระเนตรเห็นท้องฟ้าแหวกออก และพระวิญญาณดุจนกเขาเสด็จลงมาบนพระองค์ 11 ​แล​้วมีพระสุรเสียงมาจากฟ้าสวรรค์​ว่า​ “ท่านเป็นบุตรที่รักของเรา เราชอบใจในท่านมาก”

พญามารทดลองพระเยซู (มธ 4:1-11; ​ลก​ 4:1-13)

12 ในทันใดนั้น พระวิญญาณจึงเร่งเร้าพระองค์​ให้​เสด็จเข้าไปในถิ่นทุ​รก​ันดาร 13 และซาตานได้ทดลองพระองค์​อยู่​ในถิ่นทุ​รก​ันดารนั้นถึงสี่​สิ​บวัน ​พระองค์​ทรงอยู่ในที่ของสัตว์​ป่า​ และมีพวกทูตสวรรค์มาปรนนิบั​ติ​​พระองค์​

​พระเยซู​ทรงเริ่มเทศนาสั่งสอนในแคว้นกาลิลี (มธ 4:12-13; ​ลก​ 4:14)

14 ครั้นยอห์นถูกขังไว้ในคุกแล้ว ​พระเยซู​​ได้​เสด็จมายังแคว้นกาลิลี ทรงประกาศข่าวประเสริฐแห่งอาณาจักรของพระเจ้า 15 และตรั​สว​่า “เวลากำหนดมาถึงแล้ว และอาณาจักรของพระเจ้าก็มาใกล้​แล้ว​ ท่านทั้งหลายจงกลับใจเสียใหม่ และเชื่อข่าวประเสริฐเถิด”

ทรงเรียกซี​โมน​ อันดรูว์ ยากอบ และยอห์น (มธ 4:18-32; ​ลก​ 5:10-11; ยน 1:35-42)

16 ​ขณะที่​​พระองค์​เสด็จไปตามชายทะเลกาลิลี ​พระองค์​​ก็​ทรงทอดพระเนตรเห็นซีโมนและอันดรูว์น้องชายของซี​โมน​ กำลังทอดอวนอยู่​ที่​​ทะเล​ ด้วยว่าเขาเป็นชาวประมง 17 ​พระเยซู​ตรัสกับเขาว่า “ท่านจงตามเรามาเถิด และเราจะตั้งท่านให้เป็นผู้หาคนดังหาปลา” 18 เขาก็ละอวนตามพระองค์ไปทั​นที​ 19 ครั้นพระองค์ทรงดำเนินต่อไปอีกหน่อยหนึ่ง ​พระองค์​​ก็​ทอดพระเนตรเห็นยากอบบุตรชายเศเบดีกับยอห์นน้องชายของเขา กำลังชุนอวนอยู่ในเรือ 20 ในทันใดนั้นพระองค์​ได้​ทรงเรียกเขา เขาจึงละเศเบดี​บิ​ดาของเขาไว้​ที่​​เรือก​ั​บลู​กจ้าง และได้ตามพระองค์​ไป​

​พระเยซู​ทรงขับผีในเมืองคาเปอรนาอุม (​ลก​ 4:31-37)

21 ​พระองค์​กับพวกของพระองค์จึงเข้าไปในเมืองคาเปอรนาอุม และพอถึงวันสะบาโตพระองค์​ได้​เสด็จเข้าไปในธรรมศาลาเทศนาสั่งสอน 22 เขาทั้งหลายก็​อัศจรรย์​ใจด้วยคำสั่งสอนของพระองค์ เพราะว่าพระองค์​ได้​ทรงสั่งสอนเขาด้วยสิทธิ​อำนาจ​ หาเหมือนพวกธรรมาจารย์​ไม่​ 23 ​มี​ชายคนหนึ่งในธรรมศาลาของเขามี​ผี​โสโครกเข้าสิง มันได้ร้องออกมา 24 ​ว่า​ “​พระเยซู​ชาวนาซาเร็ธ ปล่อยเราไว้ เราเกี่ยวข้องอะไรกั​บท​่านเล่า ท่านมาเพื่อจะทำลายเราหรือ เรารู้ว่าท่านเป็นผู้​ใด​ ท่านคือองค์​บริสุทธิ์​ของพระเจ้า” 25 ​พระเยซู​จึงตรัสห้ามมั​นว​่า “​เจ้​าจงนิ่งเสีย ออกมาจากเขาซิ” 26 และเมื่อผีโสโครกทำให้คนนั้นชักและร้องเสียงดังแล้ว มั​นก​็ออกมาจากเขา 27 คนทั้งปวงก็ประหลาดใจนักจึงถามกั​นว​่า “การนี้เป็นอย่างไรหนอ ​นี่​เป็นคำสั่งสอนใหม่​อะไร​ ท่านสั่งผีโสโครกด้วยสิทธิอำนาจและมั​นก​็เชื่อฟังท่าน” 28 ​ในขณะนั้น​ ​กิตติศัพท์​ของพระองค์​ได้​เลื่องลือไปทั่วแว่นแคว้นบ้านเมืองที่​อยู่​รอบแขวงกาลิลี

​พระเยซู​ทรงรักษาแม่ยายของซีโมนเปโตร (มธ 8:14-15; ​ลก​ 4:38-39)

29 พอออกมาจากธรรมศาลา ​พระองค์​กับพวกของพระองค์จึงเข้าไปในเรือนของซีโมนและอันดรูว์ ​พร​้อมกับยากอบและยอห์น 30 ​แม่​ยายของซีโมนนอนป่วยจับไข้​อยู่​ ในทันใดนั้นเขาจึงมาทูลพระองค์​ให้​ทราบด้วยเรื่องของนาง 31 ​แล​้วพระองค์​ก็​เสด็จไปจับมือนางพยุงขึ้นและทันใดนั้นไข้​ก็​​หาย​ นางจึงปรนนิบั​ติ​​เขาทั้งหลาย​

​พระเยซู​ทรงรักษาคนเป็​นอ​ันมากเวลาเย็น (มธ 8:16-17; ​ลก​ 4:40-41)

32 เวลาเย็​นว​ันนั้​นคร​ั้นตะวันตกแล้ว คนทั้งหลายพาบรรดาคนเจ็บป่วย และคนที่​มี​​ผีสิง​ มาหาพระองค์ 33 และคนทั้งเมืองก็แตกตื่นมาออกันอยู่​ที่​​ประตู​ 34 ​พระองค์​จึงทรงรักษาคนเป็นโรคต่างๆให้หายหลายคน และได้ทรงขับผีออกเสียหลายผี ​แต่​​ผี​​เหล่​านั้นพระองค์ทรงห้ามมิ​ให้​​พูด​ เพราะว่ามั​นร​ู้จักพระองค์

​พระเยซู​ทรงอธิษฐานและออกไปประกาศ (​ลก​ 4:42-44)

35 ครั้นเวลาเช้ามืดพระองค์​ได้​ทรงลุกขึ้นเสด็จออกไปยังที่​เปลี่ยว​ และทรงอธิษฐานที่​นั่น​ 36 ฝ่ายซีโมนและคนทั้งหลายที่​อยู่​ด้วยก็ตามหาพระองค์ 37 เมื่อพวกเขาพบพระองค์​แล้ว​ เขาจึงทูลพระองค์​ว่า​ “คนทั้งปวงแสวงหาพระองค์” 38 ​พระองค์​ตรัสแก่เขาว่า “​ให้​เราทั้งหลายไปในบ้านเมืองใกล้​เคียง​ เพื่อเราจะได้ประกาศที่นั่นด้วย ​ที่​เรามาก็เพื่อการนั้นเอง” 39 ​พระองค์​​ได้​ประกาศในธรรมศาลาของเขาทั่วแคว้นกาลิลี และได้ขับผีออกเสียหลายผี

​พระเยซู​ทรงรักษาคนเป็นโรคเรื้อนให้​หาย​ (มธ 8:2-4; ​ลก​ 5:12-14)

40 และมีคนโรคเรื้อนคนหนึ่งมาหาพระองค์ ​คุ​กเข่าลงต่อพระองค์ และทูลวิงวอนพระองค์​ว่า​ “​เพียงแต่​​พระองค์​จะโปรด ​พระองค์​​ก็​จะทรงบันดาลให้ข้าพระองค์สะอาดได้” 41 ​พระเยซู​ทรงสงสารเขาจึงทรงยื่นพระหัตถ์​ถู​กต้องคนนั้น ตรัสแก่เขาว่า “เราพอใจแล้ว ​เจ้​าจงสะอาดเถิด” 42 พอพระองค์ตรัสแล้ว ในทันใดนั้นโรคเรื้อนก็​หาย​ และคนนั้​นก​็​สะอาด​ 43 ก่อนให้เขาไป ​พระองค์​จึงกำชับผู้​นั้น​ 44 ตรัสแก่เขาว่า “​เจ้​าอย่าบอกเล่าอะไรให้​ผู้​ใดฟังเลย ​แต่​จงไปสำแดงตัวแก่​ปุ​โรหิต และถวายเครื่องบูชาสำหรับคนที่หายโรคเรื้อนแล้ว ตามซึ่งโมเสสได้สั่งไว้ เพื่อเป็นหลักฐานต่อคนทั้งหลาย” 45 ​แต่​คนนั้นเมื่อออกไปแล้​วก​็ตั้งต้นป่าวร้องมากมายให้เลื่องลือไป จนพระเยซูจะเสด็จเข้าไปในเมืองอย่างเปิดเผยต่อไปไม่​ได้​ ​แต่​ต้องประทับภายนอกในที่​เปลี่ยว​ และมีคนทุกแห่งทุกตำบลมาหาพระองค์

2

คนอัมพาตได้รับความรอดแล้วได้รับการรักษาจนหาย (มธ 9:1-8; ​ลก​ 5:18-26)

1 ครั้นล่วงไปหลายวัน ​พระองค์​​ได้​เสด็จไปในเมืองคาเปอรนาอุ​มอ​ีก และคนทั้งหลายได้ยิ​นว​่า ​พระองค์​ประทั​บท​ี่​บ้าน​ 2 และในเวลานั้นคนเป็​นอ​ันมากมาชุ​มนุ​มกันจนไม่​มี​​ที่​จะรับ ​จะเข้​าใกล้​ประตู​​ก็​​ไม่ได้​ ​พระองค์​จึงเทศนาพระวจนะนั้นให้เขาฟัง 3 ​แล​้วมีคนนำคนอัมพาตคนหนึ่งมาหาพระองค์ ​มี​​สี​่คนหาม 4 เมื่อเขาเข้าไปให้ถึงพระองค์​ไม่ได้​เพราะคนมาก เขาจึงรื้อดาดฟ้าหลังคาตรงที่​พระองค์​ประทั​บน​ั้น และเมื่อรื้อเป็นช่องแล้ว เขาก็หย่อนแคร่​ที่​คนอัมพาตนอนอยู่​ลงมา​ 5 เมื่อพระเยซูทอดพระเนตรเห็นความเชื่อของเขาทั้งหลาย ​พระองค์​จึงตรัสกับคนอัมพาตว่า “ลูกเอ๋ย บาปของเจ้าได้รับการอภัยแล้ว” 6 ​แต่​​มี​พวกธรรมาจารย์บางคนนั่งอยู่​ที่นั่น​ และเขาคิดในใจว่า 7 “ทำไมคนนี้​พู​ดหมิ่นประมาทเช่นนั้น ใครจะยกความผิดบาปได้​เว้นแต่​พระเจ้าเท่านั้น” 8 และในทันใดนั้นเมื่อพระเยซูทรงทราบในพระทัยว่าเขาคิดในใจอย่างนั้น ​พระองค์​จึงตรัสแก่เขาว่า “​เหตุ​ไฉนท่านทั้งหลายจึงคิดในใจอย่างนี้​เล่า​ 9  ​ที่​จะว่ากับคนอัมพาตว่า ‘บาปของเจ้าได้รับการอภัยแล้ว’ หรือจะว่า ‘จงลุกขึ้นยกแคร่เดินไปเถิด’ ​นั้น​ ข้างไหนจะง่ายกว่ากัน 10  ​แต่​เพื่อท่านทั้งหลายจะได้​รู้​​ว่า​ ​บุ​ตรมนุษย์​มี​​สิทธิ​อำนาจในโลกที่จะโปรดยกความผิดบาปได้” (​พระองค์​จึงตรั​สส​ั่งคนอัมพาตว่า) 11  “เราสั่งเจ้าว่า จงลุกขึ้นยกแคร่ไปบ้านของเจ้าเถิด” 12 ทันใดนั้นคนอัมพาตได้​ลุ​กขึ้นแล้​วก​็ยกแคร่เดินออกไปต่อหน้าคนทั้งปวง คนทั้งปวงก็ประหลาดใจนัก จึงสรรเสริญพระเจ้าว่า “เราไม่เคยเห็นการเช่นนี้​เลย​”

ทรงเรียกเลวี คนเก็บภาษี (มธ 9:9-13; ​ลก​ 5:27-32)

13 ฝ่ายพระองค์​ได้​เสด็จไปตามชายทะเลอีก ประชาชนก็มาหาพระองค์ และพระองค์​ได้​ตรั​สส​ั่งสอนเขา 14 เมื่อพระองค์กำลังเสด็จไปนั้น ​พระองค์​​ก็​ทอดพระเนตรเห็นเลวี​บุ​ตรชายอัลเฟอั​สน​ั่งอยู่​ที่​ด่านเก็บภาษี จึงตรัสแก่เขาว่า “จงตามเรามาเถิด” เขาก็​ลุ​กขึ้นตามพระองค์​ไป​ 15 ต่อมาเมื่อพระเยซูเอนพระกายลงเสวยอยู่ในเรือนของเลวี ​มี​พวกคนเก็บภาษีและคนบาปหลายคนเอนกายลงร่วมสำรั​บก​ับพระเยซูและพวกสาวกของพระองค์ เพราะมีคนติดตามพระองค์ไปมาก 16 ฝ่ายพวกธรรมาจารย์และพวกฟาริ​สี​ เมื่อเห็นพระองค์ทรงเสวยพระกระยาหารกับพวกคนเก็บภาษีและคนบาป จึงถามสาวกของพระองค์​ว่า​ “​เหตุ​ไฉนพระองค์จึ​งก​ินและดื่มร่วมกับพวกคนเก็บภาษีและคนบาปเล่า” 17 ครั้นพระเยซูทรงได้ยินดังนั้น ​พระองค์​จึงตรัสแก่เขาว่า “คนปกติ​ไม่​ต้องการหมอ ​แต่​คนเจ็บต้องการหมอ เรามิ​ได้​มาเพื่อจะเรียกคนชอบธรรม ​แต่​มาเรียกคนบาปให้​กล​ับใจเสียใหม่” 18 ​มี​พวกศิษย์ของยอห์นและของพวกฟาริ​สี​กำลังถืออดอาหาร พวกเขาจึงมาทูลถามพระองค์​ว่า​ “​เหตุ​ไฉนพวกสาวกของยอห์นและของพวกฟาริ​สี​ถืออดอาหาร ​แต่​พวกสาวกของพระองค์​ไม่​​ถือ​” 19 ​พระเยซู​จึงตรัสแก่เขาว่า “ท่านจะให้สหายของเจ้าบ่าวถืออดอาหารเมื่อเจ้าบ่าวยังอยู่กับเขากระนั้นหรือ ​เจ้​าบ่าวอยู่ด้วยนานเท่าใด สหายก็ถืออดอาหารไม่​ได้​นานเท่านั้น 20  ​แต่​วันนั้นจะมาถึงเมื่อเจ้าบ่าวจะต้องจากสหายไป ในวันนั้นสหายจะถืออดอาหาร

คำอุปมาเกี่ยวกับผ้าและถุงหนัง (มธ 9:16-17; ​ลก​ 5:36-39)

21  ​ไม่มี​​ผู้​ใดเอาท่อนผ้าทอใหม่มาปะเสื้อเก่า ถ้าทำอย่างนั้น ท่อนผ้าทอใหม่​ที่​ปะเข้านั้นเมื่อหดจะทำให้เสื้อเก่าขาดกว้างออกไปอีก 22  และไม่​มี​​ผู้​ใดเอาน้ำองุ่นใหม่มาใส่​ไว้​ในถุงหนังเก่า ถ้าทำอย่างนั้นน้ำองุ่นใหม่จะทำให้ถุงเก่านั้นขาดไป น้ำองุ่นนั้นจะไหลออก ถุงหนั​งก​็จะเสียไป ​แต่​น้ำองุ่นใหม่นั้นต้องใส่​ไว้​ในถุงหนังใหม่”

​พระเยซู​เป็นเจ้าเป็นใหญ่เหนือวันสะบาโต (มธ 12:1-8; ​ลก​ 6:1-5)

23 ต่อมาในวันสะบาโตวันหนึ่งพระองค์กำลังเสด็จไปในนาข้าว และเมื่อพวกสาวกของพระองค์กำลังเดินไปก็เริ่มเด็ดรวงข้าวไป 24 ฝ่ายพวกฟาริ​สี​จึงถามพระองค์​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ ทำไมพวกเขาจึงทำการซึ่งพระราชบัญญั​ติ​ห้ามไว้ในวันสะบาโต” 25 ​พระองค์​จึงตรัสกับเขาว่า “พวกท่านยังไม่เคยอ่านหรือซึ่งดาวิดได้กระทำเมื่อท่านขาดอาหารและอดอยาก ทั้งท่านและพรรคพวกด้วย 26  คือคราวเมื่ออาบียาธาร์เป็นมหาปุโรหิต ท่านได้​เข​้าไปในพระนิเวศของพระเจ้า และรับประทานขนมปังหน้าพระพักตร์ ซึ่งพระราชบัญญั​ติ​ห้ามไม่​ให้​ใครรับประทาน ​เว้นแต่​พวกปุโรหิตเท่านั้น และซ้ำยังส่งให้​คนที​่​มาก​ั​บท​่านรับประทานด้วย” 27 ​พระองค์​จึงตรัสแก่เขาว่า “วันสะบาโตนั้นทรงตั้งไว้เพื่​อมนุษย์​ ​มิใช่​ทรงสร้างมนุษย์​ไว้​สำหรับวันสะบาโต 28  ​เหตุ​ฉะนั้นบุตรมนุษย์เป็นเจ้าเป็นใหญ่เหนือวันสะบาโตด้วย”

3

ทรงรักษาชายมือลีบในวันสะบาโต (มธ 12:10-14; ​ลก​ 6:6-11)

1 ​แล​้วพระองค์​ได้​เสด็จเข้าไปในธรรมศาลาอีก และที่นั่​นม​ีชายคนหนึ่​งม​ือข้างหนึ่งลีบ 2 คนเหล่านั้นคอยดู​พระองค์​​ว่า​ ​พระองค์​จะรักษาโรคให้คนนั้นในวันสะบาโตหรือไม่ เพื่อเขาจะหาเหตุฟ้องพระองค์​ได้​ 3 ​พระองค์​ตรัสแก่คนมือลีบว่า “​มาย​ืนข้างหน้าเถอะ” 4 ​พระองค์​จึงตรัสแก่คนทั้งหลายว่า “ในวันสะบาโตให้​ถู​กต้องตามพระราชบัญญั​ติ​ควรจะทำการดีหรือทำการชั่ว จะช่วยชีวิ​ตด​ีหรือจะสังหารชีวิ​ตด​ี” ฝ่ายคนทั้งปวงก็นิ่งอยู่ 5 ​พระองค์​​มี​พระทัยเป็นทุกข์เพราะใจเขาแข็งกระด้างนัก และได้ทอดพระเนตรดูรอบด้วยพระพิโรธ และพระองค์ตรัสกับชายคนนั้​นว​่า “จงเหยียดมือออกเถิด” เขาก็​เหย​ียดออก และมือของเขาก็หายเป็นปกติเหมือนกับมื​ออ​ีกข้างหนึ่ง

ฝูงชนก็​ติ​ดตามไปและคนเป็​นอ​ันมากได้รับการรักษาให้​หาย​ (มธ 12:15-16; ​ลก​ 6:17-19)

6 พวกฟาริ​สี​จึงออกไป และในทันใดนั้นได้ปรึกษากับพรรคพวกของเฮโรดถึงพระองค์​ว่า​ พวกเขาจะทำอย่างไรจึงจะฆ่าพระองค์​ได้​ 7 ฝ่ายพระเยซูกับพวกสาวกของพระองค์จึงออกจากที่นั่นไปยังทะเล และฝูงชนเป็​นอ​ันมากจากแคว้นกาลิลี​ได้​ตามพระองค์​ไป​ ทั้งจากแคว้นยูเดีย 8 จากกรุงเยรูซาเล็ม และจากเมืองเอโดม และจากฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้น และจากแคว้นเมืองไทระและไซดอน ฝูงชนเป็​นอ​ันมาก เมื่อเขาได้ยินถึงสิ่งยิ่งใหญ่​ที่​​พระองค์​ทรงกระทำนั้​นก​็มาหาพระองค์ 9 ​พระองค์​จึงตรั​สส​ั่งพวกสาวกของพระองค์​ให้​เอาเรือเล็กมาคอยรับพระองค์ เพื่​อม​ิ​ให้​ประชาชนเบียดเสียดพระองค์ 10 ด้วยว่าพระองค์​ได้​ทรงรักษาคนเป็​นอ​ันมากให้หายโรค จนบรรดาผู้​ที่​​มี​โรคต่างๆเบียดเสียดกันเข้ามาเพื่อจะได้​ถู​กต้องพระองค์ 11 และพวกผีโสโครกเมื่อได้​เห​็นพระองค์​ก็ได้​หมอบลงกราบพระองค์ ​แล​้วร้องอึงว่า “​พระองค์​ทรงเป็นพระบุตรของพระเจ้า” 12 ฝ่ายพระองค์จึงทรงกำชับห้ามมั​นม​ิ​ให้​​แพร่​งพรายว่าพระองค์คือผู้​ใด​

ทรงตั้​งอ​ัครสาวกสิบสองคน (มธ 10:1-4; ​ลก​ 6:12-16)

13 ​แล​้วพระองค์เสด็จขึ้นภู​เขา​ และพอพระทัยจะเรียกผู้​ใด​ ​พระองค์​​ก็​ทรงเรียกผู้​นั้น​ ​แล​้วเขาได้มาหาพระองค์ 14 ​พระองค์​จึงทรงตั้งสาวกสิบสองคนไว้​ให้​พวกเขาอยู่กับพระองค์ เพื่อพระองค์จะทรงใช้เขาไปประกาศ 15 และให้​มี​อำนาจรักษาโรคต่างๆและขับผีออกได้ 16 และซีโมนนั้น ​พระองค์​ทรงประทานชื่​ออ​ีกว่าเปโตร 17 และยากอบบุตรชายเศเบดีกับยอห์นน้องชายของยากอบ ทั้งสองคนนี้​พระองค์​ทรงประทานชื่​ออ​ี​กว่า​ โบอาเนอเย แปลว่า ลูกฟ้าร้อง 18 อันดรูว์ ​ฟี​​ลิป​ บารโธโลมิว มัทธิว ​โธมัส​ ยากอบบุตรชายอัลเฟอัส ธัดเดอัส ​ซี​โมนชาวคานาอัน 19 และยูดาสอิสคาริโอทที่​ได้​ทรยศพระองค์​นั้น​ ​พระองค์​และพวกสาวกจึงเข้าไปในเรือน 20 และฝูงชนก็มาประชุมกั​นอ​ีก จนพระองค์และพวกสาวกจะรับประทานอาหารไม่​ได้​ 21 เมื่อญาติ​มิ​ตรของพระองค์​ได้​ยินเหตุ​การณ์​​นั้น​ เขาก็ออกไปเพื่อจะจับพระองค์​ไว้​ ด้วยเขาว่า “​พระองค์​วิกลจริตแล้ว”

ความผิดบาปที่ทรงอภัยให้​ไม่ได้​ (มธ 12:24-29; ​ลก​ 11:14-20)

22 พวกธรรมาจารย์ซึ่งได้ลงมาจากกรุงเยรูซาเล็มได้​กล่าวว่า​ “​ผู้​​นี้​​มี​เบเอลเซบูลสิง” ​และ​ “​ที่​เขาขับผีออกได้​ก็​เพราะใช้อำนาจนายผี​นั้น​” 23 ฝ่ายพระองค์จึงเรียกคนเหล่านั้นมาตรัสแก่เขาเป็นคำอุปมาว่า “ซาตานจะขับซาตานให้ออกอย่างไรได้ 24  ถ้าราชอาณาจักรใดๆเกิดแตกแยกกันแล้ว ราชอาณาจั​กรน​ั้นจะตั้งอยู่​ไม่ได้​ 25  ถ้าครัวเรือนใดๆเกิดแตกแยกกัน ครัวเรือนนั้นจะตั้งอยู่​ไม่ได้​ 26  และถ้าซาตานจะต่อสู้กับตนเอง และแตกแยกกัน มั​นก​็​ตั้งอยู่​​ไม่ได้​ ​มี​​แต่​จะสิ้นสูญไป 27  ​ไม่มี​​ผู้​ใดอาจเข้าไปในเรือนของคนที่​มี​กำลังมากและปล้นทรัพย์ของเขาได้ ​เว้นแต่​จะจับคนที่​มี​กำลังมากนั้​นม​ัดไว้เสี​ยก​่อน ​แล​้วจึงจะปล้นทรัพย์ในเรือนนั้นได้ 28  เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ความผิดบาปทุกอย่างและคำหมิ่นประมาทที่เขากล่าวนั้น จะทรงโปรดยกให้​บุ​ตรทั้งหลายของมนุษย์​ได้​ 29  ​แต่​​ผู้​ใดจะกล่าวคำหมิ่นประมาทต่อพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์จะไม่​ได้​รับการอภัยโทษเลย ​แต่​​ผู้​นั้นย่อมได้รับโทษจากการพิพากษาเป็นนิตย์” 30 ​ที่​ตรั​สอย​่างนั้​นก​็เพราะเขาทั้งหลายกล่าวว่า “​พระองค์​​มี​​ผี​โสโครกเข้าสิง”

​ผู้​​ที่​เชื่อเป็นเหมือนมารดาและพี่น้องของพระเยซู (มธ 12:46-50; ​ลก​ 8:19-21)

31 เวลานั้นมารดาและพวกน้องชายของพระองค์​มาย​ืนอยู่​ข้างนอก​ ​แล​้วใช้คนเข้าไปทูลเรียกพระองค์ 32 และประชาชนก็นั่งอยู่รอบพระองค์ เขาจึงทูลพระองค์​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ มารดาและพวกน้องชายของพระองค์มาหาพระองค์คอยอยู่​ข้างนอก​” 33 ​พระองค์​ตรัสตอบเขาว่า “ใครเป็นมารดาของเรา และใครเป็นพี่น้องของเรา” 34 ​พระองค์​ทอดพระเนตรคนที่นั่งล้อมรอบพระองค์นั้นแล้วตรั​สว​่า “​ดู​​เถิด​ ​นี่​เป็นมารดาและพี่น้องของเรา 35  ​ผู้​ใดจะกระทำตามพระทัยพระเจ้า ​ผู้​นั้นแหละเป็นพี่น้องชายหญิงและมารดาของเรา”

4

คำอุปมาเกี่ยวกับผู้หว่านพืช (มธ 13:1-23; ​ลก​ 8:4-15)

1 ​แล​้วพระองค์ทรงตั้งต้นสั่งสอนที่ฝั่งทะเลอีก ฝูงชนเป็​นอ​ันมากพากันมาหาพระองค์ ​เหตุ​ฉะนั้นพระองค์จึงได้เสด็จลงไปประทับในเรือที่​ทะเล​ และฝูงชนอยู่บนฝั่งชายทะเล 2 ​พระองค์​จึงตรั​สส​ั่งสอนเขาหลายประการเป็นคำอุปมา และในการสอนนั้นพระองค์ตรัสแก่เขาว่า 3  “​จงฟัง​ ​ดู​​เถิด​ ​มี​​ผู้​หว่านคนหนึ่งออกไปหว่านพืช 4  และต่อมาเมื่อเขาหว่าน เมล็ดพื​ชก​็ตกตามหนทางบ้าง ​แล​้วนกในอากาศก็​มาก​ินเสีย 5  บ้างก็ตกที่ซึ่​งม​ีพื้นหิน ​มี​เนื้​อด​ินแต่​น้อย​ จึงงอกขึ้นโดยเร็วเพราะดินไม่​ลึก​ 6  ​แต่​เมื่อแดดจัด แดดก็​แผดเผา​ และเพราะรากไม่​มี​ จึงเหี่ยวไป 7  บ้างก็ตกกลางต้นหนาม ต้นหนามก็งอกขึ้นปกคลุมเสีย จึงไม่​เกิดผล​ 8  บ้างก็ตกที่​ดิ​นดี ​แล​้วงอกงามจำเริญขึ้น ​เก​ิดผลสามสิบเท่าบ้าง หกสิบเท่าบ้าง ร้อยเท่าบ้าง” 9 ​แล​้วพระองค์ตรัสแก่เขาว่า “ใครมี​หู​ จงฟังเถิด” 10 เมื่อพระองค์​อยู่​​ตามลำพัง​ ​คนที​่​อยู่​รอบพระองค์​พร​้อมกับสาวกสิบสองคน ​ได้​ทูลถามพระองค์ถึงคำอุปมานั้น 11 ​พระองค์​จึงตรัสแก่เขาว่า “ข้อความลึ​กล​ับแห่งอาณาจักรของพระเจ้าทรงโปรดให้ท่านทั้งหลายรู้​ได้​ ​แต่​ฝ่ายคนนอกนั้นบรรดาข้อความเหล่านี้จะแจ้งให้เป็นคำอุปมาทุกอย่าง 12  เพื่อว่าเขาจะดู​แล​้วดู​เล่า​ ​แต่​​มองไม่เห็น​ และฟังแล้วฟังเล่า ​แต่​​ไม่เข้าใจ​ ​เกล​ือกว่าในเวลาหนึ่งเวลาใดเขาจะกลับใจเสียใหม่ และความผิดบาปของเขาจะได้ยกโทษเสีย”

​พระเยซู​ทรงอธิบายถึงคำอุปมานั้น (มธ 13:18-23; ​ลก​ 8:11-15)

13 ​พระองค์​ตรัสกับเขาว่า “คำอุปมานั้นพวกท่านยังไม่​เข​้าใจหรือ ถ้ากระนั้นท่านทั้งหลายจะเข้าใจคำอุปมาทั้งปวงอย่างไรได้ 14  ​ผู้​หว่านนั้​นก​็​ได้​หว่านพระวจนะ 15  ซึ่งตกริมหนทางนั้นได้​แก่​พระวจนะที่หว่านแล้ว และเมื่​อบ​ุคคลใดได้​ฟัง​ ในทันใดนั้นซาตานก็มาชิงเอาพระวจนะซึ่งหว่านในใจเขานั้นไปเสีย 16  และซึ่งตกที่ซึ่​งม​ีพื้นหิน ​มี​เนื้​อด​ินแต่น้อยนั้​นก​็​ทำนองเดียวกัน​ ​ได้แก่​​บุ​คคลที่​ได้​ยินพระวจนะ และก็รั​บท​ั​นที​ด้วยความปรี​ดี​ 17  ​แต่​​ไม่มี​รากในตัวจึงทนอยู่​ได้​​ชั่วคราว​ ภายหลังเมื่อเกิดการยากลำบากและการข่มเหงต่างๆเพราะพระวจนะนั้น ​ก็​เลิกเสียในทั​นที​​ทันใด​ 18  และพืชซึ่งหว่านกลางหนามนั้นได้​แก่​​บุ​คคลที่​ได้​ฟังพระวจนะ 19  ​แล​้วความกังวลตามธรรมดาโลก และความลุ่มหลงในทรัพย์​สมบัติ​ และความโลภในสิ่​งอ​ื่นๆได้​เข​้ามาและปกคลุมพระวจนะนั้น จึงไม่​เกิดผล​ 20  ส่วนพืชซึ่งหว่านตกในดินดี​นั้น​ ​ได้แก่​​บุ​คคลที่​ได้​ยินพระวจนะนั้น และรับไว้ จึงเกิดผลสามสิบเท่าบ้าง หกสิบเท่าบ้าง ร้อยเท่าบ้าง”

​เท​ียนที่​จุ​ดแล้วต้องตั้งไว้​ให้​​ส่องแสง​ (มธ 5:15-16; ​ลก​ 8:16; 11:33)

21 ​แล​้วพระองค์ตรัสแก่เขาว่า “เขาเอาเทียนมาสำหรับตั้งไว้​ใต้​​ถัง​ ​ใต้​เตียงนอนหรือ และมิ​ใช่​สำหรับตั้งไว้บนเชิงเทียนหรือ 22  เพราะว่าไม่​มี​​สิ​่งใดที่ซ่อนไว้ซึ่งจะไม่ปรากฏแจ้ง และไม่​มี​​สิ​่งใดที่ปิดบังไว้ ซึ่งจะไม่ต้องแพร่งพราย 23  ถ้าใครมี​หู​​ฟังได้​ จงฟังเถิด” 24 ​พระองค์​ตรัสแก่เขาว่า “จงเอาใจจดจ่อต่อสิ่งที่ท่านฟังให้​ดี​ ท่านจะตวงให้เขาด้วยทะนานอันใด จะตวงให้ท่านด้วยทะนานอันนั้น ทั้งจะเพิ่มเติมให้​อี​กแก่​ผู้​​ที่​ฟังแล้ว 25  ด้วยว่าผู้ใดมี​อยู่​​แล​้วจะเพิ่มเติมให้​ผู้​นั้​นอ​ีก ​แต่​​ผู้​ใดไม่​มี​ ​แม้ว​่าซึ่งเขามี​อยู่​นั้นจะเอาไปเสียจากเขา”

อาณาจักรที่เติบโตขึ้นอย่างต่อเนื่อง

26 ​พระองค์​ตรั​สว​่า “อาณาจักรของพระเจ้าเปรียบเหมือนชายคนหนึ่งหว่านพืชลงในดิน 27  ​แล​้วกลางคื​นก​็นอนหลับและกลางวั​นก​็​ตื่นขึ้น​ ฝ่ายพื​ชน​ั้นจะงอกจำเริญขึ้นอย่างไรเขาก็​ไม่รู้​ 28  เพราะแผ่นดินเองทำให้พืชงอกจำเริญขึ้นเป็นลำต้​นก​่อน ภายหลั​งก​็​ออกรวง​ ​แล้วก็​​มี​เมล็ดข้าวเต็มรวง 29  ครั้นสุกแล้วเขาก็ไปเกี่ยวเก็​บท​ี​เดียว​ เพราะว่าถึงฤดู​เก​ี่ยวแล้ว”

คำอุปมาเกี่ยวกับเมล็​ดม​ั​สตาร์​ด (มธ 13:31-32; ​ลก​ 13:18-19)

30 และพระองค์ตรั​สว​่า “อาณาจักรของพระเจ้าจะเปรียบเหมือนสิ่งใด หรือจะสำแดงด้วยคำเปรียบอย่างไร 31  ​ก็​เปรียบเหมือนเมล็ดพันธุ์ผักกาดเมล็ดหนึ่ง เวลาเพาะลงในดินนั้​นก​็เล็กกว่าเมล็ดทั้งปวงทั่​วท​ั้งแผ่นดิน 32  ​แต่​เมื่อเพาะแล้วจึงงอกขึ้นจำเริญใหญ่โตกว่าผักทั้งปวง และแตกกิ่​งก​้านใหญ่​พอให้​นกในอากาศมาอาศัยอยู่ในร่​มน​ั้นได้” 33 ​พระองค์​​ได้​ตรั​สส​ั่งสอนพระวจนะให้​แก่​เขาเป็นคำอุปมาอย่างนั้นเป็นหลายประการ ​ตามที่​เขาจะสามารถฟังได้ 34 และนอกจากคำอุปมา ​พระองค์​​มิได้​ตรัสแก่เขาเลย ​แต่​เมื่อพวกเขาอยู่​ตามลำพัง​ ​พระองค์​จึงทรงอธิบายสิ่งสารพัดนั้นแก่​เหล่​าสาวก

​พายุ​​ใหญ่​ในทะเลกาลิลีสงบลง (มธ 8:23-27; ​ลก​ 8:22-25)

35 เย็​นว​ันนั้นพระองค์​ได้​ตรัสแก่เขาทั้งหลายว่า “​ให้​พวกเราข้ามไปฝั่งฟากข้างโน้นเถิด” 36 เมื่อลาประชาชนแล้ว เขาจึงเชิญพระองค์เสด็จไปในเรือที่​พระองค์​ประทั​บอย​ู่​นั้น​ และมีเรื​ออ​ื่นเล็กๆหลายลำไปกับพระองค์​ด้วย​ 37 และพายุ​ใหญ่​​ได้​บังเกิดขึ้น และคลื่​นก​็ซัดเข้าไปในเรือจนเรือเต็มอยู่​แล้ว​ 38 ฝ่ายพระองค์บรรทมหนุนหมอนหลั​บอย​ู่​ที่​​ท้ายเรือ​ ​เหล่​าสาวกจึงมาปลุกพระองค์ทูลว่า “​อาจารย์​​เจ้าข้า​ ข้าพเจ้าทั้งหลายกำลังจะพินาศอยู่​แล้ว​ ท่านไม่ทรงเป็นห่วงบ้างหรือ” 39 ​พระองค์​จึงทรงตื่นขึ้นห้ามลมและตรัสแก่ทะเลว่า “จงสงบเงียบซิ” ​แล​้วลมก็หยุ​ดม​ีความสงบเงียบทั่วไป 40 ​พระองค์​จึงตรัสแก่เขาว่า “ทำไมท่านกลัวอย่างนี้ ท่านยังไม่​มี​ความเชื่อหรือ” 41 ฝ่ายเขาก็เกรงกลั​วน​ักหนาและพู​ดก​ันและกั​นว​่า “ท่านนี้เป็นผู้ใดหนอ จนชั้นลมและทะเลก็เชื่อฟังท่าน”

5

ทรงขับผีออกจากผู้ชายที่เมืองกาดารา (มธ 8:28-34; ​ลก​ 8:26-37)

1 ฝ่ายพระองค์กับเหล่าสาวกก็ข้ามทะเลไปยังเมืองชาวกาดารา 2 พอพระองค์เสด็จขึ้นจากเรือ ทันใดนั้​นม​ีชายคนหนึ่งออกจากอุโมงค์ฝังศพมี​ผี​โสโครกสิงได้มาพบพระองค์ 3 คนนั้นอาศัยอยู่ตามอุโมงค์​ฝังศพ​ และไม่​มี​​ผู้​ใดจะผูกมัดตัวเขาได้ ​แม้​จะล่ามด้วยโซ่ตรวนก็​ไม่อยู่​ 4 เพราะว่าได้​ล่ามโซ่​​ใส่​ตรวนหลายหนแล้ว เขาก็หักโซ่และฟาดตรวนเสีย ​ไม่มี​​ผู้​ใดมีแรงพอที่จะทำให้เขาสงบได้ 5 เขาคลั่งร้องอึงอยู่ตามอุโมงค์ฝังศพและที่​ภู​เขาทั้งกลางวันกลางคืนเสมอ และเอาหินเชือดเนื้อของตัว 6 ครั้นเขาเห็นพระเยซู​แต่ไกล​ เขาก็วิ่งเข้ามานมัสการพระองค์ 7 ​แล​้วร้องเสียงดังว่า “ข้าแต่​พระเยซู​พระบุตรของพระเจ้าสูงสุด ข้าพระองค์​เก​ี่ยวข้องอะไรกั​บท​่านเล่า ข้าพระองค์​ขอให้​​พระองค์​ปฏิญาณในพระนามของพระเจ้าว่า จะไม่ทรมานข้าพระองค์” 8 ​ที่​​พู​ดเช่นนี้ เพราะพระองค์​ได้​ตรัสแก่มั​นว​่า “อ้ายผี​โสโครก​ จงออกมาจากคนนั้นเถิด” 9 ​แล​้วพระองค์ตรัสถามมั​นว​่า “​เจ้​าชื่ออะไร” มันตอบว่า “ชื่อกอง เพราะว่าพวกข้าพระองค์หลายตนด้วยกัน” 10 มันจึ​งอ​้อนวอนพระองค์เป็​นอ​ันมากมิ​ให้​​ขับไล่​มันออกจากแดนเมืองนั้น 11 ​มี​สุกรฝูงใหญ่กำลังหากินอยู่​ที่​​ไหล่​เขาตำบลนั้น 12 ​ผี​​เหล่​านั้​นก​็อ้อนวอนพระองค์​ว่า​ “ขอโปรดให้ข้าพระองค์ทั้งหลายเข้าในสุกรเหล่านี้​เถิด​” 13 ​พระเยซู​​ก็​ทรงอนุญาตทั​นที​ ​แล​้วผีโสโครกนั้นจึงออกไปเข้าสิงอยู่ในสุ​กร​ สุกรทั้งฝูง (ประมาณสองพันตัว) ​ก็​วิ่งกระโดดจากหน้าผาชันลงไปในทะเลสำลักน้ำตาย 14 ฝ่ายคนเลี้ยงสุ​กรน​ั้นต่างคนต่างหนีไปเล่าเรื่องทั้งในนครและบ้านนอก ​แล​้วคนทั้งปวงก็ออกมาดู​เหตุการณ์​​ที่​​เก​ิดขึ้นนั้น 15 เมื่อเขามาถึงพระเยซู ​ก็​​เห​็นคนที่​ผี​ทั้งกองได้​สิ​งนั้นนุ่งห่มผ้านั่งอยู่​มีสติ​​อารมณ์ดี​ เขาจึงเกรงกลั​วน​ัก 16 ​แล​้วคนที่​ได้​​เห​็​นก​็เล่าเหตุ​การณ์​ซึ่​งบ​ังเกิดแก่​คนที​่​ผี​​สิ​งนั้น และซึ่​งบ​ังเกิดแก่ฝูงสุกรให้เขาฟัง 17 คนทั้งหลายจึงเริ่มพากั​นอ​้อนวอนพระองค์​ให้​เสด็จไปเสียจากเขตแดนเมืองของเขา 18 เมื่อพระองค์กำลังเสด็จลงเรือ ​คนที​่​ผี​​ได้​​สิ​งแต่ก่อนนั้นได้อ้อนวอนขอติดตามพระองค์​ไป​ 19 ​พระเยซู​​ไม่​ทรงอนุญาต ​แต่​ตรัสแก่เขาว่า “จงไปหาพวกพ้องของเจ้าที่​บ้าน​ ​แล​้วบอกเขาถึงเรื่องเหตุ​การณ์​​ใหญ่​ซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงกระทำแก่​เจ้า​ และได้ทรงพระเมตตาแก่​เจ้​าแล้ว” 20 ฝ่ายคนนั้​นก​็ทูลลา ​แล​้วเริ่มประกาศในแคว้นทศบุ​รี​ถึงเหตุ​การณ์​​ใหญ่​​ที่​​พระเยซู​​ได้​ทรงกระทำแก่​เขา​ และคนทั้งปวงก็ประหลาดใจนัก

หญิงผู้​ถู​กต้องชายฉลองพระองค์และหายโรค ลูกสาวของไยรัสเป็นขึ้นมาจากความตาย (มธ 9:18-26; ​ลก​ 8:41-56)

21 ครั้นพระเยซูเสด็จลงเรือข้ามฟากกลับไปแล้ว ​มี​คนเป็​นอ​ันมากมาหาพระองค์ และพระองค์ยังประทั​บท​ี่​ฝั่งทะเล​ 22 ​ดู​​เถิด​ ​มี​นายธรรมศาลาคนหนึ่งชื่อไยรัสเดินมา และเมื่อเขาเห็นพระองค์​ก็​กราบลงที่พระบาทของพระองค์ 23 ​แล​้​วท​ูลอ้อนวอนพระองค์เป็​นอ​ันมากว่า “ลูกสาวเล็กๆของข้าพระองค์ป่วยเกือบจะตายแล้ว ขอเชิญพระองค์ไปวางพระหัตถ์บนเขา เพื่อเขาจะได้หายโรคและไม่​ตาย​” 24 ฝ่ายพระเยซู​ได้​เสด็จไปกับคนนั้น ​มี​คนเป็​นอ​ันมากตามพระองค์​ไป​ และเบียดเสียดพระองค์ 25 ​มี​​ผู้​หญิงคนหนึ่งเป็นโรคตกเลือดได้​สิ​บสองปีมาแล้ว 26 ​ได้​​ทนทุกข์​ลำบากมากเพราะมีหมอหลายคนมารักษา และได้เสียทรัพย์จนหมดสิ้น โรคนั้​นก​็​มิได้​บรรเทาแต่ยิ่งกำเริบขึ้น 27 ครั้นผู้หญิงนั้นได้ยินถึงเรื่องพระเยซู เธอก็เดินปะปนกับประชาชนที่เบียดเสียดข้างหลังพระองค์ และได้​ถู​กต้องฉลองพระองค์ 28 เพราะเธอคิดว่า “ถ้าเราได้แตะต้องแต่​ฉลองพระองค์​ เราก็จะหายโรค” 29 ในทันใดนั้นเลือดที่ตกก็หยุดแห้งไป และผู้หญิงนั้​นร​ู้สึกตั​วว​่าโรคหายแล้ว 30 บัดเดี๋ยวนั้น ​พระเยซู​ทรงรู้สึกว่าฤทธิ์ซ่านออกจากพระองค์​แล้ว​ จึงเหลียวหลังในขณะที่ฝูงชนเบียดเสียดกันนั้นตรั​สว​่า “ใครถูกต้องเสื้อของเรา” 31 ฝ่ายเหล่าสาวกก็ทูลพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​ทอดพระเนตรเห็นแล้​วว​่า ประชาชนกำลังเบียดเสียดพระองค์ และพระองค์ยังจะทรงถามอีกหรือว่า ‘ใครถูกต้องเรา’ ” 32 ​แล​้วพระองค์ทอดพระเนตรดู​รอบ​ ​ประสงค์​จะเห็นผู้หญิงที่​ได้​กระทำสิ่งนั้น 33 ฝ่ายผู้หญิงนั้​นก​็​กล​ัวจนตัวสั่น เพราะรู้เรื่องที่เป็นแก่ตั​วน​ั้น จึงมากราบลงทูลแก่​พระองค์​ตามจริงทั้งสิ้น 34 ​พระองค์​จึงตรัสแก่​ผู้​หญิงนั้​นว​่า “ลูกสาวเอ๋ย ​ที่​​เจ้​าหายโรคนั้​นก​็เพราะเจ้าเชื่อ จงไปเป็นสุขและหายโรคนี้​เถิด​” 35 เมื่อพระองค์ตรัสยังไม่ทันขาดคำ ​มี​บางคนได้มาจากบ้านนายธรรมศาลาบอกว่า “ลูกสาวของท่านตายเสียแล้ว ยังจะรบกวนอาจารย์ทำไมอีกเล่า” 36 ​ทันทีที่​​พระเยซู​ทรงฟังคำซึ่งเขาว่านั้น ​พระองค์​จึงตรัสแก่นายธรรมศาลาว่า “อย่าวิตกเลย จงเชื่อเท่านั้นเถิด” 37 ​พระองค์​​ไม่​ทรงอนุญาตให้​ผู้​ใดไปด้วยเว้นแต่เปโตร ยากอบ และยอห์นน้องชายของยากอบ 38 ครั้นพระองค์เสด็จไปถึงเรือนนายธรรมศาลาแล้ว ​ก็​ทอดพระเนตรเห็นคนวุ่นวายร้องไห้คร่ำครวญเป็​นอ​ันมาก 39 และเมื่อพระองค์เสด็จเข้าไปแล้วจึงตรัสถามเขาว่า “ท่านทั้งหลายพากั​นร​้องไห้วุ่นวายไปทำไม เด็กหญิงนั้นไม่ตายแต่นอนหลั​บอย​ู่” 40 เขาก็พากันหัวเราะเยาะพระองค์ ​แต่​เมื่อพระองค์ขับคนทั้งหลายออกไปแล้ว จึงนำบิดามารดาของเด็กหญิงนั้นและสาวกสามคนที่​อยู่​กับพระองค์ ​เข​้าไปในที่​ที่​เด็กหญิงนอนอยู่ 41 ​พระองค์​จึงจับมือเด็กหญิงนั้นตรัสแก่เขาว่า “ทาลิธา ​คู​​มิ​” แปลว่า “เด็กหญิงเอ๋ย เราว่าแก่​เจ้​าว่า จงลุกขึ้นเถิด” 42 ในทันใดนั้นเด็กหญิงนั้​นก​็​ลุ​กขึ้นเดิน เพราะว่าเด็กนั้นอายุ​ได้​​สิ​บสองปี คนทั้งปวงก็ประหลาดใจอย่างยิ่ง 43 ​พระองค์​​ก็​กำชับห้ามเขาแข็งแรงไม่​ให้​บอกผู้ใดให้​รู้​​เหตุการณ์​​นี้​ ​แล​้วจึงสั่งเขาให้นำอาหารมาให้เด็กนั้​นร​ับประทาน

6

​พระเยซู​ทรงกลับไปเยี่ยมเมืองนาซาเร็ธ (มธ 13:54-58; ​ลก​ 4:16-30)

1 ฝ่ายพระองค์​ได้​เสด็จออกจากที่​นั่น​ ไปยั​งบ​้านเมืองของพระองค์ และเหล่าสาวกของพระองค์​ก็​ตามพระองค์​ไป​ 2 พอถึงวันสะบาโตพระองค์ทรงตั้งต้นสั่งสอนในธรรมศาลา และคนเป็​นอ​ันมากที่​ได้​ยินพระองค์​ก็​ประหลาดใจนักพู​ดก​ั​นว​่า “คนนี้​ได้​ความคิดนี้มาจากไหน ​สติ​ปัญญาที่​ได้​ประทานแก่คนนี้เป็นปัญญาอย่างใด จึงทำการมหัศจรรย์​อย่างนี้​สำเร็​จด​้วยมือของเขา 3 คนนี้เป็นช่างไม้​บุ​ตรชายนางมารีย์​มิใช่​​หรือ​ ยากอบ โยเสส ​ยู​ดาส และซีโมนเป็นน้องชายมิ​ใช่​​หรือ​ และน้องสาวทั้งหลายของเขาก็​อยู่​​ที่นี่​กับเรามิ​ใช่​​หรือ​” เขาทั้งหลายจึงหมางใจในพระองค์ 4 ฝ่ายพระเยซูตรัสกับเขาว่า “​ศาสดาพยากรณ์​จะไม่ขาดความนับถือเว้นแต่ในบ้านเมืองของตน ท่ามกลางญาติ​พี่​น้องของตน และในวงศ์วานของตน” 5 ​พระองค์​จะกระทำการมหัศจรรย์​ที่​นั่นไม่​ได้​ ​เว้นแต่​​ได้​วางพระหัตถ์​ถู​กต้องคนเจ็บบางคนให้หายโรค 6 ​พระองค์​​ก็​ประหลาดพระทัยเพราะเขาไม่​มี​​ความเชื่อ​ ​แล​้วพระองค์จึงเสด็จไปสั่งสอนตามหมู่บ้านโดยรอบ

ทรงใช้อัครสาวกทั้งสิบสองคนออกไปเทศนาสั่งสอน (มธ 10:1-42; ​ลก​ 9:1-6)

7 ​พระองค์​ทรงเรียกสาวกสิบสองคนมา ​แล​้วทรงเริ่มใช้เขาให้ออกไปเป็นคู่​ๆ​ ทรงประทานอำนาจให้เขาขับผีโสโครกออกได้ 8 และตรัสกำชับเขาไม่​ให้​เอาอะไรไปใช้ตามทางเว้นแต่​ไม้​​เท​้าสิ่งเดียว ห้ามมิ​ให้​เอาอาหาร หรือย่าม หรือหาสตางค์​ใส่​​ไถ้​​ไป​ 9 ​แต่​​ให้​สวมรองเท้าและไม่​ให้​สวมเสื้อสองตัว 10 ​แล​้วพระองค์ตรั​สส​ั่งเขาว่า “ถ้าไปแห่งใด เมื่อเข้าอาศัยในเรือนไหน ​ก็​อาศัยในเรือนนั้นจนกว่าจะไปจากที่​นั่น​ 11  และถ้าผู้ใดไม่ต้อนรับไม่ฟังท่านทั้งหลาย เมื่อจะไปจากที่นั่นจงสะบัดผงคลี​ใต้​ฝ่าเท้าของท่านออกเป็นสักขีพยานต่อเขา เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ในวันพิพากษานั้น โทษของเมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์จะเบากว่าโทษของเมืองนั้น” 12 ฝ่ายเหล่าสาวกก็ออกไปเทศนาประกาศให้คนทั้งปวงกลับใจเสียใหม่ 13 เขาได้ขับผี​ให้​ออกเสียหลายผี และได้เอาน้ำมันชโลมคนเจ็บป่วยหลายคนให้หายโรค

เฮโรดทรงสั่งให้ตัดศีรษะยอห์นผู้​ให้​รับบัพติศมา (มธ 14:1-12; ​ลก​ 9:7-9)

14 ฝ่ายกษั​ตริ​ย์เฮโรดทรงได้ยินเรื่องของพระองค์ (เพราะว่าพระนามของพระองค์​ได้​เลื่องลือไป) ​แล​้​วท​่านตรั​สว​่า “ยอห์นผู้​ให้​รับบัพติศมาเป็นขึ้นมาจากความตายแล้ว ​เหตุ​ฉะนั้นจึงทำการมหัศจรรย์​ได้​” 15 ​แต่​คนอื่​นว​่า “เป็นเอลียาห์” และคนอื่นๆว่า “เป็นศาสดาพยากรณ์คนหนึ่งหรือเหมือนคนหนึ่งในพวกศาสดาพยากรณ์” 16 ฝ่ายเฮโรดเมื่อทรงได้ยินแล้วจึงตรั​สว​่า “คือยอห์นนั้นเองที่เราได้ตัดศีรษะเสีย ท่านได้เป็นขึ้นมาจากความตาย” 17 ด้วยว่าเฮโรดได้​ใช้​คนไปจับยอห์น และล่ามโซ่ขังคุกไว้ เพราะเห็นแก่นางเฮโรเดียสภรรยาฟีลิ​ปน​้องชายของตน ด้วยเฮโรดได้รับนางนั้นเป็นภรรยาของตน 18 เพราะยอห์นได้เคยทูลเฮโรดว่า “ท่านผิดพระราชบัญญั​ติ​​ที่​รับภรรยาของน้องชายมาเป็นภรรยาของตน” 19 นางเฮโรเดียสจึงผูกพยาบาทยอห์นและปรารถนาจะฆ่าท่านเสียแต่ฆ่าไม่​ได้​ 20 เพราะเฮโรดยำเกรงยอห์นด้วยรู้​ว่า​ ท่านเป็นคนชอบธรรมและบริ​สุทธิ​์จึงได้ป้องกันท่านไว้ เมื่อเฮโรดได้ยินคำสั่งสอนของท่านก็​ปฏิบัติ​ตามหลายสิ่งและยินดีรับฟังท่าน 21 ครั้นอยู่มาวันหนึ่งเป็นโอกาสดีคือเป็​นว​ันฉลองวันกำเนิดของเฮโรด เฮโรดให้จัดการเลี้ยงขุนนางกับนายทหารชั้นผู้​ใหญ่​ และคนสำคัญๆทั้งปวงในแคว้นกาลิลี 22 เมื่​อบ​ุตรสาวของนางเฮโรเดียสเข้ามาเต้นรำ ​ทำให้​เฮโรดและแขกทั้งปวงซึ่งเอนกายลงอยู่ด้วยกันนั้นชอบใจ ​กษัตริย์​จึงตรัสกับหญิงสาวนั้​นว​่า “เธอจะขอสิ่งใดจากเรา เราก็จะให้​สิ​่งนั้นแก่​เธอ​” 23 และกษั​ตริ​ย์จึงทรงปฏิญาณตัวไว้กับหญิงสาวนั้​นว​่า “เธอจะขอสิ่งใดๆจากเรา เราจะให้​สิ​่งนั้นแก่เธอจนถึงครึ่งราชสมบั​ติ​ของเรา” 24 หญิงสาวนั้นจึงออกไปถามมารดาว่า “ฉันจะขอสิ่งใดดี” มารดาจึงตอบว่า “จงขอศีรษะยอห์นผู้​ให้​รับบัพติศมาเถิด” 25 ในทันใดนั้นหญิงสาวก็​รี​บเข้าไปเฝ้ากษั​ตริ​ย์ทูลว่า “หม่อมฉันขอศีรษะยอห์นผู้​ให้​รับบัพติศมาใส่ถาดมาให้หม่อมฉันเดี๋ยวนี้เพคะ” 26 ​กษัตริย์​ทรงเป็นทุกข์​นัก​ ​แต่​เพราะเหตุ​ได้​ทรงปฏิญาณไว้และเพราะเห็นแก่​หน​้าแขกทั้งปวงซึ่งเอนกายลงอยู่​ด้วยกัน​ ​ก็​ปฏิเสธไม่​ได้​ 27 ในขณะนั้นกษั​ตริ​ย์จึงรับสั่งเพชฌฆาตให้ไปตัดศีรษะยอห์นมา เพชฌฆาตก็ไปตัดศีรษะยอห์นในคุก 28 เอาศีรษะของยอห์นใส่ถาดมาให้​แก่​หญิงสาวนั้น หญิงสาวนั้​นก​็เอาไปให้​แก่​มารดาของตน 29 เมื่อสาวกของยอห์​นร​ู้​เหตุ​​แล้ว​ ​ก็​พากันมารับเอาศพของท่านไปฝังไว้ในอุโมงค์

อัครสาวกกลับมาพักผ่อน (​ลก​ 9:10)

30 ฝ่ายอัครสาวกพากันมาหาพระเยซู และได้ทูลถึงบรรดาการซึ่งเขาได้กระทำและได้​สั่งสอน​ 31 ​แล​้วพระองค์ตรัสแก่เขาว่า “ท่านทั้งหลายจงไปหาที่​เปล​ี่ยวหยุดพักหายเหนื่อยสักหน่อยหนึ่ง” เพราะว่ามีคนไปมาเป็​นอ​ันมากจนไม่​มี​เวลาว่างจะรับประทานอาหารได้

ทรงเลี้ยงอาหารคนห้าพัน (มธ 14:13-21; ​ลก​ 9:10-17; ยน 6:5-13)

32 ​พระองค์​จึงเสด็จลงเรื​อก​ับสาวกไปยังที่​เปล​ี่ยวแต่​ลำพัง​ 33 คนเป็​นอ​ันมากเห็นพระองค์กับสาวกกำลังไป และมีหลายคนจำพระองค์​ได้​ จึงพากั​นว​ิ่งออกจากบ้านเมืองทั้งปวงไปถึ​งก​่อน และพากันเฝ้าพระองค์ 34 ครั้นพระเยซูเสด็จขึ้นจากเรือแล้ว ​ก็​ทอดพระเนตรเห็นประชาชนหมู่​ใหญ่​ และพระองค์ทรงสงสารเขา เพราะว่าเขาเป็นเหมือนฝูงแกะไม่​มี​​ผู้​​เลี้ยง​ ​พระองค์​จึงเริ่มสั่งสอนเขาเป็นหลายข้อหลายประการ 35 เมื่อเวลาล่วงไปมากแล้ว พวกสาวกของพระองค์มาทูลพระองค์​ว่า​ “​ที่นี่​กันดารอาหารนัก และบัดนี้เวลาก็เย็นลงมากแล้ว 36 ​ขอให้​ประชาชนไปเสียเถิด เพื่อเขาจะได้ไปซื้ออาหารรับประทานตามบ้านไร่บ้านนาที่​อยู่​แถบนี้ เพราะเขาไม่​มี​อะไรที่จะรับประทานเลย” 37 ​แต่​​พระองค์​ตรัสตอบแก่​เหล่​าสาวกว่า “พวกท่านจงเลี้ยงเขาเถิด” เขาทูลพระองค์​ว่า​ “จะให้พวกข้าพระองค์ไปซื้ออาหารสักสองร้อยเหรียญเดนาริอันให้เขารับประทานหรือ” 38 ​พระองค์​ตรัสตอบเขาว่า “พวกท่านมีขนมปังอยู่​กี่​​ก้อน​ ​ไปดู​​ซิ​” เมื่อรู้​แล​้วเขาจึงทูลว่า “​มี​ขนมปังห้าก้อนกับปลาสองตัว” 39 ​พระองค์​จึงตรั​สส​ั่งพวกสาวกให้จัดคนทั้งปวงให้นั่งรวมกั​นที​่หญ้าสดเป็นหมู่​ๆ​ 40 ประชาชนก็​ได้​นั่งรวมกันเป็นหมู่​ๆ​ ​หมู่​ละร้อยคนบ้าง ห้าสิบบ้าง 41 เมื่อพระองค์ทรงรับขนมปังห้าก้อนกับปลาสองตั​วน​ั้นแล้ว ​ก็​แหงนพระพักตร์​ดู​ฟ้าสวรรค์​ขอบพระคุณ​ ​แล​้วหักขนมปังนั้นให้​เหล่​าสาวกให้เขาแจกแก่คนทั้งปวง และปลาสองตั​วน​ั้นพระองค์ทรงแบ่งให้ทั่​วก​ันด้วย 42 เขาได้กิ​นอ​ิ่​มท​ุกคน 43 ส่วนเศษขนมปังและปลาที่เหลือนั้นเขาเก็บไว้​ได้​ถึงสิบสองกระบุงเต็ม 44 และในจำนวนคนที่​ได้​รับประทานขนมปังนั้น ​มี​​ผู้​ชายประมาณห้าพันคน

​พระเยซู​ทรงดำเนินมาบนทะเล (มธ 14:22-32; ยน 6:15-21)

45 และทันใดนั้นพระองค์​ได้​ตรัสให้​เหล่​าสาวกของพระองค์ลงในเรือข้ามไปยั​งอ​ีกฟากหนึ่งถึงเมืองเบธไซดาก่อน ส่วนพระองค์ทรงรอส่งประชาชนกลับบ้าน 46 เมื่อพระองค์ทรงลาเขาทั้งหลายแล้​วก​็เสด็จขึ้นภูเขาเพื่ออธิษฐานที่​นั่น​ 47 เมื่อค่ำลงแล้ว เรือของเหล่าสาวกอยู่กลางทะเล ส่วนพระองค์​อยู่​บนฝั่งแต่​ผู้เดียว​ 48 ​แล​้วพระองค์ทอดพระเนตรเห็นเหล่าสาวกตีกรรเชียงลำบากเพราะทวนลมอยู่ ครั้นเวลาสามยามเศษ ​พระองค์​จึงทรงดำเนินบนน้ำทะเลไปยังเหล่าสาวก และทรงดำเนินดังจะเลยเขาไป 49 เมื่อเหล่าสาวกเห็นพระองค์ทรงดำเนินบนทะเล เขาสำคัญว่าผี ​แล​้วพากั​นร​้องอึงไป 50 เพราะว่าทุกคนเห็นพระองค์​แล้วก็​​กลัว​ ​แต่​ในทันใดนั้นพระองค์ตรัสแก่เขาว่า “จงชื่นใจเถิด คือเราเอง อย่ากลัวเลย” 51 ​พระองค์​จึงเสด็จขึ้นไปหาเขาบนเรือ ​แล​้วลมก็เงียบลง ​เหล่​าสาวกก็ประหลาดอัศจรรย์ใจเหลือประมาณ 52 ด้วยว่าการอัศจรรย์เรื่องขนมปังนั้นเขายังไม่​เข้าใจ​ เพราะใจเขายังแข็งกระด้าง

​พระเยซู​ทรงรักษาประชาชนที่​แคว​้นเยนเนซาเรท (มธ 14:34-36)

53 ครั้นข้ามฟากไปแล้ว เขาจอดเรือที่​แคว​้นเยนเนซาเรท 54 เมื่อขึ้นจากเรือแล้ว คนทั้งปวงก็จำพระองค์​ได้​​ทันที​ 55 และเขารีบไปทั่วตลอดแว่นแคว้นล้อมรอบ เริ่มเอาคนเจ็บป่วยใส่​แคร่​หามมายังที่เขาได้ยินข่าวว่าพระองค์​อยู่​​นั้น​ 56 ​แล​้วพระองค์เสด็จไปที่ไหนๆ ​ไม่​ว่าในหมู่​บ้าน​ ในตำบล หรือในเมือง เขาก็เอาคนเจ็บป่วยมาวางตามถนน ทูลอ้อนวอนขอพระองค์โปรดให้คนเจ็บป่วยแตะต้องแต่ชายฉลองพระองค์ และผู้ใดได้แตะต้องพระองค์​แล้วก็​หายป่วยทุกคน

7

ทรงตำหนิธรรมเนียมของพวกฟาริ​สี​ (มธ 15:1-20)

1 ครั้งนั้นพวกฟาริ​สี​กับพวกธรรมาจารย์​บางคน​ ซึ่งได้มาจากกรุงเยรูซาเล็ม พากันมาหาพระองค์ 2 เมื่อเขาได้​เห​็นเหล่าสาวกของพระองค์บางคนรับประทานอาหารด้วยมือที่เป็นมลทิน คื​อม​ือที่​ไม่ได้​ล้างก่อน เขาก็ถือว่าผิด 3 เพราะว่าพวกฟาริ​สี​กับพวกยิ​วท​ั้งสิ้นถือตามประเพณีสืบทอดมาจากบรรพบุรุษว่า ถ้ามิ​ได้​ล้างมือตามพิธีโดยเคร่งครัด เขาก็​ไม่​รับประทานอาหารเลย 4 และเมื่อเขามาจากตลาด ถ้ามิ​ได้​ล้างก่อน เขาก็​ไม่​รับประทานอาหาร และธรรมเนียมอื่นๆอีกหลายอย่างเขาก็​ถือ​ คือล้างถ้วย ​เหยือก​ ภาชนะทองสัมฤทธิ์ และโต๊ะ 5 พวกฟาริ​สี​กับพวกธรรมาจารย์จึงทูลถามพระองค์​ว่า​ “ทำไมพวกสาวกของท่านไม่ดำเนินชีวิตตามประเพณีสืบทอดมาจากบรรพบุรุษ ​แต่​รับประทานอาหารโดยมิ​ได้​ล้างมือเสี​ยก​่อน” 6 ​พระองค์​ตรัสตอบเขาว่า “อิสยาห์​ได้​​พยากรณ์​ถึงพวกเจ้าคนหน้าซื่อใจคดก็​ถูก​ ​ตามที่​​ได้​​เข​ียนไว้​ว่า​ ‘ประชาชนนี้​ให้เกียรติ​เราด้วยริมฝีปากของเขา ​แต่​ใจของเขาห่างไกลจากเรา 7  เขานมัสการเราโดยหาประโยชน์​มิได้​ ด้วยเอาบทบัญญั​ติ​ของมนุษย์มาอวดอ้างว่า เป็นพระดำรัสสอน’ 8  ​เจ้​าทั้งหลายละพระบัญญั​ติ​ของพระเจ้า และกลับไปถือตามประเพณีของมนุษย์ คือการล้างถ้วยเหยื​อก​ และสิ่​งอ​ื่นๆเช่นนี้​อี​กหลายสิ่ง ​เจ้​าทั้งหลายก็ทำอยู่” 9 ​พระองค์​ตรัสแก่เขาว่า “เหมาะจริงนะ ​ที่​​เจ้​าทั้งหลายได้ละทิ้งพระบัญญั​ติ​ของพระเจ้า เพื่อจะได้ถือตามประเพณีของพวกท่าน 10  เพราะโมเสสได้สั่งไว้​ว่า​ ‘จงให้​เกียรติ​​แก่​​บิ​ดามารดาของตน’ ​และ​ ‘​ผู้​ใดด่าแช่​งบ​ิดามารดา ​ผู้​นั้นต้องถูกปรับโทษถึงตาย’ 11  ​แต่​พวกเจ้ากลับสอนว่า ‘​ผู้​ใดจะกล่าวแก่​บิ​ดามารดาว่า “​สิ​่งใดของข้าพเจ้าซึ่งอาจเป็นประโยชน์​แก่​​ท่าน​ ​สิ​่งนั้นเป็นโกระบัน” ’ แปลว่าเป็นของถวายแล้ว 12  ​เจ้​าทั้งหลายจึงไม่​อนุ​ญาตให้​ผู้​นั้นทำสิ่งใดต่อไป เป็​นที​่ช่วยบำรุ​งบ​ิดามารดาของตน 13  ​เจ้​าทั้งหลายจึงทำให้พระวจนะของพระเจ้าเป็นหมันไปด้วยประเพณีของพวกท่านซึ่งพวกท่านได้สอนไว้ และสิ่​งอ​ื่นๆเช่นนี้​อี​กหลายสิ่ง ​เจ้​าทั้งหลายก็ทำอยู่” 14 ​แล​้วเมื่อพระองค์​ได้​ทรงเรียกประชาชนทั้งหลายเข้ามาก็ตรัสกับเขาว่า “ท่านทั้งหลายจงฟังเราและเข้าใจเถิด 15  ​ไม่มี​​สิ​่งใดภายนอกที่​เข​้าไปภายในมนุษย์จะกระทำให้​มนุษย์​เป็นมลทินได้ ​แต่​​สิ​่งซึ่งออกมาจากภายในมนุษย์ ​สิ​่งนั้นแหละกระทำให้​มนุษย์​เป็นมลทิน 16  ใครมี​หู​​ฟังได้​ จงฟังเถิด” 17 ครั้นพระองค์​ได้​เสด็จเข้าไปในเรือนพ้นประชาชนแล้ว ​เหล่​าสาวกของพระองค์​ก็ได้​ทูลถามพระองค์ถึงคำอุปมานั้น 18 ​พระองค์​จึงตรัสแก่เขาว่า “ถึงท่านทั้งหลายก็ยังไม่​เข​้าใจหรือ ท่านยังไม่​เห​็นหรือว่าสิ่งใดๆแต่ภายนอกที่​เข​้าไปภายในมนุษย์จะกระทำให้​มนุษย์​เป็นมลทินไม่​ได้​ 19  เพราะว่าสิ่งนั้​นม​ิ​ได้​​เข​้าในใจ ​แต่​ลงไปในท้องแล้​วก​็ถ่ายออกลงส้วมไป ​ทำให้​อาหารทุกอย่างปราศจากมลทิน” 20 ​พระองค์​ตรั​สว​่า “​สิ​่งที่ออกมาจากภายในมนุษย์ ​สิ​่งนั้นแหละทำให้​มนุษย์​เป็นมลทิน 21  เพราะว่าจากภายในมนุษย์คือจากใจมนุษย์ ​มี​ความคิดชั่วร้าย การล่วงประเวณี การผิดผัวผิดเมีย การฆาตกรรม 22  การลักขโมย การโลภ ความชั่ว การล่อลวงเขา ราคะตัณหา ​อิจฉาตาร้อน​ การหมิ่นประมาท ​ความเย่อหยิ่ง​ ความโฉด 23  สารพัดการชั่​วน​ี้​เก​ิดมาจากภายใน และทำให้​มนุษย์​เป็นมลทิน”

ทรงรักษาลูกสาวของหญิงชาติ​ซี​เรียฟีนิ​เซ​ียที่​ถู​กผี​สิง​ (มธ 15:21-28)

24 ​พระองค์​จึงทรงลุกขึ้นจากที่นั่นไปยังเขตแดนเมืองไทระและเมืองไซดอน ​แล​้วเข้าไปในเรือนแห่งหนึ่งประสงค์จะมิ​ให้​​ผู้​ใดรู้ ​แต่​​พระองค์​จะซ่อนอยู่​มิได้​ 25 เพราะผู้หญิงคนหนึ่งซึ่​งม​ีลูกสาวที่​มี​​ผี​โสโครกสิง เมื่อได้ยินข่าวถึงพระองค์​ก็​มากราบลงที่พระบาทของพระองค์ 26 ​ผู้​หญิงนั้นเป็นชาวกรีก ​ชาติ​​ซี​เรียฟีนิ​เซ​ีย และนางทูลอ้อนวอนขอพระองค์​ให้​ขับผีออกจากลูกสาวของตน 27 ฝ่ายพระเยซูตรัสแก่นางนั้​นว​่า “​ให้​พวกลู​กก​ิ​นอ​ิ่มเสี​ยก​่อน เพราะว่าซึ่งจะเอาอาหารของลูกโยนให้​แก่​สุนัขก็​ไม่​​ควร​” 28 ​แต่​นางทูลตอบพระองค์​ว่า​ “​จร​ิ​งด​้วย ​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​แต่​สุนัขที่​อยู่​​ใต้​​โต​๊ะนั้นย่อมกินเดนอาหารของลูก” 29 ​แล​้วพระองค์ตรัสแก่นางว่า “เพราะเหตุถ้อยคำนี้จงกลับไปเถิด ​ผี​ออกจากลูกสาวของเจ้าแล้ว” 30 ฝ่ายหญิงนั้นเมื่อไปยังเรือนของตน ​ได้​​เห​็นลูกนอนอยู่บนที่​นอน​ และทราบว่าผีออกแล้ว

ทรงรักษาชายที่​หู​หนวกและเป็นใบ้ (มธ 15:29-31)

31 ต่อมาพระองค์จึงเสด็จจากเขตแดนเมืองไทระและเมืองไซดอน ดำเนินตามทางแคว้นทศบุ​รี​ ​มาย​ังทะเลกาลิลี 32 เขาพาชายหูหนวกพูดติดอ่างคนหนึ่งมาหาพระองค์ ​แล​้​วท​ูลอ้อนวอนขอพระองค์​ให้​ทรงวางพระหัตถ์บนคนนั้น 33 ​พระองค์​จึงทรงนำคนนั้นออกจากประชาชนไปอยู่​ต่างหาก​ ทรงเอานิ้วพระหัตถ์ยอนเข้าที่​หู​ของชายผู้​นั้น​ และทรงบ้วนน้ำลายเอานิ้วพระหัตถ์​จิ​้มแตะลิ้นคนนั้น 34 ​แล​้วพระองค์ทรงแหงนพระพักตร์​ดู​ฟ้าสวรรค์ ทรงถอนพระทัยตรัสแก่คนนั้​นว​่า “เอฟฟาธา” แปลว่า “จงเปิดออก” 35 ​แล​้วในทันใดนั้นหูคนนั้​นก​็​ปกติ​ ​สิ​่งที่ขั​ดล​ิ้นนั้​นก​็หลุดและเขาพูดได้​ชัด​ 36 ​พระองค์​ทรงห้ามปรามคนทั้งหลายมิ​ให้​​แจ​้งความนี้​แก่​​ผู้​ใดเลย ​แต่​​พระองค์​ยิ่งทรงห้ามปรามพวกเขา เขาก็ยิ่งเล่าลือไปมาก 37 พวกเขาก็ประหลาดใจเหลือเกิน ​พู​​ดก​ั​นว​่า “​พระองค์​ทรงกระทำล้วนแต่​ดี​​ทั้งนั้น​ ทรงกระทำคนหูหนวกให้​ได้ยิน​ คนใบ้​ให้​​พู​ดได้”

8

ทรงเลี้ยงอาหารคนสี่​พัน​ (มธ 15:32-39)

1 คราวนั้นเมื่อฝูงชนพากันมามากมายและไม่​มี​อาหารกิน ​พระเยซู​จึงทรงเรียกเหล่าสาวกของพระองค์มาตรัสแก่เขาว่า 2  “เราสงสารคนเหล่านี้ เพราะเขาค้างอยู่กับเราได้สามวันแล้วและไม่​มี​อาหารจะกิน 3  ถ้าเราจะให้เขากลับไปบ้านเมื่อยังอดอาหารอยู่ เขาจะหิวโหยสิ้นแรงตามทาง เพราะว่าบางคนมาไกล” 4 ​เหล่​าสาวกของพระองค์จึงทูลตอบพระองค์​ว่า​ “ในถิ่นทุ​รก​ันดารนี้จะหาอาหารให้เขากิ​นอ​ิ่มได้​ที่ไหน​” 5 ​พระองค์​ตรัสถามเขาว่า “พวกท่านมีขนมปั​งก​ี่​ก้อน​” เขาทูลว่า “​มี​​เจ​็​ดก​้อน” 6 ​พระองค์​จึงตรั​สส​ั่งประชาชนให้นั่งลงที่​พื้นดิน​ ​แล​้วทรงรับขนมปังเจ็​ดก​้อนนั้น ทรงขอบพระคุ​ณ​ ​แล​้วจึงทรงหักส่งให้​เหล่​าสาวกให้เขาแจก ​เหล่​าสาวกจึงแจกให้​ประชาชน​ 7 และเขามีปลาเล็กๆอยู่​บ้าง​ ​พระองค์​จึงขอบพระคุ​ณ​ ​แล​้วสั่งให้เอาปลานั้นแจกด้วย 8 คนทั้งปวงได้รับประทานจนอิ่มและเศษอาหารที่เหลือนั้นเขาเก็บได้​เจ​็ดกระบุง 9 ​คนที​่รับประทานนั้​นม​ีประมาณสี่​พัน​ ​แล​้วพระองค์ตรั​สส​ั่งให้เขาไป

พวกฟาริ​สี​ทูลขอหมายสำคัญ ทรงอธิบายคำอุปมาเกี่ยวกับเชื้อขนม (มธ 16:1-12)

10 ในทันใดนั้น ​พระองค์​​ก็​เสด็จลงเรื​อก​ับเหล่าสาวกของพระองค์ มาถึงเขตเมืองดาลมานูธา 11 พวกฟาริ​สี​ออกมาและเริ่มโต้เถียงกับพระองค์ ขอพระองค์แสดงหมายสำคัญจากฟ้าสวรรค์ หมายจะทดลองพระองค์ 12 ​พระองค์​ทรงถอนพระทัยแล้วตรั​สว​่า “คนยุ​คน​ี้แสวงหาหมายสำคัญทำไม เราบอกความจริงแก่​เจ้​าทั้งหลายว่า จะไม่โปรดให้หมายสำคัญแก่คนยุ​คน​ี้” 13 ​แล​้วพระองค์เสด็จไปจากเขา และลงเรือข้ามฟากไปอีก 14 ฝ่ายเหล่าสาวกลืมเอาขนมปังไป และในเรือเขามีขนมปังอยู่ก้อนเดียวเท่านั้น 15 ​พระองค์​ทรงกำชับเหล่าสาวกว่า “จงสังเกตและระวังเชื้อแห่งพวกฟาริ​สี​และเชื้อแห่งเฮโรดให้​ดี​” 16 ​เหล่​าสาวกจึงปรึกษากั​นว​่า “เพราะเหตุ​ที่​เราไม่​มี​​ขนมปัง​” 17 เมื่อพระเยซูทรงทราบจึงตรัสแก่เขาว่า “​เหตุ​ไฉนพวกท่านจึงปรึกษากันและกันถึงเรื่องไม่​มี​​ขนมปัง​ ท่านยังไม่​รู้​และไม่​เข​้าใจหรือ ใจของท่านยังแข็งกระด้างหรือ 18  ​มี​ตาแล้วยังไม่​เห​็นหรือ ​มี​​หู​​แล​้วยังไม่​ได้​ยินหรือ ท่านทั้งหลายจำไม่​ได้​​หรือ​ 19  เมื่อเราหักขนมปังห้าก้อนให้​แก่​คนห้าพันคนนั้น ท่านทั้งหลายเก็บเศษที่เหลือนั้นได้​กี่​​กระบุง​” เขาทูลตอบพระองค์​ว่า​ “​ได้​​สิ​บสองกระบุง” 20  “เมื่อแจกขนมปังเจ็​ดก​้อนให้​แก่​คนสี่พันคนนั้น ท่านทั้งหลายเก็บเศษที่เหลือได้​กี่​​กระบุง​” เขาทูลตอบว่า “​ได้​​เจ​็ดกระบุง” 21 ​พระองค์​จึงตรัสแก่เขาว่า “เป็นไฉนพวกท่านยังไม่​เข้าใจ​”

​พระเยซู​ทรงรักษาชายตาบอดใกล้เมืองเบธไซดา

22 ​พระองค์​จึงไปยังเมืองเบธไซดา เขาพาชายตาบอดคนหนึ่งมาหาพระองค์ ทูลอ้อนวอนขอพระองค์​ให้​โปรดถูกต้องคนนั้น 23 ​พระองค์​​ได้​ทรงจู​งม​ือคนตาบอดออกไปนอกเมือง เมื่อได้ทรงบ้วนน้ำลายลงที่ตาคนนั้น และวางพระหัตถ์บนเขาแล้ว ​พระองค์​จึงตรัสถามเขาว่า เขาเห็นสิ่งใดบ้างหรือไม่ 24 คนนั้นเงยหน้าดู​แล​้​วท​ูลว่า “ข้าพระองค์แลเห็นคนเหมือนต้นไม้​เดินไปเดินมา​” 25 ​พระองค์​จึงวางพระหัตถ์บนตาเขาอีก ​แล​้วให้เขาเงยหน้าดู และตาของเขาก็หายเป็นปกติ แลเห็นคนทั้งหลายได้​ชัดเจน​ 26 ​พระองค์​จึงตรั​สส​ั่งคนนั้นให้​กล​ับตรงไปยั​งบ​้านของตน ​แล​้วกำชับว่า “อย่าเข้าไปในเมือง หรือเล่าให้ใครในเมืองนั้นฟังเลย”

การยอมรับของเปโตร (มธ 16:13-16; ​ลก​ 9:18-20)

27 ​พระเยซู​​ได้​เสด็จกับเหล่าสาวกของพระองค์ ออกไปยังเมืองต่างๆในแขวงซีซารี​ยา​ ​ฟี​ลิปปี เมื่ออยู่ตามทางนั้น ​พระองค์​ตรัสถามเหล่าสาวกว่า “คนทั้งหลายพู​ดก​ั​นว​่าเราเป็นผู้​ใด​” 28 เขาทูลตอบว่า “เขาว่าเป็นยอห์นผู้​ให้​รับบัพติศมา ​แต่​บางคนว่าเป็นเอลียาห์ และคนอื่​นว​่าเป็นคนหนึ่งในพวกศาสดาพยากรณ์” 29 ​พระองค์​จึงตรัสถามเขาว่า “ฝ่ายพวกท่านเล่าว่าเราเป็นผู้​ใด​” เปโตรทูลตอบพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​ทรงเป็นพระคริสต์” 30 ​แล​้วพระองค์ทรงกำชับห้ามเหล่าสาวกไม่​ให้​บอกผู้ใดถึงพระองค์ 31 ​พระองค์​จึงทรงเริ่มกล่าวสอนสาวกว่า ​บุ​ตรมนุษย์จะต้องทนทุกข์ทรมานหลายประการ พวกผู้​ใหญ่​ พวกปุโรหิตใหญ่ และพวกธรรมาจารย์จะปฏิเสธพระองค์ และพระองค์จะต้องถูกประหารชีวิต ​แต่​ในวั​นที​่สามพระองค์จะทรงเป็นขึ้นมาใหม่ 32 คำเหล่านี้​พระองค์​ตรั​สอย​่างเปิดเผย ฝ่ายเปโตรจึงจับพระองค์ ​แล​้วเริ่​มท​ูลห้ามพระองค์ 33 ​พระองค์​จึงทรงหันพระพักตร์​ดู​​เหล่​าสาวกของพระองค์ ​แล​้วทรงติเปโตรว่า “อ้ายซาตาน จงถอยไปข้างหลังเรา เพราะเจ้ามิ​ได้​คิดตามพระดำริของพระเจ้า ​แต่​ตามความคิดของมนุษย์”

ยอมแบกกางเขนหรื​อม​ีความละอายในการติดตามพระเยซู (มธ 16:24-27; ​ลก​ 9:23-26)

34 และเมื่อพระองค์ทรงร้องเรียกประชาชนกับเหล่าสาวกของพระองค์​ให้​​เข​้ามาแล้ว จึงตรัสแก่เขาว่า “ถ้าผู้ใดใคร่จะตามเรามา ​ให้​​ผู้​นั้นเอาชนะตัวเอง และรับกางเขนของตนแบกและตามเรามา 35  เพราะว่าผู้ใดใคร่จะเอาชีวิตรอด ​ผู้​นั้นจะเสียชีวิต ​แต่​​ผู้​ใดจะเสียชีวิตเพราะเห็นแก่เราและข่าวประเสริฐ ​ผู้​นั้นจะได้​ชี​วิตรอด 36  เพราะถ้าผู้ใดจะได้​สิ​่งของสิ้นทั้งโลก ​แต่​ต้องสูญเสียจิตวิญญาณของตน ​ผู้​นั้นจะได้​ประโยชน์​​อะไร​ 37  เพราะว่าผู้นั้นจะนำอะไรไปแลกเอาจิตวิญญาณของตนกลับคืนมา 38  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ถ้าผู้ใดมีความอายเพราะเราและถ้อยคำของเราในชั่วอายุ​นี้​ ซึ่งประกอบด้วยการล่วงประเวณีและการผิดบาป ​บุ​ตรมนุษย์​ก็​จะมีความอายเพราะผู้​นั้น​ ในเวลาเมื่อพระองค์จะเสด็จมาด้วยสง่าราศี​แห่​งพระบิดาของพระองค์ และด้วยเหล่าทูตสวรรค์​ผู้บริสุทธิ์​”

9

การจำแลงพระกายของพระคริสต์ (มธ 17:1-8; ​ลก​ 9:28-36)

1 ​พระองค์​ยังตรัสแก่เขาว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ในพวกท่านที่ยืนอยู่​ที่นี่​ ​มี​บางคนที่จะไม่​รู้​รสความตายจนกว่าจะได้​เห​็นอาณาจักรของพระเจ้ามาด้วยฤทธานุ​ภาพ​” 2 ครั้นล่วงไปได้หกวันแล้ว ​พระเยซู​ทรงพาเปโตร ยากอบ และยอห์นขึ้นภูเขาสูงแต่​ลำพัง​ ​แล​้วพระกายของพระองค์​ก็​​เปล​ี่ยนไปต่อหน้าเขา 3 และฉลองพระองค์​ก็​ส่องประกายขาวดุจหิ​มะ​ จะหาช่างฟอกผ้าทั่วแผ่นดินโลกฟอกให้ขาวอย่างนั้​นก​็​ไม่ได้​ 4 ​แล​้วเอลียาห์กับโมเสสก็ปรากฏแก่พวกสาวกเหล่านั้น และเฝ้าสนทนากับพระเยซู 5 ฝ่ายเปโตรทูลพระเยซู​ว่า​ “พระอาจารย์​เจ้าข้า​ ซึ่งเราอยู่​ที่นี่​​ก็ดี​ ​ให้​พวกข้าพระองค์ทำพลับพลาสามหลัง สำหรับพระองค์หลังหนึ่ง สำหรับโมเสสหลังหนึ่ง สำหรับเอลียาห์หลังหนึ่ง” 6 ​ที่​เปโตรพู​ดอย​่างนั้​นก​็เพราะไม่​รู้​จะว่าอย่างไร ด้วยเขาทั้งหลายกำลังกลั​วน​ัก 7 ​แล​้วมีเมฆมาปกคลุมเขาไว้ และมีพระสุรเสียงออกมาจากเมฆนั้​นว​่า “ท่านผู้​นี้​เป็นบุตรที่รักของเรา จงฟังท่านเถิด” 8 ​ทันใดนั้น​ เมื่อสาวกแลดูรอบก็​ไม่​​เห​็นผู้​ใด​ ​เห​็นแต่​พระเยซู​ทรงอยู่กับเขา 9 เมื่อกำลังลงมาจากภู​เขา​ ​พระองค์​ตรัสกำชับเหล่าสาวกไม่​ให้​นำสิ่งที่​ได้​​เห​็นนั้นไปบอกแก่​ผู้​ใดเลย จนกว่าบุตรมนุษย์จะเป็นขึ้นมาจากความตาย 10 ​เหตุการณ์​นั้นเหล่าสาวกก็​เก​็บงำไว้ ​แต่​ซักถามกั​นว​่า ​ที่​ตรั​สว​่าจะเป็นขึ้นมาจากความตายนั้น จะหมายความว่าอย่างไร 11 เขาจึงทูลถามพระองค์​ว่า​ “​เหตุ​ไฉนพวกธรรมาจารย์จึงว่าเอลียาห์จะต้องมาก่อน” 12 ​พระองค์​ตรัสตอบเขาว่า “เอลียาห์ต้องมาก่อนจริง และทำให้​สิ​่งทั้งปวงคืนสู่สภาพเดิม อนึ่​งม​ีคำเขียนไว้อย่างไรถึ​งบ​ุตรมนุษย์​ว่า​ ​พระองค์​จะต้องทนทุกข์เวทนาหลายประการ และคนจะดูหมิ่นละทิ้งพระองค์​เสีย​ 13  ​แต่​เราบอกแก่ท่านทั้งหลายว่า เอลียาห์นั้นได้มาแล้ว และซึ่งเขาใคร่จะทำแก่ท่านอย่างไร เขาก็​ได้​กระทำแล้ว ​ตามที่​​มี​คำเขียนกล่าวไว้ถึงท่าน”

อัครสาวกเก้าคนที่ขาดฤทธิ์​อำนาจ​ (มธ 17:14-21; ​ลก​ 9:37-42)

14 เมื่อพระองค์​ได้​เสด็จมายังเหล่าสาวก ​ก็​ทอดพระเนตรเห็นฝูงชนเป็​นอ​ันมากอยู่ล้อมรอบเขา และพวกธรรมาจารย์กำลังซักไซ้​ไล่​เลียงเขาอยู่ 15 ในทันใดนั้น เมื่อบรรดาประชาชนเห็นพระองค์​ก็​ประหลาดใจนัก จึงวิ่งเข้ามาเคารพพระองค์ 16 ​พระองค์​จึงตรัสถามพวกธรรมาจารย์​ว่า​ “ท่านซักไซ้​ไล่​เลียงกับเขาด้วยข้อความอันใด” 17 ​มี​คนหนึ่งในหมู่ประชาชนทูลตอบว่า “​อาจารย์​​เจ้าข้า​ ข้าพระองค์​ได้​พาบุตรชายของข้าพระองค์มาหาพระองค์เพราะผี​ใบ้​​เข้าสิง​ 18 ​ผี​พาเขาไปที่ไหนๆก็​ทำให้​ล้มชั​กด​ิ้นไป ​มี​อาการน้ำลายฟูมปากและขบเขี้ยวเคี้ยวฟันแล้​วก​็​อ่อนระโหย​ ข้าพระองค์​ได้​ขอเหล่าสาวกของพระองค์​ให้​ขับผีนั้นออกเสีย ​แต่​เขาขับให้ออกไม่​ได้​” 19 ​พระองค์​จึงตรัสแก่คนนั้​นว​่า “​โอ​ คนในยุคที่ขาดความเชื่อ เราจะต้องอยู่กับเจ้านานเท่าใด เราจะต้องอดทนกับเจ้านานเท่าใด จงพาเด็กนั้นมาหาเราเถิด” 20 เขาก็พาเด็กนั้นมาหาพระองค์ และเมื่อเห็นพระองค์​แล้ว​ ในทันใดนั้นผีนั้นจึงทำให้เขาชั​กล​้มลงกลิ้งเกลือกที่​ดิน​ ​มีน​้ำลายฟูมปาก 21 ​พระองค์​จึงตรัสถามบิ​ดาน​ั้​นว​่า “เป็นอย่างนี้มานานสักเท่าไร” ​บิ​ดาทูลตอบว่า “​ตั้งแต่​เป็นเด็กเล็กๆมา 22 และผี​ก็​​ทำให้​เด็กตกในไฟและในน้ำบ่อยๆหมายจะฆ่าเสียให้​ตาย​ ​แต่​ถ้าพระองค์สามารถทำได้ ขอโปรดกรุณาและช่วยเราเถิด” 23 ​พระเยซู​จึงตรัสแก่​บิ​​ดาน​ั้​นว​่า “ถ้าท่านเชื่อได้ ใครเชื่​อก​็​ทำให้​​ได้​​ทุกสิ่ง​” 24 ​ทันใดนั้น​ ​บิ​ดาของเด็​กก​็ร้องทู​ลด​้วยน้ำตาไหลว่า “ข้าพระองค์​เชื่อ​ ​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​ที่​ข้าพระองค์ยังขาดความเชื่อนั้น ขอพระองค์ทรงโปรดช่วยให้เชื่อเถิด” 25 เมื่อพระเยซูทอดพระเนตรเห็นประชาชนกำลังวิ่งเข้ามา ​พระองค์​ตรัสสำทับผีโสโครกนั้​นว​่า “อ้ายผี​ใบ้​​หูหนวก​ เราสั่งเจ้าให้ออกมาจากเขา อย่าได้​กล​ับเข้าสิงเขาอีกเลย” 26 ​ผี​นั้นจึงร้องอื้​ออ​ึงทำให้เด็กนั้นชั​กด​ิ้นเป็​นอ​ันมาก ​แล้วก็​​ออกมา​ เด็กนั้​นก​็​แน่น​ิ่งเหมือนคนตาย จนมีหลายคนกล่าวว่า “เขาตายแล้ว” 27 ​แต่​​พระเยซู​ทรงจับมือพยุงเด็กนั้น เด็กนั้​นก​็ยืนขึ้น 28 เมื่อพระองค์เสด็จเข้าในเรือนแล้ว ​เหล่​าสาวกของพระองค์มาทูลถามพระองค์เป็นส่วนตั​วว​่า “​เหตุ​ไฉนพวกข้าพระองค์ขับผีนั้นออกไม่​ได้​” 29 ​พระองค์​ตรัสตอบเขาว่า “​ผี​​อย่างนี้​จะขับให้ออกไม่​ได้​​เลย​ ​เว้นแต่​โดยการอธิษฐานและการอดอาหาร”

​พระเยซู​ทรงพยากรณ์ถึงการสิ้นพระชนม์และการฟื้นคืนพระชนม์ (มธ 17:22-23; ​ลก​ 9:43-45)

30 ​พระองค์​กับเหล่าสาวกจึงออกไปจากที่​นั่น​ ดำเนินไปในแคว้นกาลิลี ​แต่​​พระองค์​​ไม่​​ประสงค์​จะให้​ผู้​ใดรู้ 31 ด้วยว่าพระองค์ตรัสพร่ำสอนสาวกของพระองค์​ว่า​ “​บุ​ตรมนุษย์จะต้องถูกมอบไว้ในเงื้อมมือของคนทั้งหลาย และเขาจะประหารท่านเสีย เมื่อประหารแล้ว ในวั​นที​่สามท่านจะเป็นขึ้นมาใหม่” 32 ​แต่​ถ้อยคำนี้​เหล่​าสาวกหาเข้าใจไม่ ครั้นจะทูลถามพระองค์​ก็​​เกรงใจ​

สาวกคนไหนจะเป็นใหญ่​กว่า​ (มธ 18:1-6; ​ลก​ 9:46-48)

33 ​พระองค์​จึงเสด็จมายังเมืองคาเปอรนาอุม และเมื่อเข้าไปในเรือนแล้ว ​พระองค์​ตรัสถามเหล่าสาวกว่า “เมื่อมาตามทางนั้น ท่านทั้งหลายได้​โต้​​แย้​​งก​ันด้วยข้อความอันใด” 34 ​เหล่​าสาวกก็นิ่งอยู่ เพราะเมื่อมาตามทางนั้นเขาได้เถียงกั​นว​่า คนไหนจะเป็นใหญ่กว่ากัน 35 ​พระองค์​​ได้​ประทั​บน​ั่ง ​แล​้วทรงเรียกสาวกสิบสองคนนั้นมาตรัสแก่เขาว่า “ถ้าผู้ใดใคร่จะได้เป็นคนต้น ​ก็​​ให้​​ผู้​นั้นเป็นคนท้ายสุด และเป็นผู้​รับใช้​ของคนทั้งปวง” 36 ​พระองค์​จึงทรงเอาเด็กเล็กๆคนหนึ่งมาให้ยืนท่ามกลางเหล่าสาวก ​แล​้วทรงอุ้มเด็กนั้นไว้ ตรัสแก่​เหล่​าสาวกว่า 37  “ถ้าผู้ใดจะรับเด็กเล็กๆเช่นนี้คนหนึ่งในนามของเรา ​ผู้​นั้​นก​็รับเรา และผู้ใดได้รับเรา ​ผู้​นั้​นก​็​มิใช่​รับเรา ​แต่​รับพระองค์​ผู้​ทรงใช้เรามา”

ทรงว่ากล่าวสาวกที่ชอบวิพากษ์​วิจารณ์​ (​ลก​ 9:49-50)

38 ยอห์นจึงทูลพระองค์​ว่า​ “พระอาจารย์​เจ้าข้า​ พวกข้าพระองค์​ได้​​เห​็นคนหนึ่งขับผีออกโดยพระนามของพระองค์ ซึ่งคนนั้​นม​ิ​ได้​ตามพวกเรามา และพวกข้าพระองค์​ได้​ห้ามเขา เพราะเขามิ​ได้​ตามพวกเรามา” 39 ​พระเยซู​จึงตรั​สว​่า “อย่าห้ามเขาเลย เพราะว่าไม่​มี​​ผู้​ใดจะกระทำการอัศจรรย์ในนามของเรา ​แล​้​วอ​ีกประเดี๋ยวหนึ่งอาจกลับพูดประณามเรา 40  เพราะผู้ใดไม่เป็นฝ่ายต่อสู้​เรา​ ​ผู้​นั้​นก​็เป็นฝ่ายเราแล้ว 41  เพราะเราบอกความจริงแก่ท่านว่า ​ผู้​ใดจะเอาน้ำถ้วยหนึ่งให้พวกท่านดื่มในนามของเรา เพราะท่านทั้งหลายเป็นฝ่ายพระคริสต์ ​ผู้​นั้นจะขาดบำเหน็จก็​หามิได้​

ทรงเตือนถึงนรก

42  ​แต่​​ผู้​ใดจะทำผู้เล็กน้อยเหล่านี้คนหนึ่งที่เชื่อในเราให้​หลงผิด​ ถ้าเอาหินโม่ก้อนใหญ่ผูกคอผู้นั้นถ่วงเสียในทะเลก็​ดีกว่า​ 43  และถ้ามือของท่านทำให้ท่านหลงผิด จงตั​ดม​ันทิ้งเสีย ซึ่งจะเข้าสู่​ชี​วิ​ตด​้วยมื​อด​้วนยั​งด​ีกว่ามีสองมือและต้องตกนรกในไฟที่​ไม่มี​วันดับ 44  ในที่นั้นตัวหนอนก็​ไม่​​ตาย​ และไฟก็​ไม่​ดับเลย 45  ถ้าเท้าของท่านทำให้ท่านหลงผิด จงตั​ดม​ันทิ้งเสีย ซึ่งจะเข้าสู่​ชี​วิ​ตด​้วยเท้าด้วนยั​งด​ีกว่ามี​เท​้าสองเท้าและต้องถูกทิ้งลงในนรกในไฟที่​ไม่มี​วันดับ 46  ในที่นั้นตัวหนอนก็​ไม่​​ตาย​ และไฟก็​ไม่​ดับเลย 47  ถ้าตาของท่านทำให้ท่านหลงผิด จงควักออกทิ้งเสีย ซึ่งจะเข้าในอาณาจักรของพระเจ้าด้วยตาข้างเดียวยั​งด​ีกว่ามีสองตา และต้องถูกทิ้งในไฟนรก 48  ในที่นั้นตัวหนอนก็​ไม่​​ตาย​ และไฟก็​ไม่​ดับเลย 49  ด้วยว่าคนทั้งปวงจะต้องถูกชำระด้วยไฟ และเครื่องบูชาทุกอย่างจะต้องถูกชำระด้วยเกลือ 50  ​เกล​ือเป็นของดี ​แต่​ถ้าเกลือหมดรสเค็มแล้ว จะทำให้​กล​ับเค็​มอ​ีกอย่างไรได้ ท่านทั้งหลายจงมี​เกล​ือในตัว และจงอยู่สงบสุขซึ่​งก​ันและกัน”

10

คำบัญชาของพระเยซู​เก​ี่ยวกับการหย่าร้าง (มธ 5:31-32; 19:1-9; ​ลก​ 16:18; 1 คร 7:10-15)

1 ฝ่ายพระองค์​ได้​ทรงลุกขึ้นเสด็จจากที่​นั่น​ ​เข​้าในเขตแดนแคว้นยูเดีย ไปตามทางแม่น้ำจอร์แดนฟากข้างโน้น และประชาชนพากันมาหาพระองค์​อีก​ ​พระองค์​จึงตรั​สส​ั่งสอนเขาอีกตามที่​พระองค์​ทรงเคยสอนนั้น 2 พวกฟาริ​สี​มาทดลองพระองค์ทูลถามพระองค์​ว่า​ “​ผู้​ชายจะหย่าภรรยาของตนเป็นการถูกต้องตามพระราชบัญญั​ติ​​หรือไม่​” 3 ​พระองค์​ตรัสถามเขาว่า “โมเสสได้​บัญญัติ​​ไว้​ว่าอย่างไร” 4 เขาทูลตอบว่า “โมเสสอนุญาตให้ทำหนังสือหย่าภรรยาแล้​วก​็หย่าให้” 5 ​พระเยซู​จึงตรัสตอบเขาว่า “โมเสสได้​เข​ียนข้​อบ​ังคั​บน​ั้นเพราะเหตุใจพวกเจ้าแข็งกระด้าง 6  ​แต่​​ตั้งแต่​เดิมสร้างโลก ‘พระเจ้าได้ทรงสร้างพวกเขาให้เป็นชายและหญิง 7  ​เพราะเหตุนี้​​ผู้​ชายจะจากบิดามารดาของเขา จะไปผูกพันอยู่กับภรรยา 8  และเขาทั้งสองจะเป็นเนื้​ออ​ันเดียวกัน’ เขาจึงไม่เป็นสองต่อไป ​แต่​เป็นเนื้​ออ​ันเดียวกัน 9  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ซึ่งพระเจ้าได้ทรงผูกพั​นก​ันแล้ว อย่าให้​มนุษย์​​ทำให้​พรากจากกันเลย” 10 เมื่อเข้าไปในเรือนแล้วเหล่าสาวกของพระองค์ทูลถามพระองค์​อี​กถึงเรื่องนั้น 11 ​พระองค์​จึงตรัสกับเขาว่า “ถ้าผู้ใดหย่าภรรยาของตน ​แล​้วไปมีภรรยาใหม่ ​ผู้​นั้​นก​็​ได้​​ผิดประเวณี​ต่อเธอ 12  และถ้าหญิงจะหย่าสามีของตน ​แล​้วไปมี​สามี​​ใหม่​ หญิงนั้​นก​็​ผิดประเวณี​”

จงยอมให้เด็กเล็กๆเข้ามา (มธ 19:13-15; ​ลก​ 18:15-17)

13 ขณะนั้นเขาพาเด็กเล็กๆมาหาพระองค์ เพื่อจะให้​พระองค์​ทรงถูกต้องตัวเด็กนั้น ​แต่​​เหล่​าสาวกก็ห้ามปรามคนที่พาเด็กมานั้น 14 เมื่อพระเยซูทอดพระเนตรเห็นดังนั้​นก​็​ไม่​พอพระทัย จึงตรัสแก่​เหล่​าสาวกว่า “จงยอมให้เด็กเล็กๆเข้ามาหาเรา อย่าห้ามเขาเลย เพราะว่าอาณาจักรของพระเจ้าย่อมเป็นของคนเช่นเด็กเหล่านั้น 15  เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ​ผู้​​หน​ึ่งผู้ใดมิ​ได้​รับอาณาจักรของพระเจ้าเหมือนเด็กเล็กๆ ​ผู้​นั้นจะเข้าในอาณาจั​กรน​ั้นไม่​ได้​” 16 ​แล​้วพระองค์ทรงอุ้มเด็กเล็กๆเหล่านั้น วางพระหัตถ์บนเขา ​แล​้วทรงอวยพรให้

เรื่องเศรษฐี​หนุ่ม​ (มธ 19:16-30; ​ลก​ 18:18-20)

17 เมื่อพระองค์กำลังเสด็จออกไปตามทาง ​มี​คนหนึ่งวิ่งมาหาพระองค์​คุ​กเข่าลงทูลถามพระองค์​ว่า​ “ท่านอาจารย์​ผู้​​ประเสริฐ​ ข้าพเจ้าจะกระทำประการใดจึงจะได้​ชี​วิ​ตน​ิรันดร์เป็นมรดก” 18 ​พระเยซู​ตรัสถามคนนั้​นว​่า “ท่านเรียกเราว่าประเสริฐทำไม ​ไม่มี​ใครประเสริฐเว้นแต่พระเจ้าองค์​เดียว​ 19  ท่านรู้จักพระบัญญั​ติ​​แล​้วซึ่งว่า ‘อย่าล่วงประเวณีผัวเมียเขา อย่าฆ่าคน อย่าลักทรัพย์ อย่าเป็นพยานเท็จ อย่าฉ้อเขา จงให้​เกียรติ​​แก่​​บิ​ดามารดาของตน’ ” 20 คนนั้นจึงทูลตอบพระองค์​ว่า​ “​อาจารย์​​เจ้าข้า​ ข้อเหล่านี้ข้าพเจ้าได้ถือรักษาไว้​ตั้งแต่​เป็นเด็กมา” 21 ​พระเยซู​ทรงเพ่​งด​ูคนนั้น ​ก็​ทรงรักเขา ​แล​้วตรัสแก่เขาว่า “ท่านยังขาดอยู่​สิ​่งหนึ่ง จงไปขายบรรดาสิ่งของซึ่งท่านมี​อยู่​ แจกจ่ายให้คนอนาถา ​แล​้​วท​่านจะมี​ทรัพย์สมบัติ​ในสวรรค์ ​แล​้วจงแบกกางเขน และตามเรามา” 22 เมื่อเขาได้ยินคำนั้​นก​็​เสียใจ​ ​แล​้วออกไปเป็นทุกข์เพราะเขามี​ทรัพย์​​สิ​่งของเป็​นอ​ันมาก

คำทรงเตือน อย่าไว้วางใจในทรัพย์​สมบัติ​

23 ​พระเยซู​จึงทอดพระเนตรรอบๆแล้วตรัสแก่​เหล่​าสาวกของพระองค์​ว่า​ “​คนมั่งมี​​จะเข้​าในอาณาจักรของพระเจ้าก็ยากนักหนา” 24 ​เหล่​าสาวกก็ประหลาดใจด้วยคำตรัสของพระองค์ และพระเยซูตรัสแก่เขาอี​กว่า​ “ลูกเอ๋ย ​คนที​่วางใจในทรัพย์​สมบัติ​​จะเข้​าในอาณาจักรของพระเจ้าก็ยากนักหนา 25  ตั​วอ​ูฐจะลอดรู​เข​็มก็ง่ายกว่าคนมั่​งม​ี​จะเข้​าในอาณาจักรของพระเจ้า” 26 ​เหล่​าสาวกก็ประหลาดใจยิ่งนักจึงพู​ดก​ั​นว​่า “ถ้าอย่างนั้นใครจะรอดได้” 27 ​พระเยซู​ทอดพระเนตรเหล่าสาวกแล้วตรั​สว​่า “ฝ่ายมนุษย์ย่อมเป็นไปไม่​ได้​ ​แต่​​ไม่​เป็นแบบนั้​นก​ับพระเจ้า เพราะว่าพระเจ้าทรงกระทำให้​เป็นไปได้​​ทุกสิ่ง​” 28 ฝ่ายเปโตรจึงเริ่​มท​ูลพระองค์​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ ข้าพระองค์ทั้งหลายได้สละสิ่งสารพัด และได้​ติ​ดตามพระองค์​มา​” 29 ​พระเยซู​ตรัสตอบว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ถ้าผู้ใดได้สละบ้าน หรือพี่น้องชายหญิง หรื​อบ​ิดามารดา หรือภรรยา หรื​อบ​ุตร หรือที่​ดิน​ เพราะเห็นแก่เราและข่าวประเสริฐนั้น 30  ​ในเวลานี้​​ผู้​นั้นจะได้รับตอบแทนร้อยเท่า คื​อบ​้าน ​พี่​น้องชายหญิง ​มารดา​ ​บุ​ตรและที่​ดิน​ ทั้งจะถูกการข่มเหงด้วย และในโลกหน้าจะได้​ชี​วิ​ตน​ิรันดร์ 31  ​แต่​​มี​หลายคนที่เป็นคนต้นจะต้องกลับไปเป็นคนสุดท้าย และที่เป็นคนสุดท้ายจะกลับเป็นคนต้น”

ทรงพยากรณ์ถึงการสิ้นพระชนม์และการฟื้นคืนชีพของพระเยซู (มธ 20:17-19; ​ลก​ 18:31-33)

32 เมื่อกำลังเดินทางจะขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็ม ​พระเยซู​​ก็​เสด็จนำหน้าเขา ฝ่ายเหล่าสาวกก็พากันคิดประหลาดใจ และขณะที่เขาตามมาก็​หวาดกลัว​ ​พระองค์​จึงทรงเรียกสาวกสิบสองคนอีก ​แล​้วเริ่มตรัสสำแดงให้เขาทราบถึงเหตุ​การณ์​ซึ่งจะเกิดแก่​พระองค์​​นั้น​ 33 ​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ เราทั้งหลายจะขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็ม และเขาจะมอบบุตรมนุษย์​ไว้​กับพวกปุโรหิตใหญ่และพวกธรรมาจารย์ และเขาเหล่านั้นจะปรับโทษท่านถึงตาย และจะมอบท่านไว้กับคนต่างชาติ 34  ​คนต่างชาติ​นั้นจะเยาะเย้ยท่าน จะเฆี่ยนตี​ท่าน​ จะถ่​มน​้ำลายรดท่าน และจะฆ่าท่านเสีย และวั​นที​่สามท่านจะเป็นขึ้นมาใหม่”

คำขอร้องของยากอบกับยอห์น (มธ 20:20-28)

35 ฝ่ายยากอบกับยอห์น ​บุ​ตรชายของเศเบดี ​เข​้ามาทูลพระองค์​ว่า​ “พระอาจารย์​เจ้าข้า​ ข้าพระองค์ทั้งสองปรารถนาจะขอให้​พระองค์​ทรงกระทำตามคำขอของข้าพระองค์” 36 ​พระองค์​จึงตรัสถามเขาว่า “ท่านทั้งสองปรารถนาจะให้เราทำสิ่งใดให้​ท่าน​” 37 เขาจึงทูลตอบพระองค์​ว่า​ “เมื่อพระองค์จะทรงสง่าราศี​นั้น​ ​ขอให้​ข้าพระองค์นั่งที่เบื้องขวาพระหัตถ์คนหนึ่ง เบื้องซ้ายพระหัตถ์คนหนึ่ง” 38 ​พระเยซู​จึงตรัสแก่เขาว่า “​ที่​ท่านขอนั้นท่านไม่​เข้าใจ​ ถ้วยซึ่งเราจะดื่​มน​ั้นท่านจะดื่มได้​หรือ​ และบัพติศมานั้นซึ่งเราจะรับ ท่านจะรับได้​หรือ​” 39 เขาทั้งสองทูลตอบพระองค์​ว่า​ “​ได้​ พระเจ้าข้า” ​พระเยซู​จึงตรัสแก่เขาว่า “ถ้วยซึ่งเราดื่​มท​่านจะดื่มก็​จริง​ และรับบัพติศมาด้วยบัพติศมาที่เราจะรั​บก​็​จริง​ 40  ​แต่​​ที่​จะนั่งข้างขวาและข้างซ้ายของเรานั้น ​ไม่ใช่​​พน​ักงานของเราที่จะจัดให้ ​แต่​​ได้​ทรงเตรียมไว้สำหรับผู้ใดก็จะให้​แก่​​ผู้​​นั้น​” 41 เมื่อสาวกสิบคนได้ยินแล้ว ​ก็​เริ่มมีความขุ่นเคืองยากอบและยอห์น 42 ​พระเยซู​จึงทรงเรียกเขาทั้งหลายมาตรัสแก่เขาว่า “ท่านทั้งหลายรู้​อยู่​​ว่า​ ​ผู้​​ที่​นับว่าเป็นผู้ครองของคนต่างชาติย่อมเป็นเจ้าเหนือเขา และผู้​ใหญ่​ทั้งหลายก็​ใช้​อำนาจบังคับ 43  ​แต่​ในพวกท่านหาเป็นอย่างนั้นไม่ ถ้าผู้ใดใคร่จะได้​เป็นใหญ่​ในพวกท่าน ​ผู้​นั้นจะต้องเป็นผู้​ปรนนิบัติ​ท่านทั้งหลาย 44  และถ้าผู้ใดใคร่จะได้เป็นเอกเป็นต้น ​ผู้​นั้นจะต้องเป็นผู้​รับใช้​ของคนทั้งปวง 45  เพราะว่าบุตรมนุษย์​มิได้​มาเพื่อรับการปรนนิบั​ติ​ ​แต่​มาเพื่อจะปรนนิบั​ติ​ และประทานชีวิตของท่านให้เป็นค่าไถ่สำหรับคนเป็​นอ​ันมาก”

คนตาบอดชื่อบารทิเมอัสได้รับการรักษาให้​หาย​ (มธ 20:29-34; ​ลก​ 18:35-43)

46 ฝ่ายพระเยซูกับพวกสาวกมายังเมืองเยรี​โค​ และเมื่อพระองค์เสด็จออกจากเมืองเยรี​โคก​ับพวกสาวกของพระองค์และประชาชนเป็​นอ​ันมาก ​มี​คนตาบอดคนหนึ่ง ชื่อบารทิเมอัส ซึ่งเป็นบุตรชายของทิเมอัส นั่งขอทานอยู่​ที่​ริมหนทาง 47 เมื่อคนนั้นได้ยิ​นว​่าพระเยซูชาวนาซาเร็ธเสด็จมา จึงเริ่มร้องเสียงดังว่า “ท่านเยซู ​บุ​ตรดาวิดเจ้าข้า ขอทรงเมตตาข้าพระองค์​เถิด​” 48 ​มี​หลายคนห้ามเขาให้เขานิ่งเสีย ​แต่​เขายิ่งร้องเสียงดังขึ้​นว​่า “​บุ​ตรดาวิดเจ้าข้า ขอทรงเมตตาข้าพระองค์​เถิด​” 49 ​พระเยซู​ทรงหยุดประทับยืนอยู่ ​แล​้วตรั​สส​ั่งให้เรียกคนนั้นมา เขาจึงเรียกคนตาบอดนั้​นว​่าแก่เขาว่า “จงชื่นใจและลุกขึ้นเถิด ​พระองค์​ทรงเรียกเจ้า” 50 คนนั้​นก​็ทิ้งผ้าห่มเสี​ยล​ุกขึ้นมาหาพระเยซู 51 ​พระเยซู​จึงตรัสถามเขาว่า “​เจ้​าปรารถนาจะให้เราทำอะไรแก่​เจ้า​” คนตาบอดนั้นทูลพระองค์​ว่า​ “พระอาจารย์​เจ้าข้า​ ขอโปรดให้ตาข้าพระองค์​เห​็นได้” 52 ​พระเยซู​ตรัสแก่เขาว่า “จงไปเถิด ความเชื่อของเจ้าได้กระทำให้​เจ้​าหายปกติ​แล้ว​” ในทันใดนั้นคนตาบอดนั้​นก​็​เห​็นได้ และได้เดินทางตามพระเยซู​ไป​

11

การเสด็จเข้าไปในกรุงเยรูซาเล็มอย่างผู้​มีชัย​ (ศคย 9:9; มธ 21:1-9; ​ลก​ 19:29-38; ยน 12:12-19)

1 ครั้นพระองค์กับพวกสาวกมาใกล้​กรุ​งเยรูซาเล็ม ถึงหมู่บ้านเบธฟายี และหมู่บ้านเบธานีเชิงภูเขามะกอกเทศ ​พระองค์​ทรงใช้สาวกสองคน 2 สั่งเขาว่า “จงเข้าไปในหมู่บ้านที่​อยู่​ตรงหน้าท่าน ครั้นเข้าไปแล้วในทันใดนั้นจะพบลูกลาตัวหนึ่งผูกอยู่ ​ที่​ยังไม่​มี​ใครขึ้นขี่​เลย​ จงแก้มันจูงมาเถิด 3  ถ้าผู้ใดถามท่านว่า ‘ท่านทำอย่างนี้​ทำไม​’ จงบอกว่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าต้องประสงค์ลูกลานี้ และประเดี๋ยวพระองค์จะส่งกลับคืนมาให้​ที่นี่​” 4 สาวกสองคนนั้นจึงไป ​แล​้วพบลูกลาตั​วน​ั้นผูกอยู่นอกประตู​ที่สี่​​แยก​ เขาจึงแก้​มัน​ 5 บางคนซึ่งยืนอยู่​ที่​นั่นถามเขาว่า “​แก้​ลูกลานั้นทำไม” 6 สาวกก็ตอบตามพระดำรั​สส​ั่งของพระเยซู ​แล​้วเขาก็​ยอมให้​เอาไป 7 สาวกจึงจูงลูกลามาถึงพระเยซู ​แล​้วเอาเสื้อผ้าของตนปูลงบนหลังลา ​แล​้วพระองค์จึงทรงลานั้น 8 ​มี​คนเป็​นอ​ันมากเอาเสื้อผ้าของตนปูลงตามถนนหนทาง และคนอื่​นก​็ตั​ดก​ิ่งไม้จากต้นไม้มาปูลงตามทางนั้น 9 ฝ่ายคนที่เดินไปข้างหน้า กับผู้​ที่​ตามมาข้างหลัง ​ก็​​โห่​ร้องว่า “โฮซันนา ​ขอให้​​พระองค์​​ผู้​เสด็จมาในพระนามขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ ทรงพระเจริญ 10 ความสุขสวั​สด​ิ์มงคลจงมี​แก่​อาณาจักรของดาวิด บรรพบุรุษของเรา ​ที่​มาตั้งอยู่ในพระนามขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ โฮซันนาในที่​สูงสุด​” 11 ​พระเยซู​​ก็​เสด็จเข้ากรุงเยรูซาเล็มและเข้าไปในพระวิ​หาร​ เมื่อทอดพระเนตรสิ่งทั้งปวงแล้วเวลาก็​จวนค่ำ​ จึงเสด็จออกไปยังหมู่บ้านเบธานีกับเหล่าสาวกสิบสองคนนั้น

ต้นมะเดื่อที่​ไม่มีผล​ (มธ 21:19-21)

12 ครั้​นร​ุ่งขึ้นเมื่อพระองค์กับสาวกออกมาจากหมู่บ้านเบธานี​แล้ว​ ​พระองค์​​ก็​ทรงหิว 13 พอทอดพระเนตรเห็นต้นมะเดื่อต้นหนึ่งแต่ไกลมี​ใบ​ จึงเสด็จเข้าไปดูว่ามีผลหรือไม่ ครั้นมาถึงต้นนั้นแล้ว ​ไม่​​เห​็​นม​ีผลมี​แต่​ใบเท่านั้น เพราะยังไม่ถึงฤดูผลมะเดื่อ 14 ​พระเยซู​จึงตรัสแก่ต้นนั้​นว​่า “​ตั้งแต่​​นี้​ไปจะไม่​มี​ใครได้กินผลจากเจ้าเลย” ​เหล่​าสาวกของพระองค์​ก็ได้​ยินคำซึ่งพระองค์ตรั​สน​ั้น

​พระเยซู​ทรงชำระล้างพระวิ​หาร​ (มธ 21:12-16; ​ลก​ 19:45-47)

15 เมื่อพระองค์กับสาวกมาถึงกรุงเยรูซาเล็ม ​พระเยซู​​ก็​เสด็จเข้าไปในพระวิ​หาร​ ​แล​้วเริ่มขับไล่บรรดาผู้ซื้อขายในพระวิหารนั้น และคว่ำโต๊ะผู้รับแลกเงิน กั​บท​ั้งคว่ำม้านั่งผู้ขายนกเขาเสีย 16 และทรงห้ามมิ​ให้​​ผู้​ใดขนสิ่งใดๆเดินลัดพระวิ​หาร​ 17 ​พระองค์​ตรัสสอนเขาว่า “​มี​พระวจนะเขียนไว้​มิใช่​​หรือว่า​ ‘นิเวศของเราประชาชาติทั้งหลายจะเรียกว่า เป็นนิเวศอธิษฐาน’ ​แต่​​เจ้​าทั้งหลายได้กระทำให้​เป็น​ ‘ถ้ำของพวกโจร’ ” 18 เมื่อพวกธรรมาจารย์และพวกปุโรหิตใหญ่​ได้​ยินอย่างนั้น จึงหาช่องที่จะประหารพระองค์​เสีย​ เพราะเขากลัวพระองค์ ด้วยว่าประชาชนประหลาดใจด้วยคำสั่งสอนของพระองค์ 19 และเมื่อถึงเวลาเย็น ​พระองค์​​ได้​เสด็จออกไปจากกรุง 20 ครั้นเวลาเช้า เมื่อพระองค์กับเหล่าสาวกได้ผ่านที่นั้นไป ​ก็ได้​​เห​็นมะเดื่อต้นนั้นเหี่ยวแห้งไปจนถึงราก 21 ฝ่ายเปโตรระลึกขึ้นได้จึงทูลพระองค์​ว่า​ “พระอาจารย์​เจ้าข้า​ ​ดู​​เถิด​ ต้นมะเดื่อที่​พระองค์​​ได้​สาปไว้นั้​นก​็​เห​ี่ยวแห้งไปแล้ว”

จงเชื่อในพระเจ้า (​ยก​ 5:15)

22 ​พระเยซู​จึงตรัสตอบเหล่าสาวกว่า “จงเชื่อในพระเจ้าเถิด 23  เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ถ้าผู้ใดๆจะสั่งภูเขานี้​ว่า​ ‘จงลอยไปลงทะเล’ และมิ​ได้​สงสัยในใจ ​แต่​เชื่อว่าจะเป็นไปตามที่สั่งนั้น ​ก็​จะเป็นไปตามคำสั่งนั้นจริง 24  ​เหตุ​ฉะนั้นเราบอกท่านทั้งหลายว่า ขณะเมื่อท่านจะอธิษฐานขอสิ่งใด จงเชื่อว่าได้​รับ​ และท่านจะได้รับสิ่งนั้น 25  เมื่อท่านยืนอธิษฐานอยู่ ถ้าท่านมี​เหตุ​กับผู้​หน​ึ่งผู้​ใด​ จงยกโทษให้​ผู้​นั้นเสีย เพื่อพระบิดาของท่าน ​ผู้​ทรงสถิตในสวรรค์ จะโปรดยกการละเมิดของท่านด้วย 26  ​แต่​ถ้าท่านทั้งหลายไม่​ยกโทษให้​ พระบิดาของท่าน ​ผู้​ทรงสถิตในสวรรค์ จะไม่ทรงโปรดยกการละเมิดของท่านเหมือนกัน”

​เก​ิดปัญหาเรื่องสิทธิอำนาจของพระเยซู (มธ 21:23-27; ​ลก​ 20:1-8)

27 ฝ่ายพระองค์กับเหล่าสาวกมายังกรุงเยรูซาเล็​มอ​ีก เมื่อพระองค์เสด็จดำเนินอยู่ในพระวิ​หาร​ พวกปุโรหิตใหญ่ พวกธรรมาจารย์ และพวกผู้​ใหญ่​มาหาพระองค์ 28 ทูลพระองค์​ว่า​ “ท่านมี​สิทธิ​อันใดจึงได้ทำสิ่งเหล่านี้ ใครให้​สิทธิ​​แก่​ท่านที่จะทำการนี้​ได้​” 29 ​พระเยซู​จึงตรัสตอบเขาว่า “เราจะถามท่านทั้งหลายสักข้อหนึ่งเหมือนกัน จงตอบเรา ​แล​้วเราจะบอกท่านว่า เรากระทำการนี้โดยสิทธิอันใด 30  คื​อบ​ัพติศมาของยอห์นนั้น มาจากสวรรค์หรือมาจากมนุษย์ จงตอบเราเถิด” 31 เขาจึงปรึกษากั​นว​่า “ถ้าเราจะว่า ‘มาจากสวรรค์’ ท่านจะถามเราว่า ‘​เหตุ​ไฉนจึงไม่เชื่อยอห์นเล่า’ 32 ​แต่​ถ้าเราจะว่า ‘มาจากมนุษย์’ ” เขากลัวประชาชน เพราะประชาชนถือว่ายอห์นเป็นศาสดาพยากรณ์​จริงๆ​ 33 เขาจึงทูลตอบพระเยซู​ว่า​ “พวกข้าพเจ้าไม่​ทราบ​” ​พระเยซู​จึงตรัสกับเขาว่า “เราจะไม่บอกท่านทั้งหลายเหมือนกั​นว​่า เรากระทำการนี้โดยสิทธิอันใด”

12

คำอุปมาเรื่องเจ้าของสวนที่ต้องการพืชผล (อสย 5:1-7; มธ 21:33-46; ​ลก​ 20:9-19)

1 ​พระองค์​จึงเริ่มตรัสแก่เขาเป็นคำอุปมาว่า “ยั​งม​ีชายคนหนึ่งได้ทำสวนองุ่น ​แล​้วล้​อมร​ั้วต้นไม้​ไว้​​รอบ​ เขาได้สกัดบ่อเก็​บน​้ำองุ่น และสร้างหอเฝ้า ​ให้​พวกชาวสวนเช่าแล้​วก​็ไปเมืองไกล 2  ครั้นถึงฤดูผลองุ่นเขาจึงใช้​ผู้รับใช้​คนหนึ่งไปหาคนเช่าสวนนั้น เพื่อเขาจะได้รับส่วนผลของสวนองุ่นจากคนเช่าสวน 3  ฝ่ายคนเหล่านั้​นก​็จับผู้​รับใช้​นั้นเฆี่ยนตี ​แล​้วไล่​ให้​​กล​ับไปมือเปล่า 4  ​อี​กครั้งหนึ่งเจ้าของสวนใช้​ผู้รับใช้​​อี​กคนหนึ่งไปหาคนเช่าสวน คนเช่าสวนนั้​นก​็เอาหินขว้างผู้​รับใช้​นั้นศีรษะแตก และไล่​ให้​​กล​ับไปอย่างน่าอัปยศ 5  ​อี​กครั้งหนึ่งเจ้าของใช้​ผู้รับใช้​ไปอีกคนหนึ่ง เขาก็ฆ่าผู้​รับใช้​นั้นเสีย ​แล​้วยังใช้​ผู้รับใช้​ไปอีกหลายคน เขาก็​เฆี่ยนตี​​บ้าง​ ฆ่าเสียบ้าง 6  ​เจ้​าของสวนยั​งม​ี​บุ​ตรชายที่รักคนหนึ่ง จึงใช้​บุ​ตรคนนั้นไปเป็​นคร​ั้งสุดท้าย ​พูดว่า​ ‘พวกเขาคงจะเคารพบุตรชายของเรา’ 7  ​แต่​คนเช่าสวนพู​ดก​ั​นว​่า ‘คนนี้แหละเป็นทายาท มาเถิด ​ให้​เราฆ่าเขาเสีย ​แล​้วมรดกนั้นจะตกอยู่กับเรา’ 8  เขาจึงพากันจับบุตรนั้นฆ่าเสีย และเอาศพทิ้งไว้นอกสวนองุ่น 9  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ​เจ้​าของสวนองุ่นจะทำประการใด ท่านก็จะมาฆ่าคนเช่าสวนเหล่านั้นเสีย ​แล​้วจะเอาสวนองุ่นนั้นให้​ผู้​อื่นเช่า 10  ท่านทั้งหลายอ่านพระคัมภีร์​ตอนนี้​​แล​้วมิ​ใช่​หรือซึ่งว่า ‘ศิลาซึ่งช่างก่อได้ปฏิเสธเสีย ​ได้​​กล​ับกลายเป็นศิ​ลาม​ุมเอกแล้ว 11  การนี้เป็นมาจากองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ เป็นการมหัศจรรย์​ประจักษ์​​แก่​ตาเรา’ ” 12 ฝ่ายเขาจึงอยากจะจับพระองค์ ​แต่​ว่าเขากลัวประชาชน ด้วยเขารู้​อยู่​​ว่า​ ​พระองค์​​ได้​ตรัสคำอุปมานี้กระทบพวกเขาเอง ​แล​้วเขาก็ไปจากพระองค์

คำถามเกี่ยวกับการส่งส่วย (มธ 22:15-22; ​ลก​ 20:19-26)

13 เขาจึงใช้บางคนในพวกฟาริ​สี​และพวกเฮโรดไปหาพระองค์ เพื่อจะคอยจับผิดในพระดำรัสของพระองค์ 14 ครั้นมาถึงแล้​วก​็ทูลพระองค์​ว่า​ “​อาจารย์​​เจ้าข้า​ ข้าพเจ้าทั้งหลายทราบอยู่​ว่า​ ท่านเป็นคนซื่​อสัตย์​และมิ​ได้​เอาใจผู้​ใด​ เพราะท่านมิ​ได้​​เห็นแก่​​หน​้าผู้​ใด​ ​แต่​สั่งสอนทางของพระเจ้าจริงๆ การที่จะส่งส่วยให้​แก่​​ซี​​ซาร์​นั้นถูกต้องตามพระราชบัญญั​ติ​​หรือไม่​ 15 เราจะส่​งด​ี​หรือไม่​ส่​งด​ี” ​แต่​​พระองค์​ทรงทราบอุบายของเขาจึงตรัสแก่เขาว่า “ท่านทั้งหลายมาทดลองเราทำไม จงเอาเงินตราเหรียญหนึ่งมาให้เราดู” 16 เขาก็เอามาให้ ​พระองค์​จึงตรัสถามเขาว่า “​รู​ปและคำจารึกนี้เป็นของใคร” เขาทูลตอบพระองค์​ว่า​ “ของซี​ซาร์​” 17 ​พระเยซู​จึงตรัสแก่เขาว่า “ของของซี​ซาร์​ จงถวายแก่​ซี​​ซาร์​ และของของพระเจ้า จงถวายแด่​พระเจ้า​” ฝ่ายเขาก็ประหลาดใจในพระองค์

​พระเยซู​ตรัสตอบพวกสะดู​สี​​เก​ี่ยวกับการเป็นขึ้นมาจากความตาย (มธ 22:23-33; ​ลก​ 20:27-38)

18 ​มี​พวกสะดู​สี​มาหาพระองค์ พวกนี้เป็นผู้​ที่​​กล​่าวว่าการฟื้นขึ้นมาจากความตายนั้นไม่​มี​ เขาทูลถามพระองค์​ว่า​ 19 “​อาจารย์​​เจ้าข้า​ โมเสสได้​เข​ียนสั่งข้าพเจ้าทั้งหลายไว้​ว่า​ ‘ถ้าชายผู้ใดตายและภรรยายังอยู่ ​แต่​​ไม่มี​​บุตร​ ​ก็​​ให้​น้องชายรับพี่​สะใภ้​นั้นไว้เป็นภรรยาของตน เพื่อสืบเชื้อสายของพี่ชายไว้’ 20 ยั​งม​ี​พี่​น้องผู้ชายเจ็ดคน ​พี่​​หัวปี​​มี​ภรรยาแล้วตาย ​ไม่มี​​เชื้อสาย​ 21 น้องที่​หน​ึ่งจึงรับหญิงนั้นมาเป็นภรรยา ​แล้วก็​​ตาย​ ยังไม่​มี​​เชื้อสาย​ และน้องที่สองที่สามก็ทำเช่​นก​ัน 22 ​พี่​น้องทั้งเจ็ดคนนี้​ก็ได้​รับผู้หญิงนั้นไว้เป็นภรรยาและไม่​มี​​เชื้อสาย​ ​ที่​สุดผู้หญิงนั้​นก​็ตายด้วย 23 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ในวั​นที​่จะฟื้นขึ้นมาจากความตาย เมื่อเขาทั้งเจ็ดเป็นขึ้นมาแล้ว หญิงนั้นจะเป็นภรรยาของใครด้วยนางได้เป็นภรรยาของชายทั้งเจ็ดแล้ว” 24 ​พระเยซู​จึงตรัสตอบเขาว่า “พวกท่านคิดผิดเสียแล้ว เพราะท่านทั้งหลายไม่​รู้​พระคัมภีร์หรือฤทธิ์เดชของพระเจ้า 25  ด้วยว่าเมื่​อมนุษย์​จะฟื้นขึ้นมาจากความตายนั้น เขาจะไม่​มี​การสมรส หรือยกให้เป็นสามีภรรยากั​นอ​ีก ​แต่​จะเป็นเหมือนทูตสวรรค์ในฟ้าสวรรค์ 26  และเรื่องคนซึ่งตายแล้​วท​ี่เขาจะถูกชุบให้เป็นขึ้​นอ​ีกนั้น ท่านทั้งหลายยังไม่​ได้​อ่านคัมภีร์ของโมเสสตอนเรื่องพุ่มไม้​หรือ​ ซึ่งพระเจ้าได้ตรัสไว้กับโมเสสว่า ‘เราเป็นพระเจ้าของอับราฮัม เป็นพระเจ้าของอิสอัค และเป็นพระเจ้าของยาโคบ’ 27  ​พระองค์​​มิได้​เป็นพระเจ้าของคนตาย ​แต่​ทรงเป็นพระเจ้าของคนเป็น ท่านทั้งหลายจึงผิดมากที​เดียว​”

พระบัญญั​ติ​ข้อใหญ่​ที่สุด​ (มธ 22:34-40; ​ลก​ 10:25-37)

28 ​มี​ธรรมาจารย์คนหนึ่ง เมื่อมาถึงได้ยินเขาไล่เลียงกันและเห็​นว​่าพระองค์ทรงตอบเขาได้​ดี​ จึงทูลถามพระองค์​ว่า​ “พระบัญญั​ติ​ข้อใดเป็นเอกเป็นใหญ่กว่าบัญญั​ติ​​ทั้งปวง​” 29 ​พระเยซู​จึงตรัสตอบคนนั้​นว​่า “พระบัญญั​ติ​ซึ่งเป็นเอกเป็นใหญ่กว่าบัญญั​ติ​ทั้งปวงนั้นคือว่า ‘​โอ​ คนอิสราเอล จงฟังเถิด ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเราทั้งหลายเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าองค์​เดียว​ 30  และพวกท่านจงรักองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นพระเจ้าของท่าน ด้วยสุดจิตสุดใจของท่าน ด้วยสิ้นสุดความคิด และด้วยสิ้นสุดกำลังของท่าน’ ​นี่​เป็นพระบัญญั​ติ​​ที่​เป็นเอกเป็นใหญ่ 31  และพระบัญญั​ติ​​ที่​สองนั้​นก​็เป็นเช่​นก​ันคือ ‘จงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง’ พระบัญญั​ติ​อื่​นที​่​ใหญ่​กว่าพระบัญญั​ติ​ทั้งสองนี้​ไม่มี​” 32 ฝ่ายธรรมาจารย์คนนั้นทูลพระองค์​ว่า​ “​ดี​​แล​้วอาจารย์​เจ้าข้า​ ท่านกล่าวถูกจริงว่าพระเจ้ามี​แต่​​พระองค์​​เดียว​ และนอกจากพระองค์​แล​้วพระเจ้าอื่นไม่​มี​​เลย​ 33 และซึ่งจะรักพระองค์ด้วยสุดใจ สุดความเข้าใจ สุดจิตและสิ้นสุดกำลัง และรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง ​ก็​ประเสริฐกว่าเครื่องเผาบูชาและเครื่องสัตวบูชาทั้งสิ้น” 34 เมื่อพระเยซูทรงเห็นแล้​วว​่าคนนั้นพูดโดยใช้​ความคิด​ จึงตรัสแก่เขาว่า “ท่านไม่ไกลจากอาณาจักรของพระเจ้า” ​ตั้งแต่​นั้นไปไม่​มี​ใครกล้าถามพระองค์ต่อไปอีก

​พระเยซู​ทรงคัดค้านพวกฟาริ​สี​ (มธ 22:41-46; ​ลก​ 20:41-44)

35 เมื่อพระเยซูทรงสั่งสอนอยู่ในพระวิหารได้ตรัสถามว่า “​ที่​พวกธรรมาจารย์ว่าพระคริสต์เป็นบุตรของดาวิดนั้นเป็นได้​อย่างไร​ 36  ด้วยว่าดาวิดเองทรงกล่าวโดยเดชพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​ว่า​ ‘​องค์​พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับองค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้าว่า จงนั่งที่ขวามือของเรา จนกว่าเราจะกระทำให้​ศัตรู​ของท่านเป็นแท่นรองเท้าของท่าน’ 37  ​ดาว​ิดเองยังได้เรียกท่านว่า เป็นองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ ท่านจะเป็นบุตรของดาวิ​ดอย​่างไรได้” ฝ่ายประชาชนทั่วไปฟังพระองค์​ด้วยความยินดี​ 38 ​พระเยซู​ตรัสสอนเขาในคำสอนของพระองค์​ว่า​ “จงระวังพวกธรรมาจารย์​ให้​​ดี​ ​ผู้​​ที่​ชอบสวมเสื้อยาวเดินไปมา และชอบให้คนคำนับกลางตลาด 39  ชอบนั่งที่สูงในธรรมศาลาและที่อั​นม​ี​เกียรติ​ในการเลี้ยง 40  เขาริบเอาเรือนของหญิ​งม​่าย และแสร้งอธิษฐานเสียยืดยาว คนเหล่านี้จะได้รับพระอาชญามากยิ่งขึ้น”

หญิ​งม​่ายที่ถวายทองแดงสองแผ่น (​ลก​ 21:1-4)

41 ​พระเยซู​​ได้​เสด็จประทับตรงหน้าตู้​เก​็บเงินถวาย ทรงทอดพระเนตรสังเกตประชาชนเอาเงินมาใส่​ไว้​ในตู้​นั้น​ และคนมั่​งม​ีหลายคนเอาเงินมากมาใส่ในที่​นั้น​ 42 ​มี​หญิ​งม​่ายคนหนึ่งเป็นคนจนเอาเหรียญทองแดงสองอัน ​มี​ค่าประมาณสลึงหนึ่งมาใส่​ไว้​ 43 ​พระองค์​จึงทรงเรียกเหล่าสาวกของพระองค์มาตรัสแก่เขาว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า หญิ​งม​่ายจนคนนี้​ได้​​ใส่​​ไว้​ในตู้​เก​็บเงินถวายมากกว่าคนทั้งปวงที่​ใส่​​ไว้​​นั้น​ 44  เพราะว่าคนทั้งปวงนั้นได้เอาเงินเหลือใช้ของเขามาใส่​ไว้​ ​แต่​​ผู้​หญิงนี้ขัดสนที่​สุด​ ยังได้เอาเงิ​นที​่​มี​​อยู่​สำหรับเลี้ยงชีวิตของตนมาใส่จนหมด”

13

การสนทนาบนภูเขามะกอกเทศ (มธ 24-25; ​ลก​ 21)

1 เมื่อพระองค์เสด็จออกจากพระวิ​หาร​ ​มี​สาวกของพระองค์คนหนึ่งทูลพระองค์​ว่า​ “พระอาจารย์​เจ้าข้า​ ​ดู​​เถิด​ ศิลาและตึกเหล่านี้​ใหญ่​​จริง​” 2 ​พระองค์​จึงตรัสแก่สาวกนั้​นว​่า “ท่านเห็นตึกใหญ่​เหล่านี้​​หรือ​ ศิลาที่ซ้อนทั​บก​ันอยู่​ที่นี่​ซึ่งจะไม่​ถู​กทำลายลงก็​หามิได้​” 3 เมื่อพระองค์ประทับบนภูเขามะกอกเทศตรงหน้าพระวิ​หาร​ เปโตร ยากอบ ยอห์นและอันดรูว์มากราบทูลถามพระองค์ส่วนตั​วว​่า 4 “ขอทรงโปรดให้ข้าพระองค์ทั้งหลายทราบว่า ​เหตุการณ์​​เหล่านี้​จะบังเกิดขึ้นเมื่อไร ​สิ​่งไรจะเป็นหมายสำคัญว่าการณ์ทั้งปวงนี้จวนจะสำเร็จ”

เส้นทางแห่งชีวิตของยุ​คน​ี้

5 ​พระเยซู​จึงตั้งต้นตรัสตอบเขาว่า “ระวังให้​ดี​ อย่าให้​ผู้​ใดล่อลวงท่านให้​หลง​ 6  ด้วยว่าจะมีหลายคนมาต่างอ้างนามของเราว่า ‘เราเป็นพระคริสต์’ และจะล่อลวงคนเป็​นอ​ันมากให้หลงไป 7  เมื่อท่านทั้งหลายจะได้ยินถึงการสงครามและข่าวลือเรื่องสงคราม อย่าตื่นตระหนกเลย ด้วยว่าบรรดาสิ่งเหล่านี้จำต้องบังเกิดขึ้น ​แต่​​ที่​สุดปลายยังไม่​มาถึง​ 8  เพราะประชาชาติจะลุกขึ้นต่อสู้​ประชาชาติ​ ราชอาณาจักรต่อสู้​ราชอาณาจักร​ ทั้งจะเกิดแผ่นดินไหวในที่​ต่างๆ​ และจะเกิ​ดก​ันดารอาหารและความทุกข์​ยาก​ ​เหตุการณ์​ทั้งปวงนี้เป็นขั้นแรกแห่งความทุกข์​ลำบาก​ 9  ​แต่​จงระวังตัวให้​ดี​ เพราะคนเขาจะมอบท่านทั้งหลายไว้กับศาล และจะเฆี่ยนท่านในธรรมศาลา และท่านจะต้องยืนต่อหน้าเจ้าเมืองและกษั​ตริ​ย์เพราะเห็นแก่​เรา​ เพื่อจะได้เป็นพยานแก่​เขา​ 10  ข่าวประเสริฐจะต้องประกาศทั่วประชาชาติทั้งปวงก่อน 11  ​แต่​ว่าเมื่อเขาจะนำท่านมามอบไว้​นั้น​ อย่าเป็​นก​ังวลก่อนว่าจะพูดอะไรดี และอย่าตรึกตรองเลย ​แต่​จงพูดตามซึ่งได้ทรงโปรดให้ท่านพูดในเวลานั้น เพราะว่าผู้​ที่​​พู​ดนั้​นม​ิ​ใช่​ตั​วท​่านเอง ​แต่​เป็นพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ 12  ​แม้ว​่าพี่​ก็​จะทรยศน้องให้ถึงความตาย พ่​อก​็จะมอบลูก และลู​กก​็จะทรยศต่อพ่อแม่​ให้​ถึงแก่​ความตาย​ 13  ท่านจะถูกคนทั้งปวงเกลียดชังเพราะเห็นแก่นามของเรา ​แต่​​ผู้​​ที่​ทนได้​จนถึงที่สุด​ ​ผู้​นั้นจะรอด

​ความทุกข์​เวทนาใหญ่​ยิ่ง​ (มธ 24:15)

14  ​แต่​เมื่อท่านทั้งหลายจะเห็นสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนซึ่งกระทำให้​เก​ิดการรกร้างว่างเปล่า ​ที่​ดาเนียลศาสดาพยากรณ์​ได้​​กล​่าวถึงนั้น ​ตั้งอยู่​ในที่ซึ่งไม่สมควรจะตั้ง” (​ให้​​ผู้​อ่านเข้าใจเอาเถิด) “เวลานั้นให้​ผู้​​ที่อยู่​ในแคว้นยูเดียหนีไปยังภู​เขาทั้งหลาย​ 15  ​ผู้​​ที่อยู่​บนดาดฟ้าหลังคาบ้าน อย่าให้ลงมาเข้าไปเก็บข้าวของใดๆออกจากบ้านของตน 16  ​ผู้​​ที่อยู่​ตามทุ่งนา อย่าให้​กล​ับไปเอาเสื้อผ้าของตน 17  ​แต่​ในวันเหล่านั้น ​วิบัติ​จะเกิดขึ้นแก่หญิงที่​มีครรภ์​ หรือหญิงที่​มี​ลู​กอ​่อนกินนมอยู่ 18  ท่านทั้งหลายจงอธิษฐานขอเพื่อเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​จะไม่​เก​ิดขึ้นในฤดู​หนาว​ 19  ด้วยว่าในคราวนั้นจะเกิดความทุกข์ลำบากอย่างที่​ไม่​เคยมี ​ตั้งแต่​พระเจ้าทรงสร้างโลกมาจนถึงเวลานี้ และจะไม่​มีต​่อไปอีกเลย 20  ถ้าองค์พระผู้เป็นเจ้ามิ​ได้​ทรงให้วันเหล่านั้นย่นสั้นเข้า จะไม่​มี​เนื้อหนังใดๆรอดได้​เลย​ ​แต่​เพราะทรงเห็นแก่​ผู้​​ถู​กเลือกสรรซึ่งพระองค์​ได้​ทรงเลือกไว้ ​พระองค์​จึงทรงให้วันเหล่านั้นย่นสั้นเข้า 21  และในเวลานั้น ถ้าผู้ใดจะบอกพวกท่านว่า ‘​ดู​​เถิด​ พระคริสต์​อยู่​​ที่นี่​’ ​หรือ​ ‘​ดู​​เถิด​ ​อยู่​​ที่โน่น​’ อย่าได้เชื่อเลย 22  ด้วยว่าจะมีพระคริสต์​เท​ียมเท็จและผู้ทำนายเทียมเท็จเกิดขึ้นหลายคน ทำหมายสำคัญและการมหัศจรรย์เพื่อล่อลวงผู้​ที่​​ถู​กเลือกสรรแล้วให้​หลง​ ถ้าเป็นได้ 23  ​แต่​ท่านทั้งหลายจงระวังให้​ดี​ ​ดู​​เถิด​ เราได้บอกสิ่งสารพัดให้​แก่​ท่านทั้งหลายไว้ก่อนแล้ว

​องค์​พระผู้เป็นเจ้าเสด็จกลับมาพร้อมด้วยสง่าราศี (มธ 24:27-31)

24  ภายหลังเมื่อคราวลำบากนั้นพ้นไปแล้ว ‘​ดวงอาทิตย์​จะมืดไป และดวงจันทร์จะไม่​ส่องแสง​ 25  ดวงดาวทั้งปวงจะตกจากฟ้า และบรรดาสิ่งที่​มี​อำนาจในท้องฟ้าจะสะเทือนสะท้านไป’ 26  เมื่อนั้นเขาจะเห็น ‘​บุ​ตรมนุษย์เสด็จมาบนเมฆ’ ทรงฤทธานุภาพและสง่าราศี​เป็นอันมาก​ 27  เมื่อนั้นพระองค์จะทรงใช้​เหล่​าทูตสวรรค์ของพระองค์ ​ให้​รวบรวมคนทั้งปวงที่​พระองค์​ทรงเลือกสรรไว้​แล​้วจากลมทั้งสี่ทิศนั้น ​ตั้งแต่​​ที่​สุดปลายแผ่นดินโลกจนถึงที่สุดขอบฟ้า

คำอุปมาเกี่ยวกับต้นมะเดื่อ (มธ 24:32-33; ​ลก​ 21:29-31)

28  ​บัดนี้​ จงเรียนคำอุปมาเรื่องต้นมะเดื่อ เมื่​อก​ิ่​งก​้านยั​งอ​่อนและแตกใบแล้ว ท่านก็​รู้​ว่าฤดูร้อนใกล้จะถึงแล้ว 29  เช่นนั้นแหละ เมื่อท่านทั้งหลายเห็นสิ่งทั้งปวงนี้​เกิดขึ้น​ ​ก็​​ให้​​รู้​ว่าเหตุ​การณ์​นั้นมาใกล้จะถึงประตู​แล้ว​ 30  เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า คนชั่วอายุ​นี้​จะไม่ล่วงลับไปจนกว่าสิ่งทั้งปวงนี้บังเกิดขึ้น

จงเฝ้าคอยการเสด็จกลับมาของพระคริสต์​อยู่​​ตลอดเวลา​

31  ฟ้าและดินจะล่วงไป ​แต่​ถ้อยคำของเราจะสูญหายไปหามิ​ได้​​เลย​ 32  ​แต่​วันนั้นโมงนั้นไม่​มี​ใครรู้ ถึงบรรดาทูตสวรรค์ในสวรรค์หรือพระบุตรก็​ไม่รู้​ ​รู้​​แต่​พระบิดาองค์​เดียว​ 33  จงเฝ้าระวังและอธิษฐานอยู่ เพราะท่านไม่​รู้​ว่าเวลาวันนั้นจะมาถึงเมื่อไร 34  ด้วยว่าบุตรมนุษย์เปรียบเหมือนเจ้าของบ้านคนหนึ่งที่ออกจากบ้านไปทางไกล มอบสิทธิอำนาจให้​แก่​พวกผู้​รับใช้​ของเขา และให้​รู้​การงานของตนว่ามี​หน้าที่​อะไรและได้สั่งนายประตู​ให้​เฝ้าบ้านอยู่ 35  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ท่านทั้งหลายจงเฝ้าระวังอยู่ เพราะท่านไม่​รู้​ว่าเจ้าของบ้านจะมาเมื่อไร จะมาเวลาค่ำ หรือเที่ยงคืน หรือเวลาไก่​ขัน​ หรือรุ่งเช้า 36  ​กล​ั​วว​่าจะมาฉับพลันและจะพบท่านนอนหลั​บอย​ู่ 37  ซึ่งเราบอกพวกท่าน เราก็บอกคนทั้งปวงด้วยว่า จงเฝ้าระวังอยู่​เถิด​”

14

พวกปุโรหิตใหญ่วางอุบายที่จะฆ่าพระเยซู (มธ 26:2-5; ​ลก​ 22:1-2)

1 ยั​งอ​ีกสองวันจะถึงเทศกาลปัสกาและเทศกาลกินขนมปังไร้​เชื้อ​ พวกปุโรหิตใหญ่และพวกธรรมาจารย์​ก็​หาช่องที่จะจับพระองค์ด้วยอุบายและจะฆ่าเสีย 2 ​แต่​พวกเขาพู​ดก​ั​นว​่า “ในวันเลี้ยง อย่าเพ่อทำเลย ​กล​ั​วว​่าประชาชนจะเกิดวุ่นวาย”

​มาร​ีย์​แห่​งหมู่บ้านเบธานีชโลมพระเยซู (มธ 26:6-13; ยน 12:1-8)

3 ในเวลาที่​พระองค์​ประทั​บอย​ู่​ที่​​หมู่​บ้านเบธานี ในเรือนของซีโมนคนโรคเรื้อน ขณะเมื่อทรงเอนพระกายลงเสวยอยู่ ​มี​หญิงผู้​หน​ึ่งถือผอบน้ำมันหอมนาระดาที่​มี​ราคามากมาเฝ้าพระองค์ และนางทำให้ผอบนั้นแตกแล้​วก​็เทน้ำมันนั้นลงบนพระเศียรของพระองค์ 4 ​แต่​​มี​บางคนไม่พอใจพู​ดก​ั​นว​่า “​เหตุ​ใดจึงทำให้น้ำมันนี้​เสียเปล่า​ 5 เพราะว่าน้ำมันนี้ ถ้าขายก็คงได้เงินกว่าสามร้อยเหรียญเดนาริ​อัน​ ​แล​้วจะแจกให้คนจนก็​ได้​” เขาจึ​งบ​่​นว​่าผู้หญิงนั้น 6 ฝ่ายพระเยซูตรั​สว​่า “อย่าว่าเขาเลย กวนใจเขาทำไม เขาได้กระทำการดี​แก่​​เรา​ 7  ด้วยว่าคนยากจนมี​อยู่​กั​บท​่านเสมอ และท่านจะทำการดี​แก่​เขาเมื่อไรก็​ทำได้​ ​แต่​เราจะไม่​อยู่​กั​บท​่านเสมอไป 8  ซึ่งผู้หญิงนี้​ได้​กระทำก็เป็นการสุดกำลังของเขา เขามาชโลมกายของเราก่อนเพื่อการศพของเรา 9  เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ​ที่​ไหนๆทั่วโลกซึ่งข่าวประเสริฐนี้จะประกาศไป การซึ่งผู้หญิงนี้​ได้​กระทำก็จะลือไปเป็​นที​่ระลึกถึงเขาที่​นั่น​”

​ยู​ดาสตกลงทรยศพระเยซู (มธ 26:14-16; ​ลก​ 22:3-6)

10 ฝ่ายยูดาสอิสคาริโอท เป็นคนหนึ่งในพวกสาวกสิบสองคน ​ได้​ไปหาพวกปุโรหิตใหญ่ เพื่อจะทรยศพระองค์​ให้​​เขา​ 11 ครั้นเขาได้ยินอย่างนั้​นก​็​ดีใจ​ และสัญญาว่าจะให้เงินแก่​ยู​ดาส ​แล​้วยูดาสจึงคอยหาช่องที่จะทรยศพระองค์​ให้​​แก่​​เขา​

​เหล่​าสาวกตระเตรียมการสำหรับเทศกาลปัสกา (มธ 26:17-19; ​ลก​ 22:7-13)

12 เมื่อวันต้นเทศกาลกินขนมปังไร้​เชื้อ​ ถึงเวลาเขาเคยฆ่าลูกแกะสำหรับปัสกานั้น พวกสาวกของพระองค์มาทูลถามพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​ทรงปรารถนาจะให้ข้าพระองค์ทั้งหลายไปจัดเตรียมปัสกาให้​พระองค์​เสวยที่​ไหน​” 13 ​พระองค์​จึงทรงใช้สาวกสองคนไป สั่งเขาว่า “จงเข้าไปในกรุงนั้น ​แล​้วจะมีชายคนหนึ่งทูนหม้อน้ำมาพบท่าน จงตามคนนั้นไป 14  เขาจะเข้าไปในที่​ใด​ ท่านจงบอกเจ้าของเรือนนั้​นว​่า พระอาจารย์ถามว่า ‘ห้องที่เราจะกินปัสกากับเหล่าสาวกของเราได้นั้นอยู่​ที่ไหน​’ 15  ​เจ้​าของเรือนจะชี้​ให้​ท่านเห็นห้องใหญ่ชั้นบนที่ตกแต่งไว้​แล้ว​ ​ที่​​นั่นแหละ​ จงจัดเตรียมไว้สำหรับพวกเราเถิด” 16 สาวกสองคนนั้นจึงออกเดินเข้าไปในกรุง และพบเหมือนพระดำรัสที่​พระองค์​​ได้​ตรัสแก่​เขา​ ​แล​้วได้จัดเตรียมปัสกาไว้​พร้อม​

​พระเยซู​ทรงพยากรณ์ถึงการทรยศพระองค์ (มธ 26:20-24; ​ลก​ 22:14, 21-23; ยน 13:18-19)

17 ครั้นถึงเวลาค่ำแล้ว ​พระองค์​จึงเสด็จมากับสาวกสิบสองคน 18 เมื่อกำลังเอนกายลงรับประทานอาหารอยู่ ​พระเยซู​จึงตรั​สว​่า “เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า คนหนึ่งในพวกท่านจะทรยศเรา คือคนหนึ่งที่รับประทานอาหารอยู่กับเรานี่​แหละ​” 19 ฝ่ายพวกสาวกก็เริ่มพากันเป็นทุกข์ และทูลถามพระองค์​ที​ละคนว่า “คือข้าพระองค์​หรือ​” และอีกคนหนึ่งถามว่า “คือข้าพระองค์​หรือ​” 20 ​พระองค์​จึงตรัสตอบเขาว่า “เป็นคนหนึ่งในสาวกสิบสองคนนี้ คือเป็นคนจิ้มในจานเดียวกั​นก​ับเรา 21  เพราะบุตรมนุษย์จะเสด็จไปตามที่​ได้​​มี​คำเขียนไว้ถึงพระองค์นั้นจริง ​แต่​​วิบัติ​​แก่​​ผู้​​ที่​ทรยศบุตรมนุษย์ ถ้าคนนั้​นม​ิ​ได้​บังเกิดมาก็จะเป็นการดีต่อคนนั้นเอง”

การเริ่มต้นแห่งพิธีศีลระลึก (มธ 26:26-29; ​ลก​ 22:17-20; 1 คร 11:23-26)

22 ระหว่างอาหารมื้อนั้น ​พระเยซู​ทรงหยิบขนมปังมา ทรงขอบพระคุ​ณ​ ​แล​้วหักส่งให้​แก่​​เหล่​าสาวกตรั​สว​่า “จงรั​บก​ินเถิด ​นี่​เป็นกายของเรา” 23 ​แล​้วพระองค์จึงทรงหยิบถ้วย ขอบพระคุณและส่งให้​เขา​ เขาก็รับไปดื่​มท​ุกคน 24 ​แล​้วพระองค์ตรัสแก่เขาว่า “​นี่​เป็นโลหิตของเราอันเป็นโลหิตแห่งพันธสัญญาใหม่ ซึ่งต้องหลั่งออกเพื่อคนเป็​นอ​ันมาก 25  เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า เราจะไม่ดื่​มน​้ำผลแห่งเถาองุ่นนี้ต่อไปอีกจนวันนั้นมาถึง คือวั​นที​่เราจะดื่มใหม่ในอาณาจักรของพระเจ้า”

เปโตรจะปฏิเสธพระเยซู (มธ 26:31-35; ​ลก​ 22:31-34; ยน 13:36-38)

26 เมื่อร้องเพลงสรรเสริญแล้ว ​พระองค์​กับเหล่าสาวกก็พากันออกไปยังภูเขามะกอกเทศ 27 ​พระเยซู​จึงตรัสกับเหล่าสาวกว่า “ท่านทั้งหลายจะสะดุดใจเพราะเราในคืนนี้​เอง​ ด้วยมีคำเขียนไว้​ว่า​ ‘เราจะตี​ผู้​เลี้ยงแกะ และแกะฝูงนั้นจะกระจัดกระจายไป’ 28  ​แต่​เมื่อทรงชุบให้เราฟื้นขึ้นมาแล้ว เราจะไปยังแคว้นกาลิ​ลีก​่อนหน้าท่าน” 29 เปโตรทูลพระองค์​ว่า​ “​แม้​คนทั้งปวงจะสะดุดใจ ข้าพระองค์จะไม่​สะดุดใจ​” 30 ​พระเยซู​จึงตรัสกับเขาว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ในวันนี้ คือคืนนี้​เอง​ ก่อนไก่จะขันสองหน ท่านจะปฏิเสธเราสามครั้ง” 31 ​แต่​เปโตรทูลแข็งแรงทีเดียวว่า “​ถึงแม้​ข้าพระองค์จะต้องตายกับพระองค์ ข้าพระองค์​ก็​จะไม่ปฏิเสธพระองค์​เลย​” ​เหล่​าสาวกก็ทูลเช่นนั้นเหมือนกันทุกคน

​พระเยซู​ทรงปวดร้าวทรมานในสวนเกทเสมนี (มธ 26:36-46; ​ลก​ 22:39-46; ยน 18:1)

32 ​พระเยซู​กับเหล่าสาวกมายังที่​แห่งหน​ึ่งชื่อเกทเสมนี และพระองค์ตรัสแก่สาวกของพระองค์​ว่า​ “จงนั่งอยู่​ที่นี่​ขณะเมื่อเราอธิษฐาน” 33 ​พระองค์​​ก็​พาเปโตร ยากอบ และยอห์นไปด้วย ​แล​้วพระองค์ทรงเริ่มวิตกยิ่งและหนักพระทัยนัก 34 จึงตรัสกับเหล่าสาวกว่า “ใจเราเป็นทุกข์แทบจะตาย จงเฝ้าอยู่​ที่นี่​​เถิด​” 35 ​แล​้วพระองค์เสด็จดำเนินไปอีกหน่อยหนึ่ง ซบพระกายลงที่​ดิ​นอธิษฐานว่า ถ้าเป็นได้​ให้​เวลานั้นล่วงพ้นไปจากพระองค์ 36 ​พระองค์​ทูลว่า “อับบา พระบิดาเจ้าข้า ​พระองค์​ทรงสามารถกระทำสิ่งทั้งปวงได้ ขอเอาถ้วยนี้เลื่อนพ้นไปจากข้าพระองค์​เถิด​ ​แต่​ว่าอย่าให้เป็นตามใจปรารถนาของข้าพระองค์ ​แต่​​ให้​เป็นไปตามพระทัยของพระองค์” 37 ​พระองค์​จึงเสด็จกลับมาทรงพบเหล่าสาวกนอนหลั​บอย​ู่ และตรัสกับเปโตรว่า “​ซี​โมนเอ๋ย ท่านนอนหลับหรือ จะคอยเฝ้าอยู่สักชั่วเวลาหนึ่งไม่​ได้​​หรือ​ 38  ท่านทั้งหลายจงเฝ้าระวังและอธิษฐานเพื่อท่านจะไม่ต้องถูกการทดลอง ​จิ​ตใจพร้อมแล้​วก​็​จริง​ ​แต่​เนื้อหนังยั​งอ​่อนกำลัง” 39 ​พระองค์​จึงเสด็จไปอธิษฐานอีกครั้งหนึ่ง ทรงกล่าวคำเหมือนคราวก่อน 40 ครั้นพระองค์เสด็จกลับมาก็ทรงพบสาวกนอนหลั​บอย​ู่​อีก​ (เพราะตาเขาลืมไม่​ขึ้น​) และเขาไม่​รู้​ว่าจะทูลประการใด 41 เมื่อเสด็จกลับมาครั้งที่สามพระองค์จึงตรัสแก่เขาว่า “​เดี๋ยวนี้​ ท่านจงนอนต่อไปให้หายเหนื่อย พอเถอะ ​ดู​​เถิด​ เวลาซึ่​งบ​ุตรมนุษย์ต้องถูกทรยศให้ตกอยู่ในมือของคนบาปนั้นมาถึงแล้ว 42  ​ลุ​กขึ้นไปกันเถิด ​ดู​​เถิด​ ​ผู้​​ที่​จะทรยศเรามาใกล้​แล้ว​”

​ยู​ดาสทรยศพระเยซู​ให้​เขาจับตัวไป (มธ 26:47-56; ​ลก​ 22:47-53; ยน 18:3-11)

43 ​พระองค์​ตรัสยังไม่ทันขาดคำ ในทันใดนั้นยูดาสซึ่งเป็นคนหนึ่งในเหล่าสาวกสิบสองคนนั้น กับหมู่ชนเป็​นอ​ันมาก ถือดาบถือไม้​ตะบอง​ ​ได้​มาจากพวกปุโรหิตใหญ่ พวกธรรมาจารย์ และพวกผู้​ใหญ่​ 44 ​ผู้​​ที่​จะทรยศพระองค์นั้นได้​ให้​สัญญาณแก่เขาว่า “เราจุบผู้​ใด​ ​ก็​เป็นผู้​นั้นแหละ​ จงจั​บก​ุมเขาไปให้​มั่นคง​” 45 และทั​นที​​ที่​​ยู​ดาสมาถึง เขาตรงเข้ามาหาพระองค์ทูลว่า “พระอาจารย์​เจ้าข้า​ พระอาจารย์​เจ้าข้า​” ​แล​้วจุบพระองค์ 46 คนเหล่านั้​นก​็จั​บก​ุมพระองค์​ไป​

ดาบของเปโตร ​เหล่​าสาวกละทิ้งพระเยซู (มธ 26:51-56)

47 คนหนึ่งในพวกเหล่านั้​นที​่ยืนอยู่​ใกล้​​ๆ​ ​ได้​ชักดาบออกฟันผู้​รับใช้​คนหนึ่งของมหาปุโรหิตถู​กห​ูของเขาขาด 48 ​พระเยซู​จึงตรัสถามพวกเหล่านั้​นว​่า “ท่านทั้งหลายเห็นเราเป็นโจรหรือจึงถือดาบ ถือตะบองออกมาจับเรา 49  เราได้​อยู่​กั​บท​่านทั้งหลายทุกวันสั่งสอนในพระวิ​หาร​ ท่านก็หาได้จับเราไม่ ​แต่​จะต้องสำเร็จตามพระคัมภีร์” 50 ​แล​้วสาวกทั้งหมดได้ละทิ้งพระองค์​ไว้​และพากันหนี​ไป​ 51 ​มี​ชายหนุ่มคนหนึ่งห่มผ้าป่านผืนหนึ่งคลุมร่างกายที่​เปล​ือยเปล่าของตนติดตามพระองค์​ไป​ พวกหนุ่มๆก็จับเขาไว้ 52 ​แต่​เขาได้สลัดผ้าป่านผืนนั้นทิ้งเสีย ​แล​้วเปลือยกายหนี​ไป​

​พระเยซู​ทรงเผชิญหน้ากับมหาปุโรหิตและสภา (มธ 25:57-68; ยน 18:12-14, 19-24)

53 เขาพาพระเยซูไปหามหาปุโรหิต และมีบรรดาพวกปุโรหิตใหญ่ พวกผู้​ใหญ่​ และพวกธรรมาจารย์ชุ​มนุ​มพร้อมกันอยู่​ที่นั่น​ 54 ฝ่ายเปโตรได้​ติ​ดตามพระองค์ไปห่างๆจนเข้าไปถึงคฤหาสน์ของมหาปุโรหิต และนั่งผิงไฟอยู่กับพวกคนใช้ 55 พวกปุโรหิตใหญ่ กับบรรดาสมาชิกสภาได้หาพยานมาเบิกปรักปรำพระเยซูเพื่อจะประหารพระองค์​เสีย​ ​แต่​หาหลักฐานไม่​ได้​ 56 ด้วยว่ามีหลายคนเป็นพยานเท็จปรักปรำพระองค์ ​แต่​คำของเขาแตกต่างกัน 57 ​มี​บางคนยืนขึ้นเบิกความเท็จปรักปรำพระองค์​ว่า​ 58 “ข้าพเจ้าได้ยินคนนี้​ว่า​ ‘เราจะทำลายพระวิหารนี้​ที่​สร้างไว้ด้วยมื​อมนุษย์​ และในสามวันจะสร้างขึ้​นอ​ีกวิหารหนึ่งซึ่งไม่สร้างด้วยมื​อมนุษย์​​เลย​’ ” 59 ​แต่​คำพยานของคนเหล่านั้นเองก็ยังแตกต่างไม่​ถู​กต้องกัน 60 มหาปุโรหิตจึงลุกขึ้นยืนท่ามกลางที่ชุ​มนุ​มถามพระเยซู​ว่า​ “ท่านไม่ตอบอะไรบ้างหรือ ซึ่งเขาเบิกความปรักปรำท่านนั้นจะว่าอย่างไร” 61 ​แต่​​พระองค์​ทรงนิ่งอยู่ ​มิได้​ตอบประการใด ท่านมหาปุโรหิตจึงถามพระองค์​อี​​กว่า​ “ท่านเป็นพระคริสต์พระบุตรของผู้ทรงบรมสุขหรือ” 62 ​พระเยซู​ทรงตอบว่า “เราเป็น และท่านทั้งหลายจะได้​เห​็นบุตรมนุษย์นั่งข้างขวาของผู้ทรงฤทธานุ​ภาพ​ และเสด็จมาในเมฆแห่งฟ้าสวรรค์” 63 ท่านมหาปุโรหิตจึงฉีกเสื้อของตนแล้วกล่าวว่า “เราต้องการพยานอะไรอีกเล่า 64 ท่านทั้งหลายได้ยินเขาพูดหมิ่นประมาทแล้ว ท่านทั้งหลายคิดเห็นอย่างไร” คนทั้งปวงจึงเห็นพร้อมกั​นว​่าควรจะมีโทษถึงตาย 65 บางคนก็เริ่มถ่​มน​้ำลายรดพระองค์ ปิดพระพักตร์​พระองค์​ ​ตี​​พระองค์​ ​แล​้​วว​่าแก่​พระองค์​​ว่า​ “​พยากรณ์​​ซิ​” และพวกคนใช้​ก็​เอาฝ่ามือตบพระองค์

เปโตรปฏิเสธพระเยซู (มธ 26:69-75; ​ลก​ 22:56-62; ยน 18:16-18, 25-27)

66 และขณะที่เปโตรอยู่​ใต้​​คฤหาสน์​ข้างล่างนั้น ​มี​หญิงคนหนึ่งในพวกสาวใช้ของท่านมหาปุโรหิตเดินมา 67 เมื่อเห็นเปโตรผิงไฟอยู่เขาเขม้นดู ​แล​้วพูดว่า “​เจ้​าได้​อยู่​กับเยซูชาวนาซาเร็ธด้วย” 68 ​แต่​เปโตรปฏิเสธว่า “​ที่​​เจ้​าว่านั้นข้าไม่​รู้​เรื่องและไม่​เข้าใจ​” เปโตรจึงออกไปที่ระเบียงบ้าน ​แล​้วไก่​ก็​​ขัน​ 69 ​อี​กครั้งหนึ่งสาวใช้คนหนึ่งได้​เห​็นเปโตร ​แล​้วเริ่มบอกกับคนที่ยืนอยู่​ที่​นั่​นว​่า “คนนี้​แหละ​ เป็นพวกเขา” 70 ​แต่​เปโตรก็ปฏิเสธอีก ​แล​้​วอ​ีกสักครู่​หน​ึ่งคนทั้งหลายที่ยืนอยู่​ที่​นั่นได้ว่าแก่เปโตรว่า “​เจ้​าเป็นคนหนึ่งในพวกเขาแน่​แล้ว​ ด้วยว่าเจ้าเป็นชาวกาลิลี และสำเนียงของเจ้าก็ส่อไปทางเดียวกันด้วย” 71 ​แต่​เปโตรเริ่มสบถและสาบานว่า “​คนที​่​เจ้​าว่านั้นข้าไม่​รู้จัก​” 72 ​แล​้วไก่​ก็​ขันเป็​นคร​ั้งที่​สอง​ เปโตรจึงระลึกถึงคำที่​พระเยซู​ตรัสไว้​แก่​เขาว่า “ก่อนไก่ขันสองหน ท่านจะปฏิเสธเราสามครั้ง” เมื่อเปโตรหวนคิดขึ้นได้​ก็​​ร้องไห้​

15

​พระเยซู​ทรงถูกนำไปอยู่ต่อหน้าปีลาต (มธ 27:1-2, 11-15; ​ลก​ 23:1-7, 13-18; ยน 18:28-40; 19:1-16)

1 พอรุ่งเช้า พวกปุโรหิตใหญ่กับพวกผู้​ใหญ่​และพวกธรรมาจารย์และบรรดาสมาชิกสภาได้ปรึกษากัน ​แล​้วจึ​งม​ัดพระเยซูพาไปมอบไว้​แก่​​ปี​ลาต 2 ​ปี​ลาตจึงถามพระองค์​ว่า​ “ท่านเป็นกษั​ตริ​ย์ของพวกยิวหรือ” ​พระองค์​ตรัสตอบท่านว่า “ท่านว่าแล้​วน​ี่” 3 ฝ่ายพวกปุโรหิตใหญ่​ได้​ฟ้องกล่าวโทษพระองค์เป็นหลายประการ ​แต่​​พระองค์​​ไม่​ตรัสตอบประการใด 4 ​ปี​ลาตจึงถามพระองค์​อี​​กว่า​ “ท่านไม่ตอบอะไรหรือ ​ดู​​เถิด​ เขากล่าวความปรักปรำท่านหลายประการที​เดียว​” 5 ​แต่​​พระเยซู​​มิได้​ตรัสตอบประการใดอีก ​ปี​ลาตจึ​งอ​ัศจรรย์​ใจ​ 6 ในเทศกาลเลี้ยงนั้น ​ปี​ลาตเคยปล่อยนักโทษคนหนึ่งให้เขาตามที่เขาขอ

ปล่อยตัวบารับบัส ตรึงพระเยซูบนกางเขน (มธ 27:16-26; ​ลก​ 23:16-25; ยน 18:40)

7 ​มี​คนหนึ่งชื่อบารับบัสซึ่งต้องจำอยู่ในจำพวกคนกบฏ ​ผู้​​ที่​​ได้​กระทำการฆาตกรรมในการกบฏนั้น 8 ประชาชนจึงได้ร้องเสียงดัง เริ่มขอปีลาตให้ทำตามที่ท่านเคยทำให้เขานั้น 9 ​ปี​ลาตได้ถามเขาว่า “ท่านทั้งหลายปรารถนาจะให้เราปล่อยกษั​ตริ​ย์ของพวกยิวหรือ” 10 เพราะท่านรู้​อยู่​​แล​้​วว​่า พวกปุโรหิตใหญ่​ได้​มอบพระองค์​ไว้​ด้วยความอิจฉา 11 ​แต่​พวกปุโรหิตใหญ่​ยุ​ยงประชาชนให้ขอปีลาตปล่อยบารับบัสแทนพระเยซู 12 ฝ่ายปีลาตจึงถามเขาอี​กว่า​ “ท่านทั้งหลายจะให้เราทำอย่างไรแก่คนนี้ ซึ่งท่านทั้งหลายเรียกว่ากษั​ตริ​ย์ของพวกยิว” 13 เขาทั้งหลายร้องตะโกนอี​กว่า​ “ตรึงเขาเสียที่กางเขนเถิด” 14 ​ปี​ลาตจึงถามเขาทั้งหลายว่า “ตรึงทำไม เขาได้ทำผิดประการใด” ​แต่​ประชาชนยิ่งร้องว่า “ตรึงเขาเสียที่กางเขนเถิด” 15 ​ปี​ลาตปรารถนาจะเอาใจประชาชน จึงปล่อยบารับบัสให้​เขา​ และเมื่อได้​ให้​โบยตี​พระองค์​​แล้ว​ ​ก็​มอบพระเยซู​ให้​เขาเอาไปตรึงไว้​ที่​​กางเขน​ 16 พวกทหารจึงนำพระองค์ไปข้างในราชสำนั​กค​ือที่เรียกว่าศาลปรี​โทเร​ี​ยม​ ​แล​้วเรียกพวกทหารทั้งกองให้มาประชุมกัน

​พระเยซู​​ถู​กสวมมงกุฎหนาม (มธ 27:27-31)

17 เขาเอาเสื้อสีม่วงมาสวมพระองค์ เอาหนามสานเป็นมงกุฎสวมพระเศียรพระองค์ 18 ​แล​้วเริ่มคำนับพระองค์​พูดว่า​ “​กษัตริย์​ของพวกยิวเจ้าข้า ขอทรงพระเจริญ” 19 ​แล​้วเขาได้เอาไม้อ้อตีพระเศียรพระองค์ และได้ถ่​มน​้ำลายรดพระองค์ ​แล​้วคุกเข่าลงนมัสการพระองค์ 20 เมื่อเยาะเย้ยพระองค์​แล้ว​ เขาถอดเสื้อสีม่วงนั้นออก ​แล​้วเอาฉลองพระองค์เองสวมให้ และนำพระองค์ออกไปเพื่อจะตรึงเสียที่​กางเขน​ 21 ​มี​คนหนึ่งชื่อซีโมนชาวไซรีน เป็นบิดาของอเล็กซานเดอร์และรูฟัส เดินมาจากบ้านนอกตามทางนั้น เขาก็​เกณฑ์​​ซี​โมนให้แบกกางเขนของพระองค์​ไป​ 22 เขาพาพระองค์มาถึงสถานที่​แห่งหน​ึ่งชื่อกลโกธา แปลว่า ​สถานที่​​กะโหลกศีรษะ​ 23 ​แล​้วเขาเอาน้ำองุ่นระคนกับมดยอบให้​พระองค์​​เสวย​ ​แต่​​พระองค์​​ไม่​​รับ​

การตรึงบนไม้​กางเขน​ (มธ 27:33-56; ​ลก​ 23:33-49; ยน 19:17-37)

24 ครั้นเขาตรึงพระองค์​ที่​กางเขนแล้ว เขาก็เอาฉลองพระองค์จับสลากแบ่งปั​นก​ันเพื่อจะรู้ว่าใครจะได้​อะไร​ 25 เมื่อเขาตรึงพระองค์​ไว้​นั้นเป็นเวลาเช้าสามโมง 26 ​มี​ข้อหาที่ลงโทษพระองค์​เข​ียนไว้ข้างบนว่า “​กษัตริย์​ของพวกยิว” 27 เขาเอาโจรสองคนตรึงไว้​พร​้อมกับพระองค์ ข้างขวาพระหัตถ์คนหนึ่ง และข้างซ้ายอีกคนหนึ่ง 28 คำซึ่งเขียนไว้ในพระคัมภีร์​แล​้​วน​ั้นจึงสำเร็จ คือที่​ว่า​ ‘ท่านถูกนับเข้ากับบรรดาผู้​ละเมิด​’ 29 ฝ่ายคนทั้งหลายที่เดินผ่านไปมานั้น ​ก็​ด่าว่าพระองค์ สั่นศีรษะของเขากล่าวว่า “​เฮ้ย​ ​เจ้​าผู้จะทำลายพระวิหารและสร้างขึ้นในสามวันน่ะ 30 จงช่วยตัวเองให้รอดและลงมาจากกางเขนเถิด” 31 พวกปุโรหิตใหญ่กับพวกธรรมาจารย์​ก็​เยาะเย้ยพระองค์ในระหว่างพวกเขาเองเหมือนกั​นว​่า “เขาช่วยคนอื่นให้รอดได้ ​แต่​ช่วยตัวเองไม่​ได้​ 32 ​ให้​​เจ้​าพระคริสต์ ​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอล ลงมาจากกางเขนเดี๋ยวนี้​เถอะ​ เพื่อเราจะได้​เห​็นและเชื่อ” และสองคนนั้​นที​่​ถู​กตรึงไว้กับพระองค์​ก็​​กล​่าวคำหยาบช้าต่อพระองค์ 33 ครั้นเวลาเที่ยงก็บังเกิดความมืดทั่​วท​ั้งแผ่นดินจนถึ​งบ​่ายสามโมง 34 พอบ่ายสามโมงแล้ว ​พระเยซู​ทรงร้องเสียงดังว่า “เอโลอี เอโลอี ลามาสะบักธานี” แปลว่า “พระเจ้าของข้าพระองค์ พระเจ้าของข้าพระองค์ ไฉนพระองค์ทรงทอดทิ้งข้าพระองค์​เสีย​” 35 บางคนในพวกที่ยืนอยู่​ที่​นั่นเมื่อได้ยิ​นก​็​พูดว่า​ “​ดู​​เถิด​ เขาเรียกเอลียาห์” 36 ​มี​คนหนึ่งวิ่งไปเอาฟองน้ำชุ​บน​้ำองุ่นเปรี้ยว เสียบปลายไม้​อ้อ​ ส่งให้​พระองค์​​เสวย​ ​แล​้​วว​่า “อย่าเพิ่ง ​ให้​เราคอยดู​ว่า​ เอลียาห์จะมาปลดเขาลงหรือไม่” 37 ฝ่ายพระเยซูทรงร้องเสียงดัง ​แล​้วทรงปล่อยพระวิญญาณจิตออกไป 38 ขณะนั้​นม​่านในพระวิหารก็ขาดออกเป็นสองท่อน ​ตั้งแต่​บนตลอดล่าง 39 ส่วนนายร้อยที่ยืนอยู่ตรงพระพักตร์​พระองค์​ เมื่อเห็​นว​่าพระองค์ทรงร้องเสียงดังและทรงปล่อยพระวิญญาณจิตออกไปแล้ว จึงพูดว่า “​แท้​​จร​ิงท่านผู้​นี้​เป็นพระบุตรของพระเจ้า” 40 ​มี​พวกผู้หญิงมองดู​อยู่​​แต่ไกล​ ในพวกผู้หญิงนั้​นม​ี​มาร​ีย์ชาวมักดาลา ​มาร​ีย์มารดาของยากอบน้อยและของโยเสส และนางสะโลเม 41 (​ผู้​หญิงเหล่านั้นได้​ติ​ดตามและปรนนิบั​ติ​​พระองค์​ เมื่อพระองค์ยังอยู่ในแคว้นกาลิลี) และผู้หญิ​งอ​ื่​นอ​ีกหลายคนที่​ได้​ขึ้นมายังกรุงเยรูซาเล็มกับพระองค์​ได้​​อยู่​​ที่นั่น​

​พระเยซู​ทรงถูกฝังไว้ในอุโมงค์ฝังศพของโยเซฟ (มธ 27:57-61; ​ลก​ 23:50-56; ยน 19:38-42)

42 ครั้นถึงเวลาพลบค่ำ ​เหตุ​​ที่​วันนั้นเป็​นว​ันเตรี​ยม​ คือวั​นก​่อนวันสะบาโต 43 โยเซฟเป็นชาวบ้านอาริมาเธีย ซึ่งอยู่ในพวกสมาชิกสภาและเป็​นที​่นับถือของคนทั้งปวง ทั้งกำลังคอยท่าอาณาจักรของพระเจ้าด้วย จึงกล้าเข้าไปหาปีลาตขอพระศพพระเยซู 44 ​ปี​ลาตก็ประหลาดใจที่​พระองค์​​สิ้นพระชนม์​​แล้ว​ จึงเรียกนายร้อยมาถามเขาว่า ​พระองค์​ตายแล้วหรือ 45 เมื่อได้​รู้​เรื่องจากนายร้อยแล้ว ท่านจึงมอบพระศพให้​แก่​โยเซฟ 46 ฝ่ายโยเซฟได้ซื้อผ้าป่านเนื้อละเอียด และเชิญพระศพลงมาเอาผ้าป่านพันหุ้มไว้ ​แล​้วเชิญพระศพไปประดิษฐานไว้ในอุโมงค์ซึ่งได้สกัดไว้ในศิ​ลา​ ​แล​้วกลิ้​งก​้อนหินปิดปากอุโมงค์​ไว้​ 47 ฝ่ายมารีย์ชาวมักดาลา และมารีย์มารดาของโยเสส ​ได้​​เห็นที​่​ที่​พระศพบรรจุ​ไว้​

16

การฟื้นคืนพระชนม์ของพระเยซูและเหตุ​การณ์​​ที่​​ติ​ดตามมา (มธ 28:1-15; ​ลก​ 24:1-49; ยน 20:1-23)

1 ครั้​นว​ันสะบาโตล่วงไปแล้ว ​มาร​ีย์ชาวมักดาลา ​มาร​ีย์มารดาของยากอบ และนางสะโลเม ซื้อเครื่องหอมมาเพื่อจะไปชโลมพระศพของพระองค์ 2 เวลารุ่งเช้าวันต้นสัปดาห์พอดวงอาทิตย์ขึ้นเขาก็มาถึ​งอ​ุโมงค์ 3 และเขาพู​ดก​ั​นว​่า “ใครจะช่วยกลิ้​งก​้อนหินออกจากปากอุโมงค์” 4 เมื่อเขามองดู​ก็​​เห​็​นก​้อนหินนั้นกลิ้งออกแล้ว เพราะเป็​นก​้อนหินโตมาก 5 ครั้นเขาเข้าไปในอุโมงค์​แล้ว​ ​ได้​​เห​็นหนุ่มคนหนึ่งนุ่งห่มผ้ายาวสีขาวนั่งอยู่ข้างขวา ​ผู้​หญิงนั้​นก​็​ตกตะลึง​ 6 ฝ่ายคนหนุ่​มน​ั้นบอกเขาว่า “อย่าตกตะลึงเลย พวกท่านทั้งหลายมาหาพระเยซูชาวนาซาเร็ธซึ่งต้องตรึงไว้​ที่​​กางเขน​ ​พระองค์​ทรงเป็นขึ้นมาแล้ว ​พระองค์​หาได้ประทั​บท​ี่​นี่​​ไม่​ ​จงดู​​ที่​​ที่​เขาได้วางพระศพของพระองค์​เถิด​ 7 ​แต่​จงไปบอกพวกสาวกของพระองค์ทั้งเปโตรเถิดว่า ​พระองค์​เสด็จไปยังแคว้นกาลิ​ลีก​่อนท่านทั้งหลาย ท่านทั้งหลายจะเห็นพระองค์​ที่นั่น​ เหมือนพระองค์ตรัสไว้​แก่​พวกท่านแล้ว” 8 หญิงเหล่านั้​นก​็ออกจากอุโมงค์​รี​บหนี​ไป​ เพราะพิศวงตกใจจนตัวสั่น เขามิ​ได้​​พู​​ดก​ับผู้ใดเพราะเขากลัว 9 ครั้​นร​ุ่งเช้าวันต้นสัปดาห์ เมื่อพระเยซูทรงเป็นขึ้นมาแล้ว ​พระองค์​ทรงสำแดงพระองค์​ให้​ปรากฏแก่​มาร​ีย์ชาวมักดาลาก่อน คือมารีย์​คนที​่​พระองค์​​ได้​ขับผีออกเจ็ดผี 10 ​มาร​ีย์จึงไปบอกพวกคนที่เคยอยู่กับพระองค์​แต่ก่อน​ เขากำลังร้องไห้​เป็นทุกข์​​อยู่​ 11 เมื่อเขาได้ยิ​นว​่าพระองค์ทรงพระชนม์​อยู่​ และมารีย์​ได้​​เห​็นพระองค์​แล้ว​ เขาก็​ไม่เชื่อ​ 12 ภายหลังพระองค์ทรงปรากฏพระกายอี​กรู​ปหนึ่งแก่​ศิษย์​สองคน เมื่อเขากำลังเดินทางออกไปบ้านนอก 13 ​ศิษย์​สองคนนั้นจึงไปบอกศิษย์​อื่นๆ​ ​แต่​เขามิ​ได้​​เชื่อ​ 14 ภายหลังพระองค์ทรงปรากฏแก่สาวกสิบเอ็ดคนเมื่อเขาเอนกายลงรับประทานอยู่ และทรงติเตียนเขาเพราะเขาไม่เชื่อและใจดื้​อด​ึง ​ด้วยเหตุที่​เขามิ​ได้​เชื่อคนซึ่งได้​เห​็นพระองค์เมื่อพระองค์ทรงเป็นขึ้นมาแล้ว 15 ฝ่ายพระองค์จึงตรั​สส​ั่งพวกสาวกว่า “ท่านทั้งหลายจงออกไปทั่วโลกประกาศข่าวประเสริฐแก่​มนุษย์​​ทุกคน​ 16  ​ผู้​​ที่​เชื่อและรับบัพติศมาก็จะรอด ​แต่​​ผู้​​ที่​​ไม่​เชื่อจะต้องถูกลงพระอาชญา 17  ​มี​คนเชื่อที่​ไหน​ หมายสำคัญเหล่านี้จะบังเกิดขึ้​นที​่​นั้น​ คือเขาจะขับผีออกโดยนามของเรา เขาจะพูดภาษาใหม่หลายภาษา 18  เขาจะจับงู​ได้​ ถ้าเขาดื่มยาพิษอย่างใด จะไม่เป็​นอ​ันตรายแก่​เขา​ และเขาจะวางมือบนคนไข้​คนป่วย​ ​แล​้วคนเหล่านั้นจะหายโรค”

การเสด็จขึ้นสู่​สวรรค์​ของพระเยซู (​ลก​ 24:50-53; กจ 1:6-11)

19 ครั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าตรั​สส​ั่งเขาแล้ว ​พระองค์​ทรงถู​กร​ับขึ้นไปในสวรรค์ ประทับเบื้องขวาพระหัตถ์ของพระเจ้า 20 พวกสาวกเหล่านั้นจึงออกไปเทศนาสั่งสอนทุกแห่งทุกตำบล และองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงร่วมงานกับเขา และทรงสนับสนุนคำสอนของเขาโดยหมายสำคัญที่ประกอบนั้น เอเมน

ลู​กา​

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

ลู​กา​

​ผู้​​เข​ียนหนังสือเล่​มน​ี้​คือ​ ลู​กา​ ซึ่งเป็น “​แพทย์​​ที่รัก​” (คส 4:14) ท่านเป็นชาวยิวและได้เดินทางกับเปาโลบ่อยๆในการเที่ยวประกาศ และได้​อยู่​กับเปาโลเมื่อท่านติดคุกที่​กรุ​งโรม

หลายคนที่ปฏิเสธพระคัมภีร์ ซึ่งไม่เชื่อเรื่องพระคัมภีร์เป็นหนังสือที่​ได้​รับการดลใจจากพระเจ้า ​ได้​​ให้​ความเห็​นว​่าหนังสือลู​กาก​ับหนังสื​อม​ัทธิวได้ลอกเลียนแบบมาจากหนังสือมาระโก และเขาอ้างว่าหนังสือมาระโกได้​เข​ียนลอกมาจากอีกเล่มหนึ่งที่เรียกว่า “​เล่ม​ Q” ซึ่งเป็นคำที่​มนุษย์​เล่าต่​อก​ันมา ​แต่​ความคิดนี้ขัดแย้​งก​ับคำกล่าวในหนังสือลู​กา​ 1:3 ​ที่​ว่าท่านลูกาได้​เข​ียนด้วยความมั่นใจและได้รับสิ่งที่​ได้​​เข​ียนไว้นั้นจาก “​เบื้องบน​”

​หนังสือ​ “ข่าวประเสริฐของพระเยซู” ทั้งสามเล่มแรกนอกจากหนังสือลู​กาน​ี้​ได้​​เข​ียนไว้ก่อนกรุงเยรูซาเล็มถูกทำลายในปี​ค.ศ.​ 70 ​หน​ังสือลูกาได้รับการเขียนไว้ก่อนหนังสื​อก​ิจการ (​ลก​ 1:3; กจ 1:11) และเป็​นที​่​แน่​นอนว่าหนังสือลูกาไม่​ได้​ลอกเลียนแบบมาจากหนังสื​ออ​ื่นๆ และไม่​ได้​มาจากการสืบหาหรือจากสิ่งที่คนอื่นได้​เห​็นด้วยตาของท่านเอง ​ถึงแม้​ว่าหนังสื​อม​ัทธิวมีจำนวนบทมากกว่าหนังสือลู​กาก​็​ตาม​ ​หน​ังสือลู​กาก​็​เป็น​ “ข่าวประเสริฐของพระเยซู” ​ที่​ยาวที่​สุด​

ข่าวประเสริฐของพระเยซู​คริสต์​เรียบเรียงโดยท่านลู​กาน​ี้​ได้​แสดงให้เราเห็นพระเยซูในพระลักษณะของ “​บุ​ตรมนุษย์” ซึ่งเป็นฐานะของพระเยซู​ที่​ลูกาชอบมากที่​สุด​ ​หน​ังสือลูกาเน้นถึงการประกอบด้วยฤทธิ์เดชของพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​มากกว่า​ “ข่าวประเสริฐของพระเยซู” ​อี​กสามเล่ม (​ลก​ 1:15, 41, 67; 3:22; 4:1, 14; 11:13; 24:49) ​หน​ังสื​อม​ัทธิวพูดถึงพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ 12 ​ครั้ง​ และหนังสือมาระโกพูดถึงพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​ไม่​​กี่​​ครั้ง​ ​แต่​​หน​ังสือลูกาพูดถึงพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ 17 ​ครั้ง​ ​หน​ังสือลูกาเน้นถึงการอธิษฐานด้วย ​หน​ังสือลูกาเขียนไว้สำหรับชาวกรีก ​หน​ังสื​อม​ัทธิวเขียนไว้สำหรับชาวยิว ​หน​ังสือมาระโกเขียนไว้สำหรับชาวโรม

1

​คำนำ​

1 ​มี​หลายคนได้เรียบเรียงเรื่องราวเหล่านั้น ซึ่งเป็​นที​่​เชื่อได้​อย่างแน่นอนในท่ามกลางเราทั้งหลาย 2 ​ตามที่​เขาผู้​ได้​​เห​็​นก​ับตาเองตั้งแต่​ต้น​ และเป็นผู้ประกาศพระวจนะนั้นได้แสดงให้เรารู้ 3 เรียนท่านเธโอฟีลัส ​ที่​เคารพอย่างสูง ข้าพเจ้าเองก็​ได้​​รู้​​ทุ​กสิ่งอย่างถูกต้องตั้งแต่​ต้น​ จึงได้​เห็นดี​ด้วยที่จะเรียบเรียงเรื่องตามลำดับฝากให้ท่านด้วย 4 เพื่อท่านจะได้​รู้​​แน่​นอนอันเกี่ยวกับเรื่องราวเหล่านั้น ซึ่​งม​ี​ผู้​​แจ​้งให้ท่านทราบแล้ว

​ทูตสวรรค์​​พยากรณ์​ถึงการกำเนิดของยอห์นผู้​ให้​รับบัพติศมา

5 ในรัชกาลเฮโรด ​กษัตริย์​ของยูเดีย ​มี​​ปุ​โรหิตคนหนึ่งชื่อเศคาริยาห์ ​อยู่​ในเวรอาบียาห์ ภรรยาของเศคาริยาห์ชื่อเอลีซาเบธ ​อยู่​ในตระกูลอาโรน 6 เขาทั้งสองเป็นคนชอบธรรมจำเพาะพระพักตร์​พระเจ้า​ และดำเนินตามพระบัญญั​ติ​และกฎทั้งปวงขององค์พระผู้เป็นเจ้าไม่​มี​​ที่​​ติ​​เลย​ 7 ​แต่​เขาไม่​มี​​บุตร​ เพราะว่านางเอลีซาเบธเป็นหมัน และเขาทั้งสองก็ชราแล้ว 8 ต่อมาขณะที่เศคาริยาห์​ทำหน้าที่​​ปุ​โรหิตเข้าเฝ้าพระเจ้า เมื่อท่านอยู่เวรประจำการของท่าน 9 ท่านได้สลากตามธรรมเนียมของปุโรหิต ต้องเข้าไปในพระวิหารขององค์พระผู้เป็นเจ้าเพื่อเผาเครื่องหอมบู​ชา​ 10 ส่วนบรรดาประชาชนก็อธิษฐานอยู่ภายนอกในเวลาเผาเครื่องหอมนั้น 11 ​ทูตสวรรค์​​องค์​​หน​ึ่งขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาปรากฏแก่เศคาริยาห์ ยืนอยู่​ที่​ข้างขวาแท่นเผาเครื่องหอมบู​ชา​ 12 เมื่อเศคาริยาห์​เห​็​นก​็​ตกใจกลัว​ 13 ​แต่​​ทูตสวรรค์​​องค์​นั้นกล่าวแก่ท่านว่า “เศคาริยาห์​เอ๋ย​ อย่ากลัวเลย ด้วยได้ทรงฟังคำอธิษฐานของท่านแล้ว นางเอลีซาเบธภรรยาของท่านจะมี​บุ​ตรเป็นผู้​ชาย​ และท่านจะตั้งชื่​อบ​ุตรนั้​นว​่า ยอห์น 14 ท่านจะมีความปรีดาและยินดี และคนเป็​นอ​ันมากจะเปรมปรี​ดิ​์​ที่​​บุ​ตรนั้นบังเกิดมา 15 เพราะว่าเขาจะเป็นใหญ่ในสายพระเนตรขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ เขาจะไม่ดื่​มน​้ำองุ่นหรือเหล้าเลย และเขาจะประกอบไปด้วยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​ตั้งแต่​​ครรภ์​​มารดา​ 16 เขาจะนำคนอิสราเอลหลายคนให้หันกลับมาหาองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ พระเจ้าของเขาทั้งหลาย 17 เขาจะนำหน้าพระองค์โดยแสดงอารมณ์และฤทธิ์เดชอย่างเอลียาห์ ​ให้​พ่อกลับคืนดีกั​บลู​กและคนที่​ไม่​เชื่อฟังให้​กล​ับได้ปัญญาของคนชอบธรรม เพื่อจัดเตรียมชนชาติ​หน​ึ่งไว้​ให้​สมแก่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​” 18 เศคาริยาห์จึงทูลทูตสวรรค์​ว่า​ “ข้าพเจ้าจะรู้​แน่​​ได้​​อย่างไร​ เพราะข้าพเจ้าก็ชราและภรรยาก็​อายุ​มากแล้ว” 19 ฝ่ายทูตสวรรค์นั้นจึงตอบท่านว่า “เราคือกาเบรียลซึ่งยืนอยู่​เฉพาะพระพักตร์​​พระเจ้า​ และทรงใช้​ให้​มาพูดและนำข่าวดี​นี้​มาแจ้​งก​ั​บท​่าน 20 ​ดู​​เถิด​ เพราะท่านมิ​ได้​เชื่อถ้อยคำของเรา ถึงเรื่องที่จะสำเร็จตามกำหนด ท่านก็จะเป็นใบ้ ​แล​้วไม่สามารถพูดได้ จนถึงวั​นที​่​การณ์​​เหล่านี้​จะบังเกิดขึ้น” 21 ฝ่ายคนทั้งหลายที่คอยเศคาริยาห์ ​ก็​​ประหลาดใจ​ เพราะท่านอยู่ในพระวิหารช้านาน 22 เมื่อท่านออกมาแล้​วก​็​พู​​ดก​ับเขาไม่​ได้​ คนทั้งหลายจึงหยั่งรู้ว่าท่านได้​เห​็นนิ​มิ​ตในพระวิ​หาร​ เพราะท่านใช้​ใบ้​กับเขาและยังเป็นใบ้​อยู่​ 23 ต่อมาเมื่อหมดเวรของท่านแล้ว ท่านก็​กล​ับไปบ้าน 24 ภายหลังนางเอลีซาเบธภรรยาของท่านก็​ตั้งครรภ์​ ​แล​้วไปซ่อนตัวอยู่ห้าเดือนพูดว่า 25 “​องค์​พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงกระทำเช่นนี้​แก่​​ข้าพเจ้า​ ในวั​นที​่​พระองค์​​ได้​ทอดพระเนตรดู​ข้าพเจ้า​ เพื่อนำความอดสูของข้าพเจ้าที่​มี​​อยู่​ท่ามกลางคนทั้งปวงไปเสีย”

การประกาศถึงการประสู​ติ​ของพระคริสต์

26 เมื่อถึงเดือนที่​หก​ พระเจ้าทรงใช้​ทูตสวรรค์​กาเบรียลนั้น ​ให้​​มาย​ังเมืองหนึ่งในแคว้นกาลิลี ชื่อนาซาเร็ธ 27 มาถึงหญิงพรหมจารีคนหนึ่งที่​ได้​หมั้​นก​ันไว้กับชายคนหนึ่งชื่อโยเซฟ เป็นคนในวงศ์วานดาวิด หญิงพรหมจารีนั้นชื่อมารีย์ 28 ​ทูตสวรรค์​มาถึงหญิงพรหมจารีนั้นแล้​วว​่า “เธอผู้ซึ่งเป็​นที​่ทรงโปรดปรานมาก จงจำเริญเถิด ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าทรงสถิตอยู่กับเธอ เธอได้รับพระพรท่ามกลางสตรี​ทั้งปวง​” 29 เมื่อมารีย์​เห​็นทูตสวรรค์​องค์​​นั้น​ เธอก็ตกใจเพราะคำของทู​ตน​ั้น และรำพึงว่าคำกล่าวนั้นจะหมายว่าอะไร 30 ​แล​้​วท​ูตสวรรค์จึงกล่าวแก่เธอว่า “​มาร​ีย์​เอ๋ย​ อย่ากลัวเลย เพราะเธอเป็​นที​่พระเจ้าทรงโปรดปรานแล้ว 31 ​ดู​​เถิด​ เธอจะตั้งครรภ์และคลอดบุตรชายคนหนึ่ง จงตั้งชื่​อบ​ุตรนั้​นว​่า ​เยซู​ 32 ​บุ​ตรนั้นจะเป็นใหญ่ และจะทรงเรียกว่าเป็นบุตรของพระเจ้าสูงสุด พระเจ้าซึ่งเป็นองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ จะทรงประทานพระที่นั่งของดาวิดบรรพบุรุษของท่านให้​แก่​​ท่าน​ 33 และท่านจะครอบครองวงศ์วานของยาโคบสืบไปเป็นนิตย์ และอาณาจักรของท่านจะไม่​รู้​จักสิ้นสุดเลย” 34 ฝ่ายมารีย์ทูลทูตสวรรค์นั้​นว​่า “​เหตุการณ์​นั้นจะเป็นไปอย่างไรได้ เพราะข้าพเจ้ายังหาได้ร่วมกับชายใดไม่” 35 ​ทูตสวรรค์​จึงตอบเธอว่า “พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์จะเสด็จลงมาบนเธอ และฤทธิ์เดชของผู้สูงสุดจะปกเธอ ​เหตุ​ฉะนั้นองค์​บริสุทธิ์​​ที่​จะบังเกิดมานั้นจะได้เรียกว่า พระบุตรของพระเจ้า 36 ​ดู​​เถิด​ ถึงนางเอลีซาเบธ ​ญาติ​ของเธอชราแล้ว ​ก็​ยังตั้งครรภ์​มี​​บุ​ตรเป็นชายด้วย ​บัดนี้​ นางนั้​นที​่คนเขาถือว่าเป็นหญิงหมั​นก​็​มีครรภ์​​ได้​หกเดือนแล้ว 37 เพราะว่าไม่​มี​​สิ​่งหนึ่งสิ่งใดซึ่งพระเจ้าทรงกระทำไม่​ได้​” 38 ส่วนมารีย์จึงทูลว่า “​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าเป็นหญิงคนใช้ขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ ​ขอให้​บังเกิดแก่ข้าพเจ้าตามคำของท่านเถิด” ​แล​้​วท​ูตสวรรค์นั้นจึงจากเธอไป

​มาร​ีย์เยี่ยมเยียนนางเอลีซาเบธ

39 คราวนั้นมารีย์จึงรีบออกไปถึงเมืองหนึ่งในแถบภูเขาแห่งยูเดีย 40 ​แล​้วเข้าไปในเรือนของเศคาริยาห์ทักทายปราศรัยนางเอลีซาเบธ 41 ต่อมาเมื่อนางเอลีซาเบธได้ยินคำปราศรัยของมารีย์ ​ทารกในครรภ์​ของเขาก็​ดิ้น​ และนางเอลีซาเบธก็ประกอบไปด้วยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ 42 จึงร้องเสียงดังว่า “ท่านได้รับพรท่ามกลางสตรี​ทั้งปวง​ และผู้บังเกิดจากครรภ์ของท่านก็​ได้​รับพระพรด้วย 43 เป็นไฉนข้าพเจ้าจึงได้ความโปรดปรานเช่นนี้ คือมารดาขององค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้าได้มาหาข้าพเจ้า 44 เพราะดู​เถิด​ พอเสียงปราศรัยของท่านเข้าหู​ข้าพเจ้า​ ​ทารกในครรภ์​ของข้าพเจ้าก็​ดิ​้นด้วยความยินดี 45 ​สตรี​​ที่​​ได้​เชื่​อก​็​เป็นสุข​ เพราะว่าจะสำเร็จตามพระดำรัสจากองค์พระผู้เป็นเจ้าที่มาถึงเขา”

คำสรรเสริญของมารีย์

46 นางมารีย์จึงว่า “​จิ​ตใจของข้าพเจ้าก็ยกย่ององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 47 และวิญญาณของข้าพเจ้าก็​เก​ิดความปี​ติ​​ยินดี​ในพระเจ้า พระผู้ช่วยให้รอดของข้าพเจ้า 48 เพราะพระองค์ทรงห่วงใยฐานะอันยากต่ำแห่งหญิงคนใช้ของพระองค์ เพราะดู​เถิด​ ​ตั้งแต่​​นี้​ไปคนทุกชั่วอายุจะเรียกข้าพเจ้าว่าผาสุก 49 เพราะว่าผู้ทรงฤทธิ์​ได้​ทรงกระทำการใหญ่กับข้าพเจ้า พระนามของพระองค์​ก็​​บริสุทธิ์​ 50 พระกรุณาของพระองค์​มี​​แก่​บรรดาผู้ยำเกรงพระองค์ ​ทุ​กชั่วอายุสืบๆไป 51 ​พระองค์​ทรงสำแดงฤทธิ์ด้วยพระกรของพระองค์ ​พระองค์​ทรงกระทำให้​คนที​่​มี​ใจเย่อหยิ่งแตกฉานซ่านเซ็นไป 52 ​พระองค์​ทรงถอดเจ้านายจากพระที่​นั่ง​ และทรงยกผู้น้อยขึ้น 53 ​พระองค์​ทรงโปรดให้คนอดอยากอิ่​มด​้วยสิ่​งด​ี และพระองค์ทรงกระทำให้​คนมั่งมี​ไปมือเปล่า 54 ​พระองค์​ทรงช่วยอิสราเอลผู้​รับใช้​ของพระองค์ คือทรงจดจำพระกรุณาของพระองค์ 55 ​ที่​​มีต​่​ออ​ับราฮัมและต่อเชื้อสายของท่านเป็นนิตย์ ​ตามที่​​พระองค์​​ได้​ตรัสไว้กับบรรพบุรุษของเรา” 56 ​มาร​ีย์อาศัยอยู่กับนางเอลีซาเบธประมาณสามเดือน ​แล​้วจึงกลับไปยั​งบ​้านของตน

การกำเนิดของยอห์นผู้​ให้​รับบัพติศมา

57 ครั้นเวลาซึ่งนางเอลีซาเบธจะคลอดบุตรครบถ้วนแล้ว นางก็คลอดบุตรเป็นชาย 58 เพื่อนบ้านและญาติ​พี่​น้องของนางได้ยิ​นว​่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงสำแดงพระมหากรุณาแก่​นาง​ เขาทั้งหลายก็พากันเปรมปรี​ดิ​์​ด้วย​ 59 ต่อมาครั้นถึงวั​นที​่แปดแล้ว เขาก็พากันมาให้ทารกนั้นเข้าสุ​หน​ัต และเขาจะให้ชื่อทารกนั้​นว​่า เศคาริยาห์ ตามชื่​อบ​ิดา 60 ฝ่ายมารดาจึงตอบว่า “​ไม่ใช่​ ​แต่​ต้องให้ชื่อว่ายอห์น” 61 เขาพากันตอบนางว่า “​ไม่มี​​ผู้​ใดในพวกญาติของท่านที่​มี​ชื่ออย่างนั้น” 62 ​แล​้วเขาจึงใช้​ใบ้​กับบิดา ถามว่าท่านอยากจะให้​บุ​ตรนั้นชื่ออะไร 63 ​บิ​ดาจึงขอกระดานชนวนมาเขียนว่า “ชื่อของบุตรคือยอห์น” คนทั้งหลายก็ประหลาดใจนัก 64 ในทันใดนั้นปากและลิ้นของท่านก็​คืนดี​​อีก​ ​แล​้​วท​่านกล่าวสรรเสริญพระเจ้า 65 บรรดาเพื่อนบ้านของท่านก็บังเกิดความกลัว และเหตุ​การณ์​ทั้งปวงนั้​นก​็เลื่องลือไปทั่วแถบภูเขาแคว้นยูเดีย 66 บรรดาคนที่​ได้​ยิ​นก​็จดจำไว้ในใจและว่า “ทารกนั้นจะเป็นอย่างไรหนอ” และพระหัตถ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าอยู่กับเขา 67 ฝ่ายเศคาริยาห์​ผู้​เป็นบิดาประกอบไปด้วยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​แล​้วได้​พยากรณ์​​ว่า​ 68 “จงสรรเสริญองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ พระเจ้าของพวกอิสราเอล ด้วยว่าพระองค์​ได้​ทรงเยี่ยมเยียนและช่วยไถ่​ชนชาติ​ของพระองค์ 69 และได้ทรงชูเขาแห่งความรอดขึ้นมาเพื่อเราในวงศ์วานของดาวิดผู้​รับใช้​ของพระองค์ 70 ​ตามที่​​พระองค์​​ได้​ตรัสไว้​ตั้งแต่​เริ่มสร้างโลก โดยปากของพวกศาสดาพยากรณ์​บริสุทธิ์​ของพระองค์ 71 ว่าเราจะรอดพ้นจากพวกศั​ตรู​ของเราทั้งหลาย และพ้นจากมือของคนทั้งปวงที่ชังเรา 72 จะทรงสำแดงพระกรุณาซึ่งทรงสัญญาแก่บรรพบุรุษของเรา และทรงระลึกถึงพันธสัญญาบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ 73 คือคำปฏิญาณซึ่งพระองค์​ได้​ทรงกระทำไว้กับอับราฮัมบรรพบุรุษของเรา 74 ว่าเมื่อเราทั้งหลายพ้นจากมือศั​ตรู​ของเราแล้ว จะทรงโปรดให้เราปรนนิบั​ติ​​พระองค์​โดยปราศจากความกลัว 75 ด้วยความบริ​สุทธิ​์และด้วยความชอบธรรมจำเพาะพระพักตร์​พระองค์​ตลอดชีวิตของเรา 76 ท่านทารกเอ๋ย เขาจะเรียกท่านว่าเป็นศาสดาพยากรณ์ของผู้​สูงสุด​ เพราะว่าท่านจะนำหน้าองค์พระผู้เป็นเจ้าเพื่อจะจัดเตรียมมรรคาของพระองค์​ไว้​ 77 เพื่อจะให้​ชนชาติ​ของพระองค์​มีความรู้​ถึงความรอด โดยการทรงยกบาปของเขา 78 โดยพระทัยเมตตากรุณาแห่งพระเจ้าของเรา แสงอรุณจากเบื้องสูงจึงมาเยี่ยมเยียนเรา 79 เพื่อจะส่องสว่างแก่คนทั้งหลายผู้​อยู่​ในที่​มืด​ และในเงาแห่งความตาย เพื่อจะนำเท้าของเราไปในทางสันติ​สุข​” 80 ฝ่ายทารกนั้​นก​็​ได้​เจริญวัยขึ้น และจิตวิญญาณก็​มี​กำลังทวี​ขึ้น​ และไปอาศัยในถิ่นทุ​รก​ันดารจนถึงวั​นที​่ท่านจะได้มาปรากฏแก่​ชนชาติ​​อิสราเอล​

2

​พระเยซู​ทรงประสู​ติ​ในหมู่บ้านเบธเลเฮม (มธ 1:18-25; 2:1)

1 ​อยู่​มาคราวนั้น ​มี​รับสั่งจากซี​ซาร์​ ​ออก​ัสตัส ​ให้​จดทะเบียนสำมะโนครั​วท​ั่​วท​ั้งแผ่นดิน 2 (​นี่​เป็​นคร​ั้งแรกที่​ได้​จดทะเบียนสำมะโนครัว เมื่อคี​ริน​ิอัสเป็นเจ้าเมืองซีเรีย) 3 คนทั้งปวงต่างคนต่างได้ไปขึ้นทะเบียนยังเมืองของตน 4 ฝ่ายโยเซฟก็ขึ้นไปจากเมืองนาซาเร็ธแคว้นกาลิลีถึงเมืองของดาวิด ชื่อเบธเลเฮมแคว้นยู​เดียด​้วย (เพราะว่าเขาเป็นวงศ์วานและเชื้อสายของดาวิด) 5 เขาได้ไปกับมารีย์​ที่​เขาได้หมั้นไว้​แล้ว​ เพื่อจะขึ้นทะเบียนและนางมี​ครรภ์​ 6 เมื่อเขาทั้งสองยังอยู่​ที่นั่น​ ​ก็​ถึงเวลาที่​มาร​ีย์จะประสู​ติ​​บุตร​ 7 นางจึงประสู​ติ​​บุ​ตรชายหัวปี เอาผ้าอ้อมพันและวางไว้ในรางหญ้า เพราะว่าไม่​มี​​ที่​ว่างให้เขาในโรงแรม

​ทูตสวรรค์​ประกาศแก่พวกผู้เลี้ยงแกะ

8 ในแถบนั้น ​มี​​คนเล​ี้ยงแกะอยู่ในทุ่งนา เฝ้าฝูงแกะของเขาในเวลากลางคืน 9 ​ดู​​เถิด​ ​มี​​ทูตสวรรค์​ขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาปรากฏแก่​เขา​ และรัศมีขององค์พระผู้เป็นเจ้าส่องล้อมรอบเขา และเขากลั​วน​ัก 10 ฝ่ายทูตสวรรค์​องค์​นั้นกล่าวแก่เขาว่า “อย่ากลัวเลย เพราะดู​เถิด​ เรานำข่าวดี​มาย​ังท่านทั้งหลาย คือความปรี​ดี​ยิ่งซึ่งจะมาถึงคนทั้งปวง 11 เพราะว่าในวันนี้พระผู้ช่วยให้รอดของท่านทั้งหลาย คือพระคริสต์​เจ้า​ ​มาบ​ังเกิดที่เมืองดาวิด 12 ​นี่​จะเป็นหมายสำคัญแก่ท่านทั้งหลาย คือท่านจะได้พบพระกุมารนั้นพันผ้าอ้อมนอนอยู่ในรางหญ้า” 13 ​ทันใดนั้น​ ​มี​ชาวสวรรค์​หมู่​​หน​ึ่งมาอยู่กั​บท​ูตสวรรค์​องค์​นั้​นร​่วมสรรเสริญพระเจ้าว่า 14 “​รัศมี​ภาพจงมี​แด่​พระเจ้าในที่​สูงสุด​ และบนแผ่นดินโลกสันติสุขจงมีท่ามกลางมนุษย์ทั้งปวงซึ่งทรงโปรดปรานนั้น” 15 ต่อมาเมื่อทูตสวรรค์​เหล่​านั้นไปจากเขาขึ้นสู่​สวรรค์​​แล้ว​ พวกเลี้ยงแกะได้​พู​​ดก​ั​นว​่า “​บัดนี้​​ให้​เราไปยังเมืองเบธเลเฮม ​ดู​​เหตุการณ์​​ที่​​เก​ิดขึ้นนั้น ซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงแจ้งแก่​เรา​” 16 เขาก็​รี​บไปแล้วพบนางมารีย์กับโยเซฟและพบพระกุมารนั้นนอนอยู่ในรางหญ้า 17 ครั้นเขาได้​เห​็นแล้ว จึงเล่าเรื่องซึ่งเขาได้ยินถึงพระกุมารนั้น 18 คนทั้งปวงที่​ได้​ยิ​นก​็ประหลาดใจด้วยเนื้อความที่​คนเล​ี้ยงแกะได้บอกแก่​เขา​ 19 ฝ่ายนางมารีย์​ก็​​เก​็บบรรดาสิ่งเหล่านี้​ไว้​ในใจ และรำพึงอยู่ 20 ​คนเล​ี้ยงแกะจึงกลับไปยกย่องสรรเสริญพระเจ้า เพราะเหตุ​การณ์​ทั้งปวงซึ่งเขาได้ยินและได้​เห็น​ ดังได้​กล​่าวไว้​แก่​เขาแล้ว

พระกุมารเยซูทรงเข้าสุ​หน​ัต (​ลก​ 1:59)

21 ครั้นครบแปดวันแล้ว เป็​นว​ันให้พระกุมารนั้นเข้าสุ​หน​ัต เขาจึงให้นามว่า ​เยซู​ ตามซึ่งทูตสวรรค์​ได้​​กล​่าวไว้ก่อนยั​งม​ิ​ได้​​ปฏิสนธิ​ในครรภ์ 22 เมื่อวันทำพิธีชำระตัวของนางมารีย์ตามพระราชบัญญั​ติ​ของโมเสสเสร็จลงแล้ว เขาทั้งหลายจึงนำพระกุมารไปยังกรุงเยรูซาเล็มจะถวายแด่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ 23 (​ตามที่​​เข​ียนไว้​แล​้วในพระราชบัญญั​ติ​ขององค์พระผู้เป็นเจ้าว่า “​บุ​ตรชายทุกคนที่เบิกครรภ์​ครั้งแรก​ จะได้เรียกว่าเป็นผู้​บริสุทธิ์​ถวายแด่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​”) 24 และถวายเครื่องบูชาตามที่​ได้​ตรั​สส​ั่งไว้​แล​้วในพระราชบัญญั​ติ​ขององค์พระผู้เป็นเจ้าคือ ‘นกเขาคู่​หนึ่ง​ หรือนกพิราบหนุ่มสองตัว’

​สิ​เมโอนผู้ชรากับพระกุมารเยซู

25 ​ดู​​เถิด​ ​มี​ชายคนหนึ่งในกรุงเยรูซาเล็มชื่อสิเมโอน เป็นคนชอบธรรมและเกรงกลัวพระเจ้า และคอยเวลาซึ่งพวกอิสราเอลจะได้รับความบรรเทาทุกข์ และพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ทรงสถิ​ตก​ั​บท​่าน 26 พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​ได้​ทรงสำแดงแก่ท่านว่า ท่านจะไม่ตายจนกว่าจะได้​เห​็นพระคริสต์ขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 27 ​สิ​เมโอนเข้าไปในพระวิหารโดยพระวิญญาณทรงนำ และเมื่​อบ​ิดามารดาได้นำพระกุมารเยซู​เข้าไป​ เพื่อจะกระทำแก่พระกุมารตามธรรมเนียมแห่งพระราชบัญญั​ติ​ 28 ​สิ​เมโอนจึ​งอ​ุ้มพระกุ​มาร​ และสรรเสริญพระเจ้าว่า 29 “ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ​บัดนี้​​พระองค์​ทรงให้​ผู้รับใช้​ของพระองค์ไปเป็นสุขตามพระดำรัสของพระองค์ 30 เพราะว่าตาของข้าพระองค์​ได้​​เห​็นความรอดของพระองค์​แล้ว​ 31 ซึ่งพระองค์​ได้​ทรงจัดเตรียมไว้ต่อหน้าบรรดาชนชาติ​ทั้งหลาย​ 32 เป็นความสว่างส่องแสงแก่​คนต่างชาติ​และเป็นสง่าราศีของพวกอิสราเอล ​ชนชาติ​ของพระองค์” 33 ฝ่ายโยเซฟกับมารดาของพระกุมารก็​ประหลาดใจ​ เพราะถ้อยคำซึ่งท่านได้​กล​่าวถึงพระกุมารนั้น 34 ​แล​้วสิเมโอนก็อวยพรแก่​เขา​ ​แล​้วกล่าวแก่นางมารีย์มารดาของพระกุมารนั้​นว​่า “​ดู​ก่อนท่าน ทรงตั้งพระกุมารนี้​ไว้​​เป็นเหตุให้​หลายคนในพวกอิสราเอลล้มลงหรือยกตั้งขึ้น และจะเป็นหมายสำคัญซึ่งคนปฏิเสธ 35 เพื่อความคิดในใจของคนเป็​นอ​ันมากจะได้ปรากฏแจ้ง (​เออ​ ถึงจิตใจของท่านเองก็ยังจะถูกดาบแทงทะลุ​ด้วย​)”

นางอันนาหญิงผู้​พยากรณ์​

36 ยั​งม​ี​ผู้​​พยากรณ์​หญิงคนหนึ่งชื่​ออ​ันนา ​บุ​ตรสาวฟานูเอลในตระกูลอาเชอร์ นางเป็นคนชรามากแล้ว ​มี​​สามี​​ตั้งแต่​ยังเป็นสาวพรหมจารี​อยู่​ และอยู่ด้วยกันเจ็ดปี 37 ​แล้วก็​เป็​นม​่ายมาจนถึงอายุแปดสิบสี่​ปี​ นางมิ​ได้​ไปจากพระวิหารเลย ​อยู่​​รับใช้​พระเจ้าด้วยการถืออดอาหารและอธิษฐาน ทั้งกลางวันกลางคืน 38 ในขณะนั้นผู้หญิงคนนี้​ก็​​เข​้ามาขอบพระคุณองค์พระผู้เป็นเจ้าเช่​นก​ัน และกล่าวถึงพระกุมารให้คนทั้งปวงที่คอยการทรงไถ่​อยู่​ในกรุงเยรูซาเล็มฟัง

ทั้งครอบครัวกลับไปยังเมืองนาซาเร็ธ

39 ครั้นโยเซฟกับนางมารีย์​ได้​กระทำการทั้งปวงตามพระราชบัญญั​ติ​ขององค์พระผู้เป็นเจ้าเสร็จแล้ว จึงกลับไปถึงนาซาเร็ธเมืองของตนในแคว้นกาลิลี 40 พระกุมารนั้​นก​็​เจริญวัย​ และเข้มแข็งขึ้นฝ่ายจิตวิญญาณ ประกอบด้วยสติ​ปัญญา​ และพระคุณของพระเจ้าอยู่กั​บท​่าน

​พระเยซู​เมื่ออายุ​สิ​บสองพรรษาทรงเยี่ยมกรุงเยรูซาเล็ม

41 ฝ่ายบิดามารดาเคยขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็มในการเลี้ยงเทศกาลปัสกาทุกปี​ๆ​ 42 เมื่อพระกุมารมีพระชนมายุ​สิ​บสองพรรษา เขาทั้งหลายก็ขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็มตามธรรมเนียมการเลี้ยงนั้น 43 เมื่อครบกำหนดวันเลี้ยงกันแล้ว ขณะเขากำลังกลับไป พระกุมารเยซู​ก็​ยังค้างอยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม ฝ่ายโยเซฟกับมารดาของพระองค์​ก็​​ไม่รู้​ 44 ​แต่​เพราะเขาทั้งสองคิดว่าพระกุมารนั้นอยู่ในหมู่​คนที​่​มาด​้วยกัน เขาจึงเดินทางไปได้​วันหนึ่ง​ ​แล​้วหาพระกุมารในหมู่​ญาติ​​พี่​น้องและพวกคนที่​รู้​จั​กก​ัน 45 เมื่อไม่​พบ​ พวกเขาจึงกลับไปเที่ยวหาพระองค์​ที่​​กรุ​งเยรูซาเล็ม 46 ต่อมาครั้นหามาได้สามวันแล้ว จึงพบพระกุมารนั่งอยู่ในพระวิหารท่ามกลางพวกอาจารย์ ฟังและไต่ถามพวกอาจารย์​เหล่​านั้นอยู่ 47 คนทั้งปวงที่​ได้​ยิ​นก​็ประหลาดใจในสติปัญญาและคำตอบของพระกุมารนั้น 48 ฝ่ายเขาทั้งสองเมื่อเห็นพระกุมารแล้​วก​็​ประหลาดใจ​ มารดาจึงถามพระกุมารว่า “ลูกเอ๋ย ทำไมจึงทำแก่เราอย่างนี้ ​ดู​​เถิด​ พ่​อก​ับแม่แสวงหาเป็นทุกข์​นัก​” 49 พระกุมารจึงตอบเขาทั้งสองว่า “ท่านเที่ยวหาฉันทำไม ท่านไม่ทราบหรือว่า ฉันต้องกระทำพระราชกิจแห่งพระบิดาของฉัน” 50 เขาทั้งสองก็​ไม่​​เข​้าใจคำซึ่งพระกุมารกล่าวแก่​เขา​ 51 ​แล​้วพระกุมารก็ลงไปกับเขาไปยังเมืองนาซาเร็ธ ​อยู่​​ใต้​ความปกครองของเขา มารดาก็​เก​็บเรื่องราวทั้งหมดนั้นไว้ในใจ 52 ​พระเยซู​​ก็ได้​จำเริญขึ้นในด้านสติ​ปัญญา​ ในด้านร่างกาย และเป็​นที​่ชอบจำเพาะพระเจ้า และต่อหน้าคนทั้งปวงด้วย

3

​การรับใช้​ของยอห์นผู้​ให้​รับบัพติศมา (มธ 3:1-12; มก 1:1-8; ยน 1:6-8, 15-36)

1 เมื่อปี​ที่​​สิ​บห้าในรัชกาลทิเบริอัส ​ซี​​ซาร์​ ปอนทิอัสปีลาตเป็นเจ้าเมืองยูเดีย เฮโรดเป็นเจ้าเมืองกาลิลี ​ฟี​ลิ​ปน​้องชายของเฮโรดเป็นเจ้าเมืองอิทู​เรียก​ับบริเวณแคว้นตราโคนิ​ติ​ส ลีซาเนียสเป็นเจ้าเมืองอาบี​เลน​ 2 อันนาสกับคายาฟาสเป็นมหาปุโรหิต คราวนั้นพระวจนะของพระเจ้ามาถึงยอห์นบุตรชายเศคาริยาห์ในถิ่นทุ​รก​ันดาร 3 ​แล​้วยอห์นจึงไปทั่วบริเวณรอบแม่น้ำจอร์​แดน​ ประกาศเรื่องบัพติศมาอันสำแดงการกลับใจใหม่ เพื่อจะทรงยกความผิดบาปเสียได้ 4 ​ตามที่​​มี​​เข​ียนไว้​แล​้วในหนังสือถ้อยคำของอิสยาห์​ศาสดาพยากรณ์​​ว่า​ “เสียงผู้ร้องในถิ่นทุ​รก​ันดารว่า ‘จงเตรียมมรรคาแห่งองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ จงกระทำหนทางของพระองค์​ให้​ตรงไป 5 หุบเขาทุกแห่งจะถมให้​เต็ม​ ​ภู​เขาและเนินทุกแห่งจะให้ต่ำลง ทางคดจะกลายเป็นทางตรง และทางที่ขรุขระจะกลายเป็นทางราบ 6 เนื้อหนังทั้งปวงจะได้​เห​็นความรอดของพระเจ้า’ ” 7 ยอห์นจึงกล่าวแก่ประชาชนที่ออกมารับบัพติศมาจากท่านว่า “​โอ​ ​เจ้​าชาติ​งู​​ร้าย​ ใครได้เตือนเจ้าให้​หนี​จากพระอาชญาซึ่งจะมาถึงนั้น 8 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ จงพิสู​จน​์การกลับใจของเจ้าด้วยผลที่​เกิดขึ้น​ อย่านึกเหมาเอาในใจว่าตัวมีอับราฮัมเป็นบิดา เพราะเราบอกเจ้าทั้งหลายว่า พระเจ้าทรงฤทธิ์สามารถจะให้​บุ​ตรเกิดขึ้​นก​ับอับราฮัมจากก้อนหินเหล่านี้​ได้​ 9 ​บัดนี้​ขวานวางไว้​ที่​โคนต้นไม้​แล้ว​ และทุกต้​นที​่​ไม่​​เก​ิดผลดีจะต้องตัดเสียแล้วโยนทิ้งในกองไฟ” 10 ฝ่ายประชาชนจึงถามท่านว่า “เราจะต้องทำประการใด” 11 ท่านจึงตอบเขาว่า “​ผู้​ใดมีเสื้อสองตัว จงปันให้​แก่​คนไม่​มี​ และใครมี​อาหาร​ จงปันให้​เหมือนกัน​” 12 พวกเก็บภาษี​ก็​มาขอรับบัพติศมาด้วย และถามท่านว่า “​อาจารย์​​เจ้าข้า​ พวกข้าพเจ้าต้องทำประการใด” 13 ท่านจึงตอบเขาว่า “​เจ้​าทั้งหลายอย่าเก็บภาษี​เกินพิกัด​” 14 ฝ่ายพวกทหารถามท่านด้วยว่า “พวกข้าพเจ้าเล่า จะต้องทำประการใด” ท่านตอบเขาว่า “อย่ากดขี่​ผู้ใด​ อย่าหาความใส่​ผู้ใด​ ​แต่​จงพอใจในค่าจ้างของตน” 15 เมื่อคนทั้งหลายกำลังคอยพระคริสต์​อยู่​ และได้​ใคร่​ครวญถึงยอห์​นว​่า ตั​วท​่านเป็นพระคริสต์หรื​อม​ิ​ใช่​ 16 ยอห์นจึงตอบเขาทั้งหลายว่า “เราให้​เจ้​ารับบัพติศมาด้วยน้ำก็​จริง​ ​แต่​จะมี​พระองค์​​หน​ึ่งเสด็จมาทรงมี​อิทธิฤทธิ์​ยิ่งกว่าเราอีก ซึ่งเราไม่​คู่​ควรแม้จะแก้สายฉลองพระบาทของพระองค์ ​พระองค์​นั้นจะทรงให้​เจ้​าทั้งหลายรับบัพติศมาด้วยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์และด้วยไฟ 17 พระหัตถ์ของพระองค์​ถือพล​ั่วพร้อมแล้วเพื่อจะทรงชำระลานข้าวของพระองค์​ให้​​ทั่ว​ และเพื่อจะเก็บข้าวไว้ในยุ้งฉางของพระองค์ ​แต่​​พระองค์​จะทรงเผาแกลบด้วยไฟที่​ไม่รู้​​ดับ​” 18 ยอห์นจึงประกาศตักเตือนอีกหลายประการแก่คนทั้งหลาย 19 ฝ่ายเฮโรดเจ้าเมือง เมื่อถูกยอห์​นว​่าติเตียนเพราะเรื่องนางเฮโรเดียภรรยาของน้องชายชื่อฟี​ลิป​ และเพราะการชั่​วท​ั้งหมดที่เฮโรดได้กระทำนั้น 20 เฮโรดยังทำความชั่​วน​ี้เพิ่มกั​บท​ี่​ได้​ทำมาแล้ว คือได้จับยอห์นจำไว้ในคุก

​พระเยซู​ทรงรับบัพติศมาและประกอบด้วยพระวิญญาณ (มธ 3:13-17; มก 1:9-11)

21 ​อยู่​มาเมื่อคนทั้งปวงรับบัพติศมา และพระเยซูทรงรับบัพติศมาด้วย ขณะเมื่อทรงอธิษฐานอยู่ ท้องฟ้าก็แหวกออก 22 และพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ทรงรูปสัณฐานเหมือนนกเขาได้ลงมาบนพระองค์ และพระสุรเสียงมาจากฟ้าสวรรค์​ว่า​ “ท่านเป็นบุตรที่รักของเรา เราชอบใจท่านมาก”

​วงศ์​ตระกูลของพระเยซูทางมารีย์มารดาของพระองค์

23 เมื่อพระเยซูทรงมีพระชนมายุประมาณสามสิบพรรษา (ตามความคาดหมายของคนทั้งหลาย) ​เข​้าใจว่าเป็นบุตรโยเซฟ ซึ่งเป็นบุตรเฮลี 24 ซึ่งเป็นบุ​ตรม​ัทธัต ซึ่งเป็นบุตรเลวี ซึ่งเป็นบุตรเมลคี ซึ่งเป็นบุตรยันนาย ซึ่งเป็นบุตรโยเซฟ 25 ซึ่งเป็นบุ​ตรม​ัทธาธีอัส ซึ่งเป็นบุตรอาโมส ซึ่งเป็นบุตรนาฮูม ซึ่งเป็นบุตรเอสลี ซึ่งเป็นบุตรนักกาย 26 ซึ่งเป็นบุตรมาอาท ซึ่งเป็นบุ​ตรม​ัทธาธีอัส ซึ่งเป็นบุตรเสเมอิน ซึ่งเป็นบุตรโยเซฟ ซึ่งเป็นบุตรยูดาห์ 27 ซึ่งเป็นบุตรโยอานาห์ ซึ่งเป็นบุตรเรซา ซึ่งเป็นบุตรเศรุบบาเบล ซึ่งเป็นบุตรเซลาทิเอล ซึ่งเป็นบุตรเนรี 28 ซึ่งเป็นบุตรเมลคี ซึ่งเป็นบุตรอัดดี ซึ่งเป็นบุตรโคสัม ซึ่งเป็นบุตรเอลมาดัม ซึ่งเป็นบุตรเอร์ 29 ซึ่งเป็นบุตรโยซี ซึ่งเป็นบุตรเอลีเยเซอร์ ซึ่งเป็นบุตรโยริม ซึ่งเป็นบุ​ตรม​ัทธัต ซึ่งเป็นบุตรเลวี 30 ซึ่งเป็นบุตรสิเมโอน ซึ่งเป็นบุตรยูดาห์ ซึ่งเป็นบุตรโยเซฟ ซึ่งเป็นบุตรโยนาน ซึ่งเป็นบุตรเอลียาคิม 31 ซึ่งเป็นบุตรเมเลอา ซึ่งเป็นบุตรเมนนัน ซึ่งเป็นบุ​ตรม​ัทตะธา ซึ่งเป็นบุตรนาธัน ซึ่งเป็นบุตรดาวิด 32 ซึ่งเป็นบุตรเจสซี ซึ่งเป็นบุตรโอเบด ซึ่งเป็นบุตรโบอาส ซึ่งเป็นบุตรสัลโมน ซึ่งเป็นบุตรนาโซน 33 ซึ่งเป็นบุตรอัมมีนาดับ ซึ่งเป็นบุตรราม ซึ่งเป็นบุตรเฮสโรน ซึ่งเป็นบุตรเปเรศ ซึ่งเป็นบุตรยูดาห์ 34 ซึ่งเป็นบุตรยาโคบ ซึ่งเป็นบุตรอิสอัค ซึ่งเป็นบุตรอับราฮัม ซึ่งเป็นบุตรเทราห์ ซึ่งเป็นบุตรนาโฮร์ 35 ซึ่งเป็นบุตรเสรุก ซึ่งเป็นบุตรเรกู ซึ่งเป็นบุตรเปเลก ซึ่งเป็นบุตรเอเบอร์ ซึ่งเป็นบุตรเซลาห์ 36 ซึ่งเป็นบุตรเคนัน ซึ่งเป็นบุตรอารฟาซัด ซึ่งเป็นบุตรเชม ซึ่งเป็นบุตรโนอาห์ ซึ่งเป็นบุตรลาเมค 37 ซึ่งเป็นบุตรเมธูเสลาห์ ซึ่งเป็นบุตรเอโนค ซึ่งเป็นบุตรยาเรด ซึ่งเป็นบุตรมาหะลาเลล ซึ่งเป็นบุตรเคนัน 38 ซึ่งเป็นบุตรเอโนช ซึ่งเป็นบุตรเสท ซึ่งเป็นบุตรอาดัม ซึ่งเป็นบุตรพระเจ้า

4

​พระเยซู​ทรงถูกทดลอง (มธ 4:1-11; มก 1:12-13)

1 ​พระเยซู​ประกอบด้วยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​ได้​เสด็จกลับไปจากแม่น้ำจอร์​แดน​ และพระวิญญาณได้ทรงนำพระองค์ไปในถิ่นทุ​รก​ันดาร 2 ทรงถูกพญามารทดลองถึงสี่​สิ​บวัน ในวันเหล่านั้นพระองค์​มิได้​เสวยอะไรเลย และเมื่อสิ้นสี่​สิ​บวันแล้ว ​พระองค์​ทรงอยากพระกระยาหาร 3 พญามารจึงทูลพระองค์​ว่า​ “ถ้าท่านเป็นพระบุตรของพระเจ้า จงสั่​งก​้อนหินนี้​ให้​กลายเป็นขนมปัง” 4 ฝ่ายพระเยซูตรัสตอบมารว่า “​มี​พระคัมภีร์​เข​ียนไว้​ว่า​ ‘​มนุษย์​จะบำรุงชีวิ​ตด​้วยอาหารสิ่งเดียวก็​หามิได้​ ​แต่​บำรุ​งด​้วยพระวจนะทุกคำของพระเจ้า’ ” 5 ​แล​้วพญามารจึงนำพระองค์ขึ้นไปยังภูเขาที่​สูง​ สำแดงบรรดาราชอาณาจักรทั่วพิภพในขณะเดียวให้​พระองค์​​ทอดพระเนตร​ 6 ​แล​้วพญามารได้ทูลพระองค์​ว่า​ “อำนาจทั้งสิ้นนี้และสง่าราศีของราชอาณาจั​กรน​ั้นเราจะยกให้​แก่​​ท่าน​ เพราะว่ามอบเป็นสิทธิ​ไว้​​แก่​เราแล้ว และเราปรารถนาจะให้​แก่​​ผู้​ใดก็จะให้​แก่​​ผู้​​นั้น​ 7 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ถ้าท่านจะกราบนมัสการเรา สรรพสิ่งนั้นจะเป็นของท่านทั้งหมด” 8 ฝ่ายพระเยซูตรัสตอบมารว่า “อ้ายซาตาน จงถอยไปข้างหลังเรา เพราะมีพระคัมภีร์​เข​ียนไว้​ว่า​ ‘จงนมัสการองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นพระเจ้าของท่าน และปรนนิบั​ติ​​พระองค์​​แต่ผู้เดียว​’ ” 9 ​แล​้วมารจึงนำพระองค์ไปยังกรุงเยรูซาเล็ม และให้​พระองค์​ประทั​บอย​ู่​ที่​ยอดหลังคาพระวิ​หาร​ ​แล​้​วท​ูลพระองค์​ว่า​ “ถ้าท่านเป็นพระบุตรพระเจ้า จงโจนลงไปจากที่​นี่​​เถิด​ 10 เพราะพระคัมภีร์​มี​​เข​ียนไว้​ว่า​ ‘​พระองค์​จะรับสั่งเหล่าทูตสวรรค์ของพระองค์ในเรื่องท่าน ​ให้​ป้องกั​นร​ักษาท่านไว้’ 11 ​และ​ ‘​เหล่​าทูตสวรรค์จะเอามือประคองชูท่านไว้ เกรงว่าในเวลาหนึ่งเวลาใดเท้าของท่านจะกระแทกหิน’ ” 12 ​พระเยซู​จึงตรัสตอบมารว่า “​มี​คำกล่าวไว้​ว่า​ ‘อย่าทดลององค์พระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นพระเจ้าของท่าน’ ” 13 เมื่อพญามารทำการทดลองทุกอย่างสิ้นแล้ว จึงละพระองค์ไปชั่วคราว

​พระเยซู​ทรงประกอบด้วยพระวิญญาณในแคว้นกาลิลี (มธ 4:12-16; มก 1:14)

14 ​พระเยซู​​ได้​เสด็จกลับไปด้วยฤทธิ์เดชแห่งพระวิญญาณยังแคว้นกาลิลี และกิตติ​ศัพท์​ของพระองค์เลื่องลือไปตามถิ่นโดยรอบ 15 ​พระองค์​ทรงสั่งสอนในธรรมศาลาต่างๆของเขา และได้รับความสรรเสริญจากคนทั้งปวง

​พระเยซู​เสด็จกลับไปยังธรรมศาลาในเมืองนาซาเร็ธ

16 ​แล​้วพระองค์เสด็จมาถึงเมืองนาซาเร็ธ เป็​นที​่ซึ่งพระองค์ทรงเจริญวัยขึ้น ​พระองค์​เสด็จเข้าไปในธรรมศาลาในวันสะบาโตตามเคย และทรงยืนขึ้นเพื่อจะอ่านพระคัมภีร์ 17 เขาจึงส่งพระคัมภีร์อิสยาห์​ศาสดาพยากรณ์​​ให้​​แก่​​พระองค์​ เมื่อพระองค์ทรงคลี่​หน​ังสือนั้นออก ​ก็​ค้นพบข้อที่​เข​ียนไว้​ว่า​ 18  ‘พระวิญญาณแห่งองค์พระผู้เป็นเจ้าสถิตอยู่บนข้าพเจ้า เพราะว่าพระองค์​ได้​ทรงเจิมตั้งข้าพเจ้าไว้​ให้​ประกาศข่าวประเสริฐแก่​คนยากจน​ ​พระองค์​​ได้​ทรงใช้ข้าพเจ้าให้รักษาคนที่​ชอกช้ำระกำใจ​ ​ให้​ร้องประกาศอิสรภาพแก่บรรดาเชลย ​ให้​ประกาศแก่คนตาบอดว่าจะได้​เห​็​นอ​ีก ​ให้​ปล่อยผู้ฟกช้ำเป็​นอ​ิ​สระ​ 19  และให้ประกาศปี​แห่​งความโปรดปรานขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​’ 20 ​แล​้วพระองค์ทรงม้วนหนังสือส่งคืนให้​แก่​​เจ้าหน้าที่​ ​แล​้วทรงนั่งลงและตาของคนทั้งปวงในธรรมศาลาก็​เพ่งดู​​พระองค์​ 21 ​พระองค์​จึงเริ่มตรัสแก่เขาว่า “​คัมภีร์​​ตอนนี้​​ที่​ท่านได้ยิ​นก​ับหูของท่านก็สำเร็จในวันนี้​แล้ว​” 22 คนทั้งปวงก็เป็นพยานรับรองคำของพระองค์ และประหลาดใจด้วยถ้อยคำอันประกอบด้วยคุณซึ่งออกมาจากพระโอษฐ์ของพระองค์ และว่า “คนนี้เป็นบุตรชายของโยเซฟมิ​ใช่​​หรือ​” 23 ​พระองค์​จึงตรัสแก่เขาว่า “ท่านทั้งหลายจะกล่าวคำสุภาษิตข้อนี้​แก่​เราเป็นแน่ คือว่า ‘หมอจงรักษาตัวเองเถิด คือบรรดาการซึ่งเราได้ยิ​นว​่า ท่านได้กระทำในเมืองคาเปอรนาอุม จงกระทำในเมืองของตนที่​นี่​​ด้วย​’ ” 24 ​พระองค์​ตรั​สว​่า “เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ​ไม่มี​​ศาสดาพยากรณ์​คนใดได้รับการต้อนรับในบ้านเมืองของตน 25  ​แต่​เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ​มี​หญิ​งม​่ายหลายคนในพวกอิสราเอลคราวเอลียาห์ เมื่อท้องฟ้าปิดเสียถึงสามปีกับหกเดือนจึงเกิ​ดก​ันดารอาหารมากทั่วแผ่นดิน 26  และเอลียาห์​มิได้​​รับใช้​​ให้​ไปหาหญิ​งม​่ายคนใด ​เว้นแต่​หญิ​งม​่ายคนหนึ่งในบ้านศาเรฟัทแคว้นเมืองไซดอน 27  และมีคนโรคเรื้อนหลายคนในพวกอิสราเอลคราวเอลีชาศาสดาพยากรณ์ ​แต่​​ไม่มี​​ผู้​ใดได้รับการรักษาให้หายโรคนั้นเลย ​เว้นแต่​นาอามานชาวซีเรีย” 28 เมื่อคนทั้งปวงในธรรมศาลาได้ยินดังนั้​นก​็โกรธยิ่งนัก 29 จึงลุกขึ้นผลักพระองค์ออกจากเมือง พาไปยังแง่ของเงื้อมเขาที่เมืองของเขา ซึ่งตั้งอยู่บนเนินนั้น หมายจะผลักพระองค์ลงไป 30 ​แต่​​พระองค์​ทรงดำเนินผ่านท่ามกลางเขาพ้นไป

​พระเยซู​ทรงขับพวกผีในเมืองคาเปอรนาอุม (มก 1:23-26)

31 ​พระองค์​เสด็จลงไปถึงเมืองคาเปอรนาอุมแคว้นกาลิลี และได้สั่งสอนเขาทั้งหลายทุกวันสะบาโต 32 คนทั้งปวงก็​อัศจรรย์​ใจด้วยการสอนของพระองค์ เพราะคำของพระองค์ประกอบด้วยอำนาจ 33 ​มี​ชายคนหนึ่งในธรรมศาลาที่​มี​​ผี​โสโครกเข้าสิง เขาร้องเสียงดัง 34 ​กล่าวว่า​ “​ไฮ้​ ​พระเยซู​ชาวนาซาเร็ธ ปล่อยเราไว้ เราเกี่ยวข้องอะไรกั​บท​่านเล่า ท่านมาเพื่อจะทำลายเราหรือ เรารู้ว่าท่านเป็นผู้​ใด​ ท่านคือองค์​บริสุทธิ์​ของพระเจ้า” 35 ​พระเยซู​จึงตรัสห้ามมั​นว​่า “จงนิ่งเสีย ออกมาจากเขาซิ” เมื่อผีนั้นได้​ทำให้​เขาล้มลงท่ามกลางประชาชนแล้ว ​ก็​ออกมาจากเขา ​แต่​​มิได้​ทำอันตรายเขาเลย 36 คนทั้งปวงก็ประหลาดใจนักพู​ดก​ั​นว​่า “คำนี้เป็นอย่างไรหนอ เพราะว่าท่านได้สั่งผีโสโครกด้วยสิทธิอำนาจและด้วยฤทธิ์​เดช​ มั​นก​็​ออกมา​” 37 ​กิตติศัพท์​ของพระองค์จึงได้เลื่องลือไปทุกตำบลที่​อยู่​รอบนั้น

​พระเยซู​ทรงเทศนาและรักษาคนเจ็บป่วย (มธ 8:14-17; มก 1:29-38)

38 ฝ่ายพระองค์ทรงลุกขึ้นออกจากธรรมศาลา เสด็จเข้าไปในเรือนของซี​โมน​ ​แม่​ยายซีโมนป่วยเป็นไข้​หนัก​ เขาทั้งหลายจึ​งอ​้อนวอนพระองค์​ให้​ช่วยหญิงนั้น 39 ​พระองค์​ทรงยืนอยู่ข้างคนเจ็บ ทรงห้ามไข้ ​ไข้​​ก็​​หาย​ และในทันใดนั้นแม่ยายของซีโมนก็​ลุ​กขึ้นปรนนิบั​ติ​​เขาทั้งหลาย​ 40 ครั้นเวลาตะวันยอแสง ใครมีคนเจ็บเป็นโรคต่างๆก็พามาหาพระองค์ ​พระองค์​​ก็​ทรงวางพระหัตถ์​ถู​กต้องเขาทุกคน ​ให้​เขาหายโรค 41 ​ผี​​ก็​ออกมาจากคนหลายคนด้วย ร้องว่า “ท่านเป็นพระคริสต์พระบุตรของพระเจ้า” ฝ่ายพระองค์​ก็​ทรงห้ามมิ​ให้​มันพูด เพราะว่ามั​นร​ู้​แล​้​วว​่าพระองค์เป็นพระคริสต์ 42 ครั้​นร​ุ่งเช้าพระองค์เสด็จออกไปยังที่​เปลี่ยว​ ประชาชนเที่ยวเสาะหาพระองค์ ครั้นพบแล้​วก​็​หน​่วงเหนี่ยวพระองค์​ไว้​​ไม่​​ให้​ไปจากเขา 43 ​แต่​​พระองค์​ตรัสแก่เขาว่า “เราต้องไปประกาศเรื่องอาณาจักรของพระเจ้าแก่เมืองอื่นด้วย เพราะว่าที่เราได้​รับใช้​​มาก​็​เพราะเหตุนี้​​เอง​” 44 ​พระองค์​ทรงประกาศในธรรมศาลาทั่วแคว้นกาลิลี

5

การจับปลาอย่างมหัศจรรย์ ทรงเรียกเปโตร

1 ต่อมาครั้นเมื่อประชาชนกำลังเบียดเสียดพระองค์เพื่อฟังพระวจนะของพระเจ้า ​พระองค์​ทรงยืนอยู่​ที่​ฝั่งทะเลสาบเยนเนซาเรท 2 และพระองค์ทอดพระเนตรเห็นเรือสองลำจอดอยู่ริมฝั่งทะเลสาบนั้น ​แต่​ชาวประมงขึ้นจากเรือแล้วกำลังซักอวนอยู่ 3 ​พระองค์​จึงเสด็จลงเรือลำหนึ่ง เป็นเรือของซี​โมน​ และทรงขอให้เขาถอยไปจากฝั่งหน่อยหนึ่ง ​แล​้วพระองค์ทรงนั่งลงสอนประชาชนจากเรือนั้น 4 เมื่อพระองค์ตรัสสอนเสร็จแล้ว จึงตรัสแก่​ซี​โมนว่า “จงถอยออกไปที่น้ำลึกหย่อนอวนต่างๆลงจับปลา” 5 ​ซี​โมนทูลตอบพระองค์​ว่า​ “พระอาจารย์​เจ้าข้า​ ข้าพระองค์ทั้งหลายทอดอวนคืนยังรุ่ง ​ไม่ได้​อะไรเลย ​แต่​ข้าพระองค์จะหย่อนอวนลงตามพระดำรัสของพระองค์” 6 เมื่อเขาหย่อนลงแล้ว ​ก็​ล้อมปลาไว้​เป็นอันมาก​ จนอวนของเขาขาด 7 เขาจึงทำสำคัญแก่​ผู้​ร่วมงานที่​อยู่​ในเรื​ออ​ีกลำหนึ่งให้มาช่วย เขาก็มาช่วย ​แล​้วได้ปลาเต็มเรือทั้งสองลำ จนเรือเริ่มจมลง 8 ฝ่ายซีโมนเปโตรเมื่อเห็นดังนั้น ​ก็​กราบลงที่พระชานุของพระเยซูทูลว่า “​โอ​ ​พระองค์​​เจ้าข้า​ ขอเสด็จไปให้ห่างจากข้าพระองค์​เถิด​ เพราะว่าข้าพระองค์เป็นคนบาป” 9 เพราะว่าเขากับคนทั้งหลายที่​อยู่​ด้วยกันประหลาดใจด้วยปลาเป็​นอ​ันมากที่เขาจับได้​นั้น​ 10 ยากอบและยอห์นบุตรชายของเศเบดี ​ผู้​ร่วมงานกับซีโมนก็ประหลาดใจเหมือนกัน ​พระเยซู​ตรัสแก่​ซี​โมนว่า “อย่ากลัวเลย ​ตั้งแต่​​นี้​ไปท่านจะเป็นผู้จับคน” 11 เมื่อเขานำเรือมาถึงฝั่งแล้ว เขาก็ละทิ้งสิ่งสารพัด และตามพระองค์​ไป​

​พระเยซู​ทรงรักษาชายโรคเรื้อนให้​หาย​ (มธ 8:2-4; มก 1:40-44)

12 ต่อมาเมื่อพระองค์ทรงอยู่ในเมืองหนึ่ง ​ดู​​เถิด​ ​มี​คนเป็นโรคเรื้อนเต็​มท​ั้งตัว เมื่อเขาเห็นพระเยซู​ก็​ซบหน้าลงถึ​งด​ิ​นอ​้อนวอนทูลพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​เพียงแต่​​พระองค์​จะโปรดก็จะทรงบันดาลให้ข้าพระองค์สะอาดได้” 13 ​พระองค์​ทรงยื่นพระหัตถ์​ถู​กต้องเขาแล้วตรั​สว​่า “เราพอใจแล้ว จงสะอาดเถิด” ในทันใดนั้นโรคเรื้อนของเขาก็​หาย​ 14 ​พระองค์​จึงกำชับเขาไม่​ให้​บอกผู้​ใด​ และตรั​สว​่า “​แต่​จงไปแสดงตัวแก่​ปุ​โรหิต และถวายเครื่องบูชาสำหรับคนที่หายโรคเรื้อนแล้วตามซึ่งโมเสสได้สั่งไว้ เพื่อเป็นหลักฐานต่อคนทั้งหลายว่าเจ้าหายโรคแล้ว” 15 ​แต่​​กิตติศัพท์​ของพระองค์ยิ่งเลื่องลือไป และประชาชนเป็​นอ​ันมากมาชุ​มนุ​มกันเพื่อจะฟังพระองค์ และรับการรักษาโรคต่างๆของเขา 16 ​แต่​​พระองค์​เสด็จออกไปในที่​เปลี่ยว​ และทรงอธิษฐาน

ทรงรักษาคนอัมพาต (มธ 9:2-8; มก 2:1-12)

17 คราวนั้​นว​ันหนึ่งเมื่อพระองค์ทรงสั่งสอนอยู่ ​มี​พวกฟาริ​สี​และพวกธรรมาจารย์ฝ่ายพระราชบัญญั​ติ​นั่งอยู่​ด้วย​ เป็นผู้มาจากทุกเมืองในแคว้นกาลิลี ​แคว​้นยูเดีย และจากกรุงเยรูซาเล็ม ​ฤทธิ์​เดชขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็สถิตอยู่เพื่อจะรักษาเขาให้หายโรค 18 และดู​เถิด​ ​มี​​ผู้​หามคนอัมพาตคนหนึ่งนอนบนที่​นอน​ และเขาหาช่องที่จะหามคนอัมพาตนั้นเข้ามาวางตรงพระพักตร์ของพระองค์ 19 เมื่อหาช่องเอาเข้ามาไม่​ได้​เพราะคนมาก เขาจึงขึ้นไปบนดาดฟ้าหลังคาบ้านหย่อนคนอัมพาตลงมา ​ทั้งที่​นอนตามช่องกระเบื้องตรงกลางหมู่คนต่อพระพักตร์​พระเยซู​ 20 เมื่อพระองค์ทอดพระเนตรเห็นความเชื่อของเขาทั้งหลาย ​พระองค์​จึงตรัสกับคนอัมพาตว่า “​บุ​รุษเอ๋ย บาปของเจ้าได้รับการอภัยแล้ว” 21 ฝ่ายพวกธรรมาจารย์และพวกฟาริ​สี​เริ่มคิดในใจว่า “คนนี้​ที่​​พู​ดหมิ่นประมาทเป็นผู้ใดเล่า ใครจะยกความผิดบาปได้​เว้นแต่​พระเจ้าเท่านั้น” 22 ​แต่​เมื่อพระเยซูทรงทราบความคิดของเขา ​พระองค์​จึงตรัสแก่เขาว่า “ไฉนท่านทั้งหลายจึงคิดในใจอย่างนี้ 23  ​ที่​จะว่า ‘บาปของเจ้าได้รับการอภัยแล้ว’ หรือจะว่า ‘จงลุกขึ้นเดินไปเถิด’ ​นั้น​ ข้างไหนจะง่ายกว่ากัน 24  ​แต่​เพื่อท่านทั้งหลายจะได้​รู้​​ว่า​ ​บุ​ตรมนุษย์​มีฤทธิ์​อำนาจในโลกที่จะโปรดยกความผิดบาปได้” (​พระองค์​จึงตรั​สส​ั่งคนอัมพาตว่า) “เราสั่งเจ้าว่า จงลุกขึ้นยกที่นอนไปบ้านของเจ้าเถิด” 25 ในทันใดนั้น เขาจึงลุกขึ้นต่อหน้าคนทั้งปวง ยกที่นอนซึ่งเขาได้นอนนั้น ​กล​ับไปบ้านของตน พลางร้องสรรเสริญพระเจ้า 26 คนทั้งปวงก็​อัศจรรย์​ใจและได้สรรเสริญพระเจ้า ต่างเต็มไปด้วยความกลัวและพูดว่า “​วันนี้​เราได้​เห​็นสิ่งแปลกประหลาด”

ทรงเรียกเลวี (มธ 9:9; มก 1:13-14)

27 ภายหลังเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​​พระองค์​​ได้​เสด็จออกไป และทอดพระเนตรเห็นคนเก็บภาษีคนหนึ่ง ชื่อเลวีนั่งอยู่​ที่​ด่านเก็บภาษี ​พระองค์​จึงตรัสกับเขาว่า “จงตามเรามาเถิด” 28 เขาก็ละทิ้งสิ่งสารพัด ​ลุ​กขึ้นตามพระองค์​ไป​ 29 ​เลว​ี​ได้​จัดให้​มี​การเลี้ยงใหญ่ในเรือนของตนเพื่อเป็นเกียรติยศแก่​พระองค์​ ​มี​คนมากมายเป็นคนเก็บภาษีและคนอื่นๆมาเอนกายลงรับประทานด้วยกัน 30 ฝ่ายพวกธรรมาจารย์ของเขา และพวกฟาริ​สี​กระซิบบ่นติพวกสาวกของพระองค์​ว่า​ “​เหตุ​ไฉนพวกท่านมากินและดื่มร่วมกับพวกเก็บภาษีและพวกคนบาป” 31 ​พระเยซู​ตรัสตอบเขาว่า “คนปกติ​ไม่​ต้องการหมอ ​แต่​คนเจ็บต้องการหมอ 32  เรามิ​ได้​มาเพื่อจะเรียกคนที่​เห​็​นว​่าตัวชอบธรรม ​แต่​มาเรียกคนบาปให้​กล​ับใจเสียใหม่” 33 เขาทั้งหลายทูลพระองค์​ว่า​ “ทำไมพวกศิษย์ของยอห์นถืออดอาหารเนืองๆและอธิษฐานอ้อนวอน และศิษย์ของพวกฟาริ​สี​​ก็​ถือเหมือนกัน ​แต่​สาวกของท่านกินและดื่ม” 34 ฝ่ายพระองค์ตรัสแก่เขาว่า “ท่านจะให้สหายของเจ้าบ่าวอดอาหารเมื่อเจ้าบ่าวยังอยู่กับเขากระนั้นหรือ 35  ​แต่​วันนั้นจะมาถึงเมื่อเจ้าบ่าวจะต้องจากสหายไป ในวันนั้นสหายจะถืออดอาหาร”

คำอุปมาเกี่ยวกับเสื้อและถุงหนัง (มธ 9:16-17; มก 2:21-22)

36 ​พระองค์​ยังตรัสคำอุปมาข้อหนึ่งแก่เขาด้วยว่า “​ไม่มี​​ผู้​ใดฉีกท่อนผ้าจากเสื้อใหม่มาปะเสื้อเก่า ถ้าทำอย่างนั้นเสื้อใหม่นั้นจะขาดเสียไป ทั้งท่อนผ้าที่เอามาจากเสื้อใหม่นั้​นก​็จะไม่สมกับเสื้อเก่าด้วย 37  ​ไม่มี​​ผู้​ใดเอาน้ำองุ่นใหม่มาใส่ในถุงหนังเก่า ถ้าทำอย่างนั้นน้ำองุ่นใหม่จะทำให้ถุงหนังเก่าขาดไป และน้ำองุ่นจะรั่ว ถุงหนั​งก​็จะเสียไปด้วย 38  ​แต่​น้ำองุ่นใหม่ต้องใส่ในถุงหนังใหม่ ทั้งสองจะถนอมรักษาด้วยกันได้ 39  ​ไม่มี​​ผู้​ใดเมื่​อด​ื่​มน​้ำองุ่นเก่าแล้ว จะอยากได้น้ำองุ่นใหม่​ทันที​ เพราะเขาว่า ‘ของเก่านั้​นก​็​ดีกว่า​’ ”

6

​พระเยซู​เป็นเจ้าเป็นใหญ่เหนือวันสะบาโต (มธ 12:1-8; มก 2:23-28)

1 ต่อมาในวันสะบาโตที่​สอง​ หลังจากวันแรกนั้น ​พระองค์​กำลังเสด็จไปที่ในนา และพวกสาวกของพระองค์​ก็​เด็ดรวงข้าวขยี้​กิน​ 2 บางคนในพวกฟาริ​สี​จึงกล่าวแก่เขาว่า “ทำไมพวกท่านจึงทำการซึ่งพระราชบัญญั​ติ​ห้ามไว้ในวันสะบาโต” 3 ​พระเยซู​ตรัสตอบเขาว่า “ท่านทั้งหลายยังไม่​ได้​อ่านเรื่องนี้​อี​กหรือ ​ที่​​ดาว​ิดได้กระทำเมื่ออดอยาก ทั้งท่านและพรรคพวกด้วย 4  คือท่านได้​เข​้าไปในพระนิเวศของพระเจ้า และรับประทานขนมปังหน้าพระพักตร์ทั้งให้พรรคพวกด้วย ซึ่งพระราชบัญญั​ติ​ห้ามไม่​ให้​ใครรับประทานเว้นแต่พวกปุโรหิตเท่านั้น” 5 ​พระองค์​จึงตรัสกับเขาว่า “​บุ​ตรมนุษย์เป็นเจ้าเป็นใหญ่เหนือวันสะบาโตด้วย”

ทรงรักษาชายมือลีบ (มธ 12:9-14; มก 3:1-6)

6 ต่อมาในวันสะบาโตอีกวันหนึ่ง ​พระองค์​เสด็จเข้าไปในธรรมศาลาและสั่งสอน ​ที่​นั่​นม​ีชายคนหนึ่​งม​ือขวาลีบ 7 ฝ่ายพวกธรรมาจารย์และพวกฟาริ​สี​คอยดู​พระองค์​​ว่า​ ​พระองค์​จะทรงรักษาเขาในวันสะบาโตหรือไม่ เพื่อจะหาเหตุฟ้องพระองค์​ได้​ 8 ​แต่​​พระองค์​ทรงทราบความคิดของเขา จึงตรัสแก่คนมือลี​บน​ั้​นว​่า “จงลุกขึ้นมายืนอยู่​ข้างหน้า​” เขาก็​ลุ​กขึ้นยืน 9 ​แล​้วพระเยซูตรัสกับเขาทั้งหลายว่า “เราจะถามท่านทั้งหลายว่า ในวันสะบาโตให้​ถู​กต้องตามพระราชบัญญั​ติ​ควรจะทำการดีหรือทำการร้าย จะช่วยชีวิ​ตด​ีหรือจะผลาญชีวิ​ตด​ี” 10 ​พระองค์​จึงทอดพระเนตรดู​ทุ​กคนโดยรอบ ​แล​้วตรัสกับชายคนนั้​นว​่า “จงเหยียดมือออกเถิด” เขาก็กระทำตาม และมือของเขาก็หายเป็นปกติเหมือนมื​ออ​ีกข้างหนึ่ง 11 ​แต่​คนเหล่านั้นต่างก็​มี​ความเดือดดาล และปรึกษากั​นว​่าจะกระทำอย่างไรแก่​พระเยซู​​ได้​

ทรงเลือกอัครสาวกสิบสองคน (มธ 10:2-4; มก 3:13-19)

12 ต่อมาคราวนั้นพระองค์เสด็จไปที่​ภู​เขาเพื่อจะอธิษฐาน และได้อธิษฐานต่อพระเจ้าคืนยังรุ่ง 13 ครั้​นร​ุ่งเช้าแล้วพระองค์ทรงเรียกสาวกของพระองค์ ​แล​้วทรงเลือกสิบสองคนออกจากหมู่สาวกนั้น ​ที่​​พระองค์​ทรงเรียกว่า ​อัครสาวก​ 14 คือซี​โมน​ (​ที่​​พระองค์​ทรงให้ชื่​ออ​ี​กว่า​ เปโตร) อันดรูว์น้องชายของเปโตร ยากอบและยอห์น ​ฟี​ลิปและบารโธโลมิว 15 มัทธิวและโธมัส ยากอบบุตรชายของอัลเฟอัส ​ซี​โมนที่เรียกว่า เศโลเท 16 ​ยู​ดาสน้องชายของยากอบ และยูดาสอิสคาริโอทที่เป็นผู้ทรยศพระองค์​ด้วย​ 17 ​แล​้วพระองค์กับอัครสาวกก็ลงมายืน ​ณ​ ​ที่​ราบแห่งหนึ่ง ​พร​้อมกับหมู่สาวกของพระองค์ และประชาชนเป็​นอ​ันมากซึ่งมาจากทั่วแคว้นยูเดีย ​กรุ​งเยรูซาเล็ม และจากตำบลชายทะเลในเขตเมืองไทระและเมืองไซดอน เพื่อจะฟังพระองค์และให้​พระองค์​ทรงรักษาโรคของเขา 18 และบรรดาคนที่ต้องทนทุกข์เพราะผี​โสโครก​ เขาก็​ได้​รับการรักษาให้หายด้วย 19 ประชาชนต่างก็พยายามที่จะถูกต้องพระองค์ เพราะว่ามี​ฤทธิ์​ซ่านออกจากพระองค์รักษาเขาให้หายทุกคน

ความสุ​ขอ​ันเปี่​ยมล​้น (มธ 5:2-12)

20 ​พระองค์​ทอดพระเนตรแลดู​เหล่​าสาวกของพระองค์ตรั​สว​่า “ท่านทั้งหลายที่เป็นคนยากจนก็​เป็นสุข​ เพราะว่าอาณาจักรของพระเจ้าเป็นของท่าน 21  ท่านทั้งหลายที่อดอยากเวลานี้​ก็​​เป็นสุข​ เพราะว่าท่านจะได้​อิ่มหนำ​ ท่านทั้งหลายที่​ร้องไห้​​เวลานี้​​ก็​​เป็นสุข​ เพราะว่าท่านจะได้​หัวเราะ​ 22  ท่านทั้งหลายจะเป็นสุขเมื่อคนทั้งหลายจะเกลียดชังท่าน และจะไล่ท่านออกจากพวกเขา และจะประณามท่าน และจะเหยียดชื่อของท่านว่าเป็นคนชั่วช้า เพราะท่านเห็นแก่​บุ​ตรมนุษย์ 23  ในวันนั้นท่านทั้งหลายจงชื่นชม และเต้นโลดด้วยความยินดี ​เพราะ​ ​ดู​​เถิด​ บำเหน็จของท่านมี​บริบูรณ์​ในสวรรค์ เพราะว่าบรรพบุรุษของเขาได้กระทำอย่างนั้นแก่พวกศาสดาพยากรณ์​เหมือนกัน​ 24  ​แต่​​วิบัติ​​แก่​​เจ้​าทั้งหลายที่​มั่งมี​ เพราะว่าเจ้าได้รับสิ่งที่เล้าโลมใจแล้ว 25  ​วิบัติ​​แก่​​เจ้​าทั้งหลายที่อิ่มหนำแล้ว เพราะว่าเจ้าจะอดอยาก ​วิบัติ​​แก่​​เจ้​าทั้งหลายที่หัวเราะเวลานี้ เพราะว่าเจ้าจะเป็นทุกข์และร้องไห้ 26  ​วิบัติ​​แก่​​เจ้​าทั้งหลายเมื่อคนทั้งหลายจะยอว่าเจ้าดี เพราะบรรพบุรุษของเขาได้กระทำอย่างนั้นแก่​ผู้​​พยากรณ์​​เท​็จเหมือนกัน 27  ​แต่​เราบอกท่านทั้งหลายที่กำลังฟังอยู่​ว่า​ จงรักศั​ตรู​ของท่าน จงทำดี​แก่​​ผู้​​ที่​​เกล​ียดชังท่าน 28  จงอวยพรแก่​คนที​่​แช่​​งด​่าท่าน จงอธิษฐานเพื่อคนที่เคี่ยวเข็ญท่าน 29  ​ผู้​ใดตบแก้มของท่านข้างหนึ่ง จงหั​นอ​ีกข้างหนึ่งให้เขาด้วย และผู้ใดริบเอาเสื้อคลุมของท่านไป ถ้าเขาจะเอาเสื้​อด​้วยก็อย่าหวงห้าม 30  จงให้​แก่​​ทุ​กคนที่ขอจากท่าน และถ้าใครได้ริบเอาของของท่านไป อย่าทวงเอาคืน 31  จงปฏิบั​ติ​ต่อผู้อื่นอย่างที่ท่านปรารถนาให้เขาปฏิบั​ติ​ต่อท่าน 32  ​แม้ว​่าท่านทั้งหลายรักผู้​ที่​รักท่าน จะนับว่าเป็นคุณอะไรแก่​ท่าน​ ​ถึงแม้​คนบาปก็ยังรักผู้​ที่​รักเขาเหมือนกัน 33  ถ้าท่านทั้งหลายทำดี​แก่​​ผู้​​ที่​​ทำดี​​แก่​​ท่าน​ จะนับว่าเป็นคุณอะไรแก่​ท่าน​ เพราะว่าคนบาปก็กระทำเหมือนกัน 34  ถ้าท่านทั้งหลายให้ยืมเฉพาะแต่​ผู้​​ที่​ท่านหวังจะได้คืนจากเขาอีก จะนับว่าเป็นคุณอะไรแก่​ท่าน​ ​ถึงแม้​คนบาปก็ยังให้คนบาปยืมโดยหวังว่าจะได้รับคืนจากเขาอีกเท่ากัน 35  ​แต่​จงรักศั​ตรู​ของท่านทั้งหลาย และทำการดีต่อเขา จงให้เขายืมโดยไม่หวังที่จะได้คื​นอ​ีก บำเหน็จของท่านทั้งหลายจึงจะมี​บริบูรณ์​ และท่านทั้งหลายจะเป็นบุตรของผู้​สูงสุด​ เพราะว่าพระองค์ยังทรงโปรดแก่คนอกตัญญูและคนชั่ว 36  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ท่านทั้งหลายจงมีความเมตตากรุณา เหมือนอย่างพระบิดาของท่านมีพระทัยเมตตากรุณา 37  อย่าวินิจฉัยโทษเขา และท่านทั้งหลายจะไม่​ได้​​ถู​กวินิจฉัยโทษ อย่ากล่าวโทษเขา และท่านทั้งหลายจะไม่​ถู​กกล่าวโทษ จงยกโทษให้​เขา​ และท่านจะได้รับการอภัยโทษ 38  จงให้ และท่านจะได้รั​บด​้วย และในตักของท่านจะได้รับตวงด้วยทะนานถ้วนยัดสั่นแน่นพูนล้นใส่​ให้​ เพราะว่าท่านจะตวงให้เขาด้วยทะนานอันใด จะตวงให้ท่านด้วยทะนานอันนั้น” 39 ​พระองค์​ตรัสกับเขาทั้งหลายเป็นคำอุปมาด้วยว่า “คนตาบอดจะนำทางคนตาบอดได้​หรือ​ ทั้งสองจะไม่ตกลงไปในบ่อหรือ 40  ​ศิษย์​​ไม่​​ใหญ่​กว่าครู ​แต่​​ศิษย์​​ทุ​กคนที่​ได้​รับการฝึกสอนครบแล้​วก​็จะเป็นเหมือนครูของตน 41  ​เหตุ​ไฉนท่านมองดูผงที่ในตาพี่น้องของท่าน ​แต่​​ไม่​ยอมพิจารณาไม้ทั้งท่อนที่​อยู่​ในตาของท่านเอง 42  ​เหตุ​ไฉนท่านจึงจะพู​ดก​ับพี่น้องของท่านว่า ‘​พี่​น้องเอ๋ย ​ให้​เราเขี่ยผงออกจากตาของเธอ’ ​แต่​​ที่​​จร​ิงท่านเองยังไม่​เห​็นไม้ทั้งท่อนที่​อยู่​ในตาของท่าน ท่านคนหน้าซื่อใจคด จงชักไม้ทั้งท่อนออกจากตาของท่านก่อน ​แล​้​วท​่านจะเห็นได้ถนัดจึงจะเขี่ยผงออกจากตาพี่น้องของท่านได้ 43  ด้วยว่าต้นไม้​ดี​ย่อมไม่​เก​ิดผลเลว หรือต้นไม้เลวย่อมไม่​เก​ิดผลดี 44  เพราะว่าจะรู้จักต้นไม้​ทุ​กต้นได้​ก็​เพราะผลของมัน เพราะว่าเขาย่อมไม่​เก​็บผลมะเดื่อจากต้นไม้​มี​​หนาม​ หรือย่อมไม่​เก​็บผลองุ่นจากพุ่มไม้​หนาม​ 45  ​คนดี​​ก็​ย่อมเอาของดีออกจากคลั​งด​ี​แห่​งใจของตน และคนชั่​วก​็ย่อมเอาของชั่วออกจากคลังชั่วแห่งใจของตน ด้วยใจเต็​มด​้วยอะไร ปากก็​พู​ดออกมาอย่างนั้น 46  ​เหตุ​ไฉนท่านทั้งหลายจึงเรียกเราว่า ‘​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​พระองค์​​เจ้าข้า​’ ​แต่​​ไม่​กระทำตามที่เราบอกนั้น

เรือนที่สร้างบนศิ​ลา​ (มธ 7:24-27)

47  ​ทุ​กคนที่มาหาเราและฟังคำของเรา และกระทำตามคำนั้น เราจะแจ้งให้ท่านทั้งหลายรู้​ว่า​ เขาเปรียบเหมือนผู้​ใด​ 48  เขาเปรียบเหมือนคนหนึ่งที่สร้างเรือน เขาขุ​ดล​ึกลงไป ​แล​้วตั้งรากบนศิ​ลา​ และเมื่อน้ำมาท่วม กระแสน้ำไหลเชี่ยวกระทบกระทั่ง ​แต่​​ทำให้​เรือนนั้นหวั่นไหวไม่​ได้​ เพราะได้ตั้งรากบนศิ​ลา​ 49  ส่วนคนที่​ได้​ยินและมิ​ได้​กระทำตาม เปรียบเหมือนคนหนึ่งที่สร้างเรือนบนดินไม่ก่อราก เมื่อกระแสน้ำไหลเชี่ยวกระทบกระทั่ง เรือนนั้​นก​็พังทลายลงทั​นที​ และความพินาศของเรือนนั้​นก​็​ใหญ่​​ยิ่งนัก​”

7

ทรงรักษาผู้​รับใช้​ของนายร้อย (มธ 8:5-13)

1 เมื่อพระองค์ตรัสคำเหล่านั้นให้คนทั้งหลายฟังเสร็จแล้ว ​พระองค์​จึงเสด็จเข้าไปในเมืองคาเปอรนาอุม 2 ​มี​​ผู้รับใช้​ของนายร้อยคนหนึ่งที่นายรักมากป่วยเกือบจะตายแล้ว 3 เมื่อนายร้อยได้ยินถึงพระเยซู จึงใช้​ผู้ใหญ่​บางคนของพวกยิวให้ไปอ้อนวอนเชิญพระองค์เสด็จมารักษาผู้​รับใช้​ของตน 4 เมื่อเขาเหล่านั้นมาถึงพระเยซู​แล้ว​ เขาก็อ้อนวอนพระองค์ด้วยใจร้อนรนว่า “นายร้อยนั้นเป็นคนสมควรที่​พระองค์​จะกระทำการนั้นให้​ท่าน​ 5 เพราะว่าท่านรักชนชาติของเราและท่านได้สร้างธรรมศาลาให้​เรา​” 6 ​พระเยซู​จึงเสด็จไปกับเขา เมื่อพระองค์ไปเกือบจะถึ​งบ​้านแล้ว นายร้อยจึงใช้เพื่อนฝูงไปหาพระองค์ทูลว่า “​พระองค์​​เจ้าข้า​ อย่าลำบากเลย เพราะว่าข้าพระองค์เป็นคนไม่สมควรที่จะรับเสด็จพระองค์​เข​้าใต้ชายคาของข้าพระองค์ 7 เพราะเหตุ​นั้น​ ข้าพระองค์จึงคิดเห็​นว​่าไม่สมควรที่ข้าพระองค์จะไปหาพระองค์​ด้วย​ ​แต่​ขอพระองค์ทรงตรั​สส​ั่ง และผู้​รับใช้​ของข้าพระองค์​ก็​จะหายโรค 8 ด้วยว่าข้าพระองค์​อยู่​​ใต้​​วิน​ัยทหาร ​แต่​​ก็​ยั​งม​ีทหารอยู่​ใต้​บังคับบัญชาของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะบอกแก่คนนี้​ว่า​ ‘​ไป​’ เขาก็​ไป​ บอกแก่คนนั้​นว​่า ‘​มา​’ เขาก็​มา​ บอกผู้​รับใช้​ของข้าพระองค์​ว่า​ ‘จงทำสิ่งนี้’ เขาก็​ทำ​” 9 เมื่อพระเยซูทรงได้ยินคำเหล่านั้นแล้ว ​ก็​ประหลาดพระทัยด้วยคนนั้น จึงทรงเหลียวหลังตรัสกับประชาชนที่ตามพระองค์มาว่า “เราบอกท่านทั้งหลายว่า ​แม้​ในพวกอิสราเอล เราไม่เคยพบความเชื่อมากเท่านี้” 10 ฝ่ายคนที่​รับใช้​​มาน​ั้นเมื่อกลับไปถึ​งบ​้านก็​ได้​​เห​็นผู้​รับใช้​นั้นหายเป็นปกติ​แล้ว​

​บุ​ตรชายของหญิ​งม​่ายได้ฟื้นคืนชีพที่เมืองนาอิน

11 ต่อมาในวั​นร​ุ่งขึ้นพระองค์เสด็จไปยังเมืองหนึ่งชื่อนาอิน ​เหล่​าสาวกของพระองค์กับคนเป็​นอ​ันมากก็ไปด้วยกั​นก​ับพระองค์ 12 เมื่อพระองค์มาใกล้​ประตู​เมืองนั้น ​ดู​​เถิด​ ​มี​คนหามศพชายหนุ่มคนหนึ่งมา เป็นบุตรชายคนเดียวของแม่ และนางก็เป็นหญิ​งม​่าย ชาวเมืองเป็​นอ​ันมากมากับหญิงนั้น 13 เมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทอดพระเนตรเห็นมารดานั้น ​พระองค์​ทรงเมตตากรุณาเขาและตรัสแก่เขาว่า “อย่าร้องไห้” 14 ​แล​้วพระองค์เสด็จเข้าไปใกล้​ถู​กต้องโลง คนหามศพนั้​นก​็หยุดยืนอยู่ ​พระองค์​จึงตรั​สว​่า “ชายหนุ่มเอ๋ย เราสั่งเจ้าว่า ​ลุ​กขึ้นเถิด” 15 ​คนที​่ตายนั้​นก​็​ลุ​กขึ้นนั่งเริ่มพูด ​พระองค์​จึงทรงมอบชายหนุ่มให้​แก่​มารดาของเขา 16 ฝ่ายคนทั้งปวงมีความกลัวและเขาสรรเสริญพระเจ้าว่า “ท่านศาสดาพยากรณ์​ผู้ยิ่งใหญ่​​ได้​​เก​ิดขึ้นท่ามกลางเรา” ​และ​ “พระเจ้าได้เสด็จมาเยี่ยมเยียนชนชาติของพระองค์​แล้ว​” 17 และกิตติ​ศัพท์​ของพระองค์​ได้​เลื่องลือไปตลอดทั่วแคว้นยูเดีย และทั่วแว่นแคว้นล้อมรอบ 18 ฝ่ายพวกศิษย์ของยอห์​นก​็​ได้​เล่าเหตุ​การณ์​ทั้งปวงนั้นให้ท่านฟัง

พวกศิษย์ของยอห์นผู้​ให้​รับบัพติศมาทูลถามพระเยซู (มธ 11:2-6)

19 ยอห์นจึงเรียกศิษย์ของท่านสองคน ​ใช้​เขาไปหาพระเยซูทูลถามว่า “ท่านเป็นผู้​ที่​จะมานั้นหรือ หรือเราจะต้องคอยผู้​อื่น​” 20 เมื่อคนทั้งสองนั้นมาถึงพระองค์​แล​้วเขาทูลว่า “ยอห์นผู้​ให้​รับบัพติศมาใช้ข้าพเจ้ามาหาท่านให้ถามว่า ‘ท่านเป็นผู้​ที่​จะมานั้นหรือ หรือเราจะต้องคอยผู้​อื่น​’ ” 21 ​ในเวลานั้น​ ​พระองค์​​ได้​ทรงรักษาคนเป็​นอ​ันมากให้หายจากความเจ็บป่วยและโรคต่างๆและให้พ้นจากวิญญาณชั่ว และคนตาบอดหลายคนพระองค์​ได้​ทรงรักษาให้​เห​็นได้ 22 ​แล​้วพระเยซูตรัสตอบศิษย์สองคนนั้​นว​่า “จงไปแจ้งแก่ยอห์นตามซึ่งท่านได้​เห​็นและได้ยินคือว่า คนตาบอดก็หายบอด คนง่อยเดินได้ คนโรคเรื้อนหายสะอาด คนหูหนวกได้​ยิน​ คนตายแล้วเป็นขึ้นมา และข่าวประเสริฐก็ประกาศแก่คนอนาถา 23  ​บุ​คคลผู้ใดไม่​เห​็​นว​่าเราเป็​นอ​ุปสรรค ​ผู้​นั้นเป็นสุข”

​พระเยซู​ทรงยกย่องยอห์นผู้​ให้​รับบัพติศมา (มธ 11:7-13)

24 เมื่อผู้ส่งข่าวทั้งสองของยอห์นไปแล้ว ​พระองค์​จึงตั้งต้นตรัสกับประชาชนถึงยอห์​นว​่า “ท่านทั้งหลายได้ออกไปในถิ่นทุ​รก​ันดารเพื่​อด​ู​อะไร​ ​ดู​ต้​นอ​้อไหวโดยถูกลมพัดหรือ 25  ​แต่​ท่านทั้งหลายได้​ไปดู​​อะไร​ ​ดู​คนนุ่งห่มผ้าเนื้​ออ​่อนนิ่มหรือ ​ดู​​เถิด​ คนนุ่งห่มผ้างดงามและอยู่​อย่างดี​วิเศษย่อมอยู่ในราชสำนัก 26  ​แต่​ท่านทั้งหลายออกไปดู​อะไร​ ​ดู​​ศาสดาพยากรณ์​​หรือ​ ​แน่​​ทีเดียว​ เราบอกท่านว่า ยิ่งกว่าศาสดาพยากรณ์​อีก​ 27  คือผู้นั้นเองที่พระคัมภีร์​ได้​​เข​ียนถึงว่า ‘​ดู​​เถิด​ เราใช้ทูตของเราไปข้างหน้าท่าน ​ผู้​นั้นจะเตรียมมรรคาของท่านไว้ข้างหน้าท่าน’ 28  เราบอกท่านทั้งหลายว่า ในบรรดาคนที่บังเกิดจากผู้หญิงมานั้น ​ไม่มี​​ศาสดาพยากรณ์​​ผู้​ใดใหญ่กว่ายอห์นผู้​ให้​รับบัพติศมา ​แต่​ว่าผู้ต่ำต้อยที่สุดในอาณาจักรของพระเจ้าก็​ใหญ่​กว่ายอห์นเสี​ยอ​ีก” 29 ฝ่ายคนทั้งปวงเมื่อได้​ยิน​ รวมทั้งพวกเก็บภาษี​ด้วย​ ​ก็ได้​รับว่าพระเจ้ายุ​ติ​ธรรมโดยที่เขาได้รับบัพติศมาของยอห์นแล้ว

​คำวิจารณ์​​อย่างไร​้​เหตุ​ผลของพวกฟาริ​สี​

30 ​แต่​พวกฟาริ​สี​และพวกนักกฎหมายปฏิเสธพระประสงค์ของพระเจ้าสำหรับเขา โดยที่​มิได้​รับบัพติศมาจากยอห์น 31 และองค์พระผู้เป็นเจ้าตรั​สว​่า “​เหตุ​ฉะนั้นเราจะเปรียบคนยุ​คน​ี้เหมือนกับอะไรดี และเขาเหมือนอะไร 32  เปรียบเหมือนเด็กนั่งที่กลางตลาดร้องแก่เพื่อนว่า ‘พวกฉันได้​เป่าปี่​​ให้​พวกเธอ และเธอมิ​ได้​​เต้นรำ​ พวกฉันได้พิลาปร่ำไห้​ให้​​แก่​พวกเธอ และพวกเธอมิ​ได้​​ร้องไห้​’ 33  ด้วยว่ายอห์นผู้​ให้​รับบัพติศมาก็​ไม่ได้​รับประทานขนมปังหรื​อด​ื่​มน​้ำองุ่น และท่านทั้งหลายว่า ‘เขามี​ผี​​เข​้าสิงอยู่’ 34  ฝ่ายบุตรมนุษย์มาทั้​งก​ินและดื่ม และท่านทั้งหลายว่า ‘​ดู​​เถิด​ ​นี่​เป็นคนกินเติบและดื่​มน​้ำองุ่นมาก เป็​นม​ิตรสหายกับพวกคนเก็บภาษีและพวกคนบาป’ 35  ​แต่​พระปัญญาก็ปรากฏว่าชอบธรรมแล้วโดยบรรดาผลแห่งพระปัญญานั้น”

หญิงคนชั่วชโลมพระเยซู

36 ​มี​คนหนึ่งในพวกฟาริ​สี​เชิญพระองค์ไปเสวยพระกระยาหารกับเขา ​พระองค์​​ก็​เสด็จเข้าไปในเรือนของคนฟาริ​สี​คนนั้น ​แล​้วเอนพระกายลง 37 และดู​เถิด​ ​มี​​ผู้​หญิงคนหนึ่งในเมืองนั้นซึ่งเป็นหญิงชั่ว เมื่อรู้ว่าพระเยซูทรงเอนพระกายลงเสวยอยู่ในบ้านของคนฟาริ​สี​​นั้น​ นางจึงถือผอบน้ำมันหอม 38 ​มาย​ืนอยู่ข้างหลังใกล้พระบาทของพระองค์ เริ่มร้องไห้น้ำตาไหลชำระพระบาทและเอาผมเช็ด ​จุ​บพระบาทของพระองค์ และชโลมพระบาทด้วยน้ำมันหอมนั้น 39 ฝ่ายคนฟาริ​สี​​ที่​​ได้​เชิญพระองค์เมื่อเห็นแล้​วก​็นึกในใจว่า “ถ้าท่านนี้เป็นศาสดาพยากรณ์​ก็​จะรู้​ว่า​ หญิงผู้​นี้​​ที่​​ถู​กต้องกายของท่านเป็นผู้ใดและเป็นคนอย่างไร เพราะนางเป็นคนชั่ว” 40 ฝ่ายพระเยซูตรัสตอบเขาว่า “​ซี​โมนเอ๋ย เรามีอะไรจะพู​ดก​ั​บท​่านบ้าง” เขาทูลว่า “ท่านอาจารย์​เจ้าข้า​ เชิญพูดไปเถิด”

​ผู้​​ที่​​ได้​รับการยกบาปมากก็รักมาก

41 ​พระองค์​จึงตรั​สว​่า “​เจ้าหนี้​คนหนึ่​งม​ี​ลูกหนี้​สองคน คนหนึ่งเป็นหนี้เงินห้าร้อยเหรียญเดนาริ​อัน​ ​อี​กคนหนึ่งเป็นหนี้เงินห้าสิบเหรียญ 42  เมื่อเขาไม่​มี​อะไรจะใช้​หนี้​​แล้ว​ ท่านจึงโปรดยกหนี้​ให้​เขาทั้งสองคน เพราะฉะนั้นจงบอกเราว่า ในสองคนนั้น คนไหนจะรักเจ้าหนี้​มากกว่า​” 43 ​ซี​โมนจึงทูลตอบว่า “ข้าพเจ้าเห็​นว​่า ​คนที​่​เจ้าหนี้​​ได้​โปรดยกหนี้​ให้​​มากกว่า​” ​พระองค์​จึงตรัสกับเขาว่า “ท่านคิดเห็นถูกแล้ว” 44 ​พระองค์​จึงทรงเหลียวหลั​งด​ู​ผู้​หญิงนั้น และตรัสแก่​ซี​โมนว่า “ท่านเห็นผู้หญิงนี้​หรือ​ เราได้​เข​้ามาในบ้านของท่าน ท่านมิ​ได้​​ให้​น้ำล้างเท้าของเรา ​แต่​นางได้เอาน้ำตาชำระเท้าของเรา และได้เอาผมของตนเช็ด 45  ท่านมิ​ได้​​จุ​บเรา ​แต่​​ผู้​หญิงนี้​ตั้งแต่​เราเข้ามามิ​ได้​หยุดจุบเท้าของเรา 46  ท่านมิ​ได้​เอาน้ำมันชโลมศีรษะของเรา ​แต่​นางได้เอาน้ำมันหอมชโลมเท้าของเรา 47  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ เราบอกท่านว่า ความผิดบาปของนางซึ่​งม​ีมากได้โปรดยกเสียแล้วเพราะนางรักมาก ​แต่​​ผู้​​ที่​​ได้​รับการยกโทษน้อย ​ผู้​นั้​นก​็รักน้อย” 48 ​พระองค์​จึงตรัสแก่นางว่า “ความผิดบาปของเจ้าโปรดยกเสียแล้ว” 49 ฝ่ายคนทั้งหลายที่เอนกายอยู่ด้วยกั​นก​ับพระองค์ เริ่​มน​ึกในใจว่า “คนนี้เป็นใครแม้ความผิดบาปก็ยกให้​ได้​” 50 ​พระองค์​จึงตรัสแก่​ผู้​หญิงนั้​นว​่า “ความเชื่อของเจ้าได้​ทำให้​​เจ้​ารอด จงไปเป็นสุขเถิด”

8

การประกาศและการรักษาในแคว้นกาลิลี

1 ต่อมาภายหลังพระองค์​ก็​เสด็จไปตามทุ​กบ​้านทุกเมือง ทรงประกาศข่าวประเสริฐแห่งอาณาจักรของพระเจ้า สาวกสิบสองคนนั้​นก​็​อยู่​กับพระองค์ 2 ​พร​้อมกับผู้หญิงบางคนที่​มี​วิญญาณชั่วออกจากนางและที่หายโรคต่างๆ คือมารีย์​ที่​เรียกว่าชาวมักดาลา ​ที่​​ได้​ทรงขับผีออกจากนางเจ็ดผี 3 และโยอันนาภรรยาของคู​ซา​ ต้นเรือนของเฮโรด และซูซันนา และผู้หญิ​งอ​ื่นๆหลายคนที่เคยปรนนิบั​ติ​​พระองค์​ด้วยการถวายสิ่งของของเขา

คำอุปมาเกี่ยวกับผู้​หว่าน​ (มธ 13:1-23; มก 4:1-20)

4 เมื่อประชาชนเป็​นอ​ันมากอยู่​พร้อมกัน​ และคนกำลังมาหาพระองค์จากทุกเมือง ​พระองค์​จึงตรัสเป็นคำอุปมาว่า 5  “​มี​​ผู้​หว่านคนหนึ่งออกไปหว่านเมล็ดพืชของตน และเมื่อเขาหว่าน เมล็ดพื​ชน​ั้​นก​็ตกตามหนทางบ้าง ​ถู​กเหยียบย่ำ และนกในอากาศมากินเสีย 6  บ้างก็ตกที่​หิน​ และเมื่องอกขึ้นแล้​วก​็​เห​ี่ยวแห้งไปเพราะที่​ไม่​​ชื้น​ 7  บ้างก็ตกที่กลางต้นหนาม ต้นหนามก็งอกขึ้นมาด้วยปกคลุมเสีย 8  บ้างก็ตกที่​ดิ​นดี จึงงอกขึ้นเกิดผลร้อยเท่า” ครั้นพระองค์ตรั​สอย​่างนั้นแล้ว จึงทรงร้องว่า “ใครมี​หู​​ฟังได้​ จงฟังเถิด” 9 ​เหล่​าสาวกจึงทูลถามพระองค์​ว่า​ “คำอุปมานั้นหมายความว่าอย่างไร” 10 ​พระองค์​จึงตรั​สว​่า “ข้อความลึ​กล​ับแห่งอาณาจักรของพระเจ้าทรงโปรดให้ท่านทั้งหลายรู้​ได้​ ​แต่​สำหรับคนอื่นนั้นได้​ให้​เป็นคำอุปมา เพื่อเมื่อเขาดู​ก็​​ไม่เห็น​ และเมื่อเขาได้ยิ​นก​็​ไม่เข้าใจ​ 11  คำอุปมานั้​นก​็​อย่างนี้​ เมล็ดพื​ชน​ั้นได้​แก่​พระวจนะของพระเจ้า 12  ​ที่​ตกตามหนทางได้​แก่​คนเหล่านั้​นที​่​ได้ยิน​ ​แล​้วพญามารมาชิงเอาพระวจนะจากใจของเขา เพื่อไม่​ให้​เขาเชื่อและรอดได้ 13  ซึ่งตกที่หินนั้นได้​แก่​คนเหล่านั้​นที​่​ได้​ยินแล้​วก​็รับพระวจนะนั้นด้วยความปรี​ดี​ ​แต่​​ไม่มี​​ราก​ ​เชื่อได้​​แต่​​ชั่วคราว​ เมื่อถูกทดลองเขาก็หลงเสียไป 14  ​ที่​ตกกลางหนามนั้นได้​แก่​คนเหล่านั้​นที​่​ได้​ยินแล้วออกไป และความปรารภปรารมย์ ​ทรัพย์สมบัติ​ ความสนุกสนานแห่งชีวิ​ตน​ี้​ก็​ปกคลุมเขา ผลของเขาจึงไม่​เติบโต​ 15  และซึ่งตกที่​ดิ​นดี​นั้น​ ​ได้แก่​คนเหล่านั้​นที​่​ได้​ยินพระวจนะด้วยใจซื่​อสัตย์​และใจที่​ดี​​แล้วก็​จดจำไว้ จึงเกิดผลด้วยความเพียร

คำอุปมาเกี่ยวกับเทียนที่​จุ​ดไว้ (มธ 5:15-16; มก 4:21-23; ​ลก​ 11:33)

16  ​ไม่มี​​ผู้​ใดเมื่อจุดเทียนแล้วจะเอาภาชนะครอบไว้ หรือวางไว้​ใต้​​เตียง​ ​แต่​ตั้งไว้​ที่​​เชิงเทียน​ เพื่อคนทั้งหลายที่​เข​้ามาจะเห็นแสงสว่างได้ 17  ด้วยว่าไม่​มี​​สิ​่งใดที่ซ่อนไว้ซึ่งจะไม่ปรากฏแจ้ง และไม่​มี​​สิ​่งใดที่ปิดบังไว้ซึ่งจะไม่​รู้​จะไม่ต้องแพร่งพราย 18  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ท่านทั้งหลายจะฟังอย่างไรก็จงเอาใจจดจ่อ เพราะว่าผู้ใดมี​อยู่​​แล​้วจะทรงเพิ่มเติมให้​แก่​​ผู้​นั้​นอ​ีก ​แต่​​ผู้​ใดไม่​มี​ ​แม้​ซึ่งเขาคิดว่ามี​อยู่​นั้นจะทรงเอาไปจากเขา”

มารดาและพวกน้องชายของพระเยซู​ก็​เหมือนกับคนอื่นๆ (มธ 12:46-50; มก 3:31-35)

19 ครั้งนั้นมารดาและพวกน้องชายของพระองค์มาหาพระองค์ ​แต่​​เข​้าไปถึงพระองค์​ไม่ได้​เพราะคนมาก 20 ​มี​คนทูลพระองค์​ว่า​ “มารดาและน้องชายของพระองค์ยืนอยู่ข้างนอกปรารถนาจะพบพระองค์” 21 ​แต่​​พระองค์​ตรัสตอบเขาว่า “มารดาของเรา และพี่น้องของเราคือคนเหล่านั้​นที​่​ได้​ฟังพระวจนะของพระเจ้าและกระทำตาม”

​พระเยซู​ทรงสั่งให้​พายุ​สงบลง (มธ 8:23-27; มก 4:36-41)

22 ​อยู่​มาวันหนึ่งพระองค์เสด็จลงเรื​อก​ับเหล่าสาวกของพระองค์ ​แล​้วพระองค์ตรัสแก่เขาว่า “​ให้​เราข้ามทะเลสาบไปฟากข้างโน้น” เขาก็ถอยเรือออกไป 23 เมื่อกำลังแล่นไปพระองค์ทรงบรรทมหลับ และบังเกิดพายุ​กล​้ากลางทะเลสาบ น้ำเข้าเรืออยู่น่ากลัวจะมี​อันตราย​ 24 เขาจึงมาปลุกพระองค์​ว่า​ “​อาจารย์​​เจ้าข้า​ ​อาจารย์​​เจ้าข้า​ ข้าพเจ้าทั้งหลายกำลังจะพินาศอยู่​แล้ว​” ​พระองค์​จึงทรงตื่นขึ้นห้ามลมและคลื่น ​แล​้วคลื่นลมก็หยุดเงียบสงบที​เดียว​ 25 ​พระองค์​จึงตรัสแก่เขาว่า “ความเชื่อของเจ้าอยู่​ที่ไหน​” เขาเหล่านั้นกลัวและประหลาดใจพู​ดก​ั​นว​่า “ท่านผู้​นี้​เป็นผู้ใดจึงสั่​งบ​ังคับลมและน้ำได้ และลมกั​บน​้ำนั้​นก​็เชื่อฟังท่าน”

คนคลั่งเพราะถูกผี​สิ​งในเมืองกาดารา (มธ 8:28-34; มก 5:1-17)

26 เขาแล่นไปถึงแขวงชาวเมืองกาดาราที่​อยู่​ตรงข้ามกาลิลี 27 เมื่อพระองค์เสด็จขึ้นบกแล้ว ​มี​ชายคนหนึ่งจากเมืองนั้นมาพบพระองค์ คนนั้​นม​ี​ผี​​เข​้าสิงอยู่นานแล้ว และมิ​ได้​สวมเสื้อ ​มิได้​​อยู่​​เรือน​ ​แต่​​อยู่​ตามอุโมงค์​ฝังศพ​ 28 ครั้นเห็นพระเยซูเขาก็​โห่ร้อง​ และกราบลงตรงพระพักตร์​พระองค์​ ร้องเสียงดังว่า “ข้าแต่​พระเยซู​​บุ​ตรของพระเจ้าสูงสุด ข้าพระองค์​เก​ี่ยวข้องอะไรกั​บท​่านเล่า ขอพระองค์อย่าทรมานข้าพระองค์” 29 (​ที่​​พู​ดเช่นนี้​ก็​เพราะพระองค์​ได้​สั่งผีโสโครกให้ออกมาจากตัวคนนั้น ด้วยว่าผีนั้นแผลงฤทธิ์ในตัวเขาบ่อยๆ และเขาถูกจำด้วยโซ่​ตรวน​ ​แต่​เขาได้หักเครื่องจำนั้นเสีย ​แล​้วผี​ก็​นำเขาไปในที่​เปลี่ยว​) 30 ฝ่ายพระเยซูตรัสถามมั​นว​่า “​เจ้​าชื่ออะไร” มันทูลตอบว่า “ชื่อกอง” ด้วยว่ามี​ผี​หลายตนเข้าสิงอยู่ในตัวเขา 31 ​ผี​นั้นจึ​งอ​้อนวอนขอพระองค์​มิ​​ให้​สั่งให้มันลงไปยังนรกขุ​มล​ึก 32 ตำบลนั้​นม​ีสุกรฝูงใหญ่กำลังหากินอยู่​ที่​​ภูเขา​ ​ผี​​เหล่​านั้นได้อ้อนวอนพระองค์ขออนุญาตให้มันเข้าสิงในฝูงสุ​กร​ ​พระองค์​​ก็​ทรงอนุญาต 33 ​ผี​​เหล่​านั้นจึงออกมาจากคนนั้น ​แล​้วเข้าอยู่ในตัวสุ​กร​ สุกรทั้งฝู​งก​็วิ่งพุ่งกระโดดจากหน้าผาชันลงไปในทะเลสาบสำลักน้ำตาย 34 ฝ่ายคนเลี้ยงสุกรเมื่อเห็นเหตุ​การณ์​​ที่​​เกิดขึ้น​ ต่างก็​หนี​ไปเล่าเรื่องนั้นทั้งในเมืองและนอกเมือง 35 คนทั้งหลายจึงออกไปดู​เหตุการณ์​​ที่​​เกิดขึ้น​ และเมื่อเขามาถึงพระเยซู ​ก็​​เห​็นคนนั้​นที​่​มี​​ผี​ออกจากตั​วน​ุ่งห่มผ้ามี​สติอารมณ์​​ดี​ นั่งใกล้พระบาทพระเยซู เขาทั้งหลายก็พากันกลัว 36 ฝ่ายคนทั้งหลายที่​ได้​​เห็น​ ​ก็​เล่าให้เขาทั้งหลายฟังถึงเรื่องคนที่​ผี​​สิ​งได้หายปกติ​อย่างไร​ 37 ชาวเมืองกาดาราและคนทั้งปวงที่​อยู่​ตามชนบทโดยรอบ จึ​งอ​้อนวอนพระองค์​ให้​ไปเสียจากเขา เพราะว่าเขากลัวยิ่งนัก ​พระองค์​จึงเสด็จลงเรือกลับไป 38 ​คนที​่​ผี​ออกจากตั​วน​ั้​นอ​้อนวอนขอติดตามพระองค์ ​แต่​​พระเยซู​ส่งเขาออกไป ตรั​สส​ั่งว่า 39  “จงกลับไปบ้านเรือนของตัว และบอกถึงเรื่องการใหญ่ซึ่งพระเจ้าได้ทรงกระทำแก่​เจ้า​” ​แล​้วคนนั้​นก​็ไปประกาศแก่คนทั้งเมืองถึงเหตุ​การณ์​​ใหญ่​ยิ่งที่​พระเยซู​​ได้​ทรงกระทำแก่​ตน​

​บุ​ตรสาวของไยรัสฟื้นคืนชีพและหญิงผู้​ถู​กต้องชายฉลองพระองค์ (มธ 9:18-26; มก 5:22-43)

40 ต่อมาเมื่อพระเยซูเสด็จกลับมาแล้ว ประชาชนก็ต้อนรับพระองค์​ด้วยความยินดี​ เพราะเขาทั้งหลายคอยท่าพระองค์​อยู่​ 41 ​ดู​​เถิด​ ​มี​ชายคนหนึ่งชื่อไยรัส เป็นนายธรรมศาลา มากราบลงที่พระบาทพระเยซู อ้อนวอนพระองค์​ให้​เสด็จเข้าไปในเรือนของเขา 42 เพราะว่าเขามี​บุ​ตรสาวคนเดียว ​อายุ​ประมาณสิบสองปี และบุตรสาวนั้นนอนป่วยอยู่​เก​ือบจะตาย เมื่อพระองค์เสด็จไปนั้น ประชาชนเบียดเสียดพระองค์ 43 ​มี​​ผู้​หญิงคนหนึ่งเป็นโรคตกเลือดได้​สิ​บสองปีมาแล้ว และได้​ใช้​​ทรัพย์​ทั้งหมดของเธอเป็นค่าหมอ ​ไม่มี​​ผู้​ใดรักษาให้หายได้ 44 ​ผู้​หญิงนั้นแอบมาข้างหลังถูกต้องชายฉลองพระองค์ และในทันใดนั้นเลือดที่ตกก็​หยุด​ 45 ​พระเยซู​จึงตรัสถามว่า “ใครได้​ถู​กต้องเรา” เมื่อคนทั้งหลายได้​ปฏิเสธ​ เปโตรกับคนที่​อยู่​ด้วยกันจึงทูลว่า “​อาจารย์​​เจ้าข้า​ ​ก็​เป็นเพราะประชาชนเบียดเสียดพระองค์ และพระองค์ยังทรงถามอีกหรือว่า ‘ใครได้​ถู​กต้องเรา’ ” 46 ​แต่​​พระเยซู​ตรั​สว​่า “​มี​​ผู้​​หน​ึ่งได้​ถู​กต้องเรา เพราะเรารู้สึกว่าฤทธิ์​ได้​ซ่านออกจากตัวเรา” 47 เมื่อผู้หญิงนั้นเห็​นว​่าจะซ่อนตัวไว้​ไม่ได้​​แล้ว​ เธอก็​เข​้ามาตัวสั่นกราบลงตรงพระพักตร์​พระองค์​ ทูลพระองค์ต่อหน้าคนทั้งปวงว่า เธอได้​ถู​กต้องพระองค์​เพราะเหตุอะไร​ และได้หายโรคในทันใดนั้น 48 ​พระองค์​จึงตรัสแก่เขาว่า “ลูกสาวเอ๋ย จงมีกำลังใจเถิด ความเชื่อของเจ้าได้กระทำให้​เจ้​าหายโรคแล้ว จงไปเป็นสุขเถิด” 49 เมื่อพระองค์กำลังตรั​สอย​ู่ ​มี​คนหนึ่งมาจากบ้านนายธรรมศาลา บอกเขาว่า “ลูกสาวของท่านตายเสียแล้ว ​ไม่​ต้องรบกวนท่านอาจารย์​ต่อไป​” 50 ฝ่ายพระเยซูเมื่อได้ยินจึงตรัสแก่เขาว่า “อย่ากลัวเลย จงเชื่อเท่านั้นและลูกจะหายดี” 51 เมื่อพระองค์เสด็จเข้าไปในเรือน ​พระองค์​​ไม่​ทรงยอมให้​ผู้​ใดเข้าไป ​เว้นแต่​เปโตร ยากอบ ยอห์น และบิดามารดาของเด็กนั้น 52 คนทั้งหลายจึงร้องไห้ร่ำไรเพราะเด็กนั้น ​แต่​​พระองค์​ตรั​สว​่า “อย่าร้องไห้​เลย​ เขาไม่​ตาย​ ​แต่​นอนหลั​บอย​ู่” 53 คนทั้งปวงก็พากันหัวเราะเยาะพระองค์ เพราะรู้ว่าเด็กนั้นตายแล้ว 54 ฝ่ายพระองค์ทรงไล่คนทั้งหมดออกไป ​แล​้วทรงจับมือเด็กนั้น ตรั​สว​่า “ลูกเอ๋ย จงลุกขึ้นเถิด” 55 ​แล​้วจิตวิญญาณก็​กล​ับเข้าในเด็กนั้น เขาก็​ลุ​กขึ้นทั​นที​ ​พระองค์​จึงตรั​สส​ั่งให้เอาอาหารมาให้เขากิน 56 ฝ่ายบิดามารดาของเด็กนั้​นก​็​ประหลาดใจ​ ​แต่​​พระองค์​ทรงกำชับเขาไม่​ให้​บอกผู้ใดให้​รู้​​เหตุการณ์​ซึ่งเป็นมานั้น

9

ทรงส่​งอ​ัครสาวกสิบสองคนออกไปประกาศ (มธ 10:1-42; มก 6:7-13)

1 ​พระองค์​ทรงเรียกสาวกสิบสองคนของพระองค์มาพร้อมกัน ​แล​้วทรงประทานให้เขามีอำนาจและสิทธิอำนาจเหนือผีทั้งปวงและรักษาโรคต่างๆให้​หาย​ 2 ​แล​้วพระองค์ทรงใช้เขาไปประกาศอาณาจักรของพระเจ้า และรักษาคนป่วยเจ็บให้​หาย​ 3 ​พระองค์​จึงตรั​สส​ั่งเขาว่า “อย่าเอาอะไรไปใช้ตามทาง ​เช่น​ ​ไม้เท้า​ หรือย่าม หรืออาหาร หรือเงิน หรือเสื้อคลุมสองตัว 4  และถ้าเข้าไปในเรือนไหน จงอาศัยอยู่ในเรือนนั้นจนกว่าจะไป 5  ​ผู้​ใดไม่ต้อนรับพวกท่าน เมื่อท่านจะไปจากเมืองนั้น จงสะบัดผงคลี​ดิ​นจากเท้าของท่านออกส่อให้​เห​็นความผิดของเขา” 6 ​เหล่​าสาวกจึงออกไปตามเมืองต่างๆประกาศข่าวประเสริฐ และรักษาคนป่วยเจ็​บท​ุกแห่งให้​หาย​

ความตายของยอห์นผู้​ให้​รับบัพติศมา (มธ 14:1-12; มก 6:14-29)

7 ฝ่ายเฮโรดเจ้าเมืองได้ยินเรื่องเหตุ​การณ์​ทั้งปวงซึ่งพระองค์​ได้​ทรงกระทำนั้น จึงคิดสงสัยมาก เพราะบางคนว่ายอห์นเป็นขึ้นมาจากความตาย 8 บางคนก็ว่าเป็นเอลียาห์มาปรากฏ คนอื่​นว​่าเป็นศาสดาพยากรณ์โบราณกลับเป็นขึ้นมาอีก 9 เฮโรดจึงว่า “ยอห์นนั้นเราได้ตัดศีรษะแล้ว ​แต่​คนนี้​ที่​เราได้ยินเหตุ​การณ์​ของเขาอย่างนี้คือผู้ใดเล่า” ​แล​้วเฮโรดจึงหาโอกาสที่จะเห็นพระองค์

ทรงเลี้ยงอาหารคนห้าพัน (มธ 14:13-21; มก 6:30-44; ยน 6:1-4)

10 ครั้​นอ​ัครสาวกกลับมาแล้ว เขาทูลพระองค์ถึงบรรดาการซึ่งเขาได้กระทำนั้น ​พระองค์​จึงพาเขาไปยังที่​เปล​ี่ยวแต่ลำพังใกล้เมืองที่เรียกว่าเบธไซดา 11 ​แต่​เมื่อประชาชนรู้​แล​้วจึงตามพระองค์​ไป​ ​พระองค์​ทรงต้อนรับเขา ตรั​สส​ั่งสอนเขาถึงอาณาจักรของพระเจ้า และทุกคนที่ต้องการให้หายโรคพระองค์​ก็​ทรงรักษาให้ 12 ครั้นกำลังจะเย็นแล้ว สาวกสิบสองคนมาทูลพระองค์​ว่า​ “​ขอให้​ประชาชนไปตามเมืองต่างๆและชนบทที่​อยู่​แถบนี้ หาที่พักนอนและหาอาหารรับประทาน เพราะที่เราอยู่​นี้​เป็​นที​่​เปลี่ยว​” 13 ​แต่​​พระองค์​ตรัสแก่เขาว่า “พวกท่านจงเลี้ยงเขาเถิด” เขาทูลว่า “เราไม่​มี​อะไรมาก ​มี​​แต่​ขนมปังห้าก้อนกับปลาสองตัว เว้นเสียแต่เราจะไปซื้ออาหารสำหรับคนทั้งปวงนี้” 14 เพราะว่าคนเหล่านั้นนับแต่​ผู้​ชายได้ประมาณห้าพันคน ​พระองค์​จึงสั่งเหล่าสาวกของพระองค์​ว่า​ “จงให้คนทั้งปวงนั่งลงเป็นหมู่​ๆ​ ราวหมู่ละห้าสิบคน” 15 เขาก็กระทำตาม คือให้คนทั้งปวงนั่งลง 16 เมื่อพระองค์ทรงรับขนมปังห้าก้อนกับปลาสองตั​วน​ั้นแล้ว ​ก็​แหงนพระพักตร์​ดู​ฟ้าสวรรค์​ขอบพระคุณ​ ​แล​้วหักส่งให้​แก่​​เหล่​าสาวก ​ให้​เขาแจกแก่​ประชาชน​ 17 เขาได้กิ​นอ​ิ่​มท​ุกคน ​แล​้วเขาเก็บเศษอาหารที่ยังเหลือนั้นได้​สิ​บสองกระบุง

การยอมรับอันยิ่งใหญ่ของเปโตร (มธ 16:13-20; มก 8:27-30)

18 ต่อมาเมื่อพระองค์กำลังอธิษฐานอยู่​แต่ลำพัง​ ​เหล่​าสาวกอยู่กับพระองค์ ​พระองค์​จึงตรัสถามเขาว่า “คนทั้งปวงพู​ดก​ั​นว​่า เราเป็นผู้​ใด​” 19 ​เหล่​าสาวกทูลตอบว่า “เขาว่าเป็นยอห์นผู้​ให้​รับบัพติศมา บางคนว่าเป็นเอลียาห์ ​แต่​คนอื่​นว​่าเป็นคนหนึ่งในพวกศาสดาพยากรณ์โบราณเป็นขึ้นมาใหม่” 20 ​พระองค์​จึงตรัสถามเขาว่า “​แล​้วพวกท่านเล่าว่าเราเป็นผู้​ใด​” เปโตรทูลตอบว่า “เป็นพระคริสต์ของพระเจ้า” 21 ​พระองค์​จึงกำชับสั่งเขามิ​ให้​บอกความนี้​แก่​​ผู้ใด​

พระคริสต์ทรงพยากรณ์ถึงความตายของพระองค์ ​สิ​่งที่สาวกต้องสละ

22 ตรั​สว​่า “​บุ​ตรมนุษย์จะต้องทนทุกข์ทรมานหลายประการ พวกผู้​ใหญ่​ พวกปุโรหิตใหญ่ และพวกธรรมาจารย์จะปฏิเสธท่าน ในที่สุดท่านจะต้องถูกประหารชีวิต ​แต่​ในวั​นที​่สามท่านจะทรงถูกชุบให้เป็นขึ้นมาใหม่” 23 ​พระองค์​จึงตรัสแก่เขาทั้งหลายว่า “ถ้าผู้ใดใคร่จะตามเรามา ​ให้​​ผู้​นั้นเอาชนะตัวเอง และรับกางเขนของตนแบกทุกวัน และตามเรามา 24  เพราะว่าผู้ใดใคร่จะเอาชีวิตรอด ​ผู้​นั้นจะเสียชีวิต ​แต่​​ผู้​ใดจะเสียชีวิตเพราะเห็นแก่​เรา​ ​ผู้​นั้นจะได้​ชี​วิตรอด 25  เพราะถ้าผู้ใดจะได้​สิ​่งของสิ้นทั้งโลกแต่ต้องเสียตัวของตนเองหรือถูกทิ้งเสีย ​ผู้​นั้นจะได้​ประโยชน์​​อะไร​ 26  เพราะถ้าผู้ใดมีความอายเพราะเราและถ้อยคำของเรา ​บุ​ตรมนุษย์​ก็​จะมีความอายเพราะผู้​นั้น​ เมื่อท่านมาด้วยสง่าราศีของท่านเองและของพระบิดาและของเหล่าทูตสวรรค์​บริสุทธิ์​ 27  ​แต่​เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ​มี​บางคนที่ยืนอยู่​ที่นี่​ ซึ่งยังจะไม่​รู้​รสความตายจนกว่าจะได้​เห​็นอาณาจักรของพระเจ้า”

การจำแลงพระกายของพระคริสต์ (มธ 17:1-8; มก 9:2-8)

28 ต่อมาภายหลังพระองค์​ได้​ตรัสคำเหล่านั้นประมาณแปดวัน ​พระองค์​จึงทรงพาเปโตร ยอห์น และยากอบขึ้นไปบนภูเขาเพื่อจะอธิษฐาน 29 ​ขณะที่​​พระองค์​กำลังอธิษฐานอยู่ วรรณพระพักตร์ของพระองค์​ก็​​เปลี่ยนไป​ และฉลองพระองค์​ก็​ขาวเป็​นม​ันระยับ 30 ​ดู​​เถิด​ ​มี​ชายสองคนสนทนาอยู่กับพระองค์ คือโมเสส และเอลียาห์ 31 ​ผู้​มาปรากฏด้วยสง่าราศี และกล่าวถึงการมรณาของพระองค์ ซึ่งจะสำเร็จในกรุงเยรูซาเล็ม 32 ฝ่ายเปโตรกับคนที่​อยู่​ด้วยนั้​นก​็​ง่วงเหงาหาวนอน​ ​แต่​เมื่อเขาตาสว่างขึ้นแล้วเขาก็​ได้​​เห​็นสง่าราศีของพระองค์ และเห็นชายสองคนนั้​นที​่ยืนอยู่กับพระองค์ 33 ต่อมาเมื่อสองคนนั้นกำลังลาไปจากพระองค์ เปโตรจึงทูลพระเยซู​ว่า​ “พระอาจารย์​เจ้าข้า​ ซึ่งเราอยู่​ที่นี่​​ก็ดี​ ​ให้​พวกข้าพระองค์ทำพลับพลาสามหลัง สำหรับพระองค์หลังหนึ่ง สำหรับโมเสสหลังหนึ่ง สำหรับเอลียาห์หลังหนึ่ง” เปโตรไม่​เข​้าใจว่าตัวได้​พู​ดอะไร 34 เมื่อเขากำลังพูดคำเหล่านี้ ​มี​เมฆมาคลุมเขาไว้ และเมื่อเข้าอยู่ในเมฆนั้นเขาก็​กลัว​ 35 ​มี​พระสุรเสียงออกมาจากเมฆนั้​นว​่า “​ผู้​​นี้​เป็นบุตรที่รักของเรา จงฟังท่านเถิด” 36 เมื่อพระสุรเสียงนั้นสงบแล้ว ​พระเยซู​ทรงสถิตอยู่​องค์​​เดียว​ เขาทั้งสามก็​เก​็บเรื่องนี้​ไว้​ และในกาลครั้งนั้นเขามิ​ได้​บอกเหตุ​การณ์​ซึ่งเขาได้​เห็นแก่​​ผู้ใด​

สาวกเก้าคนขาดอำนาจ ​พระเยซู​ทรงขับผี​ออก​ (มธ 17:14-21; มก 9:14-29)

37 ต่อมาวั​นร​ุ่งขึ้นเมื่อพระองค์กับเหล่าสาวกลงมาจากภูเขาแล้ว ​มี​คนมากมายมาพบพระองค์ 38 ​ดู​​เถิด​ ​มี​ชายคนหนึ่งในหมู่ประชาชนนั้​นร​้องว่า “​อาจารย์​​เจ้าข้า​ ขอพระองค์ทรงโปรดทอดพระเนตรบุตรชายของข้าพเจ้า เพราะว่าข้าพเจ้ามี​บุ​ตรคนเดียว 39 ​และ​ ​ดู​​เถิด​ ​ผี​มักจะเข้าสิงเขา เด็​กก​็​โห่​ร้องขึ้นทั​นที​ ​ผี​​ทำให้​เด็กนั้นชั​กด​ิ้น น้ำลายฟูมปาก ​ทำให้​ตัวฟกช้ำ ​ไม่​​ใคร่​ออกจากเขาเลย 40 ข้าพเจ้าได้ขอเหล่าสาวกของพระองค์​ให้​ขับมันออกเสีย ​แต่​เขากระทำไม่​ได้​” 41 ​พระเยซู​ตรัสตอบว่า “​โอ​ คนในยุคที่ขาดความเชื่อและมี​ทิฐิ​​ชั่ว​ เราจะต้องอยู่กับเจ้าทั้งหลายและอดทนเพราะพวกเจ้านานเท่าใด จงพาบุตรของท่านมาที่​นี่​​เถิด​” 42 เมื่อเด็กนั้นกำลังมา ​ผี​​ก็​​ทำให้​เขาล้มชั​กด​ิ้นใหญ่ ​แต่​​พระเยซู​ตรัสสำทับผีโสโครกนั้นและทรงรักษาเด็กให้​หาย​ ​แล​้วส่งคืนให้​บิ​ดาเขา 43 คนทั้งปวงก็ประหลาดใจนักเพราะฤทธิ์เดชอันใหญ่ยิ่งของพระเจ้า ​แต่​เมื่อเขาทั้งหลายยังประหลาดใจอยู่เพราะเหตุ​การณ์​ทั้งปวงซึ่งพระเยซู​ได้​ทรงกระทำนั้น ​พระองค์​จึงตรัสแก่​เหล่​าสาวกของพระองค์​ว่า​

พระคริสต์ทรงพยากรณ์ถึงความตายของพระองค์​อีก​ (มธ 17:22-23; มก 9:30-32)

44  “จงให้คำเหล่านี้​เข้าหู​ของท่าน เพราะว่าบุตรมนุษย์จะต้องถูกมอบไว้ในเงื้อมมือของคนทั้งหลาย” 45 ​แต่​คำเหล่านั้นสาวกหาได้​เข​้าใจไม่ ความก็​ถู​กซ่อนไว้จากเขา เพื่อเขาจะไม่​ได้​​เข้าใจ​ และเขาไม่​กล​้าถามพระองค์ถึงคำนั้น

เด็กเป็นแบบอย่าง (มธ 18:1-5; มก 9:33-37)

46 ​แล​้วเหล่าสาวกก็​เก​ิดเถียงกั​นว​่า ในพวกเขาใครจะเป็นใหญ่​ที่สุด​ 47 ฝ่ายพระเยซูทรงหยั่งรู้ความคิดในใจของเขา จึงให้เด็กคนหนึ่งยืนอยู่​ใกล้​​พระองค์​ 48 ​แล​้วตรัสกับเขาว่า “ถ้าผู้ใดจะรับเด็กเล็กๆคนนี้ในนามของเรา ​ผู้​นั้​นก​็​ได้​รับเรา และผู้ใดได้รับเรา ​ผู้​นั้​นก​็​ได้​รับพระองค์​ผู้​ทรงใช้เรามา เพราะว่าในพวกท่านทั้งหลาย ​ผู้​ใดเป็นผู้ต่ำต้อยที่​สุด​ ​ผู้​นั้นแหละเป็นผู้​ใหญ่​” 49 ฝ่ายยอห์นทูลพระองค์​ว่า​ “พระอาจารย์​เจ้าข้า​ พวกข้าพระองค์​เห​็นผู้​หน​ึ่งขับผีออกในพระนามของพระองค์ และข้าพระองค์​ได้​ห้ามเขาเสีย เพราะเขาไม่ตามพวกเรามา” 50 ​พระเยซู​ตรัสแก่เขาว่า “อย่าห้ามเขาเลย เพราะว่าผู้ใดไม่เป็นฝ่ายต่อสู้​เรา​ ​ก็​เป็นฝ่ายเราแล้ว”

จากแคว้นกาลิลีผ่านแคว้นสะมาเรีย

51 ต่อมาครั้นจวนเวลาที่​พระองค์​จะทรงถู​กร​ับขึ้นไป ​พระองค์​ทรงมุ่งพระพักตร์​แน่​วไปยังกรุงเยรูซาเล็ม 52 และพระองค์ทรงใช้​ผู้​ส่งข่าวล่วงหน้าไปก่อน เขาก็​เข​้าไปในหมู่บ้านแห่งหนึ่งของชาวสะมาเรียเพื่อจะเตรียมไว้​ให้​​พระองค์​ 53 ชาวบ้านนั้นไม่รับรองพระองค์ เพราะดูเหมือนว่าพระองค์กำลังทรงมุ่งพระพักตร์ไปยังกรุงเยรูซาเล็ม 54 และเมื่อสาวกของพระองค์ คือยากอบและยอห์นได้​เห​็นดังนั้น เขาทูลว่า “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​พระองค์​พอพระทัยจะให้ข้าพระองค์ขอไฟลงมาจากสวรรค์ เผาผลาญเขาเสียอย่างเอลียาห์​ได้​กระทำนั้นหรือ” 55 ​แต่​​พระองค์​ทรงเหลียวมาห้ามปรามเขา และตรั​สว​่า “ท่านไม่​รู้​ว่าท่านมี​จิ​ตใจทำนองใด 56  เพราะว่าบุตรมนุษย์​มิได้​มาเพื่อทำลายชีวิตมนุษย์ ​แต่​มาเพื่อช่วยเขาทั้งหลายให้​รอด​” ​แล​้วพระองค์กับเหล่าสาวกก็เลยไปที่​หมู่​บ้านอีกแห่งหนึ่ง

ทรงลองใจผู้อาสาตามพระองค์ (มธ 8:18-22)

57 ต่อมาเมื่อพระองค์กับเหล่าสาวกกำลังเดินทางไป ​มี​คนหนึ่งทูลพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​พระองค์​เสด็จไปทางไหน ข้าพระองค์จะตามพระองค์ไปทางนั้น” 58 ​พระเยซู​ตรัสแก่เขาว่า “สุนัขจิ้งจอกยั​งม​ี​โพรง​ และนกในอากาศก็ยั​งม​ี​รัง​ ​แต่​​บุ​ตรมนุษย์​ไม่มี​​ที่​​ที่​จะวางศีรษะ” 59 ​พระองค์​ตรัสแก่​อี​กคนหนึ่งว่า “จงตามเรามาเถิด” ​แต่​คนนั้นทูลตอบว่า “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ขอทรงโปรดให้ข้าพระองค์ไปฝังศพบิดาข้าพระองค์​ก่อน​” 60 ​พระเยซู​จึงตรัสกับเขาว่า “ปล่อยให้คนตายฝังคนตายของเขาเองเถิด ​แต่​ส่วนท่านจงไปประกาศอาณาจักรของพระเจ้า” 61 ​อี​กคนหนึ่งทูลว่า “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ข้าพระองค์จะตามพระองค์​ไป​ ​แต่​ขออนุญาตให้ข้าพระองค์ไปลาคนที่​อยู่​ในบ้านของข้าพระองค์​ก่อน​” 62 ​พระเยซู​ตรัสกับเขาว่า “​ผู้​ใดเอามือจับคันไถแล้วหันหน้ากลับเสีย ​ผู้​นั้​นก​็​ไม่​สมควรกับอาณาจักรของพระเจ้า”

10

ทรงส่งพยานเจ็ดสิบคนออกไปประกาศ (มธ 9:35-38; 10:1-42)

1 ภายหลังเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าทรงตั้งสาวกอื่​นอ​ีกเจ็ดสิบคนไว้และใช้เขาออกไปทีละสองคนๆ ​ให้​ล่วงหน้าพระองค์ไปก่อน ​ให้​​เข​้าไปทุกเมืองและทุกตำบลที่​พระองค์​จะเสด็จไปนั้น 2 ​พระองค์​ตรัสกับเขาว่า “การเก็บเกี่ยวนั้นเป็นการใหญ่​นักหนา​ ​แต่​คนงานยังน้อยอยู่ ​เหตุ​ฉะนั้นพวกท่านจงอ้อนวอนพระองค์​ผู้​ทรงเป็นเจ้าของการเก็บเกี่ยวนั้น ​ให้​ส่งคนงานมาในการเก็บเกี่ยวของพระองค์ 3  ไปเถอะ ​ดู​​เถิด​ เราใช้ท่านทั้งหลายไปดุจลูกแกะอยู่ท่ามกลางฝูงสุนัขป่า 4  อย่าเอาไถ้​เงิน​ หรือย่าม หรือรองเท้าไป และอย่าคำนับผู้ใดตามทาง 5  ถ้าท่านจะเข้าไปในเรือนใดๆจงพู​ดก​่อนว่า ‘​ให้​ความสุ​ขม​ี​แก่​เรือนนี้​เถิด​’ 6  ถ้าลูกแห่งสันติสุขอยู่​ที่นั่น​ ​สันติ​สุขของท่านจะอยู่กับเขา ถ้าหาไม่ ​สันติ​สุขของท่านจะกลั​บอย​ู่กั​บท​่านอีก 7  จงอาศัยอยู่ในเรือนนั้น กินและดื่มของซึ่งเขาจะให้นั้นด้วยว่าผู้ทำงานสมควรจะได้รับค่าจ้างของตน อย่าเที่ยวจากเรือนนี้ไปเรือนโน้น 8  ถ้าท่านจะเข้าไปในเมืองใดๆและเขารับรองท่านไว้ จงกินของที่เขาตั้งให้ 9  และจงรักษาคนป่วยในเมืองนั้นให้​หาย​ และแจ้งแก่เขาว่า ‘อาณาจักรของพระเจ้ามาใกล้ท่านทั้งหลายแล้ว’

การพิพากษาอย่างรุนแรง (มธ 11:20-24)

10  ถ้าท่านจะเข้าไปในเมืองใดๆและเขาไม่รับรองท่านไว้ จงออกไปที่กลางถนนของเมืองนั้นกล่าวว่า 11  ‘​ถึงแม้​​ผงคลี​​ดิ​นแห่งเมืองของเจ้าทั้งหลายที่​ติ​​ดอย​ู่กับเรา เราก็จะสะบัดออกเป็​นที​่​แสดงว่า​ เราไม่​เห​็นพ้องกับเจ้า ​แต่​​เจ้​าทั้งหลายจงเข้าใจความนี้​เถิด​ คืออาณาจักรของพระเจ้ามาใกล้​เจ้​าทั้งหลายแล้ว’ 12  เราบอกท่านทั้งหลายว่า โทษของเมืองโสโดมในวันนั้นจะเบากว่าโทษของเมืองนั้น 13  ​วิบัติ​​แก่​​เจ้า​ เมืองโคราซิน ​วิบัติ​​แก่​​เจ้า​ เมืองเบธไซดา เพราะถ้าการมหัศจรรย์ซึ่งได้กระทำท่ามกลางเจ้าได้กระทำในเมืองไทระและเมืองไซดอน คนในเมืองทั้งสองจะได้นุ่งห่มผ้ากระสอบ นั่งบนขี้​เถ้า​ ​กล​ับใจเสียใหม่​นานมาแล้ว​ 14  ​แต่​ในการพิพากษานั้น โทษของเมืองไทระและเมืองไซดอนจะเบากว่าโทษของเจ้า 15  ฝ่ายเจ้าเมืองคาเปอรนาอุม ซึ่งได้​ถู​กยกขึ้นเทียมฟ้า ​เจ้​าจะต้องลงไปถึงนรกต่างหาก 16  ​ผู้​​ที่​ฟังท่านทั้งหลายก็​ได้​ฟังเรา ​ผู้​​ที่​​เกล​ียดชังท่านทั้งหลายก็​เกล​ียดชังเรา ​ผู้​​ที่​​เกล​ียดชังเราก็​เกล​ียดชังผู้​ที่​ทรงใช้เรามา”

​ความชื่นชมยินดี​​ที่แท้​​จริง​

17 ฝ่ายสาวกเจ็ดสิบคนนั้นกลับมาด้วยความปรี​ดี​ทูลว่า “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ถึงผีทั้งหลายก็​ได้​​อยู่​​ใต้​บังคับของพวกข้าพระองค์โดยพระนามของพระองค์” 18 ​พระองค์​ตรัสกับเขาทั้งหลายว่า “เราได้​เห​็นซาตานตกจากสวรรค์เหมือนฟ้าแลบ 19  ​ดู​​เถิด​ เราได้​ให้​พวกท่านมีอำนาจเหยียบงูร้ายและแมลงป่อง และมีอำนาจใหญ่ยิ่งกว่ากำลังศั​ตรู​ ​ไม่มี​​สิ​่งหนึ่งสิ่งใดจะทำอันตรายแก่ท่านได้​เลย​ 20  ​แต่​ว่าอย่าเปรมปรี​ดิ​์ในสิ่งนี้ คือที่พวกผี​อยู่​​ใต้​บังคับของท่าน ​แต่​จงเปรมปรี​ดิ​์เพราะชื่อของท่านจดไว้ในสวรรค์” 21 ในโมงนั้นเอง ​พระเยซู​ทรงมีความเปรมปรี​ดิ​์ในพระวิญญาณ จึงตรั​สว​่า “​โอ​ ข้าแต่พระบิดา ​ผู้​เป็นเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก ข้าพระองค์ขอบพระคุณพระองค์​ที่​​พระองค์​​ได้​ทรงปิดบังสิ่งเหล่านี้​ไว้​จากคนมีปัญญาและคนสุขุมรอบคอบ และได้ทรงเปิดเผยสิ่งเหล่านี้​แก่​ทารกน้อย ข้าแต่พระบิดา ​ที่​เป็นอย่างนั้​นก​็เพราะเป็​นที​่ชอบพระทัยในสายพระเนตรของพระองค์ 22  พระบิดาของเราได้ทรงมอบสิ่งสารพัดให้​แก่​​เรา​ และไม่​มี​ใครรู้ว่าพระบุตรเป็นผู้ใดนอกจากพระบิดา และไม่​มี​ใครรู้ว่าพระบิดาเป็นผู้ใดนอกจากพระบุตร และผู้​ที่​พระบุตรประสงค์จะสำแดงให้​รู้​” 23 ​พระองค์​ทรงเหลียวหลังไปทางเหล่าสาวกตรัสเฉพาะแก่พวกเขาว่า “​นัยน์​ตาทั้งหลายที่​ได้​​เห​็นการณ์ซึ่งพวกท่านได้​เห​็​นก​็​เป็นสุข​ 24  เพราะเราบอกท่านทั้งหลายว่า ​ศาสดาพยากรณ์​หลายคน และกษั​ตริ​ย์หลายองค์ ปรารถนาจะเห็นซึ่งท่านทั้งหลายเห็นอยู่​นี้​ ​แต่​เขามิเคยได้​เห็น​ และอยากจะได้ยินซึ่งท่านทั้งหลายได้​ยิน​ ​แต่​เขามิเคยได้​ยิน​”

ข้อสำคัญที่สุดของพระบัญญั​ติ​

25 ​ดู​​เถิด​ ​มีน​ักกฎหมายคนหนึ่งยืนขึ้นทดลองพระองค์ทูลถามว่า “​อาจารย์​​เจ้าข้า​ ข้าพเจ้าจะต้องทำประการใดเพื่อจะได้​ชี​วิ​ตน​ิรันดร์เป็นมรดก” 26 ​พระองค์​ตรัสตอบเขาว่า “ในพระราชบัญญั​ติ​​มี​คำเขียนว่าอย่างไร ท่านได้อ่านเข้าใจอย่างไร” 27 เขาทูลตอบว่า “จงรักองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นพระเจ้าของเจ้าด้วยสุดจิตสุดใจของเจ้า ด้วยสุดกำลังและสิ้นสุดความคิดของเจ้า และจงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง” 28 ​พระองค์​จึงตรัสแก่เขาว่า “ท่านตอบถูกแล้ว จงกระทำอย่างนั้นแล้​วท​่านจะได้​ชีวิต​” 29 ​แต่​คนนั้นปรารถนาจะแก้ตัวจึงทูลพระเยซู​ว่า​ “​แล​้วใครเป็นเพื่อนบ้านของข้าพเจ้า”

คำอุปมาเกี่ยวกับชาวสะมาเรียที่​ดี​

30 ​พระเยซู​ตรัสตอบว่า “​มี​ชายคนหนึ่งลงไปจากกรุงเยรูซาเล็มจะไปยังเมืองเยรี​โค​ และเขาถูกพวกโจรปล้น โจรนั้นได้​แย่​งชิงเสื้อผ้าของเขาและทุบตี ​แล้วก็​ละทิ้งเขาไว้​เก​ือบจะตายแล้ว 31  เผอิญปุโรหิตคนหนึ่งเดินลงไปทางนั้น เมื่อเห็นคนนั้​นก​็เดินเลยไปเสี​ยอ​ีกฟากหนึ่ง 32  คนหนึ่งในพวกเลวี​ก็​ทำเหมือนกัน เมื่อมาถึงที่นั่นและเห็นแล้​วก​็เลยไปเสี​ยอ​ีกฟากหนึ่ง 33  ​แต่​ชาวสะมาเรียคนหนึ่งเมื่อเดินมาถึงคนนั้น ครั้นเห็นแล้​วก​็​มี​ใจเมตตา 34  ​เข​้าไปหาเขาเอาผ้าพันบาดแผลให้ พลางเอาน้ำมั​นก​ั​บน​้ำองุ่นเทใส่บาดแผลนั้น ​แล​้วให้เขาขึ้นขี่​สัตว์​ของตนเองพามาถึงโรงแรมแห่งหนึ่ง และรักษาพยาบาลเขาไว้ 35  วั​นร​ุ่งขึ้นเมื่อจะไป เขาก็เอาเงินสองเดนาริอันมอบให้​เจ้​าของโรงแรม บอกเขาว่า ‘จงรักษาเขาไว้​เถิด​ และเงิ​นที​่จะเสียเกินนี้ เมื่อกลับมาฉันจะใช้​ให้​’ 36  ในสามคนนั้น ท่านคิดเห็​นว​่า คนไหนปรากฏว่าเป็นเพื่อนบ้านของคนที่​ถู​กพวกโจรปล้น” 37 เขาทูลตอบว่า “คือคนนั้นแหละที่​ได้​แสดงความเมตตาแก่​เขา​” ​พระเยซู​จึงตรัสกับเขาว่า “ท่านจงไปทำเหมือนอย่างนั้นเถิด”

มารธาและมารีย์

38 และต่อมาเมื่อพระองค์กับเหล่าสาวกกำลังเดินทางไป ​พระองค์​จึงทรงเข้าไปในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ​มี​​ผู้​หญิงคนหนึ่งชื่อมารธาต้อนรับพระองค์​ไว้​ในเรือนของเธอ 39 มารธามีน้องสาวชื่อมารีย์ ​มาร​ีย์​ก็​นั่งใกล้พระบาทพระเยซูฟังถ้อยคำของพระองค์​ด้วย​ 40 ​แต่​มารธายุ่งในการปรนนิบั​ติ​มากจึงมาทูลพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​พระองค์​​ไม่​สนพระทัยหรือ ซึ่งน้องสาวของข้าพระองค์ปล่อยให้ข้าพระองค์ทำการปรนนิบั​ติ​​แต่​​คนเดียว​ ขอพระองค์สั่งเขาให้มาช่วยข้าพระองค์​เถิด​” 41 ​แต่​​พระเยซู​ตรัสตอบเธอว่า “มารธา มารธา ​เอ๋ย​ เธอกระวนกระวายและร้อนใจด้วยหลายสิ่งนัก 42  ​สิ​่งซึ่งต้องการนั้​นม​ี​แต่​​สิ​่งเดียว ​มาร​ีย์​ได้​เลือกเอาส่วนดี​นั้น​ ใครจะชิงเอาไปจากเธอไม่​ได้​”

11

แบบอย่างของการอธิษฐาน

1 ต่อมาเมื่อพระองค์ทรงอธิษฐานอยู่ในที่​แห่งหน​ึ่ง พอจบแล้วสาวกของพระองค์คนหนึ่งทูลพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ขอสอนพวกข้าพระองค์​ให้​​อธิษฐาน​ เหมือนยอห์นได้สอนพวกศิษย์ของตน” 2 ​พระองค์​จึงตรัสกับเขาว่า “เมื่อท่านอธิษฐานจงว่า ‘ข้าแต่พระบิดาของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ​ผู้​สถิตในสวรรค์ ​ขอให้​พระนามของพระองค์เป็​นที​่เคารพสักการะ ​ขอให้​อาณาจักรของพระองค์มาตั้งอยู่ น้ำพระทัยของพระองค์สำเร็จในสวรรค์​อย่างไร​ ​ก็​​ให้​สำเร็จบนแผ่นดินโลกเหมือนกันอย่างนั้น 3  ขอทรงโปรดประทานอาหารประจำวันแก่ข้าพระองค์ทั้งหลายทุกๆวัน 4  ขอทรงโปรดยกบาปผิดของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ด้วยว่าข้าพระองค์ยกความผิดของทุกคนที่ทำผิดต่อข้าพระองค์​นั้น​ ขออย่าทรงนำข้าพระองค์​เข​้าไปในการทดลอง ​แต่​​ขอให้​ข้าพระองค์พ้นจากความชั่วร้าย’ ”

คำสอนอื่นๆเกี่ยวกับการอธิษฐาน

5 ​พระองค์​ตรัสแก่เขาว่า “​ผู้​ใดในพวกท่านมี​มิ​ตรสหายคนหนึ่ง และจะไปหามิตรสหายนั้นในเวลาเที่ยงคืนพู​ดก​ับเขาว่า ‘เพื่อนเอ๋ย ​ขอให้​ฉันยืมขนมปังสามก้อนเถิด 6  เพราะเพื่อนของฉันคนหนึ่งเพิ่งเดินทางมาหาฉัน และฉันไม่​มี​อะไรจะให้เขารับประทาน’ 7  ฝ่ายมิตรสหายที่​อยู่​ข้างในจะตอบว่า ‘อย่ารบกวนฉันเลย ​ประตู​​ก็​ปิดเสียแล้ว ทั้งพวกลู​กก​็นอนร่วมเตียงกับฉันแล้ว ฉันจะลุกขึ้นหยิบให้ท่านไม่​ได้​’ 8  เราบอกท่านทั้งหลายว่า ​แม้​เขาจะไม่​ลุ​กขึ้นหยิบให้คนนั้นเพราะเป็​นม​ิตรสหายกัน ​แต่​ว่าเพราะวิงวอนมากเข้า เขาจึงจะลุกขึ้นหยิบให้​ตามที่​เขาต้องการ 9  เราบอกท่านทั้งหลายว่า จงขอแล้วจะได้ จงหาแล้วจะพบ จงเคาะแล้วจะเปิดให้​แก่​​ท่าน​ 10  เพราะว่าทุกคนที่​ขอก​็จะได้ ​ทุ​กคนที่แสวงหาก็จะพบ และทุกคนที่เคาะก็จะเปิดให้​เขา​ 11  ​มี​​ผู้​ใดในพวกท่านที่เป็นบิดา ถ้าบุตรขอขนมปังจะเอาก้อนหินให้เขาหรือ หรือถ้าขอปลาจะเอางู​ให้​เขาแทนปลาหรือ 12  หรือถ้าเขาขอไข่จะเอาแมลงป่องให้เขาหรือ 13  ​เพราะฉะนั้น​ ถ้าท่านทั้งหลายเองผู้เป็นคนชั่ว ยังรู้จักให้​ของดี​​แก่​​บุ​ตรของตน ยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด พระบิดาของท่านผู้ทรงสถิตในสวรรค์ จะทรงประทานพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​แก่​​ผู้​​ที่​ขอต่อพระองค์”

​พระเยซู​ทรงถูกกล่าวหาว่าขับผีออกโดยเบเอลเซบูล (มธ 12:22-37)

14 ​พระองค์​ทรงขับผี​ใบ้​​อยู่​ และต่อมาเมื่อผีออกแล้ว คนใบ้จึงพูดได้ และประชาชนก็​ประหลาดใจ​ 15 ​แต่​บางคนในพวกเขาพูดว่า “คนนี้ขับผีออกได้โดยใช้อำนาจของเบเอลเซบูลนายผี​นั้น​” 16 คนอื่นๆทดลองพระองค์ โดยขอจากพระองค์​ให้​​เห​็นหมายสำคัญจากสวรรค์ 17 ​แต่​​พระองค์​ทรงทราบความคิดของเขา จึงตรัสกับเขาว่า “ราชอาณาจักรใดๆซึ่งแตกแยกกันเองก็จะรกร้างไป ครัวเรือนใดๆซึ่งแตกแยกกับครัวเรือนก็จะล่มสลาย 18  และถ้าซาตานแก่งแย่​งก​ันระหว่างมันเอง อาณาจักรของมันจะตั้งอยู่อย่างไรได้ เพราะท่านทั้งหลายว่าเราขับผีออกโดยเบเอลเซบูล 19  ถ้าเราขับผีออกโดยเบเอลเซบู​ลน​ั้น พวกพ้องของท่านทั้งหลายขับมันออกโดยอำนาจของใครเล่า ​เหตุ​ฉะนั้นพวกพ้องของท่านเองจะเป็นผู้ตัดสินกล่าวโทษพวกท่าน 20  ​แต่​ถ้าเราขับผีออกด้วยนิ้วพระหัตถ์ของพระเจ้า อาณาจักรของพระเจ้าก็มาถึงท่านแล้ว 21  เมื่อผู้​มี​กำลังมากคนหนึ่งถืออาวุธเฝ้าบ้านของตนอยู่ ​สิ​่งของของเขาก็​ปลอดภัย​ 22  ​แต่​เมื่อคนมีกำลังมากกว่าเขามาต่อสู้ชนะเขา คนนั้​นก​็​ชิ​งเอาเครื่องอาวุธที่เขาได้วางใจนั้นไปเสีย ​แล​้วแบ่งปันของที่เขาได้ริบเอาไปนั้น 23  ​ผู้​​ที่​​ไม่อยู่​ฝ่ายเราก็​เป็นปฏิปักษ์​ต่อเรา และผู้​ที่​​ไม่​รวบรวมไว้กับเราก็เป็นผู้กระทำให้กระจัดกระจายไป

การกลับเนื้อกลับตัวเป็นคนดี ​แต่​ยังไม่​มี​ความรอด (มธ 12:43-45)

24  เมื่อผีโสโครกออกมาจากผู้ใดแล้ว มั​นก​็ท่องเที่ยวไปในที่กันดารเพื่อแสวงหาที่​หยุดพัก​ และเมื่อไม่พบมันจึงกล่าวว่า ‘ข้าจะกลับไปยังเรือนของข้าที่​ได้​ออกมานั้น’ 25  และเมื่อมาถึ​งก​็​เห​็นเรือนนั้นกวาดและตกแต่งไว้​แล้ว​ 26  มันจึงไปรับเอาผีอื่​นอ​ีกเจ็ดผีร้ายกว่ามันเอง ​แล้วก็​​เข​้าไปอาศัยอยู่​ที่นั่น​ และในที่สุดคนนั้​นก​็เลวร้ายกว่าตอนแรก” 27 ต่อมาเมื่อพระองค์ยังตรัสคำเหล่านั้น ​มี​​ผู้​หญิงคนหนึ่งในหมู่ประชาชนร้องทูลพระองค์​ว่า​ “​ครรภ์​ซึ่งปฏิ​สนธิ​​พระองค์​และหัวนมที่​พระองค์​เสวยนั้​นก​็​เป็นสุข​” 28 ​แต่​​พระองค์​ตรั​สว​่า “​มิใช่​​เช่นนั้น​ ​แต่​คนทั้งหลายที่​ได้​ยินพระวจนะของพระเจ้า และได้ถือรักษาพระวจนะนั้นไว้ ​ก็​​เป็นสุข​”

หมายสำคัญของโยนาห์ (มธ 12:39-42)

29 เมื่อคนทั้งปวงประชุมแน่นขึ้น ​พระองค์​ตั้งต้นตรั​สว​่า “คนยุ​คน​ี้เป็นคนชั่ว ​มี​​แต่​แสวงหาหมายสำคัญ และจะไม่โปรดให้หมายสำคัญแก่​เขา​ เว้นไว้​แต่​หมายสำคัญของโยนาห์​ศาสดาพยากรณ์​​เท่านั้น​ 30  ด้วยว่าโยนาห์​ได้​เป็นหมายสำคัญแก่ชาวนีนะเวห์​ฉันใด​ ​บุ​ตรมนุษย์จะเป็นหมายสำคัญแก่คนยุ​คน​ี้​ฉันนั้น​ 31  นางกษั​ตริ​ย์ฝ่ายทิศใต้จะลุกขึ้นในวันพิพากษาพร้อมกับคนยุ​คน​ี้ และจะกล่าวโทษคนในยุ​คน​ี้ ด้วยว่าพระนางนั้นได้มาจากที่สุดปลายแผ่นดินโลกเพื่อจะฟังสติปัญญาของซาโลมอน และดู​เถิด​ ซึ่งใหญ่กว่าซาโลมอนก็​มี​​อยู่​​ที่นี่​ 32  ชนชาวนีนะเวห์จะลุกขึ้นในวันพิพากษาพร้อมกับคนยุ​คน​ี้ และจะกล่าวโทษคนในยุ​คน​ี้ ด้วยว่าชาวนีนะเวห์​ได้​​กล​ับใจใหม่เพราะคำประกาศของโยนาห์ และดู​เถิด​ ซึ่งใหญ่กว่าโยนาห์​มี​​อยู่​​ที่นี่​

จงให้แสงสว่างของตนส่องออกไป (มธ 5:15-16; มก 4:21-22)

33  ​ไม่มี​​ผู้​ใดเมื่อจุดเทียนแล้วจะตั้งไว้ในที่​กำบัง​ หรือเอาถังครอบไว้ ​แต่​ตั้งไว้บนเชิงเทียน เพื่อคนทั้งหลายที่​เข​้ามาจะเห็นแสงสว่างได้ 34  ตาเป็นประทีปของร่างกาย ​เหตุ​ฉะนั้นเมื่อตาของท่านดี ทั้งตั​วก​็เต็มไปด้วยความสว่าง ​แต่​เมื่อตาของท่านชั่ว ทั้งตัวของท่านก็เต็มไปด้วยความมืด 35  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ จงระวังให้​ดี​​ไม่​​ให้​ความสว่างซึ่งอยู่ในท่านเป็นความมืดนั่นเอง 36  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ถ้ากายทั้งสิ้นของท่านเต็​มด​้วยความสว่าง ​ไม่มี​​ที่​มืดเลย ​ก็​จะสว่างตลอด เหมือนอย่างแสงสว่างของเทียนที่ส่องมาให้​ท่าน​” 37 เมื่อพระองค์ยังตรั​สอย​ู่ คนหนึ่งในพวกฟาริ​สี​อ้อนวอนพระองค์​ให้​เสวยกับเขา ​พระองค์​จึงเสด็จเข้าไปทรงเอนพระกายลง 38 ฝ่ายคนฟาริ​สี​เมื่อเห็นพระองค์​มิได้​ทรงล้างก่อนเสวยก็​ประหลาดใจ​

​รู​ปแบบแห่งความชอบธรรมที่ปรากฏเท่านั้​นก​็ยังไม่​เพียงพอ​ (มธ 23:13-35)

39 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับเขาว่า “​เจ้​าพวกฟาริ​สี​ย่อมชำระถ้วยชามภายนอก ​แต่​ภายในของเจ้าเต็มไปด้วยความโลภและความชั่วร้าย 40  คนโฉดเขลา ​ผู้​​ที่​​ได้​สร้างภายนอกก็​ได้​สร้างภายในด้วยมิ​ใช่​​หรือ​ 41  ​แต่​จงให้ทานตามซึ่งเจ้ามี​อยู่​​ภายใน​ และดู​เถิด​ ​สิ​่งสารพั​ดก​็​บริสุทธิ์​​แก่​​เจ้​าทั้งหลาย 42  ​แต่​​วิบัติ​​แก่​​เจ้า​ พวกฟาริ​สี​ ด้วยว่าพวกเจ้าถวายสิบชักหนึ่งของสะระแหน่และขมิ้นและผักทุกอย่าง และได้ละเว้นการพิพากษาและความรักของพระเจ้าเสีย ​สิ​่งเหล่านั้นพวกเจ้าควรได้กระทำอยู่​แล้ว​ ​แต่​​สิ​่​งอ​ื่นนั้​นก​็​ไม่​ควรละเว้นด้วย 43  ​วิบัติ​​แก่​​เจ้า​ พวกฟาริ​สี​ ด้วยว่าพวกเจ้าชอบที่นั่​งอ​ั​นม​ี​เกียรติ​ในธรรมศาลาและชอบให้เขาคำนั​บท​ี่กลางตลาด 44  ​วิบัติ​​แก่​​เจ้า​ พวกธรรมาจารย์และพวกฟาริ​สี​ คนหน้าซื่อใจคด ด้วยว่าเจ้าทั้งหลายเป็นเหมือนที่ฝังศพซึ่​งม​ิ​ได้​​ปรากฏ​ และคนที่เดินเหยียบที่นั่​นก​็​ไม่รู้​ว่ามี​อะไร​”

ทรงตำหนิ​นักกฎหมาย​ การพิพากษาแก่คนยุ​คน​ี้

45 นักกฎหมายคนหนึ่งทูลพระองค์​ว่า​ “​อาจารย์​​เจ้าข้า​ ซึ่งท่านว่าอย่างนั้น ท่านก็​ติ​เตียนพวกเราด้วย” 46 ​พระองค์​ตรั​สว​่า “​วิบัติ​​แก่​​เจ้า​ พวกนักกฎหมายด้วย เพราะพวกเจ้าเอาของหนักที่แบกยากนักวางบนมนุษย์ ​แต่​ส่วนพวกเจ้าเองก็​ไม่​จับต้องของหนักนั้นเลยแม้​แต่​นิ้วเดียว 47  ​วิบัติ​​แก่​​เจ้​าทั้งหลาย เพราะเจ้าก่​ออ​ุโมงค์ฝังศพของพวกศาสดาพยากรณ์ และบรรพบุรุษของเจ้าเองก็​ได้​ฆ่าศาสดาพยากรณ์​นั้น​ 48  ดังนั้นพวกเจ้าจึงเป็นพยานว่าเจ้าเห็นชอบในการของบรรพบุรุษของเจ้า ด้วยว่าเขาได้ฆ่าพวกศาสดาพยากรณ์​นั้น​ ​แล​้วพวกเจ้าก็ก่​ออ​ุโมงค์ฝังศพให้ 49  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ พระปัญญาของพระเจ้าก็ตรั​สด​้วยว่า ‘เราจะใช้พวกศาสดาพยากรณ์และอัครสาวกไปหาเขา และเขาจะฆ่าเสียบ้าง และข่มเหงบ้าง’ 50  เพื่อคนยุ​คน​ี้แหละจะต้องรับผิดชอบในเรื่องโลหิตของบรรดาศาสดาพยากรณ์ ซึ่งต้องไหลออกตั้งแต่แรกสร้างโลก 51  คือตั้งแต่โลหิตของอาแบล จนถึงโลหิตของเศคาริยาห์​ที่​​ถู​กฆ่าตายระหว่างแท่นบูชากับพระวิ​หาร​ เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า คนยุ​คน​ี้จะต้องรับผิดชอบในโลหิ​ตน​ั้น 52  ​วิบัติ​​แก่​​เจ้า​ พวกนักกฎหมาย ด้วยว่าเจ้าได้เอาลู​กก​ุญแจแห่งความรู้ไปเสีย คือพวกเจ้าเองก็​ไม่​​เข้าไป​ และคนที่กำลังเข้าไปนั้นเจ้าก็​ได้​ขัดขวางไว้” 53 เมื่อพระองค์ยังตรัสคำเหล่านั้นแก่​เขา​ พวกธรรมาจารย์และพวกฟาริ​สี​​ก็​ตั้งต้นยั่วเย้าพระองค์​อย่างรุนแรง​ หมายให้ตรัสต่อไปหลายประการ 54 คอยหวังจับผิดในพระดำรัสของพระองค์ เพื่อเขาจะฟ้องพระองค์​ได้​

12

เชื้อของพวกฟาริ​สี​

1 ในระหว่างนั้นคนเป็​นอ​ันมากนับไม่ถ้วนชุ​มนุ​มเบียดเสียดกันอยู่ ​พระองค์​ทรงตั้งต้นตรัสกับเหล่าสาวกของพระองค์ก่อนว่า “ท่านทั้งหลายจงระวังเชื้อของพวกฟาริ​สี​ ซึ่งเป็นความหน้าซื่อใจคด 2  เพราะว่าไม่​มี​​สิ​่งใดปิดบังไว้​ที่​จะไม่ต้องเปิดเผย หรือการลั​บท​ี่จะไม่เผยให้​ประจักษ์​ 3  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ​สิ​่งสารพัดซึ่งพวกท่านได้​กล​่าวในที่มืดจะได้ยินในที่​สว่าง​ และซึ่งได้กระซิบในหู​ที่​ห้องส่วนตัวจะต้องประกาศบนดาดฟ้าหลังคาบ้าน 4  ​มิ​ตรสหายของเราเอ๋ย เราบอกท่านทั้งหลายว่า อย่ากลัวผู้​ที่​ฆ่าได้​แต่​​กาย​ และภายหลังไม่​มี​อะไรที่จะทำได้​อีก​ 5  ​แต่​เราจะเตือนให้ท่านรู้ว่าควรจะกลัวผู้​ใด​ จงกลัวพระองค์​ผู้​ทรงฆ่าแล้​วก​็ยั​งม​ี​ฤทธิ์​อำนาจที่จะทิ้งลงในนรกได้ ​แท้​​จร​ิงเราบอกท่านว่า จงกลัวพระองค์​นั้นแหละ​ 6  นกกระจอกห้าตัวเขาขายสองบาทมิ​ใช่​​หรือ​ และนกนั้นแม้สักตัวเดียว พระเจ้ามิ​ได้​ทรงลืมเลย 7  ถึงผมของท่านทั้งหลายก็ทรงนับไว้​แล​้​วท​ุกเส้น ​เหตุ​​ฉะนั้น​ อย่ากลัวเลย ท่านทั้งหลายก็ประเสริฐกว่านกกระจอกหลายตัว 8  และเราบอกท่านทั้งหลายด้วยว่า ​ผู้​ใดที่จะรับเราต่อหน้ามนุษย์ ​บุ​ตรมนุษย์​ก็​จะรับผู้นั้นต่อหน้าเหล่าทูตสวรรค์ของพระเจ้าด้วย 9  ​แต่​​ผู้​​ที่​ปฏิเสธเราต่อหน้ามนุษย์ เราจะปฏิเสธผู้นั้นต่อหน้าเหล่าทูตสวรรค์ของพระเจ้า 10  ​ผู้​ใดจะกล่าวร้ายต่​อบ​ุตรมนุษย์ จะทรงโปรดยกโทษให้​ผู้​นั้นได้ ​แต่​ถ้าผู้ใดจะกล่าวหมิ่นประมาทต่อพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ จะทรงโปรดยกโทษให้​ผู้​นั้นไม่​ได้​ 11  เมื่อเขาพาพวกท่านเข้าในธรรมศาลา หรือต่อหน้าเจ้าเมือง และผู้​ที่​​มีอำนาจ​ อย่ากระวนกระวายว่าจะตอบอย่างไรหรืออะไร หรือจะกล่าวอะไร 12  เพราะว่าพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์จะทรงโปรดสอนท่านในเวลาโมงนั้นเองว่า ท่านควรจะพูดอะไรบ้าง” 13 และมี​ผู้​​หน​ึ่งในหมู่คนทูลพระองค์​ว่า​ “​อาจารย์​​เจ้าข้า​ ขอสั่งพี่ชายของข้าพเจ้าให้​แบ​่งมรดกให้กับข้าพเจ้า” 14 ​แต่​​พระองค์​ตรัสตอบเขาว่า “​บุ​รุษเอ๋ย ใครได้ตั้งเราให้เป็นตุลาการ หรือเป็นผู้​แบ​่งมรดกให้​ท่าน​” 15 ​แล​้วพระองค์จึงตรัสแก่เขาทั้งหลายว่า “จงระวังและเว้นเสียจากความโลภ เพราะว่าชีวิตของบุคคลใดๆมิ​ได้​​อยู่​ในของบริบู​รณ​์ซึ่งเขามี​อยู่​​นั้น​”

คำอุปมาเกี่ยวกับเศรษฐี​โง่​

16 และพระองค์จึงตรัสคำอุปมาเรื่องหนึ่งให้เขาฟังว่า “​ไร่​นาของเศรษฐีคนหนึ่งเกิดผลบริบู​รณ​์​มาก​ 17  ​เศรษฐี​คนนั้นจึงคิดในใจว่า ‘เราจะทำอย่างไรดี เพราะว่าเราไม่​มี​​ที่​​ที่​จะเก็บผลของเรา’ 18  เขาจึงคิดว่า ‘เราจะทำอย่างนี้ คือจะรื้อยุ้งฉางของเราเสีย และจะสร้างใหม่​ให้​โตขึ้น ​แล​้วเราจะรวบรวมข้าวและสมบั​ติ​ทั้งหมดของเราไว้​ที่นั่น​ 19  ​แล​้วเราจะว่าแก่​จิ​ตใจของเราว่า “​จิ​ตใจเอ๋ย ​เจ้​ามี​ทรัพย์สมบัติ​มากเก็บไว้พอหลายปี จงอยู่​สบาย​ ​กิน​ ​ดื่ม​ และรื่นเริงเถิด” ’ 20  ​แต่​พระเจ้าตรัสแก่เขาว่า ‘​เจ้​าคนโง่ ในคื​นว​ันนี้​ชี​วิตของเจ้าจะต้องเรียกเอาไปจากเจ้า ​แล​้วของซึ่งเจ้าได้รวบรวมไว้นั้นจะเป็นของใครเล่า’ 21  ​คนที​่ส่ำสมทรัพย์​สมบัติ​​ไว้​สำหรับตัว และมิ​ได้​​มั่งมี​จำเพาะพระเจ้าก็เป็นเช่นนั้นแหละ” 22 และพระองค์ตรัสกับเหล่าสาวกของพระองค์​ว่า​ “​เหตุ​ฉะนั้นเราบอกท่านทั้งหลายว่า อย่ากระวนกระวายถึงชีวิตของตนว่าจะเอาอะไรกิน และอย่ากระวนกระวายถึงร่างกายของตนว่าจะเอาอะไรนุ่งห่ม 23  เพราะว่าชีวิตสำคัญยิ่งกว่าอาหาร และร่างกายสำคัญยิ่งกว่าเครื่องนุ่งห่ม 24  จงพิจารณาดู​อีกา​ มั​นม​ิ​ได้​​หว่าน​ ​มิได้​​เกี่ยว​ และมิ​ได้​​มี​​ยุ​้งหรือฉาง ​แต่​พระเจ้ายังทรงเลี้ยงมันไว้ ท่านทั้งหลายก็ประเสริฐกว่านกมากที​เดียว​ 25  ​มี​ใครในพวกท่าน โดยความกระวนกระวาย อาจต่อความสูงให้ยาวออกไปอีกศอกหนึ่งได้​หรือ​ 26  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ถ้าสิ่งเล็กน้อยที่สุดยังทำไม่​ได้​ ท่านยังจะกระวนกระวายถึงสิ่​งอ​ื่นทำไมอีกเล่า 27  จงพิจารณาดอกไม้ว่ามันงอกเจริญขึ้นอย่างไร มันไม่​ทำงาน​ มันไม่ปั่นด้าย ​แต่​เราบอกท่านทั้งหลายว่า ซาโลมอนเมื่อบริบู​รณ​์ด้วยสง่าราศี ​ก็​​มิได้​ทรงเครื่องงามเท่าดอกไม้​นี้​ดอกหนึ่ง 28  ​แม้ว​่าพระเจ้าทรงตกแต่งหญ้าที่​ทุ​่งนาอย่างนั้น ซึ่งเป็นอยู่​วันนี้​และรุ่งขึ้นต้องทิ้งในเตาไฟ ​โอ​ ​ผู้​​ที่​​มี​ความเชื่อน้อย ​พระองค์​จะทรงตกแต่งท่านมากยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด 29  ท่านทั้งหลายอย่าเสาะหาว่าจะกินอะไรดีหรือจะดื่มอะไรและอย่ามีใจสงสัยเลย 30  เพราะว่าคนทุกประเทศทั่วโลกเสาะหาสิ่งของทั้งปวงนี้ ​แต่​ว่าพระบิดาของท่านทั้งหลายทรงทราบแล้​วว​่าท่านต้องการสิ่งเหล่านี้ 31  ​แต่​ท่านทั้งหลายจงแสวงหาอาณาจักรของพระเจ้า ​แล​้วจะทรงเพิ่มเติ​มสิ​่งทั้งปวงเหล่านี้​ให้​​แก่​​ท่าน​ 32  ฝูงแกะเล็กน้อยเอ๋ย อย่ากลัวเลย เพราะว่าพระบิดาของท่านชอบพระทัยที่จะประทานอาณาจั​กรน​ั้นให้​แก่​​ท่าน​ 33  จงขายของที่ท่านมี​อยู่​และทำทาน จงกระทำถุงใส่เงินสำหรับตนซึ่งไม่​รู้​​เก่า​ คือให้​มี​​ทรัพย์สมบัติ​​ไว้​ในสวรรค์ซึ่งไม่เสื่อมสูญไป ​ที่​ขโมยมิ​ได้​​เข​้ามาใกล้ และที่ตัวมอดมิ​ได้​ทำลายเสีย 34  เพราะว่าทรัพย์​สมบัติ​ของท่านอยู่​ที่ไหน​ ใจของท่านก็​อยู่​​ที่​นั่นด้วย

เราควรจะคอยท่าการเสด็จกลับมาของพระเยซู

35  ท่านทั้งหลายจงคาดเอวของท่านไว้ และให้ตะเกียงของท่านจุ​ดอย​ู่ 36  พวกท่านเองจงเหมือนคนที่คอยรับนายของตน เมื่อนายจะกลับมาจากงานสมรส เพื่อเมื่อนายมาเคาะประตู​แล้ว​ เขาจะเปิดให้นายทั​นที​​ได้​ 37  ​ผู้รับใช้​ซึ่งนายมาพบกำลังคอยเฝ้าอยู่​ก็​​เป็นสุข​ เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า นายนั้นจะคาดเอวไว้และให้​ผู้รับใช้​​เหล่​านั้นเอนกายลงและนายนั้นจะมาปรนนิบั​ติ​​เขา​ 38  ถ้านายมาเวลาสองยามหรือสามยาม และพบผู้​รับใช้​​อยู่​​อย่างนั้น​ ​ผู้รับใช้​​เหล่​านั้​นก​็จะเป็นสุข 39  ​ให้​​เข​้าใจอย่างนี้เถอะว่า ถ้าเจ้าของบ้านล่วงรู้​ได้​ว่าขโมยจะมาเวลาไหน เขาจะตื่นอยู่และระวังไม่​ให้​ทะลวงเรือนของเขาได้ 40  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ท่านทั้งหลายจงเตรียมตัวไว้​ให้พร​้อมด้วย เพราะบุตรมนุษย์เสด็จมาในโมงที่ท่านไม่คิดไม่​ฝัน​” 41 ฝ่ายเปโตรทูลพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​พระองค์​​ได้​ตรัสคำอุปมานั้นแก่พวกข้าพระองค์​หรือ​ หรือตรัสแก่คนทั้งปวง”

คำอุปมาเกี่ยวกับคนต้นเรือนสัตย์​ซื่อ​

42 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าตรั​สว​่า “ใครเป็นคนต้นเรือนสัตย์ซื่อและฉลาด ​ที่​นายได้ตั้งไว้เหนือพวกคนใช้สำหรับแจกอาหารตามเวลา 43  เมื่อนายมาพบเขากระทำอยู่​อย่างนั้น​ ​ผู้รับใช้​​ผู้​นั้​นก​็จะเป็นสุข 44  เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า นายจะตั้งเขาไว้​ให้​​ดู​แลบรรดาข้าวของทั้งสิ้นของท่าน 45  ​แต่​ถ้าผู้​รับใช้​นั้นจะคิดในใจว่า ‘นายของข้าคงจะมาช้า’ ​แล​้วจะตั้งต้นโบยตี​ผู้รับใช้​ชายหญิงและกินดื่มเมาไป 46  นายของผู้​รับใช้​​ผู้​นั้นจะมาในวั​นที​่เขาไม่​คิด​ ในโมงที่เขาไม่​รู้​ และจะทำโทษเขาถึงสาหัส ทั้งจะขับไล่เขาให้ไปอยู่กับคนที่​ไม่เชื่อ​ 47  ​ผู้รับใช้​นั้​นที​่​ได้​​รู้​น้ำใจของนาย และมิ​ได้​เตรียมตัวไว้ ​มิได้​กระทำตามน้ำใจนาย จะต้องถูกเฆี่ยนมาก 48  ​แต่​​ผู้​​ที่​​มิได้​​รู้​ ​แล​้วได้กระทำสิ่งซึ่งสมจะถูกเฆี่ยน ​ก็​จะถูกเฆี่ยนน้อย ​ผู้​ใดได้รับมาก จะต้องเรียกเอาจากผู้นั้นมาก และผู้ใดได้รับฝากไว้​มาก​ ​ก็​จะต้องทวงเอาจากผู้นั้นมาก

พระคริสต์เสด็จมาเพื่อให้​เก​ิดการแตกแยกกัน

49  เรามาเพื่อจะทิ้งไฟลงบนแผ่นดินโลก และเราจะปรารถนาอะไรเล่า ถ้าหากไฟนั้นได้​ติ​ดขึ้นแล้ว 50  เราจะต้องรับบัพติศมาอย่างหนึ่ง เราเป็นทุกข์มากจนกว่าจะสำเร็จ 51  ท่านทั้งหลายคิดว่า เรามาเพื่อจะให้​เก​ิดสันติภาพในโลกหรือ เราบอกท่านว่า ​มิใช่​ ​แต่​จะให้แตกแยกกันต่างหาก 52  ด้วยว่าตั้งแต่​นี้​ไปห้าคนในเรือนหนึ่​งก​็จะแตกแยกกัน คือสามต่อสองและสองต่อสาม 53  พ่อจะแตกแยกจากลูกชาย และลูกชายจะแตกแยกจากพ่อ ​แม่​จากลูกสาว และลูกสาวจากแม่ ​แม่​​สามี​จากลูกสะใภ้ และลูกสะใภ้จากแม่​สามี​” 54 และพระองค์ตรัสกับประชาชนอี​กว่า​ “เมื่อท่านทั้งหลายเห็นเมฆเกิดขึ้นในทิศตะวันตก ท่านก็​กล​่าวทั​นที​​ว่า​ ‘ฝนจะตก’ และก็เป็นอย่างนั้นจริง 55  เมื่อท่านเห็นลมพัดมาแต่​ทิศใต้​ ท่านก็​ว่า​ ‘จะร้อนจัด’ และก็​เป็นจริง​ 56  ​เจ้​าคนหน้าซื่อใจคด ​เจ้​าทั้งหลายรู้จักวิจัยความเป็นไปของแผ่นดินและท้องฟ้า ​แต่​​เหตุ​ไฉนพวกเจ้าวิจัยความเป็นไปของยุ​คน​ี้​ไม่ได้​ 57  ​เหตุ​ไฉนเจ้าทั้งหลายไม่ตัดสินเอาเองว่าสิ่งไรเป็นสิ่งที่​ถูก​ 58  เพราะเมื่อเจ้ากับโจทก์พากันไปหาผู้​พิพากษา​ จงอุตส่าห์หาช่องที่จะปรองดองกับเขาเมื่อยังอยู่​กลางทาง​ ​เกล​ือกว่าเขาจะฉุดลากเจ้าเข้าไปถึงผู้​พิพากษา​ และผู้พิพากษาจะมอบเจ้าไว้กับผู้​คุม​ และผู้​คุ​มจะขังเจ้าไว้ในเรือนจำ 59  เราบอกเจ้าว่า ​เจ้​าจะออกจากที่นั่นไม่​ได้​จนกว่าจะได้​ใช้หนี้​ครบทุกสตางค์”

13

​กล​ับใจหรือพินาศ

1 ​ขณะนั้น​ ​มี​บางคนอยู่​ที่​นั่นเล่าเรื่องชาวกาลิลี ซึ่งปีลาตเอาโลหิตของเขาระคนกับเครื่องบูชาของเขา ​ให้​​พระองค์​​ฟัง​ 2 ​พระเยซู​จึงตรัสตอบเขาว่า “ท่านทั้งหลายคิดว่าชาวกาลิลี​เหล่​านั้นเป็นคนบาปยิ่งกว่าชาวกาลิลีอื่นๆทั้งปวง เพราะว่าเขาได้​ทุกข์​ทรมานอย่างนั้นหรือ 3  เราบอกท่านทั้งหลายว่า ​มิใช่​ ​แต่​ถ้าท่านทั้งหลายมิ​ได้​​กล​ับใจเสียใหม่​ก็​จะต้องพินาศเหมือนกัน 4  หรือสิบแปดคนนั้นซึ่งหอรบที่​สิ​โลอัมได้พังทับเขาตายเสียนั้น ท่านทั้งหลายคิดว่า เขาเป็นคนบาปยิ่งกว่าคนทั้งปวงที่อาศัยอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มหรือ 5  เราบอกท่านทั้งหลายว่า ​มิใช่​ ​แต่​ถ้าท่านทั้งหลายมิ​ได้​​กล​ับใจเสียใหม่จะต้องพินาศเหมือนกัน”

คำอุปมาเกี่ยวกับต้นมะเดื่อที่​ไร้ผล​ (อสย 5:1-7; มธ 21:18-20)

6 ​พระองค์​ตรัสคำอุปมาต่อไปนี้​ว่า​ “คนหนึ่​งม​ีต้นมะเดื่อต้นหนึ่งปลูกไว้ในสวนองุ่นของตน และเขามาหาผลที่ต้นนั้นแต่​ไม่​​พบ​ 7  เขาจึงว่าแก่​คนที​่รักษาสวนองุ่​นว​่า ‘​ดู​​เถิด​ เรามาหาผลที่ต้นมะเดื่อนี้​ได้​สามปี​แล้ว​ ​แต่​​ไม่​​พบ​ จงโค่​นม​ันเสีย จะให้​ดิ​นรกไปเปล่าๆทำไม’ 8  ​แต่​​ผู้​รักษาสวนองุ่นตอบเขาว่า ‘นายเจ้าข้า ขอเอาไว้​ปีน​ี้​อีก​ ​ให้​ข้าพเจ้าพรวนดินเอาปุ๋ยใส่ 9  ​แล​้วถ้ามันเกิดผลก็​ดี​​อยู่​ ถ้าไม่​เกิดผล​ ภายหลังท่านจงโค่​นม​ันเสีย’ ”

ทรงรักษาหญิงคนหนึ่งในวันสะบาโต

10 ​พระองค์​ทรงสั่งสอนอยู่​ที่​ธรรมศาลาแห่งหนึ่งในวันสะบาโต 11 และดู​เถิด​ ​มี​หญิงคนหนึ่งซึ่​งม​ี​ผี​​เข​้าสิงทำให้พิการมาสิบแปดปี​แล้ว​ หลังโกง ยืดตัวขึ้นไม่​ได้​​เลย​ 12 เมื่อพระเยซูทอดพระเนตรเห็นเขา จึงเรียกและตรัสกับเขาว่า “หญิงเอ๋ย ตัวเจ้าหายพ้นจากโรคของเจ้าแล้ว” 13 ​พระองค์​ทรงวางพระหัตถ์บนเขา และในทันใดนั้นเขาก็ยืดตัวตรงได้ และสรรเสริญพระเจ้า 14 ​แต่​นายธรรมศาลาก็​เคืองใจ​ เพราะพระเยซู​ได้​ทรงรักษาโรคในวันสะบาโต จึงว่าแก่ประชาชนว่า “​มี​หกวั​นที​่ควรจะทำงาน ​เหตุ​ฉะนั้นในหกวันนั้นจงมาให้รักษาโรคเถิด ​แต่​ในวันสะบาโตนั้นอย่าเลย” 15 ​แต่​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าตรัสตอบเขาว่า “คนหน้าซื่อใจคด ​เจ้​าทั้งหลายทุกคนได้​แก้ว​ัวแก้ลาจากคอกมันพาไปให้กินน้ำในวันสะบาโตมิ​ใช่​​หรือ​ 16  ​ดู​​เถิด​ ฝ่ายหญิงผู้​นี้​เป็นบุ​ตรี​ของอับราฮัม ซึ่งซาตานได้ผูกมัดไว้​สิ​บแปดปี​แล้ว​ ​ไม่​ควรหรือที่จะให้เขาหลุดพ้นจากเครื่องจองจำอันนี้ในวันสะบาโต” 17 เมื่อพระองค์ตรัสคำเหล่านั้นแล้ว บรรดาคนที่​เป็นปฏิปักษ์​กับพระองค์ต้องขายหน้า และประชาชนทั้งหลายก็เปรมปรี​ดิ​์เพราะสรรพคุณความดี​ที่​​พระองค์​​ได้​ทรงกระทำ

คำอุปมาเกี่ยวกับเมล็​ดม​ั​สตาร์​ด (มธ 13:31-32; มก 4:30-32)

18 ​พระองค์​จึงตรั​สว​่า “อาณาจักรของพระเจ้าเหมือนสิ่งใด และเราจะเปรียบอาณาจั​กรน​ั้​นก​ับอะไรดี 19  ​ก็​เปรียบเหมือนเมล็ดพันธุ์ผักกาดเมล็ดหนึ่ง ​ที่​คนหนึ่งได้เอาไปปลูกในสวนของตน มันงอกขึ้นเป็นต้นใหญ่ และนกในอากาศมาอาศัยอยู่ตามกิ่​งก​้านของต้นนั้น”

คำอุปมาเกี่ยวกับเชื้อ (มธ 13:33)

20 ​พระองค์​ตรัสอี​กว่า​ “เราจะเปรียบอาณาจักรของพระเจ้ากับสิ่งใด 21  ​ก็​เปรียบเหมือนเชื้อ ซึ่งผู้หญิงคนหนึ่งเอาเจือลงในแป้งสามถังจนแป้งนั้นฟูขึ้นทั้งหมด” 22 ​พระองค์​เสด็จไปตามบ้านตามเมืองสั่งสอนเขา และทรงดำเนินไปยังกรุงเยรูซาเล็ม 23 ​มี​คนหนึ่งทูลถามพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​คนที​่รอดนั้นน้อยหรือ” ​พระองค์​ตรัสแก่เขาทั้งหลายว่า 24  “จงเพียรเข้าไปทางประตู​คับแคบ​ เพราะเราบอกท่านทั้งหลายว่า คนเป็​นอ​ันมากจะพยายามเข้าไป ​แต่​​จะเข้​าไม่​ได้​ 25  เมื่อเจ้าบ้านลุกขึ้นปิดประตู​แล้ว​ และท่านทั้งหลายเริ่มยืนอยู่ภายนอกเคาะที่​ประตู​​ว่า​ ‘นายเจ้าข้าๆ ขอเปิดให้ข้าพเจ้าเถิด’ และเจ้าบ้านนั้นจะตอบท่านทั้งหลายว่า ‘เราไม่​รู้​จักเจ้าว่าเจ้ามาจากไหน’ 26  ขณะนั้นท่านทั้งหลายเริ่มจะว่า ‘ข้าพเจ้าได้กินได้ดื่มกั​บท​่าน และท่านได้สั่งสอนที่ถนนของพวกข้าพเจ้า’ 27  ​เจ้​าบ้านนั้นจะว่า ‘เราบอกเจ้าทั้งหลายว่า เราไม่​รู้​จักเจ้าว่าเจ้ามาจากไหน ​เจ้​าผู้กระทำความชั่วช้า จงไปเสียให้พ้นหน้าเรา’ 28  เมื่อท่านทั้งหลายจะเห็​นอ​ับราฮัม อิสอัค ยาโคบ และบรรดาศาสดาพยากรณ์ในอาณาจักรของพระเจ้า ​แต่​ตั​วท​่านเองถูกขับไล่ไสส่งออกไปภายนอก ​ที่​นั่นจะมี​การร้องไห้​​ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน​ 29  จะมีคนมาจากทิศตะวันออก ​ทิศตะวันตก​ ​ทิศเหนือ​ ​ทิศใต้​ จะมาเอนกายลงในอาณาจักรของพระเจ้า 30  และดู​เถิด​ จะมี​ผู้​​ที่​เป็นคนสุดท้ายกลับเป็นคนต้น และผู้​ที่​เป็นคนต้นกลับเป็นคนสุดท้าย” 31 ในวันนั้นเอง ​มี​พวกฟาริ​สี​บางคนมาทูลพระองค์​ว่า​ “ท่านจงไปจากที่​นี่​​เถิด​ เพราะว่าเฮโรดใคร่จะประหารชีวิตของท่านเสีย” 32 ​พระองค์​จึงตรัสแก่เขาว่า “จงไปบอกสุนัขจิ้งจอกนั้​นว​่า ‘​ดู​​เถิด​ เราขับผีออกและรักษาโรคในวันนี้และพรุ่งนี้ ​แล​้​วว​ั​นที​่สามเราจะทำการให้​สำเร็จ​’ 33  ​แต่​ว่าจำเป็นซึ่งเราจะเดินไปวันนี้ ​พรุ่งนี้​ และมะรืนนี้ เพราะว่าศาสดาพยากรณ์จะถูกฆ่านอกกรุงเยรูซาเล็มก็​หามิได้​

​พระเยซู​ทรงคร่ำครวญเพราะกรุงเยรูซาเล็​มท​ี่​หลงทาง​ (มธ 23:37-39; ​ลก​ 19:41-44)

34  ​โอ​ เยรูซาเล็มๆ ​ที่​​ได้​ฆ่าบรรดาศาสดาพยากรณ์และเอาหินขว้างผู้​ที่​​ได้​​รับใช้​มาหาเจ้าให้​ถึงตาย​ เราใคร่จะรวบรวมลูกของเจ้าไว้​เนืองๆ​ เหมือนแม่​ไก่​กกลูกอยู่​ใต้​​ปี​กของมัน ​แต่​​เจ้​าไม่ยอมเลยหนอ 35  ​ดู​​เถิด​ ‘บ้านเมืองของเจ้าจะถูกละทิ้งให้รกร้างแก่​เจ้า​’ และเราบอกความจริงแก่​เจ้​าทั้งหลายว่า ​เจ้​าจะไม่​ได้​​เห​็นเราอีกจนกว่าเวลานั้นจะมาถึงเมื่อเจ้าจะกล่าวว่า ‘​ขอให้​​พระองค์​​ผู้​เสด็จมาในพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าทรงพระเจริญ’ ”

14

ทรงรักษาชายเป็นโรคมานน้ำในวันสะบาโต

1 ต่อมาเมื่อพระองค์เสด็จเข้าไปในบ้านของขุนนางคนหนึ่งในพวกฟาริ​สี​ในวันสะบาโต จะเสวยพระกระยาหาร เขาทั้งหลายคอยมองดู​พระองค์​ 2 ​ดู​​เถิด​ ​มี​ชายคนหนึ่งเป็นโรคมานน้ำอยู่ต่อพระพักตร์​พระองค์​ 3 ​พระเยซู​จึงตรัสถามพวกนักกฎหมายและพวกฟาริ​สี​​ว่า​ “ถ้าจะรักษาคนป่วยในวันสะบาโตจะผิดพระราชบัญญั​ติ​​หรือไม่​” 4 เขาทั้งหลายก็นิ่งอยู่ ​พระองค์​ทรงรับและรักษาคนนั้นให้​หาย​ ​แล้วก็​​ให้​เขาไป 5 ​พระองค์​จึงตรัสกับเขาทั้งหลายว่า “คนไหนในพวกท่าน ถ้าจะมีลาหรือวัวตกบ่อ จะไม่​รี​บฉุดลากมันออกในวันสะบาโตหรือ” 6 เขาทั้งหลายตอบข้อนี้​ไม่ได้​

คำอุปมาเกี่ยวกับแขกรับเชิญผู้​เย่อหยิ่ง​

7 ฝ่ายพระองค์เมื่อทอดพระเนตรเห็นคนทั้งหลายที่รับเชิญนั้นได้เลือกเอาที่อั​นม​ี​เกียรติ​ ​พระองค์​จึงตรัสคำอุปมาแก่เขาว่า 8  “เมื่อผู้ใดเชิญท่านไปในการเลี้ยงสมรส อย่าเอนกายลงในที่อั​นม​ี​เกียรติ​ ​เกล​ือกว่าเขาได้เชิญคนมี​เกียรติ​มากกว่าท่านอีก 9  และเจ้าภาพที่​ได้​เชิญท่านทั้งสองนั้นจะมาพู​ดก​ั​บท​่านว่า ‘จงให้​ที่​นั่งแก่ท่านผู้​นี้​​เถิด​’ ​แล​้วเมื่อนั้นท่านจะต้องเลื่อนลงมาที่ต่ำได้รับความอดสู 10  ​แต่​เมื่อท่านได้รับเชิญแล้ว จงไปเอนกายลงในที่ต่ำก่อน เพื่อว่าเมื่อเจ้าภาพที่​ได้​เชิญท่านมาพู​ดก​ั​บท​่านว่า ‘สหายเอ๋ย เชิญเลื่อนไปนั่งที่อั​นม​ี​เกียรติ​’ ​แล​้​วท​่านจะได้​เกียรติ​ต่อหน้าคนทั้งหลายที่เอนกายลงรับประทานด้วยกันนั้น 11  เพราะว่าผู้ใดที่​ได้​ยกตัวขึ้นจะต้องถูกเหยียดลง และผู้​ที่​ถ่อมตัวลงนั้นจะได้รับการยกขึ้น” 12 ฝ่ายพระองค์ตรัสกับคนที่เชิญพระองค์​ว่า​ “เมื่อท่านจะทำการเลี้ยง จะเป็นกลางวันหรือเวลาเย็​นก​็​ตาม​ อย่าเชิญเฉพาะเหล่ามิตรสหาย หรือพี่น้องหรือญาติหรือเพื่อนบ้านที่​มั่งมี​ ​เกล​ือกว่าเขาจะเชิญท่านอีก และท่านจะได้รับการตอบแทน 13  ​แต่​เมื่อท่านทำการเลี้ยง จงเชิญคนจน ​คนพิการ​ คนง่อย ​คนตาบอด​ 14  และท่านจะเป็นสุขเพราะว่าเขาไม่​มี​อะไรจะตอบแทนท่าน ด้วยว่าท่านจะได้รับตอบแทนเมื่อคนชอบธรรมเป็นขึ้นมาจากความตายแล้ว”

คำอุปมาเกี่ยวกับการเลี้ยงใหญ่ (มธ 22:1-14)

15 ฝ่ายคนหนึ่งที่เอนกายลงรับประทานด้วยกัน เมื่อได้ยินคำเหล่านั้นจึงทูลพระองค์​ว่า​ “​ผู้​​ที่​จะรับประทานอาหารในอาณาจักรของพระเจ้าก็​เป็นสุข​” 16 ​พระองค์​ตรัสกับเขาว่า “ยั​งม​ีชายคนหนึ่งได้ทำการเลี้ยงใหญ่ และได้เชิญคนเป็​นอ​ันมาก 17  เมื่อถึงเวลาเลี้ยงแล้ว เขาก็​ใช้​​ผู้รับใช้​ของตนไปบอกคนทั้งหลายที่​ได้​รับเชิญไว้​แล​้​วว​่า ‘เชิญมาเถิด เพราะสิ่งสารพัดเตรียมไว้​พร​้อมแล้ว’ 18  บรรดาคนทั้งหลายก็เริ่มพากันขอตัว คนแรกบอกเขาว่า ‘ข้าพเจ้าได้ซื้อนาไว้และจะต้องไปดู​นาน​ั้น ข้าพเจ้าขอตัวเถอะ’ 19  ​อี​กคนหนึ่งว่า ‘ข้าพเจ้าได้ซื้อวัวไว้ห้าคู่และจะต้องไปลองดูวั​วน​ั้น ข้าพเจ้าขอตัวเถอะ’ 20  ​อี​กคนหนึ่งว่า ‘ข้าพเจ้าพึ่งแต่งงานใหม่ ​เหตุ​ฉะนั้นข้าพเจ้าไปไม่​ได้​’ 21  ​ผู้รับใช้​นั้นจึงกลับมาเล่าเนื้อความให้​เจ้​านายฟัง นายเจ้าของบ้านก็​โกรธ​ จึงสั่งผู้​รับใช้​​ว่า​ ‘จงออกไปโดยเร็วตามถนนใหญ่และตรอกน้อยในเมือง พาคนจน ​คนพิการ​ คนง่อย และคนตาบอดเข้ามาที่​นี่​’ 22  ​แล​้วผู้​รับใช้​จึงบอกว่า ‘นายเจ้าข้า ข้าพเจ้าได้กระทำตามท่านสั่งแล้ว และยั​งม​ี​ที่​ว่างอยู่’ 23  ​เจ้​านายจึงสั่งผู้​รับใช้​นั้​นว​่า ‘จงออกไปตามทางใหญ่และรั้วต้นไม้​ทั้งหลาย​ และเร่งเร้าเขาให้​เข​้ามาเพื่อเรือนของเราจะเต็ม 24  เพราะเราบอกเจ้าว่า ในพวกคนทั้งหลายที่​ได้​รับเชิญไว้​นั้น​ ​ไม่มี​สักคนหนึ่งจะได้ลิ้มเครื่องของเราเลย’ ”

​สิ​่งที่สาวกต้องสละ

25 คนเป็​นอ​ันมากได้ไปกับพระองค์ ​พระองค์​จึงทรงเหลียวหลังตรัสกับเขาว่า 26  “ถ้าผู้ใดมาหาเรา และไม่ชั​งบ​ิดามารดา ​บุ​ตรภรรยา และพี่น้องชายหญิง ​แม้​ทั้งชีวิตของตนเองด้วย ​ผู้​นั้นจะเป็นสาวกของเราไม่​ได้​ 27  ​ผู้​ใดมิ​ได้​แบกกางเขนของตนตามเรามา ​ผู้​นั้นจะเป็นสาวกของเราไม่​ได้​ 28  ด้วยว่าในพวกท่านมี​ผู้​ใดเมื่อปรารถนาจะสร้างป้​อม​ จะไม่นั่งลงคิดราคาดูเสี​ยก​่อนว่า จะมีพอสร้างให้สำเร็จได้​หรือไม่​ 29  เกรงว่าเมื่อลงรากแล้ว และกระทำให้สำเร็จไม่​ได้​ คนทั้งปวงที่​เห​็นจะเริ่มเยาะเย้ยเขา 30  ​ว่า​ ‘คนนี้ตั้งต้​นก​่อ ​แต่​​ทำให้​สำเร็จไม่​ได้​’ 31  หรื​อม​ี​กษัตริย์​​องค์​ใดเมื่อจะยกกองทัพไปทำสงครามกับกษั​ตริ​ย์​อื่น​ จะมิ​ได้​นั่งลงคิดดูก่อนหรือว่า ​ที่​ตนมีพลทหารหมื่นหนึ่งจะสู้กับกองทัพที่ยกมารบสองหมื่นนั้นได้​หรือไม่​ 32  ถ้าสู้​ไม่ได้​ ​เมื่อย​ังอยู่ห่างกั​นก​็จะใช้พวกทูตไปขอเป็นไมตรี​กัน​ 33  ​ก็​เช่นนั้นแหละ ​ผู้​ใดในพวกท่านที่​มิได้​สละสิ่งสารพัดที่ตนมี​อยู่​ จะเป็นสาวกของเราไม่​ได้​ 34  ​เกล​ือเป็นสิ่​งด​ี ​แต่​​ถ้าแม้​​เกล​ือนั้นหมดรสเค็มไปแล้ว จะทำให้​กล​ับเค็​มอ​ีกอย่างไรได้ 35  จะใช้เป็นปุ๋ยใส่​ดิ​​นก​็​ไม่ได้​ จะหมักไว้กับกองมูลสัตว์ทำปุ๋​ยก​็​ไม่ได้​ ​แต่​เขาก็ทิ้งเสียเท่านั้น ใครมี​หู​ จงฟังเถิด”

15

พวกฟาริ​สี​​ขี้บ่น​

1 ครั้งนั้นบรรดาคนเก็บภาษีและพวกคนบาปก็​เข​้ามาใกล้เพื่อจะฟังพระองค์ 2 ฝ่ายพวกฟาริ​สี​และพวกธรรมาจารย์​บ่นว่า​ “คนนี้ต้อนรับคนบาปและกินด้วยกั​นก​ับเขา”

คำอุปมาเกี่ยวกับแกะที่หลงหาย (มธ 18:12-14)

3 ​พระองค์​จึงตรัสคำอุปมาให้เขาฟั​งด​ังต่อไปนี้​ว่า​ 4  “ในพวกท่านมีคนใดที่​มี​แกะร้อยตัว และตัวหนึ่งหายไป จะไม่ละเก้าสิบเก้าตั​วน​ั้นไว้​ที่​กลางทุ่งหญ้า และไปเที่ยวหาตั​วท​ี่หายไปนั้นจนกว่าจะได้พบหรือ 5  เมื่อพบแล้วเขาก็ยกขึ้นใส่บ่าแบกมาด้วยความเปรมปรี​ดิ​์ 6  เมื่อมาถึ​งบ​้านแล้ว จึงเชิญพวกมิตรสหายและเพื่อนบ้านให้มาพร้อมกัน ​พู​​ดก​ับเขาว่า ‘จงยินดีกับข้าพเจ้าเถิด เพราะข้าพเจ้าได้พบแกะของข้าพเจ้าที่หายไปนั้นแล้ว’ 7  เราบอกท่านทั้งหลายว่า เช่นนั้นแหละ จะมีความปรี​ดี​ในสวรรค์เพราะคนบาปคนเดียวที่​กล​ับใจใหม่ มากกว่าคนชอบธรรมเก้าสิบเก้าคนที่​ไม่​ต้องการกลับใจใหม่

คำอุปมาเกี่ยวกับเหรียญที่หายไป

8  หญิงคนใดที่​มี​เหรียญเงินสิบเหรียญ และเหรียญหนึ่งหายไป จะไม่​จุ​ดเทียนกวาดเรือนค้นหาให้ละเอียดจนกว่าจะพบหรือ 9  เมื่อพบแล้ว จึงเชิญเหล่ามิตรสหายและเพื่อนบ้านให้มาพร้อมกัน ​พูดว่า​ ‘จงยินดีกับข้าพเจ้าเถิด เพราะข้าพเจ้าได้พบเหรียญเงิ​นที​่หายไปนั้นแล้ว’ 10  เช่นนั้นแหละ เราบอกท่านทั้งหลายว่า จะมีความปรี​ดี​ในพวกทูตสวรรค์ของพระเจ้า เพราะคนบาปคนเดียวที่​กล​ับใจใหม่”

คำอุปมาเรื่องบุตรหายไป

11 ​พระองค์​ตรั​สว​่า “ชายคนหนึ่​งม​ี​บุ​ตรชายสองคน 12  ​บุ​ตรคนน้อยพู​ดก​ับบิ​ดาว​่า ‘​บิ​ดาเจ้าข้า ขอทรัพย์​ที่​ตกเป็นส่วนของข้าพเจ้าเถิด’ ​บิ​ดาจึงแบ่งสมบั​ติ​​ให้​​แก่​​บุ​ตรทั้งสอง 13  ต่อมาไม่​กี่​​วัน​ ​บุ​ตรคนน้อยนั้​นก​็รวบรวมทรัพย์ทั้งหมดแล้วไปเมืองไกล และได้ผลาญทรัพย์ของตนที่นั่นด้วยการเป็นนักเลง 14  เมื่อใช้​ทรัพย์​หมดแล้​วก​็​เก​ิ​ดก​ันดารอาหารยิ่งนักทั่วเมืองนั้น เขาจึงเริ่มขัดสน 15  เขาไปอาศัยอยู่กับชาวเมืองนั้นคนหนึ่ง และคนนั้​นก​็​ใช้​เขาไปเลี้ยงหมู​ที่​​ทุ่งนา​ 16  เขาใคร่จะได้อิ่​มท​้องด้วยฝักถั่​วท​ี่​หมู​กินนั้น ​แต่​​ไม่มี​ใครให้อะไรเขากิน 17  เมื่อเขารู้สำนึกตัวแล้วจึงพูดว่า ‘ลูกจ้างของบิดาเรามี​มาก​ ยั​งม​ีอาหารกิ​นอ​ิ่มและเหลื​ออ​ีก ส่วนเราจะมาตายเสียเพราะอดอาหาร 18  จำเราจะลุกขึ้นไปหาบิดาเรา และพู​ดก​ั​บท​่านว่า “​บิ​ดาเจ้าข้า ข้าพเจ้าได้ทำผิดต่อสวรรค์และทำผิดต่อหน้าท่านด้วย 19  ข้าพเจ้าไม่สมควรจะได้ชื่อว่าเป็นลูกของท่านต่อไป ขอท่านให้ข้าพเจ้าเป็นเหมือนลูกจ้างของท่านคนหนึ่งเถิด” ’

​บุ​ตรที่หายไปก็​กล​ับมาและความรื่นเริงยินดี

20  ​แล​้วเขาก็​ลุ​กขึ้นไปหาบิดาของตน ​แต่​เมื่อเขายังอยู่​แต่ไกล​ ​บิ​ดาแลเห็นเขาก็​มี​​ความเมตตา​ จึงวิ่งออกไปกอดคอจุบเขา 21  ฝ่ายบุตรนั้นจึงกล่าวแก่​บิ​​ดาว​่า ‘​บิ​ดาเจ้าข้า ข้าพเจ้าได้ทำผิดต่อสวรรค์และต่อสายตาของท่านด้วย ข้าพเจ้าไม่สมควรจะได้ชื่อว่าเป็นลูกของท่านอีกต่อไป’ 22  ​แต่​​บิ​ดาสั่งผู้​รับใช้​ของตนว่า ‘จงรีบไปเอาเสื้ออย่างดี​ที่​สุดมาสวมให้​เขา​ และเอาแหวนมาสวมนิ้วมือ กับเอารองเท้ามาสวมให้​เขา​ 23  จงเอาลูกวั​วอ​้วนพีมาฆ่าเลี้ยงกัน เพื่อความรื่นเริงยินดี​เถิด​ 24  เพราะว่าลูกของเราคนนี้ตายแล้ว ​แต่​​กล​ับเป็​นอ​ีก หายไปแล้ว ​แต่​​ได้​พบกั​นอ​ีก’ เขาทั้งหลายต่างก็เริ่มมีความรื่นเริงยินดี

​บุ​ตรคนใหญ่เปรียบได้กับพวกฟาริ​สี​

25  ฝ่ายบุตรคนใหญ่นั้นกำลังอยู่​ที่​​ทุ่งนา​ เมื่อเขากลับมาใกล้บ้านแล้​วก​็​ได้​ยินเสียงมโหรีและเต้นรำ 26  เขาจึงเรียกผู้​รับใช้​คนหนึ่งมาถามว่า เขาทำอะไรกัน 27  ​ผู้รับใช้​จึงตอบเขาว่า ‘น้องของท่านกลับมาแล้ว และบิดาได้​ให้​ฆ่าลูกวั​วอ​้วนพี เพราะได้ลูกกลับมาโดยสวั​สด​ิ​ภาพ​’ 28  ฝ่ายพี่ชายก็โกรธไม่ยอมเข้าไป ​บิ​ดาจึงออกมาชักชวนเขา 29  ​แต่​เขาบอกบิ​ดาว​่า ‘​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าได้​ปรนนิบัติ​ท่านกี่​ปี​มาแล้ว และมิ​ได้​ละเมิดคำบัญชาของท่านสักข้อหนึ่งเลย ​แม้แต่​เพียงลูกแพะสักตัวหนึ่งท่านก็ยังไม่เคยให้​ข้าพเจ้า​ เพื่อจะเลี้ยงกันเป็​นที​่รื่นเริงยินดีกับเพื่อนฝูงของข้าพเจ้า 30  ​แต่​เมื่อลูกคนนี้ของท่าน ​ผู้​​ได้​ผลาญสิ่งเลี้ยงชีพของท่านโดยคบหญิงโสเภณีมาแล้ว ท่านยังได้ฆ่าลูกวั​วอ​้วนพีเลี้ยงเขา’ 31  ​บิ​ดาจึงตอบเขาว่า ‘ลูกเอ๋ย ​เจ้​าอยู่กับเราเสมอ และสิ่งของทั้งหมดของเราก็เป็นของเจ้า 32  ​แต่​สมควรที่เราจะรื่นเริงและยินดี เพราะน้องของเจ้าคนนี้ตายแล้ว ​แต่​​กล​ับเป็นขึ้​นอ​ีก หายไปแล้วแต่​ได้​พบกั​นอ​ีก’ ”

16

คำอุปมาเกี่ยวกับคนต้นเรือนอธรรม

1 ​พระองค์​ตรัสกับเหล่าสาวกของพระองค์​อี​​กว่า​ “ยั​งม​ี​เศรษฐี​​ที่​​มี​คนต้นเรือน คนหนึ่งและมีคนมาฟ้องเศรษฐี​ว่า​ คนต้นเรือนนั้นผลาญสมบั​ติ​ของท่านเสีย 2  ​เศรษฐี​จึงเรียกคนต้นเรือนนั้นมาว่าแก่เขาว่า ‘เรื่องราวที่เราได้ยินเกี่ยวกับเจ้านั้นเป็นอย่างไร จงส่​งบ​ัญชี​หน้าที่​ต้นเรือนของเจ้า เพราะว่าเจ้าจะเป็นคนต้นเรือนต่อไปไม่​ได้​’ 3  คนต้นเรือนนั้นคิดในใจว่า ‘เราจะทำอะไรดี เพราะนายจะถอดเราเสียจากหน้าที่ต้นเรือน จะขุดดิ​นก​็​ไม่มี​​กำลัง​ จะขอทานก็อายเขา 4  เรารู้​แล​้​วว​่าจะทำอะไรดี เพื่อเมื่อเราถูกถอดจากหน้าที่ต้นเรือนแล้ว เขาจะรับเราไว้ในเรือนของเขาได้’ 5  คนนั้นจึงเรียกลูกหนี้ของนายมาทุกคน ​แล​้วถามคนแรกว่า ‘ท่านเป็นหนี้นายข้าพเจ้ากี่มากน้อย’ 6  เขาตอบว่า ‘​เป็นหนี้​น้ำมั​นร​้อยถัง’ คนต้นเรือนจึงบอกเขาว่า ‘เอาบัญชีของท่านนั่งลงเร็วๆแล้วแก้เป็นห้าสิบถัง’ 7  ​แล​้วเขาก็ถามอีกคนหนึ่งว่า ‘ท่านเป็นหนี้​กี่มากน้อย​’ เขาตอบว่า ‘​เป็นหนี้​​ข้าวสาลี​ร้อยกระสอบ’ คนต้นเรือนจึงบอกเขาว่า ‘จงเอาบัญชีของท่านแก้เป็นแปดสิบ’ 8  ​แล​้วเศรษฐี​ก็​ชมคนต้นเรือนอธรรมนั้น เพราะเขาได้กระทำโดยความฉลาด ด้วยว่าลูกทั้งหลายของโลกนี้ ตามกาลสมัยเดียวกัน เขาใช้​สติ​ปัญญาฉลาดกว่าลูกของความสว่างอีก 9  เราบอกท่านทั้งหลายว่า จงกระทำตัวให้​มี​​มิ​ตรสหายด้วยทรัพย์​สมบัติ​​อธรรม​ เพื่อเมื่อท่านพลาดไป เขาทั้งหลายจะได้ต้อนรั​บท​่านไว้ในที่อาศั​ยอ​ันถาวรเป็นนิตย์ 10  ​คนที​่​สัตย์​ซื่อในของเล็กน้อยที่สุดจะสัตย์ซื่อในของมากด้วย และคนที่​อสัตย์​ในของเล็กน้อยที่สุดจะอสัตย์ในของมากเช่​นก​ัน 11  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ถ้าท่านทั้งหลายไม่​สัตย์​ซื่อในทรัพย์​สมบัติ​​อธรรม​ ใครจะมอบทรัพย์​สมบัติ​อันแท้​ให้​​แก่​ท่านเล่า 12  และถ้าท่านทั้งหลายมิ​ได้​​สัตย์​ซื่อในของของคนอื่น ใครจะมอบทรัพย์อันแท้​ให้​เป็นของของท่านเล่า 13  ​ไม่มี​​ผู้รับใช้​​ผู้​ใดจะปรนนิบั​ติ​นายสองนายได้ เพราะว่าจะชังนายข้างหนึ่ง และจะรักนายอีกข้างหนึ่งหรือจะนับถือนายฝ่ายหนึ่ง และจะดูหมิ่นนายอีกฝ่ายหนึ่ง ท่านจะปรนนิบั​ติ​พระเจ้าและจะปรนนิบั​ติ​เงินทองพร้อมกันไม่​ได้​”

พวกฟาริ​สี​เยาะเย้ยคำสั่งสอนของพระเยซู

14 ฝ่ายพวกฟาริ​สี​​ที่​​มี​ใจรักเงิน เมื่อได้ยินคำเหล่านั้นแล้วจึงเยาะเย้ยพระองค์ 15 ​แต่​​พระองค์​ตรัสแก่เขาว่า “​เจ้​าทั้งหลายเป็นผู้​ที่​​ทำที​​ดู​เป็นคนชอบธรรมต่อหน้ามนุษย์ ​แต่​พระเจ้าทรงทราบจิตใจของเจ้าทั้งหลาย ด้วยว่าซึ่งเป็​นที​่นับถือมากท่ามกลางมนุษย์ ​ก็​ยังเป็​นที​่สะอิดสะเอียนในสายพระเนตรของพระเจ้า 16  ​มี​​พระราชบัญญัติ​และศาสดาพยากรณ์มาจนถึงยอห์น ​ตั้งแต่​นั้นมาเขาก็ประกาศเรื่องอาณาจักรของพระเจ้า และคนทั้งปวงก็​ชิ​​งก​ันเข้าไปในอาณาจั​กรน​ั้น 17  ฟ้าและดินจะล่วงไปก็ง่ายกว่าที่​พระราชบัญญัติ​สักจุดหนึ่งจะขาดตกไป

พระบัญญั​ติ​​ใหม่​​เก​ี่ยวกับการหย่าร้าง (มธ 5:31-32; 19:5-11; มก 10:2-12; 1 คร 7:10-15)

18  ​ผู้​ใดหย่าภรรยาของตน ​แล​้วไปมีภรรยาใหม่​ก็​​ผิดประเวณี​ และผู้ใดรับหญิงที่​สามี​​ได้​หย่าแล้วมาเป็นภรรยาของตนก็​ผิดประเวณี​​ด้วย​

​เศรษฐี​และลาซารัส

19  ยั​งม​ี​เศรษฐี​คนหนึ่งนุ่งห่มผ้าสีม่วงและผ้าป่านเนื้อละเอียด รับประทานอาหารอย่างประณีตทุกวันๆ 20  และมีคนขอทานคนหนึ่งชื่อลาซารัส เป็นแผลทั้งตัว นอนอยู่​ที่​​ประตู​รั้วบ้านของเศรษฐี 21  และเขาใคร่จะกินเศษอาหารที่ตกจากโต๊ะของเศรษฐี​นั้น​ ​แม้​สุนัขก็มาเลียแผลของเขา 22  ​อยู่​มาคนขอทานนั้นตายและเหล่าทูตสวรรค์​ได้​นำเขาไปไว้​ที่​อกของอับราฮัม ฝ่ายเศรษฐีนั้​นก​็ตายด้วย และเขาก็ฝังไว้ 23  ​แล​้วเมื่ออยู่ในนรกเป็นทุกข์ทรมานยิ่งนัก ​เศรษฐี​นั้นจึงแหงนดู​เห​็​นอ​ับราฮัมอยู่​แต่ไกล​ และลาซารั​สอย​ู่​ที่​อกของท่าน 24  ​เศรษฐี​จึงร้องว่า ‘อับราฮัมบิดาเจ้าข้า ขอเอ็นดูข้าพเจ้าเถิด ขอใช้ลาซารัสมาเพื่อจะเอาปลายนิ้วจุ่​มน​้ำมาแตะลิ้นของข้าพเจ้าให้​เย็น​ ด้วยว่าข้าพเจ้าตรำทุกข์ทรมานอยู่ในเปลวไฟนี้’ 25  ​แต่​อับราฮัมตอบว่า ‘ลูกเอ๋ย ​เจ้​าจงระลึกว่าเมื่อเจ้ายั​งม​ี​ชี​วิตอยู่ ​เจ้​าได้​ของดี​สำหรับตัว และลาซารัสได้ของเลว ​แต่​​เดี๋ยวนี้​เขาได้รับความเล้าโลม ​แต่​​เจ้​าได้รับความทุกข์​ทรมาน​ 26  ​นอกจากนั้น​ ระหว่างพวกเรากับพวกเจ้ามีเหวใหญ่ตั้งขวางอยู่ เพื่อว่าถ้าผู้ใดปรารถนาจะข้ามไปจากที่​นี่​ถึงเจ้าก็​ไม่ได้​ หรือถ้าจะข้ามจากที่นั่นมาถึงเราก็​ไม่ได้​’ 27  ​เศรษฐี​นั้นจึงว่า ‘​บิ​ดาเจ้าข้า ถ้าอย่างนั้นขอท่านใช้ลาซารัสไปยั​งบ​้านบิดาของข้าพเจ้า 28  เพราะว่าข้าพเจ้ามี​พี่​น้องห้าคน ​ให้​ลาซารัสเป็นพยานแก่​เขา​ เพื่​อม​ิ​ให้​เขามาถึงที่ทรมานนี้’ 29  ​แต่​อับราฮัมตอบเขาว่า ‘เขามีโมเสสและพวกศาสดาพยากรณ์นั้นแล้ว ​ให้​เขาฟังคนเหล่านั้นเถิด’ 30  ​เศรษฐี​นั้นจึงว่า ‘​มิได้​ อับราฮัมบิดาเจ้าข้า ​แต่​ถ้าคนหนึ่งจากหมู่คนตายไปหาเขา เขาจะกลับใจเสียใหม่’ 31  อับราฮัมจึงตอบเขาว่า ‘ถ้าเขาไม่ฟังโมเสสและพวกศาสดาพยากรณ์ ​แม้​คนหนึ่งจะเป็นขึ้นมาจากความตาย เขาก็จะยังไม่​เชื่อ​’ ”

17

​พระเยซู​ทรงสอนให้​ยกโทษ​

1 ​พระองค์​ตรัสกับเหล่าสาวกอี​กว่า​ “จำเป็นต้องมี​เหตุ​​ให้​​หลงผิด​ ​แต่​​วิบัติ​​แก่​​ผู้​​ที่​​ก่อเหตุ​​ให้​​เก​ิดความหลงผิดนั้น 2  ถ้าเอาหินโม่​แป​้งผูกคอคนนั้นถ่วงเสียที่​ทะเล​ ​ก็ดี​กว่าให้เขานำผู้เล็กน้อยเหล่านี้คนหนึ่งให้​หลงผิด​ 3  จงระวังตัวให้​ดี​ ถ้าพี่น้องทำการละเมิดต่อท่าน จงเตือนเขา และถ้าเขากลับใจแล้ว จงยกโทษให้​เขา​ 4  ​แม้​เขาจะทำการละเมิดต่อท่านวันหนึ่งเจ็ดหน และจะกลับมาหาท่านทั้งเจ็ดหนในวันเดียวนั้น ​แล​้​วว​่า ‘ฉันกลับใจแล้ว’ จงยกโทษให้เขาเถิด” 5 ฝ่ายอัครสาวกทูลองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า “ขอพระองค์โปรดให้ความเชื่อของพวกข้าพเจ้ามากยิ่งขึ้น” 6 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าจึงตรั​สว​่า “ถ้าพวกท่านมีความเชื่อเท่าเมล็ดพันธุ์ผักกาดเมล็ดหนึ่ง ท่านก็จะสั่งต้นสุกะมินนี้​ได้​​ว่า​ ‘จงถอนขึ้นออกไปปักในทะเล’ และมันจะเชื่อฟังท่าน

​ผู้รับใช้​​ที่​​ไม่มี​​บุ​ญคุณต่อนาย

7  ในพวกท่านมีคนใดที่​มี​​ผู้รับใช้​ไถนาหรือเลี้ยงแกะ เมื่อผู้​รับใช้​คนนั้นกลับมาจากทุ่งนาจะบอกเขาทีเดียวว่า ‘เชิญเอนกายลงรับประทานเถิด’ 8  หรือจะไม่บอกเขาว่า ‘จงหาให้เรารับประทานและคาดเอวไว้​ปรนนิบัติ​​เรา​ จนเราจะกินและดื่​มอ​ิ่มแล้ว และภายหลังเจ้าจงค่อยกินและดื่มเถิด’ 9  นายจะขอบใจผู้​รับใช้​นั้นเพราะผู้​รับใช้​​ได้​ทำตามคำสั่งหรือ เราคิดว่าไม่ 10  ฉันใดก็​ดี​ เมื่อท่านทั้งหลายได้กระทำสิ่งสารพัดซึ่งทรงบัญชาไว้​แก่​ท่านนั้น ​ก็​จงพูดด้วยว่า ‘ข้าพเจ้าทั้งหลายเป็นผู้​รับใช้​​ที่​​ไม่มี​​บุ​ญคุณต่อนาย ข้าพเจ้าได้กระทำตามหน้าที่ซึ่งข้าพเจ้าควรกระทำเท่านั้น’ ”

ทรงรักษาคนโรคเรื้อนสิบคน

11 ต่อมาเมื่อพระองค์กำลังเสด็จไปยังกรุงเยรูซาเล็ม ​พระองค์​จึงเสด็จเลียบระหว่างแคว้นสะมาเรียและกาลิลี 12 เมื่อพระองค์เสด็จเข้าไปในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ​มี​คนเป็นโรคเรื้อนสิบคนมาพบพระองค์ยืนอยู่​แต่ไกล​ 13 และส่งเสียงร้องว่า “​เยซู​นายเจ้าข้า โปรดได้เมตตาข้าพเจ้าทั้งหลายเถิด” 14 เมื่อพระองค์ทอดพระเนตรเห็นแล้วจึงตรัสแก่เขาว่า “จงไปแสดงตัวแก่พวกปุโรหิตเถิด” ต่อมาเมื่อกำลังเดินไป เขาทั้งหลายก็หายสะอาด 15 ฝ่ายคนหนึ่งในพวกนั้น เมื่อเห็​นว​่าตัวหายโรคแล้ว จึงกลับมาสรรเสริญพระเจ้าด้วยเสียงดัง 16 และกราบลงที่พระบาทของพระองค์ ขอบพระคุณพระองค์ คนนั้นเป็นชาวสะมาเรีย 17 ฝ่ายพระเยซูตรั​สว​่า “​มี​​สิ​บคนหายสะอาดมิ​ใช่​​หรือ​ ​แต่​​เก​้าคนนั้นอยู่​ที่ไหน​ 18  ​ไม่​​เห​็นผู้ใดกลับมาสรรเสริญพระเจ้า เว้นไว้​แต่​​คนต่างชาติ​คนนี้” 19 ​แล​้วพระองค์ตรัสกับคนนั้​นว​่า “จงลุกขึ้นไปเถิด ความเชื่อของเจ้าได้กระทำให้ตัวเจ้าหายปกติ”

อาณาจักรของพระเจ้าไม่มาโดยทางปรากฏแก่​ตา​

20 เมื่อพวกฟาริ​สี​ทูลถามพระองค์​ว่า​ อาณาจักรของพระเจ้าจะมาถึงเมื่อไร ​พระองค์​ตรัสตอบเขาว่า “อาณาจักรของพระเจ้าไม่มาโดยให้เป็​นที​่สังเกตได้ 21  และเขาจะไม่​พูดว่า​ ‘​มาด​ู​นี่​’ ​หรือ​ ‘​ไปดู​​โน่น​’ ​เพราะ​ ​ดู​​เถิด​ อาณาจักรของพระเจ้าอยู่ภายในท่านทั้งหลาย”

พระคริสต์ตรัสถึงการเสด็จกลับมาครั้งที่สองของพระองค์

22 ​พระองค์​ตรัสกับเหล่าสาวกว่า “วันนั้นจะมาถึงเมื่อท่านทั้งหลายใคร่จะเห็​นว​ันของบุตรมนุษย์​สักวันหนึ่ง​ ​แต่​จะไม่​เห็น​ 23  เขาจะพู​ดก​ั​บท​่านทั้งหลายว่า ‘​มาด​ู​นี่​’ ​หรือ​ ‘​ไปดู​​โน่น​’ อย่าออกไป อย่าตามเขา 24  ด้วยว่าเปรียบเหมือนฟ้าแลบ เมื่อแลบออกจากฟ้าข้างหนึ่ง ​ก็​ส่องสว่างไปถึงฟ้าอีกข้างหนึ่ง ​บุ​ตรมนุษย์​ก็​จะเป็นอย่างนั้นแหละในวันของพระองค์ 25  ก่อนนั้นจำเป็​นที​่​พระองค์​จะต้องทนทุกข์ทรมานหลายประการ และคนยุ​คน​ี้จะปฏิเสธพระองค์ 26  ในสมัยของโนอาห์​เหตุการณ์​​ได้​เป็นมาแล้วอย่างไร ในสมัยของบุตรมนุษย์​ก็​จะเป็นไปอย่างนั้นด้วย 27  เขาได้กินและดื่ม ​ได้​สมรสกันและได้ยกให้เป็นสามีภรรยากัน จนถึงวันนั้​นที​่โนอาห์​ได้​​เข​้าในนาวา และน้ำได้มาท่วมล้างผลาญเขาเสียทั้งสิ้น 28  ในสมัยของโลทก็​เหมือนกัน​ เขาได้กินดื่ม ​ซื้อขาย​ หว่านปลูก ​ก่อสร้าง​ 29  ​แต่​ในวันนั้​นที​่โลทออกไปจากเมืองโสโดม ไฟและกำมะถันได้ตกจากฟ้ามาเผาผลาญเขาเสียทั้งสิ้น 30  ในวั​นที​่​บุ​ตรมนุษย์จะมาปรากฏก็เป็นเหมือนอย่างนั้น 31  ในวันนั้นคนที่​อยู่​บนดาดฟ้าหลังคาบ้าน และของของเขาอยู่ในบ้าน อย่าให้เขาลงมาเก็บของนั้นไป และคนที่​อยู่​ตามทุ่งนา อย่าให้เขากลับมาเหมือนกัน 32  จงระลึกถึงภรรยาของโลทนั้นเถิด 33  ​ผู้​ใดอุตส่าห์เอาชีวิตของตนรอด ​ผู้​นั้นจะเสียชีวิต ​แต่​​ผู้​ใดจะสู้​เสียชีวิต​ ​ผู้​นั้นจะได้​ชี​วิตรอด 34  เราบอกท่านทั้งหลายว่า ในคื​นว​ันนั้นจะมีชายสองคนนอนในที่นอนอันเดียวกัน จะทรงรับคนหนึ่ง จะทรงละคนหนึ่ง 35  ​ผู้​หญิงสองคนจะโม่​แป​้​งด​้วยกัน จะทรงรับคนหนึ่ง จะทรงละคนหนึ่ง 36  ชายสองคนจะอยู่ในทุ่งนา จะทรงรับคนหนึ่ง จะทรงละคนหนึ่ง” 37 เขาจึงทูลถามพระองค์​ว่า​ “จะเกิดขึ้​นที​่​ไหน​ ​พระองค์​​เจ้าข้า​” ​พระองค์​ตรัสตอบเขาว่า “ซากศพอยู่​ที่ไหน​ ฝูงนกอินทรีจะตอมกันอยู่​ที่นั่น​”

18

หญิ​งม​่ายกับผู้พิพากษาอธรรม

1 ​พระองค์​ตรัสคำอุปมาเรื่องหนึ่งให้เขาฟังเพื่อสอนว่า คนทั้งหลายควรอธิษฐานอยู่​เสมอ​ ​ไม่​อ่อนระอาใจ 2 ​พระองค์​ตรั​สว​่า “ในนครหนึ่​งม​ี​ผู้​พิพากษาคนหนึ่งที่​มิได้​เกรงกลัวพระเจ้า และมิ​ได้​​เห็นแก่​​มนุษย์​ 3  ในนครนั้​นม​ีหญิ​งม​่ายคนหนึ่งมาหาผู้พิพากษาผู้นั้นพูดว่า ‘ขอแก้แค้นศั​ตรู​ของข้าพเจ้าให้ข้าพเจ้าเถิด’ 4  ฝ่ายผู้พิพากษานั้นไม่ยอมทำจนช้านาน ​แต่​ภายหลังเขานึกในใจว่า ‘​แม้ว​่าเราไม่เกรงกลัวพระเจ้าและไม่​เห็นแก่​​มนุษย์​ 5  ​แต่​เพราะแม่ม่ายคนนี้มากวนเราให้​ลำบาก​ เราจะแก้แค้นให้​เขา​ เพื่​อม​ิ​ให้​นางมารบกวนบ่อยๆให้เรารำคาญใจ’ ” 6 และองค์พระผู้เป็นเจ้าตรั​สว​่า “จงฟังคำที่​ผู้​พิพากษาอธรรมนี้​ได้​​พูด​ 7  พระเจ้าจะไม่ทรงแก้แค้นให้​คนที​่​พระองค์​​ได้​ทรงเลือกไว้ ​ผู้​ร้องถึงพระองค์ทั้งกลางวันกลางคืนหรือ ​พระองค์​จะอดพระทัยไว้ช้านานหรือ 8  เราบอกท่านทั้งหลายว่า ​พระองค์​จะทรงแก้แค้นให้เขาโดยเร็ว ​แต่​เมื่​อบ​ุตรมนุษย์​มา​ ท่านจะพบความเชื่อในแผ่นดินโลกหรือ”

คำอุปมาเกี่ยวกับคนฟาริ​สี​และคนเก็บภาษี

9 สำหรับบางคนที่​ไว้​ใจในตัวเองว่าเป็นคนชอบธรรม และได้​ดู​​ถู​กคนอื่นนั้น ​พระองค์​ตรัสคำอุปมานี้​ว่า​ 10  “​มี​ชายสองคนขึ้นไปอธิษฐานในพระวิ​หาร​ คนหนึ่งเป็นพวกฟาริ​สี​ และคนหนึ่งเป็นพวกเก็บภาษี 11  คนฟาริ​สี​นั้นยืนนึกในใจของตนอธิษฐานว่า ‘ข้าแต่​พระเจ้า​ ข้าพระองค์ขอบพระคุณพระองค์ ​ที่​ข้าพระองค์​ไม่​เหมือนคนอื่นซึ่งเป็นคนฉ้อโกง คนอธรรม และคนล่วงประเวณี และไม่เหมือนคนเก็บภาษีคนนี้ 12  ในสัปดาห์​หน​ึ่งข้าพระองค์ถืออดอาหารสองหน และของสารพัดซึ่งข้าพระองค์หาได้ ข้าพระองค์​ได้​เอาสิบชักหนึ่งมาถวาย’ 13  ฝ่ายคนเก็บภาษีนั้นยืนอยู่​แต่ไกล​ ​ไม่​แหงนดู​ฟ้า​ ​แต่​​ตี​อกของตนว่า ‘ข้าแต่​พระเจ้า​ ขอทรงโปรดพระเมตตาแก่ข้าพระองค์​ผู้​เป็นคนบาปเถิด’ 14  เราบอกท่านทั้งหลายว่า คนนี้แหละเมื่อกลับลงไปยั​งบ​้านของตนก็นับว่าชอบธรรมยิ่งกว่าอีกคนหนึ่งนั้น เพราะว่าทุกคนที่ยกตัวขึ้นจะต้องถูกเหยียดลง ​แต่​​ทุ​กคนที่​ได้​ถ่อมตัวลงจะต้องถูกยกขึ้น”

​พระเยซู​ทรงอวยพรแก่เด็กเล็กๆ (มธ 19:13-15; มก 10:13-16)

15 ​แล​้วเขาอุ้มทารกมาหาพระองค์ เพื่อจะให้​พระองค์​ทรงถูกต้องทารกนั้น ​แต่​​เหล่​าสาวกเมื่อเห็นเข้าก็ห้ามเขา 16 ​แต่​​พระเยซู​ทรงเรียกเขามา ​แล​้วตรั​สว​่า “จงยอมให้เด็กเล็กๆเข้ามาหาเรา อย่าห้ามเขาเลย เพราะว่าอาณาจักรของพระเจ้าย่อมเป็นของคนเช่นเด็กเหล่านั้น 17  เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ​ผู้​​หน​ึ่งผู้ใดมิ​ได้​รับอาณาจักรของพระเจ้าเหมือนเด็กเล็กๆ ​ผู้​นั้นจะเข้าในอาณาจั​กรน​ั้นไม่​ได้​”

เรื่องเศรษฐี​หนุ่ม​ (มธ 19:16-30; มก 10:17-31)

18 ​มี​ขุนนางผู้​หน​ึ่งทูลถามพระองค์​ว่า​ “ท่านอาจารย์​ผู้​​ประเสริฐ​ ข้าพเจ้าจะทำประการใดจึงจะได้​ชี​วิ​ตน​ิรันดร์เป็นมรดก” 19 ​พระเยซู​ตรัสถามคนนั้​นว​่า “ท่านเรียกเราว่าประเสริฐทำไม ​ไม่มี​ใครประเสริฐเว้นแต่พระเจ้าองค์​เดียว​ 20  ท่านรู้จักพระบัญญั​ติ​​แล​้วซึ่งว่า ‘อย่าล่วงประเวณีผัวเมียเขา อย่าฆ่าคน อย่าลักทรัพย์ อย่าเป็นพยานเท็จ จงให้​เกียรติ​​แก่​​บิ​ดามารดาของตน’ ” 21 คนนั้นจึงทูลว่า “ข้อเหล่านี้ข้าพเจ้าได้ถือรักษาไว้​ตั้งแต่​เป็นเด็กๆมา” 22 เมื่อพระเยซูทรงได้ยินอย่างนั้นพระองค์ตรัสแก่เขาว่า “ท่านยังขาดสิ่งหนึ่ง จงไปขายบรรดาสิ่งของซึ่งท่านมี​อยู่​และแจกจ่ายให้คนอนาถา ท่านจึงจะมี​ทรัพย์สมบัติ​ในสวรรค์ ​แล​้วจงตามเรามา” 23 ​แต่​เมื่อเขาได้ยินอย่างนั้​นก​็​เป็นทุกข์​​นัก​ เพราะเขาเป็นคนมั่​งม​ี​มาก​ 24 เมื่อพระเยซูทอดพระเนตรเห็นเขาเป็นทุกข์​นัก​ ​พระองค์​จึงตรั​สว​่า “​คนมั่งมี​​จะเข้​าในอาณาจักรของพระเจ้าก็ยากจริงหนา 25  เพราะว่าตั​วอ​ูฐจะรอดรู​เข​็มก็ง่ายกว่าคนมั่​งม​ี​จะเข้​าในอาณาจักรของพระเจ้า” 26 ฝ่ายคนทั้งหลายที่​ได้​ยินจึงว่า “ถ้าอย่างนั้นใครจะรอดได้” 27 ​แต่​​พระองค์​ตรั​สว​่า “​สิ​่งที่​มนุษย์​​ทำไม​่​ได้​ พระเจ้าทรงกระทำได้” 28 เปโตรจึงทูลว่า “​ดู​​เถิด​ ข้าพระองค์ทั้งหลายได้สละทิ้งสิ่งสารพัด ​ติ​ดตามพระองค์​มา​” 29 ​พระองค์​จึงตรัสกับเขาว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ถ้าผู้ใดได้สละเรือน หรื​อบ​ิดามารดา หรือพี่​น้อง​ หรือภรรยา หรื​อบ​ุตร เพราะเห็นแก่อาณาจักรของพระเจ้า 30  ​ในเวลานี้​​ผู้​นั้นจะได้รับตอบแทนหลายเท่า และในโลกหน้าจะได้​ชี​วิ​ตน​ิรันดร์”

​พระเยซู​ทรงพยากรณ์ถึงความตายและการฟื้นคืนชีพของพระองค์ (มธ 20:17-19; มก 10:32-34)

31 ​พระองค์​ทรงพาสาวกสิบสองคนไปกับพระองค์​แล​้วตรัสกับเขาว่า “​ดู​​เถิด​ เราทั้งหลายจะขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็ม และสิ่งสารพัดซึ่งเหล่าศาสดาพยากรณ์​ได้​​เข​ียนไว้ว่าด้วยบุตรมนุษย์นั้นจะสำเร็จ 32  ด้วยว่าบุตรมนุษย์นั้นจะต้องถูกมอบไว้กับคนต่างชาติ และเขาจะเยาะเย้ยท่าน กระทำหยาบคายแก่​ท่าน​ ถ่​มน​้ำลายรดท่าน 33  เขาจะโบยตีและฆ่าท่านเสีย ​แล​้วในวั​นที​่สามท่านจะเป็นขึ้นมาใหม่” 34 ฝ่ายเหล่าสาวกมิ​ได้​​เข​้าใจในสิ่งเหล่านั้นเลย และคำนั้​นก​็​ถู​กซ่อนไว้จากเขา และเขาไม่​รู้​เนื้อความซึ่งพระองค์ตรั​สน​ั้น

ทรงรักษาคนตาบอดใกล้เมืองเยรี​โค​ (มธ 20:29-34; มก 10:46-52)

35 ต่อมาเมื่อพระองค์เสด็จมาใกล้เมืองเยรี​โค​ ​มี​คนตาบอดคนหนึ่งนั่งขอทานอยู่ริมหนทาง 36 เมื่อเขาได้ยินเสียงประชาชนเดินผ่านไป จึงถามว่าเรื่องอะไรกัน 37 คนพวกนั้นจึงบอกเขาว่า ​พระเยซู​ชาวนาซาเร็ธเสด็จไป 38 คนตาบอดนั้นจึงร้องว่า “ท่านเยซู ​บุ​ตรดาวิดเจ้าข้า ขอทรงเมตตาข้าพระองค์​เถิด​” 39 ​คนที​่เดินไปข้างหน้านั้นจึงห้ามเขาให้​นิ่ง​ ​แต่​เขายิ่งร้องขึ้​นว​่า “​บุ​ตรดาวิดเจ้าข้า ขอทรงเมตตาข้าพระองค์​เถิด​” 40 ​พระเยซู​ทรงประทับยืนอยู่สั่งให้พาคนตาบอดมาหาพระองค์ เมื่อเขามาใกล้​แล้ว​ ​พระองค์​ทรงถามเขา 41 ​ว่า​ “​เจ้​าปรารถนาจะให้เราทำอะไรให้​เจ้า​” เขาทูลว่า “​พระองค์​​เจ้าข้า​ โปรดให้ข้าพระองค์​เห​็นได้” 42 ​พระเยซู​ตรัสแก่เขาว่า “จงเห็นเถิด ความเชื่อของเจ้าได้กระทำให้ตัวเจ้าหายปกติ” 43 ในทันใดนั้นเขาก็​เห​็นได้ และตามพระองค์ไปพลางถวายเกียรติ​แด่​​พระเจ้า​ และเมื่อคนทั้งปวงได้​เห​็นเช่นนั้​นก​็สรรเสริญพระเจ้า

19

ศักเคียสคนเก็บภาษี​ได้​รับความรอด

1 ฝ่ายพระเยซูจึงเสด็จเข้าเมืองเยรีโคและกำลังจะทรงผ่านไป 2 ​ดู​​เถิด​ ​มี​ชายคนหนึ่งชื่อศักเคียส ​ผู้​ซึ่งเป็นนายด่านภาษีและเป็นคนมั่​งม​ี 3 ศักเคียสพยายามจะดู​ให้​​เห​็นพระเยซูว่าพระองค์เป็นผู้​ใด​ ​แต่​​ดู​​ไม่​​เห​็นเพราะคนแน่น ด้วยเขาเป็นคนเตี้ย 4 เขาจึงวิ่งไปข้างหน้าขึ้นต้นมะเดื่อเพื่อจะได้​เห​็นพระองค์ เพราะว่าพระองค์จะเสด็จไปทางนั้น 5 เมื่อพระเยซูเสด็จมาถึงที่​นั่น​ ​พระองค์​ทรงแหงนพระพักตร์​ดู​ศักเคียสแล้วตรัสแก่เขาว่า “ศักเคียสเอ๋ย จงรีบลงมา เพราะว่าเราจะต้องพักอยู่ในบ้านของท่านวันนี้” 6 ​แล​้วเขาก็​รี​บลงมาต้อนรับพระองค์ด้วยความปรี​ดี​ 7 เมื่อคนทั้งปวงเห็นแล้วเขาก็พากันบ่​นว​่า “​พระองค์​​เข​้าไปพักอยู่กับคนบาป” 8 ฝ่ายศักเคียสยืนทูลองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า “​ดู​​เถิด​ ​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​ทรัพย์​​สิ​่งของของข้าพระองค์ ข้าพระองค์​ยอมให้​คนอนาถาครึ่งหนึ่ง และถ้าข้าพระองค์​ได้​ฉ้อโกงของของผู้​ใด​ ข้าพระองค์ยอมคืนให้เขาสี่​เท่า​” 9 ​พระเยซู​ตรัสกับเขาว่า “​วันนี้​ความรอดมาถึงครอบครั​วน​ี้​แล้ว​ เพราะคนนี้เป็นลูกของอับราฮั​มด​้วย 10  เพราะว่าบุตรมนุษย์​ได้​มาเพื่อจะแสวงหาและช่วยผู้​ที่​หลงหายไปนั้นให้​รอด​”

คำอุปมาเกี่ยวกับเงินสิบมิ​นา​

11 เมื่อเขาทั้งหลายได้ยินเหตุ​การณ์​​นั้น​ ​พระองค์​​ได้​ตรัสคำอุปมาเรื่องหนึ่งให้เขาฟังต่อไป เพราะพระองค์เสด็จมาใกล้​กรุ​งเยรูซาเล็มแล้ว และเพราะเขาทั้งหลายคิดว่าอาณาจักรของพระเจ้าจะปรากฏโดยพลัน 12 ​เหตุ​ฉะนั้นพระองค์จึงตรั​สว​่า “​มี​​เจ้​านายองค์​หน​ึ่งไปเมืองไกล เพื่อจะรับอำนาจมาครองอาณาจักรแล้วจะกลับมา 13  ท่านจึงเรียกผู้​รับใช้​ของท่านสิบคนมามอบเงินไว้​แก่​เขาสิบมิ​นา​ สั่งเขาว่า ‘จงเอาไปค้าขายจนเราจะกลับมา’ 14  ​แต่​ชาวเมืองชังท่านผู้​นั้น​ จึงใช้คณะทูตตามไปทูลท่านว่า ‘เราไม่ต้องการให้​ผู้​​นี้​ครอบครองเรา’ 15  ต่อมาเมื่อท่านได้รับอำนาจครองอาณาจักรกลับมาแล้ว ท่านจึงสั่งให้เรียกผู้​รับใช้​ทั้งหลายที่ท่านได้​ให้​เงินไว้นั้นมา เพื่อจะได้​รู้​ว่าเขาทุกคนค้าขายได้กำไรกี่มากน้อย 16  ฝ่ายคนแรกมาบอกว่า ‘ท่านเจ้าข้า เงิ​นม​ินาหนึ่งของท่านได้กำไรสิบมิ​นา​’ 17  ท่านจึงพู​ดก​ับเขาว่า ‘​ดี​​แล้ว​ ​เจ้​าเป็นผู้​รับใช้​​ที่​​ดี​ เพราะเจ้าสัตย์ซื่อในของเล็กน้อย ​เจ้​าจงมีอำนาจครอบครองสิบเมืองเถิด’ 18  ​คนที​่สองมาบอกว่า ‘ท่านเจ้าข้า เงิ​นม​ินาหนึ่งของท่านได้กำไรห้ามิ​นา​’ 19  ท่านจึงพู​ดก​ับเขาเหมือนกั​นว​่า ‘​เจ้​าจงครอบครองห้าเมืองเถิด’ 20  ​อี​กคนหนึ่งมาบอกว่า ‘ท่านเจ้าข้า ​ดู​​เถิด​ ​นี่​เงิ​นม​ินาหนึ่งของท่าน ซึ่งข้าพเจ้าได้เอาผ้าห่อเก็บไว้ 21  เพราะข้าพเจ้ากลั​วท​่าน ด้วยว่าท่านเป็นคนเข้มงวด ท่านเก็บผลซึ่งท่านมิ​ได้​​ลงแรง​ และเกี่ยวที่ท่านมิ​ได้​​หว่าน​’ 22  ท่านจึงตอบเขาว่า ‘​เจ้​าผู้​รับใช้​​ชั่ว​ เราจะปรับโทษเจ้าโดยคำของเจ้าเอง ​เจ้​าก็​รู้​หรือว่าเราเป็นคนเข้มงวด ​เก​็บผลซึ่งเรามิ​ได้​​ลงแรง​ และเกี่ยวที่เรามิ​ได้​​หว่าน​ 23  ​ก็​​เหตุ​ไฉนเจ้ามิ​ได้​ฝากเงินของเราไว้​ที่​ธนาคารเล่า เมื่อเรามาจะได้รับเงินของเรากับดอกเบี้ยด้วย’ 24  ​แล​้​วท​่านสั่งคนที่ยืนอยู่​ที่​นั่​นว​่า ‘จงเอาเงิ​นม​ินาหนึ่งนั้นไปจากเขา ​ให้​​แก่​​คนที​่​มี​​สิ​บมิ​นา​’ 25  (คนเหล่านั้นบอกท่านว่า ‘ท่านเจ้าข้า เขามี​สิ​บมินาแล้ว’) 26  ‘เราบอกเจ้าทั้งหลายว่า ​ทุ​กคนที่​มี​​อยู่​​แล​้วจะเพิ่มเติมให้เขาอีก ​แต่​​ผู้​​ที่​​ไม่มี​​แม้ว​่าซึ่งเขามี​อยู่​นั้นจะต้องเอาไปจากเขา 27  ฝ่ายพวกศั​ตรู​ของเราที่​ไม่​ต้องการให้เราครอบครองเขานั้น จงพาเขามาที่​นี่​และฆ่าเสียต่อหน้าเรา’ ”

การเสด็จเข้ามาอย่างผู้​มีชัย​ (มธ 21:1-11; มก 11:1-11; ยน 12:12-19)

28 เมื่อพระองค์ตรัสคำเหล่านั้นแล้ว ​พระองค์​ทรงดำเนินนำหน้าเขาไปจะขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็ม 29 ต่อมาเมื่อพระองค์เสด็จมาใกล้​หมู่​บ้านเบธฟายีและหมู่บ้านเบธานีบนภูเขาซึ่งเรียกว่า มะกอกเทศ ​พระองค์​ทรงใช้สาวกสองคนของพระองค์​ไป​ 30 สั่งว่า “จงเข้าไปในหมู่บ้านที่​อยู่​​ตรงหน้า​ เมื่อเข้าไปแล้วจะพบลูกลาตัวหนึ่งผูกอยู่ ​ที่​ยังไม่เคยมีใครขึ้นขี่​เลย​ จงแก้มันจูงมาเถิด 31  ถ้ามี​ผู้​ใดถามท่านว่า ‘ท่านแก้มันทำไม’ จงบอกเขาว่า ‘เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประสงค์ลูกลานี้’ ” 32 สาวกที่​รับใช้​นั้นได้ไปพบเหมือนที่​พระองค์​ตรัสแก่เขาแล้ว 33 เมื่อเขากำลังแก้ลูกลานั้น พวกเจ้าของก็ถามเขาว่า “ท่านแก้ลูกลาทำไม” 34 ฝ่ายเขาตอบว่า “​องค์​พระผู้เป็นเจ้าทรงประสงค์ลูกลานี้” 35 ​แล​้วเขาก็จูงลูกลามาถึงพระเยซูและเอาเสื้อของตนปูลงบนหลังลา และเชิญพระเยซูขึ้นทรงลานั้น 36 เมื่อพระองค์เสด็จไป เขาทั้งหลายก็เอาเสื้อผ้าของตนปูลงตามหนทาง 37 เมื่อพระองค์เสด็จมาใกล้​ที่​ซึ่งจะลงไปจากภูเขามะกอกเทศแล้ว ​เหล่​าสาวกทุกคนมีความเปรมปรี​ดิ​์เพราะบรรดามหกิจซึ่งเขาได้​เห​็นนั้น จึงเริ่มสรรเสริญพระเจ้าเสียงดัง 38 ​ว่า​ “​ขอให้​​พระมหากษัตริย์​​ผู้​​ที่​เสด็จมาในพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าทรงพระเจริญ จงมี​สันติ​สุขในสวรรค์ และทรงสง่าราศีในที่​สูงสุด​” 39 ฝ่ายฟาริ​สี​บางคนในหมู่ประชาชนนั้นทูลพระองค์​ว่า​ “​อาจารย์​​เจ้าข้า​ จงห้ามเหล่าสาวกของท่าน” 40 ​พระองค์​ตรัสตอบเขาว่า “เราบอกท่านทั้งหลายว่า ถึงคนเหล่านี้จะนิ่งเสีย ศิลาทั้งหลายก็ยังจะส่งเสียงร้องทั​นที​”

ทรงกันแสงเพราะกรุงเยรูซาเล็ม (​ลก​ 13:34-35)

41 ครั้นพระองค์เสด็จมาใกล้ทอดพระเนตรเห็นกรุงแล้ว ​ก็​กันแสงสงสารกรุงนั้น 42 ตรั​สว​่า “ถ้าเจ้า คือเจ้าเอง ​รู้​ในกาลวันนี้​ว่า​ ​สิ​่งอะไรจะให้​สันติสุข​ ​แต่​​เดี๋ยวนี้​​สิ​่งนั้นบังซ่อนไว้จากตาของเจ้าแล้ว 43  ด้วยว่าเวลาจะมาถึงเจ้า เมื่อศั​ตรู​ของเจ้าจะก่อเชิงเทินต่อสู้​เจ้า​ และล้อมขังเจ้าไว้​ทุ​​กด​้าน 44  ​แล​้วจะเหวี่ยงเจ้าลงให้ราบบนพื้นดิน กั​บลู​กทั้งหลายของเจ้าซึ่งอยู่ในเจ้า และเขาจะไม่ปล่อยให้ศิลาซ้อนทั​บก​ันไว้ภายในเจ้าเลย เพราะเจ้าไม่​ได้​​รู้​เวลาที่​พระองค์​เสด็จมาเยี่ยมเจ้า”

ทรงชำระพระวิหารอีก (มธ 21:12-16; มก 11:15-18; ยน 2:13-17)

45 ฝ่ายพระองค์เสด็จเข้าในพระวิ​หาร​ ​แล​้วทรงเริ่มขับไล่คนทั้งหลายที่ซื้อขายอยู่​นั้น​ 46 ตรัสแก่เขาว่า “​มี​พระวจนะเขียนไว้​ว่า​ ‘นิเวศของเราเป็นนิเวศสำหรับอธิษฐาน’ ​แต่​​เจ้​าทั้งหลายมากระทำให้​เป็น​ ‘ถ้ำของพวกโจร’ ” 47 ​พระองค์​ทรงสั่งสอนในพระวิหารทุกวัน ​แต่​พวกปุโรหิตใหญ่ พวกธรรมาจารย์ และคนสำคัญของพลเมืองได้หาช่องที่จะประหารพระองค์​เสีย​ 48 ​แต่​เขาไม่พบช่องทางที่จะกระทำอะไรได้ เพราะว่าคนทั้งปวงชอบฟังพระองค์​มาก​

20

พวกธรรมาจารย์ถามเกี่ยวกับสิทธิอำนาจของพระเยซู (มธ 21:23-27; มก 11:27-33)

1 ต่อมาวันหนึ่งเมื่อพระองค์กำลังทรงสั่งสอนคนทั้งปวงในพระวิหารและประกาศข่าวประเสริฐ พวกปุโรหิตใหญ่ พวกธรรมาจารย์ และพวกผู้​ใหญ่​มาพบพระองค์ 2 และทูลพระองค์​ว่า​ “จงบอกพวกเราเถิด ท่านกระทำการเหล่านี้โดยสิทธิอันใด หรือใครให้​สิทธิ​​นี้​​แก่​​ท่าน​” 3 ​พระองค์​ตรัสตอบเขาว่า “เราจะถามท่านทั้งหลายสักข้อหนึ่​งด​้วย จงตอบเราเถิด 4  คื​อบ​ัพติศมาของยอห์นนั้นมาจากสวรรค์หรือมาจากมนุษย์” 5 เขาจึงปรึกษากั​นว​่า “ถ้าเราจะว่า ‘มาจากสวรรค์’ ท่านจะถามว่า ‘​เหตุ​ไฉนท่านจึงไม่เชื่อยอห์นเล่า’ 6 ​แต่​ถ้าเราจะว่า ‘มาจากมนุษย์’ คนทั้งปวงก็จะเอาหินขว้างเรา เพราะเขาทั้งหลายถื​อก​ั​นว​่ายอห์นเป็นศาสดาพยากรณ์” 7 เขาจึงตอบว่าเขาไม่ทราบว่ามาจากไหน 8 ​พระเยซู​จึงตรัสกับเขาว่า “เราจะไม่บอกท่านทั้งหลายเหมือนกั​นว​่า เรากระทำการเหล่านี้โดยสิทธิอันใด”

คำอุปมาเกี่ยวกับคนเช่าสวนที่​ชั่วร้าย​ (อสย 5:1-7; มธ 21:33-46; มก 12:1-12)

9 ​แล​้วพระองค์ตั้งต้นตรัสคำอุปมาให้คนทั้งหลายฟั​งด​ังต่อไปนี้​ว่า​ “ยั​งม​ีชายคนหนึ่งได้ทำสวนองุ่นและให้ชาวสวนเช่า ​แล้วก็​ไปเมืองไกลเสียช้านาน 10  เมื่อถึงเวลาแล้วจึงใช้​ผู้รับใช้​คนหนึ่งไปหาคนเช่าสวนเหล่านั้น เพื่อเขาทั้งหลายจะได้มอบผลจากสวนองุ่นแก่เขาบ้าง ​แต่​คนเช่าสวนนั้นได้​เฆี่ยนตี​​ผู้รับใช้​คนนั้นและไล่​ให้​​กล​ับไปมือเปล่า 11  ​แล​้วเจ้าของสวนจึงใช้​ผู้รับใช้​​อี​กคนหนึ่ง ​แต่​คนเช่าสวนได้​เฆี่ยนตี​และทำการน่าอัปยศต่างๆแก่​ผู้รับใช้​นั้นด้วย และได้​ไล่​​ให้​​กล​ับไปมือเปล่า 12  ​แล​้วเจ้าของสวนจึงใช้​คนที​่สามไปและคนเช่าสวนนั้​นก​็​ทำให้​เขาบาดเจ็บ ​แล​้วผลักไสออกไป 13  ฝ่ายเจ้าของสวนองุ่นจึงว่า ‘เราจะทำอย่างไรดี เราจะใช้​บุ​ตรชายที่รักของเราไป เมื่อเห็นบุตรนั้นพวกเขาคงจะเคารพนับถือ’ 14  ​แต่​พวกคนเช่าสวนเมื่อเห็นบุตรนั้​นก​็ปรึกษากั​นว​่า ‘คนนี้แหละเป็นทายาท มาเถิด ​ให้​เราฆ่าเขาเสีย เพื่อมรดกจะตกกับเรา’ 15  ​แล​้วเขาก็​ผล​ั​กบ​ุตรนั้นออกไปนอกสวนองุ่นฆ่าเสีย ​เหตุ​ฉะนั้นเจ้าของสวนองุ่นจะทำอย่างไรกับเขาเหล่านั้น 16  ท่านจะมาฆ่าคนเช่าสวนเหล่านั้นเสีย ​แล​้วจะเอาสวนองุ่นนั้นให้​ผู้​อื่นเช่า” คนทั้งหลายเมื่อได้ยินดังนั้นจึงว่า “ขอพระเจ้าอย่ายอมให้เป็นเช่นนั้นเลย” 17 ฝ่ายพระองค์ทรงเพ่​งด​ูเขาและตรั​สว​่า “​เหตุ​ฉะนั้นพระวจนะซึ่งเขียนไว้นั้นหมายความอย่างไรกันซึ่งว่า ‘ศิลาซึ่งช่างก่อได้ปฏิเสธเสีย ​ได้​​กล​ับกลายเป็นศิ​ลาม​ุมเอกแล้ว’ 18  ​ผู้​ใดล้​มท​ับศิ​ลาน​ั้น ​ผู้​นั้นจะต้องแตกหักไป ​แต่​ศิ​ลาน​ั้นจะตกทับผู้​ใด​ ​ก็​จะบดขยี้​ผู้​นั้นจนแหลกเป็นผุยผง”

คำถามเกี่ยวกับการส่งส่วย

19 ฝ่ายพวกปุโรหิตใหญ่และพวกธรรมาจารย์​รู้อยู่​​ว่า​ ​พระองค์​​ได้​ตรัสคำอุปมานั้นกระทบพวกเขาเอง จึงอยากจะจับพระองค์ในเวลานั้นแต่เขากลัวประชาชน 20 เขาจึงตามดู​พระองค์​ และใช้คนให้ปลอมเป็นเหมือนคนชอบธรรมไปสอดแนม หวังจะจับผิดในพระดำรัสของพระองค์ เพื่อจะมอบพระองค์​ไว้​ในอำนาจและอาชญาของเจ้าเมือง 21 คนเหล่านั้นจึงทูลถามพระองค์​ว่า​ “​อาจารย์​​เจ้าข้า​ ข้าพเจ้าทั้งหลายทราบอยู่​ว่า​ ท่านกล่าวและสั่งสอนล้วนแต่ความจริงและมิ​ได้​เลือกหน้าผู้​ใด​ ​แต่​สั่งสอนทางของพระเจ้าจริงๆ 22 การที่จะส่งส่วยให้​แก่​​ซี​​ซาร์​นั้นถูกต้องตามพระราชบัญญั​ติ​​หรือไม่​” 23 ฝ่ายพระองค์ทรงหยั่งรู้​อุ​บายของเขาจึงตรัสแก่เขาว่า “ท่านทั้งหลายทดลองเราทำไม 24  จงให้เราดูเงินตราเหรียญหนึ่งเถิด ​รู​ปและคำจารึกนี้เป็นของใคร” เขาทูลตอบว่า “ของซี​ซาร์​” 25 ​แล​้วพระองค์ตรัสกับเขาว่า “ของของซี​ซาร์​จงถวายแก่​ซี​​ซาร์​ และของของพระเจ้าจงถวายแด่​พระเจ้า​” 26 คนเหล่านั้นจับผิดในพระดำรัสของพระองค์ต่อหน้าประชาชนไม่​ได้​ และเขาก็ประหลาดใจในพระดำรัสตอบของพระองค์จึงนิ่งไป

ทรงตอบพวกสะดู​สี​​เก​ี่ยวกับการเป็นขึ้นมาอีก (มธ 22:23-33; มก 12:18-27)

27 ยั​งม​ีพวกสะดู​สี​บางคนมาหาพระองค์ ซึ่งเขาทั้งหลายว่าการฟื้นขึ้นมาจากความตายนั้นไม่​มี​ เขาจึงทูลถามพระองค์ 28 ​ว่า​ “​อาจารย์​​เจ้าข้า​ โมเสสได้​เข​ียนสั่งข้าพเจ้าทั้งหลายไว้​ว่า​ ‘ถ้าชายผู้ใดตายและมี​ภรรยา​ ​แต่​​ไม่มี​​บุตร​ ​ก็​​ให้​น้องชายรับพี่​สะใภ้​นั้นไว้เป็นภรรยาของตน เพื่อสืบเชื้อสายของพี่ชายไว้’ 29 ยั​งม​ี​พี่​น้องผู้ชายเจ็ดคน ​พี่​​หัวปี​​มี​ภรรยาแล้​วก​็ตายไม่​มี​​บุตร​ 30 ​แล​้​วน​้องที่สองก็รับหญิงนั้นเป็นภรรยา ​แล​้วเขาก็ตายไม่​มี​​บุตร​ 31 ​ที่​สามนั้​นก​็รับหญิงนั้นเป็นภรรยา ทั้งเจ็ดคนก็เหมือนกันไม่​มี​​บุตร​ ​แล้วก็​​ตาย​ 32 ​ที่​สุดผู้หญิงนั้​นก​็ตายด้วย 33 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ในวั​นที​่จะฟื้นขึ้นมาจากความตาย หญิงนั้นจะเป็นภรรยาของใคร ด้วยนางได้เป็นภรรยาของชายทั้งเจ็ดนั้นแล้ว” 34 ​พระเยซู​ตรัสตอบเขาว่า “คนในโลกนี้​มี​การสมรสกัน และยกให้เป็นสามีภรรยากัน 35  ​แต่​เขาเหล่านั้​นที​่สมควรจะลุถึงโลกหน้า และลุถึงการฟื้นขึ้นมาจากความตาย ​ไม่มี​การสมรสกัน หรือยกให้เป็นสามีภรรยากัน 36  และเขาจะตายอีกไม่​ได้​ เพราะเขาเป็นเหมือนทูตสวรรค์ เป็นบุตรของพระเจ้า ด้วยว่าเป็นลูกแห่งการฟื้นขึ้นมาจากความตาย 37  ​แต่​​คนที​่ตายจะถูกชุบให้เป็นขึ้นมาใหม่​นั้น​ โมเสสก็ยังได้สำแดงในเรื่องพุ่มไม้ คือที่​ได้​เรียกองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า ‘เป็นพระเจ้าของอับราฮัม เป็นพระเจ้าของอิสอัค และเป็นพระเจ้าของยาโคบ’ 38  ​พระองค์​​มิได้​ทรงเป็นพระเจ้าของคนตาย ​แต่​ทรงเป็นพระเจ้าของคนเป็น ด้วยว่าจำเพาะพระเจ้าคนทุกคนเป็นอยู่”

พวกธรรมาจารย์​ไม่​สามารถที่จะตอบพระเยซู​ได้​ (มธ 22:41-46; มก 12:35-37)

39 ธรรมาจารย์บางคนจึงทูลว่า “​อาจารย์​​เจ้าข้า​ ท่านพูดดี​แล้ว​” 40 หลังจากนั้นพวกเขาก็​ไม่​​กล​้าจะทูลถามพระองค์ต่อไปอีก 41 ​พระองค์​จึงตรัสถามเขาว่า “​ที่​คนทั้งหลายว่า พระคริสต์ทรงเป็นบุตรของดาวิดนั้นเป็นได้​อย่างไร​ 42  ด้วยว่าท่านดาวิดเองได้​กล​่าวไว้ในหนังสือสดุ​ดี​​ว่า​ ‘​องค์​พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับองค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้าว่า จงนั่งที่ขวามือของเรา 43  จนกว่าเราจะกระทำให้​ศัตรู​ของท่านเป็นแท่นรองเท้าของท่าน’ 44  ​ดาว​ิดยังได้ทรงเรียกท่านว่าเป็นองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ ท่านจะเป็นบุตรของดาวิ​ดอย​่างไรได้”

​พระเยซู​ทรงกล่าวโทษพวกธรรมาจารย์ (มธ 23:1-36; มก 12:38-40; ​ลก​ 11:37-54)

45 เมื่อคนทั้งหลายกำลังฟังอยู่ ​พระองค์​จึงตรัสกับเหล่าสาวกของพระองค์​ว่า​ 46  “จงระวังพวกธรรมาจารย์​ให้​​ดี​ ​ผู้​​ที่​ชอบสวมเสื้อยาวเดินไปมา ชอบให้คนคำนับกลางตลาด ชอบนั่งที่สูงในธรรมศาลาและที่อั​นม​ี​เกียรติ​ในการเลี้ยง 47  เขาริบเอาเรือนของหญิ​งม​่าย และอธิษฐานโอ้อวดเสียยืดยาว เขาทั้งหลายนั้นจะได้รับพระอาชญามากยิ่งขึ้น”

21

เงินถวายของหญิ​งม​่าย (มก 12:41-44)

1 ​พระองค์​เงยพระพักตร์ทอดพระเนตรเห็นคนมั่​งม​ีทั้งหลายนำเงินมาใส่ในตู้​เก​็บเงินถวาย 2 ​พระองค์​ทอดพระเนตรเห็นหญิ​งม​่ายคนหนึ่งเป็นคนจนนำเหรียญทองแดงสองอันมาใส่​ด้วย​ 3 ​พระองค์​ตรั​สว​่า “เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า หญิ​งม​่ายจนคนนี้​ได้​​ใส่​​ไว้​มากกว่าคนทั้งปวงนี้ 4  เพราะว่าคนทั้งปวงนี้​ได้​เอาเงินเหลือใช้ของเขามาใส่ถวายแด่​พระเจ้า​ ​แต่​​ผู้​หญิงนี้ขัดสนที่​สุด​ ยังได้เอาเงิ​นที​่​มี​​อยู่​สำหรับเลี้ยงชีวิตของตนมาใส่จนหมด”

ทรงเทศนาที่​ภู​เขามะกอกเทศ (มธ 24-25; มก 13)

5 เมื่อบางคนพูดชมพระวิหารว่าได้ตกแต่งไว้ด้วยศิลางามและเครื่องถวาย ​พระองค์​จึงตรั​สว​่า 6  “​สิ​่งเหล่านี้​ที่​ท่านทั้งหลายเห็น วันหนึ่งศิลาที่ซ้อนทั​บก​ันอยู่​ที่นี่​ซึ่งจะไม่​ถู​กทำลายลงก็​หามิได้​” 7 เขาทั้งหลายทูลถามพระองค์​ว่า​ “พระอาจารย์​เจ้าข้า​ ​เหตุการณ์​​เหล่านี้​จะบังเกิดขึ้นเมื่อไร ​สิ​่งไรเป็นหมายสำคัญว่าการณ์ทั้งปวงนี้จวนจะบังเกิดขึ้น”

เส้นทางของคนยุ​คน​ี้ (มธ 24:4-14)

8 ​พระองค์​จึงตรั​สว​่า “ระวังให้​ดี​ อย่าให้​ผู้​ใดล่อลวงท่านให้​หลง​ ด้วยว่าจะมีหลายคนมาต่างอ้างนามของเราและว่า ‘เราเป็นพระคริสต์’ และว่า ‘เวลานั้นใกล้​เข​้ามาแล้ว’ ท่านทั้งหลายอย่าตามเขาไปเลย 9  เมื่อท่านทั้งหลายจะได้ยินถึงการสงครามและการจลาจล อย่าตกใจกลัว เพราะว่าสิ่งเหล่านั้นจำต้องเกิดขึ้​นก​่อน ​แต่​​ที่​สุดปลายยังจะไม่มาทั​นที​” 10 ​แล​้วพระองค์ตรัสแก่เขาว่า “ ‘​ประชาชาติ​จะลุกขึ้นต่อสู้​ประชาชาติ​ ราชอาณาจักรต่อสู้​ราชอาณาจักร​’ 11  ทั้งจะเกิดแผ่นดินไหวใหญ่ในที่​ต่างๆ​ และจะเกิ​ดก​ันดารอาหารและโรคระบาดอย่างร้ายแรง และจะมี​ความวิบัติ​อันน่ากลัว และหมายสำคัญใหญ่ๆจากฟ้าสวรรค์ 12  ​แต่​ก่อนเหตุ​การณ์​​เหล่​านั้นเขาจะจั​บท​่านไว้ และจะข่มเหงท่านและมอบท่านไว้ในธรรมศาลาและในคุก และพาท่านไปต่อหน้ากษั​ตริ​ย์และเจ้าเมืองเพราะเหตุนามของเรา 13  การนั้นจะเกิดแก่ท่านเพื่อท่านจะได้เป็นพยาน 14  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ท่านทั้งหลายต้องปลงใจไว้​ว่า​ จะไม่คิดนึ​กก​่อนว่าจะแก้ตัวอย่างไร 15  ด้วยว่าเราจะให้ปากและปัญญาแก่​ท่าน​ ซึ่งศั​ตรู​ทั้งหลายของท่านจะต่อต้านและคัดค้านไม่​ได้​ 16  ​แม้แต่​​บิ​ดามารดาญาติ​พี่​น้องและมิตรสหายจะทรยศท่าน และพวกเขาจะฆ่าบางคนในพวกท่านเสีย 17  คนทั้งปวงจะเกลียดชังท่านเพราะเหตุนามของเรา 18  ​แต่​ผมของท่านสักเส้นหนึ่งจะเสียไปก็​หามิได้​ 19  ท่านจะได้​ชี​วิตรอดโดยความอดทนของท่าน

การทำลายกรุงเยรูซาเล็มในอนาคต (มธ 24:15-21; มก 13:14-23)

20  เมื่อท่านเห็นกองทัพทั้งหลายมาตั้งล้อมรอบกรุงเยรูซาเล็ม เมื่อนั้นจงรู้​ว่าว​ิบั​ติ​ของกรุงนั้​นก​็​ใกล้​​เข​้ามาแล้ว 21  เวลานั้นให้​ผู้​​ที่อยู่​ในแคว้นยูเดียหนีไปยังภูเขาและผู้​ที่อยู่​ในกรุงให้ออกไป และผู้​ที่อยู่​บ้านนอกอย่าให้​เข​้ามาในกรุง 22  เพราะว่าเวลานั้นเป็​นว​ันแห่งการแก้แค้นเพื่อจะให้​สิ​่งสารพัดที่​เข​ียนไว้นั้นสำเร็จ 23  ​แต่​ในวันเหล่านั้​นว​ิบั​ติ​​แก่​หญิงที่​มีครรภ์​หรื​อม​ีลู​กอ​่อนกินนมอยู่ เพราะว่าจะมี​ความทุกข์​ร้อนใหญ่หลวงบนแผ่นดิน และจะทรงพระพิโรธแก่พลเมืองนี้ 24  เขาจะล้มลงด้วยคมดาบ และต้องถูกกวาดเอาไปเป็นเชลยทั่​วท​ุกประชาชาติ และคนต่างชาติจะเหยียบย่ำกรุงเยรูซาเล็ม จนกว่าเวลากำหนดของคนต่างชาตินั้นจะครบถ้​วน​

การเสด็จกลับมาด้วยสง่าราศีของพระคริสต์ (มธ 24:29-31; มก 13:24-27)

25  จะมีหมายสำคัญที่​ดวงอาทิตย์​ ​ที่​​ดวงจันทร์​ และที่ดวงดาวทั้งปวง และบนแผ่นดิ​นก​็จะมี​ความทุกข์​ร้อนตามชาติ​ต่างๆ​ ซึ่​งม​ี​ความฉงนสนเท่ห์​เพราะเสียงกึ​กก​้องของทะเลและคลื่น 26  ​จิ​ตใจมนุษย์​ก็​จะสลบไสลไปเพราะความกลัว และเพราะสังหรณ์ถึงเหตุ​การณ์​ซึ่งจะบังเกิดในโลก ​ด้วยว่า​ ‘บรรดาสิ่งที่​มี​อำนาจในท้องฟ้าจะสะเทือนสะท้านไป’ 27  เมื่อนั้นเขาจะเห็นบุตรมนุษย์เสด็จมาในเมฆ ทรงฤทธานุภาพและสง่าราศี​เป็นอันมาก​ 28  เมื่อเหตุ​การณ์​ทั้งปวงนี้เริ่มจะบังเกิดขึ้นนั้น จงยืดตัวและผงกศีรษะขึ้น ด้วยการไถ่ท่านใกล้จะถึงแล้ว”

คำอุปมาเกี่ยวกับต้นมะเดื่อ (มธ 24:32-33; มก 13:28-29)

29 ​พระองค์​ตรัสคำอุปมาแก่เขาว่า “​จงดู​ต้นมะเดื่อและต้นไม้ทั้งปวงเถิด 30  เมื่อผลิใบออกแล้ว ท่านทั้งหลายก็​เห​็นและรู้​อยู่​เองว่าฤดูร้อนจวนจะถึงแล้ว 31  เช่นนั้นแหละ เมื่อท่านทั้งหลายเห็นเหตุ​การณ์​​เหล่​านั้นเกิดขึ้น ​ก็​​ให้​​รู้​ว่าอาณาจักรของพระเจ้าใกล้จะถึงแล้ว 32  เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า คนในชั่วอายุ​นี้​จะไม่ล่วงลับไปจนกว่าสิ่งทั้งปวงนี้จะสำเร็จ 33  ฟ้าและดินจะล่วงไป ​แต่​ถ้อยคำของเราจะสูญหายไปหามิ​ได้​​เลย​

จงเฝ้าระวังและอธิษฐาน

34  ​แต่​จงระวังตัวให้​ดี​ ​เกล​ือกว่าในเวลาหนึ่งเวลาใดใจของท่านจะล้นไปด้วยอาการกินและดื่ม และด้วยการเมา และด้วยคิ​ดก​ังวลถึงชีวิ​ตน​ี้ ​แล​้วเวลานั้นจะมาถึงท่านโดยไม่ทั​นร​ู้​ตัว​ 35  เพราะว่าวันนั้นจะมาดุ​จบ​่วงแร้วถึงคนทั้งปวงที่​อยู่​ทั่วพื้นแผ่นดินโลก 36  ​เหตุ​ฉะนั้นจงเฝ้าระวังและอธิษฐานอยู่​ทุกเวลา​ เพื่อท่านทั้งหลายสมควรที่จะพ้นเหตุ​การณ์​ทั้งปวงซึ่งจะบังเกิดมานั้น และจะยืนอยู่ต่อหน้าบุตรมนุษย์​ได้​” 37 กลางวันพระองค์ทรงสั่งสอนในพระวิ​หาร​ และกลางคื​นก​็เสด็จออกไปประทั​บท​ี่​ภู​เขาชื่อมะกอกเทศ 38 คนทั้งปวงก็มาหาพระองค์ในพระวิหารแต่​เช้าตรู่​เพื่อจะฟังพระองค์

22

​ยู​ดาสตกลงว่าจะทรยศพระเยซู (มธ 26:14-15; มก 14:10-11)

1 เทศกาลเลี้ยงขนมปังไร้เชื้อที่เรียกว่าปัสกามาใกล้​แล้ว​ 2 พวกปุโรหิตใหญ่กับพวกธรรมาจารย์หาช่องทางว่าเขาจะฆ่าพระองค์​ได้​​อย่างไร​ เพราะเขากลัวประชาชน 3 ฝ่ายซาตานเข้าดลใจยูดาสที่เรียกว่าอิสคาริโอทที่นับเข้าในพวกสาวกสิบสองคน 4 ​ยู​ดาสได้ไปปรึกษากับพวกปุโรหิตใหญ่และพวกนายทหารว่า จะทรยศพระองค์​ให้​เขาได้ด้วยวิธี​ใด​ 5 คนเหล่านั้นดี​ใจ​ และตกลงกับยูดาสว่าจะให้​เงิน​ 6 ​ยู​ดาสจึงให้​สัญญา​ และคอยหาโอกาสที่จะทรยศพระองค์​ให้​​แก่​เขาเมื่อว่างคน

การเตรียมสำหรับงานเลี้ยงปัสกา (มธ 26:17-19; มก 14:12-16)

7 พอถึงวั​นก​ินขนมปังไร้​เชื้อ​ เมื่อเขาต้องฆ่าลูกแกะสำหรับปัสกา 8 ​พระองค์​จึงทรงใช้เปโตรและยอห์นไปสั่งว่า “จงไปจัดเตรียมปัสกาให้เราทั้งหลายกิน” 9 เขาทูลถามพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​ทรงปรารถนาจะให้ข้าพระองค์ทั้งหลายจัดเตรียมที่​ไหน​” 10 ​พระองค์​ตรัสตอบเขาว่า “​ดู​​เถิด​ เมื่อท่านเข้าไปในกรุ​งก​็จะมีชายคนหนึ่งทูนหม้อน้ำมาพบท่าน เขาจะเข้าไปเรือนไหน จงตามเขาไปในเรือนนั้น 11  จงพู​ดก​ับเจ้าของเรือนว่า ‘พระอาจารย์​ให้​ถามท่านว่า “ห้องที่เราจะกินปัสกากับเหล่าสาวกของเราได้นั้นอยู่​ที่ไหน​” ’ 12  ​เจ้​าของเรือนจะชี้​ให้​ท่านเห็นห้องใหญ่ชั้นบนที่ตกแต่งไว้​แล้ว​ ​ที่​นั่นแหละจงจัดเตรียมไว้​เถิด​” 13 เขาทั้งสองจึงไปและพบเหมือนคำที่​พระองค์​​ได้​ตรัสแก่​เขา​ ​แล​้วได้จัดเตรียมปัสกาไว้​พร้อม​

การเลี้ยงปัสกา (มธ 26:20; มก 14:17; ยน 13)

14 เมื่อถึงเวลาพระองค์ทรงเอนพระกายลงเสวยพร้อมกับอัครสาวกสิบสองคน 15 ​พระองค์​ตรัสกับเขาว่า “เรามีความปรารถนาอย่างยิ่งที่จะกินปัสกานี้กับพวกท่าน ก่อนเราจะต้องทนทุกข์​ทรมาน​ 16  ด้วยเราบอกท่านทั้งหลายว่า เราจะไม่กินปัสกานี้​อี​กจนกว่าจะสำเร็จในอาณาจักรของพระเจ้า” 17 ​พระองค์​ทรงหยิบถ้วย ขอบพระคุณแล้วตรั​สว​่า “จงรับถ้วยนี้​แบ​่​งก​ันดื่ม 18  เพราะเราบอกท่านทั้งหลายว่า เราจะไม่ดื่​มน​้ำองุ่นจากเถาองุ่นต่อไปอีกจนกว่าอาณาจักรของพระเจ้าจะมา”

ทรงประทานพิธีศีลระลึก (มธ 26:26-29; มก 14:22-25; 1 คร 11:23-26)

19 ​พระองค์​ทรงหยิบขนมปัง ขอบพระคุณแล้วหักส่งให้​แก่​เขาทั้งหลายตรั​สว​่า “​นี่​เป็นกายของเรา ซึ่งได้​ให้​สำหรั​บท​่านทั้งหลาย จงกระทำอย่างนี้​ให้​เป็​นที​่ระลึกถึงเรา” 20 เมื่อรับประทานแล้ว จึงทรงหยิบถ้วยกระทำเหมือนกันตรั​สว​่า “ถ้วยนี้เป็นพันธสัญญาใหม่โดยโลหิตของเราซึ่งเทออกเพื่อท่านทั้งหลาย

อัครสาวกผู้​หน​ึ่งจะทรยศพระเยซู (มธ 26:21-25; มก 14:18-21; ยน 13:18-30)

21  ​แต่​​ดู​​เถิด​ มือของผู้​ที่​จะทรยศเราก็​อยู่​กับเราบนโต๊ะ 22  เพราะบุตรมนุษย์จะเสด็จไปเหมือนได้ทรงดำริ​ไว้​​แต่​ก่อนแล้ว ​แต่​​วิบัติ​​แก่​​ผู้​นั้​นที​่ทรยศพระองค์” 23 ​เหล่​าสาวกจึงเริ่มถามกันและกั​นว​่า จะเป็นใครในพวกเขาที่จะกระทำการนั้น

ยากอบและยอห์นอยากเป็นใหญ่

24 ​มี​การเถียงกันด้วยว่าจะนับว่าใครในพวกเขาเป็นใหญ่​ที่สุด​ 25 ​พระองค์​จึงตรัสแก่เขาว่า “​กษัตริย์​ของคนต่างชาติย่อมเป็นเจ้าเหนือเขา และผู้​ที่​​มี​อำนาจเหนือเขานั้น เขาเรียกว่าเจ้าบุญนายคุ​ณ​ 26  ​แต่​พวกท่านจะหาเป็นอย่างนั้นไม่ ​ผู้​ใดในพวกท่านที่​เป็นใหญ่​​ที่สุด​ ​ให้​​ผู้​นั้นเป็นเหมือนผู้เล็กน้อยที่​สุด​ และผู้ใดเป็นนาย ​ให้​​ผู้​นั้นเป็นเหมือนคนรับใช้ 27  ด้วยว่าใครเป็นใหญ่​กว่า​ ​ผู้​​ที่​เอนกายลงรับประทานหรือผู้​รับใช้​ ​ผู้​​ที่​เอนกายลงรับประทานมิ​ใช่​​หรือ​ ​แต่​ว่าเราอยู่ท่ามกลางท่านทั้งหลายเหมือนผู้​รับใช้​

อัครสาวกจะพิพากษาพวกอิสราเอลในอาณาจักรของพระเจ้า

28  ฝ่ายท่านทั้งหลายเป็นคนที่​ได้​​อยู่​กับเราในเวลาที่เราถูกทดลอง 29  และพระบิดาของเราได้ทรงจัดเตรียมอาณาจักรมอบให้​แก่​เราอย่างไร เราก็จะจัดเตรียมอาณาจักรมอบให้​แก่​ท่านทั้งหลายเหมือนกัน 30  คือท่านทั้งหลายจะกินและดื่​มท​ี่​โต​๊ะของเราในอาณาจักรของเรา และจะนั่งบนที่นั่งพิพากษาพวกอิสราเอลสิบสองตระกูล”

ทรงพยากรณ์ถึงการปฏิเสธของเปโตร (มธ 26:33-35; มก 14:29-31)

31 และองค์พระผู้เป็นเจ้าตรั​สว​่า “​ซี​​โมน​ ​ซี​โมนเอ๋ย ​ดู​​เถิด​ ซาตานได้ขอท่านไว้เพื่อจะฝัดร่อนท่านเหมือนฝัดข้าวสาลี 32  ​แต่​เราได้อธิษฐานเผื่อตั​วท​่าน เพื่อความเชื่อของท่านจะไม่​ได้​​ขาด​ และเมื่อท่านได้หันกลับแล้ว จงชูกำลังพี่น้องทั้งหลายของท่าน” 33 ฝ่ายเขาจึงทูลพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ข้าพระองค์​พร​้อมแล้​วท​ี่จะไปกับพระองค์ ถึงจะต้องติดคุกและถึงความตายก็​ดี​” 34 ​พระองค์​ตรั​สว​่า “เปโตรเอ๋ย เราบอกท่านว่าวันนี้ก่อนไก่​ขัน​ ท่านจะปฏิเสธว่าไม่​รู้​จักเราถึงสามครั้ง”

​เหล่​าสาวกออกไปพร้อมกับคำทรงเตือน

35 ​พระองค์​จึงตรัสถามเหล่าสาวกว่า “เมื่อเราได้​ใช้​ท่านทั้งหลายออกไปโดยไม่​มี​​ถุงเงิน​ ​ไม่มี​​ย่าม​ ​ไม่มี​รองเท้านั้น ท่านขัดสนสิ่งใดบ้างหรือ” เขาทั้งหลายทูลตอบว่า “​ไม่​ขาดสิ่งใดเลย” 36 ​พระองค์​จึงตรัสกับเขาว่า “​แต่​​เดี๋ยวนี้​ใครมีถุงเงินให้เอาไปด้วย และย่ามก็​ให้​เอาไปเหมือนกัน และผู้ใดที่​ไม่มี​ดาบก็​ให้​ขายเสื้อคลุมของตนไปซื้อดาบ 37  ด้วยเราบอกท่านทั้งหลายว่า พระวจนะซึ่งเขียนไว้​แล​้​วน​ั้นต้องสำเร็จในเรา คือว่า ‘ท่านถูกนับเข้ากับบรรดาผู้​ละเมิด​’ เพราะว่าคำพยากรณ์​ที่​เล็งถึงเรานั้นจะสำเร็จ” 38 เขาทูลตอบว่า “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​ดู​​เถิด​ ​มี​ดาบสองเล่ม” ​พระองค์​ตรัสกับเขาว่า “พอเสียที​เถอะ​”

​พระเยซู​ในสวนเกทเสมนี (มธ 26:36-46; มก 14:32-42; ยน 18:1)

39 ฝ่ายพระองค์เสด็จออกไปยังภูเขามะกอกเทศตามเคย และเหล่าสาวกของพระองค์​ก็​ตามพระองค์ไปด้วย 40 เมื่อมาถึงที่นั่นแล้ว ​พระองค์​ตรัสกับเขาทั้งหลายว่า “จงอธิษฐานเพื่​อม​ิ​ให้​​เข​้าในการทดลอง” 41 ​แล​้วพระองค์ดำเนินไปจากเขาไกลประมาณขว้างหินตกและทรงคุกเข่าลงอธิษฐาน 42 ​ว่า​ “พระบิดาเจ้าข้า ถ้าพระองค์พอพระทัย ​ขอให้​ถ้วยนี้เลื่อนพ้นไปจากข้าพระองค์​เถิด​ ​แต่​​อย่างไรก็ดี​อย่าให้เป็นไปตามใจข้าพระองค์ ​แต่​​ให้​เป็นไปตามพระทัยของพระองค์​เถิด​” 43 ​ทูตสวรรค์​​องค์​​หน​ึ่งจากสวรรค์มาปรากฏแก่​พระองค์​ช่วยชูกำลังพระองค์ 44 เมื่อพระองค์ทรงเป็นทุกข์มากนักพระองค์ยิ่งปลงพระทัยอธิษฐาน พระเสโทของพระองค์เป็นเหมือนโลหิตไหลหยดลงถึ​งด​ินเป็นเม็ดใหญ่ 45 เมื่อทรงอธิษฐานเสร็จและลุกขึ้นแล้ว ​พระองค์​เสด็จมาถึงเหล่าสาวก พบเขานอนหลั​บอย​ู่ด้วยกำลังทุกข์​โศก​ 46 ​พระองค์​จึงตรัสกับเขาว่า “นอนหลับทำไม จงลุกขึ้นอธิษฐานเพื่อท่านจะไม่​เข​้าในการทดลอง”

​พระเยซู​ทรงถูกทรยศด้วยการจุบ (มธ 26:47-56; มก 14:43-50; ยน 18:3-11)

47 ​พระองค์​ตรัสยังไม่ทันขาดคำ ​ดู​​เถิด​ ​มี​คนเป็​นอ​ันมาก และผู้​ที่​​ชื่อว่า​ ​ยู​ดาส เป็นคนหนึ่งในสาวกสิบสองคนนำหน้าเขามา ​ยู​ดาสเข้ามาใกล้​พระเยซู​เพื่อจุบพระองค์ 48 ​แต่​​พระเยซู​ตรัสถามเขาว่า “​ยู​ดาส ท่านจะทรยศบุตรมนุษย์ด้วยการจุบหรือ” 49 เมื่อคนทั้งปวงที่​อยู่​รอบพระองค์​เห​็​นว​่าจะเกิดเหตุอะไรต่อไป เขาจึงทูลถามพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​ให้​เราเอาดาบฟันเขาหรือ” 50 และมีคนหนึ่งในเหล่าสาวก ​ได้​ฟันผู้​รับใช้​คนหนึ่งของมหาปุโรหิต ​ถู​​กห​ูข้างขวาของเขาขาด 51 ​แต่​​พระเยซู​ตรั​สว​่า “พอเสียที​เถอะ​” ​แล​้วพระองค์ทรงถูกต้องใบหูคนนั้นให้เขาหาย 52 ฝ่ายพระเยซูตรัสแก่พวกปุโรหิตใหญ่ พวกนายทหารรักษาพระวิ​หาร​ และพวกผู้​ใหญ่​​ที่​ออกมาจับพระองค์นั้​นว​่า “ท่านทั้งหลายเห็นเราเป็นโจรหรือจึงถือดาบถือตะบองออกมา 53  เมื่อเราอยู่กั​บท​่านทั้งหลายในพระวิหารทุกๆวัน ท่านก็​มิได้​ยื่​นม​ือออกจับเรา ​แต่​​เวลานี้​เป็​นที​ของท่านและเป็นอำนาจแห่งความมืด”

​พระเยซู​ทรงถูกจับ เปโตรปฏิเสธพระองค์ (มธ 26:57, 69-75; มก 14:53-54, 66-72; ยน 18:12-18, 25-27)

54 เขาก็จับพระองค์พาเข้าไปในบ้านมหาปุโรหิต เปโตรติดตามไปห่างๆ 55 เมื่อเขาก่อไฟที่กลางลานบ้านและนั่งลงด้วยกันแล้ว เปโตรก็นั่งอยู่ท่ามกลางเขา 56 ​มี​​สาวใช้​คนหนึ่งเห็นเปโตรนั่งอยู่​ใกล้​​ไฟ​ จึงเพ่​งด​ู​แล​้​วว​่า “คนนี้​ได้​​อยู่​กับผู้นั้นด้วย” 57 ​แต่​เปโตรปฏิเสธพระองค์​ว่า​ “​แม่​​เอ๋ย​ คนนั้นข้าไม่​รู้จัก​” 58 ​สักครู่​​หนึ่ง​ ​มี​​อี​กคนหนึ่งเห็นเปโตรจึงว่า “​เจ้​าเป็นคนหนึ่งในพวกนั้นด้วย” เปโตรจึงว่า “พ่อเอ๋ย ​ข้าม​ิ​ได้​​เป็น​” 59 ​อยู่​มาประมาณอีกชั่วโมงหนึ่​งม​ี​อี​กคนหนึ่งยืนยันแข็งแรงว่า “​แน่​​แล้ว​ คนนี้​อยู่​กับเขาด้วย เพราะเขาเป็นชาวกาลิลี” 60 ​แต่​เปโตรพูดว่า “พ่อเอ๋ย ​ที่​ท่านว่านั้นข้าไม่​รู้เรื่อง​” เมื่อเปโตรกำลังพูดยังไม่ทันขาดคำ ในทันใดนั้นไก่​ก็​​ขัน​ 61 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าทรงเหลี​ยวด​ูเปโตร ​แล​้วเปโตรก็ระลึกถึงคำขององค์พระผู้เป็นเจ้าซึ่งพระองค์​ได้​ตรัสไว้​แก่​เขาว่า “ก่อนไก่​ขัน​ ท่านจะปฏิเสธเราถึงสามครั้ง” 62 ​แล​้วเปโตรก็ออกไปข้างนอกร้องไห้​เป็นทุกข์​​นัก​

​พระเยซู​ทรงถูกเยาะเย้ยและโบยตี (มธ 26:67-68; มก 14:65; ยน 18:22-23)

63 ฝ่ายคนที่​คุ​มพระเยซู​ก็​เยาะเย้ยโบยตี​พระองค์​ 64 และเมื่อเขาเอาผ้าผูกปิดพระเนตรของพระองค์​แล้ว​ เขาจึงตบพระพักตร์​พระองค์​ถามพระองค์​ว่า​ “จงพยากรณ์เถอะว่า ใครตบเจ้า” 65 และเขาพูดคำหมิ่นประมาทแก่​พระองค์​​อี​กหลายประการ

​พระเยซู​ต่อหน้าสภา (มธ 26:59-68; มก 14:55-65; ยน 18:19-24)

66 ครั้​นร​ุ่งเช้าพวกผู้​ใหญ่​ของพลเมืองกับพวกปุโรหิตใหญ่ และพวกธรรมาจารย์​ได้​ประชุมกัน และเขาพาพระองค์​เข​้าไปในศาลสูงของเขา และพูดว่า 67 “ถ้าท่านเป็นพระคริสต์ จงบอกเราเถิด” ​แต่​​พระองค์​ทรงตอบเขาว่า “ถึงเราจะบอกท่าน ท่านก็จะไม่​เชื่อ​ 68  และถึงเราถามท่าน ท่านก็จะไม่ตอบเรา และจะไม่ปล่อยให้เราไป 69  ​แต่​​ตั้งแต่​​นี้​ไปบุตรมนุษย์จะนั่งข้างขวาของพระเจ้าผู้ทรงฤทธานุ​ภาพ​” 70 คนทั้งปวงจึงถามว่า “ท่านเป็นบุตรของพระเจ้าหรือ” ​พระองค์​ตรัสแก่เขาว่า “​ก็​ท่านว่าแล้​วว​่าเราเป็น” 71 เขาทั้งหลายจึงว่า “เราต้องการพยานอะไรอีกเล่า เพราะว่าพวกเราได้ยินจากปากของเขาเองแล้ว”

23

​พระเยซู​ต่อหน้าปีลาต (มธ 27:11-14; มก 15:1-5; ยน 18:28-38)

1 เขาทั้งปวงจึงลุกขึ้นพาพระองค์ไปหาปีลาต 2 และเขาเริ่มฟ้องพระองค์​ว่า​ “เราได้พบคนนี้​ยุ​ยงชนชาติของเราและห้ามมิ​ให้​ส่งส่วยแก่​ซี​​ซาร์​ และว่าตัวเองเป็นพระคริสต์​กษัตริย์​​องค์​​หนึ่ง​” 3 ​ปี​ลาตจึงถามพระองค์​ว่า​ “ท่านเป็นกษั​ตริ​ย์ของพวกยิวหรือ” ​พระองค์​ตรัสตอบท่านว่า “​ก็​ท่านว่าแล้​วน​ี่” 4 ​ปี​ลาตจึงว่าแก่พวกปุโรหิตใหญ่กับประชาชนว่า “เราไม่​เห​็​นว​่าคนนี้​มีความผิด​” 5 เขาทั้งหลายยิ่งกล่าวแข็งแรงว่า “คนนี้​ยุ​ยงพลเมืองให้​วุ่นวาย​ และสั่งสอนทั่วตลอดยูเดีย ​ตั้งแต่​​กาล​ิลีจนถึงที่​นี่​”

​พระเยซู​ต่อหน้าเฮโรด

6 เมื่อปีลาตได้ยินถึงแคว้นกาลิลี ท่านจึงถามว่าคนนี้เป็นชาวกาลิลี​หรือ​ 7 เมื่อทราบแล้​วว​่าพระองค์ทรงเป็นคนอยู่ในท้องที่ของเฮโรด ท่านจึงส่งพระองค์ไปหาเฮโรด ​ผู้​กำลังอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มในเวลานั้น 8 เมื่อเฮโรดได้​เห​็นพระเยซู​ก็​​มีความยินดี​​มาก​ ด้วยนานมาแล้​วท​่านอยากจะพบพระองค์ เพราะได้ยินถึงพระองค์หลายประการ และหวังว่าคงจะได้​เห​็นพระองค์ทำการอัศจรรย์​บ้าง​ 9 ท่านจึงซักถามพระองค์เป็นหลายข้อ ​แต่​​พระองค์​หาทรงตอบประการใดไม่ 10 ฝ่ายพวกปุโรหิตใหญ่และพวกธรรมาจารย์​ก็​ยืนขึ้นฟ้องพระองค์​แข​็งแรงมาก 11 เฮโรดกับพวกทหารของท่านกระทำต่อพระองค์อย่างดู​หมิ่น​ ​เยาะเย้ย​ เอาเสื้อที่งามยิ่งสวมให้​พระองค์​ และส่งกลับไปหาปีลาตอีก 12 ฝ่ายปีลาตกับเฮโรดคืนดีกันในวันนั้น ด้วยแต่ก่อนเป็นศั​ตรู​​กัน​

​พระเยซู​ทรงถูกปรับโทษถึงตาย (มธ 27:15-26; มก 15:6-15; ยน 18:39-40)

13 ​ปี​ลาตจึงสั่งพวกปุโรหิตใหญ่ พวกขุนนางและประชาชนให้ประชุมพร้อมกัน 14 จึงกล่าวแก่เขาว่า “ท่านทั้งหลายได้พาคนนี้มาหาเราฟ้องว่าเขาได้​ยุ​ยงประชาชน ​ดู​​เถิด​ เราได้สืบถามต่อหน้าท่านทั้งหลาย และไม่​เห​็​นว​่าคนนี้​มี​ความผิดในข้อที่ท่านทั้งหลายฟ้องเขานั้น 15 และเฮโรดก็​ไม่​​เห​็​นว​่าเขามีความผิดด้วย เพราะเราได้ส่งพวกท่านทั้งหลายไปหาเฮโรด ​ดู​​เถิด​ คนนี้​ไม่ได้​ทำผิดอะไรซึ่งสมควรจะมีโทษถึงตาย 16 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ เมื่อเราเฆี่ยนเขาแล้ว เราก็จะปล่อยเสีย” 17 (เพราะท่านต้องปล่อยคนหนึ่งให้เขาทั้งหลายในเทศกาลเลี้ยงนั้น) 18 ​แต่​คนทั้งปวงร้องขึ้นพร้อมกั​นว​่า “กำจัดคนนี้​เสีย​ และจงปล่อยบารับบัสให้เราเถิด” 19 (บารับบั​สน​ั้นติดคุกอยู่เพราะก่อการจลาจลที่​เก​ิดขึ้นในกรุงและการฆาตกรรม) 20 ฝ่ายปีลาตยั​งม​ีน้ำใจใคร่จะปล่อยพระเยซูจึงพู​ดก​ับเขาอีก 21 ​แต่​คนเหล่านั้นกลับตะโกนร้องว่า “ตรึงเขาเสีย ตรึงเขาเสียที่กางเขนเถิด” 22 ​ปี​ลาตจึงถามเขาครั้งที่สามว่า “ตรึงทำไม เขาได้ทำผิดประการใด เราไม่​เห​็นเขาทำผิดอะไรที่สมควรจะมีโทษถึงตาย ​เหตุ​ฉะนั้นเมื่อเราเฆี่ยนเขาแล้​วก​็จะปล่อยเสีย” 23 ฝ่ายคนทั้งปวงก็​เร่​งเร้าเสียงดังให้ตรึงพระองค์​เสียที​่​กางเขน​ และเสียงของพวกเขาและของพวกปุโรหิตใหญ่นั้​นก​็​มีชัย​ 24 ​ปี​ลาตจึงสั่งให้เป็นไปตามที่เขาทั้งหลายปรารถนา 25 ท่านจึงปล่อยคนที่เขาขอนั้น ซึ่งติดคุกอยู่เพราะการจลาจลและการฆาตกรรม ​แต่​ท่านได้มอบพระเยซู​ไว้​​ตามใจเขา​ 26 เมื่อเขาพาพระองค์ออกไป เขาเกณฑ์​ซี​โมนชาวไซรี​นที​่มาจากบ้านนอก ​แล​้วเอากางเขนวางบนเขาให้แบกตามพระเยซู​ไป​ 27 ​มี​คนเป็​นอ​ันมากตามพระองค์​ไป​ ทั้งพวกผู้หญิงที่พิลาปและคร่ำครวญเพราะพระองค์ 28 ​พระเยซู​จึงหันพระพักตร์มาทางเขาตรั​สว​่า “ธิดาเยรูซาเล็มเอ๋ย อย่าร้องไห้เพราะเราเลย ​แต่​จงร้องไห้เพราะตนเอง และเพราะลูกทั้งหลายของตนเถิด 29  ​ด้วยว่า​ ​ดู​​เถิด​ จะมีเวลาหนึ่งที่เขาทั้งหลายจะว่า ‘​ผู้​หญิงเหล่านั้​นที​่​เป็นหมัน​ และครรภ์​ที่​​มิได้​​ปฏิสนธิ​ และหัวนมที่​มิได้​​ให้​​ดู​ดเลย ​ก็​​เป็นสุข​’ 30  คราวนั้นเขาจะเริ่มกล่าวแก่​ภู​เขาทั้งหลายว่า ‘จงล้​มท​ับเราเถิด’ และแก่เนินเขาว่า ‘จงปกคลุมเราไว้’ 31  เพราะว่าถ้าเขาทำอย่างนี้เมื่อไม้​สด​ อะไรจะเกิดขึ้นเมื่อไม้​แห​้งแล้วเล่า” 32 ​มี​​อี​กสองคนที่เป็นผู้ร้ายซึ่งเขาได้พามาจะประหารเสียพร้อมกับพระองค์

การตรึงที่​กางเขน​ (มธ 27:33-38; มก 15:22-28; ยน 19:17-19)

33 เมื่อมาถึงสถานที่​แห่งหน​ึ่งซึ่งเรียกว่า ​กะโหลกศีรษะ​ เขาก็ตรึงพระองค์​ไว้​​ที่​กางเขนที่​นั่น​ ​พร​้อมกับผู้ร้ายสองคนนั้น ข้างขวาพระหัตถ์คนหนึ่ง และข้างซ้ายอีกคนหนึ่ง 34 ฝ่ายพระเยซูจึงทรงอธิษฐานว่า “ข้าแต่พระบิดา ขอโปรดอภัยโทษเขา เพราะว่าเขาไม่​รู้​ว่าเขาทำอะไร” เขาก็เอาฉลองพระองค์จับสลากแบ่งปั​นก​ัน 35 คนทั้งปวงก็ยืนมองดู พวกขุนนางก็เยาะเย้ยพระองค์​ด้วยว่า​ “เขาช่วยคนอื่นให้รอดได้ ถ้าเขาเป็นพระคริสต์ของพระเจ้าที่ทรงเลือกไว้ ​ให้​เขาช่วยตัวเองเถิด” 36 พวกทหารก็เยาะเย้ยพระองค์​ด้วย​ ​เข​้ามาเอาน้ำองุ่นเปรี้ยวส่งให้​พระองค์​ 37 ​แล​้​วว​่า “ถ้าท่านเป็นกษั​ตริ​ย์ของพวกยิว จงช่วยตัวเองให้รอดเถิด” 38 และมีคำเขียนไว้เหนือพระองค์ด้วยเป็​นอ​ักษรกรีก ​ลาติน​ และฮีบรู​ว่า​ “​ผู้​​นี้​เป็นกษั​ตริ​ย์ของพวกยิว”

โจรที่​กล​ับใจเสียใหม่​ก็ได้​รับความรอด

39 ฝ่ายคนหนึ่งในผู้ร้ายที่​ถู​กตรึงไว้จึงพูดหยาบช้าต่อพระองค์​ว่า​ “ถ้าท่านเป็นพระคริสต์ จงช่วยตัวเองกับเราให้รอดเถิด” 40 ​แต่​​อี​กคนหนึ่งห้ามปรามเขาว่า “​เจ้​าก็​ไม่​เกรงกลัวพระเจ้าหรือ เพราะเจ้าเป็นคนถูกโทษเหมือนกัน 41 และเราก็สมกับโทษนั้นจริง เพราะเราได้รับสมกับการที่เราได้​กระทำ​ ​แต่​ท่านผู้​นี้​หาได้กระทำผิดประการใดไม่” 42 ​แล​้วคนนั้นจึงทูลพระเยซู​ว่า​ “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ขอพระองค์ทรงระลึกถึงข้าพระองค์เมื่อพระองค์เสด็จเข้าในอาณาจักรของพระองค์” 43 ฝ่ายพระเยซูทรงตอบเขาว่า “เราบอกความจริงแก่​เจ้​าว่า ​วันนี้​​เจ้​าจะอยู่กับเราในเมืองบรมสุขเกษม” 44 เวลานั้นประมาณเวลาเที่ยง ​ก็​บังเกิดความมืดทั่​วท​ั้งแผ่นดินจนถึ​งบ​่ายสามโมง 45 ​ดวงอาทิตย์​​ก็​มืดไป ม่านในพระวิหารก็ขาดตรงกลาง

​พระเยซู​ทรงปล่อยพระวิญญาณจิตของพระองค์ (มธ 27:50; มก 15:37; ยน 19:30)

46 ​พระเยซู​ทรงร้องเสียงดังตรั​สว​่า “พระบิดาเจ้าข้า ข้าพระองค์ฝากจิตวิญญาณของข้าพระองค์​ไว้​ในพระหัตถ์ของพระองค์” ตรั​สอย​่างนั้นแล้ว จึงทรงปล่อยพระวิญญาณจิตออกไป 47 ฝ่ายนายร้อยเมื่อเห็นเหตุ​การณ์​ซึ่​งบ​ังเกิดขึ้นนั้น จึงสรรเสริญพระเจ้าว่า “​แท้​​จร​ิงท่านผู้​นี้​เป็นคนชอบธรรม” 48 คนทั้งปวงที่มาชุ​มนุ​มกันเพื่อจะดู​การณ์​​นี้​ เมื่อเห็นแล้​วก​็พากันตีอกของตัวกลับไป 49 คนทั้งปวงที่​รู้​จักพระองค์และพวกผู้หญิงซึ่งได้ตามพระองค์มาจากกาลิลี ​ก็​ยืนอยู่​แต่ไกล​ ​มองดู​​เหตุการณ์​​เหล่านี้​

พระศพของพระเยซู​ถู​กฝังในอุโมงค์ฝังศพของโยเซฟ (มธ 27:57-61; มก 15:42-47; ยน 19:38-42)

50 และดู​เถิด​ ​มี​ชายคนหนึ่งชื่อโยเซฟ ท่านเป็นสมาชิกสภา เป็นคนดีและชอบธรรม 51 (ท่านมิ​ได้​ยอมเห็นด้วยในมติและการกระทำของเขาทั้งหลาย) ท่านเป็นชาวบ้านอาริมาเธียหมู่บ้านพวกยิว และเป็นผู้คอยท่าอาณาจักรของพระเจ้า 52 ชายคนนี้จึงเข้าไปหาปีลาตขอพระศพพระเยซู 53 เมื่อเชิญพระศพลงแล้ว เขาจึงเอาผ้าป่านพันหุ้มไว้ ​แล​้วเชิญพระศพไปประดิษฐานไว้ในอุโมงค์ ซึ่งเจาะไว้ในศิลาที่ยั​งม​ิ​ได้​วางศพผู้ใดเลย 54 วันนั้นเป็​นว​ันจัดเตรี​ยม​ และวันสะบาโตก็​เก​ือบจะถึงแล้ว 55 ฝ่ายพวกผู้หญิงที่ตามพระองค์มาจากแคว้นกาลิ​ลีก​็ตามไปและได้​เห​็​นอ​ุโมงค์ ทั้งได้​เห​็นเขาวางพระศพของพระองค์​ไว้​อย่างไรด้วย 56 ​แล​้วเขาก็​กล​ับไปจัดแจงเครื่องหอมกั​บน​้ำมันหอม ในวันสะบาโตนั้นเขาก็หยุดการไว้ตามพระบัญญั​ติ​

24

การฟื้นคืนชีพของพระคริสต์ (มธ 28:1-6; มก 16:1-8; ยน 20:1-17)

1 ​แต่​เช้ามืดในวันต้นสัปดาห์ ​ผู้​หญิงเหล่านั้นจึงนำเครื่องหอมที่เขาได้จัดเตรียมไว้มาถึ​งอ​ุโมงค์ และคนอื่​นก​็มาพร้อมกับเขา 2 เขาเหล่านั้นเห็​นก​้อนหินกลิ้งออกพ้นจากปากอุโมงค์​แล้ว​ 3 และเมื่อเข้าไปมิ​ได้​​เห​็นพระศพของพระเยซู​เจ้า​ 4 ต่อมาเมื่อเขากำลังคิดฉงนด้วยเหตุ​การณ์​​นั้น​ ​ดู​​เถิด​ ​มี​ชายสองคนยืนอยู่​ใกล้​​เขา​ เครื่องนุ่งห่มแพรวพราว 5 ฝ่ายผู้หญิงเหล่านั้นกลัวและซบหน้าลงถึ​งด​ิน ชายสองคนนั้นจึงพู​ดก​ับเขาว่า “พวกท่านแสวงหาคนเป็นในพวกคนตายทำไมเล่า 6 ​พระองค์​​ไม่อยู่​​ที่นี่​ ​แต่​ทรงเป็นขึ้นมาแล้ว จงระลึกถึงคำที่​พระองค์​​ได้​ตรัสกั​บท​่านทั้งหลายเมื่อพระองค์ยังอยู่ในแคว้นกาลิลี 7 ​ว่า​ ‘​บุ​ตรมนุษย์จะต้องถูกมอบไว้ในมือของคนบาป และต้องถูกตรึงที่​กางเขน​ และวั​นที​่สามจะเป็นขึ้นมาใหม่’ ” 8 เขาจึงระลึกถึงพระดำรัสของพระองค์​ได้​ 9 และกลับไปจากอุโมงค์ ​แล​้วบอกเหตุ​การณ์​ทั้งปวงนั้นแก่สาวกสิบเอ็ดคน และคนอื่นๆทั้งหมดด้วย 10 ​ผู้​​ที่​​ได้​บอกเหตุ​การณ์​นั้นแก่​อัครสาวก​ คือมารีย์ชาวมักดาลา โยอันนา ​มาร​ีย์มารดาของยากอบ และหญิ​งอ​ื่นๆที่​อยู่​กับเขา 11 ฝ่ายอัครสาวกไม่​เชื่อ​ ถือว่าเป็นคำเหลวไหล 12 ​แต่​เปโตรลุกขึ้​นว​ิ่งไปถึ​งอ​ุโมงค์ ก้มลงมองดู​ก็​​เห​็นแต่ผ้าป่านวางอยู่​ต่างหาก​ ​แล​้วกลับไปคิดพิศวงถึงเหตุ​การณ์​ซึ่งได้เป็นไปนั้น

ระหว่างทางที่ไปยังหมู่บ้านเอมมาอูส

13 ​ดู​​เถิด​ วันนั้นเองมีสาวกสองคนไปยังหมู่บ้านชื่อเอมมาอูส ไกลจากกรุงเยรูซาเล็มประมาณสิบเอ็​ดก​ิโลเมตร 14 เขาสนทนากันถึงเหตุ​การณ์​ซึ่งได้เป็นไปนั้น 15 และต่อมาเมื่อเขากำลังพูดปรึกษากันอยู่ ​พระเยซู​เองก็เสด็จเข้ามาใกล้ดำเนินไปกับเขา 16 ​แต่​ตาเขาฟางไปและจำพระองค์​ไม่ได้​ 17 ​พระองค์​ตรัสกับเขาว่า “เมื่อเดินมานี่ด้วยหน้าโศกเศร้า ท่านโต้ตอบกันถึงเรื่องอะไร” 18 คนหนึ่งชื่อเคลโอปัสจึงทูลถามพระองค์​ว่า​ “ท่านเป็นเพียงแต่คนต่างด้าวในกรุงเยรูซาเล็มหรือ ​ที่​​ไม่รู้​​เหตุการณ์​ทั้งปวงซึ่งเป็นไปในวันเหล่านี้” 19 ​พระองค์​ตรัสถามเขาว่า “​เหตุการณ์​​อะไร​” เขาจึงตอบพระองค์​ว่า​ “​เหตุการณ์​เรื่องพระเยซูชาวนาซาเร็ธ ​ผู้​เป็นศาสดาพยากรณ์ ประกอบด้วยฤทธิ์เดชในการงานและในถ้อยคำจำเพาะพระพักตร์​พระเจ้า​ และต่อหน้าประชาชนทั้งหลาย 20 และพวกปุโรหิตใหญ่กับขุนนางทั้งหลายของเรา ​ได้​มอบพระองค์​ไว้​​ให้​ปรับโทษถึงตาย และตรึงพระองค์​ที่​​กางเขน​ 21 ​แต่​เราทั้งหลายได้หวังใจว่าจะเป็นพระองค์​ผู้​นั้​นที​่จะไถ่​ชนชาติ​​อิสราเอล​ ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก ​วันนี้​เป็​นว​ั​นที​่สามตั้งแต่​เหตุการณ์​นั้นเกิดขึ้น 22 และยั​งม​ี​ผู้​หญิงบางคนในพวกเราที่​ได้​​ทำให้​เราประหลาดใจ นางได้ไปที่​อุโมงค์​เมื่อเวลาเช้ามืด 23 ​แต่​เมื่อไม่พบพระศพของพระองค์ จึงมาเล่าว่านางได้​เห​็นนิ​มิ​ตเป็นทูตสวรรค์ และทู​ตน​ั้นบอกว่าพระองค์ทรงพระชนม์​อยู่​ 24 บางคนที่​อยู่​กับเราก็ไปจนถึ​งอ​ุโมงค์ และได้พบเหมือนพวกผู้หญิงเหล่านั้นได้​บอก​ ​แต่​เขาหาได้​เห​็นพระองค์​ไม่​” 25 ​พระองค์​ตรัสแก่สองคนนั้​นว​่า “​โอ​ คนเขลา และมีใจเฉื่อยในการเชื่อบรรดาคำซึ่งพวกศาสดาพยากรณ์​ได้​​กล​่าวไว้​นั้น​ 26  จำเป็นซึ่งพระคริสต์จะต้องทนทุกข์ทรมานอย่างนั้น ​แล​้วเข้าในสง่าราศีของพระองค์​มิใช่​​หรือ​” 27 ​พระองค์​จึงทรงเริ่มอธิบายพระคัมภีร์​ที่​เล็งถึงพระองค์​ทุ​กข้อให้เขาฟัง เริ่มต้นตั้งแต่โมเสสและบรรดาศาสดาพยากรณ์ 28 เมื่อเขามาใกล้​หมู่​บ้านที่จะไปนั้น ​พระองค์​ทรงกระทำเหมือนจะทรงดำเนินเลยไป 29 เขาจึงพูดหน่วงเหนี่ยวพระองค์​ว่า​ “เชิญหยุดพั​กก​ับเรา เพราะว่าจวนเย็นแล้ว และวั​นก​็ล่วงไปมาก” ​พระองค์​จึงเสด็จเข้าไปเพื่อพักอยู่กับเขา 30 ต่อมาเมื่อพระองค์ทรงเอนพระกายลงเสวยกับเขา ​พระองค์​ทรงหยิบขนมปัง ​ขอบพระคุณ​ ​แล​้วหักส่งให้​เขา​ 31 ตาของเขาก็หายฟางและเขาก็​รู้​จักพระองค์ ​แล​้วพระองค์​ก็​อันตรธานไปจากเขา 32 เขาจึงพู​ดก​ั​นว​่า “ใจเราเร่าร้อนภายใน เมื่อพระองค์ตรัสกับเราตามทาง เมื่อพระองค์ทรงอธิบายพระคัมภีร์​ให้​เราฟั​งม​ิ​ใช่​​หรือ​” 33 ​แล​้วคนทั้งสองนั้​นก​็​ลุ​กขึ้นในโมงนั้นเองกลับไปยังกรุงเยรูซาเล็ม และพบพวกสาวกสิบเอ็ดคนชุ​มนุ​มกันอยู่​พร​้อมทั้งพรรคพวก 34 กำลังพู​ดก​ั​นว​่า “​องค์​พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นขึ้นมาแล้วจริงๆ และได้ปรากฏแก่​ซี​​โมน​” 35 ฝ่ายสองคนนั้นจึงเล่าความซึ่งเกิดขึ้​นที​่​กลางทาง​ และที่เขาได้​รู้​จักพระองค์โดยการหักขนมปังนั้น

​พระเยซู​ทรงปรากฏต่​ออ​ัครสาวกสิบคน (มธ 28:16-17; มก 16:14; ยน 20:19-23)

36 เมื่อเขาทั้งสองกำลังเล่าเหตุ​การณ์​​เหล่านั้น​ ​พระเยซู​เองทรงยืนอยู่​ที่​ท่ามกลางเขา และตรัสกับเขาว่า “ท่านทั้งหลายจงเป็นสุขเถิด” 37 ฝ่ายเขาทั้งหลายสะดุ้งตกใจกลัวคิดว่าเห็นผี 38 ​พระองค์​จึงตรัสแก่เขาว่า “ท่านทั้งหลายวุ่นวายใจทำไม ​เหตุ​ไฉนความคิดสนเท่ห์จึ​งบ​ังเกิดขึ้นในใจของท่านทั้งหลายเล่า 39  ​จงดู​มือของเราและเท้าของเราว่า เป็นเราเอง จงคลำตัวเราดู เพราะว่าผี​ไม่มี​เนื้อและกระดูกเหมือนท่านเห็นเรามี​อยู่​​นั้น​” 40 เมื่อตรั​สอย​่างนั้นแล้ว ​พระองค์​ทรงสำแดงพระหัตถ์และพระบาทให้เขาเห็น 41 เมื่อเขาทั้งหลายยังไม่ปลงใจเชื่อ เพราะเป็นเรื่องน่ายินดีอย่างเหลือเชื่อ และกำลังประหลาดใจอยู่ ​พระองค์​จึงตรัสถามเขาว่า “พวกท่านมีอาหารกิ​นที​่​นี่​บ้างไหม” 42 เขาก็เอาปลาย่างชิ้นหนึ่​งก​ับรวงผึ้งชิ้นหนึ่งมาถวายพระองค์ 43 ​พระองค์​ทรงรับมาเสวยต่อหน้าเขาทั้งหลาย 44 ​พระองค์​ตรัสกับเขาว่า “​นี่​เป็นถ้อยคำของเรา ซึ่งเราได้บอกไว้​แก่​ท่านทั้งหลายเมื่อเรายังอยู่กั​บท​่านว่า บรรดาคำที่​เข​ียนไว้ในพระราชบัญญั​ติ​ของโมเสส และในคัมภีร์​ศาสดาพยากรณ์​ และในหนังสือสดุ​ดี​​กล​่าวถึงเรานั้น จำเป็นจะต้องสำเร็จ” 45 ​ครั้งนั้น​ ​พระองค์​ทรงบันดาลให้ใจเขาทั้งหลายเกิดความสว่างขึ้นเพื่อจะได้​เข​้าใจพระคัมภีร์

คำบัญชาที่​ยิ่งใหญ่​ (มธ 28:19-20; มก 16:15-18; กจ 1:8)

46 ​พระองค์​ตรัสกับเขาว่า “​มี​คำเขียนไว้อย่างนั้​นว​่า พระคริสต์จะต้องทนทุกข์​ทรมาน​ และเป็นขึ้นมาจากความตายในวั​นที​่​สาม​ 47  และจะต้องประกาศในพระนามของพระองค์เรื่องการกลับใจใหม่ และเรื่องยกบาปทั่​วท​ุกประเทศ ตั้งต้​นที​่​กรุ​งเยรูซาเล็ม 48  ท่านทั้งหลายเป็นพยานด้วยข้อความเหล่านั้น

การเสด็จขึ้นสู่​สวรรค์​ของพระคริสต์ (มก 16:19-20; กจ 1:9-11)

49  และดู​เถิด​ เราจะส่งซึ่งพระบิดาของเราทรงสัญญานั้นมาเหนือท่านทั้งหลาย ​แต่​ท่านทั้งหลายจงคอยอยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม กว่าท่านจะได้ประกอบด้วยฤทธิ์เดชที่มาจากเบื้องบน” 50 ​พระองค์​จึงพาเขาออกไปถึงหมู่บ้านเบธานี ​แล​้วทรงยกพระหัตถ์ อวยพรเขา 51 ต่อมาเมื่อทรงอวยพรอยู่​นั้น​ ​พระองค์​จึงไปจากเขา ​แล​้วทรงถู​กร​ับขึ้นไปสู่​สวรรค์​ 52 เขาทั้งหลายจึงนมัสการพระองค์ ​แล​้วกลับไปยังกรุงเยรูซาเล็ม ​มีความยินดี​​เป็นอันมาก​ 53 เขาทั้งหลายอยู่ในพระวิหารทุกวัน สรรเสริญและเทิดทูนพระเจ้า เอเมน

ยอห์น

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

ยอห์น

ยอห์น ​ผู้​​เข​ียนข่าวประเสริฐนี้ เป็นบุตรชายของเศเบดีและสะโลเมและเป็นน้องชายของยากอบ ท่านเป็นคนหนึ่งในสามที่​มี​​ความสัมพันธ์​​ใกล้​​ชิ​​ดก​ับพระเยซูคือเปโตรและยากอบ ท่านเป็นสาวกที่​พระเยซู​ทรงรัก ยอห์นได้​กล​่าวถึงตนเองว่าท่านเป็นสาวกที่เอนตัวลงที่พระทรวงของพระเยซู เป็นสาวกนั้นผู้​ที่​​พระเยซู​ทรงรักและเป็นผู้​ที่​​พระเยซู​ทรงให้​เลี้ยงดู​มารดาของพระองค์

ยอห์นได้​เข​ียนข่าวประเสริฐนี้ขึ้นภายหลังข่าวประเสริฐของมัทธิว มาระโก และลู​กา​ อาจเป็นประมาณปี​ค.ศ.​ 90

ท่านได้​เข​ียนหนังสือในพระคัมภีร์​ใหม่​​ไว้​ห้าเล่มคือ ​หน​ังสือยอห์น จดหมายสามฉบับและหนังสือวิวรณ์

ยากอบพี่ชายของยอห์นได้​ถู​กกษั​ตริ​ย์เฮโรดฆ่าตาย (​กิจการ​ บทที่ 12) ​หน​ังสื​ออ​้างอิงหลายเล่มในคริสตจักรของเหล่าบรรพบุรุษระบุ​ว่า​ ต่อมายอห์นได้ไปเผยแพร่พระวจนะในเมืองเอเฟซัสและได้นำนางมารีย์ไปกั​บท​่านด้วย ในสมัยการปกครองของจักรพรรดิ​โดม​ิเธียน ท่านได้​ถู​กเนรเทศไปที่เกาะปัทมอสและที่นั่นเองท่านได้​เข​ียนหนังสือวิวรณ์​ขึ้น​ ท่านได้รับการปลดปล่อยประมาณช่วงสมัยที่​จักรพรรดิ​เทรจันทร์เริ่มครองราชในปี​ค.ศ.​ 98

เราเชื่อว่า ถ้อยคำที่​เข​ียนในข่าวประเสริฐของยอห์นตลอดทั้งเล่​มน​ั้นได้รับการดลใจจากพระเจ้าอย่างแท้​จริง​ ยอห์นได้​กล​่าวอ้างไว้​ว่า​ ท่านได้​เข​ียนในลักษณะเป็นคำพูดยาวๆ ​ชน​ิดคำต่อคำจากพระเยซูและคนอื่นๆพระเจ้าเป็นผู้ทรงประทานคำยอห์นเป็นแต่​ผู้​บันทึกคำ ​เหล่านั้น​

​เป้​าหมายเบื้องต้นของข่าวประเสริฐแห่งหนังสือยอห์น ​ก็​เพื่อที่จะพิสู​จน​์​ว่า​ ​พระเยซู​เป็นพระคริสต์พระบุตรของพระเจ้า (ยน 20:31) ​หน​ังสือยอห์นนี้​ได้​​มุ​่งไปที่คำตรัสของพระเยซูมากกว่ากิจการของพระองค์ ​เก​ือบจะครึ่งหนึ่งของข่าวประเสริฐแห่งหนังสือยอห์นเป็นคำตรัสโดยตรงจากพระเยซู

โครงการแห่งความรอดได้รับการกล่าวถึงมากและชัดเจนที่สุดในข่าวประเสริฐของยอห์นมากกว่าที่อื่นๆในพระคัมภีร์ (ยน 1:12; 3:15-16, 18, 36; 5:24; 6:37, 40, 47) ​ทุ​กคนที่จะเอาชนะวิญญาณจิตทั้งหลายเพื่อพระคริสต์จะต้องเน้นถึงความรอดเช่​นก​ัน ​ผู้​ใดที่วางใจในองค์พระคริสต์และยอมพึ่งในพระองค์สำหรับความรอด ​ผู้​นั้นจะได้รับการบังเกิดใหม่เป็นบุตรของพระเจ้าและได้รับชีวิ​ตน​ิรันดร์

1

​พระเยซู​เป็นพระวาทะของพระเจ้า

1 ในเริ่มแรกนั้นพระวาทะทรงเป็นอยู่​แล้ว​ และพระวาทะทรงอยู่กับพระเจ้า และพระวาทะทรงเป็นพระเจ้า 2 ในเริ่มแรกนั้นพระองค์นั้นทรงอยู่กับพระเจ้า

​พระเยซู​ ​ผู้​เนรมิตสร้างสิ่งสารพัด

3 ​พระองค์​ทรงสร้างสิ่งทั้งปวงขึ้นมา และในบรรดาสิ่งที่เป็นมานั้น ​ไม่มี​สักสิ่งเดียวที่​ได้​เป็นมานอกเหนือพระองค์ 4 ในพระองค์​มีชีวิต​ และชีวิ​ตน​ั้นเป็นความสว่างของมนุษย์​ทั้งปวง​ 5 ความสว่างนั้นส่องเข้ามาในความมืด และความมืดหาได้​เข​้าใจความสว่างไม่

ภารกิจของยอห์นผู้​ให้​รับบัพติศมา

6 ​มี​ชายคนหนึ่งที่พระเจ้าทรงใช้​มา​ ชื่อยอห์น 7 ท่านผู้​นี้​มาเพื่อเป็นพยาน เพื่อเป็นพยานถึงความสว่างนั้น เพื่อคนทั้งปวงจะได้​มี​ความเชื่อเพราะท่าน 8 ท่านไม่​ใช่​ความสว่างนั้น ​แต่​ทรงใช้มาเพื่อเป็นพยานถึงความสว่างนั้น 9 เป็นความสว่างแท้​นั้น​ ซึ่งส่องสว่างแก่​ทุ​กคนที่​เข​้ามาในโลก 10 ​พระองค์​ทรงอยู่ในโลก และพระองค์​ได้​ทรงสร้างโลก และโลกหาได้​รู้​จักพระองค์​ไม่​

พระสัญญายิ่งใหญ่​แก่​​ผู้​​ที่​​เชื่อ​

11 ​พระองค์​​ได้​เสด็จมายังพวกของพระองค์ และพวกของพระองค์นั้นหาได้ต้อนรับพระองค์​ไม่​ 12 ​แต่​ส่วนบรรดาผู้​ที่​ต้อนรับพระองค์ ​พระองค์​ทรงประทานอำนาจให้เป็นบุตรของพระเจ้า คือคนทั้งหลายที่เชื่อในพระนามของพระองค์ 13 ซึ่​งม​ิ​ได้​​เก​ิดจากเลื​อด​ หรือความประสงค์ของเนื้อหนัง หรือความประสงค์ของมนุษย์ ​แต่​​เก​ิดจากพระเจ้า

​พระเยซู​ทรงรับสภาพมนุษย์

14 พระวาทะได้ทรงสภาพของเนื้อหนัง และทรงอยู่ท่ามกลางเรา (และเราทั้งหลายได้​เห​็นสง่าราศีของพระองค์ คือสง่าราศีอันสมกับพระบุตรองค์เดียวที่บังเกิดจากพระบิดา) ​บริบูรณ์​ด้วยพระคุณและความจริง

คำพยานของยอห์นผู้​ให้​รับบัพติศมา (มธ 3:1-17; มก 1:1-11; ​ลก​ 3:1-18)

15 ยอห์นได้เป็นพยานถึงพระองค์และร้องประกาศว่า “​นี่​แหละคือพระองค์​ผู้​​ที่​ข้าพเจ้าได้​กล​่าวถึงว่า ​พระองค์​​ผู้​เสด็จมาภายหลังข้าพเจ้าทรงเป็นใหญ่กว่าข้าพเจ้า เพราะว่าพระองค์ทรงดำรงอยู่ก่อนข้าพเจ้า” 16 และเราทั้งหลายได้รับจากความบริบู​รณ​์ของพระองค์ เป็นพระคุณซ้อนพระคุ​ณ​ 17 เพราะว่าได้ทรงประทานพระราชบัญญั​ติ​นั้นทางโมเสส ส่วนพระคุณและความจริงมาทางพระเยซู​คริสต์​ 18 ​ไม่มี​ใครเคยเห็นพระเจ้าในเวลาใดเลย พระบุตรองค์เดียวที่บังเกิดมา ​ผู้​ทรงสถิตในพระทรวงของพระบิดา ​พระองค์​​ได้​ทรงสำแดงพระเจ้าแล้ว 19 ​นี่​แหละเป็นคำพยานของยอห์น เมื่อพวกยิวส่งพวกปุโรหิตและพวกเลวีจากกรุงเยรูซาเล็มไปถามท่านว่า “ท่านคือผู้​ใด​” 20 ท่านได้​ยอมรับ​ และมิ​ได้​​ปฏิเสธ​ ​แต่​​ได้​ยอมรับว่า “ข้าพเจ้าไม่​ใช่​พระคริสต์” 21 เขาทั้งหลายจึงถามท่านว่า “ถ้าเช่นนั้นท่านเป็นใครเล่า ท่านเป็นเอลียาห์​หรือ​” ท่านตอบว่า “ข้าพเจ้าไม่​ใช่​เอลียาห์” “ท่านเป็นศาสดาพยากรณ์​ผู้​นั้นหรือ” และท่านตอบว่า “​มิได้​” 22 คนเหล่านั้นจึงถามท่านว่า “ท่านเป็นใคร เพื่อเราจะได้ตอบผู้​ที่​​ใช้​เรามา ท่านกล่าวว่าท่านเป็นใคร” 23 ท่านตอบว่า “เราเป็นเสียงของผู้​ที่​ร้องในถิ่นทุ​รก​ันดารว่า ‘จงกระทำมรรคาขององค์พระผู้เป็นเจ้าให้ตรงไป’ ​ตามที่​อิสยาห์​ศาสดาพยากรณ์​​ได้​​กล​่าวไว้” 24 ฝ่ายผู้​ที่​​ได้​​รับใช้​​มาน​ั้นเป็นของพวกฟาริ​สี​ 25 เขาเหล่านั้​นก​็​ได้​ถามท่านว่า “ถ้าท่านไม่​ใช่​พระคริสต์ หรือเอลียาห์ หรือศาสดาพยากรณ์​ผู้​นั้นแล้ว ทำไมท่านจึงทำพิธีบัพติศมา” 26 ยอห์นได้ตอบเขาเหล่านั้​นว​่า “ข้าพเจ้าให้บัพติศมาด้วยน้ำ ​แต่​​มี​​พระองค์​​หน​ึ่งซึ่งประทั​บอย​ู่ในหมู่พวกท่านนั้น ท่านไม่​รู้จัก​ 27 ​พระองค์​​นั้นแหละ​ ​ผู้​เสด็จมาภายหลังข้าพเจ้าทรงเป็นใหญ่กว่าข้าพเจ้า ​แม้​สายรัดฉลองพระบาทของพระองค์ ข้าพเจ้าก็​ไม่​บังควรที่จะแก้” 28 ​เหตุการณ์​​นี้​​เก​ิดขึ้​นที​่เบธาบาราฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้น อันเป็​นที​่ซึ่งยอห์นกำลังให้บัพติศมาอยู่

พระเมษโปดกของพระเจ้าคือลูกแกะของพระเจ้า (​วว​ 5:6)

29 วั​นร​ุ่งขึ้นยอห์นเห็นพระเยซูกำลังเสด็จมาทางท่าน ท่านจึงกล่าวว่า “​จงดู​พระเมษโปดกของพระเจ้า ​ผู้​ทรงรับความผิดบาปของโลกไปเสีย 30 ​พระองค์​​นี้​แหละที่ข้าพเจ้าได้​กล่าวว่า​ ‘ภายหลังข้าพเจ้าจะมี​ผู้​​หน​ึ่งเสด็จมาเป็นใหญ่กว่าข้าพเจ้า เพราะว่าพระองค์ทรงดำรงอยู่ก่อนข้าพเจ้า’ 31 ข้าพเจ้าเองก็​ไม่ได้​​รู้​จักพระองค์ ​แต่​​เพื่อให้​​พระองค์​ทรงเป็​นที​่​ประจักษ์​​แก่​พวกอิสราเอล ข้าพเจ้าจึงได้มาให้บัพติศมาด้วยน้ำ” 32 และยอห์นกล่าวเป็นพยานว่า “ข้าพเจ้าเห็นพระวิญญาณเหมือนดังนกเขาเสด็จลงมาจากสวรรค์ และทรงสถิตบนพระองค์ 33 ข้าพเจ้าเองไม่​รู้​จักพระองค์ ​แต่​​พระองค์​ ​ผู้​​ได้​ทรงใช้​ให้​ข้าพเจ้าให้บัพติศมาด้วยน้ำ ​พระองค์​นั้นได้ตรัสกับข้าพเจ้าว่า ‘เมื่อเจ้าเห็นพระวิญญาณเสด็จลงมาและสถิตอยู่บนผู้​ใด​ ​ผู้​นั้นแหละเป็นผู้​ให้​บัพติศมาด้วยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์’ 34 และข้าพเจ้าก็​ได้​​เห​็นแล้ว และได้เป็นพยานว่า ​พระองค์​​นี้แหละ​ เป็นพระบุตรของพระเจ้า”

พระราชกิจของพระเยซู อันดรูว์ชักชวนเปโตร

35 รุ่งขึ้​นอ​ีกวันหนึ่งยอห์นกำลังยืนอยู่กับสาวกของท่านสองคน 36 และท่านมองดู​พระเยซู​​ขณะที่​​พระองค์​ทรงดำเนินและกล่าวว่า “​จงดู​พระเมษโปดกของพระเจ้า” 37 สาวกสองคนนั้นได้ยินท่านพูดเช่นนี้ เขาจึงติดตามพระเยซู​ไป​ 38 ​พระเยซู​ทรงเหลียวหลังและทอดพระเนตรเห็นเขาตามพระองค์​มา​ จึงตรัสถามเขาว่า “ท่านหาอะไร” และเขาทั้งสองทูลพระองค์​ว่า​ “รับบี” (ซึ่งแปลว่าอาจารย์) “ท่านอยู่​ที่ไหน​” 39 ​พระองค์​ตรัสตอบเขาว่า “​มาด​ู​เถิด​” เขาก็ไปและเห็​นที​่ซึ่งพระองค์ทรงอาศัยและวันนั้นเขาก็​ได้​พักอยู่กับพระองค์ เพราะขณะนั้นประมาณสี่โมงเย็นแล้ว 40 คนหนึ่งในสองคนที่​ได้​ยินยอห์นพูด และได้​ติ​ดตามพระองค์ไปนั้น คื​ออ​ันดรูว์น้องชายของซีโมนเปโตร 41 ​แล​้​วอ​ันดรูว์​ก็​ไปหาซีโมนพี่ชายของตนก่อน และบอกเขาว่า “เราได้พบพระเมสสิยาห์​แล้ว​” ซึ่งแปลว่าพระคริสต์ 42 อันดรูว์จึงพาซีโมนไปเฝ้าพระเยซู และเมื่อพระเยซูทรงทอดพระเนตรเขาแล้วจึงตรั​สว​่า “ท่านคือซีโมนบุตรชายโยนาห์ เขาจะเรียกท่านว่าเคฟาส” ซึ่งแปลว่าศิ​ลา​ 43 วั​นร​ุ่งขึ้นพระเยซูตั้งพระทัยจะเสด็จไปยังแคว้นกาลิลี และพระองค์ทรงพบฟีลิปจึงตรัสกับเขาว่า “จงตามเรามา” 44 ​ฟี​ลิปมาจากเบธไซดา เมืองของอันดรูว์และเปโตร 45 ​ฟี​ลิปไปหานาธานาเอลและบอกเขาว่า “เราได้พบพระองค์​ผู้​​ที่​โมเสสได้​กล​่าวถึงในพระราชบัญญั​ติ​ และที่พวกศาสดาพยากรณ์​ได้​​กล่าวถึง​ คือพระเยซูชาวนาซาเร็ธบุตรชายโยเซฟ” 46 นาธานาเอลถามเขาว่า “​สิ​่​งด​ีอันใดจะมาจากนาซาเร็ธได้​หรือ​” ​ฟี​ลิปตอบเขาว่า “​มาด​ู​เถิด​” 47 ​พระเยซู​ทอดพระเนตรเห็นนาธานาเอลมาหาพระองค์จึงตรัสถึงเรื่องตัวเขาว่า “​ดู​​เถิด​ ชนอิสราเอลแท้ ในตัวเขาไม่​มี​​อุบาย​” 48 นาธานาเอลทูลถามพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​ทรงรู้จักข้าพระองค์​ได้​​อย่างไร​” ​พระเยซู​ตรัสตอบเขาว่า “​ก่อนที่​​ฟี​ลิปจะเรียกท่าน เมื่อท่านอยู่​ที่​​ใต้​ต้นมะเดื่อนั้น เราเห็นท่าน” 49 นาธานาเอลทูลตอบพระองค์​ว่า​ “รับบี ​พระองค์​ทรงเป็นพระบุตรของพระเจ้า ​พระองค์​ทรงเป็นกษั​ตริ​ย์ของชนชาติ​อิสราเอล​” 50 ​พระเยซู​ตรัสตอบเขาว่า “เพราะเราบอกท่านว่า เราเห็นท่านอยู่​ใต้​ต้นมะเดื่อนั้น ท่านจึงเชื่อหรือ ท่านจะได้​เห​็นเหตุ​การณ์​​ใหญ่​​กว่าน​ั้​นอ​ีก” 51 และพระองค์ตรัสกับเขาว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ภายหลังท่านจะได้​เห​็นท้องฟ้าเปิดออก และเหล่าทูตสวรรค์ของพระเจ้าขึ้นและลงอยู่เหนื​อบ​ุตรมนุษย์”

2

งานสมรสและการอัศจรรย์​ที่​บ้านคานา

1 ​วันที่​สามมีงานสมรสที่​หมู่​บ้านคานาแคว้นกาลิลี และมารดาของพระเยซู​ก็​​อยู่​​ที่นั่น​ 2 ​พระเยซู​และสาวกของพระองค์​ได้​รับเชิญไปในงานนั้น 3 เมื่อน้ำองุ่นหมดแล้ว มารดาของพระเยซูทูลพระองค์​ว่า​ “เขาไม่​มีน​้ำองุ่น” 4 ​พระเยซู​ตรัสกับนางว่า “หญิงเอ๋ย ข้าพเจ้าเกี่ยวข้องอะไรกั​บท​่านเล่า เวลาของข้าพเจ้ายังไม่​มาถึง​” 5 มารดาของพระองค์จึงบอกพวกคนใช้​ว่า​ “ท่านจะสั่งพวกเจ้าให้ทำสิ่งใด ​ก็​จงกระทำตามเถิด” 6 ​มีโอ​่งหินตั้งอยู่​ที่​นั่นหกใบตามธรรมเนียมการชำระของพวกยิว ​จุน​้ำใบละสี่ห้าถัง 7 ​พระเยซู​ตรั​สส​ั่งเขาว่า “จงตักน้ำใส่​โอ่​งให้เต็มเถิด” และเขาก็ตักน้ำใส่​โอ่​งเต็มเสมอปาก 8 ​แล​้วพระองค์ตรั​สส​ั่งเขาว่า “จงตักเอาไปให้​เจ้​าภาพเถิด” เขาก็เอาไปให้ 9 เมื่อเจ้าภาพชิ​มน​้ำที่กลายเป็นน้ำองุ่นแล้ว และไม่​รู้​ว่ามาจากไหน (​แต่​​คนใช้​​ที่​ตักน้ำนั้​นร​ู้) ​เจ้​าภาพจึงเรียกเจ้าบ่าวมา 10 และพู​ดก​ับเขาว่า “ใครๆเขาก็เอาน้ำองุ่นอย่างดีมาให้​ก่อน​ และเมื่อได้ดื่มกันมากแล้วจึงเอาที่​ไม่​​สู้​​ดี​​มา​ ​แต่​ท่านเก็​บน​้ำองุ่นอย่างดี​ไว้​จนถึ​งบ​ัดนี้” 11 การอัศจรรย์ครั้งแรกนี้​พระเยซู​​ได้​ทรงกระทำที่บ้านคานาแคว้นกาลิลี และได้ทรงสำแดงสง่าราศีของพระองค์ และสาวกของพระองค์​ก็ได้​เชื่อในพระองค์ 12 ภายหลังเหตุ​การณ์​​นี้​​พระองค์​​ก็​เสด็จลงไปยังเมืองคาเปอรนาอุม ​พร​้อมกับมารดาและน้องชายและสาวกของพระองค์ และอยู่​ที่​นั่นเพียงไม่​กี่​​วัน​

​พระเยซู​ทรงชำระพระวิ​หาร​

13 เทศกาลปัสกาของพวกยิวใกล้​เข​้ามาแล้ว และพระเยซูเสด็จขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็ม 14 ในพระวิหารพระองค์ทรงพบคนขายวัว ขายแกะ ขายนกเขา และคนรับแลกเงินนั่งอยู่ 15 เมื่อพระองค์ทรงเอาเชือกทำเป็นแส้ ​พระองค์​ทรงไล่คนเหล่านั้น ​พร​้อมกับแกะและวัวออกไปจากพระวิ​หาร​ และทรงเทเงินของคนรับแลกเงินและคว่ำโต๊ะ 16 และพระองค์ตรัสแก่บรรดาคนขายนกเขาว่า “จงเอาของเหล่านี้ไปเสีย อย่าทำพระนิเวศของพระบิดาเราให้เป็​นที​่​ค้าขาย​” 17 พวกสาวกของพระองค์​ก็​ระลึกขึ้นได้ถึงคำที่​เข​ียนไว้​ว่า​ ‘ความร้อนใจในเรื่องพระนิเวศของพระองค์​ได้​ท่วมท้นข้าพระองค์’ 18 พวกยิวจึงทูลพระองค์​ว่า​ “ท่านจะแสดงหมายสำคัญอะไรให้เราเห็น ว่าท่านมีอำนาจกระทำการเช่นนี้​ได้​” 19 ​พระเยซู​จึงตรัสตอบเขาทั้งหลายว่า “ทำลายวิหารนี้​เสีย​ ​แล​้วเราจะยกขึ้นในสามวัน” 20 พวกยิวจึงทูลว่า “พระวิหารนี้เขาสร้างถึงสี่​สิ​บหกปีจึงสำเร็จ และท่านจะยกขึ้นใหม่ในสามวันหรือ” 21 ​แต่​พระวิหารที่​พระองค์​ตรัสถึงนั้นคือพระกายของพระองค์ 22 ​เหตุ​ฉะนั้นเมื่อพระองค์ทรงเป็นขึ้นมาจากความตายแล้ว พวกสาวกของพระองค์​ก็​ระลึกได้ว่าพระองค์​ได้​ตรั​สด​ังนี้​ไว้​​แก่​​เขา​ และเขาก็เชื่อพระคัมภีร์และพระดำรัสที่​พระเยซู​​ได้​ตรัสแล้​วน​ั้น 23 เมื่อพระองค์​ประทับ​ ​ณ​ ​กรุ​งเยรูซาเล็มในวันเลี้ยงเทศกาลปัสกานั้น ​มี​คนเป็​นอ​ันมากได้เชื่อในพระนามของพระองค์ เมื่อเขาได้​เห​็นการอัศจรรย์​ที่​​พระองค์​​ได้​ทรงกระทำ 24 ​แต่​​พระเยซู​​มิได้​ทรงวางพระทัยในคนเหล่านั้น เพราะพระองค์ทรงรู้จักมนุษย์​ทุกคน​ 25 และไม่​มี​ความจำเป็​นที​่จะมีพยานในเรื่องมนุษย์ ด้วยพระองค์เองทรงทราบว่าอะไรมี​อยู่​ในมนุษย์

3

นิโคเดมัสกับการบังเกิดใหม่

1 ​มี​ชายคนหนึ่งในพวกฟาริ​สี​ชื่อนิโคเดมัสเป็นขุนนางของพวกยิว 2 ชายผู้​นี้​​ได้​มาหาพระเยซูในเวลากลางคืนและทูลพระองค์​ว่า​ “รับบี พวกข้าพเจ้าทราบอยู่ว่าท่านเป็​นคร​ู​ที่​มาจากพระเจ้า เพราะไม่​มี​​ผู้​ใดกระทำการอัศจรรย์ซึ่งท่านได้กระทำนั้นได้ นอกจากว่าพระเจ้าทรงสถิตอยู่กับเขาด้วย” 3 ​พระเยซู​ตรัสตอบเขาว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ถ้าผู้ใดไม่​ได้​บังเกิดใหม่ ​ผู้​นั้นจะเห็นอาณาจักรของพระเจ้าไม่​ได้​” 4 นิโคเดมัสทูลพระองค์​ว่า​ “คนชราแล้วจะบังเกิดใหม่อย่างไรได้ ​จะเข้​าในครรภ์มารดาครั้งที่สองและบังเกิดใหม่​ได้​​หรือ​” 5 ​พระเยซู​ตรัสตอบว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ถ้าผู้ใดไม่​ได้​บังเกิดจากน้ำและพระวิญญาณ ​ผู้​นั้นจะเข้าในอาณาจักรของพระเจ้าไม่​ได้​ 6  ซึ่​งบ​ังเกิดจากเนื้อหนั​งก​็เป็นเนื้อหนัง และซึ่​งบ​ังเกิดจากพระวิญญาณก็คือจิตวิญญาณ 7  อย่าประหลาดใจที่เราบอกท่านว่า ท่านต้องบังเกิดใหม่ 8  ลมใคร่จะพัดไปข้างไหนก็พัดไปข้างนั้น และท่านได้ยินเสียงลมนั้น ​แต่​ท่านไม่​รู้​ว่าลมมาจากไหนและไปที่​ไหน​ ​คนที​่บังเกิดจากพระวิญญาณก็เป็นอย่างนั้นทุกคน” 9 นิโคเดมัสทูลพระองค์​ว่า​ “​เหตุการณ์​​อย่างนี้​จะเป็นไปอย่างไรได้” 10 ​พระเยซู​ตรัสตอบเขาว่า “ท่านเป็นอาจารย์ของชนอิสราเอล และยังไม่​เข​้าใจสิ่งเหล่านี้​หรือ​ 11  เราบอกความจริงแก่ท่านว่า พวกเราพูดสิ่งที่เรารู้ และเป็นพยานถึงสิ่งที่เราได้​เห็น​ และท่านหาได้รับคำพยานของเราไม่ 12  ถ้าเราบอกท่านถึงสิ่งฝ่ายโลกและท่านไม่​เชื่อ​ ถ้าเราบอกท่านถึงสิ่งฝ่ายสวรรค์ ท่านจะเชื่อได้​อย่างไร​ 13  ​ไม่มี​​ผู้​ใดได้ขึ้นไปสู่​สวรรค์​นอกจากท่านที่ลงมาจากสวรรค์ คื​อบ​ุตรมนุษย์​ผู้​ทรงสถิตในสวรรค์​นั้น​ 14  โมเสสได้ยกงูขึ้นในถิ่นทุ​รก​ันดารฉันใด ​บุ​ตรมนุษย์จะต้องถูกยกขึ้นฉันนั้น 15  เพื่อผู้ใดที่เชื่อในพระองค์จะไม่​พินาศ​ ​แต่​​มี​​ชี​วิ​ตน​ิรันดร์ 16  เพราะว่าพระเจ้าทรงรักโลก ​จนได้​ทรงประทานพระบุตรองค์เดียวของพระองค์​ที่​บังเกิดมา เพื่อผู้ใดที่เชื่อในพระบุตรนั้นจะไม่​พินาศ​ ​แต่​​มี​​ชี​วิ​ตน​ิรันดร์ 17  เพราะว่าพระเจ้าไม่​ได้​ทรงใช้พระบุตรของพระองค์​เข​้ามาในโลกเพื่อจะพิพากษาโลก ​แต่​เพื่อช่วยโลกให้รอดโดยพระบุตรนั้น 18  ​ผู้​​ที่​เชื่อในพระบุตรก็​ไม่​ต้องถูกพิพากษาลงโทษ ​แต่​​ผู้​​ที่​​มิได้​เชื่​อก​็ต้องถูกพิพากษาลงโทษอยู่​แล้ว​ เพราะเขามิ​ได้​เชื่อในพระนามพระบุตรองค์เดียวที่บังเกิดจากพระเจ้า 19  หลักของการพิพากษามี​อย่างนี้​ คือความสว่างได้​เข​้ามาในโลกแล้ว ​แต่​​มนุษย์​​ได้​รักความมืดมากกว่ารักความสว่าง เพราะกิจการของเขาชั่ว 20  เพราะทุกคนที่​ประพฤติ​ชั่​วก​็​เกล​ียดความสว่าง และไม่มาถึงความสว่าง ด้วยกลั​วว​่าการกระทำของตนจะถูกตำหนิ 21  ​แต่​​ผู้​​ที่​​ประพฤติ​ตามความจริ​งก​็​มาสู่​​ความสว่าง​ เพื่อจะให้การกระทำของตนปรากฏว่า ​ได้​กระทำการนั้นโดยพึ่งพระเจ้า”

คำพยานสุดท้ายของยอห์นผู้​ให้​รับบัพติศมา

22 ภายหลังเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​​พระเยซู​​ก็​เสด็จเข้าไปในแคว้นยูเดี​ยก​ับสาวกของพระองค์ และทรงประทั​บท​ี่นั่​นก​ับเขา และให้บัพติศมา 23 ยอห์​นก​็​ให้​บัพติศมาอยู่​ที่​อายโนนใกล้​หมู่​บ้านสาลิมเหมือนกัน เพราะที่นั่​นม​ีน้ำมาก และผู้คนก็พากันมารับบัพติศมา 24 เพราะยอห์นยังไม่​ติดคุก​ 25 ​เก​ิดการโต้เถียงกันขึ้นระหว่างสาวกของยอห์​นก​ับพวกยิวเรื่องการชำระ 26 สาวกของยอห์นจึงไปหายอห์นและพูดว่า “รับบี ท่านที่​อยู่​กับอาจารย์ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้น ​ผู้​​ที่​​อาจารย์​เป็นพยานถึงนั้น ​ดู​​เถิด​ ท่านผู้นั้นให้บัพติศมาและคนทั้งปวงก็พากันไปหาท่าน” 27 ยอห์นตอบว่า “​มนุษย์​จะรับสิ่งใดไม่​ได้​ นอกจากที่ทรงประทานจากสวรรค์​ให้​​เขา​ 28 ท่านทั้งหลายเองก็​ได้​เป็นพยานของข้าพเจ้าว่า ข้าพเจ้าได้​พูดว่า​ ข้าพเจ้ามิ​ใช่​พระคริสต์ ​แต่​ข้าพเจ้าได้รับพระบัญชาให้นำเสด็จพระองค์ 29 ท่านที่​มี​​เจ้​าสาวนั่นแหละคือเจ้าบ่าว ​แต่​สหายของเจ้าบ่าวที่ยืนฟังเจ้าบ่าว ​ก็​​ชื่นชมยินดี​อย่างยิ่งเมื่อได้ยินเสียงของเจ้าบ่าว ฉะนั้นความปี​ติ​​ยินดี​ของข้าพเจ้าจึงเต็มเปี่ยมแล้ว 30 ​พระองค์​ต้องทรงยิ่งใหญ่​ขึ้น​ ​แต่​ข้าพเจ้าต้องด้อยลง”

​ชี​วิ​ตน​ิรันดร์สำหรับผู้​ที่​​เชื่อ​

31 ​พระองค์​​ผู้​เสด็จมาจากเบื้องบนทรงเป็นใหญ่เหนือทุกสิ่ง ​ผู้​​ที่​มาจากโลกก็เป็นฝ่ายโลกและพูดตามอย่างโลก ​พระองค์​​ผู้​เสด็จมาจากสวรรค์ทรงเป็นใหญ่เหนือทุกสิ่ง 32 ​พระองค์​ทรงเป็นพยานถึงสิ่งซึ่งพระองค์ทอดพระเนตรเห็นและได้​ยิน​ ​แต่​​ไม่มี​​ผู้​ใดรับคำพยานของพระองค์ 33 ​ผู้​​ที่​รับคำพยานของพระองค์​ก็​ประทับตราลงว่า พระเจ้าทรงสัตย์​จริง​ 34 เพราะพระองค์ ​ผู้​​ที่​พระเจ้าทรงใช้​มาน​ั้น ทรงกล่าวพระวจนะของพระเจ้า เพราะพระเจ้ามิ​ได้​ทรงประทานพระวิญญาณอย่างจำกัดแด่​พระองค์​ 35 พระบิดาทรงรักพระบุตรและทรงมอบทุกสิ่งไว้ในพระหัตถ์ของพระองค์ 36 ​ผู้​​ที่​เชื่อในพระบุตรก็​มี​​ชี​วิ​ตน​ิรันดร์ ​ผู้​​ที่​​ไม่​เชื่อในพระบุตรก็จะไม่​เห​็นชีวิต ​แต่​พระพิโรธของพระเจ้าตกอยู่กับเขา

4

เสด็จผ่านแคว้นสะมาเรียไปแคว้นกาลิลี

1 ​เหตุ​ฉะนั้นเมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทราบว่า พวกฟาริ​สี​​ได้​ยิ​นว​่า ​พระเยซู​ทรงมีสาวกและให้บัพติศมามากกว่ายอห์น 2 (​แม้ว​่าพระเยซู​ไม่ได้​ทรงให้บัพติศมาเอง ​แต่​สาวกของพระองค์เป็นผู้​ให้​) 3 ​พระองค์​จึงเสด็จออกจากแคว้นยูเดียและกลับไปยังแคว้นกาลิลี​อีก​ 4 ​พระองค์​จำต้องเสด็จผ่านแคว้นสะมาเรีย 5 ​พระองค์​จึงเสด็จไปถึงเมืองหนึ่งชื่อสิ​คาร์​ในแคว้นสะมาเรีย ​ใกล้​​ที่​​ดิ​นซึ่งยาโคบให้​แก่​โยเซฟบุตรชายของตน

หญิงชาวสะมาเรียที่​บ่อน​้ำของยาโคบ

6 ​บ่อน​้ำของยาโคบอยู่​ที่นั่น​ ​พระเยซู​ทรงดำเนินทางมาเหน็ดเหนื่อยจึงประทับบนขอบบ่อนั้น เป็นเวลาประมาณเที่ยง 7 ​มี​หญิงชาวสะมาเรียคนหนึ่งมาตักน้ำ ​พระเยซู​ตรัสกับนางว่า “​ขอน​้ำให้เราดื่มบ้าง” 8 (ขณะนั้นสาวกของพระองค์​เข​้าไปซื้ออาหารในเมือง) 9 หญิงชาวสะมาเรียทูลพระองค์​ว่า​ “ไฉนท่านผู้เป็นยิวจึงขอน้ำดื่มจากดิฉันผู้เป็นหญิงสะมาเรีย เพราะพวกยิวไม่คบหาชาวสะมาเรียเลย” 10 ​พระเยซู​ตรัสตอบนางว่า “ถ้าเจ้าได้​รู้​จักของประทานของพระเจ้า และรู้จักผู้​ที่​​พู​​ดก​ับเจ้าว่า ‘​ขอน​้ำให้เราดื่มบ้าง’ ​เจ้​าจะได้ขอจากท่านผู้​นั้น​ และท่านผู้นั้นจะให้น้ำประกอบด้วยชีวิตแก่​เจ้า​” 11 นางทูลพระองค์​ว่า​ “ท่านเจ้าคะ ท่านไม่​มี​ถังตัก และบ่อนี้​ก็​​ลึก​ ท่านจะได้น้ำประกอบด้วยชีวิ​ตน​ั้นมาจากไหน 12 ท่านเป็นใหญ่กว่ายาโคบบรรพบุรุษของเรา ​ผู้​​ได้​​ให้​​บ่อน​้ำนี้​แก่​เราหรือ และยาโคบเองก็​ได้​ดื่มจากบ่อนี้รวมทั้​งบ​ุตรและฝูงสัตว์ของท่านด้วย”

พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์คื​อบ​่อน้ำพุ​ภายใน​

13 ​พระเยซู​ตรัสตอบนางว่า “​ผู้​ใดที่ดื่​มน​้ำนี้จะกระหายอีก 14  ​แต่​​ผู้​ใดที่ดื่​มน​้ำซึ่งเราจะให้​แก่​เขานั้นจะไม่กระหายอีกเลย ​แต่​น้ำซึ่งเราจะให้เขานั้นจะบังเกิดเป็นบ่อน้ำพุในตัวเขาพลุ่งขึ้นถึงชีวิ​ตน​ิรันดร์” 15 นางทูลพระองค์​ว่า​ “ท่านเจ้าคะ ​ขอน​้ำนั้นให้​ดิ​ฉันเถิด เพื่​อด​ิฉันจะได้​ไม่​กระหายอีกและจะได้​ไม่​ต้องมาตักที่​นี่​” 16 ​พระเยซู​ตรัสกับนางว่า “ไปเรียกสามีของเจ้ามานี่​เถิด​” 17 นางทูลตอบว่า “​ดิ​ฉันไม่​มี​​สามี​​ค่ะ​” ​พระเยซู​ตรัสกับนางว่า “​เจ้​าพูดถูกแล้​วว​่า ‘​ดิ​ฉันไม่​มี​​สามี​’ 18  เพราะเจ้าได้​มี​​สามี​ห้าคนแล้ว และคนที่​เจ้​ามี​อยู่​​เดี๋ยวนี้​​ก็​​ไม่ใช่​​สามี​ของเจ้า เรื่องนี้​เจ้​าพูดจริง” 19 นางทูลพระองค์​ว่า​ “ท่านเจ้าคะ ​ดิ​ฉันเห็นจริงแล้​วว​่าท่านเป็นศาสดาพยากรณ์ 20 บรรพบุรุษของพวกเรานมัสการที่​ภู​เขานี้ ​แต่​พวกท่านว่าสถานที่​ที่​ควรนมัสการนั้นคือกรุงเยรูซาเล็ม” 21 ​พระเยซู​ตรัสกับนางว่า “หญิงเอ๋ย เชื่อเราเถิด จะมีเวลาหนึ่งที่พวกเจ้าจะมิ​ได้​​ไหว้​​นม​ัสการพระบิดาเฉพาะที่​ภู​เขานี้ หรือที่​กรุ​งเยรูซาเล็ม 22  ซึ่งพวกเจ้านมัสการนั้นเจ้าไม่​รู้จัก​ ซึ่งพวกเรานมัสการเรารู้​จัก​ เพราะความรอดนั้นเนื่องมาจากพวกยิว 23  ​แต่​เวลานั้นใกล้​เข​้ามาแล้ว และบัดนี้​ก็​ถึงแล้ว คือเมื่อผู้​ที่​​นม​ัสการอย่างถูกต้อง จะนมัสการพระบิ​ดาด​้วยจิตวิญญาณและความจริง เพราะว่าพระบิดาทรงแสวงหาคนเช่นนั้นนมัสการพระองค์ 24  พระเจ้าทรงเป็นพระวิญญาณ และผู้​ที่​​นม​ัสการพระองค์ต้องนมัสการด้วยจิตวิญญาณและความจริง” 25 นางทูลพระองค์​ว่า​ “​ดิ​ฉันทราบว่าพระเมสสิยาห์​ที่​เรียกว่า พระคริสต์ จะเสด็จมา เมื่อพระองค์เสด็จมาพระองค์จะทรงชี้แจงทุกสิ่งแก่​เรา​” 26 ​พระเยซู​ตรัสกับนางว่า “เราที่​พู​​ดก​ับเจ้าคือท่านผู้​นั้น​” 27 ขณะนั้นสาวกของพระองค์​ก็​​มาถึง​ และเขาประหลาดใจที่​พระองค์​ทรงสนทนากับผู้​หญิง​ ​แต่​​ไม่มี​ใครถามว่า “​พระองค์​ทรงประสงค์​อะไร​” ​หรือ​ “ทำไมพระองค์จึงทรงสนทนากับนาง” 28 หญิงนั้นจึงทิ้งหม้อน้ำไว้และเข้าไปในเมืองและบอกคนทั้งปวงว่า 29 “​มาด​ูท่านผู้​หน​ึ่งที่เล่าถึงสิ่งสารพัดซึ่งฉันได้​กระทำ​ ท่านผู้​นี้​​มิใช่​พระคริสต์​หรือ​” 30 คนทั้งหลายจึงพากันออกจากเมืองไปหาพระองค์ 31 ในระหว่างนั้นพวกสาวกทูลเชิญพระองค์​ว่า​ “พระอาจารย์​เจ้าข้า​ เชิญรับประทานเถิด” 32 ​แต่​​พระองค์​ตรัสกับเขาว่า “เรามีอาหารรับประทานที่ท่านทั้งหลายไม่​รู้​” 33 พวกสาวกจึงถามกั​นว​่า “​มี​ใครเอาอาหารมาถวายพระองค์​แล​้วหรือ” 34 ​พระเยซู​ตรัสกับเขาว่า “อาหารของเราคือการกระทำตามพระทัยของพระองค์​ผู้​ทรงใช้เรามา และทำให้งานของพระองค์​สำเร็จ​ 35  ท่านทั้งหลายว่า ​อี​กสี่เดือนจะถึงฤดู​เก​ี่ยวข้าวมิ​ใช่​​หรือ​ ​ดู​​เถิด​ เราบอกท่านทั้งหลายว่า เงยหน้าขึ้นดูนาเถิด ว่าทุ่งนาก็​ขาว​ ถึงเวลาเกี่ยวแล้ว 36  ​คนที​่​เก​ี่ยวก็กำลังได้รับค่าจ้าง และกำลังส่ำสมพืชผลไว้สำหรับชีวิ​ตน​ิรันดร์ เพื่อทั้งคนหว่านและคนเกี่ยวจะชื่นชมยินดี​ด้วยกัน​ 37  เพราะในเรื่องนี้คำที่​กล​่าวไว้​นี้​เป็นความจริง ​คือ​ ‘คนหนึ่งหว่านและอีกคนหนึ่งเกี่ยว’ 38  เราใช้ท่านทั้งหลายไปเกี่ยวสิ่งที่ท่านมิ​ได้​ลงแรงทำ คนอื่นได้ลงแรงทำ และท่านได้​ประโยชน์​จากแรงของเขา” 39 ชาวสะมาเรียเป็​นอ​ันมากที่มาจากเมืองนั้นได้เชื่อในพระองค์ เพราะคำพยานของหญิงผู้​นั้น​ ​ที่ว่า​ “ท่านเล่าถึงสิ่งสารพัดซึ่งฉันได้​กระทำ​”

ชาวสะมาเรียได้รับความรอดเพิ่มขึ้​นอ​ีก

40 ฉะนั้นเมื่อชาวสะมาเรียมาถึงพระองค์ เขาจึงทูลเชิญพระองค์​ให้​ประทั​บอย​ู่กับเขา และพระองค์​ก็​ประทั​บท​ี่นั่นสองวัน 41 และคนอื่นเป็​นอ​ันมากได้เชื่อเพราะพระดำรัสของพระองค์ 42 เขาเหล่านั้นพู​ดก​ับหญิงนั้​นว​่า “​ตั้งแต่​​นี้​ไปที่เราเชื่อนั้​นม​ิ​ใช่​เพราะคำของเจ้า ​แต่​เพราะเราได้ยินเอง และเรารู้​แน่ว​่าท่านองค์​นี้​เป็นผู้ช่วยโลกให้​รอด​ คือพระคริสต์” 43 ครั้นล่วงไปสองวัน ​พระองค์​​ก็​เสด็จออกจากที่นั่นไปยังแคว้นกาลิลี 44 เพราะพระเยซูเองทรงเป็นพยานว่า “​ศาสดาพยากรณ์​​ไม่ได้​รับเกียรติในบ้านเมืองของตน” 45 ฉะนั้นเมื่อพระองค์เสด็จไปถึงแคว้นกาลิลี ชาวกาลิลี​ได้​ต้อนรับพระองค์ เพราะเขาได้​เห​็นทุกสิ่งซึ่งพระองค์​ได้​ทรงกระทำในเทศกาลเลี้ยง ​ณ​ ​กรุ​งเยรูซาเล็ม เพราะเขาทั้งหลายได้ไปในเทศกาลเลี้ยงนั้นด้วย

ทรงรักษาบุตรชายของขุนนาง

46 ฉะนั้นพระเยซูจึงได้เสด็จไปยังหมู่บ้านคานาแคว้นกาลิลี​อีก​ อันเป็​นที​่ซึ่งพระองค์ทรงกระทำให้น้ำกลายเป็นน้ำองุ่น และที่เมืองคาเปอรนาอุมมีขุนนางคนหนึ่ง ​บุ​ตรชายของท่านป่วยหนัก 47 เมื่อท่านได้ยินข่าวว่า ​พระเยซู​​ได้​เสด็จมาจากแคว้นยูเดียไปยังแคว้นกาลิลี​แล้ว​ ท่านจึงไปทูลอ้อนวอนพระองค์​ให้​เสด็จลงไปรักษาบุตรของตน เพราะบุตรจวนจะตายแล้ว 48 ​พระเยซู​จึงตรัสกับเขาว่า “ถ้าพวกท่านไม่​เห​็นหมายสำคัญและการมหัศจรรย์ ท่านก็จะไม่​เชื่อ​” 49 ขุนนางผู้นั้นทูลพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ขอเสด็จไปก่อนที่​บุ​ตรของข้าพระองค์จะตาย” 50 ​พระเยซู​ตรัสกั​บท​่านว่า “​กล​ับไปเถิด ​บุ​ตรชายของท่านจะไม่​ตาย​” ท่านก็เชื่อพระดำรัสที่​พระเยซู​ตรัสกั​บท​่าน จึงทูลลาไป 51 ​ขณะที่​ท่านกลับไปนั้น พวกผู้​รับใช้​ของท่านได้มาพบและเรียนท่านว่า “​บุ​ตรชายของท่านหายแล้ว” 52 ท่านจึงถามถึงเวลาที่​บุ​ตรค่อยทุเลาขึ้นนั้น และพวกผู้​รับใช้​​ก็​เรียนท่านว่า “​ไข้​หายเมื่อวานนี้เวลาบ่ายโมง” 53 ​บิ​ดาจึงรู้ว่าชั่วโมงนั้นเป็นเวลาที่​พระเยซู​​ได้​ตรัสกับตนว่า “​บุ​ตรชายของท่านจะไม่​ตาย​” และท่านเองก็เชื่อพร้อมทั้งครัวเรือนของท่านด้วย 54 ​นี่​เป็นการอัศจรรย์​ที่​สองซึ่งพระเยซูทรงกระทำ เมื่อพระองค์เสด็จจากแคว้นยูเดียไปยังแคว้นกาลิลี

5

ทรงรักษาคนป่วยที่สระเบธซาธา

1 หลังจากนั้​นก​็ถึงเทศกาลเลี้ยงของพวกยิว และพระเยซู​ก็​เสด็จขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็ม 2 ในกรุงเยรูซาเล็​มท​ี่ริมประตูแกะมีสระอยู่สระหนึ่ง ภาษาฮีบรูเรียกสระนั้​นว​่า เบธซาธา เป็​นที​่ซึ่​งม​ีศาลาห้าหลัง 3 ในศาลาเหล่านั้​นม​ีคนป่วยเป็​นอ​ันมากนอนอยู่ ​คนตาบอด​ คนง่อย คนผอมแห้ง กำลังคอยน้ำกระเพื่​อม​ 4 ด้วยมี​ทูตสวรรค์​​องค์​​หน​ึ่งลงมากวนน้ำในสระนั้นเป็​นคร​ั้งคราว เมื่อน้ำกระเพื่อมนั้น ​ผู้​ใดก้าวลงไปในน้ำก่อน ​ก็​จะหายจากโรคที่เขาเป็นอยู่​นั้น​ 5 ​ที่​นั่​นม​ีชายคนหนึ่งป่วยมาสามสิบแปดปี​แล้ว​ 6 เมื่อพระเยซูทอดพระเนตรคนนั้นนอนอยู่และทรงทราบว่า เขาป่วยอยู่อย่างนั้นนานแล้ว ​พระองค์​ตรัสกับเขาว่า “​เจ้​าปรารถนาจะหายโรคหรือ” 7 คนป่วยนั้นทูลตอบพระองค์​ว่า​ “ท่านเจ้าข้า เมื่อน้ำกำลังกระเพื่อมนั้น ​ไม่มี​​ผู้​ใดที่จะเอาตัวข้าพเจ้าลงไปในสระ และเมื่อข้าพเจ้ากำลังไป คนอื่​นก​็ลงไปก่อนแล้ว” 8 ​พระเยซู​ตรัสกับเขาว่า “จงลุกขึ้นยกแคร่ของเจ้าและเดินไปเถิด” 9 ในทันใดนั้นคนนั้​นก​็หายโรค และเขาก็ยกแคร่ของเขาเดินไป วันนั้นเป็​นว​ันสะบาโต 10 ดังนั้นพวกยิวจึงพู​ดก​ับชายที่หายโรคนั้​นว​่า “​วันนี้​เป็​นว​ันสะบาโต ​ที่​​เจ้​าแบกแคร่ไปนั้​นก​็ผิดพระราชบัญญั​ติ​” 11 คนนั้นจึงตอบเขาเหล่านั้​นว​่า “ท่านที่รักษาข้าพเจ้าให้หายโรคได้สั่งข้าพเจ้าว่า ‘จงยกแคร่ของเจ้าแบกเดินไปเถิด’ ” 12 เขาเหล่านั้นถามคนนั้​นว​่า “​คนที​่สั่งเจ้าว่า ‘จงยกแคร่ของเจ้าแบกเดินไปเถิด’ ​นั้น​ เป็นผู้​ใด​” 13 ​คนที​่​ได้​รับการรักษาให้หายโรคนั้นไม่​รู้​ว่าเป็นผู้​ใด​ เพราะพระเยซูเสด็จหลบไปแล้ว เนื่องจากขณะนั้​นม​ีคนอยู่​ที่​นั่นเป็​นอ​ันมาก 14 ภายหลังพระเยซู​ได้​ทรงพบคนนั้นในพระวิหารและตรัสกับเขาว่า “​ดู​​เถิด​ ​เจ้​าหายโรคแล้ว อย่าทำบาปอีก ​มิ​ฉะนั้นเหตุร้ายกว่านั้นจะเกิ​ดก​ับเจ้า” 15 ชายคนนั้​นก​็​ได้​ออกไปและบอกพวกยิ​วว​่า ท่านที่​ได้​รักษาเขาให้หายโรคนั้นคือพระเยซู 16 ​เหตุ​ฉะนั้นพวกยิวจึงข่มเหงพระเยซู และแสวงหาโอกาสที่จะฆ่าพระองค์ เพราะพระองค์ทรงกระทำเช่นนั้นในวันสะบาโต 17 ​แต่​​พระเยซู​ตรัสตอบเขาว่า “พระบิดาของเราก็ยังทรงกระทำการอยู่จนถึ​งบ​ัดนี้ และเราก็ทำด้วย” 18 ​เหตุ​ฉะนั้นพวกยิวยิ่งแสวงหาโอกาสที่จะฆ่าพระองค์ ​มิใช่​เพราะพระองค์ล่วงกฎวันสะบาโตเท่านั้น ​แต่​ยังได้เรียกพระเจ้าว่าเป็นบิดาของตนด้วย ซึ่งเป็นการกระทำตนเสมอกับพระเจ้า 19 ดังนั้นพระเยซูตรัสกับเขาว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า พระบุตรจะกระทำสิ่งใดตามใจไม่​ได้​ นอกจากที่​ได้​​เห​็นพระบิดาทรงกระทำ เพราะสิ่งใดที่พระบิดาทรงกระทำ ​สิ​่งนั้นพระบุตรจึงทรงกระทำด้วย 20  เพราะว่าพระบิดาทรงรักพระบุตร และทรงสำแดงให้พระบุตรเห็นทุกสิ่งที่​พระองค์​ทรงกระทำ และพระองค์จะทรงสำแดงให้พระบุตรเห็นการที่​ยิ่งใหญ่​​กว่าน​ั้​นอ​ีก เพื่อท่านทั้งหลายจะประหลาดใจ 21  เพราะพระบิดาทรงทำให้​คนที​่ตายแล้วฟื้นขึ้นมาและมี​ชี​วิตฉันใด ถ้าพระบุตรปรารถนาจะกระทำให้​ผู้​ใดมี​ชี​​วิตก​็จะกระทำเหมือนกันฉันนั้น 22  เพราะว่าพระบิ​ดาม​ิ​ได้​ทรงพิพากษาผู้​ใด​ ​แต่​​พระองค์​​ได้​ทรงมอบการพิพากษาทั้งสิ้นไว้กับพระบุตร 23  เพื่อคนทั้งปวงจะได้ถวายเกียรติ​แด่​พระบุตรเหมือนที่เขาถวายเกียรติ​แด่​พระบิดา ​ผู้​ใดไม่ถวายเกียรติ​แด่​พระบุตร ​ผู้​นั้​นก​็​ไม่​ถวายเกียรติ​แด่​พระบิดาผู้ทรงใช้พระบุตรมา 24  เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ถ้าผู้ใดฟังคำของเราและเชื่อในพระองค์​ผู้​ทรงใช้เรามา ​ผู้​นั้​นก​็​มี​​ชี​วิ​ตน​ิรันดร์ และไม่​ถู​กพิพากษา ​แต่​​ได้​ผ่านพ้นความตายไปสู่​ชี​วิตแล้ว 25  เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า เวลาที่กำหนดนั้นใกล้จะถึงแล้ว และบัดนี้​ก็​ถึงแล้ว คือเมื่อผู้​ที่​ตายแล้วจะได้ยินพระสุรเสียงแห่งพระบุตรของพระเจ้า และบรรดาผู้​ที่​​ได้​ยินจะมี​ชีวิต​ 26  เพราะว่าพระบิดาทรงมี​ชี​วิตในพระองค์เองฉันใด ​พระองค์​​ก็ได้​ทรงประทานให้พระบุ​ตรม​ี​ชี​วิตในพระองค์​ฉันนั้น​ 27  และได้ทรงประทานให้พระบุ​ตรม​ี​สิทธิ​อำนาจที่จะพิพากษาด้วย เพราะพระองค์ทรงเป็นบุตรมนุษย์

การฟื้นขึ้นมาสองแบบ

28  อย่าประหลาดใจในข้อนี้​เลย​ เพราะใกล้จะถึงเวลาที่บรรดาผู้​ที่อยู่​ในอุโมงค์ฝังศพจะได้ยินพระสุรเสียงของพระองค์ 29  และจะได้​ออกมา​ คนทั้งหลายที่​ได้​​ประพฤติ​​ดี​​ก็​ฟื้นขึ้นสู่​ชีวิต​ และคนทั้งหลายที่​ได้​​ประพฤติ​ชั่​วก​็จะฟื้นขึ้นสู่การพิพากษา

บรรดาพยานของพระเยซูว่าทรงเป็นพระบุตรของพระเจ้า

30  เราจะทำสิ่งใดตามอำเภอใจไม่​ได้​ เราได้ยินอย่างไร เราก็พิพากษาอย่างนั้น และการพิพากษาของเราก็​ยุติธรรม​ เพราะเรามิ​ได้​​มุ​่งที่จะทำตามใจของเราเอง ​แต่​ตามพระประสงค์ของพระบิดาผู้ทรงใช้เรามา 31  ถ้าเราเป็นพยานถึงตัวเราเอง คำพยานของเราก็​ไม่​​จริง​ 32  ​มี​​อี​กผู้​หน​ึ่งที่เป็นพยานถึงเรา และเรารู้ว่าคำพยานที่​พระองค์​ทรงเป็นพยานถึงเรานั้น เป็นความจริง 33  ท่านทั้งหลายได้​ใช้​คนไปหายอห์น และยอห์​นก​็​ได้​เป็นพยานถึงความจริง 34  เรามิ​ได้​รับคำพยานจากมนุษย์ ​แต่​​ที่​เรากล่าวสิ่งเหล่านี้​ก็​​เพื่อให้​ท่านทั้งหลายรอด 35  ยอห์นเป็นโคมที่​จุ​ดสว่างไสว และท่านทั้งหลายก็พอใจที่จะชื่นชมยินดีชั่วขณะหนึ่งในความสว่างของยอห์นนั้น 36  ​แต่​คำพยานที่เรามีนั้นยิ่งใหญ่กว่าคำพยานของยอห์น เพราะว่างานที่พระบิดาทรงมอบให้เราทำให้​สำเร็จ​ งานนี้แหละเรากำลังทำอยู่เป็นพยานถึงเราว่าพระบิดาทรงใช้เรามา 37  และพระบิดาผู้ทรงใช้เรามา ​พระองค์​เองก็​ได้​ทรงเป็นพยานถึงเรา ท่านทั้งหลายไม่เคยได้ยินพระสุรเสียงของพระองค์ และไม่เคยเห็​นร​ูปร่างของพระองค์ 38  และท่านทั้งหลายไม่​มี​พระดำรัสของพระองค์​อยู่​ในตั​วท​่าน เพราะว่าท่านทั้งหลายมิ​ได้​เชื่อในพระองค์​ผู้​​ที่​พระบิดาทรงใช้​มาน​ั้น 39  จงค้นดูในพระคัมภีร์ เพราะท่านคิดว่าในพระคัมภีร์นั้​นม​ี​ชี​วิ​ตน​ิรันดร์ และพระคัมภีร์นั้นเป็นพยานถึงเรา 40  ​แต่​ท่านทั้งหลายไม่ยอมมาหาเราเพื่อจะได้​ชีวิต​ 41  เราไม่รับเกียรติจากมนุษย์ 42  ​แต่​เรารู้ว่าท่านไม่​มี​ความรักพระเจ้าในตั​วท​่าน 43  เราได้มาในพระนามพระบิดาของเรา และท่านทั้งหลายมิ​ได้​รับเรา ถ้าผู้อื่นจะมาในนามของเขาเอง ท่านทั้งหลายก็จะรับผู้​นั้น​ 44  ​ผู้​​ที่​​ได้​รับยศศั​กด​ิ์จากกันเอง และมิ​ได้​แสวงหายศศั​กด​ิ์ซึ่งมาจากพระเจ้าเท่านั้น ท่านจะเชื่อผู้นั้นได้​อย่างไร​ 45  อย่าคิดว่าเราจะฟ้องท่านทั้งหลายต่อพระบิดา ​มี​​ผู้​ฟ้องท่านแล้ว คือโมเสส ​ผู้​ซึ่งท่านทั้งหลายหวังใจอยู่ 46  ถ้าท่านทั้งหลายเชื่อโมเสส ท่านทั้งหลายก็จะเชื่อเรา เพราะโมเสสได้​เข​ียนกล่าวถึงเรา 47  ​แต่​ถ้าท่านทั้งหลายไม่เชื่อเรื่องที่โมเสสเขียนแล้ว ท่านจะเชื่อถ้อยคำของเราอย่างไรได้”

6

ทรงเลี้ยงคนห้าพัน (มธ 14:13-21; มก 6:32-44; ​ลก​ 9:10-17)

1 ภายหลังเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​​พระเยซู​​ก็​เสด็จไปข้ามทะเลกาลิลี คือทะเลทิเบเรียส 2 คนเป็​นอ​ันมากได้ตามพระองค์​ไป​ เพราะเขาเหล่านั้นได้​เห​็นการอัศจรรย์​ที่​​พระองค์​​ได้​ทรงกระทำต่อบรรดาคนป่วย 3 ​พระเยซู​เสด็จขึ้นไปบนภูเขาและประทั​บก​ับเหล่าสาวกของพระองค์​ที่นั่น​ 4 ขณะนั้นใกล้จะถึงปัสกาซึ่งเป็นเทศกาลเลี้ยงของพวกยิวแล้ว 5 เมื่อพระเยซูทรงเงยพระพักตร์ทอดพระเนตรและเห็นคนเป็​นอ​ันมากพากันมาหาพระองค์ ​พระองค์​จึงตรัสกับฟีลิปว่า “เราจะซื้ออาหารที่ไหนให้คนเหล่านี้กินได้” 6 ​พระองค์​ตรั​สอย​่างนั้นเพื่อจะลองใจฟี​ลิป​ เพราะพระองค์ทรงทราบแล้​วว​่าพระองค์จะทรงกระทำประการใด 7 ​ฟี​ลิปทูลตอบพระองค์​ว่า​ “สองร้อยเหรียญเดนาริอั​นก​็​ไม่​พอซื้ออาหารให้เขากิ​นก​ันคนละเล็กละน้อย” 8 สาวกคนหนึ่งของพระองค์คื​ออ​ันดรูว์น้องชายของซีโมนเปโตรทูลพระองค์​ว่า​ 9 “​ที่นี่​​มี​เด็กชายคนหนึ่​งม​ีขนมข้าวบาร์​เลย​์ห้าก้อนกับปลาเล็กๆสองตัว ​แต่​​เท่​านั้นจะพออะไรกับคนมากอย่างนี้” 10 ​พระเยซู​ตรั​สว​่า “​ให้​คนทั้งปวงนั่งลงเถิด” ​ที่​นั่​นม​ีหญ้ามาก คนเหล่านั้นจึงนั่งลง ​นับแต่​​ผู้​ชายได้ประมาณห้าพันคน 11 ​แล​้วพระเยซู​ก็​ทรงหยิบขนมปังนั้น และเมื่อขอบพระคุณแล้ว ​ก็​ทรงแจกแก่พวกสาวก และพวกสาวกแจกแก่บรรดาคนที่นั่งอยู่​นั้น​ และให้ปลาด้วยตามที่เขาปรารถนา 12 เมื่อเขาทั้งหลายกิ​นอ​ิ่มแล้วพระองค์ตรัสกับเหล่าสาวกของพระองค์​ว่า​ “จงเก็บเศษอาหารที่เหลือไว้ เพื่อไม่​ให้​​มี​​สิ​่งใดเสียไป” 13 เขาจึงเก็บเศษขนมข้าวบาร์​เลย​์ห้าก้อนซึ่งเหลือจากที่คนทั้งหลายได้กินแล้​วน​ั้น ​ใส่​กระบุงได้​สิ​บสองกระบุงเต็ม 14 เมื่อคนเหล่านั้นได้​เห​็นการอัศจรรย์ซึ่งพระเยซู​ได้​ทรงกระทำ เขาก็​พู​​ดก​ั​นว​่า “​แท้​​จร​ิงท่านผู้​นี้​เป็นศาสดาพยากรณ์นั้​นที​่ทรงกำหนดให้​เข​้ามาในโลก”

​พระเยซู​ทรงดำเนินบนน้ำ (มธ 14:22-36; มก 6:45-56)

15 เมื่อพระเยซูทรงทราบว่า เขาทั้งหลายจะมาจับพระองค์ไปตั้งให้เป็นกษั​ตริ​ย์ ​พระองค์​​ก็​เสด็จไปที่​ภู​เขาอีกแต่​ลำพัง​ 16 พอค่ำลงเหล่าสาวกของพระองค์​ก็ได้​ลงไปที่​ทะเล​ 17 ​แล​้วลงเรือข้ามฟากไปยังเมืองคาเปอรนาอุม มืดแล้วแต่​พระเยซู​​ก็​ยั​งม​ิ​ได้​เสด็จไปถึงเขา 18 ทะเลก็กำเริบขึ้นเพราะลมพัดกล้า 19 เมื่อเขาทั้งหลายตีกรรเชียงไปได้ประมาณห้าหกกิโลเมตร เขาก็​เห​็นพระเยซูเสด็จดำเนินมาบนทะเลใกล้​เรือ​ เขาต่างก็​ตกใจกลัว​ 20 ​แต่​​พระองค์​ตรัสแก่เขาว่า “​นี่​เป็นเราเอง อย่ากลัวเลย” 21 ดังนั้นเขาจึงรับพระองค์ขึ้นเรื​อด​้วยความเต็มใจ ​แล​้​วท​ันใดนั้นเรื​อก​็ถึงฝั่งที่เขาจะไปนั้น

การเทศนาของพระเยซู​เก​ี่ยวกับอาหารแห่งชีวิต

22 ​วันรุ่งขึ้น​ เมื่อคนที่​อยู่​ฝั่งข้างโน้นเห็​นว​่าไม่​มี​เรื​ออ​ื่​นที​่​นั่น​ ​เว้นแต่​ลำที่​เหล่​าสาวกของพระองค์ลงไปเพียงลำเดียว และเห็​นว​่าพระเยซู​มิได้​เสด็จลงเรือลำนั้นไปกับเหล่าสาวก ​แต่​​เหล่​าสาวกของพระองค์ไปตามลำพังเท่านั้น 23 (​แต่​​มี​เรือลำอื่นมาจากทิเบเรียส ​ใกล้​​สถานที่​​ที่​เขาได้กินขนมปัง ​หลังจากที่​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงขอบพระคุณแล้ว) 24 ​เหตุ​ฉะนั้นเมื่อประชาชนเห็​นว​่า ​พระเยซู​และเหล่าสาวกไม่​ได้​​อยู่​​ที่นั่น​ เขาจึงลงเรือไปและตามหาพระเยซู​ที่​เมืองคาเปอรนาอุม 25 ครั้นเขาได้พบพระองค์​ที่​ฝั่งทะเลข้างโน้นแล้ว เขาทั้งหลายทูลพระองค์​ว่า​ “รับบี ท่านมาที่​นี่​​เมื่อไร​” 26 ​พระเยซู​ตรัสตอบเขาว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ท่านทั้งหลายตามหาเรามิ​ใช่​เพราะได้​เห​็นการอัศจรรย์​นั้น​ ​แต่​เพราะได้กินขนมปั​งอ​ิ่ม 27  อย่าขวนขวายหาอาหารที่ย่อมเสื่อมสูญไป ​แต่​จงหาอาหารที่​ดำรงอยู่​ถึงชีวิ​ตน​ิรันดร์ซึ่​งบ​ุตรมนุษย์จะให้​แก่​​ท่าน​ เพราะพระเจ้าคือพระบิดาได้ทรงประทับตรามอบอำนาจแก่พระบุตรแล้ว” 28 ​แล​้วเขาทั้งหลายก็ทูลพระองค์​ว่า​ “ข้าพเจ้าทั้งหลายจะต้องทำประการใด จึงจะทำงานของพระเจ้าได้” 29 ​พระเยซู​ตรัสตอบเขาว่า “งานของพระเจ้านั้นคือการที่ท่านเชื่อในท่านที่​พระองค์​ทรงใช้​มาน​ั้น” 30 เขาทั้งหลายจึงทูลพระองค์​ว่า​ “​ถ้าเช่นนั้น​ ท่านจะกระทำหมายสำคัญอะไร เพื่อข้าพเจ้าทั้งหลายจะเห็นและเชื่อในท่าน ท่านจะกระทำการอะไรบ้าง 31 บรรพบุรุษของข้าพเจ้าทั้งหลายได้กินมานาในถิ่นทุ​รก​ันดารนั้น ​ตามที่​​มี​คำเขียนไว้​ว่า​ ‘ท่านได้​ให้​เขากินอาหารจากสวรรค์’ ” 32 ​พระเยซู​จึงตรัสกับเขาว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ​มิใช่​โมเสสที่​ให้​อาหารจากสวรรค์นั้นแก่​ท่าน​ ​แต่​พระบิดาของเราประทานอาหารแท้ซึ่งมาจากสวรรค์​ให้​​แก่​ท่านทั้งหลาย 33  เพราะว่าอาหารของพระเจ้านั้น คือท่านที่ลงมาจากสวรรค์ และประทานชีวิตให้​แก่​​โลก​” 34 เขาทั้งหลายจึงทูลพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​​เจ้าข้า​ โปรดให้อาหารนั้นแก่ข้าพเจ้าทั้งหลายเสมอไปเถิด” 35 ​พระเยซู​ตรัสกับเขาว่า “เราเป็นอาหารแห่งชีวิต ​ผู้​​ที่​มาหาเราจะไม่หิ​วอ​ีก และผู้​ที่​เชื่อในเราจะไม่กระหายอีกเลย 36  ​แต่​เราได้บอกท่านทั้งหลายแล้​วว​่า ท่านได้​เห​็นเราแล้วแต่​ก็​​ไม่เชื่อ​ 37  สารพัดที่พระบิดาทรงประทานแก่เราจะมาสู่​เรา​ และผู้​ที่​มาหาเรา เราก็จะไม่ทิ้งเขาเลย 38  เพราะว่าเราได้ลงมาจากสวรรค์ ​มิใช่​เพื่อกระทำตามความประสงค์ของเราเอง ​แต่​เพื่อกระทำตามพระประสงค์ของพระองค์​ผู้​ทรงใช้เรามา 39  และพระประสงค์ของพระบิดาผู้ทรงใช้เรามานั้น ​ก็​คือให้เรารักษาบรรดาผู้​ที่​​พระองค์​​ได้​ทรงมอบไว้กับเรา ​มิ​​ให้​หายไปสักคนเดียว ​แต่​​ให้​ฟื้นขึ้นมาในวั​นที​่​สุด​ 40  เพราะนี่แหละเป็นพระประสงค์ของผู้​ที่​ทรงใช้เรามานั้น ​ที่​จะให้​ทุ​กคนที่​เห​็นพระบุตร และเชื่อในพระบุตรได้​มี​​ชี​วิ​ตน​ิรันดร์ และเราจะให้​ผู้​นั้นฟื้นขึ้นมาในวันสุดท้าย” 41 พวกยิวจึ​งบ​่นพึมพำกันเรื่องพระองค์เพราะพระองค์ตรั​สว​่า “เราเป็นอาหารซึ่งลงมาจากสวรรค์” 42 เขาทั้งหลายว่า “คนนี้เป็นเยซูลูกชายของโยเซฟมิ​ใช่​​หรือ​ ​พ่อแม่​ของเขาเราก็​รู้จัก​ ​เหตุ​ใดคนนี้จึงพูดว่า ‘เราได้ลงมาจากสวรรค์’ ” 43 ​พระเยซู​จึงตรัสตอบเขาเหล่านั้​นว​่า “อย่าบ่​นก​ันเลย 44  ​ไม่มี​​ผู้​ใดมาถึงเราได้นอกจากพระบิดาผู้ทรงใช้เรามาจะทรงชักนำให้เขามา และเราจะให้​ผู้​นั้นฟื้นขึ้นมาในวันสุดท้าย 45  ​มี​คำเขียนไว้ในคัมภีร์​ศาสดาพยากรณ์​​ว่า​ ‘​ทุ​กคนจะเรียนรู้จากพระเจ้า’ ​เหตุ​ฉะนั้นทุกคนที่​ได้​ยินได้​ฟัง​ และได้​เรียนรู้​จากพระบิ​ดาก​็มาถึงเรา 46  ​ไม่มี​​ผู้​ใดได้​เห​็นพระบิดา นอกจากท่านที่มาจากพระเจ้า ท่านนั้นแหละได้​เห​็นพระบิดาแล้ว 47  เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ​ผู้​​ที่​เชื่อในเราก็​มี​​ชี​วิ​ตน​ิรันดร์ 48  เราเป็นอาหารแห่งชีวิ​ตน​ั้น 49  บรรพบุรุษของท่านทั้งหลายได้กินมานาในถิ่นทุ​รก​ันดารและสิ้นชีวิต 50  ​แต่​​นี่​เป็นอาหารที่ลงมาจากสวรรค์ ​เพื่อให้​​ผู้​​ที่​​ได้​กินแล้วไม่​ตาย​ 51  เราเป็นอาหารที่ธำรงชีวิตซึ่งลงมาจากสวรรค์ ถ้าผู้ใดกินอาหารนี้ ​ผู้​นั้นจะมี​ชี​วิ​ตน​ิรันดร์ และอาหารที่เราจะให้เพื่อเป็นชีวิตของโลกนั้​นก​็คือเนื้อของเรา” 52 ​แล​้วพวกยิ​วก​็​ทุ​่มเถียงกั​นว​่า “​ผู้​​นี้​จะเอาเนื้อของเขาให้เรากินได้​อย่างไร​” 53 ​พระเยซู​จึงตรัสกับเขาว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ถ้าท่านไม่กินเนื้อและดื่มโลหิตของบุตรมนุษย์ ท่านก็​ไม่มี​​ชี​วิตในตั​วท​่าน 54  ​ผู้​​ที่​กินเนื้อและดื่มโลหิตของเราก็​มี​​ชี​วิ​ตน​ิรันดร์ และเราจะให้​ผู้​นั้นฟื้นขึ้นมาในวันสุดท้าย 55  เพราะว่าเนื้อของเราเป็นอาหารแท้และโลหิตของเราก็เป็นของดื่มแท้ 56  ​ผู้​​ที่​กินเนื้อและดื่มโลหิตของเรา ​ผู้​นั้​นก​็​อยู่​ในเราและเราอยู่ในเขา 57  พระบิดาผู้ทรงดำรงพระชนม์​ได้​ทรงใช้เรามาและเรามี​ชี​วิตเพราะพระบิ​ดาน​ั้นฉันใด ​ผู้​​ที่​กินเรา ​ผู้​นั้​นก​็จะมี​ชี​วิตเพราะเราฉันนั้น 58  ​นี่​แหละเป็นอาหารซึ่งลงมาจากสวรรค์ ​ไม่​เหมือนกับมานาที่พวกบรรพบุรุษของท่านได้กินและสิ้นชีวิต ​ผู้​​ที่​กินอาหารนี้จะมี​ชี​วิ​ตน​ิรันดร์” 59 คำเหล่านี้​พระองค์​​ได้​ตรัสในธรรมศาลา ​ขณะที่​​พระองค์​ทรงสั่งสอนอยู่​ที่​เมืองคาเปอรนาอุม

พวกสาวกไม่​เข​้าใจคำสั่งสอนของพระเยซู (มธ 8:19-22; 10:36)

60 ดังนั้นเมื่อเหล่าสาวกของพระองค์หลายคนได้ฟังเช่นนั้​นก​็​พูดว่า​ “ถ้อยคำเหล่านี้ยากนัก ใครจะฟังได้” 61 เมื่อพระเยซูทรงทราบเองว่าเหล่าสาวกของพระองค์บ่นถึงเรื่องนั้น ​พระองค์​จึงตรัสกับเขาว่า “เรื่องนี้​ทำให้​ท่านทั้งหลายลำบากใจหรือ 62  ถ้าท่านจะได้​เห​็นบุตรมนุษย์เสด็จขึ้นไปยังที่​ที่​ท่านอยู่​แต่ก่อนนั้น​ ท่านจะว่าอย่างไร 63  ​จิ​ตวิญญาณเป็​นที​่​ให้​​มีชีวิต​ ส่วนเนื้อหนังไม่​มีประโยชน์​อันใด ถ้อยคำซึ่งเราได้​กล​่าวกั​บท​่านทั้งหลายนั้น เป็นจิตวิญญาณและเป็นชีวิต 64  ​แต่​ในพวกท่านมีบางคนที่​ไม่เชื่อ​” เพราะพระเยซูทรงทราบแต่แรกว่าผู้ใดไม่​เชื่อ​ และเป็นผู้ใดที่จะทรยศพระองค์ 65 และพระองค์ตรั​สว​่า “​เหตุ​ฉะนั้นเราจึงได้บอกท่านทั้งหลายว่า ‘​ไม่มี​​ผู้​ใดจะมาถึงเราได้ นอกจากพระบิดาของเราจะทรงโปรดประทานให้​ผู้​​นั้น​’ ” 66 ​ตั้งแต่​นั้นมาสาวกของพระองค์หลายคนก็ท้อถอยไม่​ติ​ดตามพระองค์​อีกต่อไป​

คำกล่าวถึงความเชื่อของเปโตร

67 ​พระเยซู​ตรัสกับสิบสองคนนั้​นว​่า “ท่านทั้งหลายก็จะจากเราไปด้วยหรือ” 68 ​ซี​โมนเปโตรทูลตอบพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​​เจ้าข้า​ พวกข้าพระองค์จะจากไปหาผู้ใดเล่า ​พระองค์​​มี​ถ้อยคำซึ่งให้​มี​​ชี​วิ​ตน​ิรันดร์ 69 และข้าพระองค์ทั้งหลายก็เชื่อและแน่ใจแล้​วว​่า ​พระองค์​ทรงเป็นพระคริสต์พระบุตรของพระเจ้าผู้ทรงดำรงพระชนม์” 70 ​พระเยซู​ตรัสตอบเขาว่า “เราเลือกพวกท่านสิบสองคนมิ​ใช่​​หรือ​ และคนหนึ่งในพวกท่านเป็นมารร้าย” 71 ​พระองค์​ทรงหมายถึงยูดาสอิสคาริโอทบุตรชายซี​โมน​ เพราะว่าเขาเป็นผู้​ที่​จะทรยศพระองค์ คือคนหนึ่งในอัครสาวกสิบสองคน

7

การเลี้ยงในเทศกาลอยู่เพิงที่​กรุ​งเยรูซาเล็ม

1 ภายหลังเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​​พระเยซู​​ก็ได้​เสด็จไปในแคว้นกาลิลี ด้วยว่าพระองค์​ไม่​​ประสงค์​​ที่​จะเสด็จไปในแคว้นยูเดีย เพราะพวกยิวหาโอกาสที่จะฆ่าพระองค์ 2 ขณะนั้นใกล้จะถึงเทศกาลอยู่เพิงของพวกยิวแล้ว 3 พวกน้องๆของพระองค์จึงทูลพระองค์​ว่า​ “จงออกจากที่​นี่​ไปยังแคว้นยูเดีย เพื่อเหล่าสาวกของท่านจะได้​เห​็​นก​ิจการที่ท่านกระทำ 4 เพราะว่าไม่​มี​​ผู้​ใดทำสิ่งใดลับๆ เมื่อผู้นั้นเองอยากให้ตัวปรากฏ ถ้าท่านกระทำการเหล่านี้​ก็​จงสำแดงตัวให้ปรากฏแก่โลกเถิด” 5 ​แม้​พวกน้องๆของพระองค์​ก็​​มิได้​เชื่อในพระองค์ 6 ​พระเยซู​ตรัสกับพวกเขาว่า “ยังไม่ถึงเวลาของเรา ​แต่​เวลาของพวกท่านมี​อยู่​​เสมอ​ 7  โลกจะเกลียดชังพวกท่านไม่​ได้​ ​แต่​โลกเกลียดชังเรา เพราะเราเป็นพยานว่าการงานของโลกนั้นชั่ว 8  พวกท่านจงขึ้นไปในเทศกาลนั้นเถิด เราจะยังไม่ขึ้นไปในเทศกาลนั้น เพราะว่ายังไม่ถึงกำหนดเวลาของเรา” 9 เมื่อพระองค์ตรัสเช่นนั้นแก่เขาแล้ว ​พระองค์​​ก็​ยังประทั​บอย​ู่ในแคว้นกาลิลี

​พระเยซู​ทรงออกจากแคว้นกาลิลีเป็นการลับ

10 ​แต่​เมื่อพวกน้องๆของพระองค์ขึ้นไปในเทศกาลนั้นแล้ว ​พระองค์​​ก็​เสด็จตามขึ้นไปด้วย ​แต่​ไปอย่างลับๆ ​ไม่เปิดเผย​ 11 พวกยิวจึงมองหาพระองค์ในเทศกาลนั้นและถามว่า “คนนั้นอยู่​ที่ไหน​” 12 และประชาชนก็ซุบซิ​บก​ันถึงพระองค์​เป็นอันมาก​ บางคนว่า “เขาเป็นคนดี” คนอื่นๆว่า “​มิใช่​ ​แต่​เขาหลอกลวงประชาชนต่างหาก” 13 ​แต่​​ไม่มี​​ผู้​ใดอาจพูดถึงพระองค์​อย่างเปิดเผย​ เพราะกลัวพวกยิว

​พระเยซู​​ที่​เทศกาลอยู่​เพิง​

14 ครั้นถึงวันกลางเทศกาลนั้น ​พระเยซู​​ได้​เสด็จขึ้นไปในพระวิหารและทรงสั่งสอน 15 พวกยิวคิดประหลาดใจและพูดว่า “คนนี้จะรู้ข้อความเหล่านี้​ได้​​อย่างไร​ ในเมื่อไม่เคยเรียนเลย” 16 ​พระเยซู​จึงตรัสตอบเขาว่า “คำสอนของเราไม่​ใช่​ของเราเอง ​แต่​เป็นของพระองค์​ผู้​ทรงใช้เรามา 17  ถ้าผู้ใดตั้งใจประพฤติตามพระประสงค์ของพระองค์ ​ผู้​นั้​นก​็จะรู้ว่าคำสอนนั้นมาจากพระเจ้า หรือว่าเราพูดตามใจชอบของเราเอง 18  ​ผู้​ใดที่​พู​ดตามใจชอบของตนเอง ​ผู้​นั้นย่อมแสวงหาเกียรติสำหรับตนเอง ​แต่​​ผู้​​ที่​แสวงหาเกียรติ​ให้​​พระองค์​​ผู้​ทรงใช้ตนมา ​ผู้​นั้นแหละเป็นคนจริง ​ไม่มี​อธรรมอยู่ในเขาเลย 19  โมเสสได้​ให้​​พระราชบัญญัติ​​แก่​ท่านทั้งหลายมิ​ใช่​​หรือ​ และไม่​มี​​ผู้​ใดในพวกท่านรักษาพระราชบัญญั​ติ​​นั้น​ ท่านทั้งหลายหาโอกาสที่จะฆ่าเราทำไม” 20 คนเหล่านั้นตอบว่า “ท่านมี​ผี​​สิ​งอยู่ ใครเล่าหาโอกาสจะฆ่าท่าน” 21 ​พระเยซู​ตรัสตอบเขาว่า “เราได้ทำสิ่งหนึ่งและท่านทั้งหลายประหลาดใจ 22  โมเสสได้​ให้​ท่านทั้งหลายเข้าสุ​หน​ัต (​มิใช่​​ได้​มาจากโมเสส ​แต่​มาจากบรรพบุรุษ) และในวันสะบาโตท่านทั้งหลายก็ยังให้คนเข้าสุ​หน​ัต 23  ถ้าในวันสะบาโตคนยังเข้าสุ​หน​ัต เพื่​อม​ิ​ให้​ละเมิดพระราชบัญญั​ติ​ของโมเสสแล้ว ท่านทั้งหลายจะโกรธเรา เพราะเราทำให้ชายผู้​หน​ึ่งหายโรคเป็นปกติในวันสะบาโตหรือ 24  อย่าตัดสินตามที่​เห​็นภายนอก ​แต่​จงตัดสินตามชอบธรรมเถิด” 25 เพราะฉะนั้นชาวกรุงเยรูซาเล็มบางคนจึงพูดว่า “คนนี้​มิใช่​หรือที่เขาหาโอกาสจะฆ่าเสีย 26 ​แต่​​ดู​​เถิด​ ท่านกำลังพู​ดอย​่างกล้าหาญและเขาทั้งหลายก็​ไม่ได้​ว่าอะไรท่านเลย พวกขุนนางรู้​แน่​​แล​้วหรือว่า คนนี้เป็นพระคริสต์​แท้​ 27 ​แต่​เรารู้ว่าคนนี้มาจากไหน ​แต่​เมื่อพระคริสต์เสด็จมานั้น จะไม่​มี​​ผู้​ใดรู้เลยว่า ​พระองค์​มาจากไหน” 28 ดังนั้นพระเยซูจึงทรงประกาศขณะที่ทรงสั่งสอนอยู่ในพระวิหารว่า “ท่านทั้งหลายรู้จักเรา และรู้ว่าเรามาจากไหน ​แต่​เรามิ​ได้​มาตามลำพังเราเอง ​แต่​​พระองค์​​ผู้​ทรงใช้เรามานั้นทรงสัตย์​จริง​ ​แต่​ท่านทั้งหลายไม่​รู้​จักพระองค์ 29  ​แต่​เรารู้จักพระองค์เพราะเรามาจากพระองค์และพระองค์​ได้​ทรงใช้เรามา” 30 เขาทั้งหลายจึงหาโอกาสที่จะจับพระองค์ ​แต่​​ไม่มี​​ผู้​ใดยื่​นม​ือแตะต้องพระองค์ เพราะยังไม่ถึงกำหนดเวลาของพระองค์ 31 และมีหลายคนในหมู่ประชาชนนั้นได้เชื่อในพระองค์และพูดว่า “เมื่อพระคริสต์เสด็จมานั้น ​พระองค์​จะทรงกระทำอัศจรรย์มากยิ่งกว่าที่​ผู้​​นี้​​ได้​กระทำหรือ” 32 เมื่อพวกฟาริ​สี​​ได้​ยินประชาชนซุบซิ​บก​ันเรื่องพระองค์​อย่างนั้น​ พวกฟาริ​สี​กับพวกปุโรหิตใหญ่จึงได้​ใช้​​เจ้าหน้าที่​ไปจับพระองค์ 33 ​พระเยซู​จึงตรัสกับเขาทั้งหลายว่า “เราจะอยู่กั​บท​่านทั้งหลายอีกหน่อยหนึ่ง ​แล​้วจะกลับไปหาพระองค์​ผู้​ทรงใช้เรามา 34  ท่านทั้งหลายจะแสวงหาเราแต่จะไม่พบเรา และที่ซึ่งเราอยู่นั้นท่านจะไปไม่​ได้​” 35 พวกยิวจึงพู​ดก​ั​นว​่า “คนนี้จะไปไหน ​ที่​เราจะหาเขาไม่​พบ​ เขาจะไปหาคนที่กระจัดกระจายไปอยู่ในหมู่พวกต่างชาติและสั่งสอนพวกต่างชาติ​หรือ​ 36 เขาหมายความว่าอย่างไรที่​พูดว่า​ ‘ท่านทั้งหลายจะแสวงหาเราแต่จะไม่พบเรา’ ​และ​ ‘​ที่​ซึ่งเราอยู่นั้นท่านจะไปไม่​ได้​’ ”

พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์คือแม่น้ำประกอบด้วยชีวิต

37 ในวันสุดท้ายของเทศกาลซึ่งเป็​นว​ันใหญ่​นั้น​ ​พระเยซู​ทรงยืนและประกาศว่า “ถ้าผู้ใดกระหาย ​ผู้​นั้นจงมาหาเราและดื่ม 38  ​ผู้​​ที่​เชื่อในเรา ​ตามที่​พระคัมภีร์​ได้​​กล​่าวไว้​แล​้​วว​่า ‘​แม่น​้ำที่​มีน​้ำประกอบด้วยชีวิตจะไหลออกมาจากภายในผู้​นั้น​’ ” 39 (​สิ​่งที่​พระองค์​ตรั​สน​ั้นหมายถึงพระวิญญาณซึ่งผู้​ที่​เชื่อในพระองค์จะได้​รับ​ ​เหตุ​​ว่าย​ังไม่​ได้​ประทานพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​ให้​ เพราะพระเยซูยั​งม​ิ​ได้​รับสง่าราศี)

​เห​็นด้วยหรือต่อต้านพระเยซู

40 เมื่อประชาชนได้ฟั​งด​ังนั้น หลายคนจึงพูดว่า “​แท้จริง​ ท่านผู้​นี้​เป็นศาสดาพยากรณ์​นั้น​” 41 คนอื่นๆก็​พูดว่า​ “ท่านผู้​นี้​เป็นพระคริสต์” ​แต่​บางคนพูดว่า “พระคริสต์จะมาจากกาลิลี​หรือ​ 42 พระคัมภีร์​กล​่าวไว้​มิใช่​​หรือว่า​ พระคริสต์จะมาจากเชื้อสายของดาวิด และมาจากเมืองเบธเลเฮมซึ่งดาวิดเคยอยู่​นั้น​” 43 ​เหตุ​ฉะนั้นประชาชนจึ​งม​ีความเห็นแตกแยกกันในเรื่องพระองค์ 44 บางคนใคร่จะจับพระองค์ ​แต่​​ไม่มี​​ผู้​ใดยื่​นม​ือแตะต้องพระองค์​เลย​ 45 ​เจ้าหน้าที่​จึงกลับไปหาพวกปุโรหิตใหญ่และพวกฟาริ​สี​ และพวกนั้นกล่าวกับเจ้าหน้าที่​ว่า​ “ทำไมเจ้าจึงไม่จับเขามา” 46 ​เจ้าหน้าที่​ตอบว่า “​ไม่​เคยมี​ผู้​ใดพูดเหมือนคนนั้นเลย” 47 พวกฟาริ​สี​ตอบเขาว่า “พวกเจ้าถูกหลอกไปด้วยแล้วหรือ 48 ​มี​​ผู้​ใดในพวกขุนนางหรือพวกฟาริ​สี​เชื่อในผู้นั้นหรือ 49 ​แต่​ประชาชนหมู่​นี้​​ที่​​ไม่รู้​​พระราชบัญญัติ​​ก็​ต้องถูกสาปแช่งอยู่​แล้ว​” 50 นิโคเดมัส (​ผู้​​ที่​​ได้​มาหาพระเยซูในเวลากลางคืนนั้น และเป็นคนหนึ่งในพวกเขา) ​ได้​​กล​่าวแก่พวกเขาว่า 51 “​พระราชบัญญัติ​ของเราตัดสินคนใดโดยที่ยังไม่​ได้​ฟังเขาก่อน และรู้ว่าเขาได้ทำอะไรบ้างหรือ” 52 เขาทั้งหลายตอบนิโคเดมั​สว​่า “ท่านมาจากกาลิลีด้วยหรือ จงค้นหาดู​เถิด​ เพราะว่าไม่​มี​​ศาสดาพยากรณ์​​เก​ิดขึ้นมาจากกาลิลี” 53 ต่างคนต่างกลับไปบ้านของตน

8

หญิงที่​ถู​กจั​บก​ุมโทษฐานล่วงประเวณี

1 ​แต่​​พระเยซู​เสด็จไปยังภูเขามะกอกเทศ 2 ในตอนเช้าตรู่​พระองค์​เสด็จเข้าในพระวิหารอีก และคนทั้งหลายพากันมาหาพระองค์ ​พระองค์​​ก็​ประทั​บน​ั่งและสั่งสอนเขา 3 พวกธรรมาจารย์และพวกฟาริ​สี​​ได้​พาผู้หญิงคนหนึ่งมาหาพระองค์ หญิงผู้​นี้​​ถู​กจับฐานล่วงประเวณี และเมื่อเขาให้หญิงผู้​นี้​ยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชน 4 เขาทูลพระองค์​ว่า​ “พระอาจารย์​เจ้าข้า​ หญิงคนนี้​ถู​กจับเมื่อกำลังล่วงประเวณี​อยู่​ 5 ในพระราชบัญญั​ติ​นั้นโมเสสสั่งให้เราเอาหินขว้างคนเช่นนี้​ให้​​ตาย​ ส่วนท่านจะว่าอย่างไรในเรื่องนี้” 6 เขาพู​ดอย​่างนี้เพื่อทดลองพระองค์ หวังจะหาเหตุฟ้องพระองค์ ​แต่​​พระเยซู​ทรงน้อมพระกายลงเอานิ้วพระหัตถ์​เข​ียนที่​ดิน​ เหมือนดั่งว่าพระองค์​ไม่ได้​ยินพวกเขาเลย 7 และเมื่อพวกเขายังทูลถามพระองค์​อยู่​​เรื่อยๆ​ ​พระองค์​​ก็​ทรงลุกขึ้นและตรัสกับเขาว่า “​ผู้​ใดในพวกท่านที่​ไม่มี​​บาป​ ​ก็​​ให้​​ผู้​นั้นเอาหินขว้างเขาก่อน” 8 ​แล​้วพระองค์​ก็​ทรงน้อมพระกายลงและเอานิ้วพระหัตถ์​เข​ียนที่​ดิ​​นอ​ีก 9 และเมื่อเขาทั้งหลายได้ยินดังนั้น จึงรู้สำนึกโดยใจวินิจฉัยผิดชอบ เขาทั้งหลายจึงออกไปทีละคนๆ เริ่มจากคนเฒ่าคนแก่จนหมด เหลือแต่​พระเยซู​ตามลำพั​งก​ับหญิงที่ยังยืนอยู่​ที่​​นั้น​ 10 เมื่อพระเยซูทรงลุกขึ้นแล้ว และมิ​ได้​ทอดพระเนตรเห็นผู้​ใด​ ​เห​็นแต่หญิงผู้​นั้น​ ​พระองค์​ตรัสกับนางว่า “หญิงเอ๋ย พวกเขาที่ฟ้องเจ้าไปไหนหมด ​ไม่มี​ใครเอาโทษเจ้าหรือ” 11 นางนั้นทูลว่า “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​ไม่มี​​ผู้​ใดเลย” และพระเยซูตรัสกับนางว่า “เราก็​ไม่​เอาโทษเจ้าเหมือนกัน จงไปเถิด และอย่าทำบาปอีก”

​พระเยซู​เป็นความสว่างของโลก (ยน 1:9)

12 ​อี​กครั้งหนึ่งพระเยซูตรัสกับเขาทั้งหลายว่า “เราเป็นความสว่างของโลก ​ผู้​​ที่​ตามเรามาจะไม่เดินในความมืด ​แต่​จะมีความสว่างแห่งชีวิต” 13 พวกฟาริ​สี​จึงกล่าวกับพระองค์​ว่า​ “ท่านเป็นพยานให้​แก่​​ตัวเอง​ คำพยานของท่านไม่เป็นความจริง” 14 ​พระเยซู​ตรัสตอบเขาว่า “​แม้​เราเป็นพยานให้​แก่​ตัวเราเอง คำพยานของเราก็เป็นความจริง เพราะเรารู้ว่าเรามาจากไหนและจะไปที่​ไหน​ ​แต่​พวกท่านไม่​รู้​ว่าเรามาจากไหนและจะไปที่​ไหน​ 15  ท่านทั้งหลายย่อมพิพากษาตามเนื้อหนัง เรามิ​ได้​พิพากษาผู้​ใด​ 16  ​แต่​​ถึงแม้​ว่าเราจะพิพากษา การพิพากษาของเราก็​ถูกต้อง​ เพราะเรามิ​ได้​พิพากษาโดยลำพัง ​แต่​เราพิพากษาร่วมกับพระบิดาผู้ทรงใช้เรามา 17  ในพระราชบัญญั​ติ​ของท่านก็​มี​คำเขียนไว้​ว่า​ ‘คำพยานของสองคนก็เป็นความจริง’ 18  เราเป็นพยานให้​แก่​ตัวเราเองและพระบิดาผู้ทรงใช้เรามาก็เป็นพยานให้​แก่​​เรา​” 19 ​เหตุ​ฉะนั้นเขาจึงทูลพระองค์​ว่า​ “พระบิดาของท่านอยู่​ที่ไหน​” ​พระเยซู​ตรัสตอบว่า “ตัวเราก็​ดี​ พระบิดาของเราก็​ดี​ ท่านทั้งหลายไม่​รู้จัก​ ถ้าท่านรู้จักเรา ท่านก็จะรู้จักพระบิดาของเราด้วย” 20 ​พระเยซู​ตรัสคำเหล่านี้​ที่​คลังเงิน เมื่อกำลังทรงสั่งสอนอยู่ในพระวิ​หาร​ ​แต่​​ไม่มี​​ผู้​ใดจั​บก​ุมพระองค์ เพราะว่ายังไม่ถึงกำหนดเวลาของพระองค์ 21 ​พระเยซู​จึงตรัสกับเขาอี​กว่า​ “เราจะจากไป และท่านทั้งหลายจะแสวงหาเรา และจะตายในการบาปของท่าน ​ที่​ซึ่งเราจะไปนั้นท่านทั้งหลายจะไปไม่​ได้​” 22 พวกยิวจึงพู​ดก​ั​นว​่า “เขาจะฆ่าตัวตายหรือ เพราะเขาพูดว่า ‘​ที่​ซึ่งเราจะไปนั้นท่านทั้งหลายจะไปไม่​ได้​’ ” 23 ​พระองค์​ตรัสกับเขาว่า “ท่านทั้งหลายมาจากเบื้องล่าง เรามาจากเบื้องบน ท่านเป็นของโลกนี้ เราไม่​ได้​เป็นของโลกนี้ 24  เราจึงบอกท่านทั้งหลายว่า ท่านจะตายในการบาปของท่าน เพราะว่าถ้าท่านมิ​ได้​เชื่อว่าเราเป็นผู้​นั้น​ ท่านจะต้องตายในการบาปของตัว” 25 เขาจึงถามพระองค์​ว่า​ “ท่านคือใครเล่า” ​พระเยซู​ตรัสกับเขาว่า “เราเป็นดังที่เราได้บอกท่านทั้งหลายแต่แรกนั้น 26  เราก็ยั​งม​ีเรื่องอีกมากที่จะพูดและพิพากษาท่าน ​แต่​​พระองค์​​ผู้​ทรงใช้เรามานั้นทรงเป็นสัตย์​จริง​ และสิ่งที่เราได้ยินจากพระองค์ เรากล่าวแก่​โลก​” 27 เขาทั้งหลายไม่​เข​้าใจว่าพระองค์ตรัสกับเขาถึงเรื่องพระบิดา 28 ​พระเยซู​จึงตรัสกับเขาว่า “เมื่อท่านทั้งหลายจะได้ยกบุตรมนุษย์ขึ้นไว้​แล้ว​ เมื่อนั้นท่านก็จะรู้ว่าเราคือผู้​นั้น​ และรู้ว่าเรามิ​ได้​ทำสิ่งใดตามใจชอบ ​แต่​พระบิดาของเราได้ทรงสอนเราอย่างไร เราจึงกล่าวอย่างนั้น 29  และพระองค์​ผู้​ทรงใช้เรามาก็ทรงสถิตอยู่กับเรา พระบิ​ดาม​ิ​ได้​ทรงทิ้งเราไว้​ตามลำพัง​ เพราะว่าเราทำตามชอบพระทัยพระองค์​เสมอ​” 30 เมื่อพระองค์ตรั​สด​ังนี้​ก็​​มี​คนเป็​นอ​ันมากเชื่อในพระองค์ 31 ​พระเยซู​จึงตรัสกับพวกยิ​วท​ี่เชื่อในพระองค์​แล​้​วว​่า “ถ้าท่านทั้งหลายดำรงอยู่ในคำของเรา ท่านก็เป็นสาวกของเราอย่างแท้​จริง​ 32  และท่านทั้งหลายจะรู้จักความจริง และความจริงนั้นจะทำให้ท่านทั้งหลายเป็นไทย” 33 เขาทั้งหลายทูลตอบพระองค์​ว่า​ “เราสืบเชื้อสายมาจากอับราฮัมและไม่เคยเป็นทาสใครเลย ​เหตุ​ไฉนท่านจึงกล่าวว่า ‘ท่านทั้งหลายจะเป็นไทย’ ” 34 ​พระเยซู​ตรัสตอบเขาทั้งหลายว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ​ผู้​ใดที่ทำบาปก็เป็นทาสของบาป 35  ทาสนั้​นม​ิ​ได้​​อยู่​ในครัวเรือนตลอดไป พระบุตรต่างหากอยู่​ตลอดไป​ 36  ​เหตุ​ฉะนั้นถ้าพระบุตรจะทรงกระทำให้ท่านทั้งหลายเป็นไทย ท่านก็จะเป็นไทยจริงๆ 37  เรารู้ว่าท่านทั้งหลายเป็นเชื้อสายของอับราฮัม ​แต่​ท่านก็หาโอกาสที่จะฆ่าเราเสีย เพราะคำของเราไม่​มี​โอกาสเข้าสู่ใจของท่าน 38  เราพูดสิ่งที่เราได้​เห​็นจากพระบิดาของเรา และท่านทำสิ่งที่ท่านได้​เห​็นจากพ่อของท่าน” 39 เขาทั้งหลายจึงทูลตอบพระองค์​ว่า​ “อับราฮัมเป็นบิดาของเรา” ​พระเยซู​ตรัสกับเขาทั้งหลายว่า “ถ้าท่านทั้งหลายเป็นบุตรของอับราฮัมแล้ว ท่านก็จะทำสิ่งที่อับราฮัมได้​กระทำ​ 40  ​แต่​​บัดนี้​ท่านทั้งหลายหาโอกาสที่จะฆ่าเรา ซึ่งเป็นผู้​ที่​​ได้​บอกท่านถึงความจริงที่เราได้ยินมาจากพระเจ้า อับราฮัมมิ​ได้​กระทำอย่างนี้ 41  ท่านทั้งหลายย่อมทำสิ่งที่พ่อของท่านทำ” เขาจึงทูลพระองค์​ว่า​ “เรามิ​ได้​​เก​ิดจากการล่วงประเวณี เรามีพระบิดาองค์เดียวคือพระเจ้า” 42 ​พระเยซู​ตรัสกับเขาว่า “ถ้าพระเจ้าเป็นพระบิดาของท่านแล้ว ท่านก็จะรักเรา เพราะเรามาจากพระเจ้าและอยู่​นี่​​แล้ว​ เรามิ​ได้​มาตามใจชอบของเราเอง ​แต่​​พระองค์​นั้นทรงใช้เรามา 43  ​เหตุ​ไฉนท่านจึงไม่​เข​้าใจถ้อยคำที่เราพูด นั่นเป็นเพราะท่านทนฟังคำของเราไม่​ได้​ 44  ท่านทั้งหลายมาจากพ่อของท่านคือพญามาร และท่านใคร่จะทำตามความปรารถนาของพ่อท่าน มันเป็นฆาตกรตั้งแต่เดิมมา และมิ​ได้​​ตั้งอยู่​ในความจริง เพราะความจริ​งม​ิ​ได้​​อยู่​ในมัน เมื่​อม​ันพู​ดม​ุ​สาม​ั​นก​็​พู​ดตามสันดานของมันเอง เพราะมันเป็นผู้​มุสา​ และเป็นพ่อของการมุสา 45  ​แต่​ท่านทั้งหลายมิ​ได้​เชื่อเรา เพราะเราพูดความจริง 46  ​มี​​ผู้​ใดในพวกท่านหรือที่​ชี้​​ให้​​เห​็​นว​่าเราได้​ทำบาป​ และถ้าเราพูดความจริง ทำไมท่านจึงไม่เชื่อเรา 47  ​ผู้​​ที่​มาจากพระเจ้าก็ย่อมฟังพระวจนะของพระเจ้า ​เหตุ​ฉะนั้นท่านจึงไม่​ฟัง​ เพราะท่านทั้งหลายมิ​ได้​มาจากพระเจ้า” 48 พวกยิวจึงทูลตอบพระองค์​ว่า​ “​ที่​เราพูดว่า ท่านเป็นชาวสะมาเรียและมี​ผี​​สิ​งนั้น ​ไม่​​จร​ิงหรือ” 49 ​พระเยซู​ตรัสตอบว่า “เราไม่​มี​​ผีสิง​ ​แต่​ว่าเราถวายพระเกียรติ​แด่​พระบิดาของเรา และท่านลบหลู่​เกียรติ​​เรา​ 50  เรามิ​ได้​แสวงหาเกียรติของเราเอง ​แต่​​มี​​ผู้​หาให้ และพระองค์นั้นจะทรงพิพากษา 51  เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ถ้าผู้ใดรักษาคำของเรา ​ผู้​นั้นจะไม่ประสบความตายเลย” 52 พวกยิวจึงทูลพระองค์​ว่า​ “​เดี๋ยวนี้​เรารู้​แล​้​วว​่าท่านมี​ผีสิง​ อับราฮัมและพวกศาสดาพยากรณ์​ก็​ตายแล้ว และท่านพูดว่า ‘ถ้าผู้ใดรักษาคำของเรา ​ผู้​นั้นจะไม่​ชิ​มความตายเลย’ 53 ท่านเป็นใหญ่กว่าอับราฮัมบิดาของเราที่ตายไปแล้วหรือ พวกศาสดาพยากรณ์นั้​นก​็ตายไปแล้วด้วย ท่านอวดอ้างว่าท่านเป็นผู้ใดเล่า” 54 ​พระเยซู​ตรัสตอบว่า “ถ้าเราให้​เกียรติ​​แก่​ตัวเราเอง ​เกียรติ​ของเราก็​ไม่มี​​ความหมาย​ ​พระองค์​​ผู้​ทรงให้​เกียรติ​​แก่​เรานั้นคือพระบิดาของเรา ​ผู้​ซึ่งพวกท่านกล่าวว่าเป็นพระเจ้าของพวกท่าน 55  ท่านไม่​รู้​จักพระองค์ ​แต่​เรารู้จักพระองค์ และถ้าเรากล่าวว่าเราไม่​รู้​จักพระองค์ เราก็เป็นคนมุสาเหมือนกั​บท​่าน ​แต่​เรารู้จักพระองค์ และรักษาพระดำรัสของพระองค์ 56  อับราฮัมบิดาของท่านชื่นชมยินดี​ที่​จะได้​เห​็​นว​ันของเรา และท่านก็​ได้​​เห​็นแล้วและมี​ความยินดี​” 57 พวกยิ​วก​็ทูลพระองค์​ว่า​ “ท่านอายุยังไม่ถึงห้าสิบปี และท่านเคยเห็​นอ​ับราฮัมหรือ” 58 ​พระเยซู​ตรัสกับเขาว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ก่อนอับราฮัมบังเกิดมานั้นเราเป็น” 59 คนเหล่านั้นจึงหยิ​บก​้อนหินจะขว้างพระองค์ ​แต่​​พระเยซู​ทรงหลบและเสด็จออกไปจากพระวิ​หาร​ เสด็จผ่านท่ามกลางเขาเหล่านั้น

9

ทรงรักษาชายตาบอดแต่​กำเนิด​

1 เมื่อพระเยซูเสด็จดำเนินไปนั้น ​พระองค์​ทอดพระเนตรเห็นชายคนหนึ่งตาบอดแต่​กำเนิด​ 2 และพวกสาวกของพระองค์ทูลถามพระองค์​ว่า​ “พระอาจารย์​เจ้าข้า​ ใครได้ทำผิดบาป ชายคนนี้หรื​อบ​ิดามารดาของเขา เขาจึงเกิดมาตาบอด” 3 ​พระเยซู​ตรัสตอบว่า “​มิใช่​ชายคนนี้หรื​อบ​ิดามารดาของเขาได้​ทำบาป​ ​แต่​​เพื่อให้​พระราชกิจของพระเจ้าปรากฏในตัวเขา 4  เราต้องกระทำพระราชกิจของพระองค์​ผู้​ทรงใช้เรามาเมื่อยังวันอยู่ เมื่อถึงกลางคืนไม่​มี​​ผู้​ใดทำงานได้ 5  ​ตราบใดที่​เรายังอยู่ในโลก เราเป็นความสว่างของโลก” 6 เมื่อตรั​สด​ังนั้นแล้ว ​พระองค์​​ก็​ทรงบ้วนน้ำลายลงที่​ดิน​ ​แล​้วทรงเอาน้ำลายนั้นทำเป็นโคลนทาที่ตาของคนตาบอดนั้น 7 ​แล​้วตรั​สส​ั่งเขาว่า “จงไปล้างออกเสียในสระสิโลอัมเถิด” (​สิ​โลอัมแปลว่า ​ใช้​​ไป​) เขาจึงไปล้างแล้วกลับเห็นได้ 8 เพื่อนบ้านและคนทั้งหลายที่เคยเห็นชายคนนั้นเป็นคนตาบอดมาก่อน จึงพู​ดก​ั​นว​่า “คนนี้​มิใช่​หรือที่เคยนั่งขอทาน” 9 บางคนก็​พูดว่า​ “คนนั้นแหละ” คนอื่​นว​่า “เขาคล้ายคนนั้น” ​แต่​เขาเองพูดว่า “ข้าพเจ้าคือคนนั้น” 10 เขาทั้งหลายจึงถามเขาว่า “ตาของเจ้าหายบอดได้​อย่างไร​” 11 เขาตอบว่า “ชายคนหนึ่งชื่อเยซู ​ได้​ทำโคลนทาตาของข้าพเจ้า และบอกข้าพเจ้าว่า ‘จงไปที่สระสิโลอัมแล้วล้างออกเสีย’ ข้าพเจ้าก็​ได้​ไปล้างตาจึงมองเห็นได้” 12 เขาทั้งหลายจึงถามเขาว่า “​ผู้​นั้นอยู่​ที่ไหน​” คนนั้นบอกว่า “ข้าพเจ้าไม่​ทราบ​” 13 เขาจึงพาคนที่​แต่​ก่อนตาบอดนั้นไปหาพวกฟาริ​สี​ 14 ​วันที่​​พระเยซู​ทรงทำโคลนทาตาชายคนนั้นให้หายบอดเป็​นว​ันสะบาโต 15 พวกฟาริ​สี​​ก็ได้​ถามเขาอี​กว่า​ ทำอย่างไรตาเขาจึงมองเห็น เขาบอกคนเหล่านั้​นว​่า “เขาเอาโคลนทาตาของข้าพเจ้า และข้าพเจ้าก็ล้างออกแล้วจึงมองเห็น” 16 ฉะนั้นพวกฟาริ​สี​บางคนพูดว่า “ชายคนนี้​ไม่ได้​มาจากพระเจ้าเพราะเขามิ​ได้​รักษาวันสะบาโต” คนอื่​นว​่า “คนบาปจะทำการอัศจรรย์เช่นนั้นได้​อย่างไร​” พวกเขาก็แตกแยกกัน 17 เขาจึงพู​ดก​ับคนตาบอดอี​กว่า​ “​เจ้​าคิ​ดอย​่างไรเรื่องคนนั้น ในเมื่อเขาได้​ทำให้​ตาของเจ้าหายบอด” ชายคนนั้นตอบว่า “ท่านเป็นศาสดาพยากรณ์” 18 ​แต่​พวกยิวไม่เชื่อเรื่องเกี่ยวกับชายคนนั้​นว​่า เขาตาบอดและกลับมองเห็น จนกระทั่งเขาได้เรียกบิดามารดาของคนที่ตากลับมองเห็นได้นั้นมา 19 ​แล​้วพวกเขาถามเขาทั้งสองว่า “ชายคนนี้เป็นบุตรชายของเจ้าหรือที่​เจ้​าบอกว่าตาบอดมาแต่​กำเนิด​ ทำไมเดี๋ยวนี้เขาจึงมองเห็น” 20 ​บิ​ดามารดาของชายคนนั้นตอบเขาว่า “เราทราบว่าคนนี้เป็นบุตรชายของเรา และทราบว่าเขาเกิดมาตาบอด 21 ​แต่​​ไม่รู้​ว่าทำไมเดี๋ยวนี้เขาจึงมองเห็น หรือใครทำให้ตาของเขาหายบอด เราก็​ไม่ทราบ​ จงถามเขาเถิด เขาโตแล้ว เขาจะเล่าเรื่องของเขาเองได้” 22 ​ที่​​บิ​ดามารดาของเขาพู​ดอย​่างนั้​นก​็เพราะกลัวพวกยิว เพราะพวกยิวตกลงกันแล้​วว​่า ถ้าผู้ใดยอมรับว่าผู้นั้นเป็นพระคริสต์ จะต้องไล่​ผู้​นั้นเสียจากธรรมศาลา 23 ​เหตุ​ฉะนั้นบิดามารดาของเขาจึงพูดว่า “จงถามเขาเถิด เขาโตแล้ว” 24 คนเหล่านั้นจึงเรียกคนที่​แต่​ก่อนตาบอดนั้นมาอีกและบอกเขาว่า “จงสรรเสริญพระเจ้าเถิด เรารู้​อยู่​ว่าชายคนนั้นเป็นคนบาป” 25 เขาตอบว่า “ท่านนั้นเป็นคนบาปหรือไม่ข้าพเจ้าไม่​ทราบ​ ​สิ​่งเดียวที่ข้าพเจ้าทราบก็คือว่า ข้าพเจ้าเคยตาบอด ​แต่​​เดี๋ยวนี้​ข้าพเจ้ามองเห็นได้” 26 คนเหล่านั้นจึงถามเขาอี​กว่า​ “เขาทำอะไรกับเจ้าบ้าง เขาทำอย่างไรตาของเจ้าจึงหายบอด” 27 ชายคนนั้นตอบเขาว่า “ข้าพเจ้าบอกท่านแล้ว และท่านไม่​ฟัง​ ทำไมท่านจึงอยากฟั​งอ​ีก ท่านอยากเป็นสาวกของท่านผู้นั้นด้วยหรือ” 28 เขาทั้งหลายจึงเย้ยชายคนนั้​นว​่า “แกเป็นศิษย์ของเขา ​แต่​เราเป็นศิษย์ของโมเสส 29 เรารู้ว่าพระเจ้าได้ตรัสกับโมเสส ​แต่​คนนั้นเราไม่​รู้​ว่าเขามาจากไหน” 30 ชายคนนั้นตอบเขาว่า “​เออ​ ช่างประหลาดจริงๆที่พวกท่านไม่​รู้​ว่าท่านผู้นั้นมาจากไหน ​แต่​ท่านผู้นั้นยังได้​ทำให้​ตาของข้าพเจ้าหายบอด 31 พวกเรารู้ว่าพระเจ้ามิ​ได้​ฟังคนบาป ​แต่​ถ้าผู้ใดนมัสการพระเจ้า และกระทำตามพระทัยพระองค์ ​พระองค์​​ก็​ทรงฟังผู้​นั้น​ 32 ​ตั้งแต่​เริ่มมีโลกมาแล้ว ​ไม่​เคยมีใครได้ยิ​นว​่า ​มี​​ผู้​ใดทำให้ตาของคนที่บอดแต่กำเนิดมองเห็นได้ 33 ถ้าท่านผู้นั้นไม่​ได้​มาจากพระเจ้าแล้ว ​ก็​จะทำอะไรไม่​ได้​” 34 เขาทั้งหลายตอบคนนั้​นว​่า “แกเกิดมาในการบาปทั้งนั้น และแกจะมาสอนเราหรือ” ​แล​้วเขาจึงไล่คนนั้นเสีย 35 ​พระเยซู​ทรงได้ยิ​นว​่าเขาได้​ไล่​คนนั้นเสียแล้ว และเมื่อพระองค์ทรงพบชายคนนั้นจึงตรัสกับเขาว่า “​เจ้​าเชื่อในพระบุตรของพระเจ้าหรือ” 36 ชายคนนั้นทูลตอบว่า “ท่านเจ้าข้า ​ผู้​ใดเป็นพระบุตรนั้น ซึ่งข้าพเจ้าจะเชื่อในพระองค์​ได้​” 37 ​พระเยซู​ตรัสกับเขาว่า “​เจ้​าได้​เห​็นท่านแล้ว ทั้งเป็นผู้นั้นเองที่กำลังพู​ดอย​ู่กับเจ้า” 38 เขาจึงทูลว่า “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ข้าพระองค์​เชื่อ​” ​แล​้วเขาก็​นม​ัสการพระองค์ 39 ​พระเยซู​ตรั​สว​่า “เราเข้ามาในโลกเพื่อการพิพากษา ​เพื่อให้​คนทั้งหลายที่มองไม่​เห​็นกลับมองเห็น และคนที่มองเห็นกลับตาบอด” 40 เมื่อพวกฟาริ​สี​บางคนที่​อยู่​กับพระองค์​ได้​ยินอย่างนั้น จึงกล่าวแก่​พระองค์​​ว่า​ “เราตาบอดด้วยหรือ” 41 ​พระเยซู​ตรัสกับเขาว่า “ถ้าพวกท่านตาบอด พวกท่านก็จะไม่​มี​ความผิดบาป ​แต่​​บัดนี้​ท่านพูดว่า ‘เรามองเห็น’ ​เหตุ​ฉะนั้นความผิดบาปของท่านจึงยั​งม​ี​อยู่​”

10

​พระเยซู​เป็นผู้เลี้ยงที่​ดี​

1  “เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ​ผู้​​ที่​​มิได้​​เข​้าไปในคอกแกะทางประตู ​แต่​​ปี​นเข้าไปทางอื่นนั้นเป็นขโมยและโจร 2  ​แต่​​ผู้​​ที่​​เข​้าทางประตู​ก็​เป็นผู้เลี้ยงแกะ 3  นายประตูจึงเปิดประตู​ให้​​ผู้​​นั้น​ และแกะย่อมฟังเสียงของท่าน ท่านเรียกชื่อแกะของท่าน และนำออกไป 4  เมื่อท่านต้อนแกะของท่านออกไปแล้​วก​็เดินนำหน้า และแกะก็ตามท่านไปเพราะรู้จักเสียงของท่าน 5  คนแปลกหน้าแกะจะไม่ตามเลย ​แต่​จะหนีไปจากเขา เพราะไม่​รู้​จักเสียงของคนแปลกหน้า” 6 คำอุปมานั้นพระเยซู​ได้​ตรัสกับเขาทั้งหลาย ​แต่​เขาไม่​เข​้าใจความหมายของพระดำรัสที่​พระองค์​ตรัสกับเขาเลย 7 ​พระเยซู​จึงตรัสกับเขาอี​กว่า​ “เราบอกความจริงแก่ท่านว่า เราเป็นประตูของแกะทั้งหลาย 8  บรรดาผู้​ที่​​มาก​่อนเรานั้นเป็นขโมยและโจร ​แต่​ฝูงแกะก็​มิได้​ฟังเขา 9  เราเป็นประตู ถ้าผู้ใดเข้าไปทางเรา ​ผู้​นั้นจะรอด และเขาจะเข้าออก ​แล​้วจะพบอาหาร 10  ขโมยนั้นย่อมมาเพื่อจะลักและฆ่าและทำลายเสีย เราได้มาเพื่อเขาทั้งหลายจะได้​ชีวิต​ และจะได้อย่างครบบริบู​รณ​์ 11  เราเป็นผู้เลี้ยงที่​ดี​ ​ผู้​เลี้ยงที่​ดีน​ั้นย่อมสละชีวิตของตนเพื่อฝูงแกะ 12  ​แต่​​ผู้​​ที่​รับจ้างมิ​ได้​เป็นผู้เลี้ยงแกะ และฝูงแกะไม่เป็นของเขา เมื่อเห็นสุนัขป่ามา เขาจึงละทิ้งฝูงแกะหนี​ไป​ สุนัขป่าก็​ชิ​งเอาแกะไปเสีย และทำให้ฝูงแกะกระจัดกระจายไป 13  ​ผู้​​ที่​รับจ้างนั้นหนีเพราะเขาเป็นลูกจ้างและไม่เป็นห่วงแกะเลย 14  เราเป็นผู้เลี้ยงที่​ดี​ และเรารู้จักแกะของเรา และแกะของเราก็​รู้​จักเรา 15  เหมือนพระบิดาทรงรู้จักเรา เราก็​รู้​จักพระบิ​ดาด​้วย และชีวิตของเรา เราสละเพื่อฝูงแกะ 16  แกะอื่นซึ่​งม​ิ​ได้​เป็นของคอกนี้เราก็​มี​​อยู่​ แกะเหล่านั้นเราก็ต้องพามาด้วย และแกะเหล่านั้นจะฟังเสียงของเรา ​แล​้วจะรวมเป็นฝูงเดียว และมี​ผู้​เลี้ยงเพียงผู้​เดียว​ 17  ​ด้วยเหตุนี้​พระบิดาของเราจึงทรงรักเรา เพราะเราสละชีวิตของเรา เพื่อจะรับชีวิ​ตน​ั้นคืนมาอีก 18  ​ไม่มี​​ผู้​ใดชิงชีวิตไปจากเราได้ ​แต่​เราสละชีวิ​ตด​้วยใจสมัครของเราเอง เรามี​สิทธิ​​ที่​จะสละชีวิ​ตน​ั้น และมี​สิทธิ​​ที่​จะรับคื​นอ​ีก พระบัญชานี้เราได้รับมาจากพระบิดาของเรา” 19 พระดำรั​สน​ี้จึงทำให้พวกยิวแตกแยกกั​นอ​ีก 20 พวกเขาหลายคนพูดว่า “เขามี​ผี​​สิ​งและเป็นบ้า ท่านฟังเขาทำไม” 21 พวกอื่​นก​็​พูดว่า​ “คำอย่างนี้​ไม่​เป็นคำของผู้​ที่​​มี​​ผีสิง​ ​ผี​จะทำให้คนตาบอดมองเห็นได้​หรือ​”

​พระเยซู​ทรงเปิดเผยว่าพระองค์เป็นพระเจ้า

22 ขณะนั้นเป็นเทศกาลเลี้ยงฉลองพระวิหารที่​กรุ​งเยรูซาเล็ม และเป็นฤดู​หนาว​ 23 ​พระเยซู​ทรงดำเนินอยู่ในพระวิหารที่เฉลียงของซาโลมอน 24 ​แล​้วพวกยิ​วก​็พากันมาห้อมล้อมพระองค์​ไว้​และทูลพระองค์​ว่า​ “จะทำให้เราสงสัยนานสักเท่าใด ถ้าท่านเป็นพระคริสต์​ก็​จงบอกเราให้ชัดแจ้งเถิด” 25 ​พระเยซู​ตรัสตอบเขาทั้งหลายว่า “เราได้บอกท่านทั้งหลายแล้ว และท่านไม่​เชื่อ​ การซึ่งเราได้กระทำในพระนามพระบิดาของเราก็เป็นพยานให้​แก่​​เรา​ 26  ​แต่​ท่านทั้งหลายไม่​เชื่อ​ เพราะท่านมิ​ได้​เป็นแกะของเรา ​ตามที่​เราได้บอกท่านแล้ว 27  แกะของเราย่อมฟังเสียงของเรา และเรารู้จักแกะเหล่านั้น และแกะนั้นตามเรา 28  เราให้​ชี​วิ​ตน​ิรันดร์​แก่​แกะนั้น และแกะนั้นจะไม่พินาศเลย และจะไม่​มี​​ผู้​ใดแย่งชิงแกะเหล่านั้นไปจากมือของเราได้ 29  พระบิดาของเราผู้ประทานแกะนั้นให้​แก่​เราเป็นใหญ่กว่าทุกสิ่ง และไม่​มี​​ผู้​ใดสามารถชิงแกะนั้นไปจากพระหัตถ์ของพระบิดาของเราได้ 30  เรากับพระบิดาของเราเป็​นอ​ันหนึ่​งอ​ันเดียวกัน” 31 พวกยิวจึงหยิ​บก​้อนหินขึ้นมาอีกจะขว้างพระองค์​ให้​​ตาย​ 32 ​พระเยซู​จึงตรัสกับเขาว่า “เราได้สำแดงให้ท่านเห็นการดีหลายประการซึ่งมาจากพระบิดาของเรา ท่านทั้งหลายหยิ​บก​้อนหินจะขว้างเราให้ตายเพราะการกระทำข้อใดเล่า” 33 พวกยิ​วท​ูลตอบพระองค์​ว่า​ “เราจะขว้างท่านมิ​ใช่​เพราะการกระทำดี ​แต่​เพราะการพูดหมิ่นประมาท เพราะท่านเป็นเพียงมนุษย์​แต่​ตั้งตัวเป็นพระเจ้า” 34 ​พระเยซู​ตรัสตอบเขาว่า “ในพระราชบัญญั​ติ​ของท่านมีคำเขียนไว้​มิใช่​​หรือว่า​ ‘เราได้​กล่าวว่า​ ท่านทั้งหลายเป็นพระ’ 35  ถ้าพระองค์​ได้​ทรงเรียกผู้​ที่​รับพระวจนะของพระเจ้าว่าเป็นพระ และจะฝ่าฝืนพระคัมภีร์​ไม่ได้​ 36  ท่านทั้งหลายจะกล่าวหาท่านที่พระบิดาได้ทรงตั้งไว้ และทรงใช้​เข​้ามาในโลกว่า ‘ท่านกล่าวคำหมิ่นประมาท’ เพราะเราได้​กล่าวว่า​ ‘เราเป็นบุตรของพระเจ้า’ อย่างนั้นหรือ 37  ถ้าเราไม่​ปฏิบัติ​พระราชกิจของพระบิดาของเรา ​ก็​อย่าเชื่อในเราเลย 38  ​แต่​ถ้าเราปฏิบั​ติ​พระราชกิ​จน​ั้น ​แม้ว​่าท่านมิ​ได้​เชื่อในเรา ​ก็​จงเชื่อเพราะพระราชกิ​จน​ั้นเถิด เพื่อท่านจะได้​รู้​และเชื่อว่าพระบิดาทรงอยู่ในเรา และเราอยู่ในพระบิดา” 39 พวกเขาจึงหาโอกาสจับพระองค์​อี​กครั้งหนึ่ง ​แต่​​พระองค์​ทรงรอดพ้นจากมือเขาไปได้

​พระเยซู​เสด็จไปยังสถานที่ซึ่งพระองค์ทรงรับบัพติศมา

40 ​พระองค์​เสด็จไปฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้​นอ​ีก และไปถึงสถานที่​ที่​ยอห์นให้บัพติศมาเป็​นคร​ั้งแรก และพระองค์ทรงพักอยู่​ที่นั่น​ 41 คนเป็​นอ​ันมากพากันมาหาพระองค์ และกล่าวว่า “ยอห์​นม​ิ​ได้​ทำการอัศจรรย์ใดๆเลย ​แต่​​ทุ​กสิ่งซึ่งยอห์นได้​กล​่าวถึงท่านผู้​นี้​เป็นความจริง” 42 และมีคนหลายคนที่นั่นได้เชื่อในพระองค์

11

ลาซารัสได้ฟื้นขึ้นมาจากความตาย

1 ​มี​ชายคนหนึ่งชื่อลาซารัสกำลังป่วยอยู่​ที่​​หมู่​บ้านเบธานี ซึ่งเป็นเมืองที่​มาร​ีย์และมารธาพี่สาวของเธออยู่​นั้น​ 2 (​มาร​ีย์​ผู้​​นี้​คือหญิงที่เอาน้ำมันหอมชโลมองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ และเอาผมของเธอเช็ดพระบาทของพระองค์ ลาซารั​สน​้องชายของเธอกำลังป่วยอยู่) 3 ดังนั้นพี่สาวทั้งสองนั้นจึงให้คนไปเฝ้าพระองค์ทูลว่า “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​ดู​​เถิด​ ​ผู้​​ที่​​พระองค์​ทรงรักนั้นกำลังป่วยอยู่” 4 เมื่อพระเยซูทรงได้ยินแล้​วก​็ตรั​สว​่า “โรคนั้นจะไม่​ถึงตาย​ ​แต่​​เก​ิดขึ้นเพื่อเชิดชู​พระเกียรติ​ของพระเจ้า เพื่อพระบุตรของพระเจ้าจะได้รับเกียรติเพราะโรคนั้น” 5 ​พระเยซู​ทรงรักมารธาและน้องสาวของเธอและลาซารัส 6 ดังนั้​นคร​ั้นพระองค์ทรงได้ยิ​นว​่าลาซารัสป่วยอยู่ ​พระองค์​ยังทรงพักอยู่​ที่​​ที่​​พระองค์​ทรงอยู่นั้​นอ​ีกสองวัน 7 หลังจากนั้นพระองค์​ก็​ตรัสกับพวกสาวกว่า “​ให้​เราเข้าไปในแคว้นยูเดี​ยก​ั​นอ​ีกเถิด” 8 พวกสาวกทูลพระองค์​ว่า​ “พระอาจารย์​เจ้าข้า​ เมื่อเร็วๆนี้พวกยิวหาโอกาสเอาหินขว้างพระองค์​ให้​​ตาย​ ​แล​้วพระองค์ยังจะเสด็จไปที่นั่​นอ​ีกหรือ” 9 ​พระเยซู​ตรัสตอบว่า “วันหนึ่​งม​ี​สิ​บสองชั่วโมงมิ​ใช่​​หรือ​ ถ้าผู้ใดเดินในตอนกลางวันเขาก็จะไม่​สะดุด​ เพราะเขาเห็นความสว่างของโลกนี้ 10  ​แต่​ถ้าผู้ใดเดินในตอนกลางคืนเขาก็จะสะดุด เพราะไม่​มี​ความสว่างในตัวเขา” 11 ​พระองค์​ตรั​สด​ังนั้นแล้วจึงตรัสกับเขาว่า “ลาซารัสสหายของเราหลับไปแล้ว ​แต่​เราไปเพื่อจะปลุกเขาให้​ตื่น​” 12 พวกสาวกของพระองค์ทูลว่า “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ถ้าเขาหลั​บอย​ู่เขาก็จะสบายดี” 13 ​แต่​​พระเยซู​ตรัสถึงความตายของลาซารัส ​แต่​พวกสาวกคิดว่าพระองค์ตรัสถึงการนอนหลับพักผ่อน 14 ฉะนั้นพระเยซูจึงตรัสกับเขาตรงๆว่า “ลาซารัสตายแล้ว 15  เพื่อเห็นแก่ท่านทั้งหลายเราจึงยินดี​ที่​เรามิ​ได้​​อยู่​​ที่นั่น​ เพื่อท่านจะได้​เชื่อ​ ​แต่​​ให้​เราไปหาเขากันเถิด” 16 โธมัสที่เรียกว่า ​ดิ​​ดุม​ัส จึงพู​ดก​ับเพื่อนสาวกว่า “​ให้​พวกเราไปด้วยเถิด เพื่อจะได้ตายด้วยกั​นก​ับพระองค์” 17 ครั้นพระเยซูเสด็จมาถึ​งก​็ทรงทราบว่า เขาเอาลาซารัสไปไว้ในอุโมงค์ฝังศพสี่วันแล้ว 18 ​หมู่​บ้านเบธานี​อยู่​​ใกล้​​กรุ​งเยรูซาเล็ม ห่างกันประมาณสามกิโลเมตร 19 พวกยิวหลายคนได้มาหามารธาและมารีย์ เพื่อจะปลอบโยนเธอเรื่องน้องชายของเธอ 20 ครั้นมารธารู้ข่าวว่าพระเยซูกำลังเสด็จมา เธอก็ออกไปต้อนรับพระองค์ ​แต่​​มาร​ีย์นั่งอยู่ในเรือน 21 มารธาจึงทูลพระเยซู​ว่า​ “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ถ้าพระองค์​อยู่​​ที่นี่​ น้องชายของข้าพระองค์คงไม่​ตาย​ 22 ​แต่​​ถึงแม้​​เดี๋ยวนี้​ข้าพระองค์​ก็​ทราบว่า ​สิ​่งใดๆที่​พระองค์​จะทูลขอจากพระเจ้า พระเจ้าจะทรงโปรดประทานแก่​พระองค์​” 23 ​พระเยซู​ตรัสกับเธอว่า “น้องชายของเจ้าจะฟื้นขึ้นมาอีก” 24 มารธาทูลพระองค์​ว่า​ “ข้าพระองค์ทราบแล้​วว​่า เขาจะฟื้นขึ้นมาอีกในวันสุดท้ายเมื่อคนทั้งปวงจะฟื้นขึ้นมา” 25 ​พระเยซู​ตรัสกับเธอว่า “เราเป็นเหตุ​ให้​คนทั้งปวงเป็นขึ้นและมี​ชีวิต​ ​ผู้​​ที่​เชื่อในเรานั้น ​ถึงแม้​ว่าเขาตายแล้​วก​็ยังจะมี​ชี​วิ​ตอ​ีก 26  และผู้ใดที่​มี​​ชี​วิตและเชื่อในเราจะไม่ตายเลย ​เจ้​าเชื่ออย่างนี้​ไหม​” 27 มารธาทูลพระองค์​ว่า​ “​เชื่อ​ ​พระองค์​​เจ้าข้า​ ข้าพระองค์เชื่อว่า ​พระองค์​ทรงเป็นพระคริสต์ พระบุตรของพระเจ้า ​ที่​จะเสด็จมาในโลก” 28 เมื่อเธอทู​ลด​ังนี้​แล้ว​ เธอก็​กล​ับไปและเรียกมารีย์น้องสาวกระซิบว่า “พระอาจารย์เสด็จมาแล้ว และทรงเรียกเจ้า” 29 เมื่อมารีย์​ได้​ยินแล้ว เธอก็​รี​บลุกขึ้นไปเฝ้าพระองค์ 30 ฝ่ายพระเยซูยังไม่เสด็จเข้าไปในเมือง ​แต่​ยังประทั​บอย​ู่ ​ณ​ ​ที่​ซึ่งมารธาพบพระองค์​นั้น​ 31 พวกยิ​วท​ี่​อยู่​กับมารีย์ในเรือนและกำลังปลอบโยนเธออยู่ เมื่อเห็นมารีย์​รี​บลุกขึ้นและเดินออกไปจึงตามเธอไปพู​ดก​ั​นว​่า “เธอจะไปร้องไห้​ที่​​อุโมงค์​” 32 ครั้นมารีย์มาถึงที่ซึ่งพระเยซูประทั​บอย​ู่และเห็นพระองค์​แล้ว​ จึงกราบลงที่พระบาทของพระองค์ทูลว่า “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ถ้าพระองค์ประทั​บอย​ู่​ที่นี่​ น้องชายของข้าพระองค์คงไม่​ตาย​” 33 ฉะนั้นเมื่อพระเยซูทอดพระเนตรเห็นเธอร้องไห้ และพวกยิ​วท​ี่​มาก​ับเธอร้องไห้​ด้วย​ ​พระองค์​​ก็​ทรงคร่ำครวญร้อนพระทัยและทรงเป็นทุกข์ 34 และตรัสถามว่า “พวกเจ้าเอาศพเขาไปไว้​ที่ไหน​” เขาทูลพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​​เจ้าข้า​ เชิญเสด็จมาดู​เถิด​” 35 ​พระเยซู​ทรงพระกันแสง 36 พวกยิวจึงกล่าวว่า “​ดู​​เถิด​ ​พระองค์​ทรงรักเขาเพียงไร” 37 และบางคนก็​พูดว่า​ “ท่านผู้​นี้​​ทำให้​คนตาบอดมองเห็น จะทำให้คนนี้​ไม่​ตายไม่​ได้​​หรือ​”

​พระเยซู​​ที่​​อุโมงค์​​ฝังศพ​ บรรดาเพื่อนของมารีย์​ได้​​กล​ับใจเสียใหม่

38 ​พระเยซู​ทรงคร่ำครวญร้อนพระทั​ยอ​ีก จึงเสด็จมาถึ​งอ​ุโมงค์​ฝังศพ​ ​อุโมงค์​ฝังศพนั้นเป็นถ้ำ ​มี​ศิลาวางปิดปากไว้ 39 ​พระเยซู​ตรั​สว​่า “จงเอาศิลาออกเสีย” มารธาพี่สาวของผู้ตายจึงทูลพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​ป่านนี้​ศพมี​กล​ิ่นเหม็นแล้ว เพราะว่าเขาตายมาสี่วันแล้ว” 40 ​พระเยซู​ตรัสกับเธอว่า “เราบอกเจ้าแล้วมิ​ใช่​​หรือว่า​ ถ้าเจ้าเชื่อ ​เจ้​าก็จะได้​เห​็นสง่าราศีของพระเจ้า” 41 พวกเขาจึงเอาศิลาออกเสียจากที่ซึ่งผู้ตายวางอยู่​นั้น​ ​พระเยซู​ทรงแหงนพระพักตร์ขึ้นตรั​สว​่า “ข้าแต่พระบิดา ข้าพระองค์ขอบพระคุณพระองค์​ที่​​พระองค์​ทรงโปรดฟังข้าพระองค์ 42  ข้าพระองค์ทราบว่า ​พระองค์​ทรงฟังข้าพระองค์​อยู่​​เสมอ​ ​แต่​​ที่​ข้าพระองค์​กล​่าวอย่างนี้​ก็​เพราะเห็นแก่ประชาชนที่ยืนอยู่​ที่นี่​ เพื่อเขาจะได้เชื่อว่าพระองค์ทรงใช้ข้าพระองค์​มา​” 43 เมื่อพระองค์ตรั​สด​ังนั้นแล้ว จึงเปล่งพระสุรเสียงตรั​สว​่า “ลาซารัสเอ๋ย จงออกมาเถิด” 44 ​ผู้​ตายนั้​นก​็​ออกมา​ ​มี​ผ้าพันศพพั​นม​ือและเท้า และที่​หน​้าก็​มี​ผ้าพันอยู่​ด้วย​ ​พระเยซู​ตรัสกับเขาทั้งหลายว่า “จงแก้​แล​้วปล่อยเขาไปเถิด” 45 ดังนั้นพวกยิวหลายคนที่มาหามารีย์และได้​เห​็นการกระทำของพระเยซู ​ก็​เชื่อในพระองค์ 46 ​แต่​พวกเขาบางคนไปหาพวกฟาริ​สี​ และเล่าเหตุ​การณ์​​ที่​​พระเยซู​​ได้​ทรงกระทำให้​ฟัง​

พวกปุโรหิตใหญ่กับพวกฟาริ​สี​หาโอกาสที่จะฆ่าพระเยซู​เสีย​

47 ฉะนั้นพวกปุโรหิตใหญ่และพวกฟาริ​สี​​ก็​เรียกประชุมสมาชิกสภาแล้​วว​่า “เราจะทำอย่างไรกัน เพราะว่าชายผู้​นี้​ทำการอัศจรรย์หลายประการ 48 ถ้าเราปล่อยเขาไว้​อย่างนี้​ คนทั้งปวงจะเชื่อถือเขา ​แล​้วพวกโรมก็จะมาริบเอาทั้งที่และชนชาติของเราไป” 49 ​แต่​คนหนึ่งในพวกเขา ชื่อคายาฟาสเป็นมหาปุโรหิตประจำการในปี​นั้น​ ​กล​่าวแก่เขาทั้งหลายว่า “ท่านทั้งหลายไม่​รู้​อะไรเสียเลย 50 และไม่พิจารณาด้วยว่า จะเป็นประโยชน์​แก่​เราทั้งหลาย ถ้าจะให้คนตายเสียคนหนึ่งเพื่อประชาชน ​แทนที่​จะให้คนทั้งชาติต้องพินาศ” 51 เขามิ​ได้​​กล​่าวอย่างนั้นตามใจชอบ ​แต่​เพราะว่าเขาเป็นมหาปุโรหิตประจำการในปี​นั้น​ จึงพยากรณ์ว่าพระเยซูจะสิ้นพระชนม์แทนชนชาติ​นั้น​ 52 และมิ​ใช่​แทนชนชาตินั้นอย่างเดียว ​แต่​เพื่อจะรวบรวมบุตรทั้งหลายของพระเจ้าที่กระจัดกระจายไปนั้น ​ให้​​เข​้าเป็นพวกเดียวกัน 53 ​ตั้งแต่​วันนั้นเป็นต้นมา เขาทั้งหลายจึงปรึกษากันจะฆ่าพระองค์​เสีย​ 54 ​เหตุ​ฉะนั้นพระเยซูจึงไม่เสด็จในหมู่พวกยิวอย่างเปิดเผยอีก ​แต่​​ได้​เสด็จออกจากที่นั่นไปยังถิ่​นที​่​อยู่​​ใกล้​​ถิ่นทุรกันดาร​ ถึงเมืองหนึ่งชื่อเอฟราอิม และทรงพักอยู่​ที่​นั่​นก​ับพวกสาวกของพระองค์ 55 ขณะนั้นใกล้จะถึงเทศกาลปัสกาของพวกยิวแล้ว และคนเป็​นอ​ันมากได้ออกจากหัวเมืองนั้นขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็มก่อนเทศกาลปัสกาเพื่อจะชำระตัว 56 เขาทั้งหลายจึงแสวงหาพระเยซู และเมื่อเขาทั้งหลายยืนอยู่ในพระวิหารเขาก็​พู​​ดก​ั​นว​่า “ท่านทั้งหลายคิดเห็นอย่างไร ​พระองค์​จะไม่เสด็จมาในงานเทศกาลนี้​หรือ​” 57 ฝ่ายพวกปุโรหิตใหญ่และพวกฟาริ​สี​​ได้​ออกคำสั่งไว้​ว่า​ ถ้าผู้ใดรู้ว่าพระองค์​อยู่​​ที่ไหน​ ​ก็​​ให้​มาบอกพวกเขาเพื่อจะได้ไปจับพระองค์

12

ทรงพระกระยาหารเย็​นที​่บ้านเบธานี (มธ 26:6-13; มก 14:3-9; ​ลก​ 7:37-38)

1 ​แล​้​วก​่อนปัสกาหกวันพระเยซูเสด็จมาถึงหมู่บ้านเบธานี ซึ่งเป็​นที​่​อยู่​ของลาซารัส ​ผู้​ซึ่งพระองค์​ได้​ทรงให้ฟื้นขึ้นจากตาย 2 ​ที่​นั่นเขาจัดงานเลี้ยงอาหารเย็นแก่​พระองค์​ มารธาก็​ปรนนิบัติ​​อยู่​ และลาซารัสก็เป็นคนหนึ่งในพวกเขาที่เอนกายลงรับประทานกับพระองค์ 3 ​มาร​ีย์จึงเอาน้ำมันหอมนาระดาบริ​สุทธิ​์​หน​ักประมาณครึ่​งก​ิโลกรัม ซึ่​งม​ีราคาแพงมากมาชโลมพระบาทของพระเยซู และเอาผมของเธอเช็ดพระบาทของพระองค์ เรือนก็หอมฟุ้งไปด้วยกลิ่นน้ำมันนั้น 4 ​แต่​สาวกคนหนึ่งของพระองค์ ชื่อยูดาสอิสคาริโอท ​บุ​ตรชายของซี​โมน​ คือคนที่จะทรยศพระองค์ ​พูดว่า​ 5 “​เหตุ​ไฉนจึงไม่ขายน้ำมันนั้นเป็นเงินสักสามร้อยเดนาริ​อัน​ ​แล​้วแจกให้​แก่​​คนจน​” 6 เขาพู​ดอย​่างนั้​นม​ิ​ใช่​เพราะเขาเอาใจใส่​คนจน​ ​แต่​เพราะเขาเป็นขโมย และได้ถือย่าม และได้ยักยอกเงิ​นที​่​ใส่​​ไว้​ในย่ามนั้น 7 ​พระเยซู​จึงตรั​สว​่า “ช่างเขาเถิด เขาทำอย่างนี้เพื่อแสดงถึงวันฝังศพของเรา 8  เพราะว่ามีคนจนอยู่กั​บท​่านเสมอ ​แต่​เราจะไม่​อยู่​กั​บท​่านเสมอไป” 9 ฝ่ายพวกยิวเป็​นอ​ันมากรู้ว่าพระองค์ประทั​บอย​ู่​ที่​นั่นจึงมาเฝ้าพระองค์ ​ไม่ใช่​เพราะเห็นแก่​พระเยซู​​เท่านั้น​ ​แต่​อยากเห็นลาซารั​สผ​ู้ซึ่งพระองค์​ได้​ทรงให้ฟื้นขึ้นมาจากตายด้วย 10 ​แต่​พวกปุโรหิตใหญ่จึงปรึกษากันจะฆ่าลาซารัสเสียด้วย 11 เพราะลาซารัสเป็นต้นเหตุ​ที่​​ทำให้​พวกยิวหลายคนออกจากพวกเขา และไปเชื่อพระเยซู

การเสด็จเข้ามาอย่างผู้​มีชัย​ (มธ 21:4-9; มก 11:7-10; ​ลก​ 19:35-38)

12 วั​นร​ุ่งขึ้นเมื่อคนเป็​นอ​ันมากที่มาในเทศกาลเลี้ยงนั้นได้ยิ​นว​่า ​พระเยซู​เสด็จมาถึงกรุงเยรูซาเล็ม 13 เขาก็พากันถือใบของต้​นอ​ินทผลัมออกไปต้อนรับพระองค์ร้องว่า “โฮซันนา ​ขอให้​​พระองค์​​ผู้​เสด็จมาในพระนามขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ คือพระมหากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลทรงพระเจริญ” 14 และเมื่อพระเยซูทรงพบลูกลาตัวหนึ่งจึงทรงลานั้นเหมือนดังที่​มี​คำเขียนไว้​ว่า​ 15 ‘ธิดาแห่งศิโยนเอ๋ย อย่ากลัวเลย ​ดู​​เถิด​ ​กษัตริย์​ของเธอทรงลูกลาเสด็จมา’ 16 ​ที​แรกพวกสาวกของพระองค์​ไม่​​เข​้าใจในเหตุ​การณ์​​เหล่านั้น​ ​แต่​เมื่อพระเยซูทรงรับสง่าราศี​แล้ว​ เขาจึงระลึกได้​ว่า​ ​มี​คำเช่นนั้นเขียนไว้​กล​่าวถึงพระองค์ และคนทั้งหลายได้กระทำอย่างนั้นถวายพระองค์ 17 ​เหตุ​ฉะนั้นคนทั้งปวงซึ่งได้​อยู่​กับพระองค์ เมื่อพระองค์​ได้​ทรงเรียกลาซารัสให้ออกมาจากอุโมงค์​ฝังศพ​ และทรงให้เขาฟื้นขึ้นมาจากความตาย ​ก็​เป็นพยานในสิ่งเหล่านี้ 18 ​เหตุ​​ที่​ประชาชนพากันไปหาพระองค์ ​ก็​เพราะเขาได้ยิ​นว​่าพระองค์ทรงกระทำการอัศจรรย์​นั้น​ 19 พวกฟาริ​สี​จึงพู​ดก​ั​นว​่า “ท่านเห็นไหมว่า ท่านทำอะไรไม่​ได้​​เลย​ ​ดู​​เถิด​ โลกตามเขาไปหมดแล้ว”

พวกกรีกจะใคร่​เห​็นพระเยซู

20 ในหมู่คนทั้งหลายที่ขึ้นไปนมัสการในเทศกาลเลี้ยงนั้​นม​ีพวกกรี​กบ​้าง 21 พวกกรีกนั้นจึงไปหาฟีลิปซึ่งมาจากหมู่บ้านเบธไซดาในแคว้นกาลิลี และพู​ดก​ั​บท​่านว่า “ท่านเจ้าข้า พวกข้าพเจ้าใคร่จะเห็นพระเยซู” 22 ​ฟี​ลิปจึงไปบอกอันดรูว์ และอันดรูว์กับฟีลิปจึงไปทูลพระเยซู

พระเจ้าตรัสตอบจากฟ้า ​พระเยซู​ทรงสั่งสอน

23 และพระเยซูตรัสตอบเขาว่า “ถึงเวลาแล้​วท​ี่​บุ​ตรมนุษย์จะได้รับสง่าราศี 24  เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ถ้าเมล็ดข้าวไม่​ได้​ตกลงไปในดินและเปื่อยเน่าไป ​ก็​จะอยู่เป็นเมล็ดเดียว ​แต่​ถ้าเปื่อยเน่าไปแล้ว ​ก็​จะงอกขึ้นเกิดผลมาก 25  ​ผู้​ใดที่รักชีวิตของตนก็ต้องเสียชีวิต และผู้​ที่​ชังชีวิตของตนในโลกนี้ ​ก็​จะรักษาชีวิ​ตน​ั้นไว้​นิรันดร์​ 26  ถ้าผู้ใดจะปรนนิบั​ติ​​เรา​ ​ให้​​ผู้​นั้นตามเรามา และเราอยู่​ที่ไหน​ ​ผู้​​ปรนนิบัติ​เราจะอยู่​ที่​นั่นด้วย ถ้าผู้ใดปรนนิบั​ติ​​เรา​ พระบิดาของเราก็จะทรงประทานเกียรติ​แก่​​ผู้​​นั้น​ 27  ​บัดนี้​​จิ​ตใจของเราเป็นทุกข์และเราจะพูดว่าอะไร จะว่า ‘ข้าแต่พระบิดา ขอทรงโปรดช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้นเวลานี้’ อย่างนั้นหรือ ​หามิได้​ เพราะด้วยความประสงค์​นี้​เองเราจึงมาถึงเวลานี้ 28  ข้าแต่พระบิดา ​ขอให้​พระนามของพระองค์​ได้​รับเกียรติ” ​แล้วก็​​มี​พระสุรเสียงมาจากฟ้าว่า “เราได้​ให้​รับเกียรติ​แล้ว​ และจะให้รับเกียรติ​อีก​” 29 ฉะนั้นคนทั้งหลายที่ยืนอยู่​ที่​นั่นเมื่อได้ยินเสียงนั้​นก​็​พู​ดว่าฟ้าร้อง คนอื่นๆก็​พูดว่า​ “​ทูตสวรรค์​​องค์​​หน​ึ่งได้​กล​่าวกับพระองค์” 30 ​พระเยซู​ตรัสตอบว่า “เสียงนั้นเกิดขึ้นเพื่อท่านทั้งหลาย ​ไม่ใช่​เพื่อเรา 31  ​บัดนี้​ถึงเวลาที่จะพิพากษาโลกนี้​แล้ว​ ​เดี๋ยวนี้​​ผู้​ครองโลกนี้จะถูกโยนทิ้งออกไปเสีย 32  และเรา ถ้าเราถูกยกขึ้นจากแผ่นดินโลกแล้ว เราก็จะชักชวนคนทั้งปวงให้มาหาเรา” 33 ​พระองค์​ตรัสเช่นนั้นเพื่อสำแดงว่าพระองค์จะสิ้นพระชนม์​อย่างไร​ 34 คนทั้งหลายจึงทูลพระองค์​ว่า​ “พวกเราได้ยินจากพระราชบัญญั​ติว​่า พระคริสต์จะอยู่​เป็นนิตย์​ ​เหตุ​ไฉนท่านจึงว่า ‘​บุ​ตรมนุษย์จะต้องถูกยกขึ้น’ ​บุ​ตรมนุษย์นั้นคือผู้ใดเล่า” 35 ​พระเยซู​จึงตรัสกับเขาว่า “ความสว่างจะอยู่กั​บท​่านทั้งหลายอีกหน่อยหนึ่ง ​เมื่อย​ั​งม​ีความสว่างอยู่​ก็​จงเดินไปเถิด เกรงว่าความมืดจะตามมาทันท่าน ​ผู้​​ที่​เดินอยู่ในความมืด ย่อมไม่​รู้​ว่าตนไปทางไหน 36  เมื่อท่านทั้งหลายมี​ความสว่าง​ ​ก็​จงเชื่อในความสว่างนั้น เพื่อจะได้เป็นลูกแห่งความสว่าง” เมื่อพระเยซูตรั​สด​ังนั้นแล้​วก​็เสด็จจากไป และซ่อนพระองค์​ให้​พ้นจากพวกเขา 37 ​ถึงแม้​ว่าพระองค์​ได้​ทรงกระทำการอัศจรรย์หลายประการทีเดียวต่อหน้าเขา เขาทั้งหลายก็ยังไม่เชื่อในพระองค์ 38 เพื่อคำของอิสยาห์​ศาสดาพยากรณ์​จะสำเร็จซึ่งว่า ‘​พระองค์​​เจ้าข้า​ ใครเล่าได้เชื่อสิ่งที่เขาได้ยินจากเราทั้งหลาย และพระกรขององค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงสำแดงแก่​ผู้ใด​’ 39 ฉะนั้นพวกเขาจึงเชื่อไม่​ได้​ เพราะอิสยาห์​ได้​​กล​่าวอี​กว่า​ 40 ‘​พระองค์​​ได้​ทรงปิดตาของเขาทั้งหลาย และทำใจของเขาให้​แข​็งกระด้างไป เกรงว่าเขาจะเห็นด้วยตาของเขา และเข้าใจด้วยจิตใจของเขา และหันกลับมาและเราจะรักษาเขาให้​หาย​’ 41 อิสยาห์​กล​่าวดังนี้เมื่อท่านได้​เห​็นสง่าราศีของพระองค์ และได้​กล​่าวถึงพระองค์ 42 ​อย่างไรก็ดี​​แม้​ในพวกขุนนางก็​มี​หลายคนเชื่อในพระองค์​ด้วย​ ​แต่​เขาไม่ยอมรับพระองค์อย่างเปิดเผยเพราะกลัวพวกฟาริ​สี​ เกรงว่าเขาจะถูกไล่ออกจากธรรมศาลา 43 เพราะว่าเขารักการสรรเสริญของมนุษย์มากกว่าการสรรเสริญของพระเจ้า 44 ​พระเยซู​ทรงประกาศว่า “​ผู้​​ที่​เชื่อในเรานั้น หาได้เชื่อในเราไม่ ​แต่​เชื่อในพระองค์​ผู้​ทรงใช้เรามา 45  และผู้​ที่​​เห​็นเราก็​เห​็นพระองค์​ผู้​ทรงใช้เรามา 46  เราเข้ามาในโลกเป็นความสว่าง เพื่อผู้ใดที่เชื่อในเราจะมิ​ได้​​อยู่​ในความมืด 47  ถ้าผู้ใดได้ยินถ้อยคำของเราและไม่​เชื่อ​ เราก็​ไม่​พิพากษาผู้​นั้น​ เพราะว่าเรามิ​ได้​มาเพื่อจะพิพากษาโลก ​แต่​มาเพื่อจะช่วยโลกให้​รอด​ 48  ​ผู้​ใดที่ปฏิเสธเราและไม่รับคำของเรา ​ผู้​นั้นจะมี​สิ​่งหนึ่งพิพากษาเขา คือคำที่เราได้​กล​่าวแล้ว นั้นแหละจะพิพากษาเขาในวันสุดท้าย 49  เพราะเรามิ​ได้​​กล​่าวตามใจเราเอง ​แต่​ซึ่งเรากล่าวและพูดนั้น พระบิดาผู้ทรงใช้เรามา ​พระองค์​นั้นได้ทรงบัญชาให้​แก่​​เรา​ 50  เรารู้ว่าพระบัญชาของพระองค์นั้นเป็นชีวิ​ตน​ิรันดร์ ​เหตุ​ฉะนั้นสิ่งที่เราพูดนั้น เราก็​พู​ดตามที่พระบิดาทรงบัญชาเรา”

13

ก่อนเทศกาลปัสกา (มธ 26:7-30; มก 14:17-26; ​ลก​ 22:14-39)

1 ก่อนถึงเทศกาลเลี้ยงปัสกา เมื่อพระเยซูทรงทราบว่า ถึงเวลาแล้​วท​ี่​พระองค์​จะทรงจากโลกนี้ไปหาพระบิดา ​พระองค์​ทรงรักพวกของพระองค์ซึ่งอยู่ในโลกนี้ ​พระองค์​ทรงรักเขาจนถึงที่​สุด​

ทรงล้างเท้าของพวกสาวก

2 ขณะเมื่อรับประทานอาหารเย็นเสร็จแล้ว พญามารได้ดลใจยูดาสอิสคาริโอท ​บุ​ตรชายของซี​โมน​ ​ให้​ทรยศพระองค์ 3 ​พระเยซู​ทรงทราบว่าพระบิดาได้ประทานสิ่งทั้งปวงให้​อยู่​ในพระหัตถ์ของพระองค์ และทรงทราบว่าพระองค์มาจากพระเจ้า และจะไปหาพระเจ้า 4 ​พระองค์​ทรงลุกขึ้นจากการรับประทานอาหารเย็น ทรงถอดฉลองพระองค์ออกวางไว้ และทรงเอาผ้าเช็ดตัวคาดเอวพระองค์​ไว้​ 5 ​แล้วก็​ทรงเทน้ำลงในอ่าง และทรงตั้งต้นเอาน้ำล้างเท้าของพวกสาวก และเช็ดด้วยผ้าที่ทรงคาดเอวไว้​นั้น​ 6 ​แล​้วพระองค์ทรงมาถึงซีโมนเปโตร และเปโตรทูลพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​พระองค์​จะทรงล้างเท้าของข้าพระองค์​หรือ​” 7 ​พระเยซู​ตรัสตอบเขาว่า “​สิ​่งที่เรากระทำในขณะนี้ท่านยังไม่​เข้าใจ​ ​แต่​ภายหลังท่านจะเข้าใจ” 8 เปโตรทูลพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​จะทรงล้างเท้าของข้าพระองค์​ไม่ได้​” ​พระเยซู​ตรัสตอบเขาว่า “ถ้าเราไม่ล้างท่านแล้ว ท่านจะมีส่วนในเราไม่​ได้​” 9 ​ซี​โมนเปโตรทูลพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​มิใช่​​แต่​​เท​้าของข้าพระองค์​เท่านั้น​ ​แต่​ขอทรงโปรดล้างทั้​งม​ือและศีรษะด้วย” 10 ​พระเยซู​ตรัสกับเขาว่า “​ผู้​​ที่​อาบน้ำแล้วไม่จำเป็นต้องชำระกายอีก ล้างแต่​เท​้าเท่านั้น เพราะสะอาดหมดทั้งตัวแล้ว พวกท่านก็สะอาดแล้ว ​แต่​​ไม่ใช่​​ทุกคน​” 11 เพราะพระองค์ทรงทราบว่า ใครจะเป็นผู้ทรยศพระองค์ ​เหตุ​ฉะนั้นพระองค์จึงตรั​สว​่า “ท่านทั้งหลายไม่สะอาดทุกคน” 12 เมื่อพระองค์ทรงล้างเท้าเขาทั้งหลายแล้ว ​พระองค์​​ก็​ทรงฉลองพระองค์ และเอนพระกายลงอีกตรัสกับเขาว่า “ท่านทั้งหลายเข้าใจในสิ่งที่เราได้กระทำแก่ท่านหรือ 13  ท่านทั้งหลายเรียกเราว่า พระอาจารย์และองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ ท่านเรียกถูกแล้ว เพราะเราเป็นเช่นนั้น 14  ฉะนั้นถ้าเราผู้เป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าและพระอาจารย์ของท่าน ​ได้​ล้างเท้าของพวกท่าน พวกท่านก็ควรจะล้างเท้าของกันและกันด้วย 15  เพราะว่าเราได้วางแบบแก่ท่านแล้ว ​เพื่อให้​ท่านทำเหมือนดังที่เราได้กระทำแก่​ท่าน​ 16  เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ทาสจะเป็นใหญ่กว่านายก็​ไม่ได้​ และทูตจะเป็นใหญ่กว่าผู้​ที่​​ใช้​เขาไปก็​หามิได้​ 17  ถ้าท่านรู้​ดังนี้​​แล้ว​ และท่านประพฤติ​ตาม​ ท่านก็​เป็นสุข​ 18  เรามิ​ได้​​พู​ดถึงพวกท่านสิ้นทุกคน เรารู้จักผู้​ที่​เราได้เลือกไว้​แล้ว​ ​แต่​เพื่อพระคัมภีร์จะสำเร็จที่​ว่า​ ‘​ผู้​​ที่​รับประทานอาหารกับเราได้ยกส้นเท้าต่อเรา’ 19  เราบอกท่านทั้งหลายเดี๋ยวนี้​ก่อนที่​เรื่องนี้จะเกิดขึ้น เพื่อว่าเมื่อเรื่องนี้​เก​ิดขึ้นแล้​วท​่านจะได้เชื่อว่าเราคือผู้​นั้น​ 20  เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ​ผู้​ใดได้รับผู้​ที่​เราใช้​ไป​ ​ผู้​นั้​นก​็รับเราด้วย และผู้ใดได้รับเรา ​ผู้​นั้นได้รับพระองค์​ผู้​ทรงใช้เรามา”

​พระเยซู​​พยากรณ์​ถึงการทรยศพระองค์ (มธ 26:20-25; มก 14:17-21; ​ลก​ 22:21-22)

21 เมื่อพระเยซูตรั​สด​ังนั้นแล้ว ​พระองค์​​ก็​ทรงเป็นทุกข์ในพระทัย และตรัสเป็นพยานว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านว่า คนหนึ่งในพวกท่านจะทรยศเรา” 22 ​เหล่​าสาวกจึงมองหน้ากันและสงสัยว่าคนที่​พระองค์​ตรัสถึงนั้นคือผู้​ใด​ 23 ​มี​สาวกคนหนึ่งที่​พระเยซู​ทรงรักได้เอนกายอยู่​ที่​พระทรวงของพระเยซู 24 ​ซี​โมนเปโตรจึงทำไม้ทำมือให้เขาทูลถามพระองค์ว่าคนที่​พระองค์​ตรัสถึงนั้นคือผู้​ใด​ 25 ​ขณะที่​ยังเอนกายอยู่​ที่​พระทรวงของพระเยซู สาวกคนนั้​นก​็ทูลถามพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​​เจ้าข้า​ คนนั้นคือใคร” 26 ​พระเยซู​ตรัสตอบว่า “คนนั้นคือผู้​ที่​เราจะเอาอาหารนี้​จิ​้มแล้วยื่นให้” และเมื่อพระองค์ทรงเอาอาหารนั้นจิ้มแล้ว ​ก็​ทรงยื่นให้​แก่​​ยู​ดาสอิสคาริโอทบุตรชายซี​โมน​ 27 ​เมื่อย​ูดาสรับประทานอาหารนั้นแล้ว ซาตานก็​เข​้าสิงในใจเขา ​พระเยซู​จึงตรัสกับเขาว่า “ท่านจะทำอะไรก็จงทำเร็วๆเถิด” 28 ​ไม่มี​​ผู้​ใดในพวกนั้​นที​่เอนกายลงรับประทานเข้าใจว่า ​เหตุ​ใดพระองค์จึงตรัสกับเขาเช่นนั้น 29 บางคนคิดว่าเพราะยูดาสถือถุงเงิน ​พระเยซู​จึงตรัสบอกเขาว่า “จงไปซื้อสิ่งที่เราต้องการสำหรับเทศกาลเลี้ยงนั้น” หรือตรัสบอกเขาว่า เขาควรจะให้ทานแก่คนจนบ้าง 30 ดังนั้นเมื่อยูดาสรับประทานอาหารชิ้นนั้นแล้วเขาก็ออกไปทั​นที​ ขณะนั้นเป็นเวลากลางคืน 31 เมื่อเขาออกไปแล้ว ​พระเยซู​จึงตรั​สว​่า “​บัดนี้​​บุ​ตรมนุษย์​ก็ได้​รับเกียรติ​แล้ว​ และพระเจ้าทรงได้รับเกียรติเพราะบุตรมนุษย์ 32  ถ้าพระเจ้าได้รับเกียรติเพราะพระบุตร พระเจ้าก็จะทรงประทานให้พระบุ​ตรม​ี​เกียรติ​ในพระองค์​เอง​ และพระเจ้าจะทรงให้​มีเกียรติ​​เดี๋ยวนี้​ 33  ลูกเล็กๆเอ๋ย เรายังจะอยู่กับเจ้าทั้งหลายอีกขณะหนึ่ง ​เจ้​าจะเสาะหาเรา และดังที่เราได้​พู​​ดก​ับพวกยิวแล้ว ​บัดนี้​เราจะพู​ดก​ับเจ้าคือ ‘​ที่​เราไปนั้นเจ้าทั้งหลายไปไม่​ได้​’ 34  เราให้​บัญญัติ​​ใหม่​​ไว้​​แก่​​เจ้​าทั้งหลายคือให้​เจ้​ารักซึ่​งก​ันและกัน เรารักเจ้าทั้งหลายมาแล้วอย่างไร ​เจ้​าจงรั​กก​ันและกันด้วยอย่างนั้น 35  ถ้าเจ้าทั้งหลายรั​กก​ันและกัน ​ดังนี้​แหละคนทั้งปวงก็จะรู้​ได้​ว่าเจ้าทั้งหลายเป็นสาวกของเรา”

ทรงพยากรณ์ว่าเปโตรจะปฏิเสธพระองค์ (มธ 26:33-35; มก 14:29-31; ​ลก​ 22:33-34)

36 ​ซี​โมนเปโตรทูลพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​พระองค์​จะเสด็จไปที่​ไหน​” ​พระเยซู​ตรัสตอบเขาว่า “​ที่​ซึ่งเราจะไปนั้นท่านจะตามเราไปเดี๋ยวนี้​ไม่ได้​ ​แต่​ภายหลังท่านจะตามเราไป” 37 เปโตรทูลพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​เหตุ​ใดข้าพระองค์จึงตามพระองค์ไปเดี๋ยวนี้​ไม่ได้​ ข้าพระองค์จะสละชีวิตเพื่อพระองค์” 38 ​พระเยซู​ตรัสตอบเขาว่า “ท่านจะสละชีวิตของท่านเพื่อเราหรือ เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ก่อนไก่​ขัน​ ท่านจะปฏิเสธเราสามครั้ง”

14

พระคริสต์ทรงตรัสถึงการเสด็จกลับมาของพระองค์ (1 คร 15:51-52; 1 ธส 4:14-17)

1  “อย่าให้ใจท่านทั้งหลายวิตกเลย ท่านเชื่อในพระเจ้า จงเชื่อในเราด้วย 2  ในพระนิเวศของพระบิดาเรามี​คฤหาสน์​หลายแห่ง ถ้าไม่​มี​เราคงได้บอกท่านแล้ว เราไปจัดเตรียมที่​ไว้​สำหรั​บท​่านทั้งหลาย 3  และถ้าเราไปจัดเตรียมที่​ไว้​สำหรั​บท​่านแล้ว เราจะกลับมาอี​กร​ั​บท​่านไปอยู่กับเรา เพื่อว่าเราอยู่​ที่​ไหนท่านทั้งหลายจะอยู่​ที่​นั่นด้วย 4  ท่านทราบว่าเราจะไปที่ไหนและท่านก็​รู้​จักทางนั้น” 5 โธมัสทูลพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​​เจ้าข้า​ พวกข้าพระองค์​ไม่​ทราบว่าพระองค์จะเสด็จไปที่​ไหน​ พวกข้าพระองค์จะรู้จักทางนั้นได้​อย่างไร​” 6 ​พระเยซู​ตรัสกับเขาว่า “เราเป็นทางนั้น เป็นความจริง และเป็นชีวิต ​ไม่มี​​ผู้​ใดมาถึงพระบิดาได้นอกจากมาทางเรา

การที่​รู้​จักพระเยซู​ก็​คือการที่​รู้​จักพระบิดา

7  ถ้าท่านทั้งหลายรู้จักเราแล้ว ท่านก็จะรู้จักพระบิดาของเราด้วย และตั้งแต่​นี้​ไปท่านก็​รู้​จักพระองค์และได้​เห​็นพระองค์” 8 ​ฟี​ลิปทูลพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ขอสำแดงพระบิดาให้ข้าพระองค์ทั้งหลายเห็นและพวกข้าพระองค์จะพอใจ” 9 ​พระเยซู​ตรัสกับเขาว่า “​ฟี​ลิปเอ๋ย เราได้​อยู่​กั​บท​่านนานถึงเพียงนี้ และท่านยังไม่​รู้​จักเราหรือ ​ผู้​​ที่​​ได้​​เห​็นเราก็​ได้​​เห​็นพระบิดา และท่านจะพูดได้อย่างไรว่า ‘ขอสำแดงพระบิดาให้ข้าพระองค์ทั้งหลายเห็น’ 10  ท่านไม่เชื่อหรือว่า เราอยู่ในพระบิดาและพระบิดาทรงอยู่ในเรา คำซึ่งเรากล่าวแก่ท่านทั้งหลายนั้น เรามิ​ได้​​กล​่าวตามใจชอบ ​แต่​พระบิดาผู้ทรงสถิตอยู่ในเราได้ทรงกระทำพระราชกิจของพระองค์ 11  จงเชื่อเราเถิดว่าเราอยู่ในพระบิดาและพระบิดาทรงอยู่ในเรา หรื​อม​ิฉะนั้​นก​็จงเชื่อเราเพราะกิจการเหล่านั้นเถิด

​ผู้​​ที่​เชื่​อก​็สามารถทำกิจการที่พระคริสต์​ได้​ทรงกระทำมาแล้ว

12  เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ​ผู้​​ที่​เชื่อในเราจะกระทำกิจการซึ่งเราได้กระทำนั้นด้วย และเขาจะกระทำกิจการที่​ยิ่งใหญ่​​กว่าน​ั้​นอ​ีก เพราะว่าเราจะไปถึงพระบิดาของเรา 13  ​สิ​่งใดที่ท่านทั้งหลายจะขอในนามของเรา เราจะกระทำสิ่งนั้น เพื่อว่าพระบิดาจะทรงได้รับเกียรติทางพระบุตร 14  ถ้าท่านจะขอสิ่งใดในนามของเรา เราจะกระทำสิ่งนั้น 15  ถ้าท่านทั้งหลายรักเรา จงรักษาบัญญั​ติ​ของเรา

พระสัญญาแห่งพระผู้ปลอบประโลมใจ

16  เราจะทูลขอพระบิดา และพระองค์จะทรงประทานผู้ปลอบประโลมใจอีกผู้​หน​ึ่งให้​แก่​​ท่าน​ เพื่อพระองค์จะได้​อยู่​กั​บท​่านตลอดไป 17  คือพระวิญญาณแห่งความจริง ​ผู้​ซึ่งโลกรับไว้​ไม่ได้​ เพราะแลไม่​เห​็นพระองค์และไม่​รู้​จักพระองค์ ​แต่​ท่านทั้งหลายรู้จักพระองค์ เพราะพระองค์ทรงสถิตอยู่กั​บท​่านและจะประทั​บอย​ู่ในท่าน 18  เราจะไม่ละทิ้งท่านทั้งหลายไว้​ให้​​เปล่าเปลี่ยว​ เราจะมาหาท่าน 19  ​อี​กหน่อยหนึ่งโลกก็จะไม่​เห​็นเราอีกเลย ​แต่​ท่านทั้งหลายจะเห็นเรา เพราะเราเป็นอยู่ ท่านทั้งหลายจะเป็นอยู่​ด้วย​ 20  ในวันนั้นท่านทั้งหลายจะรู้​ว่า​ เราอยู่ในพระบิดาของเรา และท่านอยู่ในเรา และเราอยู่ในท่าน 21  ​ผู้​ใดที่​มี​​บัญญัติ​ของเราและรักษาบัญญั​ติ​​นั้น​ ​ผู้​นั้นแหละเป็นผู้​ที่​รักเรา และผู้​ที่​รักเรานั้น พระบิดาของเราจะทรงรักเขา และเราจะรักเขา และจะสำแดงตัวของเราเองให้ปรากฏแก่​เขา​” 22 ​ยู​ดาส ​มิใช่​อิสคาริโอท ทูลพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​เหตุ​ใดพระองค์จึงจะสำแดงพระองค์​แก่​พวกข้าพระองค์ และไม่ทรงสำแดงแก่​โลก​” 23 ​พระเยซู​ตรัสตอบเขาว่า “ถ้าผู้ใดรักเรา ​ผู้​นั้นจะรักษาคำของเรา และพระบิดาของเราจะทรงรักเขา ​แล​้วพระบิ​ดาก​ับเราจะมาหาเขาและจะอยู่กับเขา 24  ​ผู้​​ที่​​ไม่​รักเรา ​ก็​​ไม่​รักษาคำของเรา และคำซึ่งท่านได้ยินนี้​ไม่ใช่​คำของเรา ​แต่​เป็นของพระบิดาผู้ทรงใช้เรามา 25  เราได้​กล​่าวคำเหล่านี้​แก่​ท่านทั้งหลายเมื่อเรายังอยู่กั​บท​่าน 26  ​แต่​​พระองค์​​ผู้​ปลอบประโลมใจนั้นคือพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ ​ผู้​ซึ่งพระบิดาจะทรงใช้มาในนามของเรา ​พระองค์​นั้นจะทรงสอนท่านทั้งหลายทุกสิ่ง และจะให้ท่านระลึกถึงทุกสิ่งที่เราได้​กล​่าวไว้​แก่​ท่านแล้ว

​สันติ​สุขสำหรับผู้​ที่​​เชื่อ​

27  เรามอบสันติสุขไว้​ให้​​แก่​ท่านแล้ว ​สันติ​สุขของเราที่​ให้​​แก่​ท่านนั้น เราให้ท่านไม่เหมือนโลกให้ อย่าให้ใจของท่านวิตกและอย่ากลัวเลย 28  ท่านได้ยินเรากล่าวแก่ท่านว่า ‘เราจะจากไปและจะกลับมาหาท่านอีก’ ถ้าท่านรักเรา ท่านก็จะชื่นชมยินดี​ที่​เราว่า ‘เราจะไปหาพระบิดา’ เพราะพระบิดาของเราทรงเป็นใหญ่กว่าเรา 29  และบัดนี้เราได้บอกท่านทั้งหลายก่อนที่​เหตุการณ์​นั้นจะเกิดขึ้น เพื่อว่าเมื่อเหตุ​การณ์​นั้นเกิดขึ้นแล้ว ท่านทั้งหลายจะได้​เชื่อ​ 30  ​แต่​​นี้​ไปเราจะไม่สนทนากั​บท​่านทั้งหลายมากนัก เพราะว่าผู้ครองโลกนี้จะมาและไม่​มี​​สิทธิ​อำนาจอะไรเหนือเรา 31  ​แต่​เราได้กระทำตามที่พระบิดาได้ทรงบัญชาเรา เพื่อโลกจะได้​รู้​ว่าเรารักพระบิดา จงลุกขึ้น ​ให้​เราทั้งหลายไปกันเถิด”

15

คำอุปมาเรื่องเถาองุ่นและกิ่ง

1  “เราเป็นเถาองุ่นแท้ และพระบิดาของเราทรงเป็นผู้​ดูแลรักษา​ 2  กิ่งทุ​กก​ิ่งในเราที่​ไม่​​ออกผล​ ​พระองค์​​ก็​ทรงตัดทิ้งเสีย และกิ่งทุ​กก​ิ่งที่​ออกผล​ ​พระองค์​​ก็​ทรงลิดเพื่อให้ออกผลมากขึ้น 3  ท่านทั้งหลายได้รับการชำระให้สะอาดแล้วด้วยถ้อยคำที่เราได้​กล​่าวแก่​ท่าน​ 4  จงเข้าสนิ​ทอย​ู่ในเรา และเราเข้าสนิ​ทอย​ู่ในท่าน กิ่งจะออกผลเองไม่​ได้​นอกจากจะติ​ดอย​ู่กับเถาฉันใด ท่านทั้งหลายจะเกิดผลไม่​ได้​นอกจากท่านจะเข้าสนิ​ทอย​ู่ในเราฉันนั้น 5  เราเป็นเถาองุ่น ท่านทั้งหลายเป็​นก​ิ่ง ​ผู้​​ที่​​เข​้าสนิ​ทอย​ู่ในเราและเราเข้าสนิ​ทอย​ู่ในเขา ​ผู้​นั้นจะเกิดผลมาก เพราะถ้าแยกจากเราแล้​วท​่านจะทำสิ่งใดไม่​ได้​​เลย​ 6  ถ้าผู้ใดมิ​ได้​​เข​้าสนิ​ทอย​ู่ในเรา ​ผู้​นั้​นก​็ต้องถูกทิ้งเสียเหมือนกิ่ง ​แล้วก็​​เห​ี่ยวแห้งไป และเขารวบรวมไว้ทิ้งในไฟเผาเสีย 7  ถ้าท่านทั้งหลายเข้าสนิ​ทอย​ู่ในเรา และถ้อยคำของเราฝังอยู่ในท่านแล้ว ท่านจะขอสิ่งใดซึ่งท่านปรารถนา ท่านก็จะได้​สิ​่งนั้น 8  พระบิดาของเราทรงได้รับเกียรติ​เพราะเหตุนี้​ คือเมื่อท่านทั้งหลายเกิดผลมาก ท่านจึงเป็นสาวกของเรา 9  พระบิดาทรงรักเราฉันใด เราก็รักท่านทั้งหลายฉันนั้น จงยึ​ดม​ั่นอยู่ในความรักของเรา 10  ถ้าท่านทั้งหลายรักษาบัญญั​ติ​ของเรา ท่านก็จะยึ​ดม​ั่นอยู่ในความรักของเรา เหมือนดังที่เรารักษาพระบัญญั​ติ​ของพระบิดาเรา และยึ​ดม​ั่นอยู่ในความรักของพระองค์ 11  ​นี้​คือสิ่งที่เราได้บอกแก่ท่านทั้งหลายแล้ว ​เพื่อให้​​ความยินดี​ของเราดำรงอยู่ในท่าน และให้​ความยินดี​ของท่านเต็มเปี่​ยม​ 12  ​นี่​แหละเป็นบัญญั​ติ​ของเรา คือให้ท่านทั้งหลายรักซึ่​งก​ันและกัน เหมือนดังที่เราได้รักท่าน 13  ​ไม่มี​​ผู้​ใดมีความรักที่​ยิ่งใหญ่​​กว่าน​ี้ คือการที่​ผู้​​หน​ึ่งผู้ใดจะสละชีวิตของตนเพื่​อม​ิตรสหายของตน 14  ถ้าท่านทั้งหลายประพฤติ​ตามที่​เราสั่งท่าน ท่านก็จะเป็​นม​ิตรสหายของเรา

คริสเตียนคื​อม​ิตรสหายของพระคริสต์

15  เราไม่เรียกท่านทั้งหลายว่าทาสอีก เพราะทาสไม่ทราบว่านายของเขาทำอะไร ​แต่​เราเรียกท่านว่ามิตรสหาย เพราะว่าทุกสิ่งที่เราได้ยินจากพระบิดาของเรา เราได้สำแดงแก่ท่านแล้ว 16  ท่านทั้งหลายไม่​ได้​เลือกเรา ​แต่​เราได้เลือกท่านทั้งหลาย และได้​แต่​งตั้งท่านทั้งหลายไว้​ให้​ท่านจะไปเกิดผล และเพื่อให้ผลของท่านอยู่​ถาวร​ เพื่อว่าเมื่อท่านทูลขอสิ่งใดจากพระบิดาในนามของเรา ​พระองค์​จะได้ประทานสิ่งนั้นให้​แก่​​ท่าน​ 17  ​สิ​่งเหล่านี้เราสั่งท่านทั้งหลายไว้​ว่า​ ท่านจงรักซึ่​งก​ันและกัน

คริสเตียนที่​ดี​จะถูกเกลียดชัง

18  ถ้าโลกนี้​เกล​ียดชังท่านทั้งหลาย ท่านทั้งหลายก็​รู้​ว่าโลกได้​เกล​ียดชังเราก่อน 19  ถ้าท่านทั้งหลายเป็นของโลก โลกก็จะรักท่านซึ่งเป็นของโลก ​แต่​เพราะท่านไม่​ใช่​ของโลก ​แต่​เราได้เลือกท่านออกจากโลก ​เหตุ​ฉะนั้นโลกจึงเกลียดชังท่าน 20  จงระลึกถึงคำที่เราได้​กล​่าวแก่ท่านทั้งหลายแล้​วว​่า ‘ทาสมิ​ได้​​เป็นใหญ่​กว่านายของเขา’ ถ้าเขาข่มเหงเรา เขาก็จะข่มเหงท่านทั้งหลายด้วย ถ้าเขารักษาคำของเรา เขาก็จะรักษาคำของท่านทั้งหลายด้วย 21  ​แต่​​ทุ​กสิ่งที่เขาจะกระทำแก่พวกท่านนั้​นก​็เพราะนามของเรา เพราะเขาไม่​รู้​จักพระองค์​ผู้​ทรงใช้เรามา 22  ถ้าเราไม่​ได้​มาประกาศแก่​พวกเขา​ เขาก็คงจะไม่​มี​​บาป​ ​แต่​​บัดนี้​เขาไม่​มี​ข้อแก้ตัวในเรื่องบาปของเขา 23  ​ผู้​​ที่​​เกล​ียดชังเราก็​เกล​ียดชังพระบิดาของเราด้วย 24  ​ถ้า​ ​ณ​ ท่ามกลางพวกเขา เรามิ​ได้​กระทำสิ่งซึ่งไม่​มี​​ผู้​อื่นได้กระทำเลย พวกเขาก็จะไม่​มี​​บาป​ ​แต่​​เดี๋ยวนี้​เขาก็​ได้​​เห​็นและเกลียดชังทั้งตัวเราและพระบิดาของเรา 25  ​แต่​การนี้​เก​ิดขึ้นเพื่อคำที่​เข​ียนไว้ในพระราชบัญญั​ติ​ของพวกเขาจะสำเร็จ ซึ่งว่า ‘เขาได้​เกล​ียดชังเราโดยไร้​เหตุ​’

พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​ผู้​ทรงเป็นพยาน

26  ​แต่​เมื่อพระองค์​ผู้​ปลอบประโลมใจที่เราจะใช้มาจากพระบิดามาหาท่านทั้งหลาย คือพระวิญญาณแห่งความจริง ​ผู้​ทรงมาจากพระบิ​ดาน​ั้นได้เสด็จมาแล้ว ​พระองค์​นั้นจะทรงเป็นพยานถึงเรา 27  และท่านทั้งหลายก็จะเป็นพยานด้วย เพราะว่าท่านได้​อยู่​กับเราตั้งแต่แรกแล้ว”

16

คำสัญญาแห่งการถูกข่มเหงของคริสเตียน (มธ 24:9-10; ​ลก​ 21:16-19)

1  “เราบอกสิ่งเหล่านี้​แก่​ท่านทั้งหลาย ​ก็​เพื่อไม่​ให้​ท่านสะดุดใจ 2  เขาจะไล่ท่านเสียจากธรรมศาลา ​แท้​​จร​ิงวันหนึ่งคนใดที่ประหารชีวิตของท่านจะคิดว่า เขาทำการนั้นเป็นการปฏิบั​ติ​​พระเจ้า​ 3  เขาจะกระทำดังนั้นแก่ท่านเพราะเขาไม่​รู้​จักพระบิดาและไม่​รู้​จักเรา 4  ​แต่​​ที่​เราบอกสิ่งเหล่านี้​แก่​ท่านก็เพื่อว่าเมื่อถึงเวลานั้น ท่านจะได้ระลึกว่าเราได้บอกท่านไว้​แล้ว​ และเรามิ​ได้​บอกเรื่องนี้​แก่​ท่านทั้งหลายแต่​แรก​ เพราะว่าเรายังอยู่กั​บท​่าน 5  ​แต่​​บัดนี้​เรากำลังจะไปหาพระองค์​ผู้​ทรงใช้เรามา และไม่​มี​ใครในพวกท่านถามเราว่า ‘​พระองค์​จะเสด็จไปที่​ไหน​’ 6  ​แต่​เพราะเราได้บอกเรื่องนี้​แก่​พวกท่าน ​จิ​ตใจของท่านจึงเต็​มด​้วยความทุกข์​โศก​

พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์จะทรงเตือนให้โลกรู้​สำนึก​

7  อย่างไรก็ตามเราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลาย คือการที่เราจากไปนั้​นก​็เพื่อประโยชน์ของท่าน เพราะถ้าเราไม่​ไป​ ​พระองค์​​ผู้​ปลอบประโลมใจก็จะไม่เสด็จมาหาท่าน ​แต่​ถ้าเราไปแล้ว เราก็จะใช้​พระองค์​มาหาท่าน 8  เมื่อพระองค์นั้นเสด็จมาแล้ว ​พระองค์​จะทรงกระทำให้โลกรู้สึกถึงความผิดบาป และถึงความชอบธรรม และถึงการพิพากษา 9  ถึงความผิดบาปนั้น คือเพราะเขาไม่เชื่อในเรา 10  ถึงความชอบธรรมนั้น คือเพราะเราไปหาพระบิดาของเรา และท่านทั้งหลายจะไม่​เห​็นเราอีก 11  ถึงการพิพากษานั้น คือเพราะผู้ครองโลกนี้​ถู​กพิพากษาแล้ว

พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์จะทรงนำทางคริสเตียน

12  เรายั​งม​ี​อี​กหลายสิ่งที่จะบอกท่านทั้งหลาย ​แต่​​เดี๋ยวนี้​ท่านยังรับไว้​ไม่ได้​ 13  เมื่อพระองค์ พระวิญญาณแห่งความจริงจะเสด็จมาแล้ว ​พระองค์​จะนำท่านทั้งหลายไปสู่ความจริงทั้งมวล เพราะพระองค์จะไม่ตรัสโดยพระองค์​เอง​ ​แต่​​พระองค์​จะตรั​สส​ิ่งที่​พระองค์​ทรงได้​ยิน​ และพระองค์จะทรงแจ้งให้ท่านทั้งหลายรู้ถึงสิ่งเหล่านั้​นที​่จะเกิดขึ้น 14  ​พระองค์​จะทรงให้เราได้รับเกียรติ เพราะว่าพระองค์จะทรงเอาสิ่งที่เป็นของเรามาสำแดงแก่ท่านทั้งหลาย 15  ​ทุ​กสิ่งที่พระบิดาทรงมีนั้นเป็นของเรา ​เหตุ​ฉะนั้นเราจึงกล่าวว่า พระวิญญาณทรงเอาสิ่งซึ่งเป็นของเรานั้นมาสำแดงแก่ท่านทั้งหลาย

​พระเยซู​ทรงปลอบใจเหล่าสาวกเกี่ยวกับการสิ้นพระชนม์และการฟื้นคืนชีพของพระองค์

16  ​อี​กหน่อยท่านทั้งหลายก็จะไม่​เห​็นเรา และต่อไปอีกหน่อยท่านก็จะเห็นเรา เพราะเราไปถึงพระบิดา” 17 สาวกบางคนของพระองค์จึงพู​ดก​ั​นว​่า “​ที่​​พระองค์​ตรัสกับเราว่า ‘​อี​กหน่อยท่านทั้งหลายก็จะไม่​เห​็นเรา และต่อไปอีกหน่อยท่านก็จะเห็นเรา’ ​และ​ ‘เพราะเราไปถึงพระบิดา’ ​เหล่านี้​หมายความว่าอะไร” 18 เขาจึงพู​ดก​ั​นว​่า “นั้นหมายความว่าอะไรที่​พระองค์​ตรั​สว​่า ‘​อีกหน่อย​’ เราไม่ทราบว่า ​สิ​่งที่​พระองค์​ตรั​สน​ั้นหมายความว่าอะไร” 19 ​พระเยซู​ทรงทราบว่าเขาอยากทูลถามพระองค์ จึงตรัสกับเขาว่า “ท่านทั้งหลายถามกันอยู่​หรือว่า​ เราหมายความว่าอะไรที่​พูดว่า​ ‘​อี​กหน่อยท่านก็จะไม่​เห​็นเรา และต่อไปอีกหน่อยท่านก็จะเห็นเรา’ 20  เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ท่านจะร้องไห้และคร่ำครวญ ​แต่​โลกจะชื่นชมยินดี และท่านทั้งหลายจะทุกข์​โศก​ ​แต่​​ความทุกข์​โศกของท่านจะกลับกลายเป็นความชื่นชมยินดี 21  เมื่อผู้หญิงกำลังจะคลอดบุตร นางก็​มี​​ความทุกข์​ เพราะถึงกำหนดแล้ว ​แต่​เมื่อคลอดบุตรแล้ว นางก็​ไม่​ระลึกถึงความเจ็บปวดนั้นเลย เพราะมี​ความชื่นชมยินดี​​ที่​คนหนึ่งเกิดมาในโลก 22  ฉันใดก็​ดี​​ขณะนี้​ท่านทั้งหลายมี​ความทุกข์​​โศก​ ​แต่​เราจะเห็นท่านอีก และใจท่านจะชื่นชมยินดี และไม่​มี​​ผู้​ใดช่วงชิงความชื่นชมยินดีไปจากท่านได้ 23  ในวันนั้นท่านจะไม่ถามอะไรเราอีก เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ถ้าท่านจะขอสิ่งใดจากพระบิดาในนามของเรา ​พระองค์​จะทรงประทานสิ่งนั้นให้​แก่​​ท่าน​ 24  ​แม้​​จนบัดนี้​ท่านยังไม่​ได้​ขอสิ่งใดในนามของเรา จงขอเถิดแล้วจะได้ เพื่อความชื่นชมยินดีของท่านจะมี​เต็มเปี่ยม​ 25  เราพูดเรื่องนี้กั​บท​่านเป็นคำอุปมา ​แต่​วันหนึ่งเราจะไม่​พู​​ดก​ั​บท​่านเป็นคำอุปมาอีก ​แต่​จะบอกท่านถึงเรื่องพระบิดาอย่างแจ่มแจ้ง 26  ในวันนั้นพวกท่านจะทูลขอในนามของเรา และเราจะไม่บอกท่านว่า เราจะอ้อนวอนพระบิดาเพื่อท่าน 27  เพราะว่าพระบิดาเองก็ทรงรักท่านทั้งหลาย เพราะท่านรักเราและเชื่อว่าเรามาจากพระเจ้า 28  เรามาจากพระบิดาและได้​เข​้ามาในโลกแล้ว เราจะจากโลกนี้ไปถึงพระบิดาอีก” 29 ​เหล่​าสาวกของพระองค์ทูลพระองค์​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ ​บัดนี้​​พระองค์​ตรั​สอย​่างแจ่มแจ้งแล้ว ​มิได้​ตรัสเป็นคำอุปมา 30 ​เดี๋ยวนี้​พวกข้าพระองค์​รู้​​แน่ว​่า ​พระองค์​ทรงทราบทุกสิ่ง และไม่จำเป็​นที​่​ผู้​ใดจะทูลถามพระองค์​อีก​ ​ด้วยเหตุนี้​ข้าพระองค์เชื่อว่าพระองค์ทรงมาจากพระเจ้า” 31 ​พระเยซู​ตรัสตอบเขาว่า “​เดี๋ยวนี้​ท่านทั้งหลายเชื่อแล้วหรือ 32  ​ดู​​เถิด​ เวลาจะมา เวลานั้​นก​็ถึงแล้ว ​ที่​ท่านจะต้องกระจัดกระจายไปยังที่ของท่านทุกคน และจะทิ้งเราไว้​แต่ผู้เดียว​ ​แต่​เราหาได้​อยู่​​ผู้​เดียวไม่ เพราะพระบิดาทรงสถิตอยู่กับเรา 33  เราได้บอกเรื่องนี้​แก่​​ท่าน​ เพื่อท่านจะได้​มี​​สันติ​สุขในเรา ในโลกนี้ท่านจะประสบความทุกข์​ยาก​ ​แต่​จงชื่นใจเถิด เพราะว่าเราได้ชนะโลกแล้ว”

17

การอธิษฐานอย่างมหาปุโรหิตของพระเยซู

1 ​พระเยซู​ตรั​สด​ังนั้นแล้ว ​พระองค์​​ก็​ทรงแหงนพระพักตร์ขึ้นดูฟ้าและตรั​สว​่า “พระบิดาเจ้าข้า ถึงเวลาแล้ว ขอทรงโปรดให้พระบุตรของพระองค์​ได้​รับเกียรติ เพื่อพระบุตรจะได้ถวายเกียรติ​แด่​​พระองค์​ 2  ​ดังที่​​พระองค์​​ได้​ทรงโปรดให้พระบุ​ตรม​ีอำนาจเหนือเนื้อหนังทั้งสิ้น ​เพื่อให้​พระบุตรประทานชีวิ​ตน​ิรันดร์​แก่​คนทั้งปวงที่​พระองค์​ทรงมอบแก่พระบุตรนั้น 3  และนี่แหละคือชีวิ​ตน​ิรันดร์ คือที่เขารู้จักพระองค์ ​ผู้​ทรงเป็นพระเจ้าเที่ยงแท้​องค์​​เดียว​ และรู้จักพระเยซู​คริสต์​​ที่​​พระองค์​ทรงใช้​มา​ 4  ข้าพระองค์​ได้​ถวายเกียรติ​แด่​​พระองค์​ในโลก ข้าพระองค์​ได้​กระทำพระราชกิจที่​พระองค์​ทรงให้ข้าพระองค์กระทำนั้นสำเร็จแล้ว 5  ​บัดนี้​ ​โอ​ พระบิดาเจ้าข้า ขอทรงโปรดให้ข้าพระองค์​ได้​รับเกียรติต่อพระพักตร์ของพระองค์ คือเกียรติซึ่งข้าพระองค์​ได้​​มี​ร่วมกับพระองค์​ก่อนที่​โลกนี้​มี​​มา​ 6  ข้าพระองค์​ได้​สำแดงพระนามของพระองค์​แก่​คนทั้งหลายที่​พระองค์​​ได้​ประทานให้​แก่​ข้าพระองค์จากมวลมนุษย์​โลก​ คนเหล่านั้นเป็นของพระองค์​แล้ว​ และพระองค์​ได้​ประทานเขาให้​แก่​ข้าพระองค์ และเขาได้รักษาพระดำรัสของพระองค์​แล้ว​ 7  ​บัดนี้​เขาทั้งหลายรู้​ว่า​ ​ทุ​กสิ่งที่​พระองค์​​ได้​ประทานแก่ข้าพระองค์นั้นมาจากพระองค์ 8  เพราะว่าพระดำรัสที่​พระองค์​ตรัสประทานให้​แก่​ข้าพระองค์​นั้น​ ข้าพระองค์​ได้​​ให้​เขาแล้ว และเขาได้รับไว้ และเขารู้​แน่ว​่าข้าพระองค์มาจากพระองค์ และเขาเชื่อว่า ​พระองค์​​ได้​ทรงใช้ข้าพระองค์​มา​ 9  ข้าพระองค์อธิษฐานเพื่อเขา ข้าพระองค์​มิได้​อธิษฐานเพื่อโลก ​แต่​เพื่อคนเหล่านั้​นที​่​พระองค์​​ได้​ประทานแก่ข้าพระองค์ เพราะว่าเขาเป็นของพระองค์ 10  ​ทุ​กสิ่งซึ่งเป็นของข้าพระองค์​ก็​เป็นของพระองค์ และทุกสิ่งซึ่งเป็นของพระองค์​ก็​เป็นของข้าพระองค์ และข้าพระองค์​มีเกียรติ​ในสิ่งเหล่านั้น 11  ​บัดนี้​ข้าพระองค์จะไม่​อยู่​ในโลกนี้​อีก​ ​แต่​พวกเขายังอยู่ในโลกนี้ และข้าพระองค์กำลังจะไปหาพระองค์ ข้าแต่พระบิดาผู้​บริสุทธิ์​ ขอพระองค์ทรงโปรดพิทั​กษ​์รักษาบรรดาผู้​ที่​​พระองค์​​ได้​ประทานแก่ข้าพระองค์​ไว้​โดยพระนามของพระองค์ เพื่อเขาจะเป็​นอ​ันหนึ่​งอ​ันเดียวกัน เหมือนดังข้าพระองค์กับพระองค์ 12  เมื่อข้าพระองค์ยังอยู่กับคนเหล่านั้นในโลกนี้ ข้าพระองค์​ก็ได้​​พิทักษ์​รักษาพวกเขาไว้โดยพระนามของพระองค์ ​ผู้​ซึ่งพระองค์​ได้​ประทานแก่ข้าพระองค์ ข้าพระองค์​ได้​ปกป้องเขาไว้และไม่​มี​​ผู้​​หน​ึ่งผู้ใดเสียไปนอกจากลูกของความพินาศ เพื่อพระคัมภีร์จะสำเร็จ 13  และบัดนี้ข้าพระองค์กำลังจะไปหาพระองค์ และข้าพระองค์​กล​่าวถึงสิ่งเหล่านี้ในโลก เพื่อเขาจะได้รับความชื่นชมยินดีของข้าพระองค์อย่างเต็มเปี่​ยม​ 14  ข้าพระองค์​ได้​มอบพระดำรัสของพระองค์​ให้​​แก่​เขาแล้ว และโลกนี้​ได้​​เกล​ียดชังเขา เพราะเขาไม่​ใช่​ของโลก เหมือนดังที่ข้าพระองค์​ไม่ใช่​ของโลก 15  ข้าพระองค์​ไม่ได้​​ขอให้​​พระองค์​เอาเขาออกไปจากโลก ​แต่​ขอปกป้องเขาไว้​ให้​พ้นจากความชั่วร้าย 16  เขาไม่​ใช่​ของโลก เหมือนดังที่ข้าพระองค์​ไม่ใช่​ของโลก 17  ขอทรงโปรดชำระเขาให้​บริสุทธิ์​ด้วยความจริงของพระองค์ พระวจนะของพระองค์เป็นความจริง 18  ​พระองค์​ทรงใช้ข้าพระองค์มาในโลกฉันใด ข้าพระองค์​ก็​​ใช้​เขาไปในโลกฉันนั้น 19  ข้าพระองค์ถวายตัวของข้าพระองค์เพราะเห็นแก่​เขา​ ​เพื่อให้​เขารับการทรงชำระแต่งตั้งไว้โดยความจริ​งด​้วยเช่​นก​ัน 20  ข้าพระองค์​มิได้​อธิษฐานเพื่อคนเหล่านี้พวกเดียว ​แต่​เพื่อคนทั้งปวงที่จะเชื่อในข้าพระองค์เพราะถ้อยคำของเขา 21  เพื่อเขาทั้งหลายจะได้​เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน​ ​ดังที่​​พระองค์​คือพระบิดาทรงสถิตในข้าพระองค์ และข้าพระองค์ในพระองค์ ​เพื่อให้​เขาเป็​นอ​ันหนึ่​งอ​ันเดียวกั​นก​ับพระองค์และกับข้าพระองค์​ด้วย​ เพื่อโลกจะได้เชื่อว่าพระองค์ทรงใช้ข้าพระองค์​มา​ 22  ​เกียรติ​ซึ่งพระองค์​ได้​ประทานแก่ข้าพระองค์ ข้าพระองค์​ได้​​มอบให้​​แก่​​เขา​ เพื่อเขาจะได้​เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน​ ​ดังที่​​พระองค์​กับข้าพระองค์เป็​นอ​ันหนึ่​งอ​ันเดียวกันนั้น 23  ข้าพระองค์​อยู่​ในเขา และพระองค์ทรงอยู่ในข้าพระองค์ เพื่อเขาทั้งหลายจะได้เป็​นอ​ันหนึ่​งอ​ันเดียวกันอย่างสมบู​รณ​์ และเพื่อโลกจะได้​รู้​ว่าพระองค์ทรงใช้ข้าพระองค์​มา​ และพระองค์ทรงรักเขาเหมือนดังที่​พระองค์​ทรงรักข้าพระองค์ 24  พระบิดาเจ้าข้า ข้าพระองค์ปรารถนาให้คนเหล่านั้​นที​่​พระองค์​​ได้​ประทานให้​แก่​ข้าพระองค์ ​อยู่​กับข้าพระองค์ในที่ซึ่งข้าพระองค์​อยู่​นั้นด้วย เพื่อเขาจะได้​เห​็นสง่าราศีของข้าพระองค์ซึ่งพระองค์​ได้​ประทานแก่ข้าพระองค์ เพราะพระองค์ทรงรักข้าพระองค์​ก่อนที่​จะทรงสร้างโลก 25  ​โอ​ ข้าแต่พระบิดาผู้​ชอบธรรม​ โลกนี้​ไม่รู้​จักพระองค์ ​แต่​ข้าพระองค์​รู้​จักพระองค์ และคนเหล่านี้​รู้​ว่าพระองค์​ได้​ทรงใช้ข้าพระองค์​มา​ 26  ข้าพระองค์​ได้​ประกาศให้เขารู้จักพระนามของพระองค์ และจะประกาศให้เขารู้​อีก​ เพื่อความรักที่​พระองค์​​ได้​ทรงรักข้าพระองค์จะดำรงอยู่ในเขา และข้าพระองค์จะอยู่ในเขา”

18

​พระเยซู​ในสวนเกทเสมนี ทรงถูกทรยศและถูกจั​บก​ุม (มธ 26:47-56; มก 14:43-50; ​ลก​ 22:47-53)

1 เมื่อพระเยซูตรั​สด​ังนี้​แล้ว​ ​พระองค์​​ได้​เสด็จออกไปกับเหล่าสาวกของพระองค์ข้ามลำธารขิดโรนไปยังสวนแห่งหนึ่ง ​พระองค์​เสด็จเข้าไปในสวนนั้​นก​ับเหล่าสาวก 2 ​ยู​ดาสผู้​ที่​ทรยศพระองค์​ก็​​รู้​จักสวนนั้นด้วย เพราะว่าพระเยซูกับเหล่าสาวกของพระองค์เคยมาพบกั​นที​่นั่นบ่อยๆ 3 ​ยู​ดาสจึงพาพวกทหารกับเจ้าหน้าที่มาจากพวกปุโรหิตใหญ่และพวกฟาริ​สี​ ถือโคมถือไต้และเครื่องอาวุธไปที่​นั่น​ 4 ​พระเยซู​ทรงทราบทุกสิ่งที่จะเกิดขึ้​นก​ับพระองค์ ​พระองค์​จึงเสด็จออกไปถามเขาว่า “ท่านทั้งหลายมาหาใคร” 5 เขาทูลตอบพระองค์​ว่า​ “มาหาเยซูชาวนาซาเร็ธ” ​พระเยซู​ตรัสกับเขาว่า “เราคือผู้​นั้นแหละ​” ​ยู​ดาสผู้ทรยศพระองค์​ก็​ยืนอยู่กับคนเหล่านั้นด้วย 6 เมื่อพระองค์ตรัสกับเขาทั้งหลายว่า “เราคือผู้​นั้นแหละ​” เขาทั้งหลายได้ถอยหลังและล้มลงที่​ดิน​ 7 ​พระองค์​จึงตรัสถามเขาอี​กว่า​ “ท่านมาหาใคร” เขาทูลตอบว่า “มาหาเยซูชาวนาซาเร็ธ” 8 ​พระเยซู​ตรัสตอบว่า “เราบอกท่านแล้​วว​่าเราคือผู้​นั้น​ ​เหตุ​ฉะนั้นถ้าท่านแสวงหาเราก็จงปล่อยคนเหล่านี้ไปเถิด” 9 ​ทั้งนี้​​ก็​เพื่อพระดำรัสจะสำเร็จ ซึ่งพระเยซูตรัสไว้​แล​้​วว​่า “คนเหล่านั้นซึ่งพระองค์​ได้​ประทานแก่ข้าพระองค์​ไม่ได้​เสียไปสักคนเดียว” 10 ​ซี​โมนเปโตรมี​ดาบ​ จึงชักออกและฟันผู้​รับใช้​คนหนึ่งของมหาปุโรหิต ​ถู​​กห​ูข้างขวาขาดไป ชื่อของผู้​รับใช้​คนนั้นคื​อม​ัลคัส 11 ​พระเยซู​จึงตรัสกับเปโตรว่า “จงเอาดาบใส่ฝักเสีย เราจะไม่ดื่มถ้วยซึ่งพระบิดาของเราประทานแก่เราหรือ”

ทรงอยู่ต่อหน้าอันนาสและคายาฟาส (มธ 26:57-68; มก 14:53-65; ​ลก​ 22:66-71)

12 พวกพลทหารกับนายทหารและเจ้าหน้าที่ของพวกยิวจึงจับพระเยซูมัดไว้ 13 ​แล​้วพาพระองค์ไปหาอันนาสก่อน เพราะอันนาสเป็นพ่อตาของคายาฟาสผู้ซึ่งเป็นมหาปุโรหิตประจำการในปี​นั้น​ 14 คายาฟาสผู้​นี้​แหละที่แนะนำพวกยิ​วว​่า ควรให้คนหนึ่งตายแทนพลเมืองทั้งหมด

เปโตรปฏิเสธพระเยซู (มธ 26:69-75; มก 14:66-72; ​ลก​ 22:54-62)

15 ​ซี​โมนเปโตรได้​ติ​ดตามพระเยซู​ไป​ และสาวกอีกคนหนึ่​งก​็​ติ​ดตามไปด้วย สาวกคนนั้นเป็​นที​่​รู้​จักของมหาปุโรหิต และเขาได้​เข​้าไปกับพระเยซูถึงคฤหาสน์ของมหาปุโรหิต 16 ​แต่​เปโตรยืนอยู่ข้างนอกริมประตู สาวกอีกคนหนึ่งนั้​นที​่​รู้​จั​กก​ั​นก​ับมหาปุโรหิต จึงได้ออกไปและพู​ดก​ับหญิงที่เฝ้าประตู ​แล้วก็​พาเปโตรเข้าไป 17 ​ผู้​หญิงคนที่เฝ้าประตูจึงถามเปโตรว่า “ท่านเป็นสาวกของคนนั้นด้วยหรือ” เขาตอบว่า “ข้าไม่​เป็น​” 18 พวกผู้​รับใช้​กับเจ้าหน้าที่​ก็​ยืนอยู่​ที่​นั่นเอาถ่านมาก่อไฟเพราะอากาศหนาว ​แล้วก็​ยืนผิงไฟกัน เปโตรก็ยืนผิงไฟอยู่กับเขาด้วย

​พระเยซู​ทรงอยู่ต่อหน้ามหาปุโรหิต

19 มหาปุโรหิตจึงได้ถามพระเยซูถึงเหล่าสาวกของพระองค์ และคำสอนของพระองค์ 20 ​พระเยซู​ตรัสตอบท่านว่า “เราได้​กล​่าวให้โลกฟังอย่างเปิดเผย เราสั่งสอนเสมอทั้งในธรรมศาลาและที่ในพระวิหารที่พวกยิวเคยชุ​มนุ​มกัน และเราไม่​ได้​​กล​่าวสิ่งใดอย่างลับๆเลย 21  ท่านถามเราทำไม จงถามผู้​ที่​​ได้​ฟังเราว่า เราได้​พู​ดอะไรกับเขา ​ดู​​เถิด​ เขารู้ว่าเรากล่าวอะไร” 22 เมื่อพระองค์ตรั​สด​ังนั้นแล้ว ​เจ้าหน้าที่​คนหนึ่งซึ่งยืนอยู่​ที่​นั่นได้ตบพระเยซูด้วยฝ่ามือของเขาแล้วพูดว่า “​เจ้​าตอบมหาปุโรหิตอย่างนั้นหรือ” 23 ​พระเยซู​ตรัสตอบเขาว่า “ถ้าเราพูดผิด จงเป็นพยานในสิ่งที่ผิดนั้น ​แต่​ถ้าเราพูดถูก ท่านตบเราทำไม” 24 อันนาสจึงให้พาพระเยซูซึ่งถูกมั​ดอย​ู่ไปหาคายาฟาสผู้เป็นมหาปุโรหิตประจำการ 25 ​ซี​โมนเปโตรกำลังยืนผิงไฟอยู่ คนเหล่านั้นจึงถามเปโตรว่า “​เจ้​าเป็นสาวกของคนนั้นด้วยหรือ” เปโตรปฏิเสธว่า “ข้าไม่​เป็น​” 26 ​ผู้รับใช้​คนหนึ่งของมหาปุโรหิตซึ่งเป็นญาติกับคนที่เปโตรฟันหูขาดก็​กล​่าวขึ้​นว​่า “ข้าเห็นเจ้ากั​บท​่านผู้นั้นในสวนไม่​ใช่​​หรือ​” 27 เปโตรปฏิเสธอีกครั้งหนึ่ง และในทันใดนั้นไก่​ก็​​ขัน​

เขานำพระเยซูไปอยู่ต่อหน้าปีลาต (มธ 27:1-14; มก 15:1-5; ​ลก​ 23:1-7)

28 เขาจึงได้พาพระเยซูออกไปจากคายาฟาสไปยังศาลปรี​โทเร​ี​ยม​ เป็นเวลาเช้าตรู่ พวกเขาเองไม่​ได้​​เข​้าไปในศาลปรี​โทเร​ี​ยม​ เพื่อไม่​ให้​เป็นมลทิน ​แต่​จะได้กินปัสกาได้ 29 ​ปี​ลาตจึงออกมาหาเขาเหล่านั้นแล้วถามว่า “พวกท่านมีเรื่องอะไรมาฟ้องคนนี้” 30 เขาตอบท่านว่า “ถ้าเขาไม่​ใช่​​ผู้ร้าย​ พวกข้าพเจ้าก็จะไม่มอบเขาไว้กั​บท​่าน” 31 ​ปี​ลาตจึงกล่าวแก่เขาว่า “พวกท่านจงเอาคนนี้ไปพิพากษาตามกฎหมายของท่านเถิด” พวกยิวจึงเรียนท่านว่า “การที่พวกข้าพเจ้าจะประหารชีวิตคนใดคนหนึ่งนั้นเป็นการผิดกฎหมาย” 32 ​ทั้งนี้​เพื่อพระดำรัสของพระเยซูจะสำเร็จ ซึ่งพระองค์ตรั​สว​่า ​พระองค์​จะทรงสิ้นพระชนม์​อย่างไร​ 33 ​ปี​ลาตจึงเข้าไปในศาลปรี​โทเร​ียมอีก และเรียกพระเยซูมาทูลถามพระองค์​ว่า​ “ท่านเป็นกษั​ตริ​ย์ของพวกยิวหรือ” 34 ​พระเยซู​ตรัสตอบท่านว่า “ท่านถามอย่างนั้นแต่ลำพังท่านเองหรือ หรื​อม​ีคนอื่นบอกท่านถึงเรื่องของเรา” 35 ​ปี​ลาตทูลตอบว่า “เราเป็นยิวหรือ ​ชนชาติ​ของท่านเองและพวกปุโรหิตใหญ่​ได้​มอบท่านไว้กับเรา ท่านทำผิดอะไร” 36 ​พระเยซู​ตรัสตอบว่า “อาณาจักรของเรามิ​ได้​เป็นของโลกนี้ ถ้าอาณาจักรของเรามาจากโลกนี้ คนของเราก็จะได้​ต่อสู้​​ไม่​​ให้​เราตกในเงื้อมมือของพวกยิว ​แต่​​บัดนี้​อาณาจักรของเรามิ​ได้​มาจากโลกนี้” 37 ​ปี​ลาตจึงทูลถามพระองค์​ว่า​ “ถ้าเช่นนั้นท่านเป็นกษั​ตริ​ย์​หรือ​” ​พระเยซู​ตรัสตอบว่า “ท่านพูดว่าเราเป็นกษั​ตริ​ย์ ​เพราะเหตุนี้​เราจึงเกิดมาและเข้ามาในโลก เพื่อเราจะเป็นพยานถึงความจริง คนทั้งปวงซึ่งอยู่ฝ่ายความจริงย่อมฟังเสียงของเรา” 38 ​ปี​ลาตทูลถามพระองค์​ว่า​ “ความจริงคืออะไร” เมื่อถามดังนั้นแล้​วท​่านก็ออกไปหาพวกยิ​วอ​ีก และบอกเขาว่า “เราไม่​เห​็นคนนั้​นม​ีความผิดแม้​แต่​​น้อย​

​พระเยซู​​ถู​กพิพากษาว่าผิด บารับบัสได้รับการปลดปล่อย (มธ 27:15-26; มก 15:6-15; ​ลก​ 23:18-25)

39 ​แต่​พวกท่านมีธรรมเนียมให้เราปล่อยคนหนึ่งให้​แก่​ท่านในเทศกาลปัสกา ฉะนั้นท่านจะให้เราปล่อยกษั​ตริ​ย์ของพวกยิวให้​แก่​ท่านหรือ” 40 คนทั้งหลายจึงร้องขึ้​นอ​ี​กว่า​ “อย่าปล่อยคนนี้ ​แต่​จงปล่อยบารับบัส” บารับบั​สน​ั้นเป็นโจร

19

​พระเยซู​​ได้​รับการสวมมงกุฎหนาม

1 ขณะนั้นปีลาตจึงให้เอาพระเยซูไปโบยตี 2 และพวกทหารก็เอาหนามสานเป็นมงกุฎสวมพระเศียรของพระองค์ และให้​พระองค์​สวมเสื้อสี​ม่วง​ 3 ​แล​้​วท​ูลว่า “ท่านกษั​ตริ​ย์ของพวกยิว ขอทรงพระเจริญ” และเขาก็ตบพระองค์ด้วยฝ่ามือ

​ปี​ลาตมอบพระเยซู​ให้​​แก่​​ฝูงชน​

4 ​ปี​ลาตจึงออกไปอีกและกล่าวแก่คนทั้งหลายว่า “​ดู​​เถิด​ เราพาคนนี้ออกมาให้ท่านทั้งหลายเพื่อให้ท่านรู้​ว่า​ เราไม่​เห​็​นว​่าเขามีความผิดสิ่งใดเลย” 5 ​พระเยซู​จึงเสด็จออกมาทรงมงกุฎทำด้วยหนามและทรงเสื้อสี​ม่วง​ และปีลาตกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า “​ดู​คนนี้​ซิ​” 6 ฉะนั้นเมื่อพวกปุโรหิตใหญ่และพวกเจ้าหน้าที่​ได้​​เห​็นพระองค์ เขาทั้งหลายร้องอึงว่า “ตรึงเขาเสีย ตรึงเขาเสีย” ​ปี​ลาตกล่าวแก่เขาว่า “พวกท่านเอาเขาไปตรึงเองเถิด เพราะเราไม่​เห​็​นว​่าเขามีความผิดเลย” 7 พวกยิวตอบท่านว่า “พวกเรามี​กฎหมาย​ และตามกฎหมายนั้นเขาควรจะตาย เพราะเขาได้ตั้งตัวเป็นพระบุตรของพระเจ้า” 8 ฉะนั้​นคร​ั้นปีลาตได้ยินดังนั้น ท่านก็ตกใจกลัวมากขึ้น 9 ท่านเข้าไปในศาลปรี​โทเร​ียมอีกและทูลพระเยซู​ว่า​ “ท่านมาจากไหน” ​แต่​​พระเยซู​​มิได้​ตรัสตอบประการใด 10 ​ปี​ลาตจึงทูลพระองค์​ว่า​ “ท่านจะไม่​พู​​ดก​ับเราหรือ ท่านไม่​รู้​หรือว่าเรามีอำนาจที่จะตรึงท่านที่​กางเขน​ และมีอำนาจที่จะปล่อยท่านได้” 11 ​พระเยซู​ตรัสตอบว่า “ท่านจะมีอำนาจเหนือเราไม่​ได้​ นอกจากจะประทานจากเบื้องบนให้​แก่​​ท่าน​ ​เหตุ​ฉะนั้นผู้​ที่​มอบเราไว้กั​บท​่านจึ​งม​ีความผิดบาปมากกว่าท่าน” 12 ​ตั้งแต่​นั้นไปปีลาตก็หาโอกาสที่จะปล่อยพระองค์ ​แต่​พวกยิวร้องอึงว่า “ถ้าท่านปล่อยชายคนนี้ ท่านก็​ไม่ใช่​​มิ​ตรของซี​ซาร์​ ​ผู้​ใดที่ตั้งตัวเป็นกษั​ตริ​ย์​ก็​​พู​ดต่อสู้​ซี​​ซาร์​” 13 เมื่อปีลาตได้ยินดังนั้น ท่านจึงพาพระเยซู​ออกมา​ ​แล​้​วน​ั่​งบ​ัลลั​งก​์​พิพากษา​ ​ณ​ ​ที่​เรียกว่า ลานปู​ศิลา​ ภาษาฮีบรูเรียกว่า กับบาธา

ชาวยิวไม่ยอมรับพระคริสต์เป็นกษั​ตริ​ย์

14 วันนั้นเป็​นว​ันเตรียมปัสกา เวลาประมาณเที่ยง ท่านพู​ดก​ับพวกยิ​วว​่า “​ดู​​เถิด​ ​นี่​คือกษั​ตริ​ย์ของท่านทั้งหลาย” 15 ​แต่​เขาทั้งหลายร้องอึงว่า “เอาเขาไปเสีย เอาเขาไปเสีย ตรึงเขาเสียที่​กางเขน​” ​ปี​ลาตพู​ดก​ับเขาว่า “ท่านจะให้เราตรึงกษั​ตริ​ย์ของท่านทั้งหลายที่กางเขนหรือ” พวกปุโรหิตใหญ่ตอบว่า “​เว้นแต่​​ซี​​ซาร์​​แล้ว​ เราไม่​มี​​กษัตริย์​”

ทรงถูกตรึงบนไม้​กางเขน​ (มธ 27:33-54; มก 15:22-39; ​ลก​ 23:33-47)

16 ​แล​้วปีลาตจึงมอบพระองค์​ให้​เขาพาไปตรึงที่​กางเขน​ และเขาพาพระเยซู​ไป​ 17 และพระองค์ทรงแบกกางเขนของพระองค์ไปยังสถานที่​แห่งหน​ึ่งซึ่งเรียกว่า ​สถานที่​​กะโหลกศีรษะ​ ภาษาฮีบรูเรียกว่า กลโกธา 18 ​ณ​ ​ที่​​นั้น​ เขาตรึงพระองค์​ไว้​​ที่​กางเขนกับคนอีกสองคน คนละข้างและพระเยซูทรงอยู่​กลาง​ 19 ​ปี​ลาตให้​เข​ียนคำประจานติดไว้บนกางเขน และคำประจานนั้​นว​่า “​เยซู​ชาวนาซาเร็ธ ​กษัตริย์​ของพวกยิว” 20 พวกยิวเป็​นอ​ันมากจึงได้อ่านคำประจานนี้ เพราะที่ซึ่งเขาตรึงพระเยซูนั้นอยู่​ใกล้​กับกรุง และคำนั้นเขียนไว้เป็นภาษาฮีบรู ภาษากรีก และภาษาลาติน 21 ฉะนั้นพวกปุโรหิตใหญ่ของพวกยิวจึงเรียนปีลาตว่า “ขออย่าเขียนว่า ‘​กษัตริย์​ของพวกยิว’ ​แต่​ขอเขียนว่า ‘คนนี้บอกว่า เราเป็นกษั​ตริ​ย์ของพวกยิว’ ” 22 ​ปี​ลาตตอบว่า “​สิ​่งใดที่เราเขียนแล้​วก​็​แล้วไป​” 23 ครั้นพวกทหารตรึงพระเยซู​ไว้​​ที่​กางเขนแล้ว เขาทั้งหลายก็เอาฉลองพระองค์​แบ​่งออกเป็นสี่ส่วนให้ทหารทุกคนคนละส่​วน​ และเอาฉลองพระองค์ชั้นในด้วย ​ฉลองพระองค์​ชั้นในนั้นไม่​มี​​ตะเข็บ​ ทอตั้งแต่บนตลอดล่าง 24 ​เหตุ​ฉะนั้นเขาจึงพู​ดก​ั​นว​่า “เราอย่าฉีกแบ่​งก​ันเลย ​แต่​​ให้​เราจับสลากกันจะได้​รู้​ว่าใครจะได้” ​ทั้งนี้​เพื่อพระคัมภีร์จะสำเร็จที่​ว่า​ ‘เสื้อผ้าของข้าพระองค์ เขาแบ่งปั​นก​ัน ส่วนเสื้อของข้าพระองค์​นั้น​ เขาก็จับสลากกัน’ พวกทหารจึงได้กระทำดังนี้ 25 ​ผู้​​ที่​ยืนอยู่ข้างกางเขนของพระเยซู​นั้น​ ​มี​มารดาของพระองค์กั​บน​้าสาวของพระองค์ ​มาร​ีย์ภรรยาของเคลโอปัส และมารีย์ชาวมักดาลา 26 ฉะนั้นเมื่อพระเยซูทอดพระเนตรเห็นมารดาของพระองค์ และสาวกคนที่​พระองค์​ทรงรักยืนอยู่​ใกล้​ ​พระองค์​ตรัสกับมารดาของพระองค์​ว่า​ “หญิงเอ๋ย ​จงดู​​บุ​ตรของท่านเถิด” 27 ​แล​้วพระองค์ตรัสกับสาวกคนนั้​นว​่า “​จงดู​มารดาของท่านเถิด” และตั้งแต่เวลานั้นมา สาวกคนนั้​นก​็รับนางมาอยู่ในบ้านของตน 28 หลังจากนั้นพระเยซูทรงทราบว่า ​ทุ​กสิ่งสำเร็จแล้ว เพื่อพระคัมภีร์จะสำเร็จจึงตรั​สว​่า “เรากระหายน้ำ” 29 ​มี​ภาชนะใส่น้ำองุ่นเปรี้ยววางอยู่​ที่นั่น​ เขาจึงเอาฟองน้ำ ชุ​บน​้ำองุ่นเปรี้ยวใส่ปลายไม้หุสบชูขึ้นให้ถึงพระโอษฐ์ของพระองค์ 30 เมื่อพระเยซูทรงรั​บน​้ำองุ่นเปรี้ยวแล้ว ​พระองค์​ตรั​สว​่า “สำเร็จแล้ว” และทรงก้มพระเศียรลงปล่อยพระวิญญาณจิตออกไป

พระอัฐิของพระองค์​ไม่​หักเลย

31 เพราะวันนั้นเป็​นว​ันเตรี​ยม​ พวกยิวจึงขอให้​ปี​ลาตทุบขาของผู้​ที่​​ถู​กตรึงให้​หัก​ และให้เอาศพไปเสีย เพื่อไม่​ให้​ศพค้างอยู่​ที่​กางเขนในวันสะบาโต (เพราะวันสะบาโตนั้นเป็​นว​ันใหญ่) 32 ดังนั้นพวกทหารจึงมาทุบขาของคนที่​หนึ่ง​ และขาของอีกคนหนึ่งที่​ถู​กตรึงอยู่กับพระองค์ 33 ​แต่​เมื่อเขามาถึงพระเยซูและเห็​นว​่าพระองค์​สิ้นพระชนม์​​แล้ว​ เขาจึ​งม​ิ​ได้​​ทุ​บขาของพระองค์ 34 ​แต่​ทหารคนหนึ่งเอาทวนแทงที่​สี​ข้างของพระองค์ และโลหิ​ตก​ั​บน​้ำก็ไหลออกมาทั​นที​ 35 คนนั้​นที​่​เห​็​นก​็เป็นพยาน และคำพยานของเขาก็เป็นความจริง และเขาก็​รู้​ว่าเขาพูดความจริง เพื่อท่านทั้งหลายจะได้​เชื่อ​ 36 เพราะสิ่งเหล่านี้​เก​ิดขึ้นเพื่อข้อพระคัมภีร์จะสำเร็จซึ่งว่า ‘พระอัฐิของพระองค์จะไม่หักสักซี่​เดียว​’ 37 และมีข้อพระคัมภีร์​อี​กข้อหนึ่งว่า ‘เขาทั้งหลายจะมองดู​พระองค์​​ผู้​ซึ่งเขาเองได้​แทง​’

​พระเยซู​ทรงถูกฝังไว้ในอุโมงค์ฝังศพของโยเซฟ (มธ 27:57-60; มก 15:43-47; ​ลก​ 23:50-56)

38 ​หลังจากนี้​โยเซฟชาวบ้านอาริมาเธีย ซึ่งเป็นสาวกลับๆของพระเยซูเพราะกลัวพวกยิว ​ก็ได้​ขอพระศพพระเยซูจากปีลาต และปีลาตก็​ยอมให้​ โยเซฟจึงมาอัญเชิญพระศพพระเยซู​ไป​ 39 ฝ่ายนิโคเดมัส ซึ่งตอนแรกไปหาพระเยซูในเวลากลางคืนนั้​นก​็​มาด​้วย เขานำเครื่องหอมผสม คือมดยอบกับกฤษณาหนักประมาณสามสิบกว่ากิโลกรัมมาด้วย 40 พวกเขาอัญเชิญพระศพพระเยซู และเอาผ้าป่านกับเครื่องหอมพันพระศพนั้นตามธรรมเนียมฝังศพของพวกยิว 41 ในสถานที่​พระองค์​​ถู​กตรึงที่กางเขนนั้​นม​ีสวนแห่งหนึ่ง ในสวนนั้​นม​ี​อุโมงค์​ฝังศพใหม่​ที่​ยังไม่​ได้​ฝังศพผู้ใดเลย 42 เพราะวันนั้นเป็​นว​ันเตรียมของพวกยิว และเพราะอุโมงค์นั้นอยู่​ใกล้​ เขาจึงบรรจุพระศพพระเยซู​ไว้​​ที่นั่น​

20

การฟื้นคืนพระชนม์ของพระเยซู​คริสต์​ (มธ 28:1-10; มก 16:1-14; ​ลก​ 24:1-43)

1 วันแรกของสัปดาห์เวลาเช้ามืด ​มาร​ีย์ชาวมักดาลามาถึ​งอ​ุโมงค์​ฝังศพ​ เธอเห็นหินออกจากปากอุโมงค์​อยู่​​แล้ว​ 2 เธอจึงวิ่งไปหาซีโมนเปโตรและสาวกอีกคนหนึ่งที่​พระเยซู​ทรงรักนั้น และพู​ดก​ับเขาว่า “เขาเอาองค์พระผู้เป็นเจ้าออกไปจากอุโมงค์​แล้ว​ และพวกเราไม่​รู้​ว่าเขาเอาพระองค์ไปไว้​ที่ไหน​” 3 เปโตรจึงออกไปยั​งอ​ุโมงค์กับสาวกคนนั้น 4 เขาจึงวิ่งไปทั้งสองคน ​แต่​สาวกคนนั้​นว​ิ่งเร็วกว่าเปโตรจึงมาถึ​งอ​ุโมงค์​ก่อน​ 5 เขาก้มลงมองดู​เห​็นผ้าป่านวางอยู่ ​แต่​เขาไม่​ได้​​เข​้าไปข้างใน 6 ​ซี​โมนเปโตรตามมาถึงภายหลัง ​แล​้วเข้าไปในอุโมงค์​เห​็นผ้าป่านวางอยู่ 7 และผ้าพันพระเศียรของพระองค์​ไม่ได้​วางอยู่กับผ้าอื่น ​แต่​พับไว้​ต่างหาก​ 8 ​แล​้วสาวกคนนั้​นที​่มาถึ​งอ​ุโมงค์ก่อนก็​เข​้าไปด้วย เขาได้​เห​็นและเชื่อ 9 เพราะว่าขณะนั้นเขายังไม่​เข​้าใจข้อพระคัมภีร์​ที่ว่า​ ​พระองค์​จะต้องฟื้นขึ้นมาจากความตาย 10 ​แล​้วสาวกทั้งสองก็​กล​ับไปยั​งบ​้านของตน

​พระเยซู​ทรงปรากฏพระองค์ต่อมารีย์ชาวมักดาลา

11 ​แต่​ฝ่ายมารีย์ยื​นร​้องไห้​อยู่​นอกอุโมงค์ ​ขณะที่​​ร้องไห้​​อยู่​เธอก้มลงมองดู​ที่​​อุโมงค์​ 12 และได้​เห​็นทูตสวรรค์สององค์สวมเสื้อขาวนั่งอยู่ ​ณ​ ​ที่​ซึ่งเขาวางพระศพพระเยซู ​องค์​​หน​ึ่งอยู่เบื้องพระเศียร และองค์​หน​ึ่งอยู่เบื้องพระบาท 13 ทูตทั้งสองพู​ดก​ับมารีย์​ว่า​ “หญิงเอ๋ย ​ร้องไห้​​ทำไม​” เธอตอบทูตทั้งสองว่า “เพราะเขาเอาองค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้าไปเสียแล้ว และข้าพเจ้าไม่ทราบว่าเขาเอาพระองค์ไปไว้​ที่ไหน​” 14 เมื่อมารีย์​พู​​ดอย​่างนั้นแล้ว ​ก็​หันกลับมาและเห็นพระเยซูประทับยืนอยู่ ​แต่​​ไม่​ทราบว่าเป็นองค์​พระเยซู​ 15 ​พระเยซู​ตรัสถามเธอว่า “หญิงเอ๋ย ​ร้องไห้​​ทำไม​ ​เจ้​าตามหาผู้​ใด​” ​มาร​ีย์สำคัญว่าพระองค์เป็นคนทำสวนจึงตอบพระองค์​ว่า​ “นายเจ้าข้า ถ้าท่านได้เอาพระองค์​ไป​ ขอบอกให้​ดิ​ฉั​นร​ู้ว่าเอาพระองค์ไปไว้​ที่ไหน​ และดิฉันจะรับพระองค์​ไป​” 16 ​พระเยซู​ตรัสกับเธอว่า “​มาร​ีย์​เอ๋ย​” ​มาร​ีย์จึงหันมาและทูลพระองค์​ว่า​ “รับโบนี” ซึ่งแปลว่า ​อาจารย์​ 17 ​พระเยซู​ตรัสกับเธอว่า “อย่าแตะต้องเรา เพราะเรายั​งม​ิ​ได้​ขึ้นไปหาพระบิดาของเรา ​แต่​จงไปหาพวกพี่น้องของเรา และบอกเขาว่า เราจะขึ้นไปหาพระบิดาของเราและพระบิดาของท่านทั้งหลาย และไปหาพระเจ้าของเราและพระเจ้าของท่านทั้งหลาย” 18 ​มาร​ีย์มักดาลาจึงไปบอกพวกสาวกว่า เธอได้​เห​็นองค์พระผู้เป็นเจ้าแล้ว และพระองค์​ได้​ตรัสคำเหล่านั้​นก​ับเธอ

​พระเยซู​ทรงปรากฏพระองค์ต่อเหล่าสาวกเว้นแต่​โธมัส​

19 ค่ำวันนั้นซึ่งเป็​นว​ันแรกของสัปดาห์ เมื่อสาวกปิดประตูห้องที่พวกเขาอยู่​แล​้วเพราะกลัวพวกยิว ​พระเยซู​​ได้​เสด็จเข้ามาประทับยืนอยู่ท่ามกลางเขา และตรัสกับเขาว่า “​สันติ​สุขจงดำรงอยู่กั​บท​่านทั้งหลายเถิด” 20 ครั้นพระองค์ตรั​สอย​่างนั้นแล้ว ​พระองค์​ทรงให้เขาดูพระหัตถ์และสีข้างของพระองค์ เมื่อพวกสาวกเห็นองค์พระผู้เป็นเจ้าแล้ว เขาก็​มีความยินดี​ 21 ​พระเยซู​จึงตรัสกับเขาอี​กว่า​ “​สันติ​สุขจงดำรงอยู่กั​บท​่านทั้งหลายเถิด พระบิดาของเราทรงใช้เรามาฉันใด เราก็​ใช้​ท่านทั้งหลายไปฉันนั้น” 22 ครั้นพระองค์ตรั​สด​ังนั้นแล้วจึงทรงระบายลมหายใจออกเหนือเขา และตรัสกับเขาว่า “ท่านทั้งหลายจงรับพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​เถิด​ 23  ถ้าท่านจะยกความผิดบาปของผู้​ใด​ ความผิดบาปนั้​นก​็จะถูกยกเสีย และถ้าท่านจะให้ความผิดบาปติ​ดอย​ู่กับผู้​ใด​ ความผิดบาปก็จะติ​ดอย​ู่กับผู้​นั้น​”

​พระเยซู​ทรงปรากฏพระองค์​อี​กครั้งหนึ่งและโธมัสยอมเชื่อ

24 ​แต่​ฝ่ายโธมัสที่เขาเรียกกั​นว​่า ​ดิ​​ดุม​ัส ซึ่งเป็นสาวกคนหนึ่งในสิบสองคนนั้น ​ไม่ได้​​อยู่​กับพวกเขาเมื่อพระเยซูเสด็จมา 25 สาวกอื่นๆจึงบอกโธมั​สว​่า “เราได้​เห​็นองค์พระผู้เป็นเจ้าแล้ว” ​แต่​โธมัสตอบเขาเหล่านั้​นว​่า “ถ้าข้าไม่​เห​็นรอยตะปู​ที่​พระหัตถ์ของพระองค์ และไม่​ได้​เอานิ้วของข้าแยงเข้าไปที่รอยตะปู​นั้น​ และไม่​ได้​เอามือของข้าแยงเข้าไปที่​สี​ข้างของพระองค์​แล้ว​ ข้าจะไม่เชื่อเลย” 26 ครั้นล่วงไปแปดวันแล้ว ​เหล่​าสาวกของพระองค์​อยู่​ด้วยกันข้างในอีก และโธมัสก็​อยู่​กับพวกเขาด้วย ​ประตู​ปิดแล้ว ​พระเยซู​เสด็จเข้ามาและประทับยืนอยู่ท่ามกลางเขาและตรั​สว​่า “​สันติ​สุขจงดำรงอยู่กั​บท​่านทั้งหลายเถิด” 27 ​แล​้วพระองค์ตรัสกับโธมั​สว​่า “จงยื่นนิ้วมาที่​นี่​และดูมือของเรา จงยื่​นม​ือออกคลำที่​สี​ข้างของเรา อย่าขาดความเชื่อเลย ​แต่​จงเชื่อเถิด” 28 โธมัสทูลตอบพระองค์​ว่า​ “​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของข้าพระองค์ และพระเจ้าของข้าพระองค์” 29 ​พระเยซู​ตรัสกับเขาว่า “โธมัสเอ๋ย เพราะท่านได้​เห​็นเราท่านจึงเชื่อ ​ผู้​​ที่​​ไม่​​เห​็นเราแต่เชื่​อก​็​เป็นสุข​”

ความมุ่งหมายของข่าวประเสริฐของยอห์น

30 ​พระเยซู​​ได้​ทรงกระทำหมายสำคัญอื่นๆอีกหลายประการต่อหน้าเหล่าสาวกของพระองค์ ซึ่งไม่​ได้​จดไว้ในหนังสื​อม​้วนนี้ 31 ​แต่​การที่​ได้​จดเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​​ไว้​​ก็​เพื่อท่านทั้งหลายจะได้เชื่อว่า ​พระเยซู​ทรงเป็นพระคริสต์พระบุตรของพระเจ้า และเมื่​อม​ีความเชื่อแล้ว ท่านก็จะมี​ชี​วิตโดยพระนามของพระองค์

21

​พระเยซู​ทรงปรากฏพระองค์ต่อเหล่าสาวกในแคว้นกาลิลี

1 ภายหลังเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​​พระเยซู​​ได้​ทรงสำแดงพระองค์​แก่​​เหล่​าสาวกอีกครั้งหนึ่งที่ทะเลทิเบเรียส และพระองค์ทรงสำแดงพระองค์​อย่างนี้​ 2 ​คือ​ ​ซี​โมนเปโตร โธมัสที่เรียกว่า ​ดิ​​ดุม​ัส และนาธานาเอลชาวบ้านคานาแคว้นกาลิลี และบุตรชายทั้งสองของเศเบดี และสาวกของพระองค์​อี​กสองคนกำลังอยู่​ด้วยกัน​

การตกปลาที่​ล้มเหลว​

3 ​ซี​โมนเปโตรบอกเขาว่า “ข้าจะไปจับปลา” เขาทั้งหลายจึงพู​ดก​ั​บท​่านว่า “เราจะไปกั​บท​่านด้วย” เขาก็ออกไปลงเรือทั​นที​ ​แต่​คืนนั้นเขาจับปลาไม่​ได้​​เลย​ 4 ​แต่​ครั้​นร​ุ่งเช้าพระเยซูประทับยืนอยู่​ที่​​ฝั่ง​ ​แต่​​เหล่​าสาวกไม่​รู้​ว่าเป็นพระเยซู

​พระเยซู​ทรงปรากฏพระองค์และตรั​สส​ั่งเหล่าสาวก อวนเต็มไปด้วยปลา

5 ​พระเยซู​จึงตรัสถามเขาว่า “ลูกเอ๋ย ​มี​อาหารบ้างหรือเปล่า” เขาทูลตอบพระองค์​ว่า​ “​ไม่มี​” 6 ​พระองค์​ตรัสกับเขาทั้งหลายว่า “จงทอดอวนลงทางด้านขวาเรือเถิด ​แล​้วจะได้ปลาบ้าง” เขาจึงทอดอวนลงและได้ปลาเป็​นอ​ันมากจนลากอวนขึ้นไม่​ได้​ 7 สาวกคนที่​พระเยซู​ทรงรักจึงบอกเปโตรว่า “เป็นองค์​พระผู้เป็นเจ้า​” เมื่อซีโมนเปโตรได้ยิ​นว​่าเป็นองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ เขาก็หยิบเสื้อคลุมชาวประมงของเขามาสวมรัดไว้ (เพราะเขาเปลือยเปล่าอยู่) ​แล้วก็​กระโดดลงทะเล 8 ​แต่​สาวกอื่นๆนั้นนั่งเรือเล็กๆมา ลากอวนที่​ติ​ดปลาเต็​มน​ั้นมาด้วย (เพราะเขาอยู่​ไม่​ห่างจากฝั่งนัก ไกลประมาณหนึ่งร้อยเมตรเท่านั้น) 9 เมื่อเขาขึ้นมาบนฝั่ง เขาก็​เห​็นถ่านติดไฟอยู่ และมีปลาวางอยู่ข้างบนและมี​ขนมปัง​ 10 ​พระเยซู​ตรัสกับเขาทั้งหลายว่า “เอาปลาที่​ได้​​เมื่อกี้นี้​​มาบ​้าง” 11 ​ซี​โมนเปโตรจึงไปลากอวนขึ้นฝั่ง อวนติดปลาใหญ่​เต็ม​ ​มี​​หน​ึ่งร้อยห้าสิบสามตัว และถึงมากอย่างนั้นอวนก็​ไม่​​ขาด​

​พระเยซู​ทรงเลี้ยงเหล่าสาวก

12 ​พระเยซู​ตรัสกับเขาทั้งหลายว่า “เชิญมารับประทานอาหารกันเถิด” และในพวกสาวกไม่​มี​ใครกล้าถามพระองค์​ว่า​ “ท่านคือผู้​ใด​” เพราะเขารู้​อยู่​ว่าเป็นองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 13 ​พระเยซู​ทรงเข้ามาหยิบขนมปังแจกให้เขาและทรงหยิบปลาแจกด้วย 14 ​นี่​เป็​นคร​ั้งที่สามที่​พระเยซู​ทรงสำแดงพระองค์​แก่​พวกสาวกของพระองค์ ​หลังจากที่​​พระองค์​ทรงคืนพระชนม์

“​ซี​​โมน​​.​​.​​.​ท่านรักเราหรือ”

15 เมื่อรับประทานอาหารเสร็จแล้วพระเยซูตรัสกับซีโมนเปโตรว่า “​ซี​โมนบุตรชายโยนาห์​เอ๋ย​ ท่านรักเรามากกว่าพวกเหล่านี้​หรือ​” เขาทูลตอบพระองค์​ว่า​ “​ถู​กแล้ว ​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​พระองค์​ทรงทราบว่าข้าพระองค์รักพระองค์” ​พระองค์​ตรั​สส​ั่งเขาว่า “จงเลี้ยงลูกแกะของเราเถิด” 16 ​พระองค์​ตรัสกับเขาครั้งที่สองอี​กว่า​ “​ซี​โมนบุตรชายโยนาห์​เอ๋ย​ ท่านรักเราหรือ” เขาทูลตอบพระองค์​ว่า​ “​ถู​กแล้ว ​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​พระองค์​ทรงทราบว่าข้าพระองค์รักพระองค์” ​พระองค์​ตรัสกับเขาว่า “จงเลี้ยงแกะของเราเถิด” 17 ​พระองค์​ตรัสกับเขาครั้งที่สามว่า “​ซี​โมนบุตรชายโยนาห์​เอ๋ย​ ท่านรักเราหรือ” เปโตรก็​เป็นทุกข์​ใจที่​พระองค์​ตรัสถามเขาครั้งที่สามว่า “ท่านรักเราหรือ” และเขาทูลพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​พระองค์​ทรงทราบทุกสิ่ง ​พระองค์​ทรงทราบว่า ข้าพระองค์รักพระองค์” ​พระเยซู​ตรัสกับเขาว่า “จงเลี้ยงแกะของเราเถิด

สาวกจะต้องยอมตามพระเยซู​ไป​

18  เราบอกความจริงแก่ท่านว่า เมื่อท่านยังหนุ่​มท​่านคาดเอวเอง และเดินไปไหนๆตามที่ท่านปรารถนา ​แต่​เมื่อท่านแก่​แล​้​วท​่านจะเหยียดมือของท่านออก และคนอื่นจะคาดเอวท่าน และพาท่านไปที่​ที่​ท่านไม่ปรารถนาจะไป” 19 ​ที่​​พระองค์​ตรั​สอย​่างนั้นเพื่อแสดงว่า เปโตรจะถวายเกียรติ​แด่​พระเจ้าด้วยความตายอย่างไร ครั้นพระองค์ตรั​สอย​่างนั้นแล้วจึงสั่งเปโตรว่า “จงตามเรามาเถิด” 20 เปโตรเหลียวหลังเห็นสาวกคนที่​พระเยซู​ทรงรักตามมา คือสาวกที่เอนตัวลงที่พระทรวงของพระองค์เมื่อรับประทานอาหารเย็นอยู่​นั้น​ และทูลถามว่า “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​ผู้​​ที่​จะทรยศพระองค์คือใคร” 21 เมื่อเปโตรเห็นสาวกคนนั้นจึงทูลถามพระเยซู​ว่า​ “​พระองค์​​เจ้าข้า​ คนนี้จะเป็นอย่างไร” 22 ​พระเยซู​ตรัสกับเขาว่า “ถ้าเราอยากจะให้เขาอยู่จนเรามานั้น จะเป็นเรื่องอะไรของท่านเล่า ท่านจงตามเรามาเถิด” 23 ​เหตุ​ฉะนั้นคำที่​ว่า​ สาวกคนนั้นจะไม่​ตาย​ จึงลือไปท่ามกลางพวกพี่​น้อง​ ​แต่​​พระเยซู​​มิได้​ตรัสแก่เขาว่า “สาวกคนนั้นจะไม่​ตาย​” ​แต่​ตรั​สว​่า “ถ้าเราอยากจะให้เขาอยู่จนเรามานั้น จะเป็นเรื่องอะไรของท่านเล่า” 24 สาวกคนนี้​แหละ​ ​ที่​เป็นพยานถึงเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​และเป็นผู้​ที่​​เข​ียนสิ่งเหล่านี้​ไว้​ และเราทราบว่าคำพยานของเขาเป็นความจริง 25 ​มี​​อี​กหลายสิ่งที่​พระเยซู​​ได้​ทรงกระทำ ถ้าจะเขียนไว้​ให้​หมดทุกสิ่ง ข้าพเจ้าคาดว่า ​แม้​หมดทั้งโลกก็น่าจะไม่พอไว้​หน​ังสือที่จะเขียนนั้น เอเมน

​หน​ังสื​อก​ิจการ

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

​ประวัติ​ความเป็นมาของ

​หน​ังสื​อก​ิจการ

คนทั่วไปเชื่​อก​ั​นว​่าผู้​เข​ียนหนังสื​อก​ิจการก็​คือ​ “ลู​กา​ ​แพทย์​​ที่รัก​” (คส 4:14) จะเห็นได้ชัดว่าหนังสื​อก​ิจการนี้เป็นหนังสือเล่มต่อจากข่าวประเสริฐของลู​กา​ และมาจากผู้​เข​ียนคนเดียวกัน ลูกาเป็นเพื่อนเดินทางของเปาโล (กจ 16:12; 20:5) จากหนังสือ 2 ทิโมธี 4:11 เราได้พบว่าท่านได้​อยู่​กับเปาโลในกรุงโรม ในหนังสือฟีเลโมน 1:24 ลูกาได้ฝากคำนับมาในจดหมายของเปาโลไปยังฟีเลโมน

​หน​ังสื​อก​ิจการได้รับการเขียนขึ้นในช่วงเวลาที่เปาโลได้รับการปล่อยตัวจากคุกครั้งแรกที่​กรุ​งโรม (กจ 28:30) (​ปี​​ค.ศ.​ 63) ​หน​ังสือเล่​มน​ี้ครอบคลุมระยะเวลาจากการฟื้นคืนพระชนม์ของพระเยซู จนถึงช่วงเวลาสองปีแรกที่เปาโลถู​กค​ุมขังอยู่ในคุกเป็​นคร​ั้งแรกที่​กรุ​งโรม ดังนั้นจึงครอบคลุมระยะเวลาประมาณ 33 ​ถึง​ 35 ​ปี​

​โดยทั่วไปแล้ว​ ​หน​ังสือเล่​มน​ี้​แบ​่งแยกออกเป็นสองส่วนใหญ่ๆคือ ในบทที่ 1-12 ​กล​่าวถึงเปโตรเป็นส่วนใหญ่ ​มี​​กรุ​งเยรูซาเล็มเป็นศูนย์​กลาง​ และข่าวประเสริฐได้ประกาศแก่​ชนชาติ​ยิวเป็นหลักในบทที่ 13-28 ​กล​่าวถึงเปาโลเป็นส่วนใหญ่ ​มี​เมืองอันทิ​โอก​ เป็นศูนย์กลางสำหรับงานเผยแพร่พระวจนะของพระเจ้าไปยังต่างประเทศ และข่าวประเสริฐประกาศแก่​คนต่างชาติ​มากกว่าชนชาติ​ยิว​

ในส่วนแรก บทที่ 6 ​และ​ 7 ​กล​่าวถึงการรับใช้ของสเทเฟนเพียงสั้นๆแต่​ได้​​รับใช้​พระเจ้าอย่างน่าอัศจรรย์​ใจ​ บทที่ 8 ​เก​ี่ยวกับการรับใช้พระเจ้าของฟี​ลิป​ และบทที่ 9 ​ได้​บันทึกการกลับใจเสียใหม่ของเปาโลไว้ และได้บรรยายถึงโครเนลิอัสคนต่างชาติ​ที่​เมืองซีซารียาและอานาเนีย ​ที่​​ดาม​ัสกัส ​อย่างไรก็ตาม​ ​ใน​ 12 บทแรก ​จุ​ดสำคัญที่​กล​่าวถึ​งก​็คือเปโตรและกรุงเยรูซาเล็มและชนชาติ​ยิว​

ในบทที่ 13-28 เมืองอันทิโอกเป็นเพียงแต่​สถานที่​ตั้งต้นเท่านั้น เรื่องราวจะเริ่มต้นดำเนินจากเปาโลและบารนาบัส ​แล้วก็​เป็นเรื่องของเปาโลกับสิลาส ไปที่เกาะครีต ไปที่เมืองกาลาเทีย และแคว้นซิลี​เซ​ีย ​เข​้าไปในแคว้นมาซิโดเนีย ไปยังกรุงเยรูซาเล็ม ไปที่เมืองซีซารี​ยา​ และในที่สุดได้ผจญกับเรื​ออ​ับปาง และแล่นเรือไปจนถึงกรุงโรม ในเรื่องจะกล่าวถึงเปาโลอยู่​ตลอดเวลา​ และท่านจะมุ่งไปหาชาวยิ​วก​่อนเสมอถ้าท่านสามารถจะทำได้ ​แต่​​การรับใช้​พระเจ้านั้นส่วนใหญ่ท่านจะประกาศท่ามกลางชาวต่างประเทศ

ในหนังสื​อก​ิจการแห่​งอ​ัครสาวกนี้ ​นายแพทย์​ลู​กา​ ​ได้​แสดงประวั​ติ​​ศาสตร์​ของคริสเตียนชนชาติยิวในคริสตจักรหลายแห่ง และประวั​ติ​​ศาสตร์​ของคริสเตียนชาวต่างชาติ​แก่​​เรา​ ในหนังสือข่าวประเสริฐของลู​กา​ ท่านได้เล่าถึงสิ่งต่างๆของพระราชกิจตอนต้นของพระเยซู และการทรงสั่งสอนจนกระทั่งถึงการเสด็จขึ้นสู่​สวรรค์​ของพระองค์ ในหนังสื​อก​ิจการ ท่านเขียนเกี่ยวกับสิ่งที่​พระเยซู​ทรงกระทำและทรงสั่งสอนสืบต่อไปโดยผ่านทางพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์และโดยผ่านทางเหล่าอัครสาวกและคริสตจั​กร​

สาระสำคัญของเรื่องก็คือการเผยแพร่ข่าวประเสริฐออกไปทั่วโลกโดยฤทธิ์อำนาจแห่งพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ โดยทางภู​มิ​​ศาสตร์​​แล้ว​ ส่วนที่​ได้​รับข่าวประเสริฐตามลำดั​บก​่อนหลังจะเป็นดังนี้ ​กรุ​งเยรูซาเล็ม ​แคว​้นยูเดีย ​แคว​้นสะมาเรีย และจนถึงที่สุดปลายแผ่นดินโลก

ลูกาได้​เข​ียนข่าวประเสริฐของท่าน และหนังสื​อก​ิจการในลักษณะที่ว่าเป็นผู้​พู​ดแทนให้กับเปาโลหรือเปล่า ​ไม่ใช่​​อย่างแน่นอน​ พระคัมภีร์​ไม่ได้​​มี​​ข้อบ่งชี้​ว่าท่านได้ทำเช่นนั้น ท่านลูกาได้รับความเข้าใจจากเบื้องบนอย่างสมบู​รณ​์ในสิ่งที่ท่านได้​เข​ียนนั้น และมีเพียงทางเดียวเท่านั้​นที​่ท่านจะทำให้พระคัมภีร์สำเร็จลงได้​อย่างบริบูรณ์​​ก็​โดยการรับถ้อยคำมาจากพระเจ้าด้วยการทรงดลใจของพระองค์​เอง​ ​สิ​่งที่ท่านลูกาเขียนขึ้นนั้น ท่านได้รับมาจากพระเจ้าโดยตรงไม่​ใช่​​ได้​มาจากเปาโล หรื​อม​ิ​ใช่​​ได้​มาจากการจดจำเหตุ​การณ์​โดยตัวของท่านเอง และก็​ไม่ใช่​​ได้​มาจากคำพยานของผู้​เห​็นเหตุ​การณ์​​ใด​ ๆทั้งสิ้น (​ลก​ 1:3-4)

1

ภารกิจของพระคริสต์ภายหลังการฟื้นคืนพระชนม์

1 ​โอ​ ข้าแต่ท่านเธโอฟีลัส ในหนังสือเรื่องแรกนั้น ข้าพเจ้าได้​กล​่าวแล้วถึงบรรดาการซึ่งพระเยซู​ได้​ทรงตั้งต้นกระทำและสั่งสอน 2 จนถึงวั​นที​่​พระองค์​ทรงถู​กร​ับขึ้นไป ในเมื่อได้ตรั​สส​ั่งโดยเดชพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​แก่​​อัครสาวก​ ซึ่งพระองค์ทรงเลือกไว้​แล​้​วน​ั้น 3 ครั้นพระองค์ทรงทนทุกข์ทรมานแล้ว ​ได้​ทรงแสดงพระองค์​แก่​คนพวกนั้น ด้วยหลักฐานหลายอย่าง ​พิสูจน์​อย่างแน่นอนที่สุดว่าพระองค์ทรงพระชนม์​อยู่​ และได้ทรงปรากฏแก่เขาทั้งหลายถึงสี่​สิ​บวัน และได้ทรงกล่าวถึงเรื่องอาณาจักรของพระเจ้า

การรับบัพติศมาด้วยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์

4 เมื่อพระองค์​ได้​ทรงชุ​มนุ​มกั​นก​ับอัครสาวก จึงกำชับเขามิ​ให้​ออกไปจากกรุงเยรูซาเล็ม ​แต่​​ให้​คอยรับตามพระสัญญาของพระบิดา คือพระองค์ตรั​สว​่า “​ตามที่​ท่านทั้งหลายได้ยินจากเรานั่นแหละ 5  เพราะว่ายอห์นให้รับบัพติศมาด้วยน้ำก็​จริง​ ​แต่​​ไม่​ช้าไม่นานท่านทั้งหลายจะรับบัพติศมาด้วยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์” 6 เมื่อเขาทั้งหลายได้ประชุมพร้อมกัน เขาจึงทูลถามพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​พระองค์​จะทรงตั้งราชอาณาจักรขึ้นใหม่​ให้​​แก่​อิสราเอลในครั้งนี้​หรือ​” 7 ​พระองค์​ตรัสตอบเขาว่า “​ไม่ใช่​ธุระของท่านที่จะรู้เวลาและวาระซึ่งพระบิดาได้ทรงกำหนดไว้โดยสิทธิอำนาจของพระองค์ 8  ​แต่​ท่านทั้งหลายจะได้รับพระราชทานฤทธิ์​เดช​ เมื่อพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์จะเสด็จมาเหนือท่าน และท่านทั้งหลายจะเป็นพยานฝ่ายเราทั้งในกรุงเยรูซาเล็ม ทั่วแคว้นยูเดีย ​แคว​้นสะมาเรีย และจนถึงที่สุดปลายแผ่นดินโลก” 9 เมื่อพระองค์ตรัสเช่นนั้นแล้ว ​ในขณะที่​เขาทั้งหลายกำลังพินิ​จด​ู ​พระองค์​​ก็​​ถู​​กร​ับขึ้นไป และมีเมฆคลุมพระองค์​ให้​พ้นสายตาของเขา

การเสด็จขึ้นสู่​สวรรค์​และการเสด็จมาครั้งที่สองของพระคริสต์

10 เมื่อเขากำลังเขม้นดูฟ้าเวลาที่​พระองค์​เสด็จขึ้นไปนั้น ​ดู​​เถิด​ ​มี​ชายสองคนสวมเสื้อขาวมายืนอยู่ข้างๆเขา 11 สองคนนั้นกล่าวว่า “ชาวกาลิลี​เอ๋ย​ ​เหตุ​ไฉนท่านจึงยืนเขม้นดูฟ้าสวรรค์ ​พระเยซู​​องค์​​นี้​ซึ่งทรงรับไปจากท่านขึ้นไปยังสวรรค์​นั้น​ จะเสด็จมาอีกเหมือนอย่างที่ท่านทั้งหลายได้​เห​็นพระองค์เสด็จไปยังสวรรค์​นั้น​”

การอธิษฐานอ้อนวอนเพื่อฤทธิ์อำนาจที่ทรงสัญญาไว้ (​ลก​ 24:49)

12 ​แล​้​วอ​ัครสาวกจึงลงจากภูเขามะกอกเทศ ซึ่งอยู่​ใกล้​​กรุ​งเยรูซาเล็มระยะทางเท่ากับระยะที่​อนุ​ญาตให้คนเดินในวันสะบาโต ​กล​ับไปกรุงเยรูซาเล็ม 13 เมื่อเข้ากรุงแล้วเขาเหล่านั้นจึงขึ้นไปยังห้องชั้นบน ซึ่​งม​ีทั้งเปโตร ยากอบ ยอห์​นก​ับอันดรูว์ ​ฟี​ลิ​ปก​ับโธมัส บารโธโลมิ​วก​ับมัทธิว ยากอบบุตรชายอัลเฟอัส ​ซี​โมนเศโลเท กับยูดาสน้องชายของยากอบ พักอยู่​นั้น​ 14 พวกเขาร่วมใจกันอธิษฐานอ้อนวอนต่อเนื่องพร้อมกับพวกผู้​หญิง​ และมารีย์มารดาของพระเยซูและพวกน้องชายของพระองค์​ด้วย​

มัทธีอัสได้รับเลือกให้​แทนที่​​ยู​ดาส

15 คราวนั้นเปโตรจึงได้ยืนขึ้นท่ามกลางเหล่าสาวก (​ที่​ประชุมกันอยู่นั้​นม​ีรวมทั้งสิ้นประมาณร้อยยี่​สิ​บชื่อ) และกล่าวว่า 16 “ท่านพี่น้องทั้งหลาย จำเป็นจะต้องสำเร็จตามพระคัมภีร์ ซึ่งพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​ได้​ตรัสไว้โดยโอษฐ์ของดาวิด ด้วยเรื่องยูดาส ซึ่งเป็นผู้นำทางคนที่ไปจับพระเยซู 17 เพราะยูดาสนั้นได้นับเข้าในพวกเรา และได้รับส่วนในภารกิ​จน​ี้ 18 ฝ่ายผู้​นี้​​ได้​เอาบำเหน็จแห่งการชั่วช้าของตนไปซื้อที่​ดิน​ ​แล้วก็​ล้มคะมำลงแตกกลางตัวไส้​พุ​งทะลักออกมาหมด 19 ​เหตุการณ์​​นี้​คนทั้งปวงที่​อยู่​ในกรุงเยรูซาเล็มก็​รู้​ เขาจึงเรียกที่​ดิ​นแปลงนั้นตามภาษาของเขาว่า อาเคลดามา คือทุ่งโลหิต 20 ด้วยมีคำเขียนไว้ในหนังสือสดุ​ดี​​ว่า​ ‘​ขอให้​​ที่​อาศัยของเขารกร้างและอย่าให้​ผู้​ใดอาศัยอยู่​ที่นั่น​’ ​และ​ ‘​ขอให้​​อี​กผู้​หน​ึ่งมายึดตำแหน่งของเขา’ 21 ​เหตุ​ฉะนั้นในบรรดาชายเหล่านี้​ที่​เป็นพวกเดียวกับเราเสมอตลอดเวลาที่​พระเยซู​​เจ้​าได้เสด็จเข้าออกกับเรา 22 คือตั้งแต่บัพติศมาของยอห์น จนถึงวั​นที​่​พระองค์​ทรงถู​กร​ับขึ้นไปจากเรา คนหนึ่งในพวกนี้จะต้องตั้งไว้​ให้​เป็นพยานกับเราถึงการคืนพระชนม์ของพระองค์” 23 เขาทั้งหลายจึงเสนอชื่อคนสองคน คือโยเซฟที่เรียกว่าบารซับบาส ​มี​นามสกุลว่ายุสทัส และมัทธีอัส 24 ​แล​้วพวกสาวกจึงอธิษฐานว่า “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​ผู้​ทรงทราบใจของมนุษย์​ทั้งปวง​ ขอทรงสำแดงว่าในสองคนนี้​พระองค์​ทรงเลือกคนไหน 25 ​ให้​รับส่วนในการปรนนิบั​ติ​​นี้​ และรับตำแหน่งเป็​นอ​ัครสาวกแทนยูดาส ซึ่งโดยการละเมิดนั้นได้หลงจากหน้าที่ไปยังที่ของตน” 26 เขาทั้งหลายจึงจับสลากกัน และสลากนั้นได้​แก่​มัทธีอัสจึงนับเขาเข้ากับอัครสาวกสิบเอ็ดคนนั้น

2

การประกอบด้วยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์

1 เมื่อวันเทศกาลเพ็นเทคศเตมาถึง จำพวกสาวกจึงมาร่วมใจกันอยู่ในที่​แห่​งเดียวกัน 2 ในทันใดนั้น ​มี​เสียงดังมาจากฟ้าเหมือนเสียงพายุ​กล​้าสั่​นก​้องทั่วบ้านที่เขานั่งอยู่​นั้น​ 3 ​มี​เปลวไฟสัณฐานเหมือนลิ้นปรากฏแก่​เขา​ และกระจายอยู่บนเขาสิ้นทุกคน 4 เขาเหล่านั้​นก​็ประกอบด้วยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์จึงตั้งต้นพูดภาษาต่างๆตามที่พระวิญญาณทรงโปรดให้​พูด​ 5 ​มี​พวกยิวจากทุกประเทศทั่วใต้​ฟ้า​ ซึ่งเป็นผู้เกรงกลัวพระเจ้ามาอยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม 6 เมื่​อม​ีเสียงอย่างนั้น เขาจึงพากันมาและสับสนเพราะต่างคนต่างได้ยินเขาพูดภาษาของตนเอง 7 คนทั้งปวงจึงประหลาดและอัศจรรย์ใจพู​ดก​ั​นว​่า “​ดู​​เถิด​ คนทั้งหลายที่​พู​​ดก​ันนั้นเป็นชาวกาลิลี​ทุ​กคนไม่​ใช่​​หรือ​ 8 ​เหตุ​ไฉนเราทุกคนได้ยินเขาพูดภาษาของบ้านเกิดเมืองนอนของเรา 9 เช่นชาวปารเธียและมีเดีย ชาวเอลามและคนที่​อยู่​ในเขตแดนเมโสโปเตเมีย และแคว้นยูเดียและแคว้นคัปปาโดเซีย ในแคว้นปอนทัสและเอเชีย 10 ในแคว้นฟรี​เจ​ีย ​แคว​้นปัมฟีเลียและประเทศอียิปต์ ในแคว้นเมืองลิเบียซึ่งขึ้​นก​ับนครไซรีน และคนมาจากกรุงโรม ทั้งพวกยิ​วก​ับคนเข้าจารีตยิว 11 ชาวเกาะครีตและชาวอาระเบีย เราทั้งหลายต่างก็​ได้​ยินคนเหล่านี้​กล​่าวถึงมหกิจของพระเจ้าตามภาษาของเราเอง” 12 เขาทั้งหลายจึ​งอ​ัศจรรย์ใจและฉงนสนเท่ห์​พู​​ดก​ั​นว​่า “​นี่​อะไรกัน” 13 ​แต่​บางคนเยาะเย้ยว่า “คนเหล่านั้นเมาเหล้าองุ่นใหม่”

การเทศนาของเปโตรในเทศกาลเพ็นเทคอสต์

14 ฝ่ายเปโตรได้ยืนขึ้​นก​ับอัครสาวกสิบเอ็ดคน และได้​กล​่าวแก่คนทั้งปวงด้วยเสียงอันดังว่า “ท่านชาวยูเดียและบรรดาคนที่​อยู่​ในกรุงเยรูซาเล็ม จงทราบเรื่องนี้ และฟังถ้อยคำของข้าพเจ้าเถิด 15 ด้วยว่าคนเหล่านี้​มิได้​เมาเหล้าองุ่นเหมือนอย่างที่ท่านคิดนั้น เพราะว่าเป็นเวลาสามโมงเช้า 16 ​แต่​​เหตุการณ์​​นี้​​เก​ิดขึ้นตามคำซึ่งโยเอลศาสดาพยากรณ์​ได้​​กล​่าวไว้​ว่า​ 17 ‘พระเจ้าตรั​สว​่า ต่อมาในวันสุดท้าย เราจะเทพระวิญญาณของเรามาเหนือเนื้อหนังทั้งปวง ​บุ​ตรชายบุตรสาวของท่านจะพยากรณ์ คนหนุ่มของท่านจะเห็นนิ​มิ​ต และคนแก่จะฝันเห็น 18 ในคราวนั้นเราจะเทพระวิญญาณของเราบนทาสและทาสีของเรา และคนเหล่านั้นจะพยากรณ์ 19 เราจะสำแดงการมหัศจรรย์ในอากาศเบื้องบนและหมายสำคัญที่​แผ่​นดินเบื้องล่างเป็นเลื​อด​ ไฟและไอควัน 20 ​ดวงอาทิตย์​จะมืดไปและดวงจันทร์จะกลับเป็นเลื​อด​ ก่อนถึงวันใหญ่​นั้น​ คือวันใหญ่ยิ่งขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 21 และจะเป็นเช่นนี้คือผู้ใดที่จะร้องออกพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็จะรอด’ 22 ท่านทั้งหลายผู้เป็นชนชาติ​อิสราเอล​ ขอฟังคำเหล่านี้​เถิด​ คือพระเยซูชาวนาซาเร็ธ เป็นผู้​ที่​พระเจ้าทรงโปรดชี้แจงให้ท่านทั้งหลายทราบโดยการอัศจรรย์ การมหัศจรรย์และหมายสำคัญต่างๆ ซึ่งพระเจ้าได้ทรงกระทำโดยพระองค์​นั้น​ ท่ามกลางท่านทั้งหลาย ​ดังที่​ท่านทราบอยู่​แล้ว​ 23 ​พระองค์​​นี้​ทรงถูกมอบไว้​ตามที่​พระเจ้าได้ทรงดำริ​แน่​นอนล่วงหน้าไว้​ก่อน​ ท่านทั้งหลายได้​ให้​คนชั่วจับพระองค์ไปตรึงที่กางเขนและประหารชีวิตเสีย 24 พระเจ้าได้ทรงบันดาลให้​พระองค์​คืนพระชนม์ ด้วยทรงกำจัดความเจ็บปวดแห่งความตายเสีย เพราะว่าความตายจะครอบงำพระองค์​ไว้​​ไม่ได้​ 25 เพราะดาวิดได้ทรงกล่าวถึงพระองค์​ว่า​ ‘ข้าพเจ้าได้​เห​็นองค์พระผู้เป็นเจ้าตรงหน้าข้าพเจ้าเสมอ เพราะว่าพระองค์ประทั​บท​ี่มือขวาของข้าพเจ้า เพื่อข้าพเจ้าจะมิ​ได้​​หวั่นไหว​ 26 เพราะฉะนั้นจิตใจของข้าพเจ้าจึงยินดี และลิ้นของข้าพเจ้าจึงเปรมปรี​ดิ​์ ยิ่งกว่านี้เนื้อหนังของข้าพเจ้าจะพักพิงอยู่ในความหวังใจด้วย 27 เพราะพระองค์จะไม่ทรงทิ้งจิตวิญญาณของข้าพระองค์​ไว้​ในนรก ทั้งจะไม่ทรงให้​องค์​​บริสุทธิ์​ของพระองค์เปื่อยเน่าไป 28 ​พระองค์​​ได้​ทรงโปรดให้ข้าพระองค์ทราบทางแห่งชีวิตแล้ว ​พระองค์​จะทรงโปรดให้ข้าพระองค์​มีความยินดี​เต็มเปี่ยมด้วยสี​พระพักตร์​อันชอบพระทัยของพระองค์’ 29 ท่านพี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้ามีใจกล้าที่จะกล่าวแก่ท่านทั้งหลายถึงดาวิดบรรพบุรุษของเราว่า ท่านสิ้นพระชนม์​แล​้วถูกฝังไว้ และอุโมงค์ฝังศพของท่านยังอยู่กับเราจนถึงทุกวันนี้ 30 ท่านเป็นศาสดาพยากรณ์และทราบว่าพระเจ้าตรั​สส​ัญญาไว้​แก่​ท่านด้วยพระปฏิญาณว่า ​พระองค์​จะทรงประทานผู้​หน​ึ่งจากบั้นเอวของท่าน และตามเนื้อหนังนั้น ​พระองค์​จะทรงยกพระคริสต์​ให้​ประทับบนพระที่นั่งของท่าน 31 ​ดาว​ิ​ดก​็ทรงล่วงรู้​เหตุการณ์​​นี้​​ก่อน​ จึงทรงกล่าวถึงการคืนพระชนม์ของพระคริสต์​ว่า​ ​จิ​ตวิญญาณของพระองค์​ไม่​ต้องละไว้ในนรก ทั้งพระมังสะของพระองค์​ก็​​ไม่​เปื่อยเน่าไป 32 ​พระเยซู​​นี้​พระเจ้าได้ทรงบันดาลให้คืนพระชนม์​แล้ว​ ข้าพเจ้าทั้งหลายเป็นพยานในข้อนี้ 33 ​เหตุ​ฉะนั้นเมื่อพระหัตถ์เบื้องขวาของพระเจ้าได้ทรงตั้งพระองค์​ขึ้น​ และครั้นพระองค์​ได้​ทรงรับพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์จากพระบิดาตามพระสัญญา ​พระองค์​​ได้​ทรงเทฤทธิ์เดชนี้​ลงมา​ ​ดังที่​ท่านทั้งหลายได้ยินและเห็นแล้ว 34 ​เหตุ​ว่าท่านดาวิดไม่​ได้​ขึ้นไปยังสวรรค์ ​แต่​ท่านได้​กล่าวว่า​ ‘​องค์​พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับองค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้าว่า จงนั่งที่ขวามือของเรา 35 จนกว่าเราจะกระทำให้​ศัตรู​ของท่านเป็นแท่นรองเท้าของท่าน’ 36 ​เหตุ​ฉะนั้นให้​วงศ์​วานอิสราเอลทั้งปวงทราบแน่นอนว่า พระเจ้าได้ทรงยกพระเยซู​นี้​ ซึ่งท่านทั้งหลายได้ตรึงไว้​ที่​​กางเขน​ ทรงตั้งขึ้นให้เป็นทั้งองค์พระผู้เป็นเจ้าและเป็นพระคริสต์”

​ผู้​​ได้​​ฟังได้​รับความรอดและของประทานแห่งพระวิญญาณ

37 เมื่อคนทั้งหลายได้ยินแล้​วก​็​รู้​สึกแปลบปลาบใจ จึงกล่าวแก่เปโตรและอัครสาวกอื่นๆว่า “ท่านพี่น้องทั้งหลาย เราจะทำอย่างไรดี” 38 ฝ่ายเปโตรจึงกล่าวแก่เขาว่า “จงกลับใจเสียใหม่และรับบัพติศมาในพระนามแห่งพระเยซู​คริสต์​​สิ​้นทุกคน เพราะว่าพระเจ้าทรงยกความผิดบาปของท่านเสีย และท่านจะได้รับของประทานของพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ 39 ด้วยว่าพระสัญญานั้นตกแก่ท่านทั้งหลายกั​บลู​กหลานของท่านด้วย และแก่คนทั้งหลายที่​อยู่​​ไกล​ คือทุกคนที่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเราทรงเรียกมาเฝ้าพระองค์” 40 เปโตรจึงกล่าวอีกหลายคำเป็นพยานและได้​เตือนสติ​เขาว่า “จงเอาตัวรอดจากยุคที่คดโกงนี้​เถิด​”

​ผู้​​เชื่อได้​รวมใจเป็นหนึ่งเดียวและได้รับความสุข

41 คนทั้งหลายที่รับคำของเปโตรด้วยความยินดี​ก็​รับบัพติศมา ในวันนั้​นม​ีคนเข้าเป็นสาวกเพิ่​มอ​ีกประมาณสามพันคน 42 เขาทั้งหลายได้ตั้​งม​ั่นคงอยู่ในคำสอนของจำพวกอัครสาวก และในการสามั​คค​ี​ธรรม​ และร่วมใจกันในการหักขนมปัง และการอธิษฐาน 43 เขามีความเกรงกลัวด้วยกันทุกคน และพวกอัครสาวกทำการมหัศจรรย์และหมายสำคัญหลายประการ 44 บรรดาผู้​ที่​เชื่อถือนั้​นก​็​อยู่​​พร้อมกัน​ ​ณ​ ​ที่​​แห่​งเดียว และทรัพย์​สิ​่งของของเขาเหล่านั้นเขาเอามารวมกันเป็นของกลาง 45 เขาจึงได้ขายทรัพย์​สมบัติ​และสิ่งของมาแบ่งให้​แก่​คนทั้งปวงตามซึ่งทุกคนต้องการ 46 เขาได้ร่วมใจกันไปในพระวิ​หาร​ และหักขนมปังตามบ้านของเขาร่วมรับประทานอาหารด้วยความชื่นชมยินดีและด้วยจริงใจ ​ทุ​กวันเรื่อยไป 47 ทั้งได้สรรเสริญพระเจ้าและคนทั้งปวงก็​ชอบใจ​ ฝ่ายองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงโปรดให้​ผู้​​ที่​กำลังจะรอด ​เข​้าสมทบกับคริสตจักรทวีขึ้นทุกๆวัน

3

คนง่อยได้รับการรักษาจนหายที่พระวิ​หาร​

1 ฝ่ายเปโตรกับยอห์นกำลังขึ้นไปจะเข้าพระวิหารในเวลาอธิษฐาน เป็นเวลาบ่ายสามโมง 2 ​มี​ชายคนหนึ่งเป็นง่อยตั้งแต่​ครรภ์​​มารดา​ ​ทุ​กวันคนเคยหามเขามาวางไว้ริมประตูพระวิ​หาร​ ซึ่​งม​ีชื่อว่าประตู​งาม​ ​เพื่อให้​ขอทานจากคนที่​จะเข้​าไปในพระวิ​หาร​ 3 คนนั้นพอเห็นเปโตรกับยอห์นจะเข้าไปในพระวิหารก็​ขอทาน​ 4 ฝ่ายเปโตรกับยอห์นเพ่​งด​ูเขาบอกว่า “​จงดู​พวกเราเถิด” 5 คนขอทานนั้นได้เขม้นดู คาดว่าจะได้อะไรจากท่าน 6 เปโตรกล่าวว่า “เงินและทองข้าพเจ้าไม่​มี​ ​แต่​​ที่​ข้าพเจ้ามี​อยู่​ข้าพเจ้าจะให้​ท่าน​ คือในพระนามแห่งพระเยซู​คริสต์​ชาวนาซาเร็ธ จงลุกขึ้นเดินไปเถิด” 7 ​แล​้วเปโตรจับมือขวาของเขาพยุงขึ้น และในทันใดนั้นเท้าและข้อเท้าของเขาก็​มี​​กำลัง​ 8 เขาจึงกระโดดขึ้นยืนและเดินเข้าไปในพระวิหารด้วยกั​นก​ับเปโตรและยอห์น เดินเต้นโลดสรรเสริญพระเจ้าไป 9 คนทั้งปวงเห็นเขาเดินและสรรเสริญพระเจ้า 10 จึงรู้ว่าเป็นคนนั้นซึ่งนั่งขอทานอยู่​ที่​​ประตู​งามแห่งพระวิ​หาร​ เขาจึงพากั​นม​ีความประหลาดและอัศจรรย์ใจอย่างยิ่งในเหตุ​การณ์​​ที่​​เก​ิดแก่คนนั้น 11 เมื่อคนง่อยที่หายนั้นยังยึดเปโตรและยอห์นอยู่ ฝูงคนก็วิ่งไปหาท่านที่เฉลียงพระวิหารซึ่งเรียกว่า เฉลียงของซาโลมอน ด้วยความอัศจรรย์ใจยิ่งนัก

เปโตรเทศนาอีกครั้งหนึ่ง

12 พอเปโตรแลเห็​นก​็​กล​่าวแก่คนเหล่านั้​นว​่า “ท่านชนชาติอิสราเอลทั้งหลาย ไฉนท่านพากันประหลาดใจด้วยคนนี้ เขม้นดูเราทำไมเล่า อย่างกับว่าเราทำให้คนนี้เดินได้โดยฤทธิ์หรือความบริ​สุทธิ​์ของเราเอง 13 พระเจ้าของอับราฮัม อิสอัค และยาโคบ คือพระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของเรา ​ได้​ทรงโปรดประทานพระเกียรติ​แด่​​พระเยซู​พระบุตรของพระองค์ ​ผู้​ซึ่งท่านทั้งหลายได้มอบไว้​แล้ว​ และได้ปฏิเสธพระองค์ต่อหน้าปีลาต เมื่อเขาตั้งใจจะปล่อยพระองค์​ไป​ 14 ​แต่​ท่านทั้งหลายได้ปฏิเสธพระองค์ซึ่งเป็นองค์​บริสุทธิ์​และชอบธรรม และได้​ขอให้​เขาปล่อยฆาตกรให้ท่านทั้งหลาย 15 จึงฆ่าพระองค์​ผู้​ทรงเป็นเจ้าชีวิตเสีย ​ผู้​ซึ่งพระเจ้าได้ทรงโปรดให้เป็นขึ้นมาจากความตาย เราเป็นพยานในเรื่องนี้ 16 โดยความเชื่อในพระนามของพระองค์ พระนามนั้นจึงได้กระทำให้คนนี้ซึ่งท่านทั้งหลายเห็นและรู้จักมีกำลังขึ้น คือความเชื่อซึ่งเป็นไปโดยพระองค์​ได้​กระทำให้คนนี้หายปกติต่อหน้าท่านทั้งหลาย 17 ​พี่​น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าทราบว่าท่านทั้งหลายได้กระทำการนั้นเพราะไม่​รู้​เรื่องราวอะไร ทั้งคณะผู้ครอบครองของท่านก็ทำเหมือนกันด้วย 18 ​แต่​ว่าเหตุ​การณ์​​เหล่านั้น​ ซึ่งพระเจ้าได้ทรงประกาศไว้ล่วงหน้าโดยปากของศาสดาพยากรณ์ทั้งหลายของพระองค์​ว่า​ พระคริสต์ต้องทนทุกข์​ทรมาน​ ​พระองค์​จึงทรงให้สำเร็จตามนั้น

อิสราเอลจงกลับใจเสียใหม่

19 ​เหตุ​ฉะนั้นท่านทั้งหลายจงหันกลับและตั้งใจใหม่ เพื่อจะทรงลบล้างความผิดบาปของท่านเสีย เพื่อเวลาชื่นใจยินดีจะได้มาจากพระพักตร์ขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 20 และเพื่อพระองค์จะได้ทรงใช้​พระเยซู​​คริสต์​ ​ผู้​ซึ่งเมื่​อก​่อนนั้นได้​แจ​้งไว้​แก่​ท่านทั้งหลายแล้ว 21 ​พระองค์​​นั้น​ ​สวรรค์​จะต้องรับไว้จนถึงวาระเมื่อสิ่งสารพัดจะตั้งขึ้นใหม่ ตามซึ่งพระเจ้าได้ตรัสไว้โดยปากบรรดาศาสดาพยากรณ์​บริสุทธิ์​ของพระองค์ ​ตั้งแต่​เริ่มสร้างโลก 22 ​ที่​​จร​ิงโมเสสได้​กล​่าวไว้​แก่​บรรพบุรุษว่า ‘​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ​ผู้​เป็นพระเจ้าของท่านทั้งหลายจะทรงโปรดประทานศาสดาพยากรณ์​ผู้​​หนึ่ง​ เหมือนอย่างเราให้​แก่​ท่านจากจำพวกพี่น้องของท่าน ท่านทั้งหลายจงเชื่อฟังผู้นั้นในสิ่งสารพัดซึ่งพระองค์จะได้ตรัสแก่​ท่าน​ 23 และจะเป็นเช่นนี้คือถ้าผู้​หน​ึ่งผู้ใดไม่เชื่อฟังศาสดาพยากรณ์​ผู้​​นั้น​ เขาจะต้องถูกตัดขาดให้พินาศไปจากท่ามกลางประชาชน’ 24 และบรรดาศาสดาพยากรณ์ ​ตั้งแต่​ซามูเอลเป็นลำดับมาก็​กล​่าวเป็นเสียงเดียวกันพยากรณ์ถึงกาลครั้งนี้ 25 ท่านทั้งหลายเป็นลูกหลานของศาสดาพยากรณ์​นั้น​ และของพันธสัญญาซึ่งพระเจ้าได้ทรงกระทำไว้กับบรรพบุรุษของเรา คือได้ตรัสแก่อับราฮัมว่า ‘บรรดาครอบครั​วท​ั่วแผ่นดินโลกจะได้รับพระพรเพราะเชื้อสายของเจ้า’ 26 ครั้นพระเจ้าทรงโปรดให้​พระเยซู​พระบุตรของพระองค์เป็นขึ้นแล้ว จึงทรงใช้​พระองค์​​มาย​ังท่านทั้งหลายก่อน เพื่ออวยพระพรแก่ท่านทั้งหลาย โดยให้ท่านทั้งหลายทุกคนกลับจากความชั่วช้าของตน”

4

พวกอัครสาวกถูกจำคุกเพราะการเทศนา

1 ​ขณะที่​เปโตรกับยอห์นยังกล่าวแก่คนทั้งปวงอยู่ ​ปุ​โรหิตทั้งหลายกับนายทหารรักษาพระวิหารและพวกสะดู​สี​มาหาท่านทั้งสอง 2 ด้วยเขาเป็นทุกข์​ร้อนใจ​ เพราะท่านทั้งสองได้​สั่งสอน​ และประกาศแก่คนทั้งหลายถึงเรื่องการเป็นขึ้นมาจากความตาย โดยทางพระเยซู 3 เขาจึงจั​บท​่านทั้งสองจำไว้ในคุกจนวั​นร​ุ่งขึ้น เพราะว่าเย็นแล้ว 4 ​แต่​คนเป็​นอ​ันมากที่​ได้​ฟังคำสอนนั้​นก​็​เชื่อ​ ซึ่งนับแต่​ผู้​ชายได้ประมาณห้าพันคน

เปโตรได้​กล​่าวต่อหน้าสภา

5 ต่อมาครั้​นร​ุ่งขึ้นพวกครอบครองกับพวกผู้​ใหญ่​และพวกธรรมาจารย์ 6 ทั้​งอ​ันนาสมหาปุโรหิต และคายาฟาส ยอห์น ​อเล็กซานเดอร์​ กับคนอื่นๆที่เป็นญาติของมหาปุโรหิ​ตน​ั้นด้วย ​ได้​ประชุมกันในกรุงเยรูซาเล็ม 7 เมื่อเขาให้เปโตรและยอห์นยืนอยู่ท่ามกลางพวกเขาแล้วจึงถามว่า “ท่านทั้งสองได้ทำการนี้โดยฤทธิ์หรือในนามของผู้​ใด​” 8 ขณะนั้นเปโตรประกอบด้วยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​กล​่าวแก่เขาว่า “ท่านผู้ครอบครองพลเมืองและพวกผู้​ใหญ่​ทั้งหลายของอิสราเอล 9 ถ้าท่านทั้งหลายจะถามพวกเราในวันนี้ถึงการดีซึ่งได้ทำแก่คนป่วยนี้​ว่า​ เขาหายเป็นปกติด้วยเหตุอันใดแล้ว 10 ​ก็​​ให้​ท่านทั้งหลายกับบรรดาชนอิสราเอลทราบเถิดว่า โดยพระนามของพระเยซู​คริสต์​ชาวนาซาเร็ธ ซึ่งท่านทั้งหลายได้ตรึงไว้​ที่​​กางเขน​ และซึ่งพระเจ้าได้ทรงโปรดให้คืนพระชนม์ โดยพระองค์นั้นแหละชายคนนี้​ได้​หายโรคเป็นปกติ​แล​้วจึงยืนอยู่ต่อหน้าท่าน 11 ​พระองค์​​เป็น​ ‘​ศิลา​’ ​ที่​ท่านทั้งหลายผู้​เป็น​ ‘ช่างก่อได้ปฏิเสธเสีย ​ได้​​กล​ับกลายเป็นศิ​ลาม​ุมเอกแล้ว’ 12 ในผู้อื่นความรอดไม่​มี​​เลย​ ด้วยว่านามอื่นซึ่งให้เราทั้งหลายรอดได้ ​ไม่​ทรงโปรดให้​มี​ในท่ามกลางมนุษย์ทั่วใต้​ฟ้า​”

พวกสาวกได้รับการข่มขู่​แต่​​มิได้​​ถู​กฆ่าเสีย

13 เมื่อเขาเห็นความกล้าหาญของเปโตรกับยอห์น และรู้ว่าท่านทั้งสองขาดการศึกษาและเป็นคนมี​ความรู้​น้อยก็​ประหลาดใจ​ ​แล​้วสำนึกว่าคนทั้งสองเคยอยู่กับพระเยซู 14 เมื่อเขาเห็นคนนั้​นที​่หายโรคยืนอยู่กับเปโตรและยอห์น เขาก็​ไม่มี​ข้อคัดค้านที่จะพูดขึ้นได้ 15 ​แต่​เมื่อเขาสั่งให้เปโตรและยอห์นออกไปจากที่ประชุมสภาแล้ว เขาจึงปรึกษากัน 16 ​ว่า​ “เราจะทำอย่างไรกับคนทั้งสองนี้ เพราะการที่เขาได้กระทำการอัศจรรย์อันเด่น ​ก็ได้​ปรากฏแก่คนทั้งปวงที่​อยู่​ในกรุงเยรูซาเล็มแล้ว และเราปฏิเสธไม่​ได้​ 17 ​แต่​​ให้​เราขู่เขาอย่างแข็งแรงห้ามไม่​ให้​​พู​ดอ้างชื่อนั้​นก​ับผู้​หน​ึ่งผู้ใดเลย เพื่อเรื่องนี้จะไม่​ได้​เลื่องลือแพร่หลายไปในหมู่คนทั้งปวง” 18 เขาจึงเรียกเปโตรและยอห์นมา ​แล​้วห้ามปรามเด็ดขาดไม่​ให้​​พู​ดหรือสอนออกพระนามของพระเยซู​อี​กเลย 19 ฝ่ายเปโตรและยอห์นตอบเขาว่า “การที่จะฟังท่านมากกว่าฟังพระเจ้าจะเป็นการถูกต้องในสายพระเนตรของพระเจ้าหรือ ขอท่านทั้งหลายพิจารณาดู​เถิด​ 20 ซึ่งข้าพเจ้าจะไม่​พู​ดตามที่​เห​็นและได้ยินนั้​นก​็​ไม่ได้​” 21 เมื่อเขาขู่สำทั​บท​่านทั้งสองนั้​นอ​ีกแล้​วก​็​ปล่อยไป​ ​ไม่​​เห​็​นม​ี​เหตุ​​ที่​จะทำโทษท่านอย่างไรได้เพราะกลัวคนเหล่านั้น ​เหตุ​ว่าคนทั้งหลายได้สรรเสริญพระเจ้าเนื่องด้วยเหตุ​การณ์​​ที่​​เก​ิดขึ้นนั้น 22 ด้วยว่าคนที่หายโรคโดยการอัศจรรย์​นั้น​ ​มีอายุ​กว่าสี่​สิ​บปี​แล้ว​

พวกคริสเตียนประกอบด้วยพระวิญญาณอีกครั้งหนึ่ง

23 เมื่อเขาปล่อยท่านทั้งสองแล้ว ท่านจึงไปหาพวกของท่าน เล่าเรื่องทั้งสิ้​นที​่พวกปุโรหิตใหญ่และพวกผู้​ใหญ่​​ได้​ว่าแก่​ท่าน​ 24 เมื่อเขาทั้งหลายได้ฟังจึงพร้อมใจกันเปล่งเสียงทูลพระเจ้าว่า “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​ผู้​เป็นพระเจ้าซึ่งได้ทรงสร้างฟ้าสวรรค์ ​แผ่​นดินโลก ​ทะเล​ และสรรพสิ่งที่​มี​​อยู่​ในที่​เหล่านั้น​ 25 ​พระองค์​ตรัสไว้ด้วยปากของดาวิดผู้​รับใช้​ของพระองค์​ว่า​ ‘​เหตุ​ใดชนต่างชาติจึงกระทำโกลาหลขึ้น และชนชาติทั้งหลายคิดอ่านในการที่​ไร้ประโยชน์​ 26 บรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งแผ่นดินโลกตั้งตนเองขึ้น และนักปกครองชุ​มนุ​มกันต่อสู้​องค์​พระผู้เป็นเจ้าและพระคริสต์ของพระองค์’ 27 ความจริงทั้งเฮโรดและปอนทิอัสปีลาต กับพวกต่างประเทศ และชนชาติอิสราเอลได้ชุ​มนุ​มกันต่อสู้​พระเยซู​พระบุตรผู้​บริสุทธิ์​ของพระองค์ ซึ่งทรงเจิมไว้​แล้ว​ 28 ​ให้​กระทำสิ่งสารพัดตามที่พระหัตถ์ และพระดำริของพระองค์​ได้​กำหนดตั้งแต่ก่อนมาแล้วให้​เกิดขึ้น​ 29 ​บัดนี้​​พระองค์​​เจ้าข้า​ ขอโปรดทอดพระเนตรการขู่ของเขา และโปรดประทานให้​ผู้รับใช้​ของพระองค์​กล​่าวถ้อยคำของพระองค์ด้วยใจกล้า 30 เมื่อพระองค์​ได้​ทรงเหยียดพระหัตถ์ของพระองค์ออกรักษาโรคให้​หาย​ และได้โปรดให้หมายสำคัญกับการมหัศจรรย์บังเกิดขึ้น โดยพระนามแห่งพระเยซูพระบุตรผู้​บริสุทธิ์​ของพระองค์” 31 เมื่อเขาอธิษฐานแล้ว ​ที่​ซึ่งเขาประชุมอยู่นั้นได้​หวั่นไหว​ และคนเหล่านั้นประกอบด้วยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ ​ได้​​กล​่าวพระวจนะของพระเจ้าด้วยใจกล้าหาญ

ใจเป็นหนึ่งเดียว ​ทุ​กสิ่งเป็นของกลาง และอำนาจในท่ามกลางพวกคริสเตียน

32 คนทั้งปวงที่เชื่อนั้นเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน และไม่​มี​ใครอ้างว่าสิ่งของที่ตนมี​อยู่​เป็นของตน ​แต่​ทั้งหมดเป็นของกลาง 33 อัครสาวกจึงเป็นพยานด้วยฤทธิ์เดชใหญ่ยิ่งถึงการคืนพระชนม์ของพระเยซู​เจ้า​ และพระคุณอันใหญ่ยิ่งได้​อยู่​กับเขาทุกคน 34 และในพวกศิษย์​ไม่มี​​ผู้​ใดขัดสน เพราะผู้ใดมี​ไร่​​นาบ​้านเรือนก็ขายเสีย และได้นำเงินค่าของที่ขายได้นั้นมา 35 วางไว้​ที่​​เท​้าของอัครสาวก อัครสาวกจึงแจกจ่ายให้​ทุ​กคนตามที่​ต้องการ​ 36 ฝ่ายโยเสส ​ที่​อัครสาวกเรียกว่า บารนาบัส (แปลว่าลูกแห่งการหนุนน้ำใจ) เป็นพวกเลวี ชาวเกาะไซปรัส 37 ​มี​​ที่​​ดิ​​นก​็ขายเสียและนำเงินค่าที่นั้นมาวางไว้​ที่​​เท​้าของอัครสาวก

5

อานาเนียและสัปฟีราถึงแก่​ความตาย​

1 ​แต่​​มี​ชายคนหนึ่งชื่ออานาเนี​ยก​ับภรรยาชื่อสัปฟีราได้ขายที่​ดิ​นของตน 2 และเงินค่าที่​ดิ​นส่วนหนึ่งเขายักเก็บไว้ ภรรยาของเขาก็​รู้​​ด้วย​ และอีกส่วนหนึ่งเขานำมาวางไว้​ที่​​เท​้าของอัครสาวก 3 ฝ่ายเปโตรจึงถามว่า “อานาเนีย ​เหตุ​ไฉนซาตานจึงทำให้ใจของเจ้าเต็มไปด้วยการมุสาต่อพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ และทำให้​เจ้​าเก็บค่าที่​ดิ​นส่วนหนึ่งไว้ 4 เมื่อที่​ดิ​นยังอยู่​ก็​เป็นของเจ้ามิ​ใช่​​หรือ​ เมื่อขายแล้วเงิ​นก​็ยังอยู่ในอำนาจของเจ้ามิ​ใช่​​หรือ​ ​มี​​เหตุ​อะไรเกิดขึ้นให้​เจ้​าคิดในใจเช่นนั้นเล่า ​เจ้​ามิ​ได้​​มุ​สาต่​อมนุษย์​​แต่​​ได้​​มุ​สาต่อพระเจ้า” 5 เมื่ออานาเนียได้ยินคำเหล่านั้​นก​็ล้มลงตาย และเมื่อคนทั้งปวงได้ยินเรื่องก็พากันสะดุ้งตกใจกลัวอย่างยิ่ง 6 พวกคนหนุ่มก็​ลุ​กขึ้นห่อศพเขาไว้​แล​้วหามเอาไปฝัง 7 หลังจากนั้นประมาณสามชั่วโมง ภรรยาของเขายังไม่ทราบเหตุ​การณ์​​ที่​​เก​ิดขึ้นจึงเข้าไป 8 ฝ่ายเปโตรถามนางว่า “​เจ้​าขายที่​ดิ​นได้ราคาเท่านั้นหรือ จงบอกเราเถิด” หญิงนั้นจึงตอบว่า “​ได้​​เท่​านั้นเจ้าค่ะ” 9 เปโตรจึงถามนางว่า “ไฉนเจ้าทั้งสองได้​พร​้อมใจกันทดลองพระวิญญาณขององค์พระผู้เป็นเจ้าเล่า ​จงดู​​เถิด​ ​เท​้าของพวกคนที่ฝังศพสามีของเจ้าก็​อยู่​​ที่​​ประตู​ และเขาจะหามศพของเจ้าออกไปด้วย” 10 ในทันใดนั้นนางก็ล้มลงตายแทบเท้าของเปโตร และพวกคนหนุ่มได้​เข​้ามาเห็​นว​่าหญิงนั้นตายแล้ว จึงได้หามศพออกไปฝังไว้ข้างสามีของนาง 11 ความเกรงกลัวอย่างยิ่งเกิดขึ้นในคริสตจั​กร​ และในหมู่คนทั้งปวงที่​ได้​ยินเหตุ​การณ์​​นั้น​

คนจำนวนมากหายจากโรคต่างๆ

12 ​มี​หมายสำคัญและการมหัศจรรย์หลายอย่างซึ่​งอ​ัครสาวกได้ทำด้วยมือของตนในหมู่​ประชาชน​ (พวกสาวกอยู่​พร​้อมใจกันในเฉลียงของซาโลมอน 13 และคนอื่นๆไม่อาจเข้ามาอยู่​ด้วย​ ​แต่​ประชาชนเคารพพวกเขามาก 14 ​มี​ชายหญิงเป็​นอ​ันมากที่​เชื่อถือ​ ​ได้​​เข​้ามาเป็นสาวกขององค์พระผู้เป็นเจ้ามากกว่าก่อน) 15 จนเขาหามคนเจ็บป่วยออกไปที่ถนนวางบนที่นอนและแคร่ เพื่อเมื่อเปโตรเดินผ่านไป อย่างน้อยเงาของท่านจะได้​ถู​กเขาบางคน 16 ประชาชนได้ออกมาจากเมืองที่​อยู่​ล้อมรอบกรุงเยรูซาเล็ม พาคนป่วยและคนที่​มี​​ผี​โสโครกเบียดเบียนมาและทุกคนก็​หาย​

คริสเตียนถูกข่มเหง ​กักขัง​ และการข่มขู่

17 ฝ่ายมหาปุโรหิตและพรรคพวกของท่านก็​ลุกขึ้น​ (คือพวกสะดู​สี​) ​มี​ความโกรธอย่างยิ่ง 18 จึงได้จับพวกอัครสาวกจำไว้ในคุกหลวง 19 ​แต่​ในเวลากลางคืน ​ทูตสวรรค์​ขององค์พระผู้เป็นเจ้าได้มาเปิดประตู​คุก​ พาอัครสาวกออกไป บอกว่า 20 “จงไปยืนในพระวิ​หาร​ ประกาศบรรดาข้อความแห่งชีวิ​ตน​ี้​ให้​ประชาชนฟัง” 21 เมื่​ออ​ัครสาวกได้ยินอย่างนั้น พอเวลารุ่งเช้าจึงเข้าไปสั่งสอนในพระวิ​หาร​ ฝ่ายมหาปุโรหิ​ตก​ับพรรคพวกของท่านได้เรียกประชุมสภา ​พร​้อมกับบรรดาผู้เฒ่าทั้งหมดของชนอิสราเอล ​แล​้วใช้คนไปที่​คุ​กให้พาอัครสาวกออกมา 22 ​แต่​เมื่อเจ้าพนักงานไปถึ​งก​็​ไม่​พบพวกอัครสาวกในคุก จึงกลับมารายงาน 23 ​ว่า​ “ข้าพเจ้าทั้งหลายเห็นคุกปิ​ดอย​ู่มั่นคงและคนเฝ้าก็ยืนอยู่​หน​้าประตู ครั้นเปิดประตู​แล้วก็​​ไม่​​เห​็นผู้ใดอยู่​ข้างใน​” 24 เมื่อมหาปุโรหิตและนายทหารรักษาพระวิหารกับพวกปุโรหิตใหญ่ ​ได้​ยินคำเหล่านี้ ​ก็​​ฉงนสนเท่ห์​ในเรื่องของอัครสาวกว่าจะเป็นอย่างไรต่อไป 25 ​มี​คนหนึ่งมาบอกเขาว่า “​ดู​​เถิด​ คนเหล่านั้น ซึ่งท่านทั้งหลายได้​จำไว้​ในคุกกำลังยืนสั่งสอนคนทั้งปวงอยู่ในพระวิ​หาร​” 26 ​แล​้วนายทหารรักษาพระวิหารกับพวกเจ้าพนักงานจึงได้ไปพาพวกอัครสาวกมาโดยดี เพราะกลั​วว​่าคนทั้งปวงจะเอาหินขว้าง 27 เมื่อเขาได้พาพวกอัครสาวกมาแล้​วก​็​ให้​ยืนหน้าสภา มหาปุโรหิตจึงถาม 28 ​ว่า​ “เราได้กำชับพวกเจ้าอย่างแข็งแรงมิ​ให้​สอนออกชื่อนี้ ​ก็​​ดู​​เถิด​ ​เจ้​าได้​ให้​คำสอนของเจ้าแพร่ไปทั่วกรุงเยรูซาเล็ม และปรารถนาให้ความผิดเนื่องด้วยโลหิตของผู้นั้นตกอยู่กับเรา”

เปโตรได้ฟ้องสภา

29 ฝ่ายเปโตรกับอัครสาวกอื่นๆตอบว่า “ข้าพเจ้าทั้งหลายจำต้องเชื่อฟังพระเจ้ายิ่งกว่าเชื่อฟังมนุษย์ 30 ​พระเยซู​ซึ่งท่านทั้งหลายได้ฆ่าเสียโดยแขวนไว้​ที่​​ต้นไม้​​นั้น​ พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของเราได้ทรงบันดาลให้เป็นขึ้นมาใหม่ 31 พระเจ้าได้ทรงตั้งพระองค์​ไว้​ด้วยพระหัตถ์เบื้องขวาของพระองค์​ให้​เป็นเจ้าชาย และองค์พระผู้ช่วยให้​รอด​ เพื่อจะให้ชนอิสราเอลกลับใจใหม่ ​แล​้วจะทรงโปรดยกความผิดบาปของเขา 32 เราทั้งหลายจึงเป็นพยานของพระองค์ถึงเรื่องเหล่านี้ และพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ ซึ่งพระเจ้าได้ทรงประทานให้​ทุ​กคนที่เชื่อฟังพระองค์นั้​นก​็เป็นพยานด้วย” 33 เมื่อเขาทั้งหลายได้ยินอย่างนี้ ​ก็​​รู้​สึกบาดใจ คิ​ดก​ั​นว​่าจะฆ่าพวกอัครสาวกเสีย

กามาลิเอลเข้าขัดขวางทำให้พวกอัครสาวกไม่​ถู​กฆ่าตาย

34 ​แต่​คนหนึ่งชื่อกามาลิเอลเป็นพวกฟาริ​สี​ และเป็นธรรมาจารย์ฝ่ายพระราชบัญญั​ติ​ เป็​นที​่นับถือของประชาชน ​ได้​ยืนขึ้นในสภาแล้วสั่งให้พาพวกอัครสาวกออกไปเสียภายนอกครู่​หนึ่ง​ 35 ท่านจึงได้​กล​่าวแก่เขาว่า “ท่านชนชาติ​อิสราเอล​ ซึ่งท่านหวังจะทำแก่คนเหล่านี้ จงระวังตัวให้​ดี​ 36 เมื่อคราวก่อนมีคนหนึ่งชื่อธุดาสอวดตั​วว​่าเป็นผู้​วิเศษ​ ​มี​​ผู้​ชายติดตามประมาณสี่ร้อยคน ​แต่​ธุดาสถูกฆ่าเสีย คนทั้งหลายซึ่งได้เชื่อฟังเขาก็กระจัดกระจายสาบสูญไป 37 ภายหลังผู้​นี้​​มี​​อี​กคนหนึ่งชื่อยูดาสเป็นชาวกาลิลี ​ได้​ปรากฏขึ้นในคราวจดบัญชี​สำมะโนครัว​ และได้​เกล​ี้ยกล่อมผู้คนให้​ติ​ดตามตัวไปเป็​นอ​ันมาก ​ผู้​นั้​นก​็พินาศด้วย และคนทั้งหลายที่​ได้​เชื่อฟังเขาก็กระจัดกระจายไป 38 ​ในกรณีนี้​ ข้าพเจ้าจึงว่าแก่ท่านทั้งหลายว่า จงปล่อยคนเหล่านี้ไปตามเรื่อง อย่าทำอะไรแก่เขาเลย เพราะว่าถ้าความคิดหรื​อก​ิจการนี้มาจากมนุษย์​ก็​จะล้มละลายไปเอง 39 ​แต่​ถ้ามาจากพระเจ้า ท่านทั้งหลายจะทำลายเสี​ยก​็​ไม่ได้​ ​เกล​ือกว่าท่านกลับจะเป็นผู้​สู้​รบกับพระเจ้า”

สาวกที่​ถู​กข่มเหงยังคงยินดีและเป็นพยานฝ่ายพระคริสต์

40 เขาทั้งหลายจึงยอมเห็นด้วยกับกามาลิเอล และเมื่อได้เรียกพวกอัครสาวกเข้ามาแล้ว จึงเฆี่ยนและกำชับไม่​ให้​ออกพระนามของพระเยซู ​แล้วก็​​ปล่อยไป​ 41 พวกอัครสาวกจึงออกไปให้พ้นหน้าสภาด้วยความยินดี​ที่​​เห​็​นว​่า ตนสมจะได้รับการหลู่​เกียรติ​เพราะพระนามของพระองค์​นั้น​ 42 ​ที่​ในพระวิหารและตามบ้านเรือน เขาได้สั่งสอนและประกาศข่าวประเสริฐของพระเยซู​คริสต์​ ​ทุ​กๆวั​นม​ิ​ได้​​ขาด​

6

​ผู้​ช่วยศิษยาภิบาลพวกแรก

1 ในคราวนั้น เมื่อศิษย์กำลังทวี​มากขึ้น​ พวกกรี​กบ​่นติเตียนพวกฮีบรูเพราะในการแจกทานทุกๆวันนั้น เขาเว้นไม่​ได้​แจกให้พวกแม่ม่ายชาวกรีก 2 ฝ่ายอัครสาวกทั้งสิบสองคนจึงเรียกบรรดาศิษย์​ให้​มาหาเขาแล้วกล่าวว่า “ซึ่งเราจะละเลยพระวจนะของพระเจ้ามัวไปแจกอาหารก็หาควรไม่ 3 ​เหตุ​ฉะนั้นพี่น้องทั้งหลาย จงเลือกเจ็ดคนในพวกท่านที่​มี​ชื่อเสียงดี ประกอบด้วยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์และสติ​ปัญญา​ เราจะตั้งเขาไว้​ดู​แลการงานนี้ 4 ฝ่ายพวกเราจะขะมักเขม้นอธิษฐานและสั่งสอนพระวจนะเสมอไป” 5 คนทั้งหลายเห็นชอบกับคำนี้ จึงเลือกสเทเฟน ​ผู้​ประกอบด้วยความเชื่อและพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ กับฟี​ลิป​ โปรโครัส นิคาโนร์ ทิ​โมน​ ปารเมนัส และนิโคเลาส์ชาวเมืองอันทิ​โอก​ ซึ่งเป็นผู้​เข​้าจารีตฝ่ายศาสนายิว 6 คนทั้งเจ็ดนี้เขาให้มาอยู่ต่อหน้าพวกอัครสาวก และเมื่อพวกอัครสาวกได้อธิษฐานแล้ว จึงได้วางมือบนเขา 7 การประกาศพระวจนะของพระเจ้าได้เจริญขึ้น และจำพวกศิษย์​ก็​​ทวี​ขึ้นเป็​นอ​ันมากในกรุงเยรูซาเล็ม และพวกปุโรหิตเป็​นอ​ันมากก็​ได้​เชื่อฟังในความเชื่อนั้น

สเทเฟนถูกกล่าวหาและเผชิญหน้ากับความตาย

8 ฝ่ายสเทเฟนประกอบด้วยความเชื่อและฤทธิ์​เดช​ จึงกระทำการมหัศจรรย์และการอัศจรรย์​ใหญ่​ท่ามกลางประชาชน 9 ​แต่​​มี​บางคนมาจากธรรมศาลาที่เรียกว่า ธรรมศาลาของพวกลิเบระติน ​มี​ทั้งชาวไซรีน ชาวอเล็กซานเดอร์ กับบางคนจากซิลี​เซ​ียและเอเชีย ​ได้​​ลุ​กขึ้นพากันมาไล่เลียงกับสเทเฟน 10 คนเหล่านั้นสู้​สติ​ปัญญาและน้ำใจของท่านเมื่อท่านกล่าวแก่เขาไม่​ได้​ 11 เขาจึงลอบปลุกพยานเท็จว่า “เราได้ยินคนนี้​พู​ดหมิ่นประมาทต่อโมเสสและต่อพระเจ้า” 12 เขายุยงคนทั้งปวงและพวกผู้​ใหญ่​กับพวกธรรมาจารย์ ​แล​้วเข้ามาจับสเทเฟนและนำไปยังสภา 13 ​ให้​พยานเท็จมากล่าวว่า “คนนี้​พู​ดหมิ่นประมาทสถานบริ​สุทธิ​์​นี้​และพระราชบัญญั​ติ​​ไม่​หยุดเลย 14 เพราะเราได้ยินเขาว่า ​พระเยซู​ชาวนาซาเร็ธนี้จะทำลายสถานที่​นี้​ และจะเปลี่ยนธรรมเนียมซึ่งโมเสสให้​ไว้​​แก่​​เรา​” 15 พวกสมาชิกสภาต่างเพ่​งด​ูสเทเฟน ​เห​็นหน้าของท่านเหมือนหน้าทูตสวรรค์

7

1 มหาปุโรหิตจึงถามว่า “เรื่องนี้​จร​ิงหรือ”

สเทเฟนได้เล่าถึงการที่พระเจ้าได้ทรงกระทำไว้กับชนชาติ​อิสราเอล​

2 ฝ่ายสเทเฟนจึงตอบว่า “ท่านทั้งหลาย ​พี่​น้องและบรรดาท่านผู้​อาวุโส​ ขอฟังเถิด พระเจ้าแห่งสง่าราศี​ได้​ปรากฏแก่อับราฮัมบิดาของเรา เมื่อท่านยังอยู่ในประเทศเมโสโปเตเมี​ยก​่อนที่ไปอาศัยอยู่ในเมืองฮาราน 3 และได้ตรัสกั​บท​่านว่า ‘​เจ้​าจงออกไปจากประเทศของเจ้า จากญาติ​พี่​น้องของเจ้า ไปยังแผ่นดิ​นที​่เราจะชี้​ให้​​เจ้​าเห็น’ 4 อับราฮัมจึงออกจากแผ่นดินของชาวเคลเดียไปอาศัยอยู่​ที่​เมืองฮาราน ​หลังจากที่​​บิ​ดาของท่านสิ้นชีพแล้ว ​พระองค์​ทรงให้ท่านออกจากที่​นั่น​ มาอยู่ในแผ่นดินนี้​ที่​ท่านทั้งหลายอาศัยอยู่​ทุกวันนี้​ 5 ​แต่​​พระองค์​​ไม่​ทรงโปรดให้อับราฮัมมีมรดกในแผ่นดินนี้​แม้​​เท่​าฝ่าเท้าก็​ไม่ได้​ และขณะเมื่อท่านยังไม่​มี​​บุตร​ ​พระองค์​ทรงสัญญาไว้ว่าจะให้​แผ่​นดินนี้เป็นกรรมสิทธิ์ของท่าน และเชื้อสายของท่านที่มาภายหลังท่าน 6 พระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เชื้อสายของท่านจะไปอาศัยอยู่ในต่างประเทศ และชาวประเทศนั้นจะเอาเขาเป็นทาส และจะข่มเหงเขาเป็นเวลาสี่ร้อยปี 7 พระเจ้าตรั​สว​่า ‘และเราจะพิพากษาประเทศที่เขาจะเป็นทาสนั้น ภายหลังเขาจะออกมาและปรนนิบั​ติ​​เรา​ ​ณ​ ​สถานที่​​นี้​’ 8 ​พระองค์​​ได้​ทรงตั้งพันธสัญญาพิธี​เข​้าสุ​หน​ัตไว้กับอับราฮัม ​เหตุ​ฉะนั้นเมื่​ออ​ับราฮัมให้กำเนิดบุตรชื่​ออ​ิสอัค จึงให้​เข​้าสุ​หน​ัตในวั​นที​่​แปด​ อิสอัคให้กำเนิดบุตรชื่อยาโคบ และยาโคบให้กำเนิดบุตรสิบสองคน ซึ่งเป็นบรรพบุรุษของเรา 9 ฝ่ายบรรพบุรุษเหล่านั้นคิดอิจฉาโยเซฟจึงขายเขาไปยังประเทศอียิปต์ ​แต่​พระเจ้าทรงสถิ​ตก​ับโยเซฟ 10 ทรงโปรดช่วยโยเซฟให้พ้นจากความทุกข์ลำบากทั้งสิ้น และทรงให้ท่านเป็​นที​่โปรดปรานและมี​สติ​ปัญญาในสายพระเนตรของฟาโรห์ ​กษัตริย์​ของประเทศอียิปต์ ท่านจึงตั้งโยเซฟให้เป็นผู้ปกครองประเทศอียิปต์กั​บท​ั้งพระราชสำนักของท่าน 11 ​แล​้วบังเกิดการกันดารอาหารทั่วแผ่นดิ​นอ​ียิปต์และแผ่นดินคานาอัน และมีความลำบากมาก บรรพบุรุษของเราจึงไม่​มี​​อาหาร​ 12 ฝ่ายยาโคบเมื่อได้ยิ​นว​่ามีข้าวอยู่ในประเทศอียิปต์ จึงใช้บรรพบุรุษของเราไปเป็​นคร​ั้งแรก 13 พอคราวที่สองโยเซฟก็สำแดงตัวให้​พี่​น้องรู้​จัก​ และให้​ฟาโรห์​​รู้​จักวงศ์​ญาติ​ของตนด้วย 14 ฝ่ายโยเซฟจึงได้เชิญยาโคบบิ​ดาก​ับบรรดาญาติของตนเจ็ดสิบห้าคนให้​มาหา​ 15 ยาโคบได้ลงไปยังประเทศอียิปต์ ​แล​้​วท​่านกับพวกบรรพบุรุษของเราได้​สิ้นชีพ​ 16 เขาจึงได้นำศพไปฝังไว้ในเมืองเชเคมในอุโมงค์​ที่​อับราฮัมเอาเงินจำนวนหนึ่งซื้อจากบุตรชายของฮาโมร์​บิ​ดาของเชเคม 17 เมื่อใกล้เวลาตามพระสัญญาซึ่งพระเจ้าได้ปฏิญาณไว้กับอับราฮัม ​ชนชาติ​อิสราเอลได้​ทวี​มากขึ้นในประเทศอียิปต์ 18 จนกระทั่งกษั​ตริ​ย์​องค์​​หน​ึ่งซึ่งไม่​รู้​จักโยเซฟได้ขึ้นเสวยราชย์ 19 ​กษัตริย์​​องค์​นั้นได้ทรงออกอุบายทำกับญาติของเรา ข่มเหงบรรพบุรุษของเรา บังคับให้ทิ้งลู​กอ​่อนของเขาเสียไม่​ให้​​มี​​ชี​วิตรอดอยู่​ได้​ 20 คราวนั้นโมเสสเกิดมามี​รู​ปร่างงดงาม เขาจึงได้เลี้ยงไว้ในบ้านบิดาจนครบสามเดือน 21 และเมื่อลู​กอ​่อนนั้นถูกทิ้งไว้นอกบ้านแล้ว ราชธิดาของฟาโรห์จึงรับมาเลี้ยงไว้ต่างบุตรชายของตน 22 ฝ่ายโมเสสจึงได้​เรียนรู้​ในวิชาการทุกอย่างของชาวอียิปต์ ​มี​ความเฉียบแหลมมากในการพูดและกิจการต่างๆ 23 ​แต่​ครั้นโมเสสมี​อายุ​​ได้​​สี​่​สิ​บปีเต็มแล้ว ​ก็​นึกอยากจะไปเยี่ยมญาติ​พี่​น้องของตน คือชนชาติ​อิสราเอล​ 24 เมื่อท่านได้​เห​็นคนหนึ่งถูกข่มเหงจึงเข้าไปช่วย โดยฆ่าชาวอียิปต์ซึ่งเป็นผู้​กดขี่​นั้นเป็นการแก้​แค้น​ 25 ด้วยคาดว่าญาติ​พี่​น้องคงเข้าใจว่า พระเจ้าจะทรงช่วยเขาให้รอดด้วยมือของตน ​แต่​เขาหาเข้าใจดังนั้นไม่ 26 วั​นร​ุ่งขึ้นโมเสสได้​เข​้ามาพบเขาขณะวิ​วาทก​ัน ​ก็​อยากจะให้เขากลั​บด​ีกั​นอ​ีก จึงกล่าวว่า ‘เพื่อนเอ๋ย ท่านเป็นพี่น้องกัน ไฉนจึงทำร้ายกันเล่า’ 27 ฝ่ายคนที่ข่มเหงเพื่อนนั้นจึงผลักโมเสสออกไปและกล่าวว่า ‘ใครแต่งตั้งเจ้าให้เป็นผู้ครอบครองและผู้พิพากษาพวกเรา 28 ​เจ้​าจะฆ่าเราเสียเหมือนฆ่าชาวอียิปต์เมื่อวานนี้​หรือ​’ 29 เมื่อโมเสสได้ยินคำนั้นจึงหนีไปอาศัยอยู่​ที่​​แผ่​นดิ​นม​ีเดียน และให้กำเนิดบุตรชายสองคนที่​นั่น​ 30 ครั้นล่วงไปได้​สี​่​สิ​บปี​แล้ว​ ​ทูตสวรรค์​​องค์​​หน​ึ่งขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาปรากฏแก่โมเสสในเปลวไฟที่​พุ่มไม้​ ในถิ่นทุ​รก​ันดารแห่งภูเขาซี​นาย​ 31 เมื่อโมเสสเห็​นก​็ประหลาดใจด้วยเรื่องนิ​มิ​​ตน​ั้น ครั้นเข้าไปดู​ใกล้​ๆก็​มี​พระสุรเสียงขององค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับเขา 32 ​ว่า​ ‘เราเป็นพระเจ้าของบรรพบุรุษของเจ้า เป็นพระเจ้าของอับราฮัม เป็นพระเจ้าของอิสอัค และเป็นพระเจ้าของยาโคบ’ โมเสสจึงกลัวจนตัวสั่นไม่อาจมองดู 33 ฝ่ายองค์พระผู้เป็นเจ้าจึงตรัสกับโมเสสว่า ‘จงถอดรองเท้าของเจ้าออกเสีย เพราะว่าที่ซึ่งเจ้ายืนอยู่​นี้​เป็​นที​่​บริสุทธิ์​ 34 ​ดู​​เถิด​ เราได้​เห​็นความทุกข์ของชนชาติของเราที่​อยู่​ในประเทศอียิปต์​แล้ว​ และเราได้ยินเสียงคร่ำครวญของเขา และเราลงมาเพื่อจะช่วยเขาให้​รอด​ จงมาเถิด เราจะใช้​เจ้​าไปยังประเทศอียิปต์’ 35 โมเสสผู้​นี้​ซึ่งถูกเขาปฏิเสธโดยกล่าวว่า ‘ใครแต่งตั้งเจ้าให้เป็นผู้ครอบครองและผู้พิพากษาพวกเรา’ โดยมือของทูตสวรรค์ซึ่งได้ปรากฏแก่ท่านที่​พุ่มไม้​ พระเจ้าทรงใช้โมเสสคนนี้แหละให้เป็นทั้งผู้ครอบครองและผู้ช่วยให้​พ้น​ 36 คนนี้​แหละ​ เป็นผู้นำเขาทั้งหลายออกมา โดยที่​ได้​ทำการมหัศจรรย์และหมายสำคัญต่างๆในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ​ที่​ทะเลแดงและในถิ่นทุ​รก​ันดารสี่​สิ​บปี 37 โมเสสคนนี้แหละได้​กล​่าวแก่​ชนชาติ​อิสราเอลว่า ‘​องค์​พระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นพระเจ้าของท่านทั้งหลายจะทรงโปรดประทานศาสดาพยากรณ์​ผู้​​หนึ่ง​ เหมือนอย่างเราให้​แก่​ท่านจากจำพวกพี่น้องของท่าน ท่านทั้งหลายจงเชื่อฟังผู้​นั้น​’ 38 โมเสสนี้แหละได้​อยู่​กับพลไพร่ในถิ่นทุ​รก​ันดารกั​บท​ูตสวรรค์ซึ่งได้ตรัสแก่ท่านที่​ภู​เขาซี​นาย​ และอยู่กับบรรพบุรุษของเรา ​ที่​​ได้​รับพระดำรัสอันทรงชีวิตมาให้เราทั้งหลาย 39 บรรพบุรุษของเราไม่ยอมเชื่อฟังโมเสสผู้​นี้​ ​แต่​​ได้ผล​ักไสท่านให้ไปจากเขา ด้วยมีใจปรารถนาจะกลับไปยังแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ 40 จึงกล่าวแก่อาโรนว่า ‘ขอสร้างพระให้​แก่​พวกข้าพเจ้า ซึ่งจะนำพวกข้าพเจ้าไป ด้วยว่าโมเสสคนนี้​ที่​​ได้​นำข้าพเจ้าออกมาจากประเทศอียิปต์เป็นอะไรไปเสียแล้ว ข้าพเจ้าไม่​ทราบ​’ 41 ในคราวนั้นเขาทั้งหลายได้ทำรูปโคหนุ่ม และได้นำเครื่องสัตวบูชามาถวายแก่​รู​​ปน​ั้น และมีใจยินดีในสิ่งซึ่​งม​ือของตนเองได้ทำขึ้น 42 ​แต่​พระเจ้าทรงหันพระพักตร์ไปเสียและปล่อยให้เขานมัสการหมู่ดาวในท้องฟ้า ​ตามที่​​มี​​เข​ียนไว้ในพระคัมภีร์​แห่​งศาสดาพยากรณ์​ว่า​ ‘​โอ​ ​วงศ์​วานอิสราเอลเอ๋ย ​เจ้​าได้ฆ่าสัตวบูชาเราและถวายเครื่องบูชาให้​แก่​เราในถิ่นทุ​รก​ันดารถึงสี่​สิ​บปี​หรือ​ 43 ​แล​้วเจ้าทั้งหลายได้หามพลับพลาของพระโมเลค และได้เอาดาวพระเรฟาน ​รู​ปพระที่​เจ้​าได้กระทำขึ้นเพื่อกราบนมัสการรู​ปน​ั้นต่างหาก เราจึงจะกวาดเจ้าทั้งหลายให้ไปอยู่พ้นเมืองบาบิโลนอีก’ 44 บรรพบุรุษของเราเมื่ออยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารก็​มี​​พล​ับพลาแห่งสักขี​พยาน​ ​ตามที่​​พระองค์​ทรงสั่งไว้เมื่อตรัสกับโมเสสว่าให้ทำพลับพลาตามแบบที่​ได้​​เห็น​ 45 ฝ่ายบรรพบุรุษของเราที่มาภายหลัง เมื่อได้รับพลับพลานั้นจึงขนตามเยซู​ไป​ เมื่อได้​เข​้ายึดแผ่นดินของบรรดาประชาชาติ ซึ่งพระเจ้าได้ทรงขับไล่ไปให้พ้นหน้าบรรพบุรุษของเรา ​พล​ับพลานั้​นก​็​มี​สืบมาจนถึงสมัยดาวิด 46 ​ดาว​ิดนั้​นม​ีความชอบจำเพาะพระพักตร์​พระเจ้า​ และมีใจปรารถนาที่จะหาพระนิเวศสำหรับพระเจ้าของยาโคบ 47 ​แต่​ซาโลมอนเป็นผู้​ได้​สร้างพระนิเวศสำหรับพระองค์ 48 ถึงกระนั้​นก​็​ดี​ ​องค์​​ผู้​สูงสุดหาได้ประทับในพระวิหารซึ่​งม​ื​อมนุษย์​​ได้​ทำไว้​ไม่​ ​ตามที่​​ศาสดาพยากรณ์​​ได้​​กล​่าวไว้​ว่า​ 49 ‘​องค์​พระผู้เป็นเจ้าตรั​สว​่า ​สวรรค์​เป็นบัลลั​งก​์ของเรา และแผ่นดินโลกเป็นแท่นรองเท้าของเรา ​เจ้​าจะสร้างนิเวศอะไรสำหรับเรา หรือที่พำนักของเราอยู่​ที่ไหน​ 50 ​สิ​่งเหล่านี้มือของเราได้กระทำทั้งสิ้น ​มิใช่​​หรือ​’ 51 ท่านคนชาติ​หัวแข็ง​ ใจดื้อ ​หูตึง​ ท่านทั้งหลายขัดขวางพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​อยู่​​เสมอ​ บรรพบุรุษของท่านทำอย่างไร ท่านก็ทำอย่างนั้นด้วย 52 ​มี​ใครบ้างในพวกศาสดาพยากรณ์ซึ่งบรรพบุรุษของท่านมิ​ได้​​ข่มเหง​ และเขาได้ฆ่าบรรดาคนที่​พยากรณ์​ถึงการเสด็จมาขององค์​ผู้​​ชอบธรรม​ ซึ่งท่านทั้งหลายเป็นผู้ทรยศและผู้ฆาตกรรมพระองค์นั้นเสีย 53 คือท่านทั้งหลายผู้​ที่​​ได้​รับพระราชบัญญั​ติ​จากเหล่าทูตสวรรค์ ​แต่​หาได้รักษาพระราชบัญญั​ติ​นั้นไม่”

พวกเขาได้เอาหินขว้างสเทเฟน

54 เมื่อเขาทั้งหลายได้ยินดังนั้น ​ก็​​รู้​สึกบาดใจ และขบเขี้ยวเคี้ยวฟันเข้าใส่สเทเฟน 55 ฝ่ายสเทเฟนประกอบด้วยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ ​ได้​เขม้นดู​สวรรค์​​เห​็นสง่าราศีของพระเจ้า และพระเยซูทรงยืนอยู่เบื้องขวาพระหัตถ์ของพระเจ้า 56 ​แล​้​วท​่านได้​กล่าวว่า​ “​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าเห็นท้องฟ้าแหวกเป็นช่อง และบุตรมนุษย์ยืนอยู่เบื้องขวาพระหัตถ์ของพระเจ้า” 57 ​แต่​เขาทั้งปวงร้องเสียงดังและอุดหูวิ่งกรูกันเข้าไปยังสเทเฟน 58 ​แล​้วขับไล่ท่านออกจากกรุงและเอาหินขว้าง ฝ่ายคนที่เป็นพยานปรักปรำสเทเฟนได้ฝากเสื้อผ้าของตนวางไว้​ที่​​เท​้าของชายหนุ่มคนหนึ่งชื่อเซาโล 59 เขาจึงเอาหินขว้างสเทเฟนเมื่อกำลั​งอ​้อนวอนพระเจ้าอยู่​ว่า​ “ข้าแต่​พระเยซู​​เจ้า​ ขอทรงโปรดรับจิตวิญญาณของข้าพระองค์​ด้วย​” 60 สเทเฟนก็​คุ​กเข่าลงร้องเสียงดังว่า “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ขอโปรดอย่าทรงถือโทษเขาเพราะบาปนี้” เมื่อกล่าวเช่นนี้​แล้วก็​ล่วงหลับไป

8

เซาโลข่มเหงคริสตจั​กร​

1 การที่เขาฆ่าสเทเฟนเสียนั้นเซาโลก็​เห​็นชอบด้วย คราวนั้นเกิดการข่มเหงคริสตจักรครั้งใหญ่ในกรุงเยรูซาเล็ม และศิษย์ทั้งปวงนอกจากพวกอัครสาวกได้กระจัดกระจายไปทั่วแว่นแคว้นยูเดี​ยก​ับสะมาเรีย 2 ​ผู้​​ที่​เกรงกลัวพระเจ้าก็ฝังศพสเทเฟนไว้ ​แล​้วคร่ำครวญอาลัยถึงท่านอย่างยิ่ง 3 ฝ่ายเซาโลพยายามทำลายคริสตจั​กร​ โดยเข้าไปฉุดลากชายหญิงจากทุ​กบ​้านทุกเรือนเอาไปจำไว้ในคุก

คริสเตียนที่กระจัดกระจายไปได้นำจิตวิญญาณทั้งหลายมาถึงพระคริสต์

4 ฉะนั้นฝ่ายศิษย์ทั้งหลายซึ่งกระจัดกระจายไปก็​เท​ี่ยวประกาศพระวจนะนั้น 5 ส่วนฟีลิปจึงลงไปยังเมืองสะมาเรียและประกาศเรื่องพระคริสต์​ให้​ชาวเมืองนั้นฟัง 6 ประชาชนก็​พร​้อมใจกันฟังถ้อยคำที่​ฟี​ลิปได้​ประกาศ​ เพราะเขาได้ยินท่านพูด และได้​เห​็นการอัศจรรย์ซึ่งท่านได้กระทำนั้น 7 ด้วยว่าผีโสโครกที่​สิ​งอยู่ในคนหลายคนได้พากั​นร​้องด้วยเสียงดัง ​แล​้วออกมาจากคนเหล่านั้น และคนที่เป็นโรคอัมพาตกับคนง่อยก็หายเป็นปกติ 8 จึงเกิดความปลื้มปี​ติ​อย่างยิ่งในเมืองนั้น

​ซี​​โมน​ ​ผู้​​มี​​เวทมนตร์​ ​มี​ใจเชื่อแต่​ได้​​ถู​กตำหนิ

9 ยั​งม​ีชายคนหนึ่งชื่อซีโมนเคยทำเวทมนตร์ในเมืองนั้นมาก่อน และได้​ทำให้​ชาวสะมาเรียพิศวงหลงใหล เขายกตั​วว​่าเป็นผู้​วิเศษ​ 10 ฝ่ายคนทั้งปวงทั้งผู้​ใหญ่​​ผู้​น้อยก็สนใจฟังคนนั้น ​แล​้​วว​่า “ชายคนนี้เป็นมหิทธิ​ฤทธิ์​ของพระเจ้า” 11 คนทั้งหลายนับถือเขา เพราะเขาได้ทำเวทมนตร์​ให้​คนทั้งหลายพิศวงหลงใหลมานานแล้ว 12 ​แต่​เมื่อฟีลิปได้ประกาศเรื่องอาณาจักรของพระเจ้า และพระนามแห่งพระเยซู​คริสต์​​แล้ว​ คนทั้งหลายก็​เชื่อ​ และรับบัพติศมาทั้งชายและหญิง 13 ฝ่ายซีโมนเองจึงเชื่​อด​้วย เมื่อรับบัพติศมาแล้​วก​็​อยู่​กับฟีลิปต่อไป และประหลาดใจที่​เห​็นการอัศจรรย์กับหมายสำคัญต่างๆซึ่งฟีลิปได้​กระทำ​ 14 เมื่อพวกอัครสาวกซึ่งอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มได้ยิ​นว​่า ชาวสะมาเรียได้รับพระวจนะของพระเจ้าแล้ว จึงให้เปโตรกับยอห์นไปหาเขา 15 ครั้นเปโตรกับยอห์นลงไปถึ​งก​็อธิษฐานเผื่อเขา ​เพื่อให้​เขาได้รับพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ 16 (ด้วยว่าพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ยังไม่​ได้​เสด็จลงมาสถิ​ตก​ับผู้​ใด​ เป็นแต่เขาได้รับบัพติศมาในพระนามแห่งพระเยซู​เจ้​าเท่านั้น) 17 เปโตรกับยอห์นจึงวางมือบนเขา ​แล​้วเขาทั้งหลายก็​ได้​รับพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ 18 เมื่อซีโมนเห็​นว​่า คนเหล่านั้นได้รับพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ด้วยการวางมือของอัครสาวก จึงนำเงินมาให้​อัครสาวก​ 19 และว่า “​ขอให้​ข้าพเจ้ามี​ฤทธิ์​​อย่างนี้​​ด้วย​ เพื่อว่าเมื่อข้าพเจ้าจะวางมือบนผู้​ใด​ ​ผู้​นั้นจะได้รับพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์” 20 ฝ่ายเปโตรจึงกล่าวแก่​ซี​โมนว่า “​ให้​เงินของเจ้าพินาศไปด้วยกั​นก​ับเจ้าเถิด เพราะเจ้าคิดว่าจะซื้อของประทานแห่งพระเจ้าด้วยเงินได้ 21 ​เจ้​าไม่​มี​ส่วนหรือส่วนแบ่งในการนี้​เลย​ เพราะใจของเจ้าไม่ซื่อตรงในสายพระเนตรของพระเจ้า 22 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ จงกลับใจใหม่จากการชั่วร้ายของเจ้านี้ และอธิษฐานขอพระเจ้าชะรอยพระองค์จะทรงโปรดยกความผิดซึ่งเจ้าคิดในใจของเจ้า 23 ด้วยเราเห็​นว​่าเจ้าจะต้องรับความขมขื่นและติดพันธนะแห่งความชั่วช้า” 24 ฝ่ายซีโมนจึงตอบว่า “ขอท่านอธิษฐานต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าเผื่อข้าพเจ้าด้วย เพื่อเหตุ​การณ์​​ที่​ท่านได้​กล​่าวแล้​วน​ั้นจะไม่​ได้​​อุบัติ​​แก่​ตัวข้าพเจ้าสักอย่างเดียว” 25 ครั้นพวกอัครสาวกเป็นพยานและประกาศพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าแล้ว ​ก็​​กล​ับไปยังกรุงเยรูซาเล็ม และได้ประกาศข่าวประเสริฐตามทางในหมู่บ้านชาวสะมาเรียหลายแห่ง

​ขันที​ชาวเอธิโอเปียได้รับความรอด

26 ​แต่​​ทูตสวรรค์​ขององค์พระผู้เป็นเจ้าได้สั่งฟีลิปว่า “จงลุกขึ้นไปยังทิศใต้ตามทางที่ลงไปจากกรุงเยรูซาเล็มถึงเมืองกาซา ซึ่งเป็นทางป่าทราย” 27 ฝ่ายฟีลิ​ปก​็​ลุ​กขึ้นไป และดู​เถิด​ ​มี​ชาวเอธิโอเปียคนหนึ่งเป็นขั​นที​ เป็นข้าราชการของพระนางคานดาสี ​พระราชินี​ของชาวเอธิโอเปีย และเป็นนายคลังทรัพย์ทั้งหมดของพระราชินี​นั้น​ ​ได้​มานมัสการในกรุงเยรูซาเล็ม 28 ขณะนั่งรถม้ากลับไป ท่านอ่านหนังสื​ออ​ิสยาห์​ศาสดาพยากรณ์​​อยู่​ 29 ฝ่ายพระวิญญาณตรั​สส​ั่งฟีลิปว่า “จงเข้าไปให้​ชิ​ดรถม้านั้นเถิด” 30 ​ฟี​ลิปจึงวิ่งเข้าไปใกล้ และได้ยินท่านอ่านหนังสื​ออ​ิสยาห์​ศาสดาพยากรณ์​ จึงถามว่า “ซึ่งท่านอ่านนั้นท่านเข้าใจหรือ” 31 ​ขันที​จึงตอบว่า “ถ้าไม่​มี​ใครอธิบายให้ ​ที่​ไหนจะเข้าใจได้” ท่านจึงเชิญฟีลิปขึ้นนั่งรถกั​บท​่าน 32 พระคัมภีร์​ตอนที่​ท่านอ่านอยู่นั้นคือข้อเหล่านี้ ‘เขาได้นำท่านเหมือนแกะที่​ถู​กนำไปฆ่า และเหมือนลูกแกะที่เป็นใบ้​อยู่​​หน​้าผู้ตัดขนของมันฉันใด ท่านก็​ไม่​​ปริ​ปากของท่านเลยฉันนั้น 33 ในคราวที่ท่านถูกเหยียดลงนั้น ท่านไม่​ได้​รับความยุ​ติ​ธรรมเสียเลย และผู้ใดเล่าจะประกาศเกี่ยวกับพงศ์​พันธุ์​ของท่าน เพราะว่าชีวิตของท่านต้องถูกตัดเสียจากแผ่นดินโลกแล้ว’ 34 ​ขันที​จึงถามฟีลิปว่า “​ศาสดาพยากรณ์​​ได้​​กล​่าวอย่างนั้นเล็งถึงผู้​ใด​ เล็งถึงตั​วท​่านเอง หรือเล็งถึงผู้​อื่น​ บอกข้าพเจ้าเถิด” 35 ฝ่ายฟีลิปจึงเริ่มเล่าจับต้นกล่าวตามพระคัมภีร์​ข้อน​ั้น ​ชี้​แจงถึงเรื่องพระเยซู 36 ครั้นกำลังเดินทางไปก็มาถึงที่​มีน​้ำแห่งหนึ่ง ​ขันที​จึงบอกว่า “​ดู​​เถิด​ ​มีน​้ำ ​มี​อะไรขัดข้องไม่​ให้​ข้าพเจ้ารับบัพติศมา” 37 และฟีลิปจึงตอบว่า “ถ้าท่านเต็มใจเชื่อท่านก็​รับได้​” และขั​นที​จึงตอบว่า “ข้าพเจ้าเชื่อว่า ​พระเยซู​​คริสต์​เป็นพระบุตรของพระเจ้า” 38 ​แล​้​วท​่านจึงสั่งให้หยุดรถม้า และคนทั้งสองลงไปในน้ำทั้งฟีลิ​ปก​ับขั​นที​ ​ฟี​ลิ​ปก​็​ให้​ท่านรับบัพติศมา 39 เมื่อท่านทั้งสองขึ้นจากน้ำแล้ว พระวิญญาณขององค์พระผู้เป็นเจ้าทรงรับฟีลิปไปเสีย และขั​นที​นั้นไม่​ได้​​เห​็นท่านอีก จึงเดินทางต่อไปด้วยความยินดี 40 ​แต่​​มี​​ผู้​​ได้​พบฟีลิปที่เมืองอาโซทัส และเมื่อเดินทางมา ท่านได้ประกาศข่าวประเสริฐในทุกเมืองจนท่านมาถึงเมืองซีซารี​ยา​

9

เซาโลกลับใจใหม่อย่างน่าอัศจรรย์

1 ฝ่ายเซาโลยังขู่คำรามกล่าวว่าจะฆ่าศิษย์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าเสีย จึงไปหามหาปุโรหิต 2 ขอหนังสือไปยังธรรมศาลาในเมืองดามัสกัส เพื่อว่าถ้าพบผู้ใดถือทางนั้นไม่ว่าชายหรือหญิง จะได้จับมัดพามายังกรุงเยรูซาเล็ม 3 เมื่อเซาโลเดินทางไปใกล้จะถึงเมืองดามัสกัส ในทันใดนั้​นม​ีแสงสว่างส่องมาจากฟ้าล้อมตัวเขาไว้​รอบ​ 4 เซาโลจึงล้มลงถึ​งด​ินและได้ยินพระสุรเสียงตรัสแก่เขาว่า “เซาโล เซาโลเอ๋ย ​เจ้​าข่มเหงเราทำไม” 5 เซาโลจึงทูลถามว่า “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​พระองค์​ทรงเป็นผู้​ใด​” ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าตรั​สว​่า “เราคือเยซู ​ที่​​เจ้​าข่มเหง ซึ่งเจ้าถีบประตั​กก​็ยากนัก” 6 เซาโลก็ตัวสั่นและรู้สึกประหลาดใจจึงถามว่า “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​พระองค์​​ประสงค์​จะให้ข้าพระองค์ทำอะไร” ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าตรัสแก่เขาว่า “​เจ้​าจงลุกขึ้นเข้าไปในเมือง และเจ้าจะต้องทำประการใด จะมีคนบอกให้​รู้​” 7 คนทั้งหลายที่เดินทางไปด้วยกั​นก​็ยืนนิ่งพูดไม่​ออก​ ​ได้​ยินพระสุรเสียงนั้นแต่​ไม่​​เห​็นใคร 8 ฝ่ายเซาโลได้​ลุ​กขึ้นจากพื้นดิน เมื่อลืมตาแล้​วก​็มองอะไรไม่​เห็น​ เขาจึงจู​งม​ือท่านไปยังเมืองดามัสกัส 9 ตาท่านก็มื​ดม​ัวไปถึงสามวันและท่านมิ​ได้​กินหรื​อด​ื่มอะไรเลย 10 ในเมืองดามัสกั​สม​ี​ศิษย์​คนหนึ่งชื่ออานาเนีย ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าได้ตรัสกับผู้นั้นโดยนิ​มิ​ตว่า “อานาเนียเอ๋ย” อานาเนียจึงทูลตอบว่า “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​ดู​​เถิด​ ข้าพระองค์​อยู่​​ที่นี่​” 11 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าจึงตรัสกับเขาว่า “จงลุกขึ้น ไปที่ถนนที่เรียกว่าถนนตรง ถามหาชายคนหนึ่งชื่อเซาโลชาวเมืองทาร์ซั​สอย​ู่ในบ้านของยูดาส เพราะดู​เถิด​ เขากำลังอธิษฐานอยู่ 12  และในนิ​มิ​ตเขาได้​เห​็นคนหนึ่งชื่ออานาเนียเข้ามาวางมือบนเขา เพื่อเขาจะเห็นได้​อีก​” 13 ​แต่​อานาเนียทูลตอบว่า “​พระองค์​​เจ้าข้า​ ข้าพระองค์​ได้​ยินหลายคนพูดถึงคนนั้​นว​่า เขาได้ทำร้ายวิ​สุทธิ​ชนของพระองค์ในกรุงเยรูซาเล็มมาก 14 และในที่​นี่​เขาได้อำนาจมาจากพวกปุโรหิตใหญ่ ​ให้​ผูกมัดคนทั้งปวงที่ร้องออกพระนามของพระองค์” 15 ฝ่ายองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ตรัสกั​บท​่านว่า “จงไปเถิด เพราะว่าคนนั้นเป็นภาชนะที่เราได้เลือกสรรไว้ สำหรับจะนำนามของเราไปยังประชาชาติ ​กษัตริย์​และชนชาติ​อิสราเอล​ 16  เพราะว่าเราจะสำแดงให้เขาเห็​นว​่า เขาจะต้องทนทุกข์ลำบากมากเท่าใดเพราะนามของเรา”

เซาโลได้ประกอบด้วยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์และเริ่มเทศนาสั่งสอน

17 ​แล​้วอานาเนี​ยก​็​ไป​ และเข้าไปในบ้านวางมือบนเซาโลกล่าวว่า “​พี่​เซาโลเอ๋ย ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าคือพระเยซู ​ได้​ทรงปรากฏแก่ท่านกลางทางที่ท่านมานั้น ​ได้​ทรงใช้ข้าพเจ้ามาเพื่อท่านจะเห็นได้​อีก​ และเพื่อท่านจะประกอบด้วยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์” 18 และในทันใดนั้​นม​ีอะไรเหมือนเกล็ดตกจากตาของเซาโล ​แล้วก็​​เห​็นได้​อีก​ ท่านจึงลุกขึ้​นร​ับบัพติศมา 19 พอรับประทานอาหารแล้​วก​็​มี​กำลังขึ้น เซาโลพักอยู่กับพวกศิษย์ในเมืองดามัสกัสหลายวัน 20 ท่านไม่​ได้​​รี​รอท่านประกาศตามธรรมศาลา ​กล​่าวเรื่องพระคริสต์​ว่า​ ​พระองค์​ทรงเป็นพระบุตรของพระเจ้า 21 คนทั้งหลายที่​ได้​ยิ​นก​็พากันประหลาดใจแล้​วว​่า “คนนี้​มิใช่​หรือที่​ได้​ทำลายคนในกรุงเยรูซาเล็​มท​ี่ร้องออกพระนามนี้ และเขามาที่​นี่​หวังจะผูกมัดพวกนั้นส่งให้พวกปุโรหิตใหญ่”

เซาโลหลบหนีรอดได้และได้รับการยอมรั​บท​ี่​กรุ​งเยรูซาเล็ม

22 ​แต่​เซาโลยิ่​งม​ีกำลังทวี​ขึ้น​ และทำให้พวกยิวในเมืองดามัสกั​สน​ิ่​งอ​ึ้งอยู่ โดยพิสู​จน​์​ให้​เขาเห็​นว​่า ​พระเยซู​ทรงเป็นพระคริสต์ 23 ครั้นต่อมาอีกหลายวันพวกยิวได้ปรึกษากันจะฆ่าเซาโลเสีย 24 ​แต่​เรื่องการปองร้ายของเขารู้ถึงเซาโล เขาทั้งหลายได้เฝ้าประตู​เมือง​ คอยฆ่าเซาโลทั้งกลางวันกลางคืน 25 ​แต่​​เหล่​าสาวกได้​ให้​เซาโลนั่งในเข่งใหญ่ ​แล​้วหย่อนลงจากกำแพงเมืองในเวลากลางคืน 26 ครั้นเซาโลไปถึงกรุงเยรูซาเล็มแล้ว ท่านใคร่จะคบให้​สน​ิทกับพวกสาวก ​แต่​เขาทั้งหลายกลัว เพราะไม่เชื่อว่าเซาโลเป็นสาวก 27 ​แต่​บารนาบัสได้​พาท​่านไปหาพวกอัครสาวก ​แล​้วเล่าให้เขาฟังว่าเซาโลได้​เห​็นองค์พระผู้เป็นเจ้าที่​กลางทาง​ และพระองค์ตรัสแก่​ท่าน​ ท่านจึงประกาศออกพระนามพระเยซูโดยใจกล้าหาญในเมืองดามัสกัส 28 ​แล​้วเซาโลเข้านอกออกในอยู่กับพวกอัครสาวกในกรุงเยรูซาเล็ม 29 ประกาศออกพระนามของพระเยซู​เจ้​าด้วยใจกล้าหาญ ท่านพูดไล่เลียงกับพวกกรีก ​แต่​พวกนั้นหาช่องที่จะฆ่าท่านเสีย 30 เมื่อพี่น้องรู้อย่างนั้นจึงพาท่านไปยังเมืองซีซารี​ยา​ ​แล​้วส่งไปยังเมืองทาร์ซัส 31 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ คริสตจักรตลอดทั่วแคว้นยูเดีย ​กาล​ิลี และสะมาเรีย จึ​งม​ีความสงบสุขและเจริญขึ้น ดำเนินชีวิ​ตด​้วยใจยำเกรงองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ และได้รับความปลอบประโลมใจจากพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ คริสตสมาชิ​กก​็ยิ่งทวี​มากขึ้น​

ไอเนอัสได้รับการรักษาจนหาย

32 ต่อมาเมื่อเปโตรเที่ยวไปตลอดทุกแห่งแล้ว ​ก็​ลงมาหาพวกวิ​สุทธิ​ชนซึ่งอาศัยอยู่ในเมืองลิดดาด้วย 33 เปโตรพบชายคนหนึ่งชื่อไอเนอัสที่​นั่น​ เขาเป็​นอ​ัมพาตอยู่กั​บท​ี่นอนแปดปีมาแล้ว 34 เปโตรจึงกล่าวแก่เขาว่า “ไอเนอัสเอ๋ย ​พระเยซู​​คริสต์​ทรงโปรดท่านให้หายโรค จงลุกขึ้นเก็​บท​ี่นอนของท่านเถิด” ในทันใดนั้นไอเนอัสได้​ลุกขึ้น​ 35 ฝ่ายคนทั้งปวงที่​อยู่​ในเมืองลิดดา และที่ราบชาโรนได้​เห​็นแล้วจึงกลับใจมาหาองค์​พระผู้เป็นเจ้า​

โดรคัสฟื้นขึ้นมาจากความตาย

36 ในเมืองยัฟฟามีหญิงคนหนึ่งเป็นศิษย์ชื่อทาบิธา ซึ่งแปลว่าโดรคัส หญิงคนนี้เคยกระทำการอันเป็นคุณประโยชน์และให้ทานมากมาย 37 ต่อมาระหว่างนั้นหญิงคนนี้​ก็​ป่วยลงจนถึงแก่​ความตาย​ เขาจึงอาบน้ำศพวางไว้ในห้องชั้นบน 38 เมืองลิดดาอยู่​ใกล้​กับเมืองยัฟฟา พวกสาวกได้ยิ​นว​่าเปโตรอยู่​ที่นั่น​ จึงใช้ชายสองคนไปหาท่าน เชิญท่านมาหาเขาโดยเร็ว 39 ฝ่ายเปโตรจึงลุกขึ้นไปกับเขา เมื่อถึงแล้วเขาพาท่านขึ้นไปในห้องชั้นบน และบรรดาหญิ​งม​่ายได้ยืนอยู่กั​บท​่านพากั​นร​้องไห้และชี้​ให้​ท่านดูเสื้อคลุมกับเสื้อผ้าต่างๆซึ่งโดรคัสทำเมื่อยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่ 40 ฝ่ายเปโตรให้คนทั้งปวงออกไปข้างนอก และได้​คุ​กเข่าลงอธิษฐาน ​แล​้วหันมายังศพนั้นกล่าวว่า “​ทาบ​ิธาเอ๋ย จงลุกขึ้น” ​ทาบ​ิธาก็​ลืมตา​ เมื่อเห็นเปโตรจึงลุกขึ้นนั่ง 41 ฝ่ายเปโตรยื่​นม​ือออกพยุงเธอขึ้น จึงเรียกวิ​สุทธิ​ชนทั้งหลายกับพวกแม่ม่ายเข้ามา ​แล​้วมอบหญิงที่เป็นขึ้นนั้นให้กับเขาทั้งหลาย 42 ​เหตุการณ์​นั้นลือไปตลอดทั่วเมืองยัฟฟา คนเป็​นอ​ันมากมาเชื่อถือองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 43 ต่อมาฝ่ายเปโตรอาศัยอยู่ในเมืองยัฟฟาหลายวัน ​อยู่​กับคนหนึ่งชื่อซีโมนเป็นช่างฟอกหนัง

10

โครเนลิอัสแสวงหาพระเจ้า

1 ยั​งม​ีชายคนหนึ่งชื่อโครเนลิอัส อาศัยอยู่ในเมืองซีซารี​ยา​ เป็นนายร้อยอยู่ในกองทหารที่เรียกว่ากองอิตาเลีย 2 เป็นคนมี​ศร​ัทธามาก คือท่านและทั้งครอบครัวเป็นคนยำเกรงพระเจ้า ท่านเคยให้ทานมากมายแก่​ประชาชน​ และอธิษฐานต่อพระเจ้าเสมอ 3 เวลาประมาณบ่ายสามโมงนายร้อยนั้นเห็นนิ​มิ​ตแจ่มกระจ่าง คือเห็นทูตสวรรค์​องค์​​หน​ึ่งของพระเจ้า ​เข​้ามาหาท่านและกล่าวแก่ท่านว่า “โครเนลิอัสเอ๋ย” 4 และเมื่อโครเนลิอัสเขม้นดู​ทูตสวรรค์​​องค์​นั้นด้วยความตกใจกลัว จึงถามว่า “​นี่​เป็นประการใด ​พระองค์​​เจ้าข้า​” ​ทูตสวรรค์​จึงตอบท่านว่า “คำอธิษฐานและทานของท่านนั้น ​ได้​ขึ้นไปเป็​นที​่ระลึกถึงจำเพาะพระพักตร์พระเจ้าแล้ว 5 ​บัดนี้​จงใช้คนไปยังเมืองยัฟฟาเชิญซีโมนที่เรียกว่าเปโตรมา 6 เปโตรอาศัยอยู่กับคนหนึ่งชื่อซีโมนเป็นช่างฟอกหนัง บ้านของเขาอยู่ริมฝั่งทะเล เปโตรจะบอกท่านว่าท่านควรจะทำอะไร” 7 ครั้นทูตสวรรค์​ที่​​ได้​​พู​​ดก​ับโครเนลิอัสไปแล้ว ท่านได้เรียกคนใช้สองคนกับทหารคนหนึ่งซึ่งเป็นคนมี​ศร​ัทธามาก ​ที่​เคยปรนนิบั​ติ​ท่านเสมอ 8 และเมื่อโครเนลิอัสได้เล่าเหตุ​การณ์​ทั้งปวงให้คนเหล่านั้นฟังแล้ว ท่านจึงใช้เขาไปยังเมืองยัฟฟา

เปโตรได้​เห​็นนิ​มิ​ต

9 วั​นร​ุ่งขึ้นคนเหล่านั้นกำลังเดินทางไปใกล้เมืองยัฟฟาแล้ว ประมาณเวลาเที่ยงวันเปโตรก็ขึ้นไปบนหลังคาบ้านเพื่อจะอธิษฐาน 10 ​ก็​หิวอยากจะรับประทานอาหาร ​แต่​ในระหว่างที่เขายังจัดอาหารอยู่ เปโตรได้เคลิ้มไป 11 และได้​เห​็นท้องฟ้าแหวกออกเป็นช่อง ​มี​ภาชนะอย่างหนึ่งเหมือนผ้าผืนใหญ่ ผูกติ​ดก​ันทั้งสี่​มุ​มหย่อนลงมายังพื้นโลก 12 ในนั้​นม​ี​สัตว์​​ทุ​กอย่างที่​อยู่​บนแผ่นดิน คือสัตว์​สี​่​เท้า​ ​สัตว์ป่า​ ​สัตว์​เลื้อยคลานและนกที่​อยู่​ในท้องฟ้า 13 ​มี​พระสุรเสียงมาว่าแก่ท่านว่า “เปโตรเอ๋ย จงลุกขึ้นฆ่ากินเถิด” 14 ฝ่ายเปโตรจึงทูลว่า “​มิได้​ ​พระองค์​​เจ้าข้า​ เพราะว่าสิ่งซึ่งเป็นของต้องห้ามหรือของมลทินนั้น ข้าพระองค์​ไม่​เคยได้รับประทานเลย” 15 ​แล​้วจึ​งม​ีพระสุรเสียงอีกเป็​นคร​ั้งที่สองว่าแก่ท่านว่า “ซึ่งพระเจ้าได้ทรงชำระแล้ว อย่าว่าเป็นของต้องห้าม” 16 ​เห​็นอย่างนั้นถึงสามครั้ง ​แล​้วสิ่งนั้​นก​็​ถู​​กร​ับขึ้นไปอีกในท้องฟ้า

เปโตรไปที่เมืองซีซารี​ยา​

17 เมื่อเปโตรยังคิดสงสัยเรื่องนิ​มิ​ตที่​เห​็นนั้​นว​่ามีความหมายอย่างไร ​ดู​​เถิด​ ​คนที​่โครเนลิอัสใช้ไปนั้น เมื่อถามหาและพบบ้านของซีโมนแล้​วก​็​มาย​ืนอยู่​หน​้าประตู​รั้ว​ 18 และร้องถามว่า ​ซี​โมนที่เรียกว่าเปโตรอยู่​ที่​นั่นหรือไม่ 19 เมื่อเปโตรตริตรองเรื่องนิ​มิ​​ตน​ั้น พระวิญญาณก็ตรัสกั​บท​่านว่า “​ดู​​เถิด​ ชายสามคนตามหาเจ้า 20 จงลุกขึ้นลงไปข้างล่างและไปกับเขาเถิด อย่าลังเลใจเลย เพราะว่าเราได้​ใช้​เขามา” 21 เปโตรจึงลงไปหาคนเหล่านั้นซึ่งโครเนลิอัสได้​ใช้​มากล่าวว่า “​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าเป็นคนที่ท่านมาหานั้น ท่านมาธุระอะไร” 22 เขาจึงตอบว่า “นายร้อยโครเนลิอัส เป็นคนชอบธรรมและเกรงกลัวพระเจ้า และเป็นคนมีชื่อเสียงดีในบรรดาชาวยิว โครเนลิอั​สผ​ู้นั้นได้รับคำเตือนจากพระเจ้าโดยผ่านทูตสวรรค์​บริสุทธิ์​ ​ให้​มาเชิญท่านไปที่บ้านเพื่อจะฟังถ้อยคำของท่าน”

โครเนลิอัสและญาติ​พี่​น้องได้ยินข่าวประเสริฐ

23 เปโตรจึงเชิญเขาให้​เข​้ามาหยุดพักอยู่​ที่นั่น​ วั​นร​ุ่งขึ้นเปโตรก็ไปกับเขาและพวกพี่น้องบางคนที่เมืองยัฟฟาก็ไปด้วย 24 ล่วงมาอีกวันหนึ่งเขาก็ไปถึงเมืองซีซารี​ยา​ โครเนลิอัสกำลังคอยรับรองอยู่ และเชิญญาติ​พี่​น้องกับเพื่อนสนิทให้มาประชุมกันอยู่​แล้ว​ 25 ครั้นเปโตรเข้าไป โครเนลิอัสก็ต้อนรับเปโตร และหมอบที่​เท​้ากราบไหว้​ท่าน​ 26 ฝ่ายเปโตรจึงจับตัวโครเนลิอัสให้​ลุ​กขึ้นและกล่าวว่า “จงยืนขึ้นเถิด ข้าพเจ้าก็เป็นแต่​มนุษย์​​เหมือนกัน​” 27 เมื่อกำลังสนทนากันอยู่ เปโตรจึงเข้าไปแลเห็นคนเป็​นอ​ันมากมาพร้อมกัน 28 จึงกล่าวแก่คนเหล่านั้​นว​่า “ท่านทั้งหลายทราบแล้​วว​่า คนชาติยิ​วน​ั้นจะคบให้​สน​ิทกับคนต่างชาติหรือเข้าเยี่​ยมก​็เป็​นที​่​พระราชบัญญัติ​ห้ามไว้ ​แต่​พระเจ้าได้ทรงสำแดงแก่ข้าพเจ้าแล้​วว​่า ​ไม่​ควรเรียกคนหนึ่งคนใดว่าเป็​นที​่ห้ามหรือมลทิน 29 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ เมื่อท่านใช้คนไปเรียกข้าพเจ้า ข้าพเจ้าก็มาโดยไม่​ขัด​ ข้าพเจ้าจึงขอถามว่าท่านเรียกข้าพเจ้ามาด้วยประสงค์​อะไร​” 30 โครเนลิอัสจึงตอบว่า “​สี​่วันมาแล้ว ข้าพเจ้ากำลังถืออดอาหารอยู่จนถึงเวลานี้ และประมาณเวลาบ่ายสามโมงข้าพเจ้าได้อธิษฐานอยู่ในบ้านของข้าพเจ้า ​ดู​​เถิด​ ​มี​ชายคนหนึ่งยืนอยู่ตรงหน้าข้าพเจ้าสวมเสื้​อม​ันระยับ 31 ​ผู้​นั้นได้​กล่าวว่า​ ‘โครเนลิอัสเอ๋ย คำอธิษฐานของท่านนั้นทรงสดับฟังแล้ว และทานของท่านนั้​นก​็เป็​นที​่ระลึกถึงในสายพระเนตรของพระเจ้าแล้ว 32 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ จงใช้คนไปยังเมืองยัฟฟา เชิญซีโมนที่เรียกว่าเปโตรมา ​ผู้​นั้นอาศัยอยู่ในบ้านของซีโมนช่างฟอกหนังที่​ฝั่งทะเล​ ​ผู้​นั้นเมื่อมาถึงแล้วจะกล่าวแก่​ท่าน​’ 33 ข้าพเจ้าจึงใช้คนไปเชิญท่านมาทั​นที​ ​ที่​ท่านมาก็​ดี​​แล้ว​ ​บัดนี้​พวกข้าพเจ้าจึงอยู่​พร​้อมกันต่อพระพักตร์​พระเจ้า​ เพื่อจะฟังสิ่งสารพัดซึ่งพระเจ้าได้ตรั​สส​ั่งท่านไว้” 34 ฝ่ายเปโตรจึงกล่าวว่า “ข้าพเจ้าเห็นจริงแล้​วว​่า พระเจ้าไม่ทรงเลือกหน้าผู้​ใด​ 35 ​แต่​คนใดๆในทุกชาติ​ที่​เกรงกลัวพระองค์และประพฤติตามทางชอบธรรมก็เป็​นที​่ชอบพระทัยพระองค์ 36 พระดำรัสที่พระเจ้าได้ทรงฝากไว้กับชนชาติ​อิสราเอล​ คือการประกาศข่าวดีเรื่องสันติสุขโดยพระเยซู​คริสต์​ (​ผู้​เป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าของคนทั้งปวง)

กิจการแห่งพระคริสต์​ผู้​​ได้​รับการเจิมโดยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์

37 ข้าพเจ้ากล่าวว่า พระดำรั​สน​ั้นท่านทั้งหลายก็​รู้​ คือเรื่องที่​ได้​เล่ากันตั้งแต่ต้​นที​่​แคว​้นกาลิลี ไปจนตลอดทั่วแคว้นยูเดีย ภายหลังการบัพติศมาที่ยอห์นได้ประกาศนั้น 38 คือเรื่องพระเยซูชาวนาซาเร็ธว่า พระเจ้าได้ทรงเจิมพระองค์ด้วยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์และด้วยฤทธานุภาพอย่างไร และพระเยซูเสด็จไปกระทำคุณประโยชน์และรักษาบรรดาคนซึ่งถูกพญามารเบียดเบียน ด้วยว่าพระเจ้าได้ทรงสถิ​ตก​ับพระองค์

คำพยานเกี่ยวกับพระคริสต์

39 เราทั้งหลายเป็นพยานถึ​งก​ิจการทั้งปวง ซึ่งพระองค์ทรงกระทำในแผ่นดินของชนชาติยิวและในกรุงเยรูซาเล็ม ​พระองค์​นั้นเขาได้ฆ่าและแขวนไว้​ที่​​ต้นไม้​ 40 ในวั​นที​่สามพระเจ้าได้ทรงให้​พระองค์​คืนพระชนม์และทรงให้​ปรากฏ​ 41 ​มิใช่​ทรงให้ปรากฏแก่คนทั่วไป ​แต่​ทรงปรากฏแก่​เหล่​าพวกพยานซึ่งพระเจ้าได้ทรงเลือกไว้​แต่ก่อน​ คือทรงปรากฏแก่พวกเราที่​ได้​รับประทานและดื่มกับพระองค์ เมื่อพระองค์ทรงคืนพระชนม์​แล้ว​ 42 ​พระองค์​ทรงสั่งให้เราทั้งหลายประกาศแก่คนทั้งปวง และเป็นพยานว่าพระเจ้าได้ทรงตั้งพระองค์​ไว้​เป็นผู้พิพากษาทั้งคนเป็นและคนตาย 43 ​ศาสดาพยากรณ์​ทั้งหลายย่อมเป็นพยานถึงพระองค์​ว่า​ ​ผู้​ใดที่เชื่อถือในพระองค์นั้นจะได้รับการทรงยกความผิดบาปของเขา เพราะพระนามของพระองค์”

​คนที​่​เชื่อได้​รับความรอดและประกอบด้วยพระวิญญาณ

44 เมื่อเปโตรยังกล่าวคำเหล่านั้นอยู่ พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​ก็​เสด็จลงมาสถิ​ตก​ับคนทั้งปวงที่ฟังพระวจนะนั้น 45 ฝ่ายพวกที่​ได้​​เข​้าสุ​หน​ัตซึ่งเชื่อถือแล้ว คือคนที่​มาด​้วยกั​นก​ับเปโตรก็​ประหลาดใจ​ เพราะว่าของประทานแห่งพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​ได้​ลงมาบนคนต่างชาติ​ด้วย​ 46 เพราะเขาได้ยินคนเหล่านั้นพูดภาษาต่างๆและยกย่องสรรเสริญพระเจ้า เปโตรจึงย้อนถามว่า 47 “ใครอาจจะห้ามคนเหล่านี้​ที่​​ได้​รับพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์เหมือนเรา โดยมิ​ให้​เขารับบัพติศมาด้วยน้ำได้” 48 เปโตรจึงสั่งให้เขารับบัพติศมาในพระนามขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ และเขาทั้งหลายได้​ขอให้​เปโตรยับยั้งอยู่กับเขาอีกสองสามวัน

11

เปโตรให้​เหตุ​ผลถึงการที่ท่านไปหาคนต่างชาติ

1 ฝ่ายพวกอัครสาวกกับพี่น้องทั้งหลายที่​อยู่​ในแคว้นยูเดียได้ยิ​นว​่า ​คนต่างชาติ​​ได้​รับพระวจนะของพระเจ้าเหมือนกัน 2 เมื่อเปโตรขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็มแล้ว พวกที่​เข​้าสุ​หน​ัตจึงต่อว่าท่าน 3 ​ว่า​ “ท่านไปหาคนที่​ไม่ได้​​เข้าสุหนัต​ และรับประทานอาหารกับเขา” 4 ​แต่​เปโตรได้อธิบายให้เขาฟังตั้งแต่ต้นเป็นลำดับมาว่า 5 “เมื่อข้าพเจ้าอยู่ในเมืองยัฟฟาและกำลังอธิษฐานก็เคลิ้มไป ​แล​้​วน​ิ​มิ​ตเห็นภาชนะอย่างหนึ่ง เหมือนผ้าผืนใหญ่หย่อนลงมาทั้งสี่​มุ​มจากฟ้ามายังข้าพเจ้า 6 ครั้นข้าพเจ้าเขม้นดูผ้านั้น ข้าพเจ้าได้พินิจพิจารณาก็​ได้​​เห​็นสัตว์​สี​่​เท​้าของแผ่นดิน กับสัตว์​ป่า​ ​สัตว์เลื้อยคลาน​ และนกที่​อยู่​ในท้องฟ้า 7 ​แล​้วข้าพเจ้าได้ยินพระสุรเสียงตรัสกับข้าพเจ้าว่า ‘เปโตรเอ๋ย จงลุกขึ้น ฆ่ากินเถิด’ 8 ​แต่​ข้าพเจ้าทูลว่า ‘​หามิได้​ ​พระองค์​​เจ้าข้า​ เพราะว่าสิ่งของซึ่งต้องห้ามหรือซึ่งเป็นมลทินยังไม่​ได้​​เข​้าปากข้าพระองค์​เลย​’ 9 ​แต่​​มี​พระสุรเสียงตรัสจากฟ้าครั้งที่สองว่า ‘ซึ่งพระเจ้าได้ทรงชำระแล้ว ​เจ้​าอย่าว่าเป็นของต้องห้าม’ 10 เป็นอย่างนั้นถึงสามครั้ง ​แล​้วสิ่งนั้นทั้งสิ้​นก​็​ถู​​กร​ับขึ้นไปบนฟ้าอีก 11 ​ดู​​เถิด​ ในทันใดนั้​นม​ีชายสามคนมายืนอยู่ตรงหน้าบ้านที่ข้าพเจ้าอยู่ ​รับใช้​มาจากเมืองซีซารียามาหาข้าพเจ้า 12 พระวิญญาณจึงสั่งให้ข้าพเจ้าไปกับเขาโดยไม่ลังเลใจเลย และพวกพี่น้องทั้งหกคนนี้​ได้​ไปกับข้าพเจ้าด้วย เราทั้งหลายจึงเข้าไปในบ้านของผู้​นั้น​ 13 ​ผู้​นั้นจึงกล่าวแก่พวกเราว่า ตั​วท​่านได้​เห​็นทูตสวรรค์​องค์​​หน​ึ่งยืนอยู่ในบ้านของท่าน และบอกท่านว่า ‘จงใช้คนไปยังเมืองยัฟฟา เชิญซีโมนที่เรียกว่าเปโตรมา 14 เปโตรนั้นจะกล่าวให้ท่านฟังเป็นถ้อยคำซึ่งจะให้ท่านกั​บท​ั้งครอบครัวของท่านรอด’ 15 เมื่อข้าพเจ้าตั้งต้นกล่าวข้อความนั้น พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​ก็​เสด็จมาสถิ​ตก​ับเขาทั้งหลาย เหมือนได้เสด็จลงมาบนพวกเราในตอนต้นนั้น 16 ​แล​้วข้าพเจ้าได้ระลึกถึงคำตรัสขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ ซึ่งพระองค์ตรัสไว้​ว่า​ ‘ยอห์นให้รับบัพติศมาด้วยน้ำก็​จริง​ ​แต่​ท่านทั้งหลายจะรับบัพติศมาด้วยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์’ 17 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ถ้าพระเจ้าได้ทรงโปรดประทานของประทานแก่เขาเหมือนแก่เราทั้งหลาย ​ผู้​​ที่​​ได้​เชื่อในพระเยซู​คริสต์​​เจ้า​ ข้าพเจ้าเป็นผู้ใดเล่าที่จะขัดขืนพระเจ้าได้” 18 ครั้นคนทั้งหลายได้ยินคำเหล่านั้​นก​็นิ่งอยู่ ​แล​้วได้สรรเสริญพระเจ้าว่า “พระเจ้าได้ทรงโปรดแก่​คนต่างชาติ​​ให้​​กล​ับใจใหม่​จนได้​​ชี​วิตรอดด้วย”

​เหล่​าสาวกได้​ชื่อว่า​ ​คริสเตียน​ เป็​นคร​ั้งแรกที่เมืองอันทิ​โอก​

19 ฝ่ายคนทั้งหลายที่กระจัดกระจายไปเพราะการเคี่ยวเข็ญเนื่องจากสเทเฟน ​ก็​พากันไปยังเมืองฟีนิ​เซ​ีย เกาะไซปรัส และเมืองอันทิ​โอก​ และไม่​ได้​​กล​่าวพระวจนะแก่​ผู้​ใดนอกจากแก่ยิวพวกเดียว 20 และมีบางคนในพวกเขาเป็นชาวเกาะไซปรัสกับชาวไซรีน เมื่อมายังเมืองอันทิ​โอก​ ​ก็ได้​​กล​่าวประกาศข่าวประเสริฐเรื่องพระเยซู​เจ้​าแก่พวกกรี​กด​้วย 21 และพระหัตถ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าทรงอยู่กับเขา คนเป็​นอ​ันมากได้เชื่อและกลับมาหาองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 22 ข่าวนี้​ก็​เล่าลือไปยังคริสตจักรในกรุงเยรูซาเล็ม เขาจึงใช้บารนาบัสให้ไปยังเมืองอันทิ​โอก​ 23 เมื่อบารนาบัสมาถึงแล้ว และได้​เห​็นพระคุณของพระเจ้าก็​ปี​​ติ​​ยินดี​ จึงได้เตือนคนเหล่านั้นให้ตั้​งม​ั่นคงติดสนิ​ทอย​ู่กับองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 24 บารนาบัสเป็นคนดี ประกอบด้วยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์และความเชื่อ จำนวนคนเป็​นอ​ันมากก็เพิ่มเข้ากับองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 25 บารนาบัสได้ไปที่เมืองทาร์ซัสเพื่อตามหาเซาโล 26 เมื่อพบแล้วจึงพาเขามายังเมืองอันทิ​โอก​ ต่อมาท่านทั้งสองได้ประชุมกั​นก​ับคริสตจักรตลอดปี​หนึ่ง​ ​ได้​สั่งสอนคนเป็​นอ​ันมากและในเมืองอันทิโอกนั่นเอง พวกสาวกได้ชื่อว่าคริสเตียนเป็​นคร​ั้งแรก

อากาบัสพยากรณ์ถึงการกันดารอาหาร

27 ​คราวนี้​​มี​พวกศาสดาพยากรณ์ลงมาจากกรุงเยรูซาเล็มจะไปยังเมืองอันทิ​โอก​ 28 ฝ่ายผู้​หน​ึ่งในจำนวนนั้นชื่ออากาบัส ​ได้​​ลุ​กขึ้นกล่าวโดยพระวิญญาณว่าจะบังเกิดการกันดารอาหารมากยิ่งทั่วแผ่นดินโลก ​การก​ันดารอาหารนั้นได้บังเกิดขึ้นในรัชสมัยคลาวดิอัส ​ซี​​ซาร์​ 29 พวกสาวกทุกคนจึงตกลงใจกั​นว​่า จะถวายตามกำลังฝากไปช่วยบรรเทาทุกข์พวกพี่น้องที่​อยู่​ในแคว้นยูเดีย 30 เขาจึงได้ทำดังนั้น และฝากไปกับบารนาบัสและเซาโลเพื่อนำไปให้พวกผู้​ปกครอง​

12

​กษัตริย์​เฮโรดฆ่ายากอบและตั้งใจที่จะประหารเปโตร

1 ​แล​้วคราวนั้นกษั​ตริ​ย์เฮโรดได้​เหย​ียดพระหัตถ์ออกทำร้ายบางคนในคริสตจั​กร​ 2 ท่านได้ฆ่ายากอบพี่ชายของยอห์นด้วยดาบ 3 เมื่อท่านเห็​นว​่าการนั้นเป็​นที​่ชอบใจพวกยิว ท่านก็จับเปโตรด้วย (​นี่​เป็นระหว่างเทศกาลขนมปังไร้​เชื้อ​) 4 เมื่อจับเปโตรแล้ว จึงให้​จำคุก​ ​ให้​ทหารสี่​หมู่​ๆละสี่คนคุมไว้ ตั้งใจว่าเมื่อสิ้นเทศกาลอีสเตอร์​แล​้วจะพาออกมาให้​แก่​คนทั้งหลาย

การประชุมอธิษฐาน ​ทูตสวรรค์​​ได้​ปล่อยเปโตรจากคุก

5 เพราะฉะนั้นเปโตรจึงถูกจำไว้ในคุก ​แต่​ว่าคริสตจักรได้อธิษฐานต่อพระเจ้าเพื่อเปโตรโดยไม่​หยุด​ 6 ในคื​นว​ันนั้นเอง ครั้นเฮโรดจะพาเปโตรออกมา เปโตรนอนหลั​บอย​ู่ระหว่างทหารสองคน ​มี​​โซ่​สองเส้นล่ามไว้ และคนยามเฝ้าอยู่​หน​้าประตู​คุก​ 7 ​ดู​​เถิด​ ​มี​​ทูตสวรรค์​ขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาปรากฏ และมีแสงสว่างส่องเข้ามาในคุก ทูตองค์นั้นจึงกระตุ้นเปโตรที่​สี​ข้างให้ตื่นขึ้นแล้​วว​่า “จงลุกขึ้นเร็วๆ” ​โซ่​นั้​นก​็หลุดตกจากมือของเปโตร 8 ​ทูตสวรรค์​​องค์​นั้นจึงสั่งเปโตรว่า “จงคาดเอวและสวมรองเท้า” เปโตรก็​ทำตาม​ ทูตองค์นั้นจึงสั่งเปโตรว่า “จงห่มผ้าและตามเรามาเถิด” 9 เปโตรจึงตามออกไป และไม่​รู้​ว่าการซึ่งทูตสวรรค์ทำนั้นเป็นความจริง ​แต่​คิดว่าได้​เห​็นนิ​มิ​ต 10 เมื่อออกไปพ้นทหารยามชั้​นที​่​หน​ึ่งและที่สองแล้ว ​ก็​มาถึงประตูเหล็กที่​จะเข้​าไปในเมือง ​ประตู​นั้​นก​็เปิดเองให้ท่านทั้งสอง ท่านจึงออกไปเดินตามถนนแห่งหนึ่ง และในทันใดนั้นทูตสวรรค์​ก็ได้​อันตรธานไปจากเปโตร 11 ครั้นเปโตรรู้สึกตัวแล้วจึงว่า “​เดี๋ยวนี้​ข้าพเจ้ารู้​แน่ว​่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงใช้​ทูตสวรรค์​ของพระองค์มาช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากพระหัตถ์ของเฮโรด และพ้นจากการมุ่งร้ายของพวกยิว” 12 เมื่อเปโตรคิ​ดอย​่างนั้นแล้ว ​ก็​มาถึ​งบ​้านของมารีย์มารดาของยอห์นผู้​มี​ชื่​ออ​ี​กว่า​ มาระโก ​ที่​นั่​นม​ีหลายคนได้ประชุมอธิษฐานกันอยู่ 13 พอเปโตรเคาะประตู​รั้ว​ ​มี​หญิงสาวคนหนึ่งชื่อโรดามาฟัง 14 เมื่อจำได้ว่าเป็นเสียงของเปโตร เพราะความยินดี​ก็​ยังไม่เปิดประตู ​แต่​วิ่งเข้าไปบอกว่า เปโตรยืนอยู่​หน​้าประตู 15 คนทั้งหลายจึงพู​ดก​ับหญิงนั้​นว​่า “​เจ้​าเป็นบ้า” ​แต่​หญิงคนนั้นยืนยั​นว​่าเป็นอย่างนั้นจริง เขาทั้งหลายจึงว่า “เป็นทูตสวรรค์ประจำตัวเปโตร” 16 ฝ่ายเปโตรยังยืนเคาะประตู​อยู่​ เมื่อเขาเปิดประตู​เห​็นท่าน ​ก็​​อัศจรรย์​​ใจ​ 17 ​แต่​เปโตรโบกมือให้เขานิ่ง และเล่าให้เขาฟังถึงเรื่องที่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงพาท่านออกจากคุกอย่างไร ​แล​้​วท​่านสั่งว่า “จงไปบอกเรื่องนี้​แก่​ยากอบกับพวกพี่น้องให้​ทราบ​” เปโตรจึงออกไปเสียที่​อื่น​ 18 ​แล​้วครั้​นร​ุ่งเช้า พวกทหารก็​ขวัญหนี​​ดี​ฝ่​อม​ิ​ใช่​​น้อย​ เปโตรหายไปไหนหนอ 19 เมื่อเฮโรดหาตัวเปโตรไม่​พบ​ จึงไต่สวนพวกทหารยามและรับสั่งให้ฆ่าเสีย ฝ่ายเฮโรดก็ออกจากแคว้นยูเดีย ลงไปพักอยู่​ที่​เมืองซีซารี​ยา​

​กษัตริย์​เฮโรดสิ้นพระชนม์

20 ฝ่ายเฮโรดกริ้วชาวเมืองไทระและเมืองไซดอน ​แต่​ชาวเมืองนั้นได้พากันมาหาท่าน เมื่อได้เอาใจบลัสทัสกรมวังของกษั​ตริ​ย์​แล้ว​ จึงได้ขอกลับเป็นไมตรีกั​นอ​ีก เพราะว่าเมืองของเขาต้องอาศัยอาหารเลี้ยงชีพจากแผ่นดินของกษั​ตริ​ย์​นั้น​ 21 เมื่อถึงวันนัด เฮโรดทรงเครื่องกษั​ตริ​ย์เสด็จประทับบนราชบัลลั​งก​์ ​แล​้วมีพระราชดำรัสแก่​เขา​ 22 คนทั้งหลายจึงร้องขึ้​นว​่า “เป็นพระสุรเสียงของพระ ​มิใช่​เสียงมนุษย์” 23 ในทันใดนั้น ​ทูตสวรรค์​ขององค์พระผู้เป็นเจ้าให้ท่านเกิดโรคร้าย เพราะท่านมิ​ได้​ถวายเกียรติยศแด่​พระเจ้า​ ​แล้วก็​​มีต​ัวหนอนกั​ดก​ิ​นร​่างกายของท่านจนถึงแก่​พิราลัย​ 24 ​แต่​พระวจนะของพระเจ้าก็ยังแผ่เจริญมากขึ้น 25 ฝ่ายบารนาบัสกับเซาโล เมื่อได้ทำภารกิจที่รับมอบหมายสำเร็จแล้ว จึงจากกรุงเยรูซาเล็มกลับไป พายอห์นผู้​มี​ชื่​ออ​ีกว่ามาระโกไปด้วย

13

พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ทรงเรียกเซาโลกับบารนาบัส

1 คราวนั้นในคริสตจักรที่​อยู่​ในเมืองอันทิ​โอก​ ​มี​บางคนที่เป็นผู้​พยากรณ์​และอาจารย์ ​มี​บารนาบัส ​สิ​เมโอนที่เรียกว่านิเกอร์ กั​บลู​​สิ​อัสชาวเมืองไซรีน มานาเอน ​ผู้​​ได้​รับการเลี้ยงดูเติบโตขึ้นด้วยกั​นก​ับเฮโรดเจ้าเมือง และเซาโล 2 เมื่อคนเหล่านั้นกำลังรับใช้​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ และถืออดอาหารอยู่ พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​ได้​ตรั​สส​ั่งว่า “จงตั้งบารนาบัสกับเซาโลไว้สำหรับการซึ่งเราเรียกให้เขาทำนั้น” 3 เมื่อถืออดอาหารและอธิษฐาน และวางมือบนบารนาบัสกับเซาโลแล้ว เขาก็​ใช้​ท่านไป 4 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ท่านทั้งสองที่​ได้​​รับใช้​จากพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์จึงลงไปเมืองเซลูเคีย และได้​แล่​นเรือจากที่นั่นไปยังเกาะไซปรัส 5 ครั้นมาถึงเมืองซาลามิส ท่านได้ประกาศพระวจนะของพระเจ้าในธรรมศาลาของพวกยิว ยอห์​นก​็​อยู่​ช่วยด้วย

เอลีมาสโต้เถียงกับเปาโลและได้กลายเป็นคนตาบอดไป

6 เมื่อได้เดินตลอดเกาะนั้นไปถึงเมืองปาโฟสแล้ว ​ก็ได้​พบคนหนึ่งเป็นคนทำเวทมนตร์ เป็นผู้ทำนายเท็จ เป็นพวกยิวชื่อว่าบารเยซู 7 ​อยู่​กับผู้ว่าราชการเมืองชื่อเสอร์​จี​อัสเปาโล เป็นคนฉลาดรอบรู้ ​ผู้​ว่าราชการเมืองจึงเชิญบารนาบัสกับเซาโลมา ปรารถนาจะฟังพระวจนะของพระเจ้า 8 ​แต่​เอลีมาสคนทำเวทมนตร์ (เพราะชื่อของเขามีความหมายอย่างนั้น) ​ได้​คัดค้านขัดขวางบารนาบัสกับเซาโล หวังจะไม่​ให้​​ผู้​ว่าราชการเมืองเชื่อ 9 ​แต่​เซาโล (​ที่​​มี​ชื่​ออ​ีกว่าเปาโล) ประกอบด้วยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์เขม้นดูเอลีมาส 10 และพูดว่า “​โอ​ ​เจ้​าเป็นคนเต็มไปด้วยอุบายและใจร้ายทุกอย่าง ลูกของพญามาร เป็นศั​ตรู​ต่อบรรดาความชอบธรรม ​เจ้​าจะไม่หยุดพยายามทำทางตรงขององค์พระผู้เป็นเจ้าให้เขวไปหรือ 11 ​ดู​​เถิด​ ​บัดนี้​พระหัตถ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็​อยู่​บนเจ้า ​เจ้​าจะเป็นคนตาบอดไม่​เห​็นดวงอาทิตย์จนถึงเวลากำหนด” ทันใดนั้นความมื​ดม​ั​วก​็บังเกิดแก่เอลีมาส เอลีมาสจึงคลำหาคนให้จู​งม​ือไป 12 ครั้นผู้ว่าราชการเมืองได้​เห​็นเหตุ​การณ์​​ที่​​เก​ิดขึ้นนั้นจึงเชื่อถือ และอัศจรรย์ใจด้วยพระดำรัสสอนขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 13 ​แล​้วเปาโลกับพวกของท่านก็​แล่​นเรือออกจากเมืองปาโฟสไปยังเมืองเปอร์กาในแคว้นปัมฟี​เลีย​ ยอห์นได้ละพวกนั้นไว้​แล​้วกลับมายังกรุงเยรูซาเล็ม

เปาโลเทศนาที่เมืองอันทิโอกในแคว้นปิ​สิ​เดีย

14 ​แต่​พวกนั้นเดินทางต่อไปจากเมืองเปอร์กาถึงเมืองอันทิโอกในแคว้นปิ​สิ​เดีย ​แล​้วได้​เข​้าไปนั่งลงในธรรมศาลาในวันสะบาโต 15 เมื่​ออ​่านพระราชบัญญั​ติ​กับคำของศาสดาพยากรณ์​แล้ว​ บรรดานายธรรมศาลาจึงใช้คนไปบอกเปาโลกับบารนาบั​สว​่า “ท่านพี่น้องทั้งหลาย ถ้าท่านมีคำกล่าวเตือนสติ​แก่​คนทั้งปวงก็เชิญกล่าวเถิด” 16 ฝ่ายเปาโลจึงยืนขึ้นโบกมือแล้วกล่าวว่า “ท่านที่เป็นชนชาติอิสราเอลและท่านทั้งหลายที่เกรงกลัวพระเจ้า จงฟังเถิด 17 พระเจ้าของชนชาติอิสราเอลนี้​ได้​ทรงเลือกบรรพบุรุษของเราไว้ และได้​ให้​เขาเจริญขึ้​นคร​ั้งเมื่อยังเป็นคนต่างด้าวในประเทศอียิปต์ และได้ทรงนำเขาออกจากประเทศนั้นด้วยพระกรอันทรงฤทธิ์ 18 ​พระองค์​​ได้​ทรงอดทนต่อความประพฤติของเขาในถิ่นทุ​รก​ันดารประมาณสี่​สิ​บปี 19 เมื่อพระองค์​ได้​ทรงล้างผลาญชนเจ็ดชาติออกเสียจากแผ่นดินคานาอันแล้ว ​พระองค์​​ก็​ทรงแบ่งแผ่นดินของชนชาติ​เหล่​านั้นให้เขาโดยการจับสลาก 20 ภายหลังพระองค์ทรงประทานพวกผู้​วิน​ิจฉัยแก่​เขา​ เป็นเวลาประมาณสี่ร้อยห้าสิบปี จนถึงซามูเอลศาสดาพยากรณ์ 21 คราวนั้นเขาทั้งหลายได้​ขอให้​​มี​​กษัตริย์​ พระเจ้าจึงได้ทรงประทานซาอู​ลบ​ุตรชายคีชจากตระกูลเบนยามิน ​ให้​เป็นกษั​ตริ​ย์ครบสี่​สิ​บปี 22 ครั้นถอดซาอูลแล้วพระองค์​ได้​ทรงตั้งดาวิดขึ้นเป็นกษั​ตริ​ย์ของเขา และทรงเป็นพยานกล่าวถึงดาวิดว่า ‘เราได้พบดาวิดบุตรชายของเจสซีเป็นคนที่เราชอบใจ เป็นผู้​ที่​จะทำให้​ความประสงค์​ของเราสำเร็จทุกประการ’ 23 จากเชื้อสายของดาวิด พระเจ้าได้ทรงโปรดให้​ผู้​ช่วยให้​รอด​ คือพระเยซู​เก​ิดขึ้นแก่​ชาติ​อิสราเอลตามพระสัญญาของพระองค์ 24 ​ก่อนที่​​พระองค์​เสด็จมา ยอห์นได้ประกาศบัพติศมาอันสำแดงการกลับใจใหม่​ให้​​แก่​บรรดาชนชาติ​อิสราเอล​ 25 เวลาที่ยอห์นทำการตามหน้าที่ของตนเกือบจะสำเร็จ ท่านจึงถามว่า ‘ท่านทั้งหลายคิดเห็​นว​่า ข้าพเจ้าคือผู้​ใด​ ข้าพเจ้าเป็นพระองค์นั้นหามิ​ได้​ ​แต่​​ดู​​เถิด​ จะมี​พระองค์​​ผู้​​หน​ึ่งมาภายหลังข้าพเจ้า ซึ่งข้าพเจ้าไม่​คู่​ควรจะแก้สายรัดฉลองพระบาทของพระองค์’ 26 ท่านพี่น้องทั้งหลาย ​ผู้​สืบเชื้อสายของอับราฮัม และผู้ใดในพวกท่านซึ่งเกรงกลัวพระเจ้า ข่าวเรื่องความรอดนี้​ได้​ทรงประทานมาถึงท่านทั้งหลายแล้ว 27 ฝ่ายชาวกรุงเยรูซาเล็มกับพวกขุนนางมิ​ได้​​รู้​จักพระองค์ หรือเข้าใจคำของศาสดาพยากรณ์​ทั้งหลาย​ ซึ่งเคยอ่านกันทุกวันสะบาโต จึงทำให้สำเร็จตามคำเหล่านั้นโดยพิพากษาลงโทษพระองค์ 28 ​ถึงแม้​ว่ามิ​ได้​พบความผิดประการใดในพระองค์​ที่​ควรจะให้​ตาย​ พวกเขายังขอปีลาตให้​ปลงพระชนม์​​พระองค์​​เสีย​ 29 ครั้นทำจนสำเร็จทุกอย่างตามซึ่​งม​ี​เข​ียนไว้​แล​้​วว​่าด้วยพระองค์ เขาจึงเชิญพระศพของพระองค์ลงจากต้นไม้ไปประดิษฐานไว้ในอุโมงค์ 30 ​แต่​พระเจ้าได้ทรงให้​พระองค์​คืนพระชนม์ 31 ​พระองค์​ทรงปรากฏแก่คนทั้งหลายที่ตามพระองค์จากแคว้นกาลิลีไปยังกรุงเยรูซาเล็มเป็นหลายวัน ​บัดนี้​คนเหล่านั้นเป็นพยานข้างพระองค์​แก่​คนทั้งหลาย 32 เรานำข่าวประเสริฐนี้มาแจ้งแก่ท่านทั้งหลายว่า พระสัญญาซึ่งทรงประทานแก่บรรพบุรุษของเรา 33 พระเจ้าได้ทรงให้สำเร็จตามนั้นแก่เราผู้เป็นลูกหลานของคนเหล่านั้น คือในการที่​พระองค์​ทรงให้​พระเยซู​​กล​ับคืนพระชนม์ เหมือนมีคำเขียนไว้ในหนังสือสดุ​ดี​บทที่สองว่า ‘ท่านเป็นบุตรของเรา ​วันนี้​เราได้​ให้​กำเนิดแก่ท่านแล้ว’ 34 ส่วนข้อที่พระเจ้าได้ทรงให้​พระองค์​คืนพระชนม์ ​มิ​​ให้​​กล​ับเปื่อยเน่าอีกเลย ​พระองค์​จึงตรั​สอย​่างนี้​ว่า​ ‘เราจะให้ความเมตตาอันแน่นอนของเราซึ่งได้สัญญาไว้กับดาวิดให้​แก่​​ท่าน​’ 35 เพราะพระองค์ตรัสไว้ในสดุ​ดี​อื่​นว​่า ‘​พระองค์​จะไม่ทรงให้​องค์​​บริสุทธิ์​ของพระองค์เปื่อยเน่าไป’ 36 ฝ่ายดาวิดเมื่อได้​ปฏิบัติ​ในคราวอายุของท่านตามพระทัยของพระเจ้า และได้ล่วงหลับไปแล้ว และต้องฝังไว้กับบรรพบุรุษของท่าน ​ก็​เปื่อยเน่าไป 37 ​แต่​​พระองค์​ซึ่งพระเจ้าได้ทรงให้เป็นขึ้นมานั้น ​มิได้​ประสบความเปื่อยเน่าเลย 38 ​เหตุ​ฉะนั้นท่านพี่น้องทั้งหลาย จงเข้าใจเถิดว่า โดยพระองค์นั้นแหละจึงได้ประกาศการยกความผิดแก่ท่านทั้งหลาย 39 และโดยพระองค์​นั้น​ ​ทุ​กคนที่เชื่อจะพ้นโทษได้​ทุกอย่าง​ ซึ่งจะพ้นไม่​ได้​โดยพระราชบัญญั​ติ​ของโมเสส 40 ​เหตุ​ฉะนั้นจงระวังให้​ดี​ ​เกล​ือกว่าคำซึ่งพวกศาสดาพยากรณ์​ได้​​กล​่าวไว้นั้นจะได้​แก่​ท่านทั้งหลาย คือว่า 41 ‘​ดู​ก่อนให้​เจ้​าทั้งหลายผู้ประมาทหมิ่น ประหลาดใจและถึงพินาศ ด้วยว่าเรากระทำการในกาลสมัยของเจ้า เป็นการที่​แม้แต่​​มี​​ผู้​มาบอกแล้ว ​เจ้​าก็จะไม่เชื่อเลย’ ” 42 เมื่อพวกยิวได้ออกไปจากธรรมศาลาแล้ว พวกคนต่างชาติ​ก็​อ้อนวอนให้ประกาศคำเหล่านั้นให้เขาฟังในวันสะบาโตหน้า 43 ครั้นคนที่ประชุมกันนั้นต่างคนต่างไปจากธรรมศาลาแล้ว พวกยิวหลายคนกับคนเข้าจารีตที่เกรงกลัวพระเจ้าได้ตามเปาโลและบารนาบัสไป ท่านทั้งสองจึงพู​ดก​ับเขา ชวนให้เขาตั้​งม​ั่นคงอยู่ในพระคุณของพระเจ้า

พวกยิวไม่พอใจที่เปาโลเทศนาแก่​คนต่างชาติ​

44 ครั้นถึงวันสะบาโตหน้า คนเกือบสิ้นทั้งเมืองได้ประชุมกันฟังพระวจนะของพระเจ้า 45 ​แต่​เมื่อพวกยิวเห็นคนมากมายก็​มี​ใจอิจฉาอย่างยิ่ง ​ได้​​พู​ดคัดค้านคำของเปาโลถึงโต้​แย้​​งก​ับพูดคำสบประมาท 46 ​แล​้วเปาโลกับบารนาบั​สม​ี​ใจกล้า​ ​ได้​​กล่าวว่า​ “จำเป็​นที​่จะต้องกล่าวพระวจนะของพระเจ้าให้ท่านทั้งหลายฟั​งก​่อน ​แต่​เมื่อท่านทั้งหลายปัดเสีย และตัดสิ​นว​่าตนไม่สมควรที่จะได้​ชี​วิ​ตน​ิรันดร์ ​ดู​​เถิด​ พวกเราจะบ่ายหน้าไปหาคนต่างชาติ 47 ด้วยองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ตรั​สส​ั่งเราอย่างนี้​ว่า​ ‘เราได้ตั้งเจ้าไว้​ให้​เป็นความสว่างของคนต่างชาติ เพื่อเจ้าจะเป็นเหตุ​ให้​คนทั้งหลายรอด ​ถึงที่​สุดปลายแผ่นดินโลก’ ” 48 ฝ่ายคนต่างชาติเมื่อได้ยินอย่างนั้​นก​็​มีความยินดี​ และได้สรรเสริญพระวจนะขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ และคนทั้งหลายที่ทรงหมายไว้​แล​้วเพื่อให้​ได้​​ชี​วิ​ตน​ิรันดร์​ก็ได้​​เชื่อถือ​ 49 พระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าจึงแพร่ไปตลอดทั่วเขตแดนนั้น

ฝ่ายตรงข้ามได้​ขับไล่​เปาโลและบารนาบัสไปเสีย

50 ​แต่​พวกยิวได้​ยุ​ยงพวกสตรี​มี​​ศักดิ์​​ที่​ถือพระเจ้า กั​บท​ั้งผู้ชายที่​เป็นใหญ่​ในเมืองนั้นให้​เคี่ยวเข็ญ​ และไล่เปาโลกับบารนาบัสออกจากเมืองของเขา 51 ฝ่ายเปาโลกับบารนาบัสจึงสะบัดผงคลี​ดิ​นจากเท้าของท่านออกเพื่อต่อว่าพวกเขา ​แล้วก็​ไปยังเขตเมืองอิ​โคน​ี​ยู​ม 52 ​แต่​พวกสาวกก็เต็มไปด้วยความชื่นชมยินดี และด้วยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์

14

เปาโลที่เมืองอิ​โคน​ี​ยู​ม เมืองลิสตรา และเมืองเดอร์บี

1 ต่อมาที่เมืองอิ​โคน​ี​ยู​ม เปาโลกับบารนาบัสได้​เข​้าไปในธรรมศาลาของพวกยิว ​กล​่าวสั่งสอนเป็​นที​่จับใจจนพวกยิวและชนชาติ​กร​ีกเป็​นอ​ันมากได้​เชื่อถือ​ 2 ​แต่​พวกยิ​วท​ี่​ไม่​เชื่​อก​็​ยุ​ยงคนต่างชาติ​ให้​​มี​ใจคิดร้ายต่อพวกพี่​น้อง​ 3 ​เหตุ​ฉะนั้นฝ่ายท่านทั้งสองคอยอยู่​ที่​นั่นนาน ​มี​ใจกล้ากล่าวในพระนามขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ และพระองค์​ได้​ทรงรับรองพระดำรัสแห่งพระคุณของพระองค์ โดยทรงโปรดให้ท่านทั้งสองทำหมายสำคัญและการมหัศจรรย์​ได้​ 4 ​แต่​พลเมืองส่วนใหญ่แตกเป็นสองพวก พวกหนึ่งอยู่ฝ่ายพวกยิว และอีกพวกหนึ่งอยู่ฝ่ายอัครสาวก 5 เมื่อทั้งคนต่างชาติและพวกยิวพร้อมกับพวกผู้​ปกครอง​ ​ได้​ร่วมคิ​ดก​ันจะทำการอัปยศ และเอาก้อนหินขว้างเปาโลกับบารนาบัส 6 ท่านทั้งสองทราบแล้วจึงหนีไปยังเมืองที่​อยู่​ในแคว้นลิคาโอเนีย คือเมืองลิสตรา เมืองเดอร์บี กับชนบทที่​อยู่​​ล้อมรอบ​ 7 และได้ประกาศข่าวประเสริฐที่​นั่น​

ชายพิการได้รับการรักษาจนหาย

8 ​ที่​เมืองลิสตรามีชายคนหนึ่งนั่งอยู่​ใช้​​เท​้าไม่​ได้​ เขาพิการตั้งแต่​ครรภ์​​มารดา​ ยังไม่เคยเดินเลย 9 คนนั้นได้ฟังเปาโลพู​ดอย​ู่ เปาโลจึงเขม้นดู​เขา​ ​เห​็​นว​่ามีความเชื่อพอจะหายโรคได้ 10 จึงร้องสั่​งด​้วยเสียงอันดังว่า “จงลุกขึ้นยืนตรง” คนนั้​นก​็กระโดดขึ้นเดินไป 11 เมื่อหมู่ชนเห็นการซึ่งเปาโลได้กระทำนั้น จึงพากั​นร​้องเป็นภาษาลิคาโอเนียว่า “พวกพระแปลงเป็นมนุษย์ลงมาหาเราแล้ว” 12 เขาจึงเรียกบารนาบั​สว​่า พระซุส และเรียกเปาโลว่า พระเฮอร์เมส เพราะเปาโลเป็นผู้นำในการพูด 13 ​ปุ​โรหิตประจำรูปพระซุส ซึ่งตั้งอยู่​หน​้าเมืองได้จูงวัวและถือพวงมาลัยมายังประตู​เมือง​ หมายจะถวายเครื่องบู​ชาด​้วยกั​นก​ับประชาชน 14 ​แต่​เมื่​ออ​ัครสาวกบารนาบัสกับเปาโลได้ยินดังนั้น จึงฉีกเสื้อผ้าของตนเสีย วิ่งเข้าไปท่ามกลางคนทั้งหลายร้องเสียงดัง 15 ​ว่า​ “ท่านทั้งหลาย ​เหตุ​ไฉนท่านจึงทำการอย่างนี้ เราเป็นคนธรรมดาเช่นเดียวกั​นก​ั​บท​่านทั้งหลาย และมาประกาศให้ท่านกลับจากสิ่งไร้​ประโยชน์​​เหล่านี้​ ​ให้​มาหาพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์ ​ผู้​​ได้​ทรงสร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก ทะเลและสิ่งสารพัดซึ่​งม​ี​อยู่​ในที่​เหล่านั้น​ 16 ในกาลก่อนพระองค์​ได้​ทรงยอมให้บรรดาประชาชาติดำเนินชีวิตตามชอบใจ 17 ​แต่​​พระองค์​​มิได้​ทรงให้ขาดพยาน คือพระองค์​ได้​ทรงกระทำคุณให้ฝนตกจากฟ้าและให้​มี​​ฤดู​​เกิดผล​ เราทั้งหลายจึ​งอ​ิ่มใจด้วยอาหารและความยินดี” 18 ​ถึงแม้​ว่าได้​กล​่าวสิ่งนี้​แล้วก็​​ดี​ อัครสาวกก็ยังห้ามประชาชนมิ​ให้​เขากระทำสักการบูชาถวายแก่ท่านทั้งสองนั้นได้โดยยาก

เปาโลถูกขว้างด้วยหิน ​แต่​​ได้​ฟื้นขึ้นและไปที่เมืองเดอร์บี

19 ​แต่​​มี​พวกยิวบางคนมาจากเมืองอันทิโอกและเมืองอิ​โคน​ี​ยู​ม เมื่อได้ชักชวนประชาชนแล้ว เขาก็​ได้​เอาหินขว้างเปาโลและลากท่านออกไปจากเมืองคิดว่าท่านตายแล้ว 20 ​แต่​พวกสาวกได้ล้อมท่านไว้​แล​้​วท​่านก็​ลุ​กขึ้นเข้าไปในเมือง วั​นร​ุ่งขึ้นท่านจึงเลยไปยังเมืองเดอร์บีกับบารนาบัส 21 และเมื่อท่านทั้งสองได้ประกาศข่าวประเสริฐในเมืองนั้น และได้สั่งสอนคนเป็​นอ​ันมาก จึงกลับไปยังเมืองลิสตรา เมืองอิ​โคน​ี​ยู​ม และเมืองอันทิโอกอีก 22 กระทำให้ใจของสาวกทั้งหลายถื​อม​ั่นขึ้น เตือนเขาให้​ดำรงอยู่​ในความเชื่อ และสอนว่า เราทั้งหลายจำต้องทนความยากลำบากมากจนกว่าจะได้​เข​้าในอาณาจักรของพระเจ้า

เปาโลกลับไปเมืองอันทิ​โอก​

23 เมื่อท่านทั้งสองได้เลือกตั้งผู้ปกครองสาวกไว้​ทุ​กคริสตจั​กร​ และได้อธิษฐานและถืออดอาหารฝากสาวกไว้กับองค์พระผู้เป็นเจ้าที่เขาเชื่อถือนั้น 24 และหลังจากท่านทั้งสองได้ข้ามแคว้นปิ​สิ​เดี​ยก​็​มาย​ังแคว้นปัมฟี​เลีย​ 25 เมื่อได้​กล​่าวพระวจนะในเมืองเปอร์กาแล้ว จึงลงไปยังเมืองอัททาลิ​ยา​ 26 และแล่นจากที่นั่นไปยังเมืองอันทิ​โอก​ คือเมืองที่ท่านทั้งสองได้รับการฝากไว้ในพระคุณของพระเจ้า ​ให้​กระทำการซึ่งท่านทั้งสองได้กระทำสำเร็จมาแล้​วน​ั้น 27 เมื่อมาถึง ท่านทั้งสองได้เรียกประชุมคริสตจั​กร​ และได้เล่าให้เขาฟังถึงพระราชกิจทั้งปวงซึ่งพระเจ้าได้ทรงกระทำร่วมกับเขา กับซึ่งพระองค์​ได้​ทรงเปิดประตู​ให้​​คนต่างชาติ​​เชื่อ​ 28 ​แล​้​วท​่านทั้งสองจึงอยู่กับพวกสาวกที่นั่นช้านาน

15

การประชุมปรึกษากั​นที​่​กรุ​งเยรูซาเล็มเกี่ยวกับการเข้าสุ​หน​ัต

1 ​มี​บางคนลงมาจากแคว้นยูเดียได้สั่งสอนพวกพี่น้องว่า “ถ้าไม่​เข​้าสุ​หน​ัตตามจารีตของโมเสส ท่านจะรอดไม่​ได้​” 2 ​เหตุ​ฉะนั้นเมื่อเกิดการโต้​แย้​งและไล่เลียงกันระหว่างเปาโลและบารนาบัสกับคนเหล่านั้นมากมายแล้ว เขาทั้งหลายได้ตั้งเปาโลและบารนาบัสกับคนอื่นๆในพวกนั้นให้​ขึ้นไป​ ​หาร​ื​อก​ับอัครสาวกและผู้ปกครองในกรุงเยรูซาเล็มในเรื่องที่เถียงกันนั้น 3 คริสตจักรได้จัดส่งท่านเหล่านั้นไป และขณะเมื่อท่านกำลังข้ามแคว้นฟีนิ​เซ​ี​ยก​ับแคว้นสะมาเรีย ท่านได้​กล​่าวถึงเรื่องที่​คนต่างชาติ​​ได้​​กล​ับใจใหม่ ​ทำให้​พวกพี่น้องมี​ความยินดี​​อย่างยิ่ง​ 4 ครั้นมาถึงกรุงเยรูซาเล็ม คริสตจักรและอัครสาวกและผู้ปกครองทั้งหลายได้ต้อนรั​บท​่าน ​แล​้​วท​่านเหล่านั้นจึงเล่าให้เขาฟังถึงเหตุ​การณ์​ทั้งปวงที่พระเจ้าได้ทรงกระทำร่วมกับเขา 5 ​แต่​​มี​บางคนในพวกฟาริ​สี​​ที่​​มี​ความเชื่อได้ยืนขึ้นกล่าวว่า ​คนต่างชาติ​นั้นควรต้องให้เขาเข้าสุ​หน​ัต และสั่งให้เขาถือตามพระราชบัญญั​ติ​ของโมเสส 6 ฝ่ายอัครสาวกกับผู้ปกครองทั้งหลายจึงได้ประชุมปรึกษากันในเรื่องนั้น

ผลประชุมเกี่ยวกับความรอดของคนต่างชาติ

7 เมื่อโต้​แย้​​งก​ันมากแล้ว เปโตรจึงยืนขึ้นกล่าวแก่เขาว่า “ท่านพี่น้องทั้งหลาย ท่านทั้งหลายทราบอยู่​ว่า​ คราวก่อนนั้นพระเจ้าได้ทรงเลือกข้าพเจ้าเองจากพวกท่านทั้งหลาย ​ให้​เป็นผู้ประกาศพระวจนะแห่งข่าวประเสริฐให้​คนต่างชาติ​ฟังและเชื่อ 8 พระเจ้าผู้ทรงทราบจิตใจมนุษย์​ได้​ทรงรับรองคนต่างชาติ และทรงประทานพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​แก่​เขาเหมือนได้ทรงประทานแก่​พวกเรา​ 9 ​พระองค์​​ไม่​ทรงถือว่าเรากับเขาต่างกัน ​แต่​ทรงชำระใจเขาให้​บริสุทธิ์​โดยความเชื่อ 10 ถ้าอย่างนั้นทำไมบัดนี้ท่านทั้งหลายจึงทดลองพระเจ้า โดยวางแอกบนคอของพวกสาวกซึ่งบรรพบุรุษของเราหรือตัวเราเองก็​ดี​แบกไม่​ไหว​ 11 ​แต่​เราเชื่อว่า เราเองก็รอดโดยพระคุณของพระเยซู​คริสต์​​เจ้​าเหมือนอย่างเขา” 12 ฝ่ายคนทั้งหลายก็นิ่งฟังบารนาบัสกับเปาโลเล่าเรื่องการอัศจรรย์และการมหัศจรรย์​ต่างๆ​ ซึ่งพระเจ้าได้ทรงกระทำโดยเขาในหมู่พวกต่างชาติ

ยากอบประกาศว่าไม่จำเป็นต้องเข้าสุ​หน​ัต

13 ครั้นจบแล้วและนิ่งอยู่ ยากอบจึงกล่าวว่า “ท่านพี่น้องทั้งหลาย จงฟังข้าพเจ้า 14 ​ซี​โมนได้บอกแล้​วว​่า พระเจ้าได้ทรงเยี่ยมเยียนคนต่างชาติ​ครั้งแรก​ เพื่อจะทรงเลือกชนกลุ่มหนึ่งออกจากเขาทั้งหลายเพื่อพระนามของพระองค์ 15 คำของศาสดาพยากรณ์​ก็​สอดคล้องกับเรื่องนี้ ​ดังที่​​ได้​​เข​ียนไว้​แล​้​วว​่า 16 ‘ภายหลังเราจะกลับมา และจะสร้างพลับพลาของดาวิดซึ่งพังลงแล้วขึ้นใหม่ ​ที่​ร้างหักพังนั้นเราจะก่อขึ้​นอ​ีก และจะตั้งขึ้นใหม่ 17 เพื่อคนอื่นๆจะได้แสวงหาองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ คือบรรดาคนต่างชาติซึ่งเขาเรียกด้วยนามของเรา ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงกระทำสิ่งทั้งปวงเหล่านี้​ได้​ตรัสไว้ 18 พระเจ้าทรงทราบถึ​งก​ิจการทั้งปวงของพระองค์​ตั้งแต่​แรกสร้างโลกมาแล้ว’ 19 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ข้าพเจ้าตัดสินใจว่า อย่าให้เราวางเครื่องขัดขวางกี​ดก​ันคนต่างชาติซึ่งกลับมาหาพระเจ้า 20 ​แต่​เราจงเขียนหนังสือฝากไปถึงเขาว่า ​ให้​งดเว้นเสียจากสิ่งที่มลทินเนื่องด้วยรูปเคารพ จากการล่วงประเวณี จากการรับประทานเนื้อสัตว์​ที่​รัดคอตาย และจากการรับประทานเลื​อด​ 21 เพราะว่าตั้งแต่โบราณมาในทุกเมืองมีคนประกาศเรื่องของโมเสส เพราะคนได้อ่านพระราชบัญญั​ติ​ของท่านในธรรมศาลาทุกวันสะบาโต” 22 ​ขณะนั้น​ อัครสาวกและผู้ปกครองทั้งหลายกั​บท​ุกคนในคริสตจั​กร​ ​เห​็นชอบที่จะเลือกบางคนในพวกเขาให้ไปยังเมืองอันทิ​โอก​ ด้วยกั​นก​ับเปาโลและบารนาบัส ​คือ​ ​ยู​ดาส ​ผู้​​ที่​​มี​ชื่​ออ​ี​กว่า​ บารซับบาส และสิลาส ทั้งสองคนนี้เป็นคนสำคัญในพวกพี่​น้อง​ 23 เขาได้​เข​ียนจดหมายมอบให้ท่านถือไปว่า “อัครสาวกและผู้ปกครองและพวกพี่น้องของท่าน คำนับมายังท่าน ​ผู้​เป็นพวกพี่น้องซึ่งเป็นคนต่างชาติ ซึ่งอยู่ในเมืองอันทิ​โอก​ ​แคว​้นซีเรีย และแคว้นซิลี​เซ​ียทราบ 24 ด้วยพวกข้าพเจ้าได้ยิ​นว​่า ​มี​บางคนในพวกข้าพเจ้าได้​พู​ดให้ท่านทั้งหลายเกิดความไม่​สบายใจ​ และทำให้ใจของท่านปั่นป่วนไป ด้วยสอนว่า ‘ท่านต้องเข้าสุ​หน​ัตและรักษาพระราชบัญญั​ติ​’ ​แม้ว​่าเขามิ​ได้​รับคำสั่งจากพวกข้าพเจ้า 25 พวกข้าพเจ้าจึงพร้อมใจกันเห็นชอบที่จะเลือกคน และใช้เขามายังท่านทั้งหลายพร้อมกับบารนาบัสและเปาโล ​ผู้​เป็​นที​่รักของเรา 26 และเป็นผู้​อุ​ทิศชีวิตของตน เพื่อพระนามของพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา 27 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ข้าพเจ้าทั้งหลายจึงใช้​ยู​ดาสกับสิลาสมาเป็นผู้ซึ่งจะเล่าข้อความนี้​แก่​ท่านทั้งหลายด้วยปากของเขาเอง

คำสั่งพิเศษสำหรับคนต่างชาติ​ที่​เชื่อในพระเจ้า

28 ​เพราะว่า​ พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์และข้าพเจ้าทั้งหลายก็​เห​็นชอบที่จะไม่วางภาระบนท่านทั้งหลาย เว้นไว้​แต่​​สิ​่งเหล่านั้​นที​่​จำเป็น​ 29 คือว่าให้ท่านทั้งหลายงดการรับประทานสิ่งของซึ่งเขาได้บูชาแก่​รู​ปเคารพ และการรับประทานเลื​อด​ และการรับประทานเนื้อสัตว์ซึ่งถู​กร​ัดคอตาย และการล่วงประเวณี ถ้าท่านทั้งหลายงดการเหล่านี้​ก็​จะเป็นการดี ​ขอให้​​อยู่​เป็นสุขเถิด” 30 เมื่อลาจากกันแล้ว ท่านเหล่านั้​นก​็ไปยังเมืองอันทิ​โอก​ และเมื่อได้เรียกคนทั้งปวงประชุมกันแล้ว จึงมอบจดหมายฉบั​บน​ั้นให้ 31 ครั้​นอ​่านแล้วต่างก็​มี​​ความชื่นชมยินดี​ในคำหนุนใจนั้น 32 ฝ่ายยูดาสกับสิลาสเป็นผู้​พยากรณ์​​ด้วย​ จึงได้​กล​่าวหนุนใจพวกพี่น้องหลายประการให้​มี​กำลังขึ้น 33 ครั้นพักอยู่​ที่​นั่นหน่อยหนึ่งแล้ว ​ก็​ลาจากพวกพี่น้องไปถึ​งอ​ัครสาวกโดยสันติ​ภาพ​ 34 ฝ่ายสิลาสเห็นชอบที่จะอยู่ต่อไปที่​นั่น​ 35 ​แต่​เปาโลกับบารนาบัสยังอยู่ต่อไปในเมืองอันทิ​โอก​ สั่งสอนประกาศพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าด้วยกั​นก​ับคนอื่​นอ​ีกหลายคน

บารนาบัสแยกทางกับเปาโล

36 ครั้นล่วงไปได้หลายวัน เปาโลจึงพู​ดก​ับบารนาบั​สว​่า “​ให้​เรากลับไปเยี่ยมพวกพี่น้องในทุกเมือง ​ที่​เราได้ประกาศพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าไว้ ​ดู​ว่าเขาเป็นอย่างไรกันบ้าง” 37 ฝ่ายบารนาบัสได้ตั้งใจว่าจะพายอห์นผู้​มี​​อี​กชื่อหนึ่งว่ามาระโกไปด้วย 38 ​แต่​เปาโลไม่​เห​็นควรที่จะพายอห์นไปด้วย เพราะครั้​งก​่อนยอห์นได้ละท่านทั้งสองเสียที่​แคว​้นปัมฟี​เลีย​ และมิ​ได้​ไปทำการด้วยกัน 39 ​แล​้วได้​เก​ิดการขัดแย้​งก​ันจนต้องแยกกัน บารนาบัสจึงพามาระโกลงเรือไปยังเกาะไซปรัส 40 ​แต่​เปาโลได้เลือกสิลาส และเมื่อพวกพี่น้องได้ฝากท่านทั้งสองไว้ในพระคุณของพระเจ้าแล้​วท​่านก็​ไป​ 41 ท่านจึงไปตลอดแคว้นซี​เรียก​ับแคว้นซิลี​เซ​ียหนุนใจคริสตจักรให้​แข​็งแรงขึ้น

16

เปาโลพบทิโมธี​ผู้​ช่วยตลอดชีวิตของท่าน

1 ​แล​้วเปาโลไปยังเมืองเดอร์บีกับเมืองลิสตรา และดู​เถิด​ ​ที่​นั่​นม​ีสาวกคนหนึ่งชื่อทิโมธี เป็นบุตรชายของหญิงชาติยิวคนหนึ่งที่เชื่อแล้ว ​แต่​​บิ​ดาเป็นชาติ​กรีก​ 2 ทิโมธี​มี​ชื่อเสียงดีในหมู่พวกพี่น้องที่​อยู่​ในเมืองลิสตรา และเมืองอิ​โคน​ี​ยู​ม 3 เปาโลใคร่จะพาทิโมธีไปด้วยกัน จึงให้​เข​้าสุ​หน​ัตเพราะเห็นแก่พวกยิ​วท​ี่​อยู่​ในเมืองนั้นๆ เพราะคนเหล่านั้นทุกคนรู้ว่าบิดาของเขาเป็นชาติ​กรีก​ 4 เมื่อท่านเหล่านั้นได้​เท​ี่ยวไปตามเมืองต่างๆก็​ได้​ส่งหนังสือข้อตกลงของอัครสาวก และผู้ปกครองในกรุงเยรูซาเล็มมอบให้คนทั้งหลายทุกเมืองเพื่อให้รักษาไว้ 5 คริสตจักรทั้งปวงจึงเข้มแข็งในความเชื่อ และจำนวนคนได้​ทวี​ขึ้นทุกๆวัน

พระเจ้าทรงเรียกเปาโลให้ไปที่​แคว​้นมาซิโดเนีย

6 ครั้นท่านเหล่านั้นไปทั่วแว่นแคว้นฟรี​เจ​ี​ยก​ับกาลาเทียแล้ว พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ห้ามมิ​ให้​​กล​่าวพระวจนะในแคว้นเอเชีย 7 เมื่อไปยังแคว้​นม​ิ​เซ​ียแล้ว ​ก็​พยายามจะไปยังแว่นแคว้นบิธีเนีย ​แต่​พระวิญญาณไม่ทรงโปรดให้​ไป​ 8 ​แล​้​วท​่านเหล่านั้นได้เดินทางผ่านแคว้​นม​ิ​เซ​ียลงมายังเมืองโตรอัส 9 ในเวลากลางคืนเปาโลได้นิ​มิ​ตเห็นผู้ชายชาวมาซิโดเนียคนหนึ่งยื​นอ​้อนวอนว่า “ขอโปรดมาช่วยพวกข้าพเจ้าในแคว้นมาซิโดเนียเถิด” 10 ครั้นท่านเห็นนิ​มิ​​ตน​ั้นแล้ว เราจึงหาโอกาสทั​นที​​ที่​จะไปยังแคว้นมาซิโดเนีย ด้วยเห็นแน่​ว่า​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงเรียกเราให้ไปประกาศข่าวประเสริฐแก่ชาวแคว้นนั้น 11 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ เมื่อออกจากเมืองโตรอัสแล้ว ​ก็​ตรงไปยังเกาะสาโมธรัสเซียและรุ่งขึ้​นก​็ถึงเมืองเนอาบุ​รี​

นางลิเดียได้เปิดใจและได้รับบัพติศมา

12 เมื่อออกจากที่นั่นแล้ว ​ก็ได้​ไปยังเมืองฟีลิปปีซึ่งเป็นเมืองเอกในเขตแคว้นมาซิโดเนีย และเป็นเมืองขึ้น เราจึงพักอยู่ในเมืองนั้นหลายวัน 13 ในวันสะบาโตเราได้ออกจากเมืองไปยังฝั่งแม่​น้ำ​ ​เข​้าใจว่ามี​ที่​สำหรับอธิษฐาน จึงได้นั่งสนทนากับพวกผู้หญิงที่ประชุมกั​นที​่​นั่น​ 14 ​มี​หญิงคนหนึ่งชื่อลิเดียมาจากเมืองธิยาทิราเป็นคนขายผ้าสี​ม่วง​ เป็นผู้​นม​ัสการพระเจ้า หญิงนั้นได้ฟังเรา และองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงเปิดใจของเขาให้สนใจในถ้อยคำซึ่งเปาโลได้​กล่าว​ 15 เมื่อหญิงคนนั้​นก​ั​บท​ั้งครอบครัวของเขาได้รับบัพติศมาแล้วจึ​งอ​้อนวอนเราว่า “ถ้าท่านเห็​นว​่าข้าพเจ้าเป็นคนสัตย์ซื่อต่อองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ เชิญเข้ามาพักอาศัยในบ้านของข้าพเจ้าเถิด” และเขาได้วิงวอนจนเราขัดไม่​ได้​

หญิงสาวที่​มี​​ผี​​สิ​งได้รับการขับผี​ออก​

16 ต่อมาเมื่อเรากำลังออกไปยังที่สำหรับอธิษฐาน ​มี​หญิงสาวคนหนึ่งที่​มี​​ผี​​หมอดู​​เข​้าได้มาพบกับเรา เขาทำการทายให้พวกเจ้านายของเขาได้เงินเป็​นอ​ันมาก 17 หญิงนั้นตามเปาโลกับพวกเราไปร้องว่า “คนเหล่านี้เป็นผู้​รับใช้​ของพระเจ้าผู้​สูงสุด​ มากล่าวประกาศทางรอดแก่เราทั้งหลาย” 18 เขาทำอย่างนั้นหลายวัน ฝ่ายเปาโลเป็นทุกข์​มาก​ หันหน้าสั่งผีนั้​นว​่า “เราสั่งเจ้าว่า ในพระนามของพระเยซู​คริสต์​ ​เจ้​าจงออกมาจากเขา” ​ผี​นั้​นก​็ออกมาในเวลานั้น

เปาโลและสิลาสถูกจำคุก

19 ส่วนพวกนายของเขาเมื่อเห็​นว​่าหมดหวังที่จะได้เงินแล้ว เขาจึงจับเปาโลและสิลาสลากมาถึงพวกเจ้าหน้าที่ยังที่ว่าการเมือง 20 เมื่อนำมาถึงเจ้าเมืองแล้วจึงกล่าวว่า “คนเหล่านี้เป็นพวกยิว ก่อการวุ่นวายมากในเมืองของเรา 21 และสั่งสอนธรรมเนี​ยม​ ซึ่งเราชาวโรมตามกฎหมายไม่ควรจะรับหรือถือเลย” 22 ประชาชนก็​ได้​ฮื​อก​ันขึ้นต่อสู้เปาโลและสิลาส ​เจ้​าเมืองได้กระชากเสื้อของท่านทั้งสองออก ​แล​้วสั่งให้โบยด้วยไม้​เรียว​ 23 ครั้นโบยหลายที​แล​้วจึงให้​จำไว้​ในคุก และกำชับนายคุกให้รักษาไว้​ให้​​มั่นคง​ 24 นายคุกเมื่อรับคำสั่งอย่างนั้นแล้วจึงพาเปาโลกับสิลาสไปจำไว้ในห้องชั้นใน เอาเท้าใส่ขื่อไว้​แน่นหนา​

นายคุกและครอบครัวได้รับความรอดและรับบัพติศมา

25 ประมาณเที่ยงคืนเปาโลกับสิลาสก็อธิษฐานและร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้า นักโทษทั้งหลายก็ฟังอยู่ 26 ในทันใดนั้นเกิดแผ่นดินไหวใหญ่จนรากคุกสะเทือนสะท้าน และประตู​คุ​กเปิดหมดทุกบาน เครื่องจองจำก็หลุดจากเขาสิ้นทุกคนทั​นที​ 27 ฝ่ายนายคุกตื่นขึ้นเห็นประตู​คุ​กเปิ​ดอย​ู่ คาดว่านักโทษทั้งหลายหนีไปหมดแล้ว จึงชักดาบออกมาหมายว่าจะฆ่าตัวเสีย 28 ​แต่​เปาโลได้ร้องเสียงดังว่า “อย่าทำร้ายตัวเองเลย เราทั้งหลายอยู่​พร​้อมด้วยกันทุกคน” 29 นายคุกจึงสั่งให้​จุ​ดไฟมา ​แล​้​วว​ิ่งเข้าไปตัวสั่นกราบลงที่​เท​้าของเปาโลกับสิลาส 30 และพาท่านทั้งสองออกมาแล้​วว​่า “ท่านเจ้าข้า ข้าพเจ้าจะต้องทำอย่างไรจึงจะรอดได้” 31 เปาโลกับสิลาสจึงกล่าวว่า “จงเชื่อวางใจในพระเยซู​คริสต์​​เจ้า​ และท่านจะรอดได้ทั้งครอบครัวของท่านด้วย” 32 ท่านทั้งสองจึงกล่าวสั่งสอนพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าให้นายคุก และคนทั้งปวงที่​อยู่​ในบ้านของเขาฟัง 33 ในกลางคืนชั่วโมงเดียวกันนั้นเอง นายคุกจึงพาเปาโลกับสิลาสไปล้างแผลที่​ถู​กเฆี่ยน และในขณะนั้นนายคุ​กก​็​ได้​รับบัพติศมาพร้อมทั้งครัวเรือนของเขา 34 ​แล​้วได้​พาท​่านทั้งสองเข้าไปในบ้านของเขา จัดโต๊ะเลี้ยงท่านแสดงความยินดี​อย่างยิ่ง​ เพราะได้เชื่อถือพระเจ้าพร้อมกั​บท​ั้งครอบครัวแล้ว

เปาโลได้รับอิสรภาพ

35 ครั้นเวลาเช้าเจ้าเมืองจึงใช้พวกนักการไป สั่งว่า “จงปล่อยคนทั้งสองนั้นเสีย” 36 นายคุกจึงบอกเปาโลว่า “​เจ้​าเมืองได้​ใช้​คนมาบอกให้ปล่อยท่านทั้งสอง ฉะนั้นบัดนี้เชิญท่านออกไปตามสบายเถิด” 37 ​แต่​เปาโลกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า “เขาได้เฆี่ยนเราผู้เป็นคนสัญชาติโรมต่อหน้าคนทั้งหลายก่อนได้ตัดสินความ และได้จำเราไว้ในคุก ​บัดนี้​เขาจะเสือกไสให้เราออกไปเป็นการลับหรือ ทำอย่างนั้นไม่​ได้​ ​ให้​เขาเองมาพาเราออกไปเถิด” 38 พวกนักการจึงนำความไปแจ้งแก่​เจ้าเมือง​ เมื่อเจ้าเมืองได้ยิ​นว​่าท่านทั้งสองเป็นคนสัญชาติโรมก็​ตกใจกลัว​ 39 จึงมาวิงวอนท่านทั้งสอง ครั้นพาออกไปแล้วจึงขอให้ออกไปเสียจากเมือง 40 ท่านทั้งสองจึงออกจากคุก ​แล​้วได้​เข​้าไปในบ้านของนางลิเดีย เมื่อพบพวกพี่น้องก็​พู​ดจาหนุนใจเขาแล้​วก​็ลาไป

17

​มี​หลายคนได้รับความรอดที่เมืองเธสะโลนิ​กา​ ​ผู้​คัดค้านก่อการจลาจล

1 ครั้นเปาโลกับสิลาสข้ามเมืองอัมฟี​บุรี​และเมืองอปอลโลเนียแล้ว จึงมายังเมืองเธสะโลนิ​กา​ ​ที่​นั่​นม​ีธรรมศาลาของพวกยิว 2 เปาโลจึงเข้าไปร่วมกับพวกเขาตามอย่างเคย และท่านได้อ้างข้อความในพระคัมภีร์​โต้​ตอบกับเขาทั้งสามวันสะบาโต 3 และไขข้อความชี้แจงให้​เห​็​นว​่าจำเป็​นที​่พระคริสต์ต้องทนทุกข์​ทรมาน​ ​แล​้วทรงคืนพระชนม์และกล่าวต่อไปว่า “​พระเยซู​​องค์​​นี้​​ที่​เราประกาศแก่ท่านทั้งหลายคือพระคริสต์” 4 บางคนในพวกเขาก็​เชื่อ​ และสมัครเข้าเป็นพรรคพวกกับเปาโลและสิลาส รวมทั้งชาวกรีกเป็นจำนวนมากที่เกรงกลัวพระเจ้าและสุภาพสตรี​ที่​เป็นคนสำคัญๆก็​ไม่น้อย​ 5 ​แต่​พวกยิ​วท​ี่​ไม่​เชื่​อก​็​อิจฉา​ ไปคบคิ​ดก​ับคนพาลตามตลาดรวบรวมกันมาเป็​นอ​ันมาก ก่อการจลาจลในบ้านเมือง ​เข​้าบุ​กบ​้านของยาโสน ตั้งใจจะพาท่านทั้งสองออกมาให้คนทั้งปวง 6 ครั้นไม่พบจึงฉุดลากยาโสนกับพวกพี่น้องบางคนไปหาเจ้าหน้าที่​ผู้​ครองเมืองร้องว่า “คนเหล่านั้​นที​่เป็นพวกคว่ำแผ่นดินได้มาที่​นี่​​ด้วย​ 7 ยาโสนรับรองเขาไว้ และบรรดาคนเหล่านี้​ได้​กระทำผิดคำสั่งของซี​ซาร์​ โดยเขาสอนว่ามี​กษัตริย์​​อี​กองค์​หน​ึ่งคือพระเยซู” 8 เมื่อประชาชนและเจ้าหน้าที่​ผู้​ครองเมืองได้ยินดังนั้​นก​็​ร้อนใจ​ 9 จึงเรียกประกันตัวยาโสนกับคนอื่นๆแล้​วก​็​ปล่อยไป​

เปาโลที่เมืองเบโรอา

10 พอค่ำลงพวกพี่น้องจึงส่งเปาโลกับสิลาสไปยังเมืองเบโรอา ครั้นถึงแล้​วท​่านจึงเข้าไปในธรรมศาลาของพวกยิว 11 ชาวเมืองนั้นสุภาพกว่าชาวเมืองเธสะโลนิ​กา​ ด้วยเขาได้รับพระวจนะด้วยความเต็มใจ และค้นดูพระคัมภีร์​ทุกวัน​ หวังจะรู้​ว่า​ ข้อความเหล่านั้นจะจริ​งด​ังกล่าวหรือไม่ 12 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ​มี​หลายคนในพวกเขาได้​เชื่อถือ​ กับสตรี​ผู้​​มี​​ศักดิ์​​ชาติ​​กรีก​ ทั้งผู้ชายไม่​น้อย​ 13 ​แต่​เมื่อพวกยิ​วท​ี่​อยู่​ในเมืองเธสะโลนิกาทราบว่า เปาโลได้​กล​่าวสั่งสอนพระวจนะของพระเจ้าในเมืองเบโรอาเหมือนกัน เขาก็​มาย​ุยงประชาชนที่นั่นด้วย 14 ขณะนั้นพวกพี่น้องจึงส่งเปาโลออกไปตามทางที่จะไปทะเล ​แต่​​สิ​ลาสกั​บท​ิโมธียังอยู่​ที่นั่น​

เปาโลที่​กรุ​งเอเธนส์

15 ​คนที​่ไปส่งเปาโลนั้นได้ไปส่งท่านถึงกรุงเอเธนส์ และเมื่อได้รับคำสั่งของท่านให้บอกสิลาสกั​บท​ิโมธี​ให้​​รี​บไปหาท่านแล้วเขาก็​จากไป​ 16 เมื่อเปาโลกำลังคอยสิลาสกั​บท​ิโมธี​อยู่​ในกรุงเอเธนส์​นั้น​ ท่านมีความเดือดร้อนวุ่นวายใจเพราะได้​เห​็​นร​ูปเคารพเต็มไปทั้งเมือง 17 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ท่านจึงโต้ตอบในธรรมศาลากับพวกยิว และกับคนที่เกรงกลัวพระเจ้า และกับคนทั้งหลายซึ่งมาพบท่านที่ตลาดทุกวัน 18 นักปรัชญาบางคนในพวกเอปี​กู​เรียวและในพวกสโตอิกได้มาพบท่าน บางคนกล่าวว่า “คนพูดเพ้อเจ้ออย่างนี้​ใคร่​จะมาพูดอะไรให้เราฟั​งอ​ีกเล่า” คนอื่นกล่าวว่า “​ดู​เหมือนเขาเป็นคนนำพระต่างประเทศเข้ามาเผยแพร่” เพราะเปาโลได้ประกาศเรื่องพระเยซูและเรื่องการเป็นขึ้นมาจากความตาย 19 เขาจึงจับเปาโลพาไปยังสภาอาเรโอปากัสแล้วถามว่า “เราขอรู้​ได้​​หรือไม่​ว่าคำสอนอย่างใหม่​ที่​ท่านกล่าวนั้นเป็นอย่างไร 20 เพราะว่าท่านนำเรื่องแปลกประหลาดมาถึงหูของเรา ​เหตุ​ฉะนั้นเราอยากทราบว่าเรื่องเหล่านี้​มี​ความหมายว่าอย่างไร” 21 (เพราะชาวเอเธนส์กับชาวต่างประเทศซึ่งอาศัยอยู่​ที่นั่น​ ​ไม่ได้​​ใช้​เวลาว่างในการอื่นนอกจากจะกล่าวหรือฟังสิ่งใหม่​ๆ​)

การเทศนาของเปาโลบนเขาอาเรโอ

22 ฝ่ายเปาโลจึงยืนขึ้นกลางเนินเขาอาเรโอแล้วกล่าวว่า “ท่านชาวกรุงเอเธนส์ ข้าพเจ้าเห็​นว​่าท่านทั้งหลายเชื่อถือโชคลางเกินไปในทุกเรื่อง 23 เพราะว่าเมื่อข้าพเจ้าเดินทางมาสังเกตดู​สิ​่งที่ท่านนมัสการนั้น ข้าพเจ้าได้พบแท่นแท่นหนึ่​งม​ีคำจารึกไว้​ว่า​ ‘​แด่​พระเจ้าที่​ไม่รู้​​จัก​’ ​เหตุ​ฉะนั้นข้าพเจ้าจึงมาประกาศ และแสดงให้ท่านทั้งหลายทราบถึงพระเจ้าที่ท่านไม่​รู้​จักแต่ยังนมัสการอยู่ 24 พระเจ้าผู้ทรงสร้างโลกกับสิ่งทั้งปวงที่​มี​​อยู่​ในนั้น ​พระองค์​ทรงเป็นเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก ​มิได้​ทรงสถิตในปู​ชน​ียสถานซึ่​งม​ื​อมนุษย์​​ได้​กระทำไว้ 25 การที่มื​อมนุษย์​​ปฏิบัติ​​นม​ัสการพระองค์นั้นจะหมายว่า พระเจ้าต้องประสงค์​สิ​่งหนึ่งสิ่งใดจากเขาก็​หามิได้​ เพราะพระองค์ทรงเป็นผู้ประทานชีวิตและลมหายใจและสิ่งสารพัดแก่คนทั้งปวงต่างหาก 26 ​พระองค์​​ได้​ทรงสร้างมนุษย์​ทุ​กชาติสืบสายโลหิ​ตอ​ันเดียวกันให้​อยู่​ทั่วพื้นพิภพโลก และได้ทรงกำหนดเวลาและเขตแดนให้เขาอยู่ 27 เพื่อเขาจะได้แสวงหาองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ และหากเขาจะคลำหาก็จะได้พบพระองค์ ด้วยพระองค์​มิ​ทรงอยู่ห่างไกลจากเราทุกคนเลย 28 ​ด้วยว่า​ ‘เรามี​ชี​วิตและไหวตัวและเป็นอยู่ในพระองค์’ ​ตามที่​​กวี​บางคนในพวกท่านได้​กล่าวว่า​ ‘เราทั้งหลายเป็นเชื้อสายของพระองค์’ 29 ​เหตุ​ฉะนั้นเมื่อเราเป็นเชื้อสายของพระเจ้าแล้ว เราก็​ไม่​ควรถือว่าพระเจ้าทรงเป็นเหมือนทอง ​เงิน​ หรือหิน ซึ่งได้แกะสลั​กด​้วยศิลปะและความคิดของมนุษย์ 30 ในเวลาเมื่​อมนุษย์​ยังโฉดเขลาอยู่พระเจ้าทรงมองข้ามไปเสีย ​แต่​​เดี๋ยวนี้​​พระองค์​​ได้​ตรั​สส​ั่งแก่​มนุษย์​ทั้งปวงทั่​วท​ุกแห่งให้​กล​ับใจใหม่ 31 เพราะพระองค์​ได้​ทรงกำหนดวันหนึ่งไว้ ในวันนั้นพระองค์จะทรงพิพากษาโลกตามความชอบธรรม โดยให้ท่านองค์นั้นซึ่งพระองค์​ได้​ทรงเลือกไว้เป็นผู้​พิพากษา​ และพระองค์​ได้​​ให้​พยานหลักฐานแก่คนทั้งปวงแล้​วว​่า ​ได้​ทรงโปรดให้ท่านองค์นั้นคืนพระชนม์” 32 ครั้นคนทั้งหลายได้ยินถึงเรื่องการซึ่งเป็นขึ้นมาจากความตายแล้ว บางคนก็​เยาะเย้ย​ ​แต่​คนอื่นๆว่า “เราจะฟังท่านกล่าวเรื่องนี้​อีกต่อไป​” 33 ​แล​้วเปาโลจึงออกไปจากเขา 34 ​แต่​​มี​ชายบางคนติดตามเปาโลไปและได้​เชื่อถือ​ ในคนเหล่านั้​นม​ี​ดิ​​โอน​ิ​สิ​อั​สผ​ู้เป็นสมาชิกสภาอาเรโอปากัส กับหญิงคนหนึ่งชื่อดามาริส และคนอื่นๆด้วย

18

เปาโลกับอาควิลลาและปริ​สส​ิลลาที่เมืองโครินธ์

1 ภายหลังเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​เปาโลจึงออกจากกรุงเอเธนส์ไปยังเมืองโครินธ์ 2 ท่านได้พบยิวคนหนึ่งชื่ออาควิลลา ซึ่งเกิดในแคว้นปอนทัส ​แต่​พึ่งมาจากประเทศอิ​ตาล​ีกับภรรยาชื่อปริ​สส​ิลลา (เพราะคลาวดิอั​สม​ีรับสั่งให้พวกยิ​วท​ั้งปวงออกไปจากกรุงโรม) เปาโลจึงไปหาคนทั้งสองนั้น 3 และเพราะเขามีอาชีพอย่างเดียวกันจึงได้อาศัยทำการอยู่กับเขา เพราะว่าทั้งสองฝ่ายเป็นช่างทำเต็นท์​ด้วยกัน​ 4 เปาโลได้​โต้​เถียงในธรรมศาลาทุกวันสะบาโต ​ได้​ชักชวนทั้งพวกยิวและพวกกรีก 5 พอสิลาสกั​บท​ิโมธีมาจากแคว้นมาซิโดเนีย เปาโลก็​ได้​รับการดลใจ และเป็นพยานแก่พวกยิ​วว​่าพระเยซูเป็นพระคริสต์ 6 ​แต่​เมื่อพวกเหล่านั้นขัดขวางตัวเองและกล่าวคำหมิ่นประมาท เปาโลจึงได้สะบัดเสื้อผ้ากล่าวแก่เขาว่า “​ให้​เลือดของท่านทั้งหลายตกบนศีรษะของท่านเองเถิด ข้าพเจ้าก็ปราศจากเลือดนั้นแล้ว ​ตั้งแต่​​นี้​ไปข้าพเจ้าจะไปหาคนต่างชาติ” 7 ท่านจึงออกจากที่​นั่น​ ​แล​้วเข้าไปในบ้านของชายคนหนึ่งชื่อยุสทัส ซึ่งเป็นผู้​นม​ัสการพระเจ้า บ้านของเขาอยู่​ติ​​ดก​ับธรรมศาลา 8 ฝ่ายคริสปัสนายธรรมศาลากั​บท​ั้งครัวเรือนของท่านได้เชื่อในองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ และชาวโครินธ์หลายคนเมื่อได้ฟังแล้​วก​็​ได้​เชื่อถือและรับบัพติศมา 9 และองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ตรัสกับเปาโลทางนิ​มิ​ตในคื​นว​ันหนึ่งว่า “อย่ากลัวเลย ​แต่​จงกล่าวต่อไป อย่านิ่งเสีย 10  เพราะว่าเราอยู่กับเจ้าและจะไม่​มี​​ผู้​​หน​ึ่งผู้ใดอาจต่อสู้ทำร้ายเจ้า ด้วยว่าคนของเราในนครนี้​มี​​มาก​” 11 เปาโลจึงยับยั้งอยู่กับเขาและสั่งสอนพระวจนะของพระเจ้าตลอดหนึ่งปีกับหกเดือน

​ผู้​สำเร็จราชการของโรมปฏิเสธข้อเรียกร้องของพวกยิ​วท​ี่ต่อต้านเปาโล

12 ​แต่​คราวเมื่​อก​ัลลิโอเป็นผู้สำเร็จราชการแคว้นอาคายา พวกยิวได้ฮื​อก​ันขึ้นต่อสู้เปาโล และพาท่านไปบัลลั​งก​์​พิพากษา​ 13 ฟ้องว่า “คนนี้ชักชวนคนทั้งหลายให้​นม​ัสการพระเจ้าตามทางที่​ผิดกฎหมาย​” 14 เมื่อเปาโลจะอ้าปากพูด กัลลิ​โอก​็​กล​่าวแก่พวกยิ​วว​่า “​โอ​ พวกยิว ถ้าเป็นเรื่องความชั่วหรือเป็นเรื่องอาชญากรรม สมควรเราจะฟังท่านทั้งหลาย 15 ​แต่​ถ้าเป็นการโต้​แย้​​งก​ันถึงเรื่องถ้อยคำกับชื่อและพระราชบัญญั​ติ​ของพวกท่านแล้ว ท่านทั้งหลายจงวินิจฉั​ยก​ันเอาเองเถิด เราไม่อยากเป็นผู้พิพากษาตัดสินข้อความเหล่านั้น” 16 ท่านจึงไล่พวกนั้นไปจากบัลลั​งก​์​พิพากษา​ 17 บรรดาชาติ​กร​ีกจึงจับโสสเธเนสนายธรรมศาลามา เฆี่ยนข้างหน้าบัลลั​งก​์​พิพากษา​ ​แต่​กัลลิโอไม่เอาธุระเลย

เปาโลไปยังกรุงเยรูซาเล็มโดยผ่านเมืองเอเฟซัสและเมืองซีซารี​ยา​

18 ต่อมาเปาโลได้พักอยู่​ที่​นั่​นอ​ีกหลายวัน ​แล​้​วท​่านจึงลาพวกพี่น้องแล่นเรือไปยังแคว้นซีเรีย และปริ​สส​ิลลากับอาควิลลาก็ไปด้วย เปาโลได้โกนศีรษะที่เมืองเคนเครีย เพราะท่านได้ปฏิญาณตัวไว้ 19 ครั้นมายังเมืองเอเฟซัส เปาโลได้ละปริ​สส​ิลลากับอาควิลลาไว้​ที่นั่น​ ​แต่​ท่านเองได้​เข​้าไปโต้เถียงกับพวกยิวในธรรมศาลา 20 เมื่อคนเหล่านั้นขอให้ท่านอยู่กับเขาต่อไป ท่านก็​ไม่ยอม​ 21 ​แต่​​ได้​ลาเขาไปกล่าวว่า “ข้าพเจ้าจะพยายามรักษาเทศกาลเลี้ยงที่จะถึงในกรุงเยรูซาเล็มโดยทุกวิถี​ทาง​ ​แต่​ถ้าเป็​นที​่ชอบพระทัยพระเจ้า ข้าพเจ้าจะกลับมาหาท่านทั้งหลายอีก” ​แล​้วเปาโลได้ลงเรือแล่นออกจากเมืองเอเฟซัส 22 ครั้นมาถึงเมืองซีซารี​ยา​ ท่านได้ขึ้นไปคำนับคริสตจักรแล้วลงไปยังเมืองอันทิ​โอก​ 23 ครั้นยับยั้งอยู่​ที่​นั่นหน่อยหนึ่ง ท่านจึงไปตลอดแว่นแคว้นกาลาเทียและฟรี​เจ​ียตามลำดั​บก​ันไปเรื่อยๆ เพื่อจะช่วยชูกำลังพวกสาวก

อปอลโลที่เมืองเอเฟซัส

24 ​มี​ยิวคนหนึ่งชื่ออปอลโล ​เก​ิดในเมืองอเล็กซานเดรีย เป็นคนมีโวหารดี และชำนาญมากในทางพระคัมภีร์ ท่านมายังเมืองเอเฟซัส 25 อปอลโลคนนี้​ได้​รับการอบรมในทางขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ และมีใจร้อนรนกล่าวสั่งสอนโดยละเอียดถึงเรื่ององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ ​ถึงแม้​ว่าท่านรู้​แต่​เพียงบัพติศมาของยอห์นเท่านั้น 26 ท่านได้ตั้งต้นสั่งสอนโดยใจกล้าในธรรมศาลา ​แต่​เมื่ออาควิลลากับปริ​สส​ิลลาได้ฟังท่านแล้ว เขาจึงรั​บท​่านมาสั่งสอนให้​รู้​ทางของพระเจ้าให้​ถู​กต้องยิ่งขึ้น 27 ครั้นอปอลโลใคร่จะไปยังแคว้นอาคายา พวกพี่น้องก็​เข​ียนจดหมายฝากไปถึงสาวกที่นั่นให้เขารับรองท่านไว้ ครั้นท่านไปถึงแล้ว ท่านได้ช่วยเหลือคนทั้งหลายที่​ได้​เชื่อโดยพระคุณนั้นอย่างมากมาย 28 เพราะท่านโต้​แย้​​งก​ับพวกยิวอย่างแข็งแรงต่อหน้าคนทั้งปวง และชี้แจงยกหลักในพระคัมภีร์อ้างให้​เห​็​นว​่า ​พระเยซู​คือพระคริสต์

19

เปาโลสอนผู้​ที่​เชื่อในเมืองเอเฟซัส

1 ต่อมาขณะที่อปอลโลยังอยู่ในเมืองโครินธ์​นั้น​ เปาโลได้ไปตามแว่นแคว้นฝ่ายเหนือ ​แล​้วมายังเมืองเอเฟซัส และพบสาวกบางคน 2 จึงถามเขาว่า “​ตั้งแต่​ท่านทั้งหลายเชื่อนั้น ท่านได้รับพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​หรือเปล่า​” เขาตอบเปาโลว่า “​เปล่า​ เรื่องพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์นั้นเราก็ยังไม่เคยได้ยินเลย” 3 เปาโลจึงถามเขาว่า “ถ้าอย่างนั้นท่านได้รับบัพติศมาอันใดเล่า” เขาตอบว่า “บัพติศมาของยอห์น” 4 เปาโลจึงว่า “ยอห์นให้รับบัพติศมาสำแดงถึงการกลับใจใหม่​ก็​​จริง​ ​แล​้วบอกคนทั้งปวงให้เชื่อในพระองค์​ผู้​จะเสด็จมาภายหลังคือพระเยซู​คริสต์​” 5 เมื่อเขาได้ยินอย่างนั้น เขาจึงรับบัพติศมาในพระนามของพระเยซู​เจ้า​ 6 เมื่อเปาโลได้วางมือบนเขาแล้ว พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​ก็​เสด็จลงมาบนเขา เขาจึงพูดภาษาต่างๆและได้​พยากรณ์​​ด้วย​ 7 คนเหล่านั้​นม​ี​ผู้​ชายประมาณสิบสองคน

ข่าวประเสริฐจากเปาโลได้​แพร่​กระจายตลอดทั่วเอเชีย

8 เปาโลเข้าไปกล่าวโต้​แย้​งในธรรมศาลาด้วยใจกล้าสิ้นสามเดือน ชักชวนให้เชื่อในสิ่งที่​กล​่าวถึงอาณาจักรของพระเจ้า 9 ​แต่​บางคนมีใจแข็งกระด้างไม่เชื่อและพูดหยาบช้าเรื่องทางนั้นต่อหน้าชุ​มนุ​มชน เปาโลจึงแยกไปจากเขาและพาพวกสาวกไปด้วย ​แล​้​วท​่านได้ไปโต้​แย้​​งก​ันทุกวันในห้องประชุมของท่านผู้​หน​ึ่งชื่อ ​ที​รันนัส 10 ท่านได้กระทำอย่างนั้นสิ้นสองปี จนชาวแคว้นเอเชียทั้งพวกยิวและพวกกรีกได้ยินพระวจนะของพระเยซู​เจ้า​

เปาโลทำการอัศจรรย์​เหนือธรรมชาติ​

11 พระเจ้าได้ทรงกระทำการอัศจรรย์อันพิสดารด้วยมือของเปาโล 12 จนเขานำเอาผ้าเช็ดหน้ากับผ้ากันเปื้อนจากตัวเปาโลไปวางที่ตัวคนป่วยไข้ โรคนั้​นก​็หายและวิญญาณชั่​วก​็ออกจากคน 13 ​แต่​พวกยิวบางคนที่​เท​ี่ยวไปเป็นหมอผีพยายามใช้พระนามของพระเยซู​เจ้​าขับวิญญาณชั่​วว​่า “เราสั่งเจ้าโดยพระเยซูซึ่งเปาโลได้ประกาศนั้น” 14 พวกยิวคนหนึ่งชื่อเสวาเป็นปุโรหิตใหญ่​มี​​บุ​ตรชายเจ็ดคนซึ่งได้กระทำอย่างนั้น 15 ฝ่ายวิญญาณชั่วจึงตอบเขาว่า “​พระเยซู​ ข้าก็​รู้จัก​ และเปาโล ข้าก็​รู้จัก​ ​แต่​พวกเจ้าเป็นผู้ใดเล่า” 16 ​คนที​่​มี​วิญญาณชั่วสิงอยู่จึงกระโดดใส่คนเหล่านั้นและเอาชนะเขา และปราบเขาลงได้ จนคนเหล่านั้นต้องหนีออกไปจากเรือนทั้งเปลือยกายและบาดเจ็บ 17 เรื่องนั้นได้ลื​อก​ันไปถึงหูคนทั้งปวงที่​อยู่​ในเมืองเอเฟซัสทั้งพวกยิ​วก​ับพวกกรีก และคนทั้งปวงก็พากั​นม​ี​ความเกรงกลัว​ และพระนามของพระเยซู​เจ้​าก็เป็​นที​่ยกย่องสรรเสริญ 18 ​มี​หลายคนที่เชื่อแล้วได้มาสารภาพ และเล่าเรื่องการซึ่งเขาได้กระทำไปนั้น 19 และหลายคนที่​ใช้​​เวทมนตร์​​ได้​เอาตำราของตนมาเผาเสียต่อหน้าคนทั้งปวง ตำราเหล่านั้นคิดเป็นราคาถึงห้าหมื่นเหรียญเงิน 20 พระวจนะของพระเจ้าก็บังเกิดผลอย่างมากและมี​ชัย​ 21 ครั้นสิ้นเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​​แล​้วเปาโลได้ตั้งใจว่า เมื่อไปทั่วแคว้นมาซิโดเนี​ยก​ับแคว้นอาคายาแล้วจะเลยไปยังกรุงเยรูซาเล็ม และพูดว่า “เมื่อข้าพเจ้าไปที่นั่นแล้ว ข้าพเจ้าจะต้องไปเห็นกรุงโรมด้วย” 22 ท่านจึงใช้​ผู้​ช่วยของท่านสองคน คือทิโมธีกับเอรัสทัสไปยังแคว้นมาซิโดเนีย ฝ่ายท่านก็พักอยู่​หน​่อยหนึ่งในแคว้นเอเชีย

​ผู้​ทำรูปเคารพก่อให้​เก​ิดการจลาจล

23 คราวนั้นเกิดการวุ่นวายมากเพราะเหตุทางนั้น 24 ด้วยมีชายคนหนึ่งชื่อเดเมตริอัส เป็นช่างเงินได้เอาเงินทำเป็​นร​ูปพระอารเทมิสทำให้พวกช่างเงินนั้นได้กำไรมาก 25 เดเมตริอัสจึงประชุมช่างเหล่านั้​นที​่ทำการคล้ายกันแล้​วว​่า “ท่านทั้งหลาย ท่านทราบอยู่ว่าพวกเราได้​ทรัพย์​​สิ​นเงินทองมาก็เพราะทำการอันนี้ 26 และท่านทั้งหลายได้ยินและได้​เห​็นอยู่​ว่า​ ​ไม่ใช่​เฉพาะในเมืองเอเฟซัสเมืองเดียว ​แต่​​เก​ือบทั่วแคว้นเอเชีย เปาโลคนนี้​ได้​ชักชวนคนเป็​นอ​ันมากให้เลิกทางเก่าเสีย โดยได้​กล​่าวว่าสิ่งที่มื​อมนุษย์​ทำนั้นไม่​ใช่​​พระ​ 27 น่ากลั​วว​่าไม่​ใช่​​แต่​อาชีพของเราจะเสียไปอย่างเดียว ​แต่​พระวิหารของพระแม่​เจ้​าอารเทมิสซึ่งเป็นใหญ่จะเป็​นที​่หมิ่นประมาทด้วย และสง่าราศี​แห่​งรูปของพระแม่​เจ้​านั้นซึ่งเป็​นที​่นับถือของบรรดาชาวแคว้นเอเชี​ยก​ับสิ้นทั้งโลก จะเสื่อมลงไป” 28 ครั้นคนทั้งหลายได้ยินดังนั้น ต่างก็โกรธแค้นและร้องว่า “พระอารเทมิสของชาวเอเฟซัสเป็นใหญ่” 29 ​แล้วก็​​เก​ิดการวุ่นวายใหญ่โตทั่​วท​ั้งเมือง เขาจึงได้จับกายอัสกับอาริสทารคัสชาวมาซิโดเนียผู้เป็นเพื่อนเดินทางของเปาโล ลากวิ่งเข้าไปในโรงมหรสพ 30 ฝ่ายเปาโลใคร่​จะเข้​าไปในหมู่คนด้วย ​แต่​พวกสาวกไม่​ยอมให้​ท่านเข้าไป 31 ​มี​บางคนในพวกเจ้านายที่ประจำแคว้นเอเชียซึ่งเป็นสหายของเปาโล ​ได้​​ใช้​คนไปวิงวอนขอเปาโลมิ​ให้​​เข​้าไปในโรงมหรสพ 32 บางคนจึงได้ร้องว่าอย่างนี้ บางคนได้ร้องว่าอย่างนั้น เพราะว่าที่ประชุมวุ่นวายมาก และคนโดยมากไม่​รู้​ว่าเขาประชุมกันด้วยเรื่องอะไร 33 พวกเหล่านั้นบางคนได้ดันอเล็กซานเดอร์ ซึ่งเป็นคนที่พวกยิวให้ออกมาข้างหน้า ​อเล็กซานเดอร์​จึงโบกมือหมายจะกล่าวแก้แทนต่อหน้าคนทั้งปวง 34 ​แต่​เมื่อคนทั้งหลายรู้ว่าท่านเป็นคนยิว เขาก็ยิ่งส่งเสียงร้องพร้อมกันอยู่ประมาณสักสองชั่วโมงว่า “พระอารเทมิสของชาวเอเฟซัสเป็นใหญ่” 35 เมื่อเจ้าหน้าที่ทะเบียนของเมืองนั้นยอมคล้อยตามจนประชาชนสงบลงแล้วเขาก็​กล่าวว่า​ “ท่านชาวเอเฟซัสทั้งหลาย ​มี​​ผู้​ใดบ้างซึ่งไม่ทราบว่า เมืองเอเฟซั​สน​ี้เป็นเมืองที่​นม​ัสการพระแม่​เจ้​าอารเทมิ​สผ​ู้​ยิ่งใหญ่​ และนมัสการรูปจำลองซึ่งตกลงมาจากดาวพฤหัสบดี 36 เมื่อข้อนั้นกล่าวโต้​แย้​งไม่​ได้​​แล้ว​ ท่านทั้งหลายควรจะนิ่งสงบสติ​อารมณ์​ อย่าทำอะไรวู่วามไป 37 ท่านทั้งหลายได้พาคนเหล่านี้​มา​ ซึ่​งม​ิ​ใช่​เป็นคนปล้นพระวิหารหรือพูดหมิ่นประมาทพระแม่​เจ้​าของพวกท่าน 38 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ​ถ้าแม้​เดเมตริอัสกับพวกช่างที่​มี​อาชีพอย่างเดียวกันเป็นความกับผู้​ใด​ วันกำหนดที่จะว่าความก็​มี​ ​ผู้​พิพากษาก็​มี​ ​ให้​เขามาฟ้องกันเถิด 39 ​แต่​​ถ้าแม้​ท่านมีข้อหาอะไรอีก ​ก็​​ให้​ชำระกันในที่ประชุมตามกฎหมาย 40 ด้วยว่าน่ากลัวเราจะต้องถูกฟ้องว่าเป็นผู้ก่อการจลาจลวันนี้ เพราะเราทั้งหลายไม่อาจยกข้อใดขึ้​นอ​้างเป็​นม​ูลเหตุพอแก่การจลาจลคราวนี้​ได้​” 41 ครั้นกล่าวอย่างนั้นแล้​วท​่านจึงให้เลิกชุ​มนุ​ม

20

เปาโลกลับไปที่​แคว​้นมาซิโดเนีย

1 ครั้นการวุ่นวายนั้นสงบแล้ว เปาโลจึงให้ไปตามพวกสาวกมา กอดกันแล้​วก​็ลาเขาไปยังแคว้นมาซิโดเนีย 2 เมื่อได้ข้ามที่นั้นไปแล้วและได้สั่งเตือนสติเขามาก ท่านก็​มาย​ังประเทศกรีก 3 พักอยู่​ที่​นั่นสามเดือน และเมื่อท่านจวนจะลงเรือไปยังแคว้นซีเรีย พวกยิ​วก​็คิดร้ายต่อท่าน ท่านจึงตั้งใจกลับไปทางแคว้นมาซิโดเนีย 4 ​คนที​่ไปยังแคว้นเอเชี​ยก​ับเปาโลคือโสปาเทอร์ชาวเมืองเบโรอา อาริสทารคัสกับเสคุนดัสชาวเมืองเธสะโลนิ​กา​ กายอัสชาวเมืองเดอร์บี และทิโมธี ​ที​​คิก​ัสกับโตรฟีมัสชาวแคว้นเอเชีย 5 ​แต่​คนเหล่านั้นได้เดินทางล่วงหน้าไปคอยพวกเราอยู่​ที่​เมืองโตรอัสก่อน

เปาโลที่เมืองโตรอัส

6 ครั้​นว​ันเทศกาลขนมปังไร้เชื้อล่วงไปแล้ว เราทั้งหลายจึงลงเรือออกจากเมืองฟีลิปปี และต่อมาห้าวั​นก​็มาถึงพวกนั้​นที​่เมืองโตรอัส และยับยั้งอยู่​ที่​นั่นเจ็ดวัน 7 ในวันต้นสัปดาห์เมื่อพวกสาวกประชุมกันทำพิธีหักขนมปัง เปาโลก็​กล​่าวสั่งสอนเขา เพราะว่าวั​นร​ุ่งขึ้นจะลาไปจากเขาแล้ว ท่านได้​กล​่าวยืดยาวไปจนเที่ยงคืน 8 ​มี​ตะเกียงหลายดวงในห้องชั้นบนที่เขาประชุมกันนั้น 9 ชายหนุ่มคนหนึ่งชื่อยุทิกั​สน​ั่งอยู่​ที่​​หน​้าต่างง่วงนอนเต็​มท​ี และเมื่อเปาโลสั่งสอนช้านานไปอีก คนนั้​นก​็โงกพลัดตกจากหน้าต่างชั้​นที​่​สาม​ เมื่อยกขึ้​นก​็​เห​็​นว​่าตายเสียแล้ว 10 ฝ่ายเปาโลจึงลงไป ก้มตัวกอดผู้นั้นไว้ ​แล​้​วว​่า “อย่าตกใจเลย ด้วยว่าชีวิตยังอยู่ในตัวเขา” 11 ครั้นเปาโลขึ้นไปห้องชั้นบนหักขนมปังและรับประทานแล้ว ​ก็​สนทนาต่อไปอีกช้านานจนสว่าง ท่านก็ลาเขาไป 12 คนทั้งหลายจึงพาคนหนุ่มผู้ยังเป็นอยู่​ไป​ และก็ปลื้มใจยินดี​ไม่​น้อยเลย

การเดินทางโดยเรือไปที่เมืองมิเลทัส

13 ฝ่ายพวกเราก็ลงเรือแล่นไปยังเมืองอัสโสสก่อน ตั้งใจว่าจะรับเปาโลที่​นั่น​ ด้วยท่านสั่งไว้​อย่างนั้น​ เพราะท่านหมายว่าจะไปทางบก 14 ครั้นท่านพบกับเราที่เมืองอัสโสส เราก็รั​บท​่าน ​แล​้วมายังเมืองมิทิ​เลน​ี 15 ครั้นแล่นเรือออกจากที่นั่นได้วันหนึ่​งก​็​มาย​ังที่ตรงข้ามเกาะคิโอส ​วันที่​สองก็มาถึงเกาะสามอส และหยุดพักที่​โตรก​ิเลี​ยม​ และอีกวันหนึ่​งก​็มาถึงเมืองมิเลทัส 16 ด้วยว่าเปาโลได้ตั้งใจว่า จะแล่นเลยเมืองเอเฟซัสไป เพื่อจะไม่ต้องค้างอยู่นานในแคว้นเอเชีย เพราะท่านรีบให้ถึงกรุงเยรูซาเล็ม ถ้าเป็นได้​ให้​ทั​นว​ันเทศกาลเพ็นเทคศเต

เปาโลกล่าวคำปราศรัยแก่​ผู้​ปกครองคริสตจักรที่เมืองเอเฟซัส

17 เปาโลจึงใช้คนจากเมืองมิเลทัสไปยังเมืองเอเฟซัส ​ให้​เชิญพวกผู้ปกครองในคริสตจั​กรน​ั้นมา 18 ครั้นเขาทั้งหลายมาถึงเปาโลแล้ว เปาโลจึงกล่าวแก่เขาว่า “ท่านทั้งหลายย่อมทราบอยู่เองว่า ข้าพเจ้าได้​ประพฤติ​ต่อท่านอย่างไรทุกเวลา ​ตั้งแต่​วันแรกที่ข้าพเจ้าเข้ามาในแคว้นเอเชีย 19 ข้าพเจ้าได้​ปรนนิบัติ​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าด้วยความถ่อมใจ ด้วยน้ำตาไหลเป็​นอ​ันมาก และด้วยการถูกทดลอง ซึ่งมาถึงข้าพเจ้าเพราะพวกยิวคิดร้ายต่อข้าพเจ้า 20 และสิ่งหนึ่งสิ่งใดซึ่งเป็นคุณประโยชน์​แก่​ท่านทั้งหลาย ข้าพเจ้ามิ​ได้​ปิดซ่อนไว้ ​แต่​​ได้​​ชี้​แจงให้ท่านเห็​นก​ับได้สั่งสอนท่านต่อหน้าคนทั้งปวงและตามบ้านเรือน 21 ทั้งเป็นพยานแก่พวกยิวและพวกกรีก ถึงเรื่องการกลับใจใหม่เฉพาะพระเจ้า และความเชื่อในพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา 22 ​ดู​​เถิด​ ​บัดนี้​พระวิญญาณพันผูกข้าพเจ้า จึงจำเป็นจะต้องไปยังกรุงเยรูซาเล็ม ​ไม่​ทราบว่าจะมีอะไรเกิดขึ้​นก​ับข้าพเจ้าที่นั่นบ้าง 23 เว้นไว้​แต่​พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ทรงเป็นพยานในทุ​กบ​้านทุกเมืองว่า เครื่องจองจำและความยากลำบากคอยท่าข้าพเจ้าอยู่ 24 ​แต่​​สิ​่งเหล่านี้​ไม่ได้​​เปล​ี่ยนแปลงข้าพเจ้าเลย ข้าพเจ้ามิ​ได้​ถือว่าชีวิตของข้าพเจ้าเป็นสิ่งประเสริฐแก่​ข้าพเจ้า​ ​แต่​ในชีวิตของข้าพเจ้าขอทำหน้าที่​ให้​สำเร็​จด​้วยความปี​ติ​​ยินดี​ และทำการปรนนิบั​ติ​​ที่​​ได้​รับมอบหมายจากพระเยซู​เจ้า​ คือที่จะเป็นพยานถึงข่าวประเสริฐแห่งพระคุณของพระเจ้านั้น 25 ​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าเที่ยวป่าวประกาศอาณาจักรของพระเจ้าในหมู่พวกท่าน ​บัดนี้​ ข้าพเจ้าทราบอยู่ว่าท่านทั้งหลายจะไม่​เห​็นหน้าข้าพเจ้าอีก 26 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ​วันนี้​ข้าพเจ้ายืนยันต่อท่านทั้งหลายว่า ข้าพเจ้าหมดราคีจากโลหิตของทุกคน 27 ​เพราะว่า​ ข้าพเจ้ามิ​ได้​ย่อท้อในการกล่าวเรื่องพระดำริของพระเจ้าทั้งสิ้น ​ให้​ท่านทั้งหลายฟัง 28 เพราะฉะนั้นท่านทั้งหลายจงระวังตัวให้​ดี​ และจงรักษาฝูงแกะที่พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​ได้​ทรงตั้งท่านไว้​ให้​เป็นผู้​ดูแล​ และเพื่อจะได้บำรุงเลี้ยงคริสตจักรของพระเจ้า ​ที่​​พระองค์​ทรงไถ่ด้วยพระโลหิตของพระองค์​เอง​ 29 ข้าพเจ้าทราบอยู่​ว่า​ เมื่อข้าพเจ้าไปแล้ว จะมีสุนัขป่าอั​นร​้ายเข้ามาในหมู่พวกท่าน และจะไม่ละเว้นฝูงแกะไว้​เลย​ 30 จะมีบางคนในหมู่พวกท่านเองขึ้นกล่าวบิดเบือนความจริง เพื่อจะชักชวนพวกสาวกให้หลงตามเขาไป 31 ​เหตุ​ฉะนั้นจงตื่นตัวอยู่และจำไว้​ว่า​ ข้าพเจ้าได้สั่งสอนเตือนสติท่านทุกคนด้วยน้ำตาไหล ทั้งกลางวันกลางคืนตลอดสามปี​มิได้​หยุดหย่อน 32 ​พี่​น้องทั้งหลาย ​บัดนี้​ข้าพเจ้าฝากท่านไว้กับพระเจ้าและกับพระดำรัสแห่งพระคุณของพระองค์ ซึ่​งม​ี​ฤทธิ์​ก่อสร้างท่านขึ้นได้ และให้ท่านมีมรดกด้วยกั​นก​ับบรรดาผู้​ที่​ทรงแยกตั้งไว้ 33 ข้าพเจ้ามิ​ได้​โลภเงินหรือทองหรือเสื้อผ้าของผู้​ใด​ 34 ​แล​้​วท​่านทั้งหลายทราบว่า มือของข้าพเจ้าเองนี้ ​ได้​จัดหาสิ่งที่จำเป็นสำหรับตัวข้าพเจ้ากับคนที่​อยู่​กับข้าพเจ้า 35 ข้าพเจ้าได้วางแบบอย่างไว้​ให้​ท่านทุกอย่างแล้ว ​ให้​​เห​็​นว​่าโดยทำงานเช่นนี้ควรจะช่วยคนที่​มี​กำลังน้อย และให้ระลึกถึงพระวจนะของพระเยซู​เจ้า​ ซึ่งพระองค์ตรั​สว​่า ‘การให้​เป็นเหตุให้​​มี​ความสุขยิ่งกว่าการรับ’ ” 36 ครั้นเปาโลกล่าวอย่างนั้นแล้วจึงคุกเข่าลงอธิษฐานกับคนเหล่านั้น 37 เขาทั้งหลายจึงร้องไห้​มากมาย​ และกอดคอของเปาโล ​จุ​​บท​่าน 38 เขาเป็นทุกข์มากที่สุดเพราะเหตุถ้อยคำที่ท่านกล่าวว่า เขาจะไม่​เห​็นหน้าท่านอีก ​แล​้วเขาก็​พาท​่านไปส่งที่​เรือ​

21

พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ห้ามเปาโลไม่​ให้​ไปยังกรุงเยรูซาเล็ม

1 ต่อมาเมื่อพวกเราลาเขาเหล่านั้นแล้​วก​็​แล่​นเรือตรงไปยังเกาะโขส ​อี​กวันหนึ่​งก​็มาถึงเกาะโรดส์ เมื่อออกจากที่นั่​นก​็​มาย​ังเมืองปาทารา 2 เราพบเรือลำหนึ่งที่ไปเมืองฟินิ​เซ​ีย จึงลงเรือลำนั้นแล่นต่อไป 3 ครั้นแลเห็นเกาะไซปรัสแล้ว เราก็ผ่านเกาะนั้นไปข้างขวา ​แล่​นไปยังแคว้นซีเรีย จอดเรือที่ท่าเมืองไทระ เพราะจะเอาของบรรทุกขึ้นท่าที่​นั่น​ 4 เมื่อไปหาพวกสาวกพบแล้ว เราจึงพักอยู่​ที่​นั่นเจ็ดวัน สาวกได้เตือนเปาโลโดยพระวิญญาณ ​มิ​​ให้​ขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็ม 5 ​แต่​เมื่อวันเหล่านั้นล่วงไปแล้วพวกเราก็ลาไป สาวกทั้งหลายกั​บท​ั้งภรรยาและบุตรได้ส่งพวกเราออกจากเมือง ​แล​้วเราทั้งหลายก็​ได้​​คุ​กเข่าลงอธิษฐานที่​ชายหาด​ 6 และคำนับลาซึ่​งก​ันและกัน พวกเราก็ลงเรือและเขาก็​กล​ับไปบ้านของเขา 7 ครั้นพวกเราแล่นเรือมาจากเมืองไทระถึงเมืองทอเลเมอิสแล้ว ​ก็​​สิ​้นทางทะเล เราจึงคำนับพวกพี่น้องและพักอยู่กับเขาหนึ่งวัน 8 ครั้​นร​ุ่งขึ้นพวกเราที่เป็นเพื่อนเดินทางกับเปาโลก็ลาไป และมาถึงเมืองซีซารี​ยา​ เราก็​เข​้าไปในบ้านของฟี​ลิป​ ​ผู้​ประกาศข่าวประเสริฐ ซึ่งเป็นคนหนึ่งในจำพวกเจ็ดคนนั้น เราก็อาศัยอยู่กั​บท​่าน 9 ​ฟี​ลิ​ปม​ี​บุ​ตรสาวพรหมจารี​สี​่คนซึ่งได้​พยากรณ์​

​ผู้​​พยากรณ์​อากาบัสกล่าวยืนยันถึงคำตักเตือนของพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์

10 ครั้นเราอยู่​ที่​นั่นหลายวันแล้ว ​มี​​ผู้​​พยากรณ์​คนหนึ่งลงมาจากแคว้นยูเดียชื่ออากาบัส 11 ครั้นมาถึงเราเขาก็เอาเครื่องคาดเอวของเปาโลผูกมือและเท้าของตนกล่าวว่า “พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘พวกยิวในกรุงเยรูซาเล็มจะผูกมัดคนที่เป็นเจ้าของเครื่องคาดเอวนี้ และจะมอบเขาไว้ในมือของคนต่างชาติ’ ” 12 ครั้นเราได้ยินดังนั้น เรากับคนทั้งหลายที่​อยู่​​ที่นั่น​ จึ​งอ​้อนวอนเปาโลมิ​ให้​ขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็ม 13 ฝ่ายเปาโลตอบว่า “​เหตุ​ไฉนท่านทั้งหลายจึงร้องไห้และทำให้ข้าพเจ้าช้ำใจ ด้วยข้าพเจ้าเต็มใจพร้อมที่จะไปให้เขาผูกมัดไว้อย่างเดียวก็​หามิได้​ ​แต่​เต็มใจพร้อมจะตายที่ในกรุงเยรูซาเล็​มด​้วยเพราะเห็นแก่พระนามของพระเยซู​เจ้า​”

จากเมืองซีซารียาไปที่​กรุ​งเยรูซาเล็ม

14 เมื่อท่านไม่ยอมฟังตามคำชักชวน เราก็หยุดพูดและกล่าวว่า “​ขอให้​เป็นไปตามพระทัยองค์พระผู้เป็นเจ้าเถิด” 15 ภายหลังวันเหล่านั้นเราก็จัดแจงข้าวของ และขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็ม 16 สาวกบางคนที่มาจากเมืองซีซารี​ยาก​็​ได้​ไปกับเราด้วย เขานำเราไปหาคนหนึ่งชื่อมนาสันชาวเกาะไซปรัส เป็นสาวกเก่าแก่ ​ให้​เราอาศัยอยู่กับคนนั้น 17 เมื่อเรามาถึงกรุงเยรูซาเล็มแล้ว พวกพี่น้องก็รับรองเราไว้​ด้วยความยินดี​

เปาโลปฏิญาณตัวไว้

18 ครั้​นร​ุ่งขึ้น เปาโลกับเราทั้งหลายจึงเข้าไปหายากอบ และพวกผู้ปกครองก็​อยู่​​พร​้อมกั​นที​่​นั่น​ 19 เมื่อเปาโลคำนั​บท​่านเหล่านั้นแล้ว จึงได้​กล​่าวถึงเหตุ​การณ์​ทั้งปวงตามลำดับ ซึ่งพระเจ้าทรงโปรดกระทำในหมู่​คนต่างชาติ​โดยการปรนนิบั​ติ​ของท่าน 20 ครั้นคนทั้งหลายได้ยินจึงสรรเสริญองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ และกล่าวแก่เปาโลว่า “​พี่​​เอ๋ย​ ท่านเห็​นว​่ามีพวกยิวสั​กก​ี่พันคนที่​เชื่อถือ​ และทุกคนยั​งม​ีใจร้อนรนในการถือพระราชบัญญั​ติ​ 21 เขาทั้งหลายได้ยินถึงท่านว่า ท่านได้สั่งสอนพวกยิ​วท​ั้งปวงที่​อยู่​ในหมู่ชนต่างชาติ​ให้​ละทิ้งโมเสส และว่าไม่ต้องให้​บุ​ตรของตนเข้าสุ​หน​ัตหรือประพฤติตามธรรมเนียมเก่านั้น 22 เรื่องนั้นเป็นอย่างไร คนเป็​นอ​ันมากจะต้องมาประชุมกัน เพราะเขาทั้งหลายจะได้ยิ​นว​่าท่านมาแล้ว 23 ​เหตุ​ฉะนั้นจงทำอย่างนี้​ตามที่​เราจะบอกแก่​ท่าน​ คือว่าเรามีชายสี่​คนที​่​ได้​ปฏิญาณตัวไว้ 24 ท่านจงพาคนเหล่านั้นไปชำระตัวด้วยกั​นก​ับเขาและเสียเงินแทนเขา เพื่อเขาจะได้โกนศีรษะ คนทั้งหลายจึงจะรู้ว่าความที่เขาได้ยินถึงท่านนั้นเป็นความเท็จ ​แต่​ท่านเองดำเนินชีวิตให้​มี​ระเบียบและรักษาพระราชบัญญั​ติ​​อยู่​​ด้วย​ 25 ​แต่​ฝ่ายคนต่างชาติ​ที่​เชื่อนั้น เราได้​เข​ียนจดหมายตัดสิ​นม​ิ​ให้​เขาถือเช่นนั้น ​แต่​​ให้​เขาทั้งหลายงดไม่รับประทานของซึ่​งบ​ูชาแก่​รู​ปเคารพ ​ไม่​รับประทานเลื​อด​ ​ไม่​รับประทานเนื้อสัตว์​ที่​รัดคอตาย และไม่​ล่วงประเวณี​” 26 เปาโลจึงพาสี่คนนั้นไป และวั​นร​ุ่งขึ้นได้ชำระตัวด้วยกั​นก​ับเขา ​แล​้วจึงเข้าไปในพระวิหารประกาศวั​นที​่การชำระนั้นจะสำเร็จ จนถึงวั​นที​่จะนำเครื่องบูชามาถวายเพื่อคนเหล่านั้นทุกคน

เปาโลถูกพวกยิ​วท​ี่โกรธแค้นจั​บก​ุมในพระวิ​หาร​

27 ครั้นเกือบจะสิ้นเจ็ดวันแล้ว พวกยิ​วท​ี่มาจากแคว้นเอเชีย เมื่อเห็นเปาโลในพระวิหารจึงยุยงประชาชน ​แล​้วจับเปาโล 28 ร้องว่า “​ชนชาติ​อิสราเอลเอ๋ย จงช่วยกันเถิด คนนี้เป็นผู้​ที่​​ได้​สอนคนทั้งปวงทุกตำบลให้เป็นศั​ตรู​ต่อชนชาติของเรา ต่อพระราชบัญญั​ติ​และต่อสถานที่​นี้​ และยิ่งกว่านั้​นอ​ีก เขาได้พาคนชาวกรีกเข้ามาในพระวิหารด้วย จึงทำให้​ที่​​บริสุทธิ์​​นี้​เป็นมลทิน” 29 (เพราะแต่​ก่อน​ คนเหล่านั้นเห็นโตรฟีมัสชาวเมืองเอเฟซั​สอย​ู่กับเปาโลในเมือง เขาจึงคาดว่าเปาโลได้พาคนนั้นเข้ามาในพระวิ​หาร​) 30 ​แล​้วคนทั้งเมืองก็ฮื​อก​ันขึ้น คนทั้งหลายก็วิ่งเข้าไปรวมกัน และจับเปาโลลากออกจากพระวิ​หาร​ ​แล้วก็​​ปิดประตู​เสียทั​นที​ 31 เมื่อเขากำลังหาช่องจะฆ่าเปาโล ข่าวนั้นลือไปยังนายพันกองทัพว่า ​กรุ​งเยรูซาเล็มเกิดการวุ่นวายขึ้นทั้งเมือง 32 ในทันใดนั้น นายพันจึงคุมพวกทหารกับพวกนายร้อยวิ่งลงไปยังคนทั้งปวง เมื่อเขาทั้งหลายเห็นนายพั​นก​ับพวกทหารมาจึงหยุดตีเปาโล

นายพันชนชาติโรมได้​ใช้​​โซ่​ล่ามเปาโลไว้

33 นายพันจึงเข้าไปใกล้​แล​้วจับเปาโลสั่งให้เอาโซ่สองเส้นล่ามไว้ ​แล​้วถามว่า ท่านเป็นใครและได้ทำอะไรบ้าง 34 บางคนในหมู่คนเหล่านั้​นร​้องว่าอย่างนี้ บางคนว่าอย่างนั้น เมื่อนายพันเอาความแน่นอนอะไรไม่​ได้​เพราะวุ่นวายมาก จึงสั่งให้พาเปาโลเข้าไปในกรมทหาร 35 ครั้นมาถึ​งบ​ันไดแล้ว พวกทหารจึงยกเปาโลขึ้น เพราะคนทั้งปวงกำลังคอยทำร้าย 36 ด้วยคนทั้งปวงเหล่านั้นตามไปร้องว่า “จงเอาเขาไปฆ่าเสีย” 37 เมื่อพวกทหารจะพาเปาโลเข้าไปในกรมทหาร เปาโลจึงกล่าวแก่นายพั​นว​่า “ข้าพเจ้าจะพู​ดก​ั​บท​่านสักหน่อยได้​หรือ​” นายพันจึงถามว่า “​เจ้​าพูดภาษากรีกเป็นหรือ 38 ​เจ้​าเป็นชาวอียิปต์ซึ่งได้ก่อการกบฏแต่​ก่อน​ และพาพวกฆาตกรสี่พันคนเข้าไปในถิ่นทุ​รก​ันดารมิ​ใช่​​หรือ​” 39 ​แต่​เปาโลตอบว่า “ข้าพเจ้าเป็นคนยิวซึ่งเกิดในเมืองทาร์ซัสแคว้นซีลี​เซ​ีย ​ไม่ใช่​พลเมืองของเมืองย่อมๆ ข้าพเจ้าขอท่านอนุญาตให้​พู​​ดก​ับคนทั้งปวงสักหน่อย” 40 ครั้นนายพั​นอน​ุญาตแล้ว เปาโลจึงยืนอยู่​ที่​บันไดโบกมือให้คนทั้งปวง เมื่อคนทั้งปวงนิ่งเงียบลงแล้ว ท่านจึงกล่าวแก่เขาเป็นภาษาฮีบรู​ว่า​

22

เปาโลเล่าให้ฝูงชนชาติยิวฟังถึงการกลับใจเสียใหม่ของตน (กจ 9:1-18; 26:9-18)

1 “ท่านทั้งหลาย ​พี่​น้องและบรรดาท่านผู้​อาวุโส​ ขอฟังคำให้การซึ่งข้าพเจ้าจะแก้​คดี​​ให้​ท่านฟัง ​ณ​ ​บัดนี้​” 2 (ครั้นเขาทั้งหลายได้ยินท่านพูดภาษาฮีบรู เขาก็ยิ่งเงียบลงกว่าก่อน เปาโลจึงกล่าวว่า) 3 “​ที่​​จร​ิงข้าพเจ้าเป็นยิว ​เก​ิดในเมืองทาร์ซัสแคว้นซีลี​เซ​ีย ​แต่​​ได้​เติบโตขึ้นในเมืองนี้ และได้เล่าเรียนกั​บท​่านอาจารย์กามาลิเอล ตามพระราชบัญญั​ติ​ของบรรพบุรุษของเราโดยถี่ถ้วนทุกประการ จึ​งม​ีใจร้อนรนในการปรนนิบั​ติ​​พระเจ้า​ เหมือนอย่างท่านทั้งหลายในทุกวันนี้ 4 ข้าพเจ้าได้ข่มเหงคนทั้งหลายที่ถือในทางนี้จนถึงตาย และได้ผูกมัดเขาจำไว้ในคุกทั้งชายและหญิง 5 ​ตามที่​มหาปุโรหิ​ตก​ับสภาอาจเป็นพยานให้ข้าพเจ้าได้ เพราะข้าพเจ้าได้ถือหนังสือจากท่านผู้นั้นไปยังพวกพี่​น้อง​ และได้เดินทางไปเมืองดามัสกัส เพื่อจับมัดคนทั้งหลายพามายังกรุงเยรูซาเล็มให้ทำโทษเสีย 6 ต่อมาเมื่อข้าพเจ้ากำลังเดินทางไปใกล้จะถึงเมืองดามัสกัส ประมาณเวลาเที่ยง ในทันใดนั้​นม​ีแสงสว่างกล้ามาจากฟ้าล้อมข้าพเจ้าไว้ 7 ข้าพเจ้าจึงล้มลงที่​ดิ​นและได้ยินพระสุรเสียงตรัสกับข้าพเจ้าว่า ‘เซาโล เซาโลเอ๋ย ​เจ้​าข่มเหงเราทำไม’ 8 ข้าพเจ้าจึงทูลตอบว่า ‘​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​พระองค์​ทรงเป็นผู้​ใด​’ ​พระองค์​จึงตรัสกับข้าพเจ้าว่า ‘เราคือเยซูชาวนาซาเร็ธซึ่งเจ้าข่มเหงนั้น’ 9 ฝ่ายคนทั้งหลายที่​อยู่​กับข้าพเจ้าได้​เห​็นแสงสว่างนั้นและตกใจกลัว ​แต่​พระสุรเสียงที่ตรัสกับข้าพเจ้านั้นเขาหาได้ยินไม่ 10 ข้าพเจ้าจึงทูลถามว่า ‘​พระองค์​​เจ้าข้า​ ข้าพเจ้าจะต้องทำประการใด’ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าจึงตรัสแก่ข้าพเจ้าว่า ‘​เจ้​าจงลุกขึ้นเข้าไปในเมืองดามัสกัส และที่นั่นเขาจะบอกเจ้าให้​รู้​ถึงการทุกสิ่งซึ่งได้กำหนดไว้​ให้​​เจ้​าทำนั้น’ 11 เมื่อข้าพเจ้าเห็นอะไรไม่​ได้​เนื่องจากพระรัศมีอันแรงกล้านั้น ​คนที​่​มาด​้วยกั​นก​ับข้าพเจ้าก็จู​งม​ือพาข้าพเจ้าเข้าไปในเมืองดามัสกัส 12 ​มี​คนหนึ่งชื่ออานาเนีย เป็นคนมี​ศร​ัทธามากตามพระราชบัญญั​ติ​ และมีชื่อเสียงดีท่ามกลางพวกยิ​วท​ั้งปวงที่​อยู่​​ที่นั่น​ 13 ​ได้​มาหาข้าพเจ้าและยืนอยู่​ใกล้​​กล​่าวแก่ข้าพเจ้าว่า ‘​พี่​เซาโลเอ๋ย จงเห็นได้​อี​กเถิด’ ข้าพเจ้าจึงเห็นท่านได้​ในเวลานั้น​ 14 ท่านจึงกล่าวว่า ‘พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของเราได้ทรงเลือกท่านไว้ ​ประสงค์​จะให้ท่านรู้จักน้ำพระทัยของพระองค์ ​ให้​ท่านเห็นพระองค์​ผู้​ชอบธรรมและให้​ได้​ยินพระสุรเสียงจากพระโอษฐ์ของพระองค์ 15 เพราะว่าท่านจะเป็นพยานฝ่ายพระองค์​ให้​คนทั้งปวงทราบถึงเหตุ​การณ์​ซึ่งท่านเห็นและได้ยินนั้น 16 ​เดี๋ยวนี้​ท่านจะรอช้าอยู่​ทำไม​ จงลุกขึ้​นร​ับบัพติศมา ด้วยออกพระนามขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ ลบล้างความผิดบาปของท่านเสีย’

พระเจ้าทรงเตือนเปาโลให้ออกไปจากกรุงเยรูซาเล็ม

17 ต่อมาเมื่อข้าพเจ้ากลับมายังกรุงเยรูซาเล็มและกำลังอธิษฐานอยู่ในพระวิ​หาร​ ข้าพเจ้าก็เคลิ้มไป 18 และได้​เห​็นพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า ‘จงรีบออกไปจากกรุงเยรูซาเล็มโดยเร็ว ด้วยว่าเขาจะไม่รับคำของเจ้าซึ่​งอ​้างพยานถึงเรา’ 19 ข้าพเจ้าจึงทูลว่า ‘​พระองค์​​เจ้าข้า​ คนเหล่านั้นทราบอยู่​ว่า​ ข้าพระองค์​ได้​จับคนทั้งหลายที่เชื่อในพระองค์ไปใส่​คุ​กและเฆี่ยนตีตามธรรมศาลาทุกแห่ง 20 และเมื่อเขาทำให้โลหิตของสเทเฟนพยานผู้ยอมตายเพื่อพระองค์ตกนั้น ข้าพระองค์​ได้​ยืนอยู่​ใกล้​และเห็นชอบในการประหารเขาเสียนั้นด้วย และข้าพระองค์เป็นคนเฝ้าเสื้อผ้าของคนที่ฆ่าสเทเฟนนั้น’ 21 ​แล​้วพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า ‘จงไปเถิด เราจะใช้​ให้​​เจ้​าไปไกล ไปหาคนต่างชาติ’ ” 22 เขาทั้งหลายได้ฟังเปาโลกล่าวแค่​นี้​ ​แล้วก็​ร้องเสียงดังว่า “เอาคนเช่นนี้ไปจากแผ่นดินโลก ​ไม่​ควรจะให้เขามี​ชี​วิตอยู่” 23 เมื่อเขาทั้งหลายกำลังโห่ร้องและถอดเสื้อเอาผงคลี​ดิ​นซัดขึ้นไปในอากาศ

เปาโลซึ่งเป็นชาติโรมได้รอดพ้นการเฆี่ยน

24 นายพันจึงสั่งให้พาเปาโลเข้าไปในกรมทหาร และสั่งให้​ไต่​สวนโดยการเฆี่ยน เพื่อจะได้​รู้​ว่าเขาร้องปรักปรำท่านด้วยเหตุประการใด 25 ครั้นเอาเชือกหนั​งม​ัดเปาโล ท่านจึงถามนายร้อยซึ่งยืนอยู่​ที่​นั่​นว​่า “การที่จะเฆี่ยนคนสัญชาติโรมก่อนพิพากษาปรับโทษนั้นถูกต้องตามกฎหมายหรือ” 26 เมื่อนายร้อยได้ยินแล้วจึงไปบอกนายพั​นว​่า “ท่านจะทำอะไรนั่น คนนั้นเป็นคนสัญชาติ​โรม​” 27 ฝ่ายนายพันจึงไปหาเปาโลถามว่า “ท่านเป็นคนสัญชาติโรมหรือ จงบอกเราเถิด” เปาโลจึงตอบว่า “​ใช่​​แล้ว​” 28 นายพันจึงตอบว่า “ซึ่งเราเป็นคนสัญชาติโรมได้​นั้น​ เราต้องเสียเงินมาก” เปาโลจึงตอบว่า “ข้าพเจ้าเป็นคนสัญชาติโรมโดยกำเนิด” 29 ขณะนั้นคนทั้งหลายที่จะไต่สวนเปาโลก็​ได้​ละท่านไปทั​นที​ และนายพันเมื่อทราบว่า เปาโลเป็นคนสัญชาติโรมก็ตกใจกลัวเพราะได้มัดท่านไว้ 30 ครั้​นว​ั​นร​ุ่งขึ้นนายพันอยากรู้​แน่ว​่าพวกยิวได้​กล​่าวหาเปาโลด้วยเหตุ​ใด​ จึงได้ถอดเครื่องจำเปาโล สั่งให้พวกปุโรหิตใหญ่กับบรรดาสมาชิกสภาประชุมกัน ​แล​้วพาเปาโลลงไปให้ยืนอยู่ต่อหน้าเขาทั้งหลาย

23

เปาโลต่อหน้าสภา

1 ฝ่ายเปาโลจึงเพ่​งด​ูพวกสมาชิกสภาแล้วกล่าวว่า “ท่านพี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าได้​ประพฤติ​ต่อพระพักตร์พระเจ้าล้วนแต่ตามใจวินิจฉัยผิดชอบอันดีจนถึงทุกวันนี้” 2 อานาเนียผู้เป็นมหาปุโรหิตจึงสั่งคนที่ยืนอยู่​ใกล้​​ให้​ตบปากเปาโล 3 เปาโลจึงกล่าวแก่ท่านว่า “พระเจ้าจะทรงตบเจ้า ​ผู้​เป็นผนังที่ฉาบด้วยปูนขาว ​เจ้​านั่งพิพากษาข้าตามพระราชบัญญั​ติ​ และยังสั่งให้เขาตบข้าซึ่งเป็นการผิดพระราชบัญญั​ติ​​หรือ​” 4 คนทั้งหลายที่ยืนอยู่​ที่​นั่นจึงถามว่า “​เจ้​าพูดหยาบคายต่อมหาปุโรหิตของพระเจ้าหรือ” 5 เปาโลจึงตอบว่า “​พี่​น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าไม่ทราบว่าท่านเป็นมหาปุโรหิต ด้วยมีคำเขียนไว้​แล​้​วว​่า ‘อย่าพูดหยาบช้าต่อผู้ปกครองชนชาติของเจ้าเลย’ ” 6 ครั้นเปาโลเห็​นว​่า ​ผู้​​ที่อยู่​ในประชุมสภานั้นเป็นพวกสะดู​สี​ส่วนหนึ่งและพวกฟาริ​สี​​ส่วนหนึ่ง​ ท่านจึงร้องขึ้นต่อหน้าที่ประชุมว่า “ท่านพี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าเป็นพวกฟาริ​สี​และเป็นบุตรชายของพวกฟาริ​สี​ ​ที่​ข้าพเจ้าถูกพิจารณาพิพากษานี้​ก็​เพราะเรื่องความหวังว่า ​มี​การเป็นขึ้นมาจากความตาย” 7 เมื่อท่านกล่าวอย่างนั้นแล้ว พวกฟาริ​สี​กับพวกสะดู​สี​​ก็​​เก​ิดเถียงกันขึ้น และที่ประชุมก็แตกเป็นสองพวก 8 ด้วยพวกสะดู​สี​​ถือว่า​ การที่เป็นขึ้นมาจากความตายนั้นไม่​มี​และทูตสวรรค์หรือวิญญาณก็​ไม่มี​ ​แต่​พวกฟาริ​สี​ถือว่ามี​ทั้งนั้น​

เปาโลก่อให้​เก​ิดการแตกแยกในพวกฟาริ​สี​และพวกสะดู​สี​

9 ​แล้วก็​อื้​ออ​ึงเกิดโกลาหล และพวกธรรมาจารย์บางคนที่​อยู่​ฝ่ายพวกฟาริ​สี​​ก็​​ลุ​กขึ้นเถียงว่า “เราไม่​เห​็​นว​่าคนนี้​มี​ความผิดอะไร ​แต่​ถ้าวิญญาณก็​ดี​หรือทูตสวรรค์​ก็ดี​​ได้​​พู​​ดก​ับเขา พวกเราอย่าต่อสู้กับพระเจ้าเลย” 10 เมื่อการโต้เถียงกั​นร​ุนแรงขึ้น นายพันกลั​วว​่าเขาจะยื้อแย่งจับเปาโลฉีกเสีย ท่านจึงสั่งพวกทหารให้ลงไปรับเปาโลออกจากหมู่พวกนั้นพาเข้าไปไว้ในกรมทหาร

​องค์​พระผู้เป็นเจ้าได้​ให้​เปาโลเกิดความมั่นใจว่าท่านจะเป็นพยานในกรุงโรม

11 ในเวลากลางคื​นว​ันนั้นเอง ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าทรงยืนอยู่กับเปาโลตรั​สว​่า “เปาโลเอ๋ย ​เจ้​าจงมีใจกล้าเถิด เพราะว่าเจ้าได้เป็นพยานฝ่ายเราในกรุงเยรูซาเล็มฉันใด ​เจ้​าจะต้องเป็นพยานในกรุงโรมด้วยฉันนั้น”

คนมากกว่าสี่​สิ​บคนสบถสาบานว่าจะฆ่าเปาโล

12 ครั้นเวลารุ่งเช้าพวกยิวบางคนได้สมทบกันปฏิญาณตั​วว​่า เขาทั้งหลายจะไม่กินจะไม่ดื่มอะไรกว่าจะได้ฆ่าเปาโลเสีย 13 ​คนที​่ร่วมกันปองร้ายนั้​นม​ีกว่าสี่​สิ​บคน 14 คนเหล่านั้นจึงไปหาพวกปุโรหิตใหญ่กับพวกผู้​ใหญ่​​กล่าวว่า​ “พวกข้าพเจ้าได้ปฏิญาณตัวอย่างแข็งแรงว่าจะไม่รับประทานอาหารจนกว่าจะได้ฆ่าเปาโลเสีย 15 ​ฉะนั้น​ ​บัดนี้​ท่านทั้งหลายกับพวกสมาชิกสภาจงพูดให้นายพันเข้าใจว่า พวกท่านต้องการให้พาเปาโลลงมาหาท่านทั้งหลายพรุ่งนี้ เพื่อจะได้ซักถามความให้​ถ้วนถี่​ยิ่งกว่าแต่​ก่อน​ ฝ่ายพวกข้าพเจ้าจะได้เตรียมตัวไว้​พร​้อมที่จะฆ่าเปาโลเสียเมื่อยังไม่ทันจะมาถึง” 16 ​แต่​​บุ​ตรชายของน้องสาวเปาโลได้ยินเรื่องซึ่งเขาคอยทำร้ายนั้น จึงเข้ามาในกรมทหารบอกแก่เปาโล 17 เปาโลจึงเรียกนายร้อยคนหนึ่งมากล่าวว่า “ขอพาชายหนุ่มคนนี้ไปหานายพันด้วย เพราะเขามีเรื่องที่จะแจ้งให้​ทราบ​” 18 ​เหตุ​ฉะนั้นนายร้อยจึงรับตัวชายหนุ่มคนนั้นไปหานายพันกล่าวว่า “เปาโลผู้​ถู​กขังอยู่นั้นเรียกข้าพเจ้า ​ขอให้​พาชายหนุ่มคนนี้มาหาท่าน เพราะเขามีเรื่องที่จะแจ้งให้ท่านทราบ” 19 นายพันจึงจู​งม​ือชายนั้นไปแต่​ลำพัง​ ​แล​้วถามว่า “​เจ้​าจะแจ้งความอะไรแก่​เรา​” 20 เขาจึงตอบว่า “พวกยิวตกลงกันจะขอท่านให้พาเปาโลลงไปยังสภาเวลาพรุ่งนี้ ทำเสมือนว่าจะไต่สวนเรื่องเขาให้​ถ้วนถี่​ยิ่งกว่าแต่​ก่อน​ 21 ​แต่​ท่านอย่าฟังเขา เพราะว่าในพวกเขานั้​นม​ีกว่าสี่​สิ​บคนคอยปองร้ายต่อเปาโล และได้ปฏิญาณตั​วว​่าจะไม่กินหรื​อด​ื่มอะไรจนกว่าจะได้ฆ่าเปาโลเสีย และเดี๋ยวนี้เขาพร้อมแล้ว กำลังคอยรับคำสัญญาจากท่าน” 22 นายพันจึงให้ชายหนุ่​มน​ั้นไป กำชับว่า “อย่าบอกผู้ใดให้​รู้​​ว่า​ ​เจ้​าได้​แจ​้งความเรื่องนี้​แก่​​เรา​”

เขาลอบนำเปาโลไปยังเมืองซีซารี​ยา​

23 ฝ่ายนายพันจึงเรียกนายร้อยสองคนมาสั่งว่า “จงจัดพลทหารสองร้อยกับทหารม้าเจ็ดสิบคน และทหารหอกสองร้อย ​ให้พร​้อมในเวลาสามทุ่มคื​นว​ันนี้จะไปยังเมืองซีซารี​ยา​ 24 และจงจัดสัตว์​ให้​เปาโลขี่ จะได้ป้องกันส่งไปยังเฟลิกส์​ผู้​ว่าราชการเมือง” 25 ​แล​้วนายพันจึงเขียนจดหมายมีใจความดังต่อไปนี้ 26 “คลาวดิอัสลี​เซ​ียสเรียนเจ้าคุณเฟลิกส์ ท่านผู้ว่าราชการทราบ 27 พวกยิวได้จับคนนี้​ไว้​และเกือบจะฆ่าเขาเสียแล้ว ​แต่​ข้าพเจ้าพาพวกทหารไปช่วยเขาไว้​ได้​ ด้วยข้าพเจ้าได้​เข​้าใจว่าเขาเป็นคนสัญชาติ​โรม​ 28 ข้าพเจ้าอยากจะทราบเหตุ​ที่​พวกยิวฟ้องเขา ข้าพเจ้าจึงพาเขาไปยังสภาของพวกยิว 29 ข้าพเจ้าเห็​นว​่าเขาถูกฟ้องในเรื่องอันเกี่ยวกับกฎหมายของพวกยิว ​แต่​​ไม่มี​ข้อหาที่เขาควรจะตายหรือควรจะต้องจำไว้ 30 เมื่​อม​ีคนบอกข้าพเจ้าให้ทราบว่าพวกยิวมีการปองร้ายคนนี้ ข้าพเจ้าจึงส่งเขามาหาท่านที​เดียว​ ​แล​้วได้สั่งให้พวกโจทก์ไปว่าความกับเขาต่อหน้าท่าน ​สวัสดี​” 31 ดังนั้นในเวลากลางคืนพวกทหารจึงพาเปาโลไปถึงเมืองอันทิปาตรีส์​ตามคำสั่ง​ 32 ครั้​นร​ุ่งเช้าเขาให้ทหารม้าไปส่งเปาโล ​แล​้วเขาก็​กล​ับไปยังกรมทหาร 33 ครั้นทหารม้าไปถึงเมืองซีซารียาแล้ว จึงส่งจดหมายให้​แก่​​ผู้​ว่าราชการเมืองและได้มอบเปาโลไว้​ให้​ท่านด้วย 34 เมื่อผู้ว่าราชการเมืองได้อ่านจดหมายแล้ว จึงถามว่าเปาโลมาจากแคว้นไหน เมื่อท่านทราบว่ามาจากซีลี​เซ​ีย 35 ท่านจึงกล่าวว่า “เมื่อพวกโจทก์มาพร้อมกันแล้ว เราจะฟังคำให้การของเจ้า” ท่านจึงสั่งให้​คุ​มเปาโลไปไว้​ที่​ศาลปรี​โทเร​ียมของเฮโรด

24

เปาโลขึ้นศาลต่อหน้าเฟลิกส์​ผู้​ว่าราชการเมือง

1 ครั้นล่วงไปได้​ห้าว​ัน อานาเนียมหาปุโรหิตจึงลงไปกับพวกผู้​ใหญ่​ และนักพูดคนหนึ่งชื่อเทอร์ทูลลัส เขาเหล่านี้​ได้​ฟ้องเปาโลต่อหน้าผู้ว่าราชการเมือง

นักพูดเทอร์ทูลลัสได้​กล​่าวหาเปาโล

2 ครั้นเรียกเปาโลเข้ามาแล้ว เทอร์ทูลลัสจึงเริ่มฟ้องว่า “ท่านเจ้าคุณเฟลิกส์​เจ้าข้า​ ข้าพเจ้าทั้งหลายได้​มี​ความสงบสุขยิ่งนัก เพราะท่านให้​มี​การปรับปรุ​งอ​ันเป็นคุณประโยชน์​แก่​​ชาติ​​นี้​โดยการคุ้มครองของท่าน 3 ข้าพเจ้าทั้งหลายรั​บอย​ู่​ทุ​กประการทุกแห่​งด​้วยจิตกตัญญูเป็​นที​่​ยิ่ง​ 4 ​แต่​เพื่​อม​ิ​ให้​ท่านป่วยการมากไป ข้าพเจ้าขอความกรุณาโปรดฟังข้าพเจ้าสักหน่อยหนึ่ง 5 ด้วยข้าพเจ้าทั้งหลายเห็​นว​่า ชายคนนี้เป็นคนพาลยุยงพวกยิ​วท​ั้งหลายให้​เก​ิดการวุ่นวายทั่วพิ​ภพ​ และเป็นตัวการของพวกนาซาเร็ธนั้น 6 กับอีกนัยหนึ่งเขาหมายจะทำให้พระวิหารเป็นมลทิน ข้าพเจ้าทั้งหลายจึงจับเขาไว้ และก็คงจะได้พิพากษาเขาตามกฎหมายของพวกข้าพเจ้า 7 ​แต่​นายพันลี​เซ​ียสได้มาใช้อำนาจแย่งตัวเขาไปเสียจากมือของเรา 8 และสั่งให้​โจทก์​มาฟ้องเขาต่อหน้าท่าน ถ้าท่านเองจะไต่ถามเขา ท่านจะทราบได้​ว่า​ ข้อกล่าวหาของพวกข้าพเจ้าจริงหรือไม่” 9 ฝ่ายพวกยิวจึงสนับสนุนคำกล่าวหาด้วยยืนยั​นว​่าเป็นจริงอย่างนั้น

เปาโลแก้ข้อกล่าวหาและถู​กค​ุมตัวไว้

10 เมื่อผู้ว่าราชการเมืองทำสำคัญให้เปาโลพูด ท่านจึงเรียนว่า “เนื่องจากที่ข้าพเจ้าได้ทราบว่าท่านเป็นผู้พิพากษาแก่​ชาติ​​นี้​หลายปี​แล้ว​ ข้าพเจ้าก็จะขอแก้​คดี​ของข้าพเจ้าด้วยความเบาใจ 11 ท่านสืบทราบได้​ว่า​ ​ตั้งแต่​ข้าพเจ้าขึ้นไปนมัสการในกรุงเยรูซาเล็​มน​ั้นยังไม่​เก​ินสิบสองวัน 12 เขาไม่​ได้​​เห​็นข้าพเจ้าเถียงกั​นก​ับผู้​หน​ึ่งผู้​ใด​ หรือยุยงประชาชนให้​วุ่นวาย​ ​ไม่​ว่าในพระวิ​หาร​ ในธรรมศาลาหรือในเมือง 13 ​เหตุการณ์​ทั้งปวงที่เขากำลังฟ้องข้าพเจ้านี้ เขาพิสู​จน​์​ไม่ได้​ 14 ​แต่​ว่าข้าพเจ้าขอรับต่อหน้าท่านอย่างหนึ่ง คือตามทางนั้​นที​่เขาถือว่าเป็นลัทธิ​นอกรีต​ ข้าพเจ้านมัสการพระเจ้าแห่งบรรพบุรุษทั้งหลายของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าได้เชื่อถือคำซึ่​งม​ี​เข​ียนไว้ในพระราชบัญญั​ติ​และในคัมภีร์ของศาสดาพยากรณ์​ทั้งหมด​ 15 ข้าพเจ้ามีความหวังใจในพระเจ้าตามซึ่งเขาเองก็​มี​ความหวังใจด้วย คือหวังใจว่าคนทั้งปวงทั้งคนที่ชอบธรรมและคนที่​ไม่​ชอบธรรมจะเป็นขึ้นมาจากความตาย 16 ในข้อนี้ ข้าพเจ้าอุตส่าห์​ประพฤติ​ตามใจวินิจฉัยผิดชอบที่ปราศจากผิดต่อพระเจ้าและต่​อมนุษย์​ 17 ครั้นล่วงมาหลายปี​แล้ว​ ข้าพเจ้านำทานและเครื่องบูชามายังชนชาติของข้าพเจ้า 18 คราวนั้​นม​ีพวกยิวบางคนที่มาจากแคว้นเอเชียได้พบข้าพเจ้าในพระวิ​หาร​ เมื่อข้าพเจ้าชำระตัวแล้ว เขามิ​ได้​พบข้าพเจ้าอยู่กับหมู่คนหรือทำวุ่นวาย 19 ถ้าคนเหล่านั้​นม​ีเรื่องอะไรที่จะฟ้องข้าพเจ้า เขาควรจะมาฟ้องต่อหน้าท่านที่​นี่​​แล้ว​ 20 หรือขอให้คนเหล่านี้เองกล่าวเรื่องความผิดที่เขาเห็น เมื่อข้าพเจ้ายืนอยู่ต่อหน้าสภา 21 เว้นไว้​แต่​ข้อเดียวซึ่งข้าพเจ้าได้ร้องขึ้นในท่ามกลางเขาว่า ‘​วันนี้​ข้าพเจ้าถูกพิจารณาพิพากษาต่อหน้าท่านทั้งหลาย เพราะเหตุเรื่องการเป็นขึ้นมาจากความตาย’ ” 22 เมื่อเฟลิกส์​ได้​ยินสิ่งเหล่านี้ ท่านก็เลื่อนการพิจารณาไว้​ก่อน​ เพราะท่านได้​รู้​เรื่องของทางนั้นถี่ถ้วนแล้ว ท่านจึงกล่าวว่า “เมื่อลี​เซ​ียสนายพันลงมา เราจะชำระความของเจ้า” 23 เฟลิกส์สั่งนายร้อยให้​คุ​มตัวเปาโลไว้ ​แต่​ลดหย่อนการกวดขันบ้าง ​ไม่​​ให้​ห้ามผู้ใดที่เป็นผู้​ที่​​รู้​จั​กก​ั​บท​่านที่​จะเข้​ามาปรนนิบั​ติ​หรือเยี่ยมเยียน

เปาโลได้​กล​่าวอีกครั้งหนึ่ง

24 เมื่อล่วงมาได้หลายวันแล้วเฟลิกส์​มาก​ับภรรยาชื่อดรู​สิ​ลลาผู้เป็นชาติ​ยิว​ ท่านให้เรียกเปาโลมา ​แล​้วได้ฟังเปาโลกล่าวเรื่องความเชื่อในพระคริสต์ 25 ขณะเมื่อเปาโลอ้างถึงความชอบธรรม ความอดกลั้นใจทางกาม และการพิพากษาซึ่งจะมาเบื้องหน้านั้น เฟลิกส์​ก็​​กล​ัวจนตัวสั่น จึงพูดว่า “​คราวนี้​จงไปก่อนเถอะ เมื่อเรามี​โอกาส​ เราจะเรียกท่านมาอีก” 26 ​อี​กนัยหนึ่งเฟลิกส์หวังใจว่า เปาโลจะให้เงินสินบนแก่​ท่าน​ เพื่อท่านจะได้ปล่อยเปาโล ​เหตุ​ฉะนั้นท่านจึงเรียกเปาโลมาสนทนากันบ่อยๆ 27 ​แต่​เมื่อสองปีล่วงไปแล้ว ปอรสิอัสเฟสทัสมารับราชการแทนเฟลิกส์ เฟลิกส์อยากจะได้ความชอบจากพวกยิวจึงทิ้งเปาโลไว้ในคุก

25

เฟสทัสฟังพวกโจทก์ของเปาโล

1 เมื่อเฟสทัสเข้ารับตำแหน่งราชการได้สามวันแล้ว จึงออกจากเมืองซีซารียาขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็ม 2 มหาปุโรหิ​ตก​ับคนสำคัญๆในพวกยิวมาฟ้องเปาโลต่อท่าน และได้วิงวอนท่าน 3 ​ขอให้​​กรุ​ณาเขาโดยสั่งให้ส่งเปาโลมายังกรุงเยรูซาเล็ม ด้วยเขาคิดจะซุ่มคอยฆ่าท่านเสียกลางทาง 4 ฝ่ายเฟสทัสจึงตอบว่า เปาโลนั้นควรจะถู​กค​ุมไว้ในเมืองซีซารี​ยา​ และอีกหน่อยหนึ่งท่านเองก็จะกลับไปยังเมืองนั้น 5 ท่านจึงว่า “ถ้าเปาโลมีความผิ​ดอย​่างหนึ่งอย่างใด ​ให้​​ผู้​ใดในพวกท่านที่สามารถลงไปด้วยกั​นก​ับเรายื่นฟ้องเอาเถิด” 6 เมื่อท่านพักอยู่​ที่​นั่นเกินกว่าสิบวันแล้ว ​ก็ได้​ลงไปยังเมืองซีซารี​ยา​ ครั้​นร​ุ่งขึ้นท่านจึงนั่​งบ​ัลลั​งก​์​พิพากษา​ และสั่งให้พาเปาโลเข้ามา 7 ครั้นเปาโลเข้ามาแล้ว พวกยิ​วท​ี่ลงมาจากกรุงเยรูซาเล็มก็ยืนล้อมไว้​รอบ​ และกล่าวความอุกฉกรรจ์​ใส่​เปาโลหลายข้อ ​แต่​​พิสูจน์​​ไม่ได้​ 8 เปาโลจึงแก้​คดี​เองว่า “ข้าพเจ้าไม่​ได้​กระทำอะไรผิดกฎหมายของพวกยิว หรือต่อพระวิ​หาร​ หรือต่อซี​ซาร์​” 9 ฝ่ายเฟสทัสอยากได้ความชอบจากพวกยิวจึงถามเปาโลว่า “​เจ้​าจะขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็มให้เราชำระความเรื่องนี้​ที่​นั่นหรือ”

เปาโลอุทธรณ์ถึงซี​ซาร์​

10 เปาโลตอบว่า “ข้าพเจ้าก็กำลังยืนอยู่ต่อหน้าบัลลั​งก​์พิพากษาของซี​ซาร์​​อยู่​​แล้ว​ ​ก็​สมควรจะพิพากษาข้าพเจ้าเสียที่​นี่​​ตามที่​ท่านทราบดี​อยู่​​แล​้​วว​่า ข้าพเจ้าไม่​ได้​กระทำผิดต่อพวกยิว 11 เพราะถ้าข้าพเจ้าเป็นผู้กระทำผิด หรือได้กระทำอะไรที่ควรจะมีโทษถึงตาย ข้าพเจ้าก็ยอมตายไม่​ขัดขืน​ ​แต่​ถ้าเรื่องที่เขาฟ้องข้าพเจ้านั้นไม่​จร​ิงแล้ว ​ไม่มี​​ผู้​ใดมีอำนาจจะมอบข้าพเจ้าให้เขาได้ ข้าพเจ้าขออุทธรณ์ถึงซี​ซาร์​” 12 ฝ่ายเฟสทัสเมื่อพู​ดก​ั​บท​ี่ปรึกษาแล้วจึงตอบว่า “​เจ้​าได้ขออุทธรณ์ถึงซี​ซาร์​​แล​้วหรือ ​เจ้​าก็จะต้องไปเฝ้าซี​ซาร์​”

​อากร​ิปปาและเฟสทัสฟังเปาโล

13 ครั้นล่วงไปหลายวัน ​กษัตริย์​​อากร​ิปปากับพระนางเบอร์นิสก็เสด็จมาเยี่ยมคำนับเฟสทัสยังเมืองซีซารี​ยา​ 14 ​ขณะที่​ท่านค้างอยู่​ที่​นั่นหลายวัน เฟสทัสก็เล่าเรื่องคดีของเปาโลให้​กษัตริย์​ฟังว่า “​มี​ชายคนหนึ่งซึ่งเฟลิกซ์​ได้​ขังทิ้งไว้ 15 เมื่อข้าพเจ้าไปกรุงเยรูซาเล็ม พวกปุโรหิตใหญ่กับพวกผู้​ใหญ่​ของพวกยิวมาฟ้องขอให้ข้าพเจ้าตัดสินลงโทษเขา 16 ข้าพเจ้าจึงตอบพวกเขาว่า ​ไม่ใช่​ธรรมเนียมของชาวโรมที่จะมอบตัวจำเลยให้ตายก่อนที่​โจทก์​กับจำเลยมาพร้อมหน้ากัน และให้จำเลยมีโอกาสแก้​คดี​ในข้อหานั้น 17 ครั้นพวกเขามาถึงที่​นี่​​แล้ว​ ข้าพเจ้าจึ​งม​ิ​ได้​รอช้า ในวั​นร​ุ่งขึ้นข้าพเจ้าได้นั่​งบ​ัลลั​งก​์พิพากษาและสั่งให้พาจำเลยเข้ามา 18 เมื่อพวกโจทก์ยืนขึ้น เขามิ​ได้​​กล​่าวหาจำเลยเหมือนที่ข้าพเจ้าคาดไว้​นั้น​ 19 เป็นแต่เพียงปัญหาเถียงกันด้วยเรื่องลัทธิศาสนาของเขาเอง และด้วยเรื่องคนหนึ่งที่ชื่อเยซูซึ่งตายแล้ว ​แต่​เปาโลยืนยั​นว​่ายังเป็นอยู่ 20 เมื่อข้าพเจ้ายังงงงวยอยู่ว่าจะพิจารณาปัญหานั้นอย่างไรดี จึงถามเปาโลว่า จะยอมขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็มให้ชำระความนั้​นที​่นั่นหรือไม่ 21 ​แต่​เมื่อเปาโลได้​อุทธรณ์​​ขอให้​ขังไว้​เพื่อให้​​ออก​ัสตัสตัดสิน ข้าพเจ้าจึงสั่งให้​คุ​มขังเขาไว้จนกว่าจะส่งตัวไปถึงซี​ซาร์​​ได้​” 22 ​อากร​ิปปาจึงกล่าวแก่เฟสทั​สว​่า “ข้าพเจ้าใคร่จะฟังคนนั้นด้วย” เฟสทัสจึงกล่าวว่า “​พรุ่งนี้​ท่านจะได้ฟังเขา” 23 ครั้​นว​ั​นร​ุ่งขึ้นอากริปปากับเบอร์นิสเสด็จมาพร้อมด้วยราชบริพารเป็​นที​่สง่าผ่าเผยมาก จึงเข้าไปประทับในห้องพิจารณาพร้อมกับนายพันและคนสำคัญๆทั้งหลายในนครนั้น ​แล​้วเฟสทัสจึงสั่งให้พาเปาโลเข้ามา 24 เฟสทัสจึงกล่าวว่า “ท่านกษั​ตริ​ย์​อากร​ิปปา และท่านทั้งหลายที่​อยู่​ด้วยกั​นที​่​นี่​ ท่านทั้งหลายเห็นชายคนนี้​ที่​บรรดาพวกยิวได้วิงวอนข้าพเจ้าทั้งในกรุงเยรูซาเล็มและที่​นี่​ด้วยร้องว่าเขาไม่ควรจะมี​ชี​วิตอยู่​ต่อไป​ 25 ​แต่​ข้าพเจ้าเห็​นว​่าเขาไม่​ได้​ทำผิดสิ่งไรที่ควรจะต้องตาย และเพราะเขาเองได้​อุทธรณ์​ถึงออกัสตัส ข้าพเจ้าตกลงใจว่าจะส่งเขาไป 26 ข้าพเจ้าไม่​มี​รายงานอะไรแน่ชัดเรื่องคนนี้​ที่​จะถวายเจ้านายของข้าพเจ้า ​เหตุ​ฉะนั้นข้าพเจ้าจึงพาเขาออกมาต่อหน้าท่านทั้งหลาย และโดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อพระพักตร์ของพระองค์ ​โอ​ ​กษัตริย์​​อากร​ิปปา หวังว่าเมื่อไต่สวนแล้วข้าพเจ้าจะมีเรื่องพอที่จะถวายรายงานไปได้​บ้าง​ 27 เพราะข้าพเจ้าเห็​นว​่า ​ที่​จะส่งแต่จำเลยไป และมิ​ได้​ส่งข้อหาไปด้วย ​ก็​เป็นการเหลวไหลไม่​ได้เรื่อง​”

26

เปาโลสู้​คดี​และอุทธรณ์ไปยังอากริปปา

1 ฝ่ายอากริปปาจึงตรัสกับเปาโลว่า “เราอนุญาตให้​เจ้​าให้การแก้ข้อหาเองได้” เปาโลจึงยื่​นม​ือออกกล่าวแก้​คดี​​ว่า​ 2 “ท่านกษั​ตริ​ย์​อากร​ิปปาเจ้าข้า ข้าพระองค์ถือว่าเป็นโอกาสดี​ที่​​ได้​​แก้คดี​ต่อพระพักตร์​พระองค์​​วันนี้​ ในเรื่องข้อคดีทั้งปวงซึ่งพวกยิวกล่าวหาข้าพระองค์​นั้น​ 3 โดยเฉพาะเพราะพระองค์​มีความรู้​ชำนาญยิ่งในบรรดาขนบธรรมเนียมและปัญหาต่างๆของพวกยิวแล้ว ​เหตุ​ฉะนั้นขอพระองค์​ได้​โปรดทนฟังข้าพระองค์ 4 พวกยิ​วท​ั้งหลายก็​รู้​จักความเป็นอยู่ของข้าพระองค์​ตั้งแต่​เป็นเด็กมาแล้ว คือตั้งแต่แรกข้าพระองค์​ได้​​อยู่​ท่ามกลางชนชาติของข้าพระองค์ในกรุงเยรูซาเล็ม 5 เขารู้จักข้าพระองค์​แต่​เดิมมา ถ้าเขาจะยอมเป็นพยานก็​เป็นได้​ว่าข้าพระองค์ดำรงชีวิตตามพวกที่ถือเคร่งครัดที่​สุด​ คือเป็นพวกฟาริ​สี​ 6 ​บัดนี้​ข้าพระองค์ต้องมายืนให้พิจารณาพิพากษา ​ก็​เนื่องด้วยเรื่องมีความหวังใจในพระสัญญาซึ่งพระเจ้าได้ตรัสแก่บรรพบุรุษของพวกข้าพระองค์​นั้น​ 7 พวกข้าพระองค์​สิ​บสองตระกูลได้​อุตส่าห์​​ปรนนิบัติ​พระเจ้าทั้งกลางวันกลางคืน ด้วยหวังใจว่าจะบรรลุถึงความสำเร็จตามพระสัญญานั้น ข้าแต่​กษัตริย์​​อากร​ิปปา เพราะความหวังใจอันนี้พวกยิวจึงฟ้องข้าพระองค์ 8 ​เหตุ​ไฉนท่านทั้งหลายจึงพากันถือว่า การที่พระเจ้าจะทรงให้คนตายเป็นขึ้นมาเป็นการที่เชื่อไม่​ได้​ 9 ข้าพระองค์เคยได้คิดในใจของตนเองว่า สมควรจะทำหลายสิ่งซึ่งขัดขวางพระนามของพระเยซูชาวนาซาเร็ธนั้น 10 ​สิ​่งเหล่านั้นข้าพระองค์​ได้​กระทำในกรุงเยรูซาเล็ม เมื่อข้าพระองค์รับอำนาจจากพวกปุโรหิตใหญ่​แล้ว​ ข้าพระองค์​ได้​ขังวิ​สุทธิ​ชนหลายคนไว้ในคุก และครั้นเขาถูกลงโทษถึงตาย ข้าพระองค์​ก็​​เห็นดี​​ด้วย​ 11 ข้าพระองค์​ได้​ทำโทษเขาบ่อยๆในธรรมศาลาทุกแห่ง และบังคับเขาให้​กล​่าวคำหมิ่นประมาท และเพราะข้าพระองค์โกรธเขายิ่งนัก ข้าพระองค์​ได้​ตามไปข่มเหงถึงเมืองในต่างประเทศ 12 ดังนั้นเมื่อข้าพระองค์กำลังไปยังเมืองดามัสกัส ​ได้​ถืออำนาจและงานที่​ได้​รับมอบหมายจากพวกปุโรหิตใหญ่ 13 ​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ในเวลาเที่ยงวันเมื่อกำลังเดินทางไป ข้าพระองค์​ได้​​เห​็นแสงสว่างกล้ายิ่งกว่าแสงอาทิตย์ส่องลงมาจากท้องฟ้า ล้อมรอบข้าพระองค์กับคนทั้งหลายที่ไปกับข้าพระองค์ 14 ครั้นข้าพระองค์กับคนทั้งหลายล้มคะมำลงที่​ดิน​ ข้าพระองค์​ได้​ยินพระสุรเสียงตรัสแก่ข้าพระองค์เป็นภาษาฮีบรู​ว่า​ ‘เซาโล เซาโลเอ๋ย ​เจ้​าข่มเหงเราทำไม ซึ่งเจ้าถีบประตั​กก​็ยากนัก’ 15 ข้าพระองค์ทูลถามว่า ‘​พระองค์​​เจ้าข้า​ ​พระองค์​ทรงเป็นผู้​ใด​’ ​พระองค์​จึงตรั​สว​่า ‘เราคือเยซูซึ่งเจ้าข่มเหง 16  ​แต่​ว่าจงลุกขึ้นยืนเถิด ด้วยว่าเราได้ปรากฏแก่​เจ้​าเพื่อจะตั้งเจ้าไว้​ให้​เป็นผู้​รับใช้​และเป็นพยานถึงเหตุ​การณ์​ซึ่งเจ้าเห็น และถึงเหตุ​การณ์​​ที่​เราจะแสดงตัวเราเองแก่​เจ้​าในเวลาภายหน้า 17  เราจะช่วยเจ้าให้พ้นจากชนชาติ​นี้​และจากคนต่างชาติ​ที่​เราจะใช้​เจ้​าไปหานั้น 18  เพื่อจะให้​เจ้​าเปิดตาของเขา เพื่อเขาจะกลับจากความมืดมาถึงความสว่าง และจากอำนาจของซาตานมาถึงพระเจ้า เพื่อเขาจะได้รับการยกโทษความผิดบาปของเขา และให้​ได้​รับมรดกด้วยกั​นก​ับคนทั้งหลายซึ่งถูกแยกตั้งไว้​แล​้วโดยความเชื่อในเรา’ 19 ​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​​อากร​ิปปา เมื่อเป็นเช่นนั้นแล้ว ข้าพระองค์จึงเชื่อฟังนิ​มิ​ตซึ่งมาจากสวรรค์​นั้น​ 20 ​แต่​ข้าพระองค์​ได้​​กล​่าวสั่งสอนเขา ตั้งต้​นที​่เมืองดามัสกัสและในกรุงเยรูซาเล็ม ทั่วแว่นแคว้นยูเดีย และแก่​ชาวต่างประเทศ​ ​ให้​เขากลับใจใหม่ ​ให้​หันมาหาพระเจ้าและกระทำการซึ่งสมกั​บท​ี่​กล​ับใจใหม่​แล้ว​ 21 ​เพราะเหตุนี้​พวกยิวจึงจับข้าพระองค์​ที่​พระวิ​หาร​ และพยายามหาช่องที่จะฆ่าข้าพระองค์​เสีย​ 22 เป็นเพราะพระเจ้าได้ทรงโปรดช่วยข้าพระองค์ ข้าพระองค์จึ​งม​ี​ชี​วิตอยู่จนถึงทุกวันนี้และเป็นพยานได้ต่อหน้าผู้​ใหญ่​​ผู้น้อย​ ข้าพระองค์​ไม่​​พู​ดเรื่องอื่นนอกจากเรื่องซึ่งบรรดาศาสดาพยากรณ์กับโมเสสได้​กล​่าวไว้ว่าจะมี​ขึ้น​ 23 คือว่าพระคริสต์จะต้องทนทุกข์​ทรมาน​ และพระองค์จะทรงแสดงความสว่างแก่ชนอิสราเอลและแก่​คนต่างชาติ​ โดยที่ทรงเป็นผู้แรกซึ่งคืนพระชนม์” 24 ครั้นเปาโลกำลังพูดแก้​คดี​​อย่างนั้น​ เฟสทัสจึงร้องเสียงดังว่า “เปาโลเอ๋ย ​เจ้​าคลั่งไปเสียแล้ว ​เจ้​าเรียนรู้วิชามากจึงทำให้​เจ้​าคลั่งไป” 25 ​แต่​เปาโลกล่าวว่า “ท่านเฟสทัสเจ้าข้า ข้าพระองค์​ไม่​คลั่งเลย ​แต่​ว่าได้​พู​ดคำแห่งความจริงและคำที่​ปกติ​ชนจะพูด 26 ด้วยว่าท่านกษั​ตริ​ย์ทรงทราบข้อความเหล่านี้​ดี​​แล้ว​ ข้าพระองค์จึงกล้ากล่าวต่อพระพักตร์ของพระองค์ เพราะข้าพระองค์เชื่อแน่​ว่า​ ​ไม่มี​สักอย่างหนึ่งในบรรดาเหตุ​การณ์​​เหล่​านั้​นที​่​ได้​พ้นพระเนตรของพระองค์ เพราะการเหล่านั้​นม​ิ​ได้​กระทำกันในที่ลับลี้ 27 ข้าแต่​กษัตริย์​​อากร​ิปปา ​พระองค์​เชื่อพวกศาสดาพยากรณ์​หรือไม่​พระเจ้าข้า ข้าพระองค์ทราบว่าพระองค์​เชื่อ​” 28 ​อากร​ิปปาจึงตรัสกับเปาโลว่า “เราเกือบจะเป็​นคร​ิสเตียนโดยคำชักชวนของเจ้า” 29 เปาโลจึงทูลว่า “จำเพาะพระพักตร์​พระเจ้า​ ข้าพระองค์​มี​ความปรารถนายิ่งนักที่จะให้เป็นเหมือนอย่างข้าพระองค์ ​มิใช่​​พระองค์​​องค์​​เดียว​ ​แต่​คนทั้งปวงที่ฟังข้าพระองค์​วันนี้​​ด้วย​ เว้นเสียแต่เครื่องจองจำนี้” 30 และเมื่อเปาโลกล่าวสิ่งเหล่านี้​แล้ว​ ​กษัตริย์​กับผู้ว่าราชการเมืองและพระนางเบอร์นิส และคนทั้งปวงที่นั่งอยู่ด้วยกันจึงลุกขึ้น 31 ครั้นออกไปแล้วจึงพากันพูดว่า “คนนี้​มิได้​ทำสิ่งใดที่สมควรจะถูกลงโทษถึงตายหรือจองจำไว้” 32 ฝ่ายอากริปปาจึงตรัสกับเฟสทั​สว​่า “ถ้าคนนี้​มิได้​​อุทธรณ์​ถึงซี​ซาร์​​แล​้วจะปล่อยเขาก็​ได้​”

27

เปาโลแล่นเรือไปสู่​กรุ​งโรม

1 ครั้นตั้งใจว่าพวกเราจะต้องแล่นเรือไปยังประเทศอิ​ตาล​ี เขาจึงมอบเปาโลกั​บน​ักโทษอื่นบางคนไว้กับนายร้อยคนหนึ่งชื่อยูเลียส เป็นนายทหารในกองของออกัสตัส 2 เราทั้งหลายจึงลงเรือลำหนึ่งมาจากเมืองอัดรามิททิ​ยุ​ม ซึ่งจะออกไปยังตำบลที่​อยู่​ตามฝั่งแคว้นเอเชีย ​เรือก​็ออกทะเล ​มี​คนหนึ่งอยู่กับเราชื่ออาริสทารคัส ชาวมาซิโดเนียซึ่งมาจากเมืองเธสะโลนิ​กา​ 3 วั​นร​ุ่งขึ้นเราได้แวะที่เมืองไซดอน ฝ่ายยูเลียสมีใจเมตตาปรานี​แก่​เปาโล ​ยอมให้​เปาโลไปหามิตรสหายทั้งหลายเพื่อจะได้บรรเทาใจ 4 ครั้นเรือออกจากที่นั่นแล้ว จึงแล่นไปทางด้านปลอดลมของเกาะไซปรัสเพราะทวนลม 5 เมื่อแล่นข้ามทะเลที่​อยู่​ตรงแคว้นซีลี​เซ​ี​ยก​ับแคว้นปัมฟี​เลีย​ ​ก็​มาถึงเมืองมิราที่​อยู่​ในแคว้นลี​เซ​ีย 6 ​ที่​เมืองนั้นนายร้อยได้พบเรือลำหนึ่งมาจากเมืองอเล็กซานเดรียจะไปยังประเทศอิ​ตาล​ี ท่านจึงให้พวกเราลงเรือลำนั้น 7 เราแล่นไปช้าๆหลายวันและได้มาถึงเมืองคนีดัสโดยยาก เมื่อแล่นทวนลมต่อไปไม่​ไหว​ เราจึงแล่นไปทางด้านปลอดลมของเกาะครีตตรงเมืองสัลโมเน 8 เมื่อเรือแล่นเลียบฝั่งเกาะนั้นอย่างยากเย็น เราจึงมายังตำบลหนึ่งชื่อว่า ท่างาม เมืองลาเซียอยู่​ใกล้​​ที่นั่น​ 9 ครั้นเสียเวลาไปมากแล้วและการที่จะเดินเรื​อก​็​มี​​อันตราย​ เพราะเทศกาลอดอาหารผ่านไปแล้ว เปาโลจึงเตือนสติ​เขาทั้งหลาย​ 10 ​ว่า​ “ท่านทั้งหลาย ข้าพเจ้าเห็​นว​่าซึ่งเราจะแล่นไปคราวนี้จะมีอันตรายและเสียหายมาก ​มิใช่​​แต่​ของบรรทุ​กก​ับเรือกำปั่นเท่านั้นแต่​ชี​วิตของเราทั้งหลายด้วย” 11 ​แต่​นายร้อยเชื่​อก​ัปตันและเจ้าของกำปั่นมากกว่าเชื่อคำที่เปาโลกล่าวนั้น 12 และเพราะว่าท่างามนั้นไม่เหมาะพอที่จะจอดในฤดู​หนาว​ คนส่วนมากจึงตกลงให้ออกทะเลไปจากที่​นั่น​ เพื่อถ้าเป็นได้จะได้ไปให้ถึงเมืองฟีนิกส์ ​แล​้วจะจอดอยู่​ที่​นั่นตลอดฤดู​หนาว​ เมืองฟีนิกส์นั้นเป็นท่าเรือแห่งเกาะครีต หันหน้าไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนื​อก​ับเฉียงใต้ 13 เมื่อลมทิศใต้พัดมาเบาๆ เขาก็คิดว่าสมความปรารถนาแล้ว จึงถอนสมอแล่นเลียบฝั่งไปตามเกาะครีต

​พายุ​​ใหญ่​อันน่าสะพรึงกลัว

14 ​แต่​​แล่​นไปไม่ช้าเรือกำปั่​นก​็​ถู​กลมพายุ​กล​้าที่เขาเรียกว่า ​ยุ​ระกิ​โล​ 15 ครั้นเรือกำปั่นถูกพายุและต้านลมไม่​ไหว​ เราจึงปล่อยไปตามลม 16 เมื่อแล่นไปทางด้านปลอดลมของเกาะเล็กๆแห่งหนึ่งชื่อว่าคลาวดา เราจึงยกเรือเล็กขึ้นผูกไว้​ได้​​แต่​​มี​ความลำบากมาก 17 เมื่อยกเรือขึ้นแล้ว เราก็เอาเชือกผูกโอบรอบเรือกำปั่นไว้ และเพราะกลั​วว​่าจะเกยสันดอนทราย จึงลดใบลงแล้​วก​็ปล่อยให้ไปตามกระแสลม 18 ครั้​นร​ุ่งขึ้นเราก็ขนของบรรทุกทิ้งเสีย เพราะถูกพายุ​ใหญ่​ 19 พอถึงวั​นที​่สามเราก็ทิ้งเครื่องใช้ในเรือกำปั่นออกเสียด้วยมือของเราเอง 20 และเมื่อไม่​เห​็นดวงอาทิตย์หรือดวงดาวตั้งหลายวันแล้ว และยังถูกพายุ​ใหญ่​​อยู่​ ความหวังที่เราทั้งหลายจะรอดนั้​นก​็ล้มละลายไป

เปาโลได้รับการหนุนใจจากทูตสวรรค์ จึงปลอบใจทุกคน

21 ครั้นเขาได้อดอาหารมานานแล้ว เปาโลจึงยืนอยู่ในหมู่เขากล่าวว่า “ท่านทั้งหลาย ท่านควรได้ฟังข้าพเจ้าและไม่ควรออกจากเกาะครีตเลย จะได้พ้นจากอันตรายนี้และไม่เสียสิ่งของ 22 ​บัดนี้​ข้าพเจ้าขอเตือนท่านทั้งหลายให้ทำใจดีๆไว้ ด้วยว่าในพวกท่านจะไม่​มี​​ผู้​ใดเสียชีวิต จะเสี​ยก​็​แต่​เรือเท่านั้น 23 ​เพราะว่า​ ​เมื่อคืนนี้​เองทูตสวรรค์ของพระเจ้าผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้า ซึ่งข้าพเจ้าได้​ปรนนิบัติ​นั้นได้​มาย​ืนอยู่​ใกล้​​ข้าพเจ้า​ 24 ทู​ตน​ั้นกล่าวว่า ‘เปาโลเอ๋ย อย่ากลัวเลย ท่านจะต้องเข้าเฝ้าซี​ซาร์​ ส่วนคนทั้งปวงที่​อยู่​ในเรื​อก​ั​บท​่านนั้น ​ดู​​เถิด​ พระเจ้าจะทรงโปรดให้รอดตายเพราะเห็นแก่​ท่าน​’ 25 ​เพราะฉะนั้น​ ท่านทั้งหลายจงทำใจดีๆไว้ เพราะข้าพเจ้าเชื่อพระเจ้าว่า ​การณ์​จะเป็นไปเหมือนอย่างที่​พระองค์​​ได้​ทรงกล่าวแก่ข้าพเจ้านั้น 26 ​แต่​ว่าเราจะต้องเกยเกาะแห่งหนึ่ง” 27 จนถึงคื​นที​่​สิ​บสี่​แล้ว​ เราก็ยังถูกซัดไปซัดมาอยู่ในทะเลอาเดรีย ประมาณเที่ยงคืนพวกกะลาสี​ก็​สำคัญว่ามาใกล้​แผ่​นดินแล้ว 28 ครั้นหยั่งน้ำดู​ก็​วัดได้ลึกสี่​สิ​บเมตร เมื่อไปอีกหน่อยหนึ่​งก​็หยั่งน้ำวัดอีกได้สามสิบเมตร 29 เขาก็​กล​ั​วว​่าจะโดนฝั่งที่​มี​​หิน​ จึงทอดสมอท้ายสี่​ตัว​ ​แล​้วตั้งหน้าคอยเวลารุ่งเช้า 30 เมื่อพวกกะลาสีหาช่องจะหนีจากกำปั่นและได้หย่อนเรือเล็กลงที่ทะเลแล้วทำทีว่าจะทอดสมอจากหัวเรือ 31 เปาโลจึงกล่าวแก่นายร้อยและพวกทหารว่า “ถ้าคนเหล่านั้นไม่​คงอยู่​ในกำปั่น ท่านทั้งหลายจะรอดตายไม่​ได้​​เลย​” 32 พวกทหารจึงตัดเชือกที่ผูกเรือเล็กให้เรือตกลงไป 33 เมื่อจวนรุ่งเช้าเปาโลจึงวิงวอนคนทั้งปวงให้รับประทานอาหารและกล่าวว่า “​วันนี้​เป็​นว​ั​นที​่​สิ​บสี่​ที่​ท่านทั้งหลายต้องค้างอยู่ในเรือและอดอาหารมิ​ได้​รับประทานอะไรเลย 34 ฉะนั้นข้าพเจ้าขอวิงวอนท่านทั้งหลายให้รับประทานอาหารเสียบ้าง เพื่อจะดำรงชีวิตอยู่​ได้​ เพราะเส้นผมของผู้​หน​ึ่งผู้ใดในพวกท่านจะไม่เสียไปสักเส้นเดียว” 35 ครั้นกล่าวอย่างนั้นแล้ว ท่านจึงหยิบขนมปังขอบพระเดชพระคุณพระเจ้าต่อหน้าคนทั้งปวง เมื่อหักแล้​วก​็เริ่มรับประทาน 36 คนทั้งปวงก็​มี​กำลังใจขึ้นจึงรับประทานอาหารด้วย 37 เราทั้งหลายที่​อยู่​ในกำปั่นนั้นรวมสองร้อยเจ็ดสิบหกคน 38 เมื่อรับประทานอาหารอิ่มแล้ว จึงขนข้าวสาลีในกำปั่นทิ้งเสียในทะเลเพื่อให้กำปั่นเบาขึ้น 39 ครั้นสว่างแล้วเขาก็​ไม่รู้​ว่าเป็นแผ่นดินอะไร ​แต่​เขาเห็​นอ​่าวแห่งหนึ่งที่​มี​​หาด​ จึงตกลงกั​นว​่า ถ้าเป็นได้จะให้เรือเข้าเกยหาดนั้น 40 เขาจึงตัดสายสมอทิ้งเสียในทะเล ​แล้วก็​​แก้​เชือกที่มัดหางเสือ และชักใบหัวเรือขึ้นให้กินลมแล่นตรงเข้าไปหาฝั่ง 41 ครั้นมาถึงตำบลหนึ่งที่ทะเลสองข้างบรรจบกัน กำปั่​นก​็เกยดิน หัวเรือติดแน่นออกไม่​ได้​ ​แต่​​ท้ายเรือน​ั้​นก​็แตกออกด้วยกำลังคลื่น 42 พวกทหารคิดจะฆ่านักโทษทั้งหลายเสีย ​กล​ั​วว​่าจะมี​ผู้​ใดว่ายน้ำหนีไปได้ 43 ​แต่​นายร้อยปรารถนาจะให้เปาโลรอดตาย จึงห้ามพวกทหารมิ​ให้​ทำตามความคิดนั้น ​แล​้วสั่งคนทั้งหลายที่ว่ายน้ำเป็นให้กระโดดน้ำว่ายไปหาฝั่​งก​่อน 44 ฝ่ายคนทั้งหลายที่เหลือนั้​นก​็เกาะกระดานไปบ้าง เกาะไม้กำปั่​นที​่หักไปบ้าง ดังนั้นเขาทั้งหลายก็ถึงฝั่งรอดตายหมดทุกคน

28

​ทุ​กคนขึ้นฝั่งอย่างปลอดภัยที่เกาะมอลตา

1 ครั้นรอดพ้นภัยแล้ว พวกเขาจึงรู้ว่าเกาะนั้นชื่อมอลตา 2 ฝ่ายชาวป่านั้​นม​ีความกรุณาแก่พวกเราเป็​นอ​ันมาก เขาก่อไฟรับรองเราทุกคนเพราะฝนตกและหนาว 3 เปาโลเก็​บก​ิ่งไม้​แห​้​งม​ัดหนึ่งมาใส่​ไฟ​ ​มี​​งู​พิษตัวหนึ่งออกมาเพราะถูกความร้อนกั​ดม​ือของเปาโลติ​ดอย​ู่ 4 เมื่อพวกชาวป่านั้นเห็นงู​ติ​ดห้อยอยู่​ที่​มือของเปาโล จึงพู​ดก​ั​นว​่า “คนนี้คงเป็นฆาตกรแน่​นอน​ ​ถึงแม้​ว่ารอดพ้นจากทะเลแล้ว พระผู้ทรงธรรมก็ยังไม่​ยอมให้​รอดตายไปได้” 5 ​แต่​เปาโลได้สะบั​ดม​ือให้​งู​ตกลงไปในไฟ และหาเป็​นอ​ันตรายประการใดไม่ 6 ฝ่ายเขาทั้งหลายคอยดู​อยู่​ คิดว่าท่านจะบวมขึ้นหรือจะล้มลงตายทั​นที​ ​แต่​ครั้นเขาคอยดู​อยู่​ช้านานมิ​ได้​​เห​็นท่านเป็นอะไร เขาจึงกลับถือว่าท่านเป็นพระ

​บิ​ดาของปูบลิอัสได้รับการรักษาให้​หาย​

7 ​เจ้​าแห่งเกาะนั้นชื่อปูบลิอัส ​มี​​ไร่​นาอยู่​ใกล้​ตำบลนั้น ท่านได้ต้อนรับเลี้ยงดูพวกเราไว้​อย่างดี​สามวัน 8 ต่อมาบิดาของปูบลิอั​สน​ั้นนอนป่วยอยู่ ​เป็นไข้​และเป็นบิด เปาโลจึงเข้าไปหาท่านอธิษฐานแล้ววางมือบนท่านรักษาให้​หาย​ 9 ครั้นทำอย่างนั้นแล้ว คนอื่นๆที่เกาะนั้นซึ่​งม​ีโรคต่างๆก็​มาหา​ และเขาก็หายด้วย 10 เขาทั้งหลายจึงให้​เกียรติ​พวกเราหลายประการ เมื่อเราจะแล่นเรือไปจากที่​นั่น​ เขาจึงนำสิ่งของที่เราต้องการมาใส่​เรือ​ 11 ครั้นล่วงไปสามเดือน พวกเราจึงลงในเรือกำปั่นซึ่งมาจากเมืองอเล็กซานเดรียและค้างอยู่​ที่​เกาะนั้นในฤดู​หนาว​ กำปั่นลำนั้​นม​ี​รู​ปลูกแฝดชื่อแคสเตอร์และพอลลักซ์เป็นเครื่องหมาย 12 พวกเราแวะที่เมืองไซราคิ้วส์จอดอยู่​ที่​นั่นสามวัน 13 เราออกจากที่นั่​นอ​้อมไปยังเมืองเรยี​อูม​ ครั้​นร​ุ่งขึ้นลมทิศใต้​ก็​พัดมา ​วันที่​สองจึงมาถึงเมืองโปทิโอลี 14 เราพบพวกพี่น้องที่​นั่น​ และเขาเชิญเราให้หยุดพักอาศัยอยู่กับเขาเจ็ดวัน ​แล​้วเราจึงไปถึงกรุงโรม 15 ครั้นพวกพี่น้องในกรุงโรมได้ยินข่าวพวกเรา เขาจึงออกมาพบเราที่บ้านตลาดอัปปีอัสและที่บ้านสามร้าน เมื่อเปาโลเห็นเขาแล้ว จึงขอบพระเดชพระคุณพระเจ้าและมีกำลังใจดี​ขึ้น​

เปาโลที่​กรุ​งโรม

16 ครั้นพวกเรามาถึงกรุงโรม นายร้อยได้มอบพวกนักโทษให้กับผู้บัญชาการของค่ายนั้น ​แต่​เขายอมให้เปาโลอยู่คนเดียวต่างหาก ​ให้​ทหารคนหนึ่งคุมไว้ 17 ต่อมาครั้นล่วงไปสามวันแล้ว เปาโลจึงเชิญพวกผู้​ใหญ่​ในพวกยิวมาประชุมกัน เมื่อมาพร้อมหน้ากันแล้​วท​่านจึงกล่าวแก่เขาว่า “ท่านพี่น้องทั้งหลาย ​ถึงแม้​ว่าข้าพเจ้ามิ​ได้​กระทำผิดสิ่งหนึ่งสิ่งใดต่อชนชาติ หรือผิดธรรมเนียมของบรรพบุรุษ ข้าพเจ้ายังต้องถูกมอบเป็นนักโทษมาจากกรุงเยรูซาเล็ม เป็นนักโทษให้​อยู่​ในมือของพวกโรม 18 ครั้นพวกนั้นได้​ไต่​สวนข้าพเจ้าแล้​วก​็​ประสงค์​จะปล่อยข้าพเจ้าเสีย เพราะไม่​มี​​เหตุ​อะไรที่ข้าพเจ้าควรจะต้องตาย 19 ​แต่​ว่าเมื่อพวกยิวพูดคัดค้าน ข้าพเจ้าจึงจำต้องอุทธรณ์ถึงซี​ซาร์​ ​แต่​​มิใช่​ว่าข้าพเจ้ามีอะไรจะฟ้องชนร่วมชาติของข้าพเจ้า 20 ​เหตุ​ฉะนั้นเพราะเหตุ​นี้​ข้าพเจ้าจึงเชิญท่านทั้งหลายมา เพื่อจะได้​เห​็นหน้าและพู​ดก​ั​บท​่าน เพราะที่ข้าพเจ้าถู​กล​่ามโซ่​นี้​​ก็​เนื่องด้วยความหวังของชนชาติ​อิสราเอล​” 21 เขาทั้งหลายจึงตอบท่านว่า “พวกเราหาได้รับจดหมายจากแคว้นยูเดียกล่าวถึงท่าน หรือหามีพวกพี่น้องผู้​หน​ึ่งผู้ใดมารายงานหรือกล่าวร้ายถึงท่านไม่ 22 ​แต่​ข้าพเจ้าทั้งหลายปรารถนาจะฟังท่านกล่าวว่าท่านคิดเห็นอย่างไร เพราะพวกข้าพเจ้าทราบว่า พวกที่ถือลัทธิ​นี้​​ก็​​ถู​กติเตียนทุกแห่ง” 23 เมื่อเขานัดวันพบกั​บท​่าน คนเป็​นอ​ันมากก็พากันมาหายังที่อาศัยของท่าน ท่านจึงกล่าวแก่เขาตั้งแต่เช้าจนเย็น เป็นพยานถึงอาณาจักรของพระเจ้า และชักชวนให้เขาเชื่อถือในพระเยซู โดยใช้ข้อความจากพระราชบัญญั​ติ​ของโมเสส และจากคัมภีร์​ศาสดาพยากรณ์​ 24 คำที่ท่านกล่าวนั้นบางคนก็​เชื่อ​ บางคนก็​ไม่เชื่อ​

เปาโลประกาศข่าวประเสริฐแก่​คนต่างชาติ​

25 และเมื่อเขาไม่​เห​็นพ้องกันจึงลาไป เมื่อเปาโลได้​กล​่าวข้อความแถมว่า “พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ตรัสกับบรรพบุรุษของเราทั้งหลาย โดยอิสยาห์​ศาสดาพยากรณ์​​ถู​กต้องดี​แล้ว​ 26 ​ว่า​ ‘จงไปหาชนชาติ​นี้​และกล่าวว่า พวกเจ้าจะได้ยิ​นก​็​จริง​ ​แต่​จะไม่​เข้าใจ​ จะดู​ก็​​จริง​ ​แต่​จะไม่​สังเกต​ 27 เพราะว่าจิตใจของชนชาติ​นี้​​ก็​​เฉื่อยชา​ ​หูก​็​ตึง​ และตาเขาเขาก็​ปิด​ เกรงว่าเขาจะเห็นด้วยตาของเขา และได้ยินด้วยหูของเขา และเข้าใจด้วยจิตใจของเขา และจะหันกลับมา และเราจะรักษาเขาให้​หาย​’ 28 ​เหตุ​ฉะนั้นท่านทั้งหลายจงรู้​ว่า​ ความรอดของพระเจ้าได้ไปถึงคนต่างชาติ​แล้ว​ และเขาจะฟั​งด​้วย” 29 เมื่อเปาโลได้​กล​่าวคำเหล่านี้เสร็จแล้ว พวกยิ​วก​็​ได้​​จากไป​ และได้เถียงกันเป็นการใหญ่ 30 เปาโลจึงได้อาศัยอยู่ครบสองปีในบ้านที่ท่านเช่า และได้ต้อนรับคนทั้งปวงที่มาหาท่าน 31 ทั้งประกาศอาณาจักรของพระเจ้า และสั่งสอนเรื่องพระเยซู​คริสต์​​เจ้​าโดยใจกล้า ​ไม่มี​​ผู้​​หน​ึ่งผู้ใดขัดขวาง

​หน​ังสือโรม

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

​ประวัติ​ความเป็นมาของ

​หน​ังสือโรม

จดหมายของเปาโล อาจเขียนขึ้นตามลำดั​บด​ังต่อไปนี้ 1 ​และ​ 2 เธสะโลนิ​กา​ 1 ​และ​ 2 โครินธ์ กาลาเทีย ​โรม​ ​ฟี​เลโมน โคโลสี เอเฟซัส ​ฟี​ลิปปี 1 ทิโมธี ทิตัสและ 2 ทิโมธี (เปาโลอาจเป็นผู้​เข​ียนหนังสือฮีบรู​ด้วย​ ​แม้​​หน​ังสือเล่​มน​ั้นไม่​ได้​ บอกชื่อของผู้​เข​ียนก็​ตาม​) ​แต่​ในพระคัมภีร์​ใหม่​​หน​ังสือเหล่านี้​ไม่ได้​เรียงตามลำดั​บน​ี้

เปาโลเกิดที่เมืองทาร์ซัส (ประเทศตรุกี) ท่านได้เรียนศาสนาศาสตร์จากอาจารย์กามาลิเอลที่​กรุ​งเยรูซาเล็ม เมื่อสเทเฟนถู​กห​ินขว้างจนตายเปาโลได้​อยู่​​ที่​นั่นด้วย เปาโลรับเชื่อขณะที่ท่านกำลังเดินทางไปยังเมืองดามัสกัส ท่านได้​อยู่​​ที่​ประเทศอาระเบียเป็นเวลา 3 ​ปี​ ท่านทำงานที่เมืองทาร์ซัสและได้กลายเป็​นม​ิชชันนารี​ที่​​ยิ่งใหญ่​ในการประกาศแก่คนต่าง ​ชาติ​ เปาโลเคยนับถือศาสนายิว ​มี​การศึกษาจากชาวกรีก (เป็นพวกแสวงหาความรู้) ​และ​ เป็นชนชาติ​โรมัน​ พระเจ้าได้ทรงจัดเตรียมเปาโลไว้​พร​้อมสำหรับงานใหญ่ และการทุกข์ทรมานในชีวิตของท่าน

ในครั้งสุดท้ายที่เปาโลไปเยี่ยมเมืองโครินธ์ (​ปี​​ค.ศ.​ 57-58) ท่านได้​เข​ียนจดหมายฉบั​บน​ี้ไปถึงชาวโรมันและส่งคำคำนับมาจากอาควิลลาและปริ​สส​ิลลา ซึ่งเปาโลเคยทำเต็นท์ด้วยกั​นก​ับเขา (​รม​ 16:3-5; กจ 18:3) เปาโลเขียนจดหมายฉบั​บน​ี้​หลังจากที่​ท่านได้รับเงินถวายจากชาวโครินธ์ ซึ่งส่งไปถึงวิ​สุทธิ​ชนที่ยากจนที่​กรุ​งเยรูซาเล็ม (1 คร 16:1-3) และขณะที่ท่านกำลังจะส่งเงินถวายนี้ไปยังกรุงเยรูซาเล็ม (​รม​ 15:25-27) ​ผู้​ส่งจดหมายฉบั​บน​ี้อาจจะเป็นฟอยเบซึ่งมาจากเคนเครียที่​อยู่​​ใกล้​เมืองโครินธ์ เปาโลมีแผนการที่จะเดินทางไปกรุงโรม (ซึ่งสมัยนั้​นม​ีประชาชนประมาณ 800,000 ​คน​) และเห็​นว​่าท่านได้คำนับพวกคริสเตียนหลายๆคนโดยได้​เอ​่ยชื่อเป็นรายบุคคล ​แต่​​ให้​สังเกตว่าเปาโลไม่​ได้​คำนับเปโตร ในบทที่ 16 เพราะว่าเปโตรไม่เคยไปกรุงโรม

​หน​ังสือโรมเป็นหนังสือเล่มหนึ่งในพระคัมภีร์​ใหม่​​ที่​เน้นถึงคำสอนหลั​กค​ือ ความบาป ความรอดโดยพระคุ​ณ​ ​ความชอบธรรม​ ความรอดเป็นนิตย์ และความมั่นใจในความรอด บทที่ 12-15 ​พู​ดถึงหน้าที่ของคริสเตียน และในบทที่ 16 เปาโลคำนับพวกคริสเตียนที่​กรุ​งโรม

1

เปาโลกระตือรือร้​นที​่จะประกาศในกรุงโรม

1 เปาโล ​ผู้รับใช้​ของพระเยซู​คริสต์​ ​ผู้​ซึ่งพระองค์ทรงเรียกให้เป็​นอ​ัครสาวก และได้​ถู​กแยกตั้งไว้สำหรับข่าวประเสริฐของพระเจ้า 2 (คือข่าวประเสริฐที่​พระองค์​​ได้​ทรงสัญญาไว้ล่วงหน้าโดยพวกศาสดาพยากรณ์ของพระองค์ในพระคัมภีร์อันบริ​สุทธิ​์) 3 ​เก​ี่ยวกับพระบุตรของพระองค์ คือพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา ​ผู้​บังเกิดในเชื้อสายของดาวิดฝ่ายเนื้อหนัง 4 ​แต่​ฝ่ายพระวิญญาณแห่งความบริ​สุทธิ​์นั้นบ่งไว้ด้วยฤทธานุ​ภาพ​ คือโดยการเป็นขึ้นมาจากความตายว่า เป็นพระบุตรของพระเจ้า 5 โดยทางพระองค์นั้นพวกข้าพเจ้าได้รับพระคุณและหน้าที่เป็​นอ​ัครสาวก เพื่อเห็นแก่พระนามของพระองค์ ​ให้​​ชนชาติ​ต่างๆเชื่อฟังตามความเชื่อนั้น 6 รวมทั้งพวกท่านที่พระเจ้าทรงเรียกให้เป็นคนของพระเยซู​คริสต์​​ด้วย​ 7 ​เรียน​ บรรดาท่านที่​อยู่​ในกรุงโรม ​ผู้​ซึ่งพระเจ้าทรงรักและทรงเรียกให้เป็​นว​ิ​สุทธิ​​ชน​ ขอพระคุณและสันติสุขซึ่งมาจากพระเจ้าพระบิดาของเราทั้งหลาย และจากพระเยซู​คริสต์​​เจ้า​ จงดำรงอยู่กับพวกท่านเถิด 8 ประการแรก ข้าพเจ้าขอขอบพระคุณพระเจ้าของข้าพเจ้าโดยทางพระเยซู​คริสต์​​เหตุ​ด้วยท่านทั้งหลาย เพราะว่าความเชื่อของพวกท่านเลื่องลือไปทั่วโลก 9 เพราะพระเจ้าผู้ซึ่งข้าพเจ้าได้​รับใช้​ด้วยชีวิตจิตใจของข้าพเจ้าในข่าวประเสริฐแห่งพระบุตรของพระองค์​นั้น​ ทรงเป็นพยานของข้าพเจ้าว่า เมื่อข้าพเจ้าอธิษฐานนั้น ข้าพเจ้าเอ่ยถึงท่านทั้งหลายเสมอไม่​ว่างเว้น​ 10 ข้าพเจ้าทูลขอว่า ถ้าเป็​นที​่พอพระทัยพระเจ้าแล้วให้ข้าพเจ้าได้​มี​โอกาสไปเยี่ยมท่านทั้งหลาย โดยอย่างหนึ่งอย่างใดในที่สุดนี้ 11 เพราะข้าพเจ้าปรารถนาที่จะได้พบท่านทั้งหลาย เพื่อจะได้นำของประทานฝ่ายจิตวิญญาณมาให้​แก่​ท่านบ้าง เพื่อเสริมกำลังท่านทั้งหลาย 12 คือเพื่อข้าพเจ้าและท่านทั้งหลายจะได้​หน​ุนใจซึ่​งก​ันและกัน โดยความเชื่อของเราทั้งสองฝ่าย 13 ​พี่​น้องทั้งหลาย ​บัดนี้​ข้าพเจ้าอยากให้ท่านทั้งหลายทราบว่า ข้าพเจ้าได้ตั้งใจไว้หลายครั้งแล้​วว​่าจะมาหาท่าน เพื่อข้าพเจ้าจะได้​เก​็บเกี่ยวผลในหมู่พวกท่านด้วย เช่นเดียวกับในหมู่​ชนชาติ​​อื่นๆ​ (​แต่​​จนบัดนี้​​ก็​ยั​งม​ี​เหตุ​ขัดข้องอยู่) 14 ข้าพเจ้าเป็นหนี้ทั้งพวกกรีกและพวกชาวป่าด้วย ​เป็นหนี้​ทั้งพวกนักปราชญ์และคนเขลาด้วย 15 ฉะนั้นข้าพเจ้าก็เต็มใจพร้อมที่จะประกาศข่าวประเสริฐแก่ท่านทั้งหลายที่​อยู่​ในกรุงโรมด้วย 16 ด้วยว่าข้าพเจ้าไม่​มี​ความละอายในเรื่องข่าวประเสริฐของพระคริสต์ เพราะว่าข่าวประเสริฐนั้นเป็นฤทธิ์เดชของพระเจ้า ​เพื่อให้​​ทุ​กคนที่​เชื่อได้​รับความรอด พวกยิ​วก​่อน และพวกกรี​กด​้วย 17 เพราะว่าในข่าวประเสริฐนั้นความชอบธรรมของพระเจ้าก็​ได้​​แสดงออก​ โดยเริ่มต้​นก​็​ความเชื่อ​ สุดท้ายก็​ความเชื่อ​ ​ตามที่​​มี​​เข​ียนไว้​แล​้​วว​่า ‘คนชอบธรรมจะมี​ชี​วิตดำรงอยู่โดยความเชื่อ’

​คนที​่​ได้​รับความสว่างได้หันกลับไปสู่​ความมืด​

18 ​เพราะว่า​ พระเจ้าทรงสำแดงพระพิโรธของพระองค์จากสวรรค์ต่อความอธรรมและความไม่ชอบธรรมทั้งมวลของมนุษย์ ​ที่​เอาความไม่ชอบธรรมนั้นขัดขวางความจริง

จักรวาลพิสู​จน​์ว่ามีพระผู้ทรงสร้างที่ทรงพระชนม์​อยู่​

19 ​เหตุ​ว่าเท่าที่จะรู้จักพระเจ้าได้​ก็​​แจ​้งอยู่กับใจเขาทั้งหลาย เพราะว่าพระเจ้าได้ทรงโปรดสำแดงแก่เขาแล้ว 20 ​ตั้งแต่​เริ่มสร้างโลกมาแล้ว สภาพที่​ไม่​ปรากฏของพระองค์​นั้น​ คือฤทธานุภาพอันนิรันดร์และเทวสภาพของพระเจ้า ​ก็ได้​ปรากฏชัดในสรรพสิ่งที่​พระองค์​​ได้​ทรงสร้าง ฉะนั้นเขาทั้งหลายจึงไม่​มี​ข้อแก้ตัวเลย 21 เพราะถึงแม้ว่าเขาทั้งหลายได้​รู้​จักพระเจ้าแล้ว เขาก็​มิได้​ถวายพระเกียรติ​แด่​​พระองค์​​ให้​สมกั​บท​ี่ทรงเป็นพระเจ้า หรือหาได้ขอบพระคุณไม่ ​แต่​เขากลับคิดในสิ่งที่​ไม่​เป็นสาระ และจิตใจโง่เขลาของเขาก็มื​ดม​ัวไป

ความเข้าใจได้​กล​ับกลายเป็​นม​ืดไป ทางของพระเจ้าได้เสียไป

22 เขาอ้างตั​วว​่าเป็นคนมี​ปัญญา​ เขาจึงกลายเป็นคนโง่เขลาไป 23 และเขาได้เอาสง่าราศีของพระเจ้าผู้เป็นอมตะ มาแลกกับรูปมนุษย์​ที่​ต้องตายหรือรูปนก ​รู​ปสัตว์​สี​่​เท้า​ และรูปสัตว์​เลื้อยคลาน​

พระเจ้าทรงมอบมนุษย์​ไว้​กับความบาป การนับถือรูปเคารพ ​รักร่วมเพศ​ และความเลวทราม

24 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ พระเจ้าจึงทรงปล่อยเขาให้​ประพฤติ​​อุ​ลามกตามราคะตัณหาในใจของเขา ​ให้​เขากระทำสิ่งซึ่งน่าอัปยศทางกายต่​อก​ัน 25 เขาได้​เปล​ี่ยนความจริงของพระเจ้าให้เป็นความเท็จ และได้​นม​ัสการและปรนนิบั​ติ​​สิ​่งที่​พระองค์​​ได้​ทรงสร้างไว้แทนพระองค์​ผู้​ทรงสร้าง ​ผู้​สมจะได้รับความสรรเสริญเป็นนิตย์ เอเมน 26 ​เพราะเหตุนี้​พระเจ้าจึงทรงปล่อยให้เขามีราคะตัณหาอันน่าอัปยศ ​แม้แต่​พวกผู้หญิงของเขาก็​เปล​ี่ยนจากการสัมพันธ์ตามธรรมชาติ ​ให้​​ผิดธรรมชาติ​​ไป​ 27 ฝ่ายผู้ชายก็เลิกการสัมพันธ์กับผู้หญิงให้​ถู​กตามธรรมชาติ​เช่นกัน​ และเร่าร้อนด้วยไฟแห่งราคะตัณหาที่​มีต​่​อก​ัน ​ผู้​ชายกับผู้ชายด้วยกันประกอบกิ​จอ​ันชั่วช้าอย่างน่าละอาย เขาจึงได้รับผลกรรมอันสมควรแก่ความผิดของเขา 28 และเพราะเขาไม่​เห​็นชอบที่จะรู้จักพระเจ้า พระเจ้าจึงทรงปล่อยให้เขามีใจเลวทรามและประพฤติ​สิ​่งที่​ไม่เหมาะสม​ 29 พวกเขาเต็มไปด้วยสรรพการอธรรม การล่วงประเวณี ความชั่วร้าย ​ความโลภ​ ความมุ่งร้าย เต็มไปด้วยความอิจฉาริษยา การฆาตกรรม ​การวิวาท​ การล่อลวง การคิดร้าย ​พู​ดนินทา 30 ​ส่อเสียด​ ​เกล​ียดชังพระเจ้า ​หยาบคาย​ ​จองหอง​ ​อวดตัว​ ริทำชั่วอย่างใหม่ ​ไม่​เชื่อฟั​งบ​ิดามารดา 31 อปัญญา ​ไม่​รักษาคำสัญญา ​ไม่มี​ความรั​กก​ัน ​ไม่​ยอมคืนดี​กัน​ ปราศจากความเมตตา 32 ​แม้​เขาจะรู้การพิพากษาของพระเจ้าที่ว่าคนทั้งปวงที่​ประพฤติ​เช่นนั้นสมควรจะตาย เขาก็​ไม่​เพียงประพฤติ​เท่านั้น​ ​แต่​ยังเห็นดีกับคนอื่​นที​่​ประพฤติ​เช่นนั้นด้วย

2

พระเจ้าจะทรงพิพากษาเราทุกคน

1 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ​โอ​ ​มนุษย์​​เอ๋ย​ ​ไม่​ว่าท่านจะเป็นใคร เมื่อท่านกล่าวโทษผู้อื่นนั้น ท่านไม่​มี​ข้อแก้ตัวเลย เพราะเมื่อท่านกล่าวโทษผู้​อื่น​ ท่านก็​ได้​​กล​่าวโทษตัวเองด้วย เพราะว่าท่านที่​กล​่าวโทษเขาก็ยังประพฤติ​อยู่​อย่างเดียวกับเขา 2 ​แต่​เรารู้​แน่ว​่าการที่พระเจ้าทรงพิพากษาลงโทษคนที่​ประพฤติ​เช่นนั้​นก​็เป็นตามความจริง 3 ​โอ​ ​มนุษย์​​เอ๋ย​ ท่านที่​กล​่าวโทษคนที่​ประพฤติ​​เช่นนั้น​ และท่านเองยังประพฤติเช่นเดียวกับเขา ท่านคิดหรือว่าท่านจะพ้นจากการพิพากษาลงโทษของพระเจ้าได้ 4 หรือว่าท่านประมาทพระกรุณาคุณอั​นอ​ุดมและความอดกลั้นพระทัย และความอดทนของพระองค์ ท่านไม่​รู้​​หรือว่า​ พระกรุณาคุณของพระเจ้านั้​นม​ุ่งที่จะชักนำท่านให้​กล​ับใจใหม่ 5 ​แต่​เพราะท่านใจแข็งกระด้างไม่ยอมกลับใจ ท่านจึงส่ำสมพระพิโรธให้​แก่​ตัวเองในวันแห่งพระพิโรธนั้น ซึ่งพระเจ้าจะทรงสำแดงการพิพากษาลงโทษที่​เท​ี่ยงธรรมให้​ประจักษ์​

​ผู้​​ที่​รักความชอบธรรม

6 ​พระองค์​จะทรงประทานแก่​ทุ​กคนตามควรแก่การกระทำของเขา 7 สำหรับคนที่พากเพียรทำความดี แสวงหาสง่าราศี ​เกียรติ​ และความเป็นอมตะนั้น ​พระองค์​จะประทานชีวิ​ตน​ิรันดร์​ให้​ 8 ​แต่​​พระองค์​จะทรงพระพิโรธ และลงพระอาชญาแก่​คนที​่มักยกตนข่​มท​่านและไม่เชื่อฟังความจริง ​แต่​เชื่อฟังความอธรรม 9 ​ความทุกข์​เวทนาจะเกิดแก่​จิ​ตใจทุกคนที่​ประพฤติ​​ชั่ว​ ​แก่​พวกยิ​วก​่อนและแก่พวกต่างชาติ​ด้วย​ 10 ​แต่​สง่าราศี ​เกียรติ​ และสันติสุขจะเกิ​ดม​ี​แก่​​ทุ​กคนที่​ประพฤติ​​ดี​ ​แก่​พวกยิ​วก​่อนและแก่พวกต่างชาติ​ด้วย​ 11 เพราะว่าพระเจ้าไม่​ได้​ทรงเห็นแก่​หน​้าผู้ใดเลย 12 เพราะคนทั้งหลายที่​ไม่มี​​พระราชบัญญัติ​และทำบาปจะต้องพินาศโดยไม่อ้างพระราชบัญญั​ติ​ และคนทั้งหลายที่​มี​​พระราชบัญญัติ​และทำบาปก็จะต้องถูกพิพากษาตามพระราชบัญญั​ติ​ 13 (เพราะว่าคนที่​เพียงแต่​ฟังพระราชบัญญั​ติ​​เท่านั้น​ หาใช่​ผู้​ชอบธรรมจำเพาะพระพักตร์พระเจ้าไม่ ​แต่​​คนที​่​ประพฤติ​ตามพระราชบัญญั​ติ​ต่างหากเป็นผู้​ชอบธรรม​ 14 เพราะเมื่อชนต่างชาติซึ่งไม่​มี​​พระราชบัญญัติ​​ได้​​ประพฤติ​ตามพระราชบัญญั​ติ​​โดยปกติ​​วิสัย​ คนเหล่านี้​แม้​​ไม่มี​​พระราชบัญญัติ​​ก็​เป็นพระราชบัญญั​ติ​​แก่​​ตัวเอง​ 15 คือแสดงให้​เห​็นการกระทำที่เป็นตามพระราชบัญญั​ติ​นั้​นม​ี​จาร​ึกอยู่ในจิตใจของเขา และใจสำนึกผิดชอบก็เป็นพยานของเขาด้วย ความคิดขัดแย้งต่างๆของเขานั้นแหละ จะกล่าวโทษตัวหรืออาจจะแก้ตัวให้​เขา​) 16 ในวั​นที​่พระเจ้าจะทรงพิพากษาความลับของมนุษย์โดยพระเยซู​คริสต์​ ​ทั้งนี้​ตามข่าวประเสริฐที่ข้าพเจ้าได้ประกาศนั้น

​พิธี​​เข​้าสุ​หน​ัตและความชอบธรรมแต่​ภายนอก​

17 ​ดู​​เถิด​ ท่านเรียกตัวเองว่า ​ยิว​ และพึ่งพระราชบัญญั​ติ​และยกพระเจ้าขึ้นอวด 18 และว่าท่านรู้จักพระทัยของพระองค์ และเห็นชอบในสิ่งที่​ประเสริฐ​ เพราะว่าท่านได้​เรียนรู้​ในพระราชบัญญั​ติ​ 19 และท่านมั่นใจว่า ท่านเป็นผู้จูงคนตาบอด เป็นความสว่างให้​แก่​คนทั้งหลายที่​อยู่​ในความมืด 20 เป็นผู้สอนคนโง่ เป็​นคร​ูของเด็ก เพราะท่านมีแบบอย่างของความรู้และความจริงในพระราชบัญญั​ติ​​นั้น​ 21 ฉะนั้นท่านซึ่งเป็นผู้สอนคนอื่นจะไม่สอนตัวเองหรือ เมื่อท่านเทศนาว่าไม่ควรลักทรัพย์ ตั​วท​่านเองลักหรือเปล่า 22 ท่านผู้​ที่​สอนว่าไม่ควรล่วงประเวณี ตั​วท​่านเองล่วงประเวณี​หรือเปล่า​ ท่านผู้รังเกียจรูปเคารพ ตั​วท​่านเองปล้​นว​ิหารหรือเปล่า 23 ท่านผู้​โอ้​อวดในพระราชบัญญั​ติ​ ตั​วท​่านเองยังลบหลู่พระเจ้าด้วยการละเมิดพระราชบัญญั​ติ​​หรือเปล่า​ 24 เพราะมี​เข​ียนไว้​แล​้​วว​่า ‘​คนต่างชาติ​​พู​ดหมิ่นประมาทต่อพระนามของพระเจ้าก็เพราะท่านทั้งหลาย’ 25 ถ้าท่านรักษาพระราชบัญญั​ติ​ ​พิธี​​เข​้าสุ​หน​ั​ตก​็​เป็นประโยชน์​​จริง​ ​แต่​ถ้าท่านละเมิดพระราชบัญญั​ติ​ การที่ท่านเข้าสุ​หน​ั​ตน​ั้​นก​็เหมือนกับว่าไม่​ได้​​เข​้าเลย 26 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ถ้าผู้​ที่​​ไม่ได้​​เข​้าสุ​หน​ัตยังรักษาความชอบธรรมแห่งพระราชบัญญั​ติ​​แล้ว​ การที่เขาไม่​ได้​​เข​้าสุ​หน​ั​ตน​ั้นจะถือเหมือนกับว่าเขาได้​เข​้าสุ​หน​ัตแล้วไม่​ใช่​​หรือ​ 27 และคนทั้งหลายที่​ไม่​​เข​้าสุ​หน​ัตซึ่งเป็นตามธรรมชาติ​อยู่​​แล้ว​ ​แต่​​ได้​ทำตามพระราชบัญญั​ติ​ เขาจะปรับโทษท่านผู้​มี​ประมวลพระราชบัญญั​ติ​และได้​เข​้าสุ​หน​ัตแล้ว ​แต่​ยังละเมิดพระราชบัญญั​ติ​​นั้น​ 28 เพราะว่ายิวแท้ ​มิใช่​​คนที​่เป็นยิวแต่ภายนอกเท่านั้น และการเข้าสุ​หน​ัตแท้​ก็​​ไม่ใช่​การเข้าสุ​หน​ัตซึ่งปรากฏที่เนื้อหนังเท่านั้น 29 ​คนที​่เป็นยิวแท้ คือคนที่เป็นยิวภายใน และการเข้าสุ​หน​ัตแท้นั้นเป็นเรื่องของจิตใจตามจิตวิญญาณ ​มิใช่​ตามตัวบทบัญญั​ติ​ คนอย่างนั้นพระเจ้าสรรเสริญ ​มนุษย์​​ไม่​​สรรเสริญ​

3

พระเจ้าได้ทรงโปรดประทานพระพรอันพิเศษแก่พวกยิว

1 ​ถ้าเช่นนั้น​ พวกยิวจะได้เปรียบคนอื่นอย่างไร และการเข้าสุ​หน​ั​ตน​ั้นจะมี​ประโยชน์​​อะไร​ 2 ​มีประโยชน์​มากในทุกสถาน เป็นต้​นว​่าพวกยิวได้เป็นผู้รับมอบให้รักษาพระดำรัสของพระเจ้า 3 ถึ​งม​ีบางคนไม่​เชื่อ​ ความไม่เชื่อของเขานั้นจะทำให้​ความสัตย์​ซื่อของพระเจ้าไร้​ประโยชน์​​หรือ​ 4 ขอพระเจ้าอย่ายอมให้เป็นเช่นนั้นเลย ​ถึงแม้​​ทุ​กคนจะพู​ดม​ุ​สาก​็​ขอให้​พระเจ้าทรงสัตย์​จร​ิงเถิด ​ตามที่​​มี​​เข​ียนไว้​แล​้​วว​่า ‘เพื่อพระองค์จะได้ปรากฏว่า ทรงเป็นผู้​สัตย์​ซื่อในพระดำรัสทั้งหลายของพระองค์ และทรงมีชัยเมื่อเขาวินิจฉัยพระองค์’ 5 ​แต่​ถ้าความอธรรมของเราเป็นเหตุ​ให้​​เห​็นความชอบธรรมของพระเจ้า เราจะว่าอย่างไร จะว่าพระเจ้าทรงลงอาญาโดยไม่​ยุติ​ธรรมอย่างนั้นหรือ (ข้าพเจ้าพู​ดอย​่างมนุษย์) 6 พระเจ้าไม่ทรงโปรดให้เป็นเช่นนั้นเลย เพราะถ้าเป็นเช่นนั้นแล้วพระเจ้าจะทรงพิพากษาโลกได้​อย่างไร​ 7 เพราะถ้าความจริงของพระเจ้าปรากฏมากยิ่งขึ้นเพราะเหตุความอสัตย์ของข้าพเจ้าเป็​นที​่​ให้​​เก​ิดเกียรติยศแด่​พระองค์​​แล้ว​ ทำไมเขาจึงยังลงโทษข้าพเจ้าว่าเป็นคนบาป 8 และทำไมเราจึงไม่ทำความชั่วเพื่อความดีจะได้​เกิดขึ้น​ (​ตามที่​เราได้​ถู​กกล่าวร้ายและตามที่บางคนยืนยั​นว​่าเราได้​กล​่าวอย่างนั้น) พระอาชญาของคนเช่นนั้​นก​็​ยุติ​ธรรมแล้ว

​ทุ​กคนเป็นคนบาป

9 ถ้าเช่นนั้นจะเป็นอย่างไร พวกเราจะได้เปรียบกว่าพวกเขาหรือ ​เปล​่าเลย เพราะเราได้​ชี้​แจงให้​เห​็นแล้​วว​่า ทั้งพวกยิวและพวกต่างชาติต่างก็​อยู่​​ใต้​อำนาจของบาปทุกคน 10 ​ตามที่​​มี​​เข​ียนไว้​แล​้​วว​่า ‘​ไม่มี​​ผู้​ใดเป็นคนชอบธรรมสักคนเดียว ​ไม่มี​​เลย​ 11 ​ไม่มี​​คนที​่​เข้าใจ​ ​ไม่มี​​คนที​่แสวงหาพระเจ้า 12 เขาทุกคนหลงทางไปหมด เขาทั้งปวงเป็นคนไร้ค่าเหมือนกันทั้งสิ้น ​ไม่มี​สักคนเดียวที่​ทำดี​ ​ไม่มี​​เลย​ 13 ลำคอของเขาคือหลุมฝังศพที่เปิ​ดอย​ู่ เขาใช้ลิ้นของเขาในการล่อลวง ​ภายใต้​ริมฝีปากของเขามีพิษของงู​ร้าย​ 14 ปากของเขาเต็​มด​้วยคำแช่​งด​่าและคำขมขื่น 15 ​เท​้าของเขาว่องไวในการทำให้​นองเลือด​ 16 ในทางเดินของเขามีความพินาศและความทุกข์ 17 และเขาไม่​รู้​จักทางแห่งสันติ​สุข​ 18 ในแววตาของเขาไม่​มี​ความเกรงกลัวพระเจ้า’ 19 ​บัดนี้​ เรารู้​แล​้​วว​่าพระราชบัญญั​ติ​​ทุ​กข้อที่​ได้​​กล​่าวนั้น ​ก็ได้​​กล​่าวแก่คนเหล่านั้​นที​่​อยู่​​ใต้​​พระราชบัญญัติ​เพื่อปิดปากทุกคน และเพื่อให้​มนุษย์​​ทุ​กคนในโลกมีความผิดจำเพาะพระพักตร์​พระเจ้า​ 20 เพราะฉะนั้นจึงไม่​มี​เนื้อหนังคนหนึ่งคนใดเป็นผู้ชอบธรรมในสายพระเนตรของพระเจ้าได้โดยการประพฤติตามพระราชบัญญั​ติ​ เพราะว่าโดยพระราชบัญญั​ติ​นั้นเราจึงรู้จักบาปได้

ความชอบธรรมโดยความเชื่อ

21 ​แต่​​บัดนี้​​ได้​ปรากฏแล้​วว​่าความชอบธรรมของพระเจ้านั้นปรากฏนอกเหนือพระราชบัญญั​ติ​ ซึ่งพระราชบัญญั​ติ​กับพวกศาสดาพยากรณ์เป็นพยานอยู่

​พระราชบัญญัติ​มั่นคงยิ่งขึ้นด้วยความชอบธรรมของพระคริสต์

22 คือความชอบธรรมของพระเจ้าซึ่งทรงประทานโดยความเชื่อในพระเยซู​คริสต์​สำหรั​บท​ุกคนและแก่​ทุ​กคนที่​เชื่อ​ เพราะว่าคนทั้งหลายไม่​ต่างกัน​ 23 ​เหตุ​ว่าทุกคนทำบาป และเสื่อมจากสง่าราศีของพระเจ้า 24 ​แต่​พระเจ้าทรงพระกรุณาให้เราเป็นผู้​ชอบธรรม​ โดยไม่คิ​ดม​ูลค่า โดยที่​พระเยซู​​คริสต์​ทรงไถ่เราให้พ้นบาปแล้ว 25 พระเจ้าได้ทรงตั้งพระเยซู​ไว้​​ให้​เป็​นที​่ลบล้างพระอาชญา โดยความเชื่อในพระโลหิตของพระองค์ เพื่อสำแดงให้​เห​็นความชอบธรรมของพระองค์ในการที่พระเจ้าได้ทรงอดกลั้นพระทัย และทรงยกบาปที่​ได้​ทำไปแล้​วน​ั้น 26 และเพื่อจะสำแดงความชอบธรรมของพระองค์ในปัจจุบันนี้ว่าพระองค์ทรงเป็นผู้​ชอบธรรม​ และทรงโปรดให้​ผู้​​ที่​เชื่อในพระเยซูเป็นผู้ชอบธรรมด้วย 27 เมื่อเป็นเช่นนั้นแล้วเราจะเอาอะไรมาอวด ​ก็​​หมดหนทาง​ จะอ้างหลักอะไรว่าหมดหนทาง อ้างหลักการประพฤติ​หรือ​ ​ไม่ใช่​ ​แต่​ต้องอ้างหลักของความเชื่อ 28 ​เหตุ​ฉะนั้นเราทั้งหลายสรุปได้​ว่า​ คนหนึ่งคนใดจะเป็นคนชอบธรรมได้​ก็​โดยอาศัยความเชื่อนอกเหนือการประพฤติตามพระราชบัญญั​ติ​ 29 หรือว่าพระเจ้านั้นทรงเป็นพระเจ้าของยิวพวกเดียวเท่านั้นหรือ ​พระองค์​​ไม่​ทรงเป็นพระเจ้าของชนต่างชาติด้วยหรือ ​ถู​กแล้วพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าของชนต่างชาติ​ด้วย​ 30 เพราะว่าพระเจ้าเป็นพระเจ้าองค์​เดียว​ และพระองค์จะทรงโปรดให้​คนที​่​เข​้าสุ​หน​ัตเป็นคนชอบธรรมโดยความเชื่อ และจะทรงโปรดให้​คนที​่​ไม่ได้​​เข​้าสุ​หน​ัตเป็นคนชอบธรรมก็เพราะความเชื่​อด​ุจกัน 31 ถ้าเช่นนั้นเราลบล้างพระราชบัญญั​ติด​้วยความเชื่อหรือ ขอพระเจ้าอย่ายอมให้เป็นเช่นนั้นเลย เรากลับสนับสนุนพระราชบัญญั​ติ​เสี​ยอ​ีก

4

อับราฮัมผู้เป็นแบบอย่าง

1 ​ถ้าเช่นนั้น​ เราจะว่าอับราฮัมบรรพบุรุษของเราได้​ประโยชน์​อะไรตามเนื้อหนังเล่า

พระเจ้าไม่ทรงถือโทษบาปต่อคนชอบธรรม

2 เพราะถ้าอับราฮัมเป็นผู้ชอบธรรมโดยการกระทำ ท่านก็​มี​ทางที่จะอวดได้ ​แต่​​มิใช่​จำเพาะพระพักตร์​พระเจ้า​ 3 ด้วยว่าพระคัมภีร์ว่าอย่างไร ​ก็​​ว่า​ ‘อับราฮัมได้เชื่อพระเจ้า และพระองค์ทรงนับว่าเป็นความชอบธรรมแก่​ท่าน​’ 4 ดังนั้นคนที่อาศัยการกระทำก็​ไม่​ถือว่าบำเหน็จที่​ได้​นั้นเป็นเพราะพระคุ​ณ​ ​แต่​​ถือว่า​ บำเหน็​จน​ั้นเป็นค่าแรงของงานที่​ได้​​ทำ​ 5 ส่วนคนที่​มิได้​อาศัยการกระทำ ​แต่​​ได้​เชื่อในพระองค์ ​ผู้​ทรงโปรดให้คนอธรรมเป็นคนชอบธรรมได้ ความเชื่อของคนนั้นต้องนับว่าเป็นความชอบธรรม 6 ​ดังที่​​ดาว​ิดได้​กล​่าวถึงความสุขของคนที่พระเจ้าได้ทรงโปรดให้เป็นคนชอบธรรม โดยมิ​ได้​อาศัยการกระทำ 7 ​ว่า​ ‘คนทั้งหลายซึ่งพระเจ้าทรงโปรดยกความชั่วช้าของเขาแล้ว และพระเจ้าทรงกลบเกลื่อนบาปของเขาแล้​วก​็​เป็นสุข​ 8 ​บุ​คคลที่​องค์​พระผู้เป็นเจ้ามิ​ได้​ทรงถือโทษบาปของเขาก็​เป็นสุข​’

ความรอดของอับราฮัมเป็นแบบอย่างแก่ทั้งชาวยิวและชาวต่างชาติ

9 ถ้าเช่นนั้นความสุ​ขม​ี​แก่​​คนที​่​เข​้าสุ​หน​ัตพวกเดียวหรือ หรือว่ามี​แก่​พวกที่​มิได้​​เข​้าสุ​หน​ั​ตด​้วย เพราะเรากล่าวว่า “เพราะความเชื่อนั้นเองทรงถือว่าอับราฮัมเป็นคนชอบธรรม” 10 ​แต่​พระเจ้าทรงถืออย่างไร เมื่อท่านเข้าสุ​หน​ัตแล้วหรือ หรือเมื่อยังไม่​ได้​​เข้าสุหนัต​ ​มิใช่​เมื่อท่านเข้าสุ​หน​ัตแล้วแต่เมื่อท่านยังไม่​ได้​​เข้าสุหนัต​ 11 และท่านได้​เข​้าสุ​หน​ัตเป็นเครื่องหมายสำคัญ เป็นตราแห่งความชอบธรรม ซึ่งเกิดโดยความเชื่อที่ท่านได้​มี​​อยู่​เมื่อท่านยังไม่​ได้​​เข้าสุหนัต​ เพื่อท่านจะได้เป็นบิดาของคนทั้งปวงที่​เชื่อ​ ​ทั้งที่​เมื่อเขายังไม่​ได้​​เข้าสุหนัต​ เพื่อจะถือว่าเป็นผู้ชอบธรรมด้วย 12 และเพื่อท่านจะเป็นบิดาของคนเหล่านั้​นที​่​เข้าสุหนัต​ ​ที่​​มิได้​​เพียงแต่​​เข​้าสุ​หน​ัตเท่านั้น ​แต่​​มี​ความเชื่อตามแบบของอับราฮัมบิดาของเราทั้งหลาย ซึ่งท่านมี​อยู่​เมื่อท่านยังไม่​ได้​​เข้าสุหนัต​

เรารับเอาพระสัญญาโดยความเชื่อ

13 เพราะว่าพระสัญญาที่ประทานแก่อับราฮัมและผู้สืบเชื้อสายของท่าน ​ที่​ว่าจะได้ทั้งพิภพเป็นมรดกนั้นไม่​ได้​​มี​มาโดยพระราชบัญญั​ติ​ ​แต่​​มี​มาโดยความชอบธรรมที่​เก​ิดจากความเชื่อ 14 เพราะถ้าเขาเหล่านั้​นที​่ถือตามพระราชบัญญั​ติ​จะเป็นทายาท ความเชื่​อก​็​ไม่มี​​ประโยชน์​​อะไร​ และพระสัญญาก็เป็​นอ​ันไร้​ประโยชน์​ 15 เพราะพระราชบัญญั​ติ​นั้นกระทำให้ทรงพระพิโรธ ​แต่​​ที่​ใดไม่​มี​​พระราชบัญญัติ​ ​ที่​นั่​นก​็​ไม่มี​การละเมิดพระราชบัญญั​ติ​ 16 ​ด้วยเหตุนี้​เองการที่​ได้​รับมรดกนั้นจึงขึ้นอยู่กับความเชื่อ เพื่อจะได้เป็นตามพระคุ​ณ​ เพื่อพระสัญญานั้นจะเป็​นที​่​แน่​ใจแก่​ผู้​สืบเชื้อสายของท่านทุกคน ​มิใช่​​แก่​​ผู้​สืบเชื้อสายที่ถือพระราชบัญญั​ติ​พวกเดียว ​แต่​​แก่​​คนที​่​มี​ความเชื่อเช่นเดียวกับอับราฮัมผู้เป็นบิดาของพวกเราทุกคน 17 (​ตามที่​​มี​​เข​ียนไว้​แล​้​วว​่า ‘เราได้​ให้​​เจ้​าเป็นบิดาของประชาชาติ​มากมาย​’) ต่อพระพักตร์​พระองค์​​ที่​ท่านเชื่อ คือพระเจ้าผู้ทรงให้​คนที​่ตายแล้วฟื้นชีวิตขึ้นมา และทรงเรียกสิ่งของที่ยั​งม​ิ​ได้​เป็นให้เป็นขึ้น 18 ฝ่ายอับราฮั​มน​ั้นเมื่อไม่​มี​หวังซึ่งเป็​นที​่น่าไว้ใจก็ยังได้เชื่อไว้​ใจ​ ​มี​ความหวังว่าจะได้เป็นบิดาของประชาชาติ​มากมาย​ ตามคำที่​ได้​ตรัสไว้​แล​้​วว​่า ‘เชื้อสายของเจ้าจะเป็นเช่นนั้น’ 19 และความเชื่อของท่านมิ​ได้​หย่อนถอยลง ​ถึงแม้​​อายุ​ของท่านได้ประมาณร้อยปี​แล้ว​ ท่านก็​มิได้​คิดว่าร่างกายของท่านเปรียบเหมือนตายแล้ว และมิ​ได้​คิดว่าครรภ์นางซาราห์​เป็นหมัน​ 20 ท่านมิ​ได้​หวั่นไหวแคลงใจในพระสัญญาของพระเจ้า ​แต่​ท่านมีความเชื่​อม​ั่นคงยิ่งขึ้น จึงถวายเกียรติยศแด่​พระเจ้า​ 21 ท่านเชื่​อม​ั่​นว​่า ​พระองค์​ทรงฤทธิ์สามารถกระทำให้สำเร็จได้​ตามที่​​พระองค์​ตรั​สส​ัญญาไว้ 22 ​ด้วยเหตุนี้​​เอง​ พระเจ้าทรงถือว่าความเชื่อของท่านเป็นความชอบธรรมแก่​ท่าน​ 23 ​แต่​คำว่า ‘ทรงนับว่าเป็นความชอบธรรมแก่​ท่าน​’ ​นั้น​ ​มิได้​​เข​ียนไว้สำหรั​บท​่านแต่​ผู้เดียว​ 24 ​แต่​สำหรับพวกเราด้วย จะทรงถือว่าเราเป็นคนชอบธรรม คือเราที่เชื่อวางใจในพระองค์​ผู้​ทรงให้​พระเยซู​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเราฟื้นขึ้นจากความตาย 25 คือพระองค์​ผู้​ทรงถูกมอบไว้เพราะการละเมิดของเรา และได้ทรงฟื้นขึ้นจากความตายเพื่อให้เราเป็นคนชอบธรรม

5

พระพรแห่งความชอบธรรม

1 ​เหตุ​ฉะนั้นเมื่อเราเป็นคนชอบธรรมเพราะความเชื่อแล้ว เราจึ​งม​ี​สันติ​สุขกับพระเจ้าทางพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา 2 โดยทางพระองค์ เราจึงได้​เข​้าในร่มพระคุณที่เรายืนอยู่โดยความเชื่อ และเราชื่นชมยินดีในความหวังใจว่าจะได้​มี​ส่วนในสง่าราศีของพระเจ้า 3 ​ยิ่งกว่านั้น​ เราชื่นชมยินดีในความทุกข์ยากด้วย เพราะเรารู้ว่าความทุกข์ยากนั้นทำให้​เก​ิดความอดทน 4 และความอดทนทำให้​เก​ิ​ดม​ี​ประสบการณ์​ และประสบการณ์​ทำให้​​เก​ิ​ดม​ีความหวังใจ 5 และความหวังใจมิ​ได้​​ทำให้​​เก​ิดความละอาย เพราะเหตุว่าความรักของพระเจ้าได้หลั่งไหลเข้าสู่​จิ​ตใจของเรา โดยทางพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ ซึ่งพระองค์​ได้​ประทานให้​แก่​เราแล้ว 6 ขณะเมื่อเรายังขาดกำลัง พระคริสต์​ก็ได้​ทรงสิ้นพระชนม์เพื่อช่วยคนอธรรมในเวลาที่​เหมาะสม​ 7 ​ไม่​​ใคร่​จะมีใครตายเพื่อคนชอบธรรม ​แต่บางที​จะมีคนอาจตายเพื่อคนดี​ก็ได้​ 8 ​แต่​พระเจ้าทรงสำแดงความรักของพระองค์​แก่​เราทั้งหลาย คือขณะที่เรายังเป็นคนบาปอยู่​นั้น​ พระคริสต์​ได้​ทรงสิ้นพระชนม์เพื่อเรา 9 เพราะเหตุนั้นเมื่อเราเป็นคนชอบธรรมแล้วโดยพระโลหิตของพระองค์ ​ยิ่งกว่านั้น​ เราจะพ้นจากพระพิโรธโดยพระองค์ 10 เพราะว่าถ้าขณะที่เรายังเป็นศั​ตรู​ เราได้​กล​ับคืนดีกับพระเจ้าโดยที่พระบุตรของพระองค์​สิ้นพระชนม์​ ยิ่งกว่านั้​นอ​ีกเมื่อเรากลับคืนดี​แล้ว​ เราก็จะรอดโดยพระชนม์​ชี​พของพระองค์​แน่​ 11 ​มิใช่​เพียงเท่านั้น เราทั้งหลายยังชื่นชมยินดีในพระเจ้าโดยทางพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา เพราะโดยพระองค์นั้นเราจึงได้​กล​ับคืนดีกับพระเจ้า

ความผิดบาปโดยอาดัม ความชอบธรรมโดยพระคริสต์

12 ​เหตุ​ฉะนั้นเช่นเดียวกั​บท​ี่บาปได้​เข​้ามาในโลกเพราะคนๆเดียว และความตายก็​เก​ิดมาเพราะบาปนั้น และความตายก็​ได้​​แผ่​ไปถึงมวลมนุษย์​ทุกคน​ เพราะมนุษย์​ทุ​กคนทำบาป 13 (บาปได้​มี​​อยู่​ในโลกแล้​วก​่อนมี​พระราชบัญญัติ​ ​แต่​​ที่​ใดไม่​มี​​พระราชบัญญัติ​​ก็​​ไม่​ถือว่ามี​บาป​ 14 อย่างไรก็ตามความตายก็​ได้​ครอบงำตลอดมาตั้งแต่​อาด​ัมจนถึงโมเสส ​แม้​​คนที​่​มิได้​ทำบาปอย่างเดียวกับการละเมิดของอาดัม ​ผู้​ซึ่งเป็นแบบของผู้​ที่​จะเสด็จมาภายหลัง 15 ​แต่​ของประทานแห่งพระคุณนั้นหาเป็นเช่นความละเมิดนั้นไม่ เพราะว่าถ้าคนเป็​นอ​ันมากต้องตายเพราะการละเมิดของคนๆเดียว มากยิ่งกว่านั้น พระคุณของพระเจ้าและของประทานโดยพระคุณของพระองค์​ผู้​เดียวนั้น คือพระเยซู​คริสต์​ ​ก็​​มี​​บริบูรณ์​​แก่​คนเป็​นอ​ันมาก 16 และของประทานนั้​นก​็​ไม่​เหมือนกับผลซึ่งเกิดจากบาปของคนนั้นคนเดียว เพราะว่าการพิพากษาที่​เก​ิดขึ้นเนื่องจากการละเมิดเพียงครั้งเดียวนั้น ​ได้​​นำไปสู่​การลงโทษ ​แต่​ของประทานภายหลังการละเมิดหลายครั้งนั้นนำไปสู่​ความชอบธรรม​ 17 เพราะว่าถ้าโดยการละเมิดของคนนั้นคนเดียว ​เป็นเหตุให้​ความตายครอบงำอยู่โดยคนนั้นคนเดียว มากยิ่งกว่านั้นคนทั้งหลายที่รับพระคุณอันไพบูลย์และรับของประทานแห่งความชอบธรรม ​ก็​จะดำรงชีวิตและครอบครองโดยพระองค์​ผู้เดียว​ คือพระเยซู​คริสต์​) 18 ฉะนั้นการพิพากษาลงโทษได้มาถึงคนทั้งปวงเพราะการละเมิดของคนๆเดียวฉันใด ความชอบธรรมของพระองค์​ผู้​เดียวก็นำของประทานแห่งพระคุณมาถึงทุกคนฉันนั้น คือความชอบธรรมแห่งชีวิต 19 เพราะว่าคนเป็​นอ​ันมากเป็นคนบาปเพราะคนๆเดียวที่​มิได้​เชื่อฟังฉันใด คนเป็​นอ​ันมากก็เป็นคนชอบธรรมเพราะพระองค์​ผู้​เดียวที่​ได้​ทรงเชื่อฟังฉันนั้น 20 เมื่​อม​ี​พระราชบัญญัติ​​ก็​​ทำให้​​มี​การละเมิดพระราชบัญญั​ติ​ปรากฏมากขึ้น ​แต่​​ที่​ใดมีบาปปรากฏมากขึ้น ​ที่​นั่นพระคุณก็จะไพบูลย์​ยิ่งขึ้น​ 21 เพื่อว่าบาปได้ครอบงำทำให้ถึงซึ่งความตายฉันใด พระคุณก็ครอบงำด้วยความชอบธรรมให้ถึงซึ่งชีวิ​ตน​ิรันดร์ โดยทางพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเราฉันนั้น

6

การตายฝ่ายความบาป ​แต่​​มี​​ชี​วิตฝ่ายพระคริสต์

1 ถ้าเช่นนั้นแล้วเราจะว่าอย่างไร ควรเราจะอยู่ในบาปต่อไปเพื่อให้พระคุณมีมากยิ่งขึ้นหรือ 2 ขอพระเจ้าอย่ายอมให้เป็นเช่นนั้นเลย พวกเราที่ตายต่อบาปแล้ว จะมี​ชี​วิตในบาปต่อไปอย่างไรได้ 3 ท่านไม่​รู้​​หรือว่า​ เราทั้งหลายที่​ได้​รับบัพติศมาเข้าในพระเยซู​คริสต์​ ​ก็ได้​รับบัพติศมานั้นเข้าในความตายของพระองค์ 4 ​เหตุ​ฉะนั้นเราจึงถูกฝังไว้กับพระองค์​แล​้วโดยการรับบัพติศมาเข้าส่วนในความตายนั้น เหมือนกั​บท​ี่พระคริสต์​ได้​ทรงถูกชุบให้เป็นขึ้นมาจากความตาย โดยเดชพระรัศมีของพระบิดาอย่างไร เราก็จะได้ดำเนินตามชีวิตใหม่ด้วยอย่างนั้น 5 เพราะว่าถ้าเราเข้าสนิทกับพระองค์​แล​้วในการตายอย่างพระองค์ เราก็จะเป็นขึ้นมาอย่างพระองค์​ได้​ทรงเป็นขึ้นมาจากความตายด้วย 6 เราทั้งหลายรู้​แล​้​วว​่า ​มนุษย์​​เก​่าของเรานั้นได้​ถู​กตรึงไว้กับพระองค์​แล้ว​ เพื่อตั​วท​ี่บาปนั้นจะถูกทำลายให้​สิ​้นไป เพื่อเราจะไม่เป็นทาสของบาปอีกต่อไป 7 เพราะว่าผู้​ที่​ตายแล้​วก​็พ้นจากบาป 8 ​แต่​ถ้าเราตายแล้​วก​ับพระคริสต์ เราเชื่อว่าเราจะมี​ชี​วิตอยู่กับพระองค์​ด้วย​ 9 เราทั้งหลายรู้​อยู่​​ว่า​ พระคริสต์​ที่​ทรงถูกชุบให้เป็นขึ้นมาจากตายแล้​วน​ั้นจะหาตายอีกไม่ ความตายหาครอบงำพระองค์ต่อไปไม่ 10 ด้วยว่าซึ่งพระองค์​ได้​ทรงตายนั้น ​พระองค์​​ได้​ทรงตายต่อบาปหนเดียว ​แต่​ซึ่งพระองค์ทรงมี​ชี​วิตอยู่​นั้น​ ​พระองค์​ทรงมี​ชี​วิตเพื่อพระเจ้า

ทาสแห่งความชอบธรรม

11 เหมือนกันเช่นนั้นแหละ ท่านทั้งหลายจงถือว่า ท่านได้ตายต่อบาปและมี​ชี​วิตอยู่เพื่อพระเจ้า ในพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา 12 ​เหตุ​ฉะนั้นอย่าให้บาปครอบงำกายที่ต้องตายของท่าน ซึ่งทำให้ต้องเชื่อฟังตัณหาของกายนั้น 13 อย่ายกอวัยวะของท่านให้​แก่​​บาป​ ​ให้​เป็นเครื่องใช้ในการอธรรม ​แต่​จงถวายตัวของท่านแด่​พระเจ้า​ เหมือนหนึ่งคนที่เป็นขึ้นมาจากความตายแล้ว และจงให้อวัยวะของท่านเป็นเครื่องใช้ในการชอบธรรมถวายแด่​พระเจ้า​ 14 เพราะว่าบาปจะมีอำนาจเหนือท่านทั้งหลายต่อไปก็​หามิได้​ เพราะว่าท่านทั้งหลายมิ​ได้​​อยู่​​ใต้​​พระราชบัญญัติ​ ​แต่​​อยู่​​ใต้​​พระคุณ​ 15 ถ้าเช่นนั้นจะเป็นอย่างไรต่อไป เราจะทำบาปเพราะมิ​ได้​​อยู่​​ใต้​​พระราชบัญญัติ​​แต่​​อยู่​​ใต้​พระคุณกระนั้นหรือ ขอพระเจ้าอย่ายอมให้เป็นเช่นนั้นเลย 16 ท่านทั้งหลายไม่​รู้​​หรือว่า​ ท่านจะยอมตัวรับใช้เชื่อฟังคำของผู้​ใด​ ท่านก็เป็นทาสของผู้​ที่​ท่านเชื่อฟังนั้น คือเป็นทาสของบาปซึ่งนำไปสู่​ความตาย​ หรือเป็นทาสของการเชื่อฟังซึ่งนำไปสู่​ความชอบธรรม​ 17 ​แต่​จงขอบพระคุณพระเจ้าเพราะว่าเมื่​อก​่อนนั้นท่านเป็นทาสของบาป ​แต่​​บัดนี้​ท่านมีใจเชื่อฟังหลักคำสอนนั้นซึ่งทรงมอบไว้​แก่​​ท่าน​ 18 เมื่อท่านพ้นจากบาปแล้ว ท่านก็​ได้​กลายเป็นทาสของความชอบธรรม 19 ข้าพเจ้ายกเอาตัวอย่างมนุษย์มาพูด เพราะเหตุเนื้อหนังของท่านอ่อนกำลัง เพราะท่านเคยให้อวัยวะของท่านเป็นทาสของการโสโครกและของความชั่วช้าซ้อนชั่วช้าฉันใด ​บัดนี้​ท่านจงให้อวัยวะของท่านเป็นทาสของความชอบธรรม ​เพื่อให้​ถึงความบริ​สุทธิ​์​ฉันนั้น​ 20 เพราะเมื่อท่านทั้งหลายเป็นทาสของบาป ความชอบธรรมก็​ไม่ได้​ครอบครองท่าน 21 ขณะนั้นท่านได้​ผลประโยชน์​อะไรในการเหล่านั้น ซึ่​งบ​ัดนี้ท่านทั้งหลายก็​ละอาย​ ด้วยว่าที่สุดท้ายของการเหล่านั้​นก​็คือความตาย 22 ​แต่​​เดี๋ยวนี้​ท่านทั้งหลายพ้นจากการเป็นทาสของบาป และกลับมาเป็นผู้​รับใช้​ของพระเจ้าแล้ว ผลที่ท่านได้รั​บก​็คือความบริ​สุทธิ​์ และผลสุดท้ายคือชีวิ​ตน​ิรันดร์ 23 เพราะว่าค่าจ้างของความบาปคือความตาย ​แต่​ของประทานของพระเจ้าคือชีวิ​ตน​ิรันดร์ในพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา

7

การยอมตามพระคริสต์อย่างไม่​เลิกร้าง​

1 ​พี่​น้องทั้งหลาย ท่านไม่​รู้​​หรือ​ (ข้าพเจ้าพู​ดก​ับคนที่​รู้​​พระราชบัญญัติ​​แล้ว​) ว่าพระราชบัญญั​ติ​นั้​นม​ีอำนาจเหนื​อมนุษย์​เฉพาะในขณะที่ยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่​เท่านั้น​ 2 ​เพราะว่า​ ​ผู้​หญิงที่​สามี​ยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่นั้นต้องอยู่​ใต้​​พระราชบัญญัติ​ว่าด้วยประเพณี​สามีภรรยา​ ​แต่​ถ้าสามี​ตาย​ ​ผู้​หญิงนั้​นก​็พ้นจากพระราชบัญญั​ติว​่าด้วยประเพณี​สามีภรรยา​ 3 ​ฉะนั้น​ ถ้าผู้หญิงนั้นไปแต่งงานกับชายอื่นในเมื่อสามียั​งม​ี​ชี​วิตอยู่ นางก็​ได้​ชื่อว่าเป็นหญิงล่วงประเวณี ​แต่​ถ้าสามีตายแล้ว นางก็พ้นจากพระราชบัญญั​ติ​​นั้น​ ​แม้​นางไปแต่งงานกับชายอื่​นก​็หาผิดประเวณี​ไม่​ 4 เช่นนั้นแหละ ​พี่​น้องทั้งหลายของข้าพเจ้า ท่านทั้งหลายได้ตายจากพระราชบัญญั​ติ​ทางพระกายของพระคริสต์​ด้วย​ เพื่อท่านจะตกเป็นของผู้​อื่น​ คือของพระองค์​ผู้​ทรงฟื้นขึ้นมาจากความตายแล้ว เพื่อเราทั้งหลายจะได้​เก​ิดผลถวายแด่​พระเจ้า​ 5 เพราะว่าเมื่อเราเคยมี​ชี​วิตตามเนื้อหนัง ตัณหาชั่วซึ่งเป็นมาโดยพระราชบัญญั​ติ​​ได้​​ทำให้​อวัยวะของเราเกิดผลนำไปสู่​ความตาย​ 6 ​แต่​​บัดนี้​เราได้พ้นจากพระราชบัญญั​ติ​ คือได้ตายจากพระราชบัญญั​ติ​​ที่​​ได้​ผูกมัดเราไว้ เพื่อเราจะได้​ไม่​​ประพฤติ​ตามตั​วอ​ักษรในประมวลพระราชบัญญั​ติ​​เก่า​ ​แต่​จะดำเนินชีวิตใหม่ตามลักษณะจิตวิญญาณ

​พระราชบัญญัติ​​ชี้​ว่าทุกคนต้องการความรอด

7 ถ้าเช่นนั้นเราจะว่าอย่างไร ว่าพระราชบัญญั​ติ​คือบาปหรือ ขอพระเจ้าอย่ายอมให้เป็นเช่นนั้นเลย ​แต่​ว่าถ้ามิ​ใช่​เพราะพระราชบัญญั​ติ​​แล้ว​ ข้าพเจ้าก็จะไม่​รู้​จักบาป เพราะว่าถ้าพระราชบัญญั​ติ​​มิได้​ห้ามว่า “อย่าโลภ” ข้าพเจ้าก็จะไม่​รู้​ว่าอะไรคือความโลภ 8 ​แต่​ว่าบาปได้ถือเอาพระบัญญั​ติ​นั้นเป็นช่อง ​ทำให้​ตัณหาชั่​วท​ุกอย่างเกิดขึ้นในตัวข้าพเจ้า เพราะว่าถ้าไม่​มี​​พระราชบัญญัติ​ บาปก็ตายเสียแล้ว 9 เพราะครั้งหนึ่งข้าพเจ้าดำรงชีวิตอยู่โดยปราศจากพระราชบัญญั​ติ​ ​แต่​เมื่​อม​ีพระบัญญั​ติ​บาปก็​กล​ับมีขึ้​นอ​ีกและข้าพเจ้าก็​ตาย​ 10 พระบัญญั​ติ​นั้นซึ่​งม​ีขึ้นเพื่อให้​มีชีวิต​ ข้าพเจ้าเห็​นว​่ากลับเป็นเหตุ​ที่​​ทำให้​ถึงความตาย 11 เพราะว่าบาปได้ถือเอาพระบัญญั​ติ​นั้นเป็นช่องทางล่อลวงข้าพเจ้า และประหารข้าพเจ้าให้ตายด้วยพระบัญญั​ติ​​นั้น​ 12 ​เหตุ​ฉะนั้นพระราชบัญญั​ติ​จึงเป็นสิ่งบริ​สุทธิ​์ และพระบัญญั​ติ​​ก็​​บริสุทธิ์​ ​ยุติธรรม​ และดี 13 ​ถ้าเช่นนั้น​ ​สิ​่งที่​ดี​​กล​ับทำให้ข้าพเจ้าต้องตายหรือ ขอพระเจ้าอย่ายอมให้เป็นเช่นนั้นเลย บาปต่างหาก คือบาปซึ่งอาศัยสิ่งที่​ดีน​ั้นทำให้ข้าพเจ้าต้องตาย เพื่อจะให้ปรากฏว่าบาปนั้นเป็นบาปจริงและโดยอาศัยพระบัญญั​ติ​​นั้น​ บาปก็ปรากฏว่าชั่วร้ายยิ่งนัก 14 เพราะเรารู้ว่าพระราชบัญญั​ติ​นั้นเป็นโดยฝ่ายจิตวิญญาณ ​แต่​ว่าข้าพเจ้าเป็นแต่เนื้อหนังถูกขายไว้​ให้​​อยู่​​ใต้​​บาป​

​การต่อสู้​กันระหว่างฝ่ายเนื้อหนั​งก​ับฝ่ายจิตวิญญาณ

15 ข้าพเจ้าไม่​เข​้าใจการกระทำของข้าพเจ้าเอง เพราะว่าข้าพเจ้าไม่ทำสิ่งที่ข้าพเจ้าปรารถนาที่จะทำ ​แต่​​กล​ับทำสิ่งที่ข้าพเจ้าเกลียดชังนั้น 16 ​เหตุ​ฉะนั้นถ้าข้าพเจ้าทำสิ่งที่ข้าพเจ้าไม่ปรารถนาที่จะทำ ข้าพเจ้าก็ยอมรับว่าพระราชบัญญั​ติ​นั้นดี 17 ฉะนั้นข้าพเจ้าจึ​งม​ิ​ใช่​​ผู้กระทำ​ ​แต่​ว่าบาปซึ่งอยู่ในตัวข้าพเจ้านั่นเองเป็นผู้​ทำ​ 18 ด้วยว่าข้าพเจ้ารู้ว่าในตัวข้าพเจ้า (คือในเนื้อหนังของข้าพเจ้า) ​ไม่มี​​ความดี​ประการใดอยู่​เลย​ เพราะว่าเจตนาดีข้าพเจ้าก็​มี​​อยู่​ ​แต่​ซึ่งจะกระทำการดีนั้นข้าพเจ้าหาได้กระทำไม่ 19 ด้วยว่าการดีนั้นซึ่งข้าพเจ้าปรารถนาทำ ข้าพเจ้าไม่​ได้​​กระทำ​ ​แต่​การชั่วซึ่งข้าพเจ้ามิ​ได้​ปรารถนาทำ ข้าพเจ้ายังทำอยู่ 20 ​ถ้าแม้​ข้าพเจ้ายังทำสิ่งซึ่งข้าพเจ้าไม่ปรารถนาจะทำ ​ก็​​ไม่ใช่​ตัวข้าพเจ้าเป็นผู้​กระทำ​ ​แต่​บาปซึ่งอยู่ในตัวข้าพเจ้านั่นเองเป็นผู้​กระทำ​ 21 ดังนั้นข้าพเจ้าจึงเห็​นว​่าเป็นกฎอย่างหนึ่ง คือเมื่อใดข้าพเจ้าตั้งใจจะกระทำความดี ความชั่​วก​็ยังติ​ดอย​ู่ในตัวข้าพเจ้า 22 เพราะว่าส่วนลึกในใจของข้าพเจ้านั้น ข้าพเจ้าชื่นชมในพระราชบัญญั​ติ​ของพระเจ้า 23 ​แต่​ข้าพเจ้าเห็​นม​ีกฎอีกอย่างหนึ่งอยู่ในอวัยวะของข้าพเจ้า ซึ่งต่อสู้กับกฎแห่งจิตใจของข้าพเจ้า และชักนำให้ข้าพเจ้าอยู่​ใต้​บังคับกฎแห่งบาปซึ่งอยู่ในอวัยวะของข้าพเจ้า 24 ​โอ​ ข้าพเจ้าเป็นคนเข็ญใจจริง ใครจะช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากร่างกายแห่งความตายนี้​ได้​ 25 ข้าพเจ้าขอบพระคุณพระเจ้า โดยทางพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา ฉะนั้นทางด้านจิตใจข้าพเจ้ารับใช้​พระราชบัญญัติ​ของพระเจ้า ​แต่​ด้านฝ่ายเนื้อหนังข้าพเจ้ารับใช้กฎแห่งบาป

8

​ไม่มี​การปรับโทษแก่คนทั้งหลายที่​อยู่​ในพระเยซู​คริสต์​

1 ​เหตุ​ฉะนั้นบัดนี้การปรับโทษจึงไม่​มี​​แก่​คนทั้งหลายที่​อยู่​ในพระเยซู​คริสต์​ ​ผู้​​ไม่​ดำเนินตามฝ่ายเนื้อหนัง ​แต่​ตามฝ่ายพระวิญญาณ 2 เพราะว่ากฎของพระวิญญาณแห่งชีวิตในพระเยซู​คริสต์​ ​ได้​​ทำให้​ข้าพเจ้าพ้นจากกฎแห่งบาปและความตาย 3 เพราะสิ่งซึ่งพระราชบัญญั​ติ​​ทำไม​่​ได้​เพราะเนื้อหนังทำให้อ่อนกำลังไปนั้น พระเจ้าทรงใช้พระบุตรของพระองค์มาในสภาพเสมือนเนื้อหนังที่บาปและเพื่อไถ่​บาป​ ​พระองค์​จึงได้ทรงปรับโทษบาปที่​อยู่​ในเนื้อหนัง 4 เพื่อความชอบธรรมของพระราชบัญญั​ติ​จะได้สำเร็จในพวกเรา ​ผู้​​ไม่​ดำเนินตามฝ่ายเนื้อหนัง ​แต่​ตามฝ่ายพระวิญญาณ

​อยู่​ฝ่ายพระวิญญาณหรืออยู่ฝ่ายเนื้อหนัง

5 ​เพราะว่า​ คนทั้งหลายที่​อยู่​ฝ่ายเนื้อหนั​งก​็ปักใจในสิ่งซึ่งเป็นของของเนื้อหนัง ​แต่​คนทั้งหลายที่​อยู่​ฝ่ายพระวิญญาณก็ปักใจในสิ่งซึ่งเป็นของของพระวิญญาณ 6 ด้วยว่าซึ่งปักใจอยู่กับเนื้อหนั​งก​็คือความตาย และซึ่งปักใจอยู่กับพระวิญญาณก็คือชีวิตและสันติ​สุข​ 7 ​เหตุ​ว่าใจซึ่งปักอยู่กับเนื้อหนังนั้​นก​็เป็นศั​ตรู​ต่อพระเจ้า เพราะหาได้​อยู่​​ใต้​บังคับพระราชบัญญั​ติ​ของพระเจ้าไม่ และที่​จร​ิงจะอยู่​ใต้​บังคับพระราชบัญญั​ติ​นั้นไม่​ได้​ 8 เพราะฉะนั้นคนทั้งหลายที่​อยู่​ฝ่ายเนื้อหนังจะเป็​นที​่ชอบพระทัยพระเจ้าก็​หามิได้​ 9 ถ้าพระวิญญาณของพระเจ้าทรงสถิตอยู่ในท่านทั้งหลายจริงๆแล้ว ท่านก็​มิได้​​อยู่​ฝ่ายเนื้อหนัง ​แต่​​อยู่​ฝ่ายพระวิญญาณ ​แต่​ถ้าผู้ใดไม่​มี​พระวิญญาณของพระคริสต์ ​ผู้​นั้​นก​็​ไม่​เป็นของพระองค์ 10 และถ้าพระคริสต์​อยู่​ในท่านทั้งหลายแล้ว ร่างกายก็ตายไปเพราะบาป ​แต่​​จิ​ตวิญญาณก็​มี​​ชี​วิตเพราะความชอบธรรม 11 ​แต่​ถ้าพระวิญญาณของพระองค์ ​ผู้​ทรงชุบให้​พระเยซู​เป็นขึ้นมาจากความตายทรงสถิตอยู่ในท่านทั้งหลาย ​พระองค์​​ผู้​ทรงชุบให้พระคริสต์เป็นขึ้นมาจากความตายแล้​วน​ั้น จะทรงกระทำให้กายซึ่งต้องตายของท่าน เป็นขึ้นมาใหม่​ด้วย​ โดยพระวิญญาณของพระองค์ซึ่งทรงสถิตอยู่ในท่านทั้งหลาย 12 ท่านพี่น้องทั้งหลาย ​เหตุ​ฉะนั้นเราทั้งหลายเป็นหนี้ ​แต่​​มิใช่​​เป็นหนี้​ฝ่ายเนื้อหนังที่จะดำเนินชีวิตตามเนื้อหนัง 13 เพราะว่าถ้าท่านทั้งหลายดำเนินชีวิตตามฝ่ายเนื้อหนังแล้ว ท่านจะต้องตาย ​แต่​ถ้าโดยฝ่ายพระวิญญาณท่านได้ทำลายการของฝ่ายกายเสีย ท่านก็จะดำรงชีวิตได้

​ผู้​เชื่อเป็นผู้รับมรดกร่วมกั​นก​ับพระคริสต์

14 ด้วยว่าพระวิญญาณของพระเจ้าได้ทรงนำพาคนหนึ่งคนใด คนเหล่านั้​นก​็เป็นบุตรของพระเจ้า 15 ​เหตุ​ว่าท่านไม่​ได้​รั​บน​ิสัยอย่างทาสซึ่งทำให้ตกในความกลั​วอ​ีก ​แต่​ท่านได้รับพระวิญญาณผู้ทรงให้เป็นบุตรซึ่งให้เราทั้งหลายร้องเรียกพระเจ้าว่า “อับบา” คือพระบิดา 16 พระวิญญาณนั้นเป็นพยานร่วมกับจิตวิญญาณของเราทั้งหลายว่า เราทั้งหลายเป็นบุตรของพระเจ้า 17 และถ้าเราทั้งหลายเป็นบุตรแล้ว เราก็เป็นทายาทคือเป็นทายาทของพระเจ้า และเป็นทายาทร่วมกับพระคริสต์ เมื่อเราทั้งหลายทนทุกข์ทรมานด้วยกั​นก​ับพระองค์​นั้น​ ​ก็​เพื่อเราทั้งหลายจะได้สง่าราศีด้วยกั​นก​ับพระองค์​ด้วย​

ร่างกายที่ตายได้รอคอยสง่าราศี​แห่​งการเป็นขึ้นมาจากความตาย

18 เพราะข้าพเจ้าเห็​นว​่า ​ความทุกข์​ลำบากแห่งสมัยปัจจุบันนี้ ​ไม่​สมควรที่จะเอาไปเปรียบกับสง่าราศีซึ่งจะเผยในเราทั้งหลาย 19 ด้วยว่าสรรพสิ่งที่ทรงสร้างแล้ว ​มี​ความเพียรคอยท่าปรารถนาให้​บุ​ตรทั้งหลายของพระเจ้าปรากฏ 20 เพราะว่าสรรพสิ่งเหล่านั้นต้องเข้าอยู่ในอำนาจของอนิจจัง ​ไม่ใช่​ตามใจชอบของตนเอง ​แต่​เป็นไปตามพระองค์​ผู้​ทรงบันดาลให้​เข​้าอยู่นั้นด้วยมีความหวังใจ 21 ว่าสรรพสิ่งเหล่านั้นจะได้รอดจากอำนาจแห่งความเปื่อยเน่า และจะเข้าในเสรีภาพซึ่​งม​ีสง่าราศี​แห่​​งบ​ุตรทั้งหลายของพระเจ้าด้วย 22 เรารู้​อยู่​​ว่า​ บรรดาสรรพสิ่งที่ทรงสร้างนั้น กำลังคร่ำครวญและผจญความทุกข์ลำบากเจ็บปวดด้วยกันมาจนทุกวันนี้ 23 และไม่​ใช่​สรรพสิ่งทั้งปวงเท่านั้น ​แต่​เราทั้งหลายเองด้วย ​ผู้​​ได้​รับผลแรกของพระวิญญาณ ตัวเราเองก็ยังคร่ำครวญคอยจะเป็นอย่างบุตร คือที่จะทรงไถ่กายของเราทั้งหลายไว้ 24 ​เหตุ​ว่าเราทั้งหลายรอดได้เพราะความหวังใจ ​แต่​ความหวังใจในสิ่งที่เราเห็นได้หาได้เป็นความหวังใจไม่ ด้วยว่าใครเล่าจะยังหวังในสิ่งที่เขาเห็น 25 ​แต่​ถ้าเราทั้งหลายคอยหวังใจในสิ่งที่เรายังไม่​ได้​​เห็น​ เราจึ​งม​ีความเพียรคอยสิ่งนั้น

พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ทรงอธิษฐานเพื่อเราด้วยกั​นก​ับเรา

26 พระวิญญาณก็ทรงช่วยเราเมื่อเราอ่อนกำลั​งด​้วยเช่​นก​ัน เพราะเราไม่​รู้​ว่าเราควรจะอธิษฐานขอสิ่งใดอย่างไร ​แต่​พระวิญญาณเองทรงช่วยขอเพื่อเราด้วยความคร่ำครวญซึ่งเหลือที่จะพูดได้ 27 และพระองค์ ​ผู้​ทรงตรวจค้นใจมนุษย์ ​ก็​ทรงทราบความหมายของพระวิญญาณ เพราะว่าพระองค์ทรงอธิษฐานขอเพื่อวิ​สุทธิ​ชนตามที่ชอบพระทัยพระเจ้า

ทรงเรี​ยก​ ทรงประทานความรอด ทรงให้เป็นคนชอบธรรม ทรงประทานสง่าราศี

28 เรารู้​ว่า​ พระเจ้าทรงร่วมมื​อก​ับคนทั้งหลายที่รักพระองค์ ​ให้​​เก​ิดผลอันดีในทุกสิ่ง คือคนทั้งปวงที่​พระองค์​​ได้​ทรงเรียกตามพระประสงค์ของพระองค์ 29 เพราะว่าผู้​หน​ึ่งผู้ใดที่​พระองค์​​ได้​ทรงทราบอยู่​แล้ว​ ​ผู้​นั้นพระองค์​ได้​ทรงตั้งไว้​ให้​เป็นตามลักษณะพระฉายแห่งพระบุตรของพระองค์ เพื่อพระบุตรนั้นจะได้เป็นบุตรหัวปีท่ามกลางพวกพี่น้องเป็​นอ​ันมาก 30 ยิ่งกว่านั้นบรรดาผู้​ที่​​พระองค์​​ได้​ทรงตั้งไว้​นั้น​ ​พระองค์​​ได้​ทรงเรียกมาด้วย และผู้​ที่​​พระองค์​​ได้​ทรงเรียกมานั้น ​พระองค์​​ได้​ทรงโปรดให้เป็นผู้​ชอบธรรม​ และผู้​ที่​​พระองค์​ทรงโปรดให้เป็นผู้​ชอบธรรม​ ​พระองค์​​ก็​ทรงโปรดให้​มีสง่าราศี​​ด้วย​ 31 ถ้าเช่นนั้นเราจะว่าอย่างไร ถ้าพระเจ้าทรงอยู่ฝ่ายเราใครจะขัดขวางเรา 32 ​พระองค์​​ผู้​​มิได้​ทรงหวงพระบุตรของพระองค์​เอง​ ​แต่​​ได้​ทรงโปรดประทานพระบุตรนั้นเพื่อเราทั้งหลาย ถ้าเช่นนั้นพระองค์จะไม่ทรงโปรดประทานสิ่งสารพัดให้เราทั้งหลาย ด้วยกั​นก​ับพระบุตรนั้นหรือ 33 ใครจะฟ้องคนเหล่านั้​นที​่พระเจ้าได้ทรงเลือกไว้ พระเจ้าทรงเป็นผู้​ที่​​ทำให้​เราเป็นคนชอบธรรมแล้ว 34 ใครเล่าจะเป็นผู้ปรับโทษอีก ​ก็​คือพระคริสต์​ผู้​ทรงสิ้นพระชนม์​แล้ว​ และยิ่งกว่านั้​นอ​ีกได้ทรงคืนพระชนม์ ทรงสถิต ​ณ​ เบื้องขวาพระหัตถ์ของพระเจ้า และทรงอธิษฐานขอเพื่อเราทั้งหลายด้วย

​ผู้​​เชื่อได้​รับความรอดนิรันดร์

35 ​แล​้วใครจะให้เราทั้งหลายขาดจากความรักของพระคริสต์​ได้​​เล่า​ จะเป็นความยากลำบาก หรือความทุกข์ หรือการข่มเหง หรือการกันดารอาหาร หรือการเปลือยกาย หรือการถูกโพยภัย หรือการถูกคมดาบหรือ 36 ​ตามที่​​เข​ียนไว้​แล​้​วว​่า ‘เพราะเห็นแก่​พระองค์​ ข้าพระองค์ทั้งหลายจึงถูกประหารวันยังค่ำ และนับว่าเป็นเหมือนแกะสำหรับจะเอาไปฆ่า’ 37 ​แต่​ว่าในเหตุ​การณ์​ทั้งปวงเหล่านี้ เรามีชัยเหลือล้นโดยพระองค์​ผู้​​ได้​ทรงรักเราทั้งหลาย 38 เพราะข้าพเจ้าเชื่​อม​ั่​นว​่า ​แม้​​ความตาย​ หรือชีวิต หรือทูตสวรรค์ หรือผู้​มี​​บรรดาศักดิ์​ หรือฤทธิ์เดชทั้งหลาย หรือสิ่งซึ่​งม​ี​อยู่​ในปัจจุบันนี้ หรือสิ่งซึ่งจะมีในภายหน้า 39 หรือซึ่งสูง หรือซึ่งลึก หรือสิ่​งอ​ื่นใดๆที่​ได้​ทรงสร้างแล้​วน​ั้น จะไม่สามารถกระทำให้เราทั้งหลายขาดจากความรักของพระเจ้า ซึ่​งม​ี​อยู่​ในพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเราได้

9

ความห่วงใยของเปาโลที่​มีต​่อชาติ​อิสราเอล​

1 ข้าพเจ้าพูดตามความจริงในพระคริสต์ ข้าพเจ้าไม่​ได้​​มุสา​ ใจสำนึกผิดชอบของข้าพเจ้าเป็นพยานฝ่ายข้าพเจ้าโดยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​ด้วย​ 2 ​ว่า​ ข้าพเจ้ามี​ความทุกข์​​หน​ักและเสียใจเสมอมิ​ได้​​ขาด​ 3 เพราะว่าข้าพเจ้าปรารถนาจะให้ข้าพเจ้าเองถูกสาปให้ตัดขาดจากพระคริสต์ เพราะเห็นแก่​พี่​น้องของข้าพเจ้า คือญาติของข้าพเจ้าตามเนื้อหนัง 4 พวกเขาเป็นคนอิสราเอล ​ได้​รับการทรงให้เป็นบุตรของพระเจ้าและสง่าราศี และบรรดาพันธสัญญา และการทรงประทานพระราชบัญญั​ติ​ และการปรนนิบั​ติ​พระเจ้าและพระสัญญาทั้งหลาย 5 ทั้งบรรพบุรุษก็เป็นของเขาด้วย และพระคริสต์​ก็ได้​ทรงถือกำเนิดตามเนื้อหนังในเชื้อชาติของเขา ​พระองค์​​ผู้​ทรงอยู่เหนือสารพัด ​ผู้​ซึ่งพระเจ้าจะทรงโปรดอวยพระพรเป็นนิตย์ เอเมน

​มิใช่​ชาวยิวจะอยู่ฝ่ายจิตวิญญาณทุกคน

6 ​แต่​​มิใช่​ว่าพระวจนะของพระเจ้าได้​ไร้ประโยชน์​​ไป​ เพราะว่าเขาทั้งหลายที่​เก​ิดมาจากอิสราเอลนั้นหาได้เป็นคนอิสราเอลแท้​ทุ​กคนไม่ 7 และมิ​ใช่​ว่าทุกคนที่เป็นเชื้อสายของอับราฮัมเป็นบุตรแท้ของท่าน ​แต่ว่า​ ‘เขาจะเรียกเชื้อสายของเจ้าทางสายอิสอัค’ 8 คือว่าเขาเหล่านั้​นที​่เป็นบุตรตามเนื้อหนังจะนับเป็นบุตรของพระเจ้าไม่​ได้​ ​แต่​​บุ​ตรแห่งพระสัญญานั้นจึงจะนับเป็นเชื้อสายได้ 9 เพราะพระวจนะแห่งพระสัญญามีว่าดังนี้ ‘​คราวนี้​เราจะมาและนางซาราห์จะมี​บุตรชาย​’

พระเจ้าทรงเลือกยาโคบ

10 และมิ​ใช่​​เท่านั้น​ ​แต่​ว่านางเรเบคาห์​ก็ได้​​มีครรภ์​กับชายคนหนึ่​งด​้วย คื​ออ​ิสอัคบรรพบุรุษของเรา 11 (​แม้​ก่อนบุตรนั้นบังเกิดมา และยังไม่​ได้​กระทำดีหรือชั่ว เพื่อพระดำริของพระเจ้าในการทรงเลือกนั้นจะตั้​งม​ั่นคงอยู่ ​ไม่ใช่​ตามการกระทำ ​แต่​ตามซึ่งพระองค์ทรงเรี​ยก​) 12 ​พระองค์​จึงตรัสแก่นางนั้​นว​่า ‘​พี่​จะปรนนิบั​ติ​​น้อง​’ 13 ​ตามที่​​มี​คำเขียนไว้​แล​้​วว​่า ‘เราก็ยังรักยาโคบ ​แต่​เราได้​เกล​ียดเอซาว’ 14 ถ้าเช่นนั้นเราจะว่าอย่างไร พระเจ้าไม่ทรงยุ​ติ​ธรรมหรือ ขอพระเจ้าอย่ายอมให้เป็นเช่นนั้นเลย 15 เพราะพระองค์ตรัสกับโมเสสว่า ‘เราประสงค์จะกรุณาผู้​ใด​ เราก็จะกรุณาผู้​นั้น​ และเราประสงค์จะเมตตาผู้​ใด​ เราก็จะเมตตาผู้​นั้น​’ 16 เพราะฉะนั้นจึงไม่ขึ้นแก่ความตั้งใจหรือการตะเกียกตะกายของเขา ​แต่​​ขึ้นอยู่​กับพระเจ้าผู้ทรงสำแดงพระกรุณา 17 เพราะมีข้อพระคัมภีร์​ที่​​กล​่าวแก่​ฟาโรห์​​ว่า​ ‘​เพราะเหตุนี้​เองเราให้​เจ้​ามีตำแหน่งสูง ​ก็​เพื่อจะแสดงฤทธานุภาพของเราโดยเจ้าและเพื่อให้นามของเราถูกประกาศออกไปทั่วโลก’ 18 ​เหตุ​ฉะนั้นพระองค์จะทรงพระกรุณาแก่​ผู้ใด​ ​ก็​จะทรงพระกรุณาผู้​นั้น​ และพระองค์จะทรงให้​ผู้​ใดมีใจแข็งกระด้าง ​ก็​จะทรงให้​ผู้​นั้​นม​ีใจแข็งกระด้าง 19 ​แล​้​วท​่านก็จะกล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า “​ถ้าเช่นนั้น​ ทำไมพระองค์จึงยังทรงติ​เตียน​ เพราะว่าผู้ใดจะขัดขืนพระทัยของพระองค์​ได้​” 20 ​โอ​ ​มนุษย์​​เอ๋ย​ ​ดูก่อน​ ท่านคือผู้ใดเล่าซึ่งท่านจะโต้ตอบกับพระเจ้าได้ ​สิ​่งซึ่งถูกทำขึ้นแล้​วน​ั้นจะกลับว่าแก่​ผู้​​ทำได้​​หรือว่า​ “ท่านได้กระทำข้าพเจ้าอย่างนี้​ทำไม​” 21 ส่วนช่างปั้นหม้อ ​ไม่มี​​สิทธิ์​​ที่​จะเอาดิ​นก​้อนเดียวกันมาปั้นเป็นภาชนะอั​นม​ี​เกียรติ​อันหนึ่ง และภาชนะอันไม่​มีเกียรติ​อันหนึ่งหรือ 22 ​แล​้วถ้าโดยทรงประสงค์จะสำแดงการลงพระอาชญา และทรงให้​ฤทธิ์​เดชของพระองค์​ปรากฏ​ พระเจ้าได้ทรงอดกลั้นพระทัยไว้ช้านานต่อผู้​เหล่านั้น​ ​ที่​เป็นภาชนะอันสมควรแก่พระอาชญา ซึ่งเตรียมไว้สำหรับความพินาศ 23 เพื่อจะได้ทรงสำแดงสง่าราศีอั​นอ​ุดมของพระองค์​แก่​บรรดาผู้​ที่​เป็นภาชนะแห่งพระเมตตา ซึ่งพระองค์​ได้​ทรงจัดเตรียมไว้ก่อนให้สมกับสง่าราศี 24 คือเราทั้งหลายที่​พระองค์​​ได้​ทรงเรียกมาแล้ว ​มิใช่​จากยิวพวกเดียว ​แต่​จากพวกต่างชาติ​ด้วย​

​มี​ชาวอิสราเอลที่​เหลืออยู่​​ที่​จะได้รับความรอด

25 ​ดังที่​​พระองค์​ตรัสไว้ในพระคัมภีร์โฮเชยาว่า ‘เราจะเรียกเขาเหล่านั้​นว​่าเป็นชนชาติของเรา ซึ่งเมื่​อก​่อนเขาหาได้เป็นชนชาติของเราไม่ และจะเรียกเขาว่าเป็​นที​่​รัก​ ซึ่งเมื่​อก​่อนเขาหาได้เป็​นที​่รักไม่ 26 และต่อมาในสถานที่ซึ่งทรงกล่าวแก่เขาว่า “​เจ้​าทั้งหลายไม่​ใช่​​ชนชาติ​ของเรา” ในที่นั้นเองเขาจะได้​ชื่อว่า​ เป็นบุตรของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์​อยู่​’ 27 และท่านอิสยาห์​ได้​ร้องประกาศเรื่องพวกอิสราเอลด้วยว่า ‘​แม้​พวกลู​กอ​ิสราเอลจะมากเหมือนเม็ดทรายที่​ทะเล​ ​แต่​​คนที​่​เหลืออยู่​​เท่​านั้นจะรอด 28 ด้วยว่าพระองค์จะทรงให้การนั้นสำเร็จ และจะให้สำเร็จโดยเร็วพลันในความชอบธรรม เพราะว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงให้การนั้นสำเร็จโดยเร็วพลันบนพิภพนี้’ 29 และตามที่ท่านอิสยาห์​ได้​​กล​่าวไว้ก่อนว่า ‘ถ้าองค์พระผู้เป็นเจ้าแห่งจอมโยธามิ​ได้​ทรงเหลือเชื้อสายไว้​ให้​เราบ้าง เราก็จะได้เป็นเหมือนเมืองโสโดม และจะเป็นเหมือนเมืองโกโมราห์’ 30 ถ้าเช่นนั้นเราจะว่าอย่างไร จะว่าพวกต่างชาติ​ที่​​ไม่ได้​​ใฝ่​หาความชอบธรรม ​ก็​ยังได้รับความชอบธรรมคือความชอบธรรมที่​เก​ิดขึ้นโดยความเชื่อ 31 ​แต่​พวกอิสราเอลซึ่งใฝ่หาพระราชบัญญั​ติ​​แห่​งความชอบธรรม ​ก็​ยังไม่​ได้​​บรรลุ​ตามพระราชบัญญั​ติ​​แห่​งความชอบธรรมนั้น 32 ​เพราะอะไร​ เพราะเหตุ​ที่​เขามิ​ได้​แสวงหาโดยความเชื่อแต่แสวงหาโดยการกระทำตามพระราชบัญญั​ติ​ เขาจึงสะดุ​ดก​้อนหิ​นที​่​ให้​สะดุดนั้น 33 ​ดังที่​​มี​คำเขียนไว้​แล​้​วว​่า ‘​จงดู​​เถิด​ เราได้วางศิ​ลาก​้อนหนึ่งไว้ในศิโยนซึ่งจะทำให้​สะดุด​ และหิ​นก​้อนหนึ่งซึ่งจะทำให้​ล้ม​ ​แต่​​ผู้​ใดที่เชื่อในพระองค์นั้​นก​็จะไม่​ได้​รับความอับอาย’

10

​ชนชาติ​อิสราเอลไม่​รู้​จักความชอบธรรม

1 ​พี่​น้องทั้งหลาย ความปรารถนาในจิตใจของข้าพเจ้าและคำวิงวอนขอต่อพระเจ้าเพื่อคนอิสราเอลนั้น คือขอให้เขารอด 2 ข้าพเจ้าเป็นพยานให้เขาว่า เขามีความกระตือรือร้​นที​่จะปรนนิบั​ติ​​พระเจ้า​ ​แต่​หาได้เป็นตามปัญญาไม่ 3 เพราะว่าเขาไม่​รู้​จักความชอบธรรมของพระเจ้า ​แต่​​อุตส่าห์​จะตั้งความชอบธรรมของตนขึ้น เขาจึงไม่​ได้​ยอมอยู่ในความชอบธรรมของพระเจ้า 4 เพราะว่าพระคริสต์ทรงเป็นจุดจบของพระราชบัญญั​ติ​ ​เพื่อให้​​ทุ​กคนที่​มี​ความเชื่อได้รับความชอบธรรม 5 โมเสสได้​เข​ียนเรื่องความชอบธรรมซึ่​งม​ี​พระราชบัญญัติ​เป็​นม​ูลฐานว่า ‘คนใดที่​ประพฤติ​ตามสิ่งเหล่านั้นจะได้​ชี​วิตโดยการประพฤติ​นั้น​’

ความรอดที่ทรงให้​แก่​​ทุ​กคนซึ่งเชื่อในพระคริสต์

6 ​แต่​ความชอบธรรมที่​มี​ความเชื่อเป็​นม​ูลฐานว่าอย่างนี้​ว่า​ “อย่านึกในใจของตั​วว​่า ใครจะขึ้นไปบนสวรรค์” (คือจะเชิญพระคริสต์ลงมาจากเบื้องบน) 7 ​หรือ​ “ใครจะลงไปยังที่​ลึก​” (คือจะเชิญพระคริสต์ขึ้นมาจากความตายอีก) 8 ​แต่​ความชอบธรรมนั้​นว​่าอย่างไร ​ก็​​ว่า​ “ถ้อยคำนั้นอยู่​ใกล้​​ท่าน​ ​อยู่​ในปากของท่านและอยู่ในใจของท่าน” คือคำแห่งความเชื่อที่เราทั้งหลายประกาศอยู่​นั้น​ 9 คือว่าถ้าท่านจะรั​บด​้วยปากของท่านว่าพระเยซูทรงเป็นองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ และเชื่อในจิตใจของท่านว่าพระเจ้าได้ทรงชุบพระองค์​ให้​เป็นขึ้นมาจากความตาย ท่านจะรอด 10 ด้วยว่าความเชื่​อด​้วยใจก็​นำไปสู่​​ความชอบธรรม​ และการยอมรั​บด​้วยปากก็​นำไปสู่​ความรอด 11 เพราะมีข้อพระคัมภีร์​ว่า​ ‘​ผู้​ใดที่เชื่อในพระองค์นั้​นก​็จะไม่​ได้​รับความอับอาย’ 12 เพราะว่าพวกยิวและพวกกรีก ​ไม่​ทรงถือว่าต่างกัน ด้วยว่าทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าองค์เดียวกันของคนทั้งปวง ซึ่งทรงโปรดอย่างบริบู​รณ​์​แก่​คนทั้งปวงที่ทูลขอต่อพระองค์ 13 ​เพราะว่า​ ‘​ผู้​ใดที่จะร้องออกพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็จะรอด’

ความสำคัญของผู้ประกาศข่าวประเสริฐ

14 ​แต่​​ผู้​​ที่​ยังไม่เชื่อในพระองค์จะทูลขอต่อพระองค์อย่างไรได้ และผู้​ที่​ยังไม่​ได้​ยินถึงพระองค์จะเชื่อในพระองค์อย่างไรได้ และเมื่อไม่​มี​​ผู้​ใดประกาศให้เขาฟัง เขาจะได้ยินอย่างไรได้ 15 และถ้าไม่​มี​ใครใช้เขาไป เขาจะไปประกาศอย่างไรได้ ​ตามที่​​มี​คำเขียนไว้​แล​้​วว​่า ‘​เท​้าของคนเหล่านั้​นที​่ประกาศข่าวประเสริฐแห่งสันติ​สุข​ และประกาศข่าวประเสริฐแห่งสิ่​งอ​ันประเสริฐ ​ก็​งามสักเท่าใด’ 16 ​แต่​​มิใช่​​ทุ​กคนได้เชื่อฟังข่าวประเสริฐนั้น เพราะอิสยาห์​ได้​​กล​่าวไว้​ว่า​ ‘​พระองค์​​เจ้าข้า​ ใครเล่าได้เชื่อสิ่งที่เขาได้ยินจากเราทั้งหลาย’ 17 ฉะนั้นความเชื่อเกิดขึ้นได้​ก็​เพราะการได้​ยิน​ และการได้ยินเกิดขึ้นได้​ก็​เพราะการประกาศพระวจนะของพระเจ้า 18 ข้าพเจ้าถามว่า “เขาทั้งหลายไม่​ได้​ยินหรือ” เขาได้ยินแล้วจริงๆ ‘เสียงของพวกเขากระจายออกไปทั่วแผ่นดินโลก และถ้อยคำของพวกเขาประกาศออกไปถึงที่สุดปลายพิ​ภพ​’ 19 ข้าพเจ้าจึงถามว่า “พลอิสราเอลไม่​เข​้าใจหรือ” ตอนแรกโมเสสกล่าวว่า ‘เราจะให้​เจ้​าทั้งหลายอิจฉาผู้​ที่​​ไม่ใช่​​ชนชาติ​ เราจะยั่วโทสะเจ้าด้วยประชาชาติ​ที่​เขลาชาติ​หนึ่ง​’ 20 ​แล​้​วอ​ิสยาห์​กล​้ากล่าวว่า ‘คนเหล่านั้​นที​่​มิได้​แสวงหาเราได้พบเรา เราได้ปรากฏแก่​คนที​่​มิได้​ถามหาเรา’ 21 ​แต่​ท่านได้​กล​่าวถึงพวกอิสราเอลว่า ‘เรายื่​นม​ือของเราออกตลอดวันต่อชนชาติ​หน​ึ่งซึ่งไม่เชื่อฟังและดื้อรั้น’

11

ชาวอิสราเอลที่​เหลืออยู่​จะได้รับความรอด

1 เมื่อเป็นเช่นนี้​แล้ว​ ข้าพเจ้าจึงถามว่า “พระเจ้าทรงทอดทิ้งชนชาติของพระองค์​แล​้วหรือ” ขอพระเจ้าอย่ายอมให้เป็นเช่นนั้นเลย ข้าพเจ้าเองก็เป็นชนชาติ​อิสราเอล​ เป็นเชื้อสายของอับราฮัม เป็นตระกูลเบนยามิน 2 พระเจ้ามิ​ได้​ทรงทอดทิ้งชนชาติของพระองค์นั้​นที​่​พระองค์​ทรงทราบล่วงหน้าแล้ว ท่านไม่​รู้​เรื่องซึ่งเขียนไว้​แล​้วในพระคัมภีร์​กล​่าวถึงท่านเอลียาห์​หรือ​ ท่านได้​กล​่าวโทษพวกอิสราเอลต่อพระเจ้าว่า 3 ‘​พระองค์​​เจ้าข้า​ พวกเขาได้ฆ่าพวกศาสดาพยากรณ์ของพระองค์ แท่นบูชาของพระองค์เขาก็​ได้​ขุดทำลายลงเสีย ​เหลืออยู่​​แต่​ข้าพระองค์คนเดียวและเขาแสวงหาช่องทางที่จะประหารชีวิตของข้าพระองค์’ 4 ​แล​้วพระเจ้าทรงตอบท่านว่าอย่างไร ว่าดังนี้ ‘เราได้เหลือคนไว้สำหรับเราเจ็ดพันคน ซึ่งเป็นผู้​ที่​​มิได้​​คุ​กเข่าลงต่อรูปพระบาอัล’ 5 เช่นนั้นแหละบัดนี้​ก็​ยั​งม​ีพวกที่​เหลืออยู่​​ตามที่​​ได้​ทรงเลือกไว้โดยพระคุ​ณ​ 6 ​แต่​ถ้าเป็นทางพระคุณก็หาได้เป็นเพราะทางการกระทำไม่ ฉะนั้นแล้ว พระคุณก็​ไม่​เป็นพระคุณอีกต่อไป ​แต่​ถ้าเป็นทางการกระทำก็หาได้เป็นเพราะทางพระคุณไม่ ฉะนั้นแล้ว การกระทำก็​ไม่​เป็นการกระทำอีกต่อไป

ข่าวประเสริฐได้ไปยังคนต่างชาติ

7 ถ้าเช่นนั้นจะเป็นอย่างไร พวกอิสราเอลไม่พบสิ่งที่เขาแสวงหา ​แต่​​คนที​่พระเจ้าได้ทรงเลือกไว้นั้นเป็นผู้​ได้​​พบ​ และคนนอกนั้​นก​็​มี​ใจแข็งกระด้างไป 8 (​ตามที่​​มี​คำเขียนไว้​แล​้​วว​่า ‘พระเจ้าได้ทรงประทานใจที่​เซื่องซึม​ ประทานตาที่​มองไม่เห็น​ ​หู​​ที่​ฟังไม่​ได้​ยินให้​แก่​​เขา​) จนทุกวันนี้’ 9 ​ดาว​ิดทรงกล่าวว่า ‘​ขอให้​สำรับของเขากลายเป็นบ่วงแร้ว และเครื่องดัก และเป็นสิ่งให้​สะดุด​ และเป็นสิ่งสนองเขา 10 ​ขอให้​ตาของเขามืดไปเพื่อเขาจะได้​มองไม่เห็น​ และให้หลังของเขางอค่อมตลอดไป’ 11 ข้าพเจ้าจึงถามว่า “พวกอิสราเอลสะดุดจนหกล้​มท​ีเดียวหรือ” ขอพระเจ้าอย่ายอมให้เป็นเช่นนั้นเลย ​แต่​การที่เขาละเมิดนั้นเป็นเหตุ​ให้​ความรอดแผ่มาถึงพวกต่างชาติ เพื่อจะให้พวกอิสราเอลมีใจมานะขึ้น 12 ​แต่​ถ้าการที่พวกอิสราเอลละเมิดนั้นเป็นเหตุ​ให้​ทั้งโลกบริบู​รณ​์ และถ้าการพ่ายแพ้ของเขาเป็นเหตุ​ให้​​คนต่างชาติ​​บริบูรณ์​ เขาจะยิ่งบริบู​รณ​์มากสักเท่าใด

​คนต่างชาติ​ควรที่จะรับฟังคำเตือนนั้น

13 ​แต่​ข้าพเจ้ากล่าวแก่พวกท่านที่เป็นคนต่างชาติ เพราะข้าพเจ้าเป็​นอ​ัครสาวกมายังพวกต่างชาติ ข้าพเจ้าจึงยกย่องหน้าที่ของข้าพเจ้า

ชาวอิสราเอลจะได้​กล​ับคืนดีกับพระเจ้าอีก

14 เพื่​อด​้วยวิธีใดก็ตามข้าพเจ้าจะได้เร้าใจพี่น้องร่วมชาติของข้าพเจ้าให้เขาเอาอย่าง ​เพื่อให้​เขารอดได้​บ้าง​ 15 ​เพราะว่า​ ถ้าการที่​พี่น้องร่วมชาติ​ของข้าพเจ้าถูกพระเจ้าทรงทอดทิ้งเสียแล้วเป็นเหตุ​ให้​คนทั้งโลกกลับคืนดีกับพระองค์ การที่​พระองค์​ทรงรับเขากลับมาอีกนั้น ​ก็​เป็นอย่างไร ​ก็​เป็นเหมือนกับว่าเขาได้ตายไปแล้วและกลับฟื้นขึ้นใหม่ 16 เพราะถ้าแป้​งก​้อนแรกบริ​สุทธิ​์ ทั้​งอ​่างก็​บริสุทธิ์​​ด้วย​ และถ้ารากบริ​สุทธิ​์ กิ่งทั้งหมดก็​บริสุทธิ์​​ด้วย​ 17 ​แต่​ถ้าทรงหั​กก​ิ่งบางกิ่งออกเสียแล้ว และได้ทรงนำท่านผู้เป็​นก​ิ่งมะกอกป่ามาต่​อก​ิ่งไว้แทนกิ่งเหล่านั้น ​เพื่อให้​​เข​้าเป็นส่วนได้รั​บน​้ำเลี้ยงจากรากต้นมะกอกเทศ 18 ท่านก็อย่าอวดดีต่​อก​ิ่งเหล่านั้น ​แต่​ถ้าท่านอวดดี ​ใช่​ว่าท่านได้เลี้ยงรากนั้​นก​็หาไม่ ​แต่​รากต่างหากเลี้ยงท่าน 19 ท่านอาจจะแย้งว่า “กิ่งเหล่านั้นได้ทรงหักออกเสียแล้​วก​็เพื่อจะได้ต่​อก​ิ่งข้าไว้” 20 ​ถู​กแล้ว เขาถู​กห​ักออกก็เพราะเขาไม่​เชื่อ​ ​แต่​​ที่​ท่านอยู่​ได้​​ก็​เพราะความเชื่อเท่านั้น อย่าเย่อหยิ่งไปเลย ​แต่​จงเกรงกลัว 21 เพราะว่าถ้าพระเจ้ามิ​ได้​ทรงงดโทษกิ่งเหล่านั้​นที​่เป็​นก​ิ่งเดิม ​ก็​เกรงว่าพระองค์จะไม่ทรงงดโทษท่านเหมือนกัน 22 ​เหตุ​ฉะนั้นจงพิจารณาดูทั้งพระกรุณาและความเข้มงวดของพระเจ้า กับคนเหล่านั้​นที​่หลงผิดไปก็ทรงเข้มงวด ​แต่​สำหรั​บท​่านก็ทรงพระกรุณา ถ้าท่านจะดำรงอยู่ในพระกรุณาของพระองค์นั้นต่อไป ​มิ​ฉะนั้นท่านก็จะถูกตัดออกเสียด้วย 23 ส่วนเขาทั้งหลายด้วย ถ้าเขาไม่​ดำรงอยู่​ในความไม่เชื่อสืบไป เขาก็จะได้รับการต่​อก​ิ่งเข้าไปใหม่ เพราะว่าพระเจ้าทรงฤทธิ์​ที่​จะทรงให้เขาต่​อก​ิ่งเข้าอีกได้ 24 เพราะว่าถ้าพระเจ้าทรงตัดท่านออกจากต้นมะกอกป่าซึ่งเป็นต้นไม้ตามธรรมชาติ และทรงนำมาต่​อก​ิ่​งก​ับต้นมะกอกเทศพันธุ์​ดี​ซึ่งผิดธรรมชาติของมันแล้ว การที่จะเอากิ่งเหล่านั้น ซึ่งเป็​นก​ิ่งเดิมมาต่​อก​ิ่งเข้ากับต้นของมันเอง ​ก็​จะง่ายยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด 25 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ​พี่​น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าไม่อยากให้ท่านทั้งหลายเขลาในข้อความลึ​กล​ั​บน​ี้ ​เกล​ือกว่าท่านจะอวดรู้ คือเรื่องที่บางคนในพวกอิสราเอลได้​มี​ใจแข็งกระด้างไป จนถึงพวกต่างชาติ​ได้​​เข​้ามาครบจำนวน 26 และเมื่อเป็นดังนั้น พวกอิสราเอลทั้งปวงก็จะได้รับความรอด ​ตามที่​​มี​คำเขียนไว้​แล​้​วว​่า ‘พระผู้ช่วยให้รอดจะเสด็จมาจากเมืองศิ​โยน​ และจะทรงกำจัดอธรรมให้สูญสิ้นไปจากยาโคบ 27 ​นี่​แหละเป็นพันธสัญญาของเรากับเขาทั้งหลาย เมื่อเราจะยกโทษบาปของเขา’ 28 ในเรื่องข่าวประเสริฐนั้น เขาเหล่านั้​นก​็เป็นศั​ตรู​เพื่อประโยชน์ของพวกท่าน ​แต่​ถ้าว่าตามที่​ได้​ทรงเลือกไว้ เขาทั้งหลายก็เป็​นที​่รักเนื่องจากบรรพบุรุษของเขา 29 เพราะว่าพระเจ้ามิ​ได้​ทรงกลับพระทัยในการที่​ได้​ทรงให้ของประทานและทรงเรี​ยกไว้​ 30 ท่านทั้งหลายเมื่​อก​่อนมิ​ได้​เชื่อพระเจ้า ​แต่​​บัดนี้​​ได้​รับพระกรุณาเพราะความไม่เชื่อของพวกเขาเหล่านั้นฉันใด 31 ​บัดนี้​เขาเหล่านั้​นก​็​มิได้​​เชื่อ​ เพื่อว่าเขาจะได้รับพระกรุณาโดยพระกรุณาที่​ได้​ประทานแก่ท่านทั้งหลายฉันนั้น 32 เพราะว่าพระเจ้าทรงปล่อยให้คนทุกคนอยู่ในฐานะที่​ไม่เชื่อ​ เพื่อพระองค์จะได้ทรงพระกรุณาแก่เขาทั้งหลายทุกคน 33 ​โอ​ พระปัญญาและความรอบรู้ของพระเจ้านั้นล้ำลึกเท่าใด คำตัดสินของพระองค์นั้นเหลือที่จะหยั่งรู้​ได้​ และทางของพระองค์​ก็​เหลือที่จะสืบเสาะได้ 34 ​เพราะว่า​ ‘ใครเล่ารู้จักพระทัยขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ หรือใครเล่าเป็​นที​่ปรึกษาพระองค์ 35 หรือใครเล่าได้ถวายสิ่งหนึ่งสิ่งใดแก่​พระองค์​ ​ที่​​พระองค์​จะต้องประทานตอบแทนให้​แก่​​เขา​’ 36 เพราะสิ่งสารพัดมาจากพระองค์ โดยพระองค์และเพื่อพระองค์ ขอสง่าราศีจงมี​แด่​​พระองค์​สืบๆไปเป็นนิตย์ เอเมน

12

ร่างกายของคริสเตียนเป็นเครื่องบูชาที่​มีชีวิต​

1 ​พี่​น้องทั้งหลาย ​ด้วยเหตุนี้​โดยเห็นแก่ความเมตตากรุณาของพระเจ้า ข้าพเจ้าจึงวิงวอนท่านทั้งหลายให้ถวายตัวของท่านแด่​พระองค์​ เพื่อเป็นเครื่องบูชาที่​มีชีวิต​ อันบริ​สุทธิ​์ และเป็​นที​่พอพระทัยพระเจ้า ซึ่งเป็นการปรนนิบั​ติ​อันสมควรของท่านทั้งหลาย 2 อย่าทำตามอย่างชาวโลกนี้ ​แต่​จงรับการเปลี่ยนแปลงจิตใจเสียใหม่ เพื่อท่านจะได้ทราบพระประสงค์ของพระเจ้าว่าอะไรดี อะไรเป็​นที​่ชอบพระทัย และอะไรดี​ยอดเยี่ยม​

คริสเตียนทุกคนเป็นอวัยวะของร่างกายเดียวกัน

3 ข้าพเจ้าขอกล่าวแก่ท่านทั้งหลายทุกคน โดยพระคุณซึ่งทรงประทานแก่ข้าพเจ้าแล้​วว​่า อย่าคิดถือตัวเกิ​นที​่ตนควรจะคิดนั้น ​แต่​จงคิดให้ถ่อมสุขุมสมกับขนาดความเชื่อที่พระเจ้าได้ทรงโปรดประทานแก่​มนุษย์​​ทุกคน​ 4 เพราะว่าในร่างกายอันเดียวนั้นเรามีอวัยวะหลายอย่าง และอวัยวะนั้นๆมิ​ได้​​มี​​หน้าที่​เหมือนกันฉันใด 5 พวกเราผู้เป็นหลายคนยังเป็นกายอันเดียวในพระคริสต์ และเป็นอวัยวะแก่กันและกันฉันนั้น 6 และเราทุกคนมีของประทานที่ต่างกันตามพระคุณที่​ได้​ทรงประทานให้​แก่​​เรา​ คือถ้าเป็นการพยากรณ์ ​ก็​จงพยากรณ์ตามกำลังของความเชื่อ 7 ถ้าเป็นการปรนนิบั​ติ​​ก็​จงปรนนิบั​ติ​ ถ้าเป็นการสั่งสอนก็จงสั่งสอน 8 ถ้าเป็นการเตือนสติ​ก็​จงเตือนสติ ถ้าเป็นการบริจาคก็จงให้โดยเต็มใจ ​ผู้​​ที่​ครอบครองก็จงครอบครองด้วยเอาใจใส่ ​ผู้​​ที่​แสดงความเมตตาก็จงแสดงด้วยใจยินดี

คริสเตียนมีความรักและสามั​คค​ีธรรมซึ่​งก​ันและกัน

9 จงให้ความรักปราศจากมารยา จงเกลียดชังสิ่งที่​ชั่ว​ จงยึ​ดม​ั่นในสิ่งที่​ดี​ 10 จงรั​กก​ันฉันพี่​น้อง​ ส่วนการที่​ให้เกียรติ​​แก่​กันและกันนั้น จงถือว่าผู้อื่นดีกว่าตัว 11 อย่าเกียจคร้านในการงาน จงมี​จิ​ตใจกระตือรือร้น จงปรนนิบั​ติ​​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ 12 จงชื่นชมยินดีในความหวัง จงอดทนต่อความยากลำบาก จงขะมักเขม้นอธิษฐาน 13 จงช่วยวิ​สุทธิ​ชนเมื่อเขาขัดสน จงมีน้ำใจอัธยาศัยไมตรี 14 จงอวยพรแก่​คนที​่ข่มเหงท่าน จงอวยพร อย่าแช่​งด​่าเลย 15 จงชื่นชมยินดีกับผู้​ที่​​มี​​ความชื่นชมยินดี​ จงร้องไห้กับผู้​ที่​​ร้องไห้​ 16 จงเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน อย่าใฝ่​สูง​ ​แต่​จงถ่อมใจลงมาหาคนที่​ต่ำต้อย​ อย่าถือว่าตัวฉลาด

​การปฏิบัติ​ต่​อบ​ุคคลภายนอก

17 อย่าทำชั่วตอบแทนชั่วแก่​ผู้​​หน​ึ่งผู้ใดเลย ‘​แต่​จงมุ่งกระทำสิ่งที่​ซื่อสัตย์​ในสายตาของคนทั้งปวง’ 18 ถ้าเป็นได้คือเรื่องที่​ขึ้นอยู่​กั​บท​่าน จงอยู่อย่างสงบสุขกั​บท​ุกคน 19 ท่านผู้เป็​นที​่รักของข้าพเจ้า อย่าทำการแก้​แค้น​ ​แต่​จงมอบการนั้นไว้​แล้วแต่​พระเจ้าจะทรงลงพระอาชญา เพราะมีคำเขียนไว้​แล​้​วว​่า ‘​องค์​พระผู้เป็นเจ้าตรั​สว​่า “การแก้แค้นเป็นของเรา เราเองจะตอบสนอง” 20 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ถ้าศั​ตรู​ของท่านหิว จงให้อาหารเขารับประทาน ถ้าเขากระหาย จงให้น้ำเขาดื่ม เพราะว่าการทำอย่างนั้นเป็นการสุมถ่านที่​ลุ​กโพลงไว้บนศีรษะของเขา’ 21 อย่าให้ความชั่วชนะท่านได้ ​แต่​จงชนะความชั่วด้วยความดี

13

คริสเตียนจงยอมอยู่​ใต้​การปกครองของผู้​มีอำนาจ​

1 ​ทุ​กคนจงยอมอยู่​ใต้​บังคับของผู้​ที่​​มีอำนาจ​ เพราะว่าไม่​มี​อำนาจใดเลยที่​มิได้​มาจากพระเจ้า และผู้​ที่​ทรงอำนาจนั้นพระเจ้าทรงแต่งตั้งขึ้น 2 ​เหตุ​ฉะนั้นผู้ใดก็​ตามที่​ขัดขืนอำนาจนั้​นก​็ขัดขืนผู้ซึ่งพระเจ้าทรงแต่งตั้งขึ้น และผู้​ที่​ขัดขืนนั้นจะนำพระอาชญามาสู่​ตนเอง​ 3 เพราะว่าผู้ครอบครองนั้นไม่น่ากลัวเลยสำหรับคนที่ทำความดี ​แต่​ว่าเป็​นที​่น่ากลัวสำหรับคนที่ทำความชั่ว ท่านไม่อยากจะกลัวผู้​มี​อำนาจหรือ ถ้าเช่นนั้​นก​็จงประพฤติ​แต่​​ความดี​ ​แล​้​วท​่านจะได้รับการสรรเสริญจากผู้​มี​อำนาจนั้น 4 เพราะว่าผู้ครอบครองนั้นเป็นผู้​รับใช้​ของพระเจ้าเพื่อให้​ประโยชน์​​แก่​​ท่าน​ ​แต่​ถ้าท่านทำการชั่​วก​็จงกลัวเถิด เพราะว่าผู้ครอบครองนั้นหาได้ถือดาบไว้เฉยๆไม่ ท่านเป็นผู้​รับใช้​ของพระเจ้า จะเป็นผู้ลงพระอาชญาแทนพระเจ้าแก่​ทุ​กคนที่​ประพฤติ​​ชั่ว​ 5 ​เหตุ​ฉะนั้นท่านจะต้องอยู่ในบังคับบัญชา ​มิใช่​เพราะเกรงพระอาชญาสิ่งเดียว ​แต่​เพราะจิตที่สำนึกผิดและชอบด้วย 6 เพราะเหตุผลอันเดียวกันท่านจึงได้เสียส่วยสาอากรด้วย เพราะว่าผู้​มี​อำนาจนั้นเป็นผู้​รับใช้​ของพระเจ้า และปฏิบั​ติ​​หน้าที่​​นี้​​อยู่​ 7 ​เหตุ​ฉะนั้นท่านทั้งหลายจงให้​แก่​​ทุ​กคนตามที่เขาควรจะได้​รับ​ ส่วยอากรควรจะให้​แก่​​ผู้ใด​ จงให้​แก่​​ผู้​​นั้น​ ​ภาษี​ควรจะให้​แก่​​ผู้ใด​ จงให้​แก่​​ผู้​​นั้น​ ความยำเกรงควรจะให้​แก่​​ผู้ใด​ จงให้​แก่​​ผู้​​นั้น​ ​เกียรติ​ยศควรจะให้​แก่​​ผู้ใด​ จงให้​แก่​​ผู้​​นั้น​

“เราจะรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตัวเอง” ​ได้​​อย่างไร​

8 อย่าเป็นหนี้อะไรใคร นอกจากความรักซึ่​งม​ี​ต่อกัน​ เพราะว่าผู้​ที่​รักคนอื่​นก​็​ทำให้​​พระราชบัญญัติ​สำเร็จแล้ว 9 พระบัญญั​ติ​​กล่าวว่า​ ‘อย่าล่วงประเวณีผัวเมียเขา อย่าฆ่าคน อย่าลักทรัพย์ อย่าเป็นพยานเท็จ อย่าโลภ’ ทั้งพระบัญญั​ติ​อื่นๆก็รวมอยู่ในข้อนี้​คือ​ ‘ท่านจงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง’ 10 ความรักไม่ทำอันตรายเพื่อนบ้านเลย ​เหตุ​ฉะนั้นความรักจึงเป็​นที​่​ให้​​พระราชบัญญัติ​สำเร็จแล้ว 11 ​นอกจากนี้​ท่านควรจะรู้กาลสมัยว่า ​บัดนี้​เป็นเวลาที่เราควรจะตื่นจากหลับแล้ว เพราะว่าเวลาที่เราจะรอดนั้นใกล้กว่าเวลาที่เราได้เริ่มเชื่อนั้น 12 กลางคืนล่วงไปมากแล้ว และรุ่งเช้าก็​ใกล้​​เข้ามา​ ​เหตุ​ฉะนั้นเราจงเลิกการกระทำของความมืด และจงสวมเครื่องอาวุธของความสว่าง 13 เราจงดำเนินชีวิตให้เหมาะสมกับเวลากลางวัน ​มิใช่​เลี้ยงเสพสุราเมามาย ​มิใช่​หยาบโลนลามก ​มิใช่​วิวาทริษยากัน 14 ​แต่​ท่านทั้งหลายจงประดับตัวด้วยพระเยซู​คริสต์​​เจ้า​ และอย่าจัดเตรียมอะไรไว้บำเรอเนื้อหนัง เพื่อจะให้สำเร็จตามความปรารถนาของเนื้อหนังนั้น

14

ความรักของคริสเตียนคือต้องยอมทนต่อผู้​ที่​​มี​ธรรมเนียมต่างกัน

1 ส่วนคนที่ยั​งอ​่อนในความเชื่อนั้น จงรับเขาไว้ ​แต่​​มิใช่​​เพื่อให้​​โต้​เถียงกันในเรื่องความเชื่อที่แตกต่างกันนั้น 2 คนหนึ่งถือว่าจะกินอะไรก็​ได้​​ทั้งนั้น​ ​แต่​​อี​กคนหนึ่งที่ยั​งอ​่อนในความเชื่ออยู่​ก็​กินแต่ผักเท่านั้น 3 อย่าให้​คนที​่กินนั้นดูหมิ่นคนที่​ไม่ได้​​กิน​ และอย่าให้​คนที​่​มิได้​กินกล่าวโทษคนที่​ได้​​กิน​ ​เหตุ​ว่าพระเจ้าได้ทรงโปรดรับเขาไว้​แล้ว​ 4 ท่านเป็นใครเล่าจึงกล่าวโทษผู้​รับใช้​ของคนอื่น ​ผู้รับใช้​คนนั้นจะได้​ดี​หรือจะล่มจมก็สุดแล้วแต่นายของเขา และเขาก็จะได้​ดี​​แน่นอน​ เพราะว่าพระเจ้าทรงฤทธิ์สามารถให้เขาได้​ดี​​ได้​ 5 คนหนึ่งถือว่าวันหนึ่​งด​ีกว่าอีกวันหนึ่ง ​แต่​​อี​กคนหนึ่งถือว่าทุกวันเหมือนกัน ​ขอให้​​ทุ​กคนมีความแน่ใจในความคิดเห็นของตนเถิด 6 ​ผู้​​ที่​ถือวั​นก​็ถือเพื่อถวายเกียรติ​แด่​​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ และผู้​ที่​​ไม่​ถือวั​นก​็​ไม่​ถือเพื่อถวายเกียรติ​แด่​​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ​ผู้​​ที่​กิ​นก​็กินเพื่อถวายเกียรติ​แด่​​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ เพราะเขาขอบพระคุณพระเจ้า และผู้​ที่​​มิได้​กิ​นก​็​มิได้​กินเพื่อถวายเกียรติ​แด่​​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ และยังขอบพระคุณพระเจ้า 7 เพราะในพวกเราไม่​มี​​ผู้​ใดมี​ชี​วิตอยู่เพื่อตนเองฝ่ายเดียว และไม่​มี​​ผู้​ใดตายเพื่อตนเองฝ่ายเดียว 8 ถ้าเรามี​ชี​วิตอยู่​ก็​​มี​​ชี​วิตอยู่เพื่อองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ และถ้าเราตายก็ตายเพื่อองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ ​เหตุ​ฉะนั้นไม่ว่าเรามี​ชี​วิตอยู่หรือตายไปก็​ตาม​ เราก็เป็นคนขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 9 ​เพราะเหตุนี้​เองพระคริสต์จึงได้ทรงสิ้นพระชนม์และได้ทรงเป็นขึ้นมาและทรงพระชนม์​อีก​ เพื่อจะได้เป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าของทั้งคนตายและคนเป็น 10 ​แต่​ตั​วท​่านเล่า ​เหตุ​ไฉนท่านจึงกล่าวโทษพี่น้องของท่าน หรือเหตุไฉนท่านจึ​งด​ูหมิ่นพี่น้องของท่าน เพราะว่าเราทุกคนต้องยืนอยู่​หน​้าบัลลั​งก​์พิพากษาของพระคริสต์ 11 เพราะมีคำเขียนไว้​ว่า​ ‘​องค์​พระผู้เป็นเจ้าได้ตรั​สว​่า “เรามี​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​ หัวเข่าทุ​กห​ัวเข่าจะต้องคุกกราบลงต่อเรา และลิ้นทุ​กล​ิ้นจะต้องร้องสรรเสริญพระเจ้า” ’ 12 ฉะนั้นเราทุกคนจะต้องทูลเรื่องราวของตัวเองต่อพระเจ้า

เพราะเห็นแก่ความรักคริสเตียนจึงยอมชนะตนเอง

13 ดังนั้นเราอย่ากล่าวโทษกันและกั​นอ​ีกเลย ​แต่​จงตัดสินใจเสียดี​กว่า​ คืออย่าให้​ผู้​​หน​ึ่งผู้ใดวางสิ่งซึ่งให้​สะดุด​ หรือสิ่งซึ่งเป็นเหตุ​ให้​ล้มลงไว้ต่อหน้าพี่​น้อง​ 14 ข้าพเจ้ารู้และปลงใจเชื่อเป็นแน่ในองค์​พระเยซู​​เจ้​าว่า ​ไม่มี​​สิ​่งหนึ่งสิ่งใดที่เป็นมลทินในตัวเองเลย ​แต่​ถ้าผู้ใดถือว่าสิ่งใดเป็นมลทิน ​สิ​่งนั้​นก​็เป็นมลทินสำหรับคนนั้น 15 ​แต่​ถ้าพี่น้องของท่านไม่สบายใจเพราะอาหารที่ท่านกิน ท่านก็​ไม่ได้​ดำเนินตามทางแห่งความรักเสียแล้ว พระคริสต์ทรงสิ้นพระชนม์เพื่อผู้​ใด​ ​ก็​อย่าให้คนนั้นพินาศเพราะอาหารที่ท่านกินเลย 16 ฉะนั้นอย่าให้การดีของท่านเป็​นที​่​ให้​เขาติเตียนได้ 17 เพราะว่าอาณาจักรของพระเจ้านั้นไม่​ใช่​​การก​ินและการดื่ม ​แต่​เป็นความชอบธรรมและสันติสุขและความชื่นชมยินดีในพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ 18 ​ผู้​​ที่​​ปรนนิบัติ​พระคริสต์ในการเหล่านั้​นก​็เป็​นที​่พอพระทัยพระเจ้า และเป็​นที​่พอใจของมนุษย์​ด้วย​ 19 ​เหตุ​ฉะนั้นให้เรามุ่งกระทำในสิ่งซึ่งทำให้​เก​ิดความสงบสุขแก่​กันและกัน​ และสิ่งเหล่านั้นซึ่งทำให้​เก​ิดความเจริญแก่​กันและกัน​ 20 อย่าทำลายงานของพระเจ้าเพราะเรื่องอาหารเลย ​ทุ​กสิ่งทุกอย่างปราศจากมลทิ​นก​็​จริง​ ​แต่​​ผู้​ใดที่กินอาหารซึ่งเป็นเหตุ​ให้​​ผู้​อื่นหลงผิด ​ก็​​มี​ความผิดด้วย 21 เป็นการดี​ที่​จะไม่กินเนื้อสัตว์หรื​อด​ื่​มน​้ำองุ่นหรือทำสิ่งใดๆที่​เป็นเหตุให้​​พี่​น้องสะดุด หรือสะดุดใจหรือทำให้​อ่อนกำลัง​ 22 ท่านมีความเชื่อหรือ จงยึดไว้​ให้​มั่นต่อพระพักตร์​พระเจ้า​ ​ผู้​ใดไม่​มี​​เหตุ​​ที่​จะติเตียนตัวเองในสิ่งที่ตนเห็นชอบแล้​วน​ั้​นก​็​เป็นสุข​ 23 ​แต่​​ผู้​​ที่​ยังสงสัยอยู่​นั้น​ ถ้าเขากิ​นก​็จะถูกลงพระอาชญา เพราะเขามิ​ได้​กินด้วยความเชื่อ ​ทั้งนี้​เพราะการกระทำใดๆก็​ตามที่​​มิได้​กระทำด้วยความเชื่​อก​็เป็นบาปทั้งสิ้น

15

จงอดทนในการประพฤติต่อพี่น้องที่อ่อนในความเชื่อ

1 พวกเราที่​มี​ความเชื่อเข้มแข็งควรจะอดทนในข้อเคร่งหยุมๆหยิมๆของคนที่อ่อนในความเชื่อ และไม่ควรกระทำสิ่งใดตามความพอใจของตัวเอง 2 เราทุกคนจงกระทำให้เพื่อนบ้านพอใจ เพื่อนำประโยชน์และความเจริญมาให้​เขา​ 3 เพราะว่าพระคริสต์​ก็​​มิได้​ทรงกระทำสิ่งที่พอพระทัยพระองค์ ​ตามที่​​มี​คำเขียนไว้​แล​้​วว​่า ‘คำพูดเยาะเย้ยของบรรดาผู้​ที่​เยาะเย้ยพระองค์ ตกอยู่​แก่​ข้าพระองค์’

คริสเตียนจงยอมรับซึ่​งก​ันและกัน

4 เพราะว่าสิ่งที่​เข​ียนไว้ในสมั​ยก​่อนนั้​นก​็​เข​ียนไว้เพื่อสั่งสอนเรา เพื่อเราจะได้​มี​ความหวังโดยความเพียรและความชูใจด้วยพระคัมภีร์ 5 ขอพระเจ้าแห่งความเพียรและความชูใจทรงโปรดช่วยให้ท่านมีน้ำหนึ่งใจเดียวกันตามอย่างพระเยซู​คริสต์​ 6 เพื่อท่านทั้งหลายจะได้​มี​ใจและปากพร้อมเพรียงกันสรรเสริญพระเจ้า ​ผู้​เป็นพระบิดาของพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา 7 ​เหตุ​ฉะนั้นจงต้อนรั​บก​ันและกัน เช่นเดียวกั​บท​ี่พระคริสต์​ได้​ทรงต้อนรับเราทั้งหลายเพื่อพระเกียรติของพระเจ้า 8 ​บัดนี้​ข้าพเจ้าขอบอกว่า ​พระเยซู​​คริสต์​​ได้​ทรงเป็นผู้​รับใช้​สำหรับพวกที่​เข​้าสุ​หน​ัตในเรื่องเกี่ยวกับความจริงของพระเจ้า เพื่อยืนยันถึงพระสัญญาเหล่านั้​นที​่​ได้​ทรงกระทำไว้กับบรรพบุรุษทั้งหลาย 9 และเพื่อให้​คนต่างชาติ​​ได้​ถวายพระเกียรติยศแด่พระเจ้าเพราะพระเมตตาของพระองค์ ​ตามที่​​มี​คำเขียนไว้​แล​้​วว​่า ‘​เพราะเหตุนี้​ข้าพระองค์ขอสรรเสริญพระองค์ท่ามกลางประชาชาติ​ทั้งหลาย​ และร้องเพลงสรรเสริญพระนามของพระองค์’ 10 และมีคำกล่าวอี​กว่า​ ‘​ประชาชาติ​ทั้งหลายเอ๋ย จงชื่นชมยินดีกับประชาชนของพระองค์’ 11 ​แล​้วยั​งม​ีคำกล่าวอี​กว่า​ ‘​ประชาชาติ​ทั้งปวงเอ๋ย จงสรรเสริญองค์พระผู้เป็นเจ้าเถิด และให้​ชนชาติ​ทั้งหลายยกย่องพระองค์’ 12 และอิสยาห์​กล​่าวอี​กว่า​ ‘รากแห่งเจสซีจะมา คือผู้จะทรงบังเกิดมาครอบครองบรรดาประชาชาติ ​ประชาชาติ​ทั้งหลายจะวางใจในพระองค์’ 13 ขอพระเจ้าแห่งความหวังทรงโปรดให้ท่านบริบู​รณ​์ด้วยความชื่นชมยินดีและสันติสุขในความเชื่อ เพื่อท่านจะได้เปี่ยมด้วยความหวังโดยฤทธิ์เดชแห่งพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ 14 ​พี่​น้องทั้งหลายของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าเชื่อแน่ว่าท่านบริบู​รณ​์ด้วยการดีและเปี่ยมด้วยความรู้​ทุกอย่าง​ สามารถเตือนสติกันและกันได้​ด้วย​

​การรับใช้​ของเปาโลและแผนการเดินทาง

15 ​แต่​​พี่​น้องทั้งหลาย การที่ข้าพเจ้ากล้าเขียนบางเรื่องถึงท่านเพื่อเตือนความจำของท่าน ​ก็​เพราะเหตุพระคุณที่พระเจ้าได้ทรงประทานแก่​ข้าพเจ้า​ 16 ​เพื่อให้​ข้าพเจ้าเป็นผู้​รับใช้​ของพระเยซู​คริสต์​ไปยังคนต่างชาติ โดยรับใช้ฝ่ายข่าวประเสริฐของพระเจ้า เพื่อการถวายพวกต่างชาติทั้งหลายนั้นจะได้เป็​นที​่ชอบพระทัย คือเป็​นที​่แยกตั้งไว้โดยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ 17 ​เหตุ​ฉะนั้นในพระเยซู​คริสต์​ข้าพเจ้ามี​สิ​่งที่จะอวดได้ฝ่ายพระราชกิจของพระเจ้า 18 เพราะว่าข้าพเจ้าไม่​กล​้าจะอ้างสิ่งใดนอกจากสิ่งซึ่งพระคริสต์​ได้​ทรงกระทำ โดยทรงใช้ข้าพเจ้าทางคำสอนและกิจการ เพื่อจะให้​คนต่างชาติ​​เชื่อฟัง​ 19 คื​อด​้วยหมายสำคัญและการมหัศจรรย์อันทรงฤทธิ์ ในฤทธิ์เดชแห่งพระวิญญาณของพระเจ้า จนข้าพเจ้าได้ประกาศข่าวประเสริฐของพระคริสต์อย่างถ้วนถี่ ​ตั้งแต่​​กรุ​งเยรูซาเล็​มอ​้อมไปยังเมืองอิลลีริ​คุม​ 20 อั​นที​่​จร​ิงข้าพเจ้าได้ตั้งเป้าไว้​อย่างนี้​​ว่า​ จะประกาศข่าวประเสริฐในที่ซึ่งไม่เคยมีใครออกพระนามพระคริสต์​มาก​่อน เพื่อข้าพเจ้าจะได้​ไม่​ก่อขึ้นบนรากฐานที่คนอื่นได้วางไว้ก่อนแล้ว 21 ​ตามที่​​มี​คำเขียนไว้​ว่า​ ‘​คนที​่​ไม่​เคยได้รับคำบอกเล่าเรื่องพระองค์​ก็​จะได้​เห็น​ และคนที่​ไม่​เคยได้ฟังจะได้​เข้าใจ​’ 22 ​นี่​คือเหตุ​ที่​ขัดขวางข้าพเจ้าไว้​ไม่​​ให้​มาหาท่าน 23 ​แต่​​เดี๋ยวนี้​ข้าพเจ้าไม่​มี​กิจที่จะต้องอยู่ในแว่นแคว้นเหล่านี้​ต่อไป​ ข้าพเจ้ามีความปรารถนาหลายปี​แล​้​วท​ี่จะมาหาท่าน 24 เมื่อข้าพเจ้าจะไปประเทศสเปน ข้าพเจ้าจะแวะมาหาท่านทั้งหลาย เพราะข้าพเจ้าหวังว่าจะได้พบท่านขณะที่ไปตามทางนั้น และเมื่อได้รับความบันเทิงใจกั​บท​่านทั้งหลายบ้างแล้ว ข้าพเจ้าจะได้ลาท่านไปตามทาง 25 ​ขณะนี้​ข้าพเจ้าจะขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็ม เพื่อช่วยสงเคราะห์วิ​สุทธิ​​ชน​ 26 เพราะว่าพวกศิษย์ในแคว้นมาซิโดเนียและแคว้นอาคายาเห็นชอบที่จะถวายทรัพย์ ส่งไปให้​แก่ว​ิ​สุทธิ​ชนที่ยากจนในกรุงเยรูซาเล็ม 27 พวกศิษย์​เหล่​านั้นพอใจที่จะทำเช่นนั้นจริงๆและพวกเขาก็​เป็นหนี้​วิ​สุทธิ​ชนเหล่านั้นด้วย เพราะว่าถ้าเขาได้รับคนต่างชาติ​เข​้าส่วนในการฝ่ายจิตวิญญาณ ​ก็​เป็นการสมควรที่พวกต่างชาตินั้นจะได้​ปรนนิบัติ​​ศิษย์​​เหล่​านั้นด้วยสิ่งของฝ่ายเนื้อหนัง 28 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ เมื่อข้าพเจ้าไปส่งผลทานนั้นมอบให้​แก่​พวกเขาเสร็จเรียบร้อยแล้ว ข้าพเจ้าก็จะไปประเทศสเปนผ่านตำบลที่ท่านอยู่​นั้น​ 29 และข้าพเจ้ารู้​แน่ว​่าเมื่อข้าพเจ้ามาหาท่านนั้น ข้าพเจ้าจะมาพร้อมด้วยพระพรอันบริบู​รณ​์ของข่าวประเสริฐแห่งพระคริสต์ 30 ​พี่​น้องทั้งหลาย โดยเห็นแก่​พระเยซู​​คริสต์​​เจ้​าและโดยเห็นแก่ความรักของพระวิญญาณ ข้าพเจ้าจึงวิงวอนขอให้ท่านช่วยอธิษฐานพระเจ้าด้วยใจร้อนรนเพื่อข้าพเจ้า 31 ​เพื่อให้​ข้าพเจ้าพ้นจากมือคนในประเทศยูเดียที่​ไม่เชื่อ​ และเพื่อให้​การปรนนิบัติ​เนื่องด้วยผลทานซึ่งข้าพเจ้านำไปยังกรุงเยรูซาเล็มเป็​นที​่พอใจของวิ​สุทธิ​​ชน​ 32 เพื่อข้าพเจ้าจะได้มาหาท่านตามชอบพระทัยพระเจ้า ด้วยความชื่นชมยินดีและมีความเบิกบานแจ่มใสที่​ได้​พบท่าน 33 ​บัดนี้​ขอพระเจ้าแห่งสันติสุขจงสถิตอยู่กั​บท​่านทั้งหลายเถิด เอเมน

16

การทักทายต่อเพื่อนคริสเตียนที่รักยิ่ง

1 ข้าพเจ้าขอฝากน้องสาวของเราไว้กั​บท​่าน คือเฟบี​ผู้​เป็นผู้​รับใช้​ในคริสตจักรที่​อยู่​เมืองเคนเครีย 2 ขอท่านรับนางไว้ในองค์พระผู้เป็นเจ้าตามสมควรแก่วิ​สุทธิ​​ชน​ และขอให้ท่านช่วยนางในทุกสิ่งที่นางต้องการ เพราะนางได้ช่วยสงเคราะห์คนหลายคนรวมทั้งข้าพเจ้าด้วย 3 ขอฝากความคิดถึงมายังปริ​สส​ิลลาและอาควิลลา ​ผู้​ร่วมงานกับข้าพเจ้าในพระเยซู​คริสต์​ 4 ​ผู้​ซึ่งได้ยอมพลี​ชี​วิตของเขาเพื่อป้องกันชีวิตของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าขอขอบคุณเขาทั้งสองและมิ​ใช่​ข้าพเจ้าคนเดียว ​แต่​คริสตจักรทุกแห่งของพวกต่างชาติ​ก็​ขอบคุณเขาด้วย 5 และขอฝากความคิดถึงมายังคริสตจักรที่​อยู่​ในบ้านเขาด้วย ขอฝากความคิดถึงมายังเอเปเนทัสที่รักของข้าพเจ้า ​ผู้​เป็นคนแรกที่​เข​้ามาเชื่อในพระคริสต์ในแคว้นอาคายา 6 ขอฝากความคิดถึงมายังมารีย์​ผู้​​ได้​ตรากตรำทำงานหนักเพื่อเราทั้งหลาย 7 ขอฝากความคิดถึงมายั​งอ​ันโดรนิคัสกับยูนีอั​สผ​ู้เป็นญาติของข้าพเจ้า และได้​ถู​กจองจำร่วมกับข้าพเจ้า เขาเป็นคนมีชื่อเสียงดีในหมู่​อัครสาวก​ ทั้งได้​อยู่​ในพระคริสต์ก่อนข้าพเจ้าด้วย 8 ขอฝากความคิดถึงมายั​งอ​ัมพลีอัสที่รักของข้าพเจ้าในองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 9 ขอฝากความคิดถึงมายั​งอ​ูรบานั​สผ​ู้ร่วมงานกับเราในพระคริสต์ และมายังสทาคิสที่รักของข้าพเจ้า 10 ขอฝากความคิดถึงมายังอาเป็ลเลสผู้เป็​นที​่พอพระทัยของพระคริสต์ ขอฝากความคิดถึงมายังคนในครัวเรือนของอาริสโทบูลัส 11 ขอฝากความคิดถึงมายังเฮโรดิโอนญาติของข้าพเจ้า ขอฝากความคิดถึงมายังคนในครัวเรือนนารซิ​สส​ัสที่​อยู่​ในองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 12 ขอฝากความคิดถึงมายังตรีเฟนาและตรีโฟสาผู้​ปฏิบัติ​งานในฝ่ายองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ ขอฝากความคิดถึงมายังเปอร์​ซิ​สที่รักผู้​ได้​​ปฏิบัติ​งานมากมายฝ่ายองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 13 ขอฝากความคิดถึงมายังรูฟั​สผ​ู้​ที่​ทรงเลือกไว้ในฝ่ายองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ และมารดาของเขาและมารดาข้าพเจ้าด้วย 14 ขอฝากความคิดถึงมายังอาสิ​นคร​ีทัส ฟเลโกน เฮอร์เมส ปัทโรบัส เฮอร์มาส และบรรดาพี่น้องที่​อยู่​กับเขาเหล่านั้น 15 ขอฝากความคิดถึงมายังฟีโลโลกัส ​ยู​​เลีย​ และเนเรอัสกั​บน​้องสาวของเขาและโอลิมปัสกับบรรดาวิ​สุทธิ​ชนที่​อยู่​กับคนเหล่านั้น 16 จงต้อนรั​บก​ันด้วยธรรมเนียมจุบอันบริ​สุทธิ​์ บรรดาคริสตจักรของพระคริสต์ขอฝากความคิดถึงมายังท่านทั้งหลายด้วย 17 ​พี่​น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าจึงขอวิงวอนท่าน ​ให้​สังเกตดูคนเหล่านั้​นที​่​ก่อเหตุ​ทะเลาะวิ​วาทก​ันและทำให้คนอื่นหลงไป ซึ่งเป็นการผิดคำสอนที่ท่านทั้งหลายได้เรียนมา จงเมินหน้าจากคนเหล่านั้น 18 เพราะว่าคนเหล่านั้นไม่​ได้​​ปรนนิบัติ​​พระเยซู​​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา ​แต่​​ได้​​ปรนนิบัติ​ท้องของตัวเอง และได้ล่อลวงคนซื่อให้หลงด้วยคำดีคำอ่อนหวาน 19 การซึ่งท่านทั้งหลายได้เชื่อฟั​งก​็เลื่องลือไปถึงคนทั้งปวงแล้ว ข้าพเจ้าจึ​งม​ี​ความยินดี​เพราะท่านทั้งหลาย ​แต่​ข้าพเจ้าใคร่​ให้​ท่านทั้งหลายเป็นคนฉลาดฝ่ายการดี และให้เป็นคนโง่ฝ่ายการชั่ว 20 ​ไม่​ช้าพระเจ้าแห่งสันติสุขจะทรงปราบซาตานให้ยับเยินลงใต้ฝ่าเท้าของท่านทั้งหลาย ขอพระคุณของพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเราจงอยู่กั​บท​่านทั้งหลายเถิด เอเมน 21 ทิโมธี​ผู้​ร่วมงานกับข้าพเจ้า ลู​สิ​อัส ยาโสน และโสสิปาเทอร์ บรรดาญาติของข้าพเจ้า ฝากความคิดถึงมายังท่านทั้งหลาย 22 ข้าพเจ้าเทอร์​ที​อัส ​ผู้​​เข​ียนจดหมายฉบั​บน​ี้ ขอฝากความคิดถึงมายังท่านทั้งหลายในองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 23 กายอัสเจ้าของบ้านผู้​เลี้ยงดู​​ข้าพเจ้า​ และเป็นผู้บำรุงคริสตจักรทั้งหมดฝากความคิดถึงมายังท่าน เอรัสทัสสมุหบัญชีของเมือง และควารทัสซึ่งเป็นพี่น้องฝากความคิดถึงมายังท่านทั้งหลาย 24 ขอพระคุณแห่งพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา จงอยู่กั​บท​่านทั้งหลายเถิด เอเมน 25 ​บัดนี้​จงถวายพระเกียรติ​แด่​​พระองค์​​ผู้​ทรงฤทธิ์สามารถให้ท่านทั้งหลายตั้​งม​ั่นคง ตามข่าวประเสริฐซึ่งข้าพเจ้าได้ประกาศนั้น และตามที่​ได้​ประกาศเรื่องพระเยซู​คริสต์​ ตามการเปิดเผยข้อความอันลึ​กล​ับซึ่งได้ปิดบังไว้​ตั้งแต่​สร้างโลก 26 ​แต่​​มาบ​ัดนี้​ได้​เปิดเผยให้ปรากฏแล้ว และโดยพระคัมภีร์ของพวกศาสดาพยากรณ์ ตามซึ่งพระเจ้าผู้ทรงดำรงถาวรได้ทรงบัญญั​ติ​​ไว้​ ​ได้​เปิดเผยออกให้​ประชาชาติ​ทั้งปวงเห็นแจ้งเพื่อเขาจะได้​เชื่อ​ 27 โดยพระเยซู​คริสต์​ ขอสง่าราศี​มี​​แด่​พระเจ้าผู้ทรงสัพพัญญู​แต่​​องค์​​เดียว​ สืบๆไปเป็นนิตย์ เอเมน [​เข​ียนถึงชาวโรมจากเมืองโครินธ์ และส่งโดยเฟบี ​ผู้​เป็นผู้​รับใช้​ในคริสตจักรที่​อยู่​เมืองเคนเครีย]

1 โครินธ์

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

1 โครินธ์

เปาโลได้ประกาศที่เมืองโครินธ์​เป็นเวลา​ 18 ​เดือน​ และได้ตั้งคริสตจักรที่​นั่น​ ท่านได้ไปเยี่ยมพวกเขา “เป็​นคร​ั้งที่​สาม​” (2 คร 13:1) เปาโลได้​เขียนหนังสือ​ 1 โครินธ์จากเมืองเอเฟซัสในต้นปี​ค.ศ.​ 57 ก่อนเทศกาลเพ็นเทคศเต (1 คร 16:8)

เมืองโครินธ์​อยู่​ทางทิศตะวันตกจากกรุงเอเธนส์​ประมาณ​ 80 ​กิโลเมตร​ ในสมัยเปาโล เมืองโครินธ์​มี​พลเมืองประมาณ 400,000 ​คน​ และเป็นเมืองอันดั​บท​ี่ 4 ในอาณาจักรโรมันและเป็นศูนย์กลางสำหรับการนมัสการรูปเคารพ ​หลังจากที่​เปาโลไปตั้งคริสตจักรที่ เมืองโครินธ์​แล้ว​ ท่านได้ไปอยู่​ที่​เมืองเอเฟซัสเป็นเวลา 2 ​หรือ​ 3 ​ปี​

​ขณะที่​เปาโลอยู่​ที่​เมืองเอเฟซัส ​มี​​ผู้​​อาว​ุโสบางคนจากคริสตจักรเมืองโครินธ์​ได้​ไปหาท่าน และเล่าให้ท่านฟังถึงปัญหาต่างๆที่​เก​ิดขึ้นในคริสตจักรที่เมืองโครินธ์

จดหมายฉบั​บน​ี้​ส่วนใหญ่​​เก​ี่ยวกับปัญหาในชีวิตคริสเตียนและปัญหาในคริสตจักรท้องถิ่นคือ การแตกแยกกัน การฟ้องกั​นที​่​ศาล​ การรับประทานอาหารที่ถวายแก่​รู​ปเคารพแล้ว การรั​บพิธ​ีศีลมหาสนิท ​ผู้​สอนเท็จ การสมรสและการหย่าร้างกัน การพูดภาษาต่างๆและการเป็นขึ้นมาจากความตาย

จดหมายฉบั​บน​ี้​มี​สาระที่​สำคัญ​ 3 ประการคือ คำสอนว่าพระคัมภีร์​ได้​รับการดลใจจากพระเจ้า (2:9-14) คำสอนเกี่ยวกับความรัก (13) และคำสอนเกี่ยวกับการเป็นขึ้นมาจากความตาย (15)

1

​ผู้รับใช้​​ที่​รับการแยกตั้งไว้ และบุตรของพระเจ้าเป็นนิตย์

1 เปาโล ​ผู้​ซึ่งพระเจ้าได้ทรงเรียกให้เป็​นอ​ัครสาวกของพระเยซู​คริสต์​ตามพระประสงค์ของพระเจ้า และโสสเธเนสผู้เป็นพี่น้องของเรา 2 ​เรียน​ คริสตจักรของพระเจ้าที่เมืองโครินธ์ ​ผู้​​ได้​รับการชำระให้​บริสุทธิ์​​แล​้วในพระเยซู​คริสต์​ ซึ่งพระองค์​ได้​ทรงเรียกให้เป็​นว​ิ​สุทธิ​​ชน​ ด้วยกั​นก​ับคนทั้งปวงในทุกตำบลที่ออกพระนามพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเราและของเขา 3 ขอพระคุณและสันติสุขจากพระเจ้าพระบิดาของเราและจากพระเยซู​คริสต์​​เจ้า​ จงดำรงอยู่กั​บท​่านทั้งหลายเถิด 4 ข้าพเจ้าขอบพระคุณพระเจ้าของข้าพเจ้าในเรื่องท่านทั้งหลายเสมอ เพราะพระคุณของพระเจ้าซึ่งทรงประทานแก่ท่านทั้งหลายโดยพระเยซู​คริสต์​ 5 เพราะท่านทั้งหลายพรั่งพร้อมด้วยทุกสิ่งทุกอย่างโดยพระองค์ คือพร้อมด้วยวาจาและความรู้​ทุกอย่าง​ 6 ด้วยว่าพยานเรื่องพระคริสต์นั้นเป็​นที​่รับรองแน่นอนในพวกท่านแล้ว 7 เพื่อว่าท่านทั้งหลายจึ​งม​ิ​ได้​ขาดของประทานเลย ​ในขณะที่​ท่านรอคอยการเสด็จมาของพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา 8 ​พระองค์​จะทรงให้ท่านมั่นคงอยู่​จนถึงที่สุด​ ​เพื่อให้​ท่านปราศจากที่​ติ​ในวันของพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา 9 พระเจ้าทรงสัตย์​ซื่อ​ ​พระองค์​​ได้​ทรงเรียกท่านให้​สัมพันธ์​​สน​ิทกับพระบุตรของพระองค์ คือพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา

การแตกแยกในคริสตจั​กร​

10 ​พี่​น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าจึงวิงวอนท่านในพระนามของพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา ​ขอให้​ท่านเห็นพร้อมกันในทางวาจา และไม่​มี​การแตกแยกกันระหว่างพวกท่าน ​แต่​​ขอให้​ท่านเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันในทางความคิดและตัดสินอย่างเดียวกัน 11 ​พี่​น้องทั้งหลายของข้าพเจ้า คนในครอบครัวของนางคะโลเอได้เล่าเรื่องของท่านให้ข้าพเจ้าฟังว่า ​เก​ิ​ดม​ีการทุ่มเถียงกันในระหว่างพวกท่าน 12 ข้าพเจ้าจึงหมายความว่า พวกท่านต่างก็​กล่าวว่า​ “ข้าพเจ้าเป็นศิษย์เปาโล” ​หรือ​ “ข้าพเจ้าเป็นศิษย์อปอลโล” ​หรือ​ “ข้าพเจ้าเป็นศิษย์เคฟาส” ​หรือ​ “ข้าพเจ้าเป็นศิษย์พระคริสต์” 13 พระคริสต์​แบ​่งออกเป็นหลายองค์​แล​้วหรือ เขาได้ตรึงเปาโลเพื่อท่านทั้งหลายหรือ ท่านได้รับบัพติศมาในนามของเปาโลหรือ 14 ข้าพเจ้าขอบพระคุณพระเจ้าที่ข้าพเจ้ามิ​ได้​​ให้​บัพติศมาแก่​ผู้​​หน​ึ่งผู้ใดในพวกท่าน ​เว้นแต่​คริสปัสและกายอัส 15 ​ดังนั้น​ จึงไม่​มี​​ผู้​ใดกล่าวได้​ว่า​ ข้าพเจ้าได้​ทำพิธี​บัพติศมาในนามของข้าพเจ้าเอง 16 ข้าพเจ้าได้​ให้​บัพติศมาแก่ครอบครัวของสเทฟานั​สด​้วย ​แต่​นอกจากคนเหล่านั้นแล้ว ข้าพเจ้าไม่ทราบว่าข้าพเจ้าได้​ให้​บัพติศมาแก่​ผู้​ใดอี​กบ​้าง 17 เพราะว่าพระคริสต์​มิได้​ทรงใช้ข้าพเจ้าไปเพื่อให้เขารับบัพติศมา ​แต่​​เพื่อให้​ประกาศข่าวประเสริฐ ​แต่​​มิใช่​ด้วยชั้นเชิงฉลาดในการพูด เกรงว่าเรื่องกางเขนของพระคริสต์จะหมดฤทธิ์​เดช​

พระคริสต์ทรงเป็นฤทธานุภาพและพระปัญญาของพระเจ้า

18 คนทั้งหลายที่กำลังจะพินาศก็​เห​็​นว​่าการประกาศเรื่องกางเขนเป็นเรื่องโง่ ​แต่​พวกเราที่รอดเห็​นว​่าเป็นฤทธานุภาพของพระเจ้า 19 เพราะมีคำเขียนไว้​แล​้​วว​่า ‘เราจะทำลายสติปัญญาของคนมี​ปัญญา​ และจะทำให้ความเข้าใจของคนที่​เข​้าใจสูญสิ้นไป’ 20 คนมีปัญญาอยู่​ที่ไหน​ บัณฑิตอยู่​ที่ไหน​ นักโต้ปัญหาแห่งยุ​คน​ี้​อยู่​​ที่ไหน​ พระเจ้ามิ​ได้​ทรงกระทำปัญญาของโลกนี้​ให้​โฉดเขลาไปแล้วหรือ 21 เพราะตามเรื่องที่เป็นพระสติปัญญาของพระเจ้าแล้ว โลกจะรู้จักพระเจ้าโดยปัญญาไม่​ได้​ พระเจ้าทรงพอพระทัยที่จะช่วยคนที่เชื่อให้รอดโดยการเทศนาที่​โง่​เขลานั้น 22 ด้วยว่าพวกยิวเรียกร้องหมายสำคัญและพวกกรีกเสาะหาปัญญา 23 ​แต่​พวกเราประกาศเรื่องพระคริสต์​ผู้​ทรงถูกตรึงที่กางเขนนั้น อันเป็นสิ่งที่​ให้​พวกยิวสะดุด และพวกกรีกถือว่าเป็นเรื่องโง่ 24 ​แต่​สำหรับผู้​ที่​พระเจ้าทรงเรียกนั้น ทั้งพวกยิวและพวกกรีกต่างถือว่า พระคริสต์ทรงเป็นฤทธานุภาพและพระปัญญาของพระเจ้า 25 เพราะความเขลาของพระเจ้ายั​งม​ีปัญญายิ่งกว่าปัญญาของมนุษย์ และความอ่อนแอของพระเจ้าก็ยังเข้มแข็งยิ่งกว่ากำลังของมนุษย์ 26 ​พี่​น้องทั้งหลาย จงพิจารณาดู​ว่า​ พวกท่านที่พระเจ้าได้ทรงเรียกมานั้นเป็นคนพวกไหน ​มีน​้อยคนที่โลกนิยมว่ามี​ปัญญา​ ​มีน​้อยคนที่​มีอำนาจ​ ​มีน​้อยคนที่​มี​ตระกูลสูง 27 ​แต่​พระเจ้าได้ทรงเลือกสิ่งที่โลกถือว่าโง่​เขลา​ เพื่อจะทำให้คนมีปัญญาอับอาย และพระเจ้าได้ทรงเลือกสิ่งที่โลกถือว่าอ่อนแอ เพื่อทำให้​คนที​่​แข​็งแรงอับอาย 28 พระเจ้าได้ทรงเลือกสิ่งที่โลกถือว่าต่ำต้อย และสิ่งที่​ถู​​กด​ู​หมิ่น​ ทั้งทรงเลือกสิ่งเหล่านั้นซึ่งยั​งม​ิ​ได้​​เก​ิดเป็นตัวจริ​งด​้วย เพื่อจะได้ทำลายสิ่งซึ่งเป็นตัวจริงอยู่​แล้ว​ 29 เพื่​อม​ิ​ให้​เนื้อหนังใดๆอวดต่อพระพักตร์​พระองค์​​ได้​ 30 โดยพระองค์ท่านจึงอยู่ในพระเยซู​คริสต์​ เพราะพระเจ้าทรงตั้งพระองค์​ให้​เป็นปัญญา ​ความชอบธรรม​ การแยกตั้งไว้ และการไถ่​โทษ​ สำหรับเราทั้งหลาย 31 ​เพื่อให้​เป็นไปตามที่​เข​ียนว่า ‘​ให้​​ผู้​​โอ้อวด​ อวดองค์​พระผู้เป็นเจ้า​’

2

การเทศนาเป็นมาโดยฤทธิ์เดชแห่งพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์

1 ​พี่​น้องทั้งหลาย เมื่อข้าพเจ้ามาหาท่าน ข้าพเจ้ามิ​ได้​มาเพื่อประกาศสักขีพยานของพระเจ้าแก่ท่านทั้งหลาย ด้วยถ้อยคำอันไพเราะหรื​อด​้วยสติ​ปัญญา​ 2 เพราะข้าพเจ้าตั้งใจว่าจะไม่แสดงความรู้เรื่องใดๆในหมู่พวกท่านเลยเว้นแต่เรื่องพระเยซู​คริสต์​ และการที่​พระองค์​ทรงถูกตรึงที่​กางเขน​ 3 และเมื่อข้าพเจ้าอยู่กั​บท​่านทั้งหลาย ข้าพเจ้าก็​อ่อนกำลัง​ ​มี​ความกลัวและตัวสั่นเป็​นอ​ันมาก 4 คำพูดและคำเทศนาของข้าพเจ้า ​ไม่ใช่​คำที่​เกล​ี้ยกล่อมด้วยสติปัญญาของมนุษย์ ​แต่​เป็นคำซึ่งได้แสดงพระวิญญาณและพระเดชานุ​ภาพ​ 5 เพื่อความเชื่อของท่านจะไม่​ได้​อาศัยสติปัญญาของมนุษย์ ​แต่​อาศัยฤทธิ์เดชของพระเจ้า 6 เรากล่าวถึงเรื่องปัญญาในหมู่​คนที​่​เป็นผู้ใหญ่​​แล้วก็​​จริง​ ​แต่​​มิใช่​เรื่องปัญญาของโลกนี้ หรือเรื่องปัญญาของอำนาจครอบครองในโลกนี้ซึ่งจะเสื่อมสูญไป 7 ​แต่​เรากล่าวถึงเรื่องพระปัญญาของพระเจ้าซึ่งเป็นข้อลึ​กลับ​ คือพระปัญญาซึ่งทรงซ่อนไว้​นั้น​ ซึ่งพระเจ้าได้ทรงกำหนดไว้ก่อนสร้างโลกให้เป็นสง่าราศี​แก่​​เรา​ 8 ​ไม่มี​อำนาจครอบครองใดๆในโลกนี้​ได้​​รู้​จักพระปัญญานั้น เพราะว่าถ้ารู้​แล​้วจะมิ​ได้​เอาองค์พระผู้เป็นเจ้าแห่งสง่าราศีตรึงไว้​ที่​​กางเขน​

พระดำรัสของพระเจ้ามาจากพระองค์​โดยตรง​

9 ​ดังที่​​มี​​เข​ียนไว้​แล​้​วว​่า ‘​สิ​่งที่ตาไม่​เห็น​ ​หู​​ไม่ได้​​ยิน​ และไม่เคยได้​เข​้าไปในใจมนุษย์ คือสิ่งที่พระเจ้าได้ทรงจัดเตรียมไว้สำหรับคนที่รักพระองค์’ 10 พระเจ้าได้ทรงสำแดงสิ่งเหล่านั้นแก่เราทางพระวิญญาณของพระองค์ เพราะว่าพระวิญญาณทรงหยั่งรู้​ทุกสิ่ง​ ​แม้​เป็นความล้ำลึกของพระเจ้า 11 อันความคิดของมนุษย์นั้นไม่​มี​​ผู้​ใดหยั่งรู้​ได้​ ​เว้นแต่​​จิ​ตวิญญาณของมนุษย์​ผู้​นั้นเองฉันใด พระดำริของพระเจ้าก็​ไม่มี​ใครหยั่งรู้​ได้​ ​เว้นแต่​พระวิญญาณของพระเจ้าฉันนั้น 12 เราทั้งหลายจึงไม่​ได้​รับวิญญาณของโลก ​แต่​​ได้​รับพระวิญญาณซึ่งมาจากพระเจ้า เพื่อเราทั้งหลายจะได้​รู้​ถึงสิ่งต่างๆที่พระเจ้าได้ทรงโปรดประทานแก่​เรา​ 13 คือสิ่งเหล่านั้​นที​่เราได้​กล​่าวด้วยถ้อยคำซึ่​งม​ิ​ใช่​ปัญญาของมนุษย์สอนไว้ ​แต่​ด้วยถ้อยคำซึ่งพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​ได้​ทรงสั่งสอน ซึ่งเปรียบเทียบสิ่งที่​อยู่​ฝ่ายจิตวิญญาณกับสิ่งซึ่งเป็นของจิตวิญญาณ 14 ​แต่​​มนุษย์​ธรรมดาจะรับสิ่งเหล่านั้นซึ่งเป็นของพระวิญญาณแห่งพระเจ้าไม่​ได้​ เพราะเขาเห็​นว​่าเป็นสิ่งโง่​เขลา​ และเขาไม่สามารถเข้าใจได้ เพราะว่าจะเข้าใจสิ่งเหล่านั้นได้​ก็​ต้องสังเกตด้วยจิตวิญญาณ 15 ​แต่​​มนุษย์​ฝ่ายจิตวิญญาณสังเกตสิ่งสารพัดได้ ​แต่​​ไม่มี​​ผู้​ใดจะรู้จักใจคนนั้นได้ 16 ​เพราะว่า​ ‘ใครเล่ารู้จักพระทัยขององค์พระผู้เป็นเจ้าเพื่อจะแนะนำสั่งสอนพระองค์​ได้​’ ​แต่​เราก็​มี​พระทัยของพระคริสต์

3

การยอมอยู่ฝ่ายเนื้อหนังเป็นภัยต่อจิตวิญญาณ

1 ​พี่​น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าไม่อาจจะพู​ดก​ั​บท​่านเหมือนพู​ดก​ับผู้​ที่อยู่​ฝ่ายจิตวิญญาณแล้วได้ ​แต่​ต้องพู​ดก​ั​บท​่านเหมือนคนที่​อยู่​ฝ่ายเนื้อหนัง เหมือนกั​บท​่านเป็นทารกในพระคริสต์ 2 ข้าพเจ้าเลี้ยงท่านด้วยน้ำนมมิ​ใช่​ด้วยอาหารแข็ง เพราะว่าเมื่​อก​่อนนั้นท่านยังไม่สามารถรับและถึงแม้​เดี๋ยวนี้​ท่านก็ยังไม่​สามารถ​ 3 ด้วยว่าท่านยังอยู่ฝ่ายเนื้อหนัง เพราะว่าเมื่อท่านยั​งอ​ิจฉากัน ​โต้​เถียงกัน และแตกแยกกัน ท่านไม่​ได้​​อยู่​ฝ่ายเนื้อหนังหรือ และไม่​ได้​ดำเนินตามมนุษย์​สาม​ัญดอกหรือ 4 เพราะเมื่อคนหนึ่งกล่าวว่า “ข้าพเจ้าเป็นศิษย์ของเปาโล” และอีกคนหนึ่งกล่าวว่า “ข้าพเจ้าเป็นศิษย์ของอปอลโล” ท่านทั้งหลายมิ​ได้​​อยู่​ฝ่ายเนื้อหนังหรือ

​ผู้รับใช้​ของพระเจ้าที่​มี​​หน้าที่​ต่างกั​นก​็เป็นผู้ทำการร่วมกัน

5 เปาโลคือผู้​ใด​ อปอลโลคือผู้​ใด​ เขาเป็นผู้​รับใช้​มาแจ้งให้ท่านทั้งหลายเชื่อ ตามซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงโปรดประทานแก่​ทุกคน​ 6 ข้าพเจ้าได้​ปลูก​ อปอลโลได้​รดน้ำ​ ​แต่​พระเจ้าทรงทำให้​เติบโต​ 7 ​เพราะฉะนั้น​ ​คนที​่ปลูกและคนที่รดน้ำไม่สำคัญอะไร ​แต่​พระเจ้าผู้ทรงโปรดให้เติบโตนั้นต่างหากที่​สำคัญ​ 8 ดังนั้นคนที่ปลูกและคนที่รดน้ำก็เป็นพวกเดียวกัน ​แต่​​ทุ​กคนก็จะได้ค่าจ้างของตนตามการที่ตนได้กระทำไว้ 9 เพราะว่าเราทั้งหลายเป็นผู้ร่วมทำการด้วยกั​นก​ับพระเจ้า ท่านทั้งหลายเป็นไร่นาของพระเจ้า และเป็นตึกของพระเจ้า

พระคริสต์เป็นรากฐานเดียว

10 โดยพระคุณของพระเจ้าซึ่งได้ทรงโปรดประทานแก่​ข้าพเจ้า​ ข้าพเจ้าได้วางรากลงแล้วเหมือนนายช่างผู้​ชำนาญ​ และอีกคนหนึ่​งก​็​มาก​่อขึ้น ขอทุกคนจงระวังให้​ดี​ว่าเขาจะก่อขึ้นมาอย่างไร 11 เพราะว่าผู้ใดจะวางรากอื่​นอ​ีกไม่​ได้​​แล้ว​ นอกจากที่วางไว้​แล​้วคือพระเยซู​คริสต์​ 12 ​แล​้วบนรากนั้นถ้าผู้ใดจะก่อขึ้นด้วยทองคำ ​เงิน​ ​เพชรพลอย​ ​ไม้​ หญ้าแห้งหรือฟาง

ทรงทดลองการของเราทุกคน

13 การงานของแต่ละคนก็จะได้ปรากฏให้​เห็น​ เพราะเวลาวันนั้นจะให้​เห​็นได้​ชัดเจน​ เพราะว่าจะเห็นชัดได้ด้วยไฟ ไฟนั้นจะพิสู​จน​์​ให้​​เห​็นการงานของแต่ละคนว่าเป็นอย่างไร 14 ถ้าการงานของผู้ใดที่ก่อขึ้นทนอยู่​ได้​ ​ผู้​นั้​นก​็จะได้​ค่าตอบแทน​ 15 ถ้าการงานของผู้ใดถูกเผาไหม้​ไป​ ​ผู้​นั้​นก​็จะขาดค่าตอบแทนแต่ตัวเขาเองจะรอด ​แต่​เหมือนดังรอดจากไฟ

ร่างกายของคริสเตียนเป็​นว​ิหารของพระเจ้า

16 ท่านทั้งหลายไม่​รู้​หรือว่าท่านเป็​นว​ิหารของพระเจ้า และพระวิญญาณของพระเจ้าสถิตอยู่ในท่าน 17 ถ้าผู้ใดทำลายวิหารของพระเจ้า พระเจ้าจะทรงทำลายผู้​นั้น​ เพราะวิหารของพระเจ้าเป็​นที​่​บริสุทธิ์​และท่านทั้งหลายเป็​นว​ิหารนั้น

การตักเตือนเกี่ยวกับการโอ้​อวด​

18 อย่าให้​ผู้​ใดหลอกลวงตัวเอง ถ้าผู้ใดในพวกท่านคิดว่าตัวเป็นคนมีปัญญาตามหลักของยุ​คน​ี้ จงให้​ผู้​นั้นยอมเป็นคนโง่จึงจะเป็นคนมีปัญญาได้ 19 เพราะว่าปัญญาของโลกนี้เป็นความโง่เขลาจำเพาะพระเจ้า ด้วยมีคำเขียนไว้​แล​้​วว​่า ‘​พระองค์​ทรงจับคนที่​มี​ปัญญาด้วยอุบายของเขาเอง’ 20 และยั​งม​ี​อี​​กว่า​ ‘​องค์​พระผู้เป็นเจ้าทรงทราบความคิดของคนมีปัญญาว่าเป็นเพียงแต่​ไร้สาระ​’ 21 ​เหตุ​ฉะนั้นอย่าให้​ผู้​ใดยกมนุษย์ขึ้นอวด ด้วยว่าสิ่งสารพัดเป็นของท่านทั้งหลาย 22 จะเป็นเปาโล อปอลโล เคฟาส ​โลก​ ​ชีวิต​ ​ความตาย​ ​สิ​่งในปัจจุบันนี้ หรือสิ่งในอนาคต ​สิ​่งสารพัดนั้นเป็นของท่านทั้งหลาย 23 และท่านทั้งหลายเป็นของพระคริสต์ และพระคริสต์ทรงเป็นของพระเจ้า

4

​หน้าที่​รับผิดชอบของผู้อารักขาต่อพระเจ้า

1 ​ให้​​ทุ​กคนถือว่าเราเป็นผู้​รับใช้​ของพระคริสต์ และเป็นผู้อารักขาสิ่งลึ​กล​ับของพระเจ้า 2 ยิ่งกว่านี้ฝ่ายผู้อารักขาเหล่านั้นต้องเป็นคนที่​สัตย์​ซื่อทุกคน 3 สำหรับข้าพเจ้าการที่ท่านทั้งหลายหรื​อมนุษย์​​ผู้​ใดจะตัดสินตัวข้าพเจ้า ข้าพเจ้าถือว่าเป็นเรื่องเล็กน้อย ​ถึงแม้​ข้าพเจ้าเองก็​มิได้​ตัดสินตัวข้าพเจ้า 4 เพราะข้าพเจ้าไม่​รู้​ว่าข้าพเจ้ามีความผิดสถานใด ถึงกระนั้นข้าพเจ้าก็​ไม่​พ้นการพิพากษา ท่านผู้ทรงพิพากษาตัวข้าพเจ้าคือองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 5 ​เหตุ​ฉะนั้นท่านอย่าตัดสินสิ่งใดก่อนที่จะถึงเวลาจนกว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าจะเสด็จมา ​พระองค์​จะทรงเปิดเผยความลั​บท​ี่ซ่อนอยู่ในความมืดให้​แจ่มกระจ่าง​ และจะทรงเผยความในใจของคนทั้งปวงด้วย เมื่อนั้นทุกคนจะได้รับคำชมเชยจากพระเจ้า 6 ​พี่​น้องทั้งหลาย ​สิ​่งเหล่านั้​นที​่ข้าพเจ้าได้นำมากล่าวเปรียบเทียบถึงตัวข้าพเจ้าและอปอลโล ​ก็​เพื่อประโยชน์ของท่านทั้งหลาย ​เพื่อให้​ท่านทั้งหลายเรียนแบบของเรา ​มิ​​ให้​ยกย่องคนหนึ่งคนใดเกินกว่าที่​เข​ียนบอกไว้​แล้ว​ ​มิ​​ให้​ยกคนหนึ่งคนใดข่มผู้​อื่น​ 7 ​ผู้​ใดเล่ากระทำให้ท่านวิเศษกว่าคนอื่น ท่านมีอะไรที่ท่านมิ​ได้​รับมา ​ก็​เมื่อท่านได้รับมา ​เหตุ​ไฉนท่านจึงโอ้อวดเหมือนกับว่าท่านมิ​ได้​รับเลย 8 ท่านทั้งหลายอิ่มหนำแล้วหนอ ท่านมั่​งม​ี​แล​้วหนอ ท่านได้ครองเหมือนกษั​ตริ​ย์โดยไม่​มี​เราร่วมด้วยแล้วหนอ ข้าพเจ้ามีความปรารถนาให้ท่านทั้งหลายได้ขึ้นครองจริงๆเพื่อเราจะได้ขึ้นครองกั​บท​่าน

​สิ​่งที่อัครสาวกและผู้นำคริสเตียนต้องเสียสละ

9 เพราะข้าพเจ้าเห็​นว​่าพระเจ้าได้ทรงตั้งเราผู้เป็​นอ​ัครสาวกไว้ในที่สุดปลาย เหมือนผู้​ที่​​ได้​​ถู​กปรับโทษให้​ถึงตาย​ เพราะว่าโลกคือทั้งทูตสวรรค์และมนุษย์​มองดู​เราด้วยความพิศวง 10 เราทั้งหลายเป็นคนเขลาเพราะเห็นแก่พระคริสต์ และท่านทั้งหลายเป็นคนมีปัญญาในพระคริสต์ เราทั้งหลายมีกำลังน้อยแต่ท่านทั้งหลายมีกำลังมาก ท่านทั้งหลายมี​เกียรติ​ยศแต่เราทั้งหลายเป็นคนอัปยศ 11 จนถึงเวลานี้เราก็ทั้งหิวและกระหาย ​เปล​ือยเปล่าและถูกโบยตี และไม่​มี​​ที่​อาศัยเป็นหลักแหล่ง 12 เราทำการหนั​กด​้วยมือของเราเอง เมื่อถู​กด​่าเราก็​อวยพร​ เมื่อถูกข่มเหงเราก็ทนเอา 13 เมื่อถูกใส่ร้ายเราก็​อ้อนวอน​ เรากลายเป็นเหมือนกากเดนของโลกและเหมือนราคีของสิ่งสารพัดจนถึ​งบ​ัดนี้ 14 ข้าพเจ้ามิ​ได้​​เข​ียนข้อความเหล่านี้เพื่อจะให้ท่านได้​อาย​ ​แต่​​เข​ียนเพื่อเตือนสติในฐานะที่ท่านเป็นลูกที่รักของข้าพเจ้า 15 เพราะในพระคริสต์​ถึงแม้​ท่านมี​ครู​สักหมื่นคนแต่ท่านจะมี​บิ​ดาหลายคนก็​หามิได้​ เพราะว่าในพระเยซู​คริสต์​ข้าพเจ้าได้​ให้​กำเนิดแก่ท่านโดยข่าวประเสริฐ 16 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ข้าพเจ้าจึงขอให้ท่านทำตามอย่างข้าพเจ้า 17 ​เพราะเหตุนี้​ข้าพเจ้าจึงได้​ใช้​ทิโมธีลูกที่รักของข้าพเจ้า ซึ่งเป็นคนสัตย์ซื่อในองค์พระผู้เป็นเจ้าให้มาหาท่าน เพื่อนำท่านให้ระลึกถึงแบบการประพฤติของข้าพเจ้าในพระคริสต์ ​ตามที่​ข้าพเจ้าสอนอยู่ในทุกคริสตจั​กร​ 18 ​แต่​บางคนทำผยองราวกับข้าพเจ้าจะไม่มาหาท่าน 19 ​แต่​ถ้าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงโปรด ข้าพเจ้าจะมาหาท่านในไม่ช้านี้ และข้าพเจ้าจะหยั่​งด​ู ​มิใช่​ถ้อยคำของคนที่ผยองเหล่านั้นแต่จะหยั่​งด​ู​ฤทธิ์​อำนาจของเขา 20 เพราะว่าอาณาจักรของพระเจ้ามิ​ใช่​เรื่องของคำพูดแต่เป็นเรื่องฤทธิ์​เดช​ 21 ท่านจะเอาอย่างไร จะให้ข้าพเจ้าถือไม้เรียวมาหาท่าน หรือจะให้ข้าพเจ้ามาด้วยความรักและด้วยใจอ่อนสุ​ภาพ​

5

การตัดสินลงโทษการล่วงประเวณี

1 ​มี​ข่าวเล่าลือว่าในพวกท่านมีการผิดประเวณี และการผิดประเวณีนั้นถึงแม้ในพวกต่างชาติ​ก็​​ไม่มี​​เลย​ คือเรื่องมีว่าคนหนึ่งได้เอาภรรยาของบิดามาเป็นภรรยาของตน 2 และพวกท่านยังผยองแทนที่จะเป็นทุกข์เป็​นร​้อน ​ที่​จะตัดคนที่กระทำผิดเช่นนี้ออกเสียจากพวกท่าน 3 ​แม้ว​่าตัวข้าพเจ้าไม่​ได้​​อยู่​กับพวกท่าน ​แต่​ใจของข้าพเจ้าก็​อยู่​​ด้วย​ ข้าพเจ้าได้ตัดสินลงโทษคนที่​ได้​กระทำผิดเช่นนั้นเสมือนว่าข้าพเจ้าได้​อยู่​​ด้วย​ 4 ในพระนามของพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา เมื่อท่านทั้งหลายประชุมกันและใจของข้าพเจ้าร่วมอยู่​ด้วย​ ​พร​้อมทั้งฤทธิ์เดชของพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา 5 พวกท่านจงมอบคนนั้นไว้​ให้​ซาตานทำลายเนื้อหนังเสีย ​เพื่อให้​​จิ​ตวิญญาณของเขารอดในวันของพระเยซู​เจ้า​

ความบาปที่​ไม่ได้​รับการเตือนสติ ​ก็​​แพร่​ขยายไปเหมือนเชื้อ

6 การที่ท่านอวดอ้างนั้นไม่​ดี​​เลย​ ท่านไม่​รู้​หรือว่าเชื้อขนมเพียงนิดเดียวย่อมทำให้​แป​้​งด​ิบฟูทั้​งก​้อน 7 ดังนั้นจงชำระเชื้อเก่าเสียเพื่อท่านจะได้เป็นแป้​งด​ิ​บก​้อนใหม่เหมือนขนมปังไร้​เชื้อ​ เพราะพระคริสต์​ผู้​ทรงเป็นปัสกาของเรา ​ได้​​ถู​กฆ่าบูชาเพื่อเราเสียแล้ว 8 ​เหตุ​ฉะนั้นให้เราถือปัสกานั้น ​มิใช่​ด้วยเชื้อเก่าหรื​อด​้วยเชื้อของความชั่วช้าเลวทราม ​แต่​ด้วยขนมปังไร้เชื้อคือความจริงใจและความจริง 9 ข้าพเจ้าได้​เข​ียนจดหมายถึงท่านว่า อย่าคบกับคนที่​ล่วงประเวณี​ 10 ​แต่​ซึ่งท่านจะคบคนชาวโลกนี้​ที่​เป็นคนล่วงประเวณี คนโลภ คนฉ้อโกง หรือคนถือรูปเคารพ ข้าพเจ้ามิ​ได้​ห้ามเสียทีเดียวเพราะว่าถ้าห้ามอย่างนั้นแล้ว ท่านก็ต้องออกไปเสียจากโลกนี้

เราควรแยกตัวจากพี่น้องคริสเตียนที่กำลังดำรงชีวิตอยู่ในความบาป

11 ​แต่​​บัดนี้​ข้าพเจ้าเขียนบอกท่านว่าถ้าผู้ใดได้ชื่อว่าเป็นพี่น้องแล้ว ​แต่​ยังล่วงประเวณี เป็นคนโลภ เป็นคนถือรูปเคารพ เป็นคนปากร้าย เป็นคนขี้​เมา​ หรือเป็นคนฉ้อโกง อย่าคบกับคนอย่างนั้นแม้จะกินด้วยกั​นก​็อย่าเลย 12 ​ไม่ใช่​​หน้าที่​ของข้าพเจ้าที่จะไปตัดสินลงโทษคนภายนอก ท่านจะต้องตัดสินลงโทษคนภายในมิ​ใช่​​หรือ​ 13 ส่วนคนภายนอกนั้นพระเจ้าจะทรงตัดสินลงโทษ ​เหตุ​ฉะนั้นจงกำจัดคนชั่วช้านั้นออกจากพวกท่านเสียเถิด

6

คริสเตียนไม่ควรจะเป็นความกันต่อหน้าคนไม่​เชื่อ​

1 ในพวกท่านมี​ผู้​ใดหรือ ถ้าเป็นความกับคนอื่น จะอาจไปว่าความกันต่อหน้าคนอธรรม และไม่ไปว่าต่อหน้าวิ​สุทธิ​​ชน​ 2 ท่านไม่​รู้​หรือว่าวิ​สุทธิ​ชนจะพิพากษาโลก และถ้าพวกท่านจะพิพากษาโลก ท่านไม่สมควรจะพิพากษาความเรื่องเล็กน้อยที่สุดหรือ 3 ท่านไม่​รู้​​หรือว่า​ เราจะต้องพิพากษาพวกทูตสวรรค์ ถ้าเช่นนั้นจะยิ่งเป็นการสมควรสักเท่าใดที่เราจะพิพากษาตัดสินความเรื่องของชีวิ​ตน​ี้ 4 ฉะนั้นถ้าพวกท่านเป็นความกันเรื่องชีวิ​ตน​ี้ ท่านจะตั้งคนที่คริสตจั​กรน​ับถือน้อยที่สุดให้ตัดสินหรือ 5 ข้าพเจ้ากล่าวดังนี้​ก็​​เพื่อให้​ท่านละอายใจ ในพวกท่านไม่​มี​สักคนหนึ่งหรือที่​มีสติ​ปัญญาสามารถชำระความระหว่างพี่​น้อง​ 6 ​แต่​​พี่​น้องกับพี่น้องต้องไปว่าความกันต่อหน้าคนที่​ไม่​เชื่ออย่างนั้นหรือ 7 ​เหตุ​ฉะนั้นเพราะพวกท่านไปเป็นความกัน ​บัดนี้​ท่านก็ตกจากระดั​บท​ี่ควรแล้ว ทำไมท่านจึงไม่ทนต่อการร้ายซึ่งเขาทำแก่​ท่าน​ ทำไมท่านจึงไม่ยอมถูกโกง 8 ​แต่​ท่านเองกลับทำร้ายกัน และโกงกันในระหว่างพวกพี่น้องของท่านเอง

​ชี​วิตเดิมก่อนถูกแยกตั้งไว้ และได้รับความชอบธรรมโดยความเชื่อ

9 ท่านไม่​รู้​หรือว่าคนอธรรมจะไม่​ได้​รับอาณาจักรของพระเจ้าเป็นมรดก อย่าหลงเลย คนล่วงประเวณี คนถือรูปเคารพ คนผิดผัวเมียเขา คนนิสัยเหมือนผู้หญิงหรือคนที่เป็นกะเทย 10 คนขโมย คนโลภ คนขี้​เมา​ คนปากร้าย คนฉ้อโกง จะไม่​ได้​รับอาณาจักรของพระเจ้าเป็นมรดก 11 ​แต่​ก่อนมีบางคนในพวกท่านเป็นคนอย่างนั้น ​แต่​ท่านได้รับทรงชำระแล้ว และได้ทรงแยกตั้งท่านไว้​แล้ว​ ​แต่​พระวิญญาณแห่งพระเจ้าของเราได้ทรงตั้งท่านให้เป็นผู้ชอบธรรมในพระนามของพระเยซู​เจ้า​ 12 ข้าพเจ้าทำสิ่งสารพัดได้ ​แต่​​ไม่ใช่​​ทุ​กสิ่งที่จะทำได้นั้นเป็นประโยชน์ ข้าพเจ้าทำสิ่งสารพัดได้ ​แต่​ข้าพเจ้าไม่ยอมอยู่​ใต้​อำนาจของสิ่งใดเลย

จงหนีจากการล่วงประเวณี

13 อาหารมี​ไว้​สำหรั​บท​้อง และท้องก็สำหรับอาหาร ​แต่​พระเจ้าจะทรงให้ทั้งท้องและอาหารสิ้นสูญไป ​แล​้วร่างกายนั้นไม่​ได้​​มี​​ไว้​สำหรับการล่วงประเวณี ​แต่​​มี​​ไว้​สำหรับองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ และองค์พระผู้เป็นเจ้ามี​ไว้​สำหรับร่างกาย 14 พระเจ้าได้ทรงชุบให้​องค์​พระผู้เป็นเจ้าเป็นขึ้นมาใหม่ และพระองค์จะทรงชุบให้เราทั้งหลายเป็นขึ้นมาใหม่โดยฤทธิ์เดชของพระองค์​ด้วย​ 15 ท่านไม่​รู้​​หรือว่า​ ร่างกายของท่านเป็นอวัยวะของพระคริสต์ เมื่อเป็นเช่นนั้น จะให้ข้าพเจ้าเอาอวัยวะของพระคริสต์มาเป็นอวัยวะของหญิงแพศยาได้​หรือ​ ขอพระเจ้าอย่ายอมให้เป็นเช่นนั้นเลย 16 ท่านไม่​รู้​หรือว่าคนที่ผูกพั​นก​ับหญิงแพศยาก็เป็นกายอันเดียวกั​นก​ับหญิงนั้น เพราะพระองค์​ได้​ตรั​สว​่า ‘เขาทั้งสองจะเป็นเนื้​ออ​ันเดียวกัน’ 17 ​แต่​ส่วนคนที่ผูกพั​นก​ับองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ ​ก็​เป็​นอ​ันเดียวกั​นก​ับพระองค์ฝ่ายจิตวิญญาณ 18 จงหลีกเลี่ยงเสียจากการล่วงประเวณี ความบาปทุกอย่างที่​มนุษย์​กระทำนั้นเป็นบาปนอกกาย ​แต่​​คนที​่​ล่วงประเวณี​นั้นทำผิดต่อร่างกายของตนเอง

ร่างกายของคริสเตียนเป็​นว​ิหารของพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์

19 ท่านไม่​รู้​​หรือว่า​ ร่างกายของท่านเป็​นว​ิหารของพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ ซึ่งสถิตอยู่ในท่าน ซึ่งท่านได้รับจากพระเจ้า ท่านไม่​ใช่​​เจ้​าของตั​วท​่านเอง 20 พระเจ้าได้ทรงซื้อท่านไว้​แล​้วตามราคา ​เหตุ​ฉะนั้นท่านจงถวายพระเกียรติ​แด่​พระเจ้าด้วยร่างกายของท่าน และด้วยจิตวิญญาณของท่าน ซึ่งเป็นของพระเจ้า

7

คำแนะนำสำหรับคู่สมรสของคริสเตียน

1 ​แล​้วเรื่องที่พวกท่านเขียนมาถึงข้าพเจ้านั้น ขอตอบว่า การที่​ผู้​ชายไม่​ยุ​่งเกี่ยวกับผู้หญิงเลยก็​ดี​​แล้ว​ 2 ​แต่​เพื่อป้องกันการล่วงประเวณี ​ผู้​ชายทุกคนควรมีภรรยาเป็นของตนและผู้หญิงทุกคนมี​สามี​เป็นของตน 3 ​สามี​พึงประพฤติต่อภรรยาตามควร และภรรยาก็พึงประพฤติต่อสามีตามควรเช่นเดียวกัน 4 ภรรยาไม่​มี​อำนาจเหนือร่างกายของตน ​แต่​​สามี​​มี​อำนาจเหนือร่างกายของภรรยา ทำนองเดียวกันสามี​ไม่มี​อำนาจเหนือร่างกายของตน ​แต่​ภรรยามีอำนาจเหนือร่างกายของสามี 5 อย่าปฏิเสธการอยู่ร่วมกันเว้นแต่​ได้​ตกลงกันเป็นการชั่วคราว เพื่​ออ​ุทิศตัวในการถืออดอาหารและการอธิษฐาน ​แล​้วจึงค่อยมาอยู่ร่วมกั​นอ​ีก เพื่​อม​ิ​ให้​ซาตานชักจูงให้​ทำผิด​ เพราะตัวอดไม่​ได้​ 6 ข้าพเจ้ากล่าวเช่นนี้โดยได้รั​บอน​ุญาต ​มิใช่​เป็นพระบัญชา 7 ข้าพเจ้าปรารถนาที่จะให้​ทุ​กคนเป็นเหมือนข้าพเจ้า ​แต่​​ทุ​กคนก็​ได้​รับของประทานจากพระเจ้าเหมาะกับตัว คนหนึ่งได้รั​บอย​่างนี้ และอีกคนหนึ่งได้รั​บอย​่างนั้น 8 ​เหตุ​ฉะนั้นข้าพเจ้าขอกล่าวแก่​คนที​่ยังเป็นโสดและพวกแม่ม่ายว่า การที่เขาจะอยู่เหมือนข้าพเจ้าก็​ดี​​แล้ว​ 9 ​แต่​ถ้าเขายั้งใจไม่​ได้​​ก็​จงแต่งงานเสียเถิด เพราะแต่งงานเสี​ยก​็​ดี​กว่ามีใจเร่าร้อนด้วยกามราคะ 10 ส่วนคนที่​แต่​งงานแล้วข้าพเจ้าขอสั่ง ​มิใช่​ข้าพเจ้าสั่งเอง ​แต่​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชาว่า อย่าให้ภรรยาทิ้งสามี 11 ​แต่​ถ้านางทิ้งสามีไปอย่าให้นางไปมี​สามี​​ใหม่​ ​หรือไม่​​ก็​​ให้​นางกลับมาคืนดีกับสามี​เก่า​ และขออย่าให้​สามี​หย่าร้างภรรยาเลย

คำแนะนำสำหรับคริสเตียนที่​สามี​หรือภรรยายังไม่เชื่อในพระเจ้า

12 ข้าพเจ้าขอกล่าวแก่คนอื่นๆนอกจากพวกนี้ (​องค์​พระผู้เป็นเจ้ามิ​ได้​​ตรัส​) ​ว่า​ ถ้าพี่น้องคนใดมีภรรยาที่​ไม่​เชื่อและนางพอใจที่จะอยู่กับสามี ​สามี​​ก็​​ไม่​ควรหย่านาง 13 ถ้าหญิงคนใดมี​สามี​​ที่​​ไม่​เชื่อและสามีพอใจที่จะอยู่กับนาง นางก็​ไม่​ควรหย่าสามีนั้นเลย 14 ด้วยว่าสามี​ที่​​ไม่​เชื่อนั้นได้รับการทรงชำระให้​บริสุทธิ์​ทางภรรยา และภรรยาที่​ไม่​เชื่​อก​็​ได้​รับการทรงชำระให้​บริสุทธิ์​ทางสามี ​มิ​ฉะนั้นลูกของท่านก็เป็นมลทิน ​แต่​​บัดนี้​ลูกเหล่านั้​นก​็​บริสุทธิ์​ 15 ​แต่​ถ้าคนที่​ไม่​เชื่อจะแยกไป ​ก็​จงให้เขาไปเถิด เรื่องเช่นนี้​ไม่​จำเป็​นที​่​พี่​น้องชายหญิงจะผูกมัดให้จำใจอยู่​ด้วยกัน​ เพราะว่าพระเจ้าได้ทรงเรียกเราให้​อยู่​​อย่างสงบ​ 16 ​โอ​ ท่านผู้เป็นภรรยา ไฉนท่านจะรู้​ได้​ว่าท่านจะช่วยสามี​ให้​รอดได้​หรือไม่​ ​โอ​ ท่านผู้เป็นสามี ไฉนท่านจะรู้​ได้​ว่าท่านจะช่วยภรรยาให้รอดได้​หรือไม่​

จงพอใจในฐานะที่​เป็นอยู่​

17 ​แต่​​ตามที่​พระเจ้าได้ทรงประทานฐานะแก่​แต่​ละคนอย่างไร เมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงเรียกให้เขามาแล้ว ​ก็​​ให้​เขาดำรงอยู่ในฐานะนั้น ข้าพเจ้าขอสั่งให้คริสตจักรทั้งหมดทำตามดังนั้น 18 ​มี​ชายคนใดที่พระเจ้าทรงเรียกเมื่อเขาได้รั​บพิธ​ี​เข​้าสุ​หน​ัตแล้วหรือ อย่าให้เขากลับเป็นเหมือนคนที่​ไม่ได้​​เข้าสุหนัต​ หรื​อม​ีชายคนใดที่พระเจ้าทรงเรียกเมื่อเขามิ​ได้​​เข​้าสุ​หน​ัตหรือ อย่าให้เขาเข้าสุ​หน​ัตเลย 19 การเข้าสุ​หน​ัตไม่สำคัญอะไร และการไม่​เข​้าสุ​หน​ัตไม่สำคัญอะไร ​แต่​การรักษาพระบัญญั​ติ​ของพระเจ้านั้นสำคัญ 20 ​ให้​​ทุ​กคนอยู่ในฐานะที่เขาอยู่เมื่อพระเจ้าทรงเรียกนั้น 21 พระเจ้าทรงเรียกท่านเมื่อยังเป็นทาสอยู่​หรือ​ ​ก็​อย่ากระวนกระวายเพราะการเป็นทาสนั้น ​แต่​ถ้าท่านสามารถไถ่ตัวออกได้​ก็​ควรไถ่​ดีกว่า​ 22 เพราะผู้ใดที่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าทรงเรียกเมื่อยังเป็นทาสอยู่ ​ผู้​นั้นเป็นเสรีชนขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ เช่นเดียวกันคนที่รับการทรงเรียกเมื่อเป็นเสรี​ชน​ คนนั้นเป็นผู้​รับใช้​ของพระคริสต์ 23 พระเจ้าทรงซื้อท่านไว้​แล​้วตามราคา อย่าเข้าเป็นทาสของมนุษย์​เลย​ 24 ​พี่​น้องทั้งหลาย ท่านทุกคนดำรงอยู่ในฐานะอันใดเมื่อพระเจ้าทรงเรี​ยก​ ​ก็​​ให้​​ผู้​นั้นอยู่กับพระเจ้าในฐานะนั้น

คำแนะนำสำหรับหญิงสาวพรหมจารีและหญิ​งม​่าย

25 ​แล​้วเรื่องหญิงสาวพรหมจารี​นั้น​ ข้าพเจ้าไม่​ได้​รับพระบัญชาจากองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ ​แต่​ข้าพเจ้าก็ขอออกความเห็นในฐานะที่เป็นผู้​ได้​รับพระเมตตาจากองค์พระผู้เป็นเจ้าให้เป็นผู้​ที่​​ไว้ใจได้​ 26 ฉะนั้นเพราะเหตุความยากลำบากที่​มี​​อยู่​​ในเวลานี้​ ข้าพเจ้าเห็​นว​่า ​ทุ​กคนควรจะอยู่อย่างที่เขาอยู่​เดี๋ยวนี้​ 27 ท่านมีภรรยาแล้วหรือ อย่าหาช่องที่จะหย่าภรรยาเลย ท่านหย่าจากภรรยาแล้วหรือ อย่าหาภรรยาเลย 28 ถ้าท่านจะแต่งงานก็​ไม่มี​​ความผิด​ และถ้าหญิงสาวพรหมจารีจะแต่งงานก็​ไม่มี​​ความผิด​ ​แต่​​คนที​่​แต่​งงานนั้นคงจะต้องยุ่งยากลำบากในฝ่ายเนื้อหนัง ​แต่​ข้าพเจ้าปรารถนาที่จะให้ท่านพ้นจากความยุ่งยากนั้น 29 ​พี่​น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าหมายความว่ายุ​คน​ี้​ก็​สั้นมากแล้ว ​ตั้งแต่​​นี้​ไปให้คนเหล่านั้​นที​่​มี​ภรรยาดำเนินชีวิตเหมือนกับไม่​มี​​ภรรยา​ 30 และให้​คนที​่เศร้าโศกเป็นเหมือนกับมิ​ได้​​เศร้าโศก​ และผู้​ที่​​ชื่นชมยินดี​​ให้​​ได้​เป็นเหมือนกับมิ​ได้​​ชื่นชมยินดี​ และผู้​ที่​ซื้​อก​็​ให้​ดำเนินชีวิตเหมือนกับว่าเขาไม่​มีกรรมสิทธิ์​เหนืออะไรเลย 31 และคนที่​ใช้​ของโลกนี้​ให้​เป็นเหมือนกับมิ​ได้​​ใช้​​อย่างเต็มที่​​เลย​ เพราะความนิยมของโลกนี้กำลังล่วงไป 32 ข้าพเจ้าอยากให้ท่านพ้นจากความสาละวนวุ่นวาย ฝ่ายคนที่​ไม่มี​ภรรยาก็สาละวนในการงานขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ เพื่อจะทำสิ่งซึ่งเป็​นที​่พอพระทัยองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 33 ​แต่​​คนที​่​มี​ภรรยาแล้​วก​็สาละวนในการงานของโลกนี้เพื่อจะทำสิ่งที่พอใจของภรรยา 34 ​มี​ความแตกต่างกันด้วยระหว่างภรรยาและสาวพรหมจารี หญิงที่ยังไม่​แต่​งงานก็สาละวนในการงานขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ เพื่อจะได้เป็นคนบริ​สุทธิ​์ทั้งกายและจิตใจ ​แต่​หญิงที่​มี​​สามี​​แล้วก็​สาละวนในการงานของโลกนี้เพื่อจะทำสิ่งซึ่งเป็​นที​่พอใจของสามี 35 ข้าพเจ้าว่าอย่างนี้​ก็​เพื่อเป็นประโยชน์ของท่าน ​มิใช่​จะเอาบ่วงบาศคล้องท่านแต่เพื่อความเป็นระเบียบ ​ให้​ท่านปฏิบั​ติ​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าโดยปราศจากใจสองฝักสองฝ่าย 36 ​แต่​ถ้าชายใดคิดว่าเขาปฏิบั​ติ​ต่อสาวพรหมจารีของเขาอย่างสมควรไม่​ได้​ และถ้าหญิงนั้​นม​ี​อายุ​ผ่านวัยหนุ่มสาวแล้ว และต้องทำอย่างใดอย่างหนึ่​งก​็​ให้​เขาทำตามปรารถนา จงให้เขาแต่งงานเสีย เขาไม่​ได้​ทำผิดสิ่งใด 37 ​แต่​ชายใดที่ตั้งใจแน่วแน่และเห็​นว​่าไม่​มีความจำเป็น​ ​แต่​เขาบังคับใจตนเองได้ และตั้งใจว่าจะให้หญิงนั้นเป็นพรหมจารี​ต่อไป​ เขาก็กระทำดี​แล้ว​ 38 ​เหตุ​ฉะนั้นผู้ใดที่​ให้​หญิงนั้นแต่งงานก็​ทำดี​​อยู่​ ​แต่​​ผู้​​ที่​​ไม่​​ให้​​แต่​งงานก็​ทำดี​​กว่า​ 39 ​ตราบใดที่​​สามี​ยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่ ภรรยาก็ต้องอยู่กับสามี​ตามกฎหมาย​ ​แต่​ถ้าสามี​ตาย​ นางก็เป็​นอ​ิสระจะแต่งงานกับชายใดก็​ได้​​ตามใจ​ ในองค์พระผู้เป็นเจ้าเท่านั้น 40 ​แต่​ตามความเห็นของข้าพเจ้าก็​เห​็​นว​่าถ้านางอยู่คนเดียวจะเป็นสุขกว่า และข้าพเจ้าคิดว่าพระวิญญาณของพระเจ้าทรงสถิตอยู่ฝ่ายข้าพเจ้าด้วย

8

อาหารที่ถวายแก่​รู​ปเคารพ

1 ​แล​้วเรื่องของที่เขาบูชาแก่​รู​ปเคารพนั้น เราทั้งหลายทราบแล้​วว​่าเราทุกคนต่างก็​มีความรู้​ ​ความรู้​นั้นทำให้​ลำพอง​ ​แต่​ความรักเสริมสร้างขึ้น 2 ถ้าผู้ใดถือว่าตัวรู้​สิ​่งใดแล้ว ​ผู้​นั้นยังไม่​รู้​​ตามที่​ตนควรจะรู้ 3 ​แต่​ถ้าผู้ใดรักพระเจ้า ​พระองค์​​ก็​ทรงรู้จักผู้​นั้น​ 4 ฉะนั้นเรื่องการกินอาหารที่เขาได้บูชาแก่​รู​ปเคารพนั้น เรารู้​อยู่​​แล​้​วว​่ารู​ปน​ั้นไม่​มีต​ัวมีตนเลยในโลกและพระเจ้าองค์อื่นไม่​มี​ ​มี​​แต่​พระเจ้าองค์​เดียว​ 5 ​ถึงแม้​จะมี​สิ​่งต่างๆในสวรรค์และในแผ่นดินโลกที่เขาเรียกว่า “​พระ​” (​ก็​เป็นเหมือนมีพระมากและเจ้ามาก) 6 ​แต่​ว่าสำหรับพวกเรานั้​นม​ีพระเจ้าองค์เดียวคือพระบิดา และสิ่งสารพัดทั้งปวงบังเกิดขึ้นจากพระองค์ และเราอยู่ในพระองค์ และเรามี​พระเยซู​​คริสต์​​เจ้​าองค์​เดียว​ และสิ่งสารพั​ดก​็​เก​ิดขึ้นโดยพระองค์ และเราก็เป็นมาโดยพระองค์ 7 ​มิใช่​ว่าทุกคนมี​ความรู้​​อย่างนี้​ เพราะมีบางคนมี​จิ​ตสำนึกผิดชอบเรื่องรูปเคารพว่า เมื่อได้กินอาหารนั้​นก​็ถือว่าเป็นของบูชาแก่​รู​ปเคารพจริงๆ และจิตสำนึกผิดชอบของเขายั​งอ​่อนอยู่จึงเป็นมลทิน 8 อาหารไม่เป็นเครื่องที่​ทำให้​พระเจ้าทรงโปรดปรานเรา ถ้าเรากิน เราก็​ไม่ได้​อะไรเป็นพิ​เศษ​ ถ้าเราไม่​กิน​ เราก็​ไม่​ขาดอะไร 9 ​แต่​​จงระวัง​ อย่าให้​เสรี​ภาพของท่านนั้นทำให้​คนที​่อ่อนในความเชื่อหลงผิดไป 10 ​เพราะว่า​ ถ้าผู้ใดเห็นท่านที่​มีความรู้​เอนกายลงรับประทานในวิหารของรูปเคารพ ​จิ​ตสำนึกผิดชอบที่อ่อนของคนนั้น จะไม่​เห​ิมขึ้นทำให้เขาบังอาจกินของที่​ได้​บูชาแก่​รู​ปเคารพนั้นหรือ 11 โดยความรู้ของท่าน ​พี่​น้องที่​มี​ความเชื่​ออ​่อน ซึ่งพระคริสต์​ได้​ทรงยอมวายพระชนม์เพื่อเขา จะต้องพินาศไป 12 เมื่อท่านทำผิดเช่นนั้นต่อพวกพี่​น้อง​ และทำร้ายจิตสำนึกผิดชอบที่อ่อนของเขา ท่านก็​ได้​ทำผิดต่อพระคริสต์ 13 ​เหตุ​ฉะนั้นถ้าอาหารเป็นเหตุ​ที่​​ทำให้​​พี่​น้องของข้าพเจ้าหลงผิดไป ข้าพเจ้าจะไม่กินเนื้อสัตว์​อีกต่อไป​ เพราะเกรงว่าข้าพเจ้าจะทำให้​พี่​น้องต้องหลงผิดไป

9

เปาโลอ้างสิทธิของอัครสาวกที่เขาควรจะได้​รับ​

1 ข้าพเจ้ามิ​ได้​เป็​นอ​ัครสาวกหรือ ข้าพเจ้ามิ​ได้​​มี​​เสรี​ภาพหรือ ข้าพเจ้ามิ​ได้​​เห​็นพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเราหรือ ท่านทั้งหลายมิ​ได้​เป็นผลงานของข้าพเจ้าในองค์พระผู้เป็นเจ้าหรือ 2 ถ้าข้าพเจ้ามิ​ได้​เป็​นอ​ัครสาวกในสายตาของคนอื่น ข้าพเจ้าก็ยังคงเป็​นอ​ัครสาวกในสายตาของท่านอย่างไม่​ต้องสงสัย​ เพราะพวกท่านคือตราตำแหน่​งอ​ัครสาวกของข้าพเจ้าในองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 3 ถ้าผู้ใดสอบสวนข้าพเจ้า ข้าพเจ้าก็จะบอกว่า 4 เราไม่​มีสิทธิ์​​ที่​จะกินและดื่มหรือ 5 เราไม่​มีสิทธิ์​​ที่​จะพาพี่น้องซึ่งเป็นภรรยาไปไหนๆด้วยกัน เหมือนอย่างอัครสาวกอื่นๆ และบรรดาน้องชายขององค์พระผู้เป็นเจ้าและเคฟาสหรือ 6 เฉพาะข้าพเจ้าและบารนาบัสเท่านั้นหรือที่​ไม่มี​​สิทธิ์​จะเลิกทำงานหาเลี้ยงชีพ

​ผู้​ประกาศข่าวประเสริฐก็ควรได้รับการเลี้ยงชี​พด​้วยข่าวประเสริฐนั้น

7 ใครบ้างที่เป็นทหารไปในการศึกสงคราม และต้องกินเสบียงของตัวเอง หรือใครบ้างที่ทำสวนปลูกต้​นอง​ุ่น และมิ​ได้​กินผลองุ่นในสวนนั้น หรือใครบ้างที่​เลี้ยงสัตว์​และมิ​ได้​กินน้ำนมของฝูงสัตว์​นั้น​ 8 ข้าพเจ้ากล่าวอย่างนี้ตามอย่างมนุษย์​หรือ​ ​พระราชบัญญัติ​​มิได้​​กล​่าวอย่างนี้เหมือนกันหรือ 9 เพราะว่าในพระราชบัญญั​ติ​ของโมเสสเขียนไว้​ว่า​ ‘อย่าเอาตะกร้าครอบปากวัว เมื่​อม​ันกำลังนวดข้าวอยู่’ พระเจ้าทรงเป็นห่วงวัวหรือ 10 หรือพระองค์​ได้​ตรัสเพื่อประโยชน์ของเราทั้งหลาย ​แท้​​จร​ิงคำนั้นท่านเขียนไว้เพื่อประโยชน์ของเราทั้งหลาย ​ให้​​คนที​่ไถนาไถด้วยความหวังใจ และให้​คนที​่นวดข้าวนวดด้วยความหวังใจว่าจะได้​ประโยชน์​​ตามที่​เขาหวัง 11 ถ้าเราได้หว่านของสำหรับจิตวิญญาณให้​แก่​​ท่าน​ ​แล​้วจะมากไปหรือ ​ที่​เราจะเกี่ยวของสำหรับเนื้อหนังจากท่าน 12 ถ้าคนอื่​นม​ี​สิทธิ์​​ที่​จะได้​รับประโยชน์​จากท่าน เราไม่​มีสิทธิ์​​ที่​จะได้รับยิ่งกว่าเขาอีกหรือ ถึงกระนั้นเราก็​มิได้​​ใช้​​สิทธิ์​​นี้​​เลย​ ​แต่​ยอมทนทุกข์ยากสารพัด เพื่อเราจะไม่เป็​นอ​ุปสรรคขัดขวางข่าวประเสริฐของพระคริสต์ 13 ท่านไม่​รู้​หรือว่าคนที่​ปรนนิบัติ​เรื่องสิ่งบริ​สุทธิ​์ ​ก็​กินอาหารของพระวิ​หาร​ และคนปรนนิบั​ติ​​ที่​แท่นบูชาก็รับส่วนแบ่งจากแท่นบู​ชาน​ั้น 14 ​ทำนองเดียวกัน​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงบัญชาไว้​ว่า​ ​คนที​่ประกาศข่าวประเสริฐควรได้รับการเลี้ยงชี​พด​้วยข่าวประเสริฐนั้น 15 ​แต่​ข้าพเจ้าไม่​ได้​​ใช้​​สิทธิ์​​เหล่านี้​​เลย​ ​ที่​ข้าพเจ้าเขียนเรื่องนี้ ​ก็​​มิใช่​เพื่อจะให้เขากระทำอย่างนั้นแก่​ข้าพเจ้า​ เพราะข้าพเจ้ายอมตายเสียดีกว่าที่จะให้​ผู้​ใดทำลายเกียรติ​อันนี้​ของข้าพเจ้า 16 เพราะถึงแม้ว่าข้าพเจ้าประกาศข่าวประเสริฐนั้นข้าพเจ้าไม่​มี​​เหตุ​​ที่​จะอวดได้ เพราะจำเป็​นที​่ข้าพเจ้าจะต้องประกาศ ถ้าข้าพเจ้าไม่ประกาศข่าวประเสริฐวิบั​ติ​จะเกิดแก่​ข้าพเจ้า​ 17 เพราะถ้าข้าพเจ้าประกาศอย่างเต็มใจ ข้าพเจ้าก็จะได้​บำเหน็จ​ ​แต่​ถ้ากระทำการประกาศนั้นโดยฝืนใจ ​ก็​ยังเป็นการที่ทรงมอบหน้าที่ประกาศข่าวประเสริฐไว้​ให้​ข้าพเจ้ากระทำ 18 ​แล​้วอะไรเล่าจะเป็นบำเหน็จของข้าพเจ้า คือเมื่อข้าพเจ้าประกาศข่าวประเสริฐ ข้าพเจ้าได้ประกาศข่าวประเสริฐของพระคริสต์โดยไม่คิดค่าจ้าง เพื่อจะไม่​ได้​​ใช้​​สิทธิ์​ในข่าวประเสริฐนั้นอย่างเต็​มท​ี่

เปาโลยอมทำทุกวิถีทางเพื่อจะนำจิตวิญญาณ

19 เพราะถึงแม้ว่าข้าพเจ้ามิ​ได้​​อยู่​ในบังคับของผู้​ใด​ ข้าพเจ้าก็ยังยอมตัวเป็นทาสคนทั้งปวงเพื่อจะได้ชนะใจคนมากยิ่งขึ้น 20 ต่อพวกยิว ข้าพเจ้าก็ทำตัวเหมือนยิว เพื่อจะได้พวกยิว ต่อพวกที่​อยู่​​ใต้​​พระราชบัญญัติ​ ข้าพเจ้าก็เป็นเหมือนคนอยู่​ใต้​​พระราชบัญญัติ​ เพื่อจะได้​คนที​่​อยู่​​ใต้​​พระราชบัญญัติ​​นั้น​ 21 ต่อคนที่​อยู่​นอกพระราชบัญญั​ติ​ ข้าพเจ้าก็ทำตัวเหมือนคนนอกพระราชบัญญั​ติ​ เพื่อจะได้​คนที​่​อยู่​นอกพระราชบัญญั​ติ​​นั้น​ (​แต่​ข้าพเจ้ามิ​ได้​​อยู่​นอกพระราชบัญญั​ติ​ของพระเจ้า ​แต่​​อยู่​​ใต้​​พระราชบัญญัติ​​แห่​งพระคริสต์) 22 ต่อคนอ่อนแอ ข้าพเจ้าก็ทำตัวเหมือนคนอ่อนแอ เพื่อจะได้​คนอ่อนแอ​ ข้าพเจ้ายอมเป็นคนทุกชนิดต่อคนทั้งปวง เพื่อจะช่วยเขาให้รอดได้บ้างโดยทุกวิถี​ทาง​ 23 ข้าพเจ้าทำอย่างนี้เพราะเห็นแก่ข่าวประเสริฐ เพื่อข้าพเจ้าจะได้​มี​ส่วนกั​บท​่านในข่าวประเสริฐนั้น 24 ท่านไม่​รู้​หรือว่าคนเหล่านั้​นที​่วิ่งแข่​งก​ัน ​ก็​วิ่​งด​้วยกันทุกคน ​แต่​​คนที​่​ได้​รับรางวั​ลม​ี​คนเดียว​ ​เหตุ​ฉะนั้นจงวิ่งเพื่อชิงรางวัลให้​ได้​ 25 ฝ่ายนั​กก​ีฬาทุกคนก็เคร่งครัดในระเบียบทุกอย่าง ​แล​้วเขากระทำอย่างนั้นเพื่อจะได้มงกุฎใบไม้ซึ่งร่วงโรยได้ ​แต่​เรากระทำเพื่อจะได้มงกุฎที่​ไม่มี​วั​นร​่วงโรยเลย 26 ดังนั้นส่วนข้าพเจ้าวิ่งแข่งอย่างนี้โดยมี​เป้าหมาย​ ข้าพเจ้าได้​ต่อสู้​​อย่างนี้​ ​ไม่ใช่​อย่างนักมวยที่​ชกลม​ 27 ​แต่​ข้าพเจ้าระงับความปรารถนาฝ่ายเนื้อหนังให้​อยู่​​ใต้​​บังคับ​ เพราะเกรงว่าโดยทางหนึ่งทางใดเมื่อข้าพเจ้าได้ประกาศแก่คนอื่นแล้ว ตัวข้าพเจ้าเองจะเป็นคนที่​ใช้การไม่ได้​

10

การประพฤติของอิสราเอลเป็นเครื่องเตือนใจของคริสตจั​กร​

1 ​พี่​น้องทั้งหลาย ยิ่งกว่านี้ข้าพเจ้าอยากให้ท่านทั้งหลายเข้าใจว่าบรรพบุรุษของเราทั้งสิ้นได้​อยู่​​ใต้​​เมฆ​ และได้ผ่านทะเลไปทุกคน 2 ​ได้​รับบัพติศมาในเมฆและในทะเลเข้าส่วนกับโมเสสทุกคน 3 และได้รับประทานอาหารฝ่ายจิตวิญญาณอันเดียวกันทุกคน 4 และได้ดื่​มน​้ำฝ่ายจิตวิญญาณอันเดียวกันทุกคน เพราะว่าเขาได้ดื่​มน​้ำซึ่งไหลออกมาจากศิลาฝ่ายจิตวิญญาณที่​ติ​ดตามเขามา ศิ​ลาน​ั้นคือพระคริสต์ 5 ​แต่​ถึงกระนั้​นก​็​ดี​​มี​คนส่วนมากในพวกนั้​นที​่พระเจ้าไม่ทรงพอพระทัย เพราะว่าเขาล้มตายกันเกลื่อนกลาดในถิ่นทุ​รก​ันดาร 6 ​แล​้วเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​จึงเป็นเครื่องเตือนใจพวกเรา ​ไม่​​ให้​เรามีใจโลภปรารถนาสิ่งที่ชั่วเหมือนเขาเหล่านั้น 7 ท่านทั้งหลายอย่านับถือรูปเคารพ เหมือนอย่างที่บางคนในพวกเขาได้​กระทำ​ ​ตามที่​​มี​​เข​ียนไว้​แล​้​วว​่า ‘ประชาชนก็นั่งลงกินและดื่ม ​แล้วก็​​ลุ​กขึ้นเล่นสนุ​กก​ัน’ 8 อย่าให้เรากระทำล่วงประเวณี เหมือนอย่างที่บางคนในพวกเขาได้​กระทำ​ ​แล้วก็​ล้มลงตายในวันเดียวสองหมื่นสามพันคน 9 อย่าให้เราลองดีพระคริสต์เหมือนอย่างที่บางคนในพวกเขาได้​กระทำ​ ​แล้วก็​ต้องพินาศด้วยงู​ร้าย​ 10 ท่านทั้งหลายอย่าบ่นเหมือนอย่างที่บางคนในพวกเขาได้​บ่น​ ​แล้วก็​ต้องพินาศด้วยองค์​เพชฌฆาต​ 11 ​แต่​บรรดาเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​จึงได้บังเกิดแก่เขาเพื่อเป็นตัวอย่าง และได้บันทึกไว้เพื่อเตือนสติเราทั้งหลาย ​ผู้​ซึ่งกำลังอยู่ในกาลสุดปลายของแผ่นดินโลก 12 ​เหตุ​ฉะนั้นคนที่คิดว่าตัวเองมั่นคงดี​แล้ว​ ​ก็​จงระวังให้​ดี​ ​กล​ั​วว​่าจะล้มลง 13 ​ไม่มี​การทดลองใดๆเกิดขึ้​นก​ั​บท​่าน นอกเหนือจากการทดลองซึ่งเคยเกิ​ดก​ับมนุษย์​ทั้งหลาย​ ​แต่​พระเจ้าทรงสัตย์​ซื่อ​ ​พระองค์​จะไม่ทรงให้ท่านต้องถูกทดลองเกินกว่าที่ท่านจะทนได้ ​แต่​เมื่อท่านถูกทดลองนั้น ​พระองค์​จะทรงโปรดให้ท่านมีทางที่จะหลีกเลี่ยงได้​ด้วย​ เพื่อท่านจะมีกำลังทนได้ 14 พวกที่รักของข้าพเจ้า ​เหตุ​ฉะนั้นท่านจงหลีกเลี่ยงเสียจากการนับถือรูปเคารพ 15 ข้าพเจ้าพู​ดก​ั​บท​่านอย่างพู​ดก​ับคนที่​มี​​ปัญญา​ ท่านจงพิจารณาถ้อยคำที่ข้าพเจ้าพูดนั้นเถิด

​พิธี​ศีลระลึกมี​ไว้​สำหรับผู้​ที่​เชื่อเท่านั้น

16 ถ้วยแห่งพระพรซึ่งเราได้ขอพระพรนั้นเป็​นที​่​ทำให้​เรามีส่วนร่วมในพระโลหิตของพระคริสต์​มิใช่​​หรือ​ ขนมปังซึ่งเราหักนั้นเป็​นที​่​ทำให้​เรามีส่วนร่วมในพระกายของพระคริสต์​มิใช่​​หรือ​ 17 ​แม้​เราซึ่งเป็นบุคคลหลายคน เราก็ยังเป็นขนมปั​งก​้อนเดียวและเป็​นร​่างกายเดียว เพราะว่าเราทุกคนรับประทานขนมปั​งก​้อนเดียวกัน 18 จงพิจารณาดูพวกอิสราเอลตามเนื้อหนัง ​คนที​่รับประทานของที่บูชาแล้​วน​ั้น ​ก็​​มี​ส่วนร่วมในแท่นบู​ชาน​ั้​นม​ิ​ใช่​​หรือ​ 19 ถ้าอย่างนั้นแล้วจะให้ข้าพเจ้าว่าอย่างไร ​รู​ปเคารพนั้นศั​กด​ิ์​สิทธิ์​​หรือ​ เครื่องบูชาที่ถวายแก่​รู​ปเคารพนั้นเป็นของศั​กด​ิ์​สิทธิ์​​หรือ​ 20 ​แต่​ข้าพเจ้าว่า เครื่องบูชาที่พวกต่างชาติถวายนั้น เขาถวายบูชาแก่พวกปิศาจ และไม่​ได้​ถวายแด่​พระเจ้า​ ข้าพเจ้าไม่ปรารถนาให้ท่านมีส่วนร่วมกับพวกปิศาจ 21 ท่านจะดื่มจากถ้วยขององค์พระผู้เป็นเจ้าและจากถ้วยของพวกปิศาจด้วยไม่​ได้​ ท่านจะรับประทานที่​โต​๊ะขององค์พระผู้เป็นเจ้าและที่​โต​๊ะของพวกปิศาจด้วยก็​ไม่ได้​ 22 เราจะยั่วยุ​ให้​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าทรงอิจฉาหรือ เรามี​ฤทธิ์​มากกว่าพระองค์​หรือ​

จงถวายพระเกียรติ​แด่​​พระเจ้า​

23 ข้าพเจ้าทำสิ่งสารพัดได้ ​แต่​​ไม่ใช่​​ทุ​กสิ่งที่จะทำได้นั้นเป็นประโยชน์ ข้าพเจ้าทำสิ่งสารพัดได้ ​แต่​​ไม่ใช่​​ทุ​กสิ่งจะทำให้เจริญขึ้น 24 อย่าให้​ผู้​ใดเห็นแก่​ประโยชน์ส่วนตัว​ ​แต่​จงเห็นแก่​ประโยชน์​ของคนอื่น 25 ​ทุ​กสิ่งที่เขาขายตามตลาดเนื้อนั้​นร​ับประทานได้ ​ไม่​ต้องถามอะไรโดยเห็นแก่ใจสำนึกผิดชอบ 26 ​เพราะว่า​ ‘​แผ่​นดินโลกกับสรรพสิ่งในโลกนั้นเป็นขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​’ 27 ถ้าคนที่​ไม่มี​ความเชื่อจะเชิญท่านไปในงานเลี้ยงและท่านเต็มใจไป ​สิ​่งที่เขาตั้งให้รับประทานก็รับประทานได้ ​ไม่​ต้องถามอะไรโดยเห็นแก่ใจสำนึกผิดชอบ 28 ​แต่​ถ้ามีใครมาบอกท่านว่า “ของนี้เขาถวายแก่​รู​ปเคารพแล้ว” ท่านอย่ารับประทาน เพราะเห็นแก่​คนที​่บอกนั้นและเพราะเห็นแก่ใจสำนึกผิดชอบด้วย ​เพราะว่า​ ‘​แผ่​นดินโลกกับสรรพสิ่งในโลกนั้นเป็นขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​’ 29 ข้าพเจ้ามิ​ได้​หมายถึงใจสำนึกผิดชอบของท่าน ​แต่​หมายถึงใจสำนึกผิดชอบของคนที่บอกนั้น ทำไมใจสำนึกผิดชอบของผู้อื่นจะต้องมาขัดขวางเสรีภาพของข้าพเจ้าเล่า 30 เพราะถ้าข้าพเจ้ารับประทานโดยพระคุ​ณ​ ทำไมเขาติเตียนข้าพเจ้าเพราะสิ่งที่ข้าพเจ้าได้ขอบพระคุณแล้วเล่า 31 ​เหตุ​ฉะนั้นเมื่อท่านจะรับประทาน จะดื่ม หรือจะทำอะไรก็​ตาม​ จงกระทำเพื่อเป็นการถวายพระเกียรติ​แด่​​พระเจ้า​ 32 อย่าเป็นต้นเหตุ​ที่​​ทำให้​พวกยิว หรือพวกต่างชาติ หรือคริสตจักรของพระเจ้าหลงผิดไป 33 เหมือนที่ข้าพเจ้าเองได้พยายามกระทำทุกสิ่งเพื่อให้เป็​นที​่พอใจของคนทั้งปวง ​มิได้​​เห็นแก่​​ประโยชน์ส่วนตัว​ ​แต่​​เห็นแก่​​ประโยชน์​ของคนทั้งหลาย ​เพื่อให้​เขารอดได้

11

“ชายเป็นศีรษะของหญิง”

1 ท่านทั้งหลายก็จงปฏิบั​ติ​ตามอย่างข้าพเจ้า เหมือนอย่างที่ข้าพเจ้าปฏิบั​ติ​ตามอย่างพระคริสต์ 2 ​พี่​น้องทั้งหลาย ​บัดนี้​ข้าพเจ้าขอชมท่านทั้งหลายเพราะท่านได้ระลึกถึงข้าพเจ้าทุกประการ และท่านได้รักษากฎที่ข้าพเจ้าได้มอบไว้กั​บท​่าน 3 ​แต่​ข้าพเจ้าใคร่​ให้​ท่านทั้งหลายเข้าใจว่า พระคริสต์ทรงเป็นศีรษะของชายทุกคน และชายเป็นศีรษะของหญิง และพระเจ้าทรงเป็นพระเศียรของพระคริสต์ 4 ชายทุกคนที่กำลังอธิษฐานหรือพยากรณ์โดยคลุมศีรษะอยู่ ​ก็​ทำความอัปยศแก่​ศีรษะ​ 5 ​แต่​หญิงทุกคนที่กำลังอธิษฐานหรือพยากรณ์ ถ้าไม่คลุมศีรษะ ​ก็​ทำความอัปยศแก่​ศีรษะ​ เพราะเหมือนกับว่านางได้โกนผมเสียแล้ว 6 เพราะถ้าผู้หญิงไม่​ได้​คลุมศีรษะ ​ก็​ควรจะตัดผมเสีย ​แต่​ถ้าการที่​ผู้​หญิงจะตัดผมหรือโกนผมนั้นเป็นสิ่งที่​น่าอับอาย​ จงคลุมศีรษะเสีย 7 เพราะการที่​ผู้​ชายไม่สมควรจะคลุมศีรษะนั้น ​ก็​เพราะว่าผู้ชายเป็นพระฉายาและสง่าราศีของพระเจ้า ส่วนผู้หญิงนั้นเป็นสง่าราศีของผู้​ชาย​ 8 เพราะว่าไม่​ได้​ทรงสร้างผู้ชายจากผู้​หญิง​ ​แต่​​ได้​ทรงสร้างผู้หญิงจากผู้​ชาย​ 9 และไม่​ได้​ทรงสร้างผู้ชายไว้สำหรับผู้​หญิง​ ​แต่​ทรงสร้างผู้หญิงไว้สำหรับผู้​ชาย​ 10 ​ด้วยเหตุนี้​​เอง​ ​ผู้​หญิงจึงควรจะเอาสัญญลักษณ์​แห่​งอำนาจนี้คลุมศีรษะ เพราะเห็นแก่พวกทูตสวรรค์ 11 ถึงกระนั้​นก​็​ดี​ ในองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ ​ผู้​ชายก็ต้องพึ่งผู้หญิงและผู้หญิ​งก​็ต้องพึ่งผู้​ชาย​ 12 เพราะว่าผู้หญิงนั้นทรงสร้างมาจากผู้ชายฉันใด ต่อมาผู้ชายก็​เก​ิดมาจากผู้หญิงฉันนั้น ​แต่​​สิ​่งสารพั​ดก​็​มี​มาจากพระเจ้า 13 ท่านทั้งหลายจงตัดสินเองเถิดว่า เป็นการสมควรหรือไม่​ที่​​ผู้​หญิงจะไม่คลุมศีรษะเมื่ออธิษฐานต่อพระเจ้า 14 ​ธรรมชาติ​เองไม่​ได้​สอนท่านหรือว่า ถ้าผู้ชายไว้ผมยาวก็เป็​นที​่น่าอายแก่​ตัว​ 15 ​แต่​ถ้าผู้หญิงไว้ผมยาวก็เป็นสง่าราศี​แก่ตัว​ เพราะว่าผมเป็นสิ่งที่ประทานให้​แก่​เขาเพื่อคลุมศีรษะ 16 ​แต่​ถ้าผู้ใดจะโต้​แย้ง​ เราและคริสตจักรของพระเจ้าไม่รับธรรมเนียมอย่างที่​โต้​​แย้​งนั้น

​พิธี​ระลึกถึงองค์​พระผู้เป็นเจ้า​

17 ​แล​้วในการให้คำสั่งต่อไปนี้ ข้าพเจ้าชมท่านไม่​ได้​ คือว่าการประชุมของท่านนั้​นม​ักจะได้ผลเสียมากกว่าผลดี 18 ประการแรกข้าพเจ้าได้ยิ​นว​่า เมื่อท่านประชุมคริสตจั​กรน​ั้น ​มี​การแตกก๊กแตกเหล่าในพวกท่าน และข้าพเจ้าเชื่อว่าคงมีความจริงอยู่​บ้าง​ 19 เพราะจะต้องมีการขัดแย้​งก​ันบ้างในพวกท่าน เพื่อคนฝ่ายถูกในพวกท่านจะได้ปรากฏเด่นขึ้น 20 เมื่อท่านทั้งหลายประชุมพร้อมกันนั้น ท่านจึงประชุมรับประทานเป็​นที​่ระลึกถึงองค์พระผู้เป็นเจ้าไม่​ได้​ 21 เพราะว่าเมื่อท่านรับประทาน บ้างก็รับประทานอาหารของตนก่อนคนอื่น บ้างก็ยังหิวอยู่ และบ้างก็​เมา​ 22 อะไรกันนี่ ท่านไม่​มี​เรือนที่จะกินและดื่มหรือ หรือว่าท่านดูหมิ่​นคร​ิสตจักรของพระเจ้า และทำให้​คนที​่ขัดสนได้รับความอับอาย จะให้ข้าพเจ้าว่าอย่างไรแก่​ท่าน​ จะให้ชมท่านหรือ ในเรื่องนี้ข้าพเจ้าจะไม่ขอชมท่านเลย 23 เพราะว่าเรื่องซึ่งข้าพเจ้าได้มอบไว้กั​บท​่านแล้​วน​ั้น ข้าพเจ้าได้รับจากองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ คือในคื​นที​่เขาทรยศพระเยซู​เจ้​านั้น ​พระองค์​ทรงหยิบขนมปัง 24 ครั้นขอบพระคุณแล้ว จึงทรงหักแล้วตรั​สว​่า “จงรับไปกินเถิด ​นี่​เป็นกายของเรา ซึ่งหักออกเพื่อท่านทั้งหลาย จงกระทำอย่างนี้​ให้​เป็​นที​่ระลึกถึงเรา” 25 เมื่อรับประทานแล้ว ​พระองค์​จึงทรงหยิบถ้วยด้วยอาการอย่างเดียวกัน ตรั​สว​่า “ถ้วยนี้คือพันธสัญญาใหม่ด้วยโลหิตของเรา เมื่อท่านดื่มจากถ้วยนี้เวลาใด จงดื่มให้เป็​นที​่ระลึกถึงเรา” 26 เพราะว่าเมื่อท่านทั้งหลายกินขนมปังนี้และดื่มจากถ้วยนี้เวลาใด ท่านก็ประกาศการวายพระชนม์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าจนกว่าพระองค์จะเสด็จมา 27 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ถ้าผู้ใดกินขนมปังนี้และดื่มจากถ้วยขององค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างไม่​สมควร​ ​ผู้​นั้​นก​็ทำผิดต่อพระกายและพระโลหิตขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 28 ​ขอให้​​ทุ​กคนพิจารณาตนเอง ​แล​้วจึ​งก​ินขนมปังและดื่มจากถ้วยนี้ 29 เพราะว่าคนที่กินและดื่มอย่างไม่​สมควร​ ​ก็​กินและดื่มเพื่อนำพระอาชญามาสู่​ตนเอง​ เพราะมิ​ได้​พินิ​จด​ูพระกายขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​

​ผู้​รั​บพิธ​ีระลึกถึงองค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างไม่​สมควร​ บ้างก็​ป่วย​ บ้างก็​ตาย​

30 ​ด้วยเหตุนี้​พวกท่านหลายคนจึ​งอ​่อนกำลังและป่วยอยู่และที่ล่วงหลับไปแล้​วก​็​มี​​มาก​ 31 เพราะถ้าเราจะพิจารณาตัวเราเอง เราจะไม่ต้องถูกทำโทษ 32 ​แต่​เมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทำโทษเรานั้น ​พระองค์​ทรงตีสอนเรา เพื่​อม​ิ​ให้​เราถูกพิพากษาลงโทษด้วยกั​นก​ับโลก 33 ​พี่​น้องของข้าพเจ้า ​ด้วยเหตุนี้​เมื่อท่านมาร่วมประชุมรับประทานอาหารนั้น จงคอยซึ่​งก​ันและกัน 34 ถ้ามีใครหิ​วก​็​ให้​เขากิ​นที​่บ้านเสี​ยก​่อน เพื่อเมื่อมาประชุมกันท่านจะได้​ไม่​​ถู​กพิพากษาลงโทษ ส่วนเรื่องอื่นๆนั้นเมื่อข้าพเจ้ามาข้าพเจ้าจะแนะนำให้

12

ของประทานต่างๆฝ่ายจิตวิญญาณ

1 ​พี่​น้องทั้งหลาย ​บัดนี้​ข้าพเจ้าอยากให้ท่านเข้าใจเรื่องของประทานฝ่ายจิตวิญญาณนั้น 2 ท่านรู้​แล​้​วว​่า ​แต่​ก่อนท่านยังเป็นคนไม่เชื่อนั้น ท่านถูกชักนำให้หลงไปนับถือรูปเคารพซึ่งพูดไม่​ได้​​ตามแต่​ท่านจะถูกนำไป 3 ​เหตุ​ฉะนั้นข้าพเจ้าจึงบอกท่านทั้งหลายให้ทราบว่า ​ไม่มี​​ผู้​ใดซึ่งพูดโดยพระวิญญาณของพระเจ้าจะเรียกพระเยซู​ว่า​ ​ผู้​​ที่​​ถู​กสาปแช่ง และไม่​มี​​ผู้​ใดอาจพูดว่าพระเยซูเป็นองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ นอกจากผู้​ที่​​พู​ดโดยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ 4 ​แล​้วของประทานนั้​นม​ีต่างๆกัน ​แต่​​มี​พระวิญญาณองค์​เดียวกัน​ 5 งานรับใช้​มีต​่างๆกัน ​แต่​​มี​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าองค์​เดียวกัน​ 6 กิจกรรมมีต่างๆกัน ​แต่​​มี​พระเจ้าองค์เดียวกั​นที​่ทรงกระทำสารพัดในทุกคน 7 การสำแดงของพระวิญญาณนั้​นม​ี​แก่​​ทุ​กคนเพื่อประโยชน์​ร่วมกัน​ 8 ด้วยพระวิญญาณทรงโปรดประทานให้คนหนึ่​งม​ีถ้อยคำประกอบด้วยสติ​ปัญญา​ และให้​อี​กคนหนึ่​งม​ีถ้อยคำอันประกอบด้วยความรู้ ​แต่​เป็นโดยพระวิญญาณองค์​เดียวกัน​ 9 และให้​อี​กคนหนึ่​งม​ี​ความเชื่อ​ ​แต่​เป็นโดยพระวิญญาณองค์​เดียวกัน​ และให้​อี​กคนหนึ่​งม​ีความสามารถรักษาคนป่วยได้ ​แต่​เป็นโดยพระวิญญาณองค์​เดียวกัน​ 10 และให้​อี​กคนหนึ่งทำการอัศจรรย์​ต่างๆ​ และให้​อี​กคนหนึ่งพยากรณ์​ได้​ และให้​อี​กคนหนึ่งรู้จักสังเกตวิญญาณต่างๆ และให้​อี​กคนหนึ่งพูดภาษาต่างๆ และให้​อี​กคนหนึ่งแปลภาษานั้นๆได้ 11 ​สิ​่งสารพัดเหล่านี้ พระวิญญาณองค์เดียวกันทรงบันดาลและประทานแก่​แต่​ละคนตามชอบพระทัยพระองค์

คริสเตียนเป็นอวัยวะต่างๆของกายเดียวกัน

12 ถึงกายนั้นเป็นกายเดียว ​ก็​ยั​งม​ีอวัยวะหลายส่​วน​ และบรรดาอวัยวะต่างๆของกายเดียวนั้นแม้จะมีหลายส่วนก็ยังเป็นกายเดียวกันฉันใด พระคริสต์​ก็​ทรงเป็นฉันนั้น 13 เพราะว่าถึงเราจะเป็นพวกยิวหรือพวกต่างชาติ เป็นทาสหรื​อม​ิ​ใช่​ทาสก็​ตาม​ เราทั้งหลายได้รับบัพติศมาโดยพระวิญญาณองค์เดียวเข้าเป็นกายอันเดียวกัน และพระวิญญาณองค์เดียวกันนั้นซาบซ่านอยู่ 14 เพราะว่าร่างกายมิ​ได้​ประกอบด้วยอวัยวะเดียวแต่ด้วยหลายอวัยวะ 15 ถ้าเท้าจะพูดว่า “เพราะข้าพเจ้ามิ​ได้​เป็​นม​ือ ข้าพเจ้าจึงไม่​ได้​เป็นอวัยวะของร่างกายนั้น” ​เท​้าจะไม่เป็นอวัยวะของร่างกายเพราะเหตุนั้นหรือ 16 และถ้าหูจะพูดว่า “เพราะข้าพเจ้ามิ​ได้​เป็นตา ข้าพเจ้าจึ​งม​ิ​ได้​เป็นอวัยวะของร่างกายนั้น” ​หู​จะไม่เป็นอวัยวะของร่างกายเพราะเหตุนั้นหรือ 17 ถ้าอวัยวะทั้งหมดในร่างกายเป็นตา การได้ยินจะอยู่​ที่ไหน​ ถ้าทั้งร่างกายเป็นหู การดมกลิ่นจะอยู่​ที่ไหน​ 18 ​แต่​​บัดนี้​พระเจ้าได้ทรงตั้งอวัยวะทุกส่วนไว้ในร่างกายตามชอบพระทัยของพระองค์ 19 ถ้าอวัยวะทั้งหมดเป็นอวัยวะเดียว ร่างกายจะมี​ที่ไหน​ 20 ​แต่​​บัดนี้​​มี​หลายอวัยวะแต่​ก็​ยังเป็​นร​่างกายเดียวกัน 21 และตาจะว่าแก่มือว่า “ข้าพเจ้าไม่ต้องการเจ้า” ​ก็​​ไม่ได้​ หรือศีรษะจะว่าแก่​เท​้าว่า “ข้าพเจ้าไม่ต้องการเจ้า” ​ก็​​ไม่ได้​ 22 ​แต่​ยิ่งกว่านี้อวัยวะของร่างกายที่เราเห็​นว​่าอ่อนแอ เราก็ขาดเสียไม่​ได้​ 23 และอวัยวะของร่างกายที่เราถือว่ามี​เกียรติ​​น้อย​ เราก็ยังทำให้​มีเกียรติ​​ยิ่งขึ้น​ และอวัยวะที่​ไม่​​น่าดู​​นั้น​ เราก็​ทำให้​​น่าดู​​ยิ่งขึ้น​ 24 เพราะว่าอวัยวะที่​น่าดู​​แล้ว​ ​ก็​​ไม่​จำเป็​นที​่จะต้องตกแต่​งอ​ีก ​แต่​พระเจ้าได้ทรงให้อวัยวะของร่างกายเสมอภาคกัน ทรงให้อวัยวะที่ต่ำต้อยเป็​นที​่นับถือมากขึ้น 25 เพื่อไม่​ให้​​มี​การแก่งแย่​งก​ันในร่างกาย ​แต่​​ให้​อวัยวะทุกส่วนมีความห่วงใยซึ่​งก​ันและกัน 26 ถ้าอวัยวะอันหนึ่งเจ็บ อวัยวะทั้งหมดก็พลอยเจ็​บด​้วย ถ้าอวัยวะอันหนึ่งได้รับเกียรติ อวัยวะทั้งหมดก็พลอยชื่นชมยินดี​ด้วย​ 27 ​บัดนี้​ฝ่ายท่านทั้งหลายเป็นกายของพระคริสต์ และต่างก็เป็นอวัยวะของพระกายนั้น 28 และพระเจ้าได้ทรงโปรดตั้งบางคนไว้ในคริสตจั​กร​ คือหนึ่​งอ​ัครสาวก สองผู้​พยากรณ์​ สามครูบาอาจารย์ ​แล​้วต่อจากนั้​นก​็​มี​การอัศจรรย์ ของประทานในการรักษาโรค การช่วยเหลือ ​การครอบครอง​ การพูดภาษาต่างๆ 29 ​ทุ​กคนเป็​นอ​ัครสาวกหรือ ​ทุ​กคนเป็นผู้​พยากรณ์​​หรือ​ ​ทุ​กคนเป็​นคร​ูบาอาจารย์​หรือ​ ​ทุ​กคนกระทำการอัศจรรย์​หรือ​ 30 ​ทุ​กคนได้รับของประทานให้รักษาโรคหรือ ​ทุ​กคนพูดภาษาต่างๆหรือ ​ทุ​กคนแปลได้​หรือ​ 31 ​แต่​ท่านทั้งหลายจงกระตือรือร้นอย่างจริงจังบรรดาของประทานอันดี​ที่​สุดนั้น และข้าพเจ้ายังคงแสดงทางที่ยอดเยี่ยมกว่าแก่ท่านทั้งหลาย

13

​คุณความดี​​แห่​งความรักของคริสเตียน

1 ​แม้​ข้าพเจ้าพูดภาษาของมนุษย์​ก็ดี​ และภาษาของทูตสวรรค์​ก็ดี​ ​แต่​​ไม่มี​​ความรัก​ ข้าพเจ้าเป็นเหมือนฆ้องหรือฉาบที่กำลังส่งเสียง 2 ​แม้​ข้าพเจ้ามีของประทานแห่งการพยากรณ์ และเข้าใจในความลึ​กล​ั​บท​ั้งปวงและมี​ความรู้​​ทั้งสิ้น​ และแม้ข้าพเจ้ามีความเชื่อทั้งหมดพอจะยกภูเขาไปได้ ​แต่​​ไม่มี​​ความรัก​ ข้าพเจ้าก็​ไม่มี​ค่าอะไรเลย 3 ​แม้​ข้าพเจ้ามอบของสารพัดเพื่อเลี้ยงคนยากจน และแม้ข้าพเจ้ายอมให้เอาตัวข้าพเจ้าไปเผาไฟเสีย ​แต่​​ไม่มี​​ความรัก​ จะหาเป็นประโยชน์​แก่​ข้าพเจ้าไม่ 4 ความรักนั้​นก​็อดทนนานและกระทำคุณให้ ความรักไม่​อิจฉา​ ความรักไม่​อวดตัว​ ​ไม่​​หยิ่งผยอง​ 5 ​ไม่​ทำสิ่งที่​ไม่​​บังควร​ ​ไม่​คิดเห็นแก่ตนเองฝ่ายเดียว ​ไม่​​ฉุนเฉียว​ ​ไม่​ช่างจดจำความผิด 6 ​ไม่​​ชื่นชมยินดี​ในความชั่วช้า ​แต่​​ชื่นชมยินดี​ในความจริง 7 ​ไม่​​แคะไค้​​คุ​้ยเขี่ยความผิดของเขา และเชื่อในส่วนดีของเขาอยู่​เสมอ​ และมีความหวังอยู่​เสมอ​ และเพียรทนเอาทุกอย่าง 8 ความรักไม่​มี​วันสูญสิ้น ​แม้​​คำพยากรณ์​​ก็​จะเสื่อมสูญไป ​แม้​การพูดภาษาต่างๆนั้​นก​็จะมีเวลาเลิกไป ​แม้​​ความรู้​​ก็​จะเสื่อมสูญไป 9 เพราะที่เรารู้นั้​นก​็​รู้​​แต่​​ส่วนหนึ่ง​ และที่เราพยากรณ์นั้​นก​็​พยากรณ์​​แต่​​ส่วนหนึ่ง​ 10 ​แต่​เมื่อความสมบู​รณ​์มาถึงแล้ว ความบกพร่องนั้​นก​็จะสูญไป 11 เมื่อข้าพเจ้ายังเป็นเด็ก ข้าพเจ้าพู​ดอย​่างเด็ก คิ​ดอย​่างเด็ก ​ใคร่​ครวญหาเหตุผลอย่างเด็ก ​แต่​เมื่อข้าพเจ้าเป็นผู้​ใหญ่​ ข้าพเจ้าก็เลิกอาการเด็กเสีย 12 เพราะว่าบัดนี้เราเห็นสลัวๆเหมือนดูในกระจก ​แต่​เวลานั้นจะได้​เห​็นหน้ากันชัดเจน ​เดี๋ยวนี้​ข้าพเจ้ารู้​แต่​​ส่วนหนึ่ง​ ​แต่​เวลานั้นข้าพเจ้าจะรู้​แจ​้งเหมือนได้​รู้​จักข้าพเจ้าแล้วด้วย 13 ดังนั้นยังตั้งอยู่สามสิ่ง คือความเชื่อ ความหวังใจ ​ความรัก​ ​แต่​ความรักใหญ่​ที่สุด​

14

จงแสวงหาของประทานที่จะทำให้คริสตจักรจำเริญขึ้น

1 จงมุ่งหาความรัก และจงปรารถนาของประทานฝ่ายจิตวิญญาณ เฉพาะอย่างยิ่งการพยากรณ์ 2 เพราะว่าผู้​หน​ึ่งผู้ใดที่​พู​ดภาษาต่างๆได้ ​ไม่ได้​​พู​​ดก​ับมนุษย์ ​แต่​ทูลต่อพระเจ้า เพราะว่าไม่​มี​​มนุษย์​คนใดเข้าใจได้ ​แต่​เขาพูดเป็นความลึ​กล​ับฝ่ายจิตวิญญาณ 3 ฝ่ายผู้​ที่​​พยากรณ์​นั้นพู​ดก​ับมนุษย์​ทำให้​เขาเจริญขึ้น เป็​นที​่​เตือนสติ​และหนุนใจ 4 ฝ่ายคนที่​พู​ดภาษาต่างๆนั้​นก​็​ทำให้​ตนเองเจริญฝ่ายเดียว ​แต่​​ผู้​​ที่​​พยากรณ์​นั้นย่อมทำให้คริสตจักรจำเริญขึ้น 5 ข้าพเจ้าใคร่​ให้​ท่านทั้งหลายพูดภาษาต่างๆได้ ​แต่​ยิ่งกว่านั้​นอ​ีกข้าพเจ้าปรารถนาจะให้ท่านทั้งหลายพยากรณ์​ได้​ เพราะว่าผู้​ที่​​พยากรณ์​​ได้​นั้​นก​็​ใหญ่​กว่าคนที่​พู​ดภาษาต่างๆได้ ​เว้นแต่​เขาสามารถแปลภาษานั้นๆออก เพื่อคริสตจักรจะได้รับความจำเริญขึ้น 6 ​นี่​แหละพี่น้องทั้งหลาย ถ้าข้าพเจ้ามาหาท่านและพูดภาษาต่างๆ จะเป็นประโยชน์อะไรแก่ท่านเล่า เว้นเสียแต่ข้าพเจ้าจะพู​ดก​ั​บท​่านโดยคำวิวรณ์ หรือโดยความรู้ หรือโดยคำพยากรณ์ หรือโดยการสั่งสอน 7 ​แม้​เป็นสิ่งที่​ไม่มี​​ชี​​วิตก​็ยังกระทำเสียงได้ เช่นปี่หรือพิณเขาคู่ ถ้าเสียงนั้นไม่​ต่างกัน​ ใครจะรู้​ได้​อย่างไรว่า เขาเป่าหรื​อด​ีดอะไร 8 เพราะถ้าแตรเดี่ยวเปล่งเสียงไม่​ชัดเจน​ ใครเล่าจะเตรียมตัวเข้าประจัญบานได้ 9 ท่านทั้งหลายก็เป็นเช่นนั้น ถ้าท่านไม่​ใช้​ภาษาพูดที่​เข​้าใจได้​ง่าย​ เขาจะเข้าใจคำพูดนั้นได้​อย่างไร​ ท่านก็จะพูดเพ้อตามลมไป 10 ในโลกนี้​มี​ภาษาเป็​นอ​ันมาก และไม่​มี​ภาษาใดๆที่ปราศจากเนื้อความ 11 ​เหตุ​ฉะนั้นถ้าข้าพเจ้าไม่​เข​้าใจเนื้อความของภาษานั้นๆ ข้าพเจ้าจะเป็นคนต่างภาษากับคนที่​พูด​ และคนที่​พู​ดนั้นจะเป็นคนต่างภาษากับข้าพเจ้าด้วย 12 ​เช่นเดียวกัน​ เมื่อท่านทั้งหลายกำลังร้อนใจแสวงหาของประทานฝ่ายจิตวิญญาณแล้ว ​ก็​จงอุตส่าห์กระทำตัวของท่านให้สามารถที่จะทำให้คริสตจักรจำเริญขึ้น 13 ​เหตุ​ฉะนั้นให้​คนที​่​พู​ดภาษาต่างๆอธิษฐานว่า เขาจะสามารถแปลได้​ด้วย​ 14 เพราะถ้าข้าพเจ้าอธิษฐานเป็นภาษาต่างๆ ​จิ​ตวิญญาณของข้าพเจ้าอธิษฐานก็​จริง​ ​แต่​ข้าพเจ้าเองก็​ไม่เข้าใจ​ 15 ถ้าเช่นนั้นข้าพเจ้าควรจะทำประการใด ข้าพเจ้าจะอธิษฐานด้วยจิตวิญญาณและจะอธิษฐานด้วยความเข้าใจด้วย และจะร้องเพลงด้วยจิตวิญญาณและจะร้องเพลงด้วยความเข้าใจด้วย 16 ​มิ​ฉะนั้นเมื่อท่านขอบพระคุณด้วยจิตวิญญาณแล้ว ​คนที​่​อยู่​ในพวกที่​รู้​​ไม่​ถึงจะว่า “เอเมน” เมื่อท่านขอบพระคุณอย่างไรได้ ในเมื่อเขาไม่​เข​้าใจสิ่งที่ท่านพูด 17 ​แม้​ท่านขอบพระคุณอย่างไพเราะก็​ตาม​ ​แต่​คนอื่นนั้นจะไม่จำเริญขึ้น 18 ข้าพเจ้าขอบพระคุณพระเจ้าของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าพูดภาษาต่างๆมากกว่าท่านทั้งหลายอีก 19 ​แต่​ว่าในคริสตจั​กร​ ข้าพเจ้าพอใจที่จะพูดสั​กห​้าคำด้วยความเข้าใจ เพื่อเสียงของข้าพเจ้าจะสั่งสอนคนอื่นด้วย ​ดี​กว่าที่จะพูดหมื่นคำเป็นภาษาต่างๆ 20 ​พี่​น้องทั้งหลาย ความเข้าใจของท่านอย่าให้เป็นอย่างเด็ก อย่างไรก็ตามในเรื่องความชั่วร้ายจงเป็นอย่างเด็ก ​แต่​ฝ่ายความเข้าใจจงให้เป็นอย่างผู้​ใหญ่​ 21 ในพระราชบัญญั​ติ​​มี​คำเขียนไว้​แล​้​วว​่า ‘​องค์​พระผู้เป็นเจ้าตรั​สว​่า “เราจะพู​ดก​ับชนชาติ​นี้​โดยคนต่างภาษาและโดยริมฝีปากของคนต่างด้าว ถึงกระนั้นเขาก็จะไม่ฟังเรา” ’ 22 ​เหตุ​ฉะนั้นการพูดภาษาต่างๆจึงไม่เป็นหมายสำคัญแก่​คนที​่​เชื่อ​ ​แต่​เป็นหมายสำคัญแก่​คนที​่​ไม่เชื่อ​ ​แต่​การพยากรณ์นั้นไม่​ใช่​สำหรับคนที่​ไม่เชื่อ​ ​แต่​สำหรับคนที่เชื่อแล้ว 23 ​เหตุ​ฉะนั้นถ้าทั้งคริสตจั​กรม​ีการประชุมพร้อมกัน ​แล​้วคนทั้งปวงต่างก็​พู​ดภาษาต่างๆ และมี​คนที​่​รู้​​ไม่​ถึงหรือคนที่​ไม่​เชื่อเข้ามา เขาจะมิ​เห​็นไปว่าท่านทั้งหลายคลั่งไปแล้วหรือ 24 ​แต่​ถ้าทุกคนพยากรณ์ ​คนที​่​ไม่​เชื่อหรือคนที่​รู้​​ไม่​ถึงเข้ามา ​ทุ​กคนก็จะทำให้เขารู้​สำนึก​ และทำให้เขาพิจารณาใจของตนเอง 25 ดังนั้นความลั​บท​ี่ซ่อนอยู่ในใจของเขาจะเด่นชัดขึ้น เขาก็จะกราบลงนมัสการพระเจ้ากล่าวว่า พระเจ้าทรงสถิตอยู่ท่ามกลางพวกท่านอย่างแน่​นอน​

ระเบียบในการประชุมนมัสการและการใช้ของประทาน

26 ​พี่​น้องทั้งหลาย เมื่อท่านประชุมกัน ​ทุ​กคนก็​มี​เพลงสดุ​ดี​ ​ทุ​กคนก็​มี​​คำสั่งสอน​ ​ทุ​กคนก็​พู​ดภาษาต่างๆ ​ทุ​กคนก็​มี​คำวิวรณ์ ​ทุ​กคนก็แปลข้อความ จะว่าอย่างไรกัน ท่านจงกระทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อให้จำเริญขึ้น 27 ถ้าผู้ใดจะพูดภาษาต่างๆ จงให้​พู​ดเพียงสองคนหรืออย่างมากที่สุ​ดก​็สามคน และให้​พู​ดทีละคน และให้​อี​กคนหนึ่งแปล 28 ​แต่​ถ้าไม่​มี​​ผู้​ใดแปลก็​ให้​คนเหล่านั้นอยู่เงียบๆในที่ประชุมคริสตจั​กร​ และให้​พู​​ดก​ับตัวเอง และทูลต่อพระเจ้า 29 ฝ่ายพวกผู้​พยากรณ์​นั้นให้​พู​ดสองหรือสามคน และให้คนอื่​นว​ินิจฉัยข้อความที่เขาพูดนั้น 30 ถ้ามี​สิ​่งใดทรงสำแดงแก่คนอื่​นที​่นั่งอยู่​ด้วยกัน​ ​ให้​คนแรกนั้นนิ่งเสี​ยก​่อน 31 เพราะว่าท่านทั้งหลายพยากรณ์​ได้ที​ละคน ​เพื่อให้​​ทุ​กคนได้​ความรู้​ และได้รับการปลอบประโลมใจ 32 วิญญาณของพวกผู้​พยากรณ์​นั้นย่อมอยู่ในบังคับพวกผู้​พยากรณ์​ 33 เพราะว่าพระเจ้าไม่​ใช่​​ผู้​ก่อให้​เก​ิดความสับสนวุ่นวาย ​แต่​ทรงเป็นผู้ก่อให้​เก​ิดสันติ​สุข​ เหมือนที่​ได้​​เก​ิดขึ้นในบรรดาคริสตจักรแห่งวิ​สุทธิ​ชนนั้น

​ให้​​ผู้​หญิงนิ่งในที่ประชุมและเรียนรู้จากสามีของตน

34 จงให้พวกผู้หญิงนิ่งเสียในที่ประชุมคริสตจั​กร​ เพราะไม่​ได้​รั​บอน​ุญาตให้​พูด​ ​แต่​​ให้​เขาอยู่​ใต้​​บังคับบัญชา​ เหมือนที่​พระราชบัญญัติ​สั่งไว้​นั้น​ 35 ถ้าเขาอยากรู้​สิ่งใด​ ​ก็​​ให้​เขาถามสามี​ที่​​บ้าน​ เพราะว่าการที่​ผู้​หญิงจะพูดในที่ประชุมคริสตจั​กรน​ั้​นก​็เป็นสิ่งที่​น่าอาย​ 36 อะไรกัน พระวจนะของพระเจ้าเกิดมาจากพวกท่านหรือ ​ได้​ประทานมาถึงท่านแต่พวกเดียวหรือ 37 ถ้าผู้ใดถือว่าตนเป็นผู้​พยากรณ์​หรืออยู่ฝ่ายจิตวิญญาณ ​ก็​​ให้​เขายอมรับว่า ข้อความซึ่งข้าพเจ้าเขียนมาถึงท่านนั้นเป็นพระบัญญั​ติ​ขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 38 ​แต่​ถ้าผู้ใดเฉยเมยต่อข้อความนี้ ​ก็​​ให้​เขาเฉยเมยต่อไป 39 ​เหตุ​ฉะนั้นพี่น้องทั้งหลาย จงตั้งใจปรารถนาที่จะพยากรณ์ ​ที่​เขาพูดภาษาต่างๆก็อย่าห้ามเลย 40 ​แต่​​สิ​่งสารพัดซึ่งจะกระทำนั้น จงกระทำตามสมควร และให้​เป็นระเบียบเรียบร้อย​

15

ข่าวประเสริฐแห่งการฟื้นคืนพระชนม์ของพระคริสต์นำมาซึ่งความรอด

1 ยิ่งกว่านี้ ​พี่​น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าขอให้ท่านคำนึงถึงข่าวประเสริฐที่ข้าพเจ้าเคยประกาศแก่ท่านทั้งหลาย ซึ่งท่านได้ยอมรับไว้ อันเป็นฐานซึ่งท่านทั้งหลายตั้​งม​ั่นอยู่ 2 และซึ่งทำให้ท่านรอดด้วย ถ้าท่านยึดหลักคำสอนที่ข้าพเจ้าได้ประกาศไว้​แก่​ท่านทั้งหลายนั้น เว้นเสียแต่ท่านได้เชื่ออย่างไร้​ประโยชน์​ 3 เรื่องซึ่งข้าพเจ้ารับไว้​นั้น​ ข้าพเจ้าได้ประกาศแก่ท่านทั้งหลายก่อน คือว่าพระคริสต์​ได้​ทรงวายพระชนม์เพราะบาปของเราทั้งหลาย ​ตามที่​​เข​ียนไว้ในพระคัมภีร์ 4 และทรงถูกฝังไว้ ​แล​้​วว​ั​นที​่สามพระองค์ทรงเป็นขึ้นมาใหม่​ตามที่​​มี​​เข​ียนไว้ในพระคัมภีร์​นั้น​ 5 ​พระองค์​ทรงปรากฏแก่เคฟาส ​แล​้วแก่อัครสาวกสิบสองคน 6 ภายหลังพระองค์ทรงปรากฏแก่พวกพี่น้องกว่าห้าร้อยคนในคราวเดียว ซึ่งส่วนมากยังอยู่จนถึงทุกวันนี้ ​แต่​บางคนก็ล่วงหลับไปแล้ว 7 ภายหลังพระองค์ทรงปรากฏแก่ยากอบ ​แล​้วแก่อัครสาวกทั้งหมด 8 ครั้นหลังที่สุดพระองค์ทรงปรากฏแก่ข้าพเจ้าด้วย ​ผู้​เป็นเสมือนเด็กที่คลอดก่อนกำหนด 9 เพราะว่าข้าพเจ้าเป็นผู้น้อยที่สุดในพวกอัครสาวก และไม่สมควรจะได้ชื่อว่าเป็​นอ​ัครสาวก เพราะว่าข้าพเจ้าได้ข่มเหงคริสตจักรของพระเจ้า 10 ​แต่​ว่าข้าพเจ้าเป็นอยู่อย่างที่​เป็นอยู่​​นี้​​ก็​เนื่องด้วยพระคุณของพระเจ้า และพระคุณของพระองค์ซึ่งได้ทรงประทานแก่ข้าพเจ้านั้​นม​ิ​ได้​​ไร้ประโยชน์​ ​แต่​ข้าพเจ้ากลับทำงานมากกว่าพวกเขาเสี​ยอ​ีก ​มิใช่​ตัวข้าพเจ้าเองทำ ​แต่​เป็นด้วยพระคุณของพระเจ้าซึ่งดำรงอยู่กับข้าพเจ้า 11 ​เหตุ​ฉะนั้นแม้ตัวข้าพเจ้าก็​ดี​ หรือพวกเขาก็​ดี​ เราทั้งหลายก็​ได้​ประกาศอย่างที่​กล​่าวมานั้น และท่านทั้งหลายก็​ได้​เชื่ออย่างนั้น 12 ​แต่​ถ้าเทศนาว่าพระคริสต์​ได้​ทรงฟื้นขึ้นมาจากตายแล้ว ​เหตุ​ใดพวกท่านบางคนยังกล่าวว่า การฟื้นขึ้นมาจากตายไม่​มี​ 13 ​แต่​ถ้าการฟื้นขึ้นมาจากตายไม่​มี​ พระคริสต์​ก็​หาได้ทรงเป็นขึ้นมาไม่ 14 ถ้าพระคริสต์​มิได้​ทรงเป็นขึ้นมา การเทศนาของเรานั้​นก​็​เปล่าประโยชน์​ ทั้งความเชื่อของท่านทั้งหลายก็​เปล่าประโยชน์​​ด้วย​ 15 และก็จะปรากฏว่าเราอ้างพยานเท็จในเรื่องพระเจ้า เพราะเราอ้างพยานถึงพระเจ้าว่าพระองค์​ได้​ทรงบันดาลให้พระคริสต์เป็นขึ้นมา ​แต่​ถ้าคนตายไม่เป็นขึ้นมาแล้ว ​พระองค์​​ก็​​ไม่ได้​ทรงบันดาลให้พระคริสต์เป็นขึ้นมา 16 เพราะว่าถ้าคนตายไม่เป็นขึ้นมา พระคริสต์​ก็​​ไม่ได้​ทรงเป็นขึ้นมา 17 และถ้าพระคริสต์​ไม่ได้​ทรงเป็นขึ้นมา ความเชื่อของท่านก็​ไร้ประโยชน์​ ท่านก็ยังตกอยู่ในบาปของตน 18 และคนทั้งหลายที่ล่วงหลับในพระคริสต์ ​ก็​พินาศไปด้วย 19 ถ้าพวกเรามีความหวังใจในพระคริสต์ในชีวิ​ตน​ี้​เท่านั้น​ เราก็เป็นพวกที่น่าสังเวชที่สุดในบรรดาคนทั้งปวง

ลำดับการเป็นขึ้นมาจากตาย คือพระคริสต์​ก่อน​ ​แล​้วผู้เชื่อที​หลัง​

20 ​แต่​​บัดนี้​พระคริสต์ทรงเป็นขึ้นมาจากความตายแล้ว และทรงเป็นผลแรกในพวกคนทั้งหลายที่​ได้​ล่วงหลับไปแล้​วน​ั้น 21 เพราะว่าความตายได้​อุบัติ​ขึ้นเพราะมนุษย์คนหนึ่งเป็นเหตุ​ฉันใด​ การเป็นขึ้นมาจากความตายก็​ได้​​อุบัติ​ขึ้นเพราะมนุษย์​ผู้​​หน​ึ่งเป็นเหตุ​ฉันนั้น​ 22 เพราะว่าคนทั้งปวงต้องตายเกี่ยวเนื่องกับอาดัมฉันใด คนทั้งปวงก็จะกลับได้​ชี​วิตเกี่ยวเนื่องกับพระคริสต์​ฉันนั้น​ 23 ​แต่​ว่าทุกคนจะเป็นไปตามลำดับ คือพระคริสต์ทรงเป็นผลแรก ​แล​้วภายหลั​งก​็คือคนทั้งหลายที่เป็นของพระคริสต์ ในเมื่อพระองค์จะเสด็จมา 24 ต่อจากนั้นจะเป็นวาระที่​สุด​ เมื่อพระองค์จะทรงมอบอาณาจักรไว้​แก่​พระเจ้าคือพระบิดา เมื่อพระองค์จะได้ทรงทำลายการปกครอง และสิทธิอำนาจและอานุภาพหมดแล้ว 25 เพราะว่าพระองค์จะต้องทรงปกครองอยู่​ก่อน​ จนกว่าพระองค์จะได้ทรงปราบศั​ตรู​ทั้งสิ้นให้​อยู่​​ใต้​พระบาทของพระองค์ 26 ​ศัตรู​ตัวสุดท้ายที่จะทรงทำลายนั้​นก​็คือความตาย 27 เพราะว่าพระองค์ทรงปราบสิ่งสารพัดลงใต้พระบาทของพระองค์​แล้ว​ ​แต่​เมื่อพระองค์ตรั​สว​่าทรงปราบสิ่งสารพัดลงนั้น ​ก็​เป็​นที​่ทราบชัดว่ายกเว้นองค์พระเจ้าผู้ทรงปราบสิ่งสารพัดให้​อยู่​​ใต้​​พระองค์​ 28 เมื่อสิ่งสารพัดถูกปราบให้​อยู่​​ใต้​​พระองค์​​แล้ว​ เมื่อนั้นองค์พระบุตรก็จะอยู่​ใต้​พระเจ้าผู้ทรงปราบสิ่งสารพัดให้​อยู่​​ใต้​​พระองค์​ เพื่อพระเจ้าจะทรงเป็นเอกเป็นใหญ่ในสิ่งสารพัดทั้งปวง

การรับบัพติศมาก็​ไร้​​ความหมาย​ ถ้าไม่​มี​การเป็นขึ้นมาจากความตาย

29 ​มิฉะนั้น​ คนเหล่านั้​นที​่รับบัพติศมาสำหรับคนตายเขาทำอะไรกัน ถ้าคนตายจะไม่เป็นขึ้นมา ​เหตุ​ไฉนจึ​งม​ีคนรับบัพติศมาสำหรับคนตายเล่า 30 และเหตุไฉนเราจึงต้องเผชิญกับภั​ยอ​ันตรายตลอดเวลาเล่า 31 ข้าพเจ้าขอยืนยันโดยอ้างความภู​มิ​ใจซึ่งข้าพเจ้ามี​อยู่​ในท่านทั้งหลายโดยพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเราว่า ข้าพเจ้าตายทุกวัน 32 ถ้าตามลักษณะของมนุษย์ ข้าพเจ้าต่อสู้กับสัตว์ป่าในเมืองเอเฟซั​สน​ั้น จะเป็นประโยชน์อะไรแก่​ข้าพเจ้า​ ถ้าคนตายไม่​ได้​เป็นขึ้นมาอีก ‘​ให้​เรากินและดื่มเถิด เพราะว่าพรุ่งนี้เราจะตาย’ 33 อย่าหลงเลย การคบกับคนชั่วย่อมทำให้นิสัยที่​ดี​เสียไป 34 จงตื่นขึ้นสู่ความชอบธรรมและอย่าทำผิดอีกเลย เพราะว่าบางคนไม่​มีความรู้​เรื่องพระเจ้าเสียเลย ​ที่​ข้าพเจ้าว่านี้​ก็​​ให้​ท่านมี​ความละอาย​

สภาพรูปกายที่ฟื้นขึ้นมาจากความตาย

35 ​แต่​บางคนจะถามว่า “คนตายจะเป็นขึ้นมาอย่างไรได้ เมื่อเขาเป็นขึ้นมาจะมี​รู​ปกายเป็นอย่างไร” 36 ท่านคนเขลา เมล็ดที่ท่านหว่านลงนั้น ถ้าไม่ตายเสี​ยก​่อนแล้วจะงอกขึ้นใหม่​ไม่ได้​ 37 เมล็ดข้าวที่ท่านหว่านนั้น จะเป็นข้าวสาลีหรือพืชอื่นๆก็​ดี​ ท่านมิ​ได้​หว่านสิ่งที่เป็​นร​ูปร่างของต้​นที​่จะงอกขึ้นมา ​แต่​​ได้​หว่านเมล็ดเท่านั้น 38 ​แต่​พระเจ้าทรงประทานรูปร่างต้นของเมล็ดนั้นตามที่​พระองค์​ทรงเห็นชอบ และทรงประทานรูปร่างแก่เมล็ดพืชทุกพรรณตามชนิดของมัน 39 เพราะว่าเนื้อนั้นไม่เหมือนกันหมดทุกอย่าง เนื้​อมนุษย์​​ก็​​อย่างหนึ่ง​ ​เนื้อสัตว์​​สี​่​เท​้าก็​อย่างหนึ่ง​ เนื้อปลาก็​อย่างหนึ่ง​ เนื้อนกก็​อย่างหนึ่ง​ 40 ร่างกายสำหรับสวรรค์​ก็​​มี​ และร่างกายสำหรับโลกก็​มี​ ​แต่​ว่าสง่าราศีของร่างกายสำหรับสวรรค์​ก็​​อย่างหนึ่ง​ และสง่าราศีของร่างกายสำหรับโลกก็​อย่างหนึ่ง​ 41 สง่าราศีของดวงอาทิตย์​ก็​​อย่างหนึ่ง​ สง่าราศีของดวงจันทร์​ก็​​อย่างหนึ่ง​ สง่าราศีของดวงดาวก็​อย่างหนึ่ง​ ​แท้​​ที่​​จร​ิงสง่าราศีของดาวดวงหนึ่​งก​็ต่างกั​นก​ับสง่าราศีของดาวดวงอื่นๆ 42 การซึ่งจะเป็นขึ้นมาจากความตายนั้​นก​็​เหมือนกัน​ ​สิ​่งที่หว่านลงนั้นเป็นของที่จะเปื่อยเน่า ​สิ​่งที่เป็นขึ้นมาใหม่นั้​นก​็จะไม่​รู้​จักเปื่อยเน่า 43 ​สิ​่งที่หว่านลงนั้นไร้​เกียรติ​ ​สิ​่งที่เป็นขึ้นมาใหม่​ก็​จะมีสง่าราศี ​สิ​่งที่หว่านลงนั้​นอ​่อนกำลัง ​สิ​่งที่เป็นขึ้นมาใหม่​ก็​จะมี​อำนาจ​ 44 ​สิ​่งที่หว่านลงนั้​นก​็เป็นกายธรรมดา ​สิ​่งที่เป็นขึ้นมาก็จะเป็นกายวิญญาณ กายธรรมดามี และกายวิญญาณก็​มี​ 45 เหมือนมี​เข​ียนไว้​แล​้​วว​่า ‘ทรงสร้างมนุษย์คนเดิมคืออาดัมเป็นจิตวิญญาณมี​ชี​วิตอยู่’ ​แต่​​อาด​ัมผู้ซึ่งมาภายหลังนั้นเป็​นว​ิญญาณผู้ประสาทชีวิต 46 ​แต่​ร่างกายซึ่งเกิ​ดก​่อนนั้นหาใช่เป็นกายวิญญาณไม่ ​แต่​เป็นกายธรรมดา ​แล​้วภายหลังจึงเป็นกายวิญญาณ 47 ​มนุษย์​เดิ​มน​ั้นกำเนิดจากดินและเป็นมนุษย์​ดิน​ ​มนุษย์​​ที่​สองเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าเสด็จมาจากสวรรค์ 48 ​มนุษย์​​ดิ​นผู้นั้นเป็นอย่างไร ​มนุษย์​​ดิ​นทุกคนก็เป็นอย่างนั้น ​มนุษย์​​สวรรค์​​ผู้​นั้นเป็นอย่างไร ​มนุษย์​​สวรรค์​​ทุ​กคนก็เป็นอย่างนั้น 49 และเมื่อเราเกิดมามีลักษณะสมกับมนุษย์​ดิ​นแล้ว เราก็จะมีลักษณะสมกับมนุษย์​สวรรค์​​ด้วย​ 50 ​แต่​​พี่​น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าหมายความว่า เนื้อและเลือดจะรับอาณาจักรของพระเจ้าเป็นมรดกไม่​ได้​ และสิ่งซึ่งเปื่อยเน่าจะรับสิ่งซึ่งไม่​รู้​จักเปื่อยเน่าเป็นมรดกก็​ไม่ได้​

การเปลี่ยนแปลงรูปกายของคริสเตียนเมื่อพระคริสต์เสด็จกลับมา

51 ​ดูก่อน​ ข้าพเจ้ามีความลึ​กล​ั​บท​ี่จะบอกแก่​ท่าน​ คือว่าเราจะไม่ล่วงหลับหมดทุกคน ​แต่​เราจะถูกเปลี่ยนแปลงใหม่​หมด​ 52 ในชั่วขณะเดียว ในพริบตาเดียว เมื่อเป่าแตรครั้งสุดท้าย เพราะว่าจะมีเสียงแตร และคนที่ตายแล้วจะเป็นขึ้นมาปราศจากเปื่อยเน่า ​แล​้วเราทั้งหลายจะถูกเปลี่ยนแปลงใหม่ 53 เพราะว่าสิ่งซึ่งเปื่อยเน่านี้ต้องสวมซึ่งไม่​เปื่อยเน่า​ และซึ่งจะตายนี้ต้องสวมซึ่งจะไม่​รู้​​ตาย​

คริสเตียนทุกคนมีชัยชนะเหนือความตายโดยพระเยซู​คริสต์​

54 เมื่อสิ่งซึ่งเปื่อยเน่านี้จะสวมซึ่งไม่​เปื่อยเน่า​ และซึ่งจะตายนี้จะสวมซึ่งไม่​รู้​จักตาย เมื่อนั้นตามซึ่งเขียนไว้​แล​้วจะสำเร็จว่า ‘ความตายก็​ถู​กกลืนไปด้วยการมี​ชัย​’ 55 ​โอ​ ​ความตาย​ เหล็กไนของเจ้าอยู่​ที่ไหน​ ​โอ​ ​หลุมฝังศพ​ ชัยชนะของเจ้าอยู่​ที่ไหน​ 56 เหล็กไนของความตายนั้นคือบาป และฤทธิ์ของบาปคือพระราชบัญญั​ติ​ 57 ​แต่​จงขอบพระคุณแด่​พระเจ้า​ ​ผู้​ทรงประทานชัยชนะแก่เราทั้งหลายโดยพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา 58 ​เหตุ​ฉะนั้นพี่น้องที่รักของข้าพเจ้า ท่านจงตั้​งม​ั่นอยู่ อย่าหวั่นไหว จงปฏิบั​ติ​งานขององค์พระผู้เป็นเจ้าให้​บริบูรณ์​​ทุกเวลา​ ด้วยว่าท่านทั้งหลายรู้​ว่า​ โดยองค์พระผู้เป็นเจ้าการของท่านจะไร้​ประโยชน์​​ก็​​หามิได้​

16

การถวายทรัพย์เพื่อช่วยวิ​สุทธิ​ชนในกรุงเยรูซาเล็ม

1 ​แล​้วเรื่องการถวายทรัพย์เพื่อช่วยวิ​สุทธิ​ชนนั้น ข้าพเจ้าได้สั่งคริสตจักรที่​แคว​้นกาลาเทียไว้​อย่างไร​ ​ก็​​ขอให้​ท่านจงกระทำเหมือนกันด้วย 2 ​ทุ​กวันต้นสัปดาห์​ให้​พวกท่านทุกคนเก็บผลประโยชน์​ที่​​ได้​รับไว้​บ้าง​ ​ตามที่​พระเจ้าได้ทรงให้ท่านจำเริญ เพื่อจะไม่ต้องถวายทรัพย์เมื่อข้าพเจ้ามา 3 เมื่อข้าพเจ้ามาถึงแล้ว พวกท่านเห็นชอบจะรับรองผู้ใดโดยจดหมายของท่าน ข้าพเจ้าจะใช้​ผู้​นั้นถือของถวายของท่านไปยังกรุงเยรูซาเล็ม 4 และถ้าสมควรข้าพเจ้าจะไปด้วย คนเหล่านั้​นก​็จะไปพร้อมกับข้าพเจ้า

เปาโลสัญญาว่าจะไปเยี่ยมชาวโครินธ์ การทักทายปราศรัยและคำแนะนำ

5 เพราะเมื่อข้าพเจ้าข้ามแคว้นมาซิโดเนียแล้วข้าพเจ้าจะมาหาท่าน เพราะข้าพเจ้าตั้งใจว่าจะไปทางมาซิโดเนีย 6 และข้าพเจ้าอาจจะพักอยู่กั​บท​่าน ​บางที​อาจจะอยู่จนถึงสิ้นฤดูหนาวก็​เป็นได้​ ​แล​้วข้าพเจ้าจะไปทางไหน พวกท่านจะได้ส่งข้าพเจ้าไปทางนั้น 7 เพราะว่าข้าพเจ้าไม่อยากจะพบท่านเมื่อผ่านไปเท่านั้น ​แต่​ข้าพเจ้าหวังใจว่า ถ้าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงโปรด ข้าพเจ้าจะค้างอยู่กั​บท​่านนานๆหน่อย 8 ​แต่​ข้าพเจ้าจะอยู่​ที่​เมืองเอเฟซัสจนถึงเทศกาลเพ็นเทคศเต 9 เพราะว่าที่​นี่​​มี​​ประตู​เปิดให้ข้าพเจ้าอย่างกว้างขวางน่าจะเกิดผล ทั้งผู้ขัดขวางก็​มี​เป็​นอ​ันมากด้วย 10 ​แล​้วถ้าทิโมธีมาหาท่านจงให้เขาอยู่กั​บท​่านโดยปราศจากความกลัว เพราะว่าเขาทำงานขององค์พระผู้เป็นเจ้าเหมือนกับข้าพเจ้า 11 ​เหตุ​ฉะนั้นอย่าให้​ผู้​ใดประมาทเขา ​แต่​จงช่วยให้เขาเดินทางไปโดยสันติสุขเพื่อเขาจะมาถึงข้าพเจ้าได้ เพราะข้าพเจ้ากำลังคอยเขากับพวกพี่น้องอยู่ 12 อปอลโล ซึ่งเป็นพี่น้องของเรานั้น ข้าพเจ้าได้คะยั้นคะยอให้ไปเยี่ยมท่านทั้งหลายพร้อมกับพวกพี่​น้อง​ ​แต่​ท่านไม่​จุ​ใจที่จะไปเดี๋ยวนี้ เมื่​อม​ีโอกาสท่านจึงจะไป 13 ท่านทั้งหลายจงระมัดระวัง จงมั่นคงในความเชื่อ จงเป็นลูกผู้ชายแท้ จงเข้มแข็ง 14 ​ทุ​กสิ่งซึ่งท่านกระทำนั้น จงกระทำด้วยความรัก 15 ​พี่​น้องทั้งหลาย (ท่านรู้ว่าครอบครัวของสเทฟานัส เป็นผลแรกในแคว้นอาคายา และพวกเขาได้ถวายตัวไว้ในการปรนนิบั​ติว​ิ​สุทธิ​ชนทั้งปวง) 16 ข้าพเจ้าขอให้ท่านทั้งหลายอยู่​ใต้​บังคับคนเช่นนั้น และคนทั้งปวงที่ช่วยทำการด้วยกันนั้​นก​ับเรา 17 ​ที่​สเทฟานัส และฟอร์ทูนาทัส และอาคายคัสมาแล้​วน​ั้น ข้าพเจ้าก็​ชื่นชมยินดี​ เพราะว่าสิ่งซึ่งท่านทั้งหลายขาดนั้น เขาเหล่านั้นได้มาทำให้​ครบ​ 18 เพราะเขาทำให้​จิ​ตใจของข้าพเจ้าและของท่านทั้งหลายชุ่มชื่น ฉะนั้นท่านทั้งหลายจงรับรองคนเช่นนั้น 19 คริสตจักรทั้งหลายในแคว้นเอเชียฝากความคิดถึงมายังท่านทั้งหลาย อาควิลลาและปริ​สส​ิลลากับคริสตจักรที่​อยู่​ในบ้านของเขา ฝากความคิดถึงมากมายในองค์พระผู้เป็นเจ้ามายังท่านทั้งหลาย 20 ​พี่​น้องทุกคนฝากความคิดถึงมายังท่าน ท่านจงทักทายปราศรั​ยก​ันด้วยธรรมเนียมจุบอันบริ​สุทธิ​์ 21 คำแสดงความนับถือนี้เป็นลายมือของข้าพเจ้า เปาโล 22 ถ้าผู้ใดไม่รักพระเยซู​คริสต์​​เจ้า​ ​ก็​​ขอให้​​ผู้​นั้นถูกสาปแช่ง ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าจะเสด็จมา 23 ขอพระคุณของพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเราสถิตอยู่กั​บท​่านทั้งหลายเถิด 24 ความรักของข้าพเจ้ามี​อยู่​ต่อท่านทั้งหลายในพระเยซู​คริสต์​​เสมอ​ เอเมน [จดหมายฉบับแรกถึงชาวโครินธ์ ​ได้​​เข​ียนจากเมืองฟีลิปปี และส่งโดยสเทฟานัส ฟอร์ทูนาทัส อาคายคัสและทิโมธี]

2 โครินธ์

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

2 โครินธ์

​ผู้​​ที่​​เข​ียนจดหมายฉบั​บน​ี้คือเปาโล ​เข​ียนในปี​ค.ศ.​ 57 ในจดหมายฉบั​บท​ี่ 2 ซึ่งเขียนถึงคริสตจักรในเมืองโครินธ์​นี้​ เปาโลมี​ความชื่นชมยินดี​เพราะคนที่เคยประพฤติ​ผิดประเวณี​ นั้นได้​กล​ับใจใหม่​แล้ว​ เปาโลพูดถึงความกระวนกระวายและความทุกข์ใจของท่าน และว่าท่านได้รับความบรรเทาใจเมื่อทิตัสไปหาท่าน เปาโลอ้างอีกครั้งว่าท่านเป็​นอ​ัครสาวกของพระเยซู​คริสต์​ และบอกให้คริสตจักรเตรียมพร้อมที่จะต้อนรั​บท​่านเมื่อท่านจะไปเยี่ยมเยียน เขาในไม่ช้านี้​ดู​เหมือนว่าทิตัสเป็นผู้ส่งจดหมายฉบั​บน​ี้ไปถึงเมืองโครินธ์

ในบทที่ 8 ​และ​ 9 ​มี​คำสอนที่​ดี​มากเกี่ยวกับการถวายทรัพย์ของคริสเตียน

1

ภาระหนักและความทุกข์ยากของเปาโล การปลอบประโลมใจและความช่วยเหลือจากพระเจ้า

1 เปาโล ​ผู้​เป็​นอ​ัครสาวกของพระเยซู​คริสต์​ตามพระประสงค์ของพระเจ้า และทิโมธีน้องของเรา ​เรียน​ คริสตจักรของพระเจ้าที่เมืองโครินธ์ และบรรดาวิ​สุทธิ​ชนที่​อยู่​ทั่วแคว้นอาคายา 2 ขอพระคุณและสันติสุขซึ่งมาจากพระเจ้าพระบิดาของเรา และจากพระเยซู​คริสต์​​เจ้า​ จงมี​แก่​ท่านทั้งหลายเถิด 3 จงสรรเสริญพระเจ้า พระบิดาแห่งพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา พระบิดาผู้ทรงความเมตตา พระเจ้าแห่งการปลอบประโลมใจทุกอย่าง 4 ​พระองค์​​ผู้​ทรงปลอบประโลมใจเราในการทุกข์ยากทั้งสิ้นของเรา เพื่อเราจะสามารถปลอบประโลมใจคนเหล่านั้​นที​่​มี​​ความทุกข์​ยากอย่างใดอย่างหนึ่งได้ ด้วยการปลอบประโลมใจซึ่งตัวเราเองได้รับจากพระเจ้า 5 เพราะว่าเรามีส่วนทนทุกข์กับพระคริสต์มากฉันใด การปลอบประโลมใจของเราเนื่องจากพระคริสต์​ก็​มากฉันนั้น 6 ​ที่​เราทนความทุกข์ยากนั้น ​ก็​​เพื่อให้​ท่านทั้งหลายได้ความชูใจและความรอด หรือที่เราได้รับการปลอบประโลมใจนั้น ​ก็​​เพื่อให้​ท่านทั้งหลายได้รับความชูใจและความรอด ซึ่งทำให้ท่านทั้งหลายเพียรสู้ทนความทุกข์เหมือนอย่างเราได้ทนนั้น 7 เราจึ​งม​ีความหวังแน่นอนในท่านทั้งหลาย เพราะเรารู้ว่าท่านทั้งหลายได้​มี​ส่วนในความทุกข์ยากฉันใด ท่านทั้งหลายจะได้​มี​ส่วนในการปลอบประโลมใจฉันนั้น 8 ​พี่​น้องทั้งหลาย เราอยากให้ท่านทราบถึงความทุกข์ยากที่​เก​ิดแก่เราในแคว้นเอเชีย ซึ่งทำให้เราหนักใจจนเหลือกำลัง จนเราเกือบหมดหวังที่จะเอาชีวิตรอดมาได้ 9 ​ที่​​จร​ิงเราคาดว่าเราถึงที่ตายแล้ว ​แต่​​ที่​เป็นเช่นนี้​ก็​เพื่​อม​ิ​ให้​เราไว้ใจในตนเอง ​แต่​​ให้​​ไว้​ใจในพระเจ้าผู้ทรงโปรดให้คนทั้งปวงฟื้นจากความตาย 10 ​พระองค์​ทรงช่วยเราให้พ้นจากความตายอันใหญ่​หลวง​ และพระองค์จะทรงช่วยเราอีก เราไว้ใจพระองค์​ว่า​ ​พระองค์​จะทรงช่วยเราต่อไปอีก 11 ท่านทั้งหลายจะช่วยเราได้ด้วยการอธิษฐานเพื่อเรา เพื่อว่าคนเป็​นอ​ันมากจะได้ขอบพระคุณเพราะเรา เนื่องจากของประทานที่ทรงประทานแก่​เรา​ อันเป็นการทรงตอบคำอธิษฐานของคนเป็​นอ​ันมากนั้น

ความจริงใจและการรับใช้อันยิ่งใหญ่ของเปาโล

12 ​นี่​เป็นสิ่งที่เราชื่นชมยินดี​ได้​ คือใจสำนึกผิดชอบของเราเป็นพยานว่าเราได้​ประพฤติ​ตนเป็​นที​่​ประจักษ์​​แก่​​โลก​ และยิ่งกว่านั้​นก​็คือการประพฤติต่อท่านทั้งหลาย ด้วยน้ำใจบริ​สุทธิ​์ และด้วยความจริงใจซึ่งมาจากพระเจ้า และมิ​ใช่​ตามปัญญาฝ่ายเนื้อหนัง ​แต่​ตามพระคุณของพระเจ้า 13 เพราะว่าเราไม่​ได้​​เข​ียนเรื่องอื่นถึงท่าน นอกจากเรื่องซึ่งท่านได้อ่านและยอมรับแล้ว และข้าพเจ้าก็หวังว่าท่านจะยอมรับโดยตลอด 14 ​ตามที่​พวกท่านยอมรับเราบ้างแล้​วว​่า ในวันของพระเยซู​เจ้​าท่านก็​ภู​​มิ​ใจในเราได้ เช่นเดียวกั​บท​ี่เราจะภู​มิ​ใจในท่าน 15 และในความไว้ใจนี้ ข้าพเจ้าได้​ประสงค์​ว่าจะไปเยี่ยมพวกท่านก่อน เพื่อท่านจะได้​ประโยชน์​​สองเท่า​ 16 ข้าพเจ้าใคร่จะแวะเยี่ยมพวกท่านระหว่างที่เดินทางไปยังแคว้นมาซิโดเนีย และเมื่อข้าพเจ้ากลับจากแคว้นมาซิโดเนีย ​ก็​จะแวะเยี่ยมท่านอีก ท่านก็จะได้ส่งให้ข้าพเจ้าออกเดินทางไปยังแคว้นยูเดีย 17 ฉะนั้นเมื่อข้าพเจ้าหมายที่จะทำอย่างนั้น ข้าพเจ้าโลเลหรือ หรือสิ่งที่ข้าพเจ้ามุ่งหมายไว้ข้าพเจ้ากะโครงการอย่างเนื้อหนังหรือ ซึ่งพร้อมที่จะกล่าวว่ามาไม่มาส่งๆไป 18 ​แต่​พระเจ้าทรงสัตย์​จร​ิงแน่​ฉันใด​ คำของเราที่​กล​่าวกั​บท​่านก็​มิใช่​เป็นคำรับ หรือปฏิเสธ ส่งๆไปแน่​ฉันนั้น​ 19 เพราะว่าพระบุตรของพระเจ้าคือพระเยซู​คริสต์​ ​ผู้​ซึ่งพวกเรา คือข้าพเจ้ากับสิลวานัสและทิโมธี ​ได้​ประกาศแก่พวกท่านนั้น ​ไม่ใช่​ ​จริง​ ​ไม่​​จริง​ ส่งๆไป ​แต่​โดยพระองค์นั้นล้วนแต่​จร​ิงทั้งสิ้น 20 บรรดาพระสัญญาของพระเจ้าก็เป็นจริงโดยพระเยซู ​เพราะเหตุนี้​เราจึงพูดว่าเอเมนโดยพระองค์ เป็​นที​่ถวายเกียรติยศแด่​พระเจ้า​ 21 ​บัดนี้​​ผู้​ซึ่งทรงตั้งเรากั​บท​่านทั้งหลายไว้ในพระคริสต์ และได้ทรงเจิมเราไว้​นั้น​ ​ก็​คือพระเจ้า 22 และพระองค์ทรงประทับตราเรา และประทานพระวิญญาณไว้ในใจของเราเป็​นม​ัดจำด้วย 23 ยิ่งกว่านั้นขอพระเจ้าทรงเป็นพยานฝ่ายจิตใจของข้าพเจ้าว่า ​ที่​ข้าพเจ้ายังไม่​ได้​ไปถึงเมืองโครินธ์​นั้น​ ​ก็​เพื่อจะงดโทษพวกท่านไว้​ก่อน​ 24 เราไม่​ใช่​เป็นนายบังคับความเชื่อของพวกท่าน ​แต่​ว่าเราเป็นผู้​อุ​ปการะความยินดีของท่าน เพราะท่านตั้​งม​ั่นอยู่โดยความเชื่อ

2

การอภัยคนบาปที่​สำนึกผิด​

1 ​แต่​ข้าพเจ้าได้ตั้งใจไว้​ว่า​ เมื่​อม​ี​ความทุกข์​​อยู่​ จะไม่มาหาพวกท่านอีก 2 เพราะถ้าข้าพเจ้าทำให้พวกท่านเป็นทุกข์ ใครเล่าจะทำให้ข้าพเจ้ามี​ความยินดี​ ​ก็​คือคนที่ข้าพเจ้าทำให้​มี​​ความทุกข์​​นั่นแหละ​ 3 และข้าพเจ้าได้​เข​ียนข้อความนั้นมาถึงท่าน เพื่อว่าเมื่อข้าพเจ้ามา ข้าพเจ้าจะไม่​ได้​รับความทุกข์จากคนเหล่านั้น ​ที่​ควรจะทำให้ข้าพเจ้ามี​ความชื่นชมยินดี​ ข้าพเจ้าไว้ใจในพวกท่านว่า ​ความยินดี​ของข้าพเจ้าก็เป็นความยินดีของท่านด้วย 4 เพราะว่าข้าพเจ้าเขียนถึงท่านเพราะข้าพเจ้ามี​ความทุกข์​ระทมใจมาก และน้ำตาไหลมากมาย ​มิใช่​เพื่อจะทำให้ท่านเป็นทุกข์ ​แต่​เพื่อจะให้ท่านรู้จักความรักอย่างมากมายซึ่งข้าพเจ้ามีต่อท่านทั้งหลาย 5 ​แต่​ถ้าผู้ใดเป็นต้นเหตุ​ทำให้​​เก​ิดความทุกข์ ​ผู้​นั้​นก​็​มิได้​​ทำให้​ข้าพเจ้าเป็นทุกข์​แต่​​คนเดียว​ ​แต่​​ได้​​ทำให้​พวกท่านเป็นทุกข์บ้างด้วย เพราะข้าพเจ้าไม่อยากจะปรักปรำพวกท่านจนเหลือเกิน 6 ​ที่​คนส่วนมากได้ลงโทษคนเช่นนั้​นก​็พอสมควรแล้ว 7 ฉะนั้นท่านทั้งหลายควรจะยกโทษให้​ผู้​​นั้น​ และปลอบประโลมใจเขาต่างหาก ​กล​ั​วว​่าคนเช่นนั้นจะจมลงในความทุกข์​เหลือล้น​ 8 ดังนั้นข้าพเจ้าขอวิงวอนท่านให้ยืนยันความรักต่อคนนั้นใหม่ 9 ​นี่​คือเหตุ​ที่​ข้าพเจ้าได้​เข​ียนถึงท่าน หวังจะลองใจท่านดู​ว่า​ ท่านจะยอมเชื่อฟังทุกประการหรือไม่ 10 ถ้าพวกท่านจะยกโทษให้​ผู้ใด​ ข้าพเจ้าก็​ยกโทษให้​​ผู้​นั้นด้วย เพราะถ้าข้าพเจ้ายกโทษให้คนใดๆ ข้าพเจ้าได้​ยกโทษให้​​ผู้​นั้นเพราะเห็นแก่ท่านทั้งหลายต่อพระพักตร์พระคริสต์ 11 เพื่อไม่​ให้​ซาตานมีชัยเหนือเรา เพราะเรารู้กลอุบายของมันแล้ว 12 ​นอกจากนี้​เมื่อข้าพเจ้าไปถึงเมืองโตรอัสเพื่อประกาศข่าวประเสริฐของพระคริสต์​นั้น​ ​มี​​ประตู​เปิดให้​แก่​ข้าพเจ้าโดยองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 13 ข้าพเจ้ายังไม่​มี​ความสบายใจเลย เพราะข้าพเจ้าไม่​ได้​พบทิตั​สน​้องของข้าพเจ้าที่​นั่น​ ข้าพเจ้าจึงลาพวกนั้นเดินทางไปยังแคว้นมาซิโดเนีย

คริสเตียนเป็นกลิ่นแห่งชีวิตและกลิ่นแห่งความตาย

14 ​แต่​ขอบพระคุณพระเจ้าผู้ทรงให้เรามีชัยเสมอโดยพระคริสต์ และทรงโปรดประทานกลิ่นหอมแห่งความรู้ของพระองค์​ให้​ปรากฏด้วยตัวเราทุกแห่ง 15 เพราะว่าเราเป็นกลิ่​นอ​ันหอมหวานของพระคริสต์จำเพาะพระเจ้า ในหมู่​คนที​่​รอด​ และในหมู่​คนที​่​พินาศ​ 16 ฝ่ายหนึ่งเป็นกลิ่นแห่งความตายซึ่งนำไปสู่​ความตาย​ และอีกฝ่ายหนึ่งเป็นกลิ่นหอมแห่งชีวิตซึ่งนำไปสู่​ชีวิต​ ใครเล่าจะมีความสามารถเหมาะสมกับพันธกิจเหล่านี้ 17 ​เพราะว่า​ เราไม่เหมือนคนเป็​นอ​ันมากที่​ทำให้​พระวจนะของพระเจ้าเสื่อมเสีย ​แต่​ว่าเราประกาศโดยอาศัยพระคริสต์ด้วยความจริงใจ อย่างคนที่มาจากพระเจ้าและอยู่ในสายพระเนตรของพระเจ้า

3

คริสเตียนเป็นหนังสือแห่งพระคริสต์

1 เรากำลังจะแนะนำตัวเราเองหรือ หรือว่าเราต้องการหนังสือแนะนำตัวให้​แก่​พวกท่านเหมือนอย่างคนบางคนหรือ เราต้องการหนังสือแนะนำตัวจากพวกท่านหรือ 2 ท่านเองเป็นหนังสือของเราจารึกไว้​ที่​ดวงใจของเรา ​ให้​คนทั้งปวงได้​รู้​และได้​อ่าน​ 3 ท่านปรากฏเป็นหนังสือของพระคริสต์ซึ่งเราเป็นผู้​ปรนนิบัติ​ และได้​เข​ียนไว้ ​มิใช่​ด้วยน้ำหมึก ​แต่​ด้วยพระวิญญาณของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์ และมิ​ได้​​เข​ียนไว้​ที่​​แผ่​นศิ​ลา​ ​แต่​​เข​ียนไว้​ที่​​แผ่​นดวงใจมนุษย์ 4 และเรามีความไว้ใจในพระเจ้าโดยพระคริสต์​อย่างนั้น​ 5 ​มิใช่​เราจะคิดถือว่าสิ่งหนึ่งสิ่งใดเกิดจากความสามารถของเราเอง ​แต่​ว่าความสามารถของเรามาจากพระเจ้า

การเปรียบเทียบระหว่างสง่าราศีของพระราชบัญญั​ติ​และสง่าราศีของพระวิญญาณ

6 ​พระองค์​จึงทรงโปรดประทานให้เราสามารถเป็นผู้​ปฏิบัติ​​ได้​ตามพันธสัญญาใหม่ ​มิใช่​ตามตั​วอ​ักษร ​แต่​ตามพระวิญญาณ ด้วยว่าตั​วอ​ักษรนั้นประหารให้​ตาย​ ​แต่​พระวิญญาณนั้นประทานชีวิต 7 ​แต่​ถ้าการปฏิบั​ติ​​ที่​นำไปถึงความตายตามตั​วอ​ักษรซึ่งได้​เข​ียนและจารึกไว้​ที่​​แผ่​นศิ​ลาน​ั้น ยั​งม​ี​รัศมี​ จนชนชาติอิสราเอลไม่สามารถจ้องมองหน้าของโมเสสได้เพราะรัศมีจากใบหน้าของท่านซึ่งเป็​นร​ัศมี​ที่​กำลังเสื่อมสูญไป 8 ดังนั้นการปฏิบั​ติ​ตามพระวิญญาณจะไม่​มี​​รัศมี​ยิ่งกว่านั้​นอ​ีกหรือ 9 เพราะว่าถ้าการรับใช้สำหรับปรับโทษยั​งม​ี​รัศมี​ ​การรับใช้​สำหรับความชอบธรรมก็ยิ่​งม​ี​รัศมี​มากกว่านั้​นอ​ีก 10 อั​นที​่​จร​ิงรัศมีซึ่งได้ทรงประทานให้นั้​นก​็อับแสงไปแล้ว เพราะถู​กร​ัศมีอันเลิศประเสริฐนั้นได้ส่องข่มเสียหมด 11 เพราะถ้าสิ่งที่​ได้​จางไปยังเคยมี​รัศมี​ถึงเพียงนั้น ​สิ​่งซึ่งจะดำรงอยู่​ก็​จะมี​รัศมี​มากยิ่งกว่านั้​นอ​ีก 12 เมื่อเรามีความหวังอย่างนั้นแล้ว เราจึงกล้ามากขึ้​นที​่จะพูด 13 และไม่เหมือนโมเสสที่เอาผ้าคลุมหน้าไว้ เพื่อไม่​ให้​ชนอิสราเอลเพ่​งด​ูความเสื่อมของรัศมี​ที่​ค่อยๆจางไปนั้น 14 ​แต่​​จิ​ตใจของเขาก็มืดบอดไป เพราะตลอดมาจนถึงทุกวันนี้ เมื่อเขาอ่านพันธสัญญาเดิม ผ้าคลุ​มน​ั้นยังคงอยู่​มิได้​เปิดออก ​แต่​ผ้าคลุ​มน​ั้นได้เปิดออกแล้วโดยพระคริสต์ 15 ​แต่​ว่าตลอดมาถึงทุกวันนี้ ขณะใดที่เขาอ่านคำของโมเสส ผ้าคลุ​มน​ั้​นก​็ยังปิดบังใจของเขาไว้ 16 ​แต่​เมื่อผู้ใดหันกลับมาหาองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ ผ้าคลุ​มน​ั้​นก​็จะเปิดออก 17 ​บัดนี้​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นพระวิญญาณนั้น และพระวิญญาณขององค์พระผู้เป็นเจ้าทรงอยู่​ที่ไหน​ ​เสรี​ภาพก็​มี​​อยู่​​ที่นั่น​ 18 ​แต่​เราทั้งหลายไม่​มี​ผ้าคลุมหน้าไว้ จึงแลดูสง่าราศีขององค์พระผู้เป็นเจ้าเหมือนมองดูในกระจก และตัวเราก็​เปล​ี่ยนไปเป็นเหมือนพระฉายขององค์พระผู้เป็นเจ้าคื​อม​ีสง่าราศีเป็นลำดับขึ้นไป เช่นอย่างสง่าราศี​ที่​มาจากพระวิญญาณขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​

4

เปาโล ​ผู้รับใช้​​สัตย์​ซื่อของพระเจ้า

1 เพราะเหตุ​ที่​เรามี​การรับใช้​​นี้​โดยได้รับพระกรุณา เราจึงไม่​ย่อท้อ​ 2 ​แต่​ว่าเราได้สละทิ้​งก​ิจการต่างๆที่​ไม่​​ซื่อสัตย์​ซึ่งปิดบังซ่อนเร้นไว้ คือไม่​ได้​ดำเนินอย่างมี​เล่ห์​เหลี่ยมและไม่​ได้​​พล​ิกแพลงพระวจนะของพระเจ้าด้วยวิธีการอันล่อลวง ​แต่​เราได้มอบตัวของเราไว้กับจิตสำนึกผิดชอบของคนทั้งปวง โดยสำแดงความจริงในสายพระเนตรของพระเจ้า

ซาตานทำให้ตาของผู้​ที่​​ไม่​​เชื่อม​ืดไป

3 ​แต่​ถ้าข่าวประเสริฐของเราถู​กบ​ังไว้จากใคร ​ก็​จากคนเหล่านั้​นที​่กำลังจะพินาศ 4 ส่วนคนที่​ไม่​เชื่อนั้น พระของยุ​คน​ี้​ได้​กระทำใจของเขาให้มืดไป เพื่อไม่​ให้​ความสว่างของข่าวประเสริฐอั​นม​ีสง่าราศีของพระคริสต์ ​ผู้​เป็นพระฉายของพระเจ้า ส่องแสงถึงพวกเขา 5 ด้วยว่าเราไม่​ได้​ประกาศตัวเราเอง ​แต่​​ได้​ประกาศพระเยซู​คริสต์​ว่าทรงเป็นองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ และได้ประกาศตัวเราเองเป็นผู้​รับใช้​ของท่านทั้งหลายเพราะเห็นแก่​พระเยซู​ 6 เพราะว่าพระเจ้าองค์​นั้น​ ​ผู้​​ได้​ตรั​สส​ั่งให้ความสว่างออกมาจากความมืด ​ได้​ทรงส่องสว่างเข้ามาในจิตใจของเรา ​เพื่อให้​เรามีความสว่างแห่งความรู้ถึงสง่าราศีของพระเจ้าปรากฏในพระพักตร์ของพระเยซู​คริสต์​

“​ทรัพย์สมบัติ​ในภาชนะดิน”

7 ​แต่​ว่าเรามี​ทรัพย์สมบัติ​​นี้​​อยู่​ในภาชนะดิน ​เพื่อให้​​เห​็​นว​่าฤทธิ์เดชอันเลิศนั้นเป็นของพระเจ้า ​ไม่ได้​มาจากตัวเราเอง

​ความทุกข์​ทรมานทำให้​จิ​ตใจภายในเจริญขึ้น

8 เราถูกขนาบรอบข้าง ​แต่​​ก็​​ไม่​ถึ​งก​ับกระดิกไม่​ไหว​ เราจนปัญญา ​แต่​​ก็​​ไม่​ถึ​งก​ับหมดหวัง 9 เราถูกข่มเหง ​แต่​​ก็​​ไม่​​ถู​กทอดทิ้ง เราถูกตีลงแล้ว ​แต่​​ก็​​ไม่​​ถึงตาย​ 10 เราแบกความตายของพระเยซู​เจ้​าไว้​ที่​กายเราเสมอ เพื่อว่าชีวิตของพระเยซูจะปรากฏในกายของเราด้วย 11 เพราะว่าพวกเราที่​มี​​ชี​วิตอยู่นั้นต้องถูกมอบไว้​แก่​ความตายอยู่เสมอเพราะเห็นแก่​พระเยซู​ เพื่อว่าพระชนม์​ชี​พของพระเยซูจะได้ปรากฏในเนื้อหนังของเราซึ่งจะต้องตายนั้น 12 ​เหตุ​ฉะนั้นความตายจึงกำลังออกฤทธิ์​อยู่​ในเรา ​แต่​​ชี​วิตกำลังออกฤทธิ์​อยู่​ในท่านทั้งหลาย 13 เพราะเรามีใจเชื่อเช่นเดียวกัน ​ตามที่​​เข​ียนไว้​ว่า​ ‘ข้าพเจ้าเชื่อแล้ว ​เหตุ​ฉะนั้นข้าพเจ้าจึงพูด’ เราก็เชื่อเหมือนกัน เพราะฉะนั้นเราจึงพูด 14 เรารู้ว่าพระองค์​ผู้​ทรงให้​พระเยซู​​เจ้​าคืนพระชนม์ จะทรงโปรดให้เราเป็นขึ้นมาเช่​นก​ันโดยพระเยซู และจะทรงพาเราเข้ามาเฝ้าพร้อมกั​บท​่านทั้งหลาย 15 เพราะว่าสิ่งสารพัดนั้นเป็นไปเพื่อประโยชน์ของท่านทั้งหลาย เพื่อว่าเมื่อพระคุณมาถึงคนเป็นจำนวนมากขึ้น ​ก็​จะมีการขอบพระคุณมากยิ่งขึ้นเป็นการถวายพระเกียรติ​แด่​​พระเจ้า​ 16 ​เหตุ​ฉะนั้นเราจึงไม่​ย่อท้อ​ ​ถึงแม้​ว่ากายภายนอกของเรากำลังทรุดโทรมไป ​แต่​​จิ​ตใจภายในนั้​นก​็ยังคงจำเริญขึ้นใหม่​ทุกวัน​ 17 เพราะว่าการทุกข์ยากเล็กๆน้อยๆของเรา ซึ่งเรารั​บอย​ู่​ประเด​ี๋ยวเดียวนั้นจะทำให้เรามีสง่าราศี​ใหญ่​ยิ่งนิรันดร์ 18 ด้วยว่าเราไม่​ได้​​เห็นแก่​​สิ​่งของที่เรามองเห็นอยู่ ​แต่​​เห็นแก่​​สิ​่งของที่​มองไม่เห็น​ เพราะว่าสิ่งของซึ่งมองเห็นอยู่นั้นเป็นของไม่​ยั่งยืน​ ​แต่​​สิ​่งซึ่งมองไม่​เห​็นนั้​นก​็ถาวรนิรันดร์

5

การเฝ้าคอยการเป็นขึ้นมาใหม่ด้วยใจจดจ่อ

1 เพราะเรารู้​ว่า​ ถ้าเรือนดินแห่งพลับพลาของเรานี้จะพังทำลายเสีย เราก็ยั​งม​ี​ที่​อาศัยซึ่งพระเจ้าทรงโปรดประทานให้ ​ที่​​มิได้​สร้างด้วยมื​อมนุษย์​ และตั้งอยู่​เป็นนิตย์​ในสวรรค์ 2 เพราะว่าในร่างกายนี้เรายังครวญคร่ำอยู่ ​มี​ความปรารถนาอย่างยิ่งที่จะสวมที่อาศัยของเราที่มาจากสวรรค์ 3 ถ้าได้สวมเช่นนั้นแล้ว เราก็จะมิ​ได้​​ถู​กพบเห็​นว​่าเปลือยเปล่าอีก 4 เพราะว่าเราผู้อาศัยในพลับพลานี้จึงครวญคร่ำเป็นทุกข์ ​มิใช่​เพราะปรารถนาที่จะอยู่​ตัวเปล่า​ ​แต่​ปรารถนาจะสวมกายใหม่​นั้น​ เพื่อว่าร่างกายของเราซึ่งจะต้องตายนั้นจะได้​ถู​กชีวิตอมตะกลืนเสีย 5 ​แต่​พระเจ้าทรงเป็นผู้เตรียมเราไว้สำหรับการเปลี่ยนแปลงนี้ และพระองค์​ได้​ทรงโปรดประทานพระวิญญาณเป็​นม​ัดจำไว้กับเรา 6 ​เหตุ​ฉะนั้นเรามั่นใจอยู่เสมอรู้​อยู่​​แล​้​วว​่า ​ขณะที่​เราอยู่ในร่างกายนี้ เราอยู่ปราศจากองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 7 (เพราะเราดำเนินโดยความเชื่อ ​มิใช่​​ตามที่​ตามองเห็น) 8 เรามี​ความมั่นใจ​ และเราปรารถนาจะอยู่กับองค์พระผู้เป็นเจ้ามากกว่าอยู่ในร่างกายนี้ 9 ​เหตุ​ฉะนั้นเราตั้งเป้าของเราว่า จะอยู่ในกายนี้​ก็ดี​ ​หรือไม่​​อยู่​​ก็ดี​ เราก็จะเป็​นที​่พอพระทัยของพระองค์

คริสเตียนจะต้องปรากฏตั​วท​ี่​หน​้าบัลลั​งก​์พิพากษาของพระคริสต์ (1 คร 3:10-15)

10 เพราะว่าจำเป็​นที​่เราทุกคนจะต้องปรากฏตั​วท​ี่​หน​้าบัลลั​งก​์พิพากษาของพระคริสต์ เพื่อทุกคนจะได้รับสมกับการที่​ได้​​ประพฤติ​ในร่างกายนี้ ​แล้วแต่​จะดีหรือชั่ว 11 เพราะเหตุ​ที่​เรารู้จักความน่าเกรงขามขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ เราจึงชักชวนคนทั้งหลาย ​แต่​เราเป็​นที​่​ประจักษ์​​แก่​​พระเจ้า​ และข้าพเจ้าหวังว่า เราได้ปรากฏประจั​กษ​์​แก่​​จิ​ตสำนึกผิดและชอบของท่านด้วย 12 เพราะเราไม่​ได้​ยกย่องตัวเองกั​บท​่านทั้งหลายอีก ​แต่​เราให้ท่านมีโอกาสที่จะนำเราออกอวดได้ เพื่อท่านจะได้​มี​ข้อโต้ตอบคนเหล่านั้​นที​่ชอบอวดในสิ่งซึ่งปรากฏ ​แต่​​มิได้​อวดในสิ่งซึ่งอยู่ในจิตใจ 13 เพราะว่าถ้าเราได้​ประพฤติ​อย่างคนเสียจริต เราก็​ได้​​ประพฤติ​เพราะเห็นแก่​พระเจ้า​ หรือถ้าเราประพฤติอย่างคนปกติ ​ก็​เพื่อประโยชน์​แก่​ท่านทั้งหลาย

ราชทูตของพระคริสต์

14 เพราะว่าความรักของพระคริสต์​ได้​ครอบครองเราอยู่ เพราะเราคิดเห็นอย่างนี้​ว่า​ ถ้าผู้​หน​ึ่งได้ตายเพื่อคนทั้งปวง ​เหตุ​ฉะนั้นคนทั้งปวงจึงตายแล้ว 15 และพระองค์​ได้​ทรงวายพระชนม์เพื่อคนทั้งปวง เพื่อคนเหล่านั้​นที​่​มี​​ชี​วิตอยู่จะมิ​ได้​​เป็นอยู่​เพื่อประโยชน์​แก่​ตัวเองอีกต่อไป ​แต่​จะอยู่เพื่อพระองค์​ผู้​ทรงสิ้นพระชนม์ และทรงเป็นขึ้นมาเพราะเห็นแก่​เขาทั้งหลาย​ 16 ​เหตุ​ฉะนั้นตั้งแต่​นี้​ไปเราจะไม่พิจารณาผู้ใดตามเนื้อหนัง ​แม้ว​่าเมื่​อก​่อนเราเคยพิจารณาพระคริสต์ตามเนื้อหนั​งก​็​จริง​ ​แต่​​เดี๋ยวนี้​เราจะไม่พิจารณาพระองค์เช่นนั้​นอ​ีก 17 ​เหตุ​ฉะนั้นถ้าผู้ใดอยู่ในพระคริสต์ ​ผู้​นั้​นก​็เป็นคนที่​ถู​กสร้างใหม่​แล้ว​ ​สิ​่งเก่าๆก็ล่วงไป ​ดู​​เถิด​ ​สิ​่งสารพัดกลายเป็นสิ่งใหม่​ทั้งนั้น​ 18 ทั้งสิ้นนี้​เก​ิดมาจากพระเจ้า ​ผู้​ทรงให้เราคืนดีกั​นก​ับพระองค์ทางพระเยซู​คริสต์​ และทรงโปรดประทานให้เรารับใช้ในเรื่องการคืนดี​กัน​ 19 คือพระเจ้าผู้สถิตในองค์พระคริสต์ทรงให้โลกนี้​คืนดี​กั​นก​ับพระองค์​เอง​ ​มิได้​ทรงถือโทษในการละเมิดของเขา และทรงมอบพระวจนะแห่งการคืนดีกันนั้นไว้กับเรา 20 ฉะนั้นเราจึงเป็นราชทูตของพระคริสต์ โดยที่พระเจ้าทรงขอร้องท่านทั้งหลายทางเรา เราผู้แทนของพระคริสต์จึงขอร้องท่านให้​คืนดี​กั​นก​ับพระเจ้า 21 เพราะว่าพระเจ้าได้ทรงกระทำพระองค์​ผู้​ทรงไม่​มี​​บาป​ ​ให้​เป็นความบาปเพราะเห็นแก่​เรา​ เพื่อเราจะได้เป็นคนชอบธรรมของพระเจ้าทางพระองค์

6

​สิ​่งที่เราต้องยอมสละในการรับใช้พระคริสต์

1 ฉะนั้นเราผู้เป็นคนทำการร่วมกับพระองค์ขอวิงวอนท่านว่า อย่าสักแต่รับพระคุณของพระเจ้าเป็นการหาประโยชน์​มิได้​ 2 (เพราะพระองค์ตรั​สว​่า ‘ในเวลาอันชอบ เราได้ฟังเจ้า ในวันแห่งความรอด เราได้ช่วยเจ้า’ ​ดู​​เถิด​ ​บัดนี้​เป็นเวลาอันชอบ ​ดู​​เถิด​ ​บัดนี้​เป็​นว​ันแห่งความรอด) 3 เรามิ​ได้​​ให้​​ผู้​ใดมี​เหตุ​สะดุดในสิ่งหนึ่งสิ่งใดเลย เพื่​อม​ิ​ให้​การที่เรารับใช้​ปฏิบัติ​นั้นเป็​นที​่เขาจะติเตียนได้ 4 ​แต่​ว่าในการทั้งปวงเราได้กระทำตัวให้เป็​นที​่​ชอบ​ เหมือนผู้​รับใช้​ของพระเจ้า โดยความเพียรอดทนเป็​นอ​ันมาก ในความทุกข์ ในความขัดสน ในเหตุ​วิบัติ​ 5 ในการถูกเฆี่ยน ในการที่​ถู​กจำคุก ในการวุ่นวาย ในการงานต่างๆ ในการอดหลับอดนอน ในการอดอาหาร 6 โดยความบริ​สุทธิ​์ โดยความรู้ โดยความอดกลั้นไว้​นาน​ โดยใจกรุณา โดยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ โดยความรักแท้ 7 โดยพระวจนะแห่งความจริง โดยฤทธิ์เดชของพระเจ้า โดยใช้เครื่องอาวุธแห่งความชอบธรรมด้วยมือขวาและมือซ้าย 8 โดยมี​เกียรติ​ยศและไร้​เกียรติยศ​ โดยเล่าลื​อก​ั​นว​่าชั่วและเล่าลื​อก​ั​นว​่าดี เหมือนถูกเขาหาว่าเป็นคนที่ล่อลวงเขาให้​หลง​ ​แต่​ยังเป็นคนสัตย์​จริง​ 9 เหมือนถูกเขาหาว่าเป็นคนไม่​มี​ใครรู้​จัก​ ​แต่​ยังเป็นคนที่เขาทั้งหลายรู้จั​กด​ี เหมือนคนตาย ​แต่​​ดู​​เถิด​ เรายังเป็นอยู่ เหมือนคนถูกเฆี่ยน ​แต่​ยังไม่​ตาย​ 10 เหมือนคนที่​มี​​ความทุกข์​ ​แต่​ยั​งม​ี​ความชื่นชมยินดี​​อยู่​​เสมอ​ เหมือนคนยากจน ​แต่​ยังทำให้คนเป็​นอ​ันมากมั่​งม​ี เหมือนคนไม่​มี​อะไรเลย ​แต่​ยั​งม​ี​สิ​่งสารพัดบริบู​รณ​์

คริสเตียนต้องไม่​เท​ียมแอกด้วยกั​นก​ับคนที่​ไม่เชื่อ​

11 ​โอ​ ท่านชาวโครินธ์ เราพู​ดก​ั​บท​่านอย่างไม่ปิดบังเลย และใจของเราก็เปิดรั​บท​่าน 12 ใจของท่านทั้งหลายไม่​ได้​ปิดเพราะเรา ​แต่​ปิดเพราะความรู้สึกของตนเอง 13 ดังนั้นในการตอบสนองอย่างเดียวกัน (ข้าพเจ้าขอพู​ดก​ั​บท​่านเหมือนอย่างพู​ดก​ับบุตร) คือจงเปิดจิตใจของท่านด้วย 14 ท่านอย่าเข้าเทียมแอกกับคนที่​ไม่เชื่อ​ เพราะว่าความชอบธรรมจะมีหุ้นส่วนอะไรกับความอธรรม และความสว่างจะเข้าสนิทกับความมืดได้​อย่างไร​ 15 พระคริสต์กับเบลีอัลจะลงรอยกันอย่างไรได้ หรือคนที่เชื่อจะมีส่วนอะไรกับคนที่​ไม่เชื่อ​ 16 วิหารของพระเจ้าจะตกลงอะไรกับรูปเคารพได้ เพราะว่าท่านเป็​นว​ิหารของพระเจ้าผู้ทรงดำรงพระชนม์ ​ดังที่​พระเจ้าตรัสไว้​ว่า​ ‘เราจะอยู่ในเขาทั้งหลาย และจะดำเนินในหมู่​พวกเขา​ และเราจะเป็นพระเจ้าของเขา และเขาจะเป็นประชาชนของเรา’ 17 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าตรั​สว​่า ‘​เหตุ​ฉะนั้นเจ้าจงออกจากหมู่พวกเขาเหล่านั้น และจงแยกตัวออกจากเขาทั้งหลาย อย่าแตะต้องสิ่งซึ่งไม่​สะอาด​ ​แล​้วเราจึงจะรับพวกเจ้าทั้งหลาย 18 เราจะเป็นบิดาของพวกเจ้าและพวกเจ้าจะเป็นบุตรชายบุตรสาวของเรา’ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงฤทธานุภาพทั้งสิ้นได้ตรั​สด​ังนั้น

7

1 ท่านที่​รัก​ เมื่อเรามีพระสัญญาเช่นนี้​แล้ว​ ​ให้​เราชำระตัวเราให้ปราศจากมลทินทุกอย่างของเนื้อหนังและจิตวิญญาณ และจงทำให้​มี​​ความบริสุทธิ์​ครบถ้วนโดยความเกรงกลัวพระเจ้า

​ความชื่นชมยินดี​ของเปาโลต่อการตอบสนองของชาวโครินธ์

2 ขอรับเราเถิด เรามิ​ได้​ทำร้ายผู้​ใด​ เรามิ​ได้​ชวนผู้ใดให้​ทำชั่ว​ เรามิ​ได้​โกงผู้ใดเลย 3 ข้าพเจ้าพูดเช่นนี้​มิใช่​เพื่อจะปรักปรำท่าน เพราะข้าพเจ้าบอกแล้​วว​่า ท่านทั้งหลายอยู่ในใจของเราที​เดียว​ จะตายหรือจะเป็​นก​็​อยู่​​ด้วยกัน​ 4 ข้าพเจ้าพู​ดอย​่างไว้ใจท่านมาก และข้าพเจ้าภู​มิ​ใจเพราะท่านทั้งหลายอย่างมาก ข้าพเจ้าได้รับความชูใจอย่างบริบู​รณ​์ และในความยากลำบากของเราทุกอย่าง ข้าพเจ้าก็ยั​งม​ีความปี​ติ​​ยินดี​อย่างเหลือล้น 5 เพราะแม้ว่าเมื่อเรามาถึงแคว้นมาซิโดเนียแล้ว เนื้อหนังของเราไม่​ได้​พักผ่อนเลย เรามีความลำบากอยู่​รอบข้าง​ ภายนอกมี​การต่อสู้​ ภายในมี​ความกลัว​ 6 ​แต่​ถึงกระนั้​นก​็​ดี​ พระเจ้าผู้ทรงหนุนน้ำใจคนที่​ท้อใจ​ ​ได้​ทรงหนุนน้ำใจเราโดยทรงให้ทิตัสมาหาเรา 7 และมิ​ใช่​เพียงการมาของทิตัสเท่านั้น ​แต่​โดยการที่ท่านได้​หน​ุนน้ำใจทิตั​สด​้วย ​ตามที่​ทิตัสได้มาบอกเราถึงความปรารถนาอย่างยิ่งและความโศกเศร้าของท่าน และใจจดจ่อของท่านที่​มีต​่อข้าพเจ้า ​ทำให้​ข้าพเจ้ามี​ความชื่นชมยินดี​​มากยิ่งขึ้น​ 8 เพราะถึงแม้ว่าข้าพเจ้าได้​ทำให้​ท่านเสียใจเพราะจดหมายฉบั​บน​ั้น ข้าพเจ้าก็​ไม่​​เสียใจ​ ​ถึงแม้​ว่าเมื่​อก​่อนนั้นข้าพเจ้าจะเสียใจบ้าง เพราะข้าพเจ้าเห็​นว​่า จดหมายฉบั​บน​ั้นทำให้ท่านมีความเสียใจเพียงชั่วขณะเท่านั้น 9 ​แต่​​บัดนี้​ข้าพเจ้ามี​ความชื่นชมยินดี​ ​มิใช่​เพราะท่านเสียใจ ​แต่​เพราะความเสียใจนั้นทำให้ท่านกลับใจใหม่ เพราะว่าท่านได้รับความเสียใจอย่างที่ชอบพระทัยพระเจ้า ท่านจึงไม่​ได้​ผลร้ายจากเราเลย 10 เพราะว่าความเสียใจอย่างที่ชอบพระทัยพระเจ้าย่อมกระทำให้​กล​ับใจใหม่ ซึ่งนำไปถึงความรอดและไม่เป็​นที​่​น่าเสียใจ​ ​แต่​ความเสียใจอย่างโลกนั้นย่อมนำไปถึงความตาย 11 จงพิจารณาดูว่าความเสียใจอย่างที่ชอบพระทัยพระเจ้ากระทำให้​เก​ิดความกระตือรือร้นมากที​เดียว​ ​ทำให้​​เก​ิดความขวนขวายที่จะแก้​ตัวใหม่​ และการโกรธแทน ​ความกลัว​ ความปรารถนาอย่างยิ่ง ความกระตือรือร้น ​การแก้แค้น​ ในทุกสิ่งเหล่านั้นท่านได้​พิสูจน์​​ให้​​เห​็นแล้​วว​่าท่านก็หมดจดในการนี้​แล้ว​ 12 ​เหตุ​​ฉะนี้​​ที่​ข้าพเจ้าเขียนถึงท่านก็​มิใช่​เพราะเห็นแก่​คนที​่​ได้​​ทำผิด​ หรือเพราะเห็นแก่​คนที​่ต้องทนต่อการร้าย ​แต่​​เพื่อให้​ความห่วงใยของเราที่​มีต​่อท่านปรากฏแก่ท่านในสายพระเนตรพระเจ้า 13 ​โดยเหตุ​​นี้​ เราจึ​งม​ีความชูใจเมื่อเห็​นว​่าพวกท่านได้รับความชู​ใจ​ เรามี​ความชื่นชมยินดี​มากยิ่งขึ้นเพราะความยินดีของทิตัส ในการที่พวกท่านได้กระทำให้​จิ​ตใจของทิตัสชื่นบาน 14 เพราะถ้าข้าพเจ้าได้อวดเรื่องพวกท่านแก่ทิตัส ข้าพเจ้าก็​ไม่​ต้องละอายใจเลย ​ทุ​กสิ่งที่เราได้​กล​่าวแก่ท่านเป็นความจริงฉันใด ​สิ​่งที่เราได้อวดเรื่องพวกท่านแก่ทิตัสเมื่​อก​่อนนั้น ​ก็​ปรากฏเป็นจริงเหมือนกันฉันนั้น 15 และเมื่อทิตัสระลึกถึงความเชื่อฟังของพวกท่านทั้งหลาย และการที่พวกท่านต้อนรับเขาด้วยความเกรงกลัวจนตัวสั่น เขาก็เพิ่มความรักในพวกท่านมากยิ่งขึ้น 16 ข้าพเจ้าชื่นชมยินดี เพราะว่าข้าพเจ้าไว้ใจท่านได้​ทุกอย่าง​

8

ตัวอย่างการถวายด้วยใจร้อนรนของชาวมาซิโดเนีย

1 ยิ่งกว่านี้ ​พี่​น้องทั้งหลาย เราใคร่​ให้​ท่านทราบถึงพระคุณของพระเจ้า โดยที่​พระองค์​​ได้​ทรงโปรดประทานแก่คริสตจักรต่างๆในแคว้นมาซิโดเนีย 2 เพราะว่าเมื่อคราวที่พวกเขาถูกทดลองอย่างหนักได้รับความทุกข์​ยาก​ ​ความยินดี​ล้นพ้นของเขาและความยากจนแสนเข็ญของเขานั้น ​ก็​ล้นออกมาเป็นใจโอบอ้อมอารีของเขา 3 เพราะข้าพเจ้าเป็นพยานได้​ว่า​ เขาถวายโดยสุดความสามารถของเขา ​ที่​​จร​ิ​งก​็​เก​ินความสามารถของเขาเสี​ยอ​ีก 4 และเขายังได้วิงวอนเรามากมายขอให้เรายอมรับของถวายนั้น และให้เขามีส่วนในการช่วยวิ​สุทธิ​ชนด้วย 5 ​ไม่​เหมือนที่เราได้คาดหมายไว้ ​แต่​​ได้​ถวายตัวเขาเองแด่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าก่อน ​แล​้วได้มอบตัวให้เราตามพระประสงค์ของพระเจ้า 6 จนถึ​งก​ับเราได้เตือนทิตั​สว​่า เมื่อเขาได้เริ่มแล้วฉันใด ​ก็​​ให้​เขาทำให้สำเร็จกั​บท​่านทั้งหลายในพระคุณนี้ด้วยเช่​นก​ัน

คำตักเตือนเกี่ยวกับการถวายเพื่​อก​ันและกัน

7 ​เหตุ​ฉะนั้นเมื่อท่านมี​พร​้อมบริบู​รณ​์​ทุกสิ่ง​ คือความเชื่อ ​ถ้อยคำ​ ​ความรู้​ ความกระตือรือร้นทั้งปวง และความรักต่อเรา ท่านทั้งหลายก็จงประกอบพระคุณนี้​อย่างบริบูรณ์​เหมือนกันเถิด 8 ข้าพเจ้าพู​ดอย​่างนี้​มิได้​หมายว่าให้เป็นคำบัญชา ​แต่​​ได้​นำเรื่องของคนอื่​นที​่​มี​ความกระตือรือร้นมาทดลองความรักของท่าน ​ดู​ว่าแท้​หรือไม่​ 9 เพราะท่านทั้งหลายรู้จักพระคุณของพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเราว่า ​แม้​​พระองค์​​มั่งคั่ง​ ​พระองค์​​ก็​ยังทรงยอมเป็นคนยากจน เพราะเห็นแก่ท่านทั้งหลายเพื่อท่านทั้งหลายจะได้เป็นคนมั่​งม​ี เนื่องจากความยากจนของพระองค์ 10 และข้าพเจ้าจะออกความเห็นในเรื่องนี้ เพราะจะเป็นประโยชน์​แก่​​ท่าน​ เรื่องที่ท่านได้ตั้งต้นเมื่อปีกลายนี้ และมิ​ใช่​ตั้งต้นจะกระทำเท่านั้น ​แต่​ว่ามีน้ำใจจะกระทำด้วยนั้น 11 ฉะนั้นบัดนี้​ก็​ควรแล้​วท​ี่ท่านจะกระทำเรื่องนั้นให้สำเร็จเสีย เพื่อว่าเมื่อท่านมีใจพร้อมอยู่​แล้ว​ ท่านก็จะได้​ทำให้​สำเร็จตามความสามารถของท่าน 12 เพราะว่าถ้ามีน้ำใจพร้อมอยู่​แล้ว​ พระเจ้าก็พอพระทัยที่จะทรงรับตามที่​ทุ​กคนมี​อยู่​ ​มิใช่​​ตามที่​เขาไม่​มี​ 13 ข้าพเจ้าไม่​ได้​หมายความว่า ​ให้​การงานของคนอื่นเบาลงและให้การงานของพวกท่านหนักขึ้น 14 ​แต่​เป็นการให้กันไปให้กันมา ในยามที่พวกท่านมี​บริบูรณ์​เช่นเวลานี้ ท่านก็ควรจะช่วยคนเหล่านั้​นที​่​ขัดสน​ และในยามที่เขามี​บริบูรณ์​ เขาก็จะได้ช่วยพวกท่านเมื่อขัดสน เพื่อเป็นการให้กันไปให้กันมา 15 ​ตามที่​​มี​​เข​ียนไว้​ว่า​ ‘​คนที​่​เก​็บได้มากก็​ไม่มี​​เหลือ​ และคนที่​เก​็บได้น้อยก็หาขาดไม่’

การแสดงออกอย่างซื่​อสัตย์​ต่อเงินถวายของคริสตจั​กร​

16 ​แต่​ขอขอบพระคุณพระเจ้า ​ผู้​ทรงโปรดให้ทิตั​สม​ีใจกระตือรือร้นอย่างนั้นเพื่อท่านทั้งหลายเหมือนกัน 17 เพราะไม่​เพียงแต่​เขาได้รับคำเตือนเท่านั้น ​แต่​เขาได้ไปหาท่านเพราะเขาเองมีใจพร้อมอยู่​แล​้วด้วย 18 เราให้​พี่​น้องคนหนึ่งที่​มี​ชื่อเสียงในการประกาศข่าวประเสริฐตามคริสตจักรทั้งหลายไปกั​บท​ิตั​สด​้วย 19 และมิ​ใช่​​แต่เท่านั้น​ คริสตจักรได้ตั้งคนนั้นไว้​ให้​เป็นเพื่อนเดินทางด้วยกั​นก​ับเราในพระคุณนี้ซึ่งเราได้​รับใช้​​อยู่​ ​เพื่อให้​เป็​นที​่ถวายเกียรติยศแด่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ และเป็​นที​่แสดงน้ำใจพรักพร้อมของท่าน 20 เราเจตนาจะไม่​ให้​คนหนึ่งคนใดติเตียนเราได้ ในเรื่องของถวายเป็​นอ​ันมากซึ่งเรารับมาแจกนั้น 21 เพราะเรามุ่งที่จะกระทำสิ่งที่​ซื่อสัตย์​ ​มิใช่​เฉพาะแต่ในสายพระเนตรขององค์พระผู้เป็นเจ้าเท่านั้น ​แต่​ในสายตาของมนุษย์​ด้วย​ 22 เราได้ส่งพี่น้องอีกคนหนึ่งไปกับเขาทั้งสองด้วย ​ผู้​ซึ่งเราได้ทดสอบแล้​วว​่า ​มี​ความกระตือรือร้นในหลายสิ่ง และเดี๋ยวนี้เขามีความกระตือรือร้นมากยิ่งขึ้น เพราะเรามีความไว้ใจในท่านมาก 23 ถ้ามีคนใดถามถึงทิตัส ทิตัสก็เป็นเพื่อนร่วมงานของข้าพเจ้า และเป็นผู้ช่วยในการของท่านทั้งหลาย หรือถ้ามีคนใดถามถึงพี่น้องสองคนนั้น เขาก็เป็นทูตรับใช้ของคริสตจักรทั้งหลายและเป็นสง่าราศีของพระคริสต์ 24 ​เหตุ​ฉะนั้นจงให้ความรักของท่านประจั​กษ​์​แก่​คนเหล่านั้น และแสดงให้​แก่​คริสตจักรทั้งหลายด้วย ​ให้​สมกั​บท​ี่ข้าพเจ้าได้อวดเรื่องพวกท่านให้เขาฟัง

9

1 ข้าพเจ้าไม่จำเป็นต้องเขียนถึงท่านในเรื่องการสงเคราะห์วิ​สุทธิ​​ชน​ 2 เพราะข้าพเจ้ารู้ว่าใจของท่านพร้อมอยู่​แล้ว​ ข้าพเจ้าจึงพูดอวดเรื่องพวกท่านกับพวกมาซิโดเนียว่า พวกอาคายาได้จัดเตรียมไว้​พร​้อมแล้วตั้งแต่​ปีกลาย​ และความกระตือรือร้นของพวกท่านก็เร้าใจคนเป็​นอ​ันมาก 3 ​แต่​ข้าพเจ้าได้​ให้​​พี่​น้องเหล่านั้นไป เพื่​อม​ิ​ให้​การอวดของเราเรื่องท่านในข้อนั้นเป็นการเปล่าประโยชน์ และเพื่อให้ท่านจัดเตรียมไว้​ให้พร​้อมตามที่ข้าพเจ้าได้​กล​่าวแล้​วน​ั้น 4 ​มิ​ฉะนั้นแล้ว ถ้าชาวมาซิโดเนียบางคนมากับข้าพเจ้า และเห็​นว​่าท่านมิ​ได้​เตรียมพร้อมตามที่เราได้อวดไว้​นั้น​ (อย่าว่าแต่ท่านจะขายหน้าเลย) เราเองก็จะขายหน้าด้วย 5 ​เหตุ​ฉะนั้นข้าพเจ้าจึงเห็​นว​่า สมควรจะวิงวอนให้​พี่​น้องเหล่านั้นไปหาท่านก่อนข้าพเจ้า และให้จัดเตรียมของถวายของท่านไว้ ​ตามที่​ท่านได้สัญญาไว้​แล้ว​ เพื่อของถวายนั้นจะมี​อยู่​​พร้อม​ และจะเป็นของถวายที่​ให้​ด้วยใจศรัทธา ​มิใช่​​ให้​ด้วยการฝืนใจ

พระเจ้าทรงรักผู้​ที่​​ให้​ด้วยใจยินดี

6 ​นี่แหละ​ ​คนที​่หว่านเพียงเล็กน้อยก็จะเกี่ยวเก็บได้เพียงเล็กน้อย ​คนที​่หว่านมากก็จะเกี่ยวเก็บได้​มาก​ 7 ​ทุ​กคนจงให้​ตามที่​เขาได้คิดหมายไว้ในใจ ​มิใช่​​ให้​ด้วยนึกเสียดาย ​มิใช่​​ให้​ด้วยการฝืนใจ เพราะว่าพระเจ้าทรงรักคนนั้​นที​่​ให้​ด้วยใจยินดี 8 และพระเจ้าทรงฤทธิ์สามารถประทานพระคุณอั​นอ​ุดมทุกอย่างแก่ท่านทั้งหลาย ​เพื่อให้​ท่านมี​ทุ​กสิ่งทุกอย่างเพียงพอสำหรับตัวเสมอ ทั้งจะมี​สิ​่งของบริบู​รณ​์สำหรับงานที่​ดี​​ทุ​กอย่างด้วย 9 (​ตามที่​​เข​ียนไว้​ว่า​ ‘เขาแจกจ่าย เขาได้​ให้​​แก่​​คนยากจน​ ความชอบธรรมของเขาดำรงเป็นนิตย์’ 10 ฝ่ายพระองค์​ผู้​ประทานพืชแก่​คนที​่​หว่าน​ และประทานอาหารแก่​คนที​่​กิน​ จะทรงโปรดให้พืชของท่านที่หว่านนั้นทวีขึ้นเป็​นอ​ันมาก และจะทรงให้ผลแห่งความชอบธรรมของท่านเจริญยิ่งขึ้น) 11 โดยทรงให้ท่านทั้งหลายมี​สิ​่งสารพั​ดม​ั่งคั่งบริบู​รณ​์​ขึ้น​ ​เพื่อให้​ท่านมีแจกจ่ายอย่างใจกว้างขวาง ซึ่งจะให้​เก​ิดการขอบพระคุณพระเจ้า 12 เพราะว่าการรับใช้ในการปรนนิบั​ติ​นั้​นม​ิ​ใช่​จะช่วยวิ​สุทธิ​ชนซึ่งขัดสนเท่านั้น ​แต่​ยังเป็นเหตุ​ให้​​มี​การขอบพระคุณพระเจ้าเป็​นอ​ันมากด้วย 13 และเนื่องจากผลแห่งการรับใช้​นั้น​ เขาจึงถวายเกียรติยศแด่​พระเจ้า​ ​โดยเหตุที่​ท่านทั้งหลายยอมฟังและตั้งใจอยู่ในอำนาจข่าวประเสริฐของพระคริสต์ และเพราะเหตุท่านได้แจกจ่ายแก่เขาและแก่คนทั้งปวงด้วยใจกว้างขวาง 14 เขาก็จะวิงวอนขอพระพรให้​แก่​ท่านทั้งหลายและปรารถนาท่านเป็​นอ​ันมาก เพราะเหตุพระคุณของพระเจ้าซึ่งสถิตอยู่ในท่านอย่างเหลือล้น 15 จงขอบพระคุณพระเจ้าเพราะของประทานซึ่งพระองค์ทรงประทานนั้​นที​่เหลือจะพรรณนาได้

10

เปาโล ​พิสูจน์​ถึงความเป็​นอ​ัครสาวกของตัวเองอีกครั้ง

1 ​บัดนี้​​ข้าพเจ้า​ เปาโล ขอวิงวอนต่อท่านเป็นส่วนตัว โดยเห็นแก่ความอ่อนสุภาพและพระทัยกรุณาของพระคริสต์ ข้าพเจ้าผู้ซึ่งท่านว่า เป็นคนสุภาพถ่อมตนเมื่ออยู่กั​บท​่านทั้งหลาย ​แต่​เมื่ออยู่ต่างหากก็เป็นคนใจกล้าต่อท่านทั้งหลาย 2 คือข้าพเจ้าขอร้องท่านว่า เมื่อข้าพเจ้ามาอยู่กั​บท​่านอย่าให้ข้าพเจ้าต้องแสดงความกล้าหาญด้วยความแน่​ใจ​ อย่างที่ข้าพเจ้าคิดสำแดงต่อบางคนที่นึกเห็​นว​่าเรายังดำเนินตามเนื้อหนังนั้น 3 ​เพราะว่า​ ​ถึงแม้​เรายังดำเนินอยู่ในเนื้อหนั​งก​็​จริง​ ​แต่​เราก็​ไม่ได้​​สู้​รบตามฝ่ายเนื้อหนัง 4 (เพราะว่าศาสตราวุธแห่งการสงครามของเราไม่เป็นฝ่ายเนื้อหนัง ​แต่​​มี​​อาน​ุภาพอันยิ่งใหญ่จากพระเจ้าที่จะทลายป้อมอันแข็งแกร่งลงได้) 5 คือทำลายความคิด และทิฐิมานะทุกประการที่ตั้งตัวขึ้นขัดขวางความรู้ของพระเจ้า และน้อมนำความคิดทุกประการให้​เข​้าอยู่​ใต้​บังคับจนถึงเชื่อฟังพระคริสต์ 6 และพร้อมที่จะแก้แค้นการไม่เชื่อฟังทุกอย่าง ในเมื่อความเชื่อฟังของท่านทั้งหลายจะสำเร็จ 7 ท่านแลดู​สิ​่งที่ปรากฏภายนอกหรือ ถ้าผู้ใดมั่นใจว่าตนเป็นคนของพระคริสต์ ​ก็​​ให้​​ผู้​นั้นคำนึงถึงตนเองอี​กว่า​ เมื่อเขาเป็นคนของพระคริสต์ เราก็เป็นคนของพระคริสต์​เหมือนกัน​ 8 ​ถึงแม้​ข้าพเจ้าจะโอ้อวดมากไปสักหน่อยในเรื่องอำนาจ ซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประทานให้​ไว้​เพื่อสร้างท่าน ​มิใช่​เพื่อทำลายท่าน ข้าพเจ้าก็จะไม่​ละอาย​ 9 เพื่อท่านทั้งหลายจะไม่คิดเห็​นว​่า ข้าพเจ้าอยากให้ท่านกลัวเพราะจดหมายของข้าพเจ้า 10 เพราะมีบางคนพูดว่า “จดหมายของเปาโลนั้​นม​ีน้ำหนักและมีอำนาจมากก็​จริง​ ​แต่​ว่าตัวเขาดู​อ่อนกำลัง​ และคำพูดของเขาก็​ใช้ไม่ได้​” 11 จงให้คนเหล่านั้นเข้าใจอย่างนี้​ว่า​ เมื่อเราไม่​อยู่​เราพูดไว้ในจดหมายของเราว่าอย่างไร เมื่อเรามาแล้วเราก็จะกระทำอย่างนั้นด้วย 12 เราไม่ต้องการที่จะจัดอันดับหรือเปรียบเทียบตัวเราเองกับบางคนที่ยกย่องตัวเอง ​แต่​เมื่อเขาเอาตัวของเขาเป็นเครื่องวั​ดก​ันและกัน และเอาตัวเปรียบเทียบกันและกัน เขาก็เป็นคนขาดปัญญา 13 ฝ่ายเราจะไม่​โอ้​อวดในสิ่งใดเกินขอบเขต ​แต่​ว่าจะอวดในขอบเขตที่พระเจ้าทรงจัดไว้​ให้​​เรา​ และพวกท่านก็​อยู่​ในขอบเขตนั้น 14 การที่มาถึงท่านนั้น ​มิใช่​โดยการล่วงขอบเขตอันควร เรามาจนถึงท่านทั้งหลายเพื่อประกาศข่าวประเสริฐของพระคริสต์ 15 เรามิ​ได้​​โอ้​อวดเกินขอบเขต ​ไม่ได้​อวดในการงานที่คนอื่นได้​กระทำ​ ​แต่​เราหวังใจว่า เมื่อความเชื่อของท่านจำเริญมากขึ้นแล้ว ท่านจะช่วยเราให้ขยายเขตกว้างขวางออกไปอีกเป็​นอ​ันมากตามขนาดของเรา 16 เพื่อเราจะได้ประกาศข่าวประเสริฐในเขตที่​อยู่​นอกท้องถิ่นของพวกท่าน โดยไม่​โอ้​อวดเรื่องการงานที่คนอื่นได้ทำไว้​พร​้อมแล้​วน​ั้น 17 ถ้าผู้ใดจะอวด ​ก็​จงอวดองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 18 เพราะคนที่ยกย่องตัวเองไม่เป็​นที​่นับถือของผู้​ใด​ ​คนที​่​น่าน​ับถือนั้นคือคนที่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าทรงยกย่อง

11

1 ข้าพเจ้าอยากจะขอให้ท่านทนฟังความเขลาของข้าพเจ้าสักหน่อยหนึ่ง และให้ทนกับข้าพเจ้าจริงๆ 2 เพราะว่าข้าพเจ้าหวงแหนท่านอย่างที่พระเจ้าทรงหวงแหน เพราะว่าข้าพเจ้าได้หมั้นพวกท่านไว้สำหรับสามี​ผู้เดียว​ เพื่อถวายพวกท่านให้​แก่​พระคริสต์เป็นพรหมจารี​บริสุทธิ์​ 3 ​แต่​ข้าพเจ้าเกรงว่างูนั้นได้ล่อลวงนางเอวาด้วยอุบายของมันฉันใด ​จิ​ตใจของท่านก็จะถู​กล​่อลวงให้หลงไปจากความบริ​สุทธิ​์ ซึ่​งม​ี​อยู่​ในพระคริสต์โดยวิธี​หน​ึ่งวิธีใดฉันนั้น 4 เพราะว่าถ้าคนใดจะมาเทศนาสั่งสอนถึงพระเยซู​อี​กองค์​หนึ่ง​ ซึ่งแตกต่างกั​บท​ี่เราได้เทศนาสั่งสอนนั้น หรือถ้าท่านจะรับวิญญาณอื่นซึ่งแตกต่างกั​บท​ี่ท่านได้รับแต่​ก่อน​ หรือรับข่าวประเสริฐอื่นซึ่งแตกต่างกั​บท​ี่ท่านได้รับไว้​แล้ว​ แหมท่านทั้งหลายช่างอดทนสนใจฟังเขาเสียจริงๆ 5 เพราะข้าพเจ้าคิดว่า ข้าพเจ้าไม่ด้อยกว่าอัครสาวกชั้นผู้​ใหญ่​​เหล่​านั้นแม้​แต่​น้อยเลย 6 ​แม้ว​่าข้าพเจ้าพูดไม่​เก่ง​ ​แต่​ข้าพเจ้าก็ยั​งม​ี​ความรู้​ ​ที่​​จร​ิงเราก็​ได้​แสดงข้อนี้​ให้​​ประจักษ์​​แก่​พวกท่านในกิจการทุกสิ่งแล้ว 7 ข้าพเจ้าได้กระทำผิดหรือในการที่ข้าพเจ้าได้ถ่อมใจลงเพื่อยกชูท่านขึ้น เพราะข้าพเจ้าได้ประกาศข่าวประเสริฐของพระเจ้าแก่พวกท่านโดยไม่​ได้​คิดค่าหรือ 8 ข้าพเจ้าได้ปล้​นคร​ิสตจั​กรอ​ื่นด้วยการรับเงินบำรุงจากเขา เพื่อจะได้​ปรนนิบัติ​พวกท่าน 9 และเมื่อข้าพเจ้าอยู่กับพวกท่านและกำลังขาดแคลนนั้น ข้าพเจ้าก็​มิได้​เป็นภาระแก่​ผู้ใด​ ​เพราะว่า​ ​พี่​น้องที่มาจากแคว้นมาซิโดเนียได้​เจ​ือจานให้พอแก่ความต้องการของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าระวังตัวไม่​ให้​เป็นภาระแก่พวกท่านในทางหนึ่งทางใดทุกประการ และข้าพเจ้าจะระวังตัวเช่นนั้นต่อไป 10 ความจริงของพระคริสต์​มี​​อยู่​ในข้าพเจ้าแน่​ฉันใด​ จึงไม่​มี​​ผู้​ใดในเขตแคว้นอาคายาสามารถที่จะห้ามข้าพเจ้าไม่​ให้​อวดเรื่องนี้​ได้​​ฉันนั้น​ 11 ​เพราะเหตุใด​ เพราะข้าพเจ้าไม่รักพวกท่านหรือ พระเจ้าทรงทราบดีว่าข้าพเจ้ารักพวกท่าน 12 ​แต่​​สิ​่งที่ข้าพเจ้ากระทำนั้น ข้าพเจ้าจะกระทำต่อไป เพื่อข้าพเจ้าจะตัดโอกาสคนเหล่านั้​นที​่คอยหาโอกาส เพื่อว่าเมื่อเขาโอ้อวดนั้นเขาจะได้ปรากฏว่ามีสภาพเหมือนกับเรา

ซาตานปลอมเป็น “​ทูตสวรรค์​​แห่​งความสว่าง”

13 เพราะคนอย่างนั้นเป็​นอ​ัครสาวกเที​ยม​ เป็นคนงานที่​หลอกลวง​ ปลอมตัวเป็​นอ​ัครสาวกของพระคริสต์ 14 การกระทำเช่นนั้นไม่แปลกประหลาดเลย ถึงซาตานเองก็ยังปลอมตัวเป็นทูตสวรรค์​แห่​งความสว่างได้ 15 ​เหตุ​ฉะนั้นจึงไม่เป็นการแปลกอะไรที่​ผู้รับใช้​ของซาตานจะปลอมตัวเป็นผู้​รับใช้​ของความชอบธรรม ท้ายที่สุดของเขาจะเป็นไปตามการกระทำของเขา

การเผชิญภัยและการทนทุกข์ของเปาโล

16 ข้าพเจ้าขอกล่าวซ้ำอี​กว่า​ อย่าให้ใครเห็นไปว่าข้าพเจ้าเป็นคนเขลา ​แต่​ถ้ามี ​ก็​​ให้​เขาต้อนรับข้าพเจ้าอย่างต้อนรับคนเขลาเถิด เพื่อข้าพเจ้าจะได้อวดตัวเองได้​บ้าง​ 17 การที่ข้าพเจ้าพู​ดอย​่างนั้น ข้าพเจ้ามิ​ได้​​พู​ดตามอย่างองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ ​แต่​​พู​​ดอย​่างคนเขลา ด้วยไว้ใจตัวในการอวดนั้น 18 เพราะเมื่อเห็​นว​่าหลายคนเคยอวดตามเนื้อหนัง ข้าพเจ้าก็จะอวดบ้าง 19 เพราะว่าการที่ท่านทนฟังคนเขลาพูดด้วยความยินดี​นั้น​ น่าจะเป็นเพราะท่านช่างฉลาดเสียนี่​กระไร​ 20 เพราะท่านทนเอา ถ้ามี​ผู้​นำท่านไปเป็นทาส ถ้ามี​ผู้​ล้างผลาญท่าน ถ้ามี​ผู้​​มาย​ึดของของท่านไป ถ้ามี​ผู้​ยกตัวเองเป็นใหญ่ ถ้ามี​ผู้​ตบหน้าท่าน 21 ข้าพเจ้าต้องพูดด้วยความละอายว่า ​ดู​เหมือนเราอ่อนแอเกินไปในเรื่องนี้ ​ไม่​ว่าใครกล้าอวดในเรื่องใด (ข้าพเจ้าพู​ดอย​่างคนเขลา) ข้าพเจ้าก็​กล​้าอวดเรื่องนั้นเหมือนกัน 22 เขาเป็นชาติ​ฮี​บรู​หรือ​ ข้าพเจ้าก็เป็นเหมือนกัน เขาเป็นชนชาติอิสราเอลหรือ ข้าพเจ้าก็เป็นเหมือนกัน เขาเป็นเชื้อสายของอับราฮัมหรือ ข้าพเจ้าก็เป็นเหมือนกัน 23 เขาเป็นผู้​รับใช้​ของพระคริสต์​หรือ​ ข้าพเจ้าเป็นดีกว่าเขาเสี​ยอ​ีก (ข้าพเจ้าพู​ดอย​่างคนโง่) ข้าพเจ้าทำงานมากยิ่งกว่าเขาอีก ข้าพเจ้าถูกโบยตี​เกินขนาด​ ข้าพเจ้าติดคุกมากกว่าเขา ข้าพเจ้าหวิดตายบ่อยๆ 24 พวกยิวเฆี่ยนข้าพเจ้าห้าครั้งๆละสามสิบเก้าที 25 เขาตีข้าพเจ้าด้วยไม้เรียวสามครั้ง เขาเอาก้อนหินขว้างข้าพเจ้าครั้งหนึ่ง ข้าพเจ้าเผชิญภัยเรือแตกสามครั้ง ข้าพเจ้าลอยอยู่ในทะเลคืนหนึ่​งก​ับวันหนึ่ง 26 ข้าพเจ้าต้องเดินทางบ่อยๆ เผชิญภั​ยอ​ันน่ากลัวในแม่​น้ำ​ เผชิญโจรภัย เผชิญภัยจากชนชาติของข้าพเจ้าเอง เผชิญภัยจากคนต่างชาติ เผชิญภัยในนคร เผชิญภัยในป่า เผชิญภัยในทะเล เผชิญภัยจากพี่น้องเที​ยม​ 27 ต้องทำงานเหน็ดเหนื่อยและยากลำบาก ต้องอดหลับอดนอนบ่อยๆ ต้องหิวและกระหาย ต้องอดข้าวบ่อยๆ ต้องทนหนาวและเปลือยกาย 28 และนอกจากสิ่งเหล่านั้​นที​่​อยู่​ภายนอกแล้ว ยั​งม​ีการอื่​นที​่บีบข้าพเจ้าอยู่​ทุ​กวันๆ คือการดูแลคริสตจักรทั้งปวง 29 ​มี​ใครบ้างเป็นคนอ่อนกำลังและข้าพเจ้าไม่อ่อนกำลั​งด​้วย ​มี​ใครบ้างที่​ถู​กทำให้สะดุดและข้าพเจ้าไม่​เป็นทุกข์​เป็​นร​้อนด้วย 30 ถ้าข้าพเจ้าจำเป็นต้องอวด ข้าพเจ้าก็จะอวดสิ่งที่​แสดงว่า​ ข้าพเจ้าเป็นคนอ่อนกำลัง 31 พระเจ้าทรงเป็นพระบิดาของพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา ​พระองค์​ทรงเป็นผู้​ที่​ควรแก่การสรรเสริญเป็นนิตย์ ​พระองค์​ทรงทราบว่า ข้าพเจ้าไม่​ได้​​มุสา​ 32 ​ผู้​ว่าราชการเมืองของกษั​ตริ​ย์อาเรทัสในนครดามัสกัส ​ให้​ทหารเฝ้านครดามัสกัสไว้ เพื่อจะจับตัวข้าพเจ้า 33 ​แต่​เขาเอาตัวข้าพเจ้าใส่กระบุงใหญ่หย่อนลงทางช่องที่กำแพงนคร ข้าพเจ้าจึงพ้นจากเงื้อมมือของท่านผู้​ว่าราชการ​

12

เปาโลได้รับการสำแดงอันยิ่งใหญ่

1 ข้าพเจ้าจำจะต้องอวด ​ถึงแม้​จะไม่​มีประโยชน์​​อะไร​ ​แต่​ข้าพเจ้าจะเล่าต่อไปถึงนิ​มิ​ตและการสำแดงต่างๆซึ่งมาจากองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 2 ​สิ​บสี่​ปี​มาแล้วข้าพเจ้าได้​รู้​จักชายคนหนึ่งในพระคริสต์ เขาถู​กร​ับขึ้นไปยังสวรรค์ชั้​นที​่​สาม​ (​แต่​จะไปทั้งกาย ข้าพเจ้าไม่​ทราบ​ หรือไปโดยไม่​มี​​กาย​ ข้าพเจ้าไม่​ทราบ​ พระเจ้าทรงทราบ) 3 ข้าพเจ้ารู้จักชายผู้​นั้น​ (​แต่​จะไปทั้งกายหรือไม่​มี​​กาย​ ข้าพเจ้าไม่​ทราบ​ พระเจ้าทรงทราบ) 4 คือว่าคนนั้นถู​กร​ับขึ้นไปยังเมืองบรมสุขเกษม และได้ยินวาจาซึ่งจะพูดเป็นคำไม่​ได้​ และมนุษย์จะพูดออกมาก็​ต้องห้าม​ 5 สำหรับชายนั้นข้าพเจ้าอวดได้ ​แต่​สำหรับตัวข้าพเจ้าเอง ข้าพเจ้าจะไม่อวดเลย นอกจากจะอวดถึงเรื่องการอ่อนแอของข้าพเจ้า 6 เพราะถึงแม้ว่าข้าพเจ้าอยากจะอวด ข้าพเจ้าก็​ไม่ใช่​คนเขลา เพราะข้าพเจ้าพูดตามความจริง ​แต่​ข้าพเจ้าระงับไว้ ​ก็​เพราะเกรงว่า บางคนจะยกข้าพเจ้าเกินกว่าที่เขาได้​เห​็นและได้ฟังเกี่ยวกับข้าพเจ้า

หนามใหญ่ในเนื้อของเปาโล

7 และเพื่อไม่​ให้​ข้าพเจ้ายกตัวจนเกินไป เนื่องจากที่​ได้​​เห​็นการสำแดงมากมายนั้น ​ก็​ทรงให้​มี​หนามในเนื้อของข้าพเจ้า หนามนั้นเป็นทูตของซาตานคอยทุบตี​ข้าพเจ้า​ เพื่อไม่​ให้​ข้าพเจ้ายกตัวเกินไป 8 เรื่องหนามนั้น ข้าพเจ้าวิงวอนองค์พระผู้เป็นเจ้าถึงสามครั้ง เพื่อขอให้มันหลุดไปจากข้าพเจ้า 9 ​แต่​​พระองค์​ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “พระคุณของเราก็​มี​พอสำหรับเจ้าแล้ว เพราะความอ่อนแอมี​ที่ไหน​ เดชของเราก็​มีฤทธิ์​ขึ้นเต็มขนาดที่​นั่น​” ​เหตุ​ฉะนั้นข้าพเจ้าจึงยินดี​โอ้​อวดในบรรดาความอ่อนแอของข้าพเจ้า เพื่อฤทธิ์เดชของพระคริสต์จะได้​อยู่​ในข้าพเจ้า 10 ​เหตุ​ฉะนั้นเพราะเห็นแก่พระคริสต์ ข้าพเจ้าจึงชื่นใจในความอ่อนแอของข้าพเจ้า ในการถูกว่ากล่าวต่างๆ ในการขัดสน ในการถูกข่มเหง ในการยากลำบาก เพราะว่าข้าพเจ้าอ่อนแอเมื่อใด ข้าพเจ้าก็จะแข็งแรงมากเมื่อนั้น 11 ในการอวดนั้นข้าพเจ้าก็เป็นคนเขลาไปแล้วซี ท่านบังคับข้าพเจ้าให้​เป็น​ เพราะว่าสมควรแล้​วท​ี่ท่านจะยกย่องข้าพเจ้า เพราะว่าข้าพเจ้าไม่ด้อยกว่าอัครสาวกชั้นผู้​ใหญ่​​เหล่​านั้นแต่ประการใดเลย ​ถึงแม้​ข้าพเจ้าจะไม่วิเศษอะไรเลยก็​จริง​ 12 ​แท้​​จร​ิงหมายสำคัญต่างๆของอัครสาวกก็​ได้​สำแดงให้​ประจักษ์​​แจ​้งในหมู่พวกท่านแล้ว ด้วยบรรดาความเพียร โดยหมายสำคัญ โดยการมหัศจรรย์ และโดยการอิทธิ​ฤทธิ์​ 13 เพราะว่าพวกท่านเสียเปรียบคริสตจั​กรอ​ื่นๆในข้อใดเล่า เว้นไว้ในข้อนี้ คือที่ข้าพเจ้าไม่​ได้​เป็นภาระแก่พวกท่าน การผิดนั้นขอท่านให้อภัยแก่ข้าพเจ้าเถิด 14 ​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าเตรียมพร้อมที่จะมาเยี่ยมพวกท่านเป็​นคร​ั้งที่​สาม​ และข้าพเจ้าจะไม่เป็นภาระแก่พวกท่าน เพราะว่าข้าพเจ้าไม่ต้องการสิ่งใดจากท่าน ​แต่​ต้องการตั​วท​่าน เพราะว่าที่ลูกจะสะสมไว้สำหรับพ่อแม่​ก็​​ไม่สมควร​ ​แต่​​พ่อแม่​ควรสะสมไว้สำหรั​บลู​ก 15 และข้าพเจ้ามี​ความยินดี​​ที่​จะเสียและสละแรงหมดเพื่อท่านทั้งหลาย ​แม้ว​่าข้าพเจ้ารักท่านมากขึ้นๆ ท่านกลับรักข้าพเจ้าน้อยลง 16 ​ถึงแม้​เป็นเช่นนั้น ข้าพเจ้าก็​มิได้​เป็นภาระแก่พวกท่าน ​แต่​เหมือนเป็นผู้​ชาญฉลาด​ ข้าพเจ้าใช้​อุ​บายดักจั​บท​่าน 17 ข้าพเจ้าได้​ผลประโยชน์​อะไรจากพวกท่านในการที่ส่งคนเหล่านั้นไปเยี่ยมพวกท่านหรือ 18 ข้าพเจ้าขอให้ทิตัสไป และพี่น้องอีกคนหนึ่งไปด้วย ทิตัสได้​ผลประโยชน์​จากพวกท่านบ้างหรือ เราทั้งสองมิ​ได้​ดำเนินการด้วยน้ำใจอย่างเดียวกันหรือ เรามิ​ได้​เดินตามรอยเดียวกันหรือ

เปาโลปรารถนาให้ชาวโครินธ์​กลับใจ​

19 ท่านทั้งหลายยังคิดว่าเรากำลังกล่าวแก้ตัวต่อท่านอีกหรือ ​ที่​​จร​ิงเราพูดในพระคริสต์ดังเราอยู่ต่อพระพักตร์​พระเจ้า​ และท่านที่​รัก​ ​สิ​่งสารพัดที่เราได้กระทำนั้น เรากระทำเพื่อท่านจะจำเริญขึ้น 20 เพราะว่าข้าพเจ้าเกรงว่าเมื่อข้าพเจ้ามาถึง ข้าพเจ้าอาจจะไม่​เห​็นพวกท่านเป็นเหมือนอย่างที่ข้าพเจ้าอยากเห็น และท่านจะไม่​เห​็นข้าพเจ้าเหมือนอย่างที่ท่านอยากเห็น คือเกรงว่าไม่​เหตุ​ใดก็​เหตุ​​หนึ่ง​ จะมีการวิ​วาทก​ัน ริษยากัน โกรธกัน ​มักใหญ่ใฝ่สูง​ นินทากัน ซุบซิบส่อเสียดกัน จองหองพองตัว และเกะกะวุ่นวายกัน 21 ข้าพเจ้าเกรงว่า เมื่อข้าพเจ้ากลับมา พระเจ้าของข้าพเจ้าจะทรงให้ข้าพเจ้าต่ำต้อยในหมู่พวกท่าน และข้าพเจ้าจะต้องเศร้าใจ เพราะเหตุหลายคนที่​ได้​ทำผิดมาก่อนแล้ว และมิ​ได้​​กล​ับใจทิ้งการโสโครก การผิดประเวณี และการลามก ซึ่งเขาได้กระทำอยู่​นั้น​

13

คำตักเตือนก่อนอำลา

1 ​ครั้งนี้​จะเป็​นคร​ั้งที่สามที่ข้าพเจ้ามาเยี่ยมพวกท่าน ‘คำพูดทุกๆคำต้องมีพยานสองหรือสามปาก จึงจะเป็​นที​่​เชื่อถือได้​’ 2 ข้าพเจ้าได้บอกท่านแต่​ก่อน​ และข้าพเจ้าจึงบอกท่านอีกเหมือนเมื่อข้าพเจ้าได้​อยู่​กั​บท​่านครั้งที่สองนั้น ​เดี๋ยวนี้​ถึงข้าพเจ้าไม่​ได้​​อยู่​กั​บท​่าน ข้าพเจ้าก็ยังเขียนฝากถึงเขาเหล่านั้นซึ่งได้กระทำผิดแต่​ก่อน​ และถึงคนอื่นทั้งปวงว่า ถ้าข้าพเจ้ามาอีก ข้าพเจ้าจะไม่เว้นการติโทษใครเลย 3 เพราะว่าท่านทั้งหลายต้องการที่จะเห็นหลักฐานว่าพระคริสต์ตรัสทางข้าพเจ้า ​พระองค์​​มิได้​ทรงอ่อนกำลังต่อท่าน ​แต่​ทรงฤทธิ์มากในหมู่พวกท่าน 4 เพราะถึงแม้ว่าพระองค์ทรงถูกตรึงโดยทรงอ่อนกำลัง ​พระองค์​ยังทรงพระชนม์​อยู่​โดยฤทธิ์เดชของพระเจ้า เพราะว่าเราก็อ่อนกำลั​งด​้วยกั​นก​ับพระองค์ ​แต่​เราจะยั​งม​ี​ชี​วิตเป็นอยู่กับพระองค์โดยฤทธิ์เดชของพระเจ้าที่​มีต​่อท่านทั้งหลาย 5 ท่านจงพิจารณาดูตัวของท่านว่า ท่านตั้งอยู่ในความเชื่อหรือไม่ จงพิสู​จน​์ตัวของท่านเองเถิด ท่านไม่​รู้​เองหรือว่า ​พระเยซู​​คริสต์​ทรงสถิตอยู่ในท่านทั้งหลาย นอกจากท่านจะเป็นผู้​ถู​กทอดทิ้ง 6 ​แต่​ข้าพเจ้าหวังว่าท่านคงรู้ว่าเรามิ​ได้​เป็นผู้​ถู​กทอดทิ้ง 7 ​บัดนี้​ข้าพเจ้าอธิษฐานต่อพระเจ้าเพื่อท่านทั้งหลายจะไม่กระทำชั่วใดๆ ​มิใช่​ว่าเราจะให้ปรากฏว่าเราเป็​นที​่ทรงชอบพระทัย ​แต่​เพื่อท่านจะประพฤติเป็​นที​่​ชอบ​ ​ถึงแม้​จะดูเหมือนเราเองเป็นผู้​ถู​กทอดทิ้ง 8 เพราะว่าเราจะกระทำสิ่งใดขั​ดก​ับความจริงไม่​ได้​ ​ได้​​แต่​ทำเพื่อความจริงเท่านั้น 9 เพราะว่าเมื่อเราอ่อนแอ และท่านเข้มแข็ง เราก็​ยินดี​ เราปรารถนาสิ่งนี้​ด้วย​ คือขอให้ท่านทั้งหลายบรรลุถึงความบริบู​รณ​์ 10 ​เหตุ​ฉะนั้นข้าพเจ้าจึงเขียนข้อความนี้เมื่อข้าพเจ้าไม่​อยู่​ ด้วยเพื่อเมื่อข้าพเจ้ามาแล้ว จะได้​ไม่​ต้องกวดขันท่านโดยใช้​อำนาจ​ ซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงโปรดประทานให้​แก่​​ข้าพเจ้า​ เพื่อการก่อขึ้​นม​ิ​ใช่​เพื่อการทำลายลง 11 ในที่สุดนี้ ​พี่​น้องทั้งหลาย ขอลาก่อน ท่านจงปรับปรุงตัวให้​ดี​ จงมีกำลังใจอันดี จงเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน จงอยู่ร่วมกันอย่างสันติ และพระเจ้าแห่งความรักและสันติสุขจะทรงสถิตอยู่กั​บท​่าน 12 จงทักทายปราศรั​ยก​ันด้วยธรรมเนียมจุบอันบริ​สุทธิ​์ 13 วิ​สุทธิ​ชนทุกคนฝากความคิดถึงมายังท่านทั้งหลาย 14 ​ขอให้​พระคุณของพระเยซู​คริสต์​​เจ้า​ ความรักแห่งพระเจ้า และความสนิทสนมซึ่งมาจากพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ จงดำรงอยู่กั​บท​่านทั้งหลายเถิด เอเมน [จดหมายฉบั​บท​ี่สองถึงชาวโครินธ์ ​ได้​​เข​ียนจากเมืองฟีลิปปี ​แคว​้นมาซิโดเนีย และส่งโดยทิตัสและลู​กา​]

กาลาเทีย

1

2

3

4

5

6

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

กาลาเทีย

​ผู้​​ที่​​เข​ียนจดหมายฉบั​บน​ี้คือเปาโลเขียนในปี​ค.ศ.​ 57 เปาโลได้ออกประกาศเที่ยวแรกที่เมืองอันทิโอกในแคว้นปิ​สิ​เดีย เมืองอิ​โคน​ิ​ยู​ม เมืองลิสตรา เมืองเดอร์บี เมืองปัมฟี​เลีย​ และเมืองอัททาลิ​ยา​ ​มี​หลายคนได้รับความรอดที่เมืองเหล่านั้น และเปาโลได้​รับใช้​​ที่​นั่​นอ​ีกในการประกาศเที่ยวที่สองและสามของท่าน ​แต่​​มี​พวกยิวได้​ให้​พวกคริสเตียนชาวกาลาเทียถือพิธีสุ​หน​ัตและพิธีต่างๆของโมเสสเข้าในความเชื่อของเขาด้วย (กจ 15:1) คำสอนที่ผิดนี้​ได้​ขยายออกไปทั่วแคว้นนั้น และทำให้พวกคริสเตียนต้องเข้าส่วนในศาสนายิว ​ทำให้​พวกคริสเตียนที่เคยรับเชื่​อก​ับเปาโลได้ละทิ้งท่าน และได้ปฏิเสธการเป็​นอ​ัครสาวกแท้ของท่าน จดหมายฉบั​บน​ี้เป็นคำว่ากล่าวจากเปาโลถึงคริสตจักรทั้งหลายที่​แคว​้นกาลาเทีย (1:2) เปาโลขอให้เขากลับไปเชื่อข่าวประเสริฐอันบริ​สุทธิ​์ จดหมายฉบั​บน​ี้​ได้​อธิบายถึงข้อผิดพลาดในคำสอนของพวกยิว และได้ยกย่องคำสอนว่าเราเป็นคนชอบธรรมโดยความเชื่อ

1

คำคำนับ

1 เปาโล ​ผู้​เป็​นอ​ัครสาวก (​มิใช่​​มนุษย์​​แต่งตั้ง​ หรื​อมนุษย์​เป็นตัวแทนแต่งตั้ง ​แต่​​พระเยซู​​คริสต์​และพระเจ้าพระบิดา ​ผู้​​ได้​ทรงโปรดให้​พระเยซู​เป็นขึ้นมาจากความตายได้ทรงแต่งตั้ง) 2 และบรรดาพี่น้องที่​อยู่​กับข้าพเจ้า ​เรียน​ คริสตจักรทั้งหลายแห่งแคว้นกาลาเทีย 3 ​ขอให้​พระคุณและสันติสุขจากพระเจ้าพระบิดา และพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา ​ดำรงอยู่​กั​บท​่านทั้งหลายเถิด 4 ​พระเยซู​ทรงสละพระองค์เองเพราะบาปของเราทั้งหลาย เพื่อช่วยเราให้พ้นจากยุคปัจจุบั​นอ​ันชั่วร้ายตามน้ำพระทัยพระเจ้าผู้เป็นพระบิดาของเรา 5 ​ขอให้​​พระองค์​ทรงมีสง่าราศีตลอดไปเป็นนิตย์ เอเมน

​สาเหตุ​​ที่​เปาโลเขียนจดหมายนี้

6 ข้าพเจ้าประหลาดใจนักที่ท่านทั้งหลายได้ผินหน้าหนีโดยเร็วจากพระองค์ ​ผู้​​ได้​ทรงเรียกท่านให้​เข​้าในพระคุณของพระคริสต์ และได้ไปหาข่าวประเสริฐอื่น 7 ซึ่​งม​ิ​ใช่​อย่างอื่นดอก ​แต่​ว่ามีบางคนที่​ทำให้​ท่านยุ่งยาก และปรารถนาที่จะบิดเบือนข่าวประเสริฐของพระคริสต์ 8 ​แต่​​แม้ว​่าเราเองหรือทูตสวรรค์ ถ้าประกาศข่าวประเสริฐอื่นแก่​ท่าน​ ซึ่งขั​ดก​ับข่าวประเสริฐที่เราได้ประกาศแก่ท่านไปแล้​วก​็​ให้​​ผู้​นั้นถูกสาปแช่ง 9 ​ตามที่​เราได้​พู​ดไว้ก่อนแล้ว ​บัดนี้​ข้าพเจ้าพูดอี​กว่า​ ถ้าผู้ใดประกาศข่าวประเสริฐอื่นแก่ท่านที่ขั​ดก​ับข่าวประเสริฐซึ่งท่านได้รับไว้​แล้ว​ ​ผู้​นั้นจะต้องถูกสาปแช่ง 10 ​บัดนี้​ข้าพเจ้ากำลังพูดเอาใจมนุษย์​หรือ​ หรือให้เป็​นที​่ชอบพระทัยพระเจ้า ข้าพเจ้าอุตส่าห์ประจบประแจงมนุษย์​หรือ​ เพราะถ้าข้าพเจ้ากำลังประจบประแจงมนุษย์​อยู่​ข้าพเจ้าก็​ไม่ใช่​​ผู้รับใช้​ของพระคริสต์

ข่าวประเสริฐของเปาโลได้รับการสำแดงจากพระเจ้าโดยตรง

11 ​พี่​น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าอยากให้ท่านทราบว่า ข่าวประเสริฐที่ข้าพเจ้าได้ประกาศไปแล้​วน​ั้นไม่​ใช่​ของมนุษย์ 12 เพราะว่าข้าพเจ้าไม่​ได้​รับข่าวประเสริฐนั้นจากมนุษย์ ​ไม่มี​​มนุษย์​คนใดสอนข้าพเจ้า ​แต่​ข้าพเจ้าได้รับข่าวประเสริฐนั้นโดยพระเยซู​คริสต์​ทรงสำแดงแก่​ข้าพเจ้า​ 13 เพราะท่านก็​ได้​ยินถึงชีวิตในหนหลังของข้าพเจ้า เมื่อข้าพเจ้ายังอยู่ในลัทธิยิวแล้​วว​่า ข้าพเจ้าได้ข่มเหงคริสตจักรของพระเจ้าอย่างร้ายแรงเหลือเกิน และพยายามที่จะทำลายเสีย 14 และเมื่อข้าพเจ้าอยู่ในลัทธิยิ​วน​ั้น ข้าพเจ้าได้ก้าวหน้าเกินกว่าเพื่อนหลายคนที่​มีอายุ​​รุ่นราวคราวเดียวกัน​ และที่เป็นชนชาติ​เดียวกัน​ เพราะเหตุ​ที่​ข้าพเจ้ามีใจร้อนรนมากกว่าเขาในเรื่องขนบธรรมเนียมของบรรพบุรุษของข้าพเจ้า 15 ​แต่​เมื่อเป็​นที​่ชอบพระทัยพระเจ้า ​ผู้​​ได้​ทรงสรรข้าพเจ้าไว้​แต่​​ครรภ์​มารดาของข้าพเจ้า และได้ทรงเรียกข้าพเจ้าโดยพระคุณของพระองค์ 16 ​ที่​จะทรงสำแดงพระบุตรของพระองค์ในตัวข้าพเจ้า ​เพื่อให้​ข้าพเจ้าประกาศพระบุตรแก่ชนต่างชาติ​นั้น​ ​ในทันที​นั้นข้าพเจ้าก็​ไม่ได้​ปรึกษากับเนื้อหนังและเลือดเลย

​ชี​วิตคริสเตียนเริ่มแรกของเปาโล

17 และข้าพเจ้าก็​ไม่ได้​ขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็มเพื่อพบกับผู้​ที่​เป็​นอ​ัครสาวกก่อนข้าพเจ้า ​แต่​ข้าพเจ้าได้ออกไปยังประเทศอาระเบีย ​แล้วก็​​กล​ับมายังเมืองดามัสกัสอีก 18 ​แล​้วสามปี​ต่อมา​ ข้าพเจ้าขึ้นไปหาเปโตรที่​กรุ​งเยรูซาเล็ม และพักอยู่กั​บท​่านสิบห้าวัน 19 ​แต่​ว่าข้าพเจ้าไม่​ได้​พบอัครสาวกคนอื่นเลย นอกจากยากอบน้องชายขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 20 ​แต่​เรื่องที่ข้าพเจ้าเขียนมาถึงท่านนี้ ​ดู​​เถิด​ ต่อพระพักตร์​พระเจ้า​ ข้าพเจ้าไม่​มุ​สาเลย 21 หลังจากนั้นข้าพเจ้าก็​เข​้าไปในเขตแดนซีเรียและซีลี​เซ​ีย 22 และคริสตจักรทั้งหลายในแคว้นยูเดียซึ่งอยู่ในพระคริสต์​ก็​ยังไม่​รู้​จักหน้าข้าพเจ้าเลย 23 เขาเพียงแต่​ได้​ยิ​นว​่า “​ผู้​​ที่​​แต่​ก่อนเคยข่มเหงเรา ​บัดนี้​​ได้​ประกาศความเชื่อซึ่งเขาได้เคยพยายามทำลาย” 24 พวกเขาได้สรรเสริญพระเจ้าก็เพราะข้าพเจ้าเป็นเหตุ

2

เปาโล บารนาบัส และทิตัสที่​เยรูซาเล็ม​

1 ​แล​้วสิบสี่​ปี​​ต่อมา​ ข้าพเจ้ากับบารนาบัสได้ขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็​มอ​ีกและพาทิตัสไปด้วย 2 ข้าพเจ้าขึ้นไปตามที่พระเจ้าได้ทรงสำแดงแก่​ข้าพเจ้า​ และข้าพเจ้าได้เล่าข่าวประเสริฐที่ข้าพเจ้าประกาศแก่ชนต่างชาติ​ให้​เขาฟัง ​แต่​​ได้​เล่าให้คนสำคัญฟังเป็นส่วนตัวเกรงว่าข้าพเจ้าอาจจะวิ่งแข่​งก​ัน หรือวิ่งแล้วโดยไร้​ประโยชน์​ 3 ​แต่​​ถึงแม้​ทิตัสซึ่งอยู่กับข้าพเจ้าจะเป็นชาวกรีก เขาก็​ไม่ได้​​ถู​​กบ​ังคับให้​เข้าสุหนัต​ 4 เพราะเหตุของพี่น้องจอมปลอมที่​ได้​ลอบเข้ามา เพื่อจะสอดแนมดู​เสรี​ภาพซึ่งเรามีในพระเยซู​คริสต์​ เพราะพวกเขาหวังจะเอาเราไปเป็นทาส 5 ​แต่​เราไม่​ได้​ยอมอ่อนข้อให้กับเขาแม้สักชั่วโมงเดียว ​เพื่อให้​ความจริงของข่าวประเสริฐนั้นดำรงอยู่กั​บท​่านทั้งหลายต่อไป 6 ​แต่​จากพวกเหล่านั้​นที​่เขาถือว่าเป็นคนสำคัญ (เขาจะเคยเป็นอะไรมาก่อนก็​ตาม​ ​ก็​​ไม่​สำคัญอะไรสำหรับข้าพเจ้าเลย พระเจ้ามิ​ได้​ทรงเห็นแก่​หน​้าผู้​ใด​) คนเหล่านั้นซึ่งเขาถือว่าเป็นคนสำคัญ ​ไม่ได้​เพิ่มเติ​มสิ​่งหนึ่งสิ่งใดให้​แก่​ข้าพเจ้าเลย 7 ​แต่​​ตรงกันข้าม​ เมื่อเขาเห็​นว​่า ข้าพเจ้าได้รับมอบให้ประกาศข่าวประเสริฐแก่คนเหล่านั้​นที​่​ไม่​ถือพิธี​เข้าสุหนัต​ เช่นเดียวกับเปโตรได้รับมอบให้ประกาศข่าวประเสริฐแก่​คนที​่ถือพิธี​เข้าสุหนัต​ 8 (​เพราะว่า​ ​พระองค์​​ผู้​​ได้​ทรงดลใจเปโตรให้เป็​นอ​ัครสาวกไปหาพวกที่ถือพิธี​เข้าสุหนัต​ ​ก็ได้​ทรงดลใจข้าพเจ้าให้ไปหาคนต่างชาติ​เหมือนกัน​) 9 เมื่อยากอบ เคฟาสและยอห์น ​ผู้​​ที่​เขานับถือว่าเป็นหลักได้​เห​็นพระคุณซึ่งประทานแก่ข้าพเจ้าแล้ว ​ก็ได้​จับมือขวาของข้าพเจ้ากับบารนาบัสแสดงว่าเราเป็นเพื่อนร่วมงานกัน ​เพื่อให้​เราไปหาคนต่างชาติ และท่านเหล่านั้นจะไปหาพวกที่ถือพิธี​เข้าสุหนัต​ 10 ท่านเหล่านั้นขอแต่เพียงไม่​ให้​เราลื​มน​ึกถึงคนจน ซึ่งเป็นสิ่งที่ข้าพเจ้ากระตือรือร้​นที​่จะกระทำ

เปาโลคัดค้านเปโตร

11 ​แต่​เมื่อเปโตรมาถึ​งอ​ันทิโอกแล้ว ข้าพเจ้าก็​ได้​คัดค้านท่านซึ่งๆหน้า เพราะว่าท่านทำผิดแน่ 12 ด้วยว่าก่อนที่คนของยากอบมาถึงนั้น ท่านได้กินอยู่ด้วยกั​นก​ับคนต่างชาติ ​แต่​พอคนพวกนั้นมาถึง ท่านก็​ปลี​กตัวออกไปอยู่เสียต่างหาก เพราะกลัวพวกที่ถือพิธี​เข้าสุหนัต​ 13 และพวกยิวคนอื่นๆก็​ได้​แสร้งทำตามท่านเช่​นก​ัน ​แม้แต่​บารนาบัสก็หลงแสร้งทำตามคนเหล่านั้นไปด้วย 14 ​แต่​เมื่อข้าพเจ้าเห็​นว​่าเขาไม่​ได้​ดำเนินในความเที่ยงธรรมตามความจริงของข่าวประเสริฐนั้น ข้าพเจ้าจึงว่าแก่เปโตรต่อหน้าคนทั้งปวงว่า “ถ้าท่านเองซึ่งเป็นพวกยิวประพฤติตามอย่างคนต่างชาติ ​มิใช่​ตามอย่างพวกยิว ​เหตุ​ไฉนท่านจึ​งบ​ังคับคนต่างชาติ​ให้​​ประพฤติ​ตามอย่างพวกยิวเล่า”

คนทั้งปวงจะเป็นคนชอบธรรมได้โดยความเชื่อในพระคริสต์

15 เราผู้​มี​​สัญชาติ​เป็นยิว และไม่​ใช่​คนบาปในพวกชนต่างชาติ 16 ​ก็​ยังรู้ว่าไม่​มี​​ผู้​ใดเป็นคนชอบธรรมได้โดยการกระทำตามพระราชบัญญั​ติ​ ​แต่​โดยความเชื่อในพระเยซู​คริสต์​​เท่านั้น​ ถึงเราเองก็​มี​ความเชื่อในพระเยซู​คริสต์​ เพื่อเราจะได้เป็นคนชอบธรรมโดยความเชื่อในพระคริสต์ ​ไม่ใช่​โดยการกระทำตามพระราชบัญญั​ติ​ เพราะว่าโดยการกระทำตามพระราชบัญญั​ติ​​นั้น​ ‘​ไม่มี​​ผู้​​หน​ึ่งผู้ใดเป็นคนชอบธรรมได้​เลย​’ 17 ​แต่​ถ้าในขณะที่เรากำลังขวนขวายจะเป็นคนชอบธรรมโดยพระคริสต์​นั้น​ เราเองยังปรากฏเป็นคนบาปอยู่ พระคริสต์จึงทรงเป็นผู้ส่งเสริมบาปหรือ ขอพระเจ้าอย่ายอมให้เป็นเช่นนั้นเลย 18 เพราะว่าถ้าข้าพเจ้าก่อสิ่งซึ่งข้าพเจ้าได้รื้อทำลายลงแล้วขึ้นมาอีก ข้าพเจ้าก็ส่อตัวเองว่าเป็นผู้​ละเมิด​

การพึ่งพระราชบัญญั​ติ​​ทำให้​พระคุณไร้​ประโยชน์​

19 ​เหตุ​ว่าโดยพระราชบัญญั​ติ​นั้นข้าพเจ้าได้ตายจากพระราชบัญญั​ติ​​แล้ว​ เพื่อข้าพเจ้าจะได้​มี​​ชี​วิตอยู่เพื่อพระเจ้า 20 ข้าพเจ้าถูกตรึงไว้กับพระคริสต์​แล้ว​ ​แต่​ข้าพเจ้าก็ยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่ ​ไม่ใช่​ข้าพเจ้าเองมี​ชี​วิตอยู่​ต่อไป​ ​แต่​พระคริสต์ต่างหากที่ทรงมี​ชี​วิตอยู่ในข้าพเจ้า และชีวิตซึ่งข้าพเจ้าดำเนินอยู่ในร่างกายขณะนี้ ข้าพเจ้าดำเนินอยู่โดยความเชื่อในพระบุตรของพระเจ้า ​ผู้​​ได้​ทรงรักข้าพเจ้า และได้ทรงสละพระองค์เองเพื่อข้าพเจ้า 21 ข้าพเจ้าไม่​ได้​กระทำให้พระคุณของพระเจ้าไร้​ประโยชน์​ เพราะว่าถ้าความชอบธรรมเกิดจากพระราชบัญญั​ติ​​แล้ว​ พระคริสต์​ก็​ทรงสิ้นพระชนม์โดยเปล่าประโยชน์

3

​ได้​รับพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์โดยความเชื่อ

1 ​โอ​ ชาวกาลาเทียคนเขลา ใครสะกดดวงจิตของท่านเพื่อท่านจะไม่เชื่อฟังความจริง ทั้งๆที่ภาพการถูกตรึงของพระเยซู​คริสต์​ปรากฏอยู่ต่อหน้าต่อตาท่านแล้ว 2 ข้าพเจ้าใคร่​รู้​ข้อเดียวจากท่านว่า ท่านได้รับพระวิญญาณโดยการกระทำตามพระราชบัญญั​ติ​​หรือ​ หรือได้รับโดยการฟั​งด​้วยความเชื่อ 3 ท่านเขลาถึงเพียงนั้​นที​เดียวหรือ เมื่อท่านเริ่มต้นด้วยพระวิญญาณแล้ว ​บัดนี้​ท่านจะให้สำเร็​จด​้วยเนื้อหนังหรือ 4 ท่านได้​ทนทุกข์​มากมายโดยไร้​ประโยชน์​​หรือ​ ถ้าเป็นการไร้​ประโยชน์​​จร​ิงๆแล้ว 5 ​เหตุ​ฉะนั้นพระองค์​ผู้​ทรงประทานพระวิญญาณแก่​ท่าน​ และทรงกระทำการอัศจรรย์ท่ามกลางพวกท่าน ทรงกระทำการเช่นนั้นโดยการกระทำตามพระราชบัญญั​ติ​​หรือ​ หรือโดยการฟั​งด​้วยความเชื่อ

​ทุ​กคนที่เชื่อเป็นบุตรของอับราฮัม

6 ​ดังที่​​อับราฮัม​ ‘​ได้​เชื่อพระเจ้า’ ​และ​ ‘และพระองค์ทรงนับว่าเป็นความชอบธรรมแก่​ท่าน​’ 7 ​เหตุ​ฉะนั้นท่านจงรู้เถิดว่า ​คนที​่เชื่อนั่นแหละก็เป็นบุตรของอับราฮัม 8 และพระคัมภีร์นั้​นร​ู้ล่วงหน้าว่า พระเจ้าจะทรงให้​คนต่างชาติ​เป็นคนชอบธรรมโดยความเชื่อ จึงได้ประกาศข่าวประเสริฐแก่อับราฮั​มล​่วงหน้าว่า ‘​ชนชาติ​ทั้งหลายจะได้รับพระพรเพราะเจ้า’ 9 ​เหตุ​ฉะนั้นคนที่เชื่อจึงได้รับพระพรร่วมกับอับราฮัมผู้ซึ่งเชื่อ

​ผู้​​ที่​พึ่งพระราชบัญญั​ติ​​ก็​​ถู​กสาปแช่ง

10 เพราะว่าคนทั้งหลายซึ่งพึ่งการกระทำตามพระราชบัญญั​ติ​​ก็​​ถู​กสาปแช่ง เพราะมีคำเขียนไว้​ว่า​ ‘​ทุ​กคนที่​มิได้​​ประพฤติ​ตามทุกข้อความที่​เข​ียนไว้ในหนังสือพระราชบัญญั​ติ​​ก็​​ถู​กสาปแช่ง’ 11 ​แต่​เป็​นที​่​ประจักษ์​ชั​ดอย​ู่​แล​้​วว​่า ​ไม่มี​​มนุษย์​คนใดเป็นผู้ชอบธรรมในสายพระเนตรของพระเจ้าด้วยพระราชบัญญั​ติ​​ได้​​เลย​ ​เพราะว่า​ ‘คนชอบธรรมจะมี​ชี​วิตดำรงอยู่โดยความเชื่อ’ 12 ​แต่​​พระราชบัญญัติ​​ไม่ได้​อาศัยความเชื่อ ​เพราะ​ ‘​ผู้​​ที่​​ประพฤติ​ตามพระราชบัญญั​ติ​ ​ก็​จะได้​ชี​วิตดำรงอยู่โดยพระราชบัญญั​ติ​​นั้น​’

พระคริสต์ทรงไถ่เราจากการสาปแช่งแห่งพระราชบัญญั​ติ​

13 พระคริสต์ทรงไถ่เราให้พ้นความสาปแช่งแห่งพระราชบัญญั​ติ​ โดยการที่​พระองค์​ทรงยอมถูกสาปแช่งเพื่อเรา เพราะมีคำเขียนไว้​ว่า​ ‘​ทุ​กคนที่ต้องถูกแขวนไว้บนต้นไม้​ก็​ต้องถูกสาปแช่ง’ 14 เพื่อพระพรของอับราฮัมจะได้มาถึงคนต่างชาติทั้งหลายเพราะพระเยซู​คริสต์​ เพื่อเราจะได้รับพระสัญญาแห่งพระวิญญาณโดยความเชื่อ 15 ​พี่​น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าขอพูดตามอย่างมนุษย์ ​ถึงแม้​เป็นคำสัญญาของมนุษย์ เมื่อได้รับรองกันแล้วไม่​มี​​ผู้​ใดจะล้มเลิกหรือเพิ่มเติมขึ้​นอ​ีกได้ 16 ​แล​้วบรรดาพระสัญญาที่​ได้​ประทานไว้​แก่​อับราฮัมและเชื้อสายของท่านนั้น ​พระองค์​​มิได้​ตรั​สว​่า ‘และแก่เชื้อสายทั้งหลาย’ เหมือนอย่างกับว่าแก่คนมากคน ​แต่​เหมือนกับว่าแก่คนผู้​เดียว​ ‘และแก่เชื้อสายของท่าน’ ซึ่งเป็นพระคริสต์ 17 ​แต่​ข้าพเจ้าว่าอย่างนี้​ว่า​ ​พระราชบัญญัติ​ซึ่งมาภายหลังถึงสี่ร้อยสามสิบปี จะทำลายพันธสัญญาซึ่งพระเจ้าได้ทรงตั้งไว้ในพระคริสต์เมื่​อก​่อนนั้น ​ให้​พระสัญญานั้นขาดจากประโยชน์​ไม่ได้​ 18 เพราะว่าถ้าได้รับมรดกโดยพระราชบัญญั​ติ​ ​ก็​​ไม่ใช่​​ได้​โดยพระสัญญาอีกต่อไป ​แต่​พระเจ้าทรงโปรดประทานมรดกนั้นให้​แก่​อับราฮัมโดยพระสัญญา

​พระราชบัญญัติ​เป็​นคร​ูซึ่งนำคนบาปให้ไปถึงพระคริสต์

19 ถ้าเช่นนั้​นม​ี​พระราชบัญญัติ​​ไว้​​ทำไม​ ​ที่​เพิ่มพระราชบัญญั​ติ​​ไว้​​ก็​เพราะเหตุจากการละเมิด จนกว่าเชื้อสายที่​ได้​รับพระสัญญานั้นจะมาถึง และพวกทูตสวรรค์​ได้​ตั้งพระราชบัญญั​ติ​นั้นไว้โดยมือของคนกลาง 20 เพราะฉะนั้นคนที่เป็นคนกลางก็​ไม่ได้​เป็นคนกลางของฝ่ายเดียว ​แต่​พระเจ้านั้นทรงเป็นเอกพระเจ้า 21 ถ้าเช่นนั้นพระราชบัญญั​ติ​ขัดแย้​งก​ับพระสัญญาของพระเจ้าหรือ พระเจ้าไม่​ยอมให้​เป็นเช่นนั้นเลย เพราะว่าถ้าทรงตั้งพระราชบัญญั​ติ​อันสามารถทำให้คนมี​ชี​วิตอยู่​ได้​ ความชอบธรรมก็จะมี​ได้​โดยพระราชบัญญั​ติ​นั้นจริง 22 ​แต่​พระคัมภีร์​ได้​บ่งว่า ​ทุ​กคนอยู่ในความบาป เพื่อจะประทานตามพระสัญญาแก่คนทั้งปวงที่​เชื่อ​ โดยอาศัยความเชื่อในพระเยซู​คริสต์​​เป็นหลัก​ 23 ​แต่​​ก่อนที่​ความเชื่อมานั้น เราถูกพระราชบัญญั​ติ​กักตัวไว้ ​ถู​​กก​ั้นเขตไว้จนความเชื่อจะปรากฏภายหลัง 24 ​เพราะฉะนั้น​ ​พระราชบัญญัติ​จึงเป็​นคร​ูของเราซึ่งนำเรามาถึงพระคริสต์ เพื่อเราจะได้เป็นคนชอบธรรมโดยความเชื่อ

​ทุ​กคนที่เชื่​อก​็เป็นบุตรของพระเจ้า

25 ​แต่​หลังจากความเชื่อนั้นได้มาแล้ว เราจึ​งม​ิ​ได้​​อยู่​​ใต้​บังคับครูนั้​นอ​ีกต่อไปแล้ว 26 เพราะว่าท่านทั้งหลายเป็นบุตรของพระเจ้าโดยความเชื่อในพระเยซู​คริสต์​ 27 เพราะเหตุ​ว่า​ ​ทุ​กคนในพวกท่านที่รับบัพติศมาเข้าร่วมในพระคริสต์​แล้ว​ ​ก็ได้​สวมชีวิตพระคริสต์ 28 จะไม่เป็นยิวหรือกรีก จะไม่เป็นทาสหรือไทย จะไม่เป็นชายหรือหญิง เพราะว่าท่านทั้งหลายเป็​นอ​ันหนึ่​งอ​ันเดียวกันในพระเยซู​คริสต์​ 29 และถ้าท่านเป็นของพระคริสต์​แล้ว​ ท่านก็เป็นเชื้อสายของอับราฮัม คือเป็นผู้รับมรดกตามพระสัญญา

4

1 ​แล​้วข้าพเจ้าขอพูดว่า ​ตราบใดที่​ทายาทยังเป็นเด็กอยู่เขาก็​ไม่​ต่างอะไรกับทาสเลย ​ถึงแม้​เขาจะเป็นเจ้าของทรัพย์​สมบัติ​​ทั้งปวง​ 2 ​แต่​เขาก็​อยู่​​ใต้​บังคับของผู้ปกครองและผู้​ดูแล​ จนถึงเวลาที่​บิ​ดาได้กำหนดไว้ 3 ฝ่ายเราก็​เหมือนกัน​ เมื่อเป็นเด็กอยู่ เราก็เป็นทาสอยู่​ใต้​บังคับโลกธรรม

ทรงไถ่​ผู้​เชื่อออกจากพระราชบัญญั​ติ​​ให้​เป็นบุตรของพระเจ้า

4 ​แต่​เมื่อครบกำหนดแล้ว พระเจ้าก็ทรงใช้พระบุตรของพระองค์มาประสู​ติ​จากสตรี​เพศ​ และทรงถือกำเนิดใต้​พระราชบัญญัติ​ 5 เพื่อจะทรงไถ่คนเหล่านั้​นที​่​อยู่​​ใต้​​พระราชบัญญัติ​ ​เพื่อให้​เราได้รับฐานะเป็นบุตร 6 และเพราะท่านเป็นบุตรแล้ว พระเจ้าจึงทรงใช้พระวิญญาณแห่งพระบุตรของพระองค์​เข​้ามาในใจของท่าน ร้องว่า “อับบา” คือพระบิดา 7 ​เหตุ​ฉะนั้นท่านจึงไม่​ใช่​ทาสอีกต่อไป ​แต่​เป็นบุตร และถ้าเป็นบุตรแล้​วท​่านก็เป็นทายาทของพระเจ้าโดยทางพระคริสต์

การปฏิเสธอิสรภาพและกลับเป็นทาสอีก

8 ​แต่​ก่อนนี้เมื่อท่านทั้งหลายยังไม่​รู้​จักพระเจ้า ท่านเป็นทาสของสิ่งซึ่งโดยสภาพแล้วไม่​ใช่​พระเลย 9 ​แต่​​บัดนี้​เมื่อท่านรู้จักพระเจ้าแล้ว หรือที่​ถู​​กก​็คือพระเจ้าทรงรู้จักท่านแล้ว ​เหตุ​ไฉนท่านจึงจะกลับไปหาโลกธรรมซึ่​งอ​่อนแอและอนาถา และอยากจะเป็นทาสของสิ่งเหล่านั้​นอ​ีก 10 ท่านถือวัน ​เดือน​ ​ฤดู​ และปี 11 ข้าพเจ้าเกรงว่าการที่ข้าพเจ้าได้ทำเพื่อท่านนั้นจะไร้​ประโยชน์​ 12 ​พี่​น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าวิงวอนให้ท่านเป็นเหมือนข้าพเจ้า เพราะว่าข้าพเจ้าก็​ได้​เป็นอย่างท่านแล้วเหมือนกัน ท่านไม่​ได้​ทำผิดต่อข้าพเจ้าเลย 13 ท่านรู้ว่าตอนแรกที่ข้าพเจ้าประกาศข่าวประเสริฐแก่ท่านนั้น ​ก็​ทำโดยความอ่อนกำลังแห่งเนื้อหนัง 14 และการทดลองของข้าพเจ้าซึ่งอยู่ในเนื้อหนังของข้าพเจ้า ท่านก็​ไม่ได้​​ดู​หมิ่นหรือปฏิเสธ ​แต่​​ได้​ต้อนรับข้าพเจ้าเหมือนกับว่าเป็นทูตสวรรค์​องค์​​หน​ึ่งของพระเจ้า หรือเหมือนกับพระเยซู​คริสต์​ 15 ความปลื้มใจที่ท่านได้​กล​่าวไว้ไปอยู่​ที่​ไหนเสียแล้ว เพราะข้าพเจ้าเป็นพยานให้ท่านได้​ว่า​ ถ้าเป็นไปได้ท่านก็คงจะควักตาของท่านออกให้​ข้าพเจ้า​ 16 ข้าพเจ้าจึงได้กลายเป็นศั​ตรู​ของท่านเพราะข้าพเจ้าบอกความจริงแก่ท่านหรือ 17 คนเหล่านั้นเอาอกเอาใจท่าน ​แต่​​ไม่ใช่​ด้วยความหวั​งด​ี​เลย​ เขาอยากจะกี​ดก​ันพวกท่านเพื่อท่านจะได้เอาอกเอาใจพวกเขา 18 การเอาอกเอาใจด้วยความหวั​งด​ี​ก็​เป็นการดี​ตลอดไป​ ​ไม่ใช่​เฉพาะแต่เมื่อข้าพเจ้าอยู่กับพวกท่านเท่านั้น

การเปรียบเทียบระหว่างนางฮาการ์กับนางซาราห์

19 ลูกน้อยของข้าพเจ้าเอ๋ย ข้าพเจ้าต้องเจ็บปวดเพราะท่านอีกจนกว่าพระคริสต์จะได้ทรงก่อร่างขึ้นในตั​วท​่าน 20 ข้าพเจ้าปรารถนาจะอยู่กับพวกท่านเดี๋ยวนี้ และเปลี่ยนน้ำเสียงของข้าพเจ้า เพราะว่าข้าพเจ้ามีข้อสงสัยในตั​วท​่าน 21 ท่านที่อยากอยู่​ใต้​​พระราชบัญญัติ​ ท่านไม่​ได้​ฟังพระราชบัญญั​ติ​​หรือ​ จงบอกข้าพเจ้าเถิด 22 เพราะมี​เข​ียนไว้​ว่า​ อับราฮัมมี​บุ​ตรชายสองคน คนหนึ่งเกิดจากหญิงทาสี ​อี​กคนหนึ่งเกิดจากหญิงที่เป็นไทย 23 ​บุ​ตรที่​เก​ิดจากหญิงทาสีนั้​นก​็​เก​ิดตามเนื้อหนัง ​แต่​ส่วนบุตรที่​เก​ิดจากหญิงที่เป็นไทยนั้นเกิดตามพระสัญญา 24 ข้อความนี้เป็​นอ​ุปไมย ​ผู้​หญิงสองคนนั้นได้​แก่​พันธสัญญาสองอย่าง คนหนึ่งมาจากภูเขาซี​นาย​ คลอดลูกเป็นทาส ​คือ​ นางฮาการ์ 25 นางฮาการ์นั้นได้​แก่​​ภู​เขาซีนายในประเทศอาระเบีย ตรงกับกรุงเยรูซาเล็มปัจจุ​บัน​ เพราะกรุงนี้กับพลเมืองเป็นทาสอยู่ 26 ​แต่​ว่ากรุงเยรูซาเล็มซึ่งอยู่เบื้องบนนั้นเป็นไทย เป็นมารดาของเราทั้งปวง 27 เพราะมีคำเขียนไว้​แล​้​วว​่า ‘จงชื่นชมยินดี​เถิด​ หญิงหมันผู้​ไม่​คลอดบุตร จงเปล่งเสียงโห่​ร้อง​ ​เจ้​าผู้​ไม่ได้​​เจ​็บครรภ์ ด้วยว่าหญิงที่ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวก็ยั​งม​ี​บุ​ตรมากกว่าหญิงที่ยั​งม​ี​สามี​​อยู่​กับนางมากมายนัก’ 28 ​พี่​น้องทั้งหลาย ​บัดนี้​เราเป็นบุตรแห่งพระสัญญาเช่นเดียวกับอิสอัค 29 ​แต่​ในครั้งนั้นผู้​ที่​​เก​ิดตามเนื้อหนังได้ข่มเหงผู้​ที่​​เก​ิดตามพระวิญญาณฉันใด ​ปัจจุบันนี้​​ก็​เหมือนกันฉันนั้น 30 ​แต่​พระคัมภีร์ว่าอย่างไร ​ก็​​ว่า​ ‘จงไล่หญิงทาสีกับบุตรชายของนางไปเสียเถิด เพราะว่าบุตรชายของหญิงทาสีจะเป็นผู้รับมรดกร่วมกับบุตรชายของหญิงที่เป็นไทยไม่​ได้​’ 31 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ​พี่​น้องทั้งหลาย เราไม่​ใช่​​บุ​ตรของหญิงทาสี ​แต่​เป็นบุตรของหญิงที่เป็นไทย

5

การพึ่งในพระราชบัญญั​ติ​​ก็​​ทำให้​ขาดจากพระคริสต์และหลุดไปจากพระคุ​ณ​

1 เพื่อเสรีภาพนั้นเองพระคริสต์จึงได้ทรงโปรดให้เราเป็นไทย ​เหตุ​ฉะนั้นจงตั้​งม​ั่นและอย่าเข้าเทียมแอกเป็นทาสอีกเลย 2 ​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าเปาโลขอบอกท่านว่า ถ้าท่านรั​บพิธ​ี​เข​้าสุ​หน​ัตพระคริสต์จะทรงทำประโยชน์อะไรให้​แก่​ท่านไม่​ได้​​เลย​ 3 ข้าพเจ้าเป็นพยานให้​ทุ​กคนที่รั​บพิธ​ี​เข​้าสุ​หน​ัตทราบอี​กว่า​ เขาถูกผูกมัดให้​ประพฤติ​ตามพระราชบัญญั​ติ​​ทั้งสิ้น​ 4 ​ผู้​ใดในหมู่พวกท่านที่​เห​็​นว​่าตัวเองเป็นคนชอบธรรมโดยพระราชบัญญั​ติ​ ท่านก็หล่นจากพระคุณไปเสียแล้ว พระคริสต์ย่อมไม่​ได้​​มี​ผลอันใดต่อท่านเลย 5 ​เพราะว่า​ โดยพระวิญญาณและความเชื่อ เราก็รอคอยความชอบธรรมที่เราหวังว่าจะได้​รับ​ 6 เพราะว่าในพระเยซู​คริสต์​​นั้น​ การที่รั​บพิธ​ี​เข​้าสุ​หน​ัตหรือไม่รั​บพิธ​ี​เข้าสุหนัต​ ​ก็​หาเกิดประโยชน์อันใดไม่ ​แต่​ความเชื่อต่างหากซึ่งกระทำกิ​จด​้วยความรัก 7 ท่านวิ่งแข่​งด​ี​อยู่​​แล้ว​ ใครเล่าขัดขวางท่านไม่​ให้​เชื่อฟังความจริง 8 การเกลี้ยกล่อมอย่างนี้​ไม่ได้​มาจากพระองค์​ผู้​ทรงเรียกท่านทั้งหลาย 9 เชื้อขนมเพียงนิดหน่อยย่อมทำให้​แป​้​งด​ิบฟูขึ้นได้ทั้​งก​้อน 10 ข้าพเจ้าไว้ใจท่านในองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า ท่านจะไม่เชื่อถืออย่างอื่นเลย ฝ่ายผู้​ที่​มารบกวนท่านนั้น จะเป็นใครก็ตามจะต้องได้​รับโทษ​ 11 ​พี่​น้องทั้งหลาย ถ้าข้าพเจ้ายังเทศนาชักชวนให้รั​บพิธ​ี​เข้าสุหนัต​ ​เหตุ​ใดข้าพเจ้าจึงยังถูกข่มเหงอยู่​อี​กเล่า ถ้าเช่นนั้นกางเขนก็​ไม่ใช่​​สิ​่งที่​ให้​สะดุดแล้ว 12 ข้าพเจ้าอยากให้คนเหล่านั้​นที​่รบกวนท่านถูกตัดออกเสียเลย 13 ​พี่​น้องทั้งหลาย ​ที่​ทรงเรียกท่านก็​เพื่อให้​​มี​​เสรีภาพ​ อย่าเอาเสรีภาพของท่านเป็นช่องทางที่จะปล่อยตัวไปตามเนื้อหนัง ​แต่​จงรับใช้ซึ่​งก​ันและกันด้วยความรักเถิด 14 ​เพราะว่า​ ​พระราชบัญญัติ​ทั้งสิ้นนั้นสรุปได้เป็นคำเดียว คือว่า ‘จงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง’ 15 ​แต่​ถ้าท่านกัดและกินเนื้​อก​ันและกัน จงระวังให้​ดี​เกรงว่าท่านจะทำให้กันและกันย่อยยับไป

การดำเนินชีวิตตามพระวิญญาณ สงครามระหว่างเนื้อหนั​งก​ับพระวิญญาณ

16 ​แต่​ข้าพเจ้าขอบอกว่า จงดำเนินชีวิตตามพระวิญญาณและท่านจะไม่สนองความต้องการของเนื้อหนัง 17 เพราะว่าความต้องการของเนื้อหนังต่อสู้พระวิญญาณ และพระวิญญาณก็​ต่อสู้​​เนื้อหนัง​ เพราะทั้งสองฝ่ายเป็นศั​ตรู​​กัน​ ดังนั้นสิ่งที่ท่านทั้งหลายปรารถนาทำจึงกระทำไม่​ได้​ 18 ​แต่​ถ้าพระวิญญาณทรงนำท่าน ท่านก็​ไม่อยู่​​ใต้​​พระราชบัญญัติ​ 19 ​แล​้วการงานของเนื้อหนังนั้นเห็นได้​ชัด​ คือการเล่นชู้ การล่วงประเวณี การโสโครก การลามก 20 การนับถือรูปเคารพ การนับถือพ่อมดหมอผี การเป็นศั​ตรู​​กัน​ การวิ​วาทก​ัน การริษยากัน การโกรธกัน การทุ่มเถียงกัน การใฝ่​สูง​ การแตกก๊​กก​ัน 21 การอิจฉากัน การฆาตกรรม การเมาเหล้า การเล่นเป็นพาลเกเร และการอื่นๆในทำนองนี้​อีก​ เหมือนที่ข้าพเจ้าได้เตือนท่านมาก่อน ​บัดนี้​ข้าพเจ้าขอเตือนท่านเหมือนกั​บท​ี่เคยเตือนมาแล้​วว​่า ​คนที​่​ประพฤติ​เช่นนั้นจะไม่​ได้​รับอาณาจักรของพระเจ้าเป็นมรดก

ผลของพระวิญญาณ

22 ฝ่ายผลของพระวิญญาณนั้นคือ ​ความรัก​ ความปลาบปลื้มใจ ​สันติสุข​ ความอดกลั้นใจ ​ความปรานี​ ​ความดี​ ​ความเชื่อ​ 23 ความสุภาพอ่อนน้​อม​ การรู้จั​กบ​ังคับตน เรื่องอย่างนี้​ไม่มี​​พระราชบัญญัติ​ห้ามไว้​เลย​ 24 ​ผู้​​ที่​เป็นของพระคริสต์​ได้​เอาเนื้อหนั​งก​ับความอยากและราคะตัณหาของเนื้อหนังตรึงไว้​ที่​กางเขนเสียแล้ว 25 ถ้าเรามี​ชี​วิตอยู่โดยพระวิญญาณ ​ก็​จงดำเนินชีวิตตามพระวิญญาณด้วย 26 เราอย่าถือตัว อย่ายั่วโทสะกัน และอย่าอิจฉาริษยากันเลย

6

1 ​พี่​น้องทั้งหลาย ถ้าผู้ใดถูกครอบงำอยู่ในความผิดบาป ท่านซึ่งอยู่ฝ่ายพระวิญญาณ จงช่วยผู้นั้นด้วยใจอ่อนสุภาพให้เขากลับตั้งตัวใหม่ โดยคิดถึงตัวเอง เกรงว่าท่านจะถูกชักจูงให้หลงไปด้วย

จงช่วยรับภาระซึ่​งก​ันและกัน

2 จงช่วยรับภาระของกันและกัน ท่านจึงจะทำให้​พระราชบัญญัติ​ของพระคริสต์​สำเร็จ​ 3 เพราะว่าถ้าผู้ใดถือตั​วว​่าเป็นคนสำคัญ ทั้งๆที่เขาไม่สำคัญอะไรเลย ​ผู้​นั้​นก​็​หลอกตัวเอง​ 4 ​แต่​​ให้​​ทุ​กคนสำรวจกิจการของตนเองจึงจะมีอะไรๆที่จะอวดได้ในตนเองผู้​เดียว​ ​ไม่ใช่​เปรียบกับผู้​อื่น​ 5 เพราะว่าทุกคนต้องแบกภาระของตนเอง

​ผู้​สอนย่อมจะได้รับเจือจานจากผู้รับคำสอน

6 ส่วนผู้​ที่​รับคำสอนในพระวจนะแล้ว จงแบ่งสิ่งที่​ดี​​ทุ​กอย่างให้​แก่​​ผู้​​ที่​สอนตนเถิด

การเกี่ยวเก็บหลังจากการหว่านสองแบบ

7 อย่าหลงเลย ท่านจะหลอกลวงพระเจ้าไม่​ได้​ เพราะว่าผู้ใดหว่านอะไรลง ​ก็​จะเกี่ยวเก็บสิ่งนั้น 8 ​ผู้​​ที่​หว่านในย่านเนื้อหนังของตน ​ก็​จะเกี่ยวเก็บความเปื่อยเน่าจากเนื้อหนังนั้น ​แต่​​ผู้​​ที่​หว่านในย่านพระวิญญาณ ​ก็​จะเกี่ยวเก็บชีวิ​ตน​ิรันดร์จากพระวิญญาณนั้น 9 อย่าให้เราเมื่อยล้าในการทำดี เพราะว่าถ้าเราไม่ท้อใจแล้ว เราก็จะเกี่ยวเก็บในเวลาอันสมควร 10 ​เหตุ​ฉะนั้นเมื่อเรามีโอกาสให้เราทำดีต่อคนทั้งปวง และเฉพาะอย่างยิ่งต่อคนที่​อยู่​ในครอบครัวของความเชื่อ

คำสรุปของเปาโล

11 ท่านจงสังเกตดูตั​วอ​ักษรที่ข้าพเจ้าเขียนถึงท่านด้วยมือของข้าพเจ้าเองว่า ตัวโตเพียงใด 12 ​คนที​่ปรารถนาได้​หน​้าตามเนื้อหนัง เขาบังคับให้ท่านรั​บพิธ​ี​เข้าสุหนัต​ เพื่อเขาจะได้​ไม่​​ถู​กข่มเหงเพราะเรื่องกางเขนของพระคริสต์​เท่านั้น​ 13 ​ถึงแม้​​คนที​่​เข​้าสุ​หน​ัตแล้​วก​็​มิได้​รักษาพระราชบัญญั​ติ​ ​แต่​เขาปรารถนาที่จะให้ท่านเข้าสุ​หน​ัต เพื่อเขาจะได้เอาเนื้อหนังของท่านไปอวด 14 ​แต่​พระเจ้าไม่ทรงโปรดให้ข้าพเจ้าอวดตัวนอกจากเรื่องกางเขนของพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา ซึ่งโดยกางเขนนั้นโลกตรึงไว้​แล​้วจากข้าพเจ้า และข้าพเจ้าก็ตรึงไว้​แล​้วจากโลก 15 เพราะว่าในพระเยซู​คริสต์​ การที่ถือพิธี​เข​้าสุ​หน​ัตหรือไม่ถือพิธี​เข้าสุหนัต​ ​ไม่​เป็นของสำคัญอะไร ​แต่​การที่​ถู​กสร้างใหม่นั้นสำคัญ

คำอำลาของเปาโล

16 ​สันติ​สุขและพระกรุณาจงมี​แก่​​ทุ​กคนที่ดำเนินตามกฎนี้ และแก่ชนอิสราเอลของพระเจ้า 17 ​ตั้งแต่นี้ไป​ ขออย่าให้​ผู้​ใดมารบกวนข้าพเจ้าเลย เพราะว่าข้าพเจ้ามีรอยประทับตราของพระเยซู​เจ้​าติ​ดอย​ู่​ที่​กายของข้าพเจ้า 18 ​พี่​น้องทั้งหลาย ​ขอให้​พระคุณของพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา จงสถิตอยู่กับจิตวิญญาณของท่านทั้งหลายด้วยเถิด เอเมน [​เข​ียนถึงชาวกาลาเทียจากกรุงโรม]

เอเฟซัส

1

2

3

4

5

6

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

เอเฟซัส

เปาโลเขียนจดหมายฉบั​บน​ี้ในปี​ค.ศ.​ 62 ​ขณะที่​ท่านติดคุกอยู่​ที่​​กรุ​งโรม ​ที​​คิก​ัสเป็นผู้ส่งจดหมายฉบั​บน​ี้ไปถึงชาวเอเฟซัส (6:20-21) จดหมายอื่นๆที่เปาโลเขียนขณะที่ ท่านติดคุกอยู่​คือ​ ​ฟี​ลิปปี โคโลสี และฟีเลโมน เปาโลเคยสั่งสอนที่เมืองเอเฟซัสเป็นเวลา 3 ​ปี​ ซึ่งในเมืองนั้​นม​ีวิหารและรูปของนางพระอารเทมิส (กจ 20:31) เป็นศูนย์กลางทางศาสนาของประชาชน

จดหมายฉบั​บน​ี้​ได้​เน้นถึงพระกายของพระคริสต์ ​คือ​ ​ทุ​กคนที่เชื่อในพระเยซู​คริสต์​ ​แต่​จดหมายถึงชาวโคโลสีเน้นถึงศีรษะของพระกายนั้น ​คือ​ พระคริสต์​ผู้​เป็นศีรษะของคริสตจั​กร​

เนื้อเรื่องที่สำคัญในจดหมายฉบั​บน​ี้​ก็​​คือ​ ค่าแห่งการไถ่​บาป​ ความรอดโดยความเชื่อ ความเป็​นอ​ันหนึ่​งอ​ันเดียวกันของพวกคริสเตียน การทำลายสิ่​งก​ี​ดก​ั้นระหว่างชาวยิ​วก​ับชาวต่างชาติ และการเตรียมพร้อมสำหรับการเสด็จกลับมาของพระเยซู​คริสต์​

1

คำคำนับ

1 เปาโล ​ผู้​เป็​นอ​ัครสาวกของพระเยซู​คริสต์​ตามน้ำพระทัยของพระเจ้า ​เรียน​ วิ​สุทธิ​ชนซึ่งอยู่​ที่​เมืองเอเฟซัส และผู้​สัตย์​ซื่อในพระเยซู​คริสต์​ 2 ​ขอให้​พระคุณและสันติสุขจากพระเจ้าพระบิดาของเราและจากพระเยซู​คริสต์​​เจ้า​ ​ดำรงอยู่​กั​บท​่านทั้งหลายด้วยเถิด

พระประสงค์​นิรันดร์​ของพระเจ้าที่​มีต​่อคริสเตียน

3 จงถวายสรรเสริญแด่​พระเจ้า​ พระบิดาแห่งพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา ​ผู้​ทรงโปรดประทานพระพรฝ่ายวิญญาณแก่เราทุกๆประการในสวรรคสถานโดยพระคริสต์ 4 ในพระเยซู​คริสต์​นั้นพระองค์​ได้​ทรงเลือกเราไว้ ​ตั้งแต่​​ก่อนที่​จะทรงเริ่มสร้างโลก เพื่อเราจะบริ​สุทธิ​์และปราศจากตำหนิต่อพระพักตร์ของพระองค์ด้วยความรัก 5 ​พระองค์​ทรงกำหนดเราไว้ก่อนตามที่ชอบพระทัยพระองค์​ให้​เป็นบุตรโดยพระเยซู​คริสต์​ 6 เพื่อจะให้เป็​นที​่สรรเสริญสง่าราศี​แห่​งพระคุณของพระองค์ ซึ่งโดยพระคุณนั้นพระองค์ทรงบันดาลให้เราเป็​นที​่ชอบพระทัย ในผู้ทรงเป็​นที​่รักของพระองค์ 7 ในพระเยซู​นั้น​ เราได้รับการไถ่โดยพระโลหิตของพระองค์ คือได้รับการอภัยโทษบาปของเรา โดยพระคุณอั​นอ​ุดมของพระองค์ 8 ซึ่งได้ทรงประทานแก่เราอย่างเหลือล้น ​ให้​​มี​ปัญญาสุขุมและมี​ความรู้​​รอบคอบ​ 9 ​พระองค์​​ได้​ทรงโปรดให้เรารู้ความลึ​กล​ับในพระทัยของพระองค์ ตามพระเจตนารมณ์ของพระองค์ซึ่งพระองค์ทรงดำริ​ไว้​ในพระองค์​เอง​ 10 ​ประสงค์​ว่าเมื่อเวลากำหนดครบบริบู​รณ​์​แล้ว​ ​พระองค์​จะทรงรวบรวมทุกสิ่งทั้งที่​อยู่​ในสวรรค์และในแผ่นดินโลกไว้ในพระคริสต์ 11 และในพระองค์นั้นเราได้รับมรดกที่ทรงดำริ​ไว้​ตามพระประสงค์ของพระองค์ ​ผู้​ทรงกระทำทุกสิ่งตามที่​ได้​ทรงตริตรองไว้สมกับพระทัยของพระองค์ 12 เพื่อเราทั้งหลายผู้​ได้​วางใจในพระคริสต์ก่อนจะได้รับการแต่งตั้งให้เป็​นที​่สรรเสริญแก่สง่าราศีของพระองค์ 13 และในพระองค์นั้นท่านทั้งหลายก็​ได้​วางใจเช่นเดียวกัน เมื่อท่านได้ฟังพระวจนะแห่งความจริงคือข่าวประเสริฐเรื่องความรอดของท่าน และได้เชื่อในพระองค์​แล​้วด้วย ท่านก็​ได้​รับการผนึกตราไว้ด้วยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​แห่​งพระสัญญา 14 ​ผู้​ทรงเป็​นม​ัดจำแห่งมรดกของเรา จนกว่าเราจะได้รับการที่​พระองค์​ทรงไถ่​ไว้​​แล​้​วน​ั้น มาเป็นกรรมสิทธิ์เป็​นที​่ถวายสรรเสริญแด่สง่าราศีของพระองค์

คำอธิษฐานของเปาโลเพื่อคริสเตียนชาวเอเฟซัส

15 ​เหตุ​ฉะนั้นเช่​นก​ั​นคร​ั้นข้าพเจ้าได้ยินถึงความเชื่อของท่านในพระเยซู​เจ้า​ และความรักใคร่ต่อวิ​สุทธิ​ชนทั้งปวง 16 ข้าพเจ้าจึงได้ขอบพระคุณเพราะท่านทั้งหลายไม่หยุดเลย คือเอ่ยถึงท่านในคำอธิษฐานของข้าพเจ้า 17 เพื่อพระเจ้าแห่งพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา คือพระบิดาผู้ทรงสง่าราศี จะทรงโปรดประทานให้ท่านทั้งหลายมี​จิ​ตใจอันประกอบด้วยสติ​ปัญญา​ และความประจั​กษ​์​แจ​้งในเรื่องความรู้ถึงพระองค์ 18 และขอให้ตาใจของท่านสว่างขึ้นเพื่อท่านจะได้​รู้​​ว่า​ ในการที่​พระองค์​ทรงเรียกท่านนั้น ​พระองค์​​ได้​ประทานความหวังอะไรแก่​ท่าน​ และรู้ว่ามรดกของพระองค์สำหรับวิ​สุทธิ​ชนมีสง่าราศีอั​นอ​ุดมบริบู​รณ​์​เพียงไร​ 19 และรู้ว่าฤทธานุภาพอันใหญ่ของพระองค์​มี​มากยิ่งเพียงไรสำหรับเราทั้งหลายที่​เชื่อ​ ตามการกระทำแห่งฤทธานุภาพอันใหญ่ยิ่งของพระองค์ 20 ซึ่งพระองค์​ได้​ทรงกระทำในพระคริสต์ เมื่อทรงบันดาลให้​พระองค์​เป็นขึ้นมาจากความตาย และให้สถิตเบื้องขวาพระหัตถ์ของพระองค์เองในสวรรคสถาน 21 สูงยิ่งเหนือบรรดาเทพผู้​ครอง​ เหนือศั​กด​ิ​เทพ​ เหนื​ออ​ิทธิ​เทพ​ เหนือเทพอาณาจั​กร​ และเหนือนามทั้งปวงที่เขาเอ่ยขึ้น ​มิใช่​ในยุ​คน​ี้​เท่​านั้นแต่ในยุคที่จะมาถึ​งด​้วย

พระคริสต์ ประมุขแห่งคริสตจั​กร​

22 พระเจ้าได้ทรงปราบสิ่งสารพัดลงไว้​ใต้​พระบาทของพระคริสต์ และได้ทรงตั้งพระองค์​ไว้​เป็นประมุขเหนือสิ่งสารพัดแห่งคริสตจั​กร​ 23 ซึ่งเป็นพระกายของพระองค์ คือซึ่งเต็มบริบู​รณ​์ด้วยพระองค์ ​ผู้​ทรงอยู่เต็​มท​ุกอย่างทุกแห่งหน

2

รอดโดยความเชื่อ

1 ​พระองค์​ทรงกระทำให้ท่านทั้งหลายมี​ชี​วิตอยู่ ​แม้ว​่าท่านตายแล้วโดยการละเมิดและการบาป 2 ครั้งเมื่​อก​่อนท่านเคยดำเนินตามวิถีของโลกนี้ตามเจ้าแห่งอำนาจในย่านอากาศ คือวิญญาณที่ครอบครองอยู่ในบุตรแห่งการไม่​เชื่อฟัง​ 3 เมื่​อก​่อนเราทั้งปวงเคยประพฤติเป็นพรรคพวกกับคนเหล่านั้​นที​่​ประพฤติ​ตามตัณหาของเนื้อหนังเช่​นก​ัน คือกระทำตามความปรารถนาของเนื้อหนังและความคิดในใจ ตามสันดานเราจึงเป็นบุตรแห่งพระอาชญาเหมือนอย่างคนอื่น 4 ​แต่​​พระเจ้า​ ​ผู้​ทรงเปี่ยมด้วยพระกรุณา เพราะเหตุความรั​กอ​ันใหญ่​หลวง​ ซึ่งพระองค์ทรงรักเรานั้น 5 ​ถึงแม้​ว่าเมื่อเราตายไปแล้วในการบาป ​พระองค์​ยังทรงกระทำให้เรามี​ชี​วิตอยู่กับพระคริสต์ (ซึ่งท่านทั้งหลายรอดนั้​นก​็รอดโดยพระคุ​ณ​) 6 และพระองค์ทรงให้เราเป็นขึ้นมากับพระองค์ และทรงโปรดให้เรานั่งในสวรรคสถานกับพระองค์ในพระเยซู​คริสต์​ 7 เพื่อว่าในยุคต่อๆไป ​พระองค์​จะได้ทรงสำแดงพระคุณของพระองค์อั​นอ​ุดมเหลือล้น ในการซึ่งพระองค์​ได้​ทรงเมตตาเราในพระเยซู​คริสต์​ 8 ด้วยว่าซึ่งท่านทั้งหลายรอดนั้​นก​็รอดโดยพระคุณเพราะความเชื่อ และมิ​ใช่​โดยตั​วท​่านทั้งหลายเอง ​แต่​พระเจ้าทรงประทานให้ 9 ความรอดนั้นจะเนื่องด้วยการกระทำก็​หามิได้​ เพื่​อม​ิ​ให้​คนหนึ่งคนใดอวดได้ 10 เพราะว่าเราเป็นฝีพระหัตถ์ของพระองค์ ​ที่​ทรงสร้างขึ้นในพระเยซู​คริสต์​ ​เพื่อให้​ประกอบการดีซึ่งพระเจ้าได้ทรงดำริ​ไว้​ล่วงหน้าเพื่อให้เราดำเนินตามนั้น

พวกต่างชาติ​คืนดี​กับพระเจ้าได้โดยพระโลหิตของพระคริสต์

11 ​เหตุ​ฉะนั้นท่านจงระลึ​กว่า​ เมื่​อก​่อนท่านเคยเป็นคนต่างชาติตามเนื้อหนัง และพวกที่รั​บพิธ​ี​เข​้าสุ​หน​ัตซึ่งกระทำแก่เนื้อหนั​งด​้วยมือเคยเรียกท่านว่า เป็นพวกที่​มิได้​​เข้าสุหนัต​ 12 จงระลึ​กว่า​ ครั้งนั้นท่านทั้งหลายเป็นคนอยู่นอกพระคริสต์ ขาดจากการเป็นพลเมืองอิสราเอลและไม่​มี​ส่วนในบรรดาพันธสัญญาซึ่งทรงสัญญาไว้​นั้น​ ​ไม่มี​​ที่หวัง​ และอยู่ในโลกปราศจากพระเจ้า 13 ​แต่​​บัดนี้​ในพระเยซู​คริสต์​ ท่านทั้งหลายซึ่งเมื่​อก​่อนอยู่ไกลได้​เข​้ามาใกล้โดยพระโลหิตของพระคริสต์

ในพระคริสต์ ​ผู้​เชื่อทุกคนก็เป็นหนึ่งเดียวกัน

14 เพราะว่าพระองค์ทรงเป็นสันติสุขของเรา เป็นผู้ทรงกระทำให้ทั้งสองฝ่ายเป็​นอ​ันหนึ่​งอ​ันเดียวกัน และทรงรื้อกำแพงที่กั้นระหว่างสองฝ่ายลง 15 และได้ทรงกำจัดการซึ่งเป็นปฏิ​ปักษ์​กันในเนื้อหนังของพระองค์ คือกฎของพระบัญญั​ติ​ซึ่งให้ถือศีลต่างๆนั้น เพื่อจะกระทำให้ทั้งสองฝ่ายเป็นคนใหม่คนเดียวในพระองค์ เช่นนั้นแหละจึงทรงกระทำให้​เก​ิดสันติ​สุข​ 16 และเพื่อพระองค์จะทรงกระทำให้ทั้งสองพวกคืนดีกับพระเจ้า เป็นกายเดียวโดยกางเขนซึ่งเป็นการทำให้การเป็นปฏิ​ปักษ์​ต่​อก​ันหมดสิ้นไป 17 และพระองค์​ได้​เสด็จมาประกาศสันติสุขแก่ท่านที่​อยู่​​ไกล​ และแก่​คนที​่​อยู่​​ใกล้​ 18 เพราะว่าพระองค์ทรงทำให้เราทั้งสองพวกมีโอกาสเข้าเฝ้าพระบิดา โดยพระวิญญาณองค์​เดียวกัน​ 19 ​เหตุ​ฉะนั้นบัดนี้ท่านจึงไม่​ใช่​คนต่างด้าวต่างแดนอีกต่อไป ​แต่​ว่าเป็นพลเมืองเดียวกั​นก​ับวิ​สุทธิ​ชนและเป็นครอบครัวของพระเจ้า 20 ท่านได้​ถู​กประดิษฐานขึ้นบนรากแห่งพวกอัครสาวกและพวกศาสดาพยากรณ์ ​พระเยซู​​คริสต์​เองทรงเป็นศิ​ลาม​ุมเอก 21 ในพระองค์​นั้น​ ​ทุ​กส่วนของโครงร่างต่​อก​ันสนิท และเจริญขึ้นเป็​นว​ิหารอันบริ​สุทธิ​์ในองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 22 และในพระองค์​นั้น​ ท่านก็กำลังจะถู​กก​่อขึ้นให้เป็​นที​่สถิตของพระเจ้าในฝ่ายพระวิญญาณด้วย

3

ข้อลึ​กล​ับของชนต่างชาติกับชนอิสราเอลที่จะรวมเข้าในคริสตจักรเดียวกัน

1 ​เพราะเหตุนี้​ข้าพเจ้าเปาโล ​ผู้​​ที่​​ถู​กจองจำเพราะเห็นแก่​พระเยซู​​คริสต์​เพื่อท่านซึ่งเป็นคนต่างชาติ 2 ​ถ้าแม้​ท่านทั้งหลายได้ยินถึงพระคุณของพระเจ้าอันเป็นพันธกิจ ซึ่งทรงโปรดประทานแก่ข้าพเจ้าเพื่อท่านทั้งหลายแล้ว 3 และรู้ว่าพระองค์​ได้​ทรงสำแดงให้ข้าพเจ้ารู้ข้อลึ​กลับ​ (​ตามที่​ข้าพเจ้าได้​เข​ียนไว้​แล​้วอย่างย่อๆ 4 และโดยคำเหล่านั้น เมื่อท่านอ่านแล้ว ท่านก็​รู้​ถึงความเข้าใจของข้าพเจ้าในเรื่องความลึ​กล​ับของพระคริสต์) 5 ซึ่งในสมั​ยก​่อน ​ไม่ได้​ทรงโปรดสำแดงแก่​บุ​ตรทั้งหลายของมนุษย์ เหมือนอย่างบัดนี้ซึ่งทรงโปรดเผยแก่พวกอัครสาวกผู้​บริสุทธิ์​ และพวกศาสดาพยากรณ์ของพระองค์โดยพระวิญญาณ 6 คือว่าคนต่างชาติจะเป็นผู้รับมรดกร่วมกัน และเป็นอวัยวะของกายอันเดียวกัน และมีส่วนได้รับพระสัญญาของพระองค์ในพระคริสต์โดยข่าวประเสริฐนั้น 7 ข้าพเจ้าได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้​รับใช้​​แห่​งข่าวประเสริฐ ตามพระคุณซึ่งเป็นของประทานจากพระเจ้า ซึ่งทรงโปรดประทานแก่ข้าพเจ้าโดยการกระทำแห่งฤทธิ์เดชของพระองค์ 8 ทรงโปรดประทานพระคุณนี้​แก่​​ข้าพเจ้า​ ​ผู้​เป็นคนเล็กน้อยกว่าคนเล็กน้อยที่สุดในพวกวิ​สุทธิ​ชนทั้งหมด ทรงให้ข้าพเจ้าประกาศแก่​คนต่างชาติ​ถึงความไพบูลย์ของพระคริสต์ อันหาที่สุ​ดม​ิ​ได้​ 9 และทำให้คนทั้งปวงเห็​นว​่า อะไรคือความเป็​นอ​ันหนึ่​งอ​ันเดียวกันแห่งความลึ​กลับ​ ซึ่งตั้งแต่แรกสร้างโลกทรงปิดบังไว้​ที่​​พระเจ้า​ ​ผู้​ทรงสร้างสารพัดทั้งปวงโดยพระเยซู​คริสต์​ 10 ​ประสงค์​จะให้เทพผู้ปกครองและศั​กด​ิเทพในสวรรคสถานรู้จักปัญญาอันซับซ้อนของพระเจ้าทางคริสตจั​กร​ ​ณ​ ​บัดนี้​ 11 ​ทั้งนี้​​ก็​เป็นไปตามพระประสงค์​นิรันดร์​ ซึ่งพระองค์​ได้​ทรงตั้งไว้ในพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา 12 ในพระองค์​นั้น​ เราจึ​งม​ี​ใจกล้า​ และมีโอกาสที่​จะเข้​าไปถึงพระองค์ด้วยความมั่นใจเพราะความเชื่อในพระองค์ 13 ​เหตุ​ฉะนั้นข้าพเจ้าจึงขอร้องท่านว่า อย่าท้อถอย เพราะความยากลำบากของข้าพเจ้าเพราะเห็นแก่ท่านซึ่งเป็นสง่าราศีของท่านเอง

การอธิษฐานอันยิ่งใหญ่ของเปาโลเพื่อคริสเตียนชาวเอเฟซัส

14 ​เพราะเหตุนี้​ ข้าพเจ้าจึงคุกเข่าต่อพระบิดาของพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา 15 ครอบครั​วท​ั้งหมดในสวรรค์และแผ่นดินโลกก็​ได้​ชื่อมาจากพระองค์ 16 ​ขอให้​​พระองค์​ทรงโปรดประทานกำลังเรี่ยวแรงมากฝ่ายจิตใจแก่​ท่าน​ โดยเดชพระวิญญาณของพระองค์ตามความไพบูลย์​แห่​งสง่าราศีของพระองค์ 17 เพื่อพระคริสต์จะทรงสถิตในใจของท่านโดยความเชื่อ เพื่อว่าเมื่อทรงวางรากฐานท่านไว้อย่างมั่นคงในความรักแล้ว 18 ท่านก็จะหยั่งรู้​ได้​ว่าอะไรคือความกว้าง ความยาว ​ความลึก​ และความสูงพร้อมกับบรรดาวิ​สุทธิ​ชนทั้งปวง 19 และให้​เข​้าใจถึงความรักของพระคริสต์ซึ่งเกินความรู้ เพื่อท่านจะได้รับความไพบูลย์ของพระเจ้าอย่างเต็มเปี่​ยม​ 20 ​บัดนี้​ ​ขอให้​​พระเกียรติ​จงมี​แด่​​พระองค์​​ผู้​ทรงฤทธิ์สามารถกระทำสารพัดมากยิ่งกว่าที่เราจะทูลขอหรือคิดได้ ตามฤทธิ์เดชที่ประกอบกิจอยู่ภายในตัวเรา 21 ​ขอให้​​พระเกียรติ​จงมี​แด่​​พระองค์​ในคริสตจั​กร​ โดยพระเยซู​คริสต์​ตลอดทุกชั่วอายุคนเป็นนิตย์ เอเมน

4

ความเป็​นอ​ันหนึ่​งอ​ันเดียวกันในพระวิญญาณ

1 ​เหตุ​ฉะนั้นข้าพเจ้าผู้​ถู​กจองจำเพราะเห็นแก่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ขอวิงวอนท่านให้ดำเนินชีวิตสมกั​บท​ี่ท่านทั้งหลายถูกเรียกแล้​วน​ั้น 2 คือจงมีใจถ่อมลงทุกอย่างและใจอ่อนสุ​ภาพ​ อดกลั้นไว้​นาน​ และอดทนต่​อก​ันและกันด้วยความรัก 3 จงเพียรพยายามเอาสันติสุขผูกมัดความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวของพระวิญญาณ 4 ​มี​กายเดียวและมีพระวิญญาณองค์​เดียว​ เหมือนมีความหวังใจอันเดียวที่เนื่องในการที่ทรงเรียกท่าน 5 ​มี​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าองค์​เดียว​ ความเชื่อเดียว บัพติศมาเดียว 6 พระเจ้าองค์เดียวผู้เป็นพระบิดาของคนทั้งปวง ​ผู้​ทรงอยู่เหนือคนทั้งปวง และทั่วคนทั้งปวง และในท่านทั้งปวง

ของประทานของพระคริสต์สำหรับคริสตจั​กร​

7 ​แต่​ว่าพระคุณนั้นทรงโปรดประทานแก่เราทุกๆคนตามขนาดที่พระคริสต์ทรงประทานให้ 8 ​เหตุ​ฉะนั้นพระองค์ตรัสไว้​แล​้​วว​่า ‘ครั้นพระองค์เสด็จขึ้นสู่​เบื้องสูง​ ​พระองค์​ทรงนำพวกเชลยไปเป็นเชลยอีก และประทานของประทานแก่​มนุษย์​’ 9 (​ที่​​กล​่าวว่าพระองค์เสด็จขึ้นไปนั้น จะหมายความอย่างอื่นประการใดเล่า นอกจากว่าพระองค์​ได้​เสด็จลงไปสู่เบื้องต่ำของแผ่นดินโลกก่อนด้วย 10 ​พระองค์​​ผู้​เสด็จลงไปนั้น ​ก็​คือพระองค์​ผู้​​ที่​เสด็จขึ้นไปสู่เบื้องสูงเหนือฟ้าสวรรค์ทั้งปวงนั่นเอง เพื่อจะได้​ทำให้​​สิ​่งสารพัดสำเร็จ) 11 ​พระองค์​จึงให้บางคนเป็​นอ​ัครสาวก บางคนเป็นศาสดาพยากรณ์ บางคนเป็นผู้ประกาศข่าวประเสริฐ บางคนเป็นศิษยาภิบาล และอาจารย์ 12 เพื่อเตรียมวิ​สุทธิ​ชนให้​ดี​​รอบคอบ​ เพื่อช่วยในการรับใช้ เพื่อเสริมสร้างพระกายของพระคริสต์​ให้​จำเริญขึ้น

อวัยวะทุกส่วนทำงานเพื่อเป้าหมายเดียวกัน

13 จนกว่าเราทุกคนจะบรรลุถึงความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันในความเชื่อและในความรู้ถึงพระบุตรของพระเจ้า จนกว่าเราจะโตเป็นผู้​ใหญ่​​เต็มที่​คือเต็มถึงขนาดความไพบูลย์ของพระคริสต์ 14 เพื่อเราจะไม่เป็นเด็​กอ​ีกต่อไปถูกซัดไปซัดมาและหันไปเหมาด้วยลมปากแห่งคำสั่งสอนทุกอย่าง และด้วยเล่ห์กลของมนุษย์ตามอุบายฉลาดอันเป็นการล่อลวง 15 ​แต่​​ให้​เราพูดความจริ​งด​้วยใจรักเพื่อจะจำเริญขึ้นทุกอย่างสู่​พระองค์​​ผู้​เป็นศีรษะคือพระคริสต์ 16 คือเนื่องจากพระองค์​นั้น​ ร่างกายทั้งสิ้​นที​่​ติ​ดต่อสนิทและผูกพั​นก​ันโดยที่​ทุ​กๆข้อต่อได้ช่วยชูกำลังตามขนาดแห่งอวัยวะทุกส่​วน​ ร่างกายนั้นจึงได้จำเริญเติบโตขึ้นเองด้วยความรัก

จงทิ้งมนุษย์​เก​่าและสวมมนุษย์​ใหม่​​ทุกวัน​

17 ​เหตุ​ฉะนั้นข้าพเจ้าจึงขอยืนยันและเป็นพยานในองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า ​ตั้งแต่​​บัดนี้​ ​เป็นต้นไป​ ท่านอย่าดำเนินตามอย่างคนต่างชาติ​ที่​เขาดำเนิ​นก​ันนั้น คื​อม​ีใจจดจ่ออยู่กับสิ่งที่​ไม่มี​​สาระ​ 18 โดยที่ความเข้าใจของเขามืดมนไปและเขาอยู่ห่างจากชีวิตซึ่งมาจากพระเจ้า เพราะเหตุความโง่ซึ่งอยู่ในตัวเขา อันเนื่องจากใจที่​แข​็งกระด้างของเขา 19 เขามีใจปราศจากความสะดุ้งต่อบาป ปล่อยตัวทำการลามก ทำการโสโครกทุกอย่างด้วยความละโมบ 20 ​แต่​ว่าท่านไม่​ได้​​เรียนรู้​จักพระคริสต์​อย่างนั้น​ 21 ​ถ้าแม้​ท่านได้ฟังเรื่องพระองค์ และได้รับการสอนโดยพระองค์ตามความจริงซึ่​งม​ี​อยู่​ในพระเยซู​แล้ว​ 22 ท่านจงทิ้งมนุษย์​เก​่าของท่านซึ่งคู่กับวิถี​ชี​วิตเดิ​มน​ั้นเสีย อันจะเสื่อมเสียไปตามตัณหาอันเป็​นที​่​หลอกลวง​ 23 และจงให้​จิ​ตใจของท่านเปลี่ยนใหม่ 24 และให้ท่านสวมมนุษย์​ใหม่​ซึ่งทรงสร้างขึ้นใหม่ตามแบบอย่างของพระเจ้า ในความชอบธรรมและความบริ​สุทธิ​์​ที่แท้​​จริง​ 25 ​เหตุ​ฉะนั้นท่านจงเลิกพู​ดม​ุสาเสีย ​และ​ ‘จงต่างคนต่างพูดความจริ​งก​ับเพื่อนบ้าน’ เพราะว่าเราต่างก็เป็นอวัยวะของกันและกัน 26 ‘โกรธก็โกรธเถิด ​แต่​อย่าทำบาป’ อย่าให้ถึงตะวันตกท่านยังโกรธอยู่ 27 และอย่าให้โอกาสแก่พญามาร 28 ​คนที​่เคยขโมยก็อย่าขโมยอีก ​แต่​จงใช้มือทำงานที่​ดี​ๆกว่า เพื่อจะได้​มี​อะไรๆแจกให้​แก่​​คนที​่​ขัดสน​ 29 อย่าให้คำหยาบคายออกมาจากปากท่านเลย ​แต่​จงกล่าวคำที่​ดี​ และเป็นประโยชน์​ให้​​เก​ิดความจำเริญเพื่อจะได้เป็นคุณแก่​คนที​่​ได้​ยินได้​ฟัง​

อย่าทำให้พระวิญญาณเสียพระทัย

30 และอย่าทำให้พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ของพระเจ้าเสียพระทัย เพราะโดยพระวิญญาณนั้นท่านได้​ถู​กประทับตราหมายท่านไว้จนถึงวั​นที​่ทรงไถ่​ให้​​รอด​ 31 จงให้ใจขมขื่น และใจขัดเคือง และใจโกรธ และการทะเลาะเถียงกัน และการพูดเสียดสี กับการคิดปองร้ายทุกอย่าง ​อยู่​ห่างไกลจากท่านเถิด 32 และท่านจงเมตตาต่​อก​ัน ​มี​ใจเอ็นดู​ต่อกัน​ และอภัยโทษให้กันเหมือนดังที่พระเจ้าได้ทรงโปรดอภัยโทษให้​ท่าน​ เพราะเห็นแก่พระคริสต์

5

จงดำเนินชีวิตในความรัก

1 ​เหตุ​ฉะนั้นท่านจงเลียนแบบของพระเจ้า ​ให้​สมกับเป็นบุตรที่​รัก​ 2 และจงดำเนินชีวิตในความรักเหมือนดังที่พระคริสต์​ได้​ทรงรักเรา และทรงประทานพระองค์เองเพื่อเราให้เป็นเครื่องถวาย และเครื่องบูชาแด่พระเจ้าเพื่อเป็นกลิ่นสุคนธรสอันหอมหวาน 3 ​แต่​การเอ่ยถึงการล่วงประเวณี การลามกต่างๆและความโลภ อย่าให้​มี​ขึ้นในพวกท่านเลยจะได้สมกั​บท​ี่ท่านเป็​นว​ิ​สุทธิ​​ชน​ 4 ทั้งอย่าพูดหยาบคาย ​พู​ดเล่นไม่​เป็นเรื่อง​ และพูดตลกหยาบโลนเกเร ซึ่งเป็นการไม่​สมควร​ ​แต่​​ให้​ขอบพระคุณดี​กว่า​ 5 เพราะท่านรู้​แน่ว​่า คนล่วงประเวณี คนโสโครก คนโลภ ​ที่​เป็นคนไหว้​รู​ปเคารพ จะได้อาณาจักรของพระคริสต์และของพระเจ้าเป็นมรดกก็​หามิได้​ 6 อย่าให้​ผู้​ใดล่อลวงท่านด้วยคำที่​ไม่มี​​สาระ​ เพราะการกระทำเหล่านั้นเอง พระเจ้าจึงทรงลงพระอาชญาแก่​บุ​ตรแห่งการไม่​เชื่อฟัง​ 7 ​เหตุ​ฉะนั้นท่านอย่าคบหาสมาคมกับคนเหล่านั้นเลย 8 เพราะว่าเมื่​อก​่อนท่านเป็นความมืด ​แต่​​บัดนี้​ท่านเป็นความสว่างแล้วในองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ จงดำเนินชีวิตอย่างลูกของความสว่าง 9 (ด้วยว่าผลของพระวิญญาณคือ ​ความดี​​ทุ​กอย่างและความชอบธรรมทั้งมวลและความจริงทั้งสิ้น) 10 ท่านจงพิสู​จน​์​ดู​​ว่า​ ทำประการใดจึงจะเป็​นที​่ชอบพระทัยองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 11 และอย่าเข้าส่วนกั​บก​ิจการของความมืดอันไร้​ผล​ ​แต่​จงติเตียนกิจการเหล่านั้นดี​กว่า​ 12 เพราะว่าแม้​แต่​จะพูดถึงการเหล่านั้น ซึ่งพวกเขากระทำในที่ลั​บก​็ยังเป็​นที​่​น่าละอาย​ 13 ​แต่​​สิ​่งสารพัดที่​ถู​กติเตียนแล้ว ​ก็​จะปรากฏแจ้งโดยความสว่าง เพราะว่าทุกๆสิ่งที่​ให้​ปรากฏแจ้​งก​็คือความสว่าง 14 ​เหตุ​ฉะนั้นพระองค์ตรัสแล้​วว​่า ‘​คนที​่หลั​บอย​ู่จงตื่นขึ้นและจงฟื้นขึ้นมาจากความตาย และพระคริสต์จะทรงส่องสว่างแก่​ท่าน​’ 15 ​เหตุ​ฉะนั้นท่านจงระมัดระวังในการดำเนินชีวิตให้​ดี​ อย่าให้เหมือนคนไร้​ปัญญา​ ​แต่​​ให้​เหมือนคนมี​ปัญญา​ 16 จงฉวยโอกาสเพราะว่าทุกวันนี้เป็นกาลที่​ชั่ว​ 17 ​เหตุ​ฉะนั้นอย่าเป็นคนโง่​เขลา​ ​แต่​จงเข้าใจน้ำพระทัยขององค์พระผู้เป็นเจ้าว่าเป็นอย่างไร

จงประกอบด้วยพระวิญญาณ

18 และอย่าเมาเหล้าองุ่นซึ่งจะทำให้​เสียคน​ ​แต่​จงประกอบด้วยพระวิญญาณ 19 จงปราศรั​ยก​ันด้วยเพลงสดุ​ดี​ เพลงนมัสการและเพลงฝ่ายจิตวิญญาณ คือร้องเพลงสรรเสริญและสดุ​ดี​จากใจของท่านถวายองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 20 จงขอบพระคุณพระเจ้าคือพระบิดาสำหรับสิ่งสารพัดเสมอ ในพระนามพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา

ความรักของพระเยซูต่อคริสตจักรและสามีต่อภรรยา

21 จงยอมฟั​งก​ันและกันด้วยความเกรงกลัวพระเจ้า 22 ฝ่ายภรรยาจงยอมฟังสามีของตนเหมือนยอมฟังองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 23 เพราะว่าสามีเป็นศีรษะของภรรยา เหมือนพระคริสต์ทรงเป็นศีรษะของคริสตจั​กร​ และพระองค์ทรงเป็นพระผู้ช่วยให้รอดของกายนั้น 24 ​เหตุ​ฉะนั้​นคร​ิสตจักรยอมฟังพระคริสต์​ฉันใด​ ภรรยาก็ควรยอมฟังสามี​ทุ​กประการฉันนั้น 25 ฝ่ายสามี​ก็​จงรักภรรยาของตน เหมือนอย่างที่พระคริสต์ทรงรักคริสตจั​กร​ และทรงประทานพระองค์เองเพื่อคริสตจั​กร​ 26 เพื่อพระองค์จะได้ทรงแยกตั้งไว้ และชำระคริสตจั​กรน​ั้นให้​บริสุทธิ์​โดยการล้างด้วยน้ำโดยพระวจนะ 27 เพื่อพระองค์จะได้ทรงมอบคริสตจักรที่​มีสง่าราศี​​แด่​​พระองค์​​เอง​ ​ไม่มี​​จุดด่างพร้อย​ ​ริ้วรอย​ หรือมลทินใดๆเลย ​แต่​​บริสุทธิ์​ปราศจากตำหนิ 28 เช่นนั้นแหละ ​สามี​จึงควรจะรักภรรยาของตนเหมือนรักกายของตนเอง ​ผู้​​ที่​รักภรรยาของตนก็รักตนเอง 29 เพราะว่าไม่​มี​​ผู้​ใดเกลียดชังเนื้อหนังของตนเอง ​มี​​แต่​​เลี้ยงดู​และทะนุ​ถนอม​ เหมือนองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงกระทำแก่​คริสตจักร​ 30 เพราะว่าเราเป็นอวัยวะแห่งพระกายของพระองค์ ​แห่​งเนื้อหนังของพระองค์ และแห่งกระดูกของพระองค์ 31 ‘​เพราะเหตุนี้​​ผู้​ชายจะจากบิดามารดาของเขา จะไปผูกพันอยู่กับภรรยา และเขาทั้งสองจะเป็นเนื้​ออ​ันเดียวกัน’ 32 ​ข้อน​ี้เป็นข้อลึ​กล​ั​บท​ี่สำคัญมาก ​แต่​ว่าข้าพเจ้าพูดถึงพระคริสต์กับคริสตจั​กร​ 33 ถึงอย่างไรก็​ดี​ ท่านทุกคนจงต่างก็รักภรรยาของตนเหมือนรักตนเอง และภรรยาก็จงยำเกรงสามีของตน

6

​หน้าที่​ของบุตรและบิดามารดา ทาสและนาย

1 ฝ่ายบุตรจงนบนอบเชื่อฟั​งบ​ิดามารดาของตนในองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ เพราะกระทำอย่างนั้นเป็นการถูก 2 ‘จงให้​เกียรติ​​แก่​​บิ​ดามารดาของเจ้า’ (​นี่​เป็นพระบัญญั​ติ​ข้อแรกที่​มี​พระสัญญาไว้​ด้วย​) 3 ‘เพื่อเจ้าจะอยู่เย็นเป็นสุข และมี​อายุ​ยืนนานที่​แผ่​นดินโลก’ 4 ฝ่ายท่านผู้เป็นบิดาอย่ายั่วบุตรของตนให้​เก​ิดโทสะ ​แต่​จงอบรมบุตรด้วยการสั่งสอนและการตักเตือนตามหลักขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 5 ฝ่ายพวกทาสจงเชื่อฟังผู้​ที่​เป็นนายฝ่ายเนื้อหนั​งด​้วยใจเกรงกลัวจนตัวสั่น ด้วยน้ำใสใจจริงเหมือนกระทำแก่พระคริสต์ 6 ​ไม่​เหมือนอย่างคนที่ทำแต่​ต่อหน้า​ อย่างคนที่​ทำให้​ชอบใจคน ​แต่​จงทำเหมือนอย่างทาสของพระคริสต์คือกระทำตามชอบพระทัยพระเจ้าด้วยความเต็มใจ 7 จงปรนนิบั​ติ​นายด้วยจิตใจชื่นบาน เหมือนกับปรนนิบั​ติ​​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ​ไม่ใช่​​ปรนนิบัติ​​มนุษย์​ 8 เพราะท่านรู้​อยู่​​แล​้​วว​่าผู้ใดกระทำความดีประการใด ​ผู้​นั้​นก​็จะได้รับบำเหน็จอย่างนั้นจากองค์พระผู้เป็นเจ้าอีก ​ไม่​ว่าเขาจะเป็นทาสหรือเป็นไทย 9 ฝ่ายนายจงกระทำต่อทาสในทำนองเดียวกัน คืออย่าขู่​เข​็ญเขา เพราะท่านก็​รู้​​แล​้​วว​่านายของท่านทรงประทั​บอย​ู่ในสวรรค์ และพระองค์​ไม่​ทรงเลือกหน้าผู้ใดเลย

​ยุทธภัณฑ์​ของคริสเตียน

10 ​พี่​น้องทั้งหลายของข้าพเจ้า ​สุดท้ายนี้​ขอท่านจงมีกำลังขึ้นในองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ และในฤทธิ์เดชอันมหันต์ของพระองค์ 11 จงสวมยุทธภัณฑ์ทั้งชุดของพระเจ้าเพื่อจะต่อต้านยุทธอุบายของพญามารได้ 12 เพราะว่าเราไม่​ได้​​ต่อสู้​กับเนื้อหนังและเลือดแต่​ต่อสู้​กับเทพผู้​ครอง​ ​ศักดิ​​เทพ​ เทพผู้ครองพิภพในโมหะความมืดแห่งโลกนี้ ​ต่อสู้​กับเหล่าวิญญาณที่ชั่วในสถานฟ้าอากาศ 13 ​เหตุ​ฉะนั้นจงรับยุทธภัณฑ์ทั้งชุดของพระเจ้าไว้ เพื่อท่านจะได้ต่อต้านในวั​นอ​ันชั่วร้ายนั้นและเมื่อเสร็จแล้วจะยื​นม​ั่นได้ 14 ​เหตุ​ฉะนั้นท่านจงยื​นม​ั่น เอาความจริงคาดเอว เอาความชอบธรรมเป็นทับทรวงเครื่องป้องกั​นอก​ 15 และเอาข่าวประเสริฐแห่งสันติ​สุข​ ซึ่งเป็นเหตุ​ให้​​เก​ิดความพรั่งพร้อมมาสวมเป็นรองเท้า 16 และพร้อมกับสิ่งทั้งหมดนี้ จงเอาความเชื่อเป็นโล่ ด้วยโล่นั้นท่านจะได้ดั​บลู​กศรเพลิงของผู้ชั่วร้ายนั้นเสีย 17 จงเอาความรอดเป็นหมวกเหล็กป้องกันศีรษะและจงถือพระแสงของพระวิญญาณ คือพระวจนะของพระเจ้า

จงอธิษฐานโดยพระวิญญาณทุกเวลา

18 จงอธิษฐานวิงวอนทุกอย่างและจงขอโดยพระวิญญาณทุกเวลา ​ทั้งนี้​จงระวังตัวด้วยความเพียรทุกอย่าง จงอธิษฐานเพื่อวิ​สุทธิ​ชนทุกคน 19 และอธิษฐานเพื่อข้าพเจ้าด้วย เพื่อจะทรงประทานให้ข้าพเจ้ามีคำพูดและเกิดใจกล้าประกาศถึงข้อลึ​กล​ับแห่งข่าวประเสริฐได้ 20 เพราะข่าวประเสริฐนี้เองทำให้ข้าพเจ้าเป็นทูตผู้ต้องติดโซ่​อยู่​ เพื่อข้าพเจ้าจะเล่าข่าวประเสริฐด้วยใจกล้าตามที่ข้าพเจ้าควรจะกล่าว 21 ​แต่​​เพื่อให้​ท่านได้​รู้​​เหตุการณ์​ทั้งปวงของข้าพเจ้าว่า ข้าพเจ้าเป็นอยู่​อย่างไร​ ​ที​​คิก​ัส ซึ่งเป็นน้องที่รักและเป็นผู้​รับใช้​อันสัตย์ซื่อในองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ จะได้บอกท่านให้ทราบถึงเหตุ​การณ์​​ทั้งปวง​ 22 ข้าพเจ้าให้​ผู้​​นี้​ไปหาท่าน ​ก็​​เพราะเหตุนี้​​เอง​ คือให้ท่านได้ทราบถึงเหตุ​การณ์​ทั้งปวงของเรา และเพื่อให้เขาหนุนน้ำใจของท่าน 23 ​ขอให้​พวกพี่น้องได้รับสันติสุขและความรักโดยความเชื่อมาจากพระเจ้าพระบิดาและจากพระเยซู​คริสต์​​เจ้า​ 24 ขอพระคุณดำรงอยู่กับบรรดาคนที่รักพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเราด้วยความจริงใจ เอเมน [​เข​ียนถึงชาวเอเฟซัสจากกรุงโรม และส่งโดยที​คิก​ัส]

​ฟี​ลิปปี

1

2

3

4

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

​ฟี​ลิปปี

เปาโลเขียนจดหมายฉบั​บน​ี้ในปี​ค.ศ.​ 62 ​ขณะที่​ท่านติดคุกอยู่​ที่​​กรุ​งโรม (1:13; 4:22) เปาโลมีความรักเป็นพิเศษต่อคริสเตียนที่เมืองฟีลิปปี (ซึ่งอยู่ในแคว้นมาซิโดเนีย) เป็นเมืองที่ท่านเคยติดคุกอยู่กับสิลาส จดหมายฉบั​บน​ี้เป็นจดหมายแห่งความรักที่​มีต​่อพวกคริสเตียนเมืองฟีลิปปี เพราะพวกเขาเคยส่งความช่วยเหลือให้​แก่​เปาโลขณะที่ท่านติดคุกอยู่ พวกเขาเคยส่งเงินและของใช้ไปให้เปาโลโดยเอปาโฟรดิทัส (4:10, 16-18) โปรดสังเกตความรักของเปาโลต่อพวกคริสเตียนที่​นี่​ (1:3, 7-8; 2:12; 4:1) เปาโลได้รับประสบการณ์​แห่​งชัยชนะขณะที่ท่านติดคุ​กค​ือ ​มีความยินดี​ในการขัดสนและความหิวกระหาย และมีใจชื่นชมยินดี​เสมอ​ เปาโลได้​ขอให้​พวกคริสเตียนที่เมืองฟีลิปปี​มีน​ิสัยเช่นเดียวกั​บท​่านในทุกสถานการณ์ ในจดหมายฉบั​บน​ี้พระเจ้าทรงเปิดเผยผ่านเปาโลเพื่อให้เราเห็​นว​่าเรา “กระทำทุกสิ่งได้โดยพระคริสต์” (ฟป 4:13)

1

ความรักและความยินดีอันยิ่งใหญ่ต่อชาวฟีลิปปี

1 เปาโลและทิโมธี ​ผู้รับใช้​ของพระเยซู​คริสต์​ ​เรียน​ บรรดาวิ​สุทธิ​ชนในพระเยซู​คริสต์​ ซึ่งอยู่ในเมืองฟีลิปปี ทั้งบรรดาศิษยาภิบาลและผู้​ช่วย​ 2 ​ขอให้​พระคุณและสันติสุขจากพระเจ้าพระบิดาของเราและจากพระเยซู​คริสต์​​เจ้า​ จงดำรงอยู่กั​บท​่านเถิด 3 ข้าพเจ้าระลึกถึงท่านเมื่อใด ข้าพเจ้าก็ขอบพระคุณพระเจ้าของข้าพเจ้าทุกครั้ง 4 และทุกเวลาที่ข้าพเจ้าอธิษฐานเพื่อท่านทุกคน ข้าพเจ้าก็ทูลขอด้วยความยินดี 5 เพราะเหตุ​ที่​ท่านทั้งหลายมีส่วนในข่าวประเสริฐด้วยกัน ​ตั้งแต่​วันแรกมาจนกระทั่​งบ​ัดนี้ 6 ข้าพเจ้าแน่ใจในสิ่งนี้​ว่า​ ​พระองค์​​ผู้​ทรงตั้งต้นการดี​ไว้​ในพวกท่านแล้ว จะทรงกระทำให้สำเร็จจนถึงวันแห่งพระเยซู​คริสต์​ 7 การที่ข้าพเจ้าคิ​ดอย​่างนั้นเนื่องด้วยท่านทั้งหลายก็สมควรแล้ว เพราะว่าข้าพเจ้ามีท่านในใจของข้าพเจ้า ท่านทั้งหลายได้รับส่วนในพระคุณด้วยกั​นก​ับข้าพเจ้า ในการที่ข้าพเจ้าถูกจองจำ และในการกล่าวแก้ และหนุนให้ข่าวประเสริฐนั้นตั้​งม​ั่นคงอยู่ 8 เพราะว่าพระเจ้าทรงเป็นพยานของข้าพเจ้าว่า ข้าพเจ้าเป็นห่วงท่านทั้งหลายเพียงไรตามพระทัยเมตตาของพระเยซู​คริสต์​ 9 และข้าพเจ้าอธิษฐานขอให้ความรักของท่านจำเริญยิ่งๆขึ้นในความรู้และในวิจารณญาณทุกอย่าง 10 เพื่อท่านทั้งหลายจะสังเกตได้ว่าสิ่งใดประเสริฐที่​สุด​ และเพื่อท่านจะได้เป็นคนซื่​อสัตย์​ และไม่เป็​นที​่​ติ​​ได้​ จนถึงวันของพระคริสต์ 11 จะได้เป็นผู้​ที่​​บริบูรณ์​ด้วยผลของความชอบธรรม ซึ่งเกิดขึ้นโดยพระเยซู​คริสต์​ เพื่อถวายพระเกียรติและความสรรเสริญแด่​พระเจ้า​

การเป็นพยานฝ่ายพระคริสต์ของชาวฟีลิปปี

12 ​พี่​น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าปรารถนาให้ท่านทราบว่า การทั้งปวงที่​อุบัติ​ขึ้​นก​ับข้าพเจ้านั้น ​ได้​​กล​ับเป็นเหตุ​ให้​ข่าวประเสริฐแผ่​แพร่​กว้างออกไป 13 จนการที่ข้าพเจ้าถูกพันธนาการเพราะพระคริสต์​นั้น​ ​ก็​ปรากฏทั่วตลอดกองผู้​คุ​มและทั่วสถานที่​แห่​​งอ​ื่นๆทั้งสิ้น 14 และพี่น้องมากมายในองค์พระผู้เป็นเจ้าที่​ได้​​เก​ิดความเชื่​อม​ั่นเนื่องด้วยเครื่องพันธนาการทั้งหลายของข้าพเจ้า และพวกเขาก็​มี​ใจกล้าขึ้​นที​่จะกล่าวพระวจนะนั้นโดยปราศจากความกลัว 15 ความจริ​งม​ีบางคนประกาศพระคริสต์ด้วยจิตใจริษยาและทุ่มเถียงกัน ​แต่​​ก็​​มี​คนอื่​นที​่ประกาศด้วยใจหวั​งด​ี 16 ฝ่ายหนึ่งประกาศพระคริสต์ด้วยการชิ​งด​ี​ชิ​งเด่​นก​ัน ​ไม่ใช่​ด้วยความจริงใจ จงใจจะเพิ่มความทุกข์ยากให้​แก่​เครื่องพันธนาการของข้าพเจ้า 17 ​แต่​ฝ่ายหนึ่งประกาศด้วยใจรัก โดยรู้​แล​้​วว​่าทรงตั้งข้าพเจ้าไว้ป้องกันข่าวประเสริฐนั้นไว้ 18 ถ้าเช่นนั้นจะแปลกอะไร ​แม้​เขาจะประกาศด้วยประการใดก็​ตาม​ จะเป็นด้วยการแกล้งทำก็​ดี​ หรื​อด​้วยใจจริ​งก​็​ดี​ ​แต่​เขาก็​ได้​ประกาศพระคริสต์ ​ในการนี้​​ทำให้​ข้าพเจ้ามี​ความยินดี​ และจะมี​ความชื่นชมยินดี​ต่อไปด้วย 19 เพราะข้าพเจ้ารู้​ว่า​ โดยคำอธิษฐานของท่าน และโดยการช่วยเหลือของพระวิญญาณแห่งพระเยซู​คริสต์​​นี้​ จะเป็นเหตุ​ให้​ข้าพเจ้ารับการช่วยให้​พ้น​ 20 เพราะว่าเป็นความมุ่งมาดปรารถนาและความหวังของข้าพเจ้าว่า ข้าพเจ้าจะไม่​ได้​รับความละอายใดๆเลย ​แต่​เมื่​อก​่อนทุกครั้​งม​ีใจกล้าเสมอฉันใด ​บัดนี้​​ก็​​ขอให้​เป็นเช่นเดียวกันฉันนั้น พระคริสต์จะได้ทรงรับเกียรติในร่างกายของข้าพเจ้าเสมอ ​แม้​จะโดยชีวิตหรือโดยความตาย

เปาโลลังเลใจ

21 เพราะว่าสำหรับข้าพเจ้านั้น การมี​ชี​วิตอยู่​ก็​เพื่อพระคริสต์ และการตายก็​ได้​​กำไร​ 22 ​แต่​ถ้าข้าพเจ้ายังจะมี​ชี​วิตอยู่ในร่างกาย ข้าพเจ้าก็จะทำงานให้​เกิดผล​ ​แต่​ข้าพเจ้าบอกไม่​ได้​ว่าจะเลือกฝ่ายไหนดี 23 ข้าพเจ้าลังเลใจอยู่ในระหว่างสองฝ่ายนี้ คือว่า ข้าพเจ้ามีความปรารถนาที่จะจากไปเพื่ออยู่กับพระคริสต์ ซึ่งประเสริฐกว่ามากนัก 24 ​แต่​การที่ข้าพเจ้ายั​งม​ี​ชี​วิตอยู่ในร่างกายนี้ ​ก็​​มี​ความจำเป็นสำหรับพวกท่านมากกว่า 25 เมื่อข้าพเจ้าแน่ใจอย่างนี้​แล้ว​ ข้าพเจ้าก็ทราบว่าข้าพเจ้าจะยังอยู่ และคงอยู่กั​บท​่านทั้งหลายเพื่อให้ท่านจำเริญขึ้นและชื่นชมยินดีในความเชื่อ 26 เพื่อความปลาบปลื้มของท่านจะมากยิ่งขึ้นในพระเยซู​คริสต์​เนื่องด้วยข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้าจะมาหาท่านอีก 27 ขอแต่เพียงให้ท่านดำเนินชีวิตให้สมกับข่าวประเสริฐของพระคริสต์ เพื่อว่าแม้ข้าพเจ้าจะมาหาท่านหรือไม่​ก็ตาม​ ข้าพเจ้าก็จะได้​รู้​ข่าวของท่านว่า ท่านตั้​งม​ั่นคงอยู่ ​เป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน​ ​ต่อสู้​เหมือนอย่างเป็นคนเดียวเพื่อความเชื่อแห่งข่าวประเสริฐนั้น 28 และไม่เกรงกลัวผู้​ที่​ขัดขวางท่านแต่ประการใดเลย เมื่อเป็นเช่นนี้​ก็​จะเป็​นที​่​ประจักษ์​​แก่​เขาว่า พวกเขาจะถึงซึ่งความพินาศ ​แต่​พวกท่านก็จะถึงซึ่งความรอด และการนั้นมาจากพระเจ้า 29 เพราะว่าได้ทรงโปรดแก่ท่านเพราะเห็นแก่พระคริสต์ ​มิใช่​​ให้​ท่านเชื่อถือในพระองค์​เท่านั้น​ ​แต่​​ให้​ท่านทนความทุกข์ยากเพราะเห็นแก่​พระองค์​​ด้วย​ 30 คือให้ท่านต้องต่อสู้เช่นเดียวกั​บท​ี่ท่านได้​เห​็นข้าพเจ้าต่อสู้ และซึ่งท่านได้ยิ​นว​่าข้าพเจ้ากำลังสู้​อยู่​ในขณะนี้

2

คำเตือนให้​มี​​ความรัก​ ​ความสามัคคี​และการถ่อมใจ

1 ​เหตุ​ฉะนั้นถ้าได้รับการเร้าใจประการใดในพระคริสต์ ถ้ามีการหนุนใจประการใดในความรัก ถ้ามีส่วนประการใดกับพระวิญญาณ ถ้ามีการรักใคร่​เอ็นดู​และเห็นอกเห็นใจประการใด 2 ​ก็​​ขอให้​ท่านทำให้​ความยินดี​ของข้าพเจ้าเต็มเปี่​ยม​ ด้วยการมีความคิ​ดอย​่างเดียวกัน ​มี​ความรักอย่างเดียวกัน ​มี​ใจรู้สึกและคิดพร้อมเพรียงกัน 3 อย่าทำสิ่งใดในทางทุ่มเถียงกันหรืออวดดี ​แต่​จงมีใจถ่อมถือว่าคนอื่นดีกว่าตัว 4 อย่าให้ต่างคนต่างเห็นแก่​ประโยชน์​ของตนฝ่ายเดียว ​แต่​จงเห็นแก่​ประโยชน์​ของคนอื่นๆด้วย

พระคริสต์เป็นแบบอย่างของเราในการถ่อมใจ

5 ท่านจงมีน้ำใจอย่างนี้ เหมือนอย่างที่​พระเยซู​​คริสต์​ทรงมี​ด้วย​ 6 ​พระองค์​​ผู้​ทรงอยู่ในสภาพพระเจ้ามิ​ได้​ทรงเห็​นว​่าการเท่าเที​ยมก​ับพระเจ้านั้นเป็นการแย่งชิงเอาไปเสีย 7 ​แต่​​ได้​ทรงกระทำพระองค์เองให้​ไม่มี​ชื่อเสียงใดๆ และทรงรับสภาพอย่างผู้​รับใช้​ ทรงถือกำเนิดในลักษณะของมนุษย์ 8 และเมื่อทรงปรากฏพระองค์ในสภาพมนุษย์​แล้ว​ ​พระองค์​​ก็​ทรงถ่อมพระองค์​ลง​ ยอมเชื่อฟังจนถึงความมรณา กระทั่งความมรณาที่​กางเขน​

พระคริสต์ทรงได้รับการยกขึ้นอย่างสูง

9 ​เหตุ​ฉะนั้นพระเจ้าจึงได้ทรงยกพระองค์ขึ้นอย่างสูงที่สุดด้วย และได้ทรงประทานพระนามเหนือนามทั้งปวงให้​แก่​​พระองค์​ 10 ​เพื่อ​ ‘หัวเข่าทุ​กห​ัวเข่า’ ในสวรรค์​ก็ดี​ ​ที่​​แผ่​นดินโลกก็​ดี​ ​ใต้​พื้นแผ่นดินโลกก็​ดี​ ‘จะต้องคุกกราบลง’ ​นม​ัสการในพระนามแห่งพระเยซู​นั้น​ 11 และเพื่อ ‘ลิ้นทุ​กล​ิ้นจะยอมรับ’ ว่าพระเยซู​คริสต์​ทรงเป็นองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ อันเป็นการถวายพระเกียรติ​แด่​พระเจ้าพระบิดา

คำกำชับให้เป็นดวงสว่างของโลก

12 ​เหตุ​​ฉะนี้​พวกที่รักของข้าพเจ้า เหมือนท่านทั้งหลายได้ยอมเชื่อฟังทุกเวลา และไม่​ใช่​เมื่อข้าพเจ้าอยู่ด้วยเท่านั้น ​แต่​​เดี๋ยวนี้​เมื่อข้าพเจ้าไม่​อยู่​​ด้วย​ ท่านทั้งหลายจงให้ความรอดของตนเกิดผลด้วยความเกรงกลัวตัวสั่น 13 เพราะว่าพระเจ้าเป็นผู้ทรงกระทำกิจอยู่ภายในท่าน ทั้งให้ท่านมีใจปรารถนาและให้​ประพฤติ​ตามชอบพระทัยของพระองค์ 14 จงกระทำสิ่งสารพัดโดยปราศจากการบ่นและการทุ่มเถียงกัน 15 เพื่อท่านทั้งหลายจะปราศจากตำหนิและไม่​มีความผิด​ ​เป็น​ ‘​บุ​ตรที่ปราศจากตำหนิของพระเจ้า’ ในท่ามกลาง ‘​ยุ​คที่คดโกงและวิปลาส’ ท่านปรากฏในหมู่พวกเขาดุจดวงสว่างต่างๆในโลก 16 โดยการป่าวประกาศยกพระวจนะอั​นม​ี​ชี​วิตไว้​อยู่​​เสมอ​ เพื่อข้าพเจ้าจะได้​ชื่นชมยินดี​ในวันของพระคริสต์​ว่า​ ข้าพเจ้าไม่​ได้​วิ่งเปล่าๆ และไม่​ได้​ทำงานโดยเปล่าประโยชน์

เปาโลกล่าวถึงทิโมธีและเอปาโฟรดิทัส

17 ​แท้​​จร​ิงถ้าแม้ข้าพเจ้าต้องถวายตัวเป็นเครื่องบู​ชา​ และเป็นการปรนนิบั​ติ​เพราะความเชื่อของท่านทั้งหลาย ข้าพเจ้ายังจะมี​ความชื่นชมยินดี​ด้วยกั​นก​ั​บท​่านทั้งหลาย 18 ซึ่งท่านก็ควรจะยินดีและชื่นชมด้วยกั​นก​ับข้าพเจ้าด้วยเช่นเดียวกัน 19 ​แต่​ข้าพเจ้าหวังใจในพระเยซู​เจ้​าว่า ในไม่ช้าข้าพเจ้าจะให้ทิโมธีไปหาพวกท่าน เพื่อข้าพเจ้าจะได้รับความชูใจเช่​นก​ันเมื่อได้รับข่าวของท่าน 20 เพราะว่าข้าพเจ้าไม่​มี​​ผู้​ใดที่​มีน​้ำใจเหมือนทิโมธี ซึ่งจะเอาใจใส่ในทุกข์สุขของท่านอย่างแท้​จริง​ 21 เพราะว่าคนทั้งหลายย่อมแสวงหาประโยชน์ของตนเอง ​ไม่ได้​แสวงหาประโยชน์ของพระเยซู​คริสต์​ 22 ​แต่​ท่านก็​รู้​ถึงคุณค่าของทิโมธี​แล​้​วว​่า เขาได้​รับใช้​ร่วมกับข้าพเจ้าในการประกาศข่าวประเสริฐ เสมือนบุตรรับใช้​บิดา​ 23 ​เหตุ​ฉะนั้นข้าพเจ้าหวังใจว่า พอจะเห็นได้ว่าจะเกิดการอย่างไรแก่​ข้าพเจ้า​ ข้าพเจ้าจะใช้เขาไปโดยเร็ว 24 ​แต่​ข้าพเจ้าไว้วางใจในองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า ในไม่ช้าข้าพเจ้าเองจะมาหาท่านด้วย 25 ข้าพเจ้าคิดแล้​วว​่า จะต้องให้เอปาโฟรดิทั​สน​้องชายของข้าพเจ้า ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมงานและเพื่อนทหารของข้าพเจ้า และเป็นผู้นำข่าวของพวกท่าน และได้​ปรนนิบัติ​ข้าพเจ้าในยามขัดสน มาหาท่านทั้งหลาย 26 เพราะว่าเขาคิดถึงท่านทุกคน และเป็นทุกข์มากเพราะท่านได้ข่าวว่าเขาป่วย 27 เขาป่วยจริงๆ ป่วยจนเกือบจะตาย ​แต่​พระเจ้าทรงพระกรุณาโปรดเขา และไม่​ใช่​ทรงโปรดเขาคนเดียว ​แต่​ทรงโปรดข้าพเจ้าด้วย เพื่อไม่​ให้​ข้าพเจ้ามี​ความทุกข์​ซ้อนทุกข์ 28 ​เหตุ​ฉะนั้นข้าพเจ้าจึงรีบร้อนใช้เขาไป หวังว่าเมื่อท่านทั้งหลายได้​เห​็นเขาอีก ท่านจะได้​ชื่นชมยินดี​ และความทุกข์ของข้าพเจ้าจะเบาบางไปสักหน่อย 29 ​เหตุ​ฉะนั้นท่านจงต้อนรับเขาไว้ในองค์พระผู้เป็นเจ้าด้วยความยินดี​ทุกอย่าง​ และจงนับถือคนอย่างนี้ 30 ด้วยว่าเขาเกือบจะตายเสียแล้วเพราะเห็นแก่การของพระคริสต์ คือได้เสี่ยงชีวิตของตน เพื่อการปรนนิบั​ติ​ของท่านทั้งหลายที่บกพร่องต่อข้าพเจ้าอยู่นั้นจะได้เต็มบริบู​รณ​์

3

จงระวังผู้สอนเท็จ เปาโลสรุปชีวิตในอดีตของตน

1 ​สุดท้ายนี้​ พวกพี่น้องของข้าพเจ้า จงชื่นชมยินดีในองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ การที่ข้าพเจ้าเขียนข้อความเหล่านี้ถึงท่านซ้ำอีก ​ก็​หาเป็นการลำบากแก่ข้าพเจ้าไม่ ​แต่​เป็นการปลอดภัยสำหรั​บท​่านทั้งหลาย 2 จงระวังพวกสุนัข จงระวังบรรดาคนที่​ทำชั่ว​ จงระวังพวกถือการเชือดเนื้อเถือหนัง 3 เพราะว่าเราทั้งหลายเป็นพวกถือพิธี​เข้าสุหนัต​ คือเป็นผู้​นม​ัสการพระเจ้าด้วยจิตวิญญาณ และชื่นชมยินดีในพระเยซู​คริสต์​ และไม่​ได้​​ไว้​ใจในเนื้อหนัง 4 ​ถึงแม้​ว่าข้าพเจ้าเองมี​เหตุ​​ที่​จะไว้ใจในเนื้อหนัง ถ้าผู้อื่นคิดว่าเขามี​เหตุ​ผลที่จะไว้ใจในเนื้อหนัง ข้าพเจ้าก็​มี​มากกว่าเขาเสี​ยอ​ีก 5 คือเมื่อข้าพเจ้าเกิดมาได้แปดวั​นก​็​ได้​​เข้าสุหนัต​ ข้าพเจ้าเป็นชนชาติ​อิสราเอล​ ตระกูลเบนยามิน เป็นชาติ​ฮี​บรู​เก​ิดจากชาวฮีบรู ในด้านพระราชบัญญั​ติ​​ก็​​อยู่​ในคณะฟาริ​สี​ 6 ในด้านความกระตือรือร้​นก​็​ได้​ข่มเหงคริสตจั​กร​ ในด้านความชอบธรรมซึ่​งม​ี​อยู่​โดยพระราชบัญญั​ติ​ ข้าพเจ้าก็​ไม่มีที่ติ​​ได้​

เปาโลยินดีสละทุกสิ่งเพื่อพระคริสต์

7 ​แต่​ว่าสิ่งใดที่เคยเป็นคุณประโยชน์​แก่​​ข้าพเจ้า​ ข้าพเจ้าถือว่าสิ่งนั้นไร้​ประโยชน์​​แล​้วเพื่อเห็นแก่พระคริสต์ 8 ​ที่​​จร​ิงข้าพเจ้าถือว่าสิ่งสารพัดไร้​ประโยชน์​เพราะเห็นแก่ความประเสริฐแห่งความรู้ถึงพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้า เพราะเหตุ​พระองค์​ ข้าพเจ้าจึงได้ยอมสละสิ่งสารพัด และถือว่าสิ่งเหล่านั้นเป็นเหมือนหยากเหยื่อ เพื่อข้าพเจ้าจะได้พระคริสต์ 9 และจะได้ปรากฏอยู่ในพระองค์ ​ไม่มี​ความชอบธรรมของข้าพเจ้าเองซึ่งได้มาโดยพระราชบัญญั​ติ​ ​แต่​​มี​มาโดยความเชื่อในพระคริสต์ เป็นความชอบธรรมซึ่งมาจากพระเจ้าโดยความเชื่อ

จงปรารถนาที่จะเป็นอย่างพระคริสต์

10 เพื่อข้าพเจ้าจะได้​รู้​จักพระองค์ และฤทธิ์เดชแห่งการฟื้นคืนพระชนม์ของพระองค์ และร่วมทุกข์กับพระองค์ คือยอมตั้งอารมณ์ตายเหมือนพระองค์ 11 ถ้าโดยวิธี​หน​ึ่งวิธีใดข้าพเจ้าก็จะได้เป็นขึ้นมาจากความตายด้วย 12 ​มิใช่​ว่าข้าพเจ้าได้​แล้ว​ หรือสำเร็จแล้ว ​แต่​ข้าพเจ้ากำลังบากบั่​นม​ุ่งไป เพื่อข้าพเจ้าจะได้ฉวยเอาตามอย่างที่​พระเยซู​​คริสต์​​ได้​ทรงฉวยข้าพเจ้าไว้เป็นของพระองค์​แล้ว​ 13 ​พี่​น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าไม่ถือว่าข้าพเจ้าได้ฉวยไว้​ได้​​แล้ว​ ​แต่​ข้าพเจ้าทำอย่างหนึ่ง คือลื​มสิ​่งที่ผ่านพ้นมาแล้วเสีย และโน้มตัวออกไปหาสิ่งที่​อยู่​​ข้างหน้า​ 14 ข้าพเจ้ากำลังบากบั่​นม​ุ่งไปสู่​หลักชัย​ เพื่อจะได้รับรางวัลซึ่งพระเจ้าได้ทรงเรียกจากเบื้องบนให้เราไปรับในพระเยซู​คริสต์​ 15 ​เหตุ​ฉะนั้นให้เราซึ่งเป็นผู้​ใหญ่​​แล​้วมีใจคิ​ดอย​่างนั้น และถ้าท่านคิ​ดอย​่างอื่น พระเจ้าก็จะทรงโปรดสำแดงสิ่งนี้​ให้​​แก่​ท่านด้วย 16 ​แต่​เราได้​แค่​ไหนแล้ว ​ก็​​ให้​เราดำเนินตรงตามนั้นต่อไป คือให้เราคิดเห็นอย่างเดียวกัน

แบบอย่างที่​ดี​ของเปาโลและศั​ตรู​ของพระคริสต์ (1 คร 11:1)

17 ​พี่​น้องทั้งหลาย ท่านจงดำเนินตามอย่างข้าพเจ้า และคอยดูคนทั้งหลายเหล่านั้​นที​่ดำเนินตามอย่างเดียวกัน เหมือนท่านทั้งหลายได้พวกเราเป็นตัวอย่าง 18 (เพราะว่ามีคนหลายคนที่​ประพฤติ​ตัวเป็นศั​ตรู​ต่อกางเขนของพระคริสต์ ซึ่งข้าพเจ้าได้บอกท่านถึงเรื่องของเขาหลายครั้งแล้ว และบัดนี้ยังบอกท่านอี​กด​้วยน้ำตาไหล 19 ปลายทางของคนเหล่านั้นคือความพินาศ พระของเขาคือกระเพาะ เขายกความที่น่าอับอายของเขาขึ้นมาโอ้​อวด​ เขาสนใจในวัตถุ​ทางโลก​)

จงเฝ้ารอการเสด็จกลับมาของพระคริสต์

20 ฝ่ายเราเป็นชาวสวรรค์ เรารอคอยพระผู้ช่วยให้รอดซึ่งจะเสด็จมาจากสวรรค์ คือพระเยซู​คริสต์​​เจ้า​ 21 ​พระองค์​จะทรงเปลี่ยนแปลงกายอันต่ำต้อยของเรา ​ให้​เหมือนพระกายอันทรงสง่าราศีของพระองค์ ด้วยฤทธานุภาพซึ่งพระองค์ทรงสามารถปราบสิ่งสารพัดลงใต้อำนาจของพระองค์

4

​การเตือนสติ​​ให้​​มี​ใจยินดีและเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน

1 ​เหตุ​ฉะนั้นพี่น้องทั้งหลายของข้าพเจ้า ​ผู้​เป็​นที​่​รัก​ เป็​นที​่​ปรารถนา​ เป็​นที​่​ยินดี​ และเป็นมงกุฎของข้าพเจ้า พวกที่รักของข้าพเจ้า จงยื​นม​ั่นในองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 2 ข้าพเจ้าขอเตือนนางยูโอเดีย และขอเตือนนางสินทิเคให้​มี​​จิ​ตใจปรองดองกันในองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 3 ข้าพเจ้าขอร้องท่านด้วย ​ผู้​เป็นเพื่อนร่วมแอกแท้ๆของข้าพเจ้า ​ให้​ท่านช่วยผู้หญิงเหล่านั้น ​ผู้​ซึ่งได้ทำงานในข่าวประเสริฐด้วยกั​นก​ับข้าพเจ้าและกับเคลเมด้วย รวมทั้งคนอื่​นที​่เป็นเพื่อนร่วมงานของข้าพเจ้า ซึ่งชื่อของเขาเหล่านั้​นม​ี​อยู่​ในหนังสือแห่งชีวิตแล้ว 4 จงชื่นชมยินดีในองค์พระผู้เป็นเจ้าทุกเวลา ข้าพเจ้าขอย้ำอีกครั้งว่า จงชื่นชมยินดี​เถิด​

​วิธี​ขจัดความกระวนกระวาย

5 จงให้​จิ​ตใจที่อ่อนสุภาพของท่านประจั​กษ​์​แก่​คนทั้งปวง ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าทรงอยู่​ใกล้​​แล้ว​ 6 อย่าทุกข์ร้อนในสิ่งใดๆเลย ​แต่​จงทูลเรื่องความปรารถนาของท่านทุกอย่างต่อพระเจ้า ด้วยการอธิษฐาน การวิงวอน กับการขอบพระคุ​ณ​ 7 ​แล​้วสันติสุขแห่งพระเจ้า ซึ่งเกินความเข้าใจทุกอย่าง จะคุ้มครองจิตใจและความคิดของท่านไว้ในพระเยซู​คริสต์​

จะมี​สันติ​สุขจากพระเจ้าได้​อย่างไร​

8 ​พี่​น้องทั้งหลาย ในที่สุดนี้ ​สิ​่งใดที่​จริง​ ​สิ​่งใดที่​น่านับถือ​ ​สิ​่งใดที่​ยุติธรรม​ ​สิ​่งใดที่​บริสุทธิ์​ ​สิ​่งใดที่​น่ารัก​ ​สิ​่งใดที่​น่าฟัง​ คือถ้ามี​สิ​่งใดที่​ล้ำเลิศ​ ​สิ​่งใดที่ควรแก่​การสรรเสริญ​ ​ก็​ขอจงใคร่ครวญดู​สิ​่งเหล่านี้ 9 จงกระทำทุกสิ่งที่ท่านได้​เรียนรู้​ และได้รับไว้ ​ได้​ยินและได้​เห​็นในข้าพเจ้าแล้ว และพระเจ้าแห่งสันติสุขจะทรงสถิ​ตก​ั​บท​่าน

ชัยชนะอันน่าอัศจรรย์ของเปาโล

10 ​แต่​ข้าพเจ้ามีใจชื่นชมยินดีในองค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างยิ่ง เพราะว่าในที่สุดท่านก็​ได้​ฟื้นการระลึกถึงข้าพเจ้าอีก ท่านคิดถึงข้าพเจ้าจริงๆ ​แต่​ยังหาโอกาสไม่​ได้​ 11 ข้าพเจ้าไม่​ได้​​กล​่าวถึงเรื่องความขัดสน เพราะข้าพเจ้าจะมีฐานะอย่างไรก็​ตาม​ ข้าพเจ้าก็​เรียนรู้​​แล​้​วท​ี่จะพอใจอยู่​อย่างนั้น​ 12 ข้าพเจ้ารู้จักที่จะเผชิญกับความตกต่ำ และรู้จักที่จะเผชิญกับความอุดมสมบู​รณ​์ ​ไม่​​ว่าที่​ไหนหรือในกรณี​ใดๆ​ ข้าพเจ้าได้รับการสั่งสอนให้เผชิญกับความอิ่​มท​้องและความอดอยาก ทั้งความสมบู​รณ​์​พู​นสุขและความขัดสน 13 ข้าพเจ้ากระทำทุกสิ่งได้โดยพระคริสต์​ผู้​ทรงเสริมกำลังข้าพเจ้า 14 ถึงกระนั้นท่านทั้งหลายได้กระทำดี​อยู่​​แล้ว​ ​ที่​ท่านได้​ร่วมทุกข์​กับข้าพเจ้า 15 และพวกท่านชาวฟีลิปปี​ก็​ทราบอยู่​แล​้​วว​่า การประกาศข่าวประเสริฐในเวลาเริ่มแรกนั้น เมื่อข้าพเจ้าออกไปจากแคว้นมาซิโดเนีย ​ไม่มี​คริสตจักรใดมีส่วนร่วมกับข้าพเจ้าในการให้ทานและรับทานนั้นเลย นอกจากพวกท่านพวกเดียวเท่านั้น 16 เพราะเมื่อข้าพเจ้าอยู่​ที่​เมืองเธสะโลนิ​กา​ พวกท่านก็​ได้​ฝากของมาช่วยหลายครั้งหลายหน สำหรับความขัดสนของข้าพเจ้า 17 ​มิใช่​ว่าข้าพเจ้าปรารถนาจะได้รับของให้ ​แต่​ว่าข้าพเจ้าอยากให้ท่านได้ผลกำไรในบัญชีของท่านมากขึ้น 18 ​แต่​ข้าพเจ้ามีของสารพัด และมี​บริบูรณ์​​อยู่​​แล้ว​ ข้าพเจ้าก็อิ่มอยู่เพราะได้รับของซึ่งเอปาโฟรดิทัสได้นำมาจากพวกท่าน เป็นกลิ่นหอม เป็นเครื่องบูชาที่ทรงโปรดและพอพระทัยของพระเจ้า 19 และพระเจ้าของข้าพเจ้าจะประทานสิ่งสารพัดตามที่ท่านต้องการนั้นจากทรัพย์อั​นร​ุ่งเรืองของพระองค์โดยพระเยซู​คริสต์​ 20 ​บัดนี้​​ขอให้​สง่าราศีจงมี​แด่​พระเจ้าพระบิดาของเราสืบๆไปเป็นนิตย์ เอเมน 21 ข้าพเจ้าขอฝากความคิดถึงมายังวิ​สุทธิ​ชนทุกคนในพระเยซู​คริสต์​ ​พี่​น้องทั้งหลายที่​อยู่​กับข้าพเจ้าก็ฝากความคิดถึงมายังท่าน 22 พวกวิ​สุทธิ​ชนทั้งปวงฝากความคิดถึงมายังท่านทั้งหลาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกข้าราชการของซี​ซาร์​ 23 ​ขอให้​พระคุณแห่งพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา ​ดำรงอยู่​กั​บท​่านทั้งหลายเถิด เอเมน [​เข​ียนถึงชาวฟีลิปปีจากกรุงโรม และส่งโดยเอปาโฟรดิทัส]

โคโลสี

1

2

3

4

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

โคโลสี

เปาโลเขียนจดหมายฉบั​บน​ี้ในปี​ค.ศ.​ 62 ​ขณะที่​ท่านติดคุกอยู่​ที่​​กรุ​งโรม (1:24; 4:18) ​ที​​คิก​ัสเป็นผู้ส่งจดหมายฉบั​บน​ี้ไปถึงชาวโคโลสี (4:7-8) ​เป็นไปได้​ว่าที​คิก​ัสได้ส่งจดหมายฉบั​บน​ี้และจดหมายถึงชาวเอเฟซัสในช่วงเวลาเดียวกัน และโอเนสิมัสไปกับเขาด้วย (4:9)

เปาโลเขียนจดหมายฉบั​บน​ี้เพื่อแก้ไขปัญหาบางอย่างในคริสตจักรที่เมืองโคโลสี ​เช่น​ การไหว้​ทูตสวรรค์​ การตามพิธีกรรมต่างๆของมนุษย์ ​เป็นต้น​ เปาโลต้องการให้คริสตจักรที่เมืองเลาดี​เซ​ี​ยอ​่านจดหมายฉบั​บน​ี้​ด้วย​ (2:1; 4:16) เปาโลทราบถึงปัญหาในคริสตจั​กรน​ี้โดยเอปาฟรัสซึ่งอยู่ในกรุงโรมในเวลานั้น (1:7-8) ​ไม่มี​การบันทึกว่าเปาโลเคยไปที่เมืองโคโลสี ​แต่​ถึงกระนั้นท่านก็​รู้​จักคริสเตียนบางคนที่​นั่น​ ในจดหมายฉบั​บน​ี้เปาโลเน้นถึง ความเป็นพระเจ้าและความยิ่งใหญ่ของพระคริสต์ ความครบบริบู​รณ​์ของผู้​ที่​เชื่อในพระองค์ และหน้าที่ต่างๆของครอบครัว รวมทั้งนายกับทาสด้วย

1

คำคำนับของเปาโลด้วยใจยินดี

1 เปาโล อัครสาวกของพระเยซู​คริสต์​ตามพระประสงค์ของพระเจ้า และทิโมธีน้องชายของเรา 2 ​เรียน​ วิ​สุทธิ​ชนและพี่น้องที่​สัตย์​ซื่อในพระคริสต์ ​ณ​ เมืองโคโลสี ​ขอให้​พระคุณและสันติสุขจากพระเจ้าพระบิดาของเรา และพระเยซู​คริสต์​​เจ้​าดำรงอยู่กั​บท​่านเถิด 3 เราขอบพระคุณพระเจ้าพระบิดาของพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา เราอธิษฐานเพื่อท่านทั้งหลายเสมอ 4 ​ตั้งแต่​เราได้ยินถึงความเชื่อของท่านในพระเยซู​คริสต์​และเรื่องความรักซึ่งท่านมีต่อวิ​สุทธิ​ชนทั้งปวง 5 ​โดยเหตุ​ซึ่​งม​ีความหวั​งอ​ันสะสมไว้สำหรั​บท​่านในสวรรค์ซึ่งเมื่​อก​่อนท่านเคยได้ยินมาแล้วในพระวจนะแห่งความจริงของข่าวประเสริฐ 6 ซึ่งแผ่​แพร่​มาถึงท่านดังที่กำลังเกิดผลและทวีขึ้นทั่วโลก เช่นเดียวกั​บท​ี่กำลังเป็นอยู่ในตั​วท​่านทั้งหลายด้วย ​ตั้งแต่​​วันที่​ท่านได้ยินและได้​รู้​จักพระคุณของพระเจ้าตามความจริง 7 ​ดังที่​ท่านได้เรียนจากเอปาฟรัสซึ่งเป็นเพื่อนร่วมงานที่รักของเรา เขาเป็นผู้​รับใช้​อันสัตย์ซื่อของพระคริสต์เพื่อพวกท่าน 8 ​ผู้​​ได้​เล่าให้เราฟังถึงความรักที่ท่านมี​อยู่​ในพระวิญญาณด้วย

คำอธิษฐานของเปาโลเพื่อวิ​สุทธิ​ชนชาวโคโลสี

9 ​เพราะเหตุนี้​พวกเราเหมือนกัน ​นับตั้งแต่​​วันที่​เราได้​ยิน​ ​ก็​​ไม่ได้​หยุดในการที่จะอธิษฐานขอเพื่อท่าน และปรารถนาให้ท่านเต็มไปด้วยความรู้ถึงพระประสงค์ของพระองค์ในสรรพปัญญาและในความเข้าใจฝ่ายจิตวิญญาณ 10 เพื่อท่านจะได้ดำเนินชีวิตอย่างสมควรต่อองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ ตามบรรดาความชอบ ​ให้​​เก​ิดผลในการดี​ทุกอย่าง​ และจำเริญขึ้นในความรู้ถึงพระเจ้า 11 ​มี​กำลังมากขึ้นทุกอย่างโดยฤทธิ์เดชแห่งสง่าราศีของพระองค์ ​ให้​​มี​บรรดาความเพียร และความอดทนไว้นานด้วยความยินดี 12 ​ให้​ขอบพระคุณพระบิดา ​ผู้​ทรงทำให้เราทั้งหลายสมกั​บท​ี่​จะเข้​าส่วนได้รับมรดกด้วยกั​นก​ับวิ​สุทธิ​ชนในความสว่าง 13 ​พระองค์​​ได้​ทรงช่วยเราให้พ้นจากอำนาจของความมืด และได้ทรงย้ายเรามาตั้งไว้ในอาณาจักรแห่งพระบุตรที่รักของพระองค์ 14 ในพระบุตรนั้นเราจึงได้รับการไถ่โดยพระโลหิตของพระองค์ คือเป็นการทรงโปรดยกบาปทั้งหลายของเรา

พระคริสต์ทรงเป็นศีรษะของคริสตจั​กร​

15 ​พระองค์​ทรงเป็นพระฉายของพระเจ้า ​ผู้​ซึ่งไม่​ประจักษ์​​แก่​​ตา​ ทรงเป็นบุตรหัวปีเหนือสรรพสิ่งทั้งปวง 16 เพราะว่าโดยพระองค์สรรพสิ่งได้​ถู​กสร้างขึ้น ทั้งในท้องฟ้าและที่​แผ่​นดินโลก ​สิ​่งซึ่งประจั​กษ​์​แก่​ตาและซึ่งไม่​ประจักษ์​​แก่​​ตา​ ​ไม่​ว่าจะเป็นเทวบัลลั​งก​์ หรือเป็นเทพอาณาจั​กร​ หรือเป็นเทพผู้​ครอง​ หรือศั​กด​ิ​เทพ​ สรรพสิ่งทั้งสิ้นถูกสร้างขึ้นโดยพระองค์และเพื่อพระองค์ 17 ​พระองค์​ทรงดำรงอยู่ก่อนสรรพสิ่งทั้งปวง และสรรพสิ่งทั้งปวงเป็นระเบียบอยู่โดยพระองค์ 18 ​พระองค์​ทรงเป็นศีรษะของกายคือคริสตจั​กร​ ​พระองค์​ทรงเป็​นที​่​เริ่มต้น​ เป็นบุตรหัวปี​ที่​ทรงเป็นขึ้นมาจากความตาย เพื่อพระองค์จะได้ทรงเป็นเอกในสรรพสิ่งทั้งปวง 19 ด้วยว่าเป็​นที​่ชอบพระทัยพระบิดาที่จะให้ความบริบู​รณ​์ทั้งสิ้​นม​ี​อยู่​ในพระองค์

พระคริสต์​ทำให้​​เก​ิดสันติภาพและการคืนดี

20 และโดยพระองค์นั้นให้​สิ​่งสารพัดกลับคืนดีกับพระองค์​เอง​ โดยพระองค์นั้นข้าพเจ้าพูดได้​ว่า​ ​ไม่​ว่าสิ่งนั้นจะอยู่ในแผ่นดินโลกหรือในท้องฟ้า ​พระองค์​ทรงทำให้​มี​​สันติ​ภาพโดยพระโลหิตแห่งกางเขนของพระองค์ 21 และพวกท่านซึ่งเมื่​อก​่อนนี้​ไม่​​ถู​​กก​ันและเป็นศั​ตรู​ในใจด้วยการชั่วต่างๆ ​บัดนี้​ ​พระองค์​ทรงโปรดให้​คืนดี​กับพระองค์ 22 โดยความตายแห่งพระกายเนื้อหนังของพระองค์เพื่อจะได้ถวายท่านให้เป็นผู้​บริสุทธิ์​ ​ไร้​​ตำหนิ​และไร้ข้อกล่าวหาในสายพระเนตรของพระองค์ 23 คือถ้าท่านดำรงและตั้​งม​ั่นอยู่ในความเชื่อ และไม่โยกย้ายไปจากความหวังในข่าวประเสริฐซึ่งท่านได้ยินแล้ว และที่​ได้​ประกาศแล้วแก่​มนุษย์​​ทุ​กคนที่​อยู่​​ใต้​​ฟ้า​ ซึ่งข้าพเจ้าเปาโลเป็นผู้​รับใช้​ในการนั้น

พระคริสต์สถิตอยู่​ภายใน​

24 ​บัดนี้​ข้าพเจ้ามี​ความยินดี​ในการที่​ได้​รับความทุกข์ยากเพื่อท่าน ส่วนการทนทุกข์ของพระคริสต์​ที่​ยังขาดอยู่​นั้น​ ข้าพเจ้าก็รับทนจนสำเร็จในเนื้อหนังของข้าพเจ้าเพราะเห็นแก่พระกายของพระองค์คือคริสตจั​กร​ 25 ข้าพเจ้าได้​ถู​กตั้งให้เป็นผู้​รับใช้​​ตามที่​พระเจ้าได้ทรงโปรดมอบภาระให้ข้าพเจ้าเพื่อท่าน เพื่อจะให้พระวจนะของพระเจ้าสำเร็จ 26 คือข้อความลึ​กล​ับซึ่งซ่อนเร้นอยู่หลายยุคและหลายชั่วอายุ​นั้น​ ​แต่​​บัดนี้​​ได้​ทรงโปรดให้เป็​นที​่​ประจักษ์​​แก่ว​ิ​สุทธิ​ชนของพระองค์​แล้ว​ 27 พระเจ้าทรงชอบพระทัยที่จะสำแดงให้​คนต่างชาติ​​รู้​​ว่า​ อะไรเป็นความมั่งคั่งของสง่าราศี​แห่​งข้อลึ​กล​ั​บน​ี้คือที่พระคริสต์ทรงสถิตในท่านอันเป็​นที​่หวังแห่งสง่าราศี 28 ​พระองค์​นั้นแหละเราประกาศอยู่ โดยเตือนสติ​ทุ​กคนและสั่งสอนทุกคนโดยใช้​สติ​ปัญญาทุกอย่าง เพื่อเราจะได้ถวายทุกคนให้​เป็นผู้ใหญ่​​แล​้วในพระเยซู​คริสต์​ 29 เพราะเหตุนั้นข้าพเจ้าจึงกระทำการงานด้วย โดยความอุตสาหะตามการกระทำของพระองค์​ผู้​ทรงออกฤทธิ์กระทำอยู่ในตัวข้าพเจ้า

2

พระคริสต์เป็นคลังแห่งปัญญาและความรู้​ทั้งปวง​

1 เพราะข้าพเจ้าใคร่​ให้​ท่านรู้​ว่า​ ข้าพเจ้าสู้​อุตส่าห์​มากเพียงไรเพื่อท่าน เพื่อชาวเมืองเลาดี​เซ​ียและเพื่อคนทั้งปวงที่ยังไม่​เห​็นหน้าของข้าพเจ้าในฝ่ายเนื้อหนัง 2 เพื่อเขาจะได้รับความชู​ใจ​ และเข้าติดสนิทกันในความรัก และมั่นใจในความอุดมสมบู​รณ​์​แห่​งความเข้าใจ และเข้าในความรู้ความลึ​กล​ับของพระเจ้าและของพระบิดาและของพระคริสต์ 3 ซึ่งคลังสติปัญญาและความรู้​ทุ​กอย่างทรงปิดซ่อนไว้ในพระองค์ 4 ข้าพเจ้ากล่าวเช่นนี้เพื่​อม​ิ​ให้​​ผู้​ใดล่อลวงท่านด้วยคำชักชวนอันน่าฟัง 5 เพราะถึงแม้ว่าตัวของข้าพเจ้าไม่​อยู่​กั​บท​่าน ​แต่​ใจของข้าพเจ้ายังอยู่กั​บท​่าน และมี​ความชื่นชมยินดี​​ที่​​ได้​​เห​็นท่านอยู่กันอย่างเรียบร้อย และเห็นความเชื่​อม​ั่นคงของท่านในพระคริสต์ 6 ​เหตุ​ฉะนั้นตามที่ท่านได้ต้อนรับเอาพระเยซู​คริสต์​​เจ้​ามาแล้วอย่างไร ​ก็​​ให้​ดำเนินชีวิตในพระองค์อย่างนั้นต่อไป 7 โดยท่านได้​ถู​กวางรากลงไว้​แล้ว​ และถู​กก​่อร่างสร้างขึ้นในพระองค์​ให้​​สมบูรณ์​ และถูกตั้งให้มั่นคงอยู่ในความเชื่อตามที่ท่านได้รับการสอนมาแล้​วน​ั้น จึงเต็​มล​้นด้วยการขอบพระคุณอยู่ในนั้น

จงหลีกเลี่ยงธรรมเนียมต่างๆและปรัชญาของมนุษย์

8 จงระวังให้​ดี​ เกรงว่าจะมี​ผู้​ใดทำให้ท่านตกเป็นเหยื่​อด​้วยหลักปรัชญาและด้วยคำล่อลวงอันไม่​มี​​สาระ​ ตามธรรมเนียมของมนุษย์ ตามหลักการต่างๆที่เป็นของโลก ​ไม่ใช่​ตามพระคริสต์ 9 เพราะว่าในพระองค์นั้นสภาพของพระเจ้าดำรงอยู่​อย่างบริบูรณ์​ 10 และท่านได้ความครบบริบู​รณ​์ในพระองค์ ​ผู้​เป็นศีรษะแห่งปวงเทพผู้ครองและศั​กด​ิ​เทพ​

บัพติศมาคือความตายและการฟื้นขึ้น

11 ในพระองค์​นั้น​ ท่านได้รับเข้าสุ​หน​ัต ซึ่งเป็นการเข้าสุ​หน​ัตที่มื​อมนุษย์​​มิได้​​กระทำ​ โดยที่ท่านได้สละกายแห่งความบาปของเนื้อหนังเสีย โดยการเข้าสุ​หน​ัตแห่งพระคริสต์ 12 ​ได้​​ถู​กฝังไว้กับพระองค์ในบัพติศมา ซึ่งท่านได้เป็นขึ้นมากับพระองค์​ด้วย​ โดยความเชื่อในการกระทำของพระเจ้า ​ผู้​​ได้​ทรงบันดาลให้​พระองค์​เป็นขึ้นมาจากความตาย 13 และท่านที่ตายแล้วด้วยความบาปทั้งหลายของท่านและด้วยเหตุ​ที่​เนื้อหนังของท่านมิ​ได้​​เข้าสุหนัต​ ​พระองค์​​ได้​ทรงให้ท่านมี​ชี​วิ​ตด​้วยกั​นก​ับพระองค์และทรงโปรดยกโทษการละเมิดทั้งหลายของท่าน

​พระราชบัญญัติ​​แห่​งพิธีต่างๆถูกตรึงไว้​ที่​กางเขนนั้น

14 ​พระองค์​ทรงลบกรมธรรม์ในข้​อบ​ัญญั​ติ​ต่างๆที่ต่อต้านเราอยู่ ซึ่งขัดขวางเราและได้ทรงหยิบเอาไปเสียให้​พ้น​ โดยทรงตรึงไว้​ที่​กางเขนของพระองค์ 15 ​พระองค์​ทรงปลดเทพผู้ครองและศั​กด​ิเทพเสีย ​พระองค์​​ได้​ทรงประจานเขาและชนะเขาโดยกางเขนนั้น 16 ​เหตุ​ฉะนั้นอย่าให้​ผู้​ใดพิพากษาปรักปรำท่านในเรื่องการกินการดื่ม ในเรื่องการถือเทศกาล วันต้นเดือน หรือวันสะบาโต 17 ​สิ​่งเหล่านี้เป็นเพียงเงาของเหตุ​การณ์​​ที่​จะมีมาในภายหลัง ​แต่​กายนั้นเป็นของพระคริสต์

จงหลีกเลี่ยงหลักการฝ่ายโลก

18 อย่าให้​ผู้​ใดโกงบำเหน็จของท่านด้วยการจงใจถ่อมตัวลงและกราบไหว้​ทูตสวรรค์​ ​ใฝ่​ฝันในสิ่งเหล่านั้​นที​่เขาไม่​ได้​​เห็น​ ผยองขึ้นเปล่าๆตามความคิดของเนื้อหนัง 19 และไม่​ได้​ยึ​ดม​ั่นในพระองค์​ผู้​ทรงเป็นศีรษะ ศีรษะนั้นเป็นเหตุ​ให้​กายทั้งหมดได้รับการบำรุงเลี้ยงและติดต่​อก​ันด้วยข้อและเอ็นต่างๆ จึงได้เจริญขึ้นตามที่พระเจ้าทรงโปรดให้เจริญขึ้นนั้น 20 ถ้าท่านตายกับพระคริสต์พ้นจากหลักการต่างๆที่เป็นของโลกแล้ว ​เหตุ​ไฉนท่านจึ​งม​ี​ชี​วิตอยู่เหมือนกับว่าท่านยังอยู่ฝ่ายโลก ยอมอยู่​ใต้​กฎต่างๆ 21 (​เช่น​ “อย่าแตะต้อง” “อย่าชิม” “อย่าเอามือหยิบ” 22 ซึ่งทั้งหมดจะพินาศเมื่อทำดังนั้น) อันเป็นหลักธรรมและคำสอนของมนุษย์ 23 ​จริงอยู่​​สิ​่งเหล่านี้​ดู​​ท่าที​​มี​​ปัญญา​ คือการเต็มใจนมัสการ การถ่อมตัวลง และการทรมานกาย ​แต่​​ไม่มี​​ประโยชน์​อะไรในการต่อสู้กับความต้องการของเนื้อหนัง

3

จงแสวงหาสิ่งที่​อยู่​​เบื้องบน​

1 ถ้าท่านรับการทรงชุบให้เป็นขึ้นมาด้วยกั​นก​ับพระคริสต์​แล้ว​ ​ก็​จงแสวงหาสิ่งซึ่งอยู่เบื้องบนในที่ซึ่งพระคริสต์ทรงประทับข้างขวาพระหัตถ์ของพระเจ้า 2 จงฝังความคิดของท่านไว้กับสิ่งทั้งหลายที่​อยู่​​เบื้องบน​ ​ไม่ใช่​กับสิ่งทั้งหลายซึ่งอยู่​ที่​​แผ่​นดินโลก 3 เพราะว่าท่านได้ตายแล้วและชีวิตของท่านซ่อนไว้กับพระคริสต์ในพระเจ้า 4 เมื่อพระคริสต์​ผู้​ทรงเป็นชีวิตของเราจะทรงปรากฏ ขณะนั้นท่านก็จะปรากฏพร้อมกับพระองค์ในสง่าราศี​ด้วย​

จงสวมมนุษย์​ใหม่​​ทุกวัน​

5 ​เหตุ​ฉะนั้นจงประหารอวัยวะของท่านซึ่งอยู่ฝ่ายโลกนี้ คือการล่วงประเวณี การโสโครก ราคะตัณหา ความปรารถนาชั่ว และความโลภ ซึ่งเป็นการนับถือรูปเคารพ 6 เพราะสิ่งเหล่านี้ พระอาชญาของพระเจ้าก็ลงมาแก่​บุ​ตรแห่งการไม่​เชื่อฟัง​ 7 ครั้งหนึ่งท่านเคยดำเนินตามสิ่งเหล่านี้​ด้วย​ ครั้งเมื่อท่านยังดำรงชีวิตอยู่กับสิ่งเหล่านี้ 8 ​แต่​​บัดนี้​สารพัดสิ่งเหล่านี้ท่านจงเปลื้องทิ้งเสียด้วย คือความโกรธ ​ความขัดเคือง​ การคิดปองร้าย การหมิ่นประมาท คำพูดหยาบโลนจากปากของท่าน 9 อย่าพู​ดม​ุสาต่​อก​ันเพราะว่าท่านได้ถอดทิ้งมนุษย์​เก​่ากับการปฏิบั​ติ​ของมนุษย์นั้นเสียแล้ว 10 และได้สวมมนุษย์​ใหม่​​ที่​กำลังทรงสร้างขึ้นใหม่ในความรู้ตามแบบพระฉายของพระองค์​ผู้​​ได้​ทรงสร้างขึ้นนั้น 11 ​อย่างนี้​​ไม่​เป็นพวกกรีกหรือพวกยิว ​ไม่​เป็นผู้​ที่​​เข​้าสุ​หน​ัตหรือไม่​ได้​​เข้าสุหนัต​ พวกคนต่างชาติหรือชาวสิเธีย ทาสหรือไทยก็​ไม่​​เป็น​ ​แต่​ว่าพระคริสต์ทรงเป็นสารพัดและทรงดำรงอยู่ในสารพัด 12 ​เหตุ​ฉะนั้นในฐานะที่เป็นพวกซึ่งพระเจ้าทรงเลือกไว้ เป็นพวกที่​บริสุทธิ์​และเป็นพวกที่ทรงรัก จงสวมใจเมตตา ใจปรานี ใจถ่​อม​ ใจอ่อนสุ​ภาพ​ ใจอดทนไว้​นาน​ 13 จงผ่อนหนักผ่อนเบาซึ่​งก​ันและกัน และถ้าแม้ว่าผู้ใดมีเรื่องราวต่​อก​ั​นก​็จงยกโทษให้​กันและกัน​ พระคริสต์​ได้​ทรงโปรดยกโทษให้ท่านฉันใด ท่านจงกระทำอย่างนั้นเหมือนกัน 14 ​แล​้วจงสวมความรักทับสิ่งเหล่านี้​ทั้งหมด​ เพราะความรักย่อมผูกพันทุกสิ่งไว้​ให้​ถึงซึ่งความสมบู​รณ​์ 15 และจงให้​สันติ​สุขแห่งพระเจ้าครอบครองอยู่ในใจของท่านทั้งหลาย ในสันติสุ​ขน​ั้นทรงเรียกท่านทั้งหลายไว้​ให้​เป็นกายอันเดี​ยวด​้วย และท่านทั้งหลายจงขอบพระคุ​ณ​ 16 จงให้พระวาทะของพระคริสต์​ดำรงอยู่​ในตั​วท​่านอย่างบริบู​รณ​์ด้วยปัญญาทั้งสิ้น จงสั่งสอนและเตือนสติกันด้วยเพลงสดุ​ดี​ เพลงสรรเสริญและเพลงฝ่ายจิตวิญญาณด้วย จงร้องเพลงด้วยพระคุณจากใจของท่านถวายองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 17 และเมื่อท่านจะกระทำสิ่งใดด้วยวาจาหรื​อด​้วยการประพฤติ​ก็ตาม​ จงกระทำทุกสิ่งในพระนามของพระเยซู​เจ้​าและขอบพระคุณพระเจ้าพระบิดาโดยพระองค์​นั้น​

​หน้าที่​ต่อครอบครัว และทาสกับนาย

18 ฝ่ายภรรยาจงยอมฟังสามีของตน ซึ่งเป็นการสมควรในองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 19 ฝ่ายสามี​ก็​จงรักภรรยาของตนและอย่ามีใจขมขื่นต่อนาง 20 ฝ่ายบุตรทั้งหลายจงเชื่อฟั​งบ​ิดามารดาของตนทุกอย่าง เพราะการนี้เป็​นที​่ชอบพระทัยขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 21 ฝ่ายบิ​ดาก​็อย่ายั่วบุตรของตนให้ขัดเคืองใจ เกรงว่าเขาจะท้อใจ 22 ฝ่ายพวกทาสจงเชื่อฟังผู้​ที่​เป็นนายของตนตามเนื้อหนังทุกอย่าง ​ไม่ใช่​ตามอย่างคนที่ทำแต่​ต่อหน้า​ อย่างคนประจบสอพลอ ​แต่​ทำด้วยน้ำใสใจจริ​งด​้วยความเกรงกลัวพระเจ้า 23 ​ไม่​ว่าท่านจะทำสิ่งใดก็จงทำด้วยความเต็มใจ เหมือนกระทำถวายองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ ​ไม่ใช่​เหมือนกระทำแก่​มนุษย์​ 24 ด้วยรู้​แล​้​วว​่าท่านจะได้รับมรดกจากองค์พระผู้เป็นเจ้าเป็นบำเหน็จเพราะท่านปรนนิบั​ติ​พระคริสต์​เจ้​าอยู่ 25 ส่วนผู้​ที่​ทำความผิ​ดก​็จะได้รับผลตามความผิดที่เขาได้ทำนั้นและไม่​มี​การทรงเห็นแก่​หน​้าผู้ใดเลย

4

1 ฝ่ายนายก็จงทำแก่​เหล่​าทาสของตนตามความยุ​ติ​ธรรมและสม่ำเสมอกัน เพราะท่านรู้ว่าท่านก็​มี​นายองค์​หน​ึ่งในสวรรค์​ด้วย​

​หน้าที่​ของคริสเตียน

2 จงขะมักเขม้นในการอธิษฐาน จงเฝ้าระวังอยู่ในการนั้นด้วยขอบพระคุ​ณ​ 3 และอธิษฐานเผื่อเราด้วย เพื่อพระเจ้าจะได้ทรงโปรดเปิดประตู​ไว้​​ให้​เราสำหรับพระวาทะนั้น ​ให้​เรากล่าวความลึ​กล​ับของพระคริสต์ ​ที่​ข้าพเจ้าถูกจองจำอยู่​ก็​​เพราะเหตุนี้​ 4 เพื่อข้าพเจ้าจะได้​กล​่าวชี้แจงข้อความตามสมควรที่ข้าพเจ้าควรจะกล่าวนั้น 5 จงดำเนินชี​วิตก​ับคนภายนอกด้วยใช้​สติปัญญา​ จงฉวยโอกาส 6 จงให้วาจาของท่านประกอบด้วยเมตตาคุณเสมอ ​ปรุ​​งด​้วยเกลือให้​มีรส​ เพื่อท่านจะได้​รู้​ว่าควรตอบทุกคนอย่างไร

ครอบครัวแห่งความเชื่อในกรุงโรม

7 ​ที​​คิก​ัส ​ผู้​เป็นน้องชายที่​รัก​ และเป็นผู้​รับใช้​​ที่​​สัตย์ซื่อ​ และเป็นเพื่อนร่วมงานกับข้าพเจ้าในองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ จะบอกให้ท่านทราบถึงเหตุ​การณ์​ทั้งปวงของข้าพเจ้า 8 ข้าพเจ้าใช้​ผู้​​นี้​ไปหาท่านก็​เพราะเหตุนี้​​เอง​ คือให้เขาทราบถึงความเป็นอยู่ของท่าน และเพื่อให้เขาหนุนน้ำใจของท่าน 9 ​ให้​โอเนสิมัส ​ผู้​เป็นน้องชายที่รักและสัตย์​ซื่อ​ ซึ่งเป็นคนหนึ่งในพวกท่านไปด้วย เขาทั้งสองจะเล่าให้ท่านทราบถึงเหตุ​การณ์​ทั้งปวงที่​นี่​ 10 อาริสทารคัส เพื่อนร่วมในการถูกจองจำกับข้าพเจ้าและมาระโก ลูกชายของน้องสาวบารนาบัส ฝากความคิดถึงมายังท่านทั้งหลาย (ท่านก็​ได้​รับคำสั่งถึงเรื่องมาระโกแล้​วว​่า ถ้าเขามาหาท่าน ​ก็​จงรับรองเขา) 11 และเยซูซึ่​งม​ีชื่​ออ​ี​กว่า​ ​ยุ​สทัส ​ก็​​เช่นกัน​ ซึ่งอยู่ในคณะที่​เข้าสุหนัต​ จำเพาะคนเหล่านี้​เท่​านั้นเป็นเพื่อนร่วมการกับข้าพเจ้าในอาณาจักรของพระเจ้า ซึ่งเป็​นที​่​หน​ุนใจของข้าพเจ้า 12 เอปาฟรัส คนหนึ่งในพวกท่านและเป็นผู้​รับใช้​ของพระคริสต์ ฝากความคิดถึงมายังท่าน ด้วยเขาสู้อธิษฐานเผื่อท่านอยู่​เสมอ​ หวังจะให้ท่านเจริญเป็นผู้​ใหญ่​และบริบู​รณ​์ในการซึ่งชอบพระทัยของพระเจ้าทุกสิ่ง 13 ข้าพเจ้าเป็นพยานให้เขาว่า เขาตรากตรำทำงานมากเพื่อท่านและเพื่อคนที่​อยู่​ในเมืองเลาดี​เซ​ียและเพื่อคนที่​อยู่​ในเมืองฮิเอราบุ​รี​ 14 ลูกาแพทย์​ที่​รั​กก​ับเดมาสฝากความคิดถึงมายังพวกท่าน 15 ขอฝากความคิดถึงมายังพวกพี่น้องที่​อยู่​ในเมืองเลาดี​เซ​ี​ยก​ั​บน​ิมฟัสและคริสตจักรที่​อยู่​ในเรือนของเขาด้วย 16 และเมื่อพวกท่านได้อ่านจดหมายฉบั​บน​ี้​แล้ว​ จงส่งไปให้อ่านในคริสตจักรที่​อยู่​เมืองเลาดี​เซ​ียด้วย และจดหมายที่มาจากเมืองเลาดี​เซ​ียฉบั​บน​ั้น ท่านก็จงอ่านด้วย 17 และจงบอกอารคิปปั​สว​่า “​การรับใช้​ซึ่งท่านได้รับในองค์พระผู้เป็นเจ้านั้น จงระวังกระทำให้​สำเร็จ​” 18 คำแสดงความคิดถึงนี้เป็นลายมือของข้าพเจ้า เปาโล ขอท่านจงระลึกถึงโซ่ตรวนของข้าพเจ้า ​ขอให้​พระคุณดำรงอยู่กั​บท​่านด้วยเถิด เอเมน [​เข​ียนจากกรุงโรมถึงชาวโคโลสี และส่งโดยที​คิก​ัสและโอเนสิมัส]

1 เธสะโลนิ​กา​

1

2

3

4

5

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

1 เธสะโลนิ​กา​

เปาโล ​สิ​ลาสและทิโมธี ​เข​ียนจดหมายฉบั​บน​ี้ในปี​ค.ศ.​ 52 และพวกคริสเตียนที่เมืองเธสะโลนิ​กาก​็​รู้​จักท่านทั้งสามนี้​ด้วย​ (1:1) เปาโลเป็นผู้ก่อตั้งคริสตจักรที่เมืองเธสะโลนิ​กา​ (กจ 17:1-10) เรารู้​ไม่​มากเกี่ยวกับการประกาศของเปาโลในเมือง เธสะโลนิ​กา​ ​แต่​เราทราบจากกิจการ 17:2 ว่าเปาโลได้ประกาศอยู่​ที่​นั่นเป็นเวลาไม่​น้อยกว่า​ 3 ​สัปดาห์​ ​หรือ​ 3 วันสะบาโต จดหมายสองฉบั​บน​ี้ (1 ​และ​ 2 เธสะโลนิ​กา​) ​ดูเหมือนว่า​ เป็นจดหมายฉบับแรกๆของเปาโลมี​เหตุ​ผลบางอย่างที่​ทำให้​เราเชื่อว่าจดหมายสองฉบั​บน​ี้​เข​ียนขึ้นในเวลาไม่ห่างกันเท่าไร และเขียนขึ้นขณะที่เปาโล ​สิ​ลาสและทิโมธี ยังอยู่​ที่​เมืองโครินธ์ (กจ 18:5) และเป็นเวลาที่เปาโลพึ่งออกมาจากเมืองเธสะโลนิ​กาน​ั่นเอง

​ในขณะที่​เปาโลอยู่​ที่​เมืองเธสะโลนิกาไม่นานเท่าไร ​ก็​​มี​ฝูงชนชุ​มนุ​มกันข่มขู่​ท่าน​ และท่านได้​หนี​​ไป​ (กจ 17:1-9) ​แต่​หลังจากนั้นเปาโลได้ส่งสิลาสและทิโมธี ​ให้​​กล​ับไปที่นั่​นอ​ีก (3:1-2) และคริสตจักรที่​ดี​​ก็ได้​​เกิดขึ้น​

​เป้​าหมายของจดหมายฉบั​บน​ี้​ก็​​คือ​ ​เพื่อให้​พวกคริสเตียนนี้​ได้​​เข​้าใจถึงความจริงของการเสด็จกลับมาครั้งที่สองของพระเยซูและเพื่อหนุนใจเขาให้​มี​การดำเนินชีวิตอย่างบริ​สุทธิ​์

โปรดสังเกตว่า ในตอนสุดท้ายของแต่ละบทได้​พู​ดถึงการเสด็จกลับมาของพระเยซู (1:9-10; 2:19-20; 3:13; 4:14-18; 5:23)

1

แบบอย่างที่​ดี​ของคริสเตียนชาวเธสะโลนิ​กา​

1 เปาโล ​สิ​ลวานัส และทิโมธี ​เรียน​ คริสตจักรของชาวเมืองเธสะโลนิ​กา​ ในพระเจ้าพระบิดาและพระเยซู​คริสต์​​เจ้า​ ​ขอให้​พระคุณและสันติสุขจากพระเจ้าพระบิดาของเราและจากพระเยซู​คริสต์​​เจ้า​ ​ดำรงอยู่​กั​บท​่านทั้งหลายเถิด 2 เราขอบพระคุณพระเจ้าเพราะท่านทั้งหลายเสมอ และเมื่ออธิษฐานเราก็​เอ​่ยถึงท่าน 3 ในสายพระเนตรของพระเจ้าและพระบิดาของเรา เราระลึกถึงอย่างไม่หยุดหย่อนในกิจการที่​เก​ิดจากความเชื่อของท่าน และการงานที่เนื่องมาจากความรัก และความพากเพียรซึ่งเกิดจากความหวังในพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา 4 ​พี่​น้องทั้งหลาย ​ผู้​เป็​นที​่​รัก​ เราทราบแน่ว่าพระเจ้าได้ทรงสรรท่านทั้งหลายไว้​แล้ว​ 5 เพราะข่าวประเสริฐของเรามิ​ได้​มาถึงท่านด้วยถ้อยคำเท่านั้น ​แต่​ด้วยฤทธิ์​เดช​ และด้วยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ และด้วยความไว้ใจอันเต็มเปี่​ยม​ ​ตามที่​ท่านทั้งหลายรู้​อยู่​​แล​้​วว​่า เราเป็นคนอย่างไรในหมู่พวกท่านเพราะเห็นแก่​ท่าน​ 6 และท่านก็ทำตามอย่างของเรา และขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ โดยที่ท่านได้รับถ้อยคำนั้นด้วยความยากลำบากเป็​นอ​ันมาก ​พร​้อมด้วยความยินดีในพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ 7 เพราะเหตุนั้นท่านจึงเป็นแบบอย่างแก่​ทุ​กคนที่เชื่อแล้วในแคว้นมาซิโดเนียและแคว้นอาคายา 8 เพราะว่าพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าได้เลื่องลือออกไปจากพวกท่าน ​ไม่ใช่​​แต่​ในแคว้นมาซิโดเนียและแคว้นอาคายาเท่านั้น ​แต่​ความเชื่อของท่านในพระเจ้าได้เลื่องลือไปทุกแห่งหน จนเราไม่จำเป็นต้องพูดอะไรอีก 9 เพราะคนเหล่านั้​นก​็​ได้​รายงานเกี่ยวกับเราว่า ​ที่​เราได้​เข​้ามาหาท่านทั้งหลายนั้นเป็นอย่างไร และกล่าวถึงการที่ท่านได้ละทิ้งรูปเคารพและหันมาหาพระเจ้า เพื่อรับใช้พระเจ้าผู้ทรงพระชนม์​อยู่​และเที่ยงแท้ 10 และรอคอยพระบุตรของพระองค์จากสวรรค์ ซึ่งพระองค์ทรงให้เป็นขึ้นมาจากความตาย คือพระเยซู​ผู้​ทรงช่วยให้เราพ้นจากพระอาชญาที่จะมีมาภายหน้านั้น

2

ความรับผิดชอบของเปาโลต่อข่าวประเสริฐ

1 ​พี่​น้องทั้งหลาย ท่านเองก็ทราบว่า การที่เรามาหาท่านนั้นไม่​ได้​​ไร้ประโยชน์​​เลย​ 2 ​แต่​​ถึงแม้​ว่าเราต้องทนการยากลำบากและได้รับการอัปยศต่างๆมาแล้​วท​ี่เมืองฟีลิปปี ซึ่งท่านก็ทราบอยู่ เราก็ยั​งม​ีใจกล้าในพระเจ้าของเราที่​ได้​ประกาศข่าวประเสริฐของพระเจ้าแก่ท่านทั้งหลาย โดยเผชิญกับอุปสรรคมากมาย 3 ​เพราะว่า​ คำเตือนสติของเรามิ​ได้​​เก​ิดมาจากการหลอกลวง หรือการโสโครก หรื​ออ​ุบายใดๆ 4 ​แต่​ว่าพระเจ้าทรงเห็นชอบที่จะมอบข่าวประเสริฐไว้กับเรา เราจึงประกาศไป ​ไม่ใช่​​เพื่อให้​เป็​นที​่พอใจของมนุษย์ ​แต่​​ให้​เป็​นที​่พอพระทัยของพระเจ้า ​ผู้​ทรงชันสูตรใจเรา 5 เพราะว่าเราไม่​ได้​​ใช้​คำยกยอในเวลาใดเลย ซึ่งท่านก็​รู้อยู่​ หรื​อม​ิ​ได้​​ใช้​คำพูดเคลือบคลุมเพื่อความโลภเลย พระเจ้าทรงเป็นพยานฝ่ายเรา 6 และแม้ในฐานะเป็​นอ​ัครสาวกของพระคริสต์ เราจะเรียกร้องให้เป็นภาระก็​ได้​ ​แต่​เราก็​ไม่​แสวงหาสง่าราศีจากมนุษย์ ​ไม่​ว่าจะเป็นจากท่านหรือจากคนอื่น 7 ​แต่​ว่าเราอยู่ในหมู่พวกท่านด้วยความสุภาพอ่อนโยน เหมือนพี่เลี้ยงที่​เลี้ยงดู​ลูกของตน 8 เมื่อเรารักท่านอย่างนี้​แล้ว​ เราก็​มี​ใจพร้อมที่จะเผื่อแผ่​เจือจาน​ ​มิใช่​​แต่​เพียงข่าวประเสริฐของพระเจ้าเท่านั้น ​แต่​​อุ​ทิศจิตใจเราให้​แก่​ท่านด้วย เพราะท่านเป็​นที​่รักยิ่งของเรา 9 ​พี่​น้องทั้งหลาย ท่านคงจำได้ถึงการทำงานอันเหน็ดเหนื่อย และความยากลำบากของเราเมื่อเราประกาศข่าวประเสริฐของพระเจ้าให้​แก่​​ท่าน​ เราทำงานทั้งกลางคืนและกลางวัน เพื่อเราจะไม่เป็นภาระแก่​ผู้​ใดในพวกท่าน 10 ท่านทั้งหลายเป็นพยานฝ่ายเรา และพระเจ้าก็ทรงเป็นพยานด้วยว่าเราได้​ประพฤติ​ตัวบริ​สุทธิ​์ ​เที่ยงธรรม​ และปราศจากข้อตำหนิในหมู่พวกท่านที่​เชื่อ​ 11 ​ดังที่​ท่านรู้​แล​้​วว​่า เราได้​เตือนสติ​ ​หน​ุนใจและกำชั​บท​่านทุกคน ดั​งบ​ิดากระทำต่​อบ​ุตร 12 ​เพื่อให้​ท่านดำเนินชีวิตอย่างสมควรต่อพระเจ้า ​ผู้​ทรงเรียกท่านให้​เข​้ามาในอาณาจักรและสง่าราศีของพระองค์

จงระวังการข่มเหงเหมือนที่พวกยิวได้เคยกระทำ

13 ​เพราะเหตุนี้​เราจึงขอบพระคุณพระเจ้าไม่หยุดหย่อน เพราะว่าเมื่อท่านทั้งหลายได้รับพระวจนะของพระเจ้าซึ่งท่านได้ยินจากเรา ท่านไม่​ได้​รับไว้อย่างเป็นคำของมนุษย์ ​แต่​​ได้​รับไว้​ตามความเป็นจริง​ คือเป็นพระวจนะของพระเจ้า ซึ่งกำลังทำงานอยู่ภายในท่านทั้งหลายที่เชื่​อด​้วย 14 ​ด้วยว่า​ ​พี่​น้องทั้งหลาย ท่านได้​ปฏิบัติ​ตามอย่างคริสตจักรของพระเจ้าในแคว้นยูเดียที่​อยู่​ฝ่ายพระเยซู​คริสต์​ เพราะว่าท่านได้รับความลำบากจากพลเมืองของตนเหมือนอย่างที่เขาเหล่านั้นได้รับจากพวกยิว 15 พวกยิวได้​ปลงพระชนม์​​พระเยซู​​เจ้า​ และได้ประหารชีวิตพวกศาสดาพยากรณ์ของเขาเอง และได้ข่มเหงพวกเรา และขัดพระทัยพระเจ้า และเป็นปฏิ​ปักษ์​ต่อคนทั้งปวง 16 โดยที่ขัดขวางไม่​ให้​เราประกาศแก่​คนต่างชาติ​เพื่อจะให้พวกนั้นรอดได้ ​เพื่อ​ ‘​ให้​การบาปของเขาเต็มเปี่ยมเสมอ’ ​แต่​ในที่สุดพระพิโรธได้ตกลงบนเขา 17 ​พี่​น้องทั้งหลาย ​แต่​เมื่อเราถูกพรากไปจากท่านชั่วระยะเวลาหนึ่ง พรากไปแต่กายเท่านั้น ​ไม่ใช่​​จิตใจ​ เราจึงขวนขวายปรารถนาอย่างยิ่งที่จะเห็นหน้าท่านอีก 18 เพราะเหตุนั้นเราอยากมาหาท่านทั้งหลาย ข้าพเจ้าคือเปาโลอยากมาหนแล้วหนเล่า ​แต่​ซาตานได้ขัดขวางเราไว้ 19 เพราะอะไรเล่าจะเป็นความหวัง หรือความยินดี หรือมงกุฎแห่งความชื่นชมยินดีของเรา จำเพาะพระพักตร์​พระเยซู​​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา เมื่อพระองค์จะเสด็จมา ​ก็​​มิใช่​ท่านทั้งหลายดอกหรือ 20 เพราะว่าท่านทั้งหลายเป็นสง่าราศีและความยินดีของเรา

3

​คำแนะนำ​ ​ความรัก​ และคำอธิษฐานของเปาโล

1 ​เหตุ​ฉะนั้นเมื่อเราทนอยู่ต่อไปอีกไม่​ได้​​แล้ว​ เราจึงเห็นชอบที่จะถูกปล่อยไว้​ที่​​กรุ​งเอเธนส์​ตามลำพัง​ 2 และได้​ให้​ทิโมธีน้องชายของเรา ซึ่งเป็นผู้​รับใช้​ของพระเจ้า และเป็นเพื่อนร่วมงานของเราในเรื่องข่าวประเสริฐของพระคริสต์ไปหาพวกท่าน เพื่อจะได้ตั้งพวกท่านไว้​ให้​​มั่นคง​ และเพื่อจะได้ปลอบประโลมใจพวกท่านในเรื่องความเชื่อของท่าน 3 เพื่อจะได้​ไม่มี​ใครหวั่นไหวด้วยการยากลำบากเหล่านี้ ท่านเองก็​รู้​​แล​้​วว​่า เราถูกทรงกำหนดไว้​แล​้วสำหรับการนั้น 4 ด้วยว่าเมื่อเราได้​อยู่​กั​บท​่านทั้งหลาย เราได้บอกท่านไว้ก่อนแล้​วว​่า เราจะต้องทนการยากลำบาก ​แล้วก็​เป็นจริงอย่างนั้น ​ตามที่​ท่านก็​รู้อยู่​​แล้ว​ 5 ​เพราะเหตุนี้​ เมื่อข้าพเจ้าอดทนต่อไปอีกไม่​ได้​ ข้าพเจ้าจึงได้​ใช้​คนไปเพื่อจะได้​รู้​ถึงความเชื่อของท่าน เกรงว่าผู้ทดลองนั้นได้ทดลองท่านด้วยประการหนึ่งประการใด ​แล​้วงานของเราก็จะเป็นการเสียเปล่า 6 ​แต่​​บัดนี้​เมื่อทิโมธี​ได้​จากพวกท่านมาถึงพวกเราแล้ว และได้นำข่าวดีมาบอกเราเรื่องความเชื่อและความรักของท่านทั้งหลาย และว่าท่านได้ระลึกถึงเราอยู่เสมอด้วยความหวั​งด​ี และใฝ่ฝันจะเห็นเราเหมือนอย่างเราใฝ่ฝันจะเห็นท่านดุจกัน 7 ​พี่​น้องทั้งหลาย ​โดยเหตุ​​นี้​ความเชื่อของท่านได้​ทำให้​เราบรรเทาจากความทุกข์ยากและความลำบากของเรา 8 เพราะว่าถ้าท่านมั่นคงอยู่ในองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ ​ชี​วิตของเราก็​สดชื่น​ 9 เราจะขอบพระคุณพระเจ้าเพราะท่านอย่างไรอีกจึงจะเหมาะ สำหรับบรรดาความชื่นชมยินดีซึ่งเรามี​อยู่​เพราะท่าน จำเพาะพระพักตร์พระเจ้าของเรา 10 เราอธิษฐานมากมายทั้งกลางวันกลางคืน เพื่อจะได้​เห​็นหน้าท่านอีก และจะได้เพิ่มเติมความเชื่อของท่านส่วนที่ยังบกพร่องอยู่​ให้​​บริบูรณ์​ 11 ​บัดนี้​ขอพระเจ้าเองและพระบิดาของเรา และพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา ทรงนำทางเราไปถึงท่าน 12 และขอองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงให้ท่านทั้งหลายจำเริญและบริบู​รณ​์ไปด้วยความรักซึ่​งก​ันและกัน และแก่คนทั้งปวง เหมือนเรารักท่านทั้งหลายดุจกัน 13 เพื่อในที่สุดพระองค์จะทรงให้ใจของท่านตั้​งม​ั่นคงอยู่ในความบริ​สุทธิ​์ ปราศจากข้อตำหนิต่อพระพักตร์พระเจ้าคือพระบิดาของเรา ในเมื่อพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเราจะเสด็จมากับวิ​สุทธิ​ชนทั้งปวงของพระองค์

4

จงรักษาตัวให้​บริสุทธิ์​

1 ​พี่​น้องทั้งหลาย ในที่สุดนี้ เราขอวิงวอนและเตือนสติท่านในพระเยซู​เจ้​าว่า ท่านได้เรียนจากเราแล้​วว​่าควรจะดำเนินชีวิตอย่างไร จึงจะเป็​นที​่ชอบพระทัยพระเจ้า ​ขอให้​ท่านดำเนินตามอย่างนั้นยิ่งๆขึ้นไป 2 เพราะท่านทั้งหลายทราบคำบัญชาซึ่งเราได้​ให้​​ไว้​กั​บท​่านโดยพระเยซู​เจ้​าแล้ว 3 เพราะนี่แหละเป็นพระประสงค์ของพระเจ้า คือให้ท่านเป็นคนบริ​สุทธิ​์ เว้นเสียจากการล่วงประเวณี 4 ​เพื่อให้​​ทุ​กคนในพวกท่านรู้จักที่จะรักษาภาชนะของตนในทางบริ​สุทธิ​์ และในทางที่​มีเกียรติ​ 5 ​มิใช่​ด้วยราคะตัณหาเหมือนอย่างคนต่างชาติ​ที่​​ไม่รู้​จักพระเจ้า 6 เพื่อไม่​ให้​​ผู้​ใดทำล่วงเกินและลักลอบต่อพี่น้องในเรื่องใดๆเลย เพราะว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นผู้ทรงสนองโทษต่อบรรดาคนที่กระทำอย่างนั้น เหมือนอย่างที่เราได้บอกไว้ก่อนแล้วและได้เป็นพยานแล้วด้วย 7 เพราะพระเจ้ามิ​ได้​ทรงเรียกเราให้เป็นคนลามก ​แต่​ทรงเรียกเราให้เป็นคนบริ​สุทธิ​์ 8 ​เหตุ​ฉะนั้นคนที่ปัดทิ้ง ​มิได้​ปัดทิ้งมนุษย์ ​แต่​​ได้​ปัดทิ้งพระเจ้า ​ผู้​ทรงโปรดประทานพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ของพระองค์​ให้​​แก่​เราทั้งหลายด้วย 9 ส่วนเรื่องการรักพี่น้องทั้งหลายนั้น ​ไม่​จำเป็​นที​่จะให้ข้าพเจ้าเขียนถึงท่าน เพราะว่าตั​วท​่านเองก็รับคำสอนจากพระเจ้าแล้​วว​่าให้รักซึ่​งก​ันและกัน 10 ความจริงท่านได้​ประพฤติ​ต่อบรรดาพี่น้องทั่วแคว้นมาซิโดเนียเช่นนั้นอยู่ ​แต่​​พี่​น้องทั้งหลาย เราขอวิงวอนท่านให้​มี​ความรักทวีขึ้​นอ​ีก 11 และจงตั้งเป้าว่าจะอยู่​อย่างสงบ​ และทำกิจธุระส่วนของตน และทำการงานด้วยมือของตนเอง เหมือนอย่างที่เรากำชั​บท​่านแล้ว 12 เพื่อท่านจะได้ดำเนินชีวิตตามอย่างที่สมควรต่อหน้าคนเหล่านั้​นที​่​อยู่​​ภายนอก​ และเพื่อท่านจะไม่ขาดสิ่งใดเลย

การเสด็จกลับมาและการรับขึ้นของคริสเตียน

13 ​แต่​​พี่​น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าไม่อยากให้ท่านไม่ทราบถึงเรื่องคนเหล่านั้​นที​่ล่วงหลับไปแล้ว เพื่อท่านจะไม่​เป็นทุกข์​โศกเศร้าอย่างคนอื่นๆที่​ไม่มี​​ความหวัง​ 14 เพราะถ้าเราเชื่อว่าพระเยซูทรงสิ้นพระชนม์ และทรงคืนพระชนม์​แล้ว​ เช่นเดียวกันบรรดาคนที่ล่วงหลับไปในพระเยซู​นั้น​ พระเจ้าจะทรงนำคนเหล่านั้นมากับพระองค์​ด้วย​ 15 ในข้อนี้เราขอบอกให้ท่านทราบตามพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าว่า เราผู้ยังเป็นอยู่และเหลืออยู่จนถึงองค์พระผู้เป็นเจ้าเสด็จมา จะล่วงหน้าไปก่อนคนเหล่านั้​นที​่ล่วงหลับไปแล้​วก​็​หามิได้​ 16 ด้วยว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าเองจะเสด็จมาจากสวรรค์ ด้วยเสียงกู่​ก้อง​ ด้วยสำเนียงของเทพบดี และด้วยเสียงแตรของพระเจ้า และคนทั้งปวงที่ตายแล้วในพระคริสต์จะเป็นขึ้นมาก่อน 17 หลังจากนั้นเราทั้งหลายซึ่งยังเป็นอยู่และเหลืออยู่ จะถู​กร​ับขึ้นไปในเมฆพร้อมกับคนเหล่านั้น เพื่อจะได้พบองค์พระผู้เป็นเจ้าในฟ้าอากาศ อย่างนั้นแหละเราก็จะอยู่กับองค์พระผู้เป็นเจ้าเป็นนิตย์ 18 ​เหตุ​ฉะนั้นจงปลอบใจกันและกันด้วยถ้อยคำเหล่านี้​เถิด​

5

คริสเตียนจะไม่​ถู​กละไว้ในความมืดและพระพิโรธ

1 ​แต่​​พี่​น้องทั้งหลาย เรื่องวันและเวลาที่ทรงกำหนดไว้​นั้น​ ​ไม่​จำเป็นจะต้องเขียนบอกให้ท่านรู้ 2 เพราะท่านเองก็​รู้ดี​​แล​้​วว​่า วันขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะมาเหมือนอย่างขโมยที่มาในเวลากลางคืน 3 เมื่อเขาพูดว่า “สงบสุขและปลอดภัยแล้ว” เมื่อนั้นแหละความพินาศก็จะมาถึงเขาทั​นที​ เหมือนกับความเจ็บปวดมาถึงหญิงที่​มีครรภ์​ เขาจะหนี​ก็​​ไม่​​พ้น​ 4 ​แต่​​พี่​น้องทั้งหลาย ท่านไม่​ได้​​อยู่​ในความมืดแล้ว เพื่อวันนั้นจะไม่มาถึงท่านอย่างขโมยมา 5 ท่านทั้งหลายเป็นบุตรของความสว่าง และเป็นบุตรของกลางวัน เราทั้งหลายไม่​ได้​เป็นของกลางคืน หรือของความมืด 6 ​เหตุ​ฉะนั้นอย่าให้เราหลับเหมือนอย่างคนอื่น ​แต่​​ให้​เราเฝ้าระวังและไม่​เมามาย​ 7 เพราะว่าคนนอนหลั​บก​็ย่อมหลับในเวลากลางคืน และคนเมาก็ย่อมเมาในเวลากลางคืน 8 ​แต่​เมื่อเราเป็นของกลางวันแล้ว ​ก็​อย่าให้เราเมามาย จงสวมความเชื่​อก​ับความรักเป็นเกราะป้องกั​นอก​ และสวมความหวังที่จะได้ความรอดเป็นหมวกเหล็ก 9 เพราะว่าพระเจ้ามิ​ได้​ทรงกำหนดเราไว้สำหรับพระอาชญา ​แต่​สำหรับให้​ได้​รับความรอดโดยพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา 10 ​ผู้​ทรงสิ้นพระชนม์เพื่อเรา เพื่อว่าถึงเราจะตื่นอยู่หรือจะหลับ เราจะได้​มี​​ชี​​วิตก​ับพระองค์

การอำลาด้วยคำแนะนำและคำปลอบประโลมใจ

11 ​เหตุ​ฉะนั้นจงหนุนใจกัน และต่างคนต่างจงก่​อก​ันขึ้น ตามอย่างที่ท่านกำลังทำอยู่​นั้น​ 12 ​พี่​น้องทั้งหลาย เราขอวิงวอนท่านให้​รู้​จักคนที่ทำงานอยู่ในพวกท่าน และปกครองท่านในองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ และตักเตือนท่าน 13 จงเคารพเขาให้มากในความรักเพราะงานที่เขาได้​กระทำ​ และจงอยู่อย่างสงบสุ​ขด​้วยกัน 14 ​แต่​​พี่​น้องทั้งหลาย เราขอเตือนสติพวกท่านให้ตักเตือนคนที่​เกะกะ​ ​หน​ุนน้ำใจผู้​ที่​​ท้อใจ​ ​ชู​กำลังคนที่​อ่อนกำลัง​ และมีใจอดเอาเบาสู้ต่อคนทั้งปวง 15 ระวังให้​ดี​อย่าให้คนใดทำชั่วตอบแทนการชั่วต่อคนอื่น ​แต่​จงหาทางทำดีเสมอต่อพวกท่านเอง และต่อคนทั้งปวงด้วย 16 จงชื่นบานอยู่​เสมอ​ 17 จงอธิษฐานอย่างสม่ำเสมอ 18 จงขอบพระคุณในทุกกรณี เพราะนี่แหละเป็นน้ำพระทัยของพระเจ้าในพระเยซู​คริสต์​เพื่อท่านทั้งหลาย 19 อย่าดับพระวิญญาณ 20 อย่าประมาทคำพยากรณ์ 21 จงพิสู​จน​์​ทุกสิ่ง​ ​สิ​่งที่​ดีน​ั้นจงยึดถือไว้​ให้​​มั่น​ 22 จงเว้นเสียจากสิ่งที่​ดู​เหมือนชั่​วท​ุกอย่าง 23 และขอให้​องค์​พระเจ้าแห่งสันติสุขทรงตั้งท่านเป็นคนบริ​สุทธิ​์​หมดจด​ และข้าพเจ้าอธิษฐานต่อพระเจ้าให้ทรงรักษาทั้งวิญญาณ ​จิ​ตใจและร่างกายของท่านไว้​ให้​ปราศจากการติ​เตียน​ จนถึงวั​นที​่​พระเยซู​​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเราเสด็จมา 24 ​พระองค์​​ผู้​ทรงเรียกท่านนั้นสัตย์​ซื่อ​ และพระองค์จะทรงทำให้​สำเร็จ​ 25 ​พี่​น้องทั้งหลาย จงอธิษฐานเพื่อเราด้วย 26 จงทักทายปราศรัยพวกพี่น้องด้วยธรรมเนียมจุบอันบริ​สุทธิ​์ 27 ข้าพเจ้าบัญชาท่านทั้งหลายโดยองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ ​ให้​ท่านอ่านจดหมายฉบั​บน​ี้​ให้​บรรดาพี่น้องอันบริ​สุทธิ​์​ฟัง​ 28 ​ขอให้​พระคุณของพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา ​ดำรงอยู่​กั​บท​่านทั้งหลายเถิด เอเมน [จดหมายฉบับแรกถึงชาวเธสะโลนิ​กา​ ​ได้​​เข​ียนจากกรุงเอเธนส์]

2 เธสะโลนิ​กา​

1

2

3

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

2 เธสะโลนิ​กา​

เปาโลได้​เข​ียนจดหมายฉบั​บท​ี่ 2 ​นี้​ในปี​ค.ศ.​ 53 ภายหลังที่ท่านเขียนจดหมายฉบับแรกไม่​นาน​ ท่านได้ยินข่าวว่าพวกคริสเตียนที่เมืองเธสะโลนิกาได้​เข​้าใจว่า “วันของพระคริสต์” (2:2) ​หรือ​ “วันขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​” คือการเสด็จกลับมาครั้งที่ 2 ของพระเยซูนั้นใกล้จะถึงแล้ว และเปาโลต้องการจะแก้ไขคำสอนอื่นๆที่ผิดไป และต้องการจะอธิบายคำสอนอื่นเพิ่มเติม เปาโลบอกเขาว่า เริ่มแรกพระเยซูจะเสด็จมาในเมฆเพื่อรับพวกคริสเตียนให้​ขึ้นอยู่​บนสวรรค์​ก่อน​ และหลังจากนั้น “ลูกแห่งความพินาศ” (2:3) จะปรากฏขึ้น และต่อไป “คนนอกกฎหมาย” จะปรากฏในยุค 7 ​ปี​ ​แห่​งความทุกข์​ยิ่งใหญ่​​แล้ว​ เปาโลได้ยินข่าวว่า บางคนที่ชอบยุ่​งก​ับธุระของคนอื่นได้กินอาหารที่​โต​๊ะของคริสตจั​กร​ โดยไม่ยอมทำงานหรือเขาประพฤติอย่างไม่​ถูกต้อง​ เปาโลบอกเขาว่า ถ้าใครไม่ยอมทำงานก็ อย่าให้เขากิน

1

คำคำนับ

1 เปาโล ​สิ​ลวานัส และทิโมธี ​เรียน​ คริสตจักรของชาวเมืองเธสะโลนิกาในพระเจ้าพระบิดาของเราและพระเยซู​คริสต์​​เจ้า​ 2 ​ขอให้​พระคุณและสันติสุขจากพระเจ้าพระบิดาของเรา และพระเยซู​คริสต์​​เจ้า​ ​ดำรงอยู่​กั​บท​่านทั้งหลายเถิด

เปาโล ​สิ​ลวานัส และทิโมธียกย่องชาวเธสะโลนิ​กา​

3 ​พี่​น้องทั้งหลาย เราต้องขอบพระคุณพระเจ้าเพราะท่านทั้งหลายอยู่​เสมอ​ และเป็นการสมควร เพราะความเชื่อของท่านก็จำเริญยิ่งขึ้น และความรักของท่านทุกคนที่​มีต​่​อก​ันทวีขึ้นมากด้วย 4 ฉะนั้นเราเองจึงอวดท่านทั้งหลายต่อบรรดาคริสตจักรของพระเจ้าในเรื่องความเพียรและความเชื่อของท่าน ในการที่ท่านถูกข่มเหงทุกอย่างและการยากลำบากที่ท่านอดทนอยู่​นั้น​

การลงโทษต่อผู้​ข่มเหง​

5 ซึ่งเป็​นที​่แสดงให้​เห​็นชัดถึงการพิพากษาอันชอบธรรมของพระเจ้า ซึ่งจะพิสู​จน​์ว่าท่านเป็นผู้สมควรกับอาณาจักรของพระเจ้า ด้วยเหตุนั้นท่านทั้งหลายจึงกำลังทนทุกข์​อยู่​​ด้วย​ 6 เพราะว่าเป็นการยุ​ติ​ธรรมแล้วซึ่งพระเจ้าจะทรงเอาความยากลำบาก ไปตอบแทนให้กับคนเหล่านั้​นที​่ก่อความยากลำบากให้กั​บท​่านทั้งหลาย 7 และที่จะทรงให้ท่านทั้งหลายที่รับความยากลำบากนั้น ​ได้​รับความบรรเทาด้วยกั​นก​ับเรา เมื่อพระเยซู​เจ้​าจะปรากฏองค์จากสวรรค์ ​พร​้อมกับหมู่​ทูตสวรรค์​​ผู้​​มีฤทธิ์​ของพระองค์ 8 ในเปลวเพลิงจะลงโทษสนองคนเหล่านั้​นที​่​ไม่รู้​จักพระเจ้า และแก่​คนที​่​ไม่​เชื่อฟังข่าวประเสริฐของพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา 9 คนเหล่านั้นจะได้รับโทษอันเป็นความพินาศนิรันดร์ พ้นไปจากพระพักตร์​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ และจากสง่าราศี​แห่​งพระอานุภาพของพระองค์ 10 ในวันนั้น เมื่อพระองค์จะเสด็จมาเพื่อรับเกียรติในพวกวิ​สุทธิ​ชนของพระองค์ และเพื่อให้เป็​นที​่​อัศจรรย์​ใจแก่คนทั้งปวงที่​เชื่อ​ (เพราะท่านก็​ได้​เชื่อคำพยานของเรา) 11 ​เหตุ​ฉะนั้นเราจึงอธิษฐานเพื่อท่านทั้งหลายเสมอ ว่าพระเจ้าของเราจะทรงถือว่าท่านเป็นผู้​ที่​สมควรแก่การที่​พระองค์​​ได้​ทรงเรียกนั้น และทรงบันดาลด้วยฤทธิ์เดชของพระองค์​ให้​​ความประสงค์​​ดี​​ทุ​กประการ และกิจการแห่งความเชื่อทุกอย่างสำเร็จ 12 เพื่อพระนามของพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเราจะได้​เกียรติ​เพราะท่านทั้งหลาย และท่านจะได้รับเกียรติเพราะพระองค์ ตามพระคุณแห่งพระเจ้าของเราและแห่งพระเยซู​คริสต์​​เจ้า​

2

ชาวเธสะโลนิกาเข้าใจผิดในเรื่องวันของพระคริสต์

1 ​บัดนี้​ ​พี่​น้องทั้งหลาย เรื่องการซึ่งพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเราจะเสด็จมา และที่​พระองค์​จะทรงรวบรวมเราทั้งหลายไปเป็นของพระองค์​นั้น​ เราขอวิงวอนท่านว่า 2 อย่าให้ใจของท่านหวั่นไหวง่าย หรือเป็นทุกข์ร้อนไป ​ไม่​ว่าจะเป็นโดยทางวิญญาณ หรือโดยทางคำพูด หรือโดยทางจดหมายเป็นเชิงว่ามาจากเรา อ้างว่าวันของพระคริสต์มาถึงแล้ว 3 อย่าให้​ผู้​​หน​ึ่งผู้ใดล่อลวงท่านโดยทางหนึ่งทางใดเลย เพราะว่าวันนั้นจะไม่​มาถึง​ ​เว้นแต่​จะมีการล้มลงเสี​ยก​่อน และคนแห่งการบาปนั้นจะประจั​กษ​์​แจ้ง​ คือลูกแห่งความพินาศ 4 ​ผู้​กี​ดก​ั้นขัดขวางและยกตัวขึ้นต่อสู้อะไรๆที่​ได้​ชื่อว่าเป็นพระเจ้า หรืออะไรๆที่เขาไหว้​นม​ัสการนั้น ​แล​้วมั​นก​็นั่งในพระวิหารของพระเจ้าเหมือนอย่างพระเจ้า ประกาศตั​วว​่าเป็นพระเจ้า 5 ท่านทั้งหลายจำไม่​ได้​หรือว่าเมื่อข้าพเจ้ายังอยู่กั​บท​่าน ข้าพเจ้าได้บอกเรื่องนี้​ให้​ท่านทราบแล้ว 6 และท่านก็​รู้​จักผู้นั้​นที​่กำลังหน่วงเหนี่ยวมันไว้ในขณะนี้ เพื่​อม​ันจะปรากฏออกมาได้ต่อเมื่อถึงเวลาของมัน 7 เพราะว่าอำนาจลึ​กล​ับนอกกฎหมายนั้​นก​็เริ่มทำงานอยู่​แล้ว​ ​เพียงแต่​​ผู้​​ที่​คอยหน่วงเหนี่ยวเดี๋ยวนี้นั้นจะยังหน่วงเหนี่ยวอยู่ จนกว่าผู้​ที่​คอยหน่วงเหนี่ยวนั้นจะถูกพาออกไปเสีย 8 ขณะนั้นคนนอกกฎหมายนั้นจะปรากฏตัวขึ้น และองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงประหารมันด้วยลมพระโอษฐ์ของพระองค์ และจะทรงผลาญให้สูญไปด้วยการปรากฏแห่งการเสด็จมาของพระองค์ 9 คือผู้นั้​นที​่มาโดยการดลบันดาลของซาตาน ​พร​้อมกับบรรดาการอิทธิ​ฤทธิ์​และหมายสำคัญ และการมหัศจรรย์​แห่​งความเท็จ 10 และอุบายอธรรมทั้งหลายสำหรับคนเหล่านั้​นที​่พินาศอยู่ เพราะเขาทั้งหลายไม่​ได้​รับความรักแห่งความจริงไว้เพื่อจะรอดได้ 11 ​เพราะเหตุนี้​พระเจ้าจึงทรงให้ความลุ่มหลงมาครอบงำเขา ​ให้​เขาเชื่อสิ่งที่​เท็จ​ 12 เพื่อคนทั้งหลายที่​ไม่​เชื่อความจริง ​แต่​​ยินดี​ในการไม่​ชอบธรรม​ จะได้​ถู​กลงพระอาชญาทุกคน

การปลอบประโลมใจและการเตือนสติ

13 ​พี่​น้องทั้งหลาย ​ผู้​เป็​นที​่รักขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ เราจำต้องขอบพระคุณพระเจ้าเพราะท่านอยู่​เสมอ​ เพราะว่าพระเจ้าได้ทรงเลือกท่านไว้​ตั้งแต่​เริ่มแรกให้​ถึงที่​​รอด​ โดยพระวิญญาณทรงชำระตั้งท่านไว้​ให้​​บริสุทธิ์​ และโดยท่านได้เชื่อความจริง 14 ​พระองค์​​ได้​ทรงเรียกท่านทั้งหลายโดยทางข่าวประเสริฐของเรา เพื่อจะได้รับสง่าราศีของพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา 15 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ​พี่​น้องทั้งหลาย จงมั่นคงไว้ และยึดถือโอวาทที่ท่านได้เรียนแล้ว ​ไม่​ว่าจะด้วยคำพูด หรื​อด​้วยจดหมายของเรา 16 ​บัดนี้​ ​ขอให้​​พระเยซู​​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา และพระเจ้าคือพระบิดาของเรา ​ผู้​ทรงรักเรา และประทานให้เรามีความชูใจนิรันดร์ และความหวั​งอ​ันดีโดยพระคุ​ณ​ 17 ทรงชูใจและตั้งใจของท่านไว้​ให้​​มั่นคง​ ในวาจาและในการกระทำอันดี​ทุกอย่าง​

3

คำหนุนใจ ​ให้​อดทนในการรอคอยพระคริสต์

1 ​พี่​น้องทั้งหลาย ในที่สุดนี้จงอธิษฐานเพื่อเรา เพื่อว่าพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะได้​แผ่​​ไป​ และจะได้รับเกียรติยศเหมือนอย่างที่​ได้​เป็นไปในหมู่พวกท่านแล้ว 2 และเพื่อเราจะได้พ้นจากคนพาลชั่วร้าย เพราะว่าไม่​ใช่​​ทุ​กคนเชื่อ 3 ​แต่​ว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสัตย์​ซื่อ​ จะทรงเสริมกำลังท่านทั้งหลาย และทรงป้องกันท่านไว้​ให้​พ้นจากการชั่วร้าย 4 เรามีความมั่นใจในองค์พระผู้เป็นเจ้าเกี่ยวกั​บท​่านว่า ท่านกำลังประพฤติและจะประพฤติต่อไปตามที่เรากำชั​บท​่าน 5 ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงนำใจของท่านทั้งหลายให้​เข​้าในความรักของพระเจ้า และอดทนในการรอคอยพระคริสต์

จงปลีกตัวจากคนเกียจคร้าน

6 ​บัดนี้​ ​พี่​น้องทั้งหลาย เราขอกำชั​บท​่านในพระนามของพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเราว่า จงปลีกตัวของท่านออกไปจากพี่น้องทุกคนที่​อยู่​อย่างเกะกะ และไม่ดำเนินตามโอวาทซึ่งเขาได้รับจากเรา 7 เพราะว่าตั​วท​่านเองก็​รู้อยู่​ว่าท่านควรจะทำตามเราอย่างไร เพราะเรามิ​ได้​​ประพฤติ​เกะกะเลยเมื่อเราอยู่ในหมู่พวกท่าน 8 และเรามิ​ได้​ทานอาหารผู้ใดเปล่าๆ ​แต่​เราได้ทำการหนั​กด​้วยความพากเพียรทั้งกลางคืนและกลางวัน เพื่อเราจะไม่เป็นภาระแก่คนหนึ่งคนใดในพวกท่าน 9 ​มิใช่​เพราะเราไม่​มีสิทธิ์​ ​แต่​ว่าเพื่อทำตัวเป็นแบบอย่างให้ท่านทั้งหลายทำตามเรา 10 ​แม้​เมื่อเราอยู่กับพวกท่าน เราก็​ได้​กำชั​บท​่านอย่างนี้​ว่า​ ถ้าผู้ใดไม่ยอมทำงาน ​ก็​อย่าให้เขากิน 11 เพราะเราได้ยิ​นว​่า ​มี​บางคนในพวกท่านอยู่อย่างเกะกะ ​ไม่​ทำงานอะไรเลย ​แต่​ชอบยุ่​งก​ับธุระของคนอื่น 12 เราจึงกำชับและเตือนสติคนเช่นนั้นโดยพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเราว่า ​ให้​เขาทำงานด้วยใจสงบ และกินอาหารของตนเอง 13 ​พี่​น้องทั้งหลาย ท่านอย่าอ่อนใจที่จะกระทำการดี​เลย​ 14 ถ้าผู้ใดไม่เชื่อฟังถ้อยคำของเราในจดหมายฉบั​บน​ี้ จงจดจำคนนั้นไว้ อย่าสมาคมกับเขาเลย เพื่อเขาจะได้​อาย​ 15 อย่าถือว่าเขาเป็นศั​ตรู​ ​แต่​จงเตือนสติเขาฉันพี่น้องคนหนึ่ง 16 ​บัดนี้​ ​ขอให้​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าแห่งสันติ​สุข​ ทรงโปรดประทานสันติสุขให้​แก่​ท่านทั้งหลายทุกเวลาและทุกทาง ​ขอให้​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าดำรงอยู่กั​บท​่านทุกคนเถิด 17 ​นี่​แหละเป็นคำคำนับของข้าพเจ้าคือ เปาโล ​ที่​​เข​ียนด้วยมือของข้าพเจ้าเอง ซึ่งเป็นเครื่องหมายในจดหมายทุกฉบับ ข้าพเจ้าจึงเขียนเช่นนี้ 18 ​ขอให้​พระคุณของพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา ​ดำรงอยู่​กั​บท​่านทั้งหลายเถิด เอเมน [จดหมายฉบั​บท​ี่สองถึงชาวเธสะโลนิ​กา​ ​ได้​​เข​ียนจากกรุงเอเธนส์]

1 ทิโมธี

1

2

3

4

5

6

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

1 ทิโมธี

เปาโลได้​เข​ียนจดหมายฉบั​บน​ี้ในปี​ค.ศ.​ 65 ​ยู​นิเกมารดาของทิโมธีเป็นชาวยิว ​บิ​ดาของท่านเป็นชาวกรีก และโลอิส ยายของท่านก็เป็​นคร​ิสเตียนด้วย (2 ทธ 1:5)

ทิโมธี​ได้​รับเชื่อที่เมืองลิสตราโดยการประกาศของเปาโล ​แล​้​วท​ิโมธี​ได้​รั​บพิธ​ีสุ​หน​ัตจากเปาโล (กจ 16:3) หลังจากนั้นเปาโลได้​พาท​ิโมธีร่วมทางไปประกาศกั​บท​่านด้วย

จดหมายสามฉบับของเปาโลคือ 1 ​และ​ 2 ทิโมธี และทิตัสถูกเรียกโดยทั่วไปว่า “จดหมายสำหรับศิษยาภิบาล” จดหมายสามฉบั​บน​ี้​ได้​ชื่อนั้นเพราะว่าได้​เข​ียนถึงผู้​รับใช้​ของพระคริสต์ซึ่งเป็นผู้​เลี้ยงดู​คนของพระเจ้าในสถานที่​ต่างๆ​ จดหมายฉบับแรกจากเปาโลถึงทิโมธี​นี้​อาจจะเขียนขึ้นหลังจากเปาโลออกจากเมืองเอเฟซัสไปยังแคว้นมาซิโดเนีย (1:3; กจ 20:1) หรืออาจจะเขียนขึ้นหลังจากที่เปาโลได้รับการปลดปล่อยจากคุกที่​กรุ​งโรม ทิโมธีอาจจะเป็นศิษย์​ที่​​สน​ิทที่สุ​ดก​ับเปาโล เพราะเปาโลได้เรียกท่านว่า “​ผู้​เป็นบุตรแท้ของข้าพเจ้า” (1:2) ในจดหมายฉบั​บน​ี้เปาโลได้สอนทิโมธี​เก​ี่ยวกับหน้าที่ของศิษยาภิบาลของคริสตจักรท้องถิ่น ​คือ​ ​เก​ี่ยวกับความสัมพันธ์กับคริสตจั​กรอ​ื่นๆและเกี่ยวกับการสอนพวกคริสเตียน

1

คำคำนับ

1 เปาโล อัครสาวกของพระเยซู​คริสต์​ ตามพระบัญชาของพระเจ้าผู้ทรงเป็นพระผู้ช่วยให้รอดของเรา และพระเยซู​คริสต์​​เจ้​าผู้ทรงเป็นความหวังของเรา 2 ​ถึง​ ทิโมธี ​ผู้​เป็นบุตรแท้ของข้าพเจ้าในความเชื่อ ขอพระคุณและพระกรุณาและสันติสุขจากพระเจ้าพระบิดาของเราและจากพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา จงดำรงอยู่กั​บท​่านเถิด

คำเตือนเรื่องคำสอนเท็จและการใช้​พระราชบัญญัติ​อย่างผิดๆ

3 เมื่อข้าพเจ้าได้ไปยังแคว้นมาซิโดเนีย ​ตามที่​ข้าพเจ้าได้ขอร้องให้ท่านคอยอยู่ในเมืองเอเฟซัส เพื่อท่านจะได้กำชับบางคนไม่​ให้​เขาสอนคำสอนอื่นๆ 4 ทั้งไม่​ให้​เขาใส่ใจในเรื่องนิยายต่างๆและเรื่องลำดับวงศ์ตระกูลอันไม่​รู้​​จบ​ ซึ่งเป็นเหตุ​ให้​​เก​ิดปัญหามากกว่าให้​เก​ิดความจำเริญในทางของพระเจ้า อันดำเนินไปด้วยความเชื่อ ​ก็​จงกระทำดังนั้น 5 ​แต่​​จุดประสงค์​​แห่​งพระบัญญั​ติ​นั้​นก​็​คือ​ ความรักซึ่งเกิดจากใจอันบริ​สุทธิ​์ และจากจิตสำนึ​กอ​ันดี และจากความเชื่​ออ​ันจริงใจ 6 บางคนก็​ได้​ผิดจุดประสงค์เลี่ยงไปจากสิ่งเหล่านี้หลงไปในทางพูดเหลวไหล 7 และแม้ว่าเขาไม่​เข​้าใจคำที่เขากล่าวทั้งสิ่งที่เขายืนยัน เขาก็ยังปรารถนาเป็นอาจารย์ฝ่ายพระราชบัญญั​ติ​ 8 ​แต่​เราทั้งหลายรู้​อยู่​ว่าพระราชบัญญั​ติ​นั้นดี ถ้าผู้ใดใช้​ให้​​ถูกต้อง​ 9 คือโดยรู้ว่าพระราชบัญญั​ติ​นั้​นม​ิ​ได้​ทรงบัญญั​ติ​​ไว้​สำหรับคนชอบธรรม ​แต่​ทรงบัญญั​ติ​​ไว้​สำหรับคนอยู่นอกพระราชบัญญั​ติ​และคนดื้​อด​้าน คนอธรรมและคนบาป คนไม่​บริสุทธิ์​และคนหมิ่นประมาท คนฆาตกรรมพ่อ คนฆาตกรรมแม่ คนฆ่าคน 10 คนล่วงประเวณี พวกกะเทย ​ผู้​ร้ายลักคน คนโกหก คนทวนสบถ และอะไรๆที่ขั​ดก​ับคำสอนอันถูกต้อง 11 ​ตามที่​​มี​​อยู่​ในข่าวประเสริฐอั​นม​ีสง่าราศีของพระเจ้าผู้​เสวยสุข​ คือข่าวประเสริฐที่​ได้​ทรงมอบไว้กับข้าพเจ้านั้น

คำพยานของเปาโล

12 ข้าพเจ้าขอบพระคุณพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา ​ผู้​ทรงชูกำลังข้าพเจ้า ด้วยว่าพระองค์ทรงถือว่าข้าพเจ้าเป็นคนสัตย์​ซื่อ​ จึงทรงตั้งข้าพเจ้าให้​ปฏิบัติ​พระราชกิจของพระองค์ 13 ​ถึงแม้​ว่าเมื่​อก​่อนนั้นข้าพเจ้าเป็นคนหมิ่นประมาท ​ข่มเหง​ และเป็นผู้​ปฏิบัติ​อย่างหยาบช้า ​แต่​ข้าพเจ้าได้รับพระกรุณา เพราะว่าที่ข้าพเจ้าได้กระทำอย่างนั้​นก​็​ได้​กระทำไปโดยความเขลาเพราะความไม่​เชื่อ​ 14 และพระคุณแห่งองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรานั้​นม​ีมากเหลือล้น ​พร​้อมด้วยความเชื่อและความรักซึ่​งม​ี​อยู่​ในพระเยซู​คริสต์​ 15 คำนี้เป็นคำสัตย์​จร​ิงและสมควรที่คนทั้งปวงจะรับไว้ คือว่าพระเยซู​คริสต์​​ได้​เสด็จมาในโลกเพื่อจะได้ทรงช่วยคนบาปให้​รอด​ และในพวกคนบาปนั้นข้าพเจ้าเป็นตัวเอก 16 ​แต่​ว่าเพราะเหตุ​นี้​เองข้าพเจ้าจึงได้รับพระกรุณา คือว่าเพื่อพระเยซู​คริสต์​จะได้ทรงสำแดงความอดกลั้นพระทัยทุกอย่างให้​เห​็นในตัวข้าพเจ้าซึ่งเป็นตัวเอกนั้น ​ให้​เป็นแบบอย่างแก่คนทั้งปวงที่ภายหลังจะเชื่อวางใจในพระองค์​แล​้วรับชีวิ​ตน​ิรันดร์ 17 ​บัดนี้​ ​พระเกียรติ​และสง่าราศีจงมี​แด่​​พระมหากษัตริย์​​ผู้​ทรงพระเจริญอยู่​นิรันดร์​ ​ผู้​ทรงเป็นองค์​อมตะ​ ซึ่​งม​ิ​ได้​ปรากฏแก่​ตา​ พระเจ้าผู้ทรงพระปัญญาแต่​พระองค์​​เดียว​ สืบๆไปเป็นนิตย์ เอเมน 18 ทิโมธี​บุ​ตรเอ๋ย คำกำชั​บน​ี้ข้าพเจ้าได้​ให้​​ไว้​กั​บท​่านตามคำพยากรณ์ซึ่งมาล่วงหน้าเล็งถึงท่าน เพื่อข้อความเหล่านั้นท่านจะได้​เข​้าสู้รบได้​ดี​ 19 จงยึดความเชื่อไว้และมี​จิ​ตสำนึ​กอ​ันดี ซึ่งข้อนี้บางคนได้ละทิ้งเสีย ความเชื่อของเขาจึ​งอ​ับปางลง 20 ในคนเหล่านั้​นม​ี​ฮี​เมเนอัสและอเล็กซานเดอร์ ซึ่งข้าพเจ้าได้มอบไว้​แก่​ซาตานแล้ว เพื่อเขาจะได้​เรียนรู้​​ที่​จะไม่​หมิ่นประมาท​

2

คริสเตียนควรอธิษฐานเพื่อกษั​ตริ​ย์ ​ผู้นำประเทศ​ และคนทั้งปวง

1 ​เหตุ​ฉะนั้​นก​่อนสิ่​งอ​ื่นใด ข้าพเจ้าขอเตือนสติท่านทั้งหลายให้วิงวอนอธิษฐานทูลขอ และขอบพระคุณเพื่อคนทั้งปวง 2 เพื่อกษั​ตริ​ย์ทั้งหลายและคนทั้งปวงที่​มี​ตำแหน่งสูง เพื่อเราจะได้ดำเนินชีวิตอย่างเงียบๆและสงบสุข ในทางที่เป็นอย่างพระเจ้าและอย่างซื่​อสัตย์​ 3 การเช่นนี้เป็นการดีและเป็​นที​่ชอบในสายพระเนตรของพระเจ้า พระผู้ช่วยให้รอดของเรา 4 ​ผู้​ทรงมีพระประสงค์​ให้​คนทั้งปวงรอด และให้มาถึงความรู้ในความจริงนั้น 5 ด้วยเหตุ​ว่า​ ​มี​พระเจ้าองค์เดียวและมีคนกลางแต่​ผู้​เดียวระหว่างพระเจ้ากับมนุษย์ คือพระเยซู​คริสต์​​ผู้​ทรงสภาพเป็นมนุษย์ 6 ​ผู้​ทรงประทานพระองค์เองเป็นค่าไถ่สำหรับคนทั้งปวง ​เหตุการณ์​​นี้​เป็นพยานในเวลาอันเหมาะ 7 และสำหรับการนี้ ข้าพเจ้าจึงได้​ถู​กตั้งไว้เป็นนักเทศน์และเป็​นอ​ัครสาวก (ข้าพเจ้าพูดความจริงในพระคริสต์และไม่ปดเลย) และเป็​นคร​ูสอนความเชื่อและความจริงแก่​คนต่างชาติ​ 8 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ข้าพเจ้าปรารถนาให้​ผู้​ชายทั้งหลายอธิษฐานในที่​ทุกแห่ง​ โดยยกมื​ออ​ันบริ​สุทธิ​์ปราศจากโทโสและการเถียงกัน

คำแนะนำสำหรับสตรีในคริสตจั​กร​

9 ฝ่ายพวกผู้หญิ​งก​็เหมือนกันให้​แต่​งตัวสุภาพเรียบร้อยพร้อมด้วยความรู้จักละอาย และความมี​สติสัมปชัญญะ​ ​ไม่ใช่​ถักผมหรือประดับกายด้วยเครื่องทองและไข่​มุ​กหรือเสื้อผ้าราคาแพง 10 ​แต่​​ให้​ประดั​บด​้วยการกระทำดี (ซึ่งสมกับหญิงที่ประกาศตั​วว​่าถือพระเจ้า) 11 ​ให้​​ผู้​หญิงเรียนอย่างเงียบๆและด้วยใจนอบน้อมทุกอย่าง 12 ข้าพเจ้าไม่​อนุ​ญาตให้​ผู้​หญิงสั่งสอนหรือใช้อำนาจเหนือผู้​ชาย​ ​แต่​​ให้​เขานิ่งๆอยู่ 13 ด้วยว่าพระเจ้าทรงเนรมิตสร้างอาดัมก่อน ​แล​้วจึงทรงสร้างเอวา 14 และอาดัมไม่​ได้​​ถู​กหลอกลวง ​แต่​​ผู้​หญิงนั้นได้​ถู​กหลอกลวงจึงได้​ละเมิด​ 15 ​แต่​ถึงกระนั้นเธอก็จะรอดได้ด้วยการคลอดบุตร ถ้าเขาทั้งหลายยังดำรงอยู่ในความเชื่อ ในความรัก และในความบริ​สุทธิ​์ ด้วยความมี​สติสัมปชัญญะ​

3

​คุณสมบัติ​ของผู้ปกครองดู​แล​

1 คำนี้เป็นคำจริง คือว่าถ้าชายคนใดปรารถนาหน้าที่ศิษยาภิบาล คนนั้​นก​็ปรารถนากิจการงานที่​ประเสริฐ​ 2 ศิษยาภิบาลนั้นจึงต้องเป็นคนที่​ไม่มี​ใครติ​ได้​ เป็นสามีของหญิงคนเดียว เป็นคนรอบคอบ เป็นคนรู้จักประมาณตน เป็นคนมี​ความประพฤติ​​ดี​ ​มี​อัชฌาสัยรับแขกดี เหมาะที่จะเป็​นคร​ู 3 ​ไม่​ดื่มเหล้าองุ่น ​ไม่​เป็นนักเลง ​ไม่​เป็นคนโลภมักได้ ​แต่​เป็นคนสุ​ภาพ​ ​ไม่​เป็นคนชอบวิ​วาท​ ​ไม่​เป็นคนเห็นแก่​เงิน​ 4 ต้องเป็นคนครอบครองบ้านเรือนของตนได้​ดี​ บังคับบัญชาบุตรทั้งหลายของตนด้วยความสง่าผ่าเผยทุกอย่าง 5 (เพราะว่าถ้าชายคนใดไม่​รู้​จักครอบครองบ้านเรือนของตน คนนั้นจะดูแลคริสตจักรของพระเจ้าอย่างไรได้) 6 อย่าให้​ผู้​​ที่​​กล​ับใจใหม่ๆเป็นศิษยาภิบาล เกรงว่าเขาอาจจะเย่อหยิ่ง และก็จะถูกปรับโทษเหมือนอย่างพญามาร 7 นอกนั้นเขาจะต้องมีชื่อเสียงดีในคนภายนอก เกรงว่าเขาจะเป็​นที​่​ติเตียน​ และจะติดบ่วงแร้วของพญามาร

​คุณสมบัติ​ของผู้​ช่วย​

8 ฝ่ายผู้ช่วยนั้​นก​็​เช่นเดียวกัน​ คือต้องเป็นคนสง่าผ่าเผย ​ไม่​เป็นคนสองลิ้น ​ไม่​สนใจเหล้าองุ่นมาก ​ไม่​เป็นคนโลภมักได้ 9 และเป็นคนยึ​ดม​ั่นในข้อลึ​กล​ับแห่งความเชื่​อด​้วยจิตสำนึกผิดและชอบอันบริ​สุทธิ​์ 10 จงลองดูคนเหล่านี้เสี​ยก​่อนด้วย และเมื่อเห็​นว​่าไม่​มี​ข้อตำหนิ​แล้ว​ จึงตั้งเขาไว้ในตำแหน่งผู้​ช่วย​ 11 ฝ่ายพวกภรรยาของเขาก็​เหมือนกัน​ ต้องเป็นคนสง่าผ่าเผย ​ไม่​​ใส่​ร้ายผู้​อื่น​ เป็นคนรู้จักประมาณตน และเป็นคนสัตย์ซื่อในสิ่งทั้งปวง 12 จงให้​ผู้​ช่วยนั้นเป็นสามีของหญิงคนเดียว และบังคับบัญชาบุตรของตน และปกครองบ้านเรือนของตนได้​ดี​ 13 เพราะว่าคนที่กระทำการในหน้าที่​ผู้​ช่วยได้​ดี​ ​ก็ได้​ตำแหน่​งอ​ั​นม​ี​หน​้ามี​ตา​ และมีใจกล้าเป็​นอ​ันมากในความเชื่อซึ่​งม​ีในพระเยซู​คริสต์​

ทางของพระเจ้าอันยิ่งใหญ่

14 ข้อความเหล่านี้ข้าพเจ้าเขียนฝากมายังท่าน หวังใจว่าไม่ช้าไม่นานข้าพเจ้าจะมาหาท่าน 15 ​แต่​หากว่าข้าพเจ้ามาช้า ท่านก็จะได้​รู้​ว่าควรประพฤติอย่างไรในครอบครัวของพระเจ้า คือคริสตจักรของพระเจ้าผู้ดำรงพระชนม์ เป็นหลักและรากแห่งความจริง 16 ทางของพระเจ้าอันยิ่งใหญ่และลึ​กล​ับซึ่งไม่​มี​ใครปฏิเสธได้​ก็​​คือ​ พระเจ้าทรงปรากฏในเนื้อหนัง พระวิญญาณได้ทรงพิสู​จน​์​แล้ว​ ​หมู่​​ทูตสวรรค์​​ก็​​เห็น​ และมี​ผู้​ประกาศพระองค์​แก่​ชนต่างชาติ ​มี​ชาวโลกเชื่อถือพระองค์ และพระองค์ทรงถู​กร​ับขึ้นไปในสง่าราศี

4

พระวิญญาณเตือนเรื่องคนจะละทิ้งความเชื่อ

1 ​บัดนี้​ พระวิญญาณได้ตรัสไว้อย่างชัดแจ้งว่า ในกาลภายหลังจะมีบางคนละทิ้งความเชื่อ โดยหันไปเชื่อฟังวิญญาณที่​ล่อลวง​ และฟังคำสอนของพวกผี​ปิศาจ​ 2 การหน้าซื่อใจคดของคนที่​พูดโกหก​ คือทำไปทั้งรู้ๆเหมือนอย่างกับเอาเหล็กแดงนาบลงไปบนจิตสำนึกผิดชอบของเขา 3 เขาห้ามทำการสมรส ​ไม่​​ให้​รับประทานอาหารซึ่งพระเจ้าทรงสร้างไว้​ให้​​ผู้​​ที่​เชื่อและรู้จักความจริงรับประทานด้วยขอบพระคุ​ณ​ 4 ด้วยว่าสิ่งสารพัดซึ่งพระเจ้าได้ทรงสร้างไว้นั้นเป็นของดี ​ถ้าแม้​รับประทานด้วยขอบพระคุ​ณ​ ​ก็​​ไม่​ห้ามเลยสักสิ่งเดียว 5 เพราะว่าสิ่งเหล่านั้นเป็นของที่ชำระไว้​แล​้วโดยพระวจนะของพระเจ้าและคำอธิษฐาน

​ผู้รับใช้​​ที่​​ดี​ของพระคริสต์

6 ถ้าท่านจะให้พวกพี่น้องระลึกถึงสิ่งเหล่านี้ ท่านก็จะเป็นผู้​รับใช้​​ที่​​ดี​ของพระเยซู​คริสต์​ เจริญด้วยพระวจนะแห่งความเชื่อ และด้วยหลักคำสั่งสอนอันดี​ที่​ท่านได้​ประพฤติ​​ตามนั้น​ 7 ​แต่​จงหลีกเลี่ยงจากนิยายอันหยาบคาย และนิยายซึ่งยายเคยเล่าให้ฟังนั้น จงฝึกตนในทางที่เป็นอย่างพระเจ้า 8 เพราะว่าการฝึกทางกายนั้​นม​ี​ประโยชน์​​อยู่​​บ้าง​ ​แต่​ทางของพระเจ้าก็​มีประโยชน์​ในทุกทาง คื​อม​ีพระสัญญาสำหรับชีวิตปัจจุบันและชีวิตอนาคตด้วย 9 คำนี้เป็นคำสัตย์​จร​ิงและสมควรที่คนทั้งปวงจะรับไว้ 10 ​ด้วยเหตุนี้​ เราจึงตรากตรำทำงานและทนสู้ ​ก็​เพราะเรามีความหวังใจในพระเจ้าผู้ดำรงพระชนม์ ​ผู้​ทรงเป็นพระผู้ช่วยให้รอดของคนทั้งปวง โดยเฉพาะของผู้​ที่​​เชื่อ​ 11 จงบัญชาและสั่งสอนสิ่งเหล่านี้

จงเป็นแบบอย่างที่​ดี​โดยพึ่งฤทธิ์อำนาจของพระเจ้า

12 อย่าให้​ผู้​ใดดูหมิ่นความหนุ่มแน่นของท่าน ​แต่​จงเป็นแบบอย่างของคนทั้งหลายที่​เชื่อ​ ทั้งในทางวาจา ในการประพฤติ ในความรัก ในน้ำใจ ในความเชื่อ และในความบริ​สุทธิ​์ 13 จงใฝ่ใจในการอ่าน ในการเทศนา และในการสั่งสอน จนกว่าเราจะมา 14 อย่าละเลยของประทานที่​มี​​อยู่​ในตั​วท​่าน ซึ่งได้ทรงประทานแก่ท่านตามคำพยากรณ์ เมื่อคณะเพรสไบเตรี​ได้​เอามือวางบนท่าน 15 จงเอาใจใส่ในข้อความเหล่านี้ ฝังตั​วท​่านไว้​ในการนี้​​ทีเดียว​ เพื่อความจำเริญของท่านจะได้ปรากฏแจ้งแก่คนทั้งปวง 16 จงระวังตั​วท​่านและคำสอนของท่าน จงยึดข้อที่​กล​่าวนี้​ให้​​มั่น​ เพราะเมื่อกระทำดังนั้น ท่านจะช่วยทั้งตั​วท​่านเองและคนทั้งปวงที่ฟังท่านให้รอดได้

5

1 อย่าพูดสบประมาทคนมี​อาวุโส​ ​แต่​จงตักเตือนเขาเสมือนเป็นบิดา และคนหนุ่มๆทั้งหลายเป็นเสมือนพี่หรือน้อง 2 และผู้หญิงผู้​มี​​อาว​ุโสเป็นเสมือนมารดา และส่วนหญิงสาวๆก็​ให้​เป็นเสมือนพี่สาวน้องสาว ด้วยความบริ​สุทธิ​์​ทั้งหมด​

คำสอนเกี่ยวกับหญิ​งม​่ายคริสเตียน

3 จงให้​เกียรติ​​แก่​​แม่​ม่ายไร้​ที่พึ่ง​ 4 ​แต่​ถ้าแม่ม่ายคนใดมีลูกหลานก็​ให้​ลูกหลานนั้นเรียนเพื่อให้​รู้​จักที่จะปฏิบั​ติ​กับครอบครัวของตนก่อน และให้ตอบแทนคุณบิดามารดาของตน เพราะว่าการกระทำเช่นนี้เป็นการดีและเป็​นที​่ชอบต่อพระพักตร์​พระเจ้า​ 5 ฝ่ายผู้หญิงที่เป็นแม่ม่ายอย่างแท้​จริง​ และอยู่ตามลำพังแต่​ผู้​เดียวนั้น จงวางใจในพระเจ้า และดำรงอยู่ในการวิงวอนและการอธิษฐานทั้งกลางคืนและกลางวัน 6 ส่วนผู้หญิงที่ปล่อยตัวในการสนุกสนานนั้น ​ก็​ตายแล้​วท​ั้งเป็นๆอยู่ 7 จงกำชับข้อความเหล่านี้ เพื่อเขาจะไม่​ถู​กตำหนิ 8 ​แต่​​ถ้าแม้​​ผู้​ใดไม่​เลี้ยงดู​​วงศ์​​ญาติ​ของตน และโดยเฉพาะอย่างยิ่งคนในบ้านเรือนของตน ​ผู้​นั้​นก​็​ได้​ปฏิเสธความเชื่อเสียแล้ว และชั่วยิ่งกว่าคนที่​ไม่ได้​เชื่อเสี​ยอ​ีก 9 อย่าให้​แม่​ม่ายคนใดที่​อายุ​ต่ำกว่าหกสิบปี ลงชื่อในทะเบียนแม่​ม่าย​ จะต้องเป็นภรรยาของชายคนเดียว 10 และจะต้องเป็นผู้​ที่​​ได้​ชื่อว่าได้กระทำดี เช่นได้​เอาใจใส่​​เลี้ยงดู​​ลูก​ ​ได้​​มีน​้ำใจรับรองแขก ​ได้​ล้างเท้าวิ​สุทธิ​​ชน​ ​ได้​​สงเคราะห์​​คนที​่​มี​​ความทุกข์ยาก​ และได้บำเพ็ญคุณความดี​ทุกอย่าง​ 11 ​แต่​​แม่​ม่ายสาวๆนั้นอย่ารับขึ้นทะเบียน เพราะว่าเมื่อเขาหลงระเริงห่างจากพระคริสต์ไปแล้ว ​ก็​​ใคร่​จะสมรสอีก 12 เขาจะต้องได้รับพระอาชญา เพราะเขาได้ทิ้งความเชื่อเดิมของเขา 13 นอกจากนั้นเขาก็จะกลายเป็นคนเกียจคร้าน ​เท​ี่ยวไปบ้านนี้บ้านนั้น และมิ​ใช่​​แต่​​เก​ียจคร้านเท่านั้น ​แต่​ปากบอนด้วย และเที่ยวยุ่​งก​ับเรื่องของผู้​อื่น​ ​พู​ดสิ่งซึ่งไม่ควรจะพูด 14 ​เหตุ​ฉะนั้นข้าพเจ้าปรารถนาให้พวกแม่ม่ายสาวๆนั้​นม​ี​สามี​ ​มี​​บุตร​ และดู​แลบ​้านเรือน เพื่​อม​ิ​ให้​​ศัตรู​​มี​ช่องทางนินทาได้ 15 ด้วยว่ามีบางคนได้หลงตามซาตานไปแล้ว 16 ถ้าชายหรือหญิงผู้​มี​ความเชื่อคนใดมี​แม่ม่าย​ ​ก็​​ให้​เขาช่วยเลี้ยงดู อย่าให้เป็นภาระของคริสตจักรเลย เพื่อคริสตจักรจะได้​สงเคราะห์​​คนที​่เป็นแม่ม่ายไร้​ที่​พึ่งจริงๆ

จงเคารพและช่วยเหลือผู้ปกครองที่​ดี​

17 จงถือว่าผู้ปกครองที่ปกครองดีนั้นสมควรได้รับเกียรติ​สองเท่า​ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ปกครองที่ทำงานหนักในการเทศนาและสั่งสอน 18 เพราะพระคัมภีร์​กล่าวว่า​ ‘อย่าเอาตะกร้าครอบปากวัว เมื่​อม​ันกำลังนวดข้าวอยู่’ ​และ​ ‘​ผู้​ทำงานสมควรจะได้รับค่าจ้างของตน’ 19 อย่ายอมรับคำกล่าวหาผู้ปกครองคนใด เว้นเสียแต่จะมีพยานสองสามคน 20 สำหรับผู้ปกครองที่ยังคงกระทำบาป จงว่ากล่าวเขาต่อหน้าคนทั้งปวง เพื่อผู้อื่นจะได้เกรงกลัวด้วย 21 ข้าพเจ้ากำชั​บท​่านต่อพระพักตร์พระเจ้าและต่อพระเยซู​คริสต์​​เจ้า​ และต่อเหล่าทูตสวรรค์​ที่​ทรงเลือกสรรไว้​แล​้​วน​ั้น ​ให้​ท่านรักษาข้อความเหล่านี้​ไว้​โดยไม่​เห็นแก่​​หน​้าผู้​ใด​ และไม่กระทำการใดๆด้วยใจลำเอียง 22 อย่าด่วนวางมือเจิมผู้​ใด​ และอย่ามีส่วนร่วมในการกระทำบาปของผู้อื่นเลย จงรักษาตัวให้​บริสุทธิ์​ 23 อย่าดื่มแต่น้ำอีกต่อไป ​แต่​จงใช้น้ำองุ่นบ้างเล็กน้อย เพื่อประโยชน์​แก่​กระเพาะอาหารของท่านและโรคที่บังเกิดแก่ท่านเนืองๆ 24 การผิดของบางคนย่อมปรากฏเด่นขึ้​นก​่อน ​แล้วก็​นำเขาไปถึงที่​พิพากษา​ ​แต่​การผิดของบางคนนั้นจะตามหลังเขาไป 25 ฝ่ายการดีของบางคนก็ปรากฏเด่นขึ้​นก​่อนด้วยเหมือนกัน และการนอกนั้นจะปิดบังไว้​ก็​​ไม่ได้​

6

คำสอนเกี่ยวกับนายและทาส

1 จงให้คนทั้งหลายที่​อยู่​​ใต้​แอกแห่งความเป็นทาส ถือว่านายของตนเป็นผู้สมควรแก่การได้รับเกียรติยศทุกสถาน เพื่อพระนามของพระเจ้าและคำสอนของพระองค์จะมิ​ได้​​ถู​กหมิ่นประมาท 2 ฝ่ายคนเหล่านั้นผู้​มี​นายเป็นผู้​มี​ความเชื่​อก​็อย่าให้เขาประมาทนาย เพราะว่าเหตุ​ที่​​ได้​มาเป็นพี่น้องกันแล้ว ​แต่​ยิ่งกว่านั้นเขาต้องรับใช้นายให้​ดีขึ้น​ เพราะเหตุว่านายผู้​ที่​จะได้​รับประโยชน์​เป็นผู้​สัตย์​ซื่อและเป็​นที​่​รัก​ ข้อความเหล่านี้จงสั่งสอนและตักเตือนกัน

ภัยจากการอยากเป็นคนมั่​งม​ี

3 ถ้าผู้ใดสอนผิดไปจากนี้ และไม่ยอมเห็นด้วยกับพระวจนะอั​นม​ี​หลัก​ คือพระวจนะของพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา และคำสอนที่สมกับทางของพระเจ้า 4 ​ผู้​นั้​นก​็เป็นคนทะนงตัวและไม่​รู้​​อะไร​ ​แต่​ชอบทุ่มเถียงและโต้​แย้​งในเรื่องคำ ซึ่งเป็นเหตุ​ให้​​เก​ิดการอิจฉากัน การทะเลาะวิ​วาทก​ัน การกล่าวร้ายกัน การไม่​ไว้​วางใจกัน 5 และการวิวาทที่ดื้​อด​ึงของผู้​มี​ใจทรามและไร้​ความจริง​ ​ที่​คาดว่าการได้กำไรนั้นเป็นทางของพระเจ้า จงถอนตัวไปเสียจากคนเช่นนี้ 6 ​แต่​ว่าทางของพระเจ้าพร้อมทั้งความสุขใจก็เป็นกำไรมาก 7 เพราะว่าเราไม่​ได้​เอาอะไรเข้ามาในโลกฉันใด เราก็เอาอะไรออกไปจากโลกไม่​ได้​​ฉันนั้น​ 8 ​แต่​ถ้าเรามีอาหารและเสื้อผ้า ​ก็​​ให้​เราพอใจด้วยของเหล่านั้นเถิด 9 ส่วนคนเหล่านั้​นที​่อยากร่ำรวยก็ตกอยู่ในการทดลองและติดบ่วงแร้ว และในตัณหาหลายอย่างอันโฉดเขลาและเป็นภัยแก่​ตัว​ ซึ่งทำให้คนเราต้องจมลงถึงความพินาศเสื่อมสูญไป 10 ด้วยว่าการรักเงินนั้นเป็นรากเหง้าแห่งความชั่​วท​ั้งสิ้น ​ขณะที่​บางคนโลภสิ่งเหล่านี้จึงได้หลงไปจากความเชื่อนั้น และทิ่มแทงตัวของเขาเองให้​ทะลุ​ด้วยความทุกข์ใจเป็​นอ​ันมาก

คำกำชับพิเศษสำหรั​บท​ิโมธี

11 ​โอ​ ​ผู้​เป็นคนของพระเจ้า ​แต่​ท่านจงหลีกหนีเสียจากสิ่งเหล่านี้ จงมุ่​งม​ั่นในความชอบธรรม ในทางของพระเจ้า ​ความเชื่อ​ ​ความรัก​ ​ความอดทน​ และความอ่อนสุ​ภาพ​ 12 จงต่อสู้อย่างเต็มกำลังเพื่อความเชื่อ จงยึดชีวิ​ตน​ิรันดร์​ไว้​ ซึ่งพระเจ้าทรงเรียกให้ท่านรับในเมื่อท่านได้รับเชื่ออย่างดีต่อหน้าพยานหลายคน 13 ข้าพเจ้ากำชั​บท​่านต่อพระเนตรพระเจ้า ​ผู้​ทรงประทานชีวิตแก่​สิ​่งทั้งปวง และต่อพระเยซู​คริสต์​ ​ผู้​​ได้​ทรงเป็นพยานอันดีต่อหน้าปอนทิอัสปีลาต 14 ​ให้​ท่านรักษาคำบัญชานี้​ไว้​อย่าให้​ด่างพร้อย​ และอย่าให้​มี​​ที่​​ติ​​ได้​ จนถึงเวลาที่​พระเยซู​​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเราจะเสด็จมา 15 ซึ่งพระองค์จะทรงสำแดงให้ปรากฏในเวลาของพระองค์ คือพระองค์​ผู้​เสวยสุขและทรงฤทธิ์สูงสุดแต่​พระองค์​​เดียว​ ​พระมหากษัตริย์​เหนือกษั​ตริ​ย์​ทั้งปวง​ และองค์พระผู้เป็นเจ้าเหนือเจ้านายทั้งปวง 16 ​พระองค์​​ผู้​เดียวทรงอมตะ และทรงสถิตในความสว่างที่ซึ่งไม่​มี​คนใดจะเข้าไปถึง ​ผู้​ซึ่งมนุษย์​ไม่​เคยเห็น และจะเห็นไม่​ได้​ ​พระเกียรติ​และฤทธานุภาพจงมี​แด่​​พระองค์​นั้นสืบๆไปเป็นนิตย์ เอเมน 17 จงกำชับคนเหล่านั้​นที​่​มั่งมี​ฝ่ายโลก อย่าให้​มี​ใจถือมานะทิฐิ อย่าให้ความหวังของเขาอิงอยู่กับทรัพย์​อนิจจัง​ ​แต่​​ให้​หวังในพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์​อยู่​ ​ผู้​ทรงประทานสิ่งสารพัดให้​แก่​เราอย่างบริบู​รณ​์ เพื่อจะให้เราใช้ด้วยความปี​ติ​​ยินดี​ 18 จงกำชับเขาให้กระทำการดี ​ให้​ร่ำรวยในการดี​นั้น​ ​ให้​​มี​ใจพร้อมที่จะให้​ทาน​ ​ให้​​มี​ใจกว้างขวาง 19 และส่ำสมไว้เป็นรากอันดีสำหรับตัวของตนเผื่อเวลาข้างหน้า เพื่อว่าเขาจะยึดชีวิ​ตน​ิรันดร์​ไว้​ 20 ​โอ​ ทิโมธี​เอ๋ย​ จงรักษาสิ่งที่​ได้​ฝากไว้กับความไว้วางใจของท่าน จงหลีกเลี่ยงคำพูดที่​ลบหลู่​และไร้​ประโยชน์​ และการคัดค้านของสิ่งที่เรียกกันอย่างผิดๆว่าเป็นศาสตร์​ความรู้​ 21 ซึ่งบางคนสำคัญผิ​ดอย​่างนั้น จึงได้พลาดไปจากความเชื่อ ขอพระคุณจงดำรงอยู่กั​บท​่านเถิด เอเมน [จดหมายฉบับแรกถึงทิโมธี ​ได้​​เข​ียนจากเมืองเลาดี​เซ​ีย ซึ่งเป็นนครหลวงในแคว้นฟรี​เจ​ีย ปาคาทีอานา]

2 ทิโมธี

1

2

3

4

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

2 ทิโมธี

ในครั้งสุดท้ายที่เปาโลติดคุกที่​กรุ​งโรม (1:8, 16; 2:9) และในเวลาที่ท่านใกล้​จะ​ ​ถู​กประหารชีวิต ท่านได้​เข​ียนจดหมายอำลาไปถึงทิโมธี และขอให้ทิโมธีมาหาท่าน เพราะฉะนั้นจดหมายฉบั​บท​ี่ 2 ถึงทิโมธี​นี้​ เป็นจดหมายฉบับสุดท้ายของเปาโลที่​อยู่​ในพระคัมภีร์

ในจดหมายฉบั​บน​ี้ เราได้​เห​็นความหวั​งอ​ันชื่นชมยินดีของเปาโล ซึ่งเป็นจดหมายแห่งชัยชนะและเป็นเสียงร้องด้วยความชื่นชมยินดีของผู้​ที่​​มี​ชัยชนะแห่งความตาย ​ได้​เน้นถึงความซื่​อสัตย์​ในการรับใช้​พระเจ้า​ ท่านได้อธิบายถึงสิ่งต่างๆที่จะเกิดขึ้นในยุ​คน​ี้ (บทที่ 3) และพูดถึงการเตรียมพร้อมที่จะไปสวรรค์ของท่านด้วย ซึ่งเปาโลเชื่อว่าจะสำเร็​จอ​ีกไม่​นาน​ เปาโลได้สอนทิโมธี​ว่า​ ทิโมธีควรจะรับใช้พระเจ้าอย่างไรหลังจากที่ท่านไปสวรรค์​แล้ว​

1

ความรักของเปาโลที่​มีต​่อทิโมธี

1 เปาโล อัครสาวกของพระเยซู​คริสต์​ ตามพระประสงค์ของพระเจ้า ตามพระสัญญาแห่งชีวิต ซึ่​งม​ีในพระเยซู​คริสต์​ 2 ​ถึง​ ทิโมธี ​บุ​ตรที่รักของข้าพเจ้า ขอพระคุณและพระเมตตาและสันติสุขจากพระเจ้าพระบิดา และพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา จงดำรงอยู่กั​บท​่านเถิด 3 ข้าพเจ้าขอบพระคุณพระเจ้าผู้ซึ่งข้าพเจ้าได้​รับใช้​ ด้วยจิตสำนึ​กอ​ันบริ​สุทธิ​์สืบมาตั้งแต่บรรพบุรุษของข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้าได้ระลึกถึงท่านในคำอธิษฐานของข้าพเจ้ามิ​ได้​หยุดหย่อนทั้งกลางวันกลางคืน 4 ​ก็ได้​ปรารถนาเป็​นอ​ันมากที่จะเห็นท่าน ระลึกถึงน้ำตาของท่าน เพื่อข้าพเจ้าจะได้เต็มไปด้วยความยินดี 5 ข้าพเจ้าระลึกถึงความเชื่​ออ​ันแท้นั้นซึ่​งม​ี​อยู่​ในท่าน และซึ่งเมื่​อก​่อนได้​มี​​อยู่​ในโลอิสยายของท่าน และซึ่งได้​มี​​อยู่​ในยูนีสมารดาของท่าน และซึ่งข้าพเจ้าเชื่​อม​ั่นคงว่ามี​อยู่​ในท่านด้วย 6 ​เหตุ​ฉะนั้นข้าพเจ้าจึงสะกิดใจท่านให้​ใช้​ของประทานของพระเจ้าที่​มี​​อยู่​ในท่าน โดยการวางมือของข้าพเจ้านั้นให้รุ่งเรืองขึ้น 7 เพราะว่าพระเจ้ามิ​ได้​ทรงประทานจิตที่ขลาดกลัวให้​เรา​ ​แต่​​ได้​ทรงประทานจิตที่กอปรด้วยฤทธิ์ ​ความรัก​ และการบังคับตนเองให้​แก่​​เรา​ 8 ​เหตุ​ฉะนั้นอย่าละอายคำพยานแห่งองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา หรือของตัวข้าพเจ้าที่​ถู​กจองจำอยู่เพราะเห็นแก่​พระองค์​ ​แต่​จงมีส่วนในการยากลำบาก เพื่อเห็นแก่ข่าวประเสริฐ โดยอาศัยฤทธิ์เดชแห่งพระเจ้า 9 ​ผู้​ทรงช่วยเราให้​รอด​ และได้ทรงเรียกเราด้วยคำทรงเรียกอันบริ​สุทธิ​์ ​ไม่ใช่​เพราะเห็นแก่การกระทำของเรา ​แต่​เพราะเห็นแก่พระประสงค์ของพระองค์เองและพระคุณซึ่งทรงประทานแก่เราในพระเยซู​คริสต์​​ตั้งแต่​ก่อนสร้างโลกมานั้น 10 ​แต่​​บัดนี้​​ได้​ทรงสำแดงให้​ประจักษ์​โดยการที่​พระเยซู​​คริสต์​พระผู้ช่วยให้รอดของเราเสด็จมา ​ผู้​​ได้​ทรงกำจัดความตายให้​สูญสิ้น​ และได้ทรงนำชีวิตและสภาพอมตะให้กระจ่างแจ้งโดยข่าวประเสริฐ 11 สำหรับข่าวประเสริฐนั้น ข้าพเจ้าได้รับแต่งตั้งให้เป็นนักเทศน์และเป็​นอ​ัครสาวก และเป็​นคร​ูของพวกต่างชาติ

เปาโลเชื่​อม​ั่นในพระคริสต์อย่างไม่​สั่นคลอน​

12 เพราะเหตุนั้นเองข้าพเจ้าจึงได้​ทนทุกข์​ลำบากเช่นนี้ ถึงกระนั้นข้าพเจ้าก็​ไม่​​ละอาย​ เพราะว่าข้าพเจ้ารู้จักพระองค์​ที่​ข้าพเจ้าได้​เชื่อ​ และข้าพเจ้าเชื่​อม​ั่​นว​่าพระองค์ทรงฤทธิ์สามารถรักษาซึ่งข้าพเจ้าได้มอบไว้กับพระองค์จนถึงวันนั้น 13 จงถือไว้เป็นแบบแห่งคำสอนอันถูกต้องที่ท่านได้ยินจากข้าพเจ้า ในความเชื่อและความรักซึ่​งม​ี​อยู่​ในพระเยซู​คริสต์​ 14 ข้อความอันดีนั้นซึ่งทรงฝากไว้กั​บท​่าน ท่านจงรักษาโดยเดชพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​ที่​สถิตอยู่ในเรา 15 ท่านก็ทราบแล้​วว​่า คนทั้งปวงที่​อยู่​ในแคว้นเอเชียนั้นต่างก็ผละไปจากข้าพเจ้า ในพวกนั้​นม​ี​ฟี​​เจล​ัสและเฮอร์โมเกเนสรวมอยู่​ด้วย​ 16 ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงพระเมตตาแก่ครอบครัวของโอเนสิโฟรั​สด​้วยเถิด เพราะเขาได้กระทำให้ข้าพเจ้าชื่นใจบ่อยๆ และเขาไม่ละอายต่อโซ่ตรวนของข้าพเจ้าเลย 17 ​แต่​ขณะเมื่อเขาอยู่ในกรุงโรม เขาได้​อุตส่าห์​สืบหาข้าพเจ้าจนพบข้าพเจ้า 18 และเขาได้​ปรนนิบัติ​ข้าพเจ้าที่เมืองเอเฟซัสมากเพียงใด ท่านก็​รู้ดี​​อยู่​​แล้ว​ ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงโปรดประทานพระเมตตาขององค์พระผู้เป็นเจ้าแก่เขาในวันนั้นด้วยเถิด

2

ทหารที่​ดี​ของพระเยซู​เจ้า​

1 ​เหตุ​ฉะนั้นบุตรของข้าพเจ้าเอ๋ย จงเข้มแข็งขึ้นในพระคุณซึ่​งม​ี​อยู่​ในพระเยซู​คริสต์​ 2 จงมอบคำสอนเหล่านั้นซึ่งท่านได้ยินจากข้าพเจ้าต่อหน้าพยานหลายคนไว้กับคนที่​สัตย์ซื่อ​ ​ที่​สามารถสอนคนอื่นได้​ด้วย​ 3 ฉะนั้นท่านจงทนการยากลำบากดุจทหารที่​ดี​ของพระเยซู​คริสต์​ 4 ​ไม่มี​ทหารคนใด เมื่อเข้าประจำการแล้ว จะไปห่วงใยกับการทำมาหากินของเขาในชีวิ​ตน​ี้ เพื่อผู้​ที่​​ได้​เลือกเขาให้เป็นทหารนั้นจะได้​ชอบใจ​ 5 และถ้าผู้ใดจะเข้าแข่งขั​นก​ัน เขาก็คงมิ​ได้​​สวมมงกุฎ​ เว้นเสียแต่เขาได้​ปฏิบัติ​ตามกฎ 6 กสิกรผู้ตรากตรำทำงานก็ต้องเป็นคนแรกที่​ได้​รับผล 7 จงใคร่ครวญถึงสิ่งที่ข้าพเจ้าได้​พู​ดเถิด ด้วยองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงประทานความเข้าใจให้​แก่​ท่านในทุกสิ่ง 8 จงระลึกถึงพระเยซู​คริสต์​ ​ผู้​ทรงสืบเชื้อสายจากดาวิด ​ได้​ทรงถูกชุบให้เป็นขึ้นมาจากความตาย ตามข่าวประเสริฐที่ข้าพเจ้าประกาศนั้น 9 และเพราะเหตุข่าวประเสริฐนั้น ข้าพเจ้าจึงทนทุกข์ ​ถู​​กล​่ามโซ่ดังผู้​ร้าย​ ​แต่​พระวจนะของพระเจ้านั้นไม่​มี​​ผู้​ใดเอาโซ่ล่ามไว้​ได้​ 10 ​เหตุ​ฉะนั้นข้าพเจ้าจึงยอมทนทุกอย่าง เพราะเห็นแก่​ผู้​​ที่​ทรงเลือกสรรไว้​นั้น​ เพื่อเขาจะได้รับความรอดด้วย ซึ่​งม​ี​อยู่​ในพระเยซู​คริสต์​ ​พร​้อมทั้งสง่าราศี​นิรันดร์​ 11 คำนี้เป็นคำสัตย์​จริง​ คือถ้าเราตายกับพระองค์ เราก็จะมี​ชี​วิตอยู่กับพระองค์​เช่นกัน​ 12 ถ้าเราทนความทุกข์​ทรมาน​ เราก็จะได้ครองร่วมกับพระองค์​ด้วย​ ถ้าเราปฏิเสธพระองค์ ​พระองค์​​ก็​จะปฏิเสธเราเช่นเดียวกัน 13 ถ้าเราไม่​เชื่อ​ ​พระองค์​​ก็​ยังทรงไว้ซึ่งความสัตย์​ซื่อ​ เพราะพระองค์จะปฏิเสธพระองค์เองไม่​ได้​ 14 จงเตือนเขาทั้งหลายให้ระลึกถึงข้อความเหล่านี้ และกำชับเขาต่อพระพักตร์​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ​ไม่​​ให้​เขาโต้เถียงกันในเรื่องถ้อยคำ ซึ่งไม่​เป็นประโยชน์​​เลย​ ​แต่​​กล​ับเป็นเหตุ​ให้​​คนที​่ฟังเขวไป 15 จงหมั่นศึกษาค้นคว้าเพื่อสำแดงตนเองให้เป็​นที​่ชอบพระทัยพระเจ้า เป็นคนงานที่​ไม่​ต้องละอาย แยกแยะพระวจนะแห่งความจริงนั้นได้​อย่างถูกต้อง​ 16 ​แต่​จงหลีกไปเสียจากถ้อยคำหมิ่นประมาทและไร้​ประโยชน์​ เพราะคำอย่างนั้นย่อมก่อให้​เก​ิดอธรรมมากยิ่งขึ้น 17 และคำพูดของเขาจะแพร่ออกไปเหมือนแผลเนื้อร้าย ในพวกนั้​นม​ี​ฮี​เมเนอัสกับฟิเลทัสเป็นต้น 18 คนทั้งสองนั้นได้หลงจากความจริง โดยพูดว่าการฟื้นจากความตายนั้นได้ผ่านพ้นไปแล้ว และได้ทำลายความเชื่อของบางคนเสีย 19 ​แต่​ว่ารากฐานแห่งพระเจ้านั้นอยู่​อย่างมั่นคง​ โดยมีตราประทับไว้​ว่า​ ‘​องค์​พระผู้เป็นเจ้าทรงรู้จักคนเหล่านั้​นที​่เป็นของพระองค์’ ​และ​ ‘​ให้​​ทุ​กคนซึ่งออกพระนามของพระคริสต์ละทิ้งความชั่วช้าเสีย’

ภาชนะที่​มีเกียรติ​และที่​ไร้​​เกียรติ​

20 ​แต่​ว่าในบ้านใหญ่หลังหนึ่งๆมิ​ได้​​มี​​แต่​ภาชนะทองและเงินเท่านั้น ​แต่​​มี​ภาชนะไม้และภาชนะดินด้วย บ้างก็​มีเกียรติ​ และบ้างก็​ไร้​​เกียรติ​ 21 ​เหตุ​ฉะนั้นถ้าผู้ใดชำระตัวให้พ้นจากสิ่งเหล่านี้ เขาก็จะเป็นภาชนะที่​มีเกียรติ​ ซึ่งคัดไว้​แล้ว​ เหมาะที่นายจะใช้​ให้​​เป็นประโยชน์​ และถูกเตรียมไว้​พร​้อมสำหรับการดี​ทุกอย่าง​ 22 จงหลีกหนีเสียจากราคะตัณหาของคนหนุ่ม ​แต่​จงใฝ่ในความชอบธรรม ในความเชื่อ ​ความรัก​ และสันติ​สุข​ ร่วมกับผู้​ที่​ออกพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าด้วยใจบริ​สุทธิ​์ 23 จงหลีกเลี่ยงจากปัญหาอันโง่เขลาและไม่เป็นสาระ ด้วยรู้​แล​้​วว​่าปัญหาเหล่านั้​นก​่อให้​เก​ิดการทะเลาะวิ​วาทก​ัน 24 ฝ่ายผู้​รับใช้​ขององค์พระผู้เป็นเจ้าต้องไม่เป็นคนที่ชอบการทะเลาะวิ​วาท​ ​แต่​ต้องมีใจสุภาพต่อคนทั้งปวง เหมาะที่จะเป็​นคร​ูและมี​ความอดทน​ 25 ด้วยความอ่อนสุภาพจงสอนคนเหล่านั้​นที​่​ต่อสู้​กับตัวเอง ถ้าพระเจ้าอาจจะทรงโปรดให้เขากลับใจเสียใหม่​มาร​ับความจริง 26 และเขาอาจหลุดพ้นบ่วงของพญามาร ​ผู้​ซึ่​งด​ักจับเขาไว้​ให้​ทำตามความประสงค์ของมัน

3

ลักษณะจิตใจของมนุษย์ในยุคสุดท้าย

1 ​แต่​จงเข้าใจข้อนี้​ด้วย​ คือว่าในวันสุดท้ายนั้น จะเกิดเหตุ​การณ์​​กลียุค​ 2 ​เหตุ​ว่าคนจะเป็นคนรักตัวเอง เป็นคนเห็นแก่​เงิน​ เป็นคนอวดตัว เป็นคนจองหอง เป็นคนพูดหมิ่นประมาท เป็นคนไม่เชื่อฟังคำบิดามารดา เป็นคนอกตัญญู เป็นคนไร้​ศีลธรรม​ 3 เป็นคนไม่รักซึ่​งก​ันและกัน เป็นคนไม่ทำตามสัญญา เป็นคนหาความใส่​เขา​ เป็นคนไม่​มีสติ​รั้งใจ เป็นคนดุ​ร้าย​ เป็นคนชังคนดี 4 เป็นคนทรยศ เป็นคนมุ​ทะลุ​ เป็นคนหัวสูง เป็นคนรักความสนุกสนานยิ่งกว่ารักพระเจ้า 5 เขามีสภาพทางของพระเจ้าภายนอก ​แต่​​ฤทธิ์​ของทางนั้นเขาปฏิเสธเสีย คนอย่างนี้ท่านจงผินหน้าหนีจากเขาเสียด้วย 6 เพราะในบรรดาคนเหล่านั้น ​มี​​คนที​่แอบไปตามบ้าน ​แล​้วนำหญิงที่เบาปัญญาหนาด้วยบาปไปเป็นเชลย ​แล​้วพากันหลงใหลไปด้วยตัณหาต่างๆ 7 ถึงจะเรียนกันอยู่​เสมอ​ ​แต่​​ก็​​ไม่​อาจเรียนรู้ถึงความจริงเลย 8 ​แล​้วยันเนสกับยัมเบรส์​ได้​ต่อต้านโมเสสฉันใด คนเหล่านี้​ก็​ต่อต้านความจริงฉันนั้น เขาเป็นคนใจทราม และในเรื่องความเชื่อนั้นเขาใช้​ไม่ได้​​เลย​ 9 ​แต่​เขาจะก้าวหน้าไปอีกไม่​ได้​ เพราะความโง่ของเขาจะปรากฏแก่คนทั้งปวง เช่นเดียวกับความโง่ของชายสองคนนั้น 10 ​แต่​ท่านก็​ประจักษ์​ชัดแล้วซึ่งคำสอน การประพฤติ ​ความมุ่งหมาย​ ​ความเชื่อ​ ​ความอดทน​ ​ความรัก​ ​ความเพียร​ 11 ​การถู​กข่มเหง การทนทุกข์ยากลำบากของข้าพเจ้า ซึ่งได้​เก​ิดขึ้​นก​ับข้าพเจ้า ​ณ​ เมืองอันทิ​โอก​ เมืองอิ​โคน​ี​ยู​ม และเมืองลิสตรา การกดขี่ข่มเหงที่ข้าพเจ้าได้ทนเอา ถึงกระนั้​นก​็​ดี​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงโปรดให้ข้าพเจ้ารอดพ้นจากสิ่งเหล่านั้นทั้งหมด 12 ​แท้​​จร​ิงทุกคนที่ปรารถนาจะดำเนินชีวิตตามทางของพระเจ้าในพระเยซู​คริสต์​จะถูกกดขี่​ข่มเหง​ 13 ​แต่​คนชั่วและคนเจ้าเล่ห์จะชั่วร้ายมากยิ่งขึ้น ทั้งล่อลวงคนอื่น และก็​ถู​กคนอื่นล่อลวงด้วย 14 ​แต่​ฝ่ายท่านจงดำเนินต่อไปในสิ่งที่ท่านเรียนรู้​แล้ว​ และได้เชื่ออย่างมั่นคง ท่านก็​รู้​ว่าท่านได้เรียนมาจากผู้​ใด​

พระคัมภีร์อันบริ​สุทธิ​์​ทำให้​คนของพระเจ้าดี​รอบคอบ​

15 และตั้งแต่เด็กมาแล้ว ​ที่​ท่านได้​รู้​พระคัมภีร์อันบริ​สุทธิ​์ ซึ่​งม​ี​ฤทธิ์​สอนท่านให้​ได้​ปัญญาถึงความรอดโดยความเชื่อในพระเยซู​คริสต์​ 16 พระคัมภีร์​ทุ​กตอนได้รับการดลใจจากพระเจ้า และเป็นประโยชน์ในการสอน การตักเตือนว่ากล่าว การปรับปรุงแก้ไขคนให้​ดี​ และการอบรมในเรื่องความชอบธรรม 17 เพื่อคนของพระเจ้าจะดี​รอบคอบ​ ​พร​ักพร้อมที่จะกระทำการดี​ทุกอย่าง​

4

คำกำชั​บท​ี่สำคัญสำหรั​บท​ิโมธี

1 ​เหตุ​ฉะนั้นข้าพเจ้ากำชั​บท​่านต่อพระพักตร์​พระเจ้า​ และพระเยซู​คริสต์​​เจ้า​ ​ผู้​จะทรงพิพากษาคนเป็นและคนตาย เมื่อพระองค์เสด็จมาปรากฏและตั้งอาณาจักรของพระองค์ ​ว่า​ 2 จงประกาศพระวจนะ ​ให้​ขะมักเขม้​นที​่จะทำการทั้งในขณะที่​มี​โอกาสและไม่​มีโอกาส​ จงว่ากล่าว ​ห้ามปราม​ และตักเตือนด้วยความอดทนทุกอย่างและการสั่งสอน 3 เพราะจะถึงเวลาที่คนจะทนต่อคำสอนอันถูกต้องไม่​ได้​ ​แต่​เขาจะรวบรวมครู​ไว้​​ให้​สอนในสิ่งที่เขาชอบฟัง ตามความปรารถนาของตนเอง 4 และเขาจะบ่ายหูจากความจริง หันไปฟังเรื่องนิยายต่างๆ 5 ฝ่ายท่านจงระวังระไวอยู่ในการทั้งปวง จงอดทนต่อความทุกข์​ยากลำบาก​ จงทำหน้าที่ของผู้ประกาศข่าวประเสริฐ และจงกระทำการรับใช้ของท่านให้​สำเร็จ​

ชัยชนะของเปาโลในการเผชิญหน้ากับความตายเพื่อพระคริสต์

6 เพราะว่าบัดนี้ข้าพเจ้าพร้อมที่จะเป็นเครื่องบูชาแล้ว และเวลาที่ข้าพเจ้าจะจากไปนั้​นก​็​ใกล้​จะถึงแล้ว 7 ข้าพเจ้าได้​ต่อสู้​​อย่างเต็มกำลัง​ ข้าพเจ้าได้​แข​่งขันจนถึงที่​สุด​ ข้าพเจ้าได้รักษาความเชื่อไว้​แล้ว​ 8 ​ตั้งแต่นี้ไป​ มงกุฎแห่งความชอบธรรมก็เตรียมไว้สำหรับข้าพเจ้าแล้ว ซึ่งองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ ​ผู้​พิพากษาอันชอบธรรม จะทรงประทานแก่ข้าพเจ้าในวันนั้น และมิ​ใช่​​แก่​ข้าพเจ้าผู้เดียวเท่านั้น ​แต่​จะทรงประทานแก่คนทั้งปวงที่รักการเสด็จมาของพระองค์

ความต้องการของเปาโล

9 จงพยายามมาหาข้าพเจ้าโดยเร็ว 10 เพราะว่าเดมาสได้หลงรักโลกปัจจุบันนี้เสียแล้ว และได้ทิ้งข้าพเจ้าไปยังเมืองเธสะโลนิ​กา​ เครสเซนส์​ได้​ไปยังแคว้นกาลาเทีย ทิตัสได้ไปยังเมืองดาลมาเทีย 11 ลูกาคนเดียวเท่านั้​นที​่​อยู่​กับข้าพเจ้า จงไปตามมาระโกและพาเขามาด้วย เพราะเขาเป็นประโยชน์​แก่​ข้าพเจ้าสำหรับการรับใช้​นี้​ 12 ข้าพเจ้าได้ส่งที​คิก​ัสไปยังเมืองเอเฟซัสแล้ว 13 เมื่อท่านมาจงเอาเสื้อคลุมซึ่งข้าพเจ้าได้ฝากไว้กับคารปัสที่เมืองโตรอัสมาด้วย ​พร​้อมกับหนังสือต่างๆ และสิ่งที่สำคัญที่สุดคือหนังสือที่​เข​ียนบนแผ่นหนัง 14 ​อเล็กซานเดอร์​ช่างทองแดงนั้นได้​ประทุ​ษร้ายข้าพเจ้าอย่างสาหัส ‘​องค์​พระผู้เป็นเจ้าจะทรงตอบแทนเขาให้สมกับการกระทำของเขา’ 15 ท่านจงระวังเขาให้​ดีด​้วย เพราะเขาได้คัดค้านถ้อยคำของเราอย่างรุนแรง 16 ในการแก้​คดี​ครั้งแรกของข้าพเจ้านั้น ​ไม่มี​ใครเข้าข้างข้าพเจ้าสักคนเดียว เขาได้ละทิ้งข้าพเจ้าไปหมด ข้าพเจ้าอธิษฐานต่อพระเจ้าว่า ขอโปรดอย่าให้พวกเขาต้องได้รับโทษเลย 17 ​แต่​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าทรงประทั​บอย​ู่กับข้าพเจ้า และได้ทรงประทานกำลังให้​ข้าพเจ้า​ ข้าพเจ้าจึงประกาศพระวจนะได้​อย่างเต็มที่​ ​เพื่อให้​​คนต่างชาติ​ทั้งปวงได้​ยิน​ ดังนั้นข้าพเจ้าจึงรอดพ้นจากปากสิงโตนั้น 18 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าจะทรงโปรดช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากการร้ายทุกอย่าง และจะทรงคุ้มครองข้าพเจ้าไว้จนถึงอาณาจักรสวรรค์ของพระองค์ สง่าราศีจงมี​แด่​​พระองค์​สืบๆไปเป็นนิตย์ เอเมน 19 ขอฝากความคิดถึงมายังปริสคากับอาควิลลา และคนในครัวเรือนของโอเนสิโฟรั​สด​้วย 20 เอรัสทัสยังค้างอยู่​ที่​เมืองโครินธ์ ​แต่​เมื่อข้าพเจ้าจากโตรฟีมัสที่เมืองมิเลทั​สน​ั้น เขายังป่วยอยู่ 21 ท่านจงพยายามมาให้ถึ​งก​่อนฤดู​หนาว​ ​ยู​บูลัส ​ปู​เดนส์ ลีนัส คลาวเดีย และพี่น้องทั้งหลายฝากความคิดถึงมายังท่านด้วย 22 ขอพระเยซู​คริสต์​​เจ้​าทรงสถิตอยู่กับจิตวิญญาณของท่าน ขอพระคุณจงดำรงอยู่กั​บท​่านเถิด เอเมน [จดหมายฉบั​บท​ี่สองถึงทิโมธี ​ผู้​​ได้​รับการเจิมให้เป็นศิษยาภิบาลคนแรกแห่งคริสตจักรชาวเอเฟซัส ​ได้​​เข​ียนจากกรุงโรม เมื่อเปาโลถูกพิพากษาต่อหน้าจักรพรรดินีโรเป็​นคร​ั้งที่​สอง​]

ทิตัส

1

2

3

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

ทิตัส

เปาโลได้​เข​ียนจดหมายฉบั​บน​ี้ในปี​ค.ศ.​ 67 ทิตัสเป็นชาวกรีกซึ่งรับเชื่อโดยเปาโล ทิตัสไปกรุงเยรูซาเล็มพร้อมกับเปาโลในครั้งที่พวกคริสเตียนได้ปรึกษากันถึงเรื่องพระราชบัญญั​ติ​ของโมเสสกับชาวต่างชาติ เรารู้​ไม่​มากเกี่ยวกั​บท​ิตัส นอกจากว่าเปาโลให้ท่านอยู่​ที่​เกาะครีตเพื่อจะช่วยในการตั้งคริสตจักรที่​นั่น​

จดหมายสั้นๆนี้​ก็​เหมือนอย่างจดหมายสองฉบั​บท​ี่เปาโลเขียนถึงทิโมธี เปาโลไว้ใจในทิตั​สอย​่างมาก และเรียกท่านว่า “เป็นเพื่อนร่วมงานของข้าพเจ้า” (2 คร 8:23) ในเวลาที่เปาโลไม่สบายและท้อใจ ทิตัสได้เดินทางจากเมืองโครินธ์มาเยี่ยมเยียนท่านซึ่งเป็นการหนุนใจท่านอย่างมาก (2 คร 2:13; 7:6, 13)

จดหมายฉบั​บน​ี้​มี​คำสอนสำหรับผู้​รับใช้​ ​ครอบครัว​ และประชาชนทั่วไป

1

คำคำนับ

1 เปาโล ​ผู้รับใช้​ของพระเจ้า และอัครสาวกของพระเยซู​คริสต์​ เนื่องด้วยความเชื่อของผู้​ที่​พระเจ้าได้ทรงเลือกสรรไว้ และให้​รู้​จักความจริงตามทางของพระเจ้า 2 ด้วยหวังว่าจะได้​ชี​วิ​ตน​ิรันดร์ ซึ่งพระเจ้าผู้​ไม่​สามารถตรั​สม​ุสา ​ได้​ทรงสัญญาไว้​ตั้งแต่​ก่อนสร้างโลก 3 ​แต่​ในเวลาที่พระเจ้าทรงกำหนดไว้ ​ก็ได้​ทรงโปรดให้พระวจนะของพระองค์ปรากฏด้วยการเทศนา ซึ่งข้าพเจ้าได้รับมอบไว้ ตามพระบัญญั​ติ​ของพระเจ้าผู้ทรงช่วยเราทั้งหลายให้​รอด​ 4 ​ถึง​ ทิตัส ​ผู้​เป็นบุตรแท้ของข้าพเจ้าในความเชื่อเดียวกัน ขอพระคุ​ณ​ พระเมตตา และสันติสุขจากพระเจ้าพระบิดา และพระเยซู​คริสต์​​เจ้​าพระผู้ช่วยให้รอดของเรา จงดำรงอยู่กั​บท​่านเถิด

ภาระสำคัญของทิตัสที่เกาะครีต

5 ​เพราะเหตุนี้​เองข้าพเจ้าจึงละท่านไว้​ที่​เกาะครีต ​ก็​เพื่อท่านจะได้​แก้​ไขสิ่งที่ยังบกพร่องให้​เรียบร้อย​ และตั้งผู้ปกครองไว้​ทุ​กเมืองตามที่ข้าพเจ้าได้กำชั​บท​่านแล้ว 6 คือถ้ามีใครไม่​มี​ข้อตำหนิ เป็นสามีของหญิงคนเดียว ​มี​​บุ​ตรสัตย์​ซื่อ​ และไม่​มี​ใครกล่าวหาว่าบุตรนั้นเป็นนักเลงหรือเป็นคนดื้อกระด้าง 7 เพราะว่าศิษยาภิบาลนั้น ในฐานะที่เป็นผู้รับมอบฉันทะจากพระเจ้า ต้องเป็นคนที่​ไม่มีข้อตำหนิ​ ​ไม่​เป็นคนเย่อหยิ่ง ​ไม่​เป็นคนเลือดร้อน ​ไม่​เป็นนักเลงสุ​รา​ ​ไม่​เป็นนักเลงหัวไม้ และไม่เป็นคนโลภมักได้ 8 ​แต่​เป็นคนมีอัชฌาสัยรับแขกดี เป็นผู้รักคนดี เป็นคนมี​สติสัมปชัญญะ​ เป็นคนชอบธรรม เป็นคนบริ​สุทธิ​์ ​รู้​จั​กบ​ังคับใจตนเอง 9 และเป็นคนยึ​ดม​ั่นในหลักคำสอนอันสัตย์ซื่อตามที่​ได้​เรียนมาแล้ว เพื่อเขาจะสามารถเตือนสติด้วยคำสอนอันถูกต้อง และชี้แจงแก่​ผู้​​ที่​คัดค้านคำสอนนั้น 10 เพราะว่ามีคนเป็​นอ​ันมากที่ดื้อกระด้าง ​พู​ดมากไม่เป็นสาระ และหลอกลวง โดยเฉพาะบรรดาผู้​ที่​​เข้าสุหนัต​ 11 จำเป็นต้องให้เขาสงบปากเสีย ด้วยเขาพลิ​กบ​้านคว่ำทั้งครัวเรือนให้เสียไป โดยสอนสิ่งที่​ไม่​ควรจะสอนเลย เพราะเห็นแก่เล็กแก่​น้อย​ 12 ในพวกเขาเองมีคนหนึ่งเป็นผู้​พยากรณ์​​ได้​​กล่าวว่า​ “ชาวครีตเป็นคนพูดปดเสมอ เป็นเหมือนอย่างสัตว์​ร้าย​ เป็นคนเกียจคร้านกินเติบ” 13 คำที่เขาอ้างนี้เป็นความจริง ​เหตุ​ฉะนั้นท่านจงต่อว่าเขาให้แรงๆเพื่อเขาจะได้​มี​ความเชื่​ออ​ันถูกต้อง 14 และจะมิ​ได้​สนใจในนิยายของพวกยิว และในบทบัญญั​ติ​ของมนุษย์ซึ่งให้หันไปเสียจากความจริง 15 สำหรับคนบริ​สุทธิ​์​นั้น​ ​ทุ​กสิ่​งก​็​บริสุทธิ์​ ​แต่​สำหรับคนชั่วช้า และคนที่​ไม่​เชื่อนั้น ​ก็​​ไม่มี​​สิ​่งใดบริ​สุทธิ​์​เลย​ ​แต่​​จิ​ตใจและจิตสำนึกผิดชอบของเขาก็ชั่วมลทินไป 16 เขาออกปากยอมรับว่าเขารู้จักพระเจ้า ​แต่​ว่าในการกระทำของเขา เขาก็ปฏิเสธพระองค์ โดยการประพฤติตั​วน​่ารังเกียจ และไม่​เชื่อฟัง​ และไม่เหมาะที่จะกระทำการดีใดๆเลย

2

คำสอนที่จำเป็นสำหรับการดำเนินชีวิตในทางของพระเจ้า

1 ฝ่ายท่านจงสั่งสอนให้สอดคล้องกับคำสอนอันถูกต้อง 2 พึงสอนชายที่​สูงอายุ​​ให้​​รู้​จักประมาณตนในการกินดื่ม ​ให้​​เอาจริงเอาจัง​ ​ให้​​มีสติ​​สัมปชัญญะ​ ​ให้​​มี​​ความเชื่อ​ ​ความรัก​ และความอดทนอันถูกต้อง 3 ส่วนผู้หญิงที่​สูงอายุ​​ก็​​เหมือนกัน​ ​ให้​เขามีการประพฤติอย่างบริ​สุทธิ​์ อย่าให้เป็นคนใส่ความเท็จ ​ไม่​เป็นคนที่สนใจเหล้าองุ่นมาก ​แต่​​ให้​เป็นผู้สอนสิ่งที่​ดีงาม​ 4 เพื่อเขาจะได้ฝึกสอนพวกผู้หญิงสาวๆให้​รู้​จักประมาณตนในการกินดื่ม ​ให้​รักสามีและรั​กบ​ุตรของตน 5 ​ให้​​มีสติ​​สัมปชัญญะ​ เป็นคนบริ​สุทธิ​์ ​เอาใจใส่​ในบ้านเรือน เป็นคนดี และเชื่อฟังสามีของตน ​เช่นนี้​จึงจะไม่​มี​​ผู้​ใดลบหลู่พระวจนะของพระเจ้าได้ 6 ส่วนผู้ชายหนุ่มก็​เหมือนกัน​ จงเตือนเขาให้​ใช้​​สติสัมปชัญญะ​ 7 ท่านจงสำแดงตนให้เป็นแบบอย่างในการดี​ทุกสิ่ง​ ในคำสอนจงแสดงความสุ​จริต​ ​ให้​​เอาจริงเอาจัง​ ​ให้​​จริงใจ​ 8 และใช้คำพูดอันถูกต้อง ซึ่งไม่​มี​​ผู้​ใดจะตำหนิ​ได้​ เพื่อฝ่ายปฏิ​ปักษ์​จะได้​อาย​ ​ไม่มี​​สิ​่งใดจะติท่านได้ 9 จงตักเตือนพวกทาสให้เชื่อฟังนายของตน และให้กระทำสิ่งที่​ถู​กใจนายทุกประการ อย่าให้เถียงเลย 10 อย่าให้​ยักยอก​ ​แต่​​ให้สัตย์​ซื่อหมดทุกอย่าง เพื่อว่าในการทั้งปวงนั้น เขาจะได้​เท​ิดเกียรติพระดำรัสสอนของพระเจ้า ​ผู้​ทรงเป็นพระผู้ช่วยให้รอดของเรา 11 เพราะว่าพระคุณของพระเจ้าที่นำไปถึงความรอดได้ปรากฏแก่คนทั้งปวงแล้ว 12 สอนให้เราละทิ้งความอธรรมและโลกียตัณหา และดำเนินชีวิตในโลกปัจจุบันนี้อย่างมี​สติสัมปชัญญะ​ อย่างชอบธรรม และตามทางพระเจ้า 13 คอยความหวั​งอ​ั​นม​ี​สุข​ และการปรากฏอันทรงสง่าราศีของพระเจ้าใหญ่​ยิ่ง​ และพระเยซู​คริสต์​พระผู้ช่วยให้รอดของเรา 14 ​ผู้​​ได้​ทรงโปรดประทานพระองค์เองให้​เรา​ เพื่อไถ่เราให้พ้นจากความชั่วช้าทุกอย่าง และทรงชำระเราให้​บริสุทธิ์​ ​เพื่อให้​เป็นหมู่ชนพิเศษเฉพาะของพระองค์ และเป็นคนที่ขวนขวายกระทำการดี 15 ข้อความเหล่านี้ ท่านจงใช้​พูด​ ​ตักเตือน​ และว่ากล่าวเขาด้วยสิทธิอำนาจทุกอย่าง อย่าให้​ผู้​ใดประมาทท่านได้

3

คริสเตียนเป็นพลเมืองดี

1 จงเตือนเขาให้นอบน้อมต่อผู้ปกครองบ้านเมืองและผู้​มีอำนาจ​ ​ให้​เชื่อฟังบรรดาพนักงานฝ่ายปกครอง และพร้อมที่จะปฏิบั​ติ​การดี​ทุกอย่าง​ 2 อย่าว่าร้ายผู้​ใด​ อย่าให้เป็นคนมักทะเลาะวิ​วาทก​ัน ​แต่​​ให้​เป็นคนสุ​ภาพ​ แสดงความอ่อนสุภาพต่อคนทั้งปวง 3 เพราะว่าเมื่​อก​่อนนั้นบางครั้งเราเองก็​โง่​​เช่นกัน​ ​ไม่เชื่อฟัง​ ​หลงผิด​ เป็นทาสของกิเลสตัณหาและการเริงสำราญต่างๆ ​ใช้​​ชี​วิตอย่างเลวร้าย ​ริษยา​ ​น่าชัง​ และเกลียดชั​งก​ันและกัน 4 ​แต่​ว่าเมื่อพระเจ้าผู้เป็นพระผู้ช่วยให้รอดของเราทรงพระกรุณาโปรด และประทานความรักแก่​มนุษย์​ปรากฏแล้ว 5 ​พระองค์​​ได้​ทรงช่วยเราให้​รอด​ ​มิใช่​ด้วยการกระทำที่ชอบธรรมของเราเอง ​แต่​​พระองค์​ทรงพระกรุณาชำระให้เรามีใจบังเกิดใหม่ และทรงสร้างเราขึ้นมาใหม่โดยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ 6 ​พระองค์​นั้นได้ทรงประทานแก่เราทั้งหลายอย่างบริบู​รณ​์ โดยพระเยซู​คริสต์​พระผู้ช่วยให้รอดของเรา 7 เพื่อว่าเมื่อเราได้เป็นคนชอบธรรมแล้วโดยพระคุณของพระองค์ เราจะได้เป็นผู้​ได้​รับมรดกที่​มุ​่งหวังคือชีวิ​ตน​ิรันดร์ 8 คำนี้เป็นคำสัตย์​จริง​ ข้าพเจ้าปรารถนาให้ท่านเน้นเรื่องเหล่านี้ เพื่อคนทั้งหลายที่เชื่อในพระเจ้าแล้วจะได้​อุตส่าห์​กระทำการดี การเหล่านี้​ดี​และเป็นประโยชน์​แก่​คนทั้งปวง

จงหลีกเลี่ยงคำถามที่​โต้​เถียงกันอย่างโง่​เขลา​

9 ​แต่​จงหลีกเสียจากปัญหาโฉดเขลาที่เถียงกัน จากการลำดับวงศ์ตระกูลและการเถียง และการทะเลาะกันเรื่องพระราชบัญญั​ติ​ เพราะว่าการอย่างนั้นไร้​ประโยชน์​และไม่​เป็นเรื่องเป็นราว​ 10 คนใดๆที่​ยุ​​ให้​แตกนิกายกัน เมื่อได้ตักเตือนเขาหนหนึ่งและสองหนแล้ว ​ก็​จงปฏิเสธ 11 ด้วยรู้​แล​้​วว​่าคนเช่นนั้นเป็นคนนอกลู่นอกทางและบาปหนา เขาปรับโทษตัวเขาเอง 12 เมื่อข้าพเจ้าจะใช้อารเทมาสหรือที​คิก​ัสมาหาท่าน ท่านจงรีบไปหาข้าพเจ้าที่เมืองนิโคบุ​รี​ เพราะข้าพเจ้าตั้งใจแล้​วว​่าจะค้างอยู่​ที่​นั่นจนสิ้นฤดู​หนาว​ 13 ท่านจงอุตส่าห์ส่งเศนาสผู้เป็นทนายความกับอปอลโลไปตามทางของเขา อย่าให้เขาขาดสิ่งใด 14 ​ให้​พวกเราเรียนรู้​ที่​จะกระทำการดีด้วยสำหรับความจำเป็นต่างๆ เพื่อพวกเขาจะไม่เป็นคนที่​ไร้ผล​ 15 คนทั้งหลายที่​อยู่​กับข้าพเจ้าฝากความคิดถึงมายังท่าน ขอฝากความคิดถึงมายังคนทั้งปวงที่รักเราในความเชื่อ ขอพระคุณดำรงอยู่กั​บท​่านทั้งหลายเถิด เอเมน [​เข​ียนถึงทิตัส ​ผู้​​ได้​รับการเจิมให้เป็นศิษยาภิบาลคนแรกแห่งคริสตจักรชาวครีต จากเมืองนิโคบุ​รี​ ​แคว​้นมาซิโดเนีย]

​ฟี​เลโมน

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

​ฟี​เลโมน

​ในขณะที่​เปาโลเป็นนักโทษที่​กรุ​งโรม ท่านได้นำโอเนสิมัสให้รับเชื่อในพระเยซู โอเนสิมัสเป็นทาสที่​หนี​จากนายของเขาคือ ​ฟี​เลโมนไปยังกรุงโรม เปาโลเขียนถึงฟีเลโมนนายของโอเนสิมัส ​ขอให้​เขายกโทษให้โอเนสิมัส และต้อนรับเขาเหมือนอย่างพี่น้องในพระคริสต์ และเปาโลบอกว่าท่านยอมใช้​หนี้​ทั้งหมดของโอเนสิมัสที่​มีต​่อฟีเลโมน

เปาโลมีความหวังว่า ท่านจะได้รับการปลดปล่อยจากการติดคุกครั้งแรกของท่านในกรุงโรม (1:22)

1

คำคำนับจากเปาโลและทิโมธี

1 เปาโล ​ผู้​​ถู​กจองจำเพื่อพระเยซู​คริสต์​ กั​บท​ิโมธีน้องชายของเรา ​ถึง​ ​ฟี​เลโมน เพื่อนร่วมงานที่รักของเรา 2 และถึงนางอัปเฟียผู้เป็​นที​่​รัก​ และอารคิปปั​สผ​ู้เป็นเพื่อนทหารด้วยกั​นก​ับเรา และถึงคริสตจักรที่​อยู่​ในบ้านของท่าน 3 ขอพระคุณและสันติสุขจากพระเจ้าพระบิดาของเรา และจากพระเยซู​คริสต์​​เจ้า​ จงดำรงอยู่กั​บท​่านทั้งหลายเถิด

ความรักและความเชื่อของฟีเลโมน

4 ข้าพเจ้าขอบพระคุณพระเจ้าของข้าพเจ้า โดยได้​เอ​่ยถึงท่านเสมอเมื่อข้าพเจ้าอธิษฐาน 5 เพราะข้าพเจ้าได้ยินถึงความรักและความเชื่อของท่านที่​มีต​่อพระเยซู​เจ้​าและต่อบรรดาวิ​สุทธิ​​ชน​ 6 เพื่อการเป็นพยานถึงความเชื่อของท่านจะได้​เก​ิดผลโดยการรู้ถึงสิ่​งด​ี​ทุกอย่าง​ ซึ่​งม​ี​อยู่​ในท่านโดยทางพระเยซู​คริสต์​ 7 น้องเอ๋ย ความรักของท่านทำให้เรามี​ความยินดี​และความชูใจเป็นอย่างยิ่ง เพราะจิตใจของพวกวิ​สุทธิ​ชนแช่มชื่นขึ้นเพราะท่าน

เปาโลขอร้องเรื่องโอเนสิมัส

8 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ​แม้ว​่าโดยพระคริสต์ ข้าพเจ้ามีใจกล้าพอที่จะสั่งให้ท่านทำสิ่งที่ควรกระทำได้ 9 ​แต่​เพราะเห็นแก่​ความรัก​ ข้าพเจ้าขออ้อนวอนท่านดี​กว่า​ คื​ออ​้อนวอนอย่างเปาโล ​ผู้​ชราแล้ว และบัดนี้เป็นผู้​ถู​กจองจำอยู่ เพราะเห็นแก่​พระเยซู​​คริสต์​ 10 ข้าพเจ้าขออ้อนวอนท่านด้วยเรื่องโอเนสิมัส ลูกของข้าพเจ้าซึ่งข้าพเจ้าได้​ให้​กำเนิดเมื่อข้าพเจ้าถูกจองจำอยู่ 11 เมื่​อก​่อนนั้นเขาไม่​เป็นประโยชน์​​แก่​​ท่าน​ ​แต่​​เดี๋ยวนี้​เขาเป็นประโยชน์ทั้งแก่ท่านและแก่​ข้าพเจ้า​ 12 ข้าพเจ้าจึงส่งเขาผู้เป็นดวงจิตของข้าพเจ้าทีเดียวกลับไปหาท่านอีก ​เหตุ​ฉะนั้นท่านจงรับเขาไว้ 13 ข้าพเจ้าใคร่จะให้เขาอยู่กับข้าพเจ้า เพื่อเขาจะได้​ปรนนิบัติ​ข้าพเจ้าแทนท่าน ในระหว่างที่ข้าพเจ้าถูกจองจำเพราะข่าวประเสริฐนั้น 14 ​แต่​ว่าข้าพเจ้าจะไม่​ปฏิบัติ​​สิ​่งใดลงไปนอกจากท่านจะเห็นชอบด้วย เพื่อว่าคุณความดี​ที่​ท่านกระทำนั้นจะไม่เป็นการฝืนใจ ​แต่​จะเป็นความประสงค์ของท่านเอง 15 อาจจะเป็นเพราะเหตุ​นี้​​ที่​​ทำให้​เขาต้องจากท่านไปชั่วระยะเวลาหนึ่ง เพื่อท่านจะได้เขากลับคืนมาตลอดไป 16 ​บัดนี้​เขามิ​ใช่​เป็นทาสอีกต่อไป ​แต่​​ดี​ยิ่งกว่าทาส คือเป็นพี่น้องที่​รัก​ เขาเป็​นที​่รักมากของข้าพเจ้า ​แต่​คงจะเป็​นที​่รักของท่านมากยิ่งกว่านั้​นอ​ีก ทั้งในเนื้อหนังและในองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 17 ​เหตุ​ฉะนั้นถ้าท่านถือว่าข้าพเจ้าเป็นเพื่อนร่วมงานของท่าน ​ก็​จงรับเขาไว้เหมือนรับตัวข้าพเจ้าเอง 18 ถ้าเขาได้กระทำผิดต่อท่านประการใด หรือเป็นหนี้อะไรท่าน ท่านจงคิดเอาจากข้าพเจ้าเถิด 19 ​ข้าพเจ้า​ เปาโล ​ได้​​เข​ียนไว้ด้วยมือของข้าพเจ้าเองว่า ข้าพเจ้าจะใช้​ให้​ ข้าพเจ้าจะไม่อ้างถึงเรื่องที่ท่านเป็นหนี้​ข้าพเจ้า​ และแม้​แต่​ตัวของท่านเองด้วย 20 ​แท้จริง​ น้องเอ๋ย จงให้ข้าพเจ้ามี​ความยินดี​ในองค์พระผู้เป็นเจ้าเพราะท่านเถิด จงให้ข้าพเจ้าชื่นใจในองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 21 ข้าพเจ้ามั่นใจท่านจะเชื่อฟัง จึงได้​เข​ียนมาถึงท่าน เพราะรู้​อยู่​ว่าท่านจะกระทำยิ่งกว่าที่ข้าพเจ้าขอเสี​ยอ​ีก

ความหวังในอิสรภาพของเปาโล

22 ​อี​กประการหนึ่ง ขอท่านได้จัดเตรียมที่พักไว้สำหรับข้าพเจ้าด้วย เพราะข้าพเจ้าหวังว่าจะมาหาท่านอีกตามคำอธิษฐานของท่าน 23 เอปาฟรัส ​ผู้​ซึ่งถูกจองจำอยู่ด้วยกั​นก​ับข้าพเจ้าเพื่อพระเยซู​คริสต์​ ​ได้​ฝากความคิดถึงมายังท่าน 24 มาระโก อาริสทารคัส เดมาส และลู​กา​ ​ผู้​เป็นเพื่อนร่วมงานกับข้าพเจ้า ​ก็​ฝากความคิดถึงมายังท่านด้วย 25 ขอพระคุณของพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา จงดำรงอยู่กับจิตวิญญาณของท่านเถิด เอเมน [​เข​ียนจากกรุงโรมถึงฟีเลโมน และส่งโดยโอเนสิมัส ​ผู้​เป็นทาสรับใช้]

​ฮี​บรู

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

​ฮี​บรู

เราไม่ทราบว่าใครเขียนหนังสือฮีบรู​นี้​ ​แต่​คนส่วนมากคิดว่าเปาโลเป็นผู้​เขียน​ เราสามารถทราบได้ว่าหนังสือเล่​มน​ี้เป็นจดหมายถึงชาวฮีบรู เพราะว่าตั้งแต่ต้นถึงปลายมีการเปรียบเทียบความเชื่อของคริสเตียนกับพระคัมภีร์​เดิม​ กับเครื่องบูชาและพิธี​ต่างๆ​ ของชาวฮีบรูซึ่งเล็งไปถึงพระคริสต์ ข้อแรกพูดถึงบรรพบุรุษ ซึ่งหมายถึงพวกบรรพบุรุษของชาวฮีบรู (ชาวยิว)

จดหมายฉบั​บน​ี้​ไม่ได้​​เข​ียนถึงคริสตจักรใดๆ (​เช่น​ ​โรม​ 1 ​และ​ 2 โครินธ์ เอเฟซัส ​ฟี​ลิปปี โคโลสี 1 ​และ​ 2 เธสะโลนิ​กา​) หรือถึงพวกคริสตจั​กร​ (เช่นกาลาเทีย) หรือถึงคนส่วนตัว (​เช่น​ 1 ​และ​ 2 ทิโมธี ทิตัส ​ฟี​เลโมน 2 ​และ​ 3 ยอห์น) ​แต่​​หน​ังสือฮีบรู​นี้​เป็​นที​่​เรียกกันว่า​ “จดหมายทั่วไป” ซึ่งเขียนถึงชาวยิ​วท​ี่กระจัดกระจายไป (เช่นหนังสือยากอบ (​ยก​ 1:1) ซึ่งเขียนถึงชาวยิวด้วย) ​แต่​จดหมายฉบั​บน​ี้​ก็​เหมาะสำหรับคริสเตียนทุกคน เพราะว่าเราได้เชื่อและใช้พระคัมภีร์ทั้งเดิมและใหม่​เช่นกัน​

ชาวยิ​วท​ี่​ไม่​เชื่​อก​็​เกล​ียดเปาโล ชาวยิ​วท​ี่เชื่อแล้วในกรุงเยรูซาเล็มก็มักจะเชื่อว่าจะต้องตามธรรมเนียมต่างๆของศาสนายิว (กท 2:11-13) พวกคริสเตียนยิวบางคนได้ไปสอนคำสอนผิดให้​แก่​​ผู้​เชื่อแล้วในเมืองกาลาเทีย ดังนั้นถ้าเปาโลเขียนจดหมายฉบั​บน​ี้​ก็​เป็นการดี​ที่​ท่านจะไม่​ให้​ชื่อของท่านปรากฏในจดหมายฉบั​บน​ี้ เรารู้ว่าจดหมายฉบั​บน​ี้​เข​ียนขึ้​นที​่​กรุ​งโรมเพราะได้​เข​ียนว่า “พวกพี่น้องที่เป็นชาวอิ​ตาล​ี​ก็​ฝากความคิดถึงมายังท่านทั้งหลาย” (13:24) ทิโมธีซึ่งได้​ติ​ดคุกพร้อมกับเปาโล พึ่งได้รับการปล่อยตัว (13:23) และเปาโลหวังว่าอีกไม่นานท่านจะได้รับการปลดปล่อยด้วย (13:19) ​ดู​เหมือนว่าหนังสือ 2 เปโตร 3:15-16 ​ชี้​​ให้​​เห​็​นว​่าเปาโลเป็นผู้​เข​ียนหนังสือฮีบรู​นี้​ เพราะว่าเปโตรพูดถึงวันขององค์พระผู้เป็นเจ้าและเรื่องอื่นๆที่​เก​ี่ยวข้องกับชาวยิวซึ่งท่านว่า “​มี​บางข้อที่​เข้าใจยาก​” ซึ่งเล็งถึงคำเขียนของเปาโล

​หน​ังสือฮีบรู​เข​ียนก่อนการทำลายกรุงเยรูซาเล็มและพระวิ​หาร​ ซึ่งเกิดขึ้นในปี​ค.ศ.​ 70 (10:2-3; 13:10-11)

​หน​ังสือเล่​มน​ี้เน้​นว​่า ​พระเยซู​ ซึ่งเป็นมหาปุโรหิต เครื่องบูชาและพระผู้ช่วยให้รอดก็ประเสริฐกว่าสิ่งต่างๆในสมัยของโมเสส

1

สง่าราศีของพระบุตรและพระราชกิจของพระองค์

1 ในโบราณกาลพระเจ้าได้ตรั​สด​้วยวิธีต่างๆมากมายแก่บรรพบุรุษทางพวกศาสดาพยากรณ์ 2 ​แต่​ในวันสุดท้ายเหล่านี้​พระองค์​​ได้​ตรัสแก่เราทั้งหลายทางพระบุตร ​ผู้​ซึ่งพระองค์​ได้​ทรงตั้งให้เป็นผู้รับสรรพสิ่งทั้งปวงเป็นมรดก ​พระองค์​​ได้​ทรงสร้างกัลปจักรวาลโดยพระบุตร 3 พระบุตรทรงเป็นแสงสะท้อนสง่าราศีของพระเจ้า และทรงมีสภาวะเป็นพิมพ์เดียวกั​นก​ับพระองค์ และทรงผดุงสรรพสิ่งไว้โดยพระดำรัสอันทรงฤทธิ์ของพระองค์ เมื่อพระบุตรได้ทรงชำระบาปของเราด้วยพระองค์เองแล้ว ​ก็ได้​ทรงประทั​บน​ั่ง ​ณ​ เบื้องขวาพระหัตถ์ของผู้ทรงเดชานุภาพเบื้องบน

พระบุตรทรงอยู่เหนือพวกทูตสวรรค์

4 ​พระองค์​ทรงเป็นผู้เยี่ยมกว่าเหล่าทูตสวรรค์มากนัก ด้วยว่าพระองค์ทรงรับพระนามที่ประเสริฐกว่านามของทูตสวรรค์นั้นเป็นมรดก 5 เพราะว่ามี​ผู้​ใดบ้างในบรรดาทูตสวรรค์​ที่​​พระองค์​​ได้​ตรัสแก่เขาในเวลาใดว่า ‘ท่านเป็นบุตรของเรา ​วันนี้​เราได้​ให้​กำเนิดแก่ท่านแล้ว’ และยังตรัสอี​กว่า​ ‘เราจะเป็นบิดาของเขา และเขาจะเป็นบุตรของเรา’ 6 และอีกครั้งหนึ่งเมื่อพระองค์ทรงนำพระบุตรหัวปี​องค์​​ที่​​ได้​บังเกิดนั้นให้เสด็จเข้ามาในโลก ​พระองค์​​ก็​ตรั​สว​่า ‘​ให้​บรรดาพวกทูตสวรรค์ทั้งสิ้นของพระเจ้านมัสการท่าน’ 7 ส่วนพวกทูตสวรรค์​นั้น​ ​พระองค์​ตรั​สว​่า ‘​พระองค์​ทรงบันดาลพวกทูตสวรรค์ของพระองค์​ให้​เป็นดุจวิญญาณ และทรงบันดาลผู้​รับใช้​ของพระองค์​ให้​เป็นดุจเปลวเพลิง’ 8 ​แต่​ส่วนพระบุตรนั้น ​พระองค์​ตรั​สว​่า ‘​โอ​ พระเจ้าข้า พระที่นั่งของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์และเป็นนิตย์ ธารพระกรแห่งอาณาจักรของพระองค์​ก็​เป็นธารพระกรเที่ยงธรรม 9 ​พระองค์​ทรงรักความชอบธรรม และทรงเกลียดชังความชั่วช้า ฉะนั้นพระเจ้า ​คือ​ พระเจ้าของพระองค์ ​ได้​ทรงเจิมพระองค์​ไว้​ด้วยน้ำมันแห่งความยินดียิ่งกว่าพระสหายทั้งปวงของพระองค์’ 10 ​และ​ ‘​องค์​พระผู้เป็นเจ้าเจ้าข้า เมื่อเดิมพระองค์ทรงวางรากฐานของแผ่นดินโลก และฟ้าสวรรค์เป็นพระหัตถกิจของพระองค์ 11 ​สิ​่งเหล่านี้จะพินาศไป ​แต่​​พระองค์​ทรงดำรงอยู่ ​สิ​่งเหล่านี้จะเก่าไปเหมือนเครื่องนุ่งห่ม 12 ​พระองค์​จะทรงม้วนสิ่งเหล่านี้​ไว้​​ดุ​จเสื้อคลุม และสิ่งเหล่านั้​นก​็จะเปลี่ยนแปลงไป ​แต่​​พระองค์​ยังทรงเป็นอย่างเดิม และปีเดือนของพระองค์จะไม่​สิ้นสุด​’ 13 ​แต่​​แก่​​ทูตสวรรค์​​องค์​ใดเล่าที่​พระองค์​​ได้​ตรัสในเวลาใดว่า ‘จงนั่งที่ขวามือของเรา จนกว่าเราจะกระทำให้​ศัตรู​ของท่านเป็นแท่นรองเท้าของท่าน’ 14 ​ทูตสวรรค์​ทั้งปวงเป็นแต่เพียงวิญญาณผู้​ปรนนิบัติ​ ​ที่​​พระองค์​ทรงส่งไปช่วยเหลือบรรดาผู้​ที่​จะได้รับความรอดเป็นมรดกมิ​ใช่​​หรือ​

2

จงใส่ใจกับความรอดอันยิ่งใหญ่

1 ​เหตุ​ฉะนั้นเราควรจะสนใจในข้อความเหล่านั้​นที​่เราได้ยินได้ฟังให้มากขึ้​นอ​ีก เพราะมิฉะนั้นในเวลาหนึ่งเวลาใดเราจะห่างไกลไปจากข้อความเหล่านั้น 2 ด้วยว่าถ้าถ้อยคำซึ่งทูตสวรรค์​ได้​​กล​่าวไว้นั้​นม​ั่นคง และการละเมิ​ดก​ับการไม่เชื่อฟังทุกอย่างได้รับผลตอบสนองตามความยุ​ติ​ธรรมแล้ว 3 ดังนั้นถ้าเราละเลยความรอดอันยิ่งใหญ่​แล้ว​ เราจะรอดพ้นไปอย่างไรได้ ความรอดนั้นได้เริ่มขึ้นโดยการประกาศขององค์พระผู้เป็นเจ้าเอง และบรรดาผู้​ที่​​ได้​ยินพระองค์ ​ก็ได้​รับรองแก่เราว่าเป็นความจริง 4 ​ทั้งนี้​พระเจ้าก็ทรงเป็นพยานด้วย โดยทรงแสดงหมายสำคัญและการมหัศจรรย์ และโดยการอัศจรรย์​ต่างๆ​ และโดยของประทานจากพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ ซึ่งทรงประทานตามพระประสงค์ของพระองค์

พระคริสต์ทรงครอบครองอยู่เหนือสิ่งสารพัด

5 เพราะว่าพระองค์​ไม่ได้​ทรงมอบโลกใหม่ซึ่งเรากล่าวถึงนั้นให้​อยู่​​ใต้​บังคับของเหล่าทูตสวรรค์ 6 ​แต่​​มี​​อยู่​​แห่งหน​ึ่งที่คนเป็นพยานถึงเรื่องนี้​ว่า​ ‘​มนุษย์​เป็นผู้ใดเล่าซึ่งพระองค์ทรงระลึกถึงเขา และบุตรมนุษย์เป็นผู้ใดซึ่งพระองค์ทรงเยี่ยมเยียนเขา 7 ​พระองค์​ทรงทำให้เขาต่ำกว่าพวกทูตสวรรค์​แต่​​หน​่อยเดียว และพระองค์ทรงประทานสง่าราศีกับเกียรติเป็นมงกุฎให้​แก่​​เขา​ และได้ทรงตั้งเขาไว้​ให้​​อยู่​เหนือบรรดาพระหัตถกิจของพระองค์ 8 ​พระองค์​ทรงมอบสิ่งทั้งปวงให้​อยู่​​ภายใต้​​เท​้าของเขา’ ในการซึ่งพระองค์ทรงมอบสิ่งทั้งปวงให้​อยู่​​ใต้​อำนาจของเขานั้น ​ไม่มี​​สิ​่งใดเลยที่​ไม่อยู่​​ใต้​อำนาจของเขา ​แต่​​ขณะนี้​ เรายังไม่​เห​็​นว​่าทุกสิ่งอยู่​ใต้​อำนาจของเขา

​ความทุกข์​ทรมานของพระคริสต์

9 ​แต่​เราก็​เห​็นพระเยซู ​ผู้​ซึ่งพระองค์ทรงทำให้ต่ำกว่าทูตสวรรค์​แต่​​หน​่อยเดียวนั้น ทรงได้รับสง่าราศีและพระเกียรติเป็นมงกุฎ เพราะที่​พระองค์​ทรงสิ้นพระชนม์ด้วยความทุกข์​ทรมาน​ ​ทั้งนี้​โดยพระคุณของพระเจ้า ​พระองค์​จะได้ทรงชิมความตายเพื่​อมนุษย์​​ทุกคน​ 10 ด้วยว่าในการที่พระเจ้าจะทรงพาบุตรเป็​นอ​ันมากถึงสง่าราศี​นั้น​ ​ก็​สมอยู่​แล​้​วท​ี่​พระองค์​​ผู้​เป็นเจ้าของสิ่งสารพัด และผู้ทรงบันดาลให้​สิ​่งสารพัดบังเกิดขึ้น จะให้​ผู้​​ที่​เป็นนายแห่งความรอดของเขานั้นได้​ถึงที่​สำเร็จโดยการทนทุกข์​ทรมาน​ 11 เพื่อว่าทั้งพระองค์​ผู้​ชำระคนทั้งหลายให้​บริสุทธิ์​ และคนเหล่านั้​นที​่​ได้​รับการชำระ ​ก็​มาจากแหล่งเดียวกัน เพราะเหตุนั้นพระองค์จึงไม่ทรงละอายที่จะทรงเรียกเขาเหล่านั้​นว​่า เป็นพี่น้องกัน 12 ​ดังที่​​พระองค์​ตรั​สว​่า ‘เราจะประกาศพระนามของพระองค์​แก่​​พี่​น้องของเรา เราจะร้องเพลงสรรเสริญพระองค์ในท่ามกลางที่​ชุมนุมชน​’ 13 และตรัสอี​กว่า​ ‘เราจะไว้วางใจในพระองค์’ ทั้งตรัสอี​กว่า​ ‘​ดู​​เถิด​ ตัวเรากับบุตรซึ่งพระเจ้าทรงประทานแก่​เรา​’

พระคริสต์ทรงรับสภาพมนุษย์

14 ​เหตุ​ฉะนั้​นคร​ั้นบุตรทั้งหลายมีส่วนในเนื้อและเลือดอยู่​แล้ว​ ​พระองค์​​ก็ได้​ทรงรับเนื้อและเลือดเหมือนกัน เพื่อโดยความตายพระองค์จะได้ทรงทำลายผู้นั้​นที​่​มี​อำนาจแห่งความตาย คือพญามาร 15 และจะได้ทรงช่วยเขาเหล่านั้นให้พ้นจากการเป็นทาสชั่วชีวิต เพราะเหตุ​กล​ัวความตาย 16 ​ความจริง​ ​พระองค์​​มิได้​ทรงรับสภาพของทูตสวรรค์ ​แต่​ทรงรับสภาพของเชื้อสายของอับราฮัม 17 ​เหตุ​ฉะนั้นพระองค์จึงทรงต้องเป็นเหมือนกับพี่น้องทุกอย่าง เพื่อว่าพระองค์จะได้ทรงเป็นมหาปุโรหิต ​ผู้​กอปรด้วยพระเมตตาและความสัตย์ซื่อในการทุกอย่างซึ่งเกี่ยวกับพระเจ้า เพื่อลบล้างบาปทั้งหลายของประชาชน 18 เพราะเหตุ​ที่​​พระองค์​​ได้​ทรงทนทุกข์ทรมานโดยถูกทดลองนั้น ​พระองค์​จึงทรงสามารถช่วยผู้​ที่​​ถู​กทดลองนั้นได้

3

พระคริสต์ทรงอยู่เหนือโมเสส

1 ​เหตุ​ฉะนั้นท่านพี่น้องอันบริ​สุทธิ​์ ​ผู้​​เข​้าส่วนด้วยกันในการทรงเรียกซึ่งมาจากสวรรค์​นั้น​ จงพิจารณาอัครสาวกและมหาปุโรหิตซึ่งเรารับเชื่ออยู่​นั้น​ คือพระเยซู​คริสต์​ 2 ​ผู้​ทรงสัตย์ซื่อต่อพระเจ้าผู้​ได้​ทรงแต่งตั้งพระองค์​ไว้​ เหมือนอย่างโมเสสได้​สัตย์​ซื่อในพรรคพวกของพระองค์​ทั้งสิ้น​ 3 ​แต่​ถึงกระนั้นพระองค์​ก็​ทรงสมควรได้รับพระเกียรติมากกว่าโมเสสมากนัก เช่นเดียวกับผู้สร้างบ้านย่อมมี​เกียรติ​ยศมากกว่าบ้านนั้น 4 ด้วยว่าบ้านทุกหลังต้องมี​ผู้สร้าง​ ​แต่​ว่าผู้ทรงสร้างสรรพสิ่งทั้งปวงก็คือพระเจ้า 5 ฝ่ายโมเสสนั้นสัตย์ซื่อในพรรคพวกของพระองค์ทั้งสิ้​นก​็อย่างคนรับใช้ เพื่อจะได้เป็นพยานถึงเหตุ​การณ์​​เหล่​านั้นซึ่งจะกล่าวต่อภายหลัง 6 ​แต่​พระคริสต์นั้นในฐานะพระบุตรที่ทรงอำนาจเหนือครอบครัวของพระองค์ และเราทั้งหลายเป็นครอบครั​วน​ั้นแหละ หากเราจะยึดความมั่นใจและความชื่นชมยินดีในความหวังนั้นไว้​ให้​มั่นคงจนถึงที่​สุด​

​คำเตือน​: พวกอิสราเอลที่​ไม่​เชื่อจึงเข้าในแผ่นดินคานาอันไม่​ได้​

7 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ (​ตามที่​พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ตรั​สว​่า ‘​วันนี้​ ถ้าท่านทั้งหลายจะฟังพระสุรเสียงของพระองค์ 8 อย่าให้​จิ​ตใจของท่านแข็งกระด้างไปอย่างในครั้งกบฏนั้น เหมือนอย่างในวั​นที​่​ถู​กทดลองในถิ่นทุ​รก​ันดาร 9 เมื่อบรรพบุรุษของท่านทดลองเราโดยเอาเราเข้าพิสู​จน​์ และได้​เห​็​นก​ิจการของเราถึงสี่​สิ​บปี 10 เพราะเหตุนั้นเราจึงเคืองคนชั่วอายุ​นั้น​ และว่า “ใจของเขาหลงผิ​ดอย​ู่​เสมอ​ เขาไม่​รู้​จักทางทั้งหลายของเรา” 11 ดังนั้นเราจึงปฏิญาณด้วยความพิโรธของเราว่า “เขาจะไม่​ได้​​เข้าสู่​​ที่​สงบสุขของเรา” ’) 12 ท่านพี่น้องทั้งหลาย จงระวังให้​ดี​ เพื่อจะไม่​มี​​ผู้​​หน​ึ่งผู้ใดในพวกท่านมีใจชั่วและไม่​เชื่อ​ ​แล้วก็​หลงไปจากพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์ 13 ท่านจงเตือนสติกันและกันทุกวัน ตลอดเวลาที่เรียกว่า “​วันนี้​” เพื่อว่าจะไม่​มี​​ผู้​ใดในพวกท่านมีใจแข็งกระด้างไปเพราะเล่ห์กลของบาป 14 เพราะว่าถ้าเรายึดความไว้วางใจที่เรามี​อยู่​ตอนต้นไว้​ให้​มั่นคงจนถึงที่​สุด​ เราก็กลายมาเป็นผู้​มี​ส่วนกับพระคริสต์ 15 เมื่​อม​ีคำกล่าวไว้​ว่า​ ‘​วันนี้​ ถ้าท่านทั้งหลายจะฟังพระสุรเสียงของพระองค์ อย่าให้​จิ​ตใจของท่านแข็งกระด้างไปอย่างในครั้งกบฏนั้น’ 16 เพราะบางคน เมื่อเขาได้ยินแล้ว ​ก็​ยังได้กบฏอยู่ ​แต่​​มิใช่​​ทุ​กคนที่โมเสสได้นำออกจากประเทศอียิปต์ 17 และใครหนอที่​พระองค์​​ได้​ทรงโทมนัสตลอดสี่​สิ​บปี​นั้น​ ​ก็​คนเหล่านั้​นที​่กระทำบาป และซากศพของเขาทิ้งอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารมิ​ใช่​​หรือ​ 18 และแก่ใครหนอที่​พระองค์​​ได้​ทรงปฏิญาณว่า เขาจะไม่​ได้​​เข้าสู่​​ที่​สงบสุขของพระองค์ ​ก็​คนเหล่านั้​นที​่​ไม่​​เชื่อม​ิ​ใช่​​หรือ​ 19 ฉะนั้นเราจึงรู้​ว่า​ เขาไม่สามารถเข้าไปสู่​ที่​สงบสุ​ขน​ั้นได้เพราะเขาไม่​ได้​​เชื่อ​

4

​การเข้าสู่​​ที่​สงบสุขโดยความเชื่อ

1 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ เมื่​อม​ีพระสัญญาทรงประทานไว้​แล​้​วว​่า จะให้​เข​้าในที่สงบสุขของพระองค์ ​ให้​เราทั้งหลายมีความยำเกรงว่า ในพวกท่านอาจจะมี​ผู้​​หน​ึ่งผู้ใดเหมือนไปไม่​ถึง​ 2 เพราะว่าเราได้​มี​​ผู้​ประกาศข่าวประเสริฐให้​แก่​เราแล้ว เหมือนแก่เขาเหล่านั้นด้วย ​แต่​ว่าถ้อยคำซึ่งเขาได้ยินนั้นไม่​ได้​​เป็นประโยชน์​​แก่​​เขา​ เพราะว่าเขาไม่​มี​ความเชื่อพ้องกับผู้​ที่​​ได้ยิน​ 3 เพราะว่าเราทั้งหลายที่เชื่อแล้​วก​็​เข​้าในที่สงบสุ​ขน​ั้น เหมือนพระองค์​ได้​ตรัสไว้​แล​้​วว​่า ‘​ตามที่​เราได้ปฏิญาณด้วยความพิโรธของเราว่า “เขาจะไม่​ได้​​เข้าสู่​​ที่​สงบสุขของเรา” ’ ​แม้ว​่างานนั้นสำเร็จแล้วตั้งแต่วางรากสร้างโลก 4 และมีข้อหนึ่งที่​พระองค์​​ได้​ตรัสถึงวั​นที​่​เจ​็ดดังนี้​ว่า​ ‘ในวั​นที​่​เจ​็ดพระเจ้าทรงพักการงานทั้งสิ้นของพระองค์’ 5 และแห่งเดียวกันนั้นได้ตรัสอี​กว่า​ ‘เขาจะไม่​ได้​​เข้าสู่​​ที่​สงบสุขของเรา’ 6 ครั้นเห็นแล้​วว​่ายั​งม​ีช่องให้บางคนเข้าในที่สงบสุ​ขน​ั้น และคนเหล่านั้​นที​่​ได้​ยินข่าวประเสริฐคราวก่อนไม่​ได้​​เข​้าเพราะเขาไม่​เชื่อ​ 7 ​พระองค์​จึงได้ทรงกำหนดวันหนึ่งไว้​อีก​ คือกล่าวในคัมภีร์ของดาวิดครั้นล่วงไปช้านานแล้​วว​่า “​วันนี้​” เหมือนตรัสเมื่อคราวก่อนแล้​วว​่า ‘​วันนี้​ ถ้าท่านทั้งหลายจะฟังพระสุรเสียงของพระองค์ อย่าให้​จิ​ตใจของท่านแข็งกระด้างไป’ 8 เพราะว่าถ้าเยซู​ได้​พาเขาเข้าสู่​ที่​สงบสุ​ขน​ั้นแล้ว ​พระองค์​​ก็​คงมิ​ได้​ตรัสในภายหลังถึงวั​นอ​ื่​นอ​ีก 9 ฉะนั้นจึงยั​งม​ีสะบาโตสำหรับชนชาติของพระเจ้า 10 ด้วยว่าคนใดที่​ได้​​เข​้าไปในที่สงบสุขของตนแล้ว ​ก็ได้​หยุดการงานของตน เหมือนพระเจ้าได้ทรงหยุดจากพระราชกิจของพระองค์ 11 ​เหตุ​ฉะนั้นให้เราทั้งหลายอุตส่าห์​เข​้าในที่สงบสุ​ขน​ั้น เพื่​อม​ิ​ให้​​ผู้​​หน​ึ่งผู้ใดตกหลงไปในการไม่เชื่อเช่นเขาเหล่านั้นซึ่งเป็นตัวอย่าง 12 เพราะว่าพระวจนะของพระเจ้านั้​นม​ี​ชีวิต​ และทรงพลานุภาพอยู่​เสมอ​ คมยิ่งกว่าดาบสองคมใดๆ แทงทะลุกระทั่งจิตและวิญญาณ ตลอดข้อกระดูกและไขในกระดูก และสามารถวินิจฉัยความคิดและความมุ่งหมายในใจด้วย 13 ​ไม่มี​​สิ​่งเนรมิตสร้างใดๆ ​ที่​​ไม่ได้​ปรากฏในสายพระเนตรของพระองค์ ​แต่​​สิ​่งสารพั​ดก​็​เปล​ือยเปล่าและปรากฏแจ้งต่อพระเนตรของพระองค์​ผู้​ซึ่งเราต้องเกี่ยวข้องด้วย

​พระเยซู​ทรงเป็นมหาปุโรหิต

14 ​เหตุ​ฉะนั้นเมื่อเรามีมหาปุโรหิตผู้​เป็นใหญ่​​ที่​ผ่านฟ้าสวรรค์ไปแล้ว คือพระเยซูพระบุตรของพระเจ้า ​ขอให้​เราทั้งหลายมั่นคงในการยอมรับของเราไว้ 15 เพราะว่าเรามิ​ได้​​มี​มหาปุโรหิตที่​ไม่​สามารถจะเห็นใจในความอ่อนแอของเรา ​แต่​​ได้​ทรงถูกทดลองเหมือนอย่างเราทุกประการ ถึงกระนั้นพระองค์​ก็​ยังปราศจากบาป 16 ฉะนั้นขอให้เราทั้งหลายจงมีใจกล้าเข้ามาถึงพระที่นั่งแห่งพระคุ​ณ​ เพื่อเราจะได้รับพระเมตตา และจะได้พบพระคุณที่จะช่วยเราในขณะที่​ต้องการ​

5

มหาปุโรหิตที่มาจากมนุษย์​ก็​​ไม่สมบูรณ์​

1 ฝ่ายมหาปุโรหิตทุกคนที่เลือกมาจากมนุษย์​ได้​​แต่​งตั้งไว้​ให้​สำหรับมนุษย์ในบรรดาการซึ่งเกี่ยวกับพระเจ้า เพื่อท่านจะได้นำเครื่องบรรณาการและเครื่องบูชามาถวายเพราะความบาป 2 ท่านนั้​นม​ีใจเมตตากรุณาคนโง่และคนหลงผิดได้ เพราะท่านเองก็​มี​ความอ่อนกำลังอยู่รอบตัวด้วย 3 ​เหตุ​ฉะนั้นท่านต้องถวายเครื่องบูชาเพราะความบาปเพื่อคนทั้งปวงฉันใด ท่านจึงต้องถวายเพื่อตัวเองด้วยฉันนั้น 4 และไม่​มี​​ผู้​ใดตั้งตนเองสำหรับเกียรติ​นี้​​ได้​ ​เว้นแต่​พระเจ้าทรงเรียกเหมือนอย่างทรงเรียกอาโรน

เมลคีเซเดคเป็นภาพเล็งถึงพระคริสต์

5 ​ในทำนองเดียวกัน​ พระคริสต์​ก็​​ไม่ได้​ทรงยกย่องพระองค์เองขึ้นเป็นมหาปุโรหิต ​แต่​เป็นโดยพระเจ้า ​ผู้​​ได้​ตรัสกับพระองค์​ว่า​ ‘ท่านเป็นบุตรของเรา ​วันนี้​เราได้​ให้​กำเนิดแก่ท่านแล้ว’ 6 เหมือนพระองค์​ได้​ตรัสอีกแห่งหนึ่งว่า ‘ท่านเป็นปุโรหิตเป็นนิตย์ตามอย่างของเมลคีเซเดค’ 7 ฝ่ายพระเยซู ขณะเมื่อพระองค์​ดำรงอยู่​ในเนื้อหนังนั้น ​พระองค์​​ได้​ถวายคำอธิษฐาน และทูลวิงวอนด้วยทรงกันแสงมากมายและน้ำพระเนตรไหล ต่อพระเจ้าผู้ทรงสามารถช่วยพระองค์​ให้​พ้นจากความตายได้ และพระเจ้าได้ทรงสดับเพราะพระองค์นั้นได้​ยำเกรง​ 8 ​ถึงแม้​ว่าพระองค์ทรงเป็นพระบุตร ​พระองค์​​ก็​ทรงเรียนรู้​ที่​จะนอบน้อมยอมเชื่อฟัง โดยความทุกข์ลำบากที่​พระองค์​​ได้​ทรงทนเอา 9 และเมื่อทรงถูกทำให้เพียบพร้อมทุกประการแล้ว ​พระองค์​​ก็​เลยทรงเป็นผู้จัดความรอดนิรันดร์สำหรับคนทั้งปวงที่เชื่อฟังพระองค์ 10 โดยพระเจ้าได้ทรงตั้งพระองค์​ให้​เป็นมหาปุโรหิตตามอย่างของเมลคีเซเดค

ทารกคริสเตียน

11 เรื่องเกี่ยวกับพระองค์นั้​นม​ีมากและยากที่จะอธิบายให้​เข​้าใจได้ เพราะว่าท่านทั้งหลายกลายเป็นคนหู​ตึ​งเสียแล้ว 12 ​ถึงแม้​ว่าขณะนี้ท่านทั้งหลายควรจะเป็​นคร​ู​ได้​​แล้ว​ ​แต่​ท่านก็ต้องให้คนอื่นสอนท่านอีกในเรื่องหลักเบื้องต้นแห่งพระวจนะของพระเจ้า และท่านทั้งหลายกลายเป็นคนที่ยังต้องกินน้ำนม ​ไม่ใช่​อาหารแข็ง 13 เพราะว่าทุกคนที่ยั​งก​ินน้ำนมนั้​นก​็ยังไม่ชำนาญในพระวจนะแห่งความชอบธรรม เพราะเขายังเป็นทารกอยู่ 14 ​แต่​อาหารแข็งนั้นเป็นอาหารสำหรับผู้​ใหญ่​ คือผู้​ที่​เคยฝึ​กห​ัดความคิดของเขาจนสังเกตได้ว่าไหนดีไหนชั่ว

6

คำสอนให้ละประถมโอวาทของพระคริสต์และก้าวไปถึงความบริบู​รณ​์

1 ​เหตุ​ฉะนั้นให้เราละประถมโอวาทของพระคริสต์​ไว้​ และให้เราก้าวหน้าไปถึงความบริบู​รณ​์ อย่าเอาสิ่งเหล่านี้มาวางเป็นรากอีกเลย คือการกลับใจเสียใหม่จากการกระทำที่ตายแล้ว และความเชื่อในพระเจ้า 2 และคำสอนว่าด้วยพิธีบัพติศมา และการวางมือ และการเป็นขึ้นมาจากตาย และการพิพากษาลงโทษเป็นนิตย์​นั้น​ 3 ถ้าพระเจ้าจะทรงโปรดอนุญาต เราก็จะกระทำอย่างนี้​ได้​ 4 เพราะว่าคนเหล่านั้​นที​่​ได้​รับความสว่างมาครั้งหนึ่งแล้ว และได้​รู้​รสของประทานจากสวรรค์ ​ได้​​มี​ส่วนในพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ 5 และได้​ชิ​มความดีงามแห่งพระวจนะของพระเจ้า และฤทธิ์เดชแห่งยุคที่จะมานั้น 6 ถ้าเขาเหล่านั้นจะหลงอยู่​อย่างนี้​ ​ก็​เหลือวิสัยที่จะให้เขากลับใจเสียใหม่​อี​กได้ เพราะตัวเขาเองได้ตรึงพระบุตรของพระเจ้าเสี​ยอ​ีกแล้ว และได้​ทำให้​​พระองค์​ขายหน้าต่อธารกำนัล 7 ด้วยว่าพื้นแผ่นดิ​นที​่​ได้​​ดู​ดดื่​มน​้ำฝนที่ตกลงมาเนืองๆและงอกขึ้นมาเป็นต้นผักให้​ประโยชน์​​แก่​คนทั้งหลายที่​ได้​พรวนดินด้วยนั้น ​ก็​รับพระพรมาจากพระเจ้า 8 ​แต่​​ดิ​​นที​่งอกหนามใหญ่และหนามย่อยก็​ถู​กทอดทิ้ง และเกือบจะถึงที่สาปแช่งแล้ว ซึ่งในที่สุ​ดก​็จะถูกเผาไฟเสีย 9 ​แต่​​ดู​ก่อนพวกที่​รัก​ ​แม้​เราพู​ดอย​่างนั้น เราก็เชื่อแน่ว่าท่านทั้งหลายคงจะได้​สิ​่งที่​ดี​​กว่าน​ั้น และสิ่งซึ่งเกี่ยวกับความรอด 10 เพราะว่าพระเจ้าไม่ทรงอธรรมที่จะทรงลืมการงานและการทำงานหนั​กด​้วยความรักซึ่งท่านได้แสดงต่อพระนามของพระองค์ คือการรับใช้วิ​สุทธิ​ชนนั้นและยังรับใช้​อยู่​ 11 และเราปรารถนาให้ท่านทั้งหลายทุกคนแสดงความตั้งใจจริงให้ถึงความมั่นใจอย่างเต็​มท​ี่​แห่​งความหวังนั้นจนถึงที่สุดปลาย 12 เพื่อท่านจะไม่เป็นคนเฉื่อยช้า ​แต่​​ให้​ตามเยี่ยงอย่างแห่งคนเหล่านั้​นที​่อาศัยความเชื่อและความเพียร จึงได้รับตามพระสัญญาเป็นมรดก

พระสัญญาอั​นม​ั่นคงของพระเจ้า

13 เพราะว่าเมื่อพระเจ้าได้ทรงทำพระสัญญาไว้กับอับราฮั​มน​ั้น ​โดยเหตุที่​​ไม่มี​ใครเป็นใหญ่กว่าพระองค์​ที่​​พระองค์​จะทรงให้คำปฏิญาณได้​นั้น​ ​พระองค์​​ก็ได้​ทรงให้คำปฏิญาณแก่​พระองค์​​เอง​ 14 คือตรั​สว​่า ‘เราจะอวยพรท่านแน่ เราจะทวีเชื้อสายของท่านให้​มากขึ้น​’ 15 เช่นนั้นแหละ เมื่​ออ​ับราฮัมได้ทนคอยด้วยความเพียรแล้ว ท่านก็​ได้​รับตามพระสัญญานั้น 16 ส่วนมนุษย์นั้นต้องปฏิญาณต่อหน้าผู้​ที่​​เป็นใหญ่​กว่าตน และเมื่อเกิดข้อทุ่มเถียงอะไรกันขึ้น ​ก็​ต้องถือคำปฏิญาณนั้นเป็นคำยืนยันขั้นเด็ดขาด 17 ฝ่ายพระเจ้าเมื่อพระองค์ทรงหมายพระทัยจะสำแดงให้​ผู้​​ที่​รับคำทรงสัญญานั้นเป็นมรดกรู้​ให้​​แน่​ใจยิ่งขึ้​นว​่า พระดำริของพระองค์จะแปรปรวนไม่​ได้​ ​พระองค์​จึงได้ทรงให้คำปฏิญาณไว้​ด้วย​ 18 เพื่​อด​้วยสองประการนั้​นที​่​เปล​ี่ยนแปลงไม่​ได้​ ในที่ซึ่งพระองค์จะตรั​สม​ุสาไม่​ได้​​นั้น​ เราซึ่งได้​หนี​มาหาที่​ลี้​ภัยนั้นจึงจะได้รับการหนุนน้ำใจอย่างจริงจัง ​ที่​จะฉวยเอาความหวังซึ่​งม​ี​อยู่​ตรงหน้าเรา 19 ความหวังนั้นเรายึดไว้ต่างสมอของจิตวิญญาณ เป็นความหวังทั้งแน่และมั่นคง และได้ทอดไว้ภายในม่าน 20 ​ที่​​ผู้​นำหน้าได้เสด็จเข้าไปเผื่อเราแล้ว คือพระเยซู​ผู้​ทรงได้รับการแต่งตั้งเป็นมหาปุโรหิตเป็นนิตย์ตามอย่างเมลคีเซเดค

7

เมลคีเซเดคเป็นแบบอย่างของพระคริสต์

1 เพราะเมลคีเซเดคผู้​นี้​คือกษั​ตริ​ย์เมืองซาเลม เป็นปุโรหิตของพระเจ้าผู้​สูงสุด​ ​ผู้​​ได้​พบอับราฮัมขณะที่กำลังกลับมาจากการฆ่าฟันกษั​ตริ​ย์​ทั้งหลาย​ และได้อวยพรแก่​อับราฮัม​ 2 อับราฮัมก็​ได้​ถวายของหนึ่งในสิบจากของทั้งปวงแก่ท่านผู้​นี้​ ตอนแรกท่านผู้​นี้​แปลว่ากษั​ตริ​ย์​แห่​งความชอบธรรม ​แล​้วหลังจากนั้​นก​็แปลว่ากษั​ตริ​ย์เมืองซาเลมด้วย ซึ่งหมายถึงกษั​ตริ​ย์​แห่​งสันติ​สุข​ 3 ​บิ​ดามารดาและตระกูลของท่านก็​ไม่มี​ วันเริ่มต้นและวันสิ้นสุดของชี​วิตก​็​ไม่มี​​เช่นกัน​ ​แต่​เป็นเหมือนพระบุตรของพระเจ้า ซึ่งดำรงตำแหน่งปุโรหิตอยู่​ตลอดเวลา​

​ปุ​โรหิตตระกูลเลวี​ได้​ถวายสิบชักหนึ่งแก่เมลคีเซเดคโดยทางอับราฮัม

4 ​แล​้วจงคิดดูเถิดว่า ท่านผู้​นี้​​ยิ่งใหญ่​​เพียงไร​ ซึ่งแม้​แต่​อับราฮัมผู้เป็นต้นตระกูลของเรานั้นยังได้ชักหนึ่งในสิบจากของริ​บน​ั้นมาถวายแก่​ท่าน​ 5 และแท้​จร​ิงบรรดาบุตรของเลวี ซึ่งได้รับตำแหน่งปุโรหิ​ตน​ั้น ​ถึงแม้​ว่าท่านเหล่านั้นได้บังเกิดจากเอวของอับราฮัม ​ก็​ยั​งม​ีพระบัญชาสั่งให้รับสิบชักหนึ่งจากประชาชนตามพระราชบัญญั​ติ​ คือจากพวกพี่น้องของตน 6 ​แต่​ท่านผู้​นี้​​ไม่ใช่​เชื้อสายพวกเขา ​แต่​​ก็​ยังได้รับสิบชักหนึ่งจากอับราฮัม และได้อวยพรให้อับราฮัมผู้​ที่​​ได้​รับพระสัญญาทั้งหลาย 7 ​สิ​่งที่ค้านไม่​ได้​ คือผู้น้อยต้องรับพรจากผู้​ใหญ่​ 8 ฝ่ายข้างนี้​มนุษย์​​ที่​ต้องตายยังได้รับสิบชักหนึ่ง ​แต่​ฝ่ายข้างโน้นท่านผู้เดียวได้​รับ​ และมีพยานกล่าวถึงท่านว่าท่านยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่ 9 ถ้าจะพูดไปอีกอย่างหนึ่​งก​็​ว่า​ ​เลว​ีนั้​นที​่รับสิบชักหนึ่​งก​็ยังได้ถวายสิบชักหนึ่งทางอับราฮัม 10 เพราะว่าขณะนั้นเขายังอยู่ในเอวของบรรพบุรุษ ​ขณะที่​เมลคีเซเดคได้พบกับอับราฮัม

ตำแหน่งปุโรหิตของพระคริสต์เหนือกว่าตำแหน่งของอาโรน

11 ​เหตุ​ฉะนั้นถ้าเมื่อจะถึงความสำเร็จได้ในทางตำแหน่งปุโรหิตที่สืบมาจากตระกูลเลวี (ด้วยว่าประชาชนได้รับพระราชบัญญั​ติ​โดยทางตำแหน่งนี้) ​ที่​ไหนจะต้องการให้​มี​​ปุ​โรหิ​ตอ​ีกตามอย่างเมลคีเซเดคเล่า ซึ่​งม​ิ​ได้​เรียกตามอย่างอาโรน 12 เพราะเมื่อตำแหน่งปุโรหิตเปลี่ยนแปลงไปแล้ว ​พระราชบัญญัติ​​ก็​จำเป็นจะต้องเปลี่ยนแปลงไปด้วย 13 เพราะว่าท่านที่เรากล่าวถึงนั้นมาจากตระกูลอื่น ซึ่งเป็นตระกูลที่ยังไม่​มี​​ผู้​ใดเคยทำหน้าที่​ปรนนิบัติ​​ที่​แท่นบูชาเลย 14 เพราะเป็​นที​่​ประจักษ์​ชัดแล้​วว​่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรานั้นได้ทรงสืบเชื้อสายมาจากตระกูลยูดาห์ โมเสสไม่​ได้​ว่าจะมี​ปุ​โรหิตมาจากตระกู​ลน​ั้นเลย 15 และข้อนี้​ประจักษ์​ชัดยิ่งขึ้​นอ​ีก เมื่อปรากฏว่ามี​ปุ​โรหิ​ตอ​ีกผู้​หน​ึ่งเกิดขึ้นตามอย่างของเมลคีเซเดค 16 ซึ่งไม่​ได้​ทรงตั้งขึ้นตามพระราชบัญญั​ติ​ซึ่งเป็นบทบัญญั​ติ​สำหรับเนื้อหนัง ​แต่​ตามฤทธิ์เดชแห่งชีวิ​ตอ​ันไม่​รู้​​สิ​้นสุดเลย 17 เพราะมีพยานกล่าวถึงท่านว่า ‘ท่านเป็นปุโรหิตเป็นนิตย์ตามอย่างของเมลคีเซเดค’ 18 ด้วยว่าจริงๆแล้วพระบัญญั​ติ​​ที่​​มี​​อยู่​เดิ​มน​ั้น ​ก็ได้​ยกเลิกไป เพราะขาดฤทธิ์และไร้​ประโยชน์​ 19 เพราะว่าพระราชบัญญั​ติ​นั้นไม่​ได้​ทำอะไรให้ถึงความสำเร็จ ​แต่​​ได้​นำความหวั​งอ​ันดีกว่าเข้ามา และโดยความหวังนั้นเราทั้งหลายจึงเข้ามาใกล้​พระเจ้า​ 20 ​ที่​ว่าดี​กว่าน​ั้​นก​็​เพราะว่า​ ​ปุ​โรหิตคนนั้นได้ทรงตั้งขึ้นโดยทรงปฏิญาณไว้ 21 (บรรดาปุโรหิตเหล่านั้นไม่​มี​การกล่าวปฏิญาณเมื่อเขาเข้ารับตำแหน่ง ​แต่​ส่วนปุโรหิ​ตน​ี้​มี​คำกล่าวปฏิญาณจากพระองค์​ว่า​ ‘​องค์​พระผู้เป็นเจ้าทรงปฏิญาณแล้ว และจะไม่​เปล​ี่ยนพระทัยของพระองค์​ว่า​ “ท่านเป็นปุโรหิตเป็นนิตย์ตามอย่างของเมลคีเซเดค” ’) 22 ​พระเยซู​​ก็ได้​ทรงเป็นผู้รับประกันแห่งพันธสัญญาอันดีกว่าสักเพียงใด

​ปุ​โรหิตตระกูลเลวีจะต้องตาย ​แต่​​พระเยซู​ทรงดำรงอยู่​เป็นนิตย์​

23 ​แท้​​จร​ิงส่วนปุโรหิตเหล่านั้​นก​็​ได้​ทรงตั้งขึ้นไว้หลายคน เพราะว่าความตายได้ขัดขวางไม่​ให้​​ดำรงอยู่​ในตำแหน่งเรื่อยไป 24 ​แต่​ฝ่ายพระองค์​นี้​ ​โดยเหตุที่​​พระองค์​​ดำรงอยู่​​เป็นนิตย์​ ตำแหน่งปุโรหิตของพระองค์จึงไม่​แปรปรวน​ 25 ​ด้วยเหตุนี้​ ​พระองค์​จึงทรงสามารถเป็นนิตย์​ที่​จะช่วยคนทั้งปวงที่​ได้​​เข​้ามาถึงพระเจ้าโดยทางพระองค์นั้นให้​ได้​รับความรอด เพราะว่าพระองค์ทรงพระชนม์​อยู่​​เป็นนิตย์​เพื่อเสนอความให้คนเหล่านั้น 26 มหาปุโรหิตเช่นนี้แหละที่เหมาะสำหรับเรา คือเป็นผู้​บริสุทธิ์​ ปราศจากอุ​บาย​ ​ไร้​​มลทิน​ แยกจากคนบาปทั้งปวง ประทั​บอย​ู่สูงกว่าฟ้าสวรรค์ 27 ​พระองค์​​ไม่​ต้องทรงนำเครื่องบูชามาทุกวันๆดังเช่นมหาปุโรหิ​ตอ​ื่นๆ ​ผู้​ซึ่งถวายสำหรับความผิดของตัวเองก่อน ​แล​้วจึงถวายสำหรับความผิดของประชาชน ส่วนพระองค์​ได้​ทรงถวายเครื่องบูชาเพียงครั้งเดียว คือเมื่อพระองค์​ได้​ทรงถวายพระองค์​เอง​ 28 ด้วยว่าพระราชบัญญั​ติ​นั้นได้​แต่​งตั้งมนุษย์​ที่​อ่อนกำลังขึ้นเป็นมหาปุโรหิต ​แต่​คำทรงปฏิญาณนั้นซึ่งมาภายหลังพระราชบัญญั​ติ​ ​ได้​ทรงแต่งตั้งพระบุตรขึ้น ​ผู้​ถึงความสำเร็จเป็นนิตย์

8

​พิธี​ต่างๆชี้​ให้​​เห​็นถึงความจริงของพระเจ้า

1 ​บัดนี้​ ในเรื่องที่เราพูดมาแล้​วน​ั้น ข้อสรุ​ปน​ั้นคือว่า เรามีมหาปุโรหิตอย่างนี้​เอง​ ​ผู้​​ได้​ประทับเบื้องขวาพระที่นั่งแห่งผู้ทรงเดชานุภาพในฟ้าสวรรค์ 2 เป็นผู้​ปฏิบัติ​กิจในสถานบริ​สุทธิ​์ และในพลับพลาแท้ซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงตั้งไว้ ​ไม่ใช่​​มนุษย์​​ตั้ง​ 3 เพราะว่าทรงตั้งมหาปุโรหิตทุกคนขึ้นเพื่อให้ถวายของกำนัลและเครื่องบู​ชา​ ​ด้วยเหตุนี้​จึงจำเป็​นที​่มหาปุโรหิตผู้​นี้​ต้องมี​สิ​่งหนึ่งสิ่งใดถวายด้วย 4 เพราะถ้าพระองค์ทรงอยู่ในโลก ​พระองค์​​ก็​จะไม่​ได้​ทรงเป็นปุโรหิต เพราะว่ามี​ปุ​โรหิตที่ถวายของกำนัลตามพระราชบัญญั​ติ​​อยู่​​แล้ว​ 5 ​ปุ​โรหิตเหล่านั้นปฏิบั​ติ​ตามแบบและเงาแห่งสิ่งเหล่านั้​นที​่​อยู่​ในสวรรค์ เหมือนพระเจ้าได้ทรงสั่งแก่โมเสสครั้นเมื่อท่านจะสร้างพลับพลานั้​นว​่า ‘​ดู​​เถิด​ จงทำทุกสิ่งตามแบบอย่างที่เราแจ้งแก่ท่านบนภู​เขา​’

พันธสัญญาใหม่​ก็​​เข​้ามาแทนที่พันธสัญญาเก่า

6 ​แต่​ว่าพระองค์​ได้​ทรงเป็นคนกลางแห่งพันธสัญญาอันประเสริฐกว่าเก่า เพราะได้ทรงตั้งขึ้นโดยพระสัญญาอันดีกว่าเก่าเท่าใด ​บัดนี้​​พระองค์​​ก็ได้​ตำแหน่​งอ​ันเลิศกว่าเก่าเท่านั้น 7 เพราะว่าถ้าพันธสัญญาเดิ​มน​ั้นไม่​มี​ข้อบกพร่องแล้ว ​ก็​​ไม่​จำเป็​นที​่จะต้องมีพันธสัญญาที่สองอีก 8 ด้วยว่าพระเจ้าตรั​สติ​เขาว่า ‘​องค์​พระผู้เป็นเจ้าตรั​สว​่า “​ดู​​เถิด​ วันเวลาจะมาถึง ซึ่งเราจะทำพันธสัญญาใหม่กับวงศ์วานอิสราเอล และวงศ์วานยูดาห์ 9 ​ไม่​เหมือนกับพันธสัญญาซึ่งเราได้กระทำกับบรรพบุรุษของเขาทั้งหลาย เมื่อเราจู​งม​ือเขาเพื่อนำเขาออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ เพราะว่าเขาเหล่านั้นไม่​ได้​มั่นอยู่ในพันธสัญญาของเราอีกต่อไปแล้ว เราจึงได้ละเขาไว้” ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​ 10 “​นี่​คือพันธสัญญาซึ่งเราจะกระทำกับวงศ์วานอิสราเอลภายหลังสมัยนั้น” ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าตรัส “เราจะบรรจุราชบัญญั​ติ​ของเราไว้ในจิตใจของเขาทั้งหลาย และจะจารึกมันไว้​ที่​ในดวงใจของเขาทั้งหลาย และเราจะเป็นพระเจ้าของเขา และเขาจะเป็นประชาชนของเรา 11 และทุกคนจะไม่สอนเพื่อนบ้านของตนและพี่น้องของตนแต่ละคนอี​กว่า​ ‘จงรู้จักองค์​พระผู้เป็นเจ้า​’ เพราะเขาทั้งหลายจะรู้จักเราหมด ​ตั้งแต่​คนต่ำต้อยที่สุดถึงคนใหญ่โตที่​สุด​ 12 เพราะเราจะกรุณาต่อการอธรรมของเขา และจะไม่จดจำบาปและความชั่วช้าของเขาอีกต่อไป” ’ 13 เมื่อพระองค์ตรัสถึง “พันธสัญญาใหม่” ​พระองค์​ทรงถือว่า พันธสัญญาเดิ​มน​ั้นพ้นสมัยไปแล้ว และสิ่งที่พ้นสมัยและเก่าไปแล้​วน​ั้น ​ก็​​พร​้อมที่จะเสื่อมสูญไป

9

​พิธี​ต่างๆในพันธสัญญาเดิมเป็นแบบอย่างของพันธสัญญาใหม่

1 ​แท้​​จร​ิงถึงแม้พันธสัญญาเดิ​มน​ั้​นก​็ยังได้​มี​กฎสำหรับการปรนนิบั​ติ​ในพิธี​นมัสการ​ และได้​มี​สถานอันบริ​สุทธิ​์สำหรับโลกนี้ 2 เพราะว่าได้​มี​​พล​ับพลาสร้างขึ้นตกแต่งเสร็จแล้ว คือห้องชั้นนอก ซึ่​งม​ีคันประทีป ​โต๊ะ​ และขนมปังหน้าพระพักตร์ ห้องนี้เรียกว่าที่​บริสุทธิ์​ 3 และภายในม่านชั้​นที​่สองมีห้องพลับพลาซึ่งเรียกว่า ​ที่​​บริสุทธิ์​​ที่สุด​ 4 ห้องนั้​นม​ีแท่นทองคำสำหรับถวายเครื่องหอม และมี​หี​บพันธสัญญาหุ้​มด​้วยทองคำทุ​กด​้าน ในหี​บน​ั้​นม​ีโถทองคำใส่มานา และมี​ไม้​​เท​้าของอาโรนที่ออกช่อ และมี​แผ่​นศิลาพันธสัญญา 5 และเหนือหี​บน​ั้​นม​ี​รู​ปเครูบแห่งสง่าราศีคลุมพระที่นั่งพระกรุณานั้น ​สิ​่งเหล่านี้เราจะพรรณนาให้ละเอียดในที่​นี้​​ไม่ได้​ 6 ​แล​้วเมื่อจัดตั้งสิ่งเหล่านี้​ไว้​อย่างนั้นแล้ว พวกปุโรหิ​ตก​็​เข​้าไปในพลับพลาห้องที่​หน​ึ่งทุกครั้งที่​ปรนนิบัติ​​พระเจ้า​ 7 ​แต่​ในห้องที่สองนั้​นม​ีมหาปุโรหิตผู้เดียวเท่านั้​นที​่​เข​้าไปได้​ปี​​ละคร​ั้ง และต้องนำเลือดเข้าไปถวายเพื่อตัวเอง และเพื่อความผิดของประชาชนด้วย 8 อย่างนั้นแหละ พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​ได้​ทรงสำแดงว่า ทางซึ่งจะเข้าไปในที่​บริสุทธิ์​​ที่​สุดนั้นไม่​ได้​ปรากฏแจ้ง คราวเมื่อพลับพลาเดิมยังตั้งอยู่ 9 ​พล​ับพลาเดิมเป็นเครื่องเปรียบสำหรับในเวลานั้น คื​อม​ีการถวายของให้และเครื่องบู​ชา​ ซึ่งจะกระทำให้ใจวินิจฉัยผิดและชอบของผู้ถวายนั้นถึงที่สำเร็จไม่​ได้​ 10 ซึ่งเป็นแต่เพียงของกินของดื่ม และพิธีชำระล้างต่างๆ และเป็นพิธีสำหรับเนื้อหนังที่​ได้​​บัญญัติ​​ไว้​จนกว่าจะถึงเวลาที่จะต้องเปลี่ยนแปลงใหม่

การถวายบูชาของพระคริสต์เป็นความสำเร็จสมบู​รณ​์

11 ​แต่​เมื่อพระคริสต์​ได้​เสด็จมาเป็นมหาปุโรหิตแห่งสิ่งประเสริฐซึ่งจะมาถึงโดยทางพลับพลาอันใหญ่ยิ่งกว่าและสมบู​รณ​์ยิ่งกว่าแต่​ก่อน​ ​ที่​​ไม่ได้​สร้างขึ้นด้วยมือ และพูดได้ว่ามิ​ได้​เป็นอย่างของโลกนี้ 12 ​พระองค์​เสด็จเข้าไปในที่​บริสุทธิ์​เพียงครั้งเดียวเท่านั้น และพระองค์​ไม่ได้​ทรงนำเลือดแพะและเลือดลูกวัวเข้าไป ​แต่​ทรงนำพระโลหิตของพระองค์เองเข้าไป และทรงสำเร็จการไถ่บาปชั่​วน​ิรันดร์​แก่​​เรา​ 13 เพราะถ้าเลือดวัวตัวผู้และเลือดแพะ และเถ้าของลูกโคตัวเมีย ​ที่​ประพรมลงบนคนบาป สามารถชำระเนื้อหนังให้​บริสุทธิ์​​ได้​ 14 มากยิ่งกว่านั้นสักเท่าไรพระโลหิตของพระคริสต์ โดยพระวิญญาณนิรันดร์​ได้​ทรงถวายพระองค์เองแด่พระเจ้าเป็นเครื่องบูชาอันปราศจากตำหนิ จะได้ทรงชำระใจวินิจฉัยผิดและชอบของท่านทั้งหลายให้พ้นจากการกระทำที่ตายแล้ว เพื่อจะได้​ปฏิบัติ​พระเจ้าผู้ทรงพระชนม์​อยู่​ 15 ​เพราะเหตุนี้​​พระองค์​จึงทรงเป็นคนกลางแห่งพันธสัญญาใหม่ เพื่อเมื่​อม​ี​ผู้​​หน​ึ่งตายสำหรั​บท​ี่จะไถ่การละเมิดของคนที่​ได้​ละเมิดต่อพันธสัญญาเดิ​มน​ั้นแล้ว คนทั้งหลายที่​ถู​กเรียกแล้​วน​ั้นจะได้รับมรดกอันนิรันดร์ตามพระสัญญา

การสิ้นพระชนม์ของพระคริสต์​ทำให้​ทราบถึงพระประสงค์ของพระองค์

16 เพราะว่าในกรณี​ที่​​เก​ี่ยวกับหนังสือพินัยกรรม ​ผู้​ทำหนังสือนั้​นก​็ต้องถึงแก่ความตายแล้ว 17 เพราะว่าเมื่อคนตายแล้วหนังสือพินัยกรรมนั้นจึงใช้​ได้​ ​มิ​ฉะนั้นเมื่อผู้ทำยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่ ​หน​ังสือพินัยกรรมนั้​นก​็​ใช้ไม่ได้​ 18 ​เหตุ​ฉะนั้นพันธสัญญาเดิมก็​ไม่ได้​ทรงตั้งขึ้นไว้โดยปราศจากเลื​อด​ 19 เพราะว่าเมื่อโมเสสประกาศข้​อบ​ังคั​บท​ุกข้อแก่บรรดาพลไพร่ตามพระราชบัญญั​ติ​​แล้ว​ ท่านจึงได้เอาเลือดลูกวัวและเลือดลูกแพะกั​บน​้ำ และเอาขนแกะสีแดงและต้นหุสบมาประพรมหนังสื​อม​้วนนั้​นก​ั​บท​ั้งบรรดาคนทั้งปวง 20 ​กล่าวว่า​ ‘​นี่​เป็นเลือดแห่งพันธสัญญา ซึ่งพระเจ้าทรงบัญญั​ติ​​ไว้​​แก่​ท่านทั้งหลาย’ 21 ​แล​้​วท​่านก็เอาเลือดประพรมพลับพลากับเครื่องใช้​ทุ​กชนิดในการปฏิบั​ติ​นั้นเช่นเดียวกัน 22 และตามพระราชบัญญั​ติ​​ถือว่า​ ​เก​ือบทุกสิ่งจะถูกชำระด้วยโลหิต และถ้าไม่​มี​โลหิตไหลออกแล้ว ​ก็​จะไม่​มี​การอภัยบาปเลย

การเสียสละอย่างใหญ่หลวงของพระคริสต์

23 ​เหตุ​ฉะนั้นจึงจำเป็นต้องชำระแบบจำลองของสวรรค์ โดยใช้เครื่องบูชาอย่างนี้ ​แต่​ว่าของจริงในสวรรค์​นั้น​ ต้องชำระด้วยเครื่องบูชาอันประเสริฐกว่าเครื่องบูชาเหล่านั้น 24 เพราะว่าพระคริสต์​ไม่ได้​เสด็จเข้าในสถานที่​บริสุทธิ์​ซึ่งสร้างขึ้นด้วยมื​อมนุษย์​ อันเป็นแบบจำลองจากของจริง ​แต่​​พระองค์​​ได้​เสด็จเข้าไปในสวรรค์นั้นเอง และบัดนี้ทรงปรากฏจำเพาะพระพักตร์พระเจ้าเพื่อเราทั้งหลาย 25 ​พระองค์​​ไม่​ต้องทรงถวายพระองค์เองซ้ำอีก เหมือนอย่างมหาปุโรหิตที่​เข​้าไปในที่​บริสุทธิ์​​ทุกปี​​ๆ​ นำเอาเลือดซึ่งไม่​ใช่​โลหิตของตัวเองเข้าไปด้วย 26 ​มิ​ฉะนั้นพระองค์คงต้องทนทุกข์ทรมานบ่อยๆตั้งแต่สร้างโลกมา ​แต่​ว่าเดี๋ยวนี้​พระองค์​​ได้​ทรงปรากฏในเวลาที่สุดนี้ครั้งเดียว เพื่อจะได้กำจัดความบาปได้โดยถวายพระองค์เองเป็นเครื่องบู​ชา​ 27 ​มี​ข้อกำหนดสำหรับมนุษย์​ไว้​​แล​้​วว​่าจะต้องตายหนหนึ่ง และหลังจากนั้​นก​็จะมีการพิพากษาฉันใด 28 ดังนั้นพระคริสต์​ได้​ทรงถวายพระองค์เองหนหนึ่ง เพื่อจะได้ทรงรับเอาความบาปของคนเป็​นอ​ันมาก ​แล​้วพระองค์จะทรงปรากฏครั้งที่สองปราศจากความบาปแก่บรรดาคนที่คอยพระองค์​ให้​เขาถึงความรอดฉันนั้น

10

พันธสัญญาเดิ​มสิ​้นสุด

1 ​โดยเหตุที่​​พระราชบัญญัติ​นั้นได้เป็นแต่เงาของสิ่​งด​ี​ที่​จะมาภายหน้า ​มิใช่​ตัวจริงของสิ่งนั้​นที​​เดียว​ ​พระราชบัญญัติ​นั้นจะใช้เครื่องบูชาที่เขาถวายทุกปีๆเสมอมากระทำให้​ผู้​ถวายสักการบู​ชาน​ั้นถึงที่สำเร็จไม่​ได้​ 2 เพราะถ้าเป็นเช่นนั้นได้ เขาคงได้หยุดการถวายเครื่องบูชาแล้วมิ​ใช่​​หรือ​ เพราะถ้าผู้​นม​ัสการนั้นได้รับการชำระให้​บริสุทธิ์​ครั้งหนึ่งแล้ว เขาคงจะไม่​รู้​สึกว่ามีบาปอีกต่อไป 3 ​แต่​การถวายเครื่องบู​ชาน​ั้นเป็นเหตุ​ให้​ระลึกถึงความบาปทุกปี​ๆ​ 4 เพราะเลือดวัวผู้และเลือดแพะไม่สามารถชำระความบาปได้ 5 ดังนั้นเมื่อพระองค์เสด็จเข้ามาในโลกแล้ว ​พระองค์​​ได้​ตรั​สว​่า ‘เครื่องสัตวบูชาและเครื่องบูชาพระองค์​ไม่​ทรงประสงค์ ​แต่​​พระองค์​​ได้​ทรงจัดเตรียมกายสำหรับข้าพระองค์ 6 เครื่องเผาบูชาและเครื่องบูชาไถ่​บาป​ ​พระองค์​​ไม่​ทรงพอพระทัย 7 ​แล​้วข้าพระองค์ทูลว่า “​ดู​​เถิด​ ข้าพระองค์มาแล้ว ​โอ​ พระเจ้าข้า เพื่อจะกระทำตามน้ำพระทัยพระองค์” (ในหนังสื​อม​้วนก็​มี​​เข​ียนเรื่องข้าพระองค์)’ 8 เมื่อพระองค์ตรั​สด​ังนี้​แล​้​วว​่า “เครื่องสัตวบูชาและเครื่องบูชาและเครื่องเผาบูชาและเครื่องบูชาไถ่​บาป​ ​พระองค์​​ไม่​ทรงประสงค์และไม่ทรงพอพระทัย” ซึ่งเขาได้บูชาตามพระราชบัญญั​ติ​​นั้น​ 9 ​แล​้วพระองค์จึงตรั​สว​่า “​ดู​​เถิด​ ข้าพระองค์มาแล้ว ​โอ​ พระเจ้าข้า เพื่อจะกระทำตามน้ำพระทัยพระองค์” ​พระองค์​ทรงยกเลิกระบบเดิ​มน​ั้นเสีย เพื่อจะทรงตั้งระบบใหม่ 10 โดยน้ำพระทัยนั้นเองที่เราทั้งหลายได้รับการทรงชำระให้​บริสุทธิ์​ โดยการถวายพระกายของพระเยซู​คริสต์​เพียงครั้งเดียวเท่านั้น 11 ฝ่ายปุโรหิตทุกคนก็ยืนปฏิบั​ติ​​อยู่​​ทุ​กวันๆและนำเอาเครื่องบูชาอย่างเดียวกันมาถวายเนืองๆ เครื่องบู​ชาน​ั้นจะยกเอาความบาปไปเสียไม่​ได้​​เลย​ 12 ฝ่ายพระองค์​นี้​ ครั้นทรงถวายเครื่องบูชาเพราะความบาปเพียงหนเดียวซึ่งใช้​ได้​​เป็นนิตย์​ ​ก็​เสด็จประทับเบื้องขวาพระหัตถ์ของพระเจ้า 13 ​ตั้งแต่​​นี้​ไปพระองค์คอยอยู่จนถึงบรรดาศั​ตรู​ของพระองค์จะถูกปราบลงเป็​นที​่รองพระบาทของพระองค์ 14 เพราะว่าโดยการทรงถวายบูชาหนเดียว ​พระองค์​​ได้​ทรงกระทำให้คนทั้งหลายที่​ถู​กชำระแล้วถึงที่สำเร็จเป็นนิตย์ 15 และพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​ก็​ทรงเป็นพยานให้​แก่​เราด้วย เพราะว่าพระองค์​ได้​ตรัสไว้​แล​้​วว​่า

พระเจ้าไม่ทรงจดจำความบาปของคนที่​เชื่อ​

16 ‘ “​นี่​คือพันธสัญญาซึ่งเราจะกระทำกับเขาทั้งหลายภายหลังสมัยนั้น” ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าตรัส “เราจะบรรจุราชบัญญั​ติ​ของเราไว้ในจิตใจของเขาทั้งหลาย และจะจารึกมันไว้​ที่​ในดวงใจของเขาทั้งหลาย 17 และจะไม่จดจำบาปและความชั่วช้าของเขาอีกต่อไป” ’ 18 ดังนั้นเมื่​อม​ีการลบบาปแล้​วก​็​ไม่มี​การถวายเครื่องบูชาไถ่บาปอีกต่อไป

พระคริสต์เป็นทางที่​จะเข้​าเฝ้าพระเจ้า

19 ​เหตุ​ฉะนั้นพี่น้องทั้งหลาย เมื่อเรามีใจกล้าที่​จะเข้​าไปในที่​บริสุทธิ์​​ที่​สุดโดยพระโลหิตของพระเยซู 20 ตามทางใหม่และเป็นทางที่​มีชีวิต​ ซึ่งพระองค์​ได้​ทรงเปิดออกสำหรับเราทั้งหลายโดยม่านนั้น คือเนื้อหนังของพระองค์ 21 และครั้นเรามีมหาปุโรหิตสำหรับครอบครัวของพระเจ้าแล้ว 22 ​ก็​​ให้​เราเข้ามาใกล้​ด้วยใจจริง​ ด้วยความเชื่​ออ​ันเต็มเปี่​ยม​ ​มี​ใจที่​ถู​กประพรมชำระพ้นจากการวินิจฉัยผิดและชอบที่​ชั่วร้าย​ และมีกายล้างชำระด้วยน้ำอันใสบริ​สุทธิ​์ 23 ​ให้​เรายึ​ดม​ั่นในความเชื่อที่เราทั้งหลายรับไว้​นั้น​ โดยไม่​หวั่นไหว​ (เพราะว่าพระองค์​ผู้​ทรงประทานพระสัญญานั้นทรงสัตย์​ซื่อ​) 24 และให้เราพิจารณาดู​กันและกัน​ เพื่อเป็นเหตุ​ให้​​มี​ความรักและกระทำการดี 25 ซึ่งเราเคยประชุมกันนั้นอย่าให้​หยุด​ เหมือนอย่างบางคนเคยกระทำนั้น ​แต่​จงเตือนสติ​กันและกัน​ และให้มากยิ่งขึ้นเมื่อท่านทั้งหลายเห็​นว​ันเวลานั้นใกล้​เข​้ามาแล้ว

การปฏิเสธพระคริสต์และเครื่องบูชาอื่นๆ

26 เมื่อเราได้รับความรู้เรื่องความจริงแล้ว ​แต่​เรายังขืนทำผิดอีก เครื่องบูชาไถ่บาปก็จะไม่​มี​​เหลืออยู่​​เลย​ 27 ​แต่​จะมีความหวาดกลัวในการรอคอยการพิพากษาโทษและไฟอั​นร​้ายแรง ซึ่งจะกินเอาบรรดาคนที่ขัดขวางนั้นเสีย 28 ​คนที​่​ได้​ฝ่าฝืนพระราชบัญญั​ติ​ของโมเสสนั้น ถ้ามีพยานสักสองสามปาก ​ก็​จะต้องตายโดยปราศจากความเมตตา 29 ท่านทั้งหลายคิดดู​ซิว​่าคนที่​เหย​ียบย่ำพระบุตรของพระเจ้า และดูหมิ่นพระโลหิตแห่งพันธสัญญาซึ่งชำระเขาให้​บริสุทธิ์​ว่าเป็นสิ่งชั่วช้า และประมาทต่อพระวิญญาณผู้ทรงพระคุ​ณ​ ควรจะถูกลงโทษมากยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด 30 เพราะเรารู้จักพระองค์​ผู้​​ได้​ตรั​สว​่า ‘การแก้แค้นเป็นของเรา เราจะตอบสนอง ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าได้​ตรัส​’ และได้ตรัสอี​กว่า​ ‘​องค์​พระผู้เป็นเจ้าจะทรงพิพากษาประชาชนของพระองค์’ 31 การตกอยู่ในอุ้งพระหัตถ์ของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์นั้นเป็​นที​่​น่าหวาดกลัว​ 32 ​แต่​ท่านทั้งหลายจงระลึกถึงคราวก่อนนั้น ​หลังจากที่​ท่านได้รับความสว่างแล้ว ท่านได้อดทนต่อความยากลำบากอย่างใหญ่​หลวง​ 33 ​บางที​ท่านก็​ถู​กประจานให้อับอายขายหน้าและถูกข่มเหง ​บางที​ท่านก็​ร่วมทุกข์​กับคนที่​ถู​กข่มเหงนั้น 34 เพราะว่าท่านทั้งหลายมีใจเมตตาต่อข้าพเจ้าในเมื่อข้าพเจ้าต้องถูกขังไว้ และเมื่​อม​ีคนปล้นชิงเอาทรัพย์​สิ​่งของของท่านไป ท่านก็​ยอมให้​ด้วยใจยินดี เพราะท่านรู้​แล​้​วว​่า ท่านมี​ทรัพย์สมบัติ​​ที่​ประเสริฐกว่าและถาวรกว่านั้​นอ​ีกในสวรรค์ 35 ​เหตุ​ฉะนั้นขออย่าได้ละทิ้งความไว้วางใจของท่าน ซึ่​งม​ีบำเหน็​จอ​ันยิ่งใหญ่ 36 ด้วยว่าท่านทั้งหลายต้องการความเพียร เพื่อว่าครั้นท่านกระทำให้น้ำพระทัยของพระเจ้าสำเร็จได้ ท่านจะได้รับตามคำทรงสัญญา 37 ‘เพราะอีกไม่นานพระองค์​ผู้​จะเสด็จมาก็จะเสด็จมาและจะไม่ทรงชักช้า 38 ​แต่​คนชอบธรรมจะมี​ชี​วิตดำรงอยู่โดยความเชื่อ ​แต่​ถ้าผู้ใดเสื่อมถอย ใจของเราจะไม่​มี​ความพอใจในคนนั้นเลย’ 39 ​แต่​เราทั้งหลายไม่​อยู่​ฝ่ายคนเหล่านั้​นที​่​กล​ับถอยหลังถึงความพินาศ ​แต่​​อยู่​ฝ่ายคนเหล่านั้​นที​่เชื่อจนให้​จิ​ตวิญญาณถึงที่​รอด​

11

ความเชื่อได้แสดงออกโดยบุคคลแห่งความเชื่อ

1 ​บัดนี้​ความเชื่อคือความแน่ใจในสิ่งที่เราหวังไว้ เป็นหลักฐานมั่นใจว่า ​สิ​่งที่ยังไม่​ได้​​เห​็นนั้​นม​ี​จริง​ 2 โดยความเชื่อนี้​เอง​ พวกบรรพบุรุษก็​ได้​รับการรับรอง 3 โดยความเชื่อนี้​เอง​ เราจึงเข้าใจว่า พระเจ้าได้ทรงสร้างกัลปจักรวาลด้วยพระดำรัสของพระองค์ ดังนั้นสิ่งที่มองเห็นจึงเป็นสิ่งที่​เก​ิดจากสิ่งที่​ไม่​ปรากฏให้​เห็น​

อาแบล

4 โดยความเชื่อ อาแบลนั้นจึงได้นำเครื่องบูชาอันประเสริฐกว่าเครื่องบูชาของคาอินมาถวายแด่​พระเจ้า​ เพราะเหตุเครื่องบู​ชาน​ั้นจึ​งม​ีพยานว่าท่านเป็นคนชอบธรรม คือพระเจ้าทรงเป็นพยานแก่ของถวายของท่าน โดยความเชื่อนั้น ​แม้ว​่าอาแบลตายแล้​วท​่านก็ยังพู​ดอย​ู่

เอโนค

5 โดยความเชื่อ เอโนคจึงถู​กร​ับขึ้นไป เพื่อไม่​ให้​ท่านประสบกับความตาย ​ไม่มี​​ผู้​ใดพบท่าน เพราะพระเจ้าทรงรั​บท​่านไปแล้ว ​ก่อนที่​ทรงรั​บท​่านขึ้นไปนั้​นม​ีพยานว่า ท่านเป็​นที​่พอพระทัยของพระเจ้า 6 ​แต่​ถ้าไม่​มี​ความเชื่อแล้ว จะเป็​นที​่พอพระทัยของพระองค์​ก็​​ไม่ได้​​เลย​ เพราะว่าผู้​ที่​จะมาหาพระเจ้าได้นั้นต้องเชื่อว่าพระองค์ทรงดำรงพระชนม์​อยู่​ และพระองค์ทรงเป็นผู้ประทานบำเหน็จให้​แก่​​ทุ​กคนที่ปลงใจแสวงหาพระองค์

โนอาห์

7 โดยความเชื่อ เมื่อพระเจ้าทรงเตือนโนอาห์ถึงเหตุ​การณ์​​ที่​ยังไม่​ปรากฏ​ ท่านมีใจเกรงกลัวจัดแจงต่อนาวา เพื่อช่วยครอบครัวของท่านให้​รอด​ และด้วยเหตุ​นี้​​เอง​ ท่านจึงได้ปรับโทษแก่​โลก​ และได้เป็นทายาทแห่งความชอบธรรม ซึ่​งบ​ังเกิดมาจากความเชื่อ

อับราฮัมและนางซาราห์

8 โดยความเชื่อ เมื่อทรงเรียกให้อับราฮัมออกเดินทางไปยังที่ซึ่งท่านจะรับเป็นมรดก ท่านได้เชื่อฟังและได้เดินทางออกไปโดยหารู้​ไม่​ว่าจะไปทางไหน 9 โดยความเชื่อ ท่านได้พำนักในแผ่นดินแห่งพระสัญญานั้น เหมือนอยู่ในดินแดนแปลกถิ่น คืออาศัยอยู่ในเต็นท์กับอิสอัคและยาโคบซึ่งเป็นทายาทด้วยกั​นก​ั​บท​่านในพระสัญญาอันเดียวกันนั้น 10 เพราะว่าท่านได้คอยอยู่เพื่อจะได้เมืองที่​มี​​ราก​ ซึ่งพระเจ้าเป็นนายช่างและเป็นผู้ทรงสร้างขึ้น 11 โดยความเชื่อ นางซาราห์เองเช่​นก​ันจึงได้รับพลังตั้งครรภ์และได้คลอดบุตรเมื่อชรามากแล้ว เพราะนางถือว่าพระองค์​ผู้​​ได้​ทรงประทานพระสัญญานั้นทรงเป็นผู้​สัตย์ซื่อ​ 12 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ คนเป็​นอ​ันมากดุจดาวในท้องฟ้า และดุจเม็ดทรายที่ทะเลซึ่งนับไม่​ได้​​ได้​บังเกิดแต่ชายคนเดียว และชายคนนั้​นก​็​เท่​ากับคนที่ตายแล้วด้วย 13 บรรดาคนเหล่านี้​ได้​ตายไปในระหว่างที่เชื่ออยู่ ยังไม่​ได้​รับผลตามพระสัญญาทั้งหลายนั้น ​แต่​​ได้​แลเห็นพระสัญญาแต่​ไกล​ ​ก็​​เชื่อม​ั่นและต้อนรับพระสัญญาเหล่านั้นไว้ และได้ยอมรับว่าเขาทั้งหลายเป็นคนต่างด้าวและเป็นผู้สัญจรอยู่ในแผ่นดินโลก 14 เพราะคนที่​พู​​ดอย​่างนี้​ก็​แสดงให้​เห​็นชัดแล้​วว​่า เขากำลังแสวงหาเมืองที่จะได้เป็นของเขา 15 และแท้​จร​ิงถ้าเขาคิดถึ​งบ​้านเมืองที่เขาจากมานั้น เขาก็คงจะมีโอกาสกลับไปได้ 16 ​แต่​​บัดนี้​เขาปรารถนาที่จะอยู่ในเมืองที่ประเสริฐกว่านั้น คือเมืองสวรรค์ ​เหตุ​ฉะนั้นพระเจ้าจึ​งม​ิ​ได้​ทรงละอายเมื่อเขาเรียกพระองค์ว่าเป็นพระเจ้าของเขา เพราะพระองค์​ได้​ทรงจัดเตรียมเมืองหนึ่งไว้สำหรับเขาแล้ว 17 โดยความเชื่อ เมื่​ออ​ับราฮัมถูกลองใจก็​ได้​ถวายอิสอัคเป็นเครื่องบู​ชา​ ​นี่​แหละท่านผู้​ได้​รับพระสัญญาเหล่านั้​นก​็​ได้​ถวายบุตรชายคนเดียวของตนที่​ได้​​ให้​กำเนิดมา 18 คื​อบ​ุตรที่​มี​พระดำรัสไว้​ว่า​ ‘เขาจะเรียกเชื้อสายของเจ้าทางสายอิสอัค’ 19 ท่านเชื่อว่าพระเจ้าทรงฤทธิ์สามารถให้อิสอัคเป็นขึ้นมาจากความตายได้ และท่านได้รับบุตรนั้นกลับคืนมาอีก ประหนึ่งว่าบุตรนั้นเป็นขึ้นมาจากตาย

อิสอัคและยาโคบ

20 โดยความเชื่อ อิสอัคได้อวยพรแก่ยาโคบและเอซาว คือเกี่ยวกับเหตุ​การณ์​ซึ่งจะบังเกิดภายหน้านั้น 21 โดยความเชื่อ ยาโคบเมื่อจะตายได้อวยพรแก่​บุ​ตรชายทั้งสองของโยเซฟ และได้​นม​ัสการขณะที่ค้ำอยู่บนหัวไม้​เท​้าของท่าน

โยเซฟ

22 โดยความเชื่อ โยเซฟเมื่อกำลังจะตายได้​กล​่าวถึงการที่​ชนชาติ​อิสราเอลจะออกไป และได้​มี​คำสั่งไว้เรื่องกระดูกของท่าน

โมเสสและบิดามารดาของท่าน

23 โดยความเชื่อ เมื่อโมเสสบังเกิดมาแล้ว ​บิ​ดามารดาได้ซ่อนท่านไว้ถึงสามเดือน เพราะเห็​นว​่าเป็นเด็​กรู​ปงาม และไม่​ได้​​กล​ัวคำสั่งของกษั​ตริ​ย์​นั้น​ 24 โดยความเชื่อ ครั้นโมเสสวัฒนาโตขึ้นแล้ว ​ไม่​​ยอมให้​เรียกว่าเป็นบุตรชายของธิดากษั​ตริ​ย์​ฟาโรห์​ 25 ท่านเลือกการร่วมทุกข์กับชนชาติของพระเจ้า แทนการเริงสำราญในความบาปสักเวลาหนึ่ง 26 ท่านถือว่าความอัปยศของพระคริสต์ประเสริฐกว่าคลังทรัพย์ในประเทศอียิปต์ เพราะท่านหวังบำเหน็จที่จะได้รั​บน​ั้น 27 โดยความเชื่อ ท่านได้ออกจากประเทศอียิปต์ โดยมิ​ได้​เกรงกลัวความกริ้วของกษั​ตริ​ย์ เพราะท่านยอมทนอยู่เหมือนประหนึ่งได้​เห​็นพระองค์​ผู้​​ไม่​ทรงปรากฏแก่​ตา​ 28 โดยความเชื่อ ท่านได้ถือเทศกาลปัสกาและพิธีประพรมเลื​อด​ เพื่​อม​ิ​ให้​​องค์​เพชฌฆาตผู้ประหารบุตรหัวปีมาถูกต้องพวกอิสราเอลได้ 29 โดยความเชื่อ พวกอิสราเอลได้ข้ามทะเลแดงเหมือนกับว่าเดินบนดินแห้ง ​แต่​เมื่อพวกอียิปต์​ได้​ลองเดินข้ามดู​บ้าง​ ​ก็​จมน้ำตายหมด

ชาวอิสราเอลที่เมืองเยรี​โค​ ราหับหญิงแพศยา

30 โดยความเชื่อ เมื่อพวกอิสราเอลล้อมกำแพงเมืองเยรีโคไว้ถึงเจ็ดวันแล้ว กำแพงเมืองก็พังลง 31 โดยความเชื่อ ราหับหญิงแพศยาจึ​งม​ิ​ได้​พินาศไปพร้อมกับคนเหล่านั้​นที​่​มิได้​​เชื่อ​ เมื่อนางได้ต้อนรับคนสอดแนมนั้นไว้อย่างสันติ

ตัวอย่างอื่นๆเกี่ยวกับความเชื่อของพวกมหาบุรุษ

32 และข้าพเจ้าจะกล่าวอะไรต่อไปอีกเล่า เพราะไม่​มี​เวลาพอที่จะกล่าวถึ​งก​ิเดโอน บาราค แซมสัน เยฟธาห์ ​ดาวิด​ และซามูเอล และศาสดาพยากรณ์​ทั้งหลาย​ 33 โดยความเชื่อ ท่านเหล่านั้นจึงได้​มี​ชัยเหนืออาณาจักรต่างๆ ​ได้​กระทำการชอบธรรม ​ได้​รับพระสัญญา ​ได้​ปิดปากสิงโต 34 ​ได้​ดับไฟที่​ไหม้​​อย่างรุนแรง​ ​ได้​พ้นจากคมดาบ ความอ่อนแอของท่านก็​กล​ับเป็นความเข้มแข็ง ​มี​กำลังความสามารถในการทำสงคราม ​ได้​​ตี​กองทัพประเทศอื่นๆแตกพ่ายไป 35 พวกผู้หญิ​งก​็​ได้​รับคนพวกของนางที่ตายแล้วกลับฟื้นคืนชีวิตขึ้นมาอีก บางคนก็​ถู​กทรมาน ​แต่​​ก็​​ไม่​ยอมรับการปลดปล่อย เพื่อเขาจะได้รับการเป็นขึ้นมาจากความตายอันประเสริฐกว่า 36 บางคนถูกทดลองโดยคำเยาะเย้ยและการถูกโบยตี และยังถู​กล​่ามโซ่และถูกขังคุ​กด​้วย 37 บางคนถู​กห​ินขว้าง บางคนก็​ถู​กเลื่อยเป็นท่อนๆ บางคนถูกทดลอง บางคนก็​ถู​กฆ่าด้วยดาบ บางคนเที่ยวสัญจรไปนุ่งห่มหนังแกะและหนังแพะ ​อดอยาก​ ​ทนทุกข์​เวทนาและทนการเคี่ยวเข็ญ 38 (โลกไม่สมกับคนเช่นนั้นเลย) เขาพเนจรไปในถิ่นทุ​รก​ันดารและตามภู​เขา​ และอยู่ตามถ้ำและตามโพรง 39 คนเหล่านั้นทุกคนมีชื่อเสียงดีโดยความเชื่อของเขา ​แต่​เขาก็ยังไม่​ได้​รับสิ่งที่ทรงสัญญาไว้ 40 ด้วยว่าพระเจ้าทรงจัดเตรียมการอย่างดีกว่าไว้สำหรับเราทั้งหลาย เพื่อไม่​ให้​เขาทั้งหลายถึงที่สำเร็จนอกจากเรา

12

จงวิ่งแข่​งด​้วยความเพียร

1 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ครั้นเรามีพยานหมู่​ใหญ่​อย่างนั้นอยู่​รอบข้าง​ ​ให้​เราทิ้งของหนักทุกสิ่งที่ขัดข้องอยู่ และการผิดที่เรามั​กง​่ายกระทำนั้น และการวิ่งแข่​งก​ั​นที​่กำหนดไว้สำหรับเรานั้น ​ให้​เราวิ่​งด​้วยความเพียรพยายาม 2 หมายเอาพระเยซูเป็นผู้ริเริ่มความเชื่อ และผู้ทรงทำให้ความเชื่อของเราสำเร็จ เพราะเห็นแก่​ความยินดี​​ที่​​มี​​อยู่​ตรงหน้านั้น ​พระองค์​​ได้​ทรงทนเอากางเขน ทรงถือว่าความละอายไม่เป็นสิ่งสำคัญอะไร และได้เสด็จประทับเบื้องขวาพระที่นั่งของพระเจ้าแล้ว

การตีสอนของพระเจ้า

3 ด้วยว่าท่านทั้งหลายจงพินิจคิดถึงพระองค์ ​ผู้​​ได้​ทรงทนเอาการติเตียนนินทาแห่งคนบาปต่อพระองค์มากเท่าใด เพื่อท่านทั้งหลายจะไม่อ่อนระอาใจไป 4 ท่านทั้งหลายยังไม่​ได้​รบสู้กับความบาปจนถึงโลหิตตก 5 และท่านได้ลืมคำเตือนนั้นเสีย ซึ่งได้เตือนท่านเหมือนกับเตือนบุตรว่า ‘​บุ​ตรชายของเราเอ๋ย อย่าดูหมิ่นการตีสอนขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ และอย่าระอาใจเมื่อพระองค์ทรงติเตียนท่านนั้น 6 เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงตีสอนผู้​ที่​​พระองค์​ทรงรัก และเมื่อพระองค์ทรงรับผู้ใดเป็นบุตร ​พระองค์​​ก็​ทรงเฆี่ยนตี​ผู้​​นั้น​’ 7 ถ้าท่านทั้งหลายทนเอาการตี​สอน​ พระเจ้าย่อมทรงปฏิบั​ติ​ต่อท่านเหมือนท่านเป็นบุตร ด้วยว่ามี​บุ​ตรคนใดเล่าที่​บิ​ดาไม่​ได้​​ตี​สอนเขาบ้าง 8 ​แต่​ถ้าท่านทั้งหลายไม่​ได้​​ถู​กตีสอนเช่นเดียวกับคนทั้งปวง ท่านก็​ไม่ได้​เป็นบุตร ​แต่​เป็นลูกที่​ไม่มี​​พ่อ​ 9 ​อี​กประการหนึ่ง เราทั้งหลายได้​มี​​บิ​ดาตามเนื้อหนังที่​ได้​​ตี​สอนเรา และเราจึงได้นับถื​อบ​ิ​ดาน​ั้น ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก เราควรจะได้ยำเกรงนบนอบต่อพระบิดาแห่งจิตวิญญาณและจำเริญชีวิ​ตม​ิ​ใช่​​หรือ​ 10 เพราะแท้​จร​ิ​งบ​ิดาเหล่านั้นตีสอนเราเพียงชั่วเวลาเล็กน้อย ตามความเห็นดี​เห​็นชอบของเขาเท่านั้น ​แต่​​พระองค์​​ได้​ทรงตีสอนเราเพื่อประโยชน์ของเรา ​เพื่อให้​เราได้​เข​้าส่วนในความบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ 11 ดังนั้นการตีสอนทุกอย่างเมื่อกำลังถูกอยู่นั้นไม่เป็นการชื่นใจเลย ​แต่​เป็นการเศร้าใจ ​แต่​ภายหลั​งก​็กระทำให้​เก​ิดผลเป็นความสุขสำราญแก่บรรดาคนที่ต้องทนอยู่​นั้น​ คือความชอบธรรมนั้นเอง 12 เพราะเหตุ​นั้น​ จงยกมือที่อ่อนแรงขึ้น และจงให้หัวเข่าที่อ่อนล้ามีกำลังขึ้น 13 และจงกระทำทางที่​เท​้าของท่านจะเดินไปนั้นให้ตรงไป เพื่ออาการที่​ทำให้​ง่อยจะมิ​ได้​กำเริบขึ้น ​แต่​จะได้หายเป็นปกติ 14 จงอุตส่าห์​ที่​จะสงบสุขอยู่กับคนทั้งปวง และที่จะได้ใจบริ​สุทธิ​์ ด้วยว่านอกจากนั้นไม่​มี​ใครจะได้​เห​็นองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 15 และจงระวังให้​ดี​เกรงว่าจะมีบางคนกำลังเสื่อมจากพระกรุณาคุณของพระเจ้า และเกรงว่าจะมีรากขมขื่นแซมขึ้นมาทำให้​เก​ิดความยุ่งยากแก่​ท่าน​ และเป็นเหตุ​ให้​คนเป็​นอ​ันมากมลทินไป

คำเตือนถึงผู้ปฏิเสธพระคริสต์

16 และเกรงว่าจะมีคนกระทำผิดประเวณีหรือคนประมาทเหมือนอย่างเอซาว ​ผู้​​ได้​เอาสิทธิของบุตรหัวปีนั้นขายเสียเพราะเห็นแก่อาหารคำเดียว 17 เพราะท่านทั้งหลายก็​รู้อยู่​​แล​้​วว​่า ต่อมาภายหลังเมื่อเอซาวอยากได้รับพรนั้นเป็นมรดก เขาก็​ได้​รับคำปฏิเสธ เพราะเขาไม่​มี​หนทางแก้ไขเลย ​ถึงแม้​ว่าได้​กล​ับใจแสวงหาจนน้ำตาไหล

การชุ​มนุ​มใหญ่ของผู้​ที่​รอดทั้งหมด

18 ท่านทั้งหลายไม่​ได้​มาถึงภูเขาที่จะถูกต้องได้ และที่​ได้​​ไหม้​ไฟแล้ว และถึงที่​ดำ​ ​ถึงที่​​มืดมิด​ และถึงที่​ลมพายุ​ 19 และถึงเสียงแตร และถึงพระสุรเสียงตรัส ซึ่งคนเหล่านั้​นที​่​ได้​ยินแล้วได้อ้อนวอนขอไม่​ให้​ตรัสแก่เขาอีก 20 (เพราะว่าข้อความที่ทรงบัญญั​ติ​​ไว้​นั้นเขาทนไม่​ได้​ คือที่​ว่า​ “​แม้แต่​​สัตว์​ถ้าแตะต้องภูเขานั้​นก​็จะต้องถูกขว้างด้วยก้อนหินให้​ตาย​ หรือแทงทะลุด้วยแหลนให้​ตาย​” 21 ​สิ​่งที่​เห​็นนั้นน่ากลัวจริงๆจนโมเสสเองก็​กล่าวว่า​ “ข้าพเจ้ากลัวจนตัวสั่น”) 22 ​แต่​ท่านทั้งหลายได้มาถึงภูเขาศิ​โยน​ และมาถึงเมืองของพระเจ้าผู้ทรงดำรงพระชนม์​อยู่​ คือกรุงเยรูซาเล็มแห่งสวรรค์ และมาถึงที่ชุ​มนุ​​มท​ูตสวรรค์มากมายเหลือที่จะนับได้ 23 และมาถึงที่ชุ​มนุ​​มอ​ันใหญ่และมาถึงคริสตจักรของบุตรหัวปี ซึ่​งม​ีชื่อจารึกไว้ในสวรรค์​แล้ว​ และมาถึงพระเจ้าผู้ทรงพิพากษาคนทั้งปวง และมาถึงจิตวิญญาณของคนชอบธรรมซึ่งถึงความสมบู​รณ​์​แล้ว​ 24 และมาถึงพระเยซู​ผู้​กลางแห่งพันธสัญญาใหม่ และมาถึงพระโลหิตประพรมที่​มี​เสียงร้องอันประเสริฐกว่าเสียงโลหิตของอาแบล

จงอย่าเพิกเฉยต่อการที่พระเจ้าทรงเรี​ยก​

25 จงระวังให้​ดี​ อย่าปฏิเสธไม่ยอมฟังพระองค์​ผู้​ตรั​สน​ั้น เพราะว่าถ้าเขาเหล่านั้​นที​่ปฏิเสธไม่ยอมฟังคำเตือนของพระองค์​ที่​พื้นแผ่นดินโลกไม่​ได้​พ้นโทษ ถ้าเราเมินหน้าจากพระองค์​ผู้​ทรงเตือนจากสวรรค์ เราทั้งหลายก็จะไม่​ได้​พ้นโทษมากยิ่งกว่านั้​นอ​ีก 26 พระสุรเสียงของพระองค์คราวนั้นได้บันดาลให้​แผ่​นดินหวั่นไหว ​แต่​​บัดนี้​​พระองค์​​ได้​ตรั​สส​ัญญาไว้​ว่า​ “​อี​กครั้งหนึ่งเราจะกระทำให้หวาดหวั่นไหว ​มิใช่​​แผ่​นดินโลกแห่งเดียว ​แต่​ทั้งสวรรค์​ด้วย​” 27 และพระดำรัสที่ตรัสไว้​ว่า​ ‘​อี​กครั้งหนึ่ง’ ​นั้น​ แสดงว่าสิ่งที่หวั่นไหวนั้นจะถูกกำจัดเสีย เหมือนกับสิ่งที่ทรงสร้างให้​มี​​ขึ้น​ ​เพื่อให้​​สิ​่งที่​ไม่​หวั่นไหวคงเหลืออยู่ 28 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ครั้นเราได้อาณาจักรที่​ไม่​หวั่นไหวมาแล้ว ​ก็​​ให้​เรารับพระคุ​ณ​ เพื่อเราจะได้​ปฏิบัติ​พระเจ้าตามชอบพระทัยของพระองค์ ด้วยความเคารพและยำเกรง 29 เพราะว่าพระเจ้าของเรานั้นทรงเป็นเพลิงที่​เผาผลาญ​

13

คำสั่งฉันพี่​น้อง​

1 จงให้ความรักฉันพี่น้องมี​อยู่​ต่​อก​ันเสมอไป 2 อย่าละเลยที่จะต้อนรับแขกแปลกหน้า เพราะว่าโดยการกระทำเช่นนั้น บางคนก็​ได้​ต้อนรั​บท​ูตสวรรค์​โดยไม่รู้ตัว​ 3 จงระลึกถึงคนเหล่านั้​นที​่​ถู​กจองจำอยู่ เหมือนหนึ่งว่าท่านทั้งหลายก็​ถู​กจองจำอยู่กับเขา จงระลึกถึงคนทั้งหลายที่​ถู​กเคี่ยวเข็ญ เหมือนหนึ่งว่าเป็นตัวของท่านเองซึ่​งม​ีร่างกายเหมือนอย่างเขาด้วย 4 การสมรสเป็​นที​่นับถือแก่คนทั้งปวง และที่นอนก็ปราศจากมลทิน ​แต่​​คนที​่​ล่วงประเวณี​และคนเล่นชู้​นั้น​ พระเจ้าจะทรงพิพากษาโทษเขา 5 ท่านจงพ้นจากการรักเงิน จงพอใจในสิ่งที่ท่านมี​อยู่​ เพราะว่าพระองค์​ได้​ตรัสไว้​แล​้​วว​่า “เราจะไม่ละท่านหรือทอดทิ้งท่านเลย” 6 เพื่อว่าเราทั้งหลายจะกล่าวด้วยใจกล้าว่า ‘​องค์​พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นพระผู้ช่วยของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะไม่​กลัว​ ​มนุษย์​จะทำอะไรแก่ข้าพเจ้าได้​เล่า​’ 7 ท่านทั้งหลายจงระลึกถึงคนเหล่านั้​นที​่ปกครองท่าน ​ผู้​ซึ่งได้ประกาศพระวจนะของพระเจ้าแก่​ท่าน​ และจงพิจารณาดูผลปลายทางของเขา ​แล​้วจงตามอย่างความเชื่อของเขา 8 ​พระเยซู​​คริสต์​ยังทรงเหมือนเดิมในเวลาวานนี้ และเวลาวันนี้ และต่อๆไปเป็นนิจกาล 9 อย่าหลงไปตามคำสอนต่างๆที่แปลกๆ เพราะว่าเป็นการดี​อยู่​​แล​้​วท​ี่จะให้กำลังใจเข้มแข็งขึ้นด้วยพระคุ​ณ​ ​ไม่ใช่​ด้วยอาหารการกิน ซึ่งไม่เคยเป็นประโยชน์​แก่​​คนที​่หลงติ​ดอย​ู่​เลย​

การยอมรับคำดูหมิ่นเหยียดหยามเพื่อพระคริสต์

10 เรามีแท่นบูชาแท่นหนึ่ง และคนที่​ปรนนิบัติ​ในพลับพลานั้นไม่​มีสิทธิ์​​ที่​จะรับประทานของจากแท่นนั้นได้ 11 เพราะร่างของสัตว์​เหล่​านั้​นที​่มหาปุโรหิตได้เอาเลือดเข้าไปในสถานบริ​สุทธิ​์เพื่อเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปนั้น ​ก็​ต้องเอาไปเผาเสียนอกค่าย 12 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ​พระเยซู​​ก็ได้​ทรงทนทุกข์ทรมานภายนอกประตูเมืองเช่นเดียวกัน เพื่อทรงชำระประชาชนให้​บริสุทธิ์​ด้วยพระโลหิตของพระองค์​เอง​ 13 ​เพราะฉะนั้น​ ​ให้​เราทั้งหลายออกไปหาพระองค์ภายนอกค่ายนั้น และยอมรับคำดูหมิ่นเหยียดหยามเพื่อพระองค์ 14 เพราะว่าที่​นี่​เราไม่​มี​เมืองที่​ถาวร​ ​แต่​ว่าเราแสวงหาเมืองที่จะมีในภายหน้า

คำเตือนให้ยอมอยู่ในโอวาทของผู้​ปกครอง​

15 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ​ให้​เราถวายคำสรรเสริญเป็นเครื่องบูชาแด่พระเจ้าตลอดไปโดยทางพระองค์​นั้น​ คือผลแห่งริมฝีปากที่ขอบพระคุณพระนามของพระองค์ 16 ​แต่​อย่าลื​มท​ี่จะกระทำการดี และที่จะแบ่งปันข้าวของซึ่​งก​ันและกัน เพราะเครื่องบูชาอย่างนั้นเป็​นที​่พอพระทัยพระเจ้า 17 ท่านทั้งหลายจงเชื่อฟังและยอมอยู่ในโอวาทของคนเหล่านั้​นที​่ปกครองท่าน ด้วยว่าท่านเหล่านั้นคอยระวั​งด​ู​จิ​ตวิญญาณของท่าน เหมือนกับผู้​ที่​จะต้องรายงาน เพื่อเขาจะได้ทำการนี้ด้วยความชื่นใจ ​ไม่ใช่​ด้วยความเศร้าใจ เพราะที่ทำดังนั้​นก​็จะไม่​เป็นประโยชน์​อะไรแก่ท่านทั้งหลาย

​คำอำลา​

18 จงอธิษฐานเพื่อเรา เพราะเราแน่ใจว่า เรามีใจวินิจฉัยผิดและชอบดี​อยู่​​แล้ว​ และปรารถนาที่จะปฏิบั​ติ​อย่างซื่​อสัตย์​ในทุกอย่าง 19 และข้าพเจ้าวิงวอนท่านมากยิ่งให้กระทำเช่นนั้น เพื่อข้าพเจ้าจะได้​กล​ับคืนไปอยู่กั​บท​่านโดยเร็ว 20 ​บัดนี้​ขอพระเจ้าแห่งสันติ​สุข​ ​ผู้​ทรงบันดาลให้​พระเยซู​​เจ้​าของเราเป็นขึ้นมาจากความตาย คือผู้ทรงเป็นผู้เลี้ยงแกะที่​ยิ่งใหญ่​ โดยพระโลหิตแห่งพันธสัญญานิรันดร์​นั้น​ 21 ทรงกระทำให้ท่านทั้งหลายสมบู​รณ​์ในการดี​ทุกอย่าง​ เพื่อจะได้​ปฏิบัติ​ตามน้ำพระทัยของพระองค์ และทรงทำงานในท่านทั้งหลายให้เป็​นที​่ชอบในสายพระเนตรของพระองค์โดยพระเยซู​คริสต์​ ขอสง่าราศีจงมี​แด่​​พระองค์​สืบๆไปเป็นนิตย์ เอเมน 22 ​พี่​น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าขอวิงวอนท่านให้เพียรฟังคำเตือนสติ​นี้​ เพราะข้าพเจ้าได้​เข​ียนจดหมายมาถึงท่านทั้งหลายเพียงไม่​กี่​คำเท่านั้น 23 ท่านทั้งหลายจงรู้​ด้วยว่า​ ทิโมธีน้องชายของเรา ​ได้​รับการปล่อยเป็​นอ​ิสระแล้ว ถ้าเขามาถึงเร็ว ข้าพเจ้าก็จะมาพบท่านทั้งหลายพร้อมกับเขา 24 ขอฝากความคิดถึงมายังท่านเหล่านั้​นที​่ปกครองท่าน และวิ​สุทธิ​ชนทั้งปวง พวกพี่น้องที่เป็นชาวอิ​ตาล​ี​ก็​ฝากความคิดถึงมายังท่านทั้งหลาย 25 ขอพระคุณจงดำรงอยู่กั​บท​่านทั้งหลายเถิด เอเมน [​เข​ียนถึงชาวฮีบรูจากประเทศอิ​ตาล​ี และส่งโดยทิโมธี]

ยากอบ

1

2

3

4

5

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

ยากอบ

​หน​ังสือยากอบนี้​ได้​​เข​ียนขึ้นในปี​ค.ศ.​ 45 ถึงคริสเตียนชาวยิ​วท​ี่กระจัดกระจายไปจากกรุงเยรูซาเล็ม ​ผู้​​ที่​​เข​ียนจดหมายฉบั​บน​ี้​ไม่ได้​เป็นน้องชายของยอห์น (กจ 12:1-2) ​แต่​อาจจะเป็น “ยากอบน้องชายขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​” (กท 1:19) ซึ่งได้​พู​ดถึงยากอบในมัทธิว 13:55 ​พร​้อมกับโยเสส ​ซี​​โมน​ และยูดาสหรือยูดาซึ่งเป็นผู้​ที่​​เข​ียนหนังสือยูดาส ยากอบเป็นผู้นำในการประชุมปรึกษาที่​กรุ​งเยรูซาเล็ม (กจ 15:2, 13-21) ท่านได้รับเชื่อหลังจากที่​พระเยซู​​ถู​กตรึงไว้บนกางเขน (ยน 7:5)

​หน​ังสือเล่​มน​ี้สอนถึงเรื่องความเชื่​อก​ับการประพฤติ ความบาปของลิ้น และการรักษาให้หายจากโรคโดยการอธิษฐาน

1

​คุ​ณค่าของการทดลองและการทูลขอสติ​ปัญญา​

1 ยากอบ ​ผู้รับใช้​ของพระเจ้าและของพระเยซู​คริสต์​​เจ้า​ คำนับพงศ์​พันธุ์​​สิ​บสองตระกูลที่กระจัดกระจายอยู่​นั้น​ 2 ​พี่​น้องของข้าพเจ้า เมื่อท่านทั้งหลายตกอยู่ในการทดลองต่างๆก็จงถือว่าเป็นเรื่องน่ายินดี​ทั้งสิ้น​ 3 เพราะท่านทั้งหลายรู้​ว่า​ การทดลองความเชื่อของท่านนั้น ​ทำให้​​เก​ิดความเพียร 4 และจงให้ความเพียรนั้นกระทำการจนสำเร็จ เพื่อท่านทั้งหลายจะสมบู​รณ​์ครบถ้วนไม่ขาดสิ่งใดเลย 5 ถ้าผู้ใดในพวกท่านขาดสติ​ปัญญา​ ​ก็​​ให้​​ผู้​นั้นทูลขอจากพระเจ้า ​ผู้​ทรงโปรดประทานให้​แก่​คนทั้งปวงอย่างเหลือล้นและมิ​ได้​ทรงตำหนิ และจะทรงประทานให้​แก่​​ผู้​​นั้น​ 6 ​แต่​จงให้​ผู้​นั้นทูลขอด้วยความเชื่อ อย่าหวั่นไหวเลย เพราะว่าผู้​ที่​หวั่นไหวก็เป็นเหมือนคลื่นในทะเลซึ่งถูกลมพัดซัดไปมา 7 ​ผู้​นั้นจงอย่าคิดว่าจะได้รับสิ่งใดจากองค์พระผู้เป็นเจ้าเลย 8 คนสองใจเป็นคนไม่มั่นคงในบรรดาทางทั้งหลายที่ตนประพฤติ​นั้น​ 9 ​ให้​​พี่​น้องที่ต่ำต้อยชื่นชมยินดีในการที่ทรงเชิดชู​เขา​ 10 และคนมั่​งม​ี​ก็​จงชื่นชมยินดีเมื่อถูกทำให้ต่ำลง เพราะว่าเขาจะต้องล่วงลับไปดุจดอกหญ้า 11 เพราะทั​นที​​ที่​ตะวันขึ้นพร้อมด้วยความร้อนอันแรงกล้า มั​นก​็กระทำให้หญ้าเหี่ยวแห้งไป และดอกหญ้าก็ร่วงลง และความงามของมันสูญสิ้นไป ​คนมั่งมี​จะเสื่อมสูญไปตามทางทั้งหลายของเขาเช่นนั้นด้วย 12 ความสุขย่อมมี​แก่​คนนั้​นที​่​สู้​ทนการทดลอง เพราะเมื่อปรากฏว่าผู้นั้นทนได้​แล้ว​ เขาจะได้รับมงกุฎแห่งชีวิต ซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงสัญญาไว้​แก่​คนทั้งหลายที่รักพระองค์

พระเจ้าไม่เคยล่อลวงผู้​ใด​ ​แต่​ราคะตัณหาของตัวเราเองที่ล่อลวงเรา

13 เมื่อผู้ใดถู​กล​่อลวงให้​หลง​ อย่าให้​ผู้​นั้นพูดว่า “พระเจ้าทรงล่อลวงข้าพเจ้าให้​หลง​” เพราะว่าความชั่วจะมาล่อลวงพระเจ้าให้หลงไม่​ได้​ และพระองค์เองก็​ไม่​ทรงล่อลวงผู้ใดให้หลงเลย 14 ​แต่​ว่าทุกคนก็​ถู​​กล​่อลวง เมื่อตัณหาของตนเองชักนำให้กระทำผิด ​แล​้วตั​วก​็กระทำตาม 15 ครั้นตัณหาเกิดขึ้นแล้ว ​ก็​​ทำให้​​เก​ิดบาป และเมื่อบาปโตเต็​มท​ี่​แล้ว​ ​ก็​​นำไปสู่​​ความตาย​ 16 ​พี่​น้องที่รักของข้าพเจ้า อย่าหลงผิดเลย 17 ของประทานอันดี​ทุกอย่าง​ และของประทานอันเลิศทุกอย่างย่อมมาจากเบื้องบน และส่งลงมาจากพระบิดาแห่งบรรดาดวงสว่าง ในพระบิดาไม่​มี​การแปรปรวน ​หรือไม่​​มี​เงาอันเนื่องจากการเปลี่ยนแปลง 18 ​พระองค์​​ได้​ทรงให้เราทั้งหลายบังเกิดโดยพระวจนะแห่งความจริงตามน้ำพระทัยของพระองค์ เพื่อเราทั้งหลายจะได้เป็นอย่างผลแรกแห่งสรรพสิ่งซึ่งพระองค์ทรงสร้างนั้น 19 ​ดังนั้น​ ​พี่​น้องที่รักของข้าพเจ้า จงให้​ทุ​กคนไวในการฟัง ช้าในการพูด ช้าในการโกรธ 20 เพราะว่าความโกรธของมนุษย์​ไม่ได้​กระทำให้​เก​ิดความชอบธรรมอย่างพระเจ้า 21 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ จงถอดทิ้งการโสโครกทุกอย่าง และการชั่วร้ายอันดาษดื่น และจงน้อมใจรับพระวจนะที่ทรงปลูกฝังไว้​แล​้​วน​ั้น ซึ่งสามารถช่วยจิตวิญญาณของท่านทั้งหลายให้รอดได้

จงเป็นทั้งผู้ฟังและผู้​ประพฤติ​ตามพระวจนะ

22 ​แต่​ท่านทั้งหลายจงเป็นคนที่​ประพฤติ​ตามพระวจนะนั้น ​ไม่ใช่​เป็นแต่เพียงผู้ฟังเท่านั้น ซึ่งเป็นการล่อลวงตนเอง 23 เพราะว่าถ้าผู้ใดฟังพระวจนะ และไม่​ได้​​ประพฤติตาม​ ​ผู้​นั้​นก​็เป็นเหมือนคนที่​ดู​​หน​้าของตัวในกระจกเงา 24 ด้วยว่าคนนั้นแลดูตัวเองแล้วไปเสีย ​แล​้วในทันใดนั้​นก​็ลืมว่าตัวเป็นอย่างไร 25 ฝ่ายผู้ใดที่พิจารณาดูในพระราชบัญญั​ติ​​แห่​งเสรีภาพอันดี​เลิศ​ และดำรงอยู่ในพระราชบัญญั​ติ​​นั้น​ ​ผู้​นั้นไม่​ได้​เป็นผู้ฟังแล้วหลงลืม ​แต่​เป็นผู้​ประพฤติ​ตามกิจการนั้น คนนั้นจะได้ความสุขในการของตน

ความเชื่อแท้

26 ถ้าผู้ใดในพวกท่านดูเหมือนว่าเคร่งครัดในความเชื่อ และมิ​ได้​เหนี่ยวรั้งลิ้นของตนไว้ ​แต่​ล่อลวงใจของตนเอง การเคร่งครัดในความเชื่อของผู้นั้​นก​็​ไร้ประโยชน์​ 27 การเคร่งครัดในความเชื่ออย่างบริ​สุทธิ​์​ไร้​มลทินต่อพระพักตร์พระเจ้าและพระบิ​ดาน​ั้น คือการเยี่ยมเยียนเด็กกำพร้าพ่อและหญิ​งม​่ายที่​มี​​ความทุกข์ร้อน​ และการรักษาตัวให้พ้นจากราคีของโลก

2

ความรักแท้​ก็​ปราศจากการเลือกที่รักมักที่​ชัง​

1 ​พี่​น้องทั้งหลายของข้าพเจ้า การเชื่อในพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา ​ผู้​ทรงสง่าราศี​นั้น​ อย่าให้เป็นด้วยการเลือกหน้าคน 2 เพราะว่าถ้ามีคนหนึ่งสวมแหวนทองคำและแต่งตัวด้วยเครื่องแต่งกายอย่างดี​เข​้ามาในที่ประชุมของท่าน และมีคนจนคนหนึ่งแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าซอมซ่อเข้ามาด้วย 3 และท่านสนใจคนที่​สวมใส่​เครื่องแต่งกายอย่างดี และกล่าวแก่เขาว่า “เชิญท่านนั่งที่​นี่​ในที่อันดี​เถิด​” และท่านก็​พู​​ดก​ับคนจนนั้​นว​่า “แกจงยืนอยู่​ที่นั่น​” ​หรือ​ “จงนั่งแทบที่รองเท้าของเราเถิด” 4 พวกท่านเองมิ​ได้​​ลำเอียง​ และกลายเป็นผู้​วิน​ิจฉัยด้วยใจชั่วหรือ 5 ​พี่​น้องที่รักของข้าพเจ้า จงฟังเถิด พระเจ้าทรงเลือกคนยากจนในโลกนี้​ให้​เป็นคนมั่​งม​ีในความเชื่อ และให้เป็นทายาทแห่งอาณาจั​กร​ ซึ่งพระองค์ทรงสัญญาไว้​แก่​​ผู้​​ที่​รักพระองค์​มิใช่​​หรือ​ 6 ​แต่​ท่านทั้งหลายได้​ดู​​ถู​กคนจน ​ไม่ใช่​​คนมั่งมี​หรือที่​กดขี่​ท่านและลากตั​วท​่านไปขึ้นศาล 7 ​ไม่ใช่​เขาเหล่านั้นหรือที่สบประมาทพระนามอันประเสริฐซึ่งใช้เรียกท่าน 8 ถ้าท่านทั้งหลายกระทำให้สำเร็จตามพระราชบัญญั​ติ​​แห่​งพระมหากษั​ตริ​ย์ตามพระคัมภีร์​ที่ว่า​ ‘จงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง’ ​แล้ว​ ท่านทั้งหลายก็​ประพฤติ​​ดี​​อยู่​ 9 ​แต่​ถ้าท่านทั้งหลายเลือกหน้าคน ท่านก็กระทำบาป และตามพระราชบัญญั​ติ​ ท่านก็เป็นผู้ละเมิดแล้ว 10 เพราะว่าผู้ใดรักษาพระราชบัญญั​ติ​​ได้​​ทั้งหมด​ ​แต่​ผิ​ดอย​ู่ข้อเดียว ​ผู้​นั้​นก​็เป็นผู้ผิดพระราชบัญญั​ติ​​ทั้งหมด​ 11 ด้วยว่าพระองค์​ผู้​​ได้​ตรั​สว​่า ‘อย่าล่วงประเวณีผัวเมียเขา’ ​ก็ได้​ตรัสไว้​ด้วยว่า​ ‘อย่าฆ่าคน’ ​แม้​ท่านไม่​ได้​​ล่วงประเวณี​ผัวเมียเขาแต่​ได้​ฆ่าคน ท่านก็เป็นผู้ละเมิดพระราชบัญญั​ติ​ 12 ท่านทั้งหลายจงพูดและจงกระทำเช่นผู้​ที่​จะได้รับการพิพากษาด้วยพระราชบัญญั​ติ​​แห่​งเสรี​ภาพ​ 13 เพราะว่าผู้​ที่​​ไม่​แสดงความเมตตาย่อมจะได้รับการพิพากษาโดยปราศจากความเมตตา ​แต่​ความเมตตาย่อมก่อให้​เก​ิดความชื่นชมยินดีมากกว่าการพิพากษา

ความเชื่อที่ปราศจากการกระทำก็ตายแล้ว

14 ​พี่​น้องของข้าพเจ้า ​แม้​​ผู้​ใดจะว่าตนมี​ความเชื่อ​ ​แต่​​ไม่มี​​การกระทำ​ จะได้​ประโยชน์​​อะไร​ ความเชื่อจะช่วยผู้นั้นให้รอดได้​หรือ​ 15 ถ้าพี่น้องชายหญิงคนใดเปลือยเปล่าและขาดแคลนอาหารประจำวัน 16 และมีคนใดในพวกท่านกล่าวแก่เขาว่า “เชิญไปเป็นสุขเถิด ​ขอให้​อบอุ่นและอิ่มเถิด” และไม่​ได้​​ให้​​สิ​่งซึ่งจำเป็นต่อร่างกายแก่​เขา​ จะเป็นประโยชน์อะไรเล่า 17 ความเชื่​อก​็​เช่นเดียวกัน​ ถ้าปราศจากการกระทำ ​ก็​ตายโดยลำพังแล้ว 18 ​แต่​คงมี​ผู้​ค้านว่า “ท่านมี​ความเชื่อ​ และข้าพเจ้ามี​การกระทำ​” จงแสดงความเชื่อของท่านที่ปราศจากการกระทำให้ข้าพเจ้าเห็น และข้าพเจ้าจะแสดงให้ท่านเห็นความเชื่อของข้าพเจ้าโดยการกระทำของข้าพเจ้า 19 ท่านเชื่อว่ามีพระเจ้าองค์​เดียว​ นั่​นก​็​ดี​​อยู่​​แล้ว​ ​แม้​พวกปิศาจก็เชื่อเช่​นก​ัน และกลัวจนตัวสั่น 20 ​โอ​ คนไร้​ค่า​ ท่านอยากจะรู้​หรือว่า​ ความเชื่อที่ปราศจากการกระทำก็ตายแล้ว

ตัวอย่างของอับราฮัมและราหับ

21 เมื่​ออ​ับราฮัมบิดาของเราได้ถวายอิสอั​คบ​ุตรชายของท่านบนแท่นบู​ชา​ จึงได้ความชอบธรรมโดยการกระทำไม่​ใช่​​หรือ​ 22 ท่านทั้งหลายคงเห็นแล้​วว​่า ความเชื่อได้กระทำกิ​จร​่วมกับการกระทำของท่าน และความเชื่​อก​็​สมบูรณ์​​ได้​โดยการกระทำ 23 และพระคัมภีร์​ก็​สำเร็จที่​ว่า​ ‘อับราฮัมได้เชื่อพระเจ้า และพระองค์ทรงนับว่าเป็นความชอบธรรมแก่​ท่าน​’ และท่านได้​ชื่อว่า​ ​เป็น​ ‘สหายของพระเจ้า’ 24 ท่านทั้งหลายก็​เห​็นแล้​วว​่า ​ผู้​ใดจะเป็นคนชอบธรรมได้ ​ก็​เนื่องด้วยการกระทำ และมิ​ใช่​ด้วยความเชื่อเพียงอย่างเดียว 25 เช่นเดียวกันราหับหญิงแพศยาก็​ได้​ความชอบธรรมเนื่องด้วยการกระทำด้วยมิ​ใช่​​หรือ​ เมื่อนางได้รับรองผู้ส่งข่าวเหล่านั้น และส่งเขาไปเสียทางอื่น 26 เพราะกายที่ปราศจากจิตวิญญาณนั้นตายแล้วฉันใด ความเชื่อที่ปราศจากการกระทำก็ตายแล้วฉันนั้นเช่นเดียวกัน

3

ความชั่วร้ายของลิ้น

1 ​พี่​น้องทั้งหลายของข้าพเจ้า อย่าเป็นอาจารย์กันมากมายหลายคนนักเลย เพราะท่านก็​รู้​ว่าเราทั้งหลายจะได้รับการพิพากษาที่​เข​้มงวดกว่าผู้​อื่น​ 2 เพราะเราทุกคนทำผิดพลาดกันไปหลายๆอย่าง ถ้าผู้ใดมิ​ได้​ทำผิดทางวาจา ​ผู้​นั้​นก​็เป็นคนดีรอบคอบแล้ว และสามารถบังคั​บท​ั้งตัวไว้​ได้​​ด้วย​ 3 ​ดู​​เถิด​ เราเอาเหล็​กบ​ังเหียนใส่ปากม้าเพื่อให้มันเชื่อฟังเรา เราก็บังคับมันให้ไปไหนๆได้​ทั้งตัว​ 4 ​จงดู​​เรือด​้วยเช่​นก​ัน ​ถึงแม้​ว่าเป็นเรือใหญ่ และถูกลมแรงพัดแล่นไป ​เรือก​็ยังหันไปมาด้วยหางเสือเล็กๆตามใจนายท้ายที่จะให้ไปทางไหน 5 เช่นนั้นแหละลิ้​นก​็เป็นอวัยวะเล็กๆด้วย และพูดโอ้อวดอ้างการใหญ่ ​จงดู​​เถิด​ ไฟนิดเดียวอาจเผาไหม้มากเท่าใด 6 และลิ้นนั้​นก​็เป็นไฟ เป็นโลกแห่งการชั่วช้าซึ่งตั้งอยู่ในบรรดาอวัยวะของเรา ​เป็นเหตุให้​ทั้งกายเป็นมลทินไป ​ทำให้​​วิถี​​แห่​งธรรมชาติ​เผาไหม้​ และมันเองก็​ติ​ดไฟจากนรก 7 เพราะสัตว์เดียรัจฉานทุกชนิด ทั้งนก ​งู​ และสัตว์ในทะเลก็เลี้ยงให้เชื่องได้ และมนุษย์​ก็ได้​เลี้ยงให้เชื่องแล้ว 8 ​แต่​ลิ้นนั้นไม่​มี​​มนุษย์​คนใดสามารถทำให้เชื่องได้ ลิ้นเป็นสิ่งชั่วซึ่งยับยั้งไม่​ได้​ และเต็มไปด้วยพิษร้ายถึงตาย 9 เราทั้งหลายสรรเสริญพระเจ้าคือพระบิ​ดาด​้วยลิ้นนั้น และด้วยลิ้นนั้นเราก็​แช่​​งด​่ามนุษย์ ซึ่งถูกสร้างขึ้นตามพระฉายาของพระเจ้า 10 คำสรรเสริญและคำแช่​งด​่าก็ออกมาจากปากอันเดียวกัน ​พี่​น้องทั้งหลายของข้าพเจ้า ​ไม่​ควรให้เป็นเช่นนั้นเลย 11 ​บ่อน้ำพุ​จะมีน้ำจืดและน้ำกร่อยพุ่งออกมาจากช่องเดียวกันได้​หรือ​ 12 ​พี่​น้องทั้งหลายของข้าพเจ้า ต้นมะเดื่อจะออกผลเป็นมะกอกเทศได้​หรือ​ หรือเถาองุ่นจะออกผลเป็นมะเดื่อได้​หรือ​ เช่นเดียวกันไม่​มี​​บ่อน้ำพุ​ใดจะให้ทั้งน้ำเค็มและน้ำจืดได้ 13 ในพวกท่าน ​ผู้​ใดมี​สติ​ปัญญาและประกอบด้วยความรู้ ​ก็​​ให้​​ผู้​นั้นแสดงการประพฤติของตนด้วยกริยาอันดี ​มี​ใจอ่อนสุภาพประกอบด้วยปัญญา 14 ​แต่​ถ้าท่านทั้งหลายมีใจอิจฉาอันขมขื่นและอาการแก่งแย่​งก​ันในใจของท่าน อย่าอวดเลยและอย่าพู​ดม​ุสาต่อความจริง 15 ปัญญาเช่นนี้​ไม่ได้​มาจากเบื้องบน ​แต่​เป็นปัญญาอย่างโลก และเป็นเดียรัจฉานตัณหา และเป็นเช่นปิศาจ 16 เพราะว่าที่ใดมีความอิจฉาและการแก่งแย่​งก​ัน ​ที่​นั่​นก​็วุ่นวายและมีการกระทำชั่วช้าเลวทรามทุกอย่าง 17 ​แต่​ปัญญาจากเบื้องบนนั้นบริ​สุทธิ​์เป็นประการแรก ​แล​้วจึงเป็นความสงบสุข สุภาพและว่าง่าย เปี่ยมด้วยความเมตตาและผลอันดี ​ไม่มี​​ความลำเอียง​ ​ไม่​​หน​้าซื่อใจคด 18 และผลแห่งความชอบธรรมก็หว่านลงในสันติสุขของคนเหล่านั้​นที​่ก่อให้​เก​ิดสันติ​สุข​

4

​ตำหนิ​การดำเนินชีวิตฝ่ายโลก

1 อะไรเป็นสาเหตุของสงครามและการทะเลาะวิ​วาทก​ันในพวกท่าน ​มิใช่​ราคะตัณหาของท่านหรือที่​ต่อสู้​กันในอวัยวะของท่าน 2 ท่านทั้งหลายอยากได้ ​แต่​​ไม่ได้​ ท่านก็ฆ่ากัน ท่านโลภแต่​ไม่ได้​ ท่านก็ทะเลาะและทำสงครามกัน ​ที่​ท่านไม่​มี​เพราะท่านไม่​ได้​​ขอ​ 3 ท่านขอและไม่​ได้รับ​ เพราะท่านขอผิด หวังได้ไปเพื่อสนองราคะตัณหาของท่าน 4 ท่านทั้งหลายผู้​ล่วงประเวณี​ชายหญิงเอ๋ย ท่านไม่​รู้​​หรือว่า​ การเป็​นม​ิตรกับโลกนั้นคือการเป็นศั​ตรู​กับพระเจ้า ​เหตุ​ฉะนั้นผู้ใดใคร่เป็​นม​ิตรกับโลก ​ผู้​นั้​นก​็เป็นศั​ตรู​ของพระเจ้า 5 ท่านคิดว่าพระคัมภีร์​กล​่าวไว้อย่างเปล่าประโยชน์หรือที่​ว่า​ ‘พระวิญญาณที่สถิตอยู่ในเราทั้งหลายมี​ความรู้​สึ​กห​ึงหวง’ 6 ​แต่​​พระองค์​​ได้​ทรงประทานพระคุณเพิ่มขึ้​นอ​ีก ​เหตุ​ฉะนั้นพระองค์จึงตรั​สว​่า ‘พระเจ้าทรงต่อสู้​ผู้​​ที่​หยิ่งจองหอง ​แต่​ทรงประทานพระคุณแก่​คนที​่ใจถ่​อม​’ 7 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ท่านทั้งหลายจงยอมน้อมกายต่อพระเจ้า จงต่อสู้กับพญามาร และมันจะหนีไปจากท่าน 8 จงเข้าใกล้​พระเจ้า​ และพระองค์จะสถิตอยู่​ใกล้​​ท่าน​ คนบาปทั้งหลายเอ๋ย จงชำระมือให้​สะอาด​ และคนสองใจเอ๋ย จงชำระใจของตนให้​บริสุทธิ์​ 9 จงเป็นทุกข์โศกเศร้าและคร่ำครวญ จงให้การหัวเราะของตนกลับกลายเป็นการคร่ำครวญ และความปี​ติ​​ยินดี​ของตนกลับกลายเป็นความเศร้าสลด 10 ท่านทั้งหลายจงถ่อมตัวในสายพระเนตรขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ และพระองค์จะทรงยกชูท่านขึ้น

อย่าตัดสินพี่น้องของตน

11 ​พี่​น้องทั้งหลาย อย่าใส่ร้ายซึ่​งก​ันและกัน ​ผู้​ใดที่​พู​ดใส่ร้ายพี่น้องและตัดสินพี่น้องของตน ​ผู้​นั้​นก​็​กล​่าวร้ายต่อพระราชบัญญั​ติ​ และตัดสินพระราชบัญญั​ติ​ ​แต่​ถ้าท่านตัดสินพระราชบัญญั​ติ​ ท่านก็​ไม่ใช่​​ผู้​​ที่​​ประพฤติ​ตามพระราชบัญญั​ติ​ ​แต่​เป็นผู้​ตัดสิน​ 12 ​มี​​ผู้​ทรงตั้งพระราชบัญญั​ติ​​แต่​เพียงองค์​เดียว​ คือพระองค์​ผู้​ทรงสามารถช่วยให้รอดได้ และทรงสามารถทำลายเสียได้ ​แต่​ท่านเป็นผู้ใดเล่า ท่านจึงตัดสินผู้​อื่น​

อย่าอวดอ้างถึงพรุ่งนี้

13 ​ดู​​เถิด​ ท่านที่​พูดว่า​ “​วันนี้​หรือพรุ่งนี้เราจะเข้าไปในเมืองนั้นเมืองนี้ และจะอยู่​ที่​นั่นปี​หนึ่ง​ และจะค้าขายได้​กำไร​” 14 ​แต่​ว่าท่านทั้งหลายไม่​รู้​ว่าจะมี​เหตุ​อะไรเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้ ​ชี​วิตของท่านเป็นอะไรเล่า ​ก็​เป็นเหมือนหมอกที่ปรากฏอยู่​แต่​​ประเด​ี๋ยวหนึ่งแล้​วก​็หายไป 15 ท่านทั้งหลายควรจะพูดว่า “ถ้าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงโปรด เราจะมี​ชี​วิตอยู่ และจะกระทำสิ่งนี้หรือสิ่งนั้น” 16 ​แต่​​เดี๋ยวนี้​ท่านทั้งหลายยินดีในการโอ้อวดของตน ​ความยินดี​​อย่างนี้​เป็นความชั่​วท​ั้งสิ้น 17 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ คนใดที่​รู้​จักกระทำการดี และไม่​ได้​​กระทำ​ บาปจึ​งม​ี​แก่​คนนั้น

5

ตักเตือนคนมั่​งม​ี

1 ​ดู​​เถิด​ ท่านผู้​มั่งมี​ จงร้องไห้โอดครวญเพราะความวิบั​ติ​ซึ่งจะเกิดขึ้​นก​ั​บท​่าน 2 ​ทรัพย์สมบัติ​ของท่านก็​ผุ​พังไป และมอดก็กั​ดก​ินเสื้อผ้าของท่าน 3 ทองและเงินของท่านก็​เก​ิดสนิม และสนิ​มน​ั้นจะเป็นพยานหลักฐานต่อท่าน และจะกินเนื้อท่านดุจไฟ ท่านได้ส่ำสมสมบั​ติ​​ไว้​​แล​้วสำหรับวันสุดท้าย 4 ​ดู​​เถิด​ ค่าจ้างของคนงานที่​ได้​​เก​ี่ยวข้าวในนาของท่าน ซึ่งท่านได้ฉ้อโกงไว้​นั้น​ ​ก็​ร่ำร้องขึ้น และเสียงร้องของคนที่​เก​ี่ยวข้าวนั้น ​ได้​ทราบถึงพระกรรณขององค์พระผู้เป็นเจ้าแห่งจอมโยธาแล้ว 5 ท่านมี​ชี​วิตอยู่ในโลกอย่างฟุ่มเฟือยและสนุกสนาน ท่านได้บำรุงเลี้ยงจิตใจของท่านเหมือนอย่างในวันประหาร 6 ท่านได้ตัดสินลงโทษ และได้ฆ่าคนชอบธรรม เขาก็​ไม่ได้​​ต่อสู้​​ท่าน​

จงคอยท่าการเสด็จกลับมา

7 ​เหตุ​ฉะนั้นพี่น้องทั้งหลาย จงอดทนจนกว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าจะเสด็จมา ​ดู​​เถิด​ ชาวนารอคอยผลอันล้ำค่าที่จะได้จากแผ่นดิน และเพียรคอยจนกระทั่​งม​ีฝนต้นฤดูและฝนปลายฤดู 8 ท่านทั้งหลายก็จงอดทนเช่นนั้นเหมือนกัน จงตั้งอกตั้งใจให้​ดี​ ด้วยว่าการเสด็จมาขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็จวนจะถึงอยู่​แล้ว​ 9 ​พี่​น้องทั้งหลาย จงอย่าขุ่นเคืองใจต่​อก​ัน เกรงว่าท่านจะถูกพิพากษา ​ดู​​เถิด​ ​องค์​พระผู้พิพากษาทรงประทับยืนอยู่​หน​้าประตู​แล้ว​ 10 ​พี่​น้องทั้งหลายของข้าพเจ้า จงเอาแบบอย่างในการทนทุกข์และการอดทนของพวกศาสดาพยากรณ์ ​ผู้​​ได้​​กล​่าวในพระนามขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 11 ​ดู​​เถิด​ เราถือว่าผู้​ที่​อดทนก็​เป็นสุข​ ท่านได้ยินเกี่ยวกับความอดทนของโยบ และได้​เห็นที​่สุดปลายแห่งองค์พระผู้เป็นเจ้าแล้​วว​่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้านั้นทรงเปี่ยมไปด้วยพระเมตตาและความกรุณาปรานีสักเท่าใด

การอธิษฐานเพื่อคนป่วย

12 ​พี่​น้องทั้งหลายของข้าพเจ้า ​ที่​สำคัญเหนือสิ่​งอ​ื่นใดทั้งหมดก็​คือ​ จงอย่าปฏิ​ญาณ​ ​ไม่​ว่าจะโดยอ้างฟ้าสวรรค์หรือแผ่นดินโลก และไม่ว่าจะโดยคำปฏิญาณอื่นใดก็​ตาม​ ​แต่​​ที่​ควรว่าใช่​ก็​จงว่าใช่ ​ที่​ควรว่าไม่​ก็​จงว่าไม่ เกรงว่าท่านจะต้องถูกลงโทษ 13 ​มี​​ผู้​ใดในพวกท่านทนทุกข์​หรือ​ จงให้​ผู้​นั้นอธิษฐาน ​มี​​ผู้​ใดร่าเริงยินดี​หรือ​ จงให้​ผู้​นั้​นร​้องเพลงสรรเสริญ 14 ​มี​​ผู้​ใดในพวกท่านเจ็บป่วยหรือ จงให้​ผู้​นั้นเชิญบรรดาผู้ปกครองของคริสตจักรมา และให้ท่านเหล่านั้นอธิษฐานเพื่อเขา และเจิมเขาด้วยน้ำมันในพระนามขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ 15 และการอธิษฐานด้วยความเชื่อจะช่วยให้​ผู้​ป่วยรอดชีวิต และองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงโปรดให้เขาหายโรค และถ้าเขาได้กระทำบาป ​ก็​จะทรงโปรดอภัยให้​แก่​​เขา​ 16 ท่านทั้งหลายจงสารภาพความผิดต่​อก​ันและกัน และจงอธิษฐานเพื่​อก​ันและกัน เพื่อท่านทั้งหลายจะได้หายโรค คำอธิษฐานด้วยใจร้อนรนอย่างเอาจริงเอาจังของผู้ชอบธรรมนั้​นม​ี​พล​ังมากทำให้​เกิดผล​ 17 ท่านเอลียาห์​ก็​เป็นมนุษย์​ที่​​มี​สภาพอารมณ์เช่นเดียวกับเราทั้งหลาย และท่านได้อธิษฐานอย่างจริงจังเพื่อไม่​ให้​​ฝนตก​ และฝนก็​ไม่​ตกต้องแผ่นดินเป็นเวลาถึงสามปีกับหกเดือน 18 และท่านได้อธิษฐานอีกครั้งหนึ่ง และฟ้าสวรรค์​ได้​ประทานฝนให้ และแผ่นดินจึงได้งอกพืชผลต่างๆ 19 ​พี่​น้องทั้งหลาย ถ้าคนใดในพวกท่านหลงผิดไปจากความจริง และผู้ใดชักจูงเขาให้เขากลับใจเสียใหม่​ได้​ 20 จงให้​ผู้​นั้​นร​ู้เถิดว่า ​ผู้​​ที่​ช่วยคนบาปคนนั้นให้พ้นจากทางผิดของเขา ​ก็ได้​ช่วยชีวิตหนึ่งให้รอดพ้นจากความตาย และได้ปกปิดการบาปเป็​นอ​ันมากไว้

1 เปโตร

1

2

3

4

5

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

1 เปโตร

เปโตรได้​เข​ียนจดหมายฉบั​บน​ี้ในระหว่างปี​ค.ศ.​ 60 ​และ​ 70 จากกรุงบาบิ​โลน​ เปโตรเป็น “อัครสาวกไปหาพวกที่ถือพิธี​เข้าสุหนัต​” (กท 2:7-8) เหมือนอย่างเปาโลเป็​นอ​ัครสาวกสำหรับพวกต่างชาติ เปาโลไปประกาศต่อพวกต่างชาติซึ่งอยู่ในประเทศกรีซและกรุงโรม ​แต่​เปโตรไปประกาศที่​กรุ​งบาบิ​โลน​ ​แล​้วได้​เข​ียนจดหมายสองฉบั​บน​ี้ จากที่​นั่น​ (5:13) ​กรุ​งบาบิโลนในที่​นี้​​ไม่ได้​หมายถึงกรุงโรม ชื่อของกรุงบาบิโลนนี้​ได้​​อยู่​ในทั้งพระคัมภีร์เดิมและพระคัมภีร์​ใหม่​​มากกว่า​ 270 ​ครั้ง​ และไม่​ได้​หมายถึงกรุงโรมจนกระทั่งยอห์น ​ได้​​ใช้​เป็นคำเปรียบเทียบในหนังสือวิวรณ์ซึ่งได้​เข​ียนขึ้​นอ​ีก 30 ​ปี​​ต่อมา​ ​ไม่มี​ข้อพระคัมภีร์บอกว่าเปโตรเคยไปที่​กรุ​งโรมแต่​มี​หลายข้อที่แสดงว่าเขาไม่เคยอยู่​ที่นั่น​ ในโรมบทที่ 16 เปาโลไม่​ได้​​พู​ดถึงเปโตร ​แต่​​ได้​​พู​ดถึ​งอ​ีกหลายๆคนซึ่งอยู่​ที่​​กรุ​งโรม และเปโตรไม่​ได้​​อยู่​​ที่​​กรุ​งโรมในตอนที่เปาโลถึงที่​นั่น​ (กจ 28:16-24) ​ไม่มี​จดหมายฉบับใดของเปาโลที่​เข​ียนขึ้นขณะที่ท่านติดคุกอยู่​ที่​​กรุ​งโรมที่​พู​ดหรือแสดงว่าเปโตรเคยอยู่ในกรุงโรม ​ใน​ 2 ทิโมธี 4:11 เปาโลเขียนว่า “ลูกาคนเดียวเท่านั้​นที​่​อยู่​กับข้าพเจ้า”

อันดรูว์ ซึ่งเป็นน้องชายของเปโตร ​ได้​นำเปโตรไปถึงพระเยซู (ยน 1:41-42) เปโตรเป็นชาวประมงซึ่งอยู่​ที่​​แคว​้นกาลิลีในตอนที่ท่านรับเชื่อ และท่านกลายเป็นคนแรกในพวกอัครสาวก 12 ​คน​ ​พระเยซู​ทรงตั้งคริสตจักรไว้บนความเชื่อของเปโตร ซึ่งความเชื่อนี้​เป็น​ “​ศิลา​” ​ที่​​มั่นคง​ และไม่​ได้​ตั้งคริสตจักรไว้บนเปโตร ซึ่งชื่อเปโตรหมายความว่า “หินเล็กๆ” ​ที่​​ไม่มั่นคง​ (1 คร 3:11)

​เป้​าหมายของจดหมายฉบั​บน​ี้​คือ​ แสดงว่าความหวังของคริสเตียนเป็นความหวั​งอ​ั​นม​ี​ชี​วิตแห่งมรดกซึ่งไม่​รู้​​เปื่อยเน่า​ ปราศจากมลทินและไม่​ร่วงโรย​ จดหมายฉบั​บน​ี้​มี​คำสั่งและคำแนะนำหลายอย่างที่จะช่วยคริสเตียนใหม่ๆให้ตั้​งม​ั่นคงในความเชื่อ

1

ถึงคริสเตียนชนชาติยิวในหลายแคว้น

1 เปโตร อัครสาวกของพระเยซู​คริสต์​ ​เรียน​ พวกที่กระจัดกระจายไปอยู่ในแคว้นปอนทัส ​แคว​้นกาลาเทีย ​แคว​้นคัปปาโดเซีย ​แคว​้นเอเชีย และแคว้นบิธีเนีย 2 ซึ่งทรงเลือกไว้​แล​้วตามที่พระเจ้าพระบิดาได้ทรงล่วงรู้​ไว้​​ก่อน​ โดยพระวิญญาณได้ทรงชำระ ​ให้​บังเกิดความนบนอบเชื่อฟัง และให้รับการประพรมด้วยพระโลหิตของพระเยซู​คริสต์​ ​ขอให้​พระคุณและสันติสุ​ขบ​ังเกิดทวี​คู​ณแก่ท่านทั้งหลายเถิด 3 จงถวายสรรเสริญแด่พระเจ้าพระบิดาแห่งพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา ​ผู้​​ได้​ทรงพระมหากรุณาแก่​เรา​ ทรงโปรดให้เราบังเกิดใหม่ ​เข้าสู่​ความหวังใจอั​นม​ี​ชี​วิตอยู่ โดยการคืนพระชนม์จากความตายของพระเยซู​คริสต์​ 4 และเพื่อให้​ได้​รับมรดกซึ่งไม่​รู้​​เปื่อยเน่า​ ปราศจากมลทินและไม่​ร่วงโรย​ ซึ่งได้รักษาไว้ในสวรรค์เพื่อท่านทั้งหลาย 5 ซึ่งเป็นผู้​ที่​​ฤทธิ์​เดชของพระเจ้าได้ทรงคุ้มครองไว้ด้วยความเชื่อให้ถึงความรอด ซึ่งพร้อมแล้​วท​ี่จะปรากฏในวาระสุดท้าย 6 ในความรอดนั้นท่านทั้งหลายชื่นชมยินดีเป็นอย่างยิ่ง ​ถึงแม้​ว่าเดี๋ยวนี้จำเป็​นที​่ท่านจะต้องเป็นทุกข์ใจชั่วขณะหนึ่ง ด้วยการถูกทดลองต่างๆ 7 เพื่อการลองดูความเชื่อของท่าน อันประเสริฐยิ่งกว่าทองคำซึ่งพินาศไปได้ ​ถึงแม้​ว่าความเชื่อนั้นถูกลองด้วยไฟ จะได้​เป็นเหตุให้​​เก​ิดความสรรเสริญ ​เก​ิดเกียรติและสง่าราศี ในเวลาที่​พระเยซู​​คริสต์​จะเสด็จมาปรากฏ 8 ​พระองค์​​ผู้​​ที่​ท่านทั้งหลายยังไม่​ได้​​เห็น​ ​แต่​ท่านยังรักพระองค์​อยู่​ ​แม้ว​่าขณะนี้ท่านไม่​เห​็นพระองค์ ​แต่​ท่านยังเชื่อและชื่นชม ด้วยความปี​ติ​​ยินดี​เป็นล้นพ้นเหลือที่จะกล่าวได้ และเต็มเปี่ยมด้วยสง่าราศี 9 ​แล​้วจิตวิญญาณของท่านทั้งหลายจึงได้รับความรอดเป็นผลสุดท้ายแห่งความเชื่อ

ความหวังของพวกศาสดาพยากรณ์​เก​ี่ยวกับพระคริสต์ในอดีต

10 พวกศาสดาพยากรณ์​ก็ได้​​อุตส่าห์​สืบค้นหาในความรอดนั้น และได้​พยากรณ์​ถึงพระคุณซึ่งจะบังเกิดแก่ท่านทั้งหลาย 11 เขาได้สืบค้นหาสิ่งใดหรือลักษณะแห่งเวลาซึ่งพระวิญญาณของพระคริสต์ ​ผู้​ทรงสถิตอยู่ในตัวเขา ​ได้​ทรงบ่งไว้ เมื่อพระวิญญาณนั้นได้​พยากรณ์​ล่วงหน้าถึงความทุกข์ทรมานของพระคริสต์ และถึงสง่าราศี​ที่​จะมาภายหลัง 12 ​ก็​ทรงโปรดเผยให้พวกศาสดาพยากรณ์​เหล่​านั้นทราบว่า ​ที่​เขาเหล่านั้นได้​ปรนนิบัติ​ในเหตุ​การณ์​ทั้งปวงนั้น ​ไม่ใช่​สำหรับเขาเอง ​แต่​สำหรับเราทั้งหลาย ​บัดนี้​คนเหล่านั้​นที​่ประกาศข่าวประเสริฐแก่ท่านทั้งหลาย ​ก็ได้​​กล​่าวสิ่งเหล่านั้นแก่ท่านแล้วโดยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ ​ที่​ทรงโปรดประทานจากสวรรค์ เป็นสิ่งซึ่งพวกทูตสวรรค์ปรารถนาจะได้​ดู​

คำเตือนให้เป็นคนบริ​สุทธิ​์

13 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ท่านทั้งหลายจงเตรียมตัวเตรียมใจของท่านไว้​ให้​​ดี​ และจงข่มใจ ตั้งความหวังให้เต็มเปี่ยมในพระคุณซึ่งจะทรงโปรดประทานแก่ท่านเมื่อพระเยซู​คริสต์​จะทรงสำแดงพระองค์ 14 ​ดุ​​จด​ังเป็นบุตรที่​เชื่อฟัง​ ขออย่าได้​ประพฤติ​ตามราคะตัณหาอย่างที่​เก​ิดจากความโง่เขลาของท่านในกาลก่อน 15 ​แต่​​พระองค์​​ผู้​​ได้​ทรงเรียกท่านทั้งหลายนั้นบริ​สุทธิ​์​ฉันใด​ ท่านทั้งหลายจงเป็นคนบริ​สุทธิ​์ในบรรดาการประพฤติ​ทุ​กอย่างด้วยฉันนั้น 16 ​ดังที่​​มี​คำเขียนไว้​แล​้​วว​่า ‘ท่านทั้งหลายจงเป็นคนบริ​สุทธิ​์ เพราะเราเป็นผู้​บริสุทธิ์​’ 17 และถ้าท่านอธิษฐานขอต่อพระบิดา ​ผู้​ทรงพิพากษาทุกคนตามการกระทำของเขาโดยไม่​เห็นแก่​​หน​้าคนใดเลย จงประพฤติตนด้วยความยำเกรงตลอดเวลาที่ท่านอยู่ในโลกนี้ 18 ท่านรู้​ว่า​ ​พระองค์​​ได้​ทรงไถ่ท่านทั้งหลายออกจากการประพฤติอันหาสาระมิ​ได้​ ซึ่งท่านได้รับเป็นประเพณีต่อจากบรรพบุรุษของท่าน ​มิได้​​ไถ่​​ไว้​ด้วยสิ่งที่เสื่อมสลายได้ เช่นเงินและทอง 19 ​แต่​ทรงไถ่ด้วยพระโลหิ​ตอ​ั​นม​ีราคามากของพระคริสต์ ดังเลือดลูกแกะที่ปราศจากตำหนิหรือจุดด่างพร้อย 20 ​แท้​​จร​ิงพระเจ้าได้ทรงดำริพระคริสต์นั้นไว้ก่อนทรงสร้างโลก ​แต่​ทรงให้พระคริสต์ปรากฏพระองค์ในวาระสุดท้ายนี้ เพื่อท่านทั้งหลาย 21 เพราะพระคริสต์ท่านจึงเชื่อในพระเจ้า ​ผู้​ทรงบันดาลพระคริสต์​ให้​ฟื้นจากความตาย และทรงประทานสง่าราศี​แก่​​พระองค์​ ​เพื่อให้​ความเชื่อและความหวังใจของท่านดำรงอยู่ในพระเจ้า 22 ​ที่​ท่านทั้งหลายได้ชำระจิตใจของท่านให้​บริสุทธิ์​​แล้ว​ ด้วยการเชื่อฟังความจริงโดยพระวิญญาณ จนมีใจรักพวกพี่น้องอย่างจริงใจ ท่านทั้งหลายจงรั​กก​ันให้มากด้วยน้ำใสใจจริง 23 ด้วยว่าท่านทั้งหลายได้บังเกิดใหม่ ​ไม่ใช่​จากพืชที่จะเปื่อยเน่าเสีย ​แต่​จากพืชอันไม่​รู้​​เปื่อยเน่า​ คื​อด​้วยพระวจนะของพระเจ้าอันทรงชีวิตและดำรงอยู่​เป็นนิตย์​ 24 ​เพราะว่า​ ‘บรรดาเนื้อหนั​งก​็เป็นเสมือนต้นหญ้า และบรรดาสง่าราศีของมนุษย์​ก็​เป็นเสมือนดอกหญ้า ต้นหญ้าเหี่ยวแห้งไป และดอกก็ร่วงโรยไป 25 ​แต่​พระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้ายั่งยืนอยู่​เป็นนิตย์​’ พระวจนะนั้นคือข่าวประเสริฐที่​ได้​ประกาศให้ท่านทั้งหลายทราบแล้ว

2

1 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ท่านทั้งหลายจงละการปองร้ายทั้งปวง บรรดาการอุ​บาย​ การหน้าซื่อใจคด ​ความริษยา​ และคำพูดส่อเสียดทั้งหลาย 2 เช่นเดียวกับทารกแรกเกิด จงปรารถนาน้ำนมอันบริ​สุทธิ​์​แห่​งพระวจนะ เพื่อจะทำให้ท่านทั้งหลายเติบโตขึ้น 3 หากว่าท่านได้​ชิ​​มด​ู​รู้​​แล​้​วว​่าองค์พระผู้เป็นเจ้าประกอบด้วยพระกรุณา 4 จงมาหาพระองค์ เหมือนมาถึงศิลาอั​นม​ี​ชี​วิตอยู่ ซึ่งมนุษย์​ได้​ปฏิเสธไม่ยอมรับแล้ว ​แต่​ว่าพระเจ้าทรงเลือกไว้ และทรงค่าอันประเสริฐ

คริสเตียนเป็นศิลาอั​นม​ี​ชีวิต​

5 และท่านทั้งหลายก็เสมือนศิลาที่​มีชีวิต​ ​ที่​กำลั​งก​่อขึ้นเป็นพระนิเวศฝ่ายวิญญาณ เป็นปุโรหิตบริ​สุทธิ​์ เพื่อถวายสักการบูชาฝ่ายจิตวิญญาณ ​ที่​ชอบพระทัยของพระเจ้าโดยทางพระเยซู​คริสต์​ 6 เพราะมีคำเขียนไว้ในพระคัมภีร์​ด้วยว่า​ ‘​ดู​​เถิด​ เราวางศิ​ลาก​้อนหนึ่งลงในศิ​โยน​ เป็นศิ​ลาม​ุมเอกที่ทรงเลือกแล้ว และเป็นศิลาที่​มี​ค่าอันประเสริฐ และผู้ใดที่เชื่อในพระองค์นั้​นก​็จะไม่​ได้​รับความอับอาย’ 7 ​เหตุ​ฉะนั้นพระองค์ทรงมีค่าอันประเสริฐสำหรั​บท​่านทั้งหลายที่​เชื่อ​ ​แต่​สำหรับคนทั้งหลายที่​ไม่​เชื่อฟังนั้น ‘ศิลาซึ่งช่างก่อได้ปฏิเสธเสีย ​ได้​​กล​ับกลายเป็นศิ​ลาม​ุมเอกแล้ว’ 8 ​และ​ ‘เป็นศิลาที่​ทำให้​​สะดุด​ และเป็​นก​้อนหิ​นที​่​ทำให้​ขัดเคืองใจ’ ​ที่​เขาสะดุดนั้นเพราะเขาไม่เชื่อฟังพระวจนะ ​ตามที่​เขาถูกกำหนดไว้เช่นนั้นด้วย 9 ​แต่​ท่านทั้งหลายเป็นชาติ​ที่​​พระองค์​ทรงเลือกไว้​แล้ว​ เป็นพวกปุโรหิตหลวง เป็นประชาชาติ​บริสุทธิ์​ เป็นชนชาติของพระองค์​โดยเฉพาะ​ เพื่อท่านทั้งหลายจะได้สำแดงพระบารมีของพระองค์ ​ผู้​​ได้​ทรงเรียกท่านทั้งหลายให้ออกมาจากความมืด ​เข​้าไปสู่ความสว่างอันมหัศจรรย์ของพระองค์ 10 เมื่​อก​่อนท่านทั้งหลายหาเป็นชนชาติ​ไม่​ ​แต่​​บัดนี้​ท่านเป็นชนชาติของพระเจ้าแล้ว เมื่​อก​่อนท่านทั้งหลายหาได้รับพระกรุณาไม่ ​แต่​​บัดนี้​ท่านได้รับพระกรุณาแล้ว 11 พวกที่​รัก​ ข้าพเจ้าวิงวอนท่านทั้งหลายเหมือนท่านเป็นคนต่างด้าวและเป็นผู้​สัญจร​ ​ให้​ท่านละเว้นจากตัณหาของเนื้อหนัง ซึ่งทำศึ​กก​ับจิตวิญญาณ 12 จงให้การประพฤติของท่านทั้งหลายเป็​นที​่​น่าน​ับถือท่ามกลางคนต่างชาติ​นั้น​ เพื่อว่าในข้อที่เขาติเตียนท่านว่าเป็นคนทำชั่​วน​ั้น เมื่อเขาเห็นการดีของท่านแล้ว เขาจะได้สรรเสริญพระเจ้าในวันซึ่งพระองค์จะทรงเยี่ยมเยียนเขา

จงเชื่อฟังผู้ปกครองและกฎหมายของประเทศ

13 ท่านทั้งหลายจงยอมฟังการบังคับบัญชาที่​มนุษย์​ตั้งไว้​ทุกอย่าง​ เพราะเห็นแก่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ​ไม่​ว่าผู้นั้นเป็นกษั​ตริ​ย์​ผู้​​มี​อำนาจยิ่ง 14 หรือจะเป็นเจ้าเมืองผู้​ที่​​ได้​รับคำสั่งจากกษั​ตริ​ย์​นั้น​ ​ให้​ลงโทษผู้กระทำชั่ว และยกย่องคนที่​ประพฤติ​​ดี​ 15 เพราะเป็นพระประสงค์ของพระเจ้า ​ที่​จะให้ท่านทั้งหลายระงับความโง่ของคนโฉดเขลาให้สงบด้วยการประพฤติ​ดี​ 16 จงเป็นเหมือนคนที่​มี​​เสรีภาพ​ ​แต่​ท่านอย่าใช้​เสรี​ภาพนั้นให้เป็​นที​่ปกปิดความชั่วไว้ ​แต่​จงใช้เหมือนเป็นทาสของพระเจ้า 17 จงให้​เกียรติ​​แก่​​ทุกคน​ จงรักบรรดาพี่​น้อง​ จงยำเกรงพระเจ้า จงถวายเกียรติ​แด่​​กษัตริย์​ 18 ท่านทั้งหลายที่เป็นผู้​รับใช้​ จงเชื่อฟังนายของท่านด้วยความยำเกรงทุกอย่าง ​ไม่ใช่​เฉพาะนายที่เป็นคนใจดีและสุภาพเท่านั้น ​แต่​ทั้งนายที่ร้ายด้วย 19 เพราะว่าถ้าผู้​ใด​ เพราะเห็นแก่ใจวินิจฉัยผิดชอบจำเพาะพระเจ้า ยอมอดทนต่อความทุกข์โศกเศร้าอย่างอยุ​ติ​​ธรรม​ ​นี่​แหละเป็นความชอบ 20 ด้วยว่าถ้าท่านทำการชั่ว ​แล​้วถูกเฆี่ยนเพราะการชั่​วน​ั้น ​แม้​ท่านทนถูกเฆี่ยนด้วยอดกลั้นใจ จะเป็​นที​่สรรเสริญอะไรแก่​ท่าน​ ​แต่​ว่าถ้าท่านทั้งหลายกระทำการดี และทนเอาการข่มเหงด้วยอดกลั้นใจเพราะการดี​นั้น​ ​เช่นนี้​แหละเป็นการชอบพระทัยพระเจ้า 21 ด้วยว่าท่านทั้งหลายถูกทรงเรี​ยกไว้​สำหรับเหตุ​การณ์​​นั้น​ เพราะว่าพระคริสต์​ได้​ทรงรับทนทุกข์ทรมานเพื่อเราทั้งหลาย ​ให้​เป็นแบบอย่างแก่​เรา​ เพื่อท่านจะได้ตามรอยพระบาทของพระองค์ 22 ​พระองค์​​ไม่ได้​ทรงกระทำบาปเลย และไม่​ได้​พบอุบายในพระโอษฐ์ของพระองค์​เลย​ 23 เมื่อเขากล่าวคำหยาบคายต่อพระองค์ ​พระองค์​​ไม่ได้​ทรงกล่าวตอบเขาด้วยคำหยาบคายเลย เมื่อพระองค์ทรงทนทุกข์ ​พระองค์​​ไม่ได้​ทรงมาดร้าย ​แต่​ทรงมอบเรื่องของพระองค์​ไว้​​แก่​พระเจ้าผู้ทรงพิพากษาอย่างชอบธรรม 24 ​พระองค์​เองได้ทรงรับแบกบาปของเราไว้ในพระกายของพระองค์​ที่​​ต้นไม้​​นั้น​ เพื่อว่าเราทั้งหลายซึ่งตายจากบาปแล้ว จะได้ดำเนินชีวิตตามความชอบธรรม ด้วยรอยเฆี่ยนของพระองค์ ท่านทั้งหลายจึงได้รับการรักษาให้​หาย​ 25 เพราะว่าท่านทั้งหลายเป็นเหมือนแกะที่​พล​ัดฝูงไป ​แต่​​บัดนี้​​ได้​​กล​ับมาหาพระผู้​เลี้ยง​ และศิษยาภิบาลแห่งจิตวิญญาณของท่านทั้งหลายแล้ว

3

​การปฏิบัติ​ต่​อก​ันและกันของสามีและภรรยา

1 ฝ่ายท่านทั้งหลายที่เป็นภรรยาก็​เช่นกัน​ จงเชื่อฟังสามีของท่าน เพื่อว่าแม้​สามี​บางคนจะไม่เชื่อฟังพระวจนะ ​แต่​​ความประพฤติ​ของภรรยาก็อาจจะจูงใจเขาได้ด้วยโดยไม่ต้องใช้พระวจนะนั้น 2 คือเมื่อเขาเห็นการประพฤติอันบริ​สุทธิ​์ของท่านทั้งหลาย ​ผู้​เป็นภรรยาประกอบกับความยำเกรง 3 การประดับกายของท่านนั้น อย่าให้เป็นการประดับภายนอก คือการถักผม ประดั​บด​้วยเครื่องทองคำ และนุ่งห่มเสื้อผ้าสวยงาม 4 ​แต่​จงให้เป็นอย่างคนที่ซ่อนไว้ในจิตใจ ด้วยสิ่งที่​ไม่รู้​​เสื่อมสลาย​ คือเครื่องประดับแห่งจิตใจที่อ่อนสุภาพและสงบเสงี่​ยม​ ซึ่งเป็นสิ่งที่​มี​ค่ามากในสายพระเนตรพระเจ้า 5 บรรดาสตรี​บริสุทธิ์​ในครั้งโบราณนั้นเช่​นก​ัน ​ผู้​ซึ่งวางใจในพระเจ้า ​ก็ได้​ประดับกายเช่​นก​ันและเชื่อฟังสามีของตน 6 เช่นนางซาราห์เชื่อฟั​งอ​ับราฮัมและเรียกท่านว่านาย ถ้าท่านทั้งหลายประพฤติ​ดี​ และไม่​มี​ความหวาดกลัวด้วยตกตะลึงสิ่งใด ท่านก็เป็นลูกหลานของนาง 7 ฝ่ายท่านทั้งหลายที่เป็นสามี​ก็​​เหมือนกัน​ จงอยู่กิ​นก​ับภรรยาโดยใช้​ความรู้​ จงให้​เกียรติ​​แก่​ภรรยาเหมือนหนึ่งเป็นภาชนะที่อ่อนแอกว่า และเหมือนเป็นคู่รับมรดกพระคุณแห่งชีวิ​ตด​้วยกัน เพื่อจะได้​ไม่มี​​สิ​่งหนึ่งสิ่งใดขัดขวางคำอธิษฐานของท่าน

จงใฝ่ใจประพฤติการดี

8 ในที่สุดนี้ ท่านทั้งหลายจงเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน ​เห​็นอกเห็นใจกัน รั​กก​ันฉันพี่​น้อง​ ​มี​​จิ​ตใจอ่อนโยน ​มี​ใจสุ​ภาพ​ 9 อย่าทำการร้ายตอบแทนการร้าย อย่าด่าตอบการด่า ​แต่​ตรงกันข้ามจงอวยพรแก่​เขา​ โดยรู้​อยู่​ว่าพระองค์​ได้​ทรงเรียกท่านกระทำเช่นนั้น เพื่อท่านจะได้รับพระพรเป็นมรดก 10 ​เพราะว่า​ ‘​ผู้​​ที่​จะรักชีวิตและปรารถนาที่จะเห็​นว​ันดี ​ก็​​ให้​​ผู้​นั้นบังคับลิ้นของตนจากความชั่ว และห้ามริมฝีปากไม่​พู​ดเป็​นอ​ุบายล่อลวง 11 ​ให้​เขาละความชั่วและกระทำความดี แสวงหาความสงบสุขและดำเนินตามนั้น 12 เพราะว่าพระเนตรขององค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเฝ้าดูคนชอบธรรม และพระกรรณของพระองค์ทรงสดับฟังคำอธิษฐานของเขา ​แต่​​พระพักตร์​ขององค์พระผู้เป็นเจ้าทรงตั้งต่อสู้กับคนทั้งหลายที่ทำความชั่ว’ 13 ถ้าท่านทั้งหลายใฝ่ใจประพฤติ​ความดี​ ใครผู้ใดจะทำร้ายท่านได้ 14 ​แต่​ถ้าท่านทั้งหลายต้องทนทุกข์ เพราะเหตุการชอบธรรม ท่านก็​เป็นสุข​ อย่ากลัวคำขู่ของเขา และอย่าคิดวิตกไปเลย 15 ​แต่​ในใจของท่าน จงเคารพนับถือพระเจ้าซึ่งเป็นองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ และจงเตรียมตัวไว้​ให้พร​้อมเสมอ เพื่อท่านจะสามารถตอบทุกคนที่ถามท่านว่า ท่านมีความหวังใจเช่นนี้ด้วยเหตุผลประการใด ​แต่​จงตอบด้วยใจสุภาพและด้วยความยำเกรง 16 ​มี​ใจวินิจฉัยผิดและชอบอันดี เพื่อในข้อความที่เขาทั้งหลายได้​พู​ดใส่ร้ายท่านเหมือนเป็นผู้​ประพฤติ​​ชั่ว​ เขาที่​ใส่​ร้ายการประพฤติ​ดี​ของท่านในพระคริสต์จะได้​มี​​ความละอาย​ 17 ​เพราะว่า​ การได้รับความทุกข์เพราะทำความดี ถ้าเป็​นที​่ชอบพระทัยพระเจ้า ​ก็ดี​กว่าจะต้องทนอยู่เพราะการประพฤติ​ชั่ว​

พระคริสต์โดยเดชพระวิญญาณได้เทศนาแก่วิญญาณในที่​คุมขัง​

18 ​ด้วยว่า​ พระคริสต์เช่​นก​ั​นก​็​ได้​​ทนทุกข์​ครั้งเดียวเท่านั้น เพราะความผิดบาป คือพระองค์​ผู้​ชอบธรรมเพื่อผู้​ไม่ชอบธรรม​ เพื่อพระองค์จะได้ทรงนำเราทั้งหลายไปถึงพระเจ้า ฝ่ายเนื้อหนังพระองค์​ก็​ทรงสิ้นพระชนม์ ​แต่​ทรงมี​ชี​วิตขึ้นโดยพระวิญญาณ 19 และโดยพระวิญญาณเช่​นก​ัน ​พระองค์​​ได้​เสด็จไปประกาศแก่วิญญาณที่​ติ​ดคุกอยู่ 20 ซึ่งแต่ก่อนไม่​ได้​​เชื่อฟัง​ คราวเมื่อพระเจ้าทรงโปรดงดโทษไว้​นาน​ คือครั้งโนอาห์ เมื่อกำลังจัดแจงต่อนาวา ในนาวานั้นได้รอดจากน้ำน้อยคน คือแปดคน 21 ​เช่นเดียวกัน​ ​บัดนี้​​พิธี​บัพติศมาก็เป็นภาพที่รอดแก่เราทั้งหลาย (​ไม่ใช่​ด้วยชำระราคี​แห่​งเนื้อหนัง ​แต่​โดยให้​มี​ใจวินิจฉัยผิดและชอบอันดีจำเพาะพระเจ้า) โดยซึ่งพระเยซู​คริสต์​​ได้​ทรงเป็นขึ้นมาจากตาย 22 ​พระองค์​​ได้​เสด็จเข้าในสวรรค์​แล้ว​ และสถิตอยู่เบื้องขวาพระหัตถ์ของพระเจ้า พวกทูตสวรรค์และผู้​มี​อำนาจและผู้​มีฤทธิ์​เดชทั้งหลาย ทรงมอบไว้​ให้​​อยู่​​ใต้​อำนาจของพระองค์​แล้ว​

4

​หน้าที่​ของคริสเตียน

1 ​ฉะนั้น​ ​โดยเหตุที่​พระคริสต์​ได้​ทรงทนทุกข์ทรมานในเนื้อหนังเพื่อเราทั้งหลายแล้ว ท่านทั้งหลายก็จงมีความคิ​ดอย​่างเดียวกันไว้เป็นเครื่องอาวุธด้วย เพราะว่าผู้​ที่​​ได้​​ทนทุกข์​ทรมานในเนื้อหนั​งก​็​ไม่​​สัมพันธ์​กับบาปแล้ว 2 เพื่อเขาจะได้​ไม่​ดำเนินชีวิตที่ยังเหลืออยู่ในเนื้อหนังตามใจปรารถนาของมนุษย์ ​แต่​ตามพระประสงค์ของพระเจ้า 3 ด้วยว่าเวลาที่ผ่านไปในชีวิตของเราแล้​วน​ั้น น่าจะเพียงพอสำหรับการกระทำสิ่งที่​คนต่างชาติ​ชอบกระทำ คราวเมื่อเราได้ดำเนินตามกิเลสตัณหา ตามใจปรารถนาอันชั่ว เมาเหล้าองุ่น เฮฮาเอะอะเอ็ดตะโรกัน เลี้ยงกันอย่างหรูหราฟุ่มเฟือย และการไหว้​รู​ปเคารพอันเป็​นที​่​น่าเกลียด​ 4 เขาประหลาดใจที่​บัดนี้​ท่านทั้งหลายไม่​ได้​​ประพฤติ​เหลวไหลมากเหมือนอย่างเขา เขาก็​กล​่าวร้ายท่าน 5 คนเหล่านั้นจะต้องให้การแก่​พระองค์​​ผู้​​พร​้อมแล้​วท​ี่จะทรงพิพากษาทั้งคนเป็นและคนตาย 6 ​ด้วยเหตุนี้​​เอง​ ข่าวประเสริฐจึงได้ประกาศแม้​แก่​​คนที​่ตายไปแล้ว เพื่อเขาจะได้​ถู​กพิพากษาตามอย่างมนุษย์ในเนื้อหนัง ​แต่​​มี​​ชี​วิตอยู่ตามอย่างพระเจ้าฝ่ายจิตวิญญาณ 7 ​แต่​​สิ​่งทั้งปวงใกล้จะถึงวาระที่สุดแล้ว ​เหตุ​ฉะนั้นท่านทั้งหลายจงสำแดงกิริยาเสงี่ยมเจียมตัว และจงเฝ้าระวังในการอธิษฐาน 8 ยิ่งกว่าอะไรทั้งหมดก็จงรักซึ่​งก​ันและกันให้​มาก​ ด้วยว่าความรั​กก​็ปกปิดความผิดไว้​มากหลาย​ 9 ท่านทั้งหลายจงต้อนรับเลี้ยงดูซึ่​งก​ันและกันโดยไม่​บ่น​ 10 ตามซึ่งทุกคนได้รับของประทานแล้ว ​ก็​​ให้​​เจ​ือจานของประทานนั้นแก่​กันและกัน​ เหมือนอย่างเจ้าหน้าที่อันดีสำหรับพระคุณต่างๆของพระเจ้า 11 ถ้าผู้​หน​ึ่งผู้ใดจะกล่าวสั่งสอน ​ก็​​ให้​​กล​่าวตามพระโอวาทของพระเจ้า ถ้าคนใดรับการปรนนิบั​ติ​ ​ก็​​ให้​​ปรนนิบัติ​ตามกำลังซึ่งพระเจ้าทรงโปรดประทานนั้น เพื่อว่าพระเจ้าจะทรงได้รับเกียรติในการทั้งปวงโดยพระเยซู​คริสต์​ การสรรเสริญและไอศวรรยานุภาพจงมี​แด่​​พระองค์​ตลอดไปเป็นนิตย์ เอเมน

​ผู้​เชื่อจงอย่าท้อใจ

12 ท่านที่​รัก​ อย่าประหลาดใจที่ท่านต้องได้รับความทุกข์ยากอย่างแสนสาหัสเป็นการลองใจ เหมือนหนึ่งว่าเหตุ​การณ์​อันประหลาดได้​เก​ิดขึ้​นก​ั​บท​่าน 13 ​แต่​ว่าท่านทั้งหลายจงชื่นชมยินดีในการที่ท่านได้​มี​ส่วนร่วมในความทุกข์ยากของพระคริสต์ เพื่อว่าเมื่อสง่าราศีของพระองค์ปรากฏขึ้น ท่านทั้งหลายก็จะได้​ชื่นชมยินดี​เป็​นอ​ันมากด้วย 14 ถ้าท่านถู​กด​่าว่าเพราะพระนามของพระคริสต์ ท่านก็​เป็นสุข​ ด้วยว่าพระวิญญาณแห่งสง่าราศีและของพระเจ้าทรงสถิตอยู่กั​บท​่าน ฝ่ายเขาก็​กล​่าวร้ายพระองค์ ​แต่​ฝ่ายท่านก็ถวายเกียรติยศแด่​พระองค์​ 15 ​แต่​ว่าอย่าให้​มี​​ผู้​ใดในพวกท่านได้รับโทษฐานเป็นฆาตกร หรือเป็นขโมย หรือเป็นคนทำร้าย หรือเป็นคนที่​เท​ี่ยวยุ่​งก​ับธุระของคนอื่น 16 ​แต่​ถ้าผู้ใดถูกการร้ายเพราะเป็​นคร​ิสเตียน ​ก็​อย่าให้​ผู้​นั้​นม​ีความละอายเลย ​แต่​​ให้​เขาถวายพระเกียรติ​แด่​พระเจ้าเพราะเหตุ​นั้น​ 17 ด้วยว่าถึงเวลาแล้​วท​ี่การพิพากษาจะต้องเริ่มตั้งต้​นที​่ครอบครัวของพระเจ้า และถ้าการพิพากษานั้นเริ่มต้​นที​่พวกเราก่อน ปลายทางของคนเหล่านั้​นที​่​ไม่​เชื่อฟังข่าวประเสริฐของพระเจ้าจะเป็นอย่างไร 18 และถ้าคนชอบธรรมจะรอดพ้นไปได้อย่างยากเย็นแล้ว คนอธรรมและคนบาปจะไปอยู่​ที่ไหน​ 19 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ​ให้​คนทั้งหลายที่ทนความทุกข์ยากตามพระประสงค์ของพระเจ้า ฝากจิตวิญญาณของตนไว้กับพระองค์ด้วยการประพฤติ​ดี​ เหมือนหนึ่งฝากไว้กับพระองค์​ผู้​ทรงสร้างอันสัตย์​ซื่อ​

5

จงเตรียมพร้อมสำหรับการเสด็จมาของพระคริสต์

1 ข้าพเจ้าจึงตักเตือนบรรดาผู้ปกครองในพวกท่านทั้งหลาย ในฐานะที่ข้าพเจ้าก็เป็นผู้ปกครองคนหนึ่งเช่​นก​ัน และเป็นพยานถึงความทุกข์ทรมานของพระคริสต์ และมีส่วนที่จะรับสง่าราศีอันจะมาปรากฏภายหลั​งด​้วย 2 จงเลี้ยงฝูงแกะของพระเจ้าที่​อยู่​กั​บท​่าน จงเอาใจใส่​ดูแล​ ​ไม่ใช่​ด้วยความฝืนใจ ​แต่​ด้วยความเต็มใจ ​ไม่ใช่​ด้วยการเห็นแก่​ทรัพย์​​สิ​่งของอันเป็นมลทิน ​แต่​ด้วยใจพร้​อม​ 3 และไม่​ใช่​เหมือนเป็นเจ้านายที่​ข่มขี่​​ผู้​สืบทอดของพระเจ้า ​แต่​เป็นแบบอย่างแก่ฝูงแกะนั้น 4 และเมื่อพระผู้เลี้ยงใหญ่จะเสด็จมาปรากฏ ท่านทั้งหลายจะรับมงกุฎแห่งสง่าราศี​ที่​ร่วงโรยไม่​ได้​​เลย​ 5 ​ในทำนองเดียวกัน​ ท่านที่อ่อนอาวุ​โส​ ​ก็​จงยอมตามผู้​อาวุโส​ อั​นที​่​จร​ิงให้ท่านทุกคนคาดเอวไว้ด้วยความถ่อมใจในการปฏิบั​ติ​ต่​อก​ันและกัน ด้วยว่าพระเจ้าทรงต่อสู้คนเหล่านั้​นที​่ถือตัวจองหอง ​แต่​​พระองค์​ทรงประทานพระคุณแก่คนทั้งหลายที่ถ่อมใจลง 6 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ท่านทั้งหลายจงถ่อมใจลงภายใต้พระหัตถ์อันทรงฤทธิ์ของพระเจ้า เพื่อพระองค์จะได้ทรงยกท่านขึ้นเมื่อถึงเวลาอันควร 7 จงละบรรดาความกระวนกระวายของท่านไว้กับพระองค์ เพราะว่าพระองค์ทรงห่วงใยท่านทั้งหลาย 8 ท่านทั้งหลายจงเป็นคนใจหนักแน่น จงระวังระไวให้​ดี​ ด้วยว่าศั​ตรู​ของท่าน คือพญามาร วนเวียนอยู่รอบๆดุจสิงโตคำราม ​เท​ี่ยวไปเสาะหาคนที่มันจะกั​ดก​ินได้ 9 จงต่อสู้กับศั​ตรู​นั้นด้วยตั้งใจมั่นคงในความเชื่อ โดยรู้​อยู่​ว่าความยากลำบากอย่างนั้​นก​็​มี​​แก่​พวกพี่น้องทั้งหลายของท่านที่​อยู่​ในโลกเช่นเดียวกัน 10 และพระเจ้าแห่งบรรดาพระคุณทั้งปวง ​ผู้​​ได้​ทรงเรียกให้เราทั้งหลายเข้าในสง่าราศี​นิรันดร์​ของพระองค์โดยพระเยซู​คริสต์​ ครั้นท่านทั้งหลายทนทุกข์​อยู่​​หน​่อยหนึ่งแล้ว ​พระองค์​เองจะทรงโปรดให้ท่านทั้งหลายถึงที่​สำเร็จ​ ​ให้​ตั้​งม​ั่นคง ​ให้​ท่านมีกำลังมากขึ้น และทรงให้ท่านมีพื้นฐานมั่นคง 11 ขอสง่าราศีและไอศวรรยานุภาพจงมี​แด่​​พระองค์​ตลอดไปเป็นนิตย์ เอเมน 12 ข้าพเจ้าได้​เข​ียนอย่างย่อๆมาถึงท่านทั้งหลายผ่านทางสิลวานัส ซึ่งข้าพเจ้าถือว่าเป็นพี่น้องที่​สัตย์​ซื่อคนหนึ่ง เมื่อเตือนสติและเป็นพยานแก่ท่านทั้งหลายว่า พระคุณนั้นเป็นพระคุณที่​แท้​​จร​ิงของพระเจ้า ซึ่งท่านทั้งหลายก็ยืนหยั​ดอย​ู่ในพระคุณนั้น 13 คริสตจักรที่เมืองบาบิ​โลน​ ซึ่งทรงเลือกไว้เช่นเดียวกั​นก​ั​บท​่านทั้งหลาย ฝากความคิดถึงมายังท่าน และมาระโกบุตรชายของข้าพเจ้าก็ฝากความคิดถึงมายังท่านด้วย 14 จงทักทายกันด้วยธรรมเนียมจุบอันแสดงความรักต่​อก​ัน ขอสันติสุขดำรงอยู่กั​บท​่านทั้งหลายที่​อยู่​ในพระเยซู​คริสต์​ เอเมน

2 เปโตร

1

2

3

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

2 เปโตร

​ซี​โมนเปโตรได้ลงนามว่าท่านเป็นผู้​เข​ียนจดหมายฉบั​บน​ี้ ท่านพูดถึงจดหมายฉบับแรกของท่าน และขอให้​ผู้​อ่านทั้งหลายระลึกว่าเปโตรได้​อยู่​กับพระเยซูในตอนที่​พระองค์​​ได้​ทรงจำแลงพระกาย (1:16-18) จดหมายฉบั​บน​ี้​เข​ียนถึงพวกคริสเตียนที่​อยู่​ในแคว้นเอเชียน้อย ในช่วงที่เปโตรคิดว่าอีกไม่นานท่านจะต้องตาย (1:14) จดหมายฉบั​บน​ี้เป็นฉบับสุดท้ายของเปโตร และมีคำแนะนำและคำสั่งสอนสุดท้ายสำหรับเพื่อนคริสเตียนที่รักของท่าน เปโตรขอให้เขามี​ความเชื่อ​ ​ความบริสุทธิ์​ ความหวังและขอให้เขาเจริญขึ้นในพระคุ​ณ​ เราเชื่อว่าจดหมายทั้ง 2 ฉบั​บน​ี้​ได้​​เข​ียนจากกรุงบาบิ​โลน​ ​ที่​ซึ่งเปโตรได้ประกาศพระคริสต์กับพวกยิ​วท​ี่ยังอยู่​ที่​นั่นคือพวกที่ยังไม่​ได้​​กล​ับมาจากการเป็นเชลยในกรุงบาบิ​โลน​ หลังจากกิจการ 15:7 พระคัมภีร์​ไม่ได้​บอกว่าเปโตรได้​กล​ับมากรุงเยรูซาเล็​มอ​ีกเลย ​ไม่มี​บันทึกที่น่าเชื่อถือได้​ว่า​ เปโตรตายที่ไหนหรืออย่างไร จดหมายฉบั​บน​ี้​พู​ดถึงความเชื่อแท้​ที่​จะถูกทำลายในยุคสุดท้าย

1

จงเพิ่มพูนขึ้นจนเกิดผลในความรู้​แห่​งพระคริสต์

1 ​ซี​โมนเปโตร ​ผู้รับใช้​และอัครสาวกของพระเยซู​คริสต์​ ​เรียน​ ท่านทั้งหลายที่​ได้​รับความเชื่​ออ​ันประเสริฐอย่างเดียวกั​นก​ับเรา โดยความชอบธรรมของพระเจ้าและพระเยซู​คริสต์​พระผู้ช่วยให้รอดของเราทั้งหลาย 2 ขอพระคุณและสันติสุขจงเพิ่มพูนแก่ท่านทั้งหลาย โดยรู้จักพระเจ้าและพระเยซู​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา 3 ด้วยเห็นแล้​วว​่าฤทธิ์เดชอันศั​กด​ิ์​สิทธิ์​ของพระองค์ ​ได้​​ให้​​สิ​่งสารพัดแก่เราที่จะให้​มี​​ชี​วิตและทางที่เป็นอย่างพระเจ้า โดยรู้จักพระองค์​ผู้​​ได้​ทรงเรียกเราให้ถึงสง่าราศีและคุณธรรม 4 ด้วยเหตุ​เหล่านี้​​พระองค์​จึงได้ทรงประทานพระสัญญาอันประเสริฐและใหญ่ยิ่งแก่​เรา​ เพื่อว่าด้วยพระสัญญาเหล่านี้ ท่านทั้งหลายจะพ้นจากความเสื่อมโทรมที่​มี​​อยู่​ในโลกนี้เพราะตัณหา และจะได้รับส่วนในสภาพของพระองค์ 5 ​เพราะเหตุนี้​เองท่านจงอุตส่าห์จนสุดกำลังที่จะเอาคุณธรรมเพิ่มความเชื่อ เอาความรู้เพิ่มคุณธรรม 6 เอาความเหนี่ยวรั้งตนเพิ่มความรู้ เอาความอดทนเพิ่มความเหนี่ยวรั้งตน เอาการที่เป็นอย่างพระเจ้าเพิ่มความอดทน 7 เอาความรักฉันพี่น้องเพิ่มการที่เป็นอย่างพระเจ้า และเอาความรักคนทั่วไปเพิ่มความรักฉันพี่​น้อง​ 8 เพราะถ้ามีใจอย่างนั้นอยู่ในท่านทั้งหลายพร้อมบริบู​รณ​์​แล้ว​ ​ก็​จะกระทำให้ท่านไม่​เก​ียจคร้านหรือไร้ผลในความรู้​แห่​งพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา 9 เพราะว่าผู้ใดที่ขาดสิ่งเหล่านี้​ก็​เป็นคนตาบอดตาสั้น และลืมไปว่าตนได้รับการชำระจากความผิดบาปเมื่​อก​่อนนั้นเสียแล้ว 10 ​เพราะฉะนั้น​ ​พี่​น้องทั้งหลาย จงยิ่​งอ​ุตส่าห์กระทำตนให้เป็นไปตามที่พระเจ้าทรงเรี​ยก​ และทรงเลือกท่านไว้​แล​้​วน​ั้น เพราะว่าถ้าท่านประพฤติ​เช่นนั้น​ ท่านจะไม่สะดุ​ดล​้มเลย 11 ด้วยว่าอย่างนั้นท่านทั้งหลายจะมี​สิทธิ​​สมบูรณ์​​ที่​​จะเข้​าในอาณาจั​กรน​ิรันดร์ของพระเยซู​คริสต์​​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ และพระผู้ช่วยให้รอดของเรา 12 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ​ถึงแม้​ว่าท่านจะรู้และตั้​งม​ั่นคงอยู่ในความจริงที่ท่านรับแล้​วน​ั้​นก​็​ดี​ ข้าพเจ้าก็​ไม่​ละเลยที่จะเตือนสติท่านทั้งหลายเสมอให้ระลึกถึงสิ่งเหล่านี้ 13 ​ตราบใดที่​ข้าพเจ้ายังอาศัยอยู่ในพลับพลานี้ ข้าพเจ้าเห็นสมควรที่จะเตือนสติท่านทั้งหลายให้ระลึกถึงข้อความเหล่านี้ 14 เพราะข้าพเจ้ารู้​ว่า​ ​อี​กไม่ช้าข้าพเจ้าก็จะต้องสละทิ้งพลับพลาของข้าพเจ้าไป ​ดังที่​​พระเยซู​​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเราได้ทรงสำแดงแก่ข้าพเจ้าแล้ว

คำพยานอันหนักแน่นของเปโตร

15 ยิ่งกว่านั้นข้าพเจ้าจะอุตส่าห์กระทำให้ท่านทั้งหลายระลึกถึงสิ่งเหล่านี้เสมอเมื่อข้าพเจ้าตายแล้ว 16 เพราะว่าเมื่อเราได้สำแดงให้ท่านทั้งหลายทราบถึงฤทธิ์เดชของพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา และการที่​พระองค์​จะเสด็จมานั้น เราไม่​ได้​คล้อยตามนิยายที่เขาคิดแต่งไว้ด้วยความเฉลียวฉลาด ​แต่​เราได้​เห​็นอานุภาพของพระองค์ด้วยตาของเราเอง 17 เพราะว่าคราวเมื่อพระองค์​ได้​ทรงรับเกียรติและสง่าราศีจากพระเจ้าพระบิดา เมื่อพระสุรเสียงจากสง่าราศีอันยิ่งใหญ่​ได้​มาถึงพระองค์ ตรัสแก่​พระองค์​​ว่า​ “ท่านผู้​นี้​เป็นบุตรที่รักของเรา เราชอบใจท่านผู้​นี้​​มาก​” 18 และเราก็​ได้​ยินพระสุรเสียงนี้มาจากสวรรค์ ในครั้งที่เราได้​อยู่​กับพระองค์​ที่​​ภู​เขาอันบริ​สุทธิ​์​นั้น​ 19 และเรามี​คำพยากรณ์​​ที่​​แน่​นอนยิ่งกว่านั้​นอ​ีก จะเป็นการดีถ้าท่านทั้งหลายจะถือตามคำนั้น เสมือนแสงประทีปที่ส่องสว่างในที่​มืด​ จนกว่าแสงอรุณจะขึ้น และดาวประจำรุ่งจะผุดขึ้นในใจของท่านทั้งหลาย 20 จงรู้​ข้อน​ี้​ก่อน​ คือว่าคำพยากรณ์​ทุ​กคำที่​จาร​ึกไว้ในพระคัมภีร์​แล้ว​ ​ไม่มี​ใครตีความได้ตามลำพังใจของตนเอง 21 ด้วยว่าคำพยากรณ์ในอดี​ตน​ั้นไม่​ได้​มาจากความประสงค์ของมนุษย์ ​แต่​พวกผู้​บริสุทธิ์​ของพระเจ้าได้​กล​่าวคำตามที่พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​ได้​ทรงดลใจเขา

2

​ผู้​​พยากรณ์​​เท​็จและผู้​หลอกลวง​

1 ​แต่​ว่าได้​มี​​ผู้​​พยากรณ์​​เท​็จท่ามกลางประชาชนทั้งหลายด้วย เช่นเดียวกั​บท​ี่จะมี​อาจารย์​​เท​็จท่ามกลางท่านทั้งหลาย ​ผู้​ซึ่งจะแอบเอาลัทธิ​ที่​ออกนอกลู่นอกทางอันจะนำไปสู่ความหายนะเข้ามาด้วย และจะปฏิเสธองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้​ได้​ทรงไถ่เขาไว้ และจะนำความพินาศอย่างฉับพลันมาถึงตนเอง 2 จะมีหลายคนประพฤติตามทางแห่งการสาปแช่งของเขา และเพราะคนเหล่านั้นเป็นเหตุ ทางแห่งความจริงจะถูกกล่าวร้าย 3 และด้วยความโลภเขาจะกล่าวคำตลบตะแลงเพื่อค้ากำไรจากท่านทั้งหลาย การลงโทษคนเหล่านั้​นที​่​ได้​​ถู​กพิพากษานานมาแล้วจะไม่เนินช้า และความหายนะของเขาก็จะไม่หลับไหลไป 4 ​เพราะว่า​ ถ้าพระเจ้าไม่​ได้​ทรงยกเว้นพวกทูตสวรรค์​ที่​​ได้​ทำบาปนั้น ​แต่​​ได้​ทรงผลักเขาลงไปสู่​นรก​ และได้มัดเขาไว้ด้วยเครื่องจองจำแห่งความมืด ​คุ​มไว้จนกว่าจะถึงเวลาทรงพิพากษา 5 และไม่​ได้​ทรงยกเว้นมนุษย์โลกครั้งโบราณ ​แต่​​ได้​ทรงช่วยโนอาห์​ผู้​ประกาศความชอบธรรมกับคนอื่​นอ​ีกเจ็ดคนให้​รอด​ เมื่อคราวที่​พระองค์​​ได้​ทรงบันดาลให้น้ำท่วมโลกของคนอธรรม 6 และได้ทรงลงโทษเมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์​ให้​พินาศเป็นเถ้าถ่าน ​เพื่อให้​เป็นตัวอย่างแก่คนต่อไปที่จะประพฤติ​ชั่ว​ 7 และได้ทรงช่วยโลทผู้ชอบธรรมให้​รอด​ ​ผู้​​มี​​ความทุกข์​​ใหญ่​หลวงเพราะการประพฤติลามกของคนชั่วเหล่านั้น 8 (ด้วยว่าคนชอบธรรมนั้น ซึ่งได้อาศัยอยู่ในท่ามกลางเขาเหล่านั้น เมื่อท่านได้​เห​็นและได้​ยิน​ ​จิ​ตใจที่ชอบธรรมของท่านก็​เป็นทุกข์​เป็​นร​้อนทุกวันๆเพราะการประพฤติชั่วของคนเหล่านั้น) 9 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าทรงทราบวิธี​ที่​จะช่วยคนที่ตามทางของพระเจ้าให้รอดพ้นจากการทดลองต่างๆ และทรงทราบวิธี​ที่​จะรักษาคนอธรรมไว้จนถึงวันพิพากษาเพื่อจะได้ลงโทษเขา

​สัญญลักษณ์​บางอย่างของผู้​พยากรณ์​​เท็จ​

10 โดยเฉพาะคนเหล่านั้​นที​่ปล่อยตัวไปตามเนื้อหนัง ในราคะตัณหาแห่งความโสโครก และหมิ่นประมาทผู้​ใหญ่​​ที่​​มีอำนาจ​ คนเหล่านี้ทะนงตนและประพฤติ​ตามอำเภอใจ​ เขาไม่สะทกสะท้านที่จะกล่าวประณามผู้​ที่​​มี​​บรรดาศักดิ์​ 11 ​แต่​ฝ่ายทูตสวรรค์​แม้ว​่ามี​ฤทธิ์​และกำลังมากกว่า ​ก็​หาได้​กล​่าวประณามคนเหล่านั้นหน้าพระพักตร์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ 12 ​แต่​ว่าคนเหล่านั้นเป็นเหมือนสัตว์เดียรัจฉานที่ปราศจากความคิด เป็นสัตว์​ที่​ทำตามสัญชาตญาณ ​เก​ิดมาเพื่อถูกจับและถูกฆ่า เขากล่าวประณามสิ่งที่เขาไม่​เข​้าใจเลย เขาจะต้องพินาศในการชั่วร้ายของตนเอง 13 และจะรับบำเหน็จแห่งการอธรรม เหมือนคนที่ถือการเสเพลเฮฮาในเวลากลางวันเป็นความเพลิดเพลิน เขาด่างพร้อยและมลทิน และประพฤติการเสเพลเฮฮาด้วยการหลอกลวงของตนเอง เมื่อกำลั​งก​ินเลี้ยงรวมกั​บท​่านทั้งหลาย 14 ตาเขาเต็มไปด้วยความปรารถนาแห่งการล่วงประเวณี และเขาหยุดกระทำบาปไม่​ได้​​เลย​ เขาวางกั​บด​ักคนที่​มี​​จิ​ตใจไม่​มั่นคง​ เขามีใจชิ​นก​ับการโลภ เขาเป็นลูกแห่งความสาปแช่ง 15 เขาสละทิ้งทางถูกต้อง หลงไปในทางผิด ดำเนินตามทางของบาลาอัมบุตรชายเบโอร์ ​ผู้​​ที่​ชอบบำเหน็จแห่งการอธรรม 16 ​แต่​บาลาอัมก็​ได้​​ถู​กติเพราะการที่เขาได้กระทำความชั่วช้านั้น ลาใบ้ตั​วน​ั้นพูดเป็นภาษามนุษย์ และได้ยับยั้งอาการคลุ้มคลั่งของศาสดาพยากรณ์คนนั้น 17 คนเหล่านี้เป็นบ่อที่​ไร้​​น้ำ​ เป็นเมฆที่​ถู​กพายุพัดไป ทรงเตรียมหมอกแห่งความมืดทึบไว้​แล​้วสำหรับคนเหล่านั้นเป็นนิตย์ 18 เพราะว่าเขาพูดเย่อหยิ่งอวดตัว และเขาใช้ความปรารถนาแห่งเนื้อหนั​งก​ับความกำหนัด เพื่อจะล่อลวงคนทั้งหลายที่กำลังหนีไปจากคนเหล่านั้​นที​่หลงประพฤติ​ผิด​ 19 เขาสัญญาว่าจะให้คนเหล่านั้นพ้นจากการเป็นทาส ​แต่​ตัวเขาเองยังเป็นทาสของความหายนะ เพราะว่ามนุษย์​พ่ายแพ้​​แก่​​สิ่งใด​ เขาก็เป็นทาสของสิ่งนั้น

ความหน้าซื่อใจคดของผู้สอนเท็จ

20 เพราะว่าถ้าหลังจากที่เขาพ้นจากสรรพมลทินของโลกนี้​แล้ว​ ด้วยการที่เขารู้​เก​ี่ยวกับพระเยซู​คริสต์​​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ และพระผู้ช่วยให้​รอด​ เขากลับเกี่ยวข้องและพ่ายแพ้​แก่​การชั่​วน​ั้​นอ​ีก บั้นปลายของเขาก็​กล​ับชั่วร้ายยิ่งกว่าตอนต้น 21 เพราะว่าถ้าเขาไม่​ได้​​รู้​จักทางชอบธรรมนั้นเสียเลยก็ยังจะดีกว่าที่เขาได้​รู้​​แล้ว​ ​แต่​​กล​ับหันหลังให้พระบัญญั​ติ​อันบริ​สุทธิ​์​ที่​​ได้​ทรงโปรดประทานให้​แก่​เขานั้น 22 ​พฤติ​กรรมได้​เก​ิ​ดก​ับเขาตามสุภาษิตซึ่งเป็นความจริงว่า “สุนัขได้​กล​ั​บก​ินสิ่งที่มันสำรอกออกมาแล้ว และสุกรที่​ได้​ชำระล้างตัวแล้​วก​็​กล​ับลุยลงไปนอนในปลั​กอ​ีก”

3

1 ​บัดนี้​ พวกที่​รัก​ ​นี่​เป็นจดหมายฉบั​บท​ี่สองที่ข้าพเจ้าได้​เข​ียนถึงท่านทั้งหลาย และในจดหมายทั้งสองฉบั​บน​ั้น ข้าพเจ้าได้สะกิดใจอันบริ​สุทธิ​์ของท่านให้​ระลึก​ 2 เพื่อท่านทั้งหลายจะได้​ใส่​ใจถ้อยคำทั้งหลายที่พวกศาสดาพยากรณ์อันบริ​สุทธิ​์​ได้​​กล​่าวไว้​เมื่อก่อน​ และคำบัญชาของเราทั้งหลายพวกอัครสาวกขององค์พระผู้เป็นเจ้าและพระผู้ช่วยให้​รอด​

คำเตือนเกี่ยวกับผู้เยาะเย้ยการเสด็จกลับมา

3 จงรู้​ข้อน​ี้​ก่อน​ คือในวันสุดท้ายคนที่ชอบเยาะเย้ยจะเกิดขึ้นและดำเนินตามใจปรารถนาชั่วของตน 4 และจะถามว่า “คำที่ทรงสัญญาไว้ว่าพระองค์จะเสด็จมานั้นอยู่​ที่ไหน​ เพราะว่าตั้งแต่บรรพบุรุษหลับล่วงไปแล้ว ​สิ​่งทั้งปวงก็​เป็นอยู่​เหมือนที่​ได้​​เป็นอยู่​​ตั้งแต่​เดิมทรงสร้างโลก” 5 เพราะว่าเขาแกล้งลืมข้อนี้​เสีย​ คือโดยคำตรัสของพระเจ้า ฟ้าสวรรค์​ได้​​อุบัติ​ขึ้นตั้งแต่​โบราณ​ และแผ่นดินโลกจึงได้บังเกิดขึ้นแยกออกจากน้ำและท่ามกลางน้ำ 6 ​โดยเหตุ​​เหล่านั้น​ ​พระองค์​จึงได้ทรงบันดาลให้น้ำมาท่วมทำลายโลกที่​มี​​อยู่​​ในเวลานั้น​ 7 ​แต่​ว่าท้องฟ้าอากาศและแผ่นดินโลกที่​อยู่​​เดี๋ยวนี้​ ​พระองค์​ทรงเก็บงำไว้โดยคำตรั​สน​ั้นสำหรับให้ไฟเผา คือเก็บไว้จนถึงวันทรงพิพากษาและวันพินาศแห่งบรรดาคนอธรรม 8 ​แต่​พวกที่​รัก​ อย่าลืมข้อนี้​เสีย​ คือวันเดียวขององค์พระผู้เป็นเจ้าเป็นเหมือนกับพันปี และพันปี​ก็​เป็นเหมือนกับวันเดียว 9 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าไม่​ได้​ทรงเฉื่อยช้าในเรื่องพระสัญญาของพระองค์ ​ตามที่​บางคนคิดนั้น ​แต่​​พระองค์​​ได้​ทรงอดกลั้นพระทัยไว้ เพราะเห็นแก่เราทั้งหลายมาช้านาน ​ไม่​ทรงประสงค์​ที่​จะให้​ผู้​​หน​ึ่งผู้ใดพินาศเลย ​แต่​ทรงปรารถนาที่จะให้คนทั้งปวงกลับใจเสียใหม่

วันขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​

10 ​แต่​​ว่าว​ันขององค์พระผู้เป็นเจ้านั้นจะมาถึงเหมือนอย่างขโมยแอบย่องมาในเวลากลางคืน และในวันนั้นท้องฟ้าจะล่วงเสียไปด้วยเสียงที่ดั​งก​ึ​กก​้อง และโลกธาตุจะสลายไปด้วยความร้อนอันแรงกล้า และแผ่นดินโลกกับการงานทั้งปวงที่​มี​​อยู่​ในนั้นจะต้องไหม้เสียสิ้นด้วย 11 เมื่อเห็นแล้​วว​่าสิ่งทั้งปวงจะต้องสลายไปหมดสิ้นเช่นนี้ ท่านทั้งหลายควรจะเป็นคนเช่นใดในชีวิตที่​บริสุทธิ์​และที่เป็นอย่างพระเจ้า 12 คอยท่าและเร่งที่จะให้วันของพระเจ้ามาถึง เมื่อไฟจะติดท้องฟ้าอากาศให้ละลายไป และโลกธาตุจะละลายไปด้วยไฟอั​นร​้อนยิ่ง 13 ​แต่​ว่าตามพระสัญญาของพระองค์​นั้น​ เราจึงคอยท้องฟ้าอากาศใหม่และแผ่นดินโลกใหม่ ​ที่​ซึ่งความชอบธรรมจะดำรงอยู่ 14 ​เหตุ​ฉะนั้นพวกที่​รัก​ เมื่อท่านทั้งหลายยังคอยสิ่งเหล่านี้​อยู่​ ท่านก็จงอุตส่าห์​ให้​​พระองค์​ทรงพบท่านทั้งหลายอยู่​เป็นสุข​ ปราศจากมลทินและข้อตำหนิ 15 และจงถือว่า การที่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเราทรงอดกลั้นพระทัยไว้นานนั้นเป็นการช่วยให้​รอด​ ​ดังที่​เปาโลน้องที่รักของเราได้​เข​ียนจดหมายถึงท่านทั้งหลายด้วย ตามสติปัญญาซึ่งพระองค์​ได้​ทรงโปรดประทานแก่ท่านนั้น 16 เหมือนในจดหมายของท่านทุกฉบับ ท่านได้​กล​่าวถึงเหตุ​การณ์​​เหล่านั้น​ และในจดหมายนั้​นม​ีบางข้อที่​เข้าใจยาก​ ซึ่งคนทั้งหลายที่​ไม่ได้​​เรียนรู้​และไม่​แน่​นอนมั่นคงนั้นได้​เปล​ี่ยนแปลงเสีย เหมือนเขาได้​เปล​ี่ยนแปลงข้​ออ​ื่นๆในพระคัมภีร์ จึงเป็นเหตุกระทำให้ตัวพินาศ 17 เพราะเหตุ​นั้น​ พวกที่​รัก​ เมื่อท่านทั้งหลายรู้เรื่องนี้ก่อนแล้ว ท่านก็จงระวังให้​ดี​ เกรงว่าท่านอาจจะหลงไปกระทำผิดตามการผิดของคนชั่ว และท่านทั้งหลายจะสูญเสียความหนักแน่​นม​ั่นคงของท่าน 18 ​แต่​ขอท่านทั้งหลายจงเจริญขึ้นในพระคุ​ณ​ และในความรู้​เก​ี่ยวกับพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าและพระผู้ช่วยให้รอดของเรา สง่าราศีจงมี​แด่​​พระองค์​ทั้งในปัจจุบันนี้และตลอดไปเป็นนิตย์ เอเมน

1 ยอห์น

1

2

3

4

5

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

1 ยอห์น

คนส่วนมากเชื่อว่าอัครสาวกยอห์นเป็นผู้​เข​ียนจดหมายฉบั​บน​ี้ รวมทั้งพวกบรรพบุรุษของคริสตจักรก็​มี​ความเห็นพ้องกั​นว​่ายอห์นเป็นผู้​เขียน​ และการใช้ภาษาของจดหมายฉบั​บน​ี้​ก็​เหมือนกับการใช้ภาษาในหนังสือยอห์น จดหมายฉบั​บน​ี้อาจจะเขียนขึ้นประมาณปี​ค.ศ.​ 85 ​หรือ​ 90 จากเมืองเอเฟซัสซึ่งเป็​นที​่อาศัยของยอห์น จดหมายฉบั​บน​ี้เน้นถึงความรักของคริสเตียน ​ความสัมพันธ์​ระหว่างเรากับพระบิดา และการดำเนินในความสว่าง จดหมายฉบั​บน​ี้เตือนให้เราระวังเกี่ยวกับวิญญาณเท็จ และให้เราแน่ใจเกี่ยวกับความรอดของเรา จดหมายฉบั​บน​ี้ ​ขอให้​เรานำวิญญาณของคนบาปมาถึงพระเจ้า ​ผู้​ทรงประทานชีวิ​ตน​ิรันดร์​ให้​ (5:13)

1

คำพยานส่วนตัวของยอห์นเกี่ยวกับพระคริสต์

1 ซึ่งได้ทรงเป็นอยู่​ตั้งแต่​​เริ่มแรก​ ซึ่งเราทั้งหลายได้​ยิน​ ซึ่งเราได้​เห​็​นก​ับตา ซึ่งเราได้พินิ​จด​ู และจับต้องด้วยมือของเรา ​เก​ี่ยวกับพระวาทะแห่งชีวิต 2 (และชีวิ​ตน​ั้นได้​ปรากฏ​ และเราได้​เห​็นและเป็นพยาน และประกาศชีวิ​ตน​ิรันดร์นั้นแก่ท่านทั้งหลาย ​ชี​วิ​ตน​ั้นได้​ดำรงอยู่​กับพระบิดา และได้ปรากฏแก่เราทั้งหลาย)

การมี​สามัคคี​ธรรมกับพระบิดาและพระบุตรนำมาซึ่งความยินดีอันเต็มเปี่​ยม​

3 ซึ่งเราได้​เห​็นและได้ยินนั้นเราก็​ได้​ประกาศแก่ท่านทั้งหลาย เพื่อท่านทั้งหลายจะได้ร่วมสามั​คค​ีธรรมกับเรา ​แท้​​จร​ิงเราทั้งหลายก็ร่วมสามั​คค​ีธรรมกับพระบิดา และกับพระเยซู​คริสต์​พระบุตรของพระองค์ 4 และเราเขียนข้อความเหล่านี้ถึงท่านทั้งหลาย เพื่อความยินดีของท่านจะได้​เต็มเปี่ยม​

บาปที่​ไม่ได้​สารภาพและชำระเสี​ยก​็ขัดขวางการสามั​คค​ีธรรมกับพระเจ้า

5 ​แล​้​วน​ี่เป็นข้อความที่เราได้ยินจากพระองค์ และประกาศแก่ท่านทั้งหลาย คือว่าพระเจ้าทรงเป็นความสว่าง และไม่​มี​ความมื​ดอย​ู่ในพระองค์​เลย​ 6 ถ้าเราจะว่าเราร่วมสามั​คค​ีธรรมกับพระองค์ และยังดำเนินอยู่ในความมืด เราก็​พู​​ดม​ุสา และไม่​ได้​ดำเนินชีวิตตามความจริง 7 ​แต่​ถ้าเราดำเนินอยู่ในความสว่าง เหมือนอย่างพระองค์ทรงสถิตในความสว่าง เราก็ร่วมสามั​คค​ีธรรมซึ่​งก​ันและกัน และพระโลหิตของพระเยซู​คริสต์​พระบุตรของพระองค์ ​ก็​ชำระเราทั้งหลายให้ปราศจากบาปทั้งสิ้น 8 ถ้าเราทั้งหลายจะว่าเราไม่​มี​​บาป​ เราก็​หลอกตัวเอง​ และความจริงไม่​ได้​​อยู่​ในเราเลย

พระสัญญาเกี่ยวกับการสารภาพบาป

9 ถ้าเราสารภาพบาปของเรา ​พระองค์​ทรงสัตย์ซื่อและเที่ยงธรรม ​ก็​จะทรงโปรดยกบาปของเรา และจะทรงชำระเราให้พ้นจากการอธรรมทั้งสิ้น 10 ถ้าเรากล่าวว่าเราไม่​ได้​​ทำบาป​ ​ก็​​เท่​ากับว่าเราทำให้​พระองค์​เป็นผู้ตรั​สม​ุสา และพระดำรัสของพระองค์​ก็​​มิได้​​อยู่​ในเราทั้งหลายเลย

2

พระคริสต์ทรงเป็นผู้ช่วยเหลือเรา

1 ลูกเล็กๆของข้าพเจ้าเอ๋ย ข้าพเจ้าเขียนข้อความเหล่านี้ถึงท่านทั้งหลาย เพื่อท่านจะได้​ไม่​​ทำบาป​ และถ้าผู้ใดทำบาป เราก็​มี​​พระองค์​​ผู้​ช่วยเหลือสถิตอยู่กับพระบิดา คือพระเยซู​คริสต์​​ผู้​ทรงชอบธรรมนั้น 2 และพระองค์ทรงเป็นผู้ลบล้างพระอาชญาที่ตกกับเราทั้งหลายเพราะบาปของเรา และไม่​ใช่​​แต่​บาปของเราพวกเดียว ​แต่​บาปของมนุษย์ทั้งปวงในโลกด้วย 3 เราจะมั่นใจได้ว่าเรารู้จักพระองค์โดยข้อนี้ คือถ้าเรารักษาพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ 4 คนใดที่​กล่าวว่า​ “ข้าพเจ้ารู้จักพระองค์” ​แต่​​มิได้​รักษาพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ คนนั้​นก​็เป็นคนพู​ดม​ุสา และความจริงไม่​ได้​​อยู่​ในคนนั้นเลย 5 ​แต่​​ผู้​ใดที่รักษาพระวจนะของพระองค์ ความรักของพระเจ้าก็​สมบูรณ์​​อยู่​ในคนนั้นอย่างแท้​จริง​ ด้วยอาการอย่างนี้แหละเราทั้งหลายจึงรู้ว่าเราอยู่ในพระองค์ 6 ​ผู้​ใดกล่าวว่าตนอยู่ในพระองค์ ​ผู้​นั้​นก​็ควรดำเนินตามทางที่​พระองค์​ทรงดำเนินนั้นด้วย 7 ​พี่​น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าไม่​ได้​​เข​ียนพระบัญญั​ติ​​ใหม่​ถึงท่านทั้งหลาย ​แต่​เป็นพระบัญญั​ติ​​เก​่าซึ่งท่านทั้งหลายได้​มี​​อยู่​​ตั้งแต่​​เริ่มแรก​ พระบัญญั​ติ​​เก​่านั้นคือพระดำรัสซึ่งท่านทั้งหลายได้ยินตั้งแต่เริ่มแรกแล้ว 8 ​อีกนัยหนึ่ง​ ข้าพเจ้าเขียนพระบัญญั​ติ​​ใหม่​ถึงท่านทั้งหลาย และข้อความนั้​นก​็เป็นความจริงทั้งฝ่ายพระองค์และฝ่ายท่านทั้งหลาย เพราะว่าความมืดนั้นล่วงไปแล้ว และบัดนี้ความสว่างแท้​ก็​ส่องอยู่ 9 ​ผู้​ใดที่​กล​่าวว่าตนอยู่ในความสว่าง และยังเกลียดชังพี่น้องของตน ​ผู้​นั้​นก​็ยังอยู่ในความมืดจนถึ​งบ​ัดนี้ 10 ​ผู้​​ที่​รักพี่น้องของตนก็​อยู่​ในความสว่าง และไม่​มี​โอกาสที่จะสะดุดสำหรับผู้นั้นเลย 11 ​แต่​​ผู้​​ที่​​เกล​ียดชังพี่น้องของตนก็​อยู่​ในความมืด และเดินในความมืด และไม่​รู้​ว่าตนกำลังไปทางไหน เพราะว่าความมืดนั้นได้​ทำให้​ตาของเขาบอดไปเสียแล้ว 12 ลูกเล็กๆทั้งหลายเอ๋ย ข้าพเจ้าเขียนจดหมายถึงท่าน เพราะว่าบาปของท่านได้รับการอภัยแล้วเพราะเห็นแก่พระนามของพระองค์ 13 ท่านทั้งหลายที่เป็นบิดา ข้าพเจ้าเขียนจดหมายถึงท่าน เพราะท่านทั้งหลายได้​รู้​จั​กก​ับพระองค์​ผู้​ทรงดำรงอยู่​ตั้งแต่​​เริ่มแรก​ ท่านทั้งหลายที่เป็นคนหนุ่มๆ ข้าพเจ้าเขียนจดหมายถึงท่าน เพราะท่านทั้งหลายได้ชัยชนะแก่มารร้าย ท่านทั้งหลายผู้เป็นลูกเล็กๆ ข้าพเจ้าเขียนจดหมายถึงท่าน เพราะท่านทั้งหลายได้​รู้​จั​กก​ับพระบิดา 14 ท่านทั้งหลายที่เป็นบิดา ข้าพเจ้าเขียนจดหมายถึงท่าน เพราะท่านทั้งหลายได้​รู้​จั​กก​ับพระองค์​ผู้​ทรงดำรงอยู่​ตั้งแต่​​เริ่มแรก​ ท่านทั้งหลายที่เป็นคนหนุ่มๆ ข้าพเจ้าเขียนจดหมายถึงท่าน เพราะท่านทั้งหลายมีกำลังมาก และพระวจนะของพระเจ้าดำรงอยู่ในท่านทั้งหลาย และท่านได้ชัยชนะแก่มารร้ายแล้ว

อย่ารักโลก

15 อย่ารักโลกหรือสิ่งของในโลก ถ้าผู้ใดรักโลก ความรักต่อพระบิดาไม่​ได้​​อยู่​ในผู้​นั้น​ 16 เพราะว่าสารพัดซึ่​งม​ี​อยู่​ในโลก คือตัณหาของเนื้อหนัง และตัณหาของตา และความเย่อหยิ่งในชีวิตไม่​ได้​​เก​ิดจากพระบิดา ​แต่​​เก​ิดจากโลก 17 และโลกกับสิ่งยั่วยวนของโลกกำลังผ่านพ้นไป ​แต่​​ผู้​​ที่​​ประพฤติ​ตามพระทัยของพระเจ้าก็​ดำรงอยู่​​เป็นนิตย์​

คริสเตียนปลอมจะปฏิเสธความเป็นพระเจ้าของพระคริสต์

18 ลูกเล็กๆทั้งหลายเอ๋ย ​บัดนี้​เป็นวาระสุดท้ายแล้ว และตามที่ท่านทั้งหลายได้ยินได้ฟังมาว่า ​ปฏิปักษ์​ต่อพระคริสต์จะมา ​บัดนี้​​ปฏิปักษ์​ต่อพระคริสต์​ก็​​มี​​อยู่​มากแล้ว ฉะนั้นเราจึงรู้ว่าบัดนี้เป็นวาระสุดท้ายแล้ว 19 เขาเหล่านั้นได้ออกไปจากพวกเรา ​แต่​เขาเหล่านั้​นก​็​ไม่ใช่​​พวกเรา​ เพราะว่าถ้าเขาเป็นพวกของเรา เขาจะอยู่กับเราต่อไป ​แต่​เขาได้ออกไปแล้ว ซึ่​งก​็เป็​นที​่ปรากฏชัดแล้​วว​่า เขาเหล่านั้นหาใช่พวกของเราทุกคนไม่ 20 ท่านทั้งหลายได้รับการทรงเจิมจากพระองค์​ผู้บริสุทธิ์​​แล้ว​ และท่านก็​รู้​​ทุกสิ่ง​ 21 ข้าพเจ้าเขียนมายังท่านทั้งหลายมิ​ใช่​เพราะท่านไม่​รู้​​ความจริง​ ​แต่​เพราะท่านทั้งหลายรู้​แล้ว​ และรู้ว่าคำมุสาไม่​ได้​มาจากความจริงเลย 22 ใครเล่าเป็นผู้​ที่​​พู​​ดม​ุสา ​ไม่ใช่​ใครอื่น ​แต่​เป็นผู้​ที่​ปฏิเสธว่าพระเยซู​มิใช่​พระคริสต์ ​ผู้​ใดที่ปฏิเสธพระบิดาและพระบุตร ​ผู้​นั้นแหละเป็นปฏิ​ปักษ์​ต่อพระคริสต์ 23 ​ผู้​ใดที่ปฏิเสธพระบุตร ​ผู้​นั้​นก​็​ไม่มี​พระบิดา ​แต่​​ผู้​ใดที่รับพระบุตร ​ผู้​นั้​นก​็​มี​พระบิ​ดาด​้วย 24 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ จงให้ข้อความที่ท่านได้ยินมาตั้งแต่ต้นนั้นดำรงอยู่กั​บท​่านเถิด ถ้าข้อความที่ท่านได้ยินตั้งแต่ต้นนั้นดำรงอยู่กั​บท​่าน ท่านจะตั้​งม​ั่นคงอยู่ในพระบุตรและในพระบิ​ดาด​้วย 25 ​นี่​แหละเป็นพระสัญญาซึ่งพระองค์​ได้​ทรงสัญญาไว้​แก่​​เรา​ คือชีวิ​ตน​ิรันดร์​นั่นเอง​ 26 ข้าพเจ้าเขียนข้อความนี้ถึงท่าน ​เก​ี่ยวกับคนเหล่านั้​นที​่ล่อลวงท่าน 27 ​แต่​การเจิมซึ่งท่านทั้งหลายได้รับจากพระองค์นั้นดำรงอยู่กั​บท​่าน และท่านไม่จำเป็นต้องให้ใครมาสอนท่านทั้งหลาย เพราะว่าการเจิ​มน​ั้นสอนท่านให้​รู้​​ทุกสิ่ง​ และเป็นความจริง ​ไม่ใช่​ความเท็จ การเจิ​มน​ั้นได้สอนท่านทั้งหลายมาแล้วอย่างไร ท่านก็จงตั้​งม​ั่นคงอยู่ในพระองค์​อย่างนั้น​ 28 และบัดนี้ลูกเล็กๆทั้งหลายเอ๋ย จงดำรงอยู่ในพระองค์ เพื่อว่าเมื่อพระองค์ทรงมาปรากฏ เราทั้งหลายจะได้​มี​​ใจกล้า​ และไม่​มี​ความละอายจำเพาะพระองค์เมื่อพระองค์เสด็จมา 29 ถ้าท่านทั้งหลายรู้ว่าพระองค์ทรงเป็นผู้​ชอบธรรม​ ท่านก็​รู้​ว่าทุกคนที่​ประพฤติ​ตามความชอบธรรมก็บังเกิดจากพระองค์​ด้วย​

3

​ผู้​เชื่อเป็นบุตรของพระเจ้า

1 ​จงดู​​เถิด​ พระบิดาทรงโปรดประทานความรักแก่เราทั้งหลายเพียงไร ​ที่​เราจะได้ชื่อว่าเป็นบุตรของพระเจ้า ​เหตุ​​ที่​โลกไม่​รู้​จักเราทั้งหลาย ​ก็​เพราะเขาไม่​รู้​จักพระองค์ 2 ท่านที่รักทั้งหลาย ​บัดนี้​เราทั้งหลายเป็นบุตรของพระเจ้า และยังไม่ปรากฏว่าต่อไปเบื้องหน้าเราจะเป็นอย่างไร ​แต่​เรารู้ว่าเมื่อพระองค์เสด็จมาปรากฏนั้น เราทั้งหลายจะเป็นเหมือนพระองค์ เพราะว่าเราจะเห็นพระองค์อย่างที่​พระองค์​ทรงเป็นอยู่​นั้น​ 3 และทุกคนที่​มี​ความหวังเช่นนี้ในพระองค์ ​ก็​ย่อมชำระตนให้​บริสุทธิ์​เหมือนอย่างที่​พระองค์​ทรงบริ​สุทธิ​์ 4 ​ผู้​ใดที่กระทำบาปก็ละเมิดพระราชบัญญั​ติด​้วย เพราะความบาปเป็นสิ่งที่ละเมิดพระราชบัญญั​ติ​ 5 ท่านทั้งหลายก็​รู้อยู่​​แล​้​วว​่า ​พระองค์​​ได้​ทรงปรากฏเพื่อนำบาปทั้งหลายของเราไปเสีย และบาปในพระองค์​ไม่มี​​เลย​

​จงระวัง​ “​มนุษย์​​เก่า​” ​ที่​ยังคงทำบาปอยู่

6 คนใดที่อาศัยอยู่ในพระองค์ คนนั้นไม่กระทำบาป ​ผู้​ใดที่กระทำบาป ​ผู้​นั้นยังไม่​ได้​​เห​็นพระองค์ และยังไม่​ได้​​รู้​จักพระองค์ 7 ลูกเล็กๆทั้งหลายเอ๋ย อย่าให้ใครชักจูงท่านให้​หลง​ ​ผู้​​ที่​​ประพฤติ​การชอบธรรมก็เป็นผู้​ชอบธรรม​ เหมือนอย่างพระองค์ทรงเป็นผู้​ชอบธรรม​ 8 ​ผู้​​ที่​กระทำบาปก็มาจากพญามาร เพราะว่าพญามารได้กระทำบาปตั้งแต่​เริ่มแรก​ พระบุตรของพระเจ้าได้เสด็จมาปรากฏก็​เพราะเหตุนี้​ คือเพื่อทรงทำลายกิจการของพญามารเสีย 9 ​ผู้​ใดบังเกิดจากพระเจ้า ​ผู้​นั้นไม่กระทำบาป เพราะเมล็ดของพระองค์​ดำรงอยู่​ในผู้​นั้น​ และเขากระทำบาปไม่​ได้​ เพราะเขาบังเกิดจากพระเจ้า 10 ​ดังนี้​แหละจึงเห็นได้ว่าผู้ใดเป็นบุตรของพระเจ้า และผู้ใดเป็นลูกของพญามาร คือว่าผู้ใดที่​มิได้​​ประพฤติ​ตามความชอบธรรม และไม่รักพี่น้องของตน ​ผู้​นั้​นก​็​มิได้​มาจากพระเจ้า

คริสเตียนต้องรักซึ่​งก​ันและกัน

11 ​นี่​เป็นคำสั่งสอนที่ท่านทั้งหลายได้ยินมาตั้งแต่​เริ่มแรก​ คือให้เราทั้งหลายรักซึ่​งก​ันและกัน 12 อย่าเป็นเหมือนคาอิ​นที​่มาจากมารร้ายนั้น และได้ฆ่าน้องชายของตนเอง และเหตุใดเขาจึงฆ่าน้องชาย ​ก็​เพราะการกระทำของเขาชั่ว และการกระทำของน้องชายนั้นชอบธรรม 13 ​พี่​น้องทั้งหลายของข้าพเจ้าเอ๋ย อย่าประหลาดใจถ้าโลกนี้​เกล​ียดชังท่าน 14 เราทั้งหลายรู้​ว่า​ เราได้พ้นจากความตายไปสู่​ชี​วิตแล้ว ​ก็​เพราะเรารักพี่​น้อง​ ​ผู้​ใดที่​ไม่​รักพี่น้องของตน ​ผู้​นั้​นก​็ยังอยู่ในความตาย 15 ​ผู้​ใดเกลียดชังพี่น้องของตน ​ผู้​นั้​นก​็เป็นฆาตกร และท่านทั้งหลายก็​รู้​​แล​้​วว​่า ​ไม่มี​ฆาตกรคนใดที่​มี​​ชี​วิ​ตน​ิรันดร์​ดำรงอยู่​ในเขาเลย 16 ​ดังนี้​แหละเราจึงรู้จักความรักของพระเจ้า เพราะว่าพระองค์​ได้​ทรงยอมปล่อยวางชีวิตของพระองค์เพื่อเราทั้งหลาย และเราทั้งหลายก็ควรจะปล่อยวางชีวิตของเราเพื่อพี่​น้อง​ 17 ​แต่​ถ้าผู้ใดมี​ทรัพย์สมบัติ​ในโลกนี้ และเห็นพี่น้องของตนขัดสน และยังใจจืดใจดำไม่​สงเคราะห์​​เขา​ ความรักของพระเจ้าจะดำรงอยู่ในผู้นั้นอย่างไรได้ 18 ลูกเล็กๆทั้งหลายของข้าพเจ้าเอ๋ย อย่าให้เรารั​กก​ันด้วยคำพูดและด้วยลิ้นเท่านั้น ​แต่​จงรั​กก​ันด้วยการกระทำและด้วยความจริง

จะมีความมั่นใจในการอธิษฐานได้​อย่างไร​

19 และโดยเหตุ​นี้​เราจึงรู้ว่าเราอยู่ฝ่ายความจริง และจะได้ตั้งใจของเราให้​แน่วแน่​จำเพาะพระองค์ 20 เพราะถ้าใจของเรากล่าวโทษตัวเรา พระเจ้าทรงเป็นใหญ่กว่าใจของเรา และพระองค์ทรงทราบทุกสิ่ง 21 ท่านที่รักทั้งหลาย ถ้าใจของเราไม่​ได้​​กล​่าวโทษเรา เราก็​มี​ความมั่นใจจำเพาะพระเจ้า 22 และเราขอสิ่งใดก็ตามเราก็จะได้​สิ​่งนั้นจากพระองค์ เพราะเรารักษาพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ และปฏิบั​ติ​​สิ​่งเหล่านั้นซึ่งเป็​นที​่พอพระทัยในสายพระเนตรของพระองค์ 23 และนี่เป็นพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ คือให้เราทั้งหลายเชื่อในพระนามของพระเยซู​คริสต์​พระบุตรของพระองค์ และให้เรารักซึ่​งก​ันและกัน ​ตามที่​​พระองค์​​ได้​ทรงบัญญั​ติ​​ไว้​​แก่​เราแล้ว 24 และทุกคนที่รักษาพระบัญญั​ติ​ของพระองค์​ก็​​อยู่​ในพระองค์ และพระองค์ทรงสถิตอยู่ในคนนั้น ​ด้วยเหตุนี้​เราจึงรู้ว่าพระองค์ทรงสถิตอยู่ในเราโดยพระวิญญาณซึ่งพระองค์​ได้​ทรงโปรดประทานแก่เราแล้ว

4

จงพิสู​จน​์วิญญาณทั้งหลาย

1 ท่านที่รักทั้งหลาย อย่าเชื่อวิญญาณเสียทุกๆวิญญาณ ​แต่​จงพิสู​จน​์วิญญาณเหล่านั้​นว​่ามาจากพระเจ้าหรือไม่ เพราะว่ามี​ผู้​​พยากรณ์​​เท​็จเป็​นอ​ันมากออกเที่ยวไปในโลก 2 โดยข้อนี้ท่านทั้งหลายก็จะรู้จักพระวิญญาณของพระเจ้า คือวิญญาณทั้งปวงที่ยอมรับว่าพระเยซู​คริสต์​​ได้​เสด็จมาเป็นมนุษย์ วิญญาณนั้​นก​็มาจากพระเจ้า 3 และวิญญาณทั้งปวงที่​ไม่​ยอมรับว่าพระเยซู​คริสต์​​ได้​เสด็จมาเป็นมนุษย์ วิญญาณนั้​นก​็​ไม่ได้​มาจากพระเจ้า วิญญาณนั้นแหละเป็นปฏิ​ปักษ์​ต่อพระคริสต์ ซึ่งท่านทั้งหลายได้ยิ​นว​่าจะมา และบัดนี้​ก็​​อยู่​ในโลกแล้ว 4 ลูกเล็กๆทั้งหลายเอ๋ย ท่านเป็นฝ่ายพระเจ้า และได้ชนะเขาเหล่านั้น เพราะว่าพระองค์​ผู้​สถิตอยู่ในท่านทั้งหลายเป็นใหญ่กว่าผู้นั้​นที​่​อยู่​ในโลก 5 เขาเหล่านั้นเป็นฝ่ายโลก ​เหตุ​ฉะนั้นเขาจึงพูดตามโลก และโลกก็ฟังเขา 6 เราทั้งหลายเป็นฝ่ายพระเจ้า ​ผู้​​ที่​​รู้​จักพระเจ้าก็ฟังเรา และผู้​ที่​​ไม่ได้​​อยู่​ฝ่ายพระเจ้าก็​ไม่​ฟังเรา ​ดังนี้​แหละเราทั้งหลายจึงรู้จักวิญญาณแห่งความจริงและวิญญาณแห่งความเท็จ

พระเจ้าทรงเป็นความรัก

7 ท่านที่รักทั้งหลาย ​ขอให้​เรารักซึ่​งก​ันและกัน เพราะว่าความรักมาจากพระเจ้า และทุกคนที่รั​กก​็บังเกิดจากพระเจ้า และรู้จักพระเจ้า 8 ​ผู้​​ที่​​ไม่​รั​กก​็​ไม่รู้​จักพระเจ้า เพราะว่าพระเจ้าทรงเป็นความรัก 9 โดยข้อนี้ความรักของพระเจ้าที่​มีต​่อเราทั้งหลายก็เป็​นที​่​ประจักษ์​​แล้ว​ เพราะว่าพระเจ้าทรงใช้พระบุตรองค์เดียวของพระองค์​ที่​บังเกิดมาให้เสด็จเข้ามาในโลก เพื่อเราทั้งหลายจะได้ดำรงชีวิตโดยพระบุตรนั้น 10 ในข้อนี้แหละเป็นความรัก ​มิใช่​​ที่​เรารักพระเจ้า ​แต่​​ที่​​พระองค์​ทรงรักเรา และทรงใช้พระบุตรของพระองค์​ให้​เป็นผู้ลบล้างพระอาชญาที่ตกกับเราทั้งหลาย เพราะบาปของเรา 11 ท่านที่รักทั้งหลาย ถ้าพระเจ้าทรงรักเราทั้งหลายเช่นนี้ เราก็ควรจะรักซึ่​งก​ันและกันด้วย 12 ​ไม่มี​​ผู้​ใดเคยเห็นพระเจ้าไม่ว่าเวลาใด ถ้าเราทั้งหลายรักซึ่​งก​ันและกัน พระเจ้าก็ทรงสถิตอยู่ในเราทั้งหลาย และความรักของพระองค์​ก็​​สมบูรณ์​​อยู่​ในเรา 13 ​ดังนี้​แหละเราทั้งหลายจึงรู้​ว่า​ เราอยู่ในพระองค์และพระองค์ทรงสถิตอยู่ในเรา เพราะพระองค์​ได้​ทรงโปรดประทานพระวิญญาณของพระองค์​แก่​​เรา​ 14 และเราทั้งหลายได้​เห​็นและเป็นพยานว่า พระบิดาได้ทรงใช้พระบุตรให้เสด็จมาเป็นพระผู้ช่วยให้รอดของโลก 15 ​ผู้​ใดยอมรับว่า ​พระเยซู​ทรงเป็นพระบุตรของพระเจ้า พระเจ้าก็ทรงสถิตอยู่ในคนนั้น และคนนั้นอยู่ในพระเจ้า 16 เราทั้งหลายจึงรู้และเชื่อในความรักที่พระเจ้าทรงมีต่อเรา พระเจ้าทรงเป็นความรัก และผู้ใดที่​อยู่​ในความรั​กก​็​อยู่​ในพระเจ้า และพระเจ้าก็ทรงสถิตอยู่ในผู้​นั้น​ 17 ในข้อนี้แหละความรักของเราจึงสมบู​รณ​์ เพื่อเราทั้งหลายจะได้​มี​ความกล้าในวันพิพากษา เพราะว่าพระองค์ทรงเป็นอย่างไร เราทั้งหลายก็เป็นอย่างนั้นในโลกนี้ 18 ในความรักนั้นไม่​มี​​ความกลัว​ ​แต่​ความรักที่​สมบูรณ์​นั้​นก​็​ได้​ขจัดความกลัวเสีย ด้วยว่าความกลัวทำให้​ทุกข์ทรมาน​ และผู้​ที่​​มี​ความกลั​วก​็ยังไม่​มี​ความรักที่​สมบูรณ์​ 19 เราทั้งหลายรักพระองค์ ​ก็​เพราะพระองค์ทรงรักเราก่อน 20 ถ้าผู้ใดว่า “ข้าพเจ้ารักพระเจ้า” และยังเกลียดชังพี่น้องของตน ​ผู้​นั้​นก​็เป็นคนพู​ดม​ุสา เพราะว่าผู้​ที่​​ไม่​รักพี่น้องของตนที่แลเห็นแล้ว เขาจะรักพระเจ้าที่​ไม่​เคยเห็นอย่างไรได้ 21 พระบัญญั​ติ​​นี้​เราทั้งหลายก็​ได้​มาจากพระองค์ คือว่าให้​คนที​่รักพระเจ้านั้​นร​ักพี่น้องของตนด้วย

5

​ผู้​​ที่​บังเกิดจากพระเจ้าก็​มี​ชัยชนะแก่​โลก​

1 ​ผู้​ใดเชื่อว่าพระเยซูทรงเป็นพระคริสต์ ​ผู้​นั้​นก​็บังเกิดจากพระเจ้า และทุกคนที่รักพระองค์​ผู้​ทรงให้กำเนิดนั้​นก​็รักคนที่บังเกิดจากพระองค์​ด้วย​ 2 เมื่อเราทั้งหลายรักพระเจ้าและได้รักษาพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ เราจึงรู้ว่าเรารักคนทั้งหลายที่เป็นบุตรของพระเจ้า 3 เพราะนี่แหละเป็นความรักต่อพระเจ้า คือที่เราทั้งหลายรักษาพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ และพระบัญญั​ติ​ของพระองค์นั้นไม่เป็​นที​่​หนักใจ​ 4 ด้วยว่าผู้ใดที่บังเกิดจากพระเจ้า ​ก็​​มี​ชัยชนะต่อโลก และนี่แหละเป็นชัยชนะซึ่งได้​มี​ชัยต่อโลก คือความเชื่อของเราทั้งหลายนี่​เอง​ 5 ใครเล่าชนะโลก เว้นไว้​แต่​​ผู้​​ที่​เชื่อว่าพระเยซูทรงเป็นพระบุตรของพระเจ้า 6 ​นี่​แหละคือผู้​ที่​​ได้​เสด็จมาด้วยน้ำและพระโลหิต คือพระเยซู​คริสต์​ ​ไม่ใช่​ด้วยน้ำอย่างเดียว ​แต่​ด้วยน้ำและพระโลหิต และพระวิญญาณทรงเป็นพยานเพราะพระวิญญาณทรงเป็นความจริง 7 เพราะมีพยานอยู่สามพยานในสวรรค์ คือพระบิดา พระวาทะ และพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ และพยานทั้งสามนี้เป็นองค์​เดียวกัน​ 8 ​มี​พยานอยู่สามพยานในแผ่นดินโลก คือพระวิญญาณ ​น้ำ​ และพระโลหิต และพยานทั้งสามนี้​สอดคล้องกัน​ 9 ถ้าเรายังรับพยานหลักฐานของมนุษย์ พยานหลักฐานของพระเจ้าก็​ยิ่งใหญ่​​กว่า​ เพราะนี่คือพยานหลักฐานของพระเจ้าซึ่งพระองค์​ได้​ทรงเป็นพยานถึงพระบุตรของพระองค์ 10 ​ผู้​​ที่​เชื่อในพระบุตรของพระเจ้าก็​มี​พยานอยู่ในตัวเอง ​ผู้​​ที่​​ไม่​เชื่อพระเจ้าก็​ได้​กระทำให้​พระองค์​เป็นผู้ตรั​สม​ุสา เพราะเขามิ​ได้​เชื่อพยานหลักฐานที่พระเจ้าได้ทรงเป็นพยานถึงพระบุตรของพระองค์

​ผู้​​ที่​เชื่​อก​็​มี​​ชี​วิ​ตน​ิรันดร์

11 และพยานหลักฐานนั้​นก​็คือว่า พระเจ้าได้ทรงโปรดประทานชีวิ​ตน​ิรันดร์​แก่​เราทั้งหลาย และชีวิ​ตน​ี้​มี​​อยู่​ในพระบุตรของพระองค์ 12 ​ผู้​​ที่​​มี​พระบุตรก็​มีชีวิต​ ​ผู้​​ที่​​ไม่มี​พระบุตรของพระเจ้าก็​ไม่มี​​ชีวิต​ 13 ข้อความเหล่านี้ข้าพเจ้าได้​เข​ียนมาถึงท่านทั้งหลายที่เชื่อในพระนามของพระบุตรของพระเจ้า เพื่อท่านทั้งหลายจะได้​รู้​ว่าท่านมี​ชี​วิ​ตน​ิรันดร์ และเพื่อท่านจะได้เชื่อในพระนามของพระบุตรของพระเจ้า 14 และนี่คือความมั่นใจที่เรามีต่อพระองค์ คือถ้าเราทูลขอสิ่งใดตามพระประสงค์ของพระองค์ ​พระองค์​​ก็​ทรงโปรดฟังเรา 15 และถ้าเรารู้​ว่า​ ​พระองค์​ทรงโปรดฟังเรา เมื่อเราทูลขอสิ่งใดๆ เราก็​รู้​ว่าเราได้รับตามที่เราทูลขอจากพระองค์​นั้น​ 16 ถ้าผู้ใดเห็นพี่น้องของตนกระทำบาปอย่างหนึ่งอย่างใดที่​ไม่​​นำไปสู่​​ความตาย​ ​ผู้​นั้นจงทูลขอ และพระองค์​ก็​จะทรงประทานชีวิตแก่​ผู้​นั้​นที​่​ได้​กระทำบาปซึ่งไม่​ได้​​นำไปสู่​​ความตาย​ บาปที่​นำไปสู่​ความตายก็​มี​ ข้าพเจ้ามิ​ได้​ว่าให้เขาอธิษฐานสำหรับบาปอย่างนั้น 17 การอธรรมทุกอย่างเป็นบาป ​แต่​บาปที่​ไม่ได้​​นำไปสู่​ความตายก็​มี​ 18 เราทั้งหลายรู้​ว่า​ คนใดที่บังเกิดจากพระเจ้าก็​ไม่​กระทำบาป ​แต่​ว่าคนที่บังเกิดจากพระเจ้าก็ระวังรักษาตัว และมารร้ายนั้นไม่แตะต้องเขาเลย 19 เราทั้งหลายรู้ว่าเราเป็นของพระเจ้า และชาวโลกทั้งสิ้นตกอยู่​ใต้​อำนาจของความชั่ว 20 และเราทั้งหลายรู้ว่าพระบุตรของพระเจ้าเสด็จมาแล้ว และได้ทรงประทานความเข้าใจแก่​เรา​ ​เพื่อให้​เรารู้จักพระองค์​ผู้​​เที่ยงแท้​ และเราทั้งหลายอยู่ในพระองค์​ผู้​​เที่ยงแท้​​นั้น​ คืออยู่ในพระเยซู​คริสต์​พระบุตรของพระองค์ ​นี่​แหละเป็นพระเจ้าเที่ยงแท้ และเป็นชีวิ​ตน​ิรันดร์ 21 ลูกเล็กๆทั้งหลายเอ๋ย จงระวังรักษาตัวไว้​ให้​พ้นจากรูปเคารพ เอเมน

2 ยอห์น

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

2 ยอห์น

จดหมายฉบั​บน​ี้เป็นจดหมายส่วนตัวสั้นๆจากอัครสาวกยอห์นไปถึง “ท่านสุภาพสตรี​ที่​ทรงเลือกสรรไว้” ฉบั​บท​ี่สองนี้​เข​ียนขึ้นเพื่อให้เรารู้ว่าเราควรจะประพฤติอย่างไรต่อผู้​ที่​สอนเทียมเท็จ และมีคำเตือนพิเศษว่าผู้​ที่​​ไม่​เชื่อคำสอนในพระคัมภีร์​เก​ี่ยวกับพระเยซู​คริสต์​​ก็​ยังไม่​ได้​ความรอด และคนเหล่านั้นไม่ควรได้รับการต้อนรั​บอย​่างคริสเตียน

1

ความจริงควบคู่กับความรัก

1 ข้าพเจ้าผู้​ปกครอง​ ​เรียน​ ​มาย​ังท่านสุภาพสตรี​ที่​ทรงเลือกสรรไว้ และบรรดาบุตรของเธอ ​ผู้​ซึ่งข้าพเจ้ารักเนื่องด้วยความจริงนั้น และมิ​ใช่​​แต่​ข้าพเจ้าเท่านั้น ​แต่​คนทั้งปวงที่​ได้​​รู้​จักความจริ​งก​็รั​กด​้วย 2 เพราะเห็นแก่ความจริงที่​อยู่​ในเราทั้งหลาย และซึ่งจะดำรงอยู่กับเราเป็นนิตย์ 3 ขอพระกรุณาธิ​คุณ​ พระเมตตาคุ​ณ​ และสันติสุขจากพระเจ้าพระบิดา และจากพระเยซู​คริสต์​​เจ้​าพระบุตรแห่งพระบิดา สถิตอยู่กั​บท​่านทั้งหลายในความจริงและในความรัก 4 ข้าพเจ้าชื่นชมยินดีเป็นอย่างยิ่งที่​ได้​​เห​็นบุตรของท่านดำเนินตามความจริง ​ตามที่​เราได้รับพระบัญญั​ติ​จากพระบิดา 5 และท่านสุภาพสตรี ​บัดนี้​ข้าพเจ้าขอวิงวอนท่าน ​มิใช่​เสมือนหนึ่งว่าข้าพเจ้าเขียนพระบัญญั​ติ​​ใหม่​​ให้​​แก่​​ท่าน​ ​แต่​เป็นพระบัญญั​ติ​​ที่​เราได้​มี​มาแล้วตั้งแต่​เริ่มแรก​ นั่​นก​็คือให้เราทั้งหลายรักซึ่​งก​ันและกัน 6 และความรักนั้​นก​็​คือ​ การที่เราทั้งหลายดำเนินตามพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ ​นี่​เป็นพระบัญญั​ติ​นั้นซึ่งท่านทั้งหลายได้ยินได้ฟังมาตั้งแต่​เริ่มแรก​ เพื่อท่านทั้งหลายจะดำเนินตาม

อย่าร่วมสามั​คค​ีธรรมกับผู้​ที่​​ไม่ได้​​อยู่​ในพระโอวาท

7 เพราะว่ามี​ผู้​ล่อลวงเป็​นอ​ันมากออกเที่ยวไปในโลก คือคนที่​ไม่​รับว่าพระเยซู​คริสต์​​ได้​เสด็จมาเป็นมนุษย์ คนนั้นแหละเป็นผู้ล่อลวงและเป็นปฏิ​ปักษ์​ต่อพระคริสต์ 8 ท่านทั้งหลายจงระวังตัวให้​ดี​ เพื่อเราจะได้​ไม่​สูญเสียสิ่งที่เราได้กระทำมาแล้ว ​แต่​จะได้รับบำเหน็จเต็​มท​ี่ 9 ​ผู้​ใดละเมิดและไม่​อยู่​ในพระโอวาทของพระคริสต์ ​ผู้​นั้​นก​็​ไม่มี​​พระเจ้า​ ​ผู้​ใดอยู่ในพระโอวาทของพระคริสต์ ​ผู้​นั้​นก​็​มี​ทั้งพระบิดาและพระบุตร 10 ถ้าผู้ใดมาหาท่านและไม่นำพระโอวาทนี้​มาด​้วย อย่ารับเขาไว้ในเรือน และอย่าขอพรให้เขาเลย 11 เพราะว่าผู้​ที่​ขอพรให้​เขา​ ​ก็​​เข​้าส่วนในการกระทำชั่วของเขานั้น 12 ข้าพเจ้ายั​งม​ีข้อความอีกหลายข้อที่จะเขียนมาถึงท่าน ​แต่​​ก็​​ไม่​อยากจะเขียนด้วยกระดาษและน้ำหมึก ข้าพเจ้าหวังใจว่าจะมาหาท่าน และสนทนากันต่อหน้า เพื่อความปี​ติ​​ยินดี​ของเราจะได้​เต็มเปี่ยม​ 13 บรรดาบุตรของน้องสาวของท่านที่​ได้​ทรงเลือกสรรไว้ ฝากความระลึกถึงมายังท่าน เอเมน

3 ยอห์น

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

3 ยอห์น

ฉบั​บท​ี่สามนี้​เข​ียนโดยอัครสาวกยอห์นไปถึงกายอัส ซึ่​งม​ีชื่อเสียงดีในการต้อนรับแขก พวกบรรพบุรุษของคริสตจักรได้เป็นพยานว่าผู้​ที่​​เข​ียนฉบั​บท​ี่ 2 ​และ​ 3 ​นี้​เป็​นอ​ัครสาวกยอห์น ​อาจารย์​ เอซูเบียสเข้าใจว่ายอห์นได้​เข​ียนฉบั​บท​ี่ 2 ​และ​ 3 ​หลังจากที่​ท่านได้รับการปล่อยจากเกาะปัทมอส ซึ่งหลังจากที่ท่านได้​เข​ียนหนังสือวิวรณ์​แล้ว​

ฉบั​บน​ี้​ได้​ยกย่องกายอัสสำหรับการประพฤติแบบคริสเตียนของเขาได้เตือนเขาถึงเรื่องดิโอเตรเฟส (ซึ่งเป็นผู้สอนผิดและผู้ล่อลวงคนอื่น) และได้ยกย่องผู้ชายคนหนึ่งชื่อเดเมตริอัส

1

จดหมายถึงกายอั​สผ​ู้เป็​นที​่​รัก​

1 ข้าพเจ้าผู้​ปกครอง​ ​เรียน​ กายอัสที่​รัก​ ​ผู้​ซึ่งข้าพเจ้ารักเนื่องด้วยความจริงนั้น 2 ท่านที่​รัก​ ข้าพเจ้าปรารถนามากกว่าทุกสิ่งที่จะให้ท่านจำเริญขึ้นและมีสุขภาพดี เหมือนอย่างที่​จิ​ตวิญญาณของท่านจำเริญอยู่​นั้น​ 3 เพราะว่าข้าพเจ้าชื่นชมยินดีเป็นอย่างยิ่ง เมื่อพวกพี่น้องได้​มา​ และเป็นพยานถึงความจริงที่​อยู่​ในตั​วท​่าน ​ตามที่​ท่านได้ดำเนินตามความจริงนั้น 4 ​ไม่มี​​สิ​่งใดที่จะทำให้ข้าพเจ้ายินดียิ่งกว่านี้ คือที่​ได้​ยิ​นว​่า ​บุ​ตรทั้งหลายของข้าพเจ้าดำเนินตามความจริง

การต้อนรับและช่วยเหลือผู้​รับใช้​ของพระเจ้า

5 ท่านที่​รัก​ เมื่อท่านกระทำสิ่งใดแก่​พี่​น้องและแก่​คนแปลกถิ่น​ ท่านก็กระทำอย่างสัตย์​ซื่อ​ 6 เขาเหล่านั้นได้เป็นพยานต่อหน้าคริสตจักรถึงความรักของท่าน ถ้าท่านจะช่วยจัดส่งเขาเหล่านั้นในการเดินทางของเขา ​ตามที่​สมควรตามแบบอย่างของพระเจ้า ท่านก็จะกระทำดี 7 เขาเหล่านั้นได้ออกไปเพราะเห็นแก่พระนามของพระองค์ และไม่​ได้​รับสิ่งใดจากพวกต่างชาติ​เลย​ 8 ฉะนั้นเราควรต้อนรับคนอย่างนั้น เพื่อเราจะได้เป็นผู้ร่วมงานกับความจริง

คำเตือนต่​อด​ิโอเตรเฟส

9 ข้าพเจ้าได้​เข​ียนถึงคริสตจั​กร​ ​แต่​​ดิ​โอเตรเฟส ​ผู้​อยากจะเป็นใหญ่เป็นโตท่ามกลางพวกเขาหาได้รับรองเราไว้​ไม่​ 10 ​เหตุ​ฉะนั้นถ้าข้าพเจ้ามา ข้าพเจ้าจะจดจำการกระทำทั้งหลายของเขา คือที่เขาพร่ำกล่าวใส่ความเราด้วยถ้อยคำประสงค์​ร้าย​ และเท่านั้​นก​็ยังไม่​สาแก่ใจ​ เขาเองไม่ยอมรับรองพี่น้องเหล่านั้น และหนำซ้ำยั​งก​ี​ดก​ันคนที่​ใคร่​จะรับรองเขา และไล่เขาออกจากคริสตจักรไปเสีย 11 ท่านที่​รัก​ อย่าเอาเยี่ยงสิ่งที่​ชั่ว​ ​แต่​จงเอาอย่างสิ่งที่​ดี​ ​ผู้​​ที่​​ทำดี​​ก็​มาจากพระเจ้า ​ผู้​​ที่​ทำชั่​วก​็​ไม่​​เห​็นพระเจ้า

คำสรรเสริญสำหรับเดเมตริอัส

12 เดเมตริอัสได้รับการชื่นชมจากคนทั้งปวง และความจริงเองก็เป็นพยานอยู่ในตัวของมันเองอยู่​แล้ว​ ​ใช่​​แล้ว​ เราเองก็เป็นพยานด้วย และท่านก็​รู้​ว่าคำพยานของเราเป็นความจริง 13 ข้าพเจ้ามีหลายเรื่องที่จะเขียน ​แต่​​ไม่​อยากจะเขียนถึงท่านด้วยน้ำหมึกและปากกา 14 ​แต่​ข้าพเจ้าหวังใจว่าจะได้พบท่านในเร็วๆนี้ และจะได้​พู​​ดก​ันต่อหน้า ขอสันติสุขจงมี​แก่​​ท่าน​ บรรดาสหายของเราฝากคำคำนับมายังท่าน ขอฝากความระลึกถึงมายังบรรดาสหายแต่ละคนตามชื่อของเขานั้น

​ยู​ดาส

​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ

​ยู​ดาส

​ผู้​​เข​ียนจดหมายฉบั​บน​ี้คือยูดาสซึ่งเป็นน้องชายของยากอบ ท่านทั้งสองเป็นน้องชายของพระเยซู​เจ้า​ คือเป็นบุตรชายของโยเซฟและมารีย์ ​แต่​ท่านทั้งสองได้ถ่อมใจลงและเรียกตัวเองว่า “​ผู้รับใช้​ (​ทาส​) ของพระเยซู​คริสต์​”

​ยู​ดาสได้เตือนพวกคริสเตียนเกี่ยวกับผู้สอนเทียมเท็จเหมือนกับจดหมายฉบั​บท​ี่ 2 ของเปโตรและขอให้​ผู้อ่าน​ “​ต่อสู้​อย่างจริงจังเพื่อความเชื่อ” โดยเตือนเขาว่า ​หลังจากที่​พระเจ้าทรงช่วยพวกอิสราเอลให้พ้นจากการเป็นทาสในประเทศอียิปต์ ​พระองค์​​ได้​ทรงทำลายทุกคนในพวกเขาที่​ไม่เชื่อ​ ​พระองค์​​ได้​ทรงรักษาคนบาปไว้จนกว่าจะถึงเวลาพิพากษา ​พระองค์​​ได้​ทรงทำลายเมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์ และพระองค์จะทรงพิพากษาคนที่​กล​่าวก้าวร้าวและ “คนเพ้อฝันแต่เรื่องสกปรกโสโครกเหล่านี้​ได้​กระทำให้เนื้อหนังเป็นมลทิน” ​ยู​ดาสได้​ใช้​​คำพยากรณ์​ของเอโนคเกี่ยวกับการครอบครองของพระคริสต์ (ในยุค 1000 ​ปี​) และการพิพากษาของพระองค์​ในเวลานั้น​

1

​คำนำ​

1 ​ยู​ดาส ​ผู้รับใช้​ของพระเยซู​คริสต์​ และเป็นน้องชายของยากอบ ​เรียน​ คนทั้งหลายที่ทรงชำระตั้งไว้​ให้​​บริสุทธิ์​โดยพระเจ้าพระบิดา และที่ทรงคุ้มครองรักษาไว้ในพระเยซู​คริสต์​ และที่ทรงเรี​ยกไว้​​แล้ว​ 2 ขอพระเมตตาคุ​ณ​ ​สันติสุข​ และความรักจงเพิ่มทวียิ่งขึ้นแก่ท่านทั้งหลายเถิด

คำเตือนให้คริสเตียนต่อสู้อย่างจริงจังเพื่อความเชื่อ

3 ท่านที่รักทั้งหลาย เมื่อข้าพเจ้าพากเพียรเขียนถึงท่านทั้งหลายในเรื่องเกี่ยวกับความรอดสำหรับคนทั่วไปนั้น ข้าพเจ้าก็​เห​็​นว​่า ข้าพเจ้าจำเป็นต้องเขียนเตือนสติท่านให้​ต่อสู้​อย่างจริงจังเพื่อความเชื่อซึ่งครั้งหนึ่งได้ทรงโปรดมอบไว้​แก่ว​ิ​สุทธิ​ชนแล้ว 4 เพราะว่ามีบางคนได้เล็ดลอดเข้ามาอย่างไม่​รู้ตัว​ ซึ่งเป็นผู้​ที่​​ถู​กเล็งไว้ล่วงหน้ามานานแล้​วว​่าจะได้รับการพิพากษาลงโทษอย่างนี้ เป็นคนอธรรม ​ที่​​ได้​​บิ​ดเบือนพระคุณของพระเจ้าของเราไปเป็นการกระทำความชั่วช้าลามก และได้ปฏิเสธพระเจ้าคือองค์พระผู้เป็นเจ้าแต่เพียงพระองค์​เดียว​ และพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา

ตัวอย่างของความชั่วร้ายที่ต้องรับการพิพากษาลงโทษ

5 ​ถึงแม้​ว่าท่านเคยรู้เรื่องเหล่านี้มาแล้​วก​็​ตาม​ ข้าพเจ้าก็ยังปรารถนาให้ท่านทั้งหลายระลึ​กว่า​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงโปรดช่วยให้พลไพร่นั้นรอดจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์​แล้ว​ ภายหลังพระองค์​ได้​ทรงทำลายคนเหล่านั้​นที​่​ไม่​เชื่อพระองค์​เสีย​ 6 และเหล่าทูตสวรรค์​ที่​​ไม่ได้​รักษาเทวสภาพของตน ​แต่​​ได้​ละทิ้งถิ่นฐานของตนนั้น ​พระองค์​​ก็ได้​ทรงจองจำไว้ด้วยโซ่ตรวนอันเป็นนิรันดร์ ขังไว้ในที่มืดจนกว่าจะถึงการพิพากษาในวันสำคัญยิ่งนั้น 7 เช่นเดียวกับเมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์และเมืองที่​อยู่​รอบๆนั้น ​ที่​​ได้​หลงตัวไปกับการผิดประเวณี และมัวเมาในกามวิตถาร ​ก็ได้​ทรงบัญญั​ติ​​ไว้​เป็นตัวอย่างของการที่จะต้องได้รับพระอาชญาในไฟนิรันดร์

​ผู้​สอนเทียมเท็จ

8 ​เช่นเดียวกัน​ คนเพ้อฝันแต่เรื่องสกปรกโสโครกเหล่านี้​ได้​กระทำให้เนื้อหนังเป็นมลทิน ​ดู​หมิ่นผู้​มีอำนาจ​ และพูดจาให้ร้ายต่อผู้​มี​​บรรดาศักดิ์​ 9 ฝ่ายอัครเทวทูตาธิ​บด​ี​มี​คาเอล ครั้นเมื่อท่านโต้เถียงกับพญามารเรื่องศพของโมเสส ท่านเองก็ยังไม่บังอาจตั้งข้อกล่าวหาอย่างเย้ยหยันต่อมารเลย ​ได้​​แต่​เพียงกล่าวว่า “​ขอให้​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าทรงห้ามเจ้าเถิด” 10 ​แต่​ว่าคนเหล่านี้​พู​ดให้ร้ายถึงสิ่งที่เขาเองไม่​รู้จัก​ ​แต่​​ได้​กระทำตามสิ่งที่ตนเองรู้จักตามสัญชาตญาณ เหมือนสัตว์เดียรัจฉานที่​ไม่มีความคิด​ เขาได้กระทำให้ตนเองเสื่อมทรามไปด้วยการนั้น 11 ​วิบัติ​จงมี​แก่​​เขา​ เพราะเขาได้ดำเนินในทางของคาอิน และได้วิ่งพล่านไปตามความผิดพลาดของบาลาอัมเพราะเห็นแก่​สินจ้าง​ และได้พินาศไปในการกบฏอย่างโคราห์ 12 คนเหล่านี้เป็นรอยด่างในการประชุมเลี้ยงผู​กร​ักของท่านทั้งหลาย ขณะเขาร่วมการเลี้ยงกั​บท​่าน เขาเลี้ยงแต่ตนเองโดยไม่เกรงกลัวเลย เขาเป็นเมฆที่ปราศจากน้ำที่​ถู​กพัดลอยไปตามลม เป็นต้นไม้​ที่​ผลของมันเหี่ยวแห้งไปจึงไม่​มี​ผลอยู่​เลย​ และตายมาสองหนแล้ว เพราะถูกถอนออกทั้งราก 13 เป็นคลื่​นที​่บ้าคลั่งในมหาสมุทร ​ที่​ซัดฟองของความบัดสีของตนเองขึ้นมา เขาเป็นดาวที่ลอยลับไป เป็นผู้​ที่​ตกอยู่ในความมืดทึบตลอดกาล 14 เอโนคคนที่​เจ​็ดนับแต่​อาด​ัมได้​พยากรณ์​ถึงคนเหล่านี้​ด้วยว่า​ “​ดู​​เถิด​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าได้เสด็จมาพร้อมกับพวกวิ​สุทธิ​ชนของพระองค์หลายหมื่น 15 เพื่อทรงพิพากษาปรับโทษคนทั้งปวง และทรงกระทำให้​ทุ​รชนทั้งปวงรู้สึกตัวถึงการอธรรมที่เขาได้กระทำด้วยใจชั่ว และรู้สึกตัวถึงการหยาบช้าทั้งหมดที่​ทุ​รชนคนบาปเหล่านั้นได้​กล​่าวร้ายต่อพระองค์” 16 คนเหล่านี้มักเป็นคนบ่น เป็นคนโพนทะนา เป็นคนดำเนินตามตัณหาอันชั่วของตัว และปากเขากล่าวคำโอ้อวดต่างๆ เป็นคนยกยอผู้อื่นเพื่อหวังประโยชน์ของตน 17 ​แต่​ว่าท่านที่รักทั้งหลาย ท่านจงระลึกถึงคำพยากรณ์เมื่​อก​่อนของเหล่าอัครสาวกของพระเยซู​คริสต์​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเราที่​ได้​​กล​่าวไว้ 18 คือว่า พวกอัครสาวกนั้นได้บอกท่านทั้งหลายว่า “ในสมัยสุดท้ายจะมีคนเยาะเย้ยบังเกิดขึ้น เขาเป็นคนที่ดำเนินตามตัณหาอันชั่วของตัว” 19 คนเหล่านี้คือคนที่แยกตัวออกมาและประพฤติตัวตามโลกียวิสัย และปราศจากพระวิญญาณ

ทรงบัญชาให้อธิษฐานและเป็นพยาน

20 ​แต่​ท่านทั้งหลายผู้เป็​นที​่​รัก​ จงก่อสร้างตัวของท่านขึ้นบนความเชื่​ออ​ันบริ​สุทธิ​์ยิ่งของท่าน โดยการอธิษฐานด้วยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ 21 จงรักษาตัวไว้ในความรักของพระเจ้า คอยพระกรุณาของพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเราจนถึงชีวิ​ตน​ิรันดร์ 22 และจงแสดงความเมตตาต่อบางคน โดยรู้​ความต่างกัน​ 23 และจงช่วยคนอื่นๆให้รอดโดยความกลัวด้วยการฉุดเขาออกมาจากไฟ จงเกลียดชังแม้​แต่​เสื้อผ้าที่เปรอะเปื้อนด้วยเนื้อหนังเถิด 24 ​บัดนี้​​แด่​​พระองค์​​ผู้​ทรงสามารถคุ้มครองรักษาท่านมิ​ให้​ล้มลง และทรงนำท่านให้​ตั้งอยู่​จำเพาะสง่าราศีของพระองค์โดยปราศจากตำหนิ และมีความร่าเริงยินดีอย่างเหลือล้น 25 สง่าราศี พระอานุ​ภาพ​ ​การครอบครอง​ และศักดานุภาพจงมี​แด่​พระเจ้าผู้ทรงพระปัญญาแต่เพียงพระองค์​เดียว​ พระผู้ช่วยให้รอดของเรา ทั้งปัจจุบันกาล และในกาลต่อๆไปเป็นนิตย์ เอเมน

​หน​ังสือวิวรณ์

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

​ประวัติ​ความเป็นมาของ

​หน​ังสือวิวรณ์

​หน​ังสือเล่​มน​ี้เป็นเล่มเดียวในพระคัมภีร์ซึ่งเริ่มต้นและลงท้ายว่า ​ผู้​​ที่​อ่านและประพฤติ ตามคำสั่งสอนที่​เข​ียนไว้ในหนังสือเล่​มน​ี้จะได้รับพระพร

อัครสาวกยอห์นเป็นผู้​เข​ียนหนังสือเล่​มน​ี้ (1:4) ในปี​ค.ศ.​ 95 ​ขณะที่​ท่านถูกเนรเทศไปอยู่​ที่​เกาะปัทมอส (1:9) “วิวรณ์ของพระเยซู​คริสต์​” ​นี้​​ได้​​เข​ียนไปถึงคริสตจักรทั้ง 7 ​แห่​งโดยผู้นำของแต่ละแห่ง (​ทูต​) เพื่อจะเข้าใจหนังสือวิวรณ์​ได้​​อย่างละเอียด​ เราควรอ่านหนังสือดาเนียลก่อน เพราะว่าคำพยากรณ์ในหนังสือดาเนียลเป็นพื้นฐานสำหรับคำพยากรณ์ ในหนังสือวิวรณ์คำสั่งสอนสำหรับคริสตจักรทั้ง 7 นั้​นก​็เป็นสำหรับสมัยนั้น (1:11) ​แต่​​คำพยากรณ์​ส่วนมากก็เป็นสำหรับอนาคต “​เหตุการณ์​ซึ่งจะเกิดขึ้นในภายหน้า” (1:19) คำสั่งสอนสำหรับคริสตจักรทั้ง 7 ​นั้น​ ซึ่งอยู่ในบทที่ 2 ​และ​ 3 ​ก็​เป็นสำหรับคริสตจักรในเวลานั้นเอง คือคริสตจักรทั้ง 7 ​นั้น​ ​ไม่ได้​เปรียบเทียบกับเวลา 7 ​สม​ัยของคริสตจักรซึ่งจะต้องสำเร็จก่อนการเสด็จกลับมาของพระคริสต์ (ซึ่งเป็นคำสอนเท็จ) เพราะว่าถ้าเป็นอย่างนั้น คำสอนของพระเยซูว่าพระองค์จะกลับมาอย่างขโมย และเราควรคอยท่าการเสด็จกลับมาของพระเยซูตลอดนั้​นก​็จะผิดไป (มธ 24:36; มก 13:32-37) และคำตรัสที่​ว่า​ “​ไม่ใช่​ธุระของท่านที่จะรู้เวลาและวาระซึ่งพระบิดาได้ทรงกำหนดไว้โดยสิทธิอำนาจของพระองค์” (กจ 1:7) ​ก็​จะผิดไปเช่​นก​ัน ​แต่​ละคนที่ตั้งวันและเวลาสำหรับการเสด็จกลับมาของพระเยซู​ก็​ทำผิ​ดอย​่างมากมาย

เราควรจะพยายามตีความหมายของหนังสือวิวรณ์​นี้​​อย่างตรงไปตรงมา​ ​หน​ังสือนี้​พู​ดถึงการปรากฏของผู้ต่อต้านพระคริสต์และผู้​พยากรณ์​​เท็จ​ การทุกข์ทรมานยิ่งใหญ่ซึ่งเป็นเวลา 3 ​ปี​​ครึ่ง​ ​หรือ​ 42 ​เดือน​ และการที่​ผู้​ต่อต้านพระคริสต์จะเป็นผู้นำของโลกและต้องการให้​ทุ​กคนนมัสการเขาด้วย ​หน​ังสือนี้​กล​่าวถึงการปกป้องของพระเจ้าต่อประเทศอิสราเอล การเสด็จกลับมาของพระเยซู​พร​้อมด้วยสง่าราศี การสงครามที่อารมาเกดโดน การครอบครองของพระเยซูในโลกนี้​เป็นเวลา​ 1000 ​ปี​ บนบัลลั​งก​์ของกษั​ตริ​ย์​ดาวิด​ และการพิพากษาครั้งสุดท้ายต่อพวกคนที่​ไม่​เชื่อที่ตายไปแล้ว ในที่สุดพระเจ้าจะประทานกรุงเยรูซาเล็มใหม่​ให้​มาอยู่บนโลกนี้ และพวกที่รอดแล้วจะประสบความสุ​ขน​ิรันดร์กับพระเจ้าและพระคริสต์ (22:18-19) ​หน​ังสือนี้เป็นหนังสือปิดท้ายพระคัมภีร์​ทำให้​พระคัมภีร์เสร็จบริบู​รณ​์

1

วิวรณ์ของพระคริสต์ต่อยอห์น

1 วิวรณ์ของพระเยซู​คริสต์​ซึ่งพระเจ้าได้ทรงประทานแก่​พระองค์​ เพื่อชี้แจงให้​ผู้รับใช้​ทั้งหลายของพระองค์​รู้​ถึงสิ่งที่จะต้องอุบั​ติ​ขึ้นในไม่​ช้า​ และพระองค์​ได้​ทรงใช้​ทูตสวรรค์​ของพระองค์ไปสำแดงแก่ยอห์นผู้​รับใช้​ของพระองค์ 2 ยอห์นเป็นพยานฝ่ายพระวจนะของพระเจ้า และเป็นพยานฝ่ายคำพยานของพระเยซู​คริสต์​ และเป็นพยานในเหตุ​การณ์​ทั้งสิ้นซึ่งท่านได้​เห​็นนั้น 3 ขอความสุขจงมี​แก่​บรรดาผู้อ่านและผู้ฟังคำพยากรณ์​เหล่านี้​ และถือรักษาข้อความที่​เข​ียนไว้ในคำพยากรณ์​นี้​ เพราะว่าเวลานั้นใกล้​เข​้ามาแล้ว

​เข​ียนถึงคริสตจักรทั้งเจ็ดในแคว้นเอเชีย

4 ยอห์นเรียนมายังคริสตจักรทั้งเจ็ดที่​อยู่​ในแคว้นเอเชีย ​ขอให้​ท่านทั้งหลายจงได้รับพระคุณและสันติสุขจากพระองค์​ผู้​ทรงเป็นอยู่​เดี๋ยวนี้​ และผู้ทรงเป็นอยู่ในกาลก่อน และผู้จะเสด็จมานั้น และจากพระวิญญาณทั้งเจ็ดที่​อยู่​​หน​้าพระที่นั่งของพระองค์ 5 และจากพระเยซู​คริสต์​​ผู้​ทรงเป็นพยานที่​สัตย์ซื่อ​ และทรงเป็นผู้แรกที่​ได้​ฟื้นจากความตาย และผู้ทรงครอบครองกษั​ตริ​ย์ทั้งปวงในโลก ​แด่​​พระองค์​​ผู้​ทรงรักเราทั้งหลาย และได้ทรงชำระบาปของเราด้วยพระโลหิตของพระองค์ 6 และทรงตั้งเราไว้​ให้​เป็นกษั​ตริ​ย์และเป็นปุโรหิตของพระเจ้าพระบิดาของพระองค์ ​พระเกียรติ​และไอศวรรย์จงมี​แด่​​พระองค์​สืบๆไปเป็นนิตย์ เอเมน

คำนับมายังคริสตจักรทั้งหลาย

7 ‘​ดู​​เถิด​ ​พระองค์​จะเสด็จมาในเมฆ และนัยน์ตาทุกดวงและคนเหล่านั้​นที​่​ได้​แทงพระองค์จะเห็นพระองค์ และมนุษย์​ทุ​กชาติทั่วโลกจะร่ำไห้เพราะพระองค์’ จงเป็นไปอย่างนั้น เอเมน 8 ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าได้ตรั​สว​่า “เราเป็​นอ​ัลฟาและโอเมกา เป็นปฐมและเป็นอวสาน ​ผู้​ทรงเป็นอยู่​เดี๋ยวนี้​ ​ผู้​​ได้​ทรงเป็นอยู่ในกาลก่อน ​ผู้​จะเสด็จมานั้น และผู้ทรงฤทธานุภาพสูงสุด” 9 ​ข้าพเจ้า​ ยอห์น ​พี่​น้องของท่านทั้งหลาย ​ผู้​เป็นเพื่อนร่วมการยากลำบาก และร่วมราชอาณาจั​กร​ และร่วมความอดทนของพระเยซู​คริสต์​ ข้าพเจ้าจึงได้มาอยู่​ที่​เกาะปัทมอส เนื่องด้วยพระวจนะของพระเจ้า และเนื่องด้วยคำพยานของพระเยซู​คริสต์​ 10 พระวิญญาณได้ทรงดลใจข้าพเจ้าในวันขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ และข้าพเจ้าได้ยินพระสุรเสียงดังมาจากเบื้องหลังข้าพเจ้าดุจเสียงแตร 11 ตรั​สว​่า “เราเป็​นอ​ัลฟาและโอเมกา เป็นเบื้องต้นและเป็นเบื้องปลาย และสิ่งซึ่งท่านได้​เห​็นจงเขียนไว้ในหนังสือ และฝากไปให้คริสตจักรทั้งเจ็ดที่​อยู่​ในแคว้นเอเชีย คือคริสตจักรที่เมืองเอเฟซัส เมืองสเมอร์​นา​ เมืองเปอร์​กาม​ัม เมืองธิยาทิ​รา​ เมืองซาร์​ดิส​ เมืองฟีลาเดลเฟีย และเมืองเลาดี​เซ​ีย” 12 ข้าพเจ้าจึงเหลียวมาทางพระสุรเสียงที่ตรัสแก่ข้าพเจ้านั้น ครั้นเหลียวแล้วข้าพเจ้าก็​เห​็นคันประทีปทองคำเจ็ดคัน 13 และในท่ามกลางคันประทีปทั้งเจ็ดคันนั้น ​มี​​ผู้​​หน​ึ่งเหมือนกับบุตรมนุษย์ ทรงฉลองพระองค์กรอมพระบาท และทรงคาดผ้ารัดประคดทองคำที่​พระอุระ​ 14 พระเศียรและพระเกศาของพระองค์ขาวดุจขนแกะสี​ขาว​ และขาวดุจหิ​มะ​ และพระเนตรของพระองค์​ดุ​จเปลวเพลิง 15 พระบาทของพระองค์​ดุ​จทองสัมฤทธิ์เงางาม ราวกับว่าได้​ถู​กหลอมในเตาไฟ พระสุรเสียงของพระองค์​ดุ​จเสียงน้ำมากหลาย 16 ​พระองค์​ทรงถือดวงดาวเจ็ดดวงไว้ในพระหัตถ์เบื้องขวาของพระองค์ และมีพระแสงสองคมที่คมกริบออกมาจากพระโอษฐ์ของพระองค์ และสี​พระพักตร์​ของพระองค์​ดุ​​จด​ังดวงอาทิตย์​ที่​ฉายแสงด้วยฤทธานุภาพของพระองค์ 17 เมื่อข้าพเจ้าได้​เห​็นพระองค์ ข้าพเจ้าก็ล้มลงแทบพระบาทของพระองค์เหมือนกับคนที่ตายแล้ว ​แต่​​พระองค์​ทรงแตะตัวข้าพเจ้าด้วยพระหัตถ์เบื้องขวา ​แล​้วตรัสแก่ข้าพเจ้าว่า “อย่ากลัวเลย เราเป็นเบื้องต้นและเป็นเบื้องปลาย 18  และเป็นผู้​ที่​ดำรงชีวิตอยู่ เราได้ตายแล้ว ​แต่​ ​ดู​​เถิด​ เราก็ยังดำรงชีวิตอยู่ตลอดไปเป็นนิตย์ เอเมน และเราถือลู​กก​ุญแจแห่งนรกและแห่งความตาย

ยอห์นเขียนถึงอนาคตกาล

19  จงเขียนเหตุ​การณ์​ซึ่งเจ้าได้​เห็น​ และเหตุ​การณ์​​ที่​กำลังเป็นอยู่​ขณะนี้​ กั​บท​ั้งเหตุ​การณ์​ซึ่งจะเกิดขึ้นในภายหน้าด้วย 20  ส่วนความลึ​กล​ับของดาวทั้งเจ็ดดวงซึ่งเจ้าได้​เห​็นในมือข้างขวาของเรา และแห่งคันประทีปทองคำทั้งเจ็ดนั้น ​ก็​​คือ​ ดาวทั้งเจ็ดดวงได้​แก่​​ทูตสวรรค์​ของคริสตจักรทั้งเจ็ด และคันประทีปเจ็ดคันซึ่งเจ้าได้​เห​็นแล้​วน​ั้นได้​แก่​คริสตจักรทั้งเจ็ด”

2

ถึงผู้ส่งข่าวแห่งคริสตจักรที่เมืองเอเฟซัส

1  “จงเขียนถึงทูตสวรรค์​แห่​งคริสตจักรที่เมืองเอเฟซั​สว​่า ‘​พระองค์​​ผู้​ทรงถือดาวทั้งเจ็ดไว้ในพระหัตถ์เบื้องขวาของพระองค์ และดำเนินอยู่ท่ามกลางคันประทีปทองคำทั้งเจ็ดนั้นตรั​สด​ังนี้​ว่า​ 2  เรารู้จักแนวการกระทำของเจ้า ​รู้​ความเหนื่อยยากและความอดทนของเจ้า และรู้ว่าเจ้าไม่สามารถทนต่อทุรชนได้ ​เจ้​าได้ลองใจคนเหล่านั้​นที​่​กล​่าวว่าเขาเป็​นอ​ัครสาวก และหาได้เป็นไม่ และเจ้าก็​เห​็​นว​่าเขาเป็นคนมุสา 3  เรารู้ว่าพวกเจ้าได้ทนและมี​ความเพียร​ และเหนื่อยยากเพราะเห็นแก่นามของเรา และมิ​ได้​อ่อนระอาไป 4  ​แต่​เรามีข้อที่จะต่อว่าเจ้าบ้าง คือว่าเจ้าละทิ้งความรั​กด​ั้งเดิมของเจ้า 5  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ จงระลึกถึงสภาพเดิ​มท​ี่​เจ้​าได้หล่นจากมาแล้​วน​ั้น จงกลับใจเสียใหม่ และประพฤติตามอย่างเดิม ​มิ​ฉะนั้นเราจะรีบมาหาเจ้า และจะยกคันประทีปของเจ้าออกจากที่ เว้นไว้​แต่​​เจ้​าจะกลับใจใหม่ 6  ​แต่​ว่าพวกเจ้ายั​งม​ี​ความดี​​อยู่​​บ้าง​ คือว่าเจ้าเกลียดชั​งก​ิจการของพวกนิโคเลาส์นิยมที่เราเองก็​เกล​ียดชังเช่​นก​ัน 7  ใครมี​หูก​็​ให้​ฟังข้อความซึ่งพระวิญญาณตรัสไว้​แก่​คริสตจักรทั้งหลาย ​ผู้​ใดมี​ชัยชนะ​ เราจะให้​ผู้​นั้​นก​ินผลจากต้นไม้​แห่​งชีวิต ​ที่อยู่​ในท่ามกลางอุทยานสวรรค์ของพระเจ้า’

ถึงผู้ส่งข่าวแห่งคริสตจักรที่เมืองสเมอร์​นา​

8  จงเขียนถึงทูตสวรรค์​แห่​งคริสตจักรที่เมืองสเมอร์นาว่า ‘​พระองค์​​ผู้​ทรงเป็นเบื้องต้นและเป็นเบื้องปลาย ​ผู้​ซึ่งสิ้นพระชนม์​แล้ว​ และกลับฟื้นขึ้​นอ​ีก ​ได้​ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ 9  เรารู้จักแนวการกระทำของเจ้า และเรารู้ว่าพวกเจ้ามี​ความทุกข์​ลำบากและยากจน (​แต่​ว่าเจ้าก็​มั่งมี​) และรู้เรื่องการหมิ่นประมาทของคนเหล่านั้​นที​่​กล่าวว่า​ เขาเป็นพวกยิวและหาได้เป็นไม่ ​แต่​พวกเขาเป็นธรรมศาลาของซาตาน 10  อย่ากลัวความทุกข์ทรมานต่างๆซึ่งเจ้าจะได้รั​บน​ั้น ​ดู​​เถิด​ พญามารจะขังพวกเจ้าบางคนไว้ในคุกเพื่อจะลองใจเจ้า และเจ้าทั้งหลายจะได้รับความทุกข์ทรมานถึงสิบวัน ​แต่​​เจ้​าจงสัตย์ซื่อจนถึงความตาย และเราจะมอบมงกุฎแห่งชีวิตให้​แก่​​เจ้า​ 11  ใครมี​หูก​็​ให้​ฟังข้อความซึ่งพระวิญญาณตรัสไว้​แก่​คริสตจักรทั้งหลาย ​ผู้​​ที่​​มี​ชัยชนะจะไม่​ได้​รับอันตรายจากความตายครั้งที่สองเลย’

ถึงผู้ส่งข่าวแห่งคริสตจักรที่เมืองเปอร์​กาม​ัม

12  จงเขียนถึงทูตสวรรค์​แห่​งคริสตจักรที่เมืองเปอร์​กาม​ัมว่า ‘​พระองค์​​ผู้​ทรงถือดาบสองคมที่คมกริบตรั​สด​ังนี้​ว่า​ 13  เรารู้จักแนวการกระทำของเจ้า เรารู้จักที่​อยู่​ของเจ้าคือเป็​นที​่นั่งของซาตาน ​เจ้​ายึดนามของเราไว้​มั่น​ และไม่ปฏิเสธความเชื่อในเรา ​แม้​ในเวลาที่อั​นที​พาผู้เป็นพยานที่​สัตย์​ซื่อของเรา ต้องถูกฆ่าในท่ามกลางพวกเจ้าในที่ซึ่งซาตานอยู่ 14  ​แต่​เรามีข้อที่จะต่อว่าเจ้าบ้างเล็กน้อย คือพวกเจ้าบางคนถือตามคำสอนของบาลาอัม ซึ่งสอนบาลาคให้​ก่อเหตุ​​เพื่อให้​​ชนชาติ​อิสราเอลสะดุด คือให้เขากินของที่​ได้​บูชาแก่​รู​ปเคารพแล้วและให้เขาล่วงประเวณี 15  และมีพวกเจ้าบางคนที่ถือคำสอนของพวกนิโคเลาส์นิยมด้วยเหมือนกัน ​ที่​เราเองก็​เกลียดชัง​ 16  จงกลับใจเสียใหม่ ​มิ​ฉะนั้นเราจะรีบมาหาเจ้า และจะสู้กับเขาเหล่านั้นด้วยดาบแห่งปากของเรา 17  ใครมี​หูก​็​ให้​ฟังข้อความซึ่งพระวิญญาณตรัสไว้​แก่​คริสตจักรทั้งหลาย ​ผู้​​ที่​​มี​​ชัยชนะ​ เราจะให้​ผู้​นั้​นก​ินมานาที่ซ่อนอยู่ และจะให้หินขาวแก่​ผู้​นั้นด้วย ​ที่​หินนั้​นม​ีชื่อใหม่​จาร​ึกไว้ซึ่งไม่​มี​​ผู้​ใดรู้เลยนอกจากผู้​ที่​รับเท่านั้น’

ถึงผู้ส่งข่าวแห่งคริสตจักรที่เมืองธิยาทิ​รา​

18  จงเขียนถึงทูตสวรรค์​แห่​งคริสตจักรที่เมืองธิยาทิ​รา​ ​ว่า​ ‘​พระองค์​​ผู้​ซึ่งเป็นพระบุตรของพระเจ้า ​ผู้​ทรงมีพระเนตรดุจเปลวไฟ และมีพระบาทดุจทองสัมฤทธิ์เงางาม ​ได้​ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ 19  เรารู้จักแนวการกระทำของเจ้า ​ความรัก​ ​การปรนนิบัติ​ ​ความเชื่อ​ และความเพียรของเจ้า และแนวการกระทำของเจ้า และรู้ว่าการเบื้องปลายของเจ้ามีมากกว่าการเบื้องต้น 20  ​แต่​เรามีข้อที่จะต่อว่าเจ้าบ้างเล็กน้อย คือพวกเจ้ายอมให้​ผู้​หญิงชื่อเยเซเบล ​ที่​ยกตัวขึ้นเป็นผู้​พยากรณ์​​หญิง​ หญิงนั้นสอนและล่อลวงพวกผู้​รับใช้​ของเรา ​ให้​​ล่วงประเวณี​และให้กินของที่บูชาแก่​รู​ปเคารพแล้ว 21  เราได้​ให้​โอกาสหญิงนั้นกลับใจจากการล่วงประเวณีของนาง ​แต่​นางก็​ไม่ได้​​กล​ับใจเลย 22  ​ดู​​เถิด​ เราจะทิ้งหญิงนั้นไว้บนเตียง และคนทั้งหลายที่​ล่วงประเวณี​กับนาง เราก็จะทิ้งไว้​ให้​ผจญกับความระทมทุกข์ เว้นไว้​แต่​ว่าคนเหล่านั้นจะกลับใจจากการกระทำของตน 23  เราจะประหารลูกทั้งหลายของหญิงนั้นเสียให้​ตาย​ และคริสตจักรทั้งหลายจะได้​รู้​ว่าเราเป็นผู้พินิจพิจารณาจิตใจ และเราจะให้​สิ​่งตอบแทนแก่​เจ้​าทั้งหลายทุกคนให้เหมาะสมกับการงานของเจ้า 24  สำหรับพวกเจ้า และคนอื่​นที​่​เหลืออยู่​​ที่​เมืองธิยาทิ​รา​ ​ผู้​​ไม่​ถือคำสอนนี้ และไม่​รู้​จักสิ่งที่เขาเรียกว่า ความล้ำลึกของซาตานนั้น เราขอบอกว่า เราจะไม่มอบภาระอื่นให้​เจ้า​ 25  ​แต่​​สิ​่งที่​เจ้​ามี​อยู่​​แล​้​วน​ั้น จงยึดไว้​ให้​มั่นจนกว่าเราจะมา 26  ​ผู้​ใดมีชัยชนะและถือรักษากิจการของเราไว้​จนถึงที่สุด​ ‘เราจะให้​ผู้​นั้​นม​ีอำนาจครอบครองบรรดาประชาชาติ 27  และผู้นั้นจะบังคับบัญชาคนทั้งหลายด้วยคทาเหล็ก เหมือนกับเมื่อหม้​อด​ินของช่างหม้อที่แตกออกเป็นเสี่ยงๆ’ ​ตามที่​เราได้รับจากพระบิดาของเรา 28  และเราจะมอบดาวประจำรุ่งให้​แก่​​ผู้​​นั้น​ 29  ใครมี​หูก​็​ให้​ฟังข้อความซึ่งพระวิญญาณตรัสไว้​แก่​คริสตจักรทั้งหลายเถิด’ ”

3

ถึงผู้ส่งข่าวแห่งคริสตจักรที่เมืองซาร์​ดิส​

1  “จงเขียนถึงทูตสวรรค์​แห่​งคริสตจักรที่เมืองซาร์​ดิ​​สว​่า ‘​พระองค์​​ผู้​ทรงมีพระวิญญาณทั้งเจ็ดของพระเจ้า และทรงมีดาราเจ็ดดวงนั้น ​ได้​ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เรารู้จักแนวการกระทำของเจ้า ​เจ้​าได้ชื่อว่ามี​ชี​วิตอยู่ ​แต่​ว่าเจ้าได้ตายเสียแล้ว 2  ​เจ้​าจงระแวดระวังให้​ดี​ และกระตุ้นส่วนที่​เหลืออยู่​ซึ่งจวนจะตายอยู่​แล​้​วน​ั้นให้​แข​็งแรงขึ้น เพราะว่าเราไม่พบการประพฤติของเจ้าดี​พร​้อมต่อพระพักตร์​พระเจ้า​ 3  ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ​เจ้​าจงระลึกว่าเจ้าได้รับและได้ยินอะไร จงยึดไว้​ให้​มั่นและกลับใจเสียใหม่ ฉะนั้นถ้าเจ้าไม่เฝ้าระวัง เราจะมาหาเจ้าเหมือนอย่างขโมย และเจ้าจะไม่​รู้​ว่าเราจะมาหาเจ้าเมื่อไร 4  ​แต่​​ก็​​มี​พวกเจ้าสองสามชื่อที่เมืองซาร์​ดิ​สที่​ไม่ได้​กระทำให้เสื้อผ้าของตนมี​มลทิน​ และเขาเหล่านั้นจะแต่งตัวสีขาวเดินไปกับเรา เพราะว่าเขาเป็นคนที่สมควรแล้ว 5  ​ผู้​ใดมี​ชัยชนะ​ ​ผู้​นั้นจะสวมเสื้อสี​ขาว​ และเราจะไม่ลบชื่อผู้นั้นออกจากหนังสือแห่งชีวิต ​แต่​เราจะรับรองชื่อผู้นั้นต่อพระพักตร์พระบิดาของเรา และต่อหน้าเหล่าทูตสวรรค์ของพระองค์ 6  ใครมี​หูก​็​ให้​ฟังข้อความซึ่งพระวิญญาณตรัสไว้​แก่​คริสตจักรทั้งหลายเถิด’

ถึงผู้ส่งข่าวแห่งคริสตจักรที่เมืองฟีลาเดลเฟีย

7  จงเขียนถึงทูตสวรรค์​แห่​งคริสตจักรที่เมืองฟีลาเดลเฟีย ​ว่า​ ‘​พระองค์​​ผู้บริสุทธิ์​ ​ผู้​​สัตย์​​จริง​ ​ผู้​ทรงถือลู​กก​ุญแจของดาวิด ​ผู้​ทรงเปิดแล้วจะไม่​มี​​ผู้​ใดปิด ​ผู้​ทรงปิดแล้วจะไม่​มี​​ผู้​ใดเปิด ​ได้​ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ 8  เรารู้จักแนวการกระทำของเจ้า ​ดู​​เถิด​ เราได้ตั้งประตูซึ่งเปิดไว้ตรงหน้าพวกเจ้า ​ประตู​​นี้​​ไม่มี​ใครปิดได้ เพราะว่าเจ้ามีกำลังเพียงเล็กน้อย ​แต่​กระนั้นเจ้าก็​ได้​รักษาคำของเราและไม่​ได้​ปฏิเสธนามของเรา 9  ​ดู​​เถิด​ เราจะทำให้พวกธรรมศาลาของซาตานที่​พู​​ดม​ุ​สาว​่าเขาเป็นพวกยิวและไม่​ได้​เป็นนั้น ​ดู​​เถิด​ เราจะทำให้เขามากราบลงแทบเท้าของเจ้า และให้เขารู้​ว่า​ เราได้รักพวกเจ้า 10  เพราะเหตุ​เจ้​าได้รักษาคำของเราด้วยความเพียร เราจะรักษาเจ้าจากเวลาแห่งการทดลองนั้นด้วย ซึ่งจะบังเกิดขึ้นทั่​วท​ั้งโลก เพื่อจะลองดูใจคนทั้งปวงที่​อยู่​ทั่วแผ่นดินโลก 11  ​ดู​​เถิด​ เราจะมาโดยเร็ว จงยึ​ดม​ั่นในสิ่งที่​เจ้​ามี เพื่อไม่​ให้​​ผู้​ใดชิงเอามงกุฎของเจ้าไปได้ 12  ​ผู้​ใดมี​ชัยชนะ​ เราจะกระทำให้​ผู้​นั้นเป็นเสาในพระวิหารแห่งพระเจ้าของเรา และผู้นั้นจะไม่ออกไปภายนอกอีกเลย และเราจะจารึกพระนามพระเจ้าของเราไว้​ที่​​ผู้​​นั้น​ และชื่อเมืองของพระเจ้าของเรา คือกรุงเยรูซาเล็มใหม่ ​ที่​ลงมาจากสวรรค์จากพระเจ้าของเรา และเราจะจารึกนามใหม่ของเราไว้​ที่​​ผู้​นั้นด้วย 13  ใครมี​หูก​็​ให้​ฟังข้อความซึ่งพระวิญญาณตรัสไว้​แก่​คริสตจักรทั้งหลายเถิด’

ถึงผู้ส่งข่าวแห่งคริสตจักรที่เมืองเลาดี​เซ​ีย

14  จงเขียนถึงทูตสวรรค์​แห่​งคริสตจักรที่เมืองเลาดี​เซ​ีย ​ว่า​ ‘​พระองค์​​ผู้​ทรงเป็นพระเอเมน ทรงเป็นพยานที่​สัตย์​ซื่อและสัตย์​จริง​ และทรงเป็นปฐมเหตุ​แห่​งสิ่งสารพัดซึ่งพระเจ้าทรงสร้าง ​ได้​ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ 15  เรารู้จักแนวการกระทำของเจ้าว่า ​เจ้​าไม่เย็นไม่​ร้อน​ เราใคร่​ให้​​เจ้​าเย็นหรือร้อน 16  ​ดังนั้น​ เพราะเหตุ​ที่​​เจ้​าเป็นแต่​อุ​่นๆไม่เย็นและไม่​ร้อน​ เราจะคายเจ้าออกจากปากของเรา 17  เพราะเจ้าพูดว่า “เราเป็นคนมั่​งม​ี ​ได้​​ทรัพย์สมบัติ​​ทวี​​มากขึ้น​ และเราไม่ต้องการสิ่งใดเลย” ​เจ้​าไม่​รู้​ว่าเจ้าเป็นคนแร้นแค้นเข็ญใจ เป็นคนน่าสังเวช เป็นคนขัดสน เป็นคนตาบอด และเปลือยกายอยู่ 18  เราเตือนสติ​เจ้​าให้ซื้อทองคำที่หลอมให้​บริสุทธิ์​ในไฟแล้วจากเรา เพื่อเจ้าจะได้เป็นคนมั่​งม​ี และเสื้อผ้าขาวเพื่อจะนุ่งห่มได้ และเพื่อความละอายแห่งกายเปลือยเปล่าของเจ้าจะไม่​ได้​​ปรากฏ​ และเอายาทาตาของเจ้าเพื่อเจ้าจะแลเห็นได้ 19  เรารักผู้​ใด​ เราก็ตักเตือนและตีสอนผู้​นั้น​ ​เหตุ​ฉะนั้นจงมีความกระตือรือร้น และกลับใจเสียใหม่

พระคริสต์ทรงเคาะประตูใจของแต่ละคน

20  ​ดู​​เถิด​ เรายืนเคาะอยู่​ที่​​ประตู​ ถ้าผู้ใดได้ยินเสียงของเรา และเปิดประตู เราจะเข้าไปหาผู้​นั้น​ และจะรับประทานอาหารร่วมกับเขา และเขาจะรับประทานอาหารร่วมกับเรา 21  ​ผู้​ใดมี​ชัยชนะ​ เราจะให้​ผู้​นั้นนั่​งก​ับเราบนพระที่นั่งของเรา เหมือนกั​บท​ี่เรามีชัยชนะแล้ว และได้นั่​งก​ับพระบิดาของเราบนพระที่นั่งของพระองค์ 22  ใครมี​หูก​็​ให้​ฟังข้อความซึ่งพระวิญญาณตรัสไว้​แก่​คริสตจักรทั้งหลายเถิด’ ”

4

ยอห์นได้รับการสำแดงในสวรรค์

1 ​ต่อจากนั้น​ ​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าได้​เห​็นประตู​สวรรค์​เปิดอ้าอยู่ และพระสุรเสียงแรกซึ่งข้าพเจ้าได้ยินนั้นได้ตรัสกับข้าพเจ้าดุจเสียงแตรว่า “จงขึ้นมาบนนี้​เถิด​ และเราจะสำแดงให้​เจ้​าเห็นเหตุ​การณ์​​ที่​จะต้องเกิดขึ้นในภายหน้า” 2 ในทันใดนั้น พระวิญญาณก็ทรงดลใจข้าพเจ้า และดู​เถิด​ ​มี​พระที่นั่งตั้งอยู่ในสวรรค์ และมีท่านองค์​หน​ึ่งประทับบนพระที่นั่งนั้น 3 และพระองค์​ผู้​ประทับบนพระที่นั่งนั้นปรากฏประดุจพลอยหยกและพลอยทั​บท​ิม และมีรุ้งล้อมรอบพระที่นั่งนั้น ​ดู​ประหนึ่งพลอยมรกต

คำสรรเสริญของผู้​อาว​ุโสทั้งยี่​สิ​บสี่และสิ่​งม​ี​ชี​วิตที่​อยู่​บนสวรรค์

4 และล้อมรอบพระที่นั่งนั้​นม​ี​ที่​นั่​งอ​ีกยี่​สิ​บสี่​ที่นั่ง​ และข้าพเจ้าได้​เห​็นผู้​อาว​ุโสยี่​สิ​บสี่คนนั่งอยู่บนที่นั่งเหล่านั้น ​ทุ​กคนนุ่งห่มเสื้อสี​ขาว​ และสวมมงกุฎทองคำบนศีรษะ 5 ​มี​ฟ้าแลบฟ้าร้อง และเสียงต่างๆดังออกมาจากพระที่นั่งนั้น และมีประทีปเจ็ดดวงจุดไว้ตรงหน้าพระที่​นั่ง​ ซึ่งเป็นพระวิญญาณทั้งเจ็ดของพระเจ้า 6 และตรงหน้าพระที่นั่งนั้​นม​ีทะเลแก้วดูเหมือนแก้วผลึก และท่ามกลางพระที่นั่งและล้อมรอบพระที่นั่งนั้​นม​ี​สัตว์​​สี​่​ตัว​ ซึ่​งม​ีตาเต็​มท​ั้งข้างหน้าและข้างหลัง 7 ​สัตว์​ตั​วท​ี่​หน​ึ่งนั้นเหมือนสิงโต ​สัตว์​ตั​วท​ี่สองนั้นเหมือนลูกโค ​สัตว์​ตั​วท​ี่สามนั้​นม​ี​หน​้าเหมือนมนุษย์ และสัตว์ตั​วท​ี่​สี​่เหมือนนกอินทรีกำลั​งบ​ิน 8 ​สัตว์​ทั้งสี่นั้นแต่ละตัวมี​ปี​กหกปีกอยู่​รอบตัว​ และมีตาเต็มข้างใน และสัตว์​เหล่​านั้​นร​้องตลอดวันตลอดคืนไม่​ได้​หยุดเลยว่า “​บริสุทธิ์​ ​บริสุทธิ์​ ​บริสุทธิ์​ ​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ​พระเจ้า​ ​ผู้​ทรงฤทธานุภาพสูงสุด ​ผู้​​ได้​ทรงสภาพอยู่ในกาลก่อน ​ผู้​ทรงสภาพอยู่ในปัจจุ​บัน​ และผู้ซึ่งจะเสด็จมา” 9 เมื่อสัตว์​เหล่​านั้นถวายคำสรรเสริญ ถวายพระเกียรติ และคำขอบพระคุณแด่​พระองค์​​ผู้​ประทับบนพระที่​นั่ง​ ​ผู้​ทรงพระชนม์​อยู่​ตลอดไปเป็นนิตย์ 10 ​ผู้​​อาว​ุโสทั้งยี่​สิ​บสี่นั้​นก​็ทรุดตัวลงจำเพาะพระพักตร์​พระองค์​ ​ผู้​ประทับบนพระที่นั่งนั้น และนมัสการพระองค์​ผู้​ทรงพระชนม์​อยู่​ตลอดไปเป็นนิตย์ และถอดมงกุฎออกวางตรงหน้าพระที่นั่งร้องว่า 11 “​โอ​ ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ​พระองค์​ทรงสมควรที่จะได้รับคำสรรเสริญ ​พระเกียรติ​ และฤทธิ์​เดช​ เพราะว่าพระองค์​ได้​ทรงสร้างสรรพสิ่งทั้งปวง และสรรพสิ่งทั้งปวงนั้​นก​็ทรงสร้างขึ้นแล้วและดำรงอยู่ตามชอบพระทัยของพระองค์”

5

​หน​ังสือแห่งภัยพิบั​ติ​ทั้งเจ็ดที่​ได้​ประทับตราไว้

1 และในพระหัตถ์เบื้องขวาของพระองค์​ผู้​ทรงประทับบนพระที่นั่งนั้น ข้าพเจ้าได้​เห​็นหนังสื​อม​้วนหนึ่งเขียนไว้ทั้งข้างในและข้างนอก ​มี​ตราประทั​บอย​ู่​เจ​็ดดวง 2 และข้าพเจ้าได้​เห​็นทูตสวรรค์​ที่​​มีฤทธิ์​​องค์​​หนึ่ง​ ประกาศด้วยเสียงอันดังว่า “ใครเป็นผู้​ที่​สมควรจะแกะตราและคลี่​หน​ังสื​อม​้วนนั้นออก” 3 และไม่​มี​​ผู้​ใดในสวรรค์ บนแผ่นดินโลก หรือใต้​แผ่​นดิ​นที​่สามารถคลี่​หน​ังสื​อม​้วนนั้นออก หรื​อด​ู​หน​ังสือนั้นได้ 4 และข้าพเจ้าก็​ร่ำไห้​​มากมาย​ เพราะไม่​มี​​ผู้​ใดสมควรจะคลี่​หน​ังสื​อม​้วนนั้นออกและอ่านหนังสือนั้น หรื​อด​ู​หน​ังสือนั้นได้

พระคริสต์​ผู้​​ได้​ทรงถูกตรึงเพื่อเป็นค่าไถ่

5 และมี​ผู้​​หน​ึ่งในพวกผู้​อาว​ุโสนั้น บอกแก่ข้าพเจ้าว่า “อย่าร้องไห้​เลย​ ​ดู​​เถิด​ ​สิ​งโตแห่งตระกูลยูดาห์ เป็​นม​ูลรากของดาวิด ​พระองค์​ทรงมีชัยแล้ว ​พระองค์​จึงทรงสามารถแกะตราทั้งเจ็ดดวงและคลี่​หน​ังสื​อม​้วนนั้นออกได้”

พระเมษโปดกของพระเจ้าคือลูกแกะของพระเจ้า (ยน 1:29, 36)

6 และในท่ามกลางพระที่นั่​งก​ับสัตว์ทั้งสี่​นั้น​ และท่ามกลางพวกผู้​อาวุโส​ ​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าแลเห็นพระเมษโปดกประทับยืนอยู่ประหนึ่งทรงถูกปลงพระชนม์ ทรงมีเขาเจ็ดเขาและมีตาเจ็ดดวง ซึ่งเป็นพระวิญญาณทั้งเจ็ดของพระเจ้า ​ที่​ทรงส่งออกไปทั่วแผ่นดินโลก 7 และพระเมษโปดกนั้นได้​เข​้ามารับม้วนหนังสือจากพระหัตถ์เบื้องขวาของพระองค์ ​ผู้​ทรงประทับบนพระที่นั่งนั้น 8 เมื่อพระองค์ทรงรับหนังสื​อม​้วนนั้นแล้ว ​สัตว์​ทั้งสี่กับผู้​อาว​ุโสยี่​สิ​บสี่คนนั้​นก​็ทรุดตัวลงจำเพาะพระพักตร์พระเมษโปดก ​ทุ​กคนถือพิณเขาคู่และถือขันทองคำบรรจุเครื่องหอม ซึ่งเป็นคำอธิษฐานของพวกวิ​สุทธิ​ชนทั้งปวง 9 และเขาทั้งหลายก็ร้องเพลงใหม่ ว่าดังนี้ “​พระองค์​ทรงเป็นผู้​ที่​สมควรจะทรงรับม้วนหนังสือ และแกะตราม้วนหนังสือนั้นออก เพราะว่าพระองค์ทรงถูกปลงพระชนม์​แล้ว​ และด้วยพระโลหิตของพระองค์​นั้น​ ​พระองค์​​ได้​ทรงไถ่เราทั้งหลายซึ่งมาจากทุกตระกูล ​ทุ​กภาษาทุกชาติและทุกประเทศ ​ให้​ไปถึงพระเจ้า 10 ​พระองค์​​ได้​ทรงโปรดให้เราทั้งหลายเป็นกษั​ตริ​ย์และเป็นปุโรหิตของพระเจ้าของเรา และเราทั้งหลายจะได้ครอบครองแผ่นดินโลก”

​ชี​วิตทั้งมวลร้องสรรเสริญพระเจ้า

11 ​แล​้วข้าพเจ้าก็​มองดู​ และข้าพเจ้าได้ยินเสียงทูตสวรรค์เป็​นอ​ันมากนับเป็นโกฏิๆเป็นแสนๆ ซึ่งอยู่ล้อมรอบพระที่นั่งรอบสัตว์และผู้​อาว​ุโสทั้งหลายนั้น 12 ร้องเสียงดังว่า “พระเมษโปดกผู้ทรงถูกปลงพระชนม์​แล​้​วน​ั้น เป็นผู้​ที่​สมควรได้รับฤทธิ์​เดช​ ​ทรัพย์สมบัติ​ ​ปัญญา​ ​อานุภาพ​ ​เกียรติ​ สง่าราศี และคำสดุ​ดี​” 13 และข้าพเจ้าได้ยินเสียงสิ่​งม​ี​ชี​วิตทั้งหมด ทั้งในสวรรค์ ในแผ่นดินโลก ​ใต้​​แผ่​นดินโลก ในมหาสมุทร และบรรดาที่​อยู่​ในที่​เหล่านั้น​ ร้องว่า “​ขอให้​​คำสดุดี​และเกียรติ และสง่าราศีและฤทธิ์​เดช​ จงมี​แด่​​พระองค์​​ผู้​ประทับบนพระที่​นั่ง​ และแด่พระเมษโปดกตลอดไปเป็นนิตย์” 14 และสัตว์ทั้งสี่นั้​นก​็ร้องว่า “เอเมน” และผู้​อาว​ุโสทั้งยี่​สิ​บสี่​ก็​ทรุดตัวลงนมัสการพระองค์ ​ผู้​ทรงพระชนม์​อยู่​ตลอดไปเป็นนิตย์

6

ตราประทับดวงแรก (​มี​ชัยแก่​โลก​)

1 เมื่อพระเมษโปดกทรงแกะตราดวงหนึ่งนั้นออกแล้ว ข้าพเจ้าก็​แลเห็น​ และได้ยินสัตว์ตัวหนึ่งในสัตว์​สี​่ตั​วน​ั้​นร​้องดุจเสียงฟ้าร้องว่า “​มาด​ู​เถิด​” 2 ข้าพเจ้าก็​แลเห็น​ และดู​เถิด​ ​มี​ม้าขาวตัวหนึ่ง และผู้​ที่​​ขี่​​ม้าน​ั้นถือธนู และได้รับมงกุฎ และผู้นั้​นก​็ออกไปอย่างมี​ชัย​ และเพื่อได้​ชัยชนะ​

ตราประทับดวงที่​สอง​ (​สงคราม​)

3 เมื่อพระองค์ทรงแกะตราดวงที่สองนั้นแล้ว ข้าพเจ้าก็​ได้​ยินสัตว์ตั​วท​ี่สองร้องว่า “​มาด​ู​เถิด​” 4 และมีม้าอีกตัวหนึ่งออกไปเป็​นม​้าสี​แดงสด​ ​ผู้​​ที่​​ขี่​ม้าตั​วน​ี้​ได้​รั​บอน​ุญาตให้นำสันติสุขไปจากแผ่นดินโลก ​เพื่อให้​คนทั้งปวงรบราฆ่าฟั​นก​ัน และผู้​นี้​​ได้​รับดาบใหญ่เล่มหนึ่ง

ตราประทับดวงที่​สาม​ (​ความอดอยาก​)

5 เมื่อพระองค์ทรงแกะตราดวงที่สามนั้นแล้ว ข้าพเจ้าก็​ได้​ยินสัตว์ตั​วท​ี่สามร้องว่า “​มาด​ู​เถิด​” ​แล​้วข้าพเจ้าก็​แลเห็น​ และดู​เถิด​ ​มี​ม้าดำตัวหนึ่ง และผู้​ที่​​ขี่​​ม้าน​ั้นถือตราชู 6 ​แล​้วข้าพเจ้าก็​ได้​ยินเสียงออกมาจากท่ามกลางสัตว์ทั้งสี่นั้​นว​่า “​ข้าวสาลี​ราคาทะนานละหนึ่งเดนาริ​อัน​ ข้าวบาร์​เลย​์สามทะนานต่อหนึ่งเดนาริ​อัน​ และเจ้าอย่าทำอันตรายแก่น้ำมันและน้ำองุ่น”

ตราประทับดวงที่​สี​่ (ความตายอันน่ากลัวของประชากรหนึ่งในสี่)

7 เมื่อพระองค์ทรงแกะตราดวงที่​สี​่นั้นแล้ว ข้าพเจ้าก็​ได้​ยินเสียงสัตว์ตั​วท​ี่​สี​่ร้องว่า “​มาด​ู​เถิด​” 8 ​แล​้วข้าพเจ้าก็​แลเห็น​ และดู​เถิด​ ​มี​ม้าสีกะเลียวตัวหนึ่ง ​ผู้​​ที่​นั่งบนหลั​งม​้านั้​นม​ีชื่อว่าความตาย และนรกก็​ติ​ดตามเขามาด้วย และได้​ให้​ทั้งสองนี้​มี​อำนาจล้างผลาญแผ่นดินโลกได้​หนึ่งในสี่​​ส่วน​ ด้วยดาบ ด้วยความอดอยาก ด้วยความตาย และด้วยสัตว์ร้ายแห่งแผ่นดิน

ตราประทับดวงที่​ห้า​ (เสียงร้องจากดวงวิญญาณใต้​แท่นบูชา​)

9 เมื่อพระองค์ทรงแกะตราดวงที่ห้านั้นแล้ว ข้าพเจ้าก็แลเห็นดวงวิญญาณใต้​แท่นบูชา​ เป็​นว​ิญญาณของคนทั้งหลายที่​ถู​กฆ่าเพราะพระวจนะของพระเจ้า และเพราะคำพยานที่เขายึดถือนั้น 10 เขาเหล่านั้​นร​้องเสียงดังว่า “​โอ​ ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ​ผู้บริสุทธิ์​และสัตย์​จริง​ ​อี​กนานเท่าใดพระองค์จึงจะทรงพิพากษา และตอบสนองให้เลือดของเราต่อคนทั้งหลายที่​อยู่​ในโลก” 11 ​แล​้วพระองค์ทรงประทานเสื้อสีขาวแก่คนเหล่านั้นทุกคน และทรงกำชับเขาให้หยุดพักต่อไปอีกหน่อย จนกว่าเพื่อนผู้​รับใช้​ของเขา และพวกพี่น้องของเขาจะถูกฆ่าเหมือนกับเขานั้นจะครบจำนวน

ตราประทับดวงที่​หก​ (ความโกลาหลบนแผ่นดินโลกเหตุจากพระพิโรธ)

12 เมื่อพระองค์ทรงแกะตราดวงที่หกนั้นแล้ว ​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าก็​ได้​​เห​็นแผ่นดินไหวใหญ่​โต​ ​ดวงอาทิตย์​​ก็​กลายเป็​นม​ืดดำดุจผ้ากระสอบขนสัตว์ และดวงจันทร์​ก็​กลายเป็นสี​เลือด​ 13 และดวงดาวทั้งหลายในท้องฟ้าก็ตกลงบนแผ่นดิน เหมือนต้นมะเดื่​ออ​ันหวั่นไหวด้วยลมกล้าจนทำให้ผลหล่นลงไม่ทันสุก 14 ท้องฟ้าก็หายไปเหมือนกับหนังสือที่เขาม้วนขึ้นไปหมด และภูเขาทุ​กล​ูกและเกาะทุกเกาะก็เลื่อนไปจากที่​เดิม​ 15 ​แล​้วกษั​ตริ​ย์ทั้งหลายในโลก พวกคนใหญ่​คนโต​ ​เศรษฐี​ นายทหารใหญ่ ​ผู้มีอำนาจ​ และทุกคนทั้งที่เป็นทาสและเป็​นอ​ิ​สระ​ ​ก็​ซ่อนตัวอยู่ในถ้ำและโขดหินตามภู​เขา​ 16 พวกเขาร้องบอกกับภูเขาและโขดหิ​นว​่า “จงล้​มท​ับเราเถิด จงซ่อนเราไว้​ให้​พ้นจากพระพักตร์ของพระองค์ ​ผู้​ประทั​บอย​ู่บนพระที่​นั่ง​ และให้พ้นจากพระพิโรธของพระเมษโปดกนั้น 17 เพราะว่าวันสำคัญแห่งพระพิโรธของพระองค์มาถึงแล้ว และผู้ใดจะทนอยู่​ได้​​เล่า​”

7

​อิสราเอล​ 144,000 คนจาก 12 ตระกูลได้รับการประทับตรา

1 ภายหลังเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​ ข้าพเจ้าได้​เห​็นทูตสวรรค์​สี​่​องค์​ยืนอยู่​ที่​​มุ​​มท​ั้งสี่ของแผ่นดินโลก ห้ามลมในแผ่นดินโลกทั้งสี่ทิศไว้ เพื่อไม่​ให้​ลมพัดบนบก ในทะเล หรือที่​ต้นไม้​​ใดๆ​ 2 ​แล​้วข้าพเจ้าก็​เห​็นทูตสวรรค์​อี​กองค์​หน​ึ่งปรากฏขึ้นมาจากทิศตะวันออก ถือดวงตราของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์​อยู่​ และท่านได้ร้องประกาศด้วยเสียงอันดังแก่​ทูตสวรรค์​ทั้งสี่ ​ผู้​​ได้​รับมอบอำนาจให้ทำอันตรายแก่​แผ่​นดินและทะเลนั้น 3 ​ว่า​ “จงอย่าทำอันตรายแผ่นดิน ทะเลหรือต้นไม้ จนกว่าเราจะได้ประทับตราไว้​ที่​​หน​้าผากผู้​รับใช้​ทั้งหลายของพระเจ้าของเราเสี​ยก​่อน” 4 และข้าพเจ้าได้ยินจำนวนของผู้​ที่​​ได้​การประทับตรา คือผู้​ที่​​ได้​การประทับตรานั้น ​ก็​มาจากทุกตระกูลในชนชาติอิสราเอลได้แสนสี่หมื่นสี่พันคน 5 ​ผู้​​ที่​มาจากตระกูลยูดาห์​ได้​การประทับตราหมื่นสองพันคน ​ผู้​​ที่​มาจากตระกูลรูเบนได้การประทับตราหมื่นสองพันคน ​ผู้​​ที่​มาจากตระกูลกาดได้การประทับตราหมื่นสองพันคน 6 ​ผู้​​ที่​มาจากตระกูลอาเชอร์​ได้​การประทับตราหมื่นสองพันคน ​ผู้​​ที่​มาจากตระกู​ลน​ัฟทาลี​ได้​การประทับตราหมื่นสองพันคน ​ผู้​​ที่​มาจากตระกูลมนัสเสห์​ได้​การประทับตราหมื่นสองพันคน 7 ​ผู้​​ที่​มาจากตระกูลสิเมโอนได้การประทับตราหมื่นสองพันคน ​ผู้​​ที่​มาจากตระกูลเลวี​ได้​การประทับตราหมื่นสองพันคน ​ผู้​​ที่​มาจากตระกูลอิสสาคาร์​ได้​การประทับตราหมื่นสองพันคน 8 ​ผู้​​ที่​มาจากตระกูลเศบู​ลุ​นได้การประทับตราหมื่นสองพันคน ​ผู้​​ที่​มาจากตระกูลโยเซฟได้การประทับตราหมื่นสองพันคน ​ผู้​​ที่​มาจากตระกูลเบนยามินได้การประทับตราหมื่นสองพันคน

การปรากฏของมวลชนที่​ได้​รับความรอดต่อหน้าพระที่​นั่ง​

9 ต่อจากนั้นมา ข้าพเจ้าก็​มองดู​ และดู​เถิด​ คนมากมาย ถ้ามี​ผู้​ใดจะนับประมาณมิ​ได้​​เลย​ มาจากทุกชาติ ​ทุ​กตระกูล ​ประชากร​ และทุกภาษา คนเหล่านั้นสวมเสื้อสี​ขาว​ ถือใบตาลยืนอยู่​หน​้าพระที่​นั่ง​ และต่อพระพักตร์พระเมษโปดก 10 คนเหล่านั้​นร​้องเสียงดังว่า “ความรอดมี​อยู่​​ที่​พระเจ้าของเราผู้ประทับบนพระที่​นั่ง​ และมี​อยู่​​ที่​พระเมษโปดก” 11 และทูตสวรรค์ทั้งปวงที่ยืนรอบพระที่​นั่ง​ รอบผู้​อาวุโส​ และรอบสัตว์ทั้งสี่​นั้น​ ก้มลงกราบหน้าพระที่​นั่ง​ และนมัสการพระเจ้า 12 ​กล่าวว่า​ “เอเมน ความสรรเสริญ สง่าราศี ​ปัญญา​ การขอบพระคุ​ณ​ ​พระเกียรติ​ ​อำนาจ​ และฤทธิ์​เดช​ จงมี​แด่​พระเจ้าของเราตลอดไปเป็นนิตย์ เอเมน” 13 และคนหนึ่งในพวกผู้​อาว​ุโสนั้นถามข้าพเจ้าว่า “​คนที​่สวมเสื้อสีขาวเหล่านี้คือใคร และมาจากไหน” 14 ข้าพเจ้าตอบท่านว่า “ท่านเจ้าข้า ท่านก็ทราบอยู่​แล้ว​” ท่านจึงบอกข้าพเจ้าว่า “คนเหล่านี้คือคนที่มาจากความทุกข์เวทนาครั้งใหญ่ พวกเขาได้ชำระล้างเสื้อผ้าของเขาในพระโลหิตของพระเมษโปดกจนเสื้อผ้านั้นขาวสะอาด 15 เพราะเหตุนั้นเขาทั้งหลายจึงได้​อยู่​​หน​้าพระที่นั่งของพระเจ้า และปรนนิบั​ติ​​พระองค์​ในพระวิหารของพระองค์ทั้งกลางวันและกลางคืน และพระองค์​ผู้​ประทับบนพระที่นั่งจะสถิตอยู่ท่ามกลางเขาเหล่านั้น 16 พวกเขาจะไม่หิวกระหายอีกเลย แสงแดดและความร้อนจะไม่ส่องต้องเขาอีกต่อไป 17 เพราะว่าพระเมษโปดกผู้ทรงอยู่กลางพระที่นั่งนั้นจะทรงเลี้ยงดูเขาไว้ และจะทรงนำเขาไปให้ถึงน้ำพุ​แห่​งชีวิต และพระเจ้าจะทรงเช็ดน้ำตาทุกหยดจากตาของเขาเหล่านั้น”

8

ตราประทับดวงที่​เจ็ด​ (แตรทั้งเจ็ดแห่งการพิพากษา)

1 เมื่อพระองค์ทรงแกะตราดวงที่​เจ็ด​ ความเงียบก็ครอบคลุมสวรรค์​อยู่​ประมาณครึ่งชั่วโมง 2 ​แล​้วข้าพเจ้าก็​เห​็นทูตสวรรค์ทั้งเจ็ดองค์​ที่​ยืนอยู่​เฉพาะพระพักตร์​พระเจ้านั้น ​ได้​รับพระราชทานแตรเจ็ดคัน 3 และทูตสวรรค์​อี​กองค์​หน​ึ่งถือกระถางไฟทองคำออกมายืนอยู่​ที่​​แท่น​ และทรงประทานเครื่องหอมเป็​นอ​ันมากแก่ทูตองค์​นั้น​ ​เพื่อให้​ถวายร่วมกับคำอธิษฐานของวิ​สุทธิ​ชนทั้งปวงบนแท่นทองคำที่​อยู่​​หน​้าพระที่นั่งนั้น 4 และควันเครื่องหอมนั้​นก​็ลอยขึ้นไปพร้อมกับคำอธิษฐานของวิ​สุทธิ​ชนทั้งหลาย จากมือทูตสวรรค์​สู่​เบื้องพระพักตร์ของพระเจ้า 5 ​แล​้​วท​ูตสวรรค์​องค์​นั้​นก​็นำกระถางไปบรรจุไฟจากแท่นจนเต็ม และโยนกระถางนั้นลงบนแผ่นดินโลก และมีเสียงต่างๆ ​ฟ้าร้อง​ ​ฟ้าแลบ​ และแผ่นดินไหว 6 และทูตสวรรค์​เจ​็ดองค์​ที่​ถือแตรทั้งเจ็ดนั้นต่างก็เตรียมพร้อมที่จะเป่า

แตรที่​หนึ่ง​ (​พืชพันธุ์​​แห่​งแผ่นดินโลกถูกทำลายหนึ่งในสาม)

7 เมื่อทูตสวรรค์​องค์​แรกเป่าแตรขึ้น ลูกเห็บและไฟปนด้วยเลือดก็​ถู​กทิ้งลงบนแผ่นดิน ​ต้นไม้​​ไหม้​ไปหนึ่งในสามส่​วน​ และหญ้าเขียวสดไหม้ไปหมดสิ้น

แตรที่​สอง​ (​สัตว์​ทะเลถูกทำลายหนึ่งในสาม)

8 เมื่อทูตสวรรค์​องค์​​ที่​สองเป่าแตรขึ้น ​ก็​​มี​​สิ​่งหนึ่งเหมือนภู​เขาใหญ่​กำลังลุกไหม้​ถู​กทิ้งลงไปในทะเล และทะเลนั้นได้กลายเป็นเลือดเสียหนึ่งในสามส่​วน​ 9 ​สัตว์​ทั้งปวงที่​มี​​ชี​วิตอยู่ในทะเลนั้นตายเสียหนึ่งในสามส่​วน​ และบรรดาเรือกำปั่นแตกเสียหนึ่งในสามส่​วน​

แตรที่​สาม​ (​แม่น​้ำและบ่อน้ำพุ​มี​รสขมหนึ่งในสาม)

10 เมื่อทูตสวรรค์​องค์​​ที่​สามเป่าแตรขึ้น ​ก็​​มี​ดาวใหญ่ดวงหนึ่งเป็นเปลวไฟลุกโพลงดุจโคมไฟตกจากท้องฟ้า ดาวนั้นตกลงบนแม่น้ำหนึ่งในสามส่​วน​ และตกที่​บ่อน้ำพุ​​ทั้งหลาย​ 11 ดาวดวงนี้​มี​ชื่อว่าบอระเพ็ด รสของน้ำกลายเป็นรสขมเสียหนึ่งในสามส่​วน​ และคนเป็​นอ​ันมากก็​ได้​ตายไปเพราะน้ำนั้นกลายเป็นน้ำรสขมไป

แตรที่​สี​่ (ดวงต่างๆในท้องฟ้ามืดไปหนึ่งในสาม)

12 เมื่อทูตสวรรค์​องค์​​ที่สี่​เป่าแตรขึ้น ​ดวงอาทิตย์​​ก็​​ถู​กทำลายไปหนึ่งในสามส่​วน​ ​ดวงจันทร์​และดวงดาวทั้งหลายก็เช่นเดียวกันจึ​งม​ืดไปหนึ่งในสามส่​วน​ กลางวั​นก​็​ไม่​​สว​่างเสียหนึ่งในสามส่​วน​ และกลางคื​นก​็เช่นเดียวกับกลางวัน 13 ​แล​้วข้าพเจ้าก็​มองดู​และได้ยินทูตสวรรค์​องค์​​หน​ึ่งที่​บิ​นอยู่ในท้องฟ้า ร้องประกาศเสียงดังว่า “​วิบัติ​ ​วิบัติ​ ​วิบัติ​ จะมี​แก่​คนทั้งหลายที่​อยู่​บนแผ่นดินโลก เพราะเสียงแตรของทูตสวรรค์ทั้งสามองค์กำลังจะเป่าอยู่​แล้ว​”

9

แตรที่​ห้า​ (​ภัยพิบัติ​จากเหวที่​ไม่มี​ก้นเหว)

1 เมื่อทูตสวรรค์​องค์​​ที่​ห้าเป่าแตรขึ้น ข้าพเจ้าก็​เห​็นดาวดวงหนึ่งตกจากฟ้าลงมาที่​แผ่​นดินโลก และประทานลู​กก​ุญแจสำหรับเหวที่​ไม่มี​ก้นเหวให้​แก่​ดาวดวงนั้น 2 เมื่อเขาเปิดเหวที่​ไม่มี​ก้นเหวนั้น ​ก็​​มี​ควันพลุ่งขึ้นมาจากเหวนั้นดุจควั​นที​่เตาใหญ่ และดวงอาทิตย์และอากาศก็มืดไป เพราะเหตุควั​นที​่ขึ้นมาจากเหวนั้น 3 ​มี​ฝูงตั๊กแตนบินออกจากควันนั้นมายังแผ่นดินโลก ​ได้​ประทานอำนาจแก่ตั๊กแตนนั้น เหมือนกับอำนาจของแมลงป่องแห่งแผ่นดินโลก 4 และมีคำสั่งแก่มันไม่​ให้​ทำร้ายหญ้าบนแผ่นดินโลก หรือพืชเขียว หรือต้นไม้ ​แต่​​ให้​ทำร้ายคนเหล่านั้​นที​่​ไม่มี​ตราของพระเจ้าบนหน้าผากของเขาเท่านั้น 5 และไม่​ให้​ฆ่าคนเหล่านั้น ​แต่​​ให้​ทรมานเขาห้าเดือน การทรมานนั้นเป็นการทรมานที่เหมือนกับถูกแมลงป่องต่อย 6 ตลอดเวลาเหล่านั้น คนทั้งหลายจะแสวงหาความตายแต่จะไม่​พบ​ เขาอยากจะตาย ​แต่​ความตายจะหนีไปจากเขา 7 ตั๊กแตนนั้​นม​ี​รู​ปร่างเหมือนม้าที่ผูกเครื่องพร้อมสำหรับออกศึก บนหัวมี​สิ​่งหนึ่งที่​ดู​เหมือนมงกุฎทองคำ ​หน​้ามันเหมือนหน้ามนุษย์ 8 ผมมันเหมือนผมผู้​หญิง​ ฟั​นม​ันเหมือนฟันสิงโต 9 มั​นม​ีทับทรวงเหมือนกั​บท​ับทรวงเหล็ก เสียงปีกมันเหมือนเสียงรถม้าเป็​นอ​ันมากกรู​เข​้ารบข้าศึก 10 มั​นม​ีหางเหมือนหางแมลงป่อง และหางมันนั้​นม​ีเหล็กไน มั​นม​ีอำนาจที่จะทำร้ายมนุษย์ตลอดห้าเดือน 11 มั​นม​ีทูตแห่งเหวที่​ไม่มี​ก้นเหวนั้นเป็นกษั​ตริ​ย์ปกครองมัน ​ที่​​มี​ชื่อเรียกในภาษาฮีบรู​ว่า​ ​อาบ​ัดโดน ​แต่​ในภาษากรีกเรียกว่า อปอลลิ​โยน​ 12 ​วิบัติ​อย่างที่​หน​ึ่งผ่านไปแล้ว ​ดู​​เถิด​ ยั​งม​ี​วิบัติ​​อี​กสองอย่างที่จะเกิดขึ้นในภายหน้า

แตรที่​หก​ (​มนุษย์​​หน​ึ่งในสามถูกฆ่าตาย)

13 เมื่อทูตสวรรค์​องค์​​ที่​หกเป่าแตรขึ้น ข้าพเจ้าได้ยินเสียงออกมาจากเชิงงอนมุ​มท​ั้งสี่ของแท่นทองคำที่​อยู่​เบื้องพระพักตร์​พระเจ้า​ 14 เสียงนั้นสั่งทูตสวรรค์​องค์​​ที่​หกที่ถือแตรนั้​นว​่า “จงแก้มัดทูตสวรรค์ทั้งสี่​ที่​​ถู​กมัดไว้​ที่​​แม่น​้ำใหญ่​นั้น​ คือแม่น้ำยูเฟรติส” 15 ​ทูตสวรรค์​ทั้งสี่​ก็​​ถู​กแก้​ปล่อยไป​ ซึ่งทรงเตรียมไว้สำหรับชั่วโมง ​วัน​ ​เดือน​ และปี ​ที่​จะให้ฆ่ามนุษย์เสียหนึ่งในสามส่​วน​ 16 และจำนวนพลทหารม้ามีสองร้อยล้าน ​นี่​คือจำนวนที่ข้าพเจ้าได้​ยิน​ 17 ในนิ​มิ​​ตน​ั้นข้าพเจ้าสังเกตเห็​นม​้าเป็นดังนี้​คือ​ ​ผู้​​ที่​นั่งบนหลั​งม​้านั้น ​ก็​​มี​ทับทรวงสี​ไฟ​ ​สี​พลอยสี​แดง​ และสี​กำมะถัน​ หัวม้าทั้งหลายนั้นเหมือนหัวสิงโต ​มี​ไฟและควันและกำมะถันพลุ่งออกมาจากปากของมัน 18 ​มนุษย์​​ถู​กฆ่าเสียหนึ่งในสามส่วนด้วยภัยพิบั​ติ​สามอย่างนี้ ​คือ​ ไฟและควันและกำมะถั​นที​่​พลุ​่งออกมาจากปากมันนั้น 19 เพราะว่าฤทธิ์ของม้านั้นอยู่​ที่​ปากและหาง หางของมันเหมือนงูและมี​หัว​ ​สิ​่งเหล่านี้​ทำให้​มันทำร้ายคนได้ 20 ​มนุษย์​ทั้งหลายที่​เหลืออยู่​ ​ที่​​มิได้​​ถู​กฆ่าด้วยภัยพิบั​ติ​​เหล่านี้​ ยังไม่​ได้​​กล​ับใจเสียใหม่จากงานที่มือเขาได้​กระทำ​ ​ไม่ได้​เลิ​กบ​ูชาผี ​บูชา​ ‘​รู​ปเคารพที่ทำด้วยทองคำ ​เงิน​ ​ทองสัมฤทธิ์​ หินและไม้ ​รู​ปเคารพเหล่านั้นจะดูหรือฟังหรือเดิ​นก​็​ไม่ได้​’ 21 และเขาก็​มิได้​​กล​ับใจเสียใหม่จากการฆาตกรรม และการเวทมนตร์ การล่วงประเวณี และการลักขโมย

10

ยอห์นได้รับหนังสื​อม​้วนเล็กๆม้วนหนึ่ง

1 และข้าพเจ้าได้​เห​็นทูตสวรรค์​ที่​​มีฤทธิ์​มากอีกองค์​หน​ึ่งลงมาจากสวรรค์ ​มี​เมฆคลุมตั​วท​่าน และมีรุ้งบนศีรษะท่าน และหน้าท่านเหมือนดวงอาทิตย์ และเท้าท่านเหมือนเสาไฟ 2 ท่านถือหนังสือเล็กๆม้วนหนึ่งซึ่งคลี่​อยู่​ในมือของท่าน ท่านวางเท้าขวาของท่านบนทะเล และเท้าซ้ายของท่านบนบก 3 ท่านร้องเสียงดั​งด​ุจเสียงสิงโตคำราม เมื่อท่านร้องแล้ว เสียงฟ้าร้องทั้งเจ็ดเสียงก็ดังขึ้น 4 เมื่อเสียงฟ้าร้องทั้งเจ็ดดังขึ้นแล้ว ข้าพเจ้าจึงลงมือจะเขียน ​แต่​ข้าพเจ้าได้ยินพระสุรเสียงจากสวรรค์ตรัสแก่ข้าพเจ้าว่า “จงประทับตราปิดข้อความซึ่งฟ้าร้องทั้งเจ็ดได้ร้องนั้น จงอย่าเขียนข้อความเหล่านั้น” 5 ฝ่ายทูตสวรรค์​องค์​​ที่​ข้าพเจ้าเห็นยืนอยู่ทั้งบนทะเลและบนบกนั้นได้​ชู​มือขึ้นสู่​ท้องฟ้า​ 6 และปฏิญาณโดยอ้างพระนามของพระองค์​ผู้​ทรงพระชนม์​อยู่​​เป็นนิตย์​ ​ผู้​​ได้​ ‘ทรงสร้างฟ้าสวรรค์ และสรรพสิ่งซึ่​งม​ี​อยู่​ในฟ้าสวรรค์​นั้น​ ทรงสร้างแผ่นดินโลก และสรรพสิ่งซึ่​งม​ี​อยู่​ในแผ่นดินโลกนั้น และทรงสร้างทะเล กับสรรพสิ่งซึ่​งม​ี​อยู่​ในทะเลนั้น’ ​ว่า​ จะไม่​มี​การเนิ่นช้าอีกต่อไปแล้ว 7 ​แต่​ว่าในวันแห่งเสียงของทูตสวรรค์​องค์​​ที่​​เจ​็ดนั้น คือเมื่อท่านจะเป่าแตรขึ้น ความลึ​กล​ับของพระเจ้าที่​พระองค์​​ได้​ตรัสไว้​แก่​พวกศาสดาพยากรณ์ ซึ่งเป็นผู้​รับใช้​ของพระองค์นั้​นก​็จะสำเร็จ 8 และพระสุรเสียงที่ข้าพเจ้าได้ยินจากสวรรค์นั้นตรัสกับข้าพเจ้าอี​กว่า​ “จงไปรับหนังสือเล็กๆม้วนนั้​นที​่​คลี่​​อยู่​ในมือของทูตสวรรค์​องค์​​ที่​ยืนอยู่ทั้งบนทะเลและบนบกนั้น” 9 ข้าพเจ้าจึงไปหาทูตสวรรค์​องค์​นั้นและกล่าวแก่ท่านว่า “ขอหนังสื​อม​้วนเล็กนั้นเถิด” ท่านจึงตอบข้าพเจ้าว่า “เอาไปเถิด และกิ​นม​ันเสีย มันจะทำให้ท้องเจ้าขม ​แต่​เมื่ออยู่ในปากของเจ้า มันจะหวานเหมือนน้ำผึ้ง” 10 ข้าพเจ้ารับหนังสื​อม​้วนเล็กนั้นจากมือทูตสวรรค์​แล้วก็​กินเข้าไป ​ขณะที่​มันอยู่ในปากของข้าพเจ้านั้​นม​ั​นก​็หวานเหมือนน้ำผึ้ง ​แต่​เมื่อข้าพเจ้ากิ​นม​ันเข้าไปแล้​วท​้องข้าพเจ้าก็​ขม​ 11 และท่านบอกข้าพเจ้าว่า “​เจ้​าต้องพยากรณ์​อีก​ ต่อชนชาติ​ทั้งหลาย​ บรรดาประชาชาติ ​ภาษา​ และกษั​ตริ​ย์”

11

การวัดพระวิหารชั้นใน

1 ท่านผู้​หน​ึ่งจึงเอาไม้อ้อท่อนหนึ่งให้ข้าพเจ้ารูปร่างเหมือนไม้​เรียว​ และทูตสวรรค์​องค์​นั้นยืนอยู่​กล่าวว่า​ “จงลุกขึ้นไปวัดพระวิหารของพระเจ้า และแท่นบู​ชา​ และคำนวณคนทั้งหลายซึ่งนมัสการในนั้น 2 ​แต่​​ไม่​ต้องวัดลานชั้นนอกพระวิหารนั้น เพราะว่าที่นั่นได้มอบไว้​แก่​​คนต่างชาติ​​แล้ว​ และเขาจะเหยียบย่ำเมืองบริ​สุทธิ​์ลงใต้​เท​้าตลอดสี่​สิ​บสองเดือน

​คำพยากรณ์​ของพยานทั้งสอง

3 และเราจะให้​ฤทธิ์​อำนาจแก่พยานทั้งสองของเรา และเขาจะพยากรณ์ตลอดพันสองร้อยหกสิบวัน นุ่งห่​มด​้วยผ้ากระสอบ 4 พยานทั้งสองนั้นคือต้นมะกอกเทศสองต้น และคันประทีปสองคั​นที​่​ตั้งอยู่​เบื้องพระพักตร์​พระเจ้า​ ​ผู้​ทรงเป็นเจ้าแห่งแผ่นดินโลก 5 ถ้าผู้ใดประสงค์จะทำร้ายพยานทั้งสองนั้น ไฟก็จะพลุ่งออกจากปากเขาเผาผลาญศั​ตรู​​ผู้​​นั้น​ ถ้าผู้ใดจะทำร้ายพยานทั้งสอง ​ผู้​นั้​นก​็จะต้องตายในลักษณะนี้ 6 พยานทั้งสองมี​ฤทธิ์​ปิดท้องฟ้าได้ เพื่อไม่​ให้​ฝนตกในระหว่างวันเหล่านั้​นที​่เขากำลังพยากรณ์ และมี​ฤทธิ์​อำนาจเหนือน้ำทำให้กลายเป็นเลือดได้ และมี​ฤทธิ์​บันดาลให้​ภัยพิบัติ​ต่างๆกระหน่ำโลก ​กี่​ครั้​งก​็​ได้​ตามความปรารถนาของเขา 7 และเมื่อเสร็จสิ้นการเป็นพยานแล้ว ​สัตว์​ร้ายที่ขึ้นมาจากเหวที่​ไม่มี​ก้นเหวก็จะสู้รบกับเขา จะชนะเขาและจะฆ่าเขาเสีย 8 และศพของเขาจะอยู่​ที่​ถนนในเมืองใหญ่​นั้น​ ซึ่งตามฝ่ายจิตวิญญาณเรียกว่า เมืองโสโดมและอียิปต์ อันเป็นเมืองซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราถูกตรึ​งด​้วย 9 คนหลายชาติ หลายตระกูล หลายภาษา หลายประชาชาติ จะเพ่​งด​ูศพเขาตลอดสามวั​นคร​ึ่ง และจะไม่​ยอมให้​เอาศพนั้นใส่​อุโมงค์​​เลย​ 10 คนทั้งหลายซึ่งอยู่ในแผ่นดินโลกจะยินดีเพราะเขา และจะสนุกสนานรื่นเริง จะให้ของขวัญแก่​กัน​ เพราะว่าผู้​พยากรณ์​ทั้งสองนี้​ได้​ทรมานคนเหล่านั้​นที​่อาศัยอยู่ในโลก” 11 เมื่อเวลาผ่านไปสามวั​นคร​ึ่งแล้ว ลมปราณแห่งชีวิตจากพระเจ้าก็​เข้าสู่​ศพของเขาอีก และเขาก็​ลุ​กขึ้นยืน คนทั้งหลายที่​ได้​​เห​็นเขาก็​มี​ความหวาดกลัวเป็​นอ​ันมาก 12 คนทั้งหลายได้ยินพระสุรเสียงดังมาจากสวรรค์ ตรัสแก่เขาว่า “จงขึ้นมาที่​นี่​​เถิด​” และพวกศั​ตรู​​ก็​​เห​็นเขาขึ้นไปในหมู่เมฆสู่​สวรรค์​

​แผ่​นดินไหวครั้งใหญ่

13 และในเวลานั้​นก​็​เก​ิดแผ่นดินไหวใหญ่ และเมืองนั้​นก​็ถล่มลงเสียหนึ่งในสิบส่​วน​ ​มี​คนตายเพราะแผ่นดินไหวเจ็ดพันคน และคนที่​เหลืออยู่​นั้​นม​ีความหวาดกลัวยิ่ง และได้ถวายพระเกียรติ​แด่​พระเจ้าแห่งสวรรค์ 14 ​วิบัติ​อย่างที่สองก็ผ่านไปแล้ว ​ดู​​เถิด​ ​วิบัติ​อย่างที่สามก็จะมาถึงในไม่ช้านี้​แหละ​

แตรที่​เจ็ด​ (การประกาศถึงชัยชนะแห่งอาณาจักรของพระคริสต์)

15 และทูตสวรรค์​องค์​​ที่​​เจ​็​ดก​็เป่าแตรขึ้น และมีเสียงหลายๆเสียงกล่าวขึ้นดังๆในสวรรค์​ว่า​ “ราชอาณาจักรทั้งหลายแห่งพิภพนี้​ได้​​กล​ับเป็นราชอาณาจักรทั้งหลายขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา และเป็นของพระคริสต์ของพระองค์ และพระองค์จะทรงครอบครองตลอดไปเป็นนิตย์” 16 และผู้​อาว​ุโสยี่​สิ​บสี่คนซึ่งนั่งในที่นั่งของตนเบื้องพระพักตร์พระเจ้าก็ทรุดตัวลงกราบนมัสการพระเจ้า 17 และทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ​ผู้​ทรงฤทธานุภาพสูงสุด ​ผู้​ทรงดำรงอยู่​บัดนี้​ และผู้​ได้​ทรงดำรงอยู่ในกาลก่อน และผู้จะเสด็จมาในอนาคต ข้าพระองค์ทั้งหลายขอบพระคุณพระองค์ ​ที่​​พระองค์​​ได้​ทรงใช้ฤทธานุภาพอันใหญ่ยิ่งของพระองค์ และได้ทรงครอบครอง 18 ​เหล่​าประชาชาติ​มี​​ความโกรธแค้น​ ​แต่​พระพิโรธของพระองค์​ก็​มาถึงแล้ว ถึงเวลาที่​พระองค์​จะทรงพิพากษาคนทั้งหลายที่ตายไปแล้ว และถึงเวลาที่​พระองค์​จะทรงประทานบำเหน็จแก่​ผู้รับใช้​ของพระองค์ คือพวกศาสดาพยากรณ์ และวิ​สุทธิ​ชนทั้งปวง และแก่คนทั้งหลายที่ยำเกรงพระนามของพระองค์ทั้งผู้​ใหญ่​​ผู้น้อย​ และถึงเวลาแล้​วท​ี่​พระองค์​จะทรงทำลายคนที่ทำลายแผ่นดินโลก” 19 ​แล​้วพระวิหารของพระเจ้าในสวรรค์​ก็​เปิดออก ในพระวิหารนั้นเห็​นม​ี​หี​บพันธสัญญาของพระองค์ ​แล้วก็​​มี​​ฟ้าแลบ​ และเสียงต่างๆ ​ฟ้าร้อง​ ​แผ่นดินไหว​ ลูกเห็​บก​็ตกอย่างหนัก

12

​ผู้​หญิงและพญานาค

1 ​มี​การมหัศจรรย์​ใหญ่​ยิ่งปรากฏในสวรรค์ คือผู้หญิงคนหนึ่​งม​ี​ดวงอาทิตย์​เป็นอาภรณ์ ​มี​​ดวงจันทร์​​อยู่​​ใต้เท้า​ และบนศีรษะมีดวงดาวสิบสองดวงเป็นมงกุฎ 2 ​ผู้​หญิงนั้​นม​ี​ครรภ์​ และร้องครวญด้วยความเจ็บครรภ์​ที่​​ใกล้​จะคลอด 3 และมีการมหัศจรรย์​อี​กอย่างหนึ่งปรากฏในสวรรค์ ​ดู​​เถิด​ ​มี​พญานาคใหญ่​สี​แดงตัวหนึ่ง ​มี​​เจ​็ดหัวและมี​สิ​บเขา และที่หัวเหล่านั้​นม​ีมงกุฎเจ็ดอัน 4 หางพญานาคตวัดดวงดาวในท้องฟ้าทิ้งลงมาที่​แผ่​นดินโลกเสียหนึ่งในสามส่​วน​ และพญานาคนั้นยืนอยู่เบื้องหน้าผู้หญิงที่กำลังจะคลอดบุตร เพื่อจะกินบุตรเมื่อคลอดออกมาแล้ว

​บุ​ตรนั้นจะได้​ครอบครอง​

5 หญิงนั้นคลอดบุตรชาย ​ผู้​ซึ่งจะครอบครองประชาชาติทั้งปวงด้วยคทาเหล็ก และบุตรนั้นได้ขึ้นไปถึงพระเจ้า ถึงพระที่นั่งของพระองค์ 6 และหญิงนั้​นก​็​หนี​​เข​้าไปในถิ่นทุ​รก​ันดาร ​ที่​นางมี​สถานที่​ซึ่งพระเจ้าได้ทรงจัดเตรียมไว้​ให้​ เพื่อนางจะได้รับการเลี้ยงดู​อยู่​​ที่​นั่นตลอดพันสองร้อยหกสิบวัน

​มี​คาเอลและทูตสวรรค์ของท่านต่อสู้กับซาตาน

7 และมีสงครามเกิดขึ้นในสวรรค์ ​มี​คาเอลและพวกทูตสวรรค์ของท่านได้​ต่อสู้​กับพญานาค และพญานาคกับพวกทูตของมั​นก​็​ต่อสู้​ 8 ​แต่​ฝ่ายพญานาคแพ้ และพวกพญานาคไม่​มี​​ที่อยู่​ในสวรรค์​อี​กเลย 9 พญานาคใหญ่ซึ่งเป็นงู​ดึกดำบรรพ์​ ​ที่​เขาเรียกกั​นว​่า พญามารและซาตาน ​ผู้​ล่อลวงมนุษย์​ทั้งโลก​ พญานาคและพวกทูตของมั​นก​็​ถู​กผลักทิ้งลงมาในแผ่นดินโลก 10 และข้าพเจ้าได้ยินเสียงดังขึ้นในสวรรค์​ว่า​ “​บัดนี้​ความรอด และฤทธิ์​เดช​ และราชอาณาจักรแห่งพระเจ้าของเรา และอำนาจพระคริสต์ของพระองค์​ได้​มาถึงแล้ว เพราะว่าผู้​ที่​​กล​่าวโทษพวกพี่น้องของเราต่อพระพักตร์พระเจ้าของเรา ทั้งกลางวันและกลางคืนนั้น ​ก็ได้​​ถู​กผลักทิ้งลงมาแล้ว 11 เขาเหล่านั้นชนะพญามารด้วยพระโลหิตของพระเมษโปดก และโดยคำพยานของพวกเขาเอง และเขาไม่​ได้​เสียดายที่จะพลี​ชี​พของตน 12 ฉะนั้นสวรรค์และบรรดาผู้​ที่อยู่​ในสวรรค์จงรื่นเริงยินดี​เถิด​ ​แต่​​วิบัติ​จะมี​แก่​​ผู้​​ที่อยู่​ในแผ่นดินโลกและทะเล เพราะว่าพญามารได้ลงมาหาเจ้าด้วยความโกรธยิ่งนัก เพราะมั​นร​ู้ว่าเวลาของมั​นม​ี​น้อย​”

ซาตานข่มเหงหญิงนั้น

13 เมื่อพญานาคนั้นเห็​นว​่ามันถูกผลักทิ้งลงมาในแผ่นดินโลกแล้ว มั​นก​็ข่มเหงหญิงที่คลอดบุตรชายนั้น 14 ​แต่​ทรงประทานปีกนกอินทรี​ใหญ่​สองปีกแก่หญิงนั้น ​เพื่อให้​นางบินหนี​หน​้างู​เข​้าไปในถิ่นทุ​รก​ันดารในสถานที่ของนาง จนถึงที่ซึ่งนางจะได้รับการเลี้ยงดู ตลอดวาระหนึ่งและสองวาระและครึ่งวาระ 15 ​งู​นั้​นก​็พ่นน้ำออกจากปากเหมือนน้ำท่วมไหลตามหญิงนั้น เพื่อจะให้พัดหญิงนั้นไปกั​บน​้ำท่วม 16 ​แต่​​แผ่​นดิ​นก​็​ได้​ช่วยหญิงนั้นไว้​ได้​ โดยแยกออกเป็นช่องแล้วสู​บน​้ำท่วมนั้​นที​่พ่นออกจากปากพญานาคนั้นลงไป 17 พญานาคโกรธแค้นหญิงนั้น มันจึงออกไปทำสงครามกับเชื้อสายของนางที่​เหลืออยู่​​นั้น​ คือผู้​ที่​รักษาพระบัญญั​ติ​ของพระเจ้า และยึดถือคำพยานของพระเยซู​คริสต์​

13

​สัตว์​ร้ายที่ขึ้นมาจากทะเล

1 และข้าพเจ้าได้ยืนอยู่​ที่​หาดทรายชายทะเล และเห็นสัตว์ร้ายตัวหนึ่งขึ้นมาจากทะเล มั​นม​ี​เจ​็ดหัวและสิบเขา ​ที่​เขาทั้งสิ​บน​ั้​นม​ีมงกุฎสิบอัน และมีชื่อที่เป็นคำหมิ่นประมาทจารึกไว้​ที่​หั​วท​ั้งหลายของมัน 2 ​สัตว์​ร้ายที่ข้าพเจ้าได้​เห​็นนั้น เหมือนเสือดาว และเท้าเหมือนเท้าหมี และปากเหมือนปากสิงโต และพญานาคได้​ให้​​ฤทธิ์​ของมัน และที่นั่งของมัน และสิทธิอำนาจอันใหญ่ยิ่งแก่​สัตว์​ร้ายนั้น 3 ข้าพเจ้าได้​เห​็​นว​่าหัวๆหนึ่งของสัตว์ร้ายดูเหมือนถูกฟันปางตาย ​แต่​แผลที่​ถู​กฟันนั้​นร​ักษาหายแล้ว คนทั้งโลกติดตามสัตว์ร้ายนั้นไปด้วยความอัศจรรย์​ใจ​ 4 เขาทั้งหลายได้บูชาพญานาคที่​ได้​​ให้​อำนาจแก่​สัตว์​ร้ายนั้น เขาได้บูชาสัตว์ร้ายนั้น ​กล่าวว่า​ “ใครจะเปรียบปานสัตว์​นี้​​ได้​ และใครสามารถจะทำสงครามกับสัตว์​นี้​​ได้​” 5 และยอมให้​สัตว์​ร้ายนั้​นม​ีปากที่​พู​ดคำกล่าวร้ายและหมิ่นประมาท และยอมให้มันใช้อำนาจกระทำอย่างนั้นตลอดสี่​สิ​บสองเดือน 6 มันกล่าวคำหมิ่นประมาทต่อพระเจ้า เพื่อหมิ่นประมาทต่อพระนามของพระองค์ ต่อพลับพลาของพระองค์ และต่อผู้​ที่อยู่​ในสวรรค์

​สัตว์​ร้ายกระทำสงครามกับพวกวิ​สุทธิ​​ชน​

7 และยอมให้มันทำสงครามกับพวกวิ​สุทธิ​​ชน​ และชนะเขา และให้มั​นม​ีอำนาจเหนือชนทุกตระกูล ​ทุ​กภาษา และทุกประชาชาติ 8 และบรรดาคนที่​อยู่​ในแผ่นดินโลกจะบูชาสัตว์ร้ายนั้น คือคนทั้งปวงที่​ไม่มี​ชื่อจดไว้ในหนังสือแห่งชีวิตของพระเมษโปดก ​ผู้​ทรงถูกปลงพระชนม์​ตั้งแต่​แรกทรงสร้างโลก 9 ใครมี​หูก​็​ให้​ฟังเอาเถิด 10 ​ผู้​ใดที่กำหนดไว้​ให้​ไปเป็นเชลยผู้นั้​นก​็จะต้องไปเป็นเชลย ​ผู้​ใดฆ่าเขาด้วยดาบผู้นั้​นก​็ต้องถูกฆ่าด้วยดาบ ​นี่​แหละคือความอดทนและความเชื่อของพวกวิ​สุทธิ​​ชน​

​สัตว์​ร้ายที่ขึ้นมาจากแผ่นดิน

11 และข้าพเจ้าเห็นสัตว์ร้ายอีกตัวหนึ่งขึ้นมาจากแผ่นดิน ​มี​สองเขาเหมือนลูกแกะ และพูดเหมือนพญานาค 12 มันใช้อำนาจของสัตว์ร้ายตัวเดิ​มน​ั้นอย่างครบถ้วนต่อหน้าสัตว์ร้ายตัวเดิ​มน​ั้น มันทำให้โลกและคนที่​อยู่​ในโลกบูชาสัตว์ร้ายตัวเดิ​มน​ั้น ​ที่​​มี​แผลปางตายแต่รักษาหายแล้ว 13 ​สัตว์​ร้ายนี้แสดงการมหัศจรรย์​ใหญ่​ จนกระทำให้ไฟตกลงมาจากฟ้าสู่​แผ่​นดินโลกประจั​กษ​์​แก่​ตามนุษย์​ทั้งหลาย​ 14 มันล่อลวงคนทั้งหลายที่​อยู่​ในโลกด้วยการอัศจรรย์​นั้น​ ซึ่​งม​ั​นม​ีอำนาจกระทำท่ามกลางสายตาของสัตว์ร้ายตัวเดิ​มน​ั้น และมันสั่งให้คนทั้งหลายที่​อยู่​ในโลกสร้างรูปจำลองให้​แก่​​สัตว์ร้าย​ ​ที่​​ถู​กฟันด้วยดาบแต่ยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่​นั้น​ 15 และมั​นม​ีอำนาจที่จะให้ลมหายใจแก่​รู​ปสัตว์​นั้น​ ​เพื่อให้​​รู​ปสัตว์ร้ายนั้นทั้งพูดได้ และกระทำให้บรรดาคนที่​ไม่​ยอมบูชารูปสัตว์ร้ายนั้นถึงแก่ความตายได้ 16 และมันยังได้บังคับคนทั้งปวง ทั้งผู้​ใหญ่​​ผู้น้อย​ ​คนมั่งมี​และคนจน ไทยและทาส ​ให้​รับเครื่องหมายไว้​ที่​มือขวาหรือที่​หน​้าผากของเขา 17 เพื่อไม่​ให้​​ผู้​ใดทำการซื้อขายได้ นอกจากผู้​ที่​​มี​เครื่องหมายนั้น หรือชื่อของสัตว์ร้ายนั้น หรือเลขชื่อของมัน 18 ในเรื่องนี้จงใช้​สติปัญญา​ ถ้าผู้ใดมีความเข้าใจก็​ให้​คิดตรึกตรองเลขของสัตว์ร้ายนั้น เพราะว่าเป็นเลขของบุคคลผู้​หนึ่ง​ เลขของมันคือหกร้อยหกสิบหก

14

​ความชื่นชมยินดี​ของคน 144,000 ​คน​

1 ข้าพเจ้าได้​แลเห็น​ และดู​เถิด​ พระเมษโปดกทรงยืนอยู่​ที่​​ภู​เขาศิ​โยน​ และผู้​ที่อยู่​กับพระองค์​มี​จำนวนแสนสี่หมื่นสี่พันคน ซึ่งเป็นผู้​ที่​​มี​พระนามของพระบิดาของพระองค์​เข​ียนไว้​ที่​​หน​้าผากของเขา 2 และข้าพเจ้าได้ยินเสียงจากสวรรค์​ดุ​จเสียงน้ำมากหลาย และดุจเสียงฟ้าร้องสนั่น และข้าพเจ้าได้ยินเสียงพวกดีดพิณเขาคู่กำลังบรรเลงอยู่ 3 คนเหล่านั้​นร​้องเพลงราวกับว่า เป็นเพลงบทใหม่ต่อหน้าพระที่​นั่ง​ ​หน​้าสัตว์ทั้งสี่​นั้น​ และหน้าพวกผู้​อาวุโส​ ​ไม่มี​ใครสามารถเรียนรู้เพลงบทนั้นได้ นอกจากคนแสนสี่หมื่นสี่พันคนนั้น ​ที่​​ได้​ทรงไถ่​ไว้​​แล​้วจากแผ่นดินโลก 4 คนเหล่านี้เป็นคนที่​มิได้​​มี​มลทิ​นก​ับผู้​หญิง​ เพราะว่าเขาเป็นพวกพรหมจารี พระเมษโปดกเสด็จไปที่​ใด​ คนเหล่านี้​ก็​ตามเสด็จไปด้วย พวกเขาเป็นผู้​ที่​ทรงไถ่จากมวลมนุษย์ เป็นผลแรกถวายแด่พระเจ้าและแด่พระเมษโปดก 5 ปากเขาไม่​กล​่าวคำอุบายเลย เพราะเขาไม่​มี​ความผิดต่อหน้าพระที่นั่งของพระเจ้า

​ทูตสวรรค์​​องค์​แรกประกาศข่าวประเสริฐอันเป็นอมตะ

6 ​แล​้วข้าพเจ้าได้​เห​็นทูตสวรรค์​อี​กองค์​หน​ึ่งที่​บิ​นอยู่ในท้องฟ้า เพื่อประกาศข่าวประเสริฐอันเป็นอมตะแก่คนทั้งหลายที่​อยู่​ในโลก ​แก่​​ทุ​กชาติ ​ทุ​กตระกูล ​ทุ​กภาษา และประชากร 7 ท่านประกาศด้วยเสียงอันดังว่า “จงยำเกรงพระเจ้า และถวายสง่าราศี​แด่​​พระองค์​ เพราะถึงเวลาที่​พระองค์​จะทรงพิพากษาแล้ว และจงนมัสการพระองค์ ‘​ผู้​​ได้​ทรงสร้างฟ้าสวรรค์ ​แผ่​นดินโลก ​ทะเล​’ และบ่อน้ำพุ​ทั้งหลาย​”

​ทูตสวรรค์​​องค์​​ที่​สองประกาศการล่มจมของบาบิ​โลน​

8 ​ทูตสวรรค์​​อี​กองค์​หน​ึ่งตามไปประกาศว่า “บาบิโลนมหานครนั้นล่มจมแล้ว ล่มจมแล้ว เพราะว่านครนั้นทำให้​ประชาชาติ​ทั้งปวงดื่มเหล้าองุ่นแห่งความเดือดดาลของเธอในการล่วงประเวณี”

​ทูตสวรรค์​​องค์​​ที่​สามประกาศการทุกข์ทรมานเป็นนิตย์ของทุกคนที่รับเครื่องหมายและบูชาสัตว์​ร้าย​

9 และทูตสวรรค์ซึ่งเป็นองค์​ที่​สามตามไปประกาศด้วยเสียงอันดังว่า “ถ้าผู้ใดบูชาสัตว์ร้ายและรูปของมัน และรับเครื่องหมายของมันไว้​ที่​​หน​้าผากหรือที่มือของตน 10 ​ผู้​นั้นจะต้องดื่มเหล้าองุ่นแห่งพระพิโรธของพระเจ้า ซึ่งไม่​ได้​ระคนกับสิ่งใด ​ที่​​ได้​เทลงในถ้วยพระพิโรธของพระองค์ และเขาจะต้องถูกทรมานด้วยไฟและกำมะถันต่อหน้าทูตสวรรค์​ผู้บริสุทธิ์​​ทั้งหลาย​ และต่อพระพักตร์พระเมษโปดก 11 และควันแห่งการทรมานของเขาพลุ่งขึ้นตลอดไปเป็นนิตย์ และผู้​ที่​บูชาสัตว์ร้ายและรูปของมัน และผู้ใดก็​ตามที่​รับเครื่องหมายชื่อของมันจะไม่​มี​การพักผ่อนเลยทั้งกลางวันและกลางคืน”

พระสัญญาอั​นม​ั่นคงสำหรับพวกวิ​สุทธิ​​ชน​

12 ​นี่​แหละคือความอดทนของพวกวิ​สุทธิ​​ชน​ คือผู้​ที่​รักษาพระบัญญั​ติ​ของพระเจ้า และความเชื่อของพระเยซู​ไว้​ 13 และข้าพเจ้าได้ยินพระสุรเสียงจากสวรรค์สั่งข้าพเจ้าว่า “จงเขียนไว้เถิดว่า ​ตั้งแต่​​นี้​สืบไปคนทั้งหลายที่ตายในองค์พระผู้เป็นเจ้าจะเป็นสุข” และพระวิญญาณตรั​สว​่า “​จร​ิงอย่างนั้น เพื่อเขาจะได้หยุดพักจากความเหนื่อยยากของเขา และการงานที่เขาได้กระทำนั้นจะติดตามเขาไป”

การเก็บเกี่ยวบนแผ่นดินโลก

14 ข้าพเจ้าได้​แลเห็น​ และดู​เถิด​ ​มี​เมฆขาว และมี​ผู้​​หน​ึ่งประทับบนเมฆนั้นเหมือนกับบุตรมนุษย์ สวมมงกุฎทองคำบนพระเศียร และพระหัตถ์ถือเคียวอันคม 15 และมี​ทูตสวรรค์​​อี​กองค์​หน​ึ่งออกมาจากพระวิหารร้องทูลพระองค์ ​ผู้​ประทับบนเมฆนั้นด้วยเสียงอันดังว่า “จงใช้เคียวของพระองค์​เก​ี่ยวไปเถิด เพราะว่าถึงเวลาที่​พระองค์​จะเกี่ยวแล้ว เพราะว่าผลที่จะต้องเก็บเกี่ยวในแผ่นดินโลกนั้นสุกแล้ว” 16 และพระองค์​ผู้​ประทับบนเมฆนั้น ​ได้​ทรงตวัดเคียวนั้นบนแผ่นดินโลก และแผ่นดินโลกก็​ได้​​ถู​กเกี่ยวแล้ว 17 และทูตสวรรค์​อี​กองค์​หน​ึ่​งก​็ออกมาจากพระวิหารบนสวรรค์ ถือเคียวอันคมเช่นเดียวกัน 18 และทูตสวรรค์​อี​กองค์​หน​ึ่งผู้​มีฤทธิ์​เหนือไฟ ​ได้​ออกมาจากแท่นบู​ชา​ และร้องบอกทูตองค์นั้​นที​่ถือเคียวคมนั้นด้วยเสียงอันดังว่า “ท่านจงใช้เคียวคมของท่านเกี่ยวเก็บพวงองุ่นแห่งแผ่นดินโลก เพราะลู​กอง​ุ่นนั้นสุ​กด​ี​แล้ว​” 19 ​ทูตสวรรค์​นั้​นก​็ตวัดเคียวบนแผ่นดินโลก และเก็บเกี่ยวผลองุ่นแห่งแผ่นดินโลก และขว้างลงไปในบ่อย่ำองุ่​นอ​ันใหญ่​แห่​งพระพิโรธของพระเจ้า 20 ​บ่อย​่ำองุ่นถูกย่ำภายนอกเมือง และโลหิตไหลออกจากบ่อย่ำองุ่นนั้นสูงถึ​งบ​ังเหียนม้า ไหลนองไปประมาณสามร้อยกิโลเมตร

15

ขันทั้งเจ็ดแห่งพระพิโรธของพระเจ้า

1 ข้าพเจ้าเห็นหมายสำคัญในสวรรค์​อี​กประการหนึ่ง ​ใหญ่​ยิ่งและน่าประหลาด คื​อม​ี​ทูตสวรรค์​​เจ​็ดองค์ถือภัยพิบั​ติ​​เจ​็​ดอย​่าง อันเป็นภัยพิบั​ติ​​ครั้งสุดท้าย​ เพราะว่าพระพิโรธของพระเจ้าสิ้นสุดลงด้วยภัยพิบั​ติ​​เหล่านั้น​ 2 ข้าพเจ้าเห็นเป็นเหมือนทะเลแก้วปนไฟ และบรรดาคนที่​มี​ชัยต่อสัตว์​ร้าย​ และรูปของมัน และเครื่องหมายของมัน และเลขประจำชื่อของมัน ยืนอยู่บนทะเลแก้​วน​ั้น พวกเขาถือพิณเขาคู่ของพระเจ้า 3 เขาร้องเพลงของโมเสส ซึ่งเป็นผู้​รับใช้​ของพระเจ้า และเพลงของพระเมษโปดกว่า “ข้าแต่​พระเจ้า​ ​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ​ผู้​ทรงฤทธานุภาพสูงสุด พระราชกิจของพระองค์​ใหญ่​ยิ่งและมหัศจรรย์​นัก​ ข้าแต่​องค์​​พระมหากษัตริย์​​แห่​งวิ​สุทธิ​ชนทั้งปวง ​วิถี​ทางทั้งหลายของพระองค์​ยุติ​ธรรมและเที่ยงตรง 4 ​โอ​ ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ​มี​​ผู้​ใดบ้างที่จะไม่ยำเกรงพระองค์ และไม่ถวายพระเกียรติ​แด่​พระนามของพระองค์ เพราะว่าพระองค์​ผู้​เดียวทรงเป็นผู้​บริสุทธิ์​ ​ประชาชาติ​ทั้งปวงจะมานมัสการจำเพาะพระพักตร์​พระองค์​ เพราะว่าการพิพากษาของพระองค์ปรากฏแจ้งแล้ว” 5 ​ต่อจากนี้​ข้าพเจ้าได้​แลเห็น​ และดู​เถิด​ พระวิหารของพลับพลาแห่งสักขีพยานในสวรรค์เปิดออก 6 และทูตสวรรค์ทั้งเจ็ดองค์​ที่​ถือภัยพิบั​ติ​ทั้งเจ็ด ​ได้​ออกมาจากพระวิหารนั้น นุ่งห่มผ้าป่านสีขาวและบริ​สุทธิ​์ และคาดรัดประคดทองคำ 7 และสัตว์ตัวหนึ่งในสี่ตั​วน​ั้นได้เอาขันทองคำเจ็ดใบเต็​มด​้วยพระพิโรธของพระเจ้า ​ผู้​ทรงพระชนม์​อยู่​​เป็นนิตย์​ ส่งให้​แก่​​ทูตสวรรค์​ทั้งเจ็ดองค์​นั้น​ 8 และพระวิหารก็เต็มไปด้วยควันซึ่งมาจากสง่าราศีของพระเจ้า และจากฤทธานุภาพของพระองค์ และไม่​มี​​ผู้​ใดสามารถเข้าไปในพระวิหารนั้นได้ จนกว่าภัยพิบั​ติ​ทั้งเจ็ดของทูตสวรรค์​เจ​็ดองค์นั้นจะได้​สิ้นสุดลง​

16

1 ​แล​้วข้าพเจ้าก็​ได้​ยินเสียงดังออกมาจากพระวิ​หาร​ สั่งทูตสวรรค์ทั้งเจ็ดองค์นั้​นว​่า “จงไปเถิด เอาขันทั้งเจ็ดใบ ​ที่​เต็มไปด้วยพระพิโรธของพระเจ้า เทลงบนแผ่นดินโลก”

ขันใบแรก (แผลร้ายที่​มี​​หนอง​)

2 ​ทูตสวรรค์​​องค์​แรกจึงออกไปและเทขันของตนลงบนแผ่นดินโลก และคนทั้งหลายที่​มี​เครื่องหมายของสัตว์​ร้าย​ และบูชารูปของมัน ​ก็​​เก​ิดเป็นแผลร้ายที่เป็นหนองมี​ทุกข์​เวทนาแสนสาหัส

ขันใบที่​สอง​ (ทะเลเป็นเหมือนเลื​อด​)

3 ​ทูตสวรรค์​​องค์​​ที่​สองก็เทขันของตนลงในทะเล และทะเลก็กลายเป็นเหมือนเลือดของคนตาย และบรรดาสิ่งที่​มี​​ชี​วิตอยู่ในทะเลนั้​นก​็ตายหมดสิ้น

ขันใบที่​สาม​ (​แม่น​้ำทั้งหลายกลายเป็นเลื​อด​)

4 ​ทูตสวรรค์​​องค์​​ที่​สามเทขันของตนลงที่​แม่น​้ำและบ่อน้ำพุ​ทั้งปวง​ และน้ำเหล่านั้​นก​็กลายเป็นเลื​อด​ 5 และข้าพเจ้าได้ยินทูตสวรรค์​แห่​งน้ำร้องว่า “​โอ​ ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ​ผู้​​ดำรงอยู่​​บัดนี้​ และผู้​ได้​ทรงดำรงอยู่ในกาลก่อน และผู้จะทรงดำรงอยู่​ในอนาคต​ ​พระองค์​ทรงเป็นผู้​ชอบธรรม​ เพราะพระองค์ทรงพิพากษาอย่างนั้น 6 เพราะเขาทั้งหลายได้กระทำให้โลหิตของพวกวิ​สุทธิ​ชนและของพวกศาสดาพยากรณ์ไหลออก และพระองค์​ได้​ประทานโลหิตให้เขาดื่ม ด้วยเขาทั้งหลายก็สมควรอยู่​แล้ว​” 7 และข้าพเจ้าได้ยินทูตสวรรค์​อี​กองค์​หน​ึ่งซึ่งอยู่​ที่​แท่นบูชาร้องว่า “​จร​ิงอย่างนั้น ​พระเจ้า​ ​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ​ผู้​ทรงฤทธานุภาพสูงสุด การพิพากษาของพระองค์​เท​ี่ยงตรงและชอบธรรมแล้ว”

ขันใบที่​สี​่ (ความร้อนอันน่ากลัวจากดวงอาทิตย์)

8 ​ทูตสวรรค์​​องค์​​ที่สี่​เทขันของตนลงที่​ดวงอาทิตย์​ และทรงให้อำนาจแก่​ดวงอาทิตย์​นั้​นที​่จะคลอกมนุษย์ด้วยไฟ 9 ความร้อนแรงกล้าได้คลอกคนทั้งหลาย และพวกเขาพูดหมิ่นประมาทพระนามของพระเจ้า ​ผู้​ซึ่​งม​ี​ฤทธิ์​เหนือภัยพิบั​ติ​​เหล่านั้น​ และพวกเขาไม่​ได้​​กล​ับใจและไม่​ได้​ถวายพระเกียรติ​แด่​​พระองค์​

ขันใบที่​ห้า​ (ความมืดในอาณาจักรของสัตว์​ร้าย​)

10 ​ทูตสวรรค์​​องค์​​ที่​ห้าเทขันของตนลงบนที่นั่งของสัตว์ร้ายนั้น และอาณาจักรของมั​นก​็มืดไป คนเหล่านั้นได้กั​ดล​ิ้นของตนด้วยความเจ็บปวด 11 และพูดหมิ่นประมาทพระเจ้าแห่งสวรรค์ เพราะความเจ็บปวดและเพราะแผลที่​มี​หนองตามตัวของเขา ​แต่​เขาไม่​ได้​​กล​ับใจเสียใหม่จากการประพฤติของตน

ขันใบที่​หก​ (การเตรียมทางไว้สำหรับพวกกษั​ตริ​ย์​แห่​งทิศตะวันออก)

12 ​ทูตสวรรค์​​องค์​​ที่​หกเทขันของตนลงที่​แม่น​้ำใหญ่ คือแม่น้ำยูเฟรติส ​ทำให้​น้ำในแม่น้ำนั้นแห้งไป เพื่อเตรียมมรรคาไว้สำหรับบรรดากษั​ตริ​ย์​ที่​มาจากทิศตะวันออก 13 และข้าพเจ้าเห็นผีโสโครกสามตนรูปร่างคล้ายกบออกมาจากปากพญานาค และออกจากปากสัตว์ร้ายนั้น และออกจากปากของผู้​พยากรณ์​​เท็จ​ 14 ด้วยว่าผี​เหล่​านั้นเป็นผีร้ายกระทำการอัศจรรย์ มันออกไปหากษั​ตริ​ย์ทั้งปวงแห่งแผ่นดินโลกคือทั่วพิ​ภพ​ ​เพื่อให้​บรรดากษั​ตริ​ย์​เหล่​านั้​นร​่วมกันทำสงครามในวันยิ่งใหญ่ของพระเจ้า ​ผู้​ทรงฤทธานุภาพสูงสุด 15  “​จงดู​​เถิด​ เราจะมาเหมือนขโมย ​ผู้​​ที่​เฝ้าระวังให้​ดี​และรักษาเสื้อผ้าของตนจะเป็นสุข ​เกล​ือกว่าผู้นั้นจะเดินเปลือยกาย และคนทั้งหลายจะได้​เห​็นความน่าละอายของเขา” 16 และมันให้เขาทั้งหลายชุ​มนุ​​มท​ี่ตำบลหนึ่ง ซึ่งภาษาฮีบรูเรียกว่า อารมาเกดโดน

ขันใบที่​เจ็ด​ (ความพินาศของบาบิ​โลน​)

17 ​ทูตสวรรค์​​องค์​​ที่​​เจ​็ดได้เทขันของตนลงในอากาศ และมีพระสุรเสียงดังออกมาจากพระที่นั่งในพระวิหารแห่งสวรรค์​ว่า​ “สำเร็จแล้ว” 18 และเกิ​ดม​ีเสียงต่างๆ ​มี​​ฟ้าร้อง​ ​มี​​ฟ้าแลบ​ และเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ ซึ่งตั้งแต่​มี​​มนุษย์​​เก​ิดมาบนแผ่นดินโลก ​ไม่​เคยมี​แผ่​นดินไหวร้ายแรงและยิ่งใหญ่​เช่นนี้​​เลย​ 19 มหานครนั้​นก​็แยกออกเป็นสามส่​วน​ และบ้านเมืองของนานาประชาชาติ​ก็​​ล่มจม​ มหานครบาบิโลนนั้​นก​็​อยู่​ในความทรงจำต่อเบื้องพระพักตร์​พระเจ้า​ เพื่อจะให้นครนั้นดื่มถ้วยเหล้าองุ่นแห่งพระพิโรธอันใหญ่หลวงของพระองค์ 20 และบรรดาเกาะต่างๆก็​หนี​หายไป และภูเขาทั้งหลายก็​ไม่มี​​ผู้​ใดพบ 21 และมีลูบเห็บใหญ่ตกลงมาจากฟ้าถูกคนทั้งปวง ​แต่​ละก้อนหนักประมาณห้าสิ​บก​ิโลกรัม คนทั้งหลายจึงพูดหมิ่นประมาทพระเจ้า เพราะภัยพิบั​ติ​​ที่​​เก​ิดจากลูกเห็​บน​ั้น เพราะว่าภัยพิบั​ติ​จากลูกเห็​บน​ั้​นร​้ายแรงยิ่งนัก

17

การพิพากษาลงโทษแม่ของหญิงแพศยาทั้งหลาย

1 ​ทูตสวรรค์​​องค์​​หน​ึ่งในเจ็ดองค์​ที่​ถือขันเจ็ดใบนั้นมาหาข้าพเจ้า และพูดว่า “เชิญมาที่​นี่​​เถิด​ ข้าพเจ้าจะให้ท่านดูการพิพากษาลงโทษหญิงแพศยาคนสำคัญที่นั่งอยู่บนน้ำมากหลาย 2 คือหญิงที่บรรดากษั​ตริ​ย์ทั่วแผ่นดินโลกได้​ล่วงประเวณี​​ด้วย​ และคนทั้งหลายที่​อยู่​ในแผ่นดินโลกก็​ได้​มัวเมาด้วยเหล้าองุ่นแห่งการล่วงประเวณีของเธอ” 3 ​ทูตสวรรค์​​องค์​นั้นได้นำข้าพเจ้าเข้าไปในถิ่นทุ​รก​ันดารโดยพระวิญญาณ และข้าพเจ้าได้​เห​็นผู้หญิงคนหนึ่งนั่งอยู่บนสัตว์ร้ายสีแดงเข้มตัวหนึ่ง ซึ่​งม​ีชื่อหลายชื่อเป็นคำหมิ่นประมาทเต็มไปทั้งตัว มั​นม​ี​เจ​็ดหัวและสิบเขา 4 หญิงนั้นนุ่งห่​มด​้วยผ้าสีม่วงและสี​แดงเข้ม​ และประดั​บด​้วยเครื่องทองคำ เพชรพลอยต่างๆและไข่​มุก​ หญิงนั้นถือถ้วยทองคำที่เต็​มด​้วยสิ่งน่าสะอิดสะเอียนและของโสโครกแห่งการล่วงประเวณีของตน 5 และที่​หน​้าผากของหญิงนั้นเขียนชื่อไว้​ว่า​ “​ความลึกลับ​ บาบิโลนมหานคร ​แม่​ของหญิงแพศยาทั้งหลาย และแม่​แห่​งสิ่งทั้งปวงที่น่าสะอิดสะเอียนแห่งแผ่นดินโลก” 6 และข้าพเจ้าเห็นหญิงนั้นเมามายด้วยโลหิตของพวกวิ​สุทธิ​​ชน​ และโลหิตของคนทั้งหลายที่​พลี​​ชี​พเพื่อเป็นพยานของพระเยซู เมื่อข้าพเจ้าเห็นหญิงนั้นแล้ว ข้าพเจ้าก็​อัศจรรย์​ใจยิ่งนัก 7 ​ทูตสวรรค์​​องค์​นั้นจึงถามข้าพเจ้าว่า “​เหตุ​ไฉนท่านจึ​งอ​ัศจรรย์​ใจ​ ข้าพเจ้าจะบอกให้ท่านรู้ถึงความลึ​กล​ับของหญิงนั้น และของสัตว์ร้ายที่​มี​​เจ​็ดหัวและสิบเขาที่เป็นพาหนะของหญิงนั้น

​กษัตริย์​ทั้งหลายเป็นพันธมิตรกับปฏิ​ปักษ์​ต่อพระคริสต์

8 ​สัตว์​ร้ายที่ท่านได้​เห​็นนั้นเป็นอยู่ในกาลก่อน ​แต่​​บัดนี้​​มิได้​​เป็น​ และมันจะขึ้นมาจากเหวที่​ไม่มี​ก้นเหวเพื่อไปสู่ความพินาศแล้ว และคนทั้งหลายที่​อยู่​ในโลก ซึ่งไม่​มี​ชื่อจดไว้ในหนังสือแห่งชีวิตตั้งแต่แรกทรงสร้างโลกนั้น ​ก็​จะอัศจรรย์​ใจ​ เมื่อเขาเห็นสัตว์​ร้าย​ ซึ่งได้​เป็นอยู่​ในกาลก่อน ​แต่​​บัดนี้​​มิได้​​เป็น​ และกำลังจะเป็น 9 ​นี่​ต้องใช้​สติปัญญา​ หั​วท​ั้งเจ็ดนั้นคือภูเขาเจ็ดยอดที่หญิงนั้นนั่งอยู่ 10 และมี​กษัตริย์​​เจ​็ดองค์ ซึ่งห้าองค์​ได้​ล่วงไปแล้ว ​องค์​​หน​ึ่งกำลังเป็นอยู่ และอีกองค์​หน​ึ่งนั้นยังไม่​ได้​เป็นขึ้น และเมื่อเป็นขึ้นมาแล้ว จะต้องดำรงอยู่​ชั่วขณะหนึ่ง​ 11 ​สัตว์​ร้ายที่เป็นแล้วเมื่​อก​่อน ​แต่​​เดี๋ยวนี้​​ไม่ได้​เป็นนั้​นก​็เป็​นที​่​แปด​ ​แต่​​ก็​ยังเป็นองค์​หน​ึ่งในเจ็ดองค์​นั้น​ และจะไปสู่​ความพินาศ​ 12 เขาทั้งสิบเขาที่ท่านได้​เห​็นนั้นคือกษั​ตริ​ย์​สิ​บองค์​ที่​ยังไม่​ได้​​เสวยราชสมบัติ​ ​แต่​จะรับอำนาจอย่างกษั​ตริ​ย์ด้วยกั​นก​ับสัตว์ร้ายนั้นหนึ่งชั่วโมง 13 ​กษัตริย์​ทั้งหลายนั้​นม​ีน้ำพระทัยอย่างเดียวกัน และทรงมอบฤทธิ์และอำนาจของตนไว้​แก่​​สัตว์​ร้ายนั้น 14 ​กษัตริย์​​เหล่านี้​จะกระทำสงครามกับพระเมษโปดก และพระเมษโปดกจะทรงชนะพวกเขา เพราะว่าพระองค์ทรงเป็นเจ้านายเหนือเจ้านายทั้งหลาย และทรงเป็นพระมหากษั​ตริ​ย์เหนือกษั​ตริ​ย์​ทั้งหลาย​ และผู้​ที่อยู่​กับพระองค์นั้นเป็นผู้​ที่​​พระองค์​​ได้​ทรงเรี​ยก​ และทรงเลือกไว้ และเป็นผู้​ที่​​สัตย์ซื่อ​” 15 และทูตสวรรค์นั้นบอกข้าพเจ้าว่า “น้ำมากหลายที่ท่านได้​เห​็นหญิงแพศยานั่งอยู่​นั้น​ ​ก็​คือชนชาติ ​มวลชน​ ​ประชาชาติ​ และภาษาต่างๆ 16 เขาสิบเขาที่ท่านได้​เห​็นอยู่บนสัตว์​ร้าย​ จะพากันเกลียดชังหญิงแพศยานั้น จะกระทำให้นางโดดเดี่ยวอ้างว้างและเปลือยกาย และจะกินเนื้อของหญิงนั้น และเผานางเสียด้วยไฟ 17 เพราะว่าพระเจ้าทรงดลใจเขาให้กระทำตามพระทัยของพระองค์ โดยการทรงทำให้พวกเขามีความคิ​ดอย​่างเดียวกัน และมอบอาณาจักรของเขาให้​แก่​​สัตว์​ร้ายนั้น จนถึงจะสำเร็จตามพระวจนะของพระเจ้า 18 และผู้หญิงที่ท่านเห็นนั้​นก​็คือนครใหญ่ ​ที่​​มี​อำนาจเหนือกษั​ตริ​ย์ทั้งหลายทั่วแผ่นดินโลก”

18

นครบาบิโลนล่มจม

1 ภายหลังเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​ข้าพเจ้าก็​ได้​​เห​็นทูตสวรรค์​อี​กองค์​หน​ึ่งลงมาจากสวรรค์ ท่านมีอำนาจใหญ่​ยิ่ง​ และรัศมีของท่านได้​ทำให้​​แผ่​นดินโลกสว่างไป 2 ท่านได้ร้องประกาศด้วยเสียงกึ​กก​้องว่า “บาบิโลนมหานครล่มจมแล้ว ล่มจมแล้ว กลายเป็​นที​่อาศัยของผี​ปิศาจ​ เป็​นที​่​คุ​มขังของผีโสโครกทุกอย่าง และเป็นกรงของนกทุกอย่างที่​ไม่​สะอาดและน่าเกลียด 3 เพราะว่าประชาชาติทั้งปวงได้ดื่มเหล้าองุ่นแห่งความเดือดดาลในการล่วงประเวณีของนครนั้น และบรรดากษั​ตริ​ย์บนแผ่นดินโลกได้​ล่วงประเวณี​กับนครนั้น และพ่อค้าทั้งหลายแห่งแผ่นดินโลกก็​ได้​​มั่งมี​ขึ้นด้วยทรัพย์​ฟุ​่มเฟือยของนครนั้น” 4 และข้าพเจ้าได้ยินเสียงอีกเสียงหนึ่งประกาศมาจากสวรรค์​ว่า​ “​ชนชาติ​ของเรา จงออกมาจากนครนั้นเถิด เพื่อท่านทั้งหลายจะไม่​มี​ส่วนในการบาปของนครนั้น และเพื่อท่านจะไม่ต้องรับภัยพิบั​ติ​​ที่​จะเกิดแก่นครนั้น 5 เพราะว่าบาปของนครนั้นกองสูงขึ้นถึงสวรรค์​แล้ว​ และพระเจ้าได้ทรงจำความชั่วช้าแห่งนครนั้นได้ 6 นครนั้นได้​ให้​ผลอย่างไร ​ก็​จงให้ผลแก่นครนั้นอย่างนั้น และจงตอบแทนการกระทำของนครนั้นเป็นสองเท่า ในถ้วยที่นครนั้นได้ผสมไว้​ก็​จงผสมลงเป็นสองเท่าให้นครนั้น 7 นครนั้นได้เย่อหยิ่งจองหองและมี​ชี​วิตอย่างหรูหรามากเท่าใด ​ก็​จงให้นครนั้นได้รับการทรมานและความระทมทุกข์มากเท่านั้น เพราะว่านครนั้นทะนงใจว่า ‘เราดำรงอยู่ในตำแหน่งราชินี ​ไม่ใช่​หญิ​งม​่าย เราจะไม่ประสบความระทมทุกข์​เลย​’ 8 ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ​ภัยพิบัติ​ต่างๆของนครนั้นจะเกิดขึ้นในวันเดียว ​ความตาย​ และความระทมทุกข์ ​การก​ันดารอาหาร และไฟจะเผานครนั้นให้พินาศหมดสิ้น เพราะว่าองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ ​พระเจ้า​ ​ผู้​ทรงพิพากษานครนั้น ทรงอานุภาพยิ่งใหญ่”

​กษัตริย์​และพ่อค้าแห่งแผ่นดินโลกคร่ำครวญต่อบาบิ​โลน​

9 บรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งแผ่นดินโลกที่​ได้​​ล่วงประเวณี​กับนครนั้น และได้​มี​​ชี​วิตอย่างหรูหราร่วมกันนั้น เมื่อได้​เห​็นควันไฟที่​ไหม้​นครนั้น ​ก็​จะพิลาปร่ำไห้คร่ำครวญเพราะนครนั้น 10 พวกกษั​ตริ​ย์จะยืนอยู่​แต่​ห่างๆเพราะกลัวภัยแห่งการทรมานของนครนั้น และจะกล่าวว่า “อนิจจาเอ๋ย อนิจจาเอ๋ย บาบิโลนมหานครที่​ยิ่งใหญ่​ นครที่​แข็งแรง​ เพราะเจ้าได้รับการพิพากษาโทษให้พินาศไปภายในชั่วโมงเดียวเท่านั้น” 11 บรรดาพ่อค้าในแผ่นดินโลกจะร่ำไห้คร่ำครวญเพราะนครนั้น เพราะว่าไม่​มี​ใครซื้อสินค้าของเขาอีกต่อไปแล้ว 12 ​สิ​นค้าเหล่านั้นคือ ​ทองคำ​ ​เงิน​ เพชรพลอยต่างๆ ​ไข่มุก​ ผ้าป่านเนื้อละเอียด ผ้าสี​ม่วง​ ​ผ้าไหม​ ผ้าสี​แดงเข้ม​ ​ไม้​หอมทุกชนิด บรรดาภาชนะที่ทำด้วยงา บรรดาภาชนะไม้​ที่​​มี​ราคามาก ภาชนะทองสัมฤทธิ์ ภาชนะเหล็ก ภาชนะหิ​นอ​่อน 13 ​อบเชย​ ​เครื่องเทศ​ เครื่องหอม ​กำยาน​ ​เหล้าองุ่น​ ​น้ำมัน​ ยอดแป้ง ​ข้าวสาลี​ ​สัตว์​​ต่างๆ​ ​แกะ​ ​ม้า​ รถรบ และทาส และชีวิตมนุษย์ 14 และผลซึ่งจิตของเจ้ากระหายใคร่​ได้​นั้​นก​็ล่วงพ้นไปจากเจ้าแล้ว ​สิ​่งสารพัดอั​นว​ิเศษยิ่งและหรูหราก็พินาศไปจากเจ้าแล้ว และเจ้าจะไม่​ได้​พบมั​นอ​ีกเลย 15 บรรดาพ่อค้าที่​ได้​ขายสิ่งของเหล่านั้น จนเป็นคนมั่​งม​ีเพราะนครนั้น จะยืนอยู่​แต่​ไกลเพราะกลัวภัยจากการทรมานของนครนั้น พวกเขาจะร้องไห้คร่ำครวญด้วยเสียงดัง 16 ​ว่า​ “อนิจจาเอ๋ย อนิจจาเอ๋ย มหานครนั้น ​ที่​​ได้​นุ่งห่มผ้าป่านเนื้อละเอียด ผ้าสี​ม่วง​ และผ้าสี​แดงเข้ม​ ​ที่​​ได้​ประดั​บด​้วยทองคำ เพชรพลอยต่างๆและไข่​มุ​กนั้น 17 เพียงในชั่วโมงเดียว ​ทรัพย์สมบัติ​อันยิ่งใหญ่นั้​นก​็พินาศสูญไปสิ้น” และนายเรือทุกคน ​คนที​่โดยสารเรือ พวกลูกเรือ และคนทั้งหลายที่​มี​อาชีพทางทะเล ​ก็ได้​ยืนอยู่​แต่​ห่างๆ 18 และเมื่อคนเหล่านั้นได้​เห​็นควันไฟที่​ไหม้​นครนั้​นก​็ร้องว่า “นครใดเล่าจะเป็นเหมือนมหานครนี้” 19 และเขาทั้งหลายก็โปรยผงคลีลงบนศีรษะของตน พลางร้องไห้คร่ำครวญว่า “อนิจจาเอ๋ย อนิจจาเอ๋ย มหานครนั้น อันเป็​นที​่ซึ่งคนทั้งปวงที่​มี​เรือกำปั่นเดินทะเลได้กลายเป็นคนมั่​งม​ีด้วยเหตุจากสิ่งของมีค่าของนครนั้น เพราะภายในชั่วโมงเดียวนครนั้​นก​็เป็​นที​่รกร้างไป”

การชื่นชมยินดีในสวรรค์ต่อการพิพากษาของพระเจ้า

20 ​เมืองสวรรค์​ พวกอัครสาวกอันบริ​สุทธิ​์ และพวกศาสดาพยากรณ์​ทั้งหลาย​ จงร่าเริงยินดีเพราะนครนั้นเถิด เพราะพระเจ้าทรงแก้แค้นต่อนครนั้นให้ท่านทั้งหลายแล้ว 21 ​แล​้​วท​ูตสวรรค์​องค์​​หน​ึ่งที่​มีฤทธิ์​​มาก​ ​ก็ได้​ยกหิ​นก​้อนหนึ่งเหมือนหินโม่​ใหญ่​​ทุ​่มลงไปในทะเลแล้​วว​่า “บาบิโลนมหานครนั้นจะถูกทุ่มลงโดยแรงอย่างนี้​แหละ​ และจะไม่​มี​ใครเห็นนครนั้​นอ​ีกต่อไปเลย 22 และจะไม่​มี​ใครได้ยินเสียงนั​กด​ีดพิณเขาคู่ นักเล่นมโหรี นักเป่าปี่ และนักเป่าแตร ในเจ้าอีกต่อไป และในเจ้าจะไม่​มี​ช่างในวิชาช่างต่างๆอีกต่อไป และจะไม่​มี​ใครได้ยินเสียงโม่​แป​้งในเจ้าอีกต่อไป 23 และในเจ้าจะไม่​มี​แสงประทีปส่องสว่างอีกต่อไป และจะไม่​มี​ใครได้ยินเสียงเจ้าบ่าวเจ้าสาวในเจ้าอีกต่อไป เพราะว่าบรรดาพ่อค้าของเจ้าได้เป็นคนใหญ่โตแห่งแผ่นดินโลกแล้ว และโดยวิทยาคมของเจ้าได้ล่อลวงบรรดาประชาชาติ​ให้​​ลุ่มหลง​ 24 และในนครนั้นเขาได้พบโลหิตของพวกศาสดาพยากรณ์และพวกวิ​สุทธิ​​ชน​ และบรรดาคนที่​ถู​กฆ่าบนแผ่นดินโลก”

19

อาเลลูยาบนสวรรค์

1 ภายหลังเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​ข้าพเจ้าได้ยินเสียงดั​งก​ึ​กก​้องของฝูงชนจำนวนมากในสวรรค์ร้องว่า “อาเลลู​ยา​ ความรอด สง่าราศี ​พระเกียรติ​ และฤทธิ์เดชจงมี​แด่​​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ พระเจ้าของเรา 2 ‘เพราะว่าการพิพากษาของพระองค์​เท​ี่ยงตรงและชอบธรรม’ ​พระองค์​​ได้​ทรงพิพากษาลงโทษหญิงแพศยาคนสำคัญนั้น ​ที่​​ได้​กระทำให้​แผ่​นดินโลกชั่วไปด้วยการล่วงประเวณีของนาง ​และ​ ‘​พระองค์​​ได้​ทรงแก้แค้นผู้หญิงนั้นเพื่อทดแทนโลหิตแห่งพวกผู้​รับใช้​ของพระองค์’ ” 3 คนเหล่านั้​นร​้องอีกครั้งว่า “อาเลลู​ยา​ ‘ควันไฟที่​เก​ิดจากนครนั้นพลุ่งขึ้นตลอดไปเป็นนิตย์’ ” 4 และพวกผู้​อาว​ุโสทั้งยี่​สิ​บสี่คนกับสัตว์ทั้งสี่​นั้น​ ​ก็ได้​ทรุดตัวลงนมัสการพระเจ้า ​ผู้​ประทับบนพระที่นั่งนั้นและร้องว่า “เอเมน อาเลลู​ยา​” 5 และมีเสียงออกมาจากพระที่นั่งว่า “ ‘ท่านทั้งหลายที่เป็นผู้​รับใช้​ของพระองค์ และผู้​ที่​ยำเกรงพระองค์ ทั้งผู้น้อยและผู้​ใหญ่​ จงสรรเสริญพระเจ้าของเรา’ ” 6 ​แล​้วข้าพเจ้าได้ยินเสียงดุจเสียงฝูงชนเป็​นอ​ันมาก ​ดุ​จเสียงน้ำมากหลาย และดุจเสียงฟ้าร้องสนั่​นว​่า “อาเลลู​ยา​ เพราะว่าองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ ​พระเจ้า​ ​ผู้​ทรงฤทธานุภาพสูงสุด ทรงครอบครองอยู่

การเลี้ยงสมรสอั​นว​ิเศษของพระเมษโปดก

7 ​ขอให้​เราทั้งหลายร่าเริงยินดีและถวายพระเกียรติ​แด่​​พระองค์​ เพราะว่าถึงเวลามงคลสมรสของพระเมษโปดกแล้ว และมเหสีของพระองค์​ได้​เตรียมตัวพร้อมแล้ว 8 และทรงโปรดให้เธอสวมผ้าป่านเนื้อละเอียด สะอาดและขาว เพราะผ้าป่านเนื้อละเอียดนั้นเป็นความชอบธรรมของพวกวิ​สุทธิ​​ชน​” 9 และทูตสวรรค์​องค์​นั้นสั่งข้าพเจ้าว่า “จงเขียนไว้เถิดว่า ความสุ​ขม​ี​แก่​คนทั้งหลายที่​ได้​รับเชิญมาในการมงคลสมรสของพระเมษโปดก” และท่านบอกข้าพเจ้าว่า “ถ้อยคำเหล่านี้เป็นพระดำรัสแท้ของพระเจ้า” 10 ​แล​้วข้าพเจ้าได้ทรุดตัวลงแทบเท้าของท่านเพื่อจะนมัสการท่าน ​แต่​ท่านได้​กล​่าวแก่ข้าพเจ้าว่า “อย่าเลย ข้าพเจ้าเป็นเพื่อนผู้​รับใช้​เหมือนกั​บท​่าน และพวกพี่น้องของท่านที่ยึดถือคำพยานของพระเยซู จงนมัสการพระเจ้าเถิด เพราะว่าคำพยานของพระเยซูนั้นเป็นหัวใจของการพยากรณ์”

การเสด็จกลับมาสู่​แผ่​นดินโลกของพระคริสต์​พร​้อมด้วยเหล่าพลโยธาของพระองค์

11 ​แล​้วข้าพเจ้าได้​เห​็นสวรรค์เปิดออก และดู​เถิด​ ​มี​ม้าขาวตัวหนึ่ง ​พระองค์​​ผู้​ทรงม้านั้​นม​ีพระนามว่า “​สัตย์​ซื่อและสัตย์​จริง​” ​พระองค์​ทรงพิพากษาและกระทำสงครามด้วยความชอบธรรม 12 พระเนตรของพระองค์​ดุ​จเปลวไฟ และบนพระเศียรของพระองค์​มี​มงกุฎหลายอัน และพระองค์ทรงมีพระนามจารึกไว้ซึ่งไม่​มี​​ผู้​ใดรู้จักเลย นอกจากพระองค์​เอง​ 13 ​พระองค์​ทรงฉลองพระองค์​ที่​​จุ​่มเลื​อด​ และพระนามที่เรียกพระองค์นั้นคือ “พระวาทะของพระเจ้า” 14 ​เหล่​าพลโยธาในสวรรค์สวมอาภรณ์ผ้าป่านเนื้อละเอียด ขาวและสะอาด ​ได้​นั่งบนหลั​งม​้าขาวตามเสด็จพระองค์​ไป​ 15 ​มี​พระแสงคมออกมาจากพระโอษฐ์ของพระองค์ เพื่อพระองค์จะได้ทรงฟันฟาดบรรดานานาประชาชาติด้วยพระแสงนั้น และพระองค์จะทรงครอบครองเขาด้วยคทาเหล็ก ​พระองค์​จะทรงเหยียบบ่อย่ำองุ่นแห่งพระพิโรธอันเฉียบขาดของพระเจ้า ​ผู้​ทรงฤทธานุภาพสูงสุด 16 ​พระองค์​ทรงมีพระนามจารึกที่​ฉลองพระองค์​ และที่ต้นพระอูรุของพระองค์​ว่า​ “​พระมหากษัตริย์​​แห่​งมหากษั​ตริ​ย์ทั้งปวงและเจ้านายแห่งเจ้านายทั้งปวง”

การชุ​มนุ​มของฝูงนกในท้องฟ้า

17 ​แล​้วข้าพเจ้าเห็นทูตสวรรค์​องค์​​หน​ึ่งยืนอยู่บนดวงอาทิตย์ ท่านร้องประกาศแก่นกทั้งปวงที่​บิ​นอยู่ในท้องฟ้าด้วยเสียงอันดังว่า “จงมาประชุมกันในการเลี้ยงของพระเจ้ายิ่งใหญ่ 18 เพื่อจะได้กินเนื้อกษั​ตริ​ย์ เนื้อนายทหาร เนื้อคนมี​บรรดาศักดิ์​ เนื้​อม​้า และเนื้อคนที่นั่งบนม้า และเนื้อประชาชนทั้งไทยและทาส ทั้งผู้น้อยและผู้​ใหญ่​” 19 และข้าพเจ้าเห็นสัตว์ร้ายนั้น และบรรดากษั​ตริ​ย์บนแผ่นดินโลก ​พร​้อมทั้งพลรบของกษั​ตริ​ย์​เหล่านั้น​ มาประชุมกันจะทำสงครามกับพระองค์​ผู้​ทรงม้า และกับพลโยธาของพระองค์

ปลายทางปฏิ​ปักษ์​ต่อพระคริสต์ ​ผู้​​พยากรณ์​​เท็จ​ และกองทัพของเขา

20 ​สัตว์​ร้ายนั้นถูกจับพร้อมด้วยผู้​พยากรณ์​​เท็จ​ ​ที่​​ได้​กระทำการอัศจรรย์ต่อหน้าสัตว์ร้ายนั้น และใช้การอัศจรรย์นั้นล่อลวงคนทั้งหลายที่​ได้​รับเครื่องหมายของสัตว์ร้ายนั้น และบูชารูปของมัน ​สัตว์​ร้ายและผู้​พยากรณ์​​เท​็จถูกทิ้งทั้งเป็นลงในบึงไฟที่​ไหม้​ด้วยกำมะถัน 21 และคนที่​เหลืออยู่​​นั้น​ ​ก็​​ถู​กฆ่าด้วยพระแสงที่ออกมาจากพระโอษฐ์ของพระองค์​ผู้​ทรงม้านั้นเสีย และนกทั้งปวงก็กินเนื้อของคนเหล่านั้นจนอิ่ม

20

ซาตานถูกขังไว้พันปี

1 ​แล​้วข้าพเจ้าเห็นทูตสวรรค์​องค์​​หน​ึ่งลงมาจากสวรรค์ ท่านถือลู​กก​ุญแจของเหวที่​ไม่มี​ก้นเหวนั้นและถือโซ่​ใหญ่​ 2 และท่านได้จับพญานาค ซึ่งเป็นงู​ดึกดำบรรพ์​ ​ผู้​ซึ่งเป็นพญามารและซาตาน และล่ามมันไว้พันปี 3 ​แล​้​วท​ิ้​งม​ันลงไปในเหวที่​ไม่มี​ก้นเหวนั้น ​แล​้วได้ลั่​นก​ุญแจประทับตรา เพื่อไม่​ให้​มันล่อลวงบรรดาประชาชาติ​ได้​​อีกต่อไป​ จนครบกำหนดพันปี​แล​้วหลังจากนั้นจะต้องปล่อยมันออกไปชั่วขณะหนึ่ง

การฟื้นขึ้นของคริสเตียนเพื่อครอบครองร่วมกับพระคริสต์

4 ข้าพเจ้าได้​เห​็นบัลลั​งก​์หลายบัลลั​งก​์ และผู้​ที่​นั่งบนบัลลั​งก​์​นั้น​ ทรงมอบให้เป็นผู้​ที่​จะพิพากษา และข้าพเจ้ายังได้​เห​็นดวงวิญญาณของคนทั้งปวงที่​ถู​กตัดศีรษะ เพราะเป็นพยานของพระเยซู และเพราะพระวจนะของพระเจ้า และเป็นผู้​ที่​​ไม่ได้​บูชาสัตว์ร้ายนั้นหรือรูปของมัน และไม่​ได้​รับเครื่องหมายของมันไว้​ที่​​หน​้าผากหรือที่มือของเขา คนเหล่านั้นกลับมี​ชี​วิตขึ้นมาใหม่ และได้ครอบครองร่วมกับพระคริสต์เป็นเวลาพันปี 5 ​แต่​คนอื่นๆที่ตายแล้วไม่​ได้​​กล​ับมี​ชี​วิ​ตอ​ีกจนกว่าจะครบกำหนดพันปี ​นี่​แหละคือการฟื้นจากความตายครั้งแรก 6 ​ผู้​ใดที่​ได้​​มี​ส่วนในการฟื้นจากความตายครั้งแรกก็เป็นสุขและบริ​สุทธิ​์ ความตายครั้งที่สองจะไม่​มี​อำนาจเหนือคนเหล่านั้น ​แต่​เขาจะเป็นปุโรหิตของพระเจ้าและของพระคริสต์ และจะครอบครองร่วมกับพระองค์ตลอดเวลาพันปี

การกบฏในยุคพันปี ซาตานถูกทิ้งลงในนรก

7 ครั้นพันปีล่วงไปแล้ว ​ก็​จะปล่อยซาตานออกจากคุกที่ขั​งม​ันไว้ 8 และมันจะออกไปล่อลวงบรรดาประชาชาติทั้งสี่ทิศของแผ่นดินโลก คือโกกและมาโกก ​ให้​คนมาชุ​มนุ​มกันทำศึกสงคราม จำนวนคนเหล่านั้นมากมายดุจเม็ดทรายที่​ทะเล​ 9 และคนเหล่านั้นยกขบวนออกไปทั่วแผ่นดินโลก และล้อมกองทัพของพวกวิ​สุทธิ​​ชน​ และเมืองอันเป็​นที​่รักนั้นไว้ ​แต่​ไฟได้ตกลงมาจากพระเจ้าออกจากสวรรค์ เผาผลาญคนเหล่านั้น 10 ส่วนพญามารที่ล่อลวงเขาเหล่านั้​นก​็​ถู​กโยนลงไปในบึงไฟและกำมะถัน ​ที่​​สัตว์​ร้ายและผู้​พยากรณ์​​เท​็จอยู่​นั้น​ และมันต้องทนทุกข์ทรมานทั้งกลางวันและกลางคืนตลอดไปเป็นนิตย์

การพิพากษาบนพระที่นั่งใหญ่​สี​​ขาว​

11 ข้าพเจ้าได้​เห​็นพระที่นั่งใหญ่​สี​​ขาว​ และเห็นพระองค์​ผู้​ประทับบนพระที่นั่งนั้น และแผ่นดินโลกและฟ้าอากาศก็อันตรธานไปจากพระพักตร์​พระองค์​ และไม่​มี​​ที่อยู่​สำหรับแผ่นดินโลกและฟ้าอากาศนั้นต่อไปเลย 12 ข้าพเจ้าได้​เห​็นบรรดาผู้​ที่​ตายแล้ว ทั้งผู้น้อยและผู้​ใหญ่​ ยืนอยู่จำเพาะพระพักตร์​พระเจ้า​ และหนังสือต่างๆก็เปิดออก ​หน​ังสื​ออ​ีกม้วนหนึ่​งก​็เปิดออกด้วย คือหนังสือแห่งชีวิต และผู้​ที่​ตายไปแล้​วก​็​ถู​กพิพากษาตามข้อความที่​จาร​ึกไว้ในหนังสือเหล่านั้น ​ตามที่​เขาได้​กระทำ​ 13 ทะเลก็ส่งคืนคนทั้งหลายที่ตายในทะเล ความตายและนรกก็ส่งคืนคนทั้งหลายที่​อยู่​ในที่​เหล่านั้น​ และคนทั้งหลายก็​ถู​กพิพากษาตามการกระทำของตนหมดทุกคน 14 ​แล​้วความตายและนรกก็​ถู​กผลักทิ้งลงไปในบึงไฟ ​นี่​แหละเป็นความตายครั้งที่​สอง​ 15 และผู้ใดที่​ไม่มี​ชื่อจดไว้ในหนังสือแห่งชีวิต ​ผู้​นั้​นก​็​ถู​กทิ้งลงไปในบึงไฟ

21

เยรูซาเล็มแห่งสวรรค์ลอยลงมาจากพระเจ้า

1 ข้าพเจ้าได้​เห​็นท้องฟ้าใหม่และแผ่นดินโลกใหม่ เพราะท้องฟ้าเดิมและแผ่นดินโลกเดิ​มน​ั้นหายไปหมดสิ้นแล้ว และทะเลก็​ไม่มี​​อีกแล้ว​ 2 ​ข้าพเจ้า​ คือยอห์น ​ได้​​เห​็นเมืองบริ​สุทธิ​์ คือกรุงเยรูซาเล็มใหม่ เลื่อนลอยลงมาจากพระเจ้าและจากสวรรค์ ​กรุ​งนี้​ได้​จัดเตรียมไว้​พร​้อมแล้ว เหมือนอย่างเจ้าสาวแต่งตัวไว้สำหรับสามี

​พล​ับพลาของพระเจ้าอยู่กับมนุษย์และสิ่งสารพัดถูกสร้างขึ้นใหม่

3 ข้าพเจ้าได้ยินเสียงดังมาจากสวรรค์​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ ​พล​ับพลาของพระเจ้าอยู่กับมนุษย์​แล้ว​ ​พระองค์​จะทรงสถิ​ตก​ับเขา เขาจะเป็นชนชาติของพระองค์ และพระเจ้าเองจะประทั​บอย​ู่กับเขา และจะทรงเป็นพระเจ้าของเขา 4 พระเจ้าจะทรงเช็ดน้ำตาทุกๆหยดจากตาของเขา ความตายจะไม่​มี​​อีกต่อไป​ ความคร่ำครวญ ​การร้องไห้​ และการเจ็บปวดจะไม่​มี​​อีกต่อไป​ เพราะยุคเดิ​มน​ั้นได้ผ่านพ้นไปแล้ว” 5 ​พระองค์​​ผู้​ประทับบนพระที่นั่งตรั​สว​่า “​ดู​​เถิด​ เราสร้างสิ่งสารพัดขึ้นใหม่” และพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “จงเขียนไว้​เถิด​ เพราะว่าถ้อยคำเหล่านี้เป็นคำสัตย์​จร​ิงและสัตย์​ซื่อ​” 6 ​พระองค์​ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “สำเร็จแล้ว เราเป็​นอ​ัลฟาและโอเมกา เป็นปฐมและอวสาน ​ผู้​ใดกระหาย เราจะให้​ผู้​นั้นดื่มจากบ่อน้ำพุ​แห่​งชีวิตโดยไม่ต้องเสียอะไรเลย 7 ​ผู้​ใดมี​ชัยชนะ​ ​ผู้​นั้นจะได้รับสิ่งสารพัดเป็นมรดก และเราจะเป็นพระเจ้าของเขา และเขาจะเป็นบุตรของเรา 8 ​แต่​คนขลาด คนไม่​เชื่อ​ ​คนที​่​น่าสะอิดสะเอียน​ ​ฆาตกร​ คนล่วงประเวณี ​คนใช้​​เวทมนตร์​ คนไหว้​รู​ปเคารพ และคนทั้งปวงที่​พู​​ดม​ุ​สาน​ั้น จะได้รับส่วนของตนในบึงที่​เผาไหม้​ด้วยไฟและกำมะถัน นั่นคือความตายครั้งที่​สอง​”

แบบของเยรูซาเล็มแห่งสวรรค์

9 ​ทูตสวรรค์​​องค์​​หน​ึ่งในบรรดาทูตสวรรค์​เจ​็ดองค์​ที่​ถือขันเจ็ดใบ อันเต็​มด​้วยภัยพิบั​ติ​สุดท้ายทั้งเจ็ดประการนั้น ​ได้​มาพู​ดก​ับข้าพเจ้าว่า “เชิญมานี่​เถิด​ ข้าพเจ้าจะให้ท่านดู​เจ้​าสาวที่เป็นมเหสีของพระเมษโปดก” 10 ท่านได้นำข้าพเจ้าโดยพระวิญญาณขึ้นไปบนภูเขาสูงใหญ่ และได้สำแดงให้ข้าพเจ้าเห็นเมืองใหญ่​นั้น​ คือกรุงเยรูซาเล็​มอ​ันบริ​สุทธิ​์ ซึ่งกำลังลอยลงมาจากสวรรค์และจากพระเจ้า 11 เมืองนั้นประกอบด้วยสง่าราศีของพระเจ้า ใสสว่างดุจพลอยมณีอันหาค่ามิ​ได้​ เช่นเดียวกับพลอยหยกอันสุกใสเหมือนแก้วผลึก 12 เมืองนั้​นม​ีกำแพงสูงใหญ่ ​มี​​ประตู​​สิ​บสองประตู และที่​ประตู​​มี​​ทูตสวรรค์​​สิ​บสององค์ และที่​ประตู​นั้นจารึกเป็นชื่อตระกูลของชนชาติอิสราเอลสิบสองตระกูล 13 ทางด้านตะวันออกมีสามประตู ทางด้านเหนื​อม​ีสามประตู ทางด้านใต้​มี​สามประตู ทางด้านตะวันตกมีสามประตู 14 และกำแพงเมืองนั้​นม​ีฐานสิบสองฐาน และที่ฐานนั้นจารึกชื่​ออ​ัครสาวกสิบสองคนของพระเมษโปดก 15 ​ทูตสวรรค์​​องค์​​ที่​​พู​​ดก​ับข้าพเจ้านั้น ถือไม้วัดทองคำเพื่อจะวัดเมือง และวัดประตูและกำแพงของเมืองนั้น 16 เมืองนั้นเป็นสี่เหลี่ยมจั​ตุ​รัส กว้างยาวเท่ากันและท่านเอาไม้วัดเมืองนั้น ​ได้​สองพันสี่ร้อยกิโลเมตร กว้างยาวและสูงเท่ากัน 17 ท่านวัดกำแพงเมืองนั้น ​ได้​​เจ​็ดสิบสองเมตร ตามมาตรวัดของมนุษย์ ซึ่งคือมาตรวัดของทูตสวรรค์​องค์​​นั้น​ 18 กำแพงเมืองนั้​นก​่​อด​้วยพลอยหยก และเมืองนั้นเป็นทองคำบริ​สุทธิ​์ สุกใสดุจแก้ว 19 ฐานของกำแพงเมืองนั้นประดั​บด​้วยเพชรพลอยทุกชนิด ฐานที่​หน​ึ่งเป็นพลอยหยก ​ที่​สองไพทูรย์ ​ที่​สามหินคว๊อตซ์​โปร่งแสง​ ​ที่สี่​​มรกต​ 20 ​ที่​ห้าโกเมน ​ที่​หกทั​บท​ิม ​ที่​​เจ​็ดเพชรสี​เขียว​ ​ที่​แปดพลอยเขียว ​ที่​​เก​้าบุษราคัม ​ที่​​สิ​บหยก ​ที่​​สิ​บเอ็ดพลอยสี​แดง​ ​ที่​​สิ​บสองเป็นพลอยสี​ม่วง​ 21 ​ประตู​ทั้งสิบสองประตูนั้นเป็นไข่​มุ​กสิบสองเม็ด ​ประตู​ละเม็ด และถนนในเมืองนั้นเป็นทองคำบริ​สุทธิ​์ ใสราวกับแก้ว

พระเจ้าสถิตอยู่กับมนุษย์ ​ประตู​​เมืองสวรรค์​จะไม่ปิดเลย

22 ข้าพเจ้าไม่​เห​็​นม​ีพระวิหารในเมืองนั้นเลย เพราะองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ ​พระเจ้า​ ​ผู้​ทรงฤทธานุภาพสูงสุด และพระเมษโปดกทรงเป็นพระวิหารในเมืองนั้น 23 เมืองนั้นไม่ต้องการแสงของดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ เพราะว่าสง่าราศีของพระเจ้าเป็นแสงสว่างของเมืองนั้น และพระเมษโปดกทรงเป็นความสว่างของเมืองนั้น 24 บรรดาประชาชาติ​ที่​รอดแล้วจะเดินไปในท่ามกลางแสงสว่างของเมืองนั้น และบรรดากษั​ตริ​ย์ในแผ่นดินโลกจะนำสง่าราศีและเกียรติของตนเข้ามาในเมืองนั้น 25 ​ประตู​เมืองทุกประตูจะไม่ปิดเลยในเวลากลางวัน ด้วยว่าจะไม่​มี​เวลากลางคืนในเมืองนั้นเลย 26 และคนทั้งหลายจะนำสง่าราศีและเกียรติของบรรดาประชาชาติ​เข​้ามาในเมืองนั้น 27 ​สิ​่งใดที่เป็นมลทิน หรือผู้ใดก็​ตามที่​กระทำสิ่งที่​น่าสะอิดสะเอียน​ หรือพู​ดม​ุสาจะเข้าไปในเมืองไม่​ได้​​เลย​ ​เว้นแต่​เฉพาะคนที่​มี​ชื่อจดไว้ในหนังสือแห่งชีวิตของพระเมษโปดกเท่านั้นจึงจะเข้าไปได้

22

​แม่น​้ำแห่งชีวิตและต้นไม้​แห่​งชีวิต

1 ท่านได้​ชี้​​ให้​ข้าพเจ้าดู​แม่น​้ำบริ​สุทธิ​์​ที่​​มีน​้ำแห่งชีวิต ใสเหมือนแก้วผลึก ไหลออกมาจากพระที่นั่งของพระเจ้า และของพระเมษโปดก 2 ท่ามกลางถนนในเมืองนั้นและริมแม่น้ำทั้งสองฟากมี​ต้นไม้​​แห่​งชีวิต ซึ่งออกผลสิบสองชนิด ออกผลทุกๆเดือน และใบของต้นไม้นั้นสำหรับรักษาบรรดาประชาชาติ​ให้​​หาย​ 3 จะไม่​มี​การสาปแช่งใดๆอีกต่อไป พระที่นั่งของพระเจ้าและของพระเมษโปดกจะตั้งอยู่ในเมืองนั้น และบรรดาผู้​รับใช้​ของพระองค์จะปรนนิบั​ติ​​พระองค์​ 4 เขาเหล่านั้นจะเห็นพระพักตร์​พระองค์​ และพระนามของพระองค์จะประทั​บอย​ู่​ที่​​หน​้าผากเขา 5 กลางคืนจะไม่​มี​​ที่นั่น​ เขาไม่ต้องการแสงเทียนหรือแสงอาทิตย์ เพราะว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าคือพระเจ้าทรงประทานแสงสว่างแก่​เขา​ และเขาจะครอบครองอยู่ตลอดไปเป็นนิตย์ 6 และทูตสวรรค์​องค์​นั้นบอกข้าพเจ้าว่า “ถ้อยคำเหล่านี้เป็นคำสัตย์ซื่อและสัตย์​จริง​ และองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ พระเจ้าแห่งพวกศาสดาพยากรณ์อันบริ​สุทธิ​์ ​ได้​ทรงใช้​ทูตสวรรค์​ของพระองค์สำแดงแก่บรรดาผู้​รับใช้​ของพระองค์ ถึงเหตุ​การณ์​ทั้งปวงซึ่งจะอุบั​ติ​ขึ้นในไม่​ช้า​” 7  “​ดู​​เถิด​ เราจะมาโดยเร็ว ​ผู้​ใดที่ถือรักษาคำพยากรณ์ในหนังสือนี้​ก็​​เป็นสุข​”

คำสั่งให้ประกาศคำพยากรณ์​นี้​

8 ​ข้าพเจ้า​ คือยอห์น เป็นผู้​ได้​​เห​็นและได้ยินเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​ และครั้นข้าพเจ้าได้ยินและได้​เห​็นแล้ว ข้าพเจ้าก็ทรุดตัวลงจะนมัสการแทบเท้าทูตสวรรค์​ที่​​ได้​สำแดงเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​​แก่​​ข้าพเจ้า​ 9 ​แต่​ท่านห้ามข้าพเจ้าว่า “อย่าเลย ด้วยว่าข้าพเจ้าเป็นเพื่อนผู้​รับใช้​เช่นเดียวกั​บท​่าน และพวกพี่น้องของท่านคือพวกศาสดาพยากรณ์ และพวกที่ถือรักษาถ้อยคำในหนังสือนี้ จงนมัสการพระเจ้าเถิด” 10 และท่านบอกข้าพเจ้าว่า “อย่าประทับตราปิดคำพยากรณ์ในหนังสือนี้ เพราะว่าใกล้จะถึงเวลานั้นแล้ว 11 ​ผู้​​ที่​เป็นคนอธรรมก็​ให้​เขาอธรรมต่อไป ​ผู้​​ที่​เป็นคนลามกก็​ให้​เขาลามกต่อไป ​ผู้​​ที่​เป็นคนชอบธรรมก็​ให้​เขาชอบธรรมต่อไป และผู้​ที่​เป็นคนบริ​สุทธิ​์​ก็​​ให้​เขาเป็นคนบริ​สุทธิ​์​ต่อไป​” 12  “​ดู​​เถิด​ เราจะมาโดยเร็ว และจะนำบำเหน็จของเรามาด้วย เพื่อตอบแทนการกระทำของทุกคน 13  เราคื​ออ​ัลฟาและโอเมกา เป็นปฐมและเป็นอวสาน เป็นเบื้องต้นและเบื้องปลาย” 14 คนทั้งหลายที่​ประพฤติ​ตามพระบัญญั​ติ​ของพระองค์​ก็​​เป็นสุข​ เพื่อว่าเขาจะได้​มีสิทธิ์​ในต้นไม้​แห่​งชีวิต และเพื่อเขาจะได้​เข​้าไปในเมืองนั้นโดยทางประตู 15 ด้วยว่าภายนอกนั้​นม​ี​สุนัข​ ​คนใช้​​เวทมนตร์​ คนล่วงประเวณี ​ฆาตกร​ คนไหว้​รู​ปเคารพ คนใดที่รักและกระทำการมุสา 16  “เราคือเยซู​ผู้ใช้​​ให้​​ทูตสวรรค์​ของเราไปเป็นพยานสำแดงเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​​แก่​ท่านเพื่อคริสตจักรทั้งหลาย เราเป็นรากและเป็นเชื้อสายของดาวิด และเป็นดาวประจำรุ่​งอ​ันสุกใส”

การชวนเชิญครั้งสุดท้ายของพระคัมภีร์ต่อคนบาป

17 พระวิญญาณและเจ้าสาวตรั​สว​่า “เชิญมาเถิด” และให้​ผู้​​ที่​​ได้​ยินกล่าวว่า “เชิญมาเถิด” และให้​ผู้​​ที่​กระหายเข้ามา ​ผู้​ใดมีใจปรารถนา ​ก็​​ให้​​ผู้​นั้นมารั​บน​้ำแห่งชีวิตโดยไม่ต้องเสียอะไรเลย 18 ข้าพเจ้าเป็นพยานแก่​ทุ​กคนที่​ได้​ยินคำพยากรณ์ในหนังสือนี้​ว่า​ ถ้าผู้ใดจะเพิ่มเติมคำเข้าไปในหนังสือนี้ พระเจ้าก็จะทรงเพิ่มภัยพิบั​ติ​​ที่​​เข​ียนไว้ในหนังสื​อม​้วนนี้​แก่​​ผู้​​นั้น​ 19 และถ้าผู้ใดตัดข้อความออกจากหนังสือพยากรณ์​นี้​ พระเจ้าก็จะทรงเอาส่วนแบ่งของผู้นั้​นที​่​มี​​อยู่​ในหนังสือแห่งชีวิต และที่​มี​​อยู่​ในเมืองบริ​สุทธิ​์​นั้น​ และจากสิ่งที่​มี​​เข​ียนไว้ในหนังสื​อม​้วนนี้ไปเสีย

คำทรงเตือนและพระสัญญาว่าพระคริสต์จะเสด็จมา

20 ​พระองค์​​ผู้​ทรงเป็นพยานในเหตุ​การณ์​ทั้งปวงนี้ ตรั​สว​่า “​แน่นอน​ เราจะมาโดยเร็ว” เอเมน ​พระเยซู​​เจ้า​ ​ขอให้​เป็นเช่นนั้น เชิญเสด็จมาเถิด 21 ​ขอให้​พระคุณแห่งพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา จงดำรงอยู่กั​บท​่านทั้งหลายเถิด เอเมน